muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2322, Karar No: 2020/11773, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2322 E.  ,  2020/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı İdare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki,

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının 4-b numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen ( karar tarihi olan 26.11.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının ve taraflardan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1953, Karar No: 2022/3559, Tarih: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1953 E.  ,  2022/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ayıplı malın misli ile değişimi davasının yapılan yargılamasında, davanın reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne dair yeniden kurulan hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı şirketten 19/07/2018 tarihinde 2017 model ... araç satın aldığını, 02/06/2020 tarihinde 60.000 kilometre periyodik bakımında arka bagaj kapağının camının altında ve arka tekerlerin üst kısmında yüzlerce küçük pas noktalarının olduğu konusunda şikayette bulunduğu halde problemin dış etkenlerden kaynaklandığının belirtildiğini, aradan geçen dört aylık süreçte pas lekelerinin büyüyerek aracın her tarafına yayılarak kapı içlerinde dahi oluşması nedeniyle bu kere, 17/10/2020 tarihinde iş emri oluşturulduğunu, davalı tarafça araç hakkındaki sorunların genel merkeze bildirilmesi sonrasında genel merkezden aradıklarını, belirtilen pas lekelerinin dış kaynaklı olduğu, aracın da garanti süresinin iki yıl olduğundan sorumlulukları bulunmadığını bildirdiklerini, pas lekelerinin garanti süresi dolmadan oluşmaya başladığını ileri sürerek; aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; aracın piyasa değerinin 268.000TL, onarım bedelinin ise 6.500TL olduğu gözetilerek, malın ayıpsız misli ile değiştirilmesinin satıcı için orantısız güçlükleri beraberinde getirecek olduğu, aracın onarımı neticesinde piyasa değerinin düşmeyeceği ve davacının diğer seçimlik haklarını kullanmak istememesinden dolayı kanun ve yönetmelikte düzenlenen orantılılık ilkesi gereğince davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; olayın özelliğine uygun bilirkişi raporunda, davaya konu aracın imalattan kaynaklı ayıplı olması, söz konusu ayıpların aracın imalatı sırasında aracın kaportasını oluşturan saçların temizliğinde kullanılan kimyasalların saçlar üzerinden tam olarak temizlenmeden boya işleminin yapılmasından kaynaklı olduğu ve aracın bütün kesimlerinde küçük noktalar halinde pas lekelerinin bulunduğunun tespitine göre, ayıbın niteliği ve davacı tüketicinin aracı belirtilen ayıpla kabule zorlanamayacağı gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile, aracın ayıpsız misli ile değişimine, bedeli davalı tarafından karşılanmak üzere davaya konu ayıplı aracın tüm takyidatlardan ari olarak davalıya iadesine, karar verilmiş; karar, davalı ... katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davacının, yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir. (HMK’ nın 326. maddesi) Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de (karar ve ilam harcı ve Devlet Hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi) devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir. Mahkemece, belirlenen karar ve ilam harcının ve davacı tarafça dosyaya yatırılan yargılama giderlerinin kullanılan kısmının davalıdan alınarak davacıya verilmesi ve kullanılmayan kısmının davacıya iadesine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş olmakla, yargılama faaliyeti sebebiyle ortaya çıkan giderlerin eksik miktarda hesaplanması doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan, “ Bu dava nedeni ile davacı tarafından yapılan 80,70TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine, “ Bu dava nedeni ile davacı tarafından yapılan 419,90TL keşif harcı, 970,88TL bilirkişi ücreti, tebligat ve posta gideri 264,4TL toplamı 1.655,18TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6.568,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15179, Karar No: 2024/24390, Tarih: 22.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/15179 E.  ,  2024/24390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine,

2. CMK 135 kapsamında alınan kararın hukuka aykırı olduğuna,

3. Tutanak tanıkları dinlenilmeden hüküm kurulduğuna,

4. Uyuşturucu madde ticareti suçuna yönelik delil bulunmadığına,

5. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

Suç tarihlerinin “29.12.2020, 31.12.2020, 02.01.2021, 15.02.2021, 16.02.2021, 26.02.2021" yerine “26.02.2021” olarak gösterilmesi, mahkemesi tarafından düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Zincirleme suç kapsamında sanığın yedi eyleminin sabit olduğu nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince cezasından 1/4'ten daha fazla oranda artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçların vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28116, Karar No: 2013/16278, Tarih: 14.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28116 E.  ,  2013/16278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cizai işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... il merkezinde bulunan Deva Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, Türk Eczacılar Birliği ile ... arasında 19/01/2009 tarihinde imzalanan ve 01/02/2009 tarihinde yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine yönelik sözleşmeye istinaden davalı kurum hastalarına ilaç verdiğini,davalı kurum tarafından gönderilen yazıda... adına düzenlenen faturadan dolayı 1.304,99 TL, ....adına düzenlenen faturadan dolayı 1.555,13 TL ,... adına düzenlenen faturadan dolayı 1.554,56 TL ve .. adına düzenlenen faturadan dolayı 1.535,84 TL olmak üzere, reçete bedelinin 5 katı tutarından 29.702,60 TL para cezası kesildiğini ve uyarı cezası verildiğinin bildirildiğini belirterek davalı kurumun B.13.1.SGK.Ecz.3.665.277 sayı bila tarihli işleminin iptaline, sözleşme şartları nedeni ile kesilen para cezasının iptaline, borçlu olmadıklarının tespitine ve uyarı cezasının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı kuruma verdiği reçetelerle ilgili olarak reçetelerin sahte ... kurulu raporu ve reçetelere dayanılarak düzenlendiğinden bahisle kendisi hakkında para cezası ile uyarı cezası uygulandığını belirterek cezai işlemin iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, ilaçları alan şahısların reçete sahibi veya birinci dereceden bir yakını olup olmadıklarının yeterince araştırılmadığı, ilaçları alan kişiler adına reçete düzenlenen şahısların birinci derece yakınları olmadığı halde, ilaçları alan şahısların TC kimlik numaralarının reçetelerin arka yüzüne yazılmadığı, reçetelerin arka yüzüne ilaçları alan şahıslarca kalem ...kutu ilacı aldım ibaresinin yazılmadığı, ilacı alan kişilerin adı ve soyadı bilgilerinin yazılmadığı, aynı kişilerce aynı hastanece düzenlenmiş ve aynı tanı konulmuş raporlara dayalı olarak, aynı ve yakın

