muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6782, Karar No: 2014/4305, Tarih: 20.06.2014

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 09.11.2008 tarihli “Malzemeli İşçilik Yapım Sözleşmesi” uyuşmazlık konusu değildir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davada, sözleşme uyarınca davacının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği, davalı tarafından yapılan ödemeler düşüldüğünde davacının 100.000,00 TL'nin üzerinde alacağı çıktığı belirtilerek fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 35.000,00 TL alacağın davalıdan tahsili istenmiştir. Davalı 06.05.2010 havale tarihli delil listesi ekinde “davacı şirket ortaklarından F. G.ün kendi el yazısı” ile “N.. N..'tan aldığı paralar listesi” başlıklı listeyi sunarak, davacının yaptığı imalât karşılığında davacı şirket yetkilisinin el yazısı ile düzenlendiği tarihsiz belgede gösterilen nakit para, çekler ve mal vermek suretiyle davacıya ödeme yapıldığını, bu ödemelerin toplamının 585.291,00 TL olduğunu savunmuştur. Davacı vekili de dava dilekçesinde miktarını belirtmemekle birlikte yapılan ödemelerden sonra 100.000,00 TL'nin üzerinde alacağının kaldığını belirtmiştir. Bu durumda davalı iş sahibinden delil listesi ekinde sunduğu, yaptığı ödemelere ilişkin davacı şirket yetkilisinin el yazısı ile düzenlediğini ileri sürdüğü belgedeki ödemelere ilişkin evrakların istenilmesi, bu ödeme belgelerine ilişkin davacının HMK'nın 169. maddesi uyarınca isticvab olunması, gerektiğinde sunulacak belgeler üzerinde imza incelemesi yapılması, çekle ödeme yapıldığı ve banka hesabına para yatırıldığı anılan listede yazılı olduğundan bu hususların ilgili bankalardan araştırılması, davacı şirkete yaptığı iş nedeniyle araba verildiği ileri sürüldüğünden noter ve trafik kayıtlarından da bu hususun araştırılması, böylece davacıya yapılan gerçek ödeme miktarının, gerektiğinde davalıya yapılan ödemeler konusunda davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu da hatırlatılarak saptanması ve belirlenecek ödeme miktarının iş bedelinden mahsubu ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Mahkemece davalının ödemelerle ilgili savunması araştırılmaksızın davalının ödemeyi ispata yarayacak herhangi bir kanıt ve belge sunmadığı gerekçesiyle eksik inceleme ve araştırmayla hükme varılması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/711, Karar No: 2023/4704, Tarih: 21.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/711 E.  ,  2023/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/167 E., 2022/79 K.

DAVA TARİHİ : 01.07.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, katılma yoluyla davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m² arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri gibi amaçlarla kullanıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından ... ilçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca reddedildiğini, ... Belediyesi tarafından ... ilçe merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kâl’ine, davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu yeri ... Belediye Başkanlığından kiraladığını, ecrimisil bedelini ödediğini, dava konusu yerin dolgu alanı içerisinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı, dava konusu yeri ... Belediye Başkanlığından kiraladığını, ecrimisil bedelini ödediğini, dava konusu yerin dolgu alanı içerisinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/332 E., 2016/25 K. sayılı kararıyla; 4721 sayılı TMK’nın 2 nci maddesine göre, herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin belirsiz olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız fer'i zilyedi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2016/10839 E., 2020/1800 K. sayılı kararıyla; ... Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, sonucunun eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK'nın 165 ... maddesi uyarınca Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplamda 98,04 m²’lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapının kâl’ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplamda 98,04 m²’lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapının kâl’ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Katılma yoluyla davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; 08.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu alan üzerine davalı tarafından inşa edilen ve kullanılan yapının ön cephesinin kapalı yemek yeme alanının 129,00 m², göle bakan kısımdaki çay bahçesinin 126,00 m² ve işletmenin toplam işgal alanının 602,00 m² olduğunu, göl kenarında bulunan işletmenin ... Gölünün doldurulması sonucu oluşturulduğunu ve işletmenin tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının rapor edildiğini, buna rağmen Mahkemece 98,04 m² alan yönünden el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğine karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bu gerekçelerle bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu alanın ... Belediye Başkanlığından 02.03.2010 tarihli ve 2010/10 sayılı kararıyla kiralandığını, ecrimisil bedelinin ödendiğini, dava konusu alanda malik ve zilyedin Belediye Başkanlığı olduğunu, husumetin Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 ... ve 6 ncı maddeleri.

3. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ... Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı 2.220,42 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28028, Karar No: 2012/12987, Tarih: 18.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28028 E.  ,  2012/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3 maddesine göre, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir. Bu maddeden anlaşıldığı üzere alacaklı lehine tazminata hükmedebilmek için takibin muvakkaten durdurulmuş olması gerekir. Somut olayda mahkemece teminat yatırılması şartı ile takibin muvakkaten durdurulmasına karar verilmiş ise de, teminat yatırılmadığından takibe devam olunmuştur.

O halde mahkemece, alacaklı lehine tazminata ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bozulmasını gerektirir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 04.05.2011 tarih ve 2010/1205 Esas, 2011/353 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminat ve para cezası ile ilgili (2) nolu bendinin karar  metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16042, Karar No: 2014/18197, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16042 E.  ,  2014/18197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5947, Karar No: 2012/304, Tarih: 26.01.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/5947 E.  ,  2012/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avuka...geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 900,00 TL vekâlet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25266, Karar No: 2018/15792, Tarih: 27.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/25266 E.  ,  2018/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın savunmalarında eniştesi olan müşteki ...'a bıçak gösterdiğini ikrar etmesi, müşteki ...'ın aşamalardaki ifadelerinde sanığın, kendisine küfrettiğini araya enişteleri müşteki ...'ın girmesi üzerine bıçak alarak bu müştekinin üzerine gittiğini belirtmesi, müşteki ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın, eline bıçak alarak üzerine geldiğini, kovuşturmada ise bıçağı kendisine ve müşteki ...'a göstererek tehdit eyleminde bulunduğunu beyan etmesi, tanıklar .... ile ...'in soruşturma aşamasındaki ifadelerinde sanığın, müşteki ...'a bıçak çektiğini, kovuşturmada ise her iki müştekiye bıçak yönelttiğini belirtmeleri karşısında; tanıklar ve müştekilerin aşamalardaki birbirleriyle ve kendi içlerinde olan çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi beyana hangi aşamada ne suretle üstünlük tanındığının yeterince açıklanıp tartışılmasından sonra sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1577, Karar No: 2018/9659, Tarih: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1577 E.  ,  2018/9659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13707, Karar No: 2020/2330, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13707 E.  ,  2020/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/03/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/06/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti müştekinin evinden semaver ve şamdan çalması şeklindeki eylemine uyan TCK’nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 3 ay 10 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 08/04/2008 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.