muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13064, Karar No: 2013/13441, Tarih: 26.09.2013

Belirtilen Yargısal inanç ve akademik değerlendirmeler ışığında; mahkemece, davalının eyleminin aynı zamanda suç teşkil ettiği gözönüne alınarak, olaya uzamış ceza zamanaşımının uygulanması gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı olarak, enerji nakil hattı sahibi bulunan davalı tehlike arz eden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakım ve eksiklerinden sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur. Davalı ağır özen yükümlülüğü doğuran bir hizmet yürütmektedir. Yaptığı iş nedeniyle her türlü önlemi alması gerekir. Davalının sürekli gözetim ve denetim sorumluluğu bulunduğu kuşkusuzdur. Davalı ile ... Limited Şirketi arasında yapılan 3.6.2004 tarihli sözleşmede “müşteri (... Limited Şirketi) tesislerinin bağlandığı noktadan başlayarak bağlantı klemensleri dahil, mülkiyeti ile işletme bakımı müşteriye aittir. Ancak ... (davalı kurum) müşterinin hizmetlerini aksatmamak koşuluyla mülkiyeti müşterinin olan branşman hattından yararlanarak başka müşterilere de elektrik verebilir ve satabilir “düzenlemesini de içermektedir. Yapılan bu düzenleme ile davalı kurumun elektrik nakil hattı üzerindeki genel mülkiyet hakkının ortadan kalkmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle zararın oluşumunda ve artmasında davalı elektrik kurumunun da kusurlu olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Ancak, mahkemece itiraza uğrayan değişik iş tespit dosyasında ki rapor ve C.Savcılığı tarafından alınan rapor hükme esas alınarak davanın husmetten reddi cihetine gidilmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; mahallinde keşif icrasıyla, davalı kurum ile dava dışı ... Limited Şirketi arasında yapılan 03.06.2004 tarihli sözleşme hükümleri bir bütün halinde değerlendirilerek davalı kurumun Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği gereğince olayın meydana gelmesinde kusurlu olup olmadığının uzman bilirkişiler aracılığıyla tespit edilerek, neticesine göre hüküm kurmak gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın husumetten reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3183, Karar No: 2019/8234, Tarih: 07.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/3183 E.  ,  2019/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hakaret suçu ile ilgili olarak hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı içinde mahallinde karar verilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda eşi olan mağdur ...'ya yönelik olarak tehditte bulunmadığını savunduğu, mağdur ...'nın soruşturma aşamasında sanığın elindeki bıçağı kızı olan mağdur ... 'nın boğazına dayadığını beyan etmesine karşın, yargılama aşamasında ise sanığın elindeki bıçakla kendisine seni keserim dediğini beyan ettiği, mağdur ... ve sanığın müşterek çocuklarından mağdur ...'nın ise yargılama aşamasında babası olan sanığın annesini darp ettiğini ve elinde olan bıçağı boğazına dayadığını, bıçağı dayadığında ''seni öldürürüm, keserim'' dediğini beyan etmesi karşısında, mağdur ... aşamalardaki beyanları arasındaki ve mağdur ... ile mağdurlar ... ve ....'nın beyanları arasındaki çelişki tam olarak giderilmeden, mağdurların çelişkili beyanlarının ne şekilde sanığın savunmalarına üstün tutulduğu ayrıntılı şekilde açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19531, Karar No: 2009/581, Tarih: 15.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/19531 E.  ,  2009/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, şikayetinde kendisine yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürmüş ve ayrıca takibe ilişkin itirazlarını da bildirmiştitr. Borçlu adına gönderilen ödeme emri ".... mah.... Bulvarı Belediye çarşısı Kat:.N0:.İnegöl" adresi itibariyle "kendisine verilmek üzere aynı konutta oğlu S.Y.imzasına" şeklinde tebliğ edildiği görülmüştür. Borçlu bu adresin kendi adresi olmadığı, oğlu ile aynı adreste oturmadığını ileri sürdüğü ve bu hususta tanıkları olduğunu da belirtiğine göre mahkemece bu iddia dikkate alınarak tanık ve deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken tebligatın konutta oturan oğluna yapıldığından bahisle itirazın süresinde yapılmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23715, Karar No: 2013/22926, Tarih: 18.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23715 E.  ,  2013/22926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin kavga gerekçesiyle işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde mesai saatleri içerisinde başka bir işçiyle kavga ettiğini ve iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği ve bu bağlamda davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, ... İnsan Hakları Sözleşmesi, ... Sosyal Şartı, ... Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, ... İnsan Hakları Sözleşmesi, ... Sosyal Şartı, ... Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

