muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13472, Karar No: 2023/4120, Tarih: 06.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13472 E.  ,  2023/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/486 E., 2022/973 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesinin gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2013 tarihli ve 2013/2576 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, olay günü ... isimli marketin içki reyonundan 1 adet 70´lik JB viski ile 1 adet 70´lik Tekirdağ rakı çalarak çantasına koyup ödeme yapmadan çıkarken yakalanması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 58 ve 53. maddeleri uyarınca, cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/495 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ve 2020/26131 Esas, 2022/1608 Karar sayılı kararı ile eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve tekerrüre esas alınan İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/528 Esas, 2011/1412 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyetin tekerrüre esas alınamayacağı, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/486 Esas, 2022/973 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/486 Esas, 2022/973 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'nın ... isimli marketin içki reyonundan 1 adet 70´lik JB viski ile 1 adet 70´lik Tekirdağ rakı alarak çantasının içerisine koyduğu, sonrasında herhangi bir ödeme yapmadan kasalardan geçtiği ve marketten çıkışı sırasında güvenlik görevlilerince farkedilerek yakalandığı, çantasındaki içkilerin görevlilere teslim edildiği, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, olay günü alkollü olduğunu, aldığı içkilerin ödemesini yapmadan çıktığını fark etmediğini, hırsızlık kastı bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. Olay yerine ait kamera kaydının çözümüne ilişkin, 14.02.2014 tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/486 Esas, 2022/973 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince sanık hakkında kurulan hükümde yargılama giderleri ile ilgili bölümden, "bozmadan sonra yapılan 3 tebligat gideri 39,00 TL ve posta ücreti 32,30 TL.'nin sanıktan tahsiline" ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20087, Karar No: 2012/22719, Tarih: 06.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20087 E.  ,  2012/22719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak 1.000 TL tedbir nafakası talep edilmiş, mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Dairemizin 07.02.2012 tarih 2011/20846 E.-2012/2565 Karar sayılı ilamıyla "davalının açtığı evliliğin iptali davasından sonra, davacı eşi ile barışma girişiminde bulunmadığı, böylelikle de davacı kadının ayrı yaşamda haklı olduğu kabul edilerek, yapılacak yargılama neticesinde davacı lehine uygun bir tedbir nafakasına karar verilmesi yönünde yapılan bozma ilamına mahkemece uyulmuş ve davacı lehine 750 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.4721 sayılı TMK.'nun 195.maddesi uyarınca; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilirler. Hakim, gerektiği taktirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.Somut olayda; tarafların sosyo-ekonomik durumlarının araştırılması sonucu dava tarihi itibariyle davalının öğretim üyesi olarak çalıştığı üniversiteden 2567 TL ücret aldığı, davacının müzik öğretmenliği son sınıf öğrencisi olduğu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda tarafların sosyo-ekonomik durumlarına uygun hakkaniyet gereği bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7651, Karar No: 2012/12750, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7651 E.  ,  2012/12750 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2007 gün ve 2007/57 Esas, 2007/158 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 02.07.2010 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın DÜŞMESİNE, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14664, Karar No: 2011/3318, Tarih: 24.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14664 E.  ,  2011/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN : Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi' nin 2007/97 Esas sayılı dosyası

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/06/2008 gün ve 2007/94-2008/181 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.06.2010 gün ve 2009/1023 - 2010/7346 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirketin “Şokoçok” ibaresinin 05, 29 ve 30.sınıflardaki emtialarda marka olarak tescili amacıyla davalı TPE’ne yaptığı başvurudan süt ve süt ürünleri, fındık, fıstık ezmeleri, pudingler ve şekerlemelerin çıkarılmasına karar verildiğini, söz konusu başvurunun bir kısım emtialar için reddine mesnet gösterilen “Tut-San Şokoşok ve şekil” ibareli marka ile müvekkili şirket adına başvurusu yapılan markanın tamamen farklı emtia sınıflarında yer aldığını, müvekkili adına tescili istenen marka ile redde mesnet gösterilen markanın 556 sayılı KHK’nin 8/b maddesi anlamında iltibasa neden olacak derecede benzer bulunmadıklarını, davalı şirket adına tescilli markanın sadece “Fındık Aromalı Kakaolu Krema” emtiasında tescilli olduğunu ancak müvekkili şirketin emtia listesinden bu emtia ile ilgisi bulunmayan malların çıkarılmasına karar verilmiş olduğunu, bu karara karşı yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından reddine karar verildiğini, verilen kararın haksız olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nun 27.02.2007 günlü, 2007-M-256 sayılı red kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişleridir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 24.06.2010 tarihli kararında yazlı gerekçeyle bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, 27.02.2007 tarihli TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının “ŞOKOÇOK” ibaresinin 05, 29 ve 30.sınıf emtialarda marka olarak tesciline ilişkin başvuru 29.06, 29.10, 30.07, 30.14.alt gruplar yönünden kabul edilmemiş, YİDK kararının iptali istemi ile açılan dava da mahkemece reddedilmiştir.

