muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2200, Karar No: 2024/707, Tarih: 20.02.2024

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2016 tarihli ve 2016/284 E., 2016/470 K. sayılı ilamı ile; davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesinin 16.03.2017 tarihli ve 2017/222 E., 2017/246 K. sayılı kararı ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliyesi Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 13. Hukuk (Kapatılan) Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2017/5480 E. 2020/5328 K. sayılı ilamı ile davacının sair temyiz itirazları reddedilerek taşınmazların tapu kayıtlarının incelenmesinde; davanın açıldığı tarih itibariyle her iki dükkanın da davalı TOKİ adına kayıtlı olduğu, sözleşme bedelinin davalı tarafa ödendiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, ancak tapunun devredilmemiş olduğu, sözleşmenin feshi talebinin, tek taraflı bir irade beyanı niteliğinde olup, karşı tarafın kabulüne bağlı olmadığı, bu durumda, Mahkemece davacının sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin iadesine yönelik talebinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin iadesine yönelik talebinin değerlendirilmesi bakımından harita ve inşaat bilirkişisi marifeti ile keşif yapılmak suretiyle tespit raporu ve fotoğraflarda dikkate alınmak suretiyle davacının sunduğu makbuzlarda yapılan işlerin dava konusu 6 ve 7 nolu dükkanlar için yapılan harcamalar olup olmadığı, davalı için zorunlu ve faydalı masraf niteliğinde olup olmadığı hususunda alınan raporda, bu imalatların yerinde yapıldığı, yapılan bu imalatların taşınmazlar için faydalı ve zorunlu imalatlar olduğu, faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin toplam bedelinin 9.650,00 TL olduğunun bildirildiği, davacı tarafından 6 nolu bağımsız bölüm için 73.745,00 TL, 7 nolu bağımsız bölüm için 71.961,00 TL olmak üzere toplam 145.706,00 TL ödeme yapıldığı, her iki iş yeri için yapılan faydalı ve zorunlu masrafların ise 9.650,00 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 145.706,00 TL ödeme, 9.650,00 TL faydalı masraflar olmak üzere toplam 155.356,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; 6 nolu bağımsız bölüm için 73.745,00 TL (KDV dahil), 7 nolu bağımsız bölüm 71.961,00 TL(KDV dahil) olmak üzere toplamda 145.706,00 TL ödeme yapıldığını, ancak bu ödemenin bir kısmının kredi kullanmak sureti ile ödendiğini, banka faizi, memur maaş artış zamları, kişi hayat sigortası, dükkan işyeri sigortası, emlak vergileri, banka hizmet komisyonları olmak üzere kredi maliyetinin 239.857,69 TL olup, müvekkilinin bu rakamı 227.367,69 TL olarak ödediğini, müvekkilinin daha karlı olacağını düşündüğü için kredi kullanarak gayrimenkulün ödemesini yaptığını ve fazladan para ödemek zorunda kaldığını, mevcut hükümde ise bu durumun değerlendirilmediğini ve müvekkilinin bir kez daha zarara uğradığını, kararda müvekkilininin bu taşınmazlarla ilgili yaptığı tüm ödemelerin hüküm altına alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; davacının, müvekkil idare tarafından yanıltılması veya hataya düşürülmesinin söz konusu olmadığını, konutların etrafının, parsel sınırları dahilinde tel örgü ile çevrilmiş olmasının site yönetiminin kararları kapsamında olması nedeniyle, Kat Mülkiyeti Kanunu ve Site Yönetim Planı çerçevesinde çözülmesi gerekmekte olduğunu, bu konunun muhatabının idare olmadığını, davacıya satılan işyerlerinin tüm borçlarının davacı tarafından ödendiğini, idare ile davacı arasındaki sözleşmeden kaynaklanan hukuki ilişkinin sona erdiğini, davacı, her ne kadar davasının gerekçesini hataya dayandırmak istemiş ise de, davacının idare tarafından hataya düşürülmediği gibi, basiretli bir tacir gibi davranmadığını, kaldı ki kabul anlamına gelmemekle birlikte, iptal davasının 1 yıl içerisinde kullanılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalıdan aldığı 2 adet dükkanın ayıplı olduğu iddiasına dayalı sözleşmenin feshi ve ödediği bedelin iadesi, olmadığı taktirde değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. İlgili Hukuk

1.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğu, kararın Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmadığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21175, Karar No: 2024/1365, Tarih: 06.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/21175 E.  ,  2024/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 43/1 ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 12. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2022/1622 esas, 2023/846 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 30.10.2023 gün ve 94660652-105-09-17557-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2023 gün ve 2023/119446 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği;

