muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6335, Karar No: 2022/10283, Tarih: 12.09.2022

(M)

T.H.

K.Şefi: T. CÖMERT

KARŞI OY

Yargılamaya konu somut uyuşmazlık davacının eşinin ölümü nedeniyle aldığı ölüm aylığı yanında, annesinin ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin bozma yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılamamaktayım.

Davanın yasal dayanağını oluşturan mevzuat incelendiğinde;

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Kurumun bu yasal değişikliklerinin kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434 ve babadan 1479 sayılı Yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434 ve babadan 1479 sayılı Yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001- 01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 2021 tarihli 1577 ile 1585 arası karar sayılı ilamları ve Anayasa Mahkemesinin 21.04.2004 tarihli ve 2017/31861 başvuru nolu kararında belirtilen hususlarda Anayasının 35. maddesindeki mülkiyet hakkı ihlal edilmiş olduğundan belirtilen gerekçelerle hükmün onanması gerektiğinden bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/10460, Karar No: 2016/3656, Tarih: 07.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10460 E.  ,  2016/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kazalının maddi zararının tespitinde PMF yaşam tablosu yerine Dairemizce itibar edilmeyen ... yaşam tablosunun hesaplamaya esas alınmasının davalı yanca temyize konu edilmemesine göre 05.03.2015 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

07.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5643, Karar No: 2014/16757, Tarih: 02.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5643 E.  ,  2014/16757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/298593

MAHKEMESİ : Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2010

NUMARASI : 2009/1 (E) ve 2010/52 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın 13.10.2008 tarihinde gece saat 22.00 sıralarında aynı konutta birlikte ikamet ettiği annesi yakınan A.. Ş..'e önce bıçak çekip yumruk vurarak 50 TL. para istediği, annesinin kendisinde para olmadığını söylemesi üzerine bu kez babası yakınan İ.. Ş..'e yönelip yumrukla darp etmek suretiyle kasten yaralayarak 50 TL para istediği, daha sonra yakınanların polisi aramaları üzerine para alamadan kaçtığı, 17.10.2008 günü gece saat 21.30 sıralarında ortak ikametlerinde babasından 20 TL para istediği, alamayınca babasına bir tokat vurup annesinin üzerine yürüyerek “ya parayı ver ya evin camlarını kırarım” biçiminde sözlerle yakınanı tehdit ettiği, ancak yakınanlarda para olmadığı için yine parayı alamadığı, 24.01.2009 tarihinde saat 19.15 sıralarında eve girmekte olan babasını kapıda yakalayıp yakasından tutarak içeri attıktan sonra evin kapısını kilitlediği ve 50 TL para istediği, yakınanın o kadar parasının olmadığını ancak dışarıdan getirebileceğini söyleyerek evden çıktığı, komşulardan 25 TL bulup sanığa verdiği, sanığın bu parayı beğenmeyerek 25 TL daha istediği, ancak yakınanın daha fazlasını bulamayacağını söylemesi üzerine yumruk vurarak babasını yaraladığı, 15.10.2009 tarihinde saat 23.00 sıralarında eve doğru yürümekte olan babasının yanına giderek para istediği, babasının parasının olmadığını söylemesi üzerine yanında bulundurduğu ve Adli Emanetin 2009/525 sırasında kayıtlı bulunan bıçağı boğazına dayayarak "bana birinden borç al 50 TL ver" dediği, yakınan evinin yakınlarında oturan bir akrabasından borç para aldığı birlikte parayı bozdurmak

