muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3398, Karar No: 2020/2427, Tarih: 02.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3398 E.  ,  2020/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından anlaşılan duruma göre, katılana ait olan ... 955 (1939) ada, 122 nolu parselin bulunduğu alanın 65 nolu ... 2. Etap imar uygulaması bölgesi olarak uygulamaya tabi tutulduğu ve bu suretle...Belediye Encümeni'nin 04/01/2006 tarih ve 7 sayılı kararı ile 08/09/2006 tarih ve 20503 yevmiye ile tapuya tescil edildiği ve bu işleme karşı katılan tarafından açılan dava ile Adana 2. İdare Mahkemesi'nin 2007/823 Esas ve 2008/814 sayılı karar ile söz konusu imar planı uygulamasının iptal edildiği ve iptal kararının 01/08/2008 tarihinde...İlçe Belediyesi Emlak ve İstimlak Müdürlüğü'ne tebliğ edildiği,

Bu arada söz konusu imar uygulamasının dayanağı olan nazım imar planın da dava konusu olduğu ve TCDD Genel Müdürlüğü'nün nazım imar planının iptali için açtığı davada Adana 1. İdare Mahkemesi'nin 14/06/2007 tarih ve 2006/2729 Esas ve 2007/856 Karar sayılı kararı ile iptal kararı verildiği ve bu kararın 29/06/2007 tarihinde...İlçe Belediyesi Emlak ve İstimlak Müdürlüğü'ne tebliğ edildiği, bu durumda bölgenin katılan lehine karar verilen Adana 2. İdare Mahkemesi'nin 2007/823 Esas ve 2008/814 sayılı kararından evvel plansız duruma düştüğü ve kararın tebliğ tarihi olan 01/08/2008 tarihi itibari ile süresi içerisinde yerine getirilebilecek bir durumun bulunmadığı,

Nazım imar planın iptal edilmesi üzerine Adana Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 14/03/2008 tarih ve 47 sayılı kararı ile onaylanan ve 18/07/2008 tarih ve 101 sayılı karar ile kesinleşen yeni 1/5000 ölçekli nazım imar planının 04/02/2009 tarihinde...İlçe Belediyesi'ne gönderildiği, ancak bu yeni nazım imar planın ise Adana 1. İdare Mahkemesi'nin 12/11/2009 tarih, 2008/1402 Esas ve 2009/1411 Karar sayılı ilamı ile iptaline karar verildiği ve bölgenin yeniden 1/5000 ölçekli nazım imar planı yönünden plansız duruma düştüğü,

Sanık ... hakkında en son iptal edilen nazım imar planının tebliğ tarihi olan 04/02/2009 tarihi ile görevden ayrıldığı 13/04/2009 tarihleri arasında; Adana 2. İdare Mahkemesi'nin 2007/823 Esas ve 2008/814 Karar sayılı kararı doğrultusunda sonradan iptal edilen Adana Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 14/03/2008 tarih ve 47 sayılı kararı ile onaylanan

ve 18/07/2008 tarih ve 101 sayılı karar ile kesinleşen yeni 1/5000 ölçekli nazım imar planınına göre işlem yapmadığı,

Sanık ... hakkında en son iptal edilen nazım imar planının tebliğ tarihi olan 04/02/2009 tarihi ile görevden ayrıldığı 13/04/2009 tarihleri arasında; Adana 2. İdare Mahkemesi'nin 2007/823 Esas ve 2008/814 Karar sayılı kararı doğrultusunda sonradan iptal edilen Adana Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 14/03/2008 tarih ve 47 sayılı kararı ile onaylanan

ve 18/07/2008 tarih ve 101 sayılı karar ile kesinleşen yeni 1/5000 ölçekli nazım imar planınına göre işlem yapmadığı,

Sanık ... yönünden ise göreve başladığı 14/04/2009 tarihinden Adana 1. İdare Mahkemesi'nin 2008/1402 Esas ve 2009/1411 Karar sayılı kararı ile iptal edilen ve 16/12/2009 tarihinde tebliği yapılan zamana kadarki süreçte Adana 2. İdare Mahkemesi'nin 2007/823 Esas ve 2008/814 Karar sayılı kararı doğrultusunda sonradan iptal edilen Adana Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 14/03/2008 tarih ve 47 sayılı kararı ile onaylanan ve 18/07/2008 tarih ve 101 sayılı karar ile kesinleşen yeni 1/5000 ölçekli nazım imar planınına göre işlem yapmadığı ve böylelikle sanıkların mahkeme kararının ifası konusunda hiçbir işlem yapmayarak görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Şikayet konusu ... 955 (1939) ada, 122 nolu parselin bulunduğu alanın 65 nolu ... 2. Etap imar uygulaması bölgesinin 1/5000 ölçekli nazım imar planlarının iptal edildiği, bölgenin ilk kez Adana 1. İdare Mahkemesin'ce 2006/2729 Esas ve 2007/856 Karar sayılı kararı ile 14/06/2007 tarihinde iptal edilen nazım imar planının nihai olarak Adana Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 12/10/2011 tarih ve 231 sayılı kararı ile kesinleştiği , imar mevzuatı uyarınca üst ölçekli nazım imar planı olmayan yerde alt ölçekli uygulama imar planı yapılamayacağı, dolayısıyla mahkeme kararının yeniden uygulama yapılmasının imkansız hale geldiği ve bu suretle görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurları oluşmadığı bu nedenle de sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

