muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19605, Karar No: 2018/1418, Tarih: 02.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19605 E.  ,  2018/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..... Mahallesi çalışma alanında bulunan 202 ada 3, 46; 204 ada 19; 214 ada 5, 9; 223 ada 8; 221 ada 3 ve 224 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ..., ... ve ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlar, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5852, Karar No: 2007/2851, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/5852 E.  ,  2007/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Ankara 8.İcra Mahkemesinden verilen 21.02.2006 gün ve 685-113 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 3120.00.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3042, Karar No: 2015/6334, Tarih: 24.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3042 E.  ,  2015/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2014/516-2014/661

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı el atmanın önlenmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacının 01/10/2011 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, hiçbir haklı sebep olmaksızın ve hakkında tahliye kararı alınmaksızın 22/12/2014 tarihinde elektrik ve su enerjisi arzının davalı tarafça tek taraflı kesildiğini, davalı tarafın bu işlemle hakkını ve görevini kötüye kullanarak müvekkilini çalışamaz hale getirerek taşınmazı boşaltmaya zorlama amacında olduğunu, müvekkilinin kira veya enerji sarfiyatına ilişkin bir borcu bulunmadığını belirterek elatmanın önlenmesi ile yargılama boyunca müvekkiline ait işyerine enerji arzının devamına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın konusunun taraflar arasında yapılan kira sözleşmesine aykırı davalı davranışlarının önlenmesine ilişkin olup, HMK.nun 4-a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu olan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların Sulh Hukuk Mahkemesinin görevinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 115/1 maddesinde; "Mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı", 138/1. Maddesinde ise; "öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar vereceği" düzenlenmiş ise de davalı tarafa dava dilekçesinin tebliği sağlanmadan dosya üzerinden görevsizlik kararı verilmesi aynı Kanun'un 27. Maddesindeki hukuki dinlenilme hakkına aykırılık oluşturduğundan bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15910, Karar No: 2022/6762, Tarih: 05.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15910 E.  ,  2022/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

12.02.2016 tarihli ek kararın taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmakla, ek kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11059, Karar No: 2011/29528, Tarih: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11059 E.  ,  2011/29528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlattığı, dayanak bononun keşidecisi olan borçlunun süresinde imza itirazında bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda; imzanın borçlunun eli ürünü olduğu ancak, senedin orijinal senet olmadığı, başka amaçla atılmış imzanın metin kısmının bilgisayar ortamında oluşturularak sahte senet haline getirildiği, borçlanma amacıyla düzenlenmiş senet olmadığının beyan edildiği görülmektedir.

Borçlunun imza itirazında bulunurken başka amaçla attığı imzanın kullanılarak senet oluşturulduğu şeklinde itirazının bulunmadığı, unsurları itibariyle kambiyo senedi vasfında olan dayanak bononun düzenlenmesi sırasında matbu hazırlanmış boş senetlerin kullanılacağına dair yasal bir düzenlemenin de mevcut olmadığı, bu durumda bono üzerindeki imzanın ne amaçla atıldığının dar yetkili icra mahkemesinde tartışılmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece takip dayanağı bono üzerindeki imzanın borçluya ait olduğu tesbit edildiğine göre, itirazın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5120, Karar No: 2020/7097, Tarih: 18.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5120 E.  ,  2020/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişki olarak, Adli Tıp Kurumu Mersin Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 02.02.2016 tarihli rapora göre, mağdurun, vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı ve yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olarak eylemini gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki yazılı orantılılık ilkesi de gözetilerek, TCK'nin 86/1. maddesi gereği temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen ceza miktarı üzerinden, mağdurun yüzünde sabit iz meydana gelmiş olması nedeniyle TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılması ve bu şekilde belirlenen ceza miktarının 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 5 yıla çıkarılması gerekirken, doğrudan TCK’nin 87/1-c-son maddesi işaret edilerek cezanın 5 yıla çıkarılarak yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç ceza doğru tayin edilmekle sonuca etkili görülmediğinden;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya

göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8105, Karar No: 2016/1695, Tarih: 18.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8105 E.  ,  2016/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/07/2014 gün ve 2013/115 - 2014/164 sayılı kararı bozan Daire'nin 21/01/2015 gün ve 2014/15370 - 2015/792 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “... ” ibareli marka başvurusunun KHK’nın 7 (1) (c) maddesi gerekçe gösterilerek ... kararıyla reddedildiğini, oysa bu ibarenin tek başına bir hizmet sınıfıyla ilişkilendirilemeyeceğini ve başka firmalarca bu şekliyle tescilli yada tescilsiz kullanımın mevcut olmadığını, orjinal ve ayırt edici olduğunu ve oyun mağazası anlamına gelmediğini, ileri sürerek ... kararının iptaline ve başvurunun devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı...vekili; davanın reddinin istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile...... kararının iptaline dair verilen karar davalı...vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5166, Karar No: 2018/5678, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5166 E.  ,  2018/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyeti dair İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.2017 gün ve 2016/232 Esas, 2017/370 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-ikinci celselere ait duruşma tutanaklarında hazır bulunan zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçtan 10 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun sonuç ceza miktarının 7 yıla indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükmün katılan ...'ya tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan ...'ya tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02 .10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7481, Karar No: 2016/7821, Tarih: 26.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/7481 E.  ,  2016/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve teminat mektubu nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece ,davanın kısmen kabulü ile 1.085.086,93 Euro alacağın tahsiline, 500.000,00 EURO bedelli teminat mektubunun iadesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket ile davacı şirket arasında hasılat-kira sözleşmesi imzalanarak işletilmesi konusunda anlaştıklarını, sözleşme devam etmekte iken davalı şirketin 10922 yevmiye numaralı 30.09.2005 tarihli ihtarnamesi ile sözleşmenin 11/3.maddesi gereğince performans düşüklüğü sebebiyle sözleşmenin feshedildiğini ve sözleşmede kararlaştırılan 90 gün tahliye süresinin işlemeye başladığını davacıya bildirdiğini, davalının ise sözleşmenin feshi ile birlikte mevcut olan alacaklarını davalıdan talep ettiğini, davalının sözleşmenin teminatı olarak verilen 600.000,00 Euro değerindeki teminat mektubunu iade ettiğini, 500.000,00 Euro değerindeki teminat mektubunu iade etmeyerek davacı alacaklarını da ödemediğini belirterek, bu sözleşmedeki düzenlemeler nedeniyle davacının 2004 yılı devre tatil giderleri bedeli olarak 210.482,00 Euro, 2005 yılı devre tatil giderleri olarak 294.221,00 Euro, açılış öncesi giderler ile ilgili olarak 126.809,00 Euro, avanslar ile ilgili olarak 583.592,90 Euro, mobilya mefruşat bedeli olarak 671.142,93 Euro, gecikme bedeli karşılığı olarak 120.088,00 Euro, 2004 yılı zararının 1/2'si olan 269.865,50 Euro olmak üzere toplam 2.276.201,00 Euro alacağına karşılık her bir kalem için 1.000,00'er Euro olmak üzere 7.000,00 Euro'nun ödeme tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek.'nin kısa vadeli dolar kredilere uyguladığı temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 500.000,00 Euro bedelli teminatın iadesine karar verilmesini istemiş, 22/09/2010 havale tarihli ıslah dilekçesi ile alacak miktarını 2.293.470,83 Euro ya yükseltmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.Mahkemece , davanın kısmen kabulü ile 126.809,00 Euro açılış öncesi giderler, 671.142,93 Euro mobilya ve mefruşat bedeli, 287.135,00 Euro kiralanandan alınamayan emtia bedeli olmak üzere toplam 1.085.806,93 Euronun tahsiline , 500.000,00 EURO bedelli teminat mektubunun iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 2004 yılı Şubat tanzim tarihli kira sözleşmesi ile ’da bulunan otelin müştemilatı ile birlikte otelin açılış tarihinden itibaren ilk işletme yılı ile izleyen 14 faaliyet yılı boyunca kiraya verildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin “Performans Düşüklüğü ” başlıklı 11.3. maddesi ile 2004 yılı hariç , herhangi bir işletme yılında yıl içinde mücbir sebepler olmaksızın işletme ./..

