muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1685, Karar No: 2018/9437, Tarih: 26.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/1685 E.  ,  2018/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay yeri inceleme raporuna göre dolap kapısının kilit kısmının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, kamu malına zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-08.02.2012 tarihli yakalama ve 09.02.2012 tarihli teslim tutanak içeriklerine göre olay günü sabah saat 07.30 sıralarında öğretmen olması sebebiyle okula giden katılanın derse girdikten sonra ders bitiminde öğretmenler odasına girdiğinde cep telefonunun çalındığını farkettiği, olay günü sanık ...'in ise sabah saat 08 .00 sıralarında hasta olduğundan bahisle izin alarak okuldan ayrıldığı bilgisinin alındığı, bunun üzerine sanık yakalandığında konuya ilişkin bilgisi sorulduğu zaman, hırsızlık olayını kendisinin gerçekleştirdiğini daha sonra hasta olduğu bahanesi ile izin alıp telefonu sattığını, hatta telefonu çaldığında takılı olan sim kartın da yanında oldugunu söylediği ve sim kartı rızaen görevlilere teslim ettiği, böylelikle katılana karşı kısmi iadenin sağlanmış olduğu anlaşılmakla, katılanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığı altında suç tarihinin 28.12.2011 yerine 28.12.2012 olarak yazılmış olması,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10615, Karar No: 2008/13373, Tarih: 24.06.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/10615 E., 2008/13373 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/10615 E., 2008/13373 K.**

**- FİNANSAL KİRALAMA KONUSU MALLARIN TEFRİKİ

- FİNANSAL KİRALAMA SÖZLEŞMESİNDE KİRACININ İFLASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 221 ]

- 3226 S. FİNANSAL KİRALAMA KANUNU [ Madde 9 ]

- 3226 S. FİNANSAL KİRALAMA KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

3226 sayılı Kanun'un 9. maddesi hükmüne göre, finansal kiralama konusu malın mülkiyeti kiralayana aittir. Ancak, taraflar sözleşme süresi sonunda kiracının malın mülkiyetini satın alma hakkına sahip olacağını ka-rarlaştırabilirler. Aynı Yasa'nın 19. maddesinde ise, kiracının iflası halinde iflas memurunun İİK'nın 221/1. maddesi hükmüne göre büro teşkilinden önce finansal kiralama konusu malların tefrikine karar vereceğini belirlemiştir.

Bu durumda, şikayetçi vekilinin büro teşkilinden önce finansal kiralama konusunda malların iflas masasından tefrikine karar verilmesini istemesi anılan yasa hükümlerine uygundur. Mahkemece yapılacak iş; gerektiğinde bilirkişi incelemesi sonunda finansal kiralama konusu mallar ile iflas masasına dahil edilen malları belirleyip sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonuç: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/263, Karar No: 2023/510, Tarih: 09.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/263 E.  ,  2023/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1632 E., 2021/1870 K.

DAVA TARİHİ : 01.10.2018

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/202 E., 2021/345 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak ve ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla, aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yapılacak ön inceleme sonucu aynı Kanunun 346/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, itiraza konu sıra cetvelinde ihale bedelinden kalan 115.952,88 TL’nin 86.631,23 TL’sinin ipotek alacaklısı davacı bankaya, kalan 29.321,70 TL’sinin davalı kuruma ödenmesine karar verilmiştir. Davacı banka alacağının hatalı hesaplandığını ileri sürerek, davalıya ayrılan paya itiraz etmiştir. Sonuç olarak uyuşmazlık konusu miktar 29.321,70 TL’dir.

Dosya içeriğine göre uyuşmazlığa ve temyize konu edilen toplam miktar 29.321,70 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14952, Karar No: 2017/16490, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14952 E.  ,  2017/16490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15321, Karar No: 2014/17505, Tarih: 29.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15321 E.  ,  2014/17505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne İzafeten ..... Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin, işsizlik maaşı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, harç noktasında toplanmaktadır.

