muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15861, Karar No: 2018/12953, Tarih: 27.09.2018

Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın davacı çocukları ile beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, mirasbırakanın ... Noterliğinin 24.06.1999 tarihli vasiyetnamesi ile 1201 parsel sayılı taşınmazdaki annesi ...... Akçacık'tan intikal eden payını ve 1191 parsel sayılı taşınmazının tamamını oğlu ...'a, 31 parsel sayılı taşınmazını müştereken eşi ...... Akçacık ve kızı ... Akçacık'a, 1248 parsel sayılı taşınmazını da müştereken kızı ...... ile oğulları ...... ve......'e vasiyet ettiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 16.6.2000 tarih ve 2000/486 Esas- 399 Karar sayılı vasiyetnamenin aynen tenfizi kararının 27.06.2000 tarihinde kesinleştiği, salt bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı, buna göre mirasbırakanın tüm mirasçılarına az ya da çok mal bıraktığı, anlaşılmaktadır.

01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmayı amaçladığı durumlarda uygulanacağı, oysa somut olayda dava konusu taşınmazların mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla devredilmediği açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7310, Karar No: 2013/6614, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7310 E.  ,  2013/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 tarih ve 2009/413-2012/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ile bir kısım davalılar ve birleşen dosya davalıları ... vd. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosya ve birleşen dosya kapsamında, müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan işyerinde kanalizasyonun tıkanıp geri tepmesi ve alt yapıdaki mevcut hatalar sonucu sızan sular sebebiyle hasar meydana geldiğini, davalı ...'nin kanalizasyon şebekesinin yetersizliği, tıkanması ve patlaması sebebiyle sorumlu bulunduğunu, diğer davalıların ise bina maliki olarak binada geri tepmeyi engelleyici sistemin bulunmaması

nedeniyle sorumlu olduklarını, 28.771 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 28.771 TL'nin 30.09.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu olay ile davalı idare arasında illiyet bağının bulunmadığını, sigortalı işyerinin konumu sebebiyle zararın meydana geldiğini, taşınmazın yol kotundan aşağıda bulunduğunu, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar ve birleşen dosya davalıları ... vd. vekili, ... müvekkillerinin bilgisi dışında yapmış olduğu yol çalışmaları sebebiyle binanın kanalizasyonunda sorun yaşandığını, çalışmalardan önce benzer bir olayın meydana gelmediğini, hasardan ... Genel Müdürlüğü'nün sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın müvekkili ile ilgisi bulunmadığını, müvekkilinin imar uygulaması sonucu arsada hissedar haline geldiğini belirterek davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın müvekkili ile ilgisi bulunmadığını, müvekkilinin imar uygulaması sonucu arsada hissedar haline geldiğini belirterek davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, bina haricindeki zararın meydana geldiği yerde kanalizasyon sisteminin çalıştırılmasından ve bakımından davalı ... Genel Müdürlüğü'nün sorumlu bulunduğu, kanalizasyon sisteminde meydana gelen tıkanıklık neticesinde suyun geri tepmesi sonucu zararın oluştuğu, davalılar yönünden illiyet bağını kesecek nitelikte herhangi bir mücbir sebebin bulunmadığı, BK'nın 44. maddesi gereğince davalı bina maliklerinin geri tepmeyi önleyici sistemi kurmamaları sebebiyle zararın meydana gelmesinde müterafik kusurlu olup, zararın meydana gelmesinde ...'nin % 80, bina maliklerinin %20 oranında kusuru bulunduğu, davalı ...'nun bina maliki olmaması, bina ile ilgisi bulunmayıp binanın inşasından sonra yapılan imar uygulamaları nedeniyle arsaya paydaş olması sebebiyle sorumluluğunun bulunmadığı, toplam zararın 27.686 TL olduğu gerekçesi ile asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne, 23.613,04 TL'nin davalı ... Genel Müdürlüğü'nden, 5.903,26 TL'nin davalılar ... haricindeki davalılardan 30.09.2009 ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı/birleşen dosya davacısı vekili, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ile bir kısım davalılar ve birleşen dosya davalıları ... vd. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-birleşen dosya davacısı vekilinin ve mümeyyiz davalılar vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında meydana gelen su baskını sebebiyle rucuen tazminat istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ile 28.771,00 TL'nin davalılardan (davalı gayrimenkul maliklerinin arsa payları oranında sorumlu olması kaydı ile) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir. Ancak yapılan yargılama neticesinde, taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde davacının talebi aşılarak toplam 29.516,30 TL üzerinden hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, hüküm bölümünde arsa malikleri yönünden arsa payları oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, arsa

