muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2361, Karar No: 2017/3415, Tarih: 04.05.2017

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

.... Ür. Ltd. Şirketi ortağı ve yöneticisi olan sanık ... hakkında 2005 takvim yılında şirket adına düzenlenen emtia satış faturalarının tamamının herhangi bir mal karşılığı olmayan sahte faturalardan ibaret olduğu iddiasıyla açılan davada; vergi incelemesi sırasında vergi denetmeni....’e beyanda bulunan, sanık....ın yanında çalışan ....nin emtia dengesini sağlamak için ilgisiz firmalar adına satış faturası düzenlediklerine dair ifadesi ve sanık ...’in 2005 Mart ayı sonuna kadar ithal etmiş olduğu solvent ve türevlerini yasa dışı yollardan piyasaya arz ettiğine ve çeşitli firmalar adına gerçeğe aykırı fatura düzenlettiğine ve yine aynı inceleme kapsamında dinlenilen ....’in mükellef şirketten hiç bir mal alınmadan fatura alındığına dair beyanları karşısında; maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; vergi suçu raporunda.... Ltd. Şti. ve Bilgin Kimya Ltd. Şti.’nin sanık ile olan organik bağları ve bu bağlamda yoklama fişleri ve vergi dairesi nezdindeki belgelere istinaden tespit edilen hususlar da dikkate alınarak; ....in tanık sıfatıyla beyanları alınarak, sanığa da vergi incelemesi sırasındaki beyanı hatırlatılarak savunmasının alınması ve gerektiği takdirde vergi denetmeni....in tanıklığına başvurulduktan sonra; vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları kullanan.... San. Kimya Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. dışındaki şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4014, Karar No: 2024/8868, Tarih: 10.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4014 E.  ,  2024/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/340 Esas, 2021/15 Karar

HÜKÜM : Asıl ve birleşen davanın reddine

Taraflar arasındaki asıl davada markaya tecavüzün tespiti, men'i, ref'i, haksız rekabetin tespiti, men'i, markanın kullanımının önlenmesi, birleşen davada markanın hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl davada davacı -birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekili dava dilekçesinde; davacının gübre solüsyonlarının üretimi ve satışı ile iştigal ettiğini, ... markasının 2011/108969 sayı ile 35. sınıfta tescilli olduğunu, davalıların “...” markasını imal edip satışa sunduklarını, ... markalı ürünlerin davalıların işyerlerinden toplatıldığını, davalılardan .... Tarım Ltd. Şti’nin internet sitesinde dava konusu ürünlerin tanıtımını yaptığını, davalıların kullanımlarının davacının markasıyla iltibas yarattığını ve haksız rekabete sebep olduğunu ileri sürerek davalıların fiillerinin haksız olduğunun hükmen tespitine, haksız rekabetin men’ine, markaya tecavüzün ref ve men’ine, davalıların markayı kullanımlarının önlenmesine, ürün ambalajı ve her türlü tanıtma vasıtalarının bulundukları her yerden toplatılmasına ve imhasına, internet üzerinden satışa arzın ref ve men’ine, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

1.Asıl davada davalı birleşen davada davacı .... Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davada davacı adına tescilli ... markasındaki N ibaresinin gübrede yer alan azot elementini, ... ibaresinin ise magnezyumu ifade ettiğini, markaların birbirinden farklı olduğunu beyanla asıl davanın reddini istemiş; birleşen davada davacı adına tescilli 2002/05785 numaralı markanın ayırt edici olmadığını, tanımlayıcı olduğunu beyanla 2002/05785 sayılı markanın “gübreler, deniz yosunları (gübreler), kimyasal toprak ıslah (iyileştirme) maddeleri, bitki gelişimini düzenleyiciler, gübrelik turbalar, bitkiler için küf ve mantar önleyici maddeler” yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

