muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/25222, Karar No: 2021/2699, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/25222 E.  ,  2021/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, ...a Okulu’nun iki adet camını kırması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK’nun 152/1-a, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, hüküm tarihi olan 14/05/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7695, Karar No: 2019/15800, Tarih: 08.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7695 E.  ,  2019/15800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verildikten sonra,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Arazi niteliğindeki ... Köyü 1490 ve 1503 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve davacı idarece kıymet takdir tutanağında %30 obkektif değer artışı takdir edildiği dikkate alındığında taşınmazın tespit edilen değerine % 30 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken objektif değer artışı uygulamayan bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, Tespit edilen kamulaştırma bedelinden İdarece kıymet takdir tutanağında takdir edilen bedel mahsup edildikten sonra kalan tutarın karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmesine rağmen üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- T.C. Anayasa Mahkemesinin 21/09/2016 tarih ve 2014-7060 başvuru numaralı; 20/09/2016 tarih ve 2015-18161 başvuru numaralı kararları ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 başvuru numaralı kararları gereğince; davacı İdare vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19311, Karar No: 2011/4239, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19311 E.  ,  2011/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11537, Karar No: 2015/7702, Tarih: 25.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11537 E.  ,  2015/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/130622

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.02.2013

NUMARASI : 2009/242 Esas, 2013/48 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar Özgür, Ramazan, Ceylan, Muhammet), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık Mustafa)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Ramazan, Özgür, Muhammet ve Ceylan haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık Ramazan'ın mağdureyle rızası dışında ilişkiye girdiğine ve diğer sanıkların da bu eyleme katıldıklarına dair mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları dışında yeterli delil olmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıkların savunmaları, mağdure beyanları ile hakkında düzenlenen adli rapor, tanıklar Hatice, Bekir'in anlatımları, olayın intikal şekli, zamanı ve tüm dosya içeriğine göre; 14.09.2007 tarihinde, ailesinin karşı çıkması nedeniyle mağdureyle evlenemeyen sanık Ramazan'ın diğer sanıklarla birlikte mağdurenin evinin bulunduğu yere araçla gittikleri, Ramazan'ın burada beklediği sırada diğer sanıkların evin dışında bulunan mağdureyi sürükleyerek araca bindirmelerinin ardından araçta Ramazan'ı görünce direnmekten vazgeçen mağdurenin rızasıyla olay yerinden uzaklaştıktan sonra 17.09.2007 tarihinde resmi nikahla evlenip tanık Bekir'in evinde 10.10.2007 tarihine kadar birlikte yaşadıkları, bu süreçte mağdurenin ailesinin evine iki kez gidip geldiği, mobilya ve perde alışverişine çıktıkları, ilerleyen zamanda aralarında şiddetli geçimsizlik çıkması üzerine mağdurenin evliliğin devam edemeyeceğini söyleyip ailesinin yanına dönmek istemesi nedeniyle 10.10.2007 günü Ramazan'la aralarında tartışma yaşandığı, Ramazan'ın sanıklar Ceylan ve Mustafayla birlikte zorla mağdureyi tanık Bekir'in evinden alıp sanık Mustafa'nın evine götürdükleri ve mağdurenin kriz geçirmesi nedeniyle hastaneye götürdüklerinde zorla kaçırıldığını doktora anlatıp durumun polise bildirilmesi üzerine soruşturmaya başlandığı anlaşıldığından, sanıklar Ramazan ve Ceylan'ın 14.09.2007 ve 10.10.2007 tarihli zincirleme şekilde işledikleri eylemler nedeniyle CMK.nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 109/2-3b-5, 43/1. maddeleri, sanık Özgür'ün TCK'nın 109/2-3b-5, sanık Muhammet'in TCK'nın 109/2-3b-5,31/3. maddeleri gereğince, 10.10.2007 tarihli olayda, evliliği devam ettirmek istemeyip ailesinin yanına dönmek isteyen mağdureyi zorla Mustafa'nın evine götüren sanıkların eylemlerinde ise cinsel amaç bulunmaması nedeniyle Mustafa'nın TCK'nın 109/2-3b maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine dosya kapsamına uymayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15471, Karar No: 2023/4060, Tarih: 08.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15471 E.  ,  2023/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/9 Esas, 2012/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/9 Esas, 2012/225 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.02.2014 tarihli ve 2013/5259 Esas, 2014/490 Karar sayılı kararı ile özetle "kasten yaralama suçundan neticeye etkili olacak şekilde ceza tayin edilmesi gerekirken suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli ve 2017/201 Esas, 2017/621 Karar sayılı kararı ile özetle "yerel mahkemesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine" karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.03.2017 tarihli ve 2017/201 Esas, 2017/621 Karar sayılı kararı ile özetle "yerel mahkemesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine" karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.05.2021 tarihli ve 2017/1-255 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararı ile "sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması" nedenleriyle hüküm bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, kararın gerekçesiz olduğuna, sübuta, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kuzeni ... ile birlikte kardeşi ...'a ait tekel büfesinden hırsızlık yaptığını düşündüğü mağdurun ikametine konuşmak amacıyla gittikleri, taraflar arasında başlayan tartışmanın hangi tarafın başlattığı tespit edilemeyen kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın mağduru batın bölgesinden bıçaklayarak yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 06.12.2011 tarihli raporuna göre, mağdurun, sağ göğsün 10 cm altında düzgün kenarlı 2 cm'lik kesi bulunduğu, mağdurda karaciğer ve diyafram yaralanmasına neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, duyularından ya da organlarından birinin işlevinin yitirilmesi veya zayıflaması niteliğinde olmadığı, tespit edilmiştir.

