muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3332, Karar No: 2023/2536, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3332 E.  ,  2023/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1694 E., 2022/305 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK'daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 107.090 Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. Madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2022 yılı için temyiz kesinlik sınırı 107.090,00 TL'dir.

Somut olayda, itiraz edilen sıra cetvelinde paylaşıma konu alacak miktarının tamamı 43.637,70 TL olup belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle

Şikayetçi vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2985, Karar No: 2014/10500, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2985 E.  ,  2014/10500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/177365

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2012/201 (E) ve 2012/381 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4333, Karar No: 2025/6419, Tarih: 24.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/4333 E.  ,  2025/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/194 E., 2025/213 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/341 E., 2024/506 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edildiği ancak davacı-davalı erkek vekili tarafından ziynet alacağı davası yönünden nispi karar harcının yatırılmadığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

3. Her durumda tarafların boşanma davalarına yönelik temyiz itirazları da bulunduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10537, Karar No: 2011/20455, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10537 E.  ,  2011/20455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3542, Karar No: 2020/5215, Tarih: 07.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3542 E.  ,  2020/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Konf. ... Deri San. ve Tic. A.Ş. ile davalılar Hazine, ... ve Giyim San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.10.2015 gün ve 2014/94 - 2015/334 sayılı hükmün Dairenin 11.03.2019 gün ve 2016/11532 - 2019/2688 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere özellikle HMK'nın 376. maddesi ve tasarrufun iptali davasının kesinleşmiş olmasına göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden özellikle davalı Hazine vekilinin hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 465,00 TL para cezasının davalı Hazineden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı Hazineden harç alınmamasına, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18034, Karar No: 2017/7205, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18034 E.  ,  2017/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1484, Karar No: 2025/2224, Tarih: 27.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1484 E.  ,  2025/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1501 E., 2025/561 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/664 E., 2023/241 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili dilekçesinde; şikayete konu sıra cetvelinde üçüncü sırada yer aldıklarını, ikinci sırada yer alan dosyada taşınmazın satış talebinde bulunulmadığını ve avansın yatırılmadığını, satış tarihi itibari ile geçerli bir haczin bulunmadığını, takibin zamanaşımına uğradığını belirterek Adana 1. İcra Dairesinin 2016/5914 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 24.11.2022 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetin kötü niyetli olduğunu, ikinci sırada yer alan dosya alacağının temlik alındığını, temlik alınan dosyada kesin haciz sonrasında süresinde satış talebinde bulunulduğunu ve avansın yatırıldığını, hacizlerin şikayetçinin haczinden önce olduğunu belirterek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda bilgileri yazılı kararı ile; şikayete konu sıra cetvelinin ikinci sırasında yer alan dosyada taşınmaz üzerine 24.03.2016 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu ve 03.04.2016 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, alacaklı vekili tarafından 09.03.2017 tarihinde satış talebinde bulunulduğu ve icra dairesi tarafından belirlenen kıymet takdiri ve satış avansının dosyaya yatırıldığı, satış talebinin bir yılık süre içerisinde yapıldığı, taşınmazın satış tarihi itibari ile haczin geçerli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyanın dosya kapsamına getirilmediğini, UYAP sistemi üzerinden incelendiğinin gerekçeli kararda yazıldığını, dosya kapsamına getirilmemesi nedeniyle inceleyemediklerini, şikayet olunanın haczinin düştüğünü, bilirkişi raporu alınmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Talep, icra yolu ile takipte düzenlenen sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Talep, icra yolu ile takipte düzenlenen sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı temyiz eden tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13967, Karar No: 2015/95, Tarih: 12.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/13967 E.  ,  2015/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka tarafından verilen kredi kartının bilgisi ve onayı dışında 20-30 kasım 2006 tarihleri arasında internet aracılığı ile alışveriş yapılarak kullanıldığını 25.12.2006 tarihinde öğrendiğini ve aynı gün iptal ettirdiğini, internet şifresinin bulunmadığı gibi, hiç bir şekilde alışveriş de yapmadığını ileri sürerek ödemek zorunda kaldığı 3.133 TL.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, söz konusu işlemlerin davacının hiç kimse ile paylaşmaması gereken kredi kartı şifresi girilerek ve diğer kredi kartı bilgileri kullanılarak yapılmış olduğunu,internet şubesi üzerinden yapılan işlemlerde bankanın hiçbir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 3.055 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı bankadan aldığı kredi kartı ile internet ortamından alışveriş yapmadığı halde harcamaların yapıldığını, bu harcamaların kendisine ait olmadığını, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, dava konusu işlemlerin davacının aktif olarak kullandığı kredi kartı ve hesabı üzerinden gerçekleşen işlemler olduğunu, söz konusu işlemlerin,davacının hiç kimse ile paylaşmaması gereken kredi kartı şifresi girilerek ve diğer kredi kartı bilgileri kullanılarak yapılmış olduğunu,bu 2014/13967-95

