muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/200, Karar No: 2018/262, Tarih: 28.12.2018

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülebilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 5. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, ilk derece yargılamasının hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 90. maddesinde, birinci sınıfa ayrılmış hâkim ve Cumhuriyet savcılarının işledikleri görev suçlarından dolayı Yargıtay’ın görevli ceza dairesinde yargılanacakları, hâkim ve savcıların işledikleri görev suçlarına iştirak edenlerin de, aynı soruşturma ve kovuşturma mercilerine tabi olacaklarına ilişkin 2802 sayılı Kanun'un 86. maddesi hükmü uyarınca, birinci sınıfa ayrılmış hâkim ve Cumhuriyet savcılarının görev suçlarına iştirak etmiş olanlar da, hâkim ve Cumhuriyet savcılarının tabi olduğu Yargıtay’ın ilgili ceza dairesinde yargılanacaklardır.

Bu kapsamda;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ve İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli ve 32-220 sayılı son soruşturmanın açılması kararı incelendiğinde, suç tarihinde 1. sınıf Cumhuriyet savcısı olan sanık ... .... ile avukat olan sanıklar ... ve ...'un üzerlerine atılı TCK'nın 158/2 ve 35. maddelerinde düzenlenen kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle ve bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçuna teşebbüs ile sanık ... ....'ün ayrıca 3628 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dolayı 2802 sayılı Kanun'un 89 ve 90. maddeleri uyarınca, cezalandırılmaları isteminde bulunulmuş ise de, son soruşturmanın açılması kararında sanıkların eylemlerinin; “...Sanıklar ....., ... ve ...'un aynı eylem, irade ve karar birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle hakkında verilen ve kesinleşmiş mahkûmiyet kararı ile ilgili olarak devam etmekte olan yargılamanın yenilenmesine ilişkin inceleme ve yargılama yapan İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin başkan ve üyeleri ile Cumhuriyet savcısını tanıdıkları, adamları olduğu, birçok yargı kurumunda da adamları olduğu, şayet istedikleri parayı vermesi hâlinde kendisini cezadan kurtarabilecekleri yönünde beyanlarda bulunmak suretiyle hileli davranış ve sözlerle müştekiden haksız yarar sağlamaya çalıştıkları" şeklinde anlatılması karşısında sanıklar hakkında suç tarihi itibarıyla herkes tarafından işlenmesi mümkün olan nüfuz ticareti suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi;

"Ceza dairelerinde:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi;

"Ceza dairelerinde:

