muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/512, Karar No: 2023/6443, Tarih: 06.06.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı raporu ile iş kazası olduğu tespit edilen 19.04.2015 tarihli olayda, davalıya ait işyerinde kamyon şoförü olarak görev yapan müteveffa işçinin, işyeri şantiyesi içinde mıcır dökülen damperi en yüksek noktaya kaldırdığı, ileri geri hareketle boşaltmaya çalıştığı sırada zeminin yumuşak olması nedeniyle kamyonun sağ tarafa yatması sonucu altında kaldığı, ilk tedavisi sonucu istirahat verildiği, istirahatini geçirdiği ...'te boyun fraktürüne bağlı vefat ettiği, 12.07.2017 tarihli ATK 1.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile iş kazası ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu tespit edildiğinden davalının illiyet araştırması yapılmadığına yönelik itirazının yerinde görülmediği, iş kazasının, davalının işletme ruhsatına sahip olduğu mermer işletme sahası olan davalıya ait işyerinde meydana geldiği, diğer davalıyla aralarında aktedilen sözleşme uyarınca "Agrega Üretimi için taş üretimi yapılcak sahadaki agrega olmayacak özellikteki örtünün kaldırılması, delme patlama sonucunda ocağın jeolojik yapısı nedeniyle çıkabilecek agrega olmayacak yapıdaki taşların kırıcı tesise nakledilmeyerek döküm sahasına nakledilip dökülmesi işidir." şeklinde ifade edilen ve asıl işin bir kısmını oluşturan işlerin yükleniciye verildiği anlaşılmakla davalının asıl işveren sıfatı ve bu nedenle sorumluluğu ortadan kalmadığı dikkate alınarak aksine itirazların reddi gerektiği, davalı vekili, meydana gelen kazada işçinin %100 kusurlu olduğunun

SGK Teftiş Raporu ile tespit edildiğini, mahkemece alınan raporda davalıların %80 kusurlu olduğunun belirtildiğini, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi talebinin mesnetsiz olarak reddedildiğini beyanla itiraz ettiği, ilk derece mahkemesince üç ayrı bilirkişi heyetinden rapor alındığı, bilirkişi raporunun yargılama sonucu toplanan delillere göre düzenlenmiş olmasına göre SGK Teftiş Kurulu Raporuna itibar edilmemesinde isebetsizlik bulunmadığı, kusur incelemesine dair bilikişi raporları dikkate alındığında, iş kazasının meydana gelmesinde, işverenin, işyerinde kullanılan ekipmanın çalışanların sağlık ve güvenliğini tehlikeye düşürmesini önleyecek tüm tedbirleri alması, çalışanlara iş sağlığı ve güvenliğine yönelik eğitimlerin verilmesi, denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmesi gereğine ilişkin kurallara uymadığı, işyerinin risk analiz tablosunda mıcır dökümü sırasında sahada manevracı bulundurulması tedbir olarak öngörülmüş olmasına karşın olay anında kazayı önleyecek şekilde manevracı bulundurulmadığı, kamyonun hareket ettiği yumuşak zeminin stabil hale getirilmesi hususunda önlem alınmadığı anlaşılmakla 07.02.2021 ve 19.07