için yürüdükleri sırada sanığın parayı henüz alamadan ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetlerince yakalandığının anlaşılması karşısında; sübut bulan eylemlerin biri tamamlanmış üçü kalkışma aşamasında kalan dört ayrı yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçların nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 2.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2745, Karar No: 2018/6042, Tarih: 09.10.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/2745 E.  ,  2018/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10600, Karar No: 2016/10486, Tarih: 11.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10600 E.  ,  2016/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Asliye Hukuk ve ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komisyon alacağının tahsili istemine ilişkindir.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın simsarlık sözleşmesine dayalı olduğu ve Tüketici Kanunu kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 5. Tüketici Mahkemesince ise; tarafların tüketici vasfı taşımadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç Başlıklı 1. maddesinde Kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Satıcı; "Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi"; tüketici ise "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi" ifade etmektedir. Aynı Kanunun 3. maddesinde de "Tüketici işlemi", "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemi” ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için Kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacı vekili özetle; müvekkilinin ... İnşaat ve ... adı altında emlak komisyoncusu olarak faaliyet gösterdiğini, davalılardan arsa maliki ... ile dava dışı mütahit... arasında gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi kurulmasında aracılık ettiğini, buna ilişkin de 21/11/2012 tarihli iki adet sözleşme imzalandığını ve %3 den 30000,00.-TL ödeneceği konusunda anlaştıklarını, bu güne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığından bahisle 30000,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Davacının ticari ve mesleki amaçla hareket ettiği, davalı ...'ün de arsasını değerlendirmek için davacı aracılığı ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığından bu itibarla tüketici vasfı taşımadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın da komisyon alacağından kaynaklığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın genel hükümlere göre ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25107, Karar No: 2025/8929, Tarih: 12.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/25107 E.  ,  2025/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1049 E., 2020/1262 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemece tekerrüre esas alınan ilâmın uyarlaması yapılarak Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/979 Esas, 2022/238 Karar sayılı dosyasında sanığın neticeten 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle tebliğnamedeki (2) numaralı bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

13.04.2016 tarihinde ... Oto Plastik isimli iş yerinin arka kısmında baraka içerisinde gümrük kaçağı akaryakıt satışı yapıldığı yönünde bilgiler alınması üzerine bahse konu iş yerinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, 4 adet 1.000 litrelik fiber tank içerisinde toplam 3.200 litre geri dönüşüm yağı ele geçirilen olayda, ... Üniversitesi Akaryakıt/Petrol Analiz Laboratuvarı tarafından düzenlenen rapora göre, numunenin sıvı piroliz yağı olduğu, doğrudan ve/veya petrol türevi ile ve çözücü karışımlar ile karıştırılarak akaryakıt olarak kullanılabileceği ve marker seviyesinin geçersiz olduğunun tespiti üzerine Mahkemece sanığın eyleminin 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/12. maddesi kapsamında kaldığı halde, yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi gereği hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, işletmekte olduğu ... Oto Plastik isimli iş yerinin arka kısmında baraka içerisinde gümrük kaçağı akaryakıt satışı yapıldığı yönünde bilgiler alınması üzerine bahse konu iş yerinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden yapılan aramada 4 adet 1.000 litrelik tanklar içerisinde toplam 3.200 litre geri dönüşüm yağı ele geçirildiği,

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, işletmekte olduğu ... Oto Plastik isimli iş yerinin arka kısmında baraka içerisinde gümrük kaçağı akaryakıt satışı yapıldığı yönünde bilgiler alınması üzerine bahse konu iş yerinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden yapılan aramada 4 adet 1.000 litrelik tanklar içerisinde toplam 3.200 litre geri dönüşüm yağı ele geçirildiği,

Yerel mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan ... Üniversitesi Akaryakıt/Petrol Analiz Laboratuvarı tarafından düzenlenen rapora göre, numunenin sıvı piroliz yağı olduğu, doğrudan ve/veya petrol türevi ile ve çözücü karışımlar ile karıştırılarak akaryakıt olarak kullanılabileceği ve marker seviyesinin geçersiz olduğunun tespiti sonrasında sanığın eyleminin sübut bulduğu gerekçelendirilerek 5607 sayılı Kanun'un 3/11 ve 3/22. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği,

Sanık tarafından temyizi üzerine heyetimizce yapılan değerlendirme neticesinde, sayın çoğunluk tarafından ele geçen ve markere tabi olmadığı anlaşılan piroliz sıvısının 5607 sayılı Kanun'un 3/12. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek suç vasfından dolayı bozma kararı verilmesine karşın, suçun sübutuna yönelik olarak dosya kapsamında sanık aleyhine kesin net ve inandırıcı bir delil bulunmadığı

gerekçesiyle öncelikle sanığın CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

ŞÖYLE Kİ;