muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2727, Karar No: 2019/128, Tarih: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2727 E.  ,  2019/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 26/07/2003-20/09/2014 tarihleri arasında davalı şirkette postabaşı olarak çalıştığını, 13/09/2014 tarihinde haklı neden olmaksızın iş akdine son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin disiplin kurulu kararı ile haklı nedene dayalı olarak feshedildiğini beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı vekili, davacı müvekkilinin olay günü ağır bir gribal enfeksiyon geçirdiğini, bu nedenle vardiya amiriyle görüşüp eve gitmek için izin istediğini, davacı tek olarak çalıştığından vardiya amirinin müvekkilini göndermek istemeyip bir süre fırın kontrol odasında dinlenmesini söylediğini, bunun üzerine davacı söylenen yerde dinlenirken fotoğraflarının çekildiğini, oysa davacının kendi yerine ... isimli işçiyi bırakmak suretiyle işin aksamasına fırsat vermediğini, buna karşın davacının disiplin kuruluna gönderilerek iş akdinin feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı vekili ise; davacının iş akdinin 20/09/2014 tarihli fesih bildirimi ile yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisinde hatırlatılmasına rağmen yapmaması, görev başında uyuması nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının 06/09/2014 tarihinde saat: 24:00-08:00 vardiyasında çalışmakta iken saat: 02:40 sularında görev başında uyuduğunun tespit edildiğini, bu hususun vardiya amiri tarafından fotoğraflanıp tutanak altına alındığını, disiplin kuruluna intikal ettiğini, davacının posta başı olarak görev yaptığından yapmakla yükümlü olduğu görev gereği sürekli takipte kalması gerekirken görev başında uyumasının kabul edilir bir davranış olmayıp iş güvenliğini tehlikeye soktuğunu, davacının daha öncede bir kaç kez amirleri tarafından görevi başında uyurken yakalandığını, kendisinin bir çok kez uyarıldığını, ancak davacının uyarıları dikkate almadığını, bu nedenle davacının uyurken fotoğraflarının çekildiğini, disiplin kurulunda davacı, vardiya amiri ve ... isimli işçinin dinlendiğini, davacının yazılı savunmasının alındığını, yapılan görüşme sonucunda davacının iş akdinin feshedildiğini, davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğinden ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının ağır grip geçirdiğinden vardiya amirinden izin alarak dinlendiği hususunun gerçek dışı olduğunu, davacının bu durumu disiplin kurulunda dile getirmediğini, davacının vardiya amirine rahatsız olduğuna dair herhangi bir bildirimde bulunmadığını, davacının disiplin kurulu toplantısında aldığı ilacın etkisiyle uyuduğunu söylemesine karşılık ilacın adını hatırlayamadığını, reçete olmadan ağrı kesici kullandığını, vardiya amirine söylemiş olsaydı doktora göndereceğini söylediğini, ...'ın da kendisinin davacının yerine görevlendirildiğine ilişkin bir ifadeden bahsetmediğini, ... isimli işçinin kendisini vardiya amirinin arayarak davacının uyuduğunu ve uyandırmasını istediğini söylediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme tarafından davalı savunmalarına itibar edilerek; davacının olay tarihinde rahatsız olduğunu, kullandığı ilacın kendisinin uykusunu getirdiğini, uykusunun gelmesi sebebiyle vardiya amirinden izin alarak vardiya amirinin bilgisi dahilinde işini bir başka arkadaşına devrettiğini ileri sürmüş ise de, davacının olay günü rahatsızlığının bulunduğuna dair aynı veya yakın tarihli tıbbi evrak bulunmadığı, rahatsızlığı nedeniyle dinlenmek için vardiya amirinden izin istediği hususunun da ispat edilemediği, bisküvi fırınları bölümünde postabaşı olarak görev yapan davalının, görev tanımına göre iş akışını ve fırının sıcaklığını kontrol etmek ve denetlemek görevinin bulunduğu, çalıştığı vardiyanın bisküvi fırınları bölümü ile ilgili kısım bakımından yetkili kişi olduğu, işveren tarafından fesihte iş sağlığı ve güvenliğinin tehlikeye girmesinin de gerekçe gösterildiği, bu durumda davacının iş akdinin feshedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada yer alan deliller incelendiğinde; davacı tanığı ...'ın; ''davacı bana o gün hasta olduğunu, etrafa bakmamı söyledi, davacı benim çalıştığım bölümün sorumlusuydu, kendisi hasta olması nedeniyle benden çekilen malların eksik olmaması için göz kulak olmamı istedi'' ve '' davacının bana hasta olduğunu söylediğini, etrafa göz kulak olmamı benden istediğini disiplin kuruldaki ifademde de belirtmiştim, fakat tutanağa geçip geçmediğini de bilemiyorum'' şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Davalı tarafça Mahkemeye sunulan disiplin kurulu kararı eklerinde bu tanığın ifadesine rastlanmamıştır. Nitekim tanık ..., davalı işveren tanığı ve vardiya amiri olan ...'ın davacı aleyhine tutmuş olduğu tutanağı da imzalamamıştır. Davacı tanığı ... mahkemede ifade verdiği tarihte halen davalı işyerinde çalışmakta olup,davalı işveren ile husumetli olmadığı da anlaşılmaktadır.