a)Yüklenen suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5 maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5402, Karar No: 2015/22, Tarih: 19.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5402 E.  ,  2015/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

1- a)- Sanığın mağduru, başına yıldız anahtarı denilen metal alet ile vurarak kafada çökme kırığı ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK'nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, TCK'nun 61. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

b)- Sanık hakkında TCK’nun 86/1 ve 86/3-e maddesi uyarınca verilen hapis cezası 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat artırıldıktan sonra 87/1-son maddesi uygulanarak 5 yıla çıkarılması yerine, 87/1-d uygulaması gösterilmeden doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması sonuca etkili olmadığından,

Bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....... kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan Ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 498 TL lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “158,40 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32898, Karar No: 2015/8584, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32898 E.  ,  2015/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ile ücret alacalaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yurtdışı şantiyesi çalışanı olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ve 2010 yılında 6 ay mazeret izinli olduğunun kayıt altına alındığı ve Türkiye'ye giriş çıkış kayıtlarından da davacının ilgili tarihlerde Türkiye'de bulunduğu gözlenmektedir. Bu durum bilirkişi ek raporunda da açıklanmış, mahkemece ek raporda yapılan tespit doğrultusunda bu aylara ilişkin mesai çizelgelerinde izin ücreti ödendiği ve mazeret iznine ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının mazeret izninde bulunduğu dönemler de hesaplamalara esas alınmış ise de, oluşturulan gerekçe savunmayı karşılamaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş davacı asilden mazeret izinli olup olmadığını sormak ve mazeret izinli olduğu iddia edilen dönemde Türkiye'de bulunmasının nedeni açıklığa kavuşturularak davacının hesaba esas kıdemini belirleyerek sonuca gitmektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderlerinin tahsiline yönelik kurulan hükümde, " ....davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ve ".....davacıdan alınarak davalıya verilmesine, " şeklinde ibareler kullanılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve kimin ne kadarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24187, Karar No: 2014/9438, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24187 E.  ,  2014/9438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanığın sahte belge kullanmak suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 43, 51. maddeleri gereği 1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye,

Defter ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/a-2, 51. maddeleri gereği 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye dair

I- Sanık müdafii ile katılan vekilinin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezanın nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suçu sanığın işlemediğine, katılan vekilinin ise cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafii ile katılan vekilinin 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia edilmiş ise de, 25.06.2007 tarih ve VDENR-2007/205 sayılı vergi suçu ve tekniği raporlarında, sanığın sadece 2004 takvim yılında hem sahte fatura kullandığının, 2005 yılındaki 16.041,00 TL KDV ziyaının yine 2004 takvim yılında kullanılan sahte faturaların 2005 takvim yılına yansıması olduğunun belirtilmesi, dosya arasında sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığına ilişkin hiç bir belge ve delilin bulunmaması karşısında anılan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 27.07.2007 tarihli iddianameyle, kamu davasının 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yıla ait vergi suçunun ayrı bir suç oluşturup 2004 takvim yılında sahte fatura kullanılmasıyla ilgili açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı şeklinde gerekçe oluşturularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2

Kabule göre de;

3- 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi gereğince ay olarak tayin olunan temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırımı sonucunda 22 ay 15 gün yerine 1 yıl 10 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2

Kabule göre de;

