muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23275, Karar No: 2023/14221, Tarih: 27.12.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meydana gelen kaza hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarında özellikle yoldaki dalgalanmaların bir kazaya sebebiyet verecek düzeyde olmadığı, uyuşturucu madde etkisinde olmayan bir sürücünün sürüş esnasında gerekli önlemleri aldığında kazanın gerçekleşmeyebileceği, murisin sırf uyuşturucu madde etkisinde olmasının tek taraflı ve ölümlü kazaya sebebiyet verdiği, ferdi kaza poliçesi teminatından bu hali ile davacıların yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar istinafı; Hayat Sigortası Genel Şartlarına göre somut olayda teminat dışı hallerin bulunmadığını, mahkemece 22.03.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunun esas alınmasının hatalı olduğunu, zira olayın kusura dayalı bir olay olmadığını, kazanın salt uyuşturucu madde etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitinin önemli olduğunu, bu konuda nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik bilirkişiden oluşan heyetten rapor alınması gerektiğini, mahkemenin dosyadaki murisin meydana gelen trafik kazasında %75 oranında kusurlu olduğu, Karayolları Genel Müdürlüğünün %25 oranında kusurlu olduğu, meydana gelen trafik kazasının münhasıran uyuşturucuya bağlı olarak meydana gelmediği görüşü bildirilen 25.08.2019 havale tarihli rapora değil de 2018/277 Esas sayılı dosyada alınan 06.08.2019 tarihli rapora itibar etmesinin sebebinin anlaşılamadığını, iki dosyada alınan raporlarda da genel olarak kazanın uyuşturucunun etkisi ile meydana gelmediği yönünde olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasının talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece, gerek bu dosyadaki gerekse 2018/277 Esas sayılı dosyadaki raporlara göre kazanın münhasıran uyuşturucunun etkisi altında meydana gelmediği ve talebin teminat kapsamında kaldığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken tüm bilirkişi raporlarının değerlendirildiği belirtildikten sonra murisin kaza anında münhasıran uyuşturucu madde etkisi altında olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile 105.100,00 TL'nin 31.10.2017 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak miras payları oranında davacılara verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; meydana gelen tek taraflı kazada araç sürücüsü murisin asli kusurlu olduğu, değişik iş dosyası ile aldırılan kusur raporunun geçerli olmadığı, kazanın münhasıran uyuşturucu madde etkisi altında meydana geldiği, Ferdi Kaza Poliçesi Genel Şartlarının 4 üncü maddesinde gereğince teminat kapsamında olmayan tazminatın ödenemeyeceğini savunarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Ferdi Kaza Poliçesi ile teminat altına alınan murisin geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybetmesi nedeni ile murisin mirasçılarının açtığı ölüm teminatı tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1507 inci maddesinin birinci fıkrası, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Davacıların murisi meydana gelen trafik kazası sonucu hayatını kaybetmiş, davacılar da davalı ... şirketi tarafından Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi kapsamında belirlenen vefat tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Dosya içerisinde mevcut 22.03.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen ve oluşa uygun olan kusur raporuna göre maktul sürücü Mehmet Kılıç'ın meydana gelen kazada %100 oranında kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının 1.2 inci maddesi d bendi gereğince "... sigortanın şumulüne giren bir kazanın icap ettirmediği ahvalde uyuşturucu madde kullanmanın ..." kaza kapsamında sayılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı ... şirketinin sorumluluğuna gidilemeyeceği sonucuna varılmakla iş bu davanın tümden reddi gerekir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.12.2023 tarihinde Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verildiği, bu kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, davanın kabulü ile 105.100,00 TL'nin miras payları oranında davacılara verilmesine karar verildiği, poliçe teminat limitinin 105.100,00 TL olduğu, miras paylarına göre Aynur'un 26.275,00 TL, Musa'nın 39.412,50 TL, Nida'nın 39.412,50 TL talep edilebileceği anlaşılmaktadır. Temyize konu edilen miktarlar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin ayrı ayrı altında kaldığından davalının temyiz dilekçesinin miktar nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/12893, Karar No: 2013/17032, Tarih: 04.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/12893 E.  ,  2013/17032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.06.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı ... birliğinde 2000-2005 tarihleri arası 2001 yılı hariç sulama teknisyeni olarak çalıştığını, 2005 yılından 15.09.2009 yılına kadar kepçe operatörü olarak çalıştığını, hiç bir gerekçe gösterilmeden davacının iş akdinin bildirimsiz ve haksız olarak 15.09.2009 tarihinde feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile son üç aylık maaşı ve diğer haklarının da ödenmediğini, sulama birliğinde sulama teknisyeni olduğu dönemde sulama sezonu olan altı ay boyuncu sabah 06:00 dan gece 22:00 ye kadar günlük 16 saat çalıştığını, kepçe operatörü olduktan sonra yılın 12 ayı boyunca saat 06:00 dan gece 21:00 e kadar çalıştığını ileri sürerek, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının 2005 yılında işe girdiğini, kepçe operatörü olarak çalışmadığını, sulama teknisyeni olarak geçici işçi olarak çalıştığını, son ücret alacaklarının davacıya ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki diğer alacakların beş yıllık zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde 15.12.2000 tarihinden, 2001 yılı hariç, 15.09.2009 tarihine kadar çalıştığı, ispat yükü kendisine düşen davalı işveren tarafından feshin haklı nedene dayandığına dair dosyaya herhangi bir belge ibraz edilmediği, davalı tanıklarının da bu konuda beyanda bulunmadıkları, işverenin haklı feshi kanıtlayamadığı, bu nedenle iş akdi haklı bir neden olmaksızın feshedilen davacı işçinin işçilik tazminatlarına hak kazandığı kabul edilerek karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin işe giriş tarihi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı işçi 2000 yılında girdiğini ileri sürerken, davalı işveren 15.10.2005

tarihinde işe girdiğini savunmuştur. Davacının işe giriş tarihi yönünden yazılı bir delil yoktur. Davacı tanıklarından ... 2000 yılında davacı ile beraber işe girdiklerini açıklamış ise de adı geçen işçinin işe giriş tarihi 01.08.2002 olup bu tarihten öncesi için hesaplama yapılması hatalıdır.

