muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/763, Karar No: 2019/1849, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/763 E.  ,  2019/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların boşanmalarına dair verilen ilk hüküm davalı kadının temyizi üzerine Dairemizin 2015/19124 Esas ve 2016/11654 Karar sayılı 14.06.2016 tarihli ilamı ile “Kısa kararda davanın kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği halde gerekçeli kararda tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı” gerekçesiyle bozulmuş, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir. Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozma sonrası verilen kararla “Davalı kadının yasal şartlar oluşmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine dair Mahkememizin 2014/593 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararı boşanma yönünden temyiz edilmeyerek 07/09/2015 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkememizce yapılan yeniden yargılama sonunda, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle TMK 166/1 madde gereğince tarafların boşanmalarına dair kesinleşen ve nüfus müdürlüğüne bildirilip oluşturulan kayıt nedeniyle çelişki oluşturmamak için yeniden hüküm kurulmamış, davacı ...'ın maddi ve manevi tazminat taleplerinin yukarıda açıklanan gerekçelerle kısmen kabulüne dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir” şeklinde gerekçeyle boşanmaya dair hüküm kurulmamış, davacı erkek lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, davalı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri ise reddedilmiştir. Mahkeme kararı temyiz sınırlaması yapılmaksızın kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı gerekçesiyle bozulduğuna ve mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre boşanma kararı yönünden hükmün kesinleştiği kabul edilemez. Ortada hukuki varlık kazanmış bir kararın mevcut olmadığı, yeniden yargılama yapılarak hüküm verilmesi gerektiği açıkça belirtilmiş, temyiz ve bozma sınırlandırılmamıştır. Kanunun sarih maddesine aykırılığa dayanan (HUMK m. 439/2) bu nitelikte bir bozma ile hüküm tamamen ortadan kalkmıştır. Öyleyse; bozmadan sonra boşanma ve ferileri konusunda yeniden hüküm tesis edilmelidir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/19475, Karar No: 2016/8101, Tarih: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19475 E.  ,  2016/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/338, Karar No: 2015/14315, Tarih: 02.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/338 E.  ,  2015/14315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri ile yararına hükmolunan yoksulluk nafakası miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davacı kadın dava dilekçesinde maddi, manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakaları talep etmediğini beyan etmiş, 24.01.2013 tarihli ön inceleme duruşması tamamlanarak tahkikat aşamasına geçildikten sonra ise; 26.09.2013 tarihli celsede, 50.000 maddi ve 50.000 manevi tazminat, 25.06.2015 tarihli son celsede ise yoksulluk nafakası talep etmiştir. Davalı tarafın bu taleplere muvafakati olmamıştır. Bu talepler iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacının maddi ve manevi tazminat (TMK.md. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talepleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının yoksulluk nafakasının miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma ve inceleme kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.07.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10707, Karar No: 2007/1590, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10707 E.  ,  2007/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararını temyiz edenin sıfatına, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

DSİ Genel Müdürlüğü 5018 Sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değilse de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki "davacı idare" sözcüklerinin metinden çıkarılmasına yerine "hazine" sözcüğü yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29783, Karar No: 2015/31093, Tarih: 23.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29783 E.  ,  2015/31093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2015

NUMARASI : 2013/1573-2015/782

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı şirketler adına temyiz dilekçesi sunan davalı vekillerinden Avukat M... N...'nun dosya içerisinde vekaletnamesinin bulunmadığı, diğer davalı vekili Avukat F.... V......'nun vekaletnamesinin ise süreli ve 15.01.2015 tarihine kadar geçerli olduğu, ayrıca söz konusu vekaletnamenin S..... Tic. A.Ş'ye adına olduğu, diğer davalı şirket S... Tic. A.Ş. adına vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşıldığından anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11022, Karar No: 2006/14613, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11022 E.  ,  2006/14613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıdan alacaklı olduğunu,adi senet ile belgeye bağlı bu alacağının tahsili için icra takibi başlattığını,davalının haksız takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemiştir.

Davalı ,davacı ile aralarında 3.10.1992 tarihinde n öncesine dayanan alacak borç ilişkisi olduğu ,hesap karmaşık bir hal alınca bir protokol ile tasfiye ettiklerini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının itirazının iptaline, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İ.İ.K.nun 67 ... maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının icra hakimliğine başvurmadan, alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kötüniyetli olması ise yasal koşullardan değildir. İcra-İnkar tazminatı, aleyhinde icra takibine itiraz edilerek işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan başka; alacağın likit ve belli olması gerekir. Alacağın ... miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte yada bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise, başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece bu istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda bentte açıklanan gerekçelerle davacının inkar tazminatının reddine ilişkin hüküm kısmının 2 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “hükmolunan asıl alacak üzerinden hesaplanan %40 icra inkar tazminatı olan 80.656.800.000 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” cümlesi yazılarak, kararın düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6511, Karar No: 2014/3530, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6511 E.  ,  2014/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8413, Karar No: 2015/18891, Tarih: 02.07.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8413 E.  ,  2015/18891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

6100 Sayılı HMK'nun 305. maddesinde; "(l) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" hükmü yer almaktadır. Yasa maddesinde öngörüldüğü üzere, açık olmayan veya çelişkili fıkraları kapsayan hükümlerin tavzihi istenebilir. Hakim verdiği hüküm ile bağlıdır. Hakim, sonradan hükmün yanlış olduğu veya kararda eksik hususlar bulunduğu kanaatine ulaşsa bile hüküm temyiz edilip bozulmadıkça veya yargılamanın iadesine karar verilmedikçe verdiği kararı değiştiremeyeceği gibi, unutulan bir husus hakkında karara sonradan ekleme yapması veya bu konuda ek bir karar vermesi mümkün değildir.

