muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18639, Karar No: 2013/20051, Tarih: 05.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18639 E.  ,  2013/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesidir.

506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasa’yla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresi olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşulların gerçekleşmesi, sözü edilen haktan yararlanmak için tek başına yeterli olmayıp, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır. Yasa’nın açık hükmü ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da bu doğrultuda olduğu gibi; 3395 sayılı Yasa’ya ilişkin tasarının Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görüşülmesi sırasında, zehirli gaz ve maddelerle çalışan başka iş kollarının da bulunduğuna işaret edilerek orada çalışanlara da aynı hakkın tanınması yönündeki öneri, konunun hazırlık çalışmasını

gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20.06.1987 günlü, 121, Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20.06.1987 günlü, 121, Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

Bundan başka, ... 1. İş Mahkemesi'nce, sözü geçen ek maddenin alt bentlerinde yazılı koşullarla çalışan sigortalılar arasında eşitliğin sağlanması amacıyla, bu hakkın belirli işkollarına özgü biçimde ve sınırlıolarak verilmesine yol açan I, II, III ve IV. bentlerin işkolunu belirleyen ibarelerinin iptali istemiyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de, Anayasa Mahkemesi, 02.05.1989 tarihli, 1988/51 E., 1989/18 K. sayılı kararında, “...anılan bent hükümlerinde, Milli Savunma Bakanlığı'na bağlı işyerlerinde çalışan sigortalıların yer almaması, belli sigortalılara hak tanıyan ve özü bakımından Anayasa'ya aykırı bulunmayan hükmün iptalini gerektirmez. Kaldı ki, diğer sigortalıların, bu haktan yararlanmaları doğrultusunda her zaman yeni düzenlemeler yapılabilir. Anayasa Mahkemesi'nden, ancak Anayasa'ya aykırı olan bir yasa hükmünün uygulama alanından kaldırılmasını sağlamak için iptal kararı istenebileceğine, özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kural, uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceğine göre; bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesi Anayasa'ya uygun ve tutarlı bir tasarruf olacaktır.” gerekçesinden hareketle, itiraz konusu hükmün Anayasa'ya aykırı bulunmadığı ve itirazın reddi gerektiği sonucuna varmıştır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 01.10.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde,

davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı toz maskesi kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının yaptığı işin gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığının tespiti için işyerinde çalıştığı bölümde teknik aletlerle gaz ölçümü yapılmamıştır.

Kabule göre de; davacının, SGK'dan alınan hizmet cetvelinde davalı işverenin işyerindeki çalışma süresi ve bu süreye isabet eden itibari hizmet süresi belirlenmeden, infazı kabil olmayacak şekilde sadece davacının itibari hizmetten yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden, davacının, işyerinde çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli; çalışan sayısı, işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri göz önünde bulundurularak, işyerinde keşif yapılıp, gaz ölçümü yaptırarak, tütün eksperi ve işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ..., A.Ş.’ye iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2226, Karar No: 2016/5896, Tarih: 12.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2226 E.  ,  2016/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı çekicinin kum boşaltma esnasında dorsenin pistonunun kırılıp çekiciye zarar vermesi sonucunda hasarlandığını açıklayıp 16.697,19 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 16.693,55 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 855,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10120, Karar No: 2023/7399, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10120 E.  ,  2023/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/777 E., 2023/760 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bulunduğu cezaevi aracılığıyla tutuklu sanığa, usule uygun yapılan tebliğe rağmen kararı süresinde temyiz etmediği anlaşılmıştır.

