muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17715, Karar No: 2014/17362, Tarih: 15.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17715 E.  ,  2014/17362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/125-2014/211

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/09/1987-30/09/2000 tarihine kadar askerlik dönemi hariç, çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II. Bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 16/09/1987 tarihinden 30/09/2000 tarihine kadar “Kesme Makinesi Operatörü” olarak çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı 34..... TC.Kimlik nolu, 35.... SS sicil nolu V.. Ö..'in, A.. Organize Sanayi Bölgesi 1... Sok. No:.. Çiğli/İZMİR adresinde bulunan davalı K.. Ambalaj San. Ve Tic. A.Ş. (Eski Ünvanı S..Plastik San. Ve Tic. Aş.) işyerinin A... Fabrikası olarak adlandırılan işyerinde yaptığı işin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II fıkra olarak 2098 sayılı Yasa ile eklenen (Ek-1) madde kapsamında bulunduğu anlaşıldığından bu işyerinden 16.09.1987-30.09.2000 tarihleri arasında geçen ve 1A olarak diğer davalı Kuruma bildirilen toplam 4025 günlük fiili çalışma süresinin 3A olarak değerlendirilerek, 4025 günlük sürenin %25'inin itibari hizmet süresi olarak salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinde 16/09/1987 -30/09/2000 tarihleri arasında (askerlik yaptığı dönem hariç) davacı adına davalı işyeri tarafından SGK'ya toplam 4025 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu ve davacının “Kesme Makinası Operatörü” olarak işyerinde görev yaptığı , işyerinin 01/04/1968 tarihinde Kanun kapsamına alınmış olup “plastik eşyaların imalatı” üzerine faaliyette bulunduğunun Kurum'a bildirilmiş olduğu, mahkemece yapılan keşifte ve duruşmalarda dinlenenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 40. maddesinin II. fıkrasının 5. bendi ise “kok fabrikalarıyla;

1)Ateşçilik, ocak temizliği, jeneratör, doldurma, termik santraller boşaltma ve temizleme işlerinde çalışanlar,

2) Kimyasal arıtma işlerinde çalışanlar,

3) Gazın geçtiği cihaz ve boruların onarılması ve temizlenmesi işlerinde çalışanlar,

4) Kok fabrikalarında kömür ve ocak işlerinde çalışanlar

5) Elektrik enerji üretim santrallerinin kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde çalışanlar,

6) Termik santrallerle her çeşit buhar kazanlarının kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde ve işyerlerinde 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları, fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir” hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalı işyerinde değişik firmaların plastik torba, çanta, poşet,çuval, kutu, damacana, şişe, makara vb. paketleme malzemelerinin imalatı konusunda faaliyette bulunulduğu, işyeri tesislerinin ana iştigallerinin ambalaj malzemesi imalatı olduğu ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde “Kesme Makinası Operatörü” olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesinin yürürlükte bulunduğu süre içerisinde itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan K.. Ambalaj San.Ve Tic. A.Ş.'ne iadesine, 15/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7220, Karar No: 2012/13505, Tarih: 09.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7220 E.  ,  2012/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosyanın incelenmesinde; sanıklar hakkında "2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından yapılan yargılama sonunda, "2002 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından tüm sanıklar hakkında beraat, "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık ... hakkında beraat, sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu, katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerini, sanık ... müdafiinin ise sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyize getirdiği, tebliğnamede vaki temyiz istemleri ile ilgili görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğnamenin düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15887, Karar No: 2019/1347, Tarih: 11.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15887 E.  ,  2019/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/10/2013 gününde verilen dilekçe ile su faturalarının ve tahakkuk işlem fişlerinin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, abonelik sözleşmesine dayanmayan su faturası ve tahakkuk işlem fişlerinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ilçe hükümet konağının, 1968 yılında 329 abone numarası ile ... Belediye Başkanlığının nezdinde su aboneliğinin tesis edildiğini ancak, buna dair bir sözleşme bulunmadığını, 23/11/2011 tarihli belediye meclis kararı ile herhangi bir sözleşme olmaksızın tek taraflı olarak, “evsel atık ücreti” adı altında su faturalarına ücret tahakkuk ettirildiğini, dava dilekçesinde belirtilen 03/04/2012 ilâ 01/09/2013 tarihli su faturası ve su tahakkuk fişlerinin iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın idari yargının görev alanına girdiğini, 30 ve 60 günlük dava açma sürelerinin de geçtiğini, faturalara evsel atık ücreti yansıtılmasının mevzuata uygun olduğunu, konuya ilişkin yönetmeliğe uygun işlem yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar anılan Kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Kanun uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12008, Karar No: 2017/12291, Tarih: 24.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12008 E.  ,  2017/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Okul kantini içerisinden çikolata çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa 100.00 TL Adli Tıp ücretinin yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından Adli Tıp ücretine ilişkin kısım çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24269, Karar No: 2006/24285, Tarih: 21.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24269 E.  ,  2006/24285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12238, Karar No: 2014/12083, Tarih: 11.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/12238 E.  ,  2014/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/265355

