muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20717, Karar No: 2013/23313, Tarih: 05.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20717 E.  ,  2013/23313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Kasten yaralama suçu yönünden:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) 6136 sayılı yasaya muhalefet etme suçu yönünden:

Suça konu bıçağın ele geçirilemediği ancak katılanın ifadelerine göre maket bıçağı niteliğinde olduğu anlaşılan bıçağın, dosya kapsamına göre sırf saldırıda kullanılmak amacıyla taşındığının kanıtlanamaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3380, Karar No: 2025/8516, Tarih: 21.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3380 E.  ,  2025/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/48 E., 2024/1378 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/51 E., 2022/361 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Bağ-Kur sigortalısı iken 20.01.2014 tarihinde emeklilik dilekçesi verdiğini, ancak davalı Kurumun Yumurtalık Ziraat Odası kaydının geçersiz olduğundan bahisle talebinin reddedildiğinin bildirildiğini, Yumurtalık Esnaf ve Sanatkarlar Odasının 1766 üye no ile 01.09.1986-07.04.2011 tarihleri arasında ... ... Köyü Su Ürünleri Kooperatifine kayıtlı olarak balıkçılık yaptığını ve 07.04.2011 tarihinde üyelik aidatını ödediğini ve 07.10.2011 tarihli .... ... Köyü Su Ürünleri Kooperatifine ait makbuzda da Kooperatife kayıtlı balıkçı olduğunun açık ve net olduğunu, ... ... Köyü Su Ürünleri Kooperatifine ait ortaklık defterinde de No:... ve .... numarada kaydının bulunduğunu, taraflar arasında finansman karşılığı Deniz Ürünleri Alım ve Satımına ilişkin sözleşme bulunduğunu belirterek, 01.09.1986 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 01.02.2014 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve istinaf ortadan kaldırma kararı birlikte değerlendirildiğinde; kaldırma kararı doğrultusunda oda kaydı üzerinde gramofolojik inceleme yaptırıldı. 26.12.2018 tarihli rapor doğrultusunda ... sicil no'da evvelce bulunan '' ..., M...., ...'' ibarelerinin üzerine herhangi bir silinti kalıntı ve kopartma olmadan '' ... .. .. ''ibrelerini eklemiş olduğu ''.." ibaresinin evvelce bu bölümde bulunan ''..'' rakamlarının kimyasal kapatıcı ile kapatılarak mevcut ... sayısının yazıldığı, buna göre oda defterinde tahrifat yapıldığı sahtecilik oluşturduğu anlaşılmakla, davacının toplu prim ödemelerinden dolayı Tarım Bağ-Kur'lu olamayacağına kanaat edilerek Tarım Bağ-Kur talebinin reddedildiği, davacı ... 06.07.2021 tarihinde Tarım Bağ-Kur'luluğu geçerli olmaz ise ödediği primlerin isteğe bağlı olarak sayılmasını talep ettiği dikkate alınarak davacının 26.369,32 TL fazla ödemenin 5 yıl 10 aylık dönemini kapsayacağı, davacının ödemesinin yapıldığı tarihten itibaren isteğe bağlı sigortalı sayılacağından 01.07.2011-31.03.2017 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespit edildiği, davacının yaşlılık aylığı talebi yönünden ise toplamda 2190 gün prim olması nedeniyle prim koşulu yerine gelmediğinden davacının yaşlılık aylığı talebi reddedilerek davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının 01.07.2011-31.03.2017 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tespit istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un Geçici 54. maddesi hükümleri ve 1479 sayılı Kanun'un 35. ve Geçici 10. maddeye ile Kurum denetmen raporu ve kayıtları, gramofolojik rapor, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un Geçici 54. maddesi hükümleri ve 1479 sayılı Kanun'un 35. ve Geçici 10. maddeye ile Kurum denetmen raporu ve kayıtları, gramofolojik rapor, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17951, Karar No: 2017/7409, Tarih: 17.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17951 E.  ,  2017/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; ...t Hastanesinde hemşire olan davalı ile ayrıldıklarını, Mahkemece çocuklarının velayetinin kendisine bırakıldığını, davalının ise çocukların bakım, eğitim ve korunma ihtiyaçları için herhangi bir yardımda bulunmadığını, maddi ve manevi hiçbir sorumluluğu yerine getirmediğini, oğlunun ortodontik tedavi için iki farklı doktor tarafından 2 yıldır takip edildiğini, tedavisinin devam ettiğini ve tedavinin ücretli olduğunu, çocukların ihtiyaçlarının arttığını, birinin ortaokul diğerinin ise lise çağında olduğunu, çocukların eğitim, giyim, kuşam, ulaşım ve okulun özelliğinden kaynaklanan giderlerinin fazla olduğunu belirterek, fiilen bakmakta olduğu müşterek çocuk Ali ....için ayda 500 TL.....ARIK için ayda 500 TL nafaka takdir edilmesini ve ileriki yıllarda da nafakanın ne miktarda arttırılacağına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; Taraflar arasındaki ..... Aile Mahkemesinde görülen boşanma davasının henüz kesinleşmediğini, yetkisiz mahkemede dava açıldığını, davacının müşterek çocukların masraflarını abarttığını, tarafların küçük çocuğu 8.sınıf öğrencisi olup, olağan kırtasiye dışında eğitim masrafı bulunmadığını, büyük çocuğun ise yatılı askeri okulda okumakta olup tüm giderlerinin devlet tarafından karşılanmakta olduğunu, davacının da Sağlık Meslek Lisesinde müdür olup, maaşı ek ders vs. gelirlerle 4000-5000 TL olduğunu, davacının haksız davasının reddine, Mahkeme aksi kanaatte ise müvekkilin ve davacının maddi durumları ve çocukların parasal ihtiyaçlarının az olması göze alınarak uygun bir nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir .

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, Müşterek çocuklar ...Ayyüce için takdir edilen ayrı ayrı aylık 250,00 'şer TL iştirak nafakasının boşanma kararının kesinleştiği tarih olan 14/12/2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan iştirak nafakasının her yıl Ocak ayında TÜİK'in yayımladığı ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiş; söz konusu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Ancak dava, ..... Aile Mahkemesinde görülmekte olan boşanma davası devam ederken, 29.12.2014 tarihinde açılmıştır. 28.11.1958 tarih ve 15/15 sayılı İBK.'na göre nafakaya dair taleplerin kabulünde, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; sözkonusu içtihat doğrultusunda, Davacı vekilinin dava dilekçesinde talebini tedbir veya iştirak nafakası şeklinde nitelemediğine göre Mahkemece; dava tarihinden itibaren tedbir, boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren iştirak nafakasına hükmolunması gerekirken, boşanma davasının kesinleştiği tarihten itibaren iştirak nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

3) Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9 maddesinin 1. fıkrasına göre; nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, vekalet ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz denilmektedir. Yine aynı maddenin 2. fıkrasında nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği hususu düzenlenmiştir.

Söz konusu yasal düzenleme uyarınca Mahkemece; nafakanın reddedilen kısmı için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de davada kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği vekalet ücretine hükmolunmaması da doğru görülmemiş, bu hususlar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6543, Karar No: 2023/1027, Tarih: 06.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6543 E.  ,  2023/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/266 E., 2015/647 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2015 tarihli ve 2015/1070 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 57 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine karar verilmesine gerek olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İnegöl Devlet Hastanesi Adli Muayene Raporundan, sanığın, üzerinde taşıdığı sustalı çakı ile müşteki ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı,

2. ... Kriminal Polis Laboratuvarının 24.04.2015 tarihli raporuna göre, olayda kullanılan bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu,

3. ... Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı 20.11.2015 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda sanığın ... düzey mental retardasyon nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 32 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğu kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararında; sanık hakkında aldırılan sağlık kurulu raporunda sanığın 5237 sayılı Kanunun 32 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında cezai ehliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, üzerine atılı bu suçlardan sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ancak yüksek güvenlikli hastanede koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararında; sanık hakkında aldırılan sağlık kurulu raporunda sanığın 5237 sayılı Kanunun 32 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında cezai ehliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, üzerine atılı bu suçlardan sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ancak yüksek güvenlikli hastanede koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/647 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21793, Karar No: 2015/4437, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21793 E.  ,  2015/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2109, Karar No: 2019/32047, Tarih: 28.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/2109 E.  ,  2019/32047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 07.07.2018 tarihli ve 2015/7784 E. ve 2018/7684 K. sayılı ilamı ile "CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan suça sürüklenen çocuğa dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen ve daha düşük olan CİF değeri üzerinden Gümrük İdaresince hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, Gümrük İdaresi tarafından belirlenen CİF değere göre bulunan kamu zararının suça sürüklenen çocuğa bildirilmesi ve katılan kurumun zararını gidermediğinden bahisle yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi," sebebiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, yerel mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, suça sürüklenen çocuğa "dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen ve daha düşük olan CİF değeri üzerinden Gümrük İdaresince hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi" yerine dosyadaki mevcut KEMT varakasındaki "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktar bildirilerek bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10302, Karar No: 2012/11753, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10302 E.  ,  2012/11753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen emekli aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların yasal faiziyle tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.