muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4655, Karar No: 2025/292, Tarih: 15.01.2025

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli kararının süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; "2281 ada 45 parsel sayılı taşınmazdaki 1/4 payın ... adına kayıtlı iken davalılar adına iştirak halinde intikal ettiği, davacının elbirliği mülkiyeti maliklerinden olmadığı, sözleşmenin ifa olanağı değerlendirilerek davalılara ... 'dan intikal eden pay varsa bu paylar dışında hüküm kurulması" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak; muris ... 'a ait pay ile davalılara ... 'dan intikal eden paylar dışında olan payların tespiti için bilirkişiden rapor alınmış, alınan rapor hükme esas alınarak, davacının davasının kabulüne, 2281 ada 45 parsel sayılı taşınmazda davalılar adına kayıtlı 144/2304 payın iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

1.Ölünceye kadar bakma sözleşmesinin ifa kabiliyetinin bulunmadığını,

2.Mahkemece temliki tasarrufu engelleyen kayıtların bulunup bulunmadığının araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini,

3.Mahkemenin muvazaa savunması yönünden inceleme yapmadığını,

4.Adli Tıp Kurulundan alınan raporda yanılma olduğu, Adli Tıp Genel Kurulundan fiil ehliyeti bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması talebi hakkında karar verilmediğini,

5.Yasal danışman atandığı ve sözleşme konusunda onay alınmadığını,

6.Kabule göre, iptalin konusunun infazda tereddüt yaratacak şekilde 144/2304 hissenin iptali denilerek bu hissenin ... 'a ait hisse olduğunun belirtilmemesinin eksik olduğunu,

7.Her bir davalı yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin ayrı ayrı tespit edilerek hüküm altına alınması gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7288, Karar No: 2018/12112, Tarih: 25.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7288 E.  ,  2018/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan ...’nin evine pencere sinekliği kesilip girilerek 800 TL para ile altın yüzük ve kolye çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın yeğeni olan ve katılanın evine yakın yerde gördüğünü beyan ettiği sanığın, olay günü şehirler arası otobüste yakalandığı, yapılan üst aramasında 650 TL para çıktığı, sanığın aşamalarda bu paranın 400 TL ‘sini arkadaşı olan ...’ün, 40 TL’sini amcası ...’nin, 180 TL’sini de babasının verdiğini beyanla hırsızlık yapmadığını savunması, kovuşturma aşamasında tanık sıfatı ile dinlenen ..., ... ve ...’nin bu savunmayı doğrulaması karşısında, katılanın aşamalarda, olay günü sanığı evine yakın yerde gördüğüne dair beyanı dışında, sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/471, Karar No: 2014/3990, Tarih: 22.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/471 E.  ,  2014/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/123-2013/577