Somut olayda, mahkemece verilen 23.12.2014 tarihli kararla borçlu lehine vekalet ücretine hükmedilmediği halde, bu karar aleyhine borçlunun temyiz yoluna başvurabileceği gözetilmeksizin tavzih yoluna gidildiği ve mahkemece borçlu vekilinin tavzih talebi kabul edilerek 02.02.2015 tarihli ek kararla asıl kararda bulunmayan vekalet ücreti yönünden ilave hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Tavzihin amacı hüküm fıkrasının açıklanmasıdır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

O halde mahkemece, tavzih talebi üzerine, asıl kararda öngörülmeyen borçlu lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması isabetsiz olup, 02.02.2015 tarihli ek kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... İcra hukuk Mahkemesi'nin 02.02.2014 tarih ve 2014/505-812 sayılı tavzih ek kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2745, Karar No: 2023/9983, Tarih: 22.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2745 E.  ,  2023/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/821 E., 2016/66 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçu işlediğinden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/821 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, 27.01.2015 günü saat 22:00 sıralarında Eşrefpaşa Cad. No:91 önünde durumundan şüphelendikleri sanık ...'e üzerinde suç unsurunun olup olmadığı sorulduğunda şahsın montunun iç cebinden şeffaf poşete sarılı vaziyette ve içerisinde esrar maddesi olduğunu beyan ettiği 3 içimlik maddeyi çıkartarak görevlilere teslim ettiği, inceleme sonucu ele geçen maddenin uyuşturucu madde olduğu, kamu davasının ertelenmesi ile ilgili 18.03.2015 tarihli kararda sanık hakkında ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgili 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanık hakkında asgari 1 yıl süre ile uyuşturucu maddesinin etkisinden kurtulmak maksadıyla denetimli serbestlik süresi içerisinde gerekli görülmesi halinde tedaviye tabi tutulmak suretiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın 20.05.2015 günü saat 23:15 sıralarında İsmet İnönü Mah. 2032 Sokak üzerinde park halinde bulunan ve durumundan şüphelenilen 35 ...... plaka sayılı

motosikletin yanına gidilerek kimlik kontrolü yapıldığını, şahısların ... ve Fatih Oyuğ olduğunun tespit edildiğini, şahıslara üzerlerinde herhangi bir suç unsurunun olup olmadığı sorulduğunda Erdal'ın eşofmanın sağ cebinden çıkardığı takvim yaprağına sarılı maddeyi kendi rızasıyla görevlilere teslim ettiği, inceleme sonucu uyuşturucu madde olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu eylemi ayrı bir suç oluşturmadığından sanığın 27.01.2015 tarihindeki uyuşturucu madde ile yakalanmasından dolayı sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/821 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/758, Karar No: 2019/3101, Tarih: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/758 E.  ,  2019/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/11/2017 tarih ve 2017/178-2017/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’nın 01.03.2006 tarihinde ilçede kurulacak yeni minibüs duraklarındaki reklam panolarının kullanma hakkını Alaşehir Belediye Spor Kulübü’ne devrettiğini, bunun üzerine davacı ile ... ve Alaşehir Spor Kulübü arasında 30.03.2006 tarihli 10 yıllık reklam işletme sözleşmesi imzalandığını, davacı tarafından sözleşmeye uygun olarak dolmuş duraklarının ve reklam panolarının imalat ve montajının yaptırıldığını, montajı yaptırılan durakların bir kısmının sözleşmeye aykırı olarak davalı tarafından söküldüğünü ve davacıya teslim edilmediğini, ayrıca davalı tarafından başka şirketlere de açık hava reklam hakkı verildiğini, bu yüzden davacı tarafından 28.09.2009 tarihinde sözleşmenin tek tarafln olarak feshedildiğini, davalının açık hava reklam panolarını ve dolmuş duraklarını haksız olarak sökmesi ve davacıya teslim etmemesi nedeniyle davacının maddi zararının olduğunu, ayrıca sözleşmenin haklı nedenle feshi nedeniyle davacının reklam geliri kaybı bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 40.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 30.03.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, ancak davacının sözleşme ile belirlenen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, durakların bir kısmının montajının yapılmadığını ve durakların bakım ve onarımının gerçekleşmediğini, ayrıca ilan ve reklam vergilerinin ödemediğini, bu nedenle davalının sözleşmeyi fesih ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından yapılan masraflara ilişkin belge sunulamadğı, gerçek zararın tespit edilemediği, bilirkişi raporu ile tespit edilen ve davacı tarafından yapıldığı sabit olan yedi adet otobüs durağı ve yedi adet açık hava reklam panosu için, dava tarihi itibariyle uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK'nın 42. maddesi uyarınca davacı yararına uygun bir miktar maddi tazminat takdiri gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 40.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.