nedenle dava konusu işlemleri kendisinin yapmadığını ispat etmek yükümlülüğünde olduğunu, internet şubesi üzerinden yapılan işlemlerde bankanın hiçbir kusuru bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, dava konusu harcamaların internet üzerinden sanal post cihazı kullanılmak suretiyle yapıldığı davacıya banka tarafından internet şifresinin verilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

nedenle dava konusu işlemleri kendisinin yapmadığını ispat etmek yükümlülüğünde olduğunu, internet şubesi üzerinden yapılan işlemlerde bankanın hiçbir kusuru bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, dava konusu harcamaların internet üzerinden sanal post cihazı kullanılmak suretiyle yapıldığı davacıya banka tarafından internet şifresinin verilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kredi kartı sahibi, yasa ve sözleşme hükümleri gereğince, banka ile sözleşme imzaladığı ve kartın zilyetliğine geçtiği andan itibaren kendisine tevdi edilen kredi kartını ve bu kartın kullanımı ile ilgili bilgileri koruma ve saklama ile yükümlü olup, dava konusu olayda kartın fiziken kullanılmadığı, söz konusu işlemlerin, internet ortamı üzerinden ve davacı kart sahibine ait şifrenin kullanılması suretiyle yapılmış olduğu iddiasına karşılık bu konuda teknik anlamda bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, bu yönde somut verilere dayalı tespitlerin bulunmadığı sadece bankanın soyut verilere göre sorumluluğunun bulunduğu tespiti ile yetinildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle taraflardan tüm delilleri, harcama miktarı,alışverişlere ilişkin belge ve bilgiler toplanıp tarafların olaydaki kusur ve sorumluluklarının gerektiğinde uzman bilirkişiden taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor da alınmak suretiyle yukarıda belirtilen olgular çerçevesinde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1744, Karar No: 2018/549, Tarih: 26.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1744 E.  ,  2018/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili, müvekkil arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 01.05.2006 tarihinde, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkiline kalan dairelerin sözleşme tarihinden itibaren 18 ay sonra, anahtar teslim şekilde ve iskan ruhsatı alınmış olarak teslimi gerekmesine rağmen süresinde teslim edilmediğini, bu nedenle davalının sözleşmenin 14. maddesi uyarıunca gecikme kira tazminatı ödemekle yükümlü olduğunu, bir çok eksik imalât bulunduğunu, Bakırköy 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/29 D. İş dosyasında eksik imalât bedelinin 68.758,00 TL olduğunun tespit edildiğini, bu miktarın daha da fazla olduğunu, davalının sözleşmeye aykırılıklar nedeniyle müvekkilinin zararlarını ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, eksik imalât bedelleri ile kusurlu ve geç teslim nedeniyle doğan zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 20.000,00 TL eksik ve hatalı iş bedeli ile 80.000,00 TL gecikme tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davada ise, müvekkilinin davalıya isabet eden daireleri davalıya devrettiğini ve sözleşmeye uygun davrandığını, ancak sözleşmeye aykırı ve eksik imalât ve geç teslim nedeniyle zarara uğradığını, bu nedenle 2 ve 17 no'lu daireleri devretmediğini, sözleşmeye aykırılıkların giderilmesi ve zararının tazmin edilmesi halinde devrin yapılacağını, devrin yapılmamasının haklı nedene dayandığını, davalının fazla imalât yapmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.