muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18624, Karar No: 2013/20844, Tarih: 30.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/18624 E.  ,  2013/20844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın 28.03.2013 tarihli dilekçesi ile “hükmedilen cezanın onanması” yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait olduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceğinden, sanıklar ... ve ...'ın savunmanlarının temyiz isteminin geçerli olduğu anlaşıldığından, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hukuki değerden yoksun bulunan 16.04.2013 gün ve 2013/38 Esas, 2013/57 Karar sayılı “sanıklar ... ve ...'ın savunmanlarının temyiz isteminin reddine” ilişkin ek kararları kaldırılarak tüm sanıklar hakkında yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Yargılama gideri olarak sarf edilen 30,00 TL posta masrafının sanık ...'dan, 30,00 TL posta masrafının sanık ...'den 30 TL posta masrafının sanık ...'dan alınarak Hazine'ye ödenmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/593, Karar No: 2005/562, Tarih: 05.10.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/5-593 E.  ,  2005/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 10.05.2005

**Sayısı** :152-183

Taraflar arasındaki "*kamulaştırma bedelinin artırılması*" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Birecik Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 7.11.2003 gün ve 2003/284 E, 509 K. sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 22.11.2004 gün ve 10971 E, 11380 K. sayılı ilamı ile;

*(...**Dava, tapulama harici bırakılan taşınmaz üzerinde bırakılan ve kamulaştırılan ağaçlara takdir edilen bedelin artırılması istemine ilişkindir.*

*Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.*

*Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.Dava konusu meyveli ve meyvesiz ağaçların cins ve yaşlarına göre maktuen değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.Ancak;*

Birecik İlçe Tarım Müdürlüğü yazısına göre 4 yaşındaki 1 adet kayısı ağacının fiyatı 12.500.000 TL., 1 adet 10 yaşındaki dut ağacının fiyatı 9.000.000 TL, 15 yaşındaki dut ağacının fiyatı 15.000.000 TL, 5 yaşındaki 1 adet kavak ağacının fiyatı 5.000.000 TL, 10 yaşındaki bir adet söğüt ağacının fiyatı 3.000.000 TL. olduğu belirtildiği halde, bilirkişi kurulunca bildirilen bu fiyatlar sözkonusu cinsdeki ağaçların bir yaşındaki fiyatları kabul edilerek tekrar yaşlarıyla çarpılmak suretiyle değerlerinin belirlenmesi sonucu kamulaştırma bedelinin fazla artırılması, doğru görülmemiştir...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapulama harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırılan ağaçlara takdir edilen bedelin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemenin, dava konusu ağaçların cinsine göre Tarım İlçe Müdürlüğü’nce bildirilen fiyatların, yaşları ile çarpılması sonucu ağaç bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporunu benimsemek suretiyle, “davanın kabulüne” dair verdiği karar, Özel Dairece “*İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinde dava konusu ağaçların birim fiyatları bildirildiği halde, bilirkişi kurulu raporunda bu fiyatların tekrar, ağaçların yaşlarıyla da çarpılmak suretiyle değerlerinin belirlenmesi sonucu kamulaştırma bedelinin fazla artırılmasının doğru görülmediği”* gerekçesiyle bozulmuş; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Ne var ki, mahkeme, “*Tarım İlçe Müdürlüğü veri listesinde dava konusu ağaçların birim fiyatlarının bildirildiğine”* değinen bozma kararından esinlenen 20.12.2004 tarihli yazısı ile Tarım İlçe Müdürlüğünde, dava konusu ağaçlar için bildirilen fiyatların birim fiyatları mı yoksa bir yaş fiyatları mı olduğu konusunda bilgi almış; Bozmadan önce dosyada bulunmayan ve incelenmeyen, Tarım İlçe Müdürlüğü’nün 20.12.2004 tarihli cevabi yazısını direnme kararına gerekçe yapmıştır.

