muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2403, Karar No: 2013/3053, Tarih: 20.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/2403 E.  ,  2013/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../09/2010 tarih ve 2006/60-2010/391 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....02.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ile davalı vekili Av. ... ve şirket temsilcisi dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sorumluluğu müvekkili şirkete ait olan davalı tarafından taşınan bira emtiasının ... içi taşıması sırasında kısmen hasarladığını, müvekkili tarafından dava dışı emtia sahibi alıcı şirkete 36.680,68 TL ödendiğini, davalının davacı nezdinde bulunan cari hesabında ....000,00 TL tutarındaki alacağın mahsup edildiğini ileri sürerek, şimdilik ....179,00 TL'nın ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi çerçevesinde müvekkilinin maliki bulunduğu araç ile davacı şirketin müşterisine ait biraların taşınması sırasında tek taraflı kaza nedeni ile hasar meydana geldiğini, ancak talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu, olay yeri tespit tutanağına göre ....653 adet kutu biranın kullanılmayacak şekilde zarar gördüğünün belirlendiğini, hasarlanmayan emtia bedellerinin de talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu olay sonrası tutulan ve aksi ispatlanmayan olay yeri tespit tutanağına göre ....653 adet kutu biranın hasarlandığı, bir kolide ... adet kutu bira bulunduğu dikkate alınarak 110,54 koliye karşılık geldiği, kutu biranın bir kolisinin fabrika çıkış fiyatının 30,92 TL olduğu, bu durumda davacının toplam 4.033,11 TL zararının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, üst taşıyıcı davacının emtia sahibine ödediği bedelin alt taşıyıcıdan rücuen tahsili istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık gerçek zarar miktarının ne olduğu, başka bir deyişle davalı tarafından taşınan ve hasarlanan bira emtiasının iddia edildiği gibi 938 koli kutu bira mı yoksa savunulduğu gibi 110 koli kutu bira mı olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda 30.07.2005 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı esas alınmak suretiyle hasarlanan bira emtiasının 110 koli olduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davalı taşıyan aracının kazası sonucu yetkili güvenlik güçlerince (asker/polis) tutulan ve mahkemece hükme dayanak yapılan 30.07.2005 tarihli tutanakta yalnızca " ...yolun sağına dökülen 2653 adet kutu (110 koli) biranın kutularının patlayarak kullanılamayacak şekilde zarar gördüğü.." belirlenmiş olup, somut olayda yola dökülmeden ve patlamadan deforme olan, ezilerek zarar gören biralarla ilgili hasarın da olacağı hayatın olağan akışı çerçevesinde muhakkaktır.Anılan tutanakta bu konuda hiç bir tespit ve belirleme yapılmamış olup, esasen taşınan bira emtiasının hasarlandığının kabulü için yola dökülmesi ve patlaması bir ön koşul da değildir.Öte yandan, aracın şoförü ve aynı zamanda taşıyıcının temsilcisi olan ...'nın imzalamış olduğu 01.08.2005 tarihli tutanakta hasarlanan ve patlak gelen koli sayısı 1002 koli kutu bira olarak belirtilmiş olup, savunmada belirtildiği gibi bu tutanağın yalnızca teslime ilişkin bir tutanak olduğu da kabul edilmez.Zira, taşıyıcının temsilcisi olan sürücünün imzalamış olduğu belgenin kural olarak taşıyıcıyı da bağlayacağının kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda 01.08.2005 tarihli tutanağın hasara ilişkin de bir tutanak olduğu ilke olarak kabul edilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yanlış ilkeye ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1846, Karar No: 2018/111, Tarih: 16.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/1846 E.  ,  2018/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Asıl dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili, karşı dava ise kurum işleminin iptali ve borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası, her ne kadar bir kısım tanık beyanlarına başvurularak belirtilen şekilde hüküm kurulmuş ise de, dosya kapsamından, asıl dava davalısı karşı davacının, resmi kayıtlara göre 10.03.2009 tarihine kadar eski eşi ile birlikte aynı ikamette kaldığının anlaşılmasına karşılık, seçim kayıtlarına göre 21.11.2008 tarihinden itibaren İstanbul ilinde ikamet ettiğinin belirtildiğinden, söz konusu çelişkinin giderilmesi gerektiği ile ilgilinin İstanbul ilindeki adresi tespit edilip muhtarlık kayıtları da getirtilmek suretiyle, bu adresteki yeteri kadar komşuların beyanlarına başvurularak, dava konusu 01.11.2008- 30.11.2010 tarihleri arasında ilgilinin ikamet ettiği yerler netleştirilip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı-karşı davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3504, Karar No: 2016/7026, Tarih: 17.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3504 E.  ,  2016/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: Sanıklar ..., ..., ... haklarında: Beraat ve Düşme Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 yılında gerçek muameleye dayalı olmayan sahte belgeler düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan sanık ... hakkında, zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın sanık ...'ın dosyadaki bilinen en son 25.06.2012 tarihli celsede beyan ettiği “6... Sok. No:49 ...Apt. D:2 ...” adresi yerine doğrudan mernis adresi olan “...Mah. 6... Sok. No:49/1 ...” adresine anılan Yasanın 21/2. maddesine göre yapılan tebliğinin usulsüz olduğu ve sanık ... müdafiinin temyiz dilekçeleri fiziki olarak dosya arasında bulunmasa da UYAP kontrolünde dilekçelerin kayıtlı olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanık ... müdafiinin yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

I- Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen düşme kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen düşme, sanık ... hakkında “2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan”, sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan” ve sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan” verilen beraat kararlarına, sanık ... müdafiinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanıklar hakkında, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, eylemlerinin bölünerek 1 Haziran 2005 tarihinden önce düzenlenen faturalar yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine, 2005 yılında düzenlenen diğer faturalar yönünden ise mahkumiyet ve beraat kararları verilmek suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2- Sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, her takvim yılı için fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı örnekleri getirtilip suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, gerektiğinde faturalar üzerindeki imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28768, Karar No: 2012/2100, Tarih: 06.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/28768 E.  ,  2012/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

21.04.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 Sayılı Yasanın 22.maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2.maddesine eklenen fıkra uyarınca, 1 TL.’nin küsurunun hesaba katılamayacağı gözetilerek, 765 Sayılı T.C.K.’nın 482/3, 59 ve 81/1.maddeleri uygulanarak tekerrür nedeniyle yapılan artırım sırasında bulunan para cezasının 412 TL. yerine 412,50 TL.olarak belirlenmesi, cezaların içtimaı sırasında sonuç ceza olarak 736 TL yerine 736,50 TL adli para cezasına hükmedilerek sanığa fazla para cezası verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı C.M.U.K.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

Sanık hakkında belirlenen sonuç adli para cezasının 736,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4432, Karar No: 2024/7030, Tarih: 02.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4432 E.  ,  2024/7030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/991 Esas, 2023/714 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/19 E., 2020/793 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin pay defterine kayıtlı azınlık ortağı olduğunu, olağanüstü genel kurul toplantısına bizzat katılarak muhalefet şerhi kullandığını, 28 Mayıs 1968'de Türkiye'nin altı büyük milli bankasının iştiraki ve yüzde yüz Türk sermayesi ile kurulan, kurucu ortaklarının ..., ... Bankası A.Ş., ... Bankası A.