muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3184, Karar No: 2019/387, Tarih: 25.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3184 E.  ,  2019/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 27.10.2010 tarihli "... ilçesi ile ... Mahallesi ve ... beldesi içme suyu şebeke ve iletim hatları inşaatı" işine ilişkin sözleşme imzalanmıştır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının sözleşme gereği inşaata başladıktan sonra, davalının yazılı bildirimi ile 03.10.2011 tarihi itibariyle işin durdurulduğunu, davalı idarenin yönetim kurulunun 20.10.2011 tarihli kararı ile işin tasfiye sürecine başlandığı, tasfiye sürecine kadar işin başlamasından itibaren 8 adet hakediş tutanağı hazırlandığını, 26.04.2012 tarihinde de 9 numaralı tasfiye hakediş tutanağının düzenlenerek davalıya iletildiğini, davalı idarece yapılan inceleme sonucunda tahakkuka bağlanan hakedişin 03.07.2012 tarihinde davacıya ulaştırıldığını, gelen hakediş tutanağının incelenmesinde, idarece ödenmesi gereken rakamlarda kesintiler yapıldığının tespit edildiğini, kesintilerin yerinde olmadığı ve düzeltilmesi gerektiği yönünde idareye 12.07.2012 tarihinde yaptıkları başvurunun reddedildiğini belirterek yapılan kesintilerin iptâli ve bedellerinin ödenmesi istenmiş, dava dilekçesinde kesinti kalemleri ve miktarları "fiyat farkı hesaplamasından kaynaklı kesinti (336.107,46 TL) 1D.01 kodlu mevcut beton ve/veya asfalt yol kaplamasının kesilmesi (55.591,35 TL), 1D.02 kodlu mevcut beton ve/veya asfalt yol kaplamasının kırılması-sökülmesi (84.165,88 TL), 1D.04 kodlu mevcut beton, kilit parke vb. sökülmesi-döşenmesi (100.717,83 TL), 1D.09 kodlu demirsiz C16 beton imalâtı (30.495,10 TL) ve 1D.11-110/32, 110/50, 160/32, 225/32, 225/50 kaplamalı zeminlerde HDPE-100 branşman yapılması ve 1D.11-HDHE, 110/32 kaplamasız zeminlerde HDPE-100 branşman yapılmasına yönelik kesintiler (101.486,94 TL)" olmak üzere toplam 6 kalem ve 708.564,56 TL gösterilmiş ve bu miktarın davalı idareden tahsili istenilmiştir.

Görüldüğü gibi, davada 9 numaralı tasfiye kesin hakedişinden yapılan ve 6 kalem halinde gösterilen kesintilerin haksız olduğu ileri sürülerek bedelleri toplamı 708.564,56 TL talep edilmektedir. Oysa mahkemece hükme esas alınan 02.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda

Görüldüğü gibi, davada 9 numaralı tasfiye kesin hakedişinden yapılan ve 6 kalem halinde gösterilen kesintilerin haksız olduğu ileri sürülerek bedelleri toplamı 708.564,56 TL talep edilmektedir. Oysa mahkemece hükme esas alınan 02.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda

dava konusu işin tasfiye kesin hesabı çıkarılmış, dava dilekçesinde tasfiye hakedişinden yapılan kesintilere ilişkin alacak kalemi olarak talep edilmeyen "1D.05 poz nolu kazı yapılması", "1D.06 poz nolu gömlekleme dolgusu yapılması", "1D.07 poz nolu geri dolgu yapılması" imalâtları da kesin hesap kapsamında incelenmiş, "1D.09 poz numaralı demirsiz C16 beton imalâtı" işi yönünden yüklenicinin 695 m2 imalât üzerinde yaptığı talebi aşılarak 736,38 m2 üzerinden hesaplama yapılmış, dava dilekçesinde haksız kesinti yapıldığı iddia edilen kalemler yönünden, ayrı ayrı yapılan imalât ve idarece yapılan kesinti tutarları, kesintilerin yerinde olup olmadığı, kesinti yapılması uygun değil ise davacının her bir kalem bakımından isteyebileceği miktar denetime elverişli ve açıklayıcı şekilde gösterilmemiştir. Davada talep edilen ve çözümü gereken husus, tasfiye kesin hesabının çıkarılması değil, iddia ve savunma ile sınırlı olarak sözleşme ve ilgili mevzuat hükümlerine göre istenebilecek fiyat farkının ve dava dilekçesinde belirtilen 5 iş kalemi yönünden yapılan imalât tutarlarının belirlenmesi ve buna göre fiyat farkı ve anılan 5 iş kalemi için idarece tasfiye kesin hakedişinde yapılan kesintilerin yerinde olup olmadığının saptanmasıdır.

Ayrıca "1D.01 poz numaralı mevcut beton ve/veya asfalt yol kaplamasının kesilmesi" imalât ile ilgili olarak mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporu ile hükme esas alınan son bilirkişi kurulu raporunda 1, 2, 3 ve 4 numaralı hakedişlerde ödenen imalât miktarlarının toplamının 11.119,21 m2 olduğu, 5 nolu ara hakedişte bunun 5.267,36 m2'sinin kesildiği belirtilmiştir. Sözleşmenin 8.2.1 maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi (YİGŞ) sözleşmenin eki olarak kabul edilmiştir. Anılan şartnamenin 40. maddesinde "yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu taktirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu "idareye verilen .... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazî kayıtla" cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en geç 10 gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmek zorundadır. Yüklenici itirazlarının bu şekilde bildirmediği taktirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır" şeklinde düzenleme yer almaktadır. Sözkonusu düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 193. maddesi hükmünce delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan görevi gereği mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtay tarafından kendiliğinden gözetilir.

Mahkemece 1D.01 poz numaralı imalât kalemi bakımından 5 nolu ara hakedişte yapılan kesinti ile ilgili olarak -varsa- davacı yüklenicinin itiraz dilekçesi idareden celp edilip, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesine uygun biçimde yüklenicinin itirazı bulunup bulunmadığı, kesintinin yapıldığı ara hakedişin yüklenici tarafından olduğu gibi kabul edilmiş sayılıp sayılmayacağı değerlendirilmelidir. 5 nolu ara hakedişten kesinti yapılmış ve usulüne uygun ihtirazî kayıt konulmamış ya da bu ara hakedişin imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar yetkililer tarafından düzeltme yapılmasına rağmen ödemeden itibaren 10 gün içinde itiraz dilekçesi verilmemiş ise, ara hakediş olduğu gibi kesinleşmiş sayılacağından davacının bu ara hakedişte yapılan kesintiyi kabul ettiği sonucuna varılmalıdır.

O halde mahkemece, iddia ve savunma ile sınırlı olarak, sözleşme ve mevzuat hükümlerine göre tasfiye kesin hakedişinden kesildiği ileri sürülen fiyat farkı ve diğer 5 kalem kesinti ile ilgili, davacının hem miktar hem de bedel konusunda taleplerini aşmamak ve taleplerle ilgili davalının

O halde mahkemece, iddia ve savunma ile sınırlı olarak, sözleşme ve mevzuat hükümlerine göre tasfiye kesin hakedişinden kesildiği ileri sürülen fiyat farkı ve diğer 5 kalem kesinti ile ilgili, davacının hem miktar hem de bedel konusunda taleplerini aşmamak ve taleplerle ilgili davalının

kabulünden az olmamak üzere ve az yukarıda açıklanan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesine uygun biçimde 1D.01 poz numaralı imalât kalemi bakımından 5 nolu ara hakedişe yüklenicinin usulüne uygun itirazı olup olmadığı da araştırılıp değerlendirilerek, hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken dava konusu olmayan hususları da inceleyerek tasfiye kesin hesabı yapan bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2952, Karar No: 2019/9622, Tarih: 09.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/2952 E.  ,  2019/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl İş Mahkemesi

Dava, takibin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı Kurumun istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM:

Davacı ... ve birleşen dava davacısı Nahide Genç vekili, davacılar hakkında mirasbırakanı ... Kuruma olan borçları nedeniyle icra takibi başlatıldığını İnegöl 3. Asliye Hukuk 2015/119 esas sayılı dosyası ile mütevefanın mirasının borca batık olması nedeniyle davalı SGK aleyhine mirasın hükmen reddi davası açılmış olduğunu ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın haksız olup reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, dosyada mevcut İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2015/119 esas, 2015/212 karar sayılı kararı ile mirasın hükmen reddine karar verilmiş olması nedeniyle davanın kabulü ile davacılar aleyhine başlatılan SGK Bursa İl Müdürlü 2010/36985 dosya numaralı icra takibinin iptaline karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince;''... Somut olayda; davacılar tarafından murisin terekesinin borca batık olduğundan bahisle açılan İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2015/119 Esas sayılı davada mirasın hükmen reddine karar verildiği ve ilgili kararın Yargıtay tarafından onandığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararının ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun oy birliği ile esasdan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili tarafından, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmüne temyiz eden davalı kurum vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı Kurum vekili tarafından, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmüne temyiz eden davalı kurum vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar davacılar hakkında davanın kabulüne karar verilmesi nedeni ile davalı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, söz konusu kabul kararının gerekçesinin, murisin malvarlığının borca batık olmasına ilişkin olması ve bu hususun yargılama safhasında ortaya çıkması ile davalı Kurumun bu durumdan ancak işbu dava ile haberdar olması söz konusu olduğundan, dava açılmasına sebebiyet vermeyen davalı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılması ile İnegöl İş Mahkemesinin 28.02.2017 tarihli hükmünün, vekalet ücretine ilişkin birleşen davanın 4. bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İnegöl İş Mahkemesine gönderilmesine, 09.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13413, Karar No: 2012/1698, Tarih: 08.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13413 E.  ,  2012/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ....(... Gazetesi) vdl. aleyhine 20/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişisel haklara saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı yazar ... tarafından kaleme alınan yazının kişilik hakkına saldırı niteliğinde olduğunu iddia ederek manevi tazminat istemiştir. Davalılar yazının görünürdeki gerçeğe uygun, güncel haber değeri olan ve davacı tarafından verilen bir kararın eleştirisi niteliğinde olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece davalı yazarın dava konusu edilen yazısı ile davacıyı siyasi bir taraf gibi gösterdiği, kamuoyunda küçük düşürdüğü, icra ettiği hakimlik mesleğinin onur ve saygınlığını zedelediği gerekçesiyle dava kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda;