tarihli reçetelerle yakınlarına ait olduğu iddiasıyla ilaç teslim alınmasının hayatın olağan akışında mevcut uygulamalara göre ekstrem kabul edilebilecek bir durum olduğu, bu durumun muhatap eczanece tespit edilebilecek şüpheli bir vakıa olduğu, bu yönüyle eczanenin dava konusu reçetelerle ilgili kontrol ve denetim görevini yerine getirmekte ihmalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

tarihli reçetelerle yakınlarına ait olduğu iddiasıyla ilaç teslim alınmasının hayatın olağan akışında mevcut uygulamalara göre ekstrem kabul edilebilecek bir durum olduğu, bu durumun muhatap eczanece tespit edilebilecek şüpheli bir vakıa olduğu, bu yönüyle eczanenin dava konusu reçetelerle ilgili kontrol ve denetim görevini yerine getirmekte ihmalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı eczacı ve reçeteleri tanzim eden dava dışı doktorlar ve ... kurulu raporları ile reçeteleri tanzim ettirdikleri iddia edilen ilaç mümessilleri ve doktorlar hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde "resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunu dolandırmak" suçundan açılan ceza davasında “davacının ve dava dışı doktorların atılı suçu işlemediği” gerekçesiyle beraatine,ilaç mümessillerinin mahkumiyetine karar verildiği, kararın davalı kurum ve dava dışı mahkum olan sanıklar tarafından temyiz edildiği ve verilen kararın halen kesinleşmediği dosya kapsamında anlaşılmaktadır. Borçlar Kanununun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğundan, ceza mahkemesinde açılan söz konusu kamu davasının sonucunun, eldeki davayı etkileyeceğinde kuşku yoktur. Hal böyle olunca dava dışı doktorların, sahte reçete tanzim edip etmediği ve davacı eczacı ile eylem ve işbirliği içinde olup olmadığı hususlarının belirlenmesi bu davanın sonucunu doğrudan etkileyecektir. Bu durumda mahkemece söz konusu ceza davasının kesinleşmesinin beklenmesi gerekir. O halde mahkemece değinilen bu yön gözetilerek söz konusu ceza davasının kesinleşmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Bu yön gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4739, Karar No: 2010/5466, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4739 E.  ,  2010/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.2.2009 gün ve 334-21 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 29.12.2009 gün ve 12486-14002 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı ...'dan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 10.05..2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/26805, Karar No: 2013/22916, Tarih: 18.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26805 E.  ,  2013/22916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'a ait temyiz dilekçesinde hakim havalesi 06.05.2011 tarihli olarak yazılmışsa da UYAP kayıtlarında 07.04.2011 tarihli olarak göründüğünden temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası yerine, aynı kanunun 52/4. maddesi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'in, bir sebebe dayan- mayan; Sanık ...'un, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulan- madığına yönelik; diğer sanıkların ise suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2596, Karar No: 2025/7339, Tarih: 23.06.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2596 E.  ,  2025/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2025/23 Esas, 2025/20 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10650, Karar No: 2024/3371, Tarih: 26.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10650 E.  ,  2024/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/92 E., 2016/62 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kusur tespitine, bilinçli taksir uygulanmaması gerektiğine, asli kusurlu olanın diğer sanık ... olduğuna, sanığın alkollü olmasının kazanın sebebi olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kusur tespitine, bilinçli taksir uygulanmaması gerektiğine, asli kusurlu olanın diğer sanık ... olduğuna, sanığın alkollü olmasının kazanın sebebi olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 20:15 sıralarında hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki... plaka sayılı otomobil ile meskun mahal dışında gece vakti, iki yönlü asfalt kaplama yolda Tekirdağ ili... ilçesi istikametinden ... yönüne doğru seyirle olay mahalline geldiğinde, seyir istikametine göre sağ tarafta kalan tali yoldan kavşağa giriş yapıp sola dönüşe geçen doktor raporuna göre 1,37 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 39-LL-256 plaka sayılı otomobil ile çarpışması sonucu, sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü, Mahkemece hükme esas alınan keşfe dayalı düzenlenen 29.09.2015 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 23.11.2015 tarihli raporuna göre; sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile tali yolu takiben kavşak girişine yaklaşırken hız azaltması, aracı kavşak girişinde durdurması, ana yolu takiben yaklaşan araç olup olmadığını kontrol edip, kavşağa güvenle duramayacak mesafede bulunan düz geçiş yapan vasıtaların geçişini beklemesi, şartların uygun olduğu bir anda yönetimindeki aracı harekete geçirerek kavşak alanına giriş yapması gerekirken belirtilen bu kurallara riayet etmemiş, gece vakti, aydınlatması mevcut olmayan meskun mahal sınırları dışında sol tarafından, ana yolu takiben gelmekte olan ve kavşağa güvenle duramayacak mesafede bulunan ve hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen sanık ...'un sevk ve idaresindeki araca ilk geçiş hakkı bırakmayıp kontrolsüzce kavşağa giriş yaparak sebebiyet verdiği kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, Mahkemece sanık ... hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR