muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8347, Karar No: 2023/8455, Tarih: 06.11.2023

4. Garanti Bankası A.Ş. 27.10.2015 tarihli yazı cevabından, olay günü katılandan sonra işlem yapan şahsın sanık ... olduğu, yazı ekinde gönderilen ve işlemleri gösteren ATM jurnal dökümünden katılandan sonra yeni müşterinin 18.51.34'te geldiği, herhangi bir para çekme işlemi yapılmadığı anlaşılmıştır.

5. Garanti Bankası A.Ş. 17.11.2015 tarihli yazı cevabında, sanık ... adres ve iletişim bilgileri ile katılan ... kredi kartı ile 03.06.2015 günü saat 18.47 de para yatırma işlemi, 18.48'de para çekme işleminin seçildiği, 18.49'da miktar girişi yapıldığı, 18.50.35'te 1.600,00 TL para çekme işlemi yapıldığı, 18.50.46'da hesaptan paranın düşüldüğü, saat 18.51.34'te yeni müşteri geldiği, herhangi bir para çekme işlemi yapılmadığı ATM jurnal dökümünden, sanık ...'a ait hesap hareketlerinden 03.06.2015 tarihinde maaş ödemesi yapıldığı anlaşılmıştır.

6. Sanık, görüntülerde katılanın arkasında sıra bekleyen şahsın kendisi olduğu, ancak katılana ait kartı almadığı ve para çekmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm; Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunun oluşması için, başkasına ait bir banka veya kredi kartının veya kart bilgilerinin her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesi veya elde bulundurulması ve sahibinin rızası olmaksızın kullanılarak çıkar sağlanması gerekmektedir.

Somut olayda; olay günü Garanti Bankası önündeki ATM’de işlem yapan katılanın, ATM’ye kartını taktığı, şifreyi girip para yatırdıktan sonra kartını bankamatikte unuttuğu, kendisinden sonra ATM önüne gelen sanığın ATM cihazının içinde ve şifresi girilmiş vaziyetteki kart ile 1.600,00 TL nakit para çektiği anlaşılmıştır.

Mağdura ait kredi kartını ele geçirmeyen ve elinde bulundurmayan sanığın eyleminde 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında yazılı suçun tipiklik unsuru oluşmayıp mağdurun cihazda unuttuğu kart ile 1.600,00 TL para çekme işlemini yapan ve daha sonra parayı alan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sisteminin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre;

Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, adli para cezasına esas gün sayısının alt sınırın üstünde hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2016/82 Esas, 2016/548 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2016/82 Esas, 2016/548 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Katılanın Silivri Piri Mehmet Paşa Mahallesi Sanatkarlar Caddesi üzerinde bulunan ATM’ye 4282xxxxxxxxxxxx nolu kredi kartıyla 850,00 TL para yatırdığı işlemi yaptıktan sonra kartı ATM cihazının içerindeki yuvada unuttuğu, arkasından gelen sanığın, işlem yapmaya hazır halde bulunan karta ait hesaptan şifreye gerek kalmadığından 1.600,00 TL parayı çektiğinin kabulu şeklindeki olayda Türk Ceza Kanunu 245 inci madde birinci fıkrasında kartı her ne suretle ele geçiren kişiden bahsettiğinden sanığın, katılanın unuttuğu kartla işlem yaparak onu ele geçirdiği kart üzerinde işlem yaptığı gözönüne alındığında Kanunda tanımı yapılan ele geçirme eylemin gerçekleştiği ve eylemin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında başkasına ait kredi kartının kötüye kullanma suçunun gerçekleştiğinin kabulü gerekirken eylemi hırsızlık olarak niteleyen sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 06.11.2023
Yargıtay — Esas No: 2012/27135, Karar No: 2013/10551, Tarih: 13.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27135 E.  ,  2013/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 Sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yasal koşulları bulunmadığından, katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Banka müfettiş raporlan, grafolog bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, katılan bankada servis görevlisi olarak çalışan sanığın, bir kısım işlemleri kendi ekranından diğer banka personelinin şifresini kullanarak, bir kısım işlemleri ise başka banka personelinin ekranından ve yine kendisi dışındaki banka personelinin şifresini kullanarak, doğrudan mudi hesaplarından tediye ve banka nezdinde vadeli mevduat hesabı bulunan mudi adına vadesiz mevduat hesabı açıp, ilk hesaptan bu hesaba virman yaptıktan sonra usulsüz tediye işlemleri yapmak suretiyle gerçekleştirdiği; bu işlemlere ilişkin bir kısım fişlerinin bulunamadığı, mevcut fişler üzerindeki mudilere atfen atılmış sahte imzaların ise iğfal kabiliyetinin olmadığı; bu şekilde sanığın dava konusu fişler muhteviyatı TL, Euro ve USD cinsinden parayı zimmetine geçirdiği; eylemlerinin teselsülen basit zimmet kapsamında kaldığı gözetilerek cezalandırılması yerine, isabetsiz değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın suvunması ve dosyadaki mevcut kanıtlara nazaran sanığın mahkumiyeti için yeterli derecede kesin ve inandırıcı deliller olmadığından beraat kararı onanması gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/13030, Karar No: 2018/25630, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13030 E.  ,  2018/25630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 1385 parsel (eski 879 parsel) sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 100 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın damlama sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden, sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde, 2014 yılı Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen sulama masrafı % 10 arttırılarak hesap yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

5)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

6)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12863, Karar No: 2017/2808, Tarih: 13.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12863 E.  ,  2017/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005, 2006, 2008 yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden ve faturaları kullanan mükelleflerden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre ise; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2865, Karar No: 2012/4727, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2865 E.  ,  2012/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAŞINMAZ ZİLYETLİĞİNİN TESPİTİ