c) Temyiz davasına bakmakla görevli olan daire, Yargıtayın ilk derece mahkemesi olarak bakmakla görevli olduğu davalar ile olağanüstü kanun yollarına ilişkin davalara bakmakla da görevlidir" şeklinde düzenlenmiş olup, temyiz dosyasına bakan dairenin aynı suçla ilgili ilk derece dosyalarına da bakacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle ilk derece yargılamasını yapma ve sonuçlandırma görevi Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve ilk derece yargılamasının yapılması için dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 16.07.2018 tarihli ve 29-17 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/125, Karar No: 2013/20217, Tarih: 19.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/125 E.  ,  2013/20217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ..... adına Muh. Müd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı........., davalının, bakanlığın ...... sayman mutemetliğinde sayman mutemedi olarak görevli olduğunu, .../03/2006-26/02/2009 tarihleri arasında kendisine teslim edilen ....000 adet portör kartından 8586 adedinin kayıp olduğunun tespit edildiğini, kayıp kartlar nedeni ile toplam zararın 25.963,00 TL olduğunu iddia ederek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, kendisine teslim edilen kartları saklayabileceği kilitli bir dolabın olmadığını, çalışma masasının yanına bıraktığını, mutemetlik görevi yanında şoförlük gibi görevler de yaptığını, bu sırada kendisi yanında başkalarının da kart sattığını, esasen kayıp kart bulunmadığını, işyerinin taşındığını, taşınma sırasında arşive konulmuş ve diğer evraklar ile birlikte .....'ya gönderilmiş olabileceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı hakkında yapılan idari soruşturma raporu ve bilirkişi görüşü uyarınca istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının sayman mutemedi olarak görevli olması nedeni ile kendisine teslim edilen ve bedel mukabilinde satılan portör kartlarından bir bölümünün kayıp olduğu anlaşılmakta ise de, kaybolan kartlardan dolayı davalının bir menfaat temin etmediği, davacının davalıya kartları saklaması için uygun bir çalışma ortamı sağlamadığı, kendisine birden fazla görev verildiği, davalının başka görevleri sırasında kartların açıkta kaldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, olayın gelişim biçimi ve davacının da meydana gelen zararda bölüşük kusurlu olduğu anlaşıldığından zarar tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 43. ve 44. maddeleri uyarınca hüküm altına alınan tazminat tutarından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmamış, kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4789, Karar No: 2021/13737, Tarih: 24.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4789 E.  ,  2021/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin esastan kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayılı yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalı idare yönünden esastan reddine; davacı yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3135, Karar No: 2018/10739, Tarih: 18.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3135 E.  ,  2018/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Mağdurun, yağma suçundan mahkemesince hakkında beraatine karar verilen sanık ... Aslan'ın, daha önceden tanıdığı ve uyuşturucu kullandığının, saldırgan davranışlarda bulunup kendisine zarar vereceğini düşündüğü sanığın kendisine kızması üzerine kasadan 500,00 TL parayı korku altında kalarak verdiği, sanığın olumsuz hareketleri ile mağdurun iradesini zorlayarak ve bunun sonucunda mağdurun objektif olarak korkması ile parayı teslim alan sanığın eyleminin yağma suçunu teşkil ettiği, dosyamızdaki sanığın da, beraatine karar verilen sanıkla aynı otomobilde bulunup, sanıkla beraber aşağıya inip, beraat eden sanığın içeride korkutarak, zorla para almasından haberdar olup, petrole yağma suçunu işlemek amacıyla birlikte gelip, yağma suçunu TCK'nın 37. maddesindeki hâl olan"... Fiili birlikte gerçekleştiren..." asli fail sıfatı ile hareket edip, dışarıda mevcut olan, ihtiyacının çok üzerindeki 18 kiloluk iki adet motor yağı, 3 adet yakıt katkı maddesi ve dört adet 1 litrelik yağı almak suretiyle açıkça yağma kastı ile hareket ettiği cihetle; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 148/1. maddesi ile hüküm kurulması yerine, suç vasfındaki yanılgı ile hırsızlık suçundan ceza tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13882, Karar No: 2017/5266, Tarih: 03.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/13882 E.  ,  2017/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı borçlu aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesinde, borcunun olmadığını, çekin keşide tarihindeki paraf imzanın kendisine ve yetki verdiği vekiline ait olmadığını, tahrifat nedeniyle çekin kambiyo senedi vasfı bulunmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği görülmektedir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, takip dayanağı çekin keşide tarihi kısmında bulunan paraf imzasının ve keşideci imzasının alacaklının vekalet verdiği ...’e ait olduğu, keşide tarihinin ay hanesindeki değişikliği yapan kalem ile parafı yapan kalemin benzer fiziki evsafta kalem olduğu, ancak yıllar hanesindeki düzeltmenin farklı fiziki evsafta kalem olduğu, senetteki yazılara ilişkin zaman birimleri açısından bir tespite gidilemediği bildirilmesi üzerin;, mahkemece keşidecinin paraf iradesinin ve paraf imzasının çekteki sadece aylar hanesini düzeltmek olduğu, yıllar hanesinin sonradan değiştirildiği parafın yıllar hanesindeki değişikliği kapsamadığı kabul edilerek çekin kambiyo vasfında olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiştir.

Günümüz teknolojik şartlarında yazı ve imzanın yaşının tespitinin mümkün olmadığı ve paraf imza ile düzeltme yazılarının aynı el ve kalem tarafından yapılmasının da zorunlu olmadığı nazara alındığında, paraf imzasının keşide tarihinin gün, ay ve yıl bölümlerinde yapılan tüm değişiklikleri kapsadığının kabulü gerekir.