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2008

NUMARASI : 2008/189 (E) ve 2008/259 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Katılan Y.. H..’ın olay öncesinde aynı dosyanın sanığı olan ve hakkındaki hüküm dairemizin 08.10.2008 tarih 2008/9857 Esas-2008/16606 Karar sayılı ilamı ile muktezaya bağlanan sanık A. S..’tan alacaklı olduğu ve olay gecesi de suça konu benzinlikte bu borç konusu nedeniyle bir araya geldiklerinin tarafların kabulüyle sabit olduğu,

Adı geçen ilamın sanıkları olan A. S.. ve T. T.. ile katılanların dosya kapsamından sebebi tam anlaşılamayan nedenden dolayı tartışmaları sırasında sanık T. T..’in katılan Ö.. H..’ı silahla yaraladığı, katılan Y.. H..’ın olaydan birkaç saat sonra, amcasının oğlu olan diğer katılan Ö.. H..’ı yaralayan kişinin teşhisi için yaptırılan 07.06.2006 tarihli “ifadeli fotoğraf teşhis tutanağı” ve aynı günlü alınan ilk ifadesinde “katılan Ö.. H..'a” yönelik yağma olayından bahsetmediği,daha sonraki ek beyanında sanıklar A. ve Caner'in Özgür'ün ceplerini aradığını söyleyerek iddiasını bu suretle genişlettiği,öte yandan olayda yaralanan katılan Ö.. H..’ı yaralı halde hastaneye götüren tanık Y. K.. “ben sormadan kendisi bana benzinliğin içerisinde alacak verecek yüzünden beni vurdular dedi” şeklindeki anlatımı ile katılanlarla birlikte olay yerine giden tanık H. N..’ın aşamalardaki anlatımları ve olayın hemen akabinde katılan Özgür’ün yaralandığını duyunca hastaneye gittiğinde her iki katılanın kendisine paralarının da alındığına ilişkin herhangi bir şey söylemedikleri yönündeki ifadeleri ile katılan Özgür'ün 11.09.2008 tarihli duruşmaya yansıyan beyanlarında “üzerini arayan kişinin sanık Önder olmadığı” yönündeki anlatımı ve sanık Önder'in aşamalı anlatımlarında istikrarlı olarak üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın yağmaya kalkışma suçunu işlediğini gösterir, olay öncesinde ticari ilişki nedeniyle sanık A. S..’la aralarında anlaşmazlık bulunan katılanların, olayın gelişimi konusundaki önemli ayrıntılarda değişiklik bulunan, aşamalarda değiştirdikleri tutarsız anlatımları dışında, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçelerle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3747, Karar No: 2019/7229, Tarih: 14.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3747 E.  ,  2019/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18/02/2016 tarih ve 2006/605-2016/144 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, davalılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ... vekilleri ile katılma yoluyla ... Terekesi Tasfiye Memuru vekili tarafından duruşmalı istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 22.01.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ..., ..., ...,... vekili Av. ... ve davalılardan ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin yönetim ve denetiminin TMSF ye aktarılan şirketlerden olduğunu, 03/08/2006 tarihi Denetim Kurulu Raporunda şirketin zarara uğratıldığının ve her bir sorumlunun sorumluluğunun kapsamının belirlendiğini, 15/09/2006 tarihli genel kurulda 2001 yılına ilişkin ibraların geçersizlikleri nedeniyle TTK.nın 380. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sorumlular hakkında dava açılmasına karar verildiğini, söz konusu şirketin ... grubu şirketlerinden olduğunu, şirketin İktisat Bankası şubelerinden aldığı kredilerin AKS TV A.Ş.'ye ve Atlas Finansal Kiralama A.Ş.'ye teminatsız olarak aktarıldığını, 2001 ile 2003 yılları arasında görev yapan davalıların seleflerinin haksız fillerinden kaynaklanan yolsuz muameleleri denetlemediklerini, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyesi olan davalılaraın sorumlu oldyuklarını, davacı şirketin 25/09/1998 tarihi itibariyle 12 gerçek kişi hissedardan oluştuğunu, yapılan sermaye artırımı neticesinde bazı hissedarlann sermaye taahhütlerini yerine getirmemesi üzerine, bu hissedarların pay sahipliği haklarından mahrum bırakılmalarına karar verildiğini, payların mali durumu zayıf olan Aksoy Yayıncılık A.Ş. ye aktarılmasına onay verilmemesi gerektiğini, bu şirketin sermaye taahhüdünü ödeyemeyeceğinin belli olduğunu, payların bu şirkete devredilmesi ve sermaye taahhüdünün yerine getirilmesinin takip edilememesi karşısında, davalıların şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 USD.nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren Amerikan Dolarına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte, 6.000,00 TL nin ise zarar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tazminini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle de talebini 8.232.896,50 USD ve 1.283.535 TL.ye yükseltmiştir.

Davalılar ve vekilleri, zamanaşımı def’inde bulunmuşlar, geçerli ibra kararı nedeniyle davalılardan talepte bulunulamayacağını, davalıların sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yönetim ve denetim kurulu üyelerinin gerçekleşen zararlar nedeniyle sorumlu oldukları, zararın gerçekleşmiş sayılması için paranın gönderildiği şirkete başvurulması ve ona karşı tüm yasal yolların tüketilmiş olmasının gerekmediği, davacı şirketin İktisat Bankası'ndan kullandırılan kredileri yine kendi bünyesinde bulunan şirketlere aktarılmasından ve artırılan sermaye dolayısıyla ödenmemiş 1.283.334,97 TL tutarındaki sermaye borcunun ödeme kabiliyeti bulunmayan Aksoy .. AŞ'ye devrine onay vermeleri sebebiyle kusurlu oldukları, sorumluluklarının bulunmadığını ispat edemedikleri, davacının alacak talebinin temelinin davalıların haksız eylemlerinden kaynaklandığı, davalıların temerrüdü için ayrıca ihtar gerekmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.821.334,40 USD'nin 20/08/1999 tarihinden, 579.716,20 USD'nin 03/01/2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiz ile 1.283.334,97 TL'nin 09/10/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., Haçik Çopikoğlu dışındaki davalılardan tahsiline, davalılar ..., ..., Haçik Çopikoğlu hakkındaki davanın HMK.nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ... vekilleri ile katılma yoluyla ... Terekesi Tasfiye Memuru temyiz etmiştir.

1-Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ... vekilleri ile katılma yoluyla ... Terekesi Tasfiye Memuru tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş olup, sunulan belgelerin incelenmesiyle adli yardım taleplerinin makul ve inandırıcı olduğu kanısına varılmış, Dairemizce davalılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ... vekilleri ile ... Terekesi Tasfiye Memurunun kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilerek temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Davalılardan ... hakkında açılan davanın eldeki dosyadan tefriki ile bir başka dosya üzerinden yargılamasının yapılmasına karar verildiği halde, mahkemece adı geçen davalı hakkındaki davanın HMK.nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.