muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5314, Karar No: 2022/10609, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5314 E.  ,  2022/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı müteveffa ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 07.10.2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16.01.2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, çıkan yangın neticesinde 350 adet arı kovanından 50 adedinin tamamen telef olduğunu, kalan kovanların da zarar gördüğünü belirterek, uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan ilk yargılama neticesinde, 12.01.2011 tarihli kusur raporu ve 01.02.2011 tarihli hesap raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulü ile, 6.335,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 07.02.2013 tarihli 2012/2879 Esas 2013/1955 Karar sayılı ilamı ile; “a)Dosya kapsamından, mahkemece mahallinde keşif yapıldığı, keşifte refakate alınan elektrik bilirkişisi tarafından verilen 21.05.2010 havale tarihli kusur raporunda; davacının kusursuz olduğunun bildirildiği, hükme esas alınan 12.01.2011 tarihli kusur raporunda ise tarafların %50’şer kusurlu olduklarının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır. Şu halde; her iki bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece, konusunda uzman teknik bir bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak çelişki giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. b) Dosya arasına getirtilip incelenen Siverek Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/19 D. İş sayılı tespit dosyasına sunulan veteriner bilirkişi raporu ile keşif sonrası hazırlanan ziraat mühendisi bilirkişi raporu, bilimsel görüş olarak birbirini teyit etmekle birlikte, hesaplama tekniği açısından esas alınan veriler nedeni ile farklılık göstermektedir. Hükme esas alınan 01.02.2011 tarihli ziraat mühendisi ve veteriner bilirkişi heyet raporunda ise; önceki raporlarda yer verilen bilimsel görüşe ve esas alınan verilere iştirak edilmediği belirtilerek tamamen farklı bir sonuca ulaşılmıştır. Şu halde, hem bilimsel yaklaşım ve değerlendirme, hem hesaplamada esas alınan kriterler, hem de ulaşılan zarar miktarları açısından her üç rapor arasında ciddi çelişki oluşmuştur. Mahkemece, ziraat mühendisliği ve veterinerlik fakültesi üniversite öğretim üyelerinden oluşacak bir bilirkişi

heyetinden, önceki raporların değerlendirme ve eleştirisini içerir şekilde, denetime elverişli, çelişkiyi giderecek bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek dosya kusur incelemesi yapılmak üzere bilirkişi heyetine tevdi edilmiş, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalının kusurunun bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, bozma sonrası tarafların kusur durumuna ilişkin ilk olarak İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Öğretim Üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 07.01.2014 tarihli raporda; olay mahallinde yapılan incelemede ve ilk bilirkişi raporunda elektrik tellerinde hasar ya da kopma olmadığı, direkte de herhangi bir şekilde hasar olmadığının görüldüğü, hatta herhangi bir arıza meydana geldiğini gösteren fiziki delilin olmaması, kolluk tarafından hazırlanan olay yeri inceleme raporu bulunmaması, olay yerinde yapılan bilirkişi tespitine ilişkin fotoğrafların olmaması, hattın standart işletme şekline uygun biçimde çalışmaya devam ediyor olması, direkte kuş yuvası olduğuna ilişkin somut kanıt ve resmi belge ya da tutanak olmaması, yangın sonrasında yangın mahallinde kısa devreye sebep olabilecek herhangi bir kuş ölüsü vs bulunmaması sebebiyle davalı Dedaş'ın kusursuz olduğunun belirtildiği, 02.07.2014 tarihli ek raporda aynı değerlendirmelerin yapıldığı, itiraz üzerine ODTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Öğretim Üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 13.04.2015 tarihli raporda ise; dava konusu yangına neden olduğu ifade edilen direk üzerinde bulunan leylek yuvasının, hattın işletilmesinde can ve mal güvenliği açısından tehlike oluşturduğu, kıvılcım ve yangın çıkmasına sebep olabileceği, hattın işletilmesinden sorumlu olan davalının periyodik bakım ve denetimlerle ve alınacak diğer tedbirlerle bu tehlikeyi bertaraf etme görev ve sorunluluğunun bulunduğu; ancak davalı ... işletmesinin bu görev ve sorumluluğunun gereğince yerine getirmediği anlaşılmakla meydana gelebilecek zarar ve ziyanlardan kusurlu ve sorumlu olacağının belirtildiği, şu haliyle düzenlenen iki rapordaki kusur durumu arasında çelişki olduğu görülmektedir. Mahkemece kusura ilişkin bilirkişi raporları arasındaki mübayenet giderilmeden hüküm tesisi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, öncelikle dosyaya kazandırılan tüm raporlar birlikte değerlendirilmek suretiyle aradaki çelişki giderildikten sonra hüküm tesis edilmesidir. Bu nedenle, eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25687, Karar No: 2018/13850, Tarih: 04.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/25687 E.  ,  2018/13850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm, kurulmuş; karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2013 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edile n taşınmazın ise

bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınaca rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bozma kararı öncesi kararda taşınmazdaki ağaçlara bedeline hükmedilmediği ve ağaç bedeli bozmaya konu edilmediği halde mahkemece davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden,bozma kararı sonrasında ağaç bedelinin hesaplamaya dahil ederek fazla bedel tespiti,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra kalan 46.098,47 TL’ye 17.04.2014 gününden ilk karar tarihine, bozma sonrası oluşan fark bedel olan 76.685,58 TL'ye 17.04.2014 gününden son karar tarihi 03.01.2017 gününe kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde,infazda sorun yaratacak şekilde faize hükmedilmesi