Bilindiği üzere, bir çekte bulunması gereken yasal unsurların neler olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 692. maddesinde (6102 Sayılı TTK 780) açıklanmıştır. Bu zorunlu yasal unsurları ihtiva etmeyen çek, aynı kanunun 693. maddesinde düzenlenen ödeme yeri ve keşide yerine ilişkin iki istisnai hal dışında kambiyo senedi niteliği taşımayacaktır.

Somut olayda çekin üzerinde yazılı olan keşide tarihi “25.11.2010” tarihidir. Bu tarihin ilk yazılış halinde yer alan ay ve yıl hanelerinin sonradan değiştirilip, bu değişikliğin altının paraf edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ile de bu parafın çeki vekâleten keşide eden kişinin eli ürünü olduğu belirlenmiştir.

Bu durumda; keşide tarihi üzerinde yapılan değişikliğin altına atılmış bulunan parafın keşide tarihindeki her iki değişikliği (ay ve yılı) de kapsadığının kabulü gerekir. (YHGK 22.05.2013 tarih 2012/12-1840 E 2013/753 K )

O halde mahkemece, talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda; keşide tarihi üzerinde yapılan değişikliğin altına atılmış bulunan parafın keşide tarihindeki her iki değişikliği (ay ve yılı) de kapsadığının kabulü gerekir. (YHGK 22.05.2013 tarih 2012/12-1840 E 2013/753 K )

O halde mahkemece, talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/191, Karar No: 2017/1578, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/191 E.  ,  2017/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (mağdureler .. ve ... 'ye yönelik iki kez), çocuğun basit cinsel istismarı (mağdureler ..., ... ve .. yönelik üç kez)

HÜKÜM : Mağdureler ... ve ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) ve mağdureler ..., ...... ile ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ile müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 22.03.2017 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafiine çağrı kağıdının gönderildiği, parçasının döndüğü ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla;

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının istemine uygun olarak CMK'nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesi için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, duruşmanın 22.03.2017 saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... adına Ankara Barosundan görevlendirilerek gelen Av.... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 05.04.2017 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı ele alınmakla 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında mağdure ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Bugün dava evrakı ele alınmakla 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında mağdure ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Okul servis şoförü olan sanığın, eylemlerini koruma ve gözetim yükümlülüğünü kötüye kullanarak gerçekleştirmesine karşın hakkında TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Havva'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Okul servis şoförü olan sanığın, eylemlerini koruma ve gözetim yükümlülüğünü kötüye kullanarak gerçekleştirmesine karşın hakkında mağdure ... yönelik kurulan hükümde TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanmaması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Okul servis şoförü olan sanığın, eylemlerini koruma ve gözetim yükümlülüğünü kötüye kullanarak gerçekleştirmesine karşın hakkında mağdure ... yönelik kurulan hükümde TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanmaması,

Sanığın, mağdure ... yönelik anlık olarak gerçekleştirdiği kalçaya tokat vurma, sarılma ve yanaktan öpme eylemlerinin zincirleme şekilde sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında mağdure Berna'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, mağdureler ... ile ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdureler ... ile ... suç tarihinde onbeş yaşından büyük olmaları, sanığın mağdurelere yönelik eylemlerini cebir veya tehditle gerçekleştirdiğine ilişkin bir delil veya iddia bulunmadığı gibi eylemlerin birden fazla işlenmesine karşın mağdurelerin bu durumu okul veya ailelerine intikal ettirmedikleri, mağdure ... yönelik ise gerçekleştirilen yanaktan öpme ve sarılma eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp mağdurenin de savcılık ifadesinde ilk başta bu eylemleri kötü düşünmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın mağdureler ..., ... ile ... yönelik atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Okul servis şoförü olan sanığın, eylemlerini koruma ve gözetim yükümlülüğünü kötüye kullanarak gerçekleştirmesine karşın hakkında mağdurelere yönelik kurulan hükümlerde TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Okul servis şoförü olan sanığın, eylemlerini koruma ve gözetim yükümlülüğünü kötüye kullanarak gerçekleştirmesine karşın hakkında mağdurelere yönelik kurulan hükümlerde TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27.03.2017 tarihinde verilen işbu karar 05.04.2017 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.