Bu durumda, Tarım İlçe Müdürlüğü’nün 20.12.2004 tarihli yazısı Özel Dairece incelenmediğinden yeni hüküm söz konusu olup, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

**S O N U Ç** : Yukarıda açıklanan nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **5.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE**, 05.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6427, Karar No: 2008/7023, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6427 E.  ,  2008/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 137 ada 1 parsel sayılı 15127.20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, irsen intikal, taksim, hisse satın alma, hisse bağışı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 4/6 hissesi ... kızı ..., 1/6’şar hissesi ... evlatları ... ve ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal, hisse bağışı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin 18/36 hissesinin ..., 6/36’şar hisselerinin ... ve ..., 6/36 hissesinin hisseleri oranında davacı ... mirasçıları adına (2/36 hissesinin ..., 1/36’şar hisselerinin ..., ..., ... ve ... adlarına) tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tespit dayanağı vergi kaydının kapsamında kaldığı ile davacı ...’nin çekişmeli taşınmazda intikalen ve kardeşinden satın almak suretiyle toplam 6/36 payının bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya içinde örneği bulunan ve çekişmeli taşınmaza uyduğu anlaşılan tespit dayanağı (82) tahrir numaralı vergi kaydının 1/4 hissesi ... , 1/4'er hisseleri ... kızları ..., ... ve ... adına kayıtlıdır. Tutanağın edinme sebebinde ise tespit dayanağı vergi kaydının 1/4 hissesinin ... oğlu ... , 1/4'er hisselerinin kızları ..., ... ve ... adlarına kayıtlı olduğu; vergi kaydında hissesi 1/4 olarak yazılmakla birlikte aslında taşınmazın yarısının ... ’e ait olduğu kabul edilmek suretiyle ve sonraki akdi ve irsi ilişkiler açıklanarak tespit yapılmıştır. Tutanağın edinme sebebinde ... oğlu ... ’in mirasçıları ile ... oğlu ... ’nin eşi ... ’den olan çocuklarının karıştırıldığı, vergi kaydı maliki ... olduğu halde ... oğlu ... ’in vergi kaydı maliki kabul edildiği anlaşılmaktadır. Dosya içindeki kayıt ve belgelere göre ... veya ... ile ... mirasçıları arasındaki akdi veya ırsi ilişki açıkça anlaşılmamaktadır. Kabule göre de, taraflar arasında yazılı bir belge olduğu ve aksinin aynı kuvvette belge ile

