muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3127, Karar No: 2020/1303, Tarih: 12.02.2020

Davalı Duyar Kimya A.Ş. vekili, davacı ile davalı ... kardeş olup müvekkilinin her iki hissedara da hisseleri satın almak istediğini beyan ederek teklifte bulunduğunu, ancak davalı ... ile anlaşma sağlandığını, davacının bu aşamada dava açmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, ayrıca davalı Derby Kimya A.Ş.’nin ana sözleşmesinde herhangi bir uyarlama yapılmadığından TTK’nın pay devrine ilişkin maddelerine tabi olduğunu, müvekkilinin devir tarihinde Derby Kimya A.Ş.’nin nama yazılı şirket paylarının %25 sahibi olduğunu ve TTK hükümleri gereğince yasal, gerekli prosedürleri yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kardeşi olan davacıya hisselerini almasını teklif ettiğini, ancak davacının olumsuz cevap verdiğini, hisse devir sürecinin yasaya uygun şekilde yerine getirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Derbi Kimya Sanayii ve Ticaret A.Ş.'nin hissedarlarından olan ...'ın hissesini, diğer hissedar olan Duyar Kimya ve Makine Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye devrettiği, netice itibariyle şirket hissedarları arasında bir devrin söz konusu olduğu ve bu haliyle ön alım hakkının kullanılması mümkün olmadığı, öte yandan hissesi devredilen şirketin anonim şirket olduğu, devre ilişkin yasal prosedürlerin uygulandığı, şirket yönetim kuruluna bildirildiği ve karar alınarak pay defterine işlendiği, devirde bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı Duyar Kimya A.Ş. vekili katılma yoluyla istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ana sözleşme hükmünde, pay devrine ilişkin sınırlandırmanın paydaşlar arasındaki devirde geçerli olduğu yönünde bir hüküm olmadığına göre, davalı paydaşlar arasındaki devrin geçerli olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddiyle; davanın konusunun para ile ölçülebildiği, değerinin 325.000.-TL olduğu ve davanın esastan reddedildiği dikkate alınarak davalılar lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, hüküm bu yönüyle sadece davalı Duyar Kimya A.Ş. tarafından istinaf edilmiş olduğundan diğer davalılar yönünden önceki hüküm kesinleştiğinden davalı Duyar Kimya A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün vekalet ücreti takdirine ilişkin kısmının kaldırılmasına ve adı geçen davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava davalı şirketin ana sözleşmesinde yer alan ön alım hakkı nedeniyle diğer davalı şahıslar arasında yapılan pay devir işleminin geçersizliğinin tespiti ile devir işlemini onaylayan yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince ön alım hakkı TMK'nun 732.maddesi çerçevesinde incelenerek hisse devrinin ancak üçüncü kişilere yapılması halinde kullanılabileceği, oysa hisseyi devralanın üçüncü kişi olmayıp paydaş bulunduğu gerekçesiyle dava reddedilmiş; kararın istinaf edilmesi üzerine

Bölge Adliye Mahkemesi ise ana sözleşmede yer alan ön alım hakkının paydaşlar arasındaki devirde de geçerli olduğu yönünde bir açıklık bulunmadığı ve devrin hissedarlar arasında yapılmış olması nedeniyle ön alım hakkının kullanılamıyacağı gerekçesiyle davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Anonim Şirketlerde pay senetleri hamiline veya nama yazılı olabilir. Hamiline yazılı pay senetlerinin devri şirket ve üçüncü kişiler arasında zilyetliğin geçirilmesi ile hüküm ifade eder. Nama yazılı paylar ise ilke olarak herhangi bir sınırlandırmaya bağlı olmaksızın devredilebilir. Devir, ancak kanunla veya esas sözleşme ile sınırlandırılabilir. Bu kapsamda, bedeli tamamen ödenmemiş nama yazılı paylar yine ilke olarak ancak şirketin onayıyla devredilebilir. Yine esas sözleşme ile 6102 sayılı TTK'nın 492 ila 498 maddelerinde gösterildiği üzere nama yazılı payların devri sınırlandırılabilir. Bu sınırlamaların neye ilişkin olabileceği aynı Yasa'nın 493 ve 495. maddelerde gösterilmiş olup, aynı Yasa'nın 493/7 maddesine göre esas sözleşme devredilebilirlik şartlarını hafifletebilir ise de ağırlaştıramaz, TTK'nın 340. maddesi de buna cevaz vermez. 6103 sayılı TTK'nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunu'nun 28/7 maddesine göre esas sözleşmelerinde nama yazılı payların devrine ilişkin bu tür sınırlandırmalar bulunan şirketler Yasa'nın yürürlülüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde esas sözleşmelerini TTK'nın 492 ila 498. maddelerine uyarlamak zorundadır. Aksi takdirde bu sürenin dolması ile sınırlandırmalar geçersiz hale gelir.