bütçesine göre %40 veya daha az Brüt İşletme Karı elde edilmesi halinde tarafların,doksan gün önceden yazılı bildirimde bulunmak koşuluyla sözleşmenin feshedileceği kararlaştırılmıştır.Davalı kiraya veren 30/09/2005 keşide tarihli ihtarname ile kira sözleşmesinin 11.3.maddesinde kararlaştırılan doksan günlük sürenin başladığı belirtilmiş, kiracı 14/12/2015 tarihli cevabi ihtarnamesi ile kendilerinin tüm yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen kira sözleşmesi gereği kiraya verenden alacaklarının bulunduğunu bu nedenle sözleşmenin feshini kabul ettiklerini, işletmenin 16/01/2014 tarihi itibariyle kapatılarak teslim edileceğini, 2.276.201,00 Euro alacağın ödenmesini ve 500.000,00 Euro bedelli teminat mektubun iade edilmesi gerektiğini ihtar etmiştir. Dava konusu işletmenin 2005 yılında işletme bütçesine göre %40 veya daha az brüt işletme karı elde ettiği tarafların kabulündedir. Ancak davacı performans düşüklüğünün davalı kiraya verenden kaynaklandığını iddia etmektedir. Kira sözleşmesinin geçici 2. maddesinde “mal sahibinin bu sözleşme gereği işletmecinin gerek açılış öncesi dönemde gerekse işletme döneminde yükümlülüklerini yerine getirmesine engel olabilecek ve alacaklılarına Kompleks ve eklentileri üzerinde icra haciz vb. yasal haklar sağlayabilecek kamu ve özel kişi ve kuruluşlara olan borçlarını 01.04.2004 tarihine kadar ödeyecek ve/veya işletmenin faaliyetine engel olmayacak şekilde ödeme planına bağlayacaktır. Bu bağlamda malsahibi, işbirliği içerisinde işletmecinin,kompleksi ve eklentilerini bu sözleşme hükümlerine göre sorunsuz bir şekilde işletilebilmesi için her türlü maddi ve hukuki engelden arındıracak ve bu yöndeki tehlikelerden koruyacak hükmü vardır Sözleşmenin Geçici 1. maddesinde belirtilen ve işletmenin hizmete açılabilmesini sağlayacak olan bakım, onarım ve yenileme çalışmalarının açılış tarihine kadar tamamlanabilmesi için gerekli olan finansal kaynak mal sahibi tarafından zamanında sağlanacaktır” düzenlemesi, yine aynı taraflar arasında akdedilen 30/03/2004 tarihli ek sözleşme ile de “Mal sahibi, otelin açılışından önce tesisin işletmeye hazır hale getirilmesi için yapmakla yükümlü olduğu bakım, onarım ve yenileme faaliyetlerinin Yapımcı Firma Kudret İnşaat ile yapılan ve bir kopyası işletmeci'ye verilen yapım sözleşmesinde madde 1.06/da belirtilen sürelerin sonunda (yüzme havuzu ve Lojmanların yatağa dönüşümü hariç) tamamlanmasını ve tesisi yenilenmiş hali ile (yüzme havuzu ve Lojmanların yatağa dönüşümü hariç) en geç 25.05.2004 tarihinde (+/- 3 gün opsiyonlu olarak) işletmeci'ye teslim etmeyi kabul ve taahhüt eder.” düzenlemesi yer aldığına göre mahkemece davacı kiracının “Performans Düşüklüğü” nde davalı kiraya verenin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15298, Karar No: 2024/1605, Tarih: 11.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15298 E.  ,  2024/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1951 E., 2022/1839 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafiileri, sanık ... müdafii, katılanlar ..., ... ve ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/574 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında maktûllere karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

B. Sanık ... hakkında maktûl...'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve mahsuba;

Sanık ... hakkında maktûl ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve mahsuba;

C. Sanık ... hakkında maktûller... ve ...'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba;

Karar verilmiştir.