Ş., ... Bankası A.Ş., ... ve ... Holding A.Ş. olan davalı şirketin kuruluşunu takip eden yıllarda 300.000.000,00 TL olan kuruluş sermayesinin 500.000.000,00 TL'ye çıkartılmasına karar verildiği ve bunun %22'sini teşkil eden 66.000.000,00 TL'sinin sadece Türk vatandaşlarına belirlenen limitlerde olmak üzere halka satılacağının kamuoyuna ilan edildiğini, ülkenin en büyük ve en yararlı yatırımlarında birisini gerçekleştirmek üzere kurulmuş %100 milli olan bu şirketin faaliyet geçmesi ile birlikte bu yatırımın asgari %25 kâr getireceği vadi ile ayrılan C grubu hisselerin halka satıldığını, hisselerin A, B ve C grubu olarak bölünmesinin nedeninin hisselerin nama ve hamiline yazılı olmasından ileri geldiğini, B ve C grubu hisse senetlerinin halimine yazılı olup nama yazılı olan ve asla satılamayacak hukuki statüde bulunan A grubu ... hisseleri ile aynı haklara sahip olduğunun beyan edildiğini, T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının yönetiminde olan şirketin 46 yıl sonra, ödenmiş sermayesinde eser miktarda kalan azınlık hisselerinin payının %0,002 paya tekabül ettiği ilan edilerek başlangıçta 1.000 TL nominal bedelli olan hissenin iade bedelinin 8 kuruş olarak geri alınacağının bildirildiğini, davalı şirketin yıllar önce halka açılması sonucu satın aldığı şirket hisselerinin tamamen özel mülkiyet konusu olduğunu, davalı şirketin özel mülkiyet konusu hisselerinin değerini kendi aldığı kararlarla ve ortaklara hiçbir bildirimde bulunmadan tespit etmesi ve hisseleri 8 kuruş, 1 kuruş gibi ödemeler teklif etmesinin azlık hakkı sahibi olarak mağduriyetine sebep olduğunu, mağduriyetinin dikkate alınmadan şirketin kapatılmasına karar verilerek hükmi şahsiyetin ortadan kaldırılması sonucu haklarını elde etmesinin imkansız hale geldiğini, 13/10/2016 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında divan başkanlığına tarafından muhalefet şerhinde açık olarak belirttiği üzere T.C. Özelleştirme İdaresi Başkanlığının ancak kamuya ait kurumları özelleştirebileceğini, davalı şirketin kuruluş yıllarında %22'si halka açılan ve halen çok az sayıda azınlık hissedarlarının elinde bulunan hisselerin kamulaştırılmadan ve aralarında bir hisse değer mutabakatı sağlanarak kendilerinden geri alınmadan kapatılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek mağduriyetinin giderilmesi maksadıyla davalı şirketin 13/10/2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptaline karar verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, Tasfiye Halinde ... Bakır İşletmeleri A.Ş. ... bölgesindeki bakır, bakırlı pirit ve bunlara mahlut diğer cevherleri çıkarmak ve mevcut tesislere ilave olarak yeni tesisler kurmak, yeni cevher yatakları bulmak ve işlemek maksadı ile 28/05/1968 tarihinde %49 hissesi ...'a %51 hissesi gerçek kişi ve bankalara ait olmak üzere 300.000.000,00 TL sermaye ile kurulduğunu, Özelleştirme Yüksek Kurulu 22/06/2007 tarih ve 2007/42 sayılı kararı ile davalı şirketin tasfiyesine karar verildiğini, genel merkezinden başka hiçbir iş yeri kalmayan davalı şirketin, ana faaliyet amacını gerçekleştirme olanağının da kalmaması ve hakkında verilen ÖYK kararı dolayısıyla 20/08/2007 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı yaparak tasfiye kararı alındığını, şirket tarafından açılan ve şirkete açılan davalar dışında tasfiye işlemlerinin tamamlandığını, şirkete ait alacakların tahsil edildiğini, borçların ödendiğini, şirket tarafından yapılan 30/12/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olarak şirket ödenmiş sermayesinin hissedarlara hisseleri nispetinde iade edilmesine karar verildiğini, 07/01/2014 tarih ve 8480 sayılı Türk Sicil Gazetesinin yayınlandığını, hisse bedelleri T.C. Özelleştirme İdaresi Başkanlığına 10/01/2014, ... Genel Müdürlüğüne 28/04/2014 tarihinde havale edilmek suretiyle iade edildiğini, şirketin muhtelif ortaklarına hisse bedellerinin iade edileceğini, 09/03/2014 tarihli ... Gazetesi, ... Gazetesi, 10/03/2014 tarihli ... Gazetesi ve ... Gazetesinde ilan edilmek suretiyle bildirildiğini, aynı ilan şirket internet sitesine de konulduğunu, yine 2014 yılında yapılan olağan genel kurul toplantısı davet sırasında adresi belli olan