Genel bütçeye dahil olan davalı Sağlık Bakanlığının Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

G) Sonuç:

Kararın hüküm fıkrasındaki 8 numaralı bentin çıkartılarak, yerlerine;

“ 8- Davacı tarafından yapılan başvuru harcı 14,00-TL, vekâlet harcı- 2,30 –TL toplam 16,30 TL yargılama giderinin davalı ... SOSYAL VE SAĞLIK HİZM. BİLGİ İŞLEM OTOMASYON İNŞ. SAN. VE TİC.LTD.ŞTİ. den alınarak davacıya verilmesine,

Dosya - 0,60 -TL, Tebligat ve Posta Masrafı 51,30-TL, Bilirkişi-180,00-TL olmak üzere toplam 231,90-TL yargılama giderinin DAVALILARDAN MÜŞTEREKEN VE MÜTESELSİLEN alınarak davacıya verilmesine

Davacının yatırdığı toplam 168,25 TL. harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,”

bentinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2612, Karar No: 2010/7567, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2612 E.  ,  2010/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ... aleyhine davacı hazine tarafından vergi borcu nedeniyle yapılmış bir icra takibi var ise bu takibe ilişkin evrakların merciinden getirtilip dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1974, Karar No: 2021/3240, Tarih: 19.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1974 E.  ,  2021/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK m. 175). Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerden; boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı kadının yetim aylığı aldığı ve bu nedenle kadına yoksulluk nafakası verilemeyeceği belirtilmiş ise de yetim aylığı kadını yoksulluktan kurtarmaz. Bu nedenle davalı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği şartları gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6049, Karar No: 2019/4798, Tarih: 16.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6049 E.  ,  2019/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... sayılı TCK’nın 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçunun oluşabilmesi için resmi bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir. Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur. Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir. Diğer bir anlatımla anılan suç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla kanıt değeri taşıyan belgelerin ortadan kaldırılması, bozulması ya da gizlenmesi suretiyle oluşacaktır.

Alacaklısı sanık, borçlusu katılan olan suç konusu senette meblağ üzerinde tahrifat yapılması şeklinde gerçekleşen somut olayda, herhangi bir hakkın kullanımının engellenmemesi nedeniyle "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçu değil, aldatma niteliğinin bulunması halinde resmi belgede sahtecilik suçu oluşacaktır. 29.04.2014 tarihli oturumda suça konu belge huzura getirtilip incelendiğinde “ödeme tarihi, TL ve borçlu hanesinin önce siyah, sonra mavi veya önce mavi sonra siyah kalemle yazıldığının anlaşıldığı, bononun arka tarafına bakıldığı zaman ... TL ödeme bedelindeki en baştaki 1’in mavi kalemle yazıldığının fark edilmesi nedeniyle, iğfal kabiliyetinin olmadığının değerlendirilmesi 03.01.2013 tarihli uzmanlık raporunda da aynı mahiyette değerlendirme yapılarak, senedin aldatma kabiliyetini haiz olmadığı” tespitine yer verilmesi karşısında; belgenin aldatma niteliği bulunmadığından, unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında beraat yerine olayda uygulama yeri bulunmayan resmi belgeyi bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre; ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3069, Karar No: 2021/5659, Tarih: 05.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3069 E.  ,  2021/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakıldığının anlaşılmasına göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilerse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların usule uygun şekilde verilen dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı erkeğe yüklenen aile birliğinin gerektirdiği sorumlulukları yerine getirmeme ve eşine şiddet uygulama vakıalarına davalı kadın dayanmadığından bu vakıalar erkeğe kusur olarak yüklenemez. Davacı erkeğin başkaca bir kusurlu davranışı da ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadın tamamen kusurludur. Davalı kadının kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu gibi, davacı erkeğin boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Davacı erkek yararına TMK 174/1-2. madde koşulları oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenle, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı, hakkaniyet kuralları gözetilerek erkek yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi .05.07.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/4750, Karar No: 2024/6746, Tarih: 05.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4750 E.  ,  2024/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık Halil Uludağ yönünden İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat verilmesi nedeniyle söz konusu sanık yönünden birleştirme uyuşmazlığı doğmadığı, diğer sanıklar yönünden uyuşmazlığının doğduğu anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre, her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1 Esas sayılı davasıyla İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/288 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarih ve 2022/1 Esas, 2023/952 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ sanık Halil Uludağ dışındaki diğer sanıklar yönünden ve İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2024 tarih ve 2024/93 Esas, 2024/134 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.