muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26309, Karar No: 2024/3254, Tarih: 15.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların murisleri Adnan Kale'nin 05.02.2016 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle poliçe kapsamında destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze gideri talebinde bulundukları, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Trafik Kanunu Genel Şartları A.6-b ve d maddelerinde hak sahibinin kendi kusuruna denk gelen tazminat taleplerinin ve destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat dışı kalacağı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 92/1-g maddesinde 14.04.2016 tarihli düzenlemeyle "hak sahibinin kendi kusuruna denk gelen tazminat talepleri"nin teminat dışında bırakılmasının yasal dayanağının oluşturulduğu, 27.10.2015 tarihinde düzenlenen Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesinden sonra davacıların murisi Adnan Kale'nin tek taraflı 05.02.2016 tarihinde yaptığı trafik kazasında vefat ettiği, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolu Motorlu Taşıtlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının davalı ... tarafından düzenlenen poliçe ile kabul edildiği, buna göre hak sahibinin kendi kusuruna denk gelen tazminat taleplerinin teminat dışında bırakıldığı ve davacıların üçüncü kişi konumunda olmadıkları, sigortalı kişinin davacılardan Ummuhan Kale'nin olduğu, muris sürücünün % 100 kusuru nedeniyle olan tek taraflı trafik kazası sonucu hak sahibi olan muris ve onun mirasçıları davacıların, davalı ... şirketinden tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; somut olayda esas alınması gereken mevzuat değişikliğinin kaza tarihinden sonra yapıldığını, bu itibarla kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata ve buna göre şekillenen yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına göre 2918 sayılı Yasanın 92 nci maddesinde teminat dışı haller arasında sayılmayan "destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin" teminat dışı kaldığı hususunun somut olayda tatbik edilmesinin mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sürücü desteğin, sevk ve idaresindeki araçla 05.02.2016 tarihinde yapmış olduğu trafik kazasında ölmesi nedeni ile desteğin eşi ve çocukları aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısından destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunduğu poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihleri 27.10.2015 ile 27.10.2016 tarihleri olup, davalı ... şirketinin sorumluluğunun kapsamı ise 01.06.2015 tarihinde, yani poliçenin teminat başlangıç tarihi olan 27.10.2015 tarihinden önce yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirleneceği, davacıların davalı ... şirketinden destek tazminatı talep etme hakkı bulunmadığından yerel mahkeme kararı yerinde olup davacılar vekilinin istinaf başvurusunun yerinde görülmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddinin hatalı olduğunu, tazminattan davalının sorumlu olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı tarafından düzenlenen ZMSS poliçesinin 27.10.2015 vadeli olduğu ve davaya konu kazanın 05.02.2016 tarihinde gerçekleştiği, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın C.11. maddesi gereği bu tarihten sonra akdedilen poliçeler için anılan genel şartların uygulanacağı, %100 kusuru ile kendi ölümüne neden olan sürücü desteğin tam kusuruna isabet eden destek tazminatının sigorta teminatı kapsamında bulunmamasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA

Aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14759, Karar No: 2017/2417, Tarih: 25.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14759 E.  ,  2017/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/10-2015/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... nezdinde müvekkili adına tescilli "..." ibareli markayı kullandığını ancak sehven tescilin yenilenmemesi sebebiyle koruma süresinin sona erdiğini, durumun tespitinden sonra hemen marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, haksız şekilde tescili yapılan 2007/62970 sayılı "..." ibareli marka nedeniyle başvurunun reddedildiğini, bu markanın başvurusunun müvekkilin markasının hükümden düşmesinin hemen akabinde yapıldığını, müvekkili tarafından sehven yayına itiraz edilmediğini, bu yüzden markanın tescil işleminin gerçekleştiğini, müvekkilinin 30 yılı aşkın süredir "..." markasını kullandığını, "..." markasının da müvekkili şirkete ait bir marka olarak algılanmasına neden olacağını, davalı markasının müvekkilinin kendi markasını tanıtmak amacıyla sarf ettiği emeğin sonucunda yaratılan tanınmışlıktan yararlanacağını, müvekkilinin eskiye dayalı kullanımının ve asıl hak sahipliğinin sabit olduğunu, davalının bu tanınmışlıktan yararlanarak haksız kazanç elde edeceğini ileri sürerek 27/11/2007 tarih ve 2007 62970 sayılı "orgafer" ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Türkiye'de birçok alanda faaliyet gösteren köklü ve tanınmış bir şirket olduğunu, "..." markası için ...'ye başvurduklarını, ... uzmanları tarafından gerekli incelemeler yapıldıktan sonra Resmi Markalar Bülteni'nde yayınlandığını ve hiçbir itiraza konu olmadığını, şimdiye kadar defalarca müvekkilinin markasından haberdar olması gereken davacının kötü niyetli davranarak herhangi bir girişimde bulunmadığını, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların tamamen haksız ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "..." ibareli markasının 27.06.1997 başvuru tarihli olup 01. sınıf mal ve hizmetler bakımından tescilli iken 10 yıllık koruma süresinin bittiği 27.06.2007 tarihinde tescilin yenilenmediği, davalıya ait "..." markasının ise 01 ve 35. sınıf mal ve hizmetler bakımından tescil edilmiş olup tescil başvuru tarihinin 27.11.2007 olduğu, 556 sayılı KHK'nın md. 8/son hükmüne göre, davacının markasının koruma süresi 27.06.2007 tarihinde sona ermişse de davacının marka üzerinde 27.06.2009 tarihine kadar öncelik hakkı olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre bu dönemde kullandığı, bu durumda davalının tescil başvuru tarihinin henüz davacının markasının 2 yıllık ek koruma süresi geçmeden yapıldığı belirlenmekle davacının isteminde haklı olduğu, buna göre davacı markasının koruma sınırları içerisinde kalan mallar ile davalı markasındaki benzer nitelik arzeden sınıflar ile ilgili hükümsüzlük kararı verilebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalı markasının tescil edildiği 1. sınıf mal ve hizmetler içinde yeralan "sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar" ile 35. sınıf mal ve hizmetler içinde yer alan "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" ile ilgili mal ve hizmet sınıfları itibariyle kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15818, Karar No: 2016/13264, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15818 E.  ,  2016/13264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 10000011130 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, yersiz ve hukuka aykırı olarak Ocak 2011 tarihi itibari ile elektrik tüketim bedeli dışında %15 oranında kayıp kaçak bedelinin faturaya yansıtılarak tahsil edildiğini belirterek, 4.318,59 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli olarak tahsil edilen 4.318,59 TL'nin iadesine karar verilmesi talep edilmiş ise de, 05/03/2015 tarihli celsede dosyanın ... Nöb. Tüketici mahkemesine gönderilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmasına, bilirkişilere 250,00 TL ücret taktirine ve 750,00 TL bilirkişi ücretini yatırmak üzere davacı tarafa iki haftalık kesin süre verildiği, kesin süre ihtarının yapıldığı, ancak davacı tarafça kesin süre içerisinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6906, Karar No: 2013/10515, Tarih: 21.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6906 E.  ,  2013/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2012 tarih ve 2010/683-2012/14 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen günde hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Sakine’nin eşi ve diğer müvekkillerin babası ...’ın 17.07.2010 tarihinde kardeşi ...’