muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/933, Karar No: 2025/1697, Tarih: 27.03.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 01.07.1933 doğumlu muris ...'un 09.12.1994 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak eşi Ayşe ile çocukları ..., ..., ..., ..., ... ile ...'un kaldığı, ...'ın 16.06.2011 tarihinde ölümü ile geriye eşi ... ile çocukları ... ve ...'ın kaldığı; murisin, kayden maliki olduğu Mersin ili, Yenişehir ilçesi, ... köyünde kain 537 parsel sayılı taşınmazdaki 160/1440 payını 16.09.1993 tarih ve 5559 yevmiye numaralı satış işlemiyle davalı ...'a temlik ettiği; imar uygulamaları sonucunda temlik konusu paya karşılık aynı yer 8181 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Ancak, harç kamu düzeninden olup re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Somut olayda, davanın 5.000,00 TL üzerinden ödenen 85,39 TL peşin harç ile açıldığı, bilahare 24.05.2021 tarihinde dava konusu 8181 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 12.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen değeri olan 1.916.388,00 TL üzerinden tamamlama harcı olarak 32.621,00 TL harç ikmal edildiği, davacı vekili tarafından 06.09.2021 tarihli dilekçeyle dava konusu taşınmazın yalnızca 2/8 payının dava konusu olması nedeniyle ikmali gereken tamamlama harcının 8.096,39 TL olduğu belirtilerek fazlaca yatırılan 24.524,61 TL harcın iadesinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince 08.09.2021 tarihli ara karar ile fazla alınan 24.524,61 TL harcın davacıya iadesine karar verildiği, sonuç olarak İlk Derece Mahkemesi nezdindeki yargılama sürecinde davacı taraftan 85,39 TL peşin harç ve 8.096,39 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 8.181,78 TL harç tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Bu kapsamda; Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmek suretiyle kurulan hükümde, davacı tarafa iadesine karar verilen harç miktarı gözardı edilerek eksik harç tahsiline neden olacak şekilde yalnızca bakiye 25,41 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş olması isabetsizdir.

4.Ne var ki anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

4.Ne var ki anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Davalı vekilinin temyiz itirazları üzerine re’sen yapılan inceleme sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-c) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına yerine “Harçlar Kanunu uyarınca tahsili gereken 32.727,11 TL nispi karar ilam harcından peşin alınan 85,39 TL ve tamamlama harcı olarak alınan 8.069,39 TL harcın mahsubu ile bakiye 24.545,33 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına” ibaresinin yazılmasına; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-ç) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına yerine “Davacılar tarafından yatırılan 85,39 TL ve 8.096,39 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2587, Karar No: 2018/6476, Tarih: 17.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2587 E.  ,  2018/6476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiyle, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarında yer alan “en az” ibaresinin ve seçenek yaptırımının gereğine uymaması halinde seçenek yaptırımının tekrar hapis cezasına dönüşeceğinin ikazına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun çocuklar için uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1434, Karar No: 2006/1378, Tarih: 03.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1434 E.  ,  2006/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2005

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3635, Karar No: 2012/1994, Tarih: 20.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/3635 E.  ,  2012/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/121984

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/08/2009, 2009/40 (E) ve 2009/292 (K)

SUÇ : İnsan öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule yönelik "kardeşini öldürmek" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya ve yasal savunmada sınırın aşıldığına, katılma kararının usulüne uygun olmadığına, katılanlar vekilinin suç vasfına, takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; baba bir anne ayrı üvey kardeş olan maktul ile sanık arasında babalarından miras kalan tarla ve ev nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sabahı maktulün miras kalan bahçeye yerleştirdiği başkasına ait kereste, demir ve boruları kaldırmasını isteyen sanıkla kavga ederek sanığa hakarette bulunup, sağ diz altına tekme atarak basit darpta bulunduğu, buna sinirlenen sanığın akşam saatlerinde maktulün evinin bulunduğu bahçeye giderek yakın mesafeden ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda; maktulden kaynaklı hakaret ve basit darptan ibaret haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak 18-24 yıl arasında ceza öngören TCK'nun