Pay devirlerine ilişkin ön alım hakkı ise TTK'da ayrıca düzenlenmemiş olup tüm ortaklar için tanınmış ve esas sözleşme ile güvence altına alınmış sözleşmesel bir haktır. Dairemizin 1994/7138 E. - 1995/1522 K sayılı ve 23.02.1995 tarihli kararında da açıklandığı üzere, ana sözleşmede eski paydaşa tanınan bu hak rüçhan hakkından daha çok Medeni Kanunun 658 (TMK md. 732) ve izleyen maddelerinde düzenlenen bir ön alım hakkına benzerlik arz etmektedir. Nitekim öğretide de ana sözleşmelere bu yolda konulan hükümlerin yani satış henüz gerçekleşmeden uygulanması gereken bu prosedürün gerçek anlamda bir ön alım hakkı oluşturmadığı kabul edilmekle birlikte yenilik doğuran böyle bir hakkın kullanılmasında, ön alım hüküm ve ilkelerinin örnekseme yolu ile uygulanmasının gerektiği kabul edilmektedir. (Bkz. Poroy/Tekinalp/Çamoğlu, ortaklıklar ve Kooperatif Hukuku, İst. 1993 sh. 491 vd.) Ön alım hakkı sadece şirket dışında üçüncü kişilere yapılacak devirler için değil aynı zamanda şirketin ortakları arasında yapılacak devirler içinde öngörülebilir. Ana sözleşmede bu yönde hüküm olmasına rağmen ön alım hakkı tüm ortaklara tanınmadan yapılan devirler onaylanıp pay defterine kaydedilirse bu durum TTK'nın 391/a maddesindeki eşit işlem ilkesine aykırılık oluşturur.

Somut olaya gelince, davalı şirketin dosya içinde mevcut ana sözleşmesinin 8/c maddesine göre, hissedarlar, sahip oldukları hisselerin tamamını veya bir bölümünü devretmek istediklerinde diğer hissedarların ön alım hakkı vardır. Bu halde hissesini devretmek isteyen hissedar diğer grup hissedarlara sermaye iştirak oranına göre asgari 7 gün içinde ön alım hakkını kullanmak imkanı verir. Belirtilen süre içinde teklif edilen hissedarlar ön alım hakkını kullanmazlar ise hisseler serbestçe devredilebilir. Ana sözleşmenin bu hükmü son derece açık olup payın devrinde üçüncü kişi veya paydaş ayrımı yapmadan her türlü devirde diğer paydaşlara hisseleri nispetinde paydan satın alma hakkı tanınmıştır. Pay devrindeki ön alım hakkı yasal bir hak olmayıp yukarıda da belirtildiği gibi sözleşmesel bir hak olduğundan TMK'nun 732. maddesinden hareketle sadece üçüncü kişilere yapılacak devirler için ön alım hakkının öngörüldüğü kabul edilemez. Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin buna yönelik gerekçesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece TTK'nın 493/7, 340 ve Yürürlük Yasasının 28/7. maddesi gözetilerek esas sözleşmede yer alan bu hükmün TTK'nın 493/2 maddesi bağlamında haklı sebep oluşturup oluşturmayacağı, şirket yönetim kurulunun ana sözleşmenin bu hükmü nedeniyle davalı şahıslar arasında yapılan devri onaylamaktan kaçınması gerekip gerekmediği üzerinde durularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken TMK'nın 732. maddesinden hareketle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmayıp kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre harca ilişkin temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre harca ilişkin temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30499, Karar No: 2014/5244, Tarih: 20.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30499 E.  ,  2014/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/119377

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2012

NUMARASI : 2011/1266 (E) ve 2012/17 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12819, Karar No: 2010/2506, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12819 E.  ,  2010/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74 üncü maddesine göre hakim her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.