Sanık müdafii yönünden ;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2022/442 Esas, 2023/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/777 Esas, 2023/760 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.07.2023 tarihli ve 9-2023/77328 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin ve 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; '' Mağdur ...'nin kayden 01/01/2008 doğumlu olduğu, karar tarihi itibariyle yaklaşık 5 yıl önce ailesiyle birlikte Afganistan ülkesinden ülkemize geldiği, sanık ... ile futbol ortamında tanıştıkları, ara sıra sanığın evine gidip geldiği, 2021 yılının Ekim ayında tam tarihi belirlenemeyen bir günde sanığın mağduru evine çağırdığı, eve gittikten sonra mağdurun arka cinsel organına cinsel organını soktuğu, bu eylemden bir iki hafta sonra mağdurun tanık ... ile birlikte sanığın evine gittiği, tanığın bir süreliğine evden ayrıldığı esnada sanığın cinsel organını mağdurun arka cinsel organına soktuğu, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yargılandığı mahkememizin bir başka 2022/83 (bu dosyada istinaf bozması sonrası alınan yeni esas 2023/6) esas sayılı dosyasında mağdur olarak kayıtlı bulunan ...'nin telefonunda ki sanıkla mesajlaşma kayıtları incelenmesi üzerine mağdur ...'nin ismine rastlandığı, kolluk kuvvetleri mağdur ile görüştüğünde mağdurun ismini ... olarak bildiği sanığın kendisine de cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmesi üzerine 26/02/2022 tarihili kolluk araştırma tutanağının düzenlendiği, aynı gün mağdurun babası müşteki ...'nin 26/02/2022 tarihinde kolluk kuvvetlerine şikayetçi olmasıyla olayın adli mercilere yansıdığı ve sanık hakkında mağdura yönelik eylemleri sebebiyle soruşturma başlatıldığı, sanığın mağdur ...'ye yönelik olayının bu şekilde ortaya çıktığı ve olayların bu şekilde gelişerek sübut buluduğu anlaşılmıştır. Mağdur aşamalarda ki anlatımlarında sanığın cebir ve tehditle kendisine cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmiş ise olayın oluş şekli, mağdurun ilk eylemden sonra tekrar sanığın evine birden fazla kez gitmesi, mağdurun telefonunda da cinsel içerikli verilere rastlanması, dosya kapsamında sanığın mağduru cinsel ilişkiden önce ki bir aşamada tehdit ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delilin bulunmaması, dosya kapsamında ki tehdit mesajlarından sonra tarafların arasında cinsel ilişki gerçekleşmemesi göz önüne alındığında mahkememizce sanık ile mağdurun arasında yaşanan ilişkinin rızaen ve yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir. Hazırlık aşamasında ki 26/02/2022 ve 27/02/2022 tarihli kolluk teşhis tutanaklarından; sanığın teşhise elverişli fotoğrafları mağdura gösterildiğinde kendisine cinsel istismar eyleminde bulunan ismini ... olarak bildiği şahsın fotoğraftaki sanık olduğunu teşhis ettiği görülmüştür. Soruşturma aşamasında sanığın telefonunun imajının alınması ve incelenerek rapor alınması için kolluk görevlilerine teslim edildiği, kovuşturma aşamasında dosya kapsamına alınan 25/04/2022 tarihli export inceleme ve imaj alma raporunda sanığın telefonunda diğer dosyadalarımızda ki mağdurlar ... ve ...'ın fotoğrafları olduğu, ayrıca çocuk pornografisi içeren bir video bulunduğu tespit edilmiştir

... olarak bildiği şahsın fotoğraftaki sanık olduğunu teşhis ettiği görülmüştür. Soruşturma aşamasında sanığın telefonunun imajının alınması ve incelenerek rapor alınması için kolluk görevlilerine teslim edildiği, kovuşturma aşamasında dosya kapsamına alınan 25/04/2022 tarihli export inceleme ve imaj alma raporunda sanığın telefonunda diğer dosyadalarımızda ki mağdurlar ... ve ...'ın fotoğrafları olduğu, ayrıca çocuk pornografisi içeren bir video bulunduğu tespit edilmiştir. Hazırlık aşamasında mağdurun telefonu incelenerek hazırlanan 26/05/2022 tarihli export inceleme tutanağında sanık ile mesajlaşmalarının olduğu, sanığın 22/10/2021 tarihinde "rezil olmadan beni ara" vb. Şeklinde mesajlar attığının tespit edildiği görülmüştür. Her ne kadar iddianamede sanığın mağdurla 2021 yılının Ekim ve Kasım aylarında ilişkiye girdiği kabul edilmiş ise de sanığın mağdura ekim ayının sonlarında mesaj attığı ve dosya kapsamında somut olarak tespit edilmeyen bir videodan bahsettiği, mağdurun aşamalarda ki anlatımlarında söz konusu mesajlardan sonra sanıkla aralarında ilişki yaşanmadığını beyan etmesi gözetilerek mahkememizce sanık ile mağdur arasında ki cinsel ilişkilerin 2021 yılı Ekim ayı içerisinde tam tarihi belirlenemeyen günlerde gerçekleştiği kabul edilmiştir. Kovuşturma aşamasında dosya kapsamına alınan 23/06/2022 tarihli adli görüşme raporunda mağdurun bilişsel ve fiziksel gelişiminin yaşıtlarıyla paralel olduğu, verdiği ifadelerin birbiri ile tutarlı olduğu, görüşme esnasında uyumlu davranışlar gösterdiği, kendisini açık ve net ifade edebildiği, ifade vermesine engel bir husus olmadığının tespit edildiği görülmüştür. Kovuşturma aşamasında mağdurun yabancı uyruklu olması, il göç sisteminde beyan üzerine kayıtların yapılması, mağdurun kendi beyanına göre de hastane doğumlu olmaması, gözetilerek mağdurun mağdurun içerisinde Radyoloji uzmanının da bulunduğu heyete sevki sağlanarak kemik yaşına ilişkin rapor aldırılması için müzekkere yazıldığı, Nevşehir Devlet Hastanesi'nin 27/07/2022 tarihli tek hekim raporunda bu tarih itibariyle mağdurun kemik yaşının 15 yaş ile uyumlu olduğunun tespit edildiği görülmüş, kemik yaşına ilişkin istinaf bozması sorası yeniden Nevşehir Devlet Hastanesinden rapor aldırılmış, 15.12.2022 tarihli sağlık kurulu raporunda bu tarih itibariyle kemik yaşının 16-17 yaş ile uyumlu olduğunun tespit edildiği görülmüş, Nevşehir Devlet hastanesi tarafından düzenlenen bu iki rapor arasında, rapor tarihleri dikkate alındığında mağdurun suç tarihindeki kemik yaşına ilişkin tespitlerin çelişmesi nedeniyle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve mağdurun olay tarihindeki kemik yaşının tespiti için Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan yeniden rapor aldırılmış ve 15.03