payları gözetilmeksizin zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları da davacı talebinin aşılması mahiyetinde olup hükmün mümeyyiz davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

payları gözetilmeksizin zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları da davacı talebinin aşılması mahiyetinde olup hükmün mümeyyiz davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Öte yandan, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda kusur paylaştırması yapılmış ise de, dava konusu zararlı eylemin meydana gelmesinde sorumluluğu bulunan davalılar davacının sigortalısına karşı müştereken ve müteselsilen sorumludur. Bu durumda, işbu dava nedeniyle sorumluluğu bulunan davalılar yönünden zarar konusu miktarın tamamına hükmedilmesi gerekirken, BK'nın 50. maddesi uyarınca ancak müteselsil borçlular arasındaki rücu ilişkisinde dikkate alınacak olan kusur oranı üzerinden tahsile karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı-birleşen dosya davacısı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre, bir kısım davalılar ... vd. vekilinin vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı-birleşen dosya davacısı vekili ve mümeyyiz davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosya davacısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı-birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar ... vd. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davacısına iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isetği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6993, Karar No: 2011/7142, Tarih: 25.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6993 E.  ,  2011/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.725,17 TL alacağın tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın yargı yolu yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davalı ... çalışanlarının tedavi giderlerinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı belediyenin tedavi giderini ödememesi biçimindeki eyleminin kamu hizmetinin yürütülmesi ile ilgili olup uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz olunmuştur.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmış olup bunlar arasında gösterilmemiş olan İcra ve İflas Yasası'nın 67. maddesi gereğince açılan itirazın iptali davaları, idari yargı yeri değil adli yargı yerinde görülüp çözümlendirilir. Ayrıca davalı belediyenin kamu hizmetini yürütmesinden doğan bir kusuru bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuktan doğan alacak istemine ilişkindir.

Diğer yandan; 3533 Sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o yasada yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Şu halde mahkemece, tarafların durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen yasadaki düzenleme uyarınca mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31517, Karar No: 2014/32051, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31517 E.  ,  2014/32051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/455-2014/673

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29407, Karar No: 2013/50, Tarih: 21.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29407 E.  ,  2013/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, maddi tazminat, işe başlatmama tazminatı, kötü niyet tazminatı, iş arama tazminatı, fazla çalışma ücreti alacakları ile ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, boşta geçen süre ücreti, ikramiye ve kontör ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, açılan işe iade davasının lehlerine sonuçlanmasına karşın davacının tekrar işe başlatılmadığını belirterek bir kısım işçilik alcaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işe başlatılmaması akabinde tüm alacakalarının kendisine ödenmiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar öneli verilerek iş sözleşmesi feshedilen ve fesih bildirimine itiraz davası lehine sonuçlandığı halde işe başlatılmayan işçiye ihbar tazminatının ödenmesinin gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun “Geçersiz Feshin Sonuçları” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında işçinin işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat belirtilmiş; üçüncü fıkrasında ise kararın kesinleşmesine kadar işçinin çalıştırılmadığı en çok dört aylık ücret ve diğer haklar düzenlenmiştir. Maddenin dördüncü fıkrasında işçinin işe başlatılması halinde varsa peşin ödenen ihbar ve kıdem tazminatının işçiye yapılması gereken ödemelerden mahsup edileceği belirtildikten sonra devamında “İşe başlatılmayan işçiye bildirim süresi verilmemiş veya bildirim süresine ait ücret peşin ödenmemişse, bu sürelere ait ücret tutarı ayrıca ödenir” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre işçiye geçersiz sayılan fesih bildirimi ile bildirim süresi verilmemiş veya bildirim süresine ait ücret peşin ödenmemişse ihbar tazminatının ödenmesi gerekecektir. Bir başka anlatımla, ihbar öneli verilmiş veya önele ait ücret peşin ödenmiş ise ihbar tazminatının ödenmesi gerekmeyecektir.

Geçersizliğine karar verilen fesih bildirimi ile işçiye daha önce usulüne uygun olarak verilmiş olan ihbar önellerine geçerlilik tanınması 4857 sayılı Kanun'un sözü edilen açık hükmü gereğidir. Bu nedenle davacı işçinin ihbar tazminatı talebinin yerindeliği kabul edilemez. Gerçekten mahkeme veya özel hakem tarafından belirlenen tazminatı ödemeyi göze alıp, işçiyi işe başlatmama yolunu tercih eden işverene ihbar öneli tanımasını istemek işin mahiyeti ile bağdaşmamaktadır.