Şikâyet 08.09.2008 tarihli memur muamelesinin iptali istemine ilişkin olup, İcra Mahkemesince sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi anılan yasal düzenlemeye aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bu noktadan bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34086, Karar No: 2012/36817, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34086 E.  ,  2012/36817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4499, Karar No: 2011/6741, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/4499 E.  ,  2011/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı iş sahibi şirketin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı iş sahibi şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2008/11777 sayılı takip dosyasında davacı yüklenici 26.05.2008 ve 05.06.2008 tarihli faturalara dayanarak icra takibi başlatmıştır. İcra takibinde borçlu olarak davalı şirketin adı yazılıdır. İcra takibine dayanak yapılan her iki faturanın da davalı şirket adına düzenlendiği belirlenmiş olup, faturalar davalı şirketin kuruluş tarihinden sonraki tarihleri taşımaktadır. Davaya dayanak yapılan faturalarda davacı yüklenici tarafından davalı şirkete yapılan işler kalem kalem yazılmıştır.

Eser sözleşmesine dayanan işlerde eserin teslim edildiğini ispatlama külfeti yüklenicide, iş bedelinin ödendiğini ispatlama külfeti ise iş sahibindedir. İcra takibine dayanak yapılan her iki faturada teslim alan imzası bulunmakla birlikte, teslim alanın ad ve soyadının yazılmadığı görülmüştür. İcra takibine dayanak yapılan faturalarda yazılı olan eşyaların davalı iş sahibi şirkete teslim edilip edilmediği tam olarak anlaşılamamaktadır. Ayrıca taraf defterlerine delil olarak dayanıldığı halde, taraf defterleri istenip, defterlerde bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Mahkemece davaya konu teşkil etmeyen faturalar da dahil edilmek suretiyle alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarına dayanılarak eksik araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; tarafların defterleri istendikten sonra, defterler ve gerekirse faturalardaki teslim alan imzası yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak icra takibine dayanak yapılan faturalardaki eşyaların davalı şirkete teslim edilip edilmediğinin belirlenmesinden, davaya dayanak yapılan faturalarda yer alan ve davalı iş sahibi şirkete teslimi kanıtlanan eşyaların 2008 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedellerinin hesaplattırılmasından, faturalarda yazılı olan ve davalı şirkete teslimi kanıtlanan eşyalar yönünden davalı iş sahibi şirketin yaptığını kanıtladığı ödeme miktarları düşülerek sonucuna göre karar verilmesinden, davacı tarafın icra inkâr tazminatı istemi hakkında varılacak sonuca göre değerlendirme yapılmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3717, Karar No: 2011/7783, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3717 E.  ,  2011/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.02.2008 gününde verilen dilekçe ile maden arama katkı payı alacağı istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve duruşmasız temyizi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1999 ila 2005 yılları için maden arama katkı payı isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 26.10.2010 tarihli oturumda oluşturulan kısa kararda “Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 11.912,20 TL üzerinden kabulüne, fazlaya ait istemin reddine...” şeklinde, sonradan yazılan gerekçeli kararda ise “Davanın kısmen kabulü ile 11.912,20 TL asıl alacak, dava tarihine kadar 20.915,47 TL işlemiş faiz, dava tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek avans kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ait 1.445,48 TL istemin reddine” şeklinde hüküm kurulmuştur. Kısa kararda faiz ile ilgili hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda faiz ile ilgili de hüküm kurulduğu görülmüştür.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 10.4.1992 tarihli 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle; tarafların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 825 TL’şer Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı ve davalıdan karşılıklı olarak alınarak birbirlerine verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 14.