.02.2021 ve 19.07.2021 tarihli bilirkişi raporlarında ittifak edildiği üzere işverenin %80 oranında kusurlu olduğu yönündeki tespitin dosya kapsamına uygun olduğu gözetilerek davalı vekilinin aksine itirazlarının yerinde görülmediği, ilk derece mahkemesince maddi tazminatın tespitine yönelik hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın yaşı ve bakiye ömrünün tespitinde 2010 TRH yaşam tablosunun esas alındığı, davalının bu yönde istinaf itirazı bulunmadığı, kural olarak akif yaşam süresi 60 yaş olarak kabul edilmekle birlikte somut olayda kaza tarihinde müteveffanın 64 yaşını geçtiği halde fiilen çalıştığı dikkate alındığında bilirkişi raporunda bakiye ömür süresinin yarısından da az olacak şekilde aktif yaşam süresinin 70 yaş olarak değerlendirilerek hesaplama yapılmasının dosya kapsamına uygun görüldüğü, davacı eşin yaşı ve 18 yaşından küçük iki çocuğu bulunmasına göre AYİM tablosu dikkate alınarak tespit edilen yeniden evlenme oranında isabetsizlik görülmediği, manevi tazminat yönünden inceleme yapıldığında; olayın meydana geliş şekli, kazalının ölümü nedeniyle eş ve çocukları olan davacıların yaşadığı elem ve ızdırabın derecesi, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, manevi tazminat verilmesine ilişkin temel hukuk ilkeleri, hak ve nesafet kuralları gözetildiğinde, ilk derece mahkemesince takdir olunan manevi tazminat miktarının fahiş olmadığı gerekçesiyle; açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf ettiği hususlarda ilk derece mahkemesinin uyuşmazlık konusu hukuki ilişki ve hususları nitelemesi, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri, delilleri takdir ve değerlendirmesi, uyuşmazlığın çözümü için gereken hukuk kurallarını uygulaması, uyuşmazlık konusu hususları gerekçelendirmesi yerinde olup, kamu düzenine aykırı bir husus da tespit edilmediğinden istinaf itirazlarının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 ve 355 inci maddeleri uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Danış Madencilik A.Ş. Vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Danış Madencilik A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebeplerle aynı doğrultuda kararının bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci, 36 ncı, 40/4 ncü maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 74 üncü ve 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü Maddesi, 4857 sayılı İş Kanunun 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 üncü Maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosyanın incelenmesinde; ... 10. İş Mahkemesinin 2015/609 Esas, 2021/553 Karar sayılı dosyasında hâkim sıfatıyla yargılama yapan Mine Arısoy’un aynı dosyanın istinaf incelemesine de üye sıfatıyla katıldığı ve karar verdiği anlaşılmaktadır.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 36 ncı maddesi “Hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebebin bulunması hâlinde, taraflardan biri hâkimi reddedebileceği gibi hâkim de bizzat çekilebilir. Özellikle aşağıdaki hâllerde, hâkimin reddi sebebinin varlığı kabul edilir: a) Davada, iki taraftan birine öğüt vermiş ya da yol göstermiş olması. b) Davada, iki taraftan birine veya üçüncü kişiye kanunen gerekmediği hâlde görüşünü açıklamış olması. c) Davada, tanık veya bilirkişi olarak dinlenmiş veya hâkim ya da hakem sıfatıyla hareket etmiş olması. ç) Davanın, dördüncü derece de dâhil yansoy hısımlarına ait olması. d) Dava esnasında, iki taraftan birisi ile davası veya aralarında bir düşmanlık bulunması.” hükmünü, 40 ıncı maddesinin 4 üncü bendinin ise; “ Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin başkan ve üyelerinin reddi talebi, reddedilen başkan ve üye katılmaksızın görevli olduğu dairece karara bağlanır. Hukuk dairelerinin toplanmasını engelleyecek şekildeki toplu ret talepleri dinlenmez.” hükmünü içermektedir.

3.Somut olayda; temyize konu edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi’nin kararında heyete katılan hâkim Mine Arısoy'un aynı zamanda İlk Derece Mahkemesinin yargılamasında da bulunduğu anlaşılmakla HMK 36 ve 40. maddeleri gereğince hâkimin davaya bakıp bakmayacağı hususunda bir karar verilmek üzere diğer hususlar incelenmeksizin hükmün bozulması gerekmiştir.