Bu kez davalılar vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, 27.02.2007 tarihli TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının “ŞOKOÇOK” ibaresinin 05, 29 ve 30.sınıf emtialarda marka olarak tesciline ilişkin başvuru 29.06, 29.10, 30.07, 30.14.alt gruplar yönünden kabul edilmemiş, YİDK kararının iptali istemi ile açılan dava da mahkemece reddedilmiştir.

Dava konusu başvuruda yer alan 29.06.sınıf ve 30.07.sınıf ürünler ile davalı şirket adına tescilli 30.sınıf “Fındık aromalı kakaolu kreme” emtiasının farklı sınıf ve alt gruplarda bulunmalarına karşın benzer türden olup olmadıklarının belirlenmesinde, ürünlerin ortalama alıcı kitlesi tarafından satın alınması için ayrılan zaman, aynı kanallarda satışa sunulup sunulmadıkları, benzer kullanıcı kitlesi çevresine hitap edip etmediği, aynı veya benzer ihtiyaçları giderip gidermedikleri ve birbiri yerine ikame olanağı olup olmadığı gibi kriterler dikkate alınmalıdır. Açıklanan kriterler esas alındığında, dava konusu 29.06 ve 30.07. sınıf ürünler ile 30.sınıfta yer alan “Fındık aromalı kakaolu kreme” emtiasını benzer türden kabul etmek gerekmektedir. Ürünlerin fiziksel görünümü, ürün bileşimleri, kullanım alanları gibi özellikleri itibariyle davalı şirket markasının kapsadığı ürün ile başvurudaki 29/06 ve 30/07.alt gruplardaki ürünlerin benzer türden olmadığına ilişkin bilirkişi raporunun mahkemece benimsenmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Esasen aynı sınıf ve alt gruplar yönünden aynı davacının tescilini istediği “PETİTO ŞOKOÇOK” ibareli marka ile aynı davalı şirket adına tescilli “TUT-SAN ŞOKOŞOK+şekil” markası 29.06 ve 30.07 alt gruplar yönünden 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzer kabul edilerek, davanın reddine dair mahkeme kararı Dairemizin 2008/679 E, 2009/10818 K sayılı kararı ile onanmış, karar düzeltme istemi de 26.02.2010 tarihli karar ile reddedilerek mahkeme kararı kesinleşmiştir. Aynı davacı ile davalılar arasındaki uyuşmazlığa ilişkin Dairemizin 2008/679 E, 2009/10818 K ve 2008/3813 E, 2009/12983 K sayılı kararları kuvvetli delil niteliğinde olup, mahkemece davanın reddine dair kararın onanması gerekirken davacı yararına bozulduğu anlaşıldığından, davalılar vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 24.06.2010 tarih ve 2009/1023 E, 2010/7346 K sayılı bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 24.06.2010 tarih ve 2009/1023 E, 2010/7346 K sayılı kararının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12638, Karar No: 2024/6670, Tarih: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12638 E.  ,  2024/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2020/2749 E., 2021/2337 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.02.2022 tarihli ve 2020/2749 E., 2021/2337 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 01.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8740, Karar No: 2011/10188, Tarih: 12.09.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/8740 E.  ,  2011/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen muris ...'ın baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneğinin merciinden celbi ile evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6426, Karar No: 2010/18180, Tarih: 06.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6426 E.  ,  2010/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Ayrı evsafta ve ayrı ekonomik değerler taşıyan ve aralarında birlikte satılmasını gerektirecek zorunluluk bulunmayan mahcuzların birlikte satılması doğru değildir. Zira satılan malların birlikte satılmaları gerçek ihtiyaç sahiplerinin ihaleye girmesini engeller. Diğer bir deyişle talebi ve talibi azaltır. İhaleye konu menkullerin birlikte satılmaları ekonomik bütünlük ve zorunluluk arzetmediğinden, tek kalemde satılmış olmaları talebi ve talibi azaltıcı nitelikte görüldüğünden ihalenin feshi talebinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12783, Karar No: 2013/17950, Tarih: 16.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12783 E.  ,  2013/17950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : 1- ..., 2- ... VEK.AV. ...

DAVALILAR : ... VD.

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkili....ile davalıların murisi İbrahim arasında her türlü kitap, kırtasiye ve temizlik malzemeleri satış ve pazarlaması işinin... Malzemeleri Pazarlama adı altında yapılmasına dair 21.08.1995 tarihli adi ortaklık sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşme ile adi ortaklığın işletilmesi sırasında gelen her türlü zarar ve ziyan ile vergilerin davalıların murisi ....e ait olduğunun kararlaştırıldığını, ancak işletme ile ilgili olan vergi borçları nedeniyle müvekkili ....n eşi olan diğer müvekkili.... banka hesaplarına de ev başkanı sıfatıyla dava dışı vergi idaresi tarafından haciz konulduğunu, bu nedenle müvekkillerinin faizi ile birlikte 3.617,67 ye ulaşmış olan vergi borçlarını ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek; 3.617,67 TL nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacılar tarafından ödendiği ileri sürülen vergi borçlarının 1996, 1997 ve 2000 yıllarına ilişkin olması nedeniyle vergi hukuku bakımından zamanaşımına uğradığını, ancak davacıların dava dışı vergi idaresine karşı zamanaşımı defini ileri sürmeyerek 2010 yılında ödeme yaptığını, BK. nun 143. maddesine göre müşterek defileri ileri sürmeksizin borcu kabul eden borçlunun, iç ilişkide borcu diğer borçlulara rücu edemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; aldırılan bilirkişi raporları ile adi ortaklık sözleşmesi doğrultusunda kurulan .... Pazarlamaya ait vergi kaydının bulunmadığı, vergi kaydının yapılmış olması durumunda da ortakların ortaklık kârlarının, ticarî kazanç olduğu ve dolayısıyla gelir vergisinin adi ortaklık yerine ortaklardan tahsili gerektiği, adi ortaklığın ancak KDV ve stopaj yükümlüsü olabileceği; dava konusu edilen vergi borçlarının adi ortaklıktan kaynaklandığının sübuta ermediği gibi evrak üzerinde davacı ...’in faaliyetine ilişkin olduğunun göründüğü; kaldı ki, Vergi Usul Yasası gereğince tarh, tahsil ve tahakkuk zamanaşımının dolduğu açık iken ortağın şirkete ait olduğunu iddia ettiği vergi borcunu itirazsız ödemesi şeklindeki davranışında kusurlu olması sebebiyle zarardan kendisinin sorumlu olması ve bu nedenle tazmin etmesi gerektiğinden, diğer ortağın mirasçılarına yönelik yaptığı başvuruda haklı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

....

....

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; .... düzenlenerek davacı ... ile davalıların murisi İbrahim tarafından imzalanan 21.08.1995 tarihli sözleşme ile kitap, kırtasiye ve temizlik malzemelerinin .... ünvanı altında satış ve pazarlanması konusunda, BK. nun 520 ve devamı maddelerinde (TBK. nun 620 vd) düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmakta olup esasen bu hususlar uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık; davacılar tarafından ödendiği iddia edilen vergi borçlarının adi ortaklığa ait olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, ödenilen vergiler konusunda görüşüne başvurulan bilirkişi kurulu 14.06.2012 havale tarihli raporlarında; davacılardan Niyazi tarafından ödenilen vergilerin yıllık ve geçici gelir vergileri, davacı ... tarafından ödenilen vergilerin ise KDV ve stopaja ilişkin olduğunu, ancak .... göndermiş olduğu yazıya göre davacıların vergi borçlarını ödediklerini beyan ettikleri ...vergi kaydının olmadığı, bu nedenle davacıların ödedikleri vergilerin kendilerine ait vergi mükellefiyetinden kaynaklandığı bildirilmiştir.

Davacılar vekili, sözleşmenin imzalandığı sırada davalıların murisi İbrahim’in devlet memuru olduğu, bu nedenle vergi mükellefi olarak davacı ...’in göründüğünü bildirerek anılan rapora itiraz etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın itirazı üzerine; gerektiğinde banka ve vergi kayıtları üzerinde HMK. md.218/1 uyarınca yerinde inceleme yetkisi tanınarak bilirkişi kurulundan ek rapor düzenlemesi istenilmiştir.

Bilirkişi kurulu, 18.12.2012 tarihli ek raporunda; ... Dairesine yerinde inceleme için gidildiğinde davacıya ait vergi kayıtlarının arşive kaldırılmış olması nedeniyle incelenemediği, davacı ... ile davalıların murisi İbrahim arasındaki sözleşmenin kanuna aykırı olduğu bildirilmiştir.

Şu durumda; raporları hükme esas alınan bilirkişilerin konunun uzmanı olmadığı, ayrıca raporlarında eksik inceleme ile hazırlandığı, dolayısıyla uyuşmazlığın çözümü için yeterli olmadığı ortadadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulundan, davacıya ait işyeri dosyası ile vergi kayıtlarını yerinde incelenmesi suretiyle denetime imkân veren ve bilimsel verileri içeren rapor aldırılmalı ve ortaya çıkacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hazırlanan raporların esas alınması suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...