muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4599, Karar No: 2022/5284, Tarih: 26.04.2022

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kadroya geçişte temel ücretinin yeniden belirlendiği ve bu belirleme esnasında asgari ücretin %55 fazlası şeklindeki önceki uygulamaya göre ücret belirlemesi yapılmadığından ücret farkı alacağı, akdi ikramiye ve ilave tediye alacağı taleplerinin reddine dair kararın isabetli olduğu, işçinin hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin tamamen işyeri kayıtları ve çalışma çizelgelerine göre belirlendiği dikkate alındığında indirime gidilmemiş olmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan gece zammı alacağına en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b-2 maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne dair yeniden hüküm tesis edilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davacının 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem yönünden gece zammı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davalıya ait Rehabilitasyon Merkezinde bakım görevlisi olarak çalışan davacı, gece zammı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, Mahkemece kayıtlara göre belirlenen Nisan 2020-Mayıs 2021 dönemine ilişkin alacaklar hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2021 yılının Mayıs ayına kadar olan döneme ilişkin alacaklar hesaplanmış ise de davacının yararlandığı “375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret İle Diğer Mali Ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri”nin yürürlük tarihi 31.10.2020 tarihinde sona ermektedir. Mahkemece herhangi bir gerekçe belirtilmeden 31.10.2020 ile 31.05.2021 tarihleri arasındaki döneme ilişkin alacakların hüküm altına alınmış olması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Davacının hafta tatili ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin altıncı fıkrasında; geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek TİS'in, anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacağı düzenlemiştir.

2-Davacının hafta tatili ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin altıncı fıkrasında; geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek TİS'in, anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacağı düzenlemiştir.

Geçiş işlemleri tamamlanan işçilere idarelerce uygulanmak üzere, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan TİS'in Hafta Ve Genel Tatillerde Çalışma ve Ücretine ilişkin kısmının (A) bendinde;

“Normal çalışma yapılan yerlerde hafta tatili pazar günüdür. Vardiyalı çalışma yapılan yerlerde hafta tatili çalışmaya başlandığı 6. günü takip eden 7. gündür. Hafta tatillerinde çalıştırılan işçilere takip eden hafta içinde bir gün izin verilir. Çalışılan bu hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödenir.” hükmü bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iki yevmiye üzerinden hafta tatili ücreti hesaplandığı görülmektedir. Ancak toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmüne göre çalışılan hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödeneceği belirlenmiş olup davacıya çalışma karşılığı olmayan bir yevmiye tutarındaki hafta tatili ücretinin ödenmiş olması karşısında hafta tatili ücretinin bir yevmiye üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece iki yevmiye üzerinden hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup kararın bu gerekçeyle de bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasında arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki döneme ilişkin alacaklar yönünden dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediği uyuşmazlık konusudur.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; Kanuna, bireysel veya TİS'e dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı olarak düzenlenmiş olup, maddenin ikinci fıkrasında ise; "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda; uyuşmazlık konusu alacaklar yönünden arabuluculuk faaliyetinin anlaşamama ile sonuçlandığı yani arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği tarih 28.05.2021 tarihidir. Davacı taraf 03.06.2021 tarihli dava dilekçesine arabuluculuk son tutanak aslını ekleyerek alacaklarının tahsilini istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan bir kısım alacaklar hüküm altına alınmış ise de hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar 31.05.2021 tarihine kadar olan dönemi kapsamaktadır. Oysa arabuluculuk faaliyetinin, tarafların anlaşamadığına ilişkin son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Şu halde arabuluculuk son tutanak tarihi olan 28.05.2021 tarihinden sonraki döneme ilişkin alacaklar bakımından arabuluculuk dava şartı yerine getirilmemiştir. Bu döneme ilişkin alacaklar bakımından davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde değildir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13617, Karar No: 2025/4904, Tarih: 25.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13617 E.  ,  2025/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/466 E., 2024/1417 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 29.05.2014-30.11.2015 tarihleri aralığından davalı şirket yanında minübüs muavinliği yaptığını, anılan tarih aralığında hizmetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle: açılan davayı kabul etmediklerini, davacının müvekkili şirkette herhangi bir çalışmasının bulunmadığını bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının delillerle ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik araştırma ile karar verildiğini, dinlenen tanıkların davalı bünyesinde halen çalışmakta olduğunu ve baskı altında beyanda bulunduklarını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