.12.2022 tarihli sağlık kurulu raporunda bu tarih itibariyle kemik yaşının 16-17 yaş ile uyumlu olduğunun tespit edildiği görülmüş, Nevşehir Devlet hastanesi tarafından düzenlenen bu iki rapor arasında, rapor tarihleri dikkate alındığında mağdurun suç tarihindeki kemik yaşına ilişkin tespitlerin çelişmesi nedeniyle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve mağdurun olay tarihindeki kemik yaşının tespiti için Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan yeniden rapor aldırılmış ve 15.03.2023 tarihli ihtisas kurulu raporunda "Dava konusu olayla ilgili olarak 22-02-2021 tarihinde çekildiği bildirilen grafilerin Kurulumuzca yapılan radyolojik kemik yaşı değerlendirmesinde; genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme farklılıkları gibi etkenlere bağlı olarak değişkenlik gösterebilmekle birlikte, Gök ve Greulich&Pyle atlasları referanslarına göre; Daud ve Gol Nesa oğlu, ...’nın, 01-01-2008 olarak belgelenen doğum kaydına uygun gelişim gösterdiği, olay tarihinde (01-10-2021) -13- yaşını bitirmiş olup, 14 (ondört) yaşı içerisinde olduğu ve -14- yaşını bitirmediğinin kabulünün uygun olacağı oy birliği ile mütalaa olunur. " şeklinde rapor düzenlendiği görülmüştür. Sanığın soruşturma aşamasında 27/02/2022 tarihinde kolluk tarafından müdafi eşliğinde tercüman aracılığıyla alınan savunmasında mağdurla cinsel ilişkiye girmediklerini sadece poposuna cinsel organını sürttüğünü beyan ettiği ancak 28/02/2022 tarihinde Cumhuriyet savcısının huzurunda müdafi eşliğinde tercüman aracılığıyla alınan savunmasında mağdurla rızası dahilinde 2 kez organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmesine rağmen mahkememiz huzurunda bozma öncesi alınan savunmalarında mağdur ile bir kez ilişkiye girdiğini beyan ederek kendi savunmaları arasında çelişkiye düştüğü, mahkemeyi yanıltmaya ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarda bulunduğu vicdani kanaatine varıldığından sanığın savunmalarına itibar edilmemiştir

. İddianame, mahkememizin kabulü, sanığın kendi içinde çelişkili tutarsız savunmaları, sanığın ve mağdurun telefonunun incelemesine dair export inceleme raporları, katılanın beyanları, mağdurun sanığa iftira atmasını gerektirecek bir nedeninin bulunmaması, sanığın aşamalarda tevil yollu ikrarlarda bulunması, kemik yaşı tespiti raporu ile dosya kapsamında ki diğer deliller birlikte incelendiğinde; olay tarihi itibariyle 13 yaşını bitirmiş 14 yaş içerisinde olan mağdura yönelik sanığın 2021 yılı Ekim ayı içerisinde iki kez organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğunun mahkememizce kabul edildiği, her ne kadar sanık mağdurun rızası dahilinde mağdurun arka cinsel organına cinsel organını sokarak cinsel ilişkiye girmiş ise de eylem tarihinde mağdurun 15 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından mağdurun rızasının hukuken geçerli bir rıza olarak kabul edilmeyeceği, 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a maddesi uyarınca 15 yaşını doldurmayan çocuklara karşı her türlü cinsel davranışın çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, bu itibarla sanığın üzerine atılı birden fazla kez organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin mahkememizce sabit görüldüğü, sanığın sabit görülen eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2 gereğince suçun işleniş şekli, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, olayın meydana geliş şekli ve sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı mağdura karşı farklı zamanlarda birden çok işlediği anlaşıldığından TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezası takdiren 1/4 oranında artırım yapılmasına, sanığın işlediği suçun niteliği, kişiliği, suçun işleniş biçimi de gözönüne alındığında mevcut kişiliğinin olumlu bulunmadığı lehine takdiri indirimi gerektirecek bir hal oluşmamakla TCK nun 62 maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Mağdurun il göç sisteminde kaydının beyan üzerine yapıldığı, kayıtlara göre mağdurun 01/01/2008 doğumlu olduğu, mağdurun hastane doğumlu olmaması nedeniyle yaşının şüphede kaldığı, yukarıda ayrıntısına yer verildiği üzere kemik yaşına ilişkin istinaf bozma öncesi ve sonrası Nevşehir Devlet Hastanesinden 27.07.2022 ve 15.12.2022 tarihli raporlar aldırıldığı ancak bu raporlar arasında çelişki olması nedeniyle yeniden Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor aldırılığı, 15.03.2023 tarihli ihtisas kurulu raporundan anlaşılacağı üzere mağdurun 01.01