ispat edilmesi gereken vergi kaydına itibar edildiği ve davalı ...’in pay satın almalarına değer verilmediği bildirildiği halde, davacı ... mirasçılarına ... ve ...’den intikal eden oranda pay verilmediği anlaşılmaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için tespit dayanağı vergi kaydında 1/4 hissesi bulunan ... ’in veraset ilamı veya veraset ilamına esas nüfus kayıtları dosya içine getirtildikten ve ... ile ... arasındaki irsi veya akdi ilişkiyi belirlemek amacıyla mahkemece gerekli görülecek ve tarafların bildirecekleri tüm deliller dosya içine getirtildikten sonra mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte; çekişmeli taşınmazın öncesinde kim veya kimlere ait olduğu, bir kişiye mi birden fazla kişiye mi ait olduğu, birden fazla kişiye aitse bu kişiler arasındaki ilişkinin ne olduğu, taşınmazın kimden kime intikal ettiği, geçen sürede nasıl ve kimler tarafından kullanıldığı, tespit dayanağı vergi kaydının neden adı geçen kişiler adına oluşturulduğu, vergi kaydı tesisi öncesinde veya sonrasında hangi akdi ve ırsi ilişkilere konu olup, malikleri veya mirasçıları arasında usulen taksime konu olup olmadığı, ilgilileri arasında pay satışlarının olup olmadığı, pay satışları varsa kimler arasında ve ne surette olduğu; taşınmaz üzerinde uzun süredir davalı ... ve eşi ile davalılar ... ve ...’nin zilyet olmasının hangi akdi ve irsi ilişkilerden kaynaklandığı gibi hususlar tek tek sorulup olaylara dayalı olarak saptanmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler usulen giderilmeli, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve özellikle taşınmaz öncesinde ortak kök muristen kalmışsa ve mirasçılar arasında usulen taksime konu olmamışsa mirasçılar arasında zilyetlikle mal edinmenin söz konusu olamayacağı, dayanak vergi kaydı taraflar arasında yazılı bir belge ise de bir mülkiyet belgesi değil zilyetlik belgesi olduğundan zilyetlikle birleşmesinin zorunlu olacağı, uzun süreli kullanımın taksime karine olabileceği; taksime dayanan tarafının taksimin varlığını, tarihini, taksime tüm paydaşlar veya yetkili temsilcilerinin katıldığını ve taksim sonrası ilgililerin paylarına nelerin düştüğünü kanıtlamakla yükümlü olacağı gibi ilkeler de gözetilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/414, Karar No: 2009/9778, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/414 E.  ,  2009/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-senet iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçenin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davalı ...’ın müvekkili Bilginler AŞ.’ye ait benzin istasyonunda müdür olarak çalıştığını ve 12.11.2004 tarihinde işine son verilip tüm yasal haklarının ödendiğini, adı geçen davalının işten ayrıldıktan sonra diğer davacı İntercargo Ltd. şirketinin teminat olmak üzere boş olarak verdiği senetleri iade etmeyip sahte kaşe ve imza kullanarak, diğer davalı ...’a ciro edip müvekkilleri hakkında takibe geçtiğini, davalıların elbirliği içinde hareket ettiklerini ve senetlerin bedelsiz olduğunu bildiklerini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, müvekkillerinin davalılara borçlu olmadığının tespiti ile senetlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava konusu senette iyiniyetli hamil olup, alacağına karşılık diğer davalı ...’dan ciro yolu ile aldığını ve ciro imzasının geçerli olduğunu TTK’nun 589.maddesinde imzaların istiklali kuralının getirildiğini, davacının iddialarının müvekkiline karşı yöneltilemeyeceğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı ... ise davacı ... AŞ.’de 1993-2004 yılları arasında çalıştığını ve petrol istasyonu müdürlüğü yaptığını, diğer davacı şirketin ise bu istasyonunun müşterisi olduğunu ve şirketin teminat amacı ile senetler verdiğini, 2003 yılında diğer davalı ...’dan 10.000 YTL borç para aldığını, bu kişinin teminat senedi istemesi üzerine de, dava konusu senedi ciro edip, diğer davalı ...’a verdiğini, ancak daha önce her iki davacı şirket yöneticilerine durumu açıklayıp izinlerini aldığını, daha sonra borcunu ödeyemediği için, senetlerin takibe konulduğunu ifade etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu senedin tanzim tarihinde davalı ...’ın davacı ... Turizm AŞ.'de istasyon müdürü olarak çalıştığı ve görevi nedeniyle dava konusu bonoyu elinde bulundururken kendi borcundan dolayı ciro edip davalı ...'a teslim ettiği anlaşıldığından olayın çözüm yerinin 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1.maddesi uyarınca İş Mahkemeleri olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Somut olayda dava konusu bononun işçi işveren ilişkisi nedeni ile tanzim edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece TTK’nun 4.maddesi uyarınca davanın ticari dava olduğu gözetilmeden, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Uyuşmazlık bonoya dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Somut olayda dava konusu bononun işçi işveren ilişkisi nedeni ile tanzim edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece TTK’nun 4.maddesi uyarınca davanın ticari dava olduğu gözetilmeden, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/251, Karar No: 2023/3032, Tarih: 18.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/251 E.  ,  2023/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkmesi

SAYISI : 2021/65 E., 2022/334 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

KARAR : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı 28.04.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; ... 2 Nolu F Tipi Kapalı Cezaevinden nakil olarak geldiği esnada ... 2 Nolu F Tipi ceza İnfaz Kurumunda kendi parası ile 37 ekran Vestel televizyon ve kuş kafesinin kayıtlarda yok gerekçesiyle gasp edildiğini kendisine verilmediğini, görevliler hakkında yaptığı şikayet üzerine takipsizlik kararı verildiğini, İnfaz Hakimliğine yaptığı başvurunun da red edildiğini, ... Cumhuriyet Savcısı ve ... İnfaz Hakiminin birbirlerini kolladığını bu nedenle 10.000,00'er TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

3.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile; davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

4.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararının davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2019/2209 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile; dava açtığı tarihte başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunan davacının almış olduğu hapis cezasının süresi dikkate alınarak kendisine vasi atanmış olup olmadığı araştırılarak, varsa vasisinin dava açma hususunda izin alması için kendisine süre verilmesi, izin alınmaması halinde dava açma ehliyeti bulunmayan davacının tazminat talebine ilişkin dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 14.01.2023 tarihli tebliğnamesi ile davacı vasisinin temyiz isteğinin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vasisinin temyiz istemi;