1-Hizmet tespiti yönünden davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İlgili yasalarda hizmet tespiti davasında ispat yönteminin ne şekilde olması gerektiğine dair herhangi bir açıklama bulunmadığından, kamu düzenine ilişkin bu tür davalarda taraflar her türlü delile dayanabileceği gibi mahkemece kendiliğinden araştırma ilkesine göre delil toplanabilir ve inceleme yapılabilir. Bu davaların kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Bu nedenle fiili çalışma olgusunun somut şekilde ispatlanabilmesi için sadece taraf delilleriyle yetinilmeyip Mahkemece resen araştırma yapılmalıdır.

2.İnceleme konusu eldeki dava, davacının 29.05.2014 - 30.11.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştırıldığının tespiti istemine ilişkin olup Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de verilen hükmün eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

3.Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; davacının davalılar işveren bünyesinde muavinlik yaptığnı iddia ettiğinden, davanın somutlaştırılması kapsamında davacının ayrıntılı beyanı alınarak hangi plakalı araçta, hangi şoför nezaretinde muavinlik yaptığı sorulmalı, davacının talep ettiği dönem içerisinde çalıştığı servis belirlendikten sonra bu serviste hangi öğrencileri veya velileri taşıdığı sorulmalı, belirlenen kişiler tanık olarak dinlenilmeli, yine davalılar arasındaki ilişki belirlenerek, davalı işverenlerden; davacının hangi serviste muavinlik yaptığı plakası sorularak belirlenmeli, bu serviste bulunan şoför ve öğrenci ile velileri belirlenmeli, özel rehabilitasyon merkezine taşıma işi gerçekleştirilen özel servis araçları ve bunların şoförleri belirlenmeli, davacının talep ettiği dönem içerisinde hizmetleri bulunan bordro tanıkları ile belirlenen tanıklar dinlenerek varsa çelişkileri giderilmeli elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekir iken eksik araştırma ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/4626, Karar No: 2023/5838, Tarih: 06.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4626 E.  ,  2023/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/11 E., 2022/164 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2015 tarihli iddianamesiyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama

usulünün uygulanmasına,sanık hakkında basit hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ... 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Sanık tarafından karara itiraz edilmesi üzerine, Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ... kişilik odada kalması gerektiğine dair raporunun bulunduğuna, Elazığ Ruh Sağlığı Hastanesinden bu raporun temin edilip rapora göre bir karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna nakledildiği, sanığın teslim olması gereken sürede açık ceza infaz kurumuna teslim olmayarak firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, sanığın ikrar içeren savunması, dava dosyası içerisinde bulunan sanığın 18.....2015 tarihinde Elazığ Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan açık ceza infaz kurumuna nakledildiği ancak 18.....2015 tarihi saat 23:54 e kadar kuruma teslim olmadığına dair Elazığ Açık Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğü yazısı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, sanığın ikrar içeren savunması, dava dosyası içerisinde bulunan sanığın 18.....2015 tarihinde Elazığ Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan açık ceza infaz kurumuna nakledildiği ancak 18.....2015 tarihi saat 23:54 e kadar kuruma teslim olmadığına dair Elazığ Açık Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğü yazısı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Dava dosyası içerisinde bulunan Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen ....10.2015 tarihli sağlık raporunda, sanığın psikososyal rehabilitasyon merkezinde kalmasını gerektirir düzeyde psikopatalojisinin bulunmadığı tespit edildiğinden, sanığın sağlık raporunun yeniden istenmesi gerektiğine dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi '' ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.....2015 yerine 18.....2015 olarak gösterilmesi hususları dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri

Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında '' eylemine uyan '' ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin ''20.....2015'' olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ....07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1996, Karar No: 2025/2225, Tarih: 27.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1996 E.  ,  2025/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1678 E., 2024/594 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/230 E., 2021/146 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı yüklenici ile davalı idare arasında 09.11.2017 tarihinde Uygulama ve Araştırma Hastanesi Fizik Tedavi Rehabilitasyon ve Kalp Damar Polikliniği Tadilatı İşi sözleşmesinin imzalandığını, yer tesliminin 17.11.2017 tarihinde yapılması gerekirken 19.02.2018 tarihinde yapıldığını, çeşitli nedenlerle mesai saatleri içerisinde çalışmaya izin verilmediğini, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirerek davalı idareye teslim ettiğini, idareden kaynaklanan nedenlerle geçici kabulün 06.06.2018 tarihinde imzalandığını, işin sözleşmenin yapıldığı yıl tamamlanmaması nedeniyle fiyat farkı ödenmesinin gerektiğini belirterek 5.000,00TL fiyat farkı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin 14. maddesinde fiyat farkı hesaplanmayacağının ve verilmeyeceğinin kararlaştırıldığını, sözleşme ve kamu ihale mevzuatı kapsamında fiyat farkı verilmesinin mümkün olmadığını, davacı yükleniciye işin tamamlanması hususunda ek süre verildiğini, iş programlarının birlikte yapıldığını ve davacı yüklenicinin itirazının bulunmadığını, geçici kabule davacı yüklenicinin herhangi bir itirazının bulunmadığını, eksik ve kusurlu işler yönünden ek süre verildiğini, süre uzatımı verilmiş olmasının fiyat farkı verilmesini gerektiren bir husus olmadığını, tarafların birlikte iş artış ve eksiliş imalat raporunu oluşturduğunu, işin yapımı sırasında fiyat farkı talebinde bulunulmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yüklenicinin hakediş raporlarını ve kesin kabul tutanağını itiraz kaydı koymadan imzaladığı, dava tarihinden sonra düzenlenen kesin hakediş raporuna ise idare tarafından yer tesliminin süresinde yapılmadığını gerekçe göstererek itiraz ettiği, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 14. maddesi, Kamu İhale Kanunu, Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri uyarınca davacı yükleniciye fiyat farkı verilmeyeceği hususuna ilişkin gerekli açıklamalar yapılarak sözleşmenin imzalanmış olduğu, sözleşmenin yerine getirilmesinin tarafların karşılıklı yükümlülükleri ve sorumluluklarından kaynaklanan nedenlerle uzadığı, kesin kabul tutanağına herhangi bir itiraz kaydının konulmadığı, bu hali ile fiyat farkı talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, iş yerinin teslim edilmemesinin davalı idarenin kusurundan kaynaklandığını, davalı idare tarafından gerekli çalışma koşullarının sağlanmadığını, personelin çalışması nedeniyle mesai saatleri içerisinde çalışılamadığını, sözleşmenin yerine getirilmesi süresince fiyat farkı talebinde bulunulmadığını, kesin hak ediş düzenlenirken fiyat farkı talebinde bulunduğunu ve buna ilişkin dilekçesini sunduğunu, sözleşmenin 14.2 maddesinde yer alan "fiyat farkı hesaplanmayacaktır" düzenlemesinin hukuka aykırı olduğunu, mücbir sebep hali ile idareden kaynaklanan hallerin düzenlenmemesi nedeniyle hükmü hukuk düzeninin korumamasının gerektiğini, mahkemece idarenin kusurlu olup olmadığı tespit edildikten sonra fiyat farkı hesaplamasının yapılmasının gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi kapsamında fiyat farkı alacağının ödenmesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmelerde fiyat farkı verilmeyeceğinin açıkça kararlaştırılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.