İstihdam ve Meslek Konularında Kadın ve Erkeğe Eşit Muamele ve Fırsat Eşitliği İlkesinin Uygulanmasına Dair 5 Temmuz 2006 tarihli ... Parlamentosu ve Konseyinin 2006/54/EC Sayılı Direktifinin “Analık (Doğum) İzninden Dönüş” başlıklı 15 inci maddesinde, “doğum iznindeki bir kadının, doğum izninin bitiminden sonra işine veya eşdeğer bir pozisyona kendisi için daha dezavantajlı olmayan koşul ve şartlarda geri dönmeye ve çalışma koşullarında yokluğu sırasında yararlanmış olacağı her türlü iyileştirmeden yararlanmaya hakkı vardır” şeklinde kurala yer verilerek, doğum iznini kullanan kadın işçi yönünden işverenin eşit davranma borcuna vurgu yapılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5 inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır (Yargıtay 9.HD. 25.7.2008 gün 2008/ 27310 E, 2008/ 22095 K.).

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez( Yargıtay 9.HD. 2.12.2009 gün, 2009/33837 E, 2009/ 32939 K).

4857 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Yasanın 5 inci maddesiyle 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Yasanın 5 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Somut olayda, mahkemece yapılan yargılama sonunda iş akdinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği belirtilmiş, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri reddedilmişse de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Davacı ile aynı işyerinde çalışan ve kavgaya karışan ... adlı işçinin kavga öncesinde davacıyı hırsızlıkla itham etmesi, kavga olayını gören tanık ...'ün "Tarafların birbirlerinin boğazına sarıldığını gördüm..." şeklindeki beyanı, davacının kavganın diğer tarafı olan ... adlı işçiyi kavga öncesinde tahrik ettiğine dair bir bulgunun olmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, işverence sadece davacının iş akdinin feshedilmesi, kavganın diğer tarafı olan ... adlı işçi hakkında kavga nedeniyle bir işlem yapılmaması, bu işçinin işine devam ediyor olması, Dairemizin yerleşik uygulamaları uyarınca işverenin işçileri arasında eşit işlem borcuna aykırılık oluşturur. Bu sebeplerle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar vermek gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11971, Karar No: 2012/3556, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11971 E.  ,  2012/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2010 tarih ve 2007/53-2010/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili idare ile davalı idare arasında yapılan sözleşme gereği müvekkilinin davalı ... 9. Bölge Müdürlüğü'ne ait emtiayı taşıyarak 26.07.2005 tarihinde istasyona ulaştırıldığını, istasyona gelen emtianın ihtara rağmen 17.09.2005 tarihine kadar boşaltılmadığını ve bu gecikmeden dolayı toplam 17.745 TL somaj ücretinin tahakkuk ettiğini, bunun üzerine 17.745 TL somaj ücreti ile 17.09.2005 - 14.05.2006 tarihleri arası işleyen 1.200 TL yasal faizinin icraya konulduğunu ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözülmesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak da, vagonların geldiğinin geç bildirildiğini, geç boşaltmanın zaruretten kaynaklandığını ve istenen ücretin çok yüksek olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Diyarbakır 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2872 esas sayılı dosyasına davalının yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile 17.745 TL asıl alacak ve 771,46 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.516,46 TL üzerinden takibin devamına ve 17.745,00 TL asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatı alınmasına karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı taraf harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11997, Karar No: 2011/12008, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11997 E.  ,  2011/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili nezdinde trafik sigortalı aracın sürücüsünün ağır kusurlu eylemi ile neden olduğu kaza sonucunda yaralanan kişi için tazminat ödendiğini ileri sürerek ödenen 18.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın sürücünün ağır kusuru ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik zorunlu mali sorumluluk sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B-4 a bendinde sürücünün ağır kusurlu olması hali, d bendinde alkollü araç kullanması halinde meydana gelen zararlar nedeniyle yapılan ödemelerin sigortalıdan rücuan talep edilebileceği düzenlenmiştir. Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesinde sürücünün alkollü olduğuna ilişkin rapor bulunmadığı gibi, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği ancak sürücünün ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş ve rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ağır kusur kavramı Yargıtay'ın yerleşik uygulmasına göre kasta

yaklaşan kusuru ifade etmektedir. HGK’nun 10.12.2003 gün 2003/11-756-743 sayılı ilamında da “ ağır kusurda, hal ve şartların yüklediği özen gösterme ve tedbir alma ödevlerine veya bir hareket tarzı emreden kuralara tam bir aldırmazlık söz konusudur. Ağır kusur bağışlanması kesinlikle olanaksız olan irade eksikliği esasına dayanır.” şeklinde açıklanmış olmasına göre, köprü çalışması olduğu belirtildiği halde yola devam edilmesi nedeni ile meydana gelen kazada sürücünün ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8397, Karar No: 2015/14444, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8397 E.  ,  2015/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/251-2013/849

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.