muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17730, Karar No: 2017/4740, Tarih: 05.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17730 E.  ,  2017/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ile kesildiği günden itibaren davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca davacının almakta olduğu ölüm aylığının kesildiği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri

ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Mahkemece öncelikle dava konusu yapılan istirdat dönemi ve tutarı kuşkuya mahal bırakmaksızın açık ve net bir biçimde belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin tespit edilen tüm adreslerinde komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, diğer delillerle birlikte değerlendirilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davalı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9262, Karar No: 2010/298, Tarih: 25.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9262 E.  ,  2010/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzinsiz silah taşımak suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak 6136 sayılı Kanunun 13/1, 59. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BEYOĞLU) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2009 gün ve 106/59 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan yapılan yargılamada, maktulün ve davaya katılma yetkileri bulunmayan katılanlar ile vekillerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün fazlalık olarak değerlendirilmiştir.

2- Hükümlü ... hakkında 6136 Sayılı Kanunun 13/1, 59. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin 647 Sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri ile CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Dairemizin 28.04.2008 tarih ve 3380/3399 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamı uyarınca, 765 sayılı TCK. uyarınca verilmiş olan kesinleşmiş hükmün lehe olması nedeniyle uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 765 Sayılı TCK. uyarınca yeniden hüküm kurulması,

b)Kabule göre;

Lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılaması yasa gereği zorunlu olup, uyarlama aşamasında yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerekirken, yazılı şekilde hükümlüden tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. madde uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3573, Karar No: 2022/9407, Tarih: 05.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3573 E.  ,  2022/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi kabul edilmeyerek ve mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (II) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

A) Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ın, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, 22/04/2014 tarihli son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

C) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ın, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, 22/04/2014 tarihli son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

C) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ...'ün aşamalarda suçlamaları kabul etmeyerek mağdur ... ile sanık ...'ın tartıştığını savunması, mağdur ...'ın soruşturma aşamasında, taşkınlık yapan bir grubun ellerinde bıçaklarla kendisi istikametinde geldiklerini görmesi sebebiyle yolunu değiştirdiği, bunun üzerine aralarından birisinin kendisini bıçakla kovaladığını beyan etmesi, mahkemede ise tesadüfen karşılaştıkları gruptan bir kişinin elinde bıçak olduğunu, grubun kendisine yöneldiğini bu esnada kendisini tehdit etmediklerini ancak uzaklaştığında bıçak taşıyan kişinin kendisini bir süre kovaladığını belirtmesi, sanık ... ile beraber olan inceleme dışı diğer sanıklar ... ve ...'ün, tanımadıkları mağdur ile tartışan kişinin sanık ... olduğunu beyan etmeleri, sanık ...'ın, mağduru kovalayan kişinin sanık ... olduğu ve ... kaçarken elinde bıçak gördüğünü beyan etmesi karşısında; sanık ...'ün bıçakla yakalanmış olması şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

Sanık ...'ün inceleme dışı sanık ... ile birlikte mağdur ...'ı ellerinde bıçaklarla kovalamak suretiyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında TCK'nın 106/2-c maddesinin uygulanmama gerekçesinin gösterilmemesi,

D) Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

1) Müştekilerin olay tarihinde görevli olduğuna ilişkin görev belgesi getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, 09/01/2012 tarihli emniyet görevlileri tarafından düzenlenen olay tutanağına göre, sanıklardan bazılarının elinde bıçak görüldüğü, sanıkların ellerindeki bıçakları saklamaya çalıştıkları, sanıklara müdahale edilmesinin üzerine olayın sonunda bıçakların yerde bulunduğunun kayıt altına alınması ve müştekiler ... ve ... ile tanıkların, sanıkların direnme esnasında bıçak kullandıklarına ilişkin bir beyanlarının bulunmaması karşısında; sanıkların direnme eylemlerini ne suretle silah ile gerçekleştirdikleri yeterince tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulması,

3) TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında sayılan hususlar, TCK'nın 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" biçimindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve deliller birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili yasa maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının uygulanması gerekirken, TCK'nın 61/1. maddesinde belirtilen yasal ibarelerin sanıkların fiilleriyle ilişkilendirilmeden tekrarlanması suretiyle ve hukuki dayanaktan yoksun soyut gerekçelerle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