3- Davacının aylık ücretinin miktarı da uyuşmazlık konusudur. Dava dilekçesinde ücretin miktarı açıklanmamış, bilirkişi raporunda son bordroda yazılı olan 2.400,00TL ücret üzerinden hesaplama yapılmıştır. Davalı işveren sözü edilen bordroda fazla çalışma ücretlerinin de yer aldığını savunmuştur. Hesaba esas alınan 2009 yılı Ekim ayına ait bordroda yevmiye 80,00TL ve aylık ücret 2.400,00TL olarak gösterilmişse de, bir önceki aya ait bordroda yevmiye 25.00 TL ve aylık ücret 750,00TL olarak açıklamıştır. 2007 yılına ait bordrolarda ise 32,00TL yevmiye 90,00TL aylık ücret bilgileri yer almaktadır. Bu durumda bordro rakamları üzerinden sonuca gidilmesi mümkün değildir.

Davacının başka bir işçinin açtığı davada tanıklığı sırasında ücretle ilgili yaptığı açıklamada asgari ücret aldığını savunmuştur. Davalı ise 750.00 TL ücret ödenmesini kabul etmiş olmakla 750.00 TL esas alınarak karar verilmelidir.

4 – Islah dilekçesinin verilmesinden sonra davalı vekili usulüne uygun olarak zamanaşımı defini ileri sürdüğü halde bu yönde ek hesap raporu alınmaksızın karar verilmesi de hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1012, Karar No: 2011/3808, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1012 E.  ,  2011/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın HUMK'nun 409/5.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalıdan aldığı malların bedelini ödediğini, bu mallardan bir kısmını davalıya iade ettiği halde davalının bu malların bedelini cari hesap alacağından mahsup etmediğini, iade edilen malların bedelinin tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının müvekkiline iade edilen mal bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin davayı açtığı 10.02.2009 tarihinden itibaren 6 celse boyunca duruşmalara katılmadığı, sürekli mazeret beyan ettiği, duruşmaların talikine yol açtığı, mazeret beyan etmeyi alışkanlık haline getirdiğinden mazeret talebinin reddine, dava dosyasının 30.07.2009 ve 16.02.2010 tarihlerinde müracaata kaldığı ve 15.07.2010 tarihli duruşmada da davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmemesi nedeniyle dosyanın müracaata kaldığı gerekçesiyle HUMK’nun 409/5.maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21970, Karar No: 2022/14943, Tarih: 19.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21970 E.  ,  2022/14943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun..... İlköğretim Okulunun arka bahçesine bakan pencereyi zorlayıp yerinden sökerek okulun içine girmesi, güvenlik kameralarının kablolarını koparması ve Zeytinalanı İlköğretim okuluna girerek ana sınıfı camını ve müdür odasının kapısının camını kırması şeklinde gerçekleşen eylemde, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 03/02/2015 olan ilk mahkumiyet tarihi ile 30/09/2020 olan ikinci mahkumiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

04/07/2019 tarihli hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından lehe, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edildiği, hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuklar lehine bozulması halinde sadece dosyanın Yargıtaya gidiş dönüş masraflarının sanıktan alınamayacağı, bozma sonrası yapılan 16 adet davetiye giderine ilişkin olarak 304 TL yargılama giderinin alınmasına dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi yerine 31/3. maddesi olarak yazılması, indirim oranının doğru bir şekilde ½ olarak uygulanması karşısında, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gereğince sanık ... hapis cezasından çevrili olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Kanun uyarınca yapılacaklarla ilgili ihtarat yapılmaması, yine suça sürüklenen çocuklar hakkında hapisten çevrilen adli para cezalarına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsil edileceğine dair ihtarın yapılmaması,

2-04/07/2019 tarihli hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından lehe, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edildiği, hükmün sanık lehine bozulması halinde sadece dosyanın Yargıtaya gidiş dönüş masraflarının sanıktan ve suça sürüklenen çocuklardan alınamayacağının gözetilmemesi,

2-04/07/2019 tarihli hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından lehe, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edildiği, hükmün sanık lehine bozulması halinde sadece dosyanın Yargıtaya gidiş dönüş masraflarının sanıktan ve suça sürüklenen çocuklardan alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasında adli para cezasına hükmedilmesinden sonra gelen bölümlere “sanık tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilmesine” ibarelerinin ve suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümlerde hüküm fıkralarında adli para cezalarına hükmedilmesinden sonra gelen bölümlere ise “taksitlerden birinin zamanınında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmeyeceğinin ihtarına” eklenilmesine ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "dosyanın Yargıtay'a gidiş ve gelişi için yapıldığı anlaşılan 28 TL posta gideri dışında yapılan 2.304,70 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8494, Karar No: 2012/13904, Tarih: 25.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8494 E.  ,  2012/13904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken zaruret olmadıkça aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Somut emsal olarak alınan satış, değerlendirme tarihinden yaklaşık 30 yıl öncesine ilişkin olduğundan bu satışın emsal olarak alınması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, aynı bölgede dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.