Davacı tarafça kadastro sonucu oluşan tapu kaydındaki zilyetlik şerhine ilişkin olarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde kapsamında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında 205 ada 2 parsel sayılı 61.189,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1989 yılından beri .. Köyü Tüzel Kişiliği kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesine Köy Tüzel Kişiliği yanında adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yargılama sonunda, davanın kabulüne ve mülkiyeti Hazine adına kayıtlı olan çekişmeli 205 ada 2 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (A59) harfi ile gösterilen 343,80 metrekarelik kısmındaki ... Köyü Tüzel Kişiliği adına olan zilyetliğin iptali ile davacı ...'un zilyet olarak yazılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazdaki zilyetlik şerhine itiraza ilişkindir. Çatalca Kadastro Mahkemesi'nin 2010/175 Esas Sayılı dosyasında kullanım şerhine yönelik dava açıldığı ve davaya konu 205 ada 2 sayılı parsele ait tutanak aslının bu dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır. İncelemeye konu Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/286 Esas, 2010/446 Karar sayılı dosyasında kadastro tutanak aslı bulunmamaktadır. Aynı parsel hakkında açılan davaların en kısa zamanda ve en az masrafla görülmesi ve kararların birbiri ile çelişmemesi için birlikte görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle aynı parsel hakkındaki derdest dava dosyaları, tutanak aslının bulunduğu dosya üzerinde birleştirilmeli, bundan sonra tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12692, Karar No: 2022/2722, Tarih: 08.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/12692 E.  ,  2022/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2021 gün ve 2021/216 E. 2021/251 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10541, Karar No: 2013/12770, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10541 E.  ,  2013/12770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Kocaeli 1. Asliye Hukuk ve Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı tarafından ticari amaçlı olarak kullanılan araca mazot yerine benzin konulması bu sebeple aracın hasarlanması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İlgili dava öncelikle Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır. Mahkemece yargılama aşamasında davaya Tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilerek davanın esası yönünden verİlen karar, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2011/18682 Esas - 2012/7596 Karar sayılı, 23.03.2012 günlü kararı ile " Mahkemece davaya, genel mahkeme sıfatıyla bakılıp karar verilmesi gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla işin esasına girilerek karar verildiği“ gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevizlik kararı verilmiştir.

Ayrı ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir. Müstakil ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir. İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (TTK. 5. md., HUMK. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen işbölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İşbölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye göderilme-

sine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır.

TTK.’nun 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla vazifeli olduğu, 5/3 maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur" hükümlerine yer verilmiştir. Yine TTK.’nun 5. maddesinde, ikinci fıkrada yazılı hallerde, münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işler hariç olmak üzere, bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olabileceği hüküm altına alınmıştır. Münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerle ilgili davalara mutlaka kanunda gösterilen mahkemelerde bakılır ve bu davalara ilişkin işbölümü itirazı ilk itiraz değildir. Bu davalar, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. İflas davaları ticaret mahkemesi bakımından, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan davalardandır. Bu davalara ilişkin işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Taraflar yargılama bitinceye kadar işbölümü itirazında bulunabilirler. Mahkemede davanın her bölümünde kendiliğinden davanın işbölümüne girmediğine ve dava dosyasının işbölümüne sahip mahkemeye gönderilmesine karar verir. ( Baki Kuru/HUMK 715 s.) Buna göre mahkemece sadece münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işlerde yani, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalarda işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Bu davalar dışındaki ikinci fıkrada yazılı hallerde bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz olarak ileri sürülebilir.

Somut uyuşmazlık, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerden olmadığı gibi, davalılar tarafından da iş bölümü itirazında bulunulmamıştır. İş bölümü itirazında bulunulmamasına rağmen mahkemece davanın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Her iki mahkemece verilen kararların gönderme kararı niteliğinde olduğu, Asliye Hukuk Mahkemesince işbölümü itirazında bulunulmadan kendiliğinden gönderme kararı verilmesinin kanunun amir hükümlerine aykırı olduğu, iki mahkemenin de davaya bakmaktan el çektikleri, bu durumun işin görülmesini sürüncemede bıraktığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın açıldığı Kocaeli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1086 sayılı HUMK'nun 25. ve 26. (6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.) maddeleri gereğince Kocaeli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1572, Karar No: 2016/5195, Tarih: 24.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/1572 E.  ,  2016/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/51437

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/144 (E) ve 2013/891 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında 19.11.2009 tarihli karar ile HAGB kararı verildiği, bu kararın 24.12.2009 tarihinde kesinleştiği, Cumhuriyet Savcılığı’nın 03.05.2013 tarihli yazısıyla suça sürüklenen çocuğun, CMK’nın 231/8. maddesi uyarınca hükmedilen üç ay süreyle eğitim tedbirine uymadığı şeklindeki üst yazısı üzerine dosyanın yeniden ele alınarak hükmün açıklandığı görülmüş ise de; dosya içerisindeki infaz evraklarının incelenmesinde, suça sürüklenen çocuğun ... Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu’nda 16.03.2013 tarihinde eğitim tedbirinin infazına başlanabildiği ve 15.04.2013’de tedbire uymadığının bildirildiği, suça sürüklenen çocuk hakkında HAGB kararının kesinleştiği 24.12.2009 tarihinden itibaren üç yıllık süre dolmadan infazına başlanamadığından tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesinden de bahsedilemeyeceği ancak suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında denetim süresi içerisinde suç işlediği görüldüğünden, kesinleşme şerhli ilamlar getirtildikten sonra hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; suç tarihinde hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezası veya seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.