4) Kabule göre de;

a) Görevi yaptırmamak için direnme suçunda, TCK'nın 265/1 ve 3. madde ve fıkraları uyarınca hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezaları üzerinde TCK'nın 265/4. maddesi gereği 1/2 oranında artırım uygulanırken hesap hatası yapılarak cezanın "1 yıl 12 ay" yerine "2 yıl" olarak belirlenmesi ve devamında 43 ve 62. maddelerinin bu ceza miktarı üzerinden uygulanması neticesinde fazla ceza tayini,

b) Hakaret suçunda, TCK'nın 125/(3)-a, (4) ve 43/2 madde ve fıkraları uyarınca hükmedilen 3 yıl 6 ay hapis cezaları üzerinde TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın "2 yıl 11 ay" yerine "2 yıl 11 ay 17 gün" hapis olarak fazla ceza tayini,

c) Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçundan kurulan hükümlerde zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında gerçekleştirilen eylem ve mağdur sayısına göre sanıklar hakkında TCK'nın 43/2-1. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesini gerektiren bir neden bulunmadığı gözetilmeksizin 1/2 oranında artırım yapılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ... ve ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, sanık ... hakkında sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken (C-2) nolu bozma yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçları yönünden bozma kararının, 1412 CMUK'nın 325. maddesinin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar ... ve ...'a sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3605, Karar No: 2011/7804, Tarih: 13.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3605 E.  ,  2011/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/33242

MAHKEMESİ :HATAY Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :11/05/2010 - 442/128

SUÇ :Kasten öldürmek

D.. B..'ı kasten öldürmekten sanıklar H.. A.. ile E.. P..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (HATAY) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/05/2010 gün ve 442/128 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Maktulün oğlu müşteki Hüseyin'in 20.07.2009 tarihli talimat ile alınan ifadesindeki davaya katılma istemi karşısında, kamu davasına katılmasına karar verilmesi gerekirken, katılma talebi hususunda bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıklar Halef ve Erdal hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

A)Oluşa, dosya kapsamına göre maktul Döndü'nün oturduğu evin etrafının duvarla çevrili olup ancak tanıdığı kişilere veya cep telefonundan kendisini gelmeden önce arayan şahıslara kapıyı açtığının anlaşılması, tanık Seyran'ın maktulenin ölüm saatini öğrenmesine ilişkin çelişkili beyanlarının bulunması ve ayrıca ikamet ettiği evin maktule Döndü'nün evini görüp görmediği, engel bulunup bulunmadığının da net olarak tespit edilmemesi karşısında, öncelikle maktule Döndü'nün kullandığı ve dosyada HTS raporları (konuşma kayıtları) bulunmayan ..... ve .... nolu telefon hatlarının suç tarihi itibari ile baz istasyonlarını da gösterecek şekilde HTS raporlarının getirtilerek, olayın meydana geldiği maktule Döndü ve tanık Seyran'ın ikametinde tanıkta hazır edilmek suretiyle keşif yapılarak;

a)Maktulenin ikametinde farklı GSM operatörlerine ait cep telefonları ile temsili görüşme yapılarak, maktulenin kullanmış olduğu ....., .. ...... ve ..... .... nolu cep telefonları konuşmalarının suç tarihi itibari ile hangi baz istasyonları üzerinden yapıldığının ilgili GSM operatörlerinden sorularak tespiti, sanıkların olay tarihinde aynı baz istasyonları üzerinden konuşma yapıp yapmadıklarıkonusunda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, olay gün ve saatinde olay yeri ve civarında bulunup bulunmadıklarının belirlenmesi,

b)Suç tarihindeki mevcut yapı durumları da değerlendirilmek suretiyle tanık Seyran'ın ikametinden, maktulenin evinin görülüp görülemeyeceğinin tespiti ile tanığın maktulenin ölümünü öğreniş şekline ve saatine ilişkin olarak yeniden beyanının alınarak önceki anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi,

b)Suç tarihindeki mevcut yapı durumları da değerlendirilmek suretiyle tanık Seyran'ın ikametinden, maktulenin evinin görülüp görülemeyeceğinin tespiti ile tanığın maktulenin ölümünü öğreniş şekline ve saatine ilişkin olarak yeniden beyanının alınarak önceki anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi,

B)Olay yeri inceleme raporuna göre; maktuleye ait ikametin giriş kapısı ve mutfak kapısı çerçevesinde elde edilen parmak izleri ile maktulenin üzerinden çıkan kıyafetleriyle yanında bulunan külot, kanlı bez parçası ve eşofman altı üzerinde tespit edilen kan lekelerinin sanıklara ait olup olmadığı konusunda inceleme yaptırılması,

Gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı olup; sanıklar Halef ve Erdal ile müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenlerle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanıklar ve müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 13/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.