muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3603, Karar No: 2008/5131, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3603 E.  ,  2008/5131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Asliye 6.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait olup müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın alkollü sürücünün sevk ve idaresinde iken karıştığı trafik kazasında zarar görenlere müvekkilince hasar bedellerinin ödendiğini açıklayarak, toplam 10.000,00.YTL. tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda rücu şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayın meydana gelmesinde münhasıran alkolün etkisi olduğu hususu kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TTK'nun 1301. maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda,her ne kadar olayın meydana gelmesinde alkolün etkisi olmadığı belirtilmiş ise de, bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Dosya kapsamından kaza sırasında havanın yağışlı, yolun kaygan ve aydınlatmasız olduğu ve olay yerinde yol çalışması nedeniyle yön levhalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Araç sürücüleri yol ve ... koşullarına göre araçlarını kullanmak zorundadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; içlerinde bir nöroloji uzmanı, bir de İTÜ veya karayolları trafik ... heyeti gibi kurumlardan seçilecek makina mühendisinden oluş-

turulacak bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmalı, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin, kazanın meydana gelmesinde alkol dışında başka etkenlerin var olup olmadığının tespiti ile dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 60.00.-YTL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4001, Karar No: 2012/13346, Tarih: 05.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/4001 E.  ,  2012/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 50/1. maddelerine göre 5 ay hapis cezasının aynı süre gönüllü olmak koşulu ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması yaptırımına çevrilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin, 07.04.2005 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden 213 sayılı Yasanın 359/a-2-son maddesindeki “hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde asgari ücretin esas alınacağına” ilişkin bölümün, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik halinde yer almaması nedeniyle, anılan madde ile hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 50 ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılması gerektiği ve 50/f maddesine göre kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına hükmedilebilmesi için gönüllü olma şartı bulunduğu da gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2000 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; suç tarihine göre sanığın adli sicil özetinde yer alan kayıtların silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5685, Karar No: 2009/13589, Tarih: 22.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5685 E.  ,  2009/13589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 22.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10356, Karar No: 2012/15143, Tarih: 14.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10356 E.  ,  2012/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.000 TL (ıslah ile 2.000 TL ) alacağın, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacıya ait aracın park halinde iken, davalı kurum çalışanlarının çatıdaki karları küreyerek aşağı atması sonucunda hasarlandığını, yaptırdıkları tespit sonucu alınan raporda, araçta meydana gelen hasarın 1.504 TL, aracın değer kaybının 900 TL hesaplandığını belirterek 1.000 TL (ıslah ile 2.000 TL) alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında; çatıdan kendiliğinden düşen kar kütlesinin araca zarar verdiğini, illiyet bağı olmadığını, kusurun bulunmadığını, davacının kendi ihmaliyle olaya sebep olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.

Oluş ve kabule göre; davacının aracında meydana gelen zararın, davalının elemanlarınca çatıdan kar küründüğü sırada düşen kar kütlesinden oluştuğu belirlenememiştir. Zarar, yağan karın kendiliğinden çatıdan akması ve davacı aracına düşen kar kütlesi nedeniyle meydana gelmiştir.O halde; davacı, davalının elemanlarının kar kürümesi nedeniyla zararın oluştuğunu iddia etmiş ise de, kendiliğinden çatıdan düşen kar kütlesi nedeniyle zarar meydana geldiği sübut bulduğuna göre, mahkemece BK.43-44. maddelerine göre davacının müterafik kusuru belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10853, Karar No: 2015/23433, Tarih: 09.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10853 E.  ,  2015/23433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, katılandan satın aldığı araca karşılık verdiği, ... Şubesi'ne ait 8.500,00 TL bedelindeki 20.11.2009 keşide tarihli, keşidecisi ... Ltd. Şti. olan, ... Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü'nün ekspertiz raporuna göre de; üzerindeki gerçek bilgileri kimyasal ve fiziksel yöntemlerle silinip yeniden düzenlenmiş çeki kimden aldığını ispat edemediği somut olayda; resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5858, Karar No: 2015/939, Tarih: 24.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5858 E.  ,  2015/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık .. hakkında verilen 19.07.2013 tarihli hüküm, 22.07.2013 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, dosyanın onanması istemini içeren sanığın 19.09.2013 tarihli dilekçesi temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’in maktül ..’i kasten öldürme ve mağdur ..’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; Olay akşamı sanıklar .. ve .. ile mağdur .., maktül .. ve arkadaşlarının olay yeri olan metruk evde bir araya geldikleri, maktül .. ile sanık .. arasında tespit edilemeyen bir nedenle tartışmanın başladığı, tartışma sırasında sanıklar .. ve ..’nin üzerlerindeki silahları çıkararak, önce maktule daha sonra mağdur .. doğru birden fazla ateş ettikleri, maktulün altı yerinden yaralanması sonucu olay yerinde öldüğü, mağdur .. ise kafasından iki yerinden giriş olacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaralandığı olayda;

1- Maktül .. ve mağdur .. kaynaklanan sanık ..’e yönelik tahrik oluşturacak herhangi bir haksız söz ve davranış bulunmadığı halde, maktül .. öldürme ve mağdur ..’i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde tahrik hükmü uygulanmak suretiyle,

2- Mağdur ..’in saçlı deri occipitalde ve sağ mandibuler de olmak üzere iki yerinden nazal kemikte ve sağ parietal bölgede açık parçalı kırığa ve kafa içi tavmatik değişikliklere neden olacak ve hayati tehlike meydana getirecek ve kırıkların hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek şekilde yaralanması karşısında, zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak mağdur ..’i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde; teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza tayin edildikten sonra, 765 sayılı Kanun ile denetime imkan verecek şekilde karşılaştırma yapılarak lehe yasa tespiti ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 24/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15389, Karar No: 2015/2654, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15389 E.  ,  2015/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9990, Karar No: 2014/4230, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9990 E.  ,  2014/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın genel müdür olarak görev yaptığı...Ticaret Nakliyat Limited Şirketinde mutemet olarak çalışan sanığın, şirket işlerinde kullanılması amacıyla adı geçen şirket tarafından kendi adına düzenlenen 5472443100726520 numaralı ... kredi kartı ile Temmuz – Ağustos 2007 hesap ekstresi döneminde 5.428,48 TL, Ağustos- Eylül hesap ekstresi döneminde 12.238,58 TL şahsi harcamalar yaptığı, yine sanığın iş yerinden ayrıldıktan sonra şirket ait söz konusu kredi kartını kullanarak uçak bileti alıp ...'ya giderek 249,28 USD şahsi harcama yaptığı, akabinde şirket hesaplarında yapılan kontrollerde sanığın, 18.05.2007 tarihinde ... Bankası ...Şubesinde bulunan şirket hesabından 8600 euro nakit çekimi yaptığı halde bunun 2000 eurosunu iade etmeyerek uhdesinde tuttuğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın toplam 10.609,81 TL, 249,28 USD ve 2000 Euro parayı mal edinerek şirketi zarara uğrattığının iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, banka ekstreleri, hesap cetveli ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “200 gün”, ”225 gün” ve “4500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “6 gün” ve “120 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.