Geçersizliğine karar verilen fesih bildirimi ile işçiye daha önce usulüne uygun olarak verilmiş olan ihbar önellerine geçerlilik tanınması 4857 sayılı Kanun'un sözü edilen açık hükmü gereğidir. Bu nedenle davacı işçinin ihbar tazminatı talebinin yerindeliği kabul edilemez. Gerçekten mahkeme veya özel hakem tarafından belirlenen tazminatı ödemeyi göze alıp, işçiyi işe başlatmama yolunu tercih eden işverene ihbar öneli tanımasını istemek işin mahiyeti ile bağdaşmamaktadır.

Somut olayda, davalı işverence daha önce davacıya usulüne uygun olarak ihbar süresi verilmiş olup, feshin geçersizliğine karar verildikten sonra işe başlatılmayan davacıya 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tekrar ihbar süresi verilmesine gerek olmadığından ihbar tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işe başlatmama tazminatının tutarına ilişkindir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmıştır. Söz konusu değişiklik ile işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnası olarak kabul edilmiştir. Bu hale göre mevcut durumda işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilebilecektir.

Yine yukarıda anılan kanun ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77. maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep edebilecektir. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi yürürlükteki düzenlemelere göre haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebilecek olduğuna göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna ödemeye yol açacaktır. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Somut olayda, davalı vekili gelir vergisi ödemesi yapıldığını iddia etmiştir. Mahkemece davalı işverence yapılan gelir vergisi ödemesine dair evrak ilgili vergi dairesinden getirtilerek yukarıdaki kıstaslar çerçevesinde bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmeli iken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayda, davalı vekili gelir vergisi ödemesi yapıldığını iddia etmiştir. Mahkemece davalı işverence yapılan gelir vergisi ödemesine dair evrak ilgili vergi dairesinden getirtilerek yukarıdaki kıstaslar çerçevesinde bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmeli iken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

4-Davalı ... harçtan muaf olmasına karşın mahkemece bakiye karar harcının davalıdan tahsiline ve yine aynı şekilde davacı tarafından peşin olarak yatırılan harcın davacıya iadesi yerine davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/179, Karar No: 2020/3037, Tarih: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/179 E.  ,  2020/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın süreden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borca batık durumda olan davacı şirketin tanınacak mühlet içerisinde ve uygulanacak proje kapsamında mevcut borçlarını ödeyebilecek duruma geleceğini ileri sürerek, konkordato istemlerinin kabulü ile 3 ay geçici mühlet verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, mühlet talebinin reddi ile davacı şirketin iflasının açılmasına karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun, HMK'nın 352. maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, süresinde olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusu usulden reddedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi emsallerinde ''Mahkemeye erişim hakkı adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biridir. Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlâl edebilir.

Bununla birlikte, dava açma ya da kanun yollarına başvuru için belli sürelerin öngörülmesi, bu süreler dava açmayı imkânsız kılacak ölçüde kısa olmadıkça, hukuki belirlilik ilkesinin bir gereğidir ve mahkemeye erişim hakkına aykırılık oluşturmaz. Ne var ki, öngörülen süre koşullarının açıkça hukuka aykırı olarak yanlış uygulanması ya da yanlış hesaplanması nedeniyle kişiler dava açma ya da kanun yollarına başvuru hakkını kullanamamışsa mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğinin kabulü gerekir.” denmiştir.

Anayasa Mahkemesi bu tür başvurularda mahkemenin tarafı yanıltamayacağını, bu nedenle temyiz başvuru talebinin kabulünün gerektiğini belirtmiş, bu eksikliğin henüz giderilmesi mümkün bulunduğundan, tazminat talebinin incelenmemesine, karar vererek temyiz incelemesi yapılmasının önünü açmıştır. Aynı hususun istinaf başvuruları içinde geçerli olacağı tartışmasızdır.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince gerekçeli kararda, istinaf yoluna başvurma süresi 10 gün olmasına rağmen, iki hafta olarak belirtmiştir. Hakimin, mahkeme kararında kanun yoluna başvurma süresi konusunda tarafları yanıltması halinde bu durum taraflar aleyhine sonuç doğurmamalı ve hak kayıplarına neden olmamalıdır. Bu nedenle iki haftalık süre içinde istinaf başvurusunda bulunan davacı vekilinin başvurusu doğrultusunda, istinaf incelemesinin yapılması gerekmektedir. Bu nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin davacının istinaf başvurusu hakkındaki usulden ret kararı yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin verdiği 14.10.2019 tarih ve 2019/1187 Esas, 2019/891 Karar sayılı usulden red kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kesin olarak, 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.