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre, davacıya verilmesi gereken 4 no'lu dairenin davalının oğluna verildiğini, başka bir daire kalmadığından doğu cepheli 5 nolu dairenin müvekkili tarafından zorunlu olarak kabul edildiğini, iki daire arasında değer farkı olduğunu, ayrıca 5 nolu dairenin eksik ve ayıplı imal edildiğini, 2001 yılında teslimi gerekirken, 2010 yılında teslimin gerçekleştiğini ileri sürerek, değer farkından dolayı 25.000,00 TL, eksik işler nedeniyle 15.398,00 TL ve kira kaybı nedeniyle 21.000,00 TL'nin ihtar ve dava tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 206 ada 6 parsel sayılı taşınmazı davacıdan satın aldığını, tevhit ve ifraz işlemleri sonucunda 65 no'lu parsel üzerinde inşaat yapıldığını, davacının bu inşaattan bir daire istediğini ve batı cephesinden bir dairenin verilmesi konusunda anlaştıklarını, ancak daha sonra 03.03.2010 tarihli sözlü anlaşma uyarınca kendisine doğu cepheli bir dairenin verildiğini, daire teslim alınırken itiraz ileri sürülmediğini, tapudan devir yapıldığı tarihte davalı adına kayıtlı başka daireler de olduğunu, davacının dairenin mevcut durumunu bilerek kabul ettiğini, kendisine verilen dairenin daha değerli olduğunu, dairenin 2001 yılında teslim edileceğine dair bir anlaşma olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.861,27 TL kat farkı, 10.537,36 TL eksik işler bedeli ile 7.443,12 TL kira kaybının 20.10.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemiz'in 12.11.2012 tarih, 4646 E., 6625 K. sayılı ilamıyla; taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, taraflar arasındaki sözleşmeye göre yapılacak binanın batı tarafından beğeneceği bir dairenin anahtar teslimi şeklinde arsa sahibine verileceğinin kararlaştırıldığı, seçimlik hak davacıya verilmiş ise de, 03.03.2010 tarihinde tapuda dairenin adına tescil yapıldığı tarihe kadar herhangi bir seçimlik hak bildiriminde bulunmadığı, devir sırasında itirazî kayıt da ileri sürmediği, seçimlik hakkını kullanmayan davacının kendisine verilen dairenin farklı olduğundan bahisle değer farkını talep hakkı bulunmayacağı, davacı yanca, davadan önce yaptırılan tespit incelemesi sonucu alınan rapora dayalı olarak, kalorifer petekleri ve çelik kapı bedeli de ilave edilerek toplam 15.398,00 TL'nin 13.10.2010 tarihinden itibaren reeskont faiziyle ile birlikte davalıdan tahsili istendiği, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, ortak alanlarla ilgili herhangi bir inceleme bulunmadığı gibi davacı yanın itirazlarına konu yaptığı

kalorifer peteği, dış cephe boyası, kartonpiyer ve küvet bedeli hakkında da bir değerlendirme bulunmadığı, anılan hususlara gerekçede de değinilmediği, buna göre mahkemece anılan kalemler yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, ortak alanlarda varsa eksik ve kusurlu işler yönünden davacının arsa payı oranında talepte bulunabileceği gözetilerek hüküm kurulması gerektiği, davacı tarafından 01.11.2005-01.11.2010 tarihleri arasına ilişkin olarak geç teslim iddiasına dayalı kira kaybı talebinde bulunulduğu, eserin geç teslimi halinde, sözleşmede hüküm bulunmasa bile arsa sahibinin eserin teslim edilmesi gereken tarih ile kullanılabilir vaziyette fiilen teslim edildiği tarihler arasında rayiç kira bedeli isteyebileceği, taraflar arasında düzenlenen sözleşmede teslim tarihinin kararlaştırılmamış olduğu, bu durumda, taşınmazın tapuda yükleniciye devredildiği 03.03.1999 tarihinin sözleşme tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, bilirkişi görüşünden de faydalanılarak basiretli bir yüklenicinin, bu tarihten itibaren, inşaat ruhsatı alınması için geçecek makul süre de dahil, işi ne kadar sürede tamamlayıp teslim edebileceğinin saptanması gerektiği, bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarihten dava tarihine kadar davacının talebi de gözetilerek hesaplanacak tazminata hükmedilmesi gerektiği, davacı yanın dava dilekçesinde tüm talepler yönünden reeskont faizi talep ettiği, mahkemece yasal faize hükmedildiği, 6762 sayılı TTK'nın 12/3. maddesi uyarınca işin ticari iş niteliğinde olduğu, davacının talebi doğrultusunda reeskont faizine hükmedilmesi gerektiği, geç teslim nedeniyle istenilen kira tazminatı için dava tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına rağmen mahkemece, kira tazminatı adı altında hükmedilen miktar için 20.10.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilerek talebin aşıldığı gerekçesiyle taraflar yararına bozulmuş olup; Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının eksik imalatlar nedeniyle 10.537,36 TL, gecikme tazminatı olarak 16.354,54 TL olmak üzere toplam 26.891,90 TL tazminat isteme hakkı bulunduğu, her ne kadar bilirkişi heyeti eksik işler bedeli olarak 15.826,57 TL belirlemiş ise de, 21 kalem belirtilen eksik işlerden dört kalem işin davalı tarafından yapılmasının taahhüt edilmediği, bu kalemler toplamı 5.289,21 TL'nin re'sen mahsup edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 26.891,90 TL'nin 10.537,36 TL'sinin 20.10.2010, 16.354,54 TL'sinin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik işler ile ilgili 13. sırasındaki banyo küveti ve 20. sırasındaki kalorifer peteği takılması işlerinin davalı yüklenici tarafından taahhüt edilmediğinden bahisle re'sen hesaplama yapılarak, bu işler bedelinin mahsubu ile eksik iş bedeli hesaplanmıştır. Oysa, taraflar arasında adi yazılı olarak düzenlenen sözleşmede yapılacak işin ayrıntıları düzenlenmemiş olup, sayılan işlerin yapımının taahhüt edilmediği gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Dava açılmadan evvel davacı tarafın talebi üzerine yapılan tespit sonucu sunulan raporda "duş teknesi" nin eksik olduğu belirtilmiş, 25.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda bu kalem "banyo küveti" olarak anılmıştır.

