muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/24247, Karar No: 2006/24303, Tarih: 21.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24247 E.  ,  2006/24303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/481, Karar No: 2012/4437, Tarih: 15.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/481 E.  ,  2012/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele- mesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, sanık ... hakkındaki kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydına esas ilamların silinme koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle sabıkasız bulunduğu anlaşılan sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Dosyadaki adli sicil kaydına göre daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanığın, suç işlendikten sonra, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden yeterli ve yasal olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

B- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele- mesinde;

Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın önceki mahkumiyetine ilişkin 3167 sayılı Çek Kanununa aykırı davranmak suçundan dolayı yasal değişiklikler ile ödeme yapılıp yapılmadığı gözetilerek sonucuna göre, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23470, Karar No: 2015/45929, Tarih: 14.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/23470 E.  ,  2015/45929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/407402

MAHKEMESİ : Rize Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2011

NUMARASI : 2010/227 (E) ve 2011/138 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık H.. İ.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık H.. İ.. hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların katılanın elindeki parasını çekip alarak TCK'nın 142/2-b maddesinde tanımlanan elde taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu

savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. İ.., H.. A.., Ö.. H.. ve G.. A.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10048, Karar No: 2019/5849, Tarih: 28.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10048 E.  ,  2019/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 16 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise ...... ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedele 14.04.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.01.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele ise 14.04.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının altıncı paragrafının tümü hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedel olan 135.929,00-TL'nin 14.04.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.01.2015 gününe kadar, bozma sonrası artan 83.200,00-TL'nin ise 14.04.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte ve daha önce yapılan ödemeler dikkate alınmak suretiyle davalıya ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17372, Karar No: 2017/8930, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17372 E.  ,  2017/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması ve iştirak nafakasının indirilmesi Davasına dair Küçükçekmece 2.Aile Mahkemesinden verilen 06.01.2016 günlü ve 2015/81 E.-2016/12 K.sayılı hükmün bozulması hakkında Dairemizce verilen 20.06.2016 tarih ve 2016/6054 E.-2016/9599 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1993 yılında evlendikleri, 1995 doğumlu Zeynep ve 1999 doğumlu Emir Yusuf isminde çocuklarının olduğu, müvekkili ile davalının Küçükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/286 Esas-2003/839 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, söz konusu karar ile davalı lehine aylık 600 TL yoksulluk nafakasına ve müşterek çocukların tüm okul masrafları, eğitim gereçleri, özel ders ve kurs ücretlerinin davacı babadan tahsiline hükmedildiğini, ancak müşterek çocuk Zeynep'in 1995 doğumlu olup reşit olduğunu, nafakanın takdir edildiği tarihte müvekkilinin çalıştığını ancak aradan geçen sürede davacının ekonomik durumunun kötüleştiğini, sahibi olduğu Kartaş İnşaat adlı şirketinin sıkıntıya girdiğini ileri sürerek, yoksulluk nafakasının öncelikle kaldırılmasını ve müşterek çocuk Zeynep için halen ödenen nafakanın 200 TL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davalı ve velayeti kendisine bırakılan çocuğun ekonomik durumunda boşanmadan sonra olumlu yönde herhangi bir değişimin sözkonusu olmadığı, aksine davalının ve velayeti kendisine bırakılan çocuğun ihtiyaçlarının arttığı, bu nedenle nafakaların kaldırılması ya da indirilmesinin koşullarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 20.06.2016 Tarih ve 2016/6054 E.-2016/9599 K. sayılı ilamı ile;’’ tarafların sosyo ekonomik durumu araştırılmaksızın eksik incelemeye dayalı hüküm tesis edildiği ve müşterek çoçuk Zeynep'in ergin olması ile iştirak nafakası kendiliğinden sona erdiğinden, davacının, kanun gereği kendiliğinden sona eren iştirak nafakasının kaldırılması veya indirilmesi talebi ile dava açmasında hukuki yararı bulunmadığı, diğer taraftan, kanun gereği müşterek çocuğun ergin olması ile kendiliğinden sona eren iştirak nafakası nedeniyle davacı hakkında takipte bulunulması halinde dahi, davacının 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca şikayet yoluna başvurma imkanının bulunduğu, diğer bir ifade ile bir hakkın, mahkeme kararına gerek olmaksızın, başka bir yolla ve aynı ölçüde güvenli olarak elde edilebilmesinin mümkün olduğu, bu durumda o hakla ilgili olarak dava açılmasında ./..

-2-

-2-

hukuki yararın bulunmadığı’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; davacı vekili 2 nolu bozma nedeni yönünden tashihi karar talebinde bulunmuştur.

Uyuşmazlık iştirak nafakasının indirilmesi, yoksulluk nafakasının kaldırılması olmadığı takdirde indirilmesi istemine ilişkindir.

Davaya dayanak; Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/286 Esas 2003/839 Karar Sayılı İlamının 5 nolu bendinde; taraflar arasındaki anlaşma gereği velayeti davacı anneye verilen çoçukların tüm okul içi, okul dışı kıyafeti, eğitim gereçleri tüm özel ders ve kurs ücretleri, gezi masrafları, konaklama ücretlerinin davalı tarafından alınarak davacıya verilmesine; aynı ilamın 6 Nolu bendinde; davacının yeniden evlenmesine kadar kendisi çoçukların kişisel gereksinimleri, evin iaşesi ile sair ihtiyaçlarını karşılamak üzere her ay net 600.000.000 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aylık nafaka miktarının 1 yıl süreyle geçerli olmasına, birer yıllık dönem sonunda açıklanan resmi enflasyon aranında artırılmasına " şeklinde hüküm tesis edildiği görülmüştür .

