muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6060, Karar No: 2022/10236, Tarih: 12.09.2022

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 2021 tarihli 1577 ile 1585 arası karar sayılı ilamları ve Anayasa Mahkemesinin 21.04.2004 tarihli ve 2017/31861 başvuru nolu kararında belirtilen hususlarda Anayasının 35. maddesindeki mülkiyet hakkı ihlal edilmiş olduğundan belirtilen gerekçelerle bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/12031, Karar No: 2014/14129, Tarih: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12031 E.  ,  2014/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, prim, asgari geçim indirimi, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, çalıştığı dönemlere ilişkin hak ve tazminatlarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının devamsızlık yaptığı gerekçesiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kıdemi göz önüne alınarak tazminatlarından vazgeçerek devamsızlık yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, kaporta teknisyeni olarak çalışan davacı aylık net ücretinin 1.500,00 TL olduğunu ve ayrıca her ay maaşının %20’si kadar prime hak kazandığını ileri sürmüştür. Davalı işveren davacının asgari ücretle prim uygulaması olmaksızın çalıştığını savunmuştur. Dosyada mevcut imzalı ücret bordroları davalı tarafın beyanını doğrulamıştır. Mahkemece, tanık beyanları doğrultusunda aylık ücret 1.400,00 TL net esas alınıp yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuşsa da mahkemece yapılan araştırma yetersizdir. İşçinin meslek unvanı, meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılarak bir sonuca gidilmesi gerekirken tanık beyanları esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı ile fazla çalışma sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda davalıya ait işyerinde 27/02/2002-17/05/2010 tarihleri arasında kaporta teknisyeni olarak çalışmakta olan davacının fazla mesai alacağına ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının haftada ortalama oniki saat fazla çalıştığı belirlenerek fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmışsa da, davanın taraflarının anlatımları, yapılan işin niteliği, tanık beyanları ve mevcut kayıt durumuna göre davacının ortalama yedi saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Mahkemece fazla çalışma alacağı konusunda bu kabule ve emsal ücret araştırması sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31591, Karar No: 2014/32125, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31591 E.  ,  2014/32125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/541-2014/693

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9290, Karar No: 2020/10184, Tarih: 19.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9290 E.  ,  2020/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin “...” olduğu; ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün mernis adresinin “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayı küçüğün nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle, kısıtlı adayı küçüğün nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve küçüğün ikamet adresi tespit edildikten sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26110, Karar No: 2022/2435, Tarih: 14.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26110 E.  ,  2022/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 2021/İHK-35463 sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Temyiz eden ... vekili Av. ... 07/12/2021 dilekçesi ile, asıl alacak ve tüm ferileri yönünden başvurunun konusuz kaldığını ve karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi talep ettiklerini belirterek "Makbuz, İbraname ve Feragatname" başlıklı belge sunmuş, karşı taraf(davalı) vekilinin vekaletnamesinin sulh, ibra, davadan ve temyizden feragat yetkisini havi olduğu anlaşılmış olmakla, İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9987, Karar No: 2014/697, Tarih: 16.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9987 E.  ,  2014/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...'nın 21.09.2010 tarihli olayda eşi olan diğer sanıkla beraber Migros mağazasından 6 kutu bebek mamasını çantasına ve eşinin montunun kollarına saklamak suretiyle herhangi bir ödeme yapmadan mağazadan ayrıldıkları sırada baştan beri sanıkları gören ve takip eden mağazanın özel güvenlik görevlisi tanık Bekir'in sanıkların yanına giderek ödeme yapmadıklarını hatırlatması üzerine sanıkların 6 kutu bebek mamasını çıkararak tanığa verdikleri ve Mahkemece de sanık ...'nın 12.09.2010 ve 16.09.2010 tarihli olaylara karışmadığının kabul edildiği olayda, kesintisiz bir takibin söz konusu olması karşısında eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Mahkemenin de kabulüne göre, sanık ...'nın katıldığı 21.09.2010 tarihli olayda yakalanarak çalınan 6 kutu bebek mamasının katılan mağazaya iade edildiği ve bu tarihteki hırsızlık olayıyla ilgili mağazanın bir zararının bulunmadığı gözetilerek sabıkasız olan sanık hakkında 5271sayılı Kanunun 231. maddesindeki diğer koşulların tartışılması gerekirken, “katılan tarafın zararı tam olarak karşılanmadığından” şeklindeki yasal ve yeterli görülmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9500, Karar No: 2012/1648, Tarih: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9500 E.  ,  2012/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.12.2009 tarih ve 2006/2046 - 2009/1697 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalı tekstil emtiasının davalı tarafından Türkiye/İtalya arasında gerçekleştirilen taşıma sırasında hasarlandığını, sigortalılarına ödedikleri hasar tazminatının davalıdan tahsili için yapılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalının %40 icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yükleme ve istiflemenin ihracatçıya, boşaltmanın ithalatçıya ait olduğunu, taşıma sırasında herhangi bir kaza olmadığını, hasarın kötü ambalajlama sonucu meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile takibin 1.160.82 TL asıl alacak ve 159.80 TL işleyen faiz üzerinden devamına, fazlaya ait istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

15.02.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2010/14990, Karar No: 2010/22164, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14990 E.  ,  2010/22164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7472, Karar No: 2013/22503, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7472 E.  ,  2013/22503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2012 tarih ve 2011/128-2012/615 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ortağı olduğu davalı şirketin amaçları doğrultusunda kredi kartından bir takım harcamalar yaptığını, 24.914,74 TL'nin tahsili için başlattığı icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline takibin devamına, inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sadece şirket müdürünün şirketin amacına uygun harcama yetkisinin bulunduğunu, davacının yaptığı harcamaların şirket amacına uygun harcamalar olarak kabul edilemeyeceğini, davacının 21.000,00 TL sermaye borcu bulunduğunu savunarak, davanın reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait kredi kartlarından davalı adına fatura edilen 14 kalemden oluşan toplam 9.785,59 TL meblağlı fatura bulunduğu, alacak miktarı bilirkişi raporu ile belirlendiği ve likit olmadığı, davacının kötü niyetle takip yaptığına ilişkin delil ve ispat bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 9.785,59 TL asıl alacak yönünden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişken oranda yasal faiz uygulanmasına, işlemiş faiz ve fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı tarafın icra inkar tazminatı, davalı tarafın kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket ortağının şirket adına yaptığı harcamaların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ortağın kendi kredi kartından davalı şirket adına düzenlenen faturalar dikkate alınarak, salt faturaların davalı şirket adına düzenlenmiş olması yeterli görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket ortağının şirket adına yaptığı harcamaların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ortağın kendi kredi kartından davalı şirket adına düzenlenen faturalar dikkate alınarak, salt faturaların davalı şirket adına düzenlenmiş olması yeterli görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa ki, davalı taraf yapılan harcamaların şirket nam ve hesabına yapılmadığını, şirket kayıtlarına girmediğini savunarak, delillerinde defter kayıtlarına dayanmıştır. Bu durumda, davalı tarafın savunmalarında ve delillerinde defter kayıtlarına dayanmış olması dikkate alınarak, davalı tarafa usulünce verilecek kesin süre sonucunda, defter ve kayıtlarını sunması halinde, davalı şirkete ait defter kayıtları bilirkişi vasıtasıyla incelenerek, gerekirse, davalının yemin deliline de başvurduğu hususu da gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9328, Karar No: 2025/811, Tarih: 14.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9328 E.  ,  2025/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/89 E., 2021/170K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 12.03.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6141, Karar No: 2019/16403, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6141 E.  ,  2019/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.