Davacı, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı sıfatı ile, ... Cumhuriyet Başsavcılığının kayıp trilyon ismi ile bilinen soruşturma ile ilgili Cumhurbaşkanı Sayın ... hakkında verilen takipsizlik kararının kaldırılmasına karar vermiş, davacının bu kararı hukuk ve medya camiası dahil olmak üzere tüm kamuoyunda yankı uyandırmış, davacı kararı sebebi günlerce gündemde kalmıştır.

Davalı ... gazetede yayınlanan yazısında davacının gündemdem düşmeyen kararı etrafında eleştirel bir yazı kaleme almıştır. Dava konusu yazının mahkemenin gerekçesine alınan" ... Cumhurbaşkanı yargılama girişimi sadece hukuki değil aynı zamanda siyasi cinayettir. ... 1.Ağır Ceza Hakimi ... hukuki bir gaf yapmanın ötesinde devlet hiyerarşisine darbe vurmaya kalkışmıştır. Karara muhatap kişinin isminin ... veya ... olmasının bu anlamda önemi yoktur. Hedef alınanın makam olduğu ve asıl zararı sistemin göreceği muhakkaktır. ... Başyargıcı yargılamak yerel bir mahkemenin haddi olabilir mi? ... 'ın yaptığı üzüm yemek değil bağcı ile birlikte bağı kundaklama girişimidir. Zarar Cumhurbaşkanı ...'den çok sisteme ve ülkeye dokunur. ..." kısımları yazının tamamı ile birlikte değerlendirildiğinde; ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davalının, davacı tarafından verilen "tartışmalı" olduğu kabul edilen kararı eleştirdiği, ve özle biçim dengesinin korunduğu, yazının içeriği itibariyle davacının kişiliğine yönelik tahkir ve kişilik hakkına saldırıcı teşkil edici bir yönünün olmadığı anlaşılmaktadır.

Durum böyle iken mahkemece yazının davacının kişisel hakkına saldırı niteliğinde olduğunun kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.

Durum böyle iken mahkemece yazının davacının kişisel hakkına saldırı niteliğinde olduğunun kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm davalıların diğer temyiz itirazlarının inelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/154, Karar No: 2012/7519, Tarih: 29.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/154 E.  ,  2012/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan istirdat talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davasında davalıya ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2002/210 Esas, 2006/46 Karar sayılı ilâmının infazı sırasında fazla ödeme yaptığını iddia ederek bu ödemenin davalıdan istirdadına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafından temyiz aşamasında sunulan ... Ticaret ve Sanayi Odası'nın 18.11.2011 tarihli yazısına göre davalı kooperatifin 25.05.2009 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere kooperatifin tasfiye işlemleri tamamlanmamış ve yasal tasfiye koşulları tamamen yerine getirilmemiş ise tasfiye kapatılıp ticaret sicilinden kaydının silinmesi halinde tasfiye şekil koşulları yerine getirilmekle sona ermiş sayılamaz. Bu halde kooperatifin yeniden ihyası zorunludur. Somut olayda davalı kooperatifin davadan sonra fakat karardan önce tasfiye edildiği anlaşıldığından mahkemece davacıya, kooperatifin yeniden ihyası için dava açmak üzere süre verilmeli, yeniden ihya sağlandıktan sonra kooperatifin davaya devamının sağlanarak verilecek kararın tebliği ile sonuca varılması gerekir. Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın temyiz eden taraflar lehine BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4733, Karar No: 2018/11612, Tarih: 08.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4733 E.  ,  2018/11612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türk Patent ve Marka Kurumundan suça konu markaya ait tescil belgeleri getirtilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2598, Karar No: 2010/3612, Tarih: 01.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2598 E.  ,  2010/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Zilyetlik iddiasıyla açılan tescil istemli davanın yargılama aşamasında kadastro tutanklarının düzenlenmesi nedeniyle kadastro mahkemesine devredilerek, kadastro mahkemesince karar verildiği ve orman araştırması da yapılmış olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.