4)28.04.2018 Tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf hale geldiğinden, DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11421, Karar No: 2008/7091, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11421 E.  ,  2008/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar, vekili, davalı...’in senede dayalı olarak müvekkillerinin murisi ... ve davalı ... aleyhine takibe geçtiğini, senet borçlusu ...’in 30.06.1997 tarihinde vefat ettiğini, muris ...’in ölmeden önce Cumhuriyet Savcılığına sahtecilik nedeniyle müracaat ettiğini,dosyanın halen Adli Tıp kurumunda imza incelemesinde bulunduğunu, bonoların zamanaşımına uğradığı ve sahte olduğunu senet alacaklısı görünen davalı ...’in muris, ... tarafından mirastan men edildiğini bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkillerinin bono nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ....vekili, müvekkilinin senedi ciro yolu ile diğer davalı ...’den aldığını ve takibe koyduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı ... ise muris babası ..... ‘in kendisine borcu olduğunu ve bu nedenle senet düzenlendiğini kendisinin de senedi diğer davalı ...’e ciro ettiğini ifade ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu senetteki imzanın muris ....’e ait olduğunun Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edildiği, davacıların iddialarını ispat edemedikleri gerekçesiyle davanın davacılar ..., ....ve.... yönünden reddine, diğer davacılar yönünden ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili tarafından temyize edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 26.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18741, Karar No: 2014/4821, Tarih: 20.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18741 E.  ,  2014/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ve savunmanının hazır olduğu oturumda yüze tarşı verilen hükme yönelik yaşı küçük sanığın zorunlu savunmanı Avukat ...'un 16.01.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusundan açıkça feragat ettiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın inceleme yapılmaksızın Mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1323, Karar No: 2018/7289, Tarih: 11.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1323 E.  ,  2018/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi :

Davacı vekili, davacının 5434 sayılı Kanun kapsamında iştirakçi olan eşinden dul, daha sonra Bağ-Kur sigortalısı olan babasından dolayı yetim (ölüm) aylığı almakta iken, Kurumun 2013/26 sayılı Genelgeyi gerekçe göstererek Bağ-Kur ölüm aylığını keserek yersiz ödeme nedeniyle iade talep ettiğini,Kurum işleminin iptali ile davacının Kurum'a borcu bulunmadığının tespitini, Bağ-Kur ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı Kurum vekili,Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

B)Davalı Cevabı :

Davalı Kurum vekili,Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemenin; Baba ... ve eş ...'in ölüm tarihlerinde yürürlükte olan 1479 sayılı yasanın 2229 sayılı yasa ile değişik 45/c madde bendindeki "..malul durumda bulunan çocukları ile geçimlerini sağlayacak başka bir geliri olmamak kaydıyla yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarından her birine % 25 aylık verilir."şeklindeki hükmün 04/10/2000 günü Resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 619 sayılı KHK. ile bentteki " geçimini sağlayacak başka geliri olmamak" koşulu "bu kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmamak bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almamak" olarak değiştirilmiş, aynı kanunun 46/2 maddesi ile "ancak evliliğin son bulmasıyla da kocasından aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına da bu aylıkların fazla olanı ödenir" cümlesi eklenmiştir. 619 Sayılı KHK.nin Anayasa mahkemesince iptali üzerine 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe konulan 4956 sayılı yasa ile değişik 1479 sayılı yasanın 45/c maddesi ile "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu yasa ile diğer sosyal güvenlik yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan kız çocuklarının her birine %25 aylık verilir" düzenlemesi getirtilmiş ve 46/2 maddesinde "ancak evliliğin son bulmasıyla da kocasından aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına da bu aylıkların fazla olanı ödenir" cümlesi yeniden eklenmiştir. Böylece sigortalının evli olmayan, boşanan, dul kalan kız çocuklarına ölüm aylığı bağlanabilmesi için " geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak "şartı " bu kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmamak bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almamak" olarak değiştirilmiştir. 02/05/2005 tarihli ve 5386 sayılı yasanın 2.maddesi ile 506 sayılı yasaya eklenen geçici 91.maddesinin 1 ve 2.fıkralarına göre 06/08/2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıkların, bunların evlenmeleri, sosyal sigortaya, emekli sandıklarına tabi çalışmaları veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık alma halleri hariç olmak üzere geri almaması gerekmekte olduğu kabul edilmiştir. Davacının babasının ve eşinin 06/08/2003 tarihinden önce öldüğü anlaşılmakla 1479 sayılı kanunun 4956 sayılı yasa ile değişik 45.maddesine göre davacının 02/08/2003 tarihi itibari ile getirilen koşullar gözönüne alınarak babasından dolayı bağkur kanunu kapsamında yetim aylığına hak kazanacağı gerekçesine dayandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