4.Öte yandan; davacı çocuk ...'ın Mahkeme karar tarihinden önce 18 yaşını ikmal ederek ergin hale geldiği halde iş bu davacı asilin velayeten verilen vekalete istinaden temsil edildiği, asil tarafından verilen vekâletin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir. Bu itibarla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

4.Öte yandan; davacı çocuk ...'ın Mahkeme karar tarihinden önce 18 yaşını ikmal ederek ergin hale geldiği halde iş bu davacı asilin velayeten verilen vekalete istinaden temsil edildiği, asil tarafından verilen vekâletin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir. Bu itibarla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

A) Vekâletnamenin veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için davacılar vekili olarak görev yapan Av.... Odabaşıoğolu'na kesin süre verilmesi, vekaletnamenin sunulması halinde dosyaya eklenmesi,

B) Vekâletname sunulmaz ise; 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış işlemlere ve temyiz dilekçesine muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde bu işlemlerin yapılmamış sayılacağı şerhini içeren davetiye ile mahkeme kararı ile dosyaya sunulan temyiz dilekçelerinin iş bu davacı asıllara tebliğ edilmesi, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemlerin tamamlanması gerekmektedir.

5. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

6. O halde, davalı Daniş Madencilik A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz eden davalı Daniş Madencilik A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin istinaf başvurulsunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14660, Karar No: 2023/3847, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14660 E.  ,  2023/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/499 Esas, 2022/1593 Karar

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2014 tarihli ve 2014/16971 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında katılanın kredi kartından üç defada toplam 6.000,00 TL'lik alışveriş yapma şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e, 43/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/304 Esas, 2015/182 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 08.01.2019 tarihli ve 2017/1453 Esas, 2019/160 Karar sayılı kararı ile hırsızlık eyleminde kullanılan cep telefonu numarasına ilişkin sözleşme kayıt örneklerinin getirtilip sanığın imza örneği ile karşılaştırma yapıldıktan sonra alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda ve bilgi sahibi olduğu düşünülen D.A.'nın beyanı alındıktan hukuki durumunun tayininin gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yerel mahkemenin 02.06.2022 tarihli ve 2019/499 Esas, 2022/1593 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 62 ve 53. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteğinde; sözleşmedeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı mahkemece kabul edilmesine rağmen varsayıma dayanarak hüküm kurulduğunu, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat etmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteğinde; sözleşmedeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı mahkemece kabul edilmesine rağmen varsayıma dayanarak hüküm kurulduğunu, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat etmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın ... Master kredi kartından rızası dışında 3 seferde toplam 6.0000,00 TL'lik alışveriş yapıldığı, kullanılan cep telefonu numarası abonelik sözleşmesinin üzerindeki imzaların bilirkişi tarafından karşılaştırmasının yapıldığı ve her ne kadar sanığa ait çıkmasa da sanık hakkında çok sayıda benzer dava açıldığı ve sanığın Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/252 Esas sayılı dosyasında ... adına kayıtlı olan cep telefonu hattının bilgisi dışında sahte belgelerle D.A. ile birlikte satın aldığına dair beyanının bulunduğu ve atılı suçu sanığın işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda beraat eden sanık ... ile daha önce öğrenci evinde kaldıklarını, modemin ... adına kayıtlı olduğunu, kendisinin katılanın kredi kartından alışveriş yapmadığını, bu işi asıl yapan kişinin S.H. İsimli şahıs olduğunu, ...'in ise onun piyonu olduğunu beyan etmiştir.

3. ... T.A.Ş. Operasyon Merkezi, Kart Operasyon Bölümünün 24.03.2011 tarihli yazılarında ...'a ait....0215 nolu ... kartı ile 46.106.37.55 müşteri IP adresi ile 127.0.0.1 iş yeri IP adresinden 25.01.2011 tarihinde saat 13.43:00'da 2.000,00 TL, 13.42:21'de 2.000,00 TL, 13.41:37'de 2.000,00 TL harcamanın ...Telekom isimli iş yerinde gerçekleştirildiği belirtilmiştir.

4. Katılan ...'a ait Ocak 2011 dönemine ait ... Master kart hesap özetinde 25.01.2011 tarihinde 2.000,00'er TL olmak üzere ...Telekom Tic. A.Ş.'den toplamda 6.000,00 TL harcama yapıldığı anlaşılmıştır.