5271 sayılı Kanun 141/1-j maddesi gereğince davacıya tazminata hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

5.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 14.01.2023 tarihli tebliğnamesi ile davacı vasisinin temyiz isteğinin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vasisinin temyiz istemi;

5271 sayılı Kanun 141/1-j maddesi gereğince davacıya tazminata hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacı ... tarafından dava dilekçesinde talep edilen hususun Kapalı Cezaevinde kaldığı esnada nakil sebebiyle başka bir cezaevine giderken sahip olduğu televizyon ve kuş kafesinin kendisine verilmemesine dayandığı, kendisi tarafından tazminat talep edeceği yönünde istemde bulunmasına rağmen bu talebini neye dayandırdığı ve hangi fiili olaydan dolayı tazminat talebi isteminde bulunduğu açıklanmaksızın infaz kurumununun memurlarını suçlamak suretiyle mağdur edildiğini beyan ederek 10.000,00 'er TL tazminat talebinde bulunduğu, fakat bu talebin asli miktarının ve kime karşı hangi fiilden dolayı istemiş olduğunun açıklamadığı, ... 2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından dilekçe ekinde gönderilen 27.11.2015 tarih ve 2015/10190 sayılı yazı ile hükümlünün kurumlarına geldiğinde ve nakil edildiğinde üzerinde ve depoda bulunan eşyaların çizelgelerden iddia edildiği şekilde televizyon ve kuş kafesinin bulunmadığı, nakil gönderildiği esnada tanzim edilen eşya çizelgesinin ise hükümlü davacının "Eşyalarımı tam aldım" ibaresi ile imza attığı, emanet para kayıtlarının tetkikinde de herhangi bir para çıkışının bulunmadığının tespit edildiğinin açıklandığı görülmüştür.

Davacının yukarıda belirtilen açıklamalarına rağmen talebinin konusunu teşkil eden fiili olayın ceza infaz kurumunda sahibi olduğunu ifade ettiği menkul eşyaların nakil sırasında kendisine verilmediği yönündeki isteme dayandığı görülmektedir. Mevcut bu talebe karşı Ağır Ceza Mahkemelerinin koruma tedbirleri ile ilgili olarak tazminat istenmesine ilişkin şartları düzenleyen 5271 sayılı Kanun 141 ve 142 nci maddeleri içeriğinde açıkca ve sıralı şekilde tahdidi olarak sayıldığı, tazminat istemlerinin hukuka aykırı bir şekilde hürriyetin tahdit edilmesi, eşya ve malvarlığı değerlerine koşulları oluşmadığı halde el konulması ve bunlara karşı yasal başvuru imkanlarının kanun dışı bir şekilde engellenmesine hasredildiği görülmektedir ve tüm bu haksız uygulamaların suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleştirilmesi gerektiği dikkate alındığında;

Somut olayda yukarıda açıklanan hiçbir maddi olgu ve sebebin 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerinde belirtilen tazminat isteminin koşullarını gerektirecek bir isteme dayanmadığı anlaşılmakla, Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarih ve 2019/2209 Esas 2021/46 Karar sayılı ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek davacıya vasi ataması sonrasında yeniden yargılama yapılarak, söz konusu taleplerinin genel hükümlere tabi olarak davacı tarafından yasal ve şekli şartların yerine getirilmesi kaydı ile Asliye Hukuk Mahkemesi, İdare Mahkemesinde mevcut iddiasını ileri sürme ve dava açma hakkının bulunduğu kanaatiyle şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat istemine ilişkin 5271 sayılı Kanun 141 inci maddesinde suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği belirtilerek tazminat istenebilecek hallerin tahdidi şekilde sıralandığı, davacının hükümlü iken nakil sırasında kendine ait olduğunu iddia ettiği malların kendisine verilmemesinin, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası kapsamında olmadığı, davacının söz konusu işlemlerden doğan zararına yönelik olarak tazminat istemine ilişkin davanın gereğinin takdirinin idari yargı görev alanında kaldığı ve bu mahkemeler önünde tazminat isteminde bulunulabileceği göz önünde bulundurulduğunda, mahkemenin idari yargının görevli olduğu tespiti ile davanın reddine karar vermesinin hukuka uygun olduğu tespit edilmekle, davacı ve vasisinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararına yönelik davacı ve vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.