İstinaf başvurusu :

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

İstinaf başvurusu :

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 54/a-5 bendine göre aylıklardan fazlasının ödenmesi gerektiğini, davacının iki aylığı birden alamayacağını savunarak kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu ; 02.09.1971 gün ve 1479 sayılı Kanun'un eş ve çocuklar ile ana ve babaya tahsis yapılmasına dair 45/2 maddesinin (c) bendinde yer alan "18 yaşını (veya orta öğrenim yapması halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını) doldurmamış yahut yaşları ne olursa olsun çalışamıyacak durumda malul bulunan çocukları ile geçimini sağlıyacak başka bir geliri olmamak kaydı ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarının her birine % 25 i," oranında ölüm aylığı bağlanması yönündeki düzenleme, 04.10.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.8.2000 gün ve 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişikliğe uğrayarak (c) bendinde yer alan “geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak” koşulu “bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmama, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama” olarak değiştirilmiş ve 1479 sayılı Kanun'un “Ölüm aylığının kesilmesi” başlıklı 46'ıncı maddesinin 2'nci fıkrasına “Ancak evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olanı ödenir.” cümlesi eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 08.11.2000 gün ve 24224 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, yayımı tarihinden 9 ay sonra 08.08.2001 günü yürürlüğe giren 26.10.2000 gün ve 2000/61 - 2000/34 sayılı kararı ile 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname tümden iptal edilmiştir.

Kanun koyucu, iptal kararı sonrasında 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanun'un ölüm aylığına ilişkin hükümlerinde 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile benzer düzenlemeye gitmiştir. 4956 sayılı Kanun'un 23'üncü maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanun'un 45/2 maddesinin (c) bendine göre "Onsekiz yaşını, orta öğrenim yapması halinde yirmi yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde yirmibeş yaşını doldurmayan ve (18 yaşını doldurmayanlar hariç) bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan veya yaşları ne olursa olsun çalışamayacak durumda malûl olan çocuklarla, yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından  dolayı  gelir  veya aylık  almayan  kız  çocuklarının  her  birine % 25'i," oranında ölüm aylığı bağlanır.

02.08.2003 tarihi öncesindeki dönemde kız çocuklarının ölüm aylığına hak kazanması için aranan "geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak koşulu", 4956 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında "çalışmama ve çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama" olarak değiştirilmiş ve 1479 sayılı Kanunun 46'ncı maddesinin 2'nci fıkrasına eklenen cümle ile "evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına" bu aylıklardan fazla olanının ödeneceği açıklanmıştır.

Davacının, babasının vefat ettiği 22.01.1987 tarihinde 5434 sayılı Kanun kapsamında ölüm aylığı aldığı, o tarihte yürürlükte bulunan 2926 sayılı Kanun'un 27/c bendine göre diğer sosyal güvenlik kuruluşlarından aylık veya gelir almasının ölüm aylığına engel olduğu, 02.08.2003 tarihinden sonra ise 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanun'un 46/2 ve 5510 sayılı Kanun'un 54'üncü maddesinin 1/a-5 numaralı bendine göre "eşinden bağlanan ölüm aylığının babadan bağlanan ölüm aylığından fazla olduğu" gerekçesiyle ölüm aylığına hak kazanmasının mümkün bulunmadığı, gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuştur.

E)Temyiz :

Davacı temyiz nedenleri :

Davacı vekili, Bu konuda emsal kararlar vardır davacı mağdur edilmiştir, davacı hem eşinden hemde babasından dolayı aylık alabilir gerekçesiyle Bölge adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının eşi ...'ın 11.01.1977 tarihinde ölümü üzerine davacıya 01.12.1996 tarihinden itibaren 5434 sayılı Kanun'un 45'inci maddesi kapsamında dul aylığı bağlandığı, davacının 2926 sayılı tarım Bağ Kur sigortalısı olan babası Seyit Mehmet Bir'in 22.01.1987 tarihinde ölümü ve 24.07.2006 tarihli başvurusu üzerine 1.8.2006 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun'un 45 ve devamı maddelerine göre ölüm aylığı bağlandığı, Kurumun 13.10.2014 gün ve 13.826.835/1101 sayılı borç bildirim belgesi ile davacının geliri asgari ücretin üzerinde olduğundan 2013/26 sayılı Genelge gereğince babasından bağlanan Bağ-Kur aylığının iptal edilerek 18.767,10 TL yersiz ödeme çıkartıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası uyarınca aldığı ölüm aylığı yanında, 2926 sayılı Yasaya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuata gelinçe;

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.