muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5529, Karar No: 2013/7816, Tarih: 06.12.2013

2)Mahkemece, sözleşme dışı işler yapıldığından bahisle fazla işler bedeline hükmedilmiş ise de, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, fazla işler kapsamında hesaplamaya eklenen yapı denetim hizmet bedelinin, hükümde, müstakilen tekrar karar altına alınması ve böylece mükerrer tahsilata meydan verecek şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında fazla iş kalemleri arasında yer alan ve ortak alanlarda gerçekleştirilen imalat bedellerinin de tahsiline karar verilmiştir. Oysa ortak yerlerde yapılan işlerden yüklenici de yararlanacağından, Dairemizin istikrarlı içtihatları uyarınca, taraflar arasındaki 14.10.2004 günlü ek sözleşme gereğince masrafı arsa sahibine ait olan kapalı otopark bedeli 3031.13 TL dışında, bu işler yönünden talepte bulunulamayacağı gözetilmeden, kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. Keza, yine fazla işler kapsamında olduğu ileri sürülen banyo dolabı, gömme rezervuar ve banyo fayanslarındaki daha kaliteli imalat nedeniyle talepte bulunulmuş, ancak bu imalatların tüm inşaatta aynı şekilde uygulanıp uygulanmadığı, dolayısıyla yüklenicinin de aynı imalatlardan yararlanıp yararlanmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm oluşturulması da yerinde görülmemiştir.

Son olarak, emlak vergilerine ilişkin talep, sözleşmeye göre yüklenicinin bu vergiyi ödemekle mükellef olduğu gerekçesiyle, mahkemece reddedilmiş ise de, davacı yanca yatırıldığı ileri sürülen emlak vergilerinin ait oldukları tarihler açıkça saptanıp, sözleşme ifa ile sonuçlandığı tarihten sonrasına ilişkin olup olmadıkları denetlenmeden ve ifa ile sonuçlanma tarihinden sonrasına ait ise bu kalem alacaktan arsa sahibinin sorumlu olacağı gözetilmeden eksik inceleme ile bu kalemin reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadelerine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4696, Karar No: 2011/6061, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4696 E.  ,  2011/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Iğdır 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 02.10.2009 gün ve 100-421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Önceki geri çevirme kararı ile, kararı temyiz eden davalılar vekiline gerekçeli kararın tebliğ tarihine ilişkin cevabi yazının eklenmek suretiyle dosyanın gönderilmesi istenilmiş ise de, bu husus yerine getirilmeksizin dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, bu kez davalı vekiline gerekçeli kararın tebliğ tarihinin posta idaresinden sorularak alınacak cevabi yazının evrakına eklenmesi, istenen hususun yerine getirilip getirilmediğinin denetlenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3623, Karar No: 2014/21157, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3623 E.  ,  2014/21157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6587, Karar No: 2020/4398, Tarih: 28.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6587 E.  ,  2020/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2016 gün- 2016/237 esas ve 2016/234 sayılı kararı

2.A-Sanık ... Hakkında:

a-)Bozma üzerine, yeniden yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün CMK'nın 280/2-son cümlesi uyarınca kaldırılması ve beraat; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2019 gün-2019/584 esas ve 2019/1644 sayılı kararı

b-Bozma üzerine, yeniden yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün CMK'nın 280/2-son cümlesi uyarınca kaldırılması ve mahkumiyet; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2019 gün-2019/584 esas ve 2019/1644 sayılı kararı

B-Sanık ... hakkında:

a-Bozma üzerine, yeniden yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün CMK'nın 280/2-son cümlesi uyarınca kaldırılması ve beraat; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2019 gün-2019/584 esas ve 2019/1644 sayılı kararı

b-Bozma üzerine, yeniden yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün CMK'nın 280/2-son cümlesi uyarınca kaldırılması ve mahkumiyet; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15/10/2019 gün-2019/584 esas ve 2019/1644 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuru süreleri, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

A)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1-Uyuşturucu madde kullanıcısı ...’ın ...’den aldığı sentetik kannabinoid nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesi uygulanarak cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

1-Uyuşturucu madde kullanıcısı ...’ın ...’den aldığı sentetik kannabinoid nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesi uygulanarak cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33953, Karar No: 2014/25614, Tarih: 04.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33953 E.  ,  2014/25614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1- Suçu işlediği tarihte aklen malul olan sanıga zorunlu müdafii atanması zorunluluğu gözetilmeyerek CMK'nın 150/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Adli Tıp uzmanı tarafından düzenlenen raporda; akıl zayıflığı olduğu belirtilen sanığın suç tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ya da davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı hususunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastaneleri Sağlık Kurulundan veya Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken tek hekim raporu ile yetinilerek eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2054, Karar No: 2012/7835, Tarih: 12.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2054 E.  ,  2012/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mülkiyeti Hazineye, kullanım hakkı köylüye ait olan İmrallı köyündeki köy boşluğuna vaki tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen İmrallı köy muhtarlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhtarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5701, Karar No: 2014/9557, Tarih: 21.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5701 E.  ,  2014/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2012/208-2013/461

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının icra takibine konu ettiği 05.11.1999 tarihli ve 1999/510 sayılı kredi sözleşmesindeki borçlu imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürerek sözleşmeden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi sözleşmesindeki borçlu imzasının davacıya ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen Adli Tıp Kurumu Raporu doğrultusunda davaya konu sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının belirlendiği gerekçesiyle icra takibinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının icra takibine konu ettiği 05.11.1999 tarihli ve 1999/510 sayılı kredi sözleşmesindeki borçlu imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, anılan kredi sözleşmesinden sonraki tarihli belgeler mukayeseye esas alınarak kredi sözleşmesindeki borçlu imzasının davacının eli ürünü olmadığı belirlenmiştir. Ancak imza incelemesinde medar-ı tatbik imzaların tümünün 05.11.1999 tarihli kredi sözleşmesinden daha sonraki imzalar olduğu anlaşılmaktadır.

