muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2719, Karar No: 2024/5270, Tarih: 26.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meydana gelen hasardan davalı taşıyan sorumlu olmadığından, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, taşıyana kusur izafe edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuş ve bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, uygulanacak kural meselesi/karma taşıma söz konusu olup CMR Konvansiyon hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin olayı yarısından itibaren incelediğini, davalı taşıyıcının meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, teslim şeklinin gözardı edildiğini, ex-works teslim esaslı satış sözleşmesinde taşıyıcı alıcının ifa yardımcısı sıfatına sahip olduğunu, istif kusurunun dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında taşıma sırasında yükte meydana gelen hasar karşılığı dava dışı sigorta sigortalısına yaptığı ödemenin davalı taşıyandan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11240, Karar No: 2006/17764, Tarih: 18.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11240 E.  ,  2006/17764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kocanın maddi tazminata yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Davacı kadınınmaddi tazminata yönelik isteminin bir bölümü Türk Medeni Kanununun madde 174/1. hükmüne dayalı ise de bir bölümü de boşanmanın eki niteliğinde bulunmayan "işyeri kurma, borç ödeme, oto alma ve tedavi giderlerine" ilişkindir. Boşanmanın eki niteliğinde bulunmayan istekler nisbi harca tabidir. (Harçlar Kanunu m.30-32)