Davalı tanığı vardiya amiri olan ... daha önce de davacıyı uyurken gördüğünü ve uyardığını beyan etmiş ise de, dosyaya bu durumu teyit eden başkaca bir delil de sunulamamıştır.

Bu belirlemelere göre ise; davacının her ne kadar işyerindeki konumu gereği fırınların kontrolü ve iş güvenliğinden sorumlu kişi olduğu belirtilmiş ise de, yaklaşık 12 yıldır işyerinde çalışan davacının görevini sürekli aynı gerekçeyle ihlal ettiğine dair somut deliller dosyaya sunulamadığından, davacının eylemi iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak fesih sebebini teşkil etmekteyse de, haklı fesih ağırlığına ulaşmadığı anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hükmedilmesi gerekirken aksi yöndeki değerlendirme ile reddine karar verilmesi isabetli bulunmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3240, Karar No: 2009/6588, Tarih: 09.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3240 E.  ,  2009/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: FİNİKE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2008
Yargıtay — Esas No: 2013/9291, Karar No: 2013/18551, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9291 E.  ,  2013/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli (1. İcra Hukuk) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir. Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.  Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.  Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi ayrıca kaynağı belli olmayan paraların da olduğu yönünde  bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda mahkemece haciz konulması istenilen hesapların alacaklının haczi talep ettiği tarihe kadarki hesap ekstrelerinin ilgili bankalardan dökümü getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak anılan hesaplara yatırılan paralarında kaynağı tespit edilerek yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12457, Karar No: 2014/20936, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12457 E.  ,  2014/20936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/321-2014/224

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9209, Karar No: 2010/17365, Tarih: 23.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/9209 E.  ,  2010/17365 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 28.12.2005 tarihinden itibaren maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun’un 28’inci maddesine göre, “Bu kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalı malul sayılır.” Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, anılan maddenin son fıkrası ve 56’ncı maddesinde belirtilen prosedüre uyularak........., itiraz halinde ise ..... alınacak raporla giderilmesi gereklidir(5510 sayılı Kanun’un 95’inci maddesi). Ancak........ Kurulundan verilecek rapor ile........ alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde .......ilgili anabilim dalı uzmanlarından oluşturulan kurullarından veya ......rapor alınmalıdır.

Somut olayda; davacının 28.12.2005 tarihinde maluliyet aylığı tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurum tarafından çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediği gerekçesiyle reddedildiği, davacının itirazı üzerine ........31.10.2007 gün 89/5594 sayılı raporu ile çalışma gücünün 2/3’ ünü kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verildiği, bu defa 04.05.2009 tarihli, 8003 sayıl..... raporunda ise davacının daha önceki sağlık raporları, muayene bulguları ve tetkik sonuçlarına göre ....... gereğince, beden çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmiş olduğu

./..

-2-

sonucuna varıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; ....... raporları arasında açık çelişki bulunduğundan, belirtilen usul çerçevesinde ......ilgili anabilim dalı uzmanlarından oluşturulan kurullarından veya........ rapor alınarak çelişki giderilmelidir.

Öte yandan, hükme esas alınan gerek......Kurulunun raporunda, davacının maluliyet başlangıç tarihi yönünden bir irdeleme ve açık belirleme yapılmaması karşısında; daha önce alınan raporda öngörülen tanı ve arazlar gözetilerek, hangi tarihten itibaren malul olduğunun da alınacak raporla belirlenmesi ve varılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2023/1482, Karar No: 2023/4620, Tarih: 29.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/1482 E.  ,  2023/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 07.12.2022 tarih KIT/2022-1742 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 29.10.2017 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada davalının ZMSS'si olduğu araç içerisinde yolcu konumunda bulunan müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 61.282,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı ... tarafından davalı ... kuruluşu Ray Sigorta AŞ hakkında yapılan istemin kabulüne, 61.281,74 TL tazminat tutarının 29.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... kuruluşundan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; bu karara davalı vekili, İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.02.2022 tarih 2021/8948 Esas 2022/1870 Karar sayılı ilamıyla; İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan 28/11/2019 tarihli aktüer bilirkişi raporunun ve hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçeleriyle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden kararın düzeltilmesine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.