3- 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi gereğince ay olarak tayin olunan temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırımı sonucunda 22 ay 15 gün yerine 1 yıl 10 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26776, Karar No: 2017/18849, Tarih: 22.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26776 E.  ,  2017/18849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl işveren T.C Gençlik ve Spor Bakanlığı ...’na ait işyeri olan ... Yurt Müdürlüğünde 23.02.2010 tarihinde özel güvenlik elamanı olarak çalışmaya başladığını bu çalışmasının 21.10.2015 tarihine kadar kesintisiz devam ettiğini, çalıştığı süre içerisinde davalı kurumdan ihale ile güvenlik işini alan alt işverenlerin değişmesine rağmen ... Yurt Müdürlüğündeki işinin devam ettiğini, en son davalılardan .... ... ve ... Ltd.Şti. şirketlerinin ortak girişim olarak ... Yurt Müdürlüğündeki güvenlik işini görmekte iken diğer davalı şirketlerden oluşan ortak girişim asıl işveren olan davalı kurum ile yaptıkları ihale –sözleşme ile işi devraldıklarını işine kesintisiz devam etmekte iken 20.10.2015 tarihinde sözlü olarak ve telefonla iş akdinin feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü vekili; davacının kurum işçisi olmadığını, davacının 4734 sayılı kanun uyarınca anahtar teslim esasına göre tesis edilen Hizmet Alım Sözleşmesi gereğince işi üstlenen firmada güvenlik hizmetini yerine getirdiğini, davacı ile kurum arasında iş akdinin bulunmadığını, kurumun, davacının asıl işvereni olduğu kabul edilse dahi Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 03.05.2010 tarih ve 2010/11733 Esas 2010/11997 Karar sayılı ilamına göre, husumetin kuruma yöneltilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Kurum Bölge Müdürlüklerinin 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar gereğince Anahtar teslim esasına göre yurtların temizliği ve güvenliği işlerini ihale yolu ile yaptıklarını kurum ile hizmet alımı yapan firmalar arasında asıl işveren –alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını, davanın zamanaşımı yönünden tetkik edilerek zamanaşımına uğramış ise bu yönden reddine karar verilmesini , İş Kanununun 18.maddesi gereği belirli süreli iş sözleşmelerinde işe iade davasının açılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 09/11/2016 tarih, 2016/26326 esas, 2016/18656 karar sayılı ilamıyla " ... Somut olayda gerekçeli kararda davacının alt işveren olan...Özel Güv.Hiz.Ltd. Şti. ile... Özel Güv. Kor. Eğt. Hizm. Ltd. Şti. işçisi olduğu ve iş akdinin bu işveren tarafından feshedildiği, dolayısıyla feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğünün bu alt işverende olduğu, son paragrafında ise ... Özel Güv.Ltd. Şti.-... Özel Güv.Ltd. Şti. ortak girişimi ile davacı arasında iş akdi bulunmaması nedeniyle davacının işe iadesinden dolayı bu ortak girişime dahil şirketlerin bir yükümlülüğünün olmayacağı sonucuna varıldığı belirtilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasının 1.bendinde davacının davalılardan ... Özel Güv. Kor. San. Ltd.Şti... Özel Güv.San. Ltd. Şti'ye işe iadesine karar verildiği bunun yanında hüküm fıkrasının 4.bendinde de diğer davalı ... Güv.Ltd. Şti. ve .... Özel Güv.Ltd. Şti. ortak girişimine yönelik olarak açılan davanın ise reddine karar verilmekle gerekçeli karar ile hüküm fıkrasında arasında çelişki yaratılmıştır. Yapılacak iş; bu çelişkinin giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Davalılardan ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizm. San.ve Tic. Ltd. Şti.'nin ünvanının karar başlığında "..." olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olmakla bozma nedeni yapılmamıştır. O halde davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davalılar arasındaki asıl işveren- alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı, davacının alt işveren olan ... Özel Güv. Kor.San.Tic. Ltd.Şti- ... Özel Güv.San.Ltd.Şti. ortak Girişiminin işçisi olduğu ve iş akdinin bu işveren tarafından feshedildiği dolayısı ile feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğünün bu alt işverende olduğu, asıl işveren olan davalılardan Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğünün iş akdinin tarafı olmadığından işe iade yükümlülüğünün bulunmadığı ancak asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe başlatmamasından kaynaklanan tazminat ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden alt işverenle birlikte müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı Kredi ve Yurtlar Genel Müdürlüğü, Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5. ve 6. bentlerinin silinerek yerine;

5- Karar tarihi itibariyle alınması gereken 31,40 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,70 TL harcın, davalı Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, davalılar ... Özel Güv. Kor.San.Tic. Ltd.Şti ve ... Özel Güv.San.Ltd.Şti.’nden müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına, ”

6- Davacı tarafından sarf edilen 24 adet davetiye gideri toplamı 246,00 TL, bilirkişi ücreti 200,00 TL, müzekkere giderleri toplamı 30,00 TL toplam 476 TL yargılama giderinin davalılardan ... Özel Güv. Kor.San.Tic. Ltd.Şti, ... Özel Güv.San.Ltd.Şti. ve T.C Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumundan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı TC Gençlik ve Spor Bakanlığı ... harçtan muaf olduğundan ilk harç gideri 59,50 TL’nin davalılar ... Özel Güv. Kor.San.Tic. Ltd.Şti ve ... Özel Güv.San.Ltd.Şirketlerinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.