4. Mağdur beyanları, temyiz dışı mağdurlar beyanları, muayene notları, adlî sicil ve nüfus kaydı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Maddi Hata

Gerekçeli karar başlığında, kendilerine karşı işlenen suçlardan verilen hükümler kesinleşen temyiz dışı mağdurlar ..., ... ve ...'ın gösterilmeleri, mağdur ...'ın ise 08.05.2012 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği halde müşteki olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

B. Sanık Müdafiinin, Kararın Gerekçesiz Olduğuna, Sübuta, Vesaireye Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Maddi Hata

Gerekçeli karar başlığında, kendilerine karşı işlenen suçlardan verilen hükümler kesinleşen temyiz dışı mağdurlar ..., ... ve ...'ın gösterilmeleri, mağdur ...'ın ise 08.05.2012 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği halde müşteki olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

B. Sanık Müdafiinin, Kararın Gerekçesiz Olduğuna, Sübuta, Vesaireye Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatıma uygun şekilde temyiz dışı mağdur ...'ın şikayetten vazgeçmeden önceki ifadesi, temyiz dışı mağdur ...'in Cumhuriyet savcılığınca alınan beyanları ve adlî rapor içeriği birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1773, Karar No: 2025/6021, Tarih: 07.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1773 E.  ,  2025/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/409 E., 2021/2524 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 07.06.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnebolu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10231, Karar No: 2011/352, Tarih: 18.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10231 E.  ,  2011/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait olan 29 Ekim Mah, 189 pafta 1547 ada 18, 72 ve 68 parselde kayıtlı taşınmazlar ile belediyeye ait Emek Mah, 1604 ada 3 ve 4, 1777 ada 14 parsel, Karacaoğlan Mah, 1794 ada 1475 parselde kayıtlı taşınmazların başa baş olarak Belediye Encümeninin 11.02.2004 gün ve 133 sayılı kararı ile takas edildiğini, bu takas işleminde davalının herhangi bir fark vermediğini, takas işlemi nedeniyle taşınmazların konumu itibariyle belediyenin zarara uğradığını, davalının bu takas işlemini kendisine rant sağlamak ve belediyenin eski yönetimiyle işbirliği içerisinde gerçekleştirdiğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalarak 7.000. YTL’nin takas tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, bilahare 30.4.2007 tarihli ıslah talebiyle davalıya geçen taşınmazların davalı tarafından 3. kişilere satıldığı, bu nedenle taşınmazların kıymetlerinin tespit edilerek şimdilik 7.000 TL sinin davalıdan tahsiline, belediye uhdesine geçen davalı taşınmazlarının da tapusunun iptali ile davalı adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takas işleminin 2003 yılında belediye encümeninin kararıyla yapıldığını, kaldı ki takas işlemi yapıldığı tarihte taşınmazların değerlerinin eşit olduğunu, İçişleri Bakanlığı’nca yapılan inceleme sonucunda da takas işlemlerinin 2942 s.y.nın 8. ve 26. maddesine uygun yapıldığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalının talebi üzerine 11.2.2004 günlü Belediye Encümeninin kararı ile davalıya ait taşınmazların imar planında ağaçlandırılacak alanda kalması nedeniyle belediye’ye ait aynı bedelli taşınmazlar ile takas edildiğini, söz konusu takas 2010/10231 2011/352

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalının talebi üzerine 11.2.2004 günlü Belediye Encümeninin kararı ile davalıya ait taşınmazların imar planında ağaçlandırılacak alanda kalması nedeniyle belediye’ye ait aynı bedelli taşınmazlar ile takas edildiğini, söz konusu takas 2010/10231 2011/352

işleminin belediyenin zararına olup, davalının önceki yöneticilerle işbirliği içerisinde gerçekleştiğini, taşınmazlar arasında fahiş fark olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece,dava tarihi itibariyle belediyenin verdiği taşınmazların kıymetinin, davalının verdiği taşınmazlardan yüksek olduğu, 1580 Sayılı Belediye Yasası hükümlerine göre belediye taşınmazlarının temlikine karar verme yetkisinin belediye meclislerine ait olduğu, takas işleminin Encümen kararına göre yapıldığı, meclis kararına dayalı olmayan temliki işlemlerin geçerli bir hukuki sonuç doğurmayacağı ve yasal düzenlemeye uygun olmaksızın yapılan temliki işlemin yolsuz işlem niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalının takas talebi üzerine, takdir komisyonunca davalıya ait taşınmazların 72.665,65 YTL bedelinde olduğu tespit edilerek aynı bedelde 4 adet taşınmazın başa baş takas edilmesine dair Belediye Encümeni’nin 11.2.2004 gün ve 133 sayılı kararı gereğince davalı taşınmazları ile Belediye taşınmazları takas edilmiş, tapuda resmi devirler gerçekleştirilerek taraflar yükümlülüklerini yerine getirmiştir. Öyle olunca, şekil noksanlığı nedeniyle yapılan işlemin geçersizliğini ileri sürmek TMK’nun 2.maddesine aykırı düşer. Davalının, yapılan işlemlerde belediyenin eski yöneticileriyle el ve işbirliği içerisinde olduğu ispatlanamadığı gibi bu hususta yapılmış bir ceza soruşturması da olmadığına göre davanın reddi gerekirken aksine düşünce ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.no.lu bentte açıklanan nedenle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2.no.lu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz talebinin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.