Öte yandan, dava dilekçesinde, daireye kalorifer peteklerinin takılması konusunda talep bulunduğu açıktır. Sayılan tüm eksik kalemler, davalı yüklenicinin, inşaattaki diğer dairelere de yapmış olması halinde, davacıya ait olan dairelere de yapması gereken imalat niteliğinde olup; eksikliklerin mahiyeti ve aksi yönde bir ispat bulunmadığı gözetilerek, mahkemece, bu imalat kalemlerine ilişkin olarak da davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak, yazılı şekilde mahsup yapılarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5414, Karar No: 2016/10024, Tarih: 05.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/5414 E.  ,  2016/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, akdi ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4569, Karar No: 2020/9385, Tarih: 05.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4569 E.  ,  2020/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince yapılan inceleme ve işlem sonucunda HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak hüküm kurulmuş; bu karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir

Tarım arazisi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve ... sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca bozma sonrası artan fark bedelin davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceği gözetildiğinde, bu kısım için aynı yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesinin 2019/2061 Esas 2020/340 Karar sayılı ilamının2.bendinde yer alan (karar tarihi olan 27/02/2020 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1742, Karar No: 2016/2202, Tarih: 18.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/1742 E.  ,  2016/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 18.12.2013 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde .... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığının kayıp kaçak bedelinin iadesi isteminin reddine dair 17/07/2012 tarih 2012/56 sayılı, kararı kararın iptali ile davalı açısından sebepsiz zenginleşmeye neden olan 19 adet faturada kesilen toplam 610,08 TL paranın kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınarak tarafına ödenmesi hususunu talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davanın kabulüne "... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığının 17/07/2012 tarih 2012/56 sayılı kararının iptali ile, .... tesisat nolu elektrik hattından kaçak elektrik kullanım bedeli adı altında faturaya bağlanan 610,08 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiş; sözkonusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; kayıp kaçak bedelinin iadesi isteminin reddine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 18.12.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1170, Karar No: 2019/1699, Tarih: 14.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1170 E.  ,  2019/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun ... İlköğretim Okulunun kantin bölümünün PVC pencere muhafaza tellerini keserek açıp kantinden gofret ve para çalma biçimindeki eylemi nedeni ile soruşturma aşamasında müşteki sıfatı ile kantin işletmecisi olan ...’ın müracaat ve beyanının alındığı halde suçtan zarar gören Bandırma İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün davadan haberdar edilmediği, suçtan zarar görenin hükmü temyiz etme yetkisi olduğu; nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile kararın tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gerekirse bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9284, Karar No: 2008/8694, Tarih: 25.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9284 E.  ,  2008/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.