Somut olayda, sanık hakkında tehdit ve kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine, tehdit suçundan mahkûmiyetine dair Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli karar verildiği ve anılan kararın 20.06.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçu her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle, şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamına alınmış ise de, somut olayda tehdit suçunun 3359 sayılı Kanun'un Ek 12 inci maddesinin ikinci fıkrası ile birlikte işlenmiş olması sebebiyle uzlaşma kapsamında olmadığı değerlendirildiğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7846, Karar No: 2013/10517, Tarih: 19.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7846 E.  ,  2013/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; dava dışı...'ın ... no.lu mesken abonesi olup vefat ettiğini, davalıların murisin yasal mirasçıları olduklarını, aboneliğe istinaden ödenmeyen elektrik borçlarının tahsili amacıyla davalılar aleyhine takip başlattıklarını iddia ederek takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili cevap dilekçesi ile; zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, müvekkillerinin terekeden bir mal almadıklarını ve terekede de mal olmadığından terekenin borca batık olduğunu,bu nedenle de davalıların terekeyi reddetmiş sayılmaları gerektiğini, davaya konu aboneliği davalılardan ...'ın kullandığını ve borcu taksitlendirmek üzere kuruma müracaat ettiğini bu nedenle borcun...den tahsil edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı tarafça yapılan takipte talep edilen borcun davalıların murisinin ölümünden sonraki döneme ait olduğu,murisin ölümünden sonra aboneliğin bulunduğu meskende davalılardan...nin oturduğu konusunda ihtilaf bulunmadığı,elektriği kullananın davalı ... olduğu, muris tarafından kullanılan elektrik nedeniyle herhangi bir borcun bulunmadığı gerekçeleri ile...haricindeki mirasçılar yönünden açılan davanın reddine, ...yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıların, abone olan muris...'ın mirasçıları oldukları ve mirası açıkça reddetmedikleri dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı tarafından talep edilen miktarın, davalıların murisinin abone olduğu elektriğin kullanımından kaynaklandığı da uyuşmazlık konusu değildir.

Davalılar abone olan murisin yasal mirasçıları olup, mirası reddetmediklerine ve abonelik de iptal edilmediğine göre kullanıcı olup olmadıklarına bakılmaksızın abonelikten kaynaklanan borçtan sorumludurlar. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı gerekçe ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı bulunmuş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4659, Karar No: 2018/6423, Tarih: 16.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4659 E.  ,  2018/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından sunulan 10/04/2016 tarihli dilekçe ile özetle ".. "Mahkemenin 04/04/2016 tarihli celsesinde aynı mahkemenin 2008/243 Esas sayılı davasında verilen kesinleşmiş hükmün icrasının durdurulmasına karar verildiğini, tedbir kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kesinleşen 2008/243 Esas sayılı davada iade-i muhakeme isteyen ...'un taraf sıfatının olmadığının kesin olarak belirlendiğini ve karara bağlandığını buna rağmen ...'un duruşmada 20 dakika dinlendiğini ve beyanlarının tutanağa ayrıntılı olarak girildiğini akabinde ...'a ait taşınmazın teminat alınarak hükmün icrasının durdurulmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu bu durumun ...'un adli yargılamayı etkilemeye yönelik reddi hakim ve hakimlere yönelik tazminat davaları tehdidinden mahkeme hakimliğinin de etkilendiği ve hakimliğin tarafsızlığını koruyamadığı, tarafsız kalamadığı sonucunu çıkardıklarını çünkü hakimlikçe yargılamanın yenilenmesine gerekçe gösterilen gerçekle alakası olmayan HMK 375/1-ç madde hükmünün maddi hukuka ilişkin bir durum olduğunu oysaki ...'un davacı sıfatının mevcudiyetinin şekli ve usuli bir olgu olup kesinleşen mahkeme kararı ile ...'un dava hakkı olmadığı hususunun kesinleştiğini buna rağmen bu hususu çok iyi bilen ve usule son derece hakim olan mahkemenin iş bu iade-i muhakeme ve akabinde tedbir kararı vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı tarafından alınan özel incelemeler yanında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/215 Esas sayılı dosyasında ... Jandarma ... Labaratuvar Amirliğinin raporunda "önlerine konulan 3 adet belgedeki 6-8 adet imza arasında incelemeler ve imzalara yönelik çıkarımlar yapıldığını ancak iş bu inceleme ve raporların hiçbirisinde noterliğin mührüne ilişkin hiçbir tespit, değerlendirme veya belirleme yapılmadığını buna rağmen hakimliğin yargılamanın yenilenmesine ilişkin gerekçesinde ilginç bir şekilde aynen "dayanak vekalet belgesi olarak sunulan vekaletname üzerinde söz konusu noter mührünün mutat sair işlemlerde kullanılan noter mührü ile aynıyet taşımadığı yönündeki sahteliğin ileri sürülüp raporlandırıldığı" demek sureti ile rapor ve incelemelerde olmayan bir şeyi varmış gibi gösterdiğini bunu da gerekçe olarak yazdığını bahse konu noter belgesinin gerçek bir belge olduğunu noter kayıtlarında mevcut olduğunu, yoktan var edilmediğini, mahkemenin ifadesi ile mutat sair işlemlerde kullanılan noter mührü ile aynıyet taşımaması halinde belgenin gerçekliğinin ve bu yolla da iyi niyetli alıcı olan müvekkillerinin murisi evveli ...'nın iktisabının sorgulanabileceğinin belirtilmesi sureti ile ihsası reyde bulunulmakla 04/04/2016 tarihli ara kararına hakimlikçe yazılan asılsız ifadelerin açıkça ihsası rey olduğu, mahkeme hakiminin tarafsızlığını yitirmiş olduğu" belirterek HMK'nın 36. maddesi gereğince reddi hakim talebinde bulunmuştur