ın sevk ve idaresindeki araçta yolcu olarak bulunmakta iken meydana gelen kazada hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin murisinin içinde bulunduğu aracın kaza tarihi itibariyle geçerli bir Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi bulunmadığını, ancak davalı ... Hesabının kaza tarihinde aracın geçerli ZMMS poliçesi bulunduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla ıslahla birlikte Sakine için 83.038,00 TL, Yağmur için 6.457,26 TL, Uğur için 2.809,61 TL ve Arda için 16.670,70 TL olmak üzere toplam 108.975,68 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi 16.08.2010 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılarının murisinin içinde bulunduğu aracın olay tarihini kapsayan mecburi mali mesuliyet ve sigorta poliçesi bulunduğundan Güvence Hesabının sorumluluğuna gidilemeyeceğini, dava konusu aracın sürücüsünün ve müteveffanın olaydaki kusuru ve kusurlu hareket ile meydana geldiği iddia edilen zarar arasındaki illiyet bağının tespit edilmesi gerektiğini, ... Yönetmeliği uyarınca verilmesi gereken belgeler tam olarak verilmediği için temerrüt oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu aracın maliki ve işleteni ... tarafından 17.02.2010 tarihinde dava dışı ...'e devredilerek teslim edildiği, dava dışı Ak Sigorta A.Ş. tarafından düzenlenen Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesinin Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının C-4 maddesi gereğince devir tarihi olan 17.02.2010 tarihinden 10 gün sonrası olan 27.02.2010 tarihinde münfesih sayılacağı, kazaya karışan araç için kaza tarihini de kapsayan bir zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesinin bulunmadığı anlaşıldığından meydana gelen zarardan davalının sorumlu olacağı, hatır taşıması nedeniyle %12,5 oranında indirim

yapılmasının uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı ... için 83.038,11 TL, davacı Yağmur Akdağ için 6.457,26 TL, davacı ... için 2.809,61 TL, Arda Akdağ için 16.670,70 TL tazminatın 16.08.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taktir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.827,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1763, Karar No: 2017/2279, Tarih: 08.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1763 E.  ,  2017/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Son oturum on sekiz yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05.01.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6428, Karar No: 2022/7936, Tarih: 08.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6428 E.  ,  2022/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. FİKRÎ VE SINAÎ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.04.2021 tarih ve 2021/9 E. - 2021/80 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "ZÎNCO" markasını ilk olarak 1996 yılında kullanmaya başladığını, "ZÎNCO" ibareli markalarının başta 05. ve 29. sınıflar olmak üzere çeşitli sınıflar için tescil ettirilmiş olduğunu, ilaç sektöründe kullanılan bir elementin adı olmadığını, literatürde çinko elementinin karşılığının Latince'de "zinkum", İngilizce'de "zinc", Almanca'da "zink" olduğunu, davalının "zincoday" ibaresini marka olarak tescil ettirmiş olmasının "ZİNCO" markasının tanınmışlığından faydalanılmak istenmesinden kaynaklandığını, "ZİNCO" markasının tanınmış marka haline geldiğini, Yargıtay'ca onanan Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2011/31 E. ve 2012/182 K. sayılı kararında bu durumun tespit edilmiş olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı "zıncoday" markasının davacının markalarına ayniyet derecesinde benzer olduğunu davalı markasının MarKHK m.8/l/b, 8/3, 8/4 maddeleri kapsamında davacı markası ile benzer olduğunu ileri sürerek tüm emtialar bakımından hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, "ZİNCO" ibaresinin ilaç sektöründe sıklıkla kullanılan kimyasal bir elementin adı olduğunu, bu özelliği itibariyle ayırt ediciliğinin olmadığını, ayırt ediciliği zayıf bir markayı seçen kişinin iltibas içermeyen benzerlerinin tesciline ve kullanımına katlanmak zorunda olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı markasının davacı markaları ile benzer olmadığını, TPMK nezdinde "zinc" ibaresini içerir birçok marka başvurusu bulunduğunu, bu markalardan birçoğunun tescil edilmiş olduğunu ve markaların kullanıldığı ürünlerin piyasada satışının yapıldığını, ilaç markaları bakımından gözönünde bulundurulması gereken hedef kitlenin öncelikle doktorlar olduğunu, ikinci hedef kitlenin ise eczacılar olduğunu, ilaç markalarının hitap ettiği kesime ortalama dikkat seviyesine sahip hastaların dahil edilmemesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.