O halde mahkemece yapılacak iş davacı kadından boşanmanın eki maddi tazminat (TMK.m.174/1) ile boşanmanın eki olmayan tazminat istemlerinin miktar olarak ayrı ayrı açıklattırmak (HUMK.m.75), boşanma eki olmayan isteklere ilişkin nisbi harç alınarak sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dıqşında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/11892, Karar No: 2021/7622, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11892 E.  ,  2021/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Konya İli, ... İlçesi, ... Köyü 138 ada 28 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1)Mahkemece verilen ilk karar; Dairemizce kapitalizasyon faiz oranı yönünden bozulduğu halde bozma ilamı sonrası davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek, ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda kabul edilen münavebe ürünlerine ilişkin net gelirin kesinleşmiş olduğu gözetilmeden münavebe ürünlerinin dekara verim, kg satış ve masraf miktarlarının değiştirilerek hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas ,2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10425, Karar No: 2021/2427, Tarih: 09.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10425 E.  ,  2021/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş ile sanıklardan İbrahim’in sahibi ve yetkilisi olduğu Anadolu Elektrik Ltd. Şirketi arasında yapılan sözleşme ile Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş’nin sorumluluk alanında bulunan işletme müdürlükleri bölgesindeki her türlü elektrik hatlarının arıza-bakım-onarım işlerinin Anadolu Elektrik Ltd. Şirketi tarafından yürütüldüğü; şirketler arasında yapılan sözleşme ve eklerindeki şartnameler gereğince her bir işletme bölgesinde elektrik mühendisi olan şantiye şefi görevlendirilmesi gerektiği ki bu görevlinin sanık ... olduğu yine yapılan her türlü işin icrasının Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından görevlendirilen teknik nezaretçi eşliğinde yapılacağının belirlendiği, suç tarihinde Bayrampaşa İşletme Müdürlüğü faaliyet alanına bağlı olarak çalışan Anadolu Elektrik şirketine ait ekibin iki direğe yeni havai hat kablosu yapım işini, üst işverene bağlı olarak teknik nezaretçi olarak çalışan elektrik teknisyeni sanık ... ve ekibiyle birlikte ortaklaşa sepetli araçlara çıkarak yaptıkları sırada, çalıştıkları bölgedeki ağaç dallarının elektrik tellerine temas ettiğinin farkedilmesi üzerine elektrik teknisyeni olan işçi Mehmet’in istinat duvarı üzerinde bunları kestiği sırada kendisine yardım etmek isteyen ve Anadolu Elektrik şirketine bağlı sepetli araç sürücüsü olarak çalışan kazalı işçinin istinat duvarına çıkıp dengesini kaybetmesi ile asfalt zemine başının üzerine düşmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Teknik nezaretçi olarak görev yapan sanık ...’in işi başlattıktan sonra kendisinin de sepete çıkarak hat çekme işinde çalıştığı sırada, sanık ... tarafından verilen bila tarihli yazılı talimat ile sepetli araç şoförlerinin hiçbir şekilde arızaya müdahale ve yardım etmeyecekleri, araçlarının başından ayrılmayacakları bildirilmiş olmasına rağmen; bu talimattan da haberi olduğuna dair imzası bulunan kazalı işçinin talimata aykırı biçimde görevi dışında hareket ederek istinat duvarına çıktığı ve kendi kusuruyla duvardan düştüğü dikkate alındığında meydana gelen iş kazasında sanıklara atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların atılı suç bakımından kusurları bulunmadığının anlaşılmasına rağmen sanıklar hakkındaki beraat hükmünün CMK'nın 223/2-c maddesi yerine, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların atılı suç bakımından kusurları bulunmadığının anlaşılmasına rağmen sanıklar hakkındaki beraat hükmünün CMK'nın 223/2-c maddesi yerine, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının hükümden çıkarılarak “Sanıkların üzerlerine atılı suç bakımından kusurları bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4577, Karar No: 2017/6452, Tarih: 15.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4577 E.  ,  2017/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2116 parsel sayılı taşınmazı satın alma yoluyla edindiğini, yaptırdığı ölçüm neticesinde taşınmazın bir kısmını davalının kullandığının tespit edildiğini ve bu kısım üzerinde davalıya ait kiraz ve zeytin ağaçları bulunduğunu, kiraz ağaçlarını söküp davalının taşınmazına bıraktığını, zeytin ağaçlarını sökmesini davalıdan istediği halde bu ağaçları sökmediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve zeytin ağaçlarının kal'i isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Davalı, 1975'de yapılan tapulama çalışması sırasında kendi mülkü olan 2117 sayılı parsel içinde kaldığı düşüncesi ile kiraz ve zeytin fidanı dikip aşılayarak davacının satın almasına kadar uzun süre tasarruf ettiğini, satın aldıktan sonra davacının kiraz ağaçlarını söktüğünü, zeytin ağaçlarının kesilmesi ve köklenmesi izne bağlı bulunduğundan kesme işlemini durdurduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar, Dairece "... Zeytin ağaçlarının sökülüp kaldırılması 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Yasa gereğince bazı usul ve esaslara bağlanmıştır. Ne varki, çekişme konusu taşınmaz zeytinlik vasfında olmayıp anılan yasanın burada uygulanmasına yasal olanak yoktur. Davalının eşi ...'ın beyanlarından zeytinleri toplamak suretiyle taşınmaza elattığı sabit olup davacının mülkiyet hakkına değer verilerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir."gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamanın sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.131.92 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5738, Karar No: 2012/10872, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5738 E.  ,  2012/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13830, Karar No: 2007/16900, Tarih: 24.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13830 E.  ,  2007/16900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 24.04.2007 tarih, 5832-7948 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının dayanmış bulunduğu ilk tebligatın icra dairesince yapılmamış bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160.00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 24.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1877, Karar No: 2023/10584, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1877 E.  ,  2023/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/376 E., 2022/705 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2012/843 Esas, 2015/639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin a fıkrasının (2) numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 51 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2020/5733 Esas, 2022/7663 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/376 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrasının (2) numaralı bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 51 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemleri, atılı suçun oluşmadığına, güvene dayalı bir işlem nedeniyle başına gelen işlerden sorumlu olmadığına, suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, aynı konutta birlikte kaldıkları kardeşine yapılan tebligata rağmen istenilen defter, kayıt ve belgelerini teslim etmediğinden bahisle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, güvendiği arkadaşı Zeki'nin istemi ile şirket kurulması için vekâlet verdiğini, fiilen kendisinin şirketinin olmadığını, dolayısıyla defter ve belgelerin kendisinde bulunmadığını, kardeşine yapılan tebligattan kardeşi unuttuğu için haberdar olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın kardeşi olan tanığın beyanı doğruladığı, istem yazısı ve tebligatın dosya arasında yer aldığı anlaşılmıştır.

3.Mahkemenin sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre haklı mazereti bulunmayan sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

3.Mahkemenin sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre haklı mazereti bulunmayan sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/376 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.