...'nın iktisabının sorgulanabileceğinin belirtilmesi sureti ile ihsası reyde bulunulmakla 04/04/2016 tarihli ara kararına hakimlikçe yazılan asılsız ifadelerin açıkça ihsası rey olduğu, mahkeme hakiminin tarafsızlığını yitirmiş olduğu" belirterek HMK'nın 36. maddesi gereğince reddi hakim talebinde bulunmuştur.2018/4659 - 6423 Reddi istenilen hakim red gerekçelerinin yerinde olmadığı ancak davalıların daha ferah ve adil bir hakim huzurunda yargılamanın sürdürülmesinin uygun olduğu yönünde görüş belirtmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin yersiz olarak yapıldığı, HMK'nın 36. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle reddi hakim talebinin reddine ilişkin verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, hakimin reddi için ileri sürülen hususların HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığına, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 16/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3546, Karar No: 2015/9069, Tarih: 28.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/3546 E.  ,  2015/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/319369

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2013/339 (E) ve 2013/474 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesinde (Ek: 2/7/2012-6352/83 md) yaptırım olarak 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü, ancak mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 163/3. ve 62. maddeleri gereğince doğrudan 1000 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2010/7-262 Esas, 2011/35 Karar numaralı kararında da belirtildiği üzere mahkemelerce doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin, başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 27.06.2012 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içindeki 27/12/2012 tarihli kaçak su tespit tutanağında sanığın işyerinde yapılan denetimde kuruma kayıtlı olmayan sayaçtan su geçirilmesi şekilde kaçak su kullanıldığının bildirildiği, sanığın, borcundan dolayı sayacının sökülmesi üzerine kuruma borcunu taksitlendirmek üzere başvurduğunu, kurumun kabul etmemesi üzerine harici bir sayaç takarak su kullanmaya devam ettiğini, kaçak su kullanmadığını, kullandığı suyun tespit edilmesi için sayaç taktığını savunması karşısında; sanığın suç işlemek kastı ile hareket edip etmediğinin belirlenmesi için, gerektiğinde keşif yapılarak sanığın tutanak öncesi tüketim değerleri ile tutanak sonrası tüketim değerlerinin uyumlu olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesinde sanığın eylemine uyan karşılıksız yararlanma suçu için 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının öngörülmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 163/3, 62 maddeleri gereğinde doğrudan 1000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8403, Karar No: 2014/10595, Tarih: 16.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8403 E.  ,  2014/10595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı ... Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 20.08.2013 havale tarihli dilekçe ile özetle [...Hâkimin 03.07.2013 tarihli duruşmada, "bu davada neden tanık dinliyoruz ki, zaten 1. iş e 2. iş mahkemelerinde emsal kararlar var" şeklinde beyanda bulunarak ihsası reyde bulunduğu...] gerekçesiyle ve ..., ... ve ...'ı tanık göstermek suretiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... (35832)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı duruşmalı olarak inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davalı tarafın H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı ... Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş. vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.