ortaklarına, davet mektuplarına ilan metni de eklenerek iadeli taahhütlü olarak gönderildiğini, SPK II-16.1 sayılı ortakların kanun kapsamından çıkarılması ve paylarının borsada işlem görmesi zorunluluğuna ilişkin tebliğ üzerine SPK tarafından 27/02/2015 tarih ve 5/226 sayılı toplantılarıyla kurumlarının re'sen kanun kapsamında çıkartıldığını, şirket kayıtlarında tasfiye karı olarak bulunan miktar, tasfiye sonu için gerekli olan miktarın ayrılması ve 28/07/2016 tarihinde ortaklara ödendiğini, yaşanan ekonomik nedenlerden dolayı oluşan zararlar sonrası davalı şirket zaruri olarak sermaye artımına gitmek zorunda kalındığını, yapılan bedelsiz artırımların ortaklara otomatikman yansıtıldığını, ancak bedelli artırımlara iştirak için hamiline yazılı hisse senedi sahiplerinden hiçbir başvuru yapılmadığını, sermaye artırımlarının devlet tarafından karşılandığını bu durum sonucunda hamiline yazılı hisse senedi sahiplerinin sermayedeki pay oranının gittikçe düştüğünü, davacı ve 13 şirket ortağı tarafından 16.04.2008 tarihinde Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/218 E

.04.2008 tarihinde Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/218 E. sayılı ihtiyati tedbir talepli olarak başta bedelli bedelsiz sermaye artırımları olmak üzere yapılmış olan genel kurul toplantılarının hukuken geçersizliğinin tespiti için açılan davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, 13/10/2016 tarihli genel kurul kararlarının iptal edilmesi hali de davacının amacına hizmet etmeyeceğini, davayı açmakta davacının hukuku bir yararı olmadığını belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı şirketin daha önce yapılan genel kurul kararıyla tasfiyesine karar verildiği, dava konusu 13/10/2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında şirketin kâr/zarar bilançosu müzakere edilerek oylamaya sunulduğu, yönetim kurulunun ibra edildiği ve şirketin kapanışı yapılarak ticaret sicilden terkin edilmesine karar verildiği, davacının yapılan bu işlemlere gerek bilançonun gerçeğe uymadığı gerek şirketin mal varlıklarının bulunduğu ve bu durumda şirket ortaklarının haklarının korunmadığı iddiasıyla genel kurulda alınan kararların iptalinin gerektiğinin iddia edildiği, şirketin dava dışı şahıslar adına kayıtlı taşınmazlar üzerinde irtifak hakkının bulunduğu, ayrıca hidroelektrik santrali işletme lisansının bulunduğu ve bunun 2042 yılına kadar işletme hakkının sözleşme ile dava dışı şahsa kiralanmış olduğu, bu durumda davalı şirketin tasfiye kapanışı yapılarak ticaret sicilden terkin edilmesi halinde bu haklarını koruma imkanının bulunmayacağı, 6102 sayılı Kanun 543'üncü maddesinde belirtildiği üzere şirketin tüm alacakları tahsil edilip borçları ödenerek mevcut mal varlığı da tasfiye edildikten sonra kalan varlığının da esas sözleşmedeki payları oranında pay sahipleri arasında ödenerek tasfiye kapanışının yapılması gerekirken bunlar yapılmadan ve halen davalı şirketin hak ve alacakları, irtifak hakları ile lisans hakları bulunduğu halde tasfiye kapanışı yapılarak şirketin terkini, anonim şirketin temel yapısını bozan ve sermayesinin korunması hükümlerine aykırı olup butlanı gerektiğinden alınan kararının geçersiz olduğunun tespitine, ayrıca tasfiye bilançosu ve kâr zarar hesaplarına dair kararlar bilançonun gerçeği yansıtmaması ve bu nedenle bilanço ve kâr zarar hesabına dair kararın ve bu bağlamda yönetim kurulu üyelerinin ibrasına dair karar pay sahibinin bilgi alma, inceleme ve denetim haklarını sınırlandıran ve bu nedenle butlanı gerektirdiğinden geçersiz olduğunun tespitine, diğer taleplere yönelik istemlerin ise reddine karar vermek gerektiğinden davanın kısmen kabulüne davalı şirketin 13.10.2016 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında gündemin 2.maddesinde alınan tasfiye sonucu bilançosu ve kâr-zarar hesaplarına dair karar, 4.maddesinde alınan yönetim kurulu üyelerinin ibrasına dair karar ve 5.maddesinde alınan davalı şirketin ticaret sicil ve resmi kurumlardaki kayıtlarının terkin ve diğer işlemlerin yapılmasına dair yetki verilmesi hakkındaki kararın geçersiz olduğunun tespitine, diğer kararlara yönelik talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI