muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/180, Karar No: 2011/189, Tarih: 27.09.2011

Bu kararın yalnızca sanık E. E.. müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesince adı geçen sanık hakkında kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararının 1412 sayılı CYUY'nın 325. maddesi uyarınca hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık Salih Ok'a da sirayet etmesi gerektiği görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 325. maddesi; “Hüküm, cezanın tatbikinde kanuna muhalefet edilmesinden dolayı sanık lehine olarak bozulmuşsa ve bozulan cihetlerin temyiz talebinde bulunmamış olan diğer sanıklara da tatbiki kabil olursa bu sanıklar dahi temyiz talebinde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından istifade ederler”,

5271 sayılı CYY’nın 306. maddesi ise; “(1) Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından yararlanırlar” hükmünü taşımaktadır.

Kural olarak temyiz incelemesinin yapılabilmesi için süre ve istek koşullarına uygun açılmış bir temyiz davasının varlığı gerekir. Sanıklardan birinin talebi, diğer sanıkların isteği yerine geçmez. İlgililer tarafından yasa yoluna başvurulmadığı takdirde hüküm kesinleşecektir. Ancak yasakoyucu, temyiz etmeyen sanıkların, hükmü temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmasını önlemek, adli yanılgılara engel olmak ve adaleti sağlamak için genel kuraldan ayrılmış, temyiz isteminde bulunulmuş gibi inceleme yapılmasında yarar görmüş ve “bozmanın sirayeti”ni kabul etmiştir. CYUY’nın 325. maddesi uyarınca, cezanın uygulanmasında kanuna aykırılık nedeniyle hüküm bozulduğu takdirde, temyiz etmeyen sanıklar dahi temyiz isteminde bulunmuş gibi hükmün bozulmasından yararlanacaklardır.

Her ne kadar CYUY’nın 325. maddesinde “cezanın tatbikatında kanuna muhalefet edilmesinden dolayı” denilmekte ise de, bu ifadenin “ceza yasasının uygulanmasında yasaya aykırı davranılmış olması” biçiminde anlaşılması daha isabetli olacaktır. Çünkü yasakoyucunun amacı sadece cezanın uygulanmasında yasaya aykırı davranılmış olması hali olmayıp, daha geniş olarak maddi ceza hukukuna ilişkin kurallara yani, genel ya da özel ceza hükmü taşıyan yasalardaki yazılı bir hükme aykırı davranılmış olmasındaki aykırılıkları gidermektir.

1412 sayılı CYUY’nın 325. maddesine benzer şekilde düzenlenmiş bulunan ve yasalaşma sürecinde Adalet Komisyonunca, “cezanın belirlenmesinde hukuka aykırılıktan dolayı” ibaresi metinden çıkartılmak suretiyle kabul edilen, 5271 sayılı CYY’nın 306. maddesinin uygulanma koşulları gerekçesinde şu şekilde ifade edilmiştir; “Mahkemece verilen hüküm, temyiz etmeyen sanık yönünden kesinleşir ve infaz edilebilir hâle gelir. Kural bu olmakla beraber aynı mahkemece aynı hükümle cezalandırılan sanıklar hakkında birbiriyle çelişen sonuçların doğmasının önlenmesi, adalet düşüncesiyle ve bazı koşullarda Yargıtay’ın bozma kararından temyiz etmeyen sanıkların da yararlandırılması uygun görülmüştür.

Bunun için;

1. Aynı mahkemece aynı kararla birden çok sanığın hükümlendirilmesi,

2. Sanıkların fiilinde 8 inci maddede tanımlanan nitelikte bağlantı bulunması,

3. Hükmün Cumhuriyet savcısı, katılan veya sanıklardan bir veya birkaçınca ve sanıkların tümünü kapsamayacak şekilde temyiz edilmiş olması,

4. Hükmün cezanın belirlenmesinde hukuka aykırılık nedeniyle sanık yararına bozulması,

5. Bu bozmanın hükmü temyiz etmeyen veya kendileriyle ilgili temyiz bulunmayan sanıklara da uygulanma olanağına sahip olması gerekecektir.

Suç unsurlarının oluşmaması, fiilin suç olmaması, cezanın azaltılması veya ortadan kaldırılmasını gerektiren nedenler de cezanın belirlenmesinde hukuka aykırılıktır.

Temyiz etmeyen deyimine; temyiz yoluna hiç başvurmayan, süresinden sonra başvuran, temyiz istemi reddolunanlar dahildir.

Yargıtay, bozma kararında, temyiz etmeyen sanıklardan hangilerinin yararlanacağını gösterir; ancak gösterilmemiş olması yararlanmayı önlemez. Mahkeme kanun gereği olarak bu durumu gözetmek zorundadır.

Bu bozmayla temyiz yoluna başvurmayan sanıklar hakkında kesinleşen hüküm de ortadan kalkar, aynı sanıklarla ilgili olarak yeniden hüküm kurmak gerekir”.

Görüldüğü gibi, 1412 sayılı CYUY’nın 325 ve 5271 sayılı CYY’nın 306. maddesinde düzenlenen sirayet kurumunun başlıca iki amacı bulunmaktadır.

Bunlar; aynı hükümle cezalandırılan sanıklar hakkında birbiriyle çelişen kararlar verilmesinin ve temyiz yoluna başvurmayanlar aleyhine doğabilecek adaletsizliklerin önlenmesidir.

Buna göre; zamanaşımına ilişkin olarak, temyiz incelemesi sırasında zamanaşımının gerçekleşmesi halinde temyiz etmemeleri nedeniyle hakkındaki hüküm kesinleşen şeriklerin statüleri “hükümlüye” dönüştüğünden ve onlar için artık dava değil, ceza zamanaşımı uygulanması sözkonusu olduğundan Yargıtay tarafından verilecek bozma kararlarının sirayeti olanaklı olmayacaktır.

Buna göre; zamanaşımına ilişkin olarak, temyiz incelemesi sırasında zamanaşımının gerçekleşmesi halinde temyiz etmemeleri nedeniyle hakkındaki hüküm kesinleşen şeriklerin statüleri “hükümlüye” dönüştüğünden ve onlar için artık dava değil, ceza zamanaşımı uygulanması sözkonusu olduğundan Yargıtay tarafından verilecek bozma kararlarının sirayeti olanaklı olmayacaktır.

Bununla birlikte, yerel mahkemece hükmün kurulduğu tarih itibarıyla dava zamanaşımı gerçekleşmiş olan şerikler için aynı durum söz konusu değildir. Yerel mahkemenin hükmünü verdiği tarih itibarıyla haklarında açılan kamu davasına ilişkin zamanaşımı dolan kişilerle ilgili olarak, haklarındaki hükümler temyiz edilen sanıklar yönünden temyiz incelemesi sırasında, hüküm tarihinde zamanaşımının gerçekleşmiş olması nedeniyle yapılan bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanıklara sirayet edebileceği ve dava zamanaşımına yönelik olarak 1412 sayılı CYUY’nın 325. maddesi hükmünün uygulanabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu olay değerlendirildiğinde;

Özel Dairece temyize gelen sanık Erkan Erdoğan hakkındaki hükmün, inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle bozulmasına ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiş olup, bu gerekçeyle verilen bozmanın, hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık S. O..’a Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesinde belirtilen nedenler gözönüne alındığında sirayetinin olanaklı olmadığı düşünülebilecek ise de;

Sanıkların eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY’nın 491/ilk maddesindeki suçun, 6 aydan 3 seneye kadar hapis cezasını gerektirmesi nedeniyle, aynı Yasanın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık olağan ve 104/2. maddesine göre de 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen işlemlerden sonuncusunun sanıklar hakkında kurulan 26.12.2002 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu, kesilme tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayan 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin bozmadan sonraki hükmün kurulduğu 10.04.2008 tarihi itibarıyla dolduğu, zamanaşımını kesen başkaca bir neden de bulunmadığı, dolayısıyla yerel mahkemece hükmün kurulduğu 10.04.2008 tarihi itibarıyla zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan ve maddi ceza hukukuna ilişkin bir kurum olan zamanaşımı hükümlerine yönelik aykırılıkların da sirayet kapsamında kabulü gerektiğinden, Özel Dairece diğer sanık Erkan Erdoğan hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararının hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen sanık S. O..’a da sirayeti gerekmektedir.

Yerel mahkemenin hüküm verdiği tarih itibarıyla zamanaşımının gerçekleşmiş olmasına karşın, Özel Dairece yanılgılı olarak zamanaşımının hüküm ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması da, sonucu itibarıyla isabetli bulunan bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayetine engel olmayacaktır.

Yerel mahkemenin hüküm verdiği tarih itibarıyla zamanaşımının gerçekleşmiş olmasına karşın, Özel Dairece yanılgılı olarak zamanaşımının hüküm ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması da, sonucu itibarıyla isabetli bulunan bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayetine engel olmayacaktır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Dairenin zamanaşımı nedeniyle düşme kararının sanık S. O..’a da sirayetine, sanık S..hakkındaki yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, 765 sayılı TCY'nın 102/4. maddesi uyarınca asli zamanaşımı dolduğundan 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.05.2011 gün ve 7559-11121 sayılı zamanaşımı nedeniyle düşme kararının sanık S. O..’a da SİRAYETİNE,

3- Sanık S. O..hakkındaki Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2008 gün ve 82-9 sayılı hükmünün, 765 sayılı TCY'nın 102/4. maddesi uyarınca asli zamanaşımının dolduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tanıdığı yetkiye istinaden, sanık Salih Ok hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/139, Karar No: 2015/12911, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/139 E.  ,  2015/12911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaman Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2009/35-2013/237

BİRLEŞTİRİLEN DAVA: Kaman Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/348 E – 2010/356 K

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10973, Karar No: 2011/22297, Tarih: 15.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/10973 E.  ,  2011/22297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.04.2011
Yargıtay — Esas No: 2024/5621, Karar No: 2024/5831, Tarih: 23.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5621 E.  ,  2024/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3124 E., 2024/512 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/567 E., 2022/247 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı işverene ait ambalaj imali iş yerinde üretim bölümünde çalıştığını, diğer davalı Kuruma bildirilen çalışmalarına itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle, iş yerinin baskı matbaa iş yeri olmadığını, koşullarının ağır ve yıpratıcı olmadığını, davacının çalışmalarına ait bildirimlerinin usulüne uygun şekilde süresinde bildirildiğini, davada hak düşürücü süre geçtiğini belirterek davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, itibari hizmet süresi verilmesi istenen sürelerin ağır ve yıpratıcı koşullarda geçtiğinin ispat edilmesi gerektiğini, davanın hakısz ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacı 3501016847966 sigorta sicil numaralı ...'in davalı 94540 sicil numaralı ... Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş. adlı işyerinde 01.07.1997-30.09.2008 tarihleri arasında toplam 4038 gün sigorta primi ödenmiş çalışma günlerinin 0,25 ile çarpımı ile bulunan 1009 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin davacının salt sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, işyeri faaliyet konuları arasında basım ve gazetecilik işinin bulunmadığını, davalı şirkete aitişyerinin, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesindeki koşullara sahip olmadığını, iş yerinde kutu ve kağıt üretimi yapıldığını, yalnızca ofset makinesinde kimyasal kullanıldığı ve davacının da bu makinede çalışmadığını, bilirkişiler tarafından gürültü düzeyine ilişkin herhangi bir ölçüm yapılmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili; davacının fiziksel dış etkenlere nasıl maruz kaldığının incelenip bireyselleştirilmediğini, tüm davalarda aynı tanık beyanları ve aynı bilirkişi raporlarıyla sonuca varılmasının adil yargılanma hakkı ihlali niteliğinde olduğunu, 3600 gün koşulunun gözetilmediğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40291, Karar No: 2023/696, Tarih: 22.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/40291 E.  ,  2023/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/845 E. 2021/1027 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, suç tarihinin (10.04.2015) TCK'nın 158. maddesinde 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce olması nedeniyle üst sınırının 7 yıl hapis cezası ve beş bin ... adli para cezası olduğu dikkate alınarak, Kanunda öngörülen ceza miktarına göre CMK'nın 286/2-g maddesi gereğince hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 Tarihli, 2020/163 Esas ve 2021/166 sayılı Kararı

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314/2, 62/1, 53/1, 63 üncü maddeleri ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı) 3, 5/1. maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkındaki cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ayrıca kamu kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 220/4, 158/1-e, 43/1 inci maddesi uyarınca TCK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 Tarihli, 2021/845 Esas, 2021/1027 sayılı Kararı

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık müdafinin istinaf başvurusunun, kamu kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan o yer Cumnuriyet Savcısı ve Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 Tarihli, 2021/845 Esas, 2021/1027 sayılı Kararı

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık müdafinin istinaf başvurusunun, kamu kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan o yer Cumnuriyet Savcısı ve Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.10.2022 tarihli ret ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar müdafinin silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından temyiz istemi,

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğine, bu kapsamda temyiz dilekçesinin ekini oluşturan sanığın etkin pişmanlık kapsamındaki anlatımları dikkate alınarak yeniden yargılamasının yapılıp ifadesi de alınarak 5237 sayılı Kanun'un 221/4-2 inci cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerektiğine, sanığın lehine bozma kararı verilmesi gerektiğine, yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, her ne kadar samimi beyanlar ile belli bir dönem örgüt ile teması olduğunu ifade etmiş ise de, temasta olduğu dönemler Yargıtay kararlarına göre FETÖ üyeliği için milat kabul edilen tarihlerden çok önce olduğuna, kamu zararına dolandırıcılık suçu yönünden verilen beraat kararı için itiraz kanun yoluna başvurulduğu bu başvurunun dayanaksız olup reddi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

2. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının kamu kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu bakımından temyiz istemi,

Sanığın kaçamaklı ikrarı, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve dosyada bulunan tüm bilgi ile belgelere göre, sanığın bilgi ve yeteneklerinin ölçülmesi ve değerlendirilmesi için getirilen sınav engelini, sınavdan önce elde ettiği cevaplarla bertaraf ettiği, bu şekilde hileli davranışlarda bulunduğu, hak etmediği halde sınavda başarılı sayılıp kamuyu zarara uğrattığı, atılı suçun genel kasıtla işlenebilen suçlardan olması da belirtilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın itiraza tabi olduğuna, CMK'nın 280/1-g maddesi gereğince davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına, itirazımızın yerinde görülmemesi halinde dosyanın itirazı incelemek üzere Ceza Dairesi Başkanlar Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

3. Hazine vekilinin kamu kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu bakımından temyiz istemi,

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sübut bulduğuna, sanığın kamuyu zarara uğrattığına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında kurulan silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden yapılan değerlendirmede;