HMK'na göre, davalının sözleşmenin akdinden önceki evrede resmi merciler huzurunda atılmış medar-ı tatbik imzaları araştırılıp, belgelerin asılları dayanak yapılarak uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor sonucunda varılacak uygun neticeye göre bir karar verilmesi gerekirken sözleşme tarihinden önceki medar-ı tatbik imzaları getirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3987, Karar No: 2020/650, Tarih: 22.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3987 E.  ,  2020/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14/11/2017 tarih ve 2009/195 E- 2017/448 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/05/2018 tarih ve 2018/415 E- 2018/551 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %25 hissesine ve tek başına temsil yetkisine sahip ortağı olduğunu, A. Turan Turan ile ...'ın da tek başına temsil yetkilerinin bulunduğunu, müvekkilinin katılmadığı ve bilgisi dışında yapılan 28.05.2002 tarihli toplantıda alınan kararla şirket adresinin taşındığını, şirketin bundan sonra diğer temsilciler tarafından yönetildiğini, şirkete ait Çankaya İlçesi 2. Bölge ...Mahallesi... ada ...parsel ve ... ada ... parsel taşınmazların şirket yetkilisi ... tarafından yakınlarına ve güveneceği kişilere düşük bedelle muvazaalı satıldığını, davalıların taşınmazı satın alabilecek maddi imkanlarının bulunmadığını ileri sürerek ...ada ...parsel sayılı taşınmazın muvazaalı satış işleminin iptali ile taşınmazın davalı şirket adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Islah ile 13/11/2003 tarihli satış işleminin iptaline, bunun mümkün olmaması halinde taşınmazın rayiç bedelinin tespiti ile fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Tusso İnş. Koll. Şti, vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., ..., ..., ..., ...vekili, davalı şirket adına tescilli taşınmazda müvekkilince kat karşılığı inşaat yapıldığını, müvekkiline düşecek konutlardan 15 tanesinin davalı şirketçe satılması nedeniyle 15 konut ve 225 bin bedel karşılığı işbu davaya konu taşınmaz ile... ada ...parseldeki taşınmazın 1/2'sinin müvekkillerine devredildiğini, 15 konut değeri de nazara alındığında rayiç bedelin ödendiğini, yine müvekkilleri ile davalı şirketin yetkilisi arasında bir akrabalık ilişkisinin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, muvaza şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, muvaza şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalılardan Tusso İnşaat Kollektif Şirketi'nin davaya konu taşınmazın önceki maliki olup, muvazaa iddiasıyla tapunun iptali ve şirket adına tescili istendiğinden böyle bir davada şirkete ve işlemi yapan ...'a husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle Tusso İnşaat Kollektif Şirketi ile ... mirasçıları olan davalılar aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddinin gerektiği, diğer davalılar aleyhine açılan davada şirket ana sözleşmesine göre şirketi temsile yetkili her ortağın tek başına taşınmaz satışını gerçekleştirebileceği anlaşıldığından davacı tarafın satışın geçersizliğine ilişkin itirazları yerinde görülmediği, zira ...'ın tek başına temsile yetkili bulunduğu, satışın muvazaalı olduğu iddiasına gelince; her ne kadar taşınmazın tapudaki devir bedeli 210.000,00 TL ve şirket kayıtlarına 225.000,00 TL olarak işlenmiş ve mahkemece yapılan keşif ve alınan raporlardan, devir tarihindeki rayiç değeri 3.823.215,00 TL olarak tespit edilmiş ise de aynı ada 8 no'lu parsel için davalı şirketi temsilen ... ile davalı ... Yüksel Güngör ve dava dışı ... arasında ... 30. Noterliği'nde 24/03/2000 tarih ve 9720 yevmiye no ile Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve eki niteliğinde başka sözleşmeler imzalandığı, daha sonra bu sözleşme kapsamında ...ada ... ve 10 no'lu parsellerin satışı ... 8. Noterliği'nin 09/12/2002 tarih ve 13117 yevmiye no'lu düzenleme şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi Sözleşmesi ile Sinan İnşaat ...Ltd. Şti'ne vadedildiği, zira 8 no'lu parsel için imzalanan asıl ve ek sözleşmeler gereği davalı ... Kollektif Şirketi'nin yüklenicilere teslim edeceği 15 adet meskenin teslim edilemediği, dava konusu 9 no'lu parselin satış bedeli içerisinde 15 adet daire bedelinin de yer aldığı, diğer yandan şirketi temsile yetkili ... ve diğer davalıların muvazaalı olarak taşınmazın devrini gerçekleştirdiklerine dair taşınmazın satış tarihindeki rayiç değerinin azlığı dışında hiçbir delil sunulmadığı, bedeller arasında aşırı orantısızlık olması, muvazaanın varlığı ve davalıların kötü niyetli olduğunun kabulü için yeterli olmadığından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı ... Kollektif Şirketi ile Mehmet Şeref mirasçıları olan davalılar ... (mirasçıları), ... ve ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan usulden reddine, diğer davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.