5.... A.Ş.'nin 46.106.37.55 IP numarasının beraat eden sanık ...'e ait olduğu belirtilmiştir.

6....Telekomünikasyon A.Ş.'nin 31.03.2011 tarihli yazılarında 25.01.2011 tarihinde 46.106.37.55 işlem IP'si ile kablosuz-iletişim ..., 19072 kodlu firmasından 15:46:15 - 15:45:36 - 15:44:52 işlem saatinde 2.000,00 TL'lik üç adet, toplamda 6.000,00 TL'lik işlem yapıldığı, 3 işleminde yapıldığı IP adresinin aynı olduğu, tüm işlemlerin 3D güvenlik kodu ile yapıldığı, işlem konusunun ise cep telefonu olduğu belirtilmiştir.

7.Bozma ilamı doğrultusunda ... adına ... GSM şirketince düzenlenmiş ... numaralı ... telefon hattına ait 09.04.2010 düzenleme tarihli telefon aboneliği sözleşmesi aslı üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda sözleşmedeki yazı ve imzaların ...'in eli ürünü olmadığı, imzaların ...'in hakiki imzaları model alınmak suretiyle takliden atıldığı, yazı ve imzaların diğer sanık ...'ın elinden çıktığını gösterir nitelikli kaligrafik bulgu tespit edilemediği belirtilmiştir.

7.Bozma ilamı doğrultusunda ... adına ... GSM şirketince düzenlenmiş ... numaralı ... telefon hattına ait 09.04.2010 düzenleme tarihli telefon aboneliği sözleşmesi aslı üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda sözleşmedeki yazı ve imzaların ...'in eli ürünü olmadığı, imzaların ...'in hakiki imzaları model alınmak suretiyle takliden atıldığı, yazı ve imzaların diğer sanık ...'ın elinden çıktığını gösterir nitelikli kaligrafik bulgu tespit edilemediği belirtilmiştir.

8.Bozma ilamında bilirkişi raporundan ve D.A.'nın beyanının tespitinden sonra hukuki durumun tayin edilmesinin gerektiği belirtilmiş ise de bu tanığın bir çok dosyada sanık olarak yargılandığı, UYAP sisteminden mernis adresinin Kahramanmaraş olarak görüldüğü, tanığın ifadesinin alınması yargılamayı uzatacağı ve mevcut deliller ile yeterli kanaat oluştuğu gerekçesiyle mahkemece dinlenmesinden vazgeçilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aynı öğrenci evinde birlikte kaldığı beraat eden ... adına hat çıkarttığı, bu hattı kullanarak katılanın kredi kartından 3 seferde toplam 6.000,00 TL'lik harcama yaptığı, işbu dosyada atılı suçu kabul etmediği ancak mahkemecede tespit ve kabul edildiği gibi benzer şekilde yargılandığı başka bir dosyada ... adına kayıtlı olan cep telefonu hattının bilgisi dışında sahte belgelerle D.A. ile birlikte satın aldığına dair beyanının bulunduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın atılı suçu aynı gün ardı ardına 13.41.37.744'de, 13.42.21.554'te ve 13.43.00.558'de her seferinde 2.000,00 TL olmak üzere 3 sefer işlediği sabit olduğu halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2019/499 Esas, 2022/1593 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1661, Karar No: 2024/6724, Tarih: 17.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1661 E.  ,  2024/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1201 E., 2023/2753 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bölge Adliye Mahkesince, sanık hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.03.2023 tarihli 2022/2120 Esas ve 2023/1282 Karar sayılı suç vasfının kasten yaralama olması gerektiği yönünden bozma kararı üzerine önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2022 tarih ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilamı ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre direnme kararı verilmiş olsun olmasın, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma sonrası sanık hakkında kurduğu hükmün özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni ve değişik gerekçe içermesi nedeniyle yeni bir hüküm niteliğinde olduğu ve temyiz isteminin Dairece yapılması gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2017 tarihli ve 2017/194 Esas, 2017/386 Karar sayılı kararıyla;

sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve son, 29, 62,53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.11.2