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/902, Karar No: 2021/1088, Tarih: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/902 E.  ,  2021/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın yaralanmasına ilişkin Acıbadem Hastanesi'nin 24.06.2015 tarihli beyin ve sinir cerrahi uzmanınca verilen adli raporunda ''İlgili yazınızla hakkında kati rapor tanzimi istenilen 05.03.1976 doğumlu ..., iş kazası sonrasında ilk olarak Devlet hastanesine ve ardından Trakya Üniversitesine başvurmuş, tedavisinin devamı için hastanemize sevk edilmiştir. 30189469 no ile yapılan değerlendirmesinde, Genel durumu iyi. Sol periorbital ekimozu var, palpasyonla supraorbital arkusun solda çökük olduğu saptandı. Bilinci açık, kopere, yer kişi ve zaman oriyentaysonu tam, konuşma doğal ve akıcı, pupiller bilateral reaktif, konjuge. Ekstrakraniyal hareketleri tam, kısıtlanma ya da çift görmesi yok. Fasiyal asimetrisi yok. Her dört ekstremite spontan hareketliydi. Hastanın çift görmesi, enfotalmisi ya da göz hareket bozukluğu yoktu. Rinore tarif etmedi. Görüntüleme tetkiklerinde frontal sinüs dış duvarını geçen, internal tabula bütünlüğünü bozmayan frontal sinus- orbita tavan- burun kökü fraktürü izlendi. Parenkimal patoloji ya da intrakraniyal kanama izlenmedi. Frontal dura eksplorasyonu, frontal sinüs ekzanterasyonu ve orbita tavan rekonstrüksiyonu planlanan hastaya oral antibiyoterapi de başlandı. 15.05.2015 tarihinde ameliyata alındı ve bikoronal inzisyon kullanılarak sol supraorbital bar ve burun kökü rekonstrukte edildi, kemik yapılar PDS ile stabilize edildi. Komplikasyon gelişmemesi üzerine, 19.05.2015 tarihinde taburcu edildi. Ameliyat sonrasındaki 1 ay kontrolünde, 23.06.2015 tarihinde yapılan kontrol muayenesinde, haricen kozmetik defekti, enfotalmi, diplopi, rinore olmadığı, haricen yüzde ya da saçlı deride kalıcı nedbe/ skarı bulunmadığı tespit edildi. 03.05.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meydana geldiği bildirilen (frontal sinüsün sadece dış laminasında ortaya çıkan) frontal kemik kırığı sonucu ortaya çıkan yaralanmanın; a- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, b-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunmadığı, c-Vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında şahısta saptanan kırıklarının müştereken; hayat fonksiyonlarını ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu kanaatini bildirir rapordur.'' şeklinde, Özel İrmet Hastanesinin 05.05.2015 tarihli beyin ve sinir cerrahi uzmanınca verilen genel adli muayene raporunda ''Hastanın kendi ifadesine göre 03.05.2015 tarihinde saat 09:15 civarında göz çevresine darbe almış. Sol gözde şişlik, baş ağrısı, bulantı, baş dönmesi. Bilinç açık, oryante, koopere, GKS: 15/15 kranialler intakt. Motor/... Defisit yok. Spinal hassasiyet yok. Sol göz çevresinde ödem ve cilt abrazyonu mevcut. BT'de sol frontal kemikte supraorbital ridse bölgesinde frontal sinüs içine doğru çökme kırığı. Beyin hasarı/ ödem/ kanaması yok. Hastanın aldığı hasardan dolayı hayati tehlikesi olmamıştır. Bu sol frontal çökme kırığının hayatına herhangibir etkisi yoktur

. Sol gözde şişlik, baş ağrısı, bulantı, baş dönmesi. Bilinç açık, oryante, koopere, GKS: 15/15 kranialler intakt. Motor/... Defisit yok. Spinal hassasiyet yok. Sol göz çevresinde ödem ve cilt abrazyonu mevcut. BT'de sol frontal kemikte supraorbital ridse bölgesinde frontal sinüs içine doğru çökme kırığı. Beyin hasarı/ ödem/ kanaması yok. Hastanın aldığı hasardan dolayı hayati tehlikesi olmamıştır. Bu sol frontal çökme kırığının hayatına herhangibir etkisi yoktur. İleri dönemde sadece kozmetik problem olabilir. Bu nedenle hasta isterse estetik ameliyatı olabilir. Vücutta kemik kırığı değerlendirmesi skoru: frontal sinüs dış lamina kırığı (2). kati rapordur.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, raporların içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, çelişkili olduğu, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,