2.Asıl davada davalı Aze Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu ...-... ibareli marka ile üretim yapmadığını, ürünleri satın alırken basiretli bir tacir gibi davrandığını, diğer davalının iltibas yaratacak şekildeki üretim yaptığını bilmediğini ve bilmesine imkan olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak bozma ilamı doğrultusunda İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2013/329 E., 2018/279 K. sayılı ilamı ile şikayetten vazgeçme nedeni ile davanın düşürüldüğü, Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/422 E., 2015/826 K. sayılı ilamı ile sanıkların üzerlerine atılı suçları işlemedikleri sabit olduğundan beraatlerine karar verildiğinin anlaşıldığı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacının markasının güçlü bir ayırt ediciliğinin olmadığı, davalıların fiili kullanımlarının davacı markası ile iltibas yaratmadığı, davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı, birleşen davada davalının 21.05.2003 tarihinde tescil edilen markasının hükümsüzlüğü konusunda hak düşürücü dava açma süresinin 21.05.2008 tarihinde dolduğu, davanın süresinde olmadığı, ıslah ile markanın 556 sayılı KHK 42/1-d gereğince hükümsüzlüğü talep edilmişse de markanın jenerik hale geldiğinin ispatlanamadığı, davalının başkalarının kullanımlarına kayıtsız kalmadığı, İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi ve Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinde verilen kararların Mahkeme kararı ile uyarlılık içerisinde kaldığı anlaşılmakla asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti, men'i, ref'i, haksız rekabetin tespiti, men'i, markanın kullanımının önlenmesi, birleşen davada markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında KHK'nin 7nci maddesi, 9 uncu maddesi ve 42nci maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13845, Karar No: 2025/4433, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13845 E.  ,  2025/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2 Esas, 2024/3 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa Tereke Mahkemesinin 22.02.2024 Tarihli ve 2024/149 Esas, 2024/52 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın ikamet adresinin Ballıtaş Mahallesi Aşkale/Erzurum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Aşkale Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.11.2024 Tarihli ve 2024/2 Tereke Esas, 2024/3 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yeri adresinin Ulus Mahallesi 6. Selvi Sokak No:3 İçkapı No :1 Yıldırım/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

... Selim Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Yıldırım/Bursa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa Tereke Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa Tereke Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8805, Karar No: 2015/21320, Tarih: 24.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8805 E.  ,  2015/21320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu firmadan aldığı muayene masası karşısında suça konu çeki arkasını ciro ederek katılana verdiği, sonrasında çekin tamamen sahte olarak oluşturulduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu firmadan aldığı muayene masası karşısında suça konu çeki arkasını ciro ederek katılana verdiği, sonrasında çekin tamamen sahte olarak oluşturulduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 7865 TL, haksız menfaatin iki katının 15730 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 786 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 655 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 13.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, netice olarak 2000 TL olarak eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/928, Karar No: 2016/990, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/928 E.  ,  2016/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; "..." adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün bulunduğu cezaevine yazılan müzekkere cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Bafra Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce hükümlünün alınan beyanından cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10420, Karar No: 2010/8553, Tarih: 13.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10420 E.  ,  2010/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ......... Genel Müdürlüğü aleyhine 26/09/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 20/05/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/07/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı kurum vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacılardan ...'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ..., ... ve ...'nin temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmiştir.

Davacı yan, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan kül ile kül döküm sahalarına dökülen kömür külleri nedeniyle, taşınmazının üzerine yanmış kömür küllerinin çöktüğünü, bu küllerin yağan yağmur ve kar sularının etkisi ile toprağa karışarak topraktaki verimi düşüren ağır metallerden olan nikel metali oranını artırdığını ve bunun sonucunda tarım arazisi vasfının yitirilerek verim kaybına neden olunduğundan uğranılan maddi zararın tazminini istemiştir.

Davalı ise, zarar verilmemesi için her türlü önlemin alındığını, çevreye kimyasal atık yaymadığını ileri sürerek yersiz ve dayanaksız açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,iki kez keşif yapılmış, ilk keşifteki bilirkişi raporu ile davacı yan taşınmazında toprak kirliliği olduğu ve verim kaybının bulunduğu saptanmış ise de yapılan ikinci keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda topraktaki ağır metallerin toprağın kendi oluşumundan kaynaklandığı,üstelik verim kaybına toprağın kirliliğinin değil, bitkinin topraktan aldığı madde miktarının etkili olduğu, dava konusu taşınmazda yetişen bitkilerin topraktan aldığı ağır metallerin düşük düzeyde bulunduğu bu nedenle de verim kaybına neden olmadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.