29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerekirken daha vahim olaylarda uygulanma olanağı bulunan 21 yıl ceza tayin edilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4311, Karar No: 2020/4546, Tarih: 18.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/4311 E.  ,  2020/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanığın savunmasında, kiraladığı yerde daha önceden var olan tuvaleti yeniden aktif hale getirdiğini beyan etmesi karşısında, suça konu yerin kim ya da kimler tarafından yapıldığının araştırılıp suç duyurusunda bulunulması ve suç duyurusu neticesinde dava açılması durumunda dosyaların birleştirilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, dava açılmaması durumunda ise tespit edilen bu şahıs ya da şahısların bu dosya kapsamında tanık olarak dinlenmesi, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin dosyaya eklenmesi, ayrıca bilirkişi raporunda ruhsata aykırı tuvaletin duvar örülerek kapatıldığı belirtilirken keşifteki mahkeme gözleminde yıkıldığının tespit edilmesi karşısında, bu çelişkinin ilgili belediyeden de sorulup gerektiğinde yeniden keşif de yapılarak giderilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

2- Sanık tarafından imar kirliliğine neden olunduğunun anlaşılması halinde, hükümden sonra 18/05/2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Kabule göre de, CMK'nın 325/1. maddesi gereğince, ancak ceza veya güvenlik tedbirine mahkumiyet halinde, yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesinin mümkün olması ve sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi karşısında, katılan lehine hükmolunan vekalet ücreti de dahil olmak üzere yargılama giderlerinden sanığın sorumlu tutulamayacağının düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16646, Karar No: 2015/16146, Tarih: 09.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16646 E.  ,  2015/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2015/202-2015/400

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Bursa İli İnegöl İlçesi Kulaca Köyü 124 ada 165 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18000, Karar No: 2013/21314, Tarih: 15.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18000 E.  ,  2013/21314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde, fatura bedelinden Kurum tarafından karşılanmayan kısmın tamamı olan 6455,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın 1803,55 TL olarak kısmen kabulüne karar verilmiş; 16.04.2013 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda hüküm altına alınan 1803,55 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması kabul edilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2022/9140, Karar No: 2024/1406, Tarih: 12.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9140 E.  ,  2024/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/262 Esas-2021/586 Karar

DAVALILAR : 1.... 2. ... vekilleri Avukat ...

3. ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 15.12.2010

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin yer fıstığı harmanında gündelik işçi olarak çalışırken davalı ...'ün traktörüne fıstık makinesini takması konusunda yardım istediğini, müvekkilinin de yardım ettikten sonra bu sefer de fıstık makinesinin tekerleğinde bulunan takozu kaldırmasını talep ettiğini, davacı bu işi yaparken davalı ...'ün kullandığı traktörün hareket ettiğini, fıstık makinesinin davacının sağ ayağına düştüğünü ve yaralandığını belirterek iş gücü kaybı, hastane masrafları ve çalışamadığı günler için ekonomik kaybı için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı şoför ... ile traktör sahibi ve kendisine iş teklifinde bulunan diğer davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.04.2016 havale tarihli ıslah dilekçesinde, maddi tazminat talebini bilirkişi raporu doğrultusunda 161.334,57 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar Kenan ve ... vekili, kazanın nasıl meydana geldiğini ve davacının makineye müdahale edip etmediğini bilmediğini, davacıyı hastanede birçok kez ziyaret ettiklerini ve tedavi masraflarını karşıladıklarını, davacının kötü niyetli olarak sebepsiz zenginleşme için bu davayı açtığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, karayollarında tanımlanan karayolu ve trafik kazası tanımlarına göre davacının dava konusu ettiği olayın trafik kazası sayılmayacak bir şekilde gerçekleşmesine göre müvekkilinin sigortacı olarak sorumluluğunun bulunmadığını, aksi halde dava konusu olaydan dolayı sigorta poliçesi limiti ile sınırlı ve sigortalının kusuru oranında sorumluluğunun bulunduğunu, davacının talep ettiği 10.000,00 TL'nin kalem kalem açıklanması gerektiğini, tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu belirterek trafik poliçesi kapsamına girmediğinden davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03/02/2020 tarih, 2019/1295 E., 2020/368 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle mahkeme kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ...'ne yükletilmesine, 12.02.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.