Müşterek çocuk Zeynep'in ergin olması ile kendisine bağlanan iştirak nafakasının sona erdiği ve sözkonusu nafakanın takibe konulması halinde davacı tarafca İİK madde 16 uyarınca şikayet yoluna gidilebileceği ileri sürülse de söz konusu nafaka davalı ve müşterek çocuklar için 600.000.000 TL tek bir miktar belirlenmiş davalı ve müşterek çocukları için sözkonusu ilerde ayrı ayrı miktar belirlenmesi yapılmamıştır. Bu sebeple ergin Zeynep bakımından nafaka miktarının ne kadarının kendiliğinden sona erdiği belirsizdir. İİK madde 16 uyarınca şikayet yoluna gidilmesi halinde usuli karar veren icra tetkik merciinin nafaka miktarını belirleme yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da davacının huzurdaki davayı açma bakımından hukuki yararının bulunmadığından sözedilemez.

Bu itibarla; hükmün salt 1 nolu bozma nedenine binaen bozulması gerekirken ; hukuki yarara ilişkin 2 nolu bozma nedeni yönünden de zuhulen bozulduğu anlaşılmakla ; 2 nolu bozma nedenine ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.06.2016 günlü ve 2016/6054 E.-2016/9599 K.sayılı bozma ilamının hukuki yarara ilişkin 2 nolu bendinin kaldırılmasına ve hükmün Dairemizin 20.06.2016 günlü ve 2016/6054 E.-2016/9599 K.sayılı bozma ilamında geçen 1 nolu gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9334, Karar No: 2010/7379, Tarih: 10.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9334 E.  ,  2010/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/225536

MAHKEMESİ :(MERSİN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :16.03.2009 - 171/84

SUÇ :Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşıma

S.. Ö..'ü tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar O.. E.. ve Ş.. Y.., işbu suça yardımdan sanıklar Ö.. T.., S.. Y.. ile A.. E..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (MERSİN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2009 gün ve 171/84 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanıklar Suat, Ahmet, Şahin ve Özgür müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Özgür hakkında duruşmalı, diğer sanıklar Suat, Ahmet ve Şahin'in temyizleri hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız, sanık Orkun'un temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Suat, Şahin ve Ahmet müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı temyiz inceleme isteğinin CMUK 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Suat ve Ahmet’in suçsuz olduklarını, olaya karışmadıklarını, sanık Şahin’in tabancayla ateş ettikten sonra yanlarına geldiğini belirtmeleri, sanık Şahin’in ise mağdur ile karşılaştığında elini beline atması üzerine üzerindeki iki tabancayla ateş ettikten sonra arabada bekleyen arkadaşlarının yanına gittiği şeklinde savunma yapması karşısında; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Suat, Ahmet ve Şahin arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. Maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık Özgür hakkında verilen ceza miktarına, tutuklulukta geçen süreye ve bozma nedenine göre sanık Özgür’ün tahliye isteminin reddine, 10.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

10.11.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Ö.. T.. müdafii Avukat ... yokluğunda 25.11.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/2198, Karar No: 2021/806, Tarih: 02.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2198 E.  ,  2021/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ancak; dava konusu taşınmazın bedelinin ilk karar tarihinden sonra bozma ilamından önce 16.09.2015 tarihli ibraname uyarınca davalı tarafça davacı tarafa ödendiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı İdare vekilince temyiz edilmiştir.

Sulh, HMK'nun 313. vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Sulh görülmekte olan bir davada tarafların uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşme olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Karar kesinleşinceye kadar yapılan her türlü sulh anlaşması mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi sonuç doğurur. Ancak;

5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesinİn "h" bendi uyarınca; vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye kabul ve feragate karar verme yetkisinin Belediye Meclisinde olduğu, dosya içindeki Belediye Başkanlığının 01.10.2018 tarihli yazı cevabında sulhun kabulüne ilişkin bir meclis kararının bulunmadığının bildirildiği ancak davacılar vekilince temyiz dilekçesinde meclis kararı bulunduğu ileri sürüldüğünden Belediye Meclisinden alınmış bir sulh ve kabul kararı bulunup bulunmadığı tam olarak anlaşılamadığından mahkemece bu husus araştırılıp, sulh sözleşmesinin bu usule uygun düzenlenip düzenlenmediği tespit edilip sonucuna göre, usule uygun düzenlenmediğinin anlaşılması halinde ise; maddi hataya dayalı bozma kararını taraflar lehine usul kazanılmış hak teşkil etmeyeceği de gözetilerek işin esasına girilip 6745 sayılı Kanunun 35. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddesi uyarınca işlem ve inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz İtirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19261, Karar No: 2014/32386, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19261 E.  ,  2014/32386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/319266

MAHKEMESİ : Gaziantep(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2010/731 (E) ve 2012/1073 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Suça konu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre bir orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra, bu harita yapılacak bir keşifle zemine tatbik edilerek, suça konu yerin orman alanında kalıp kalmadığının tespiti,

2)Kadastro teknisyeni M. K..'in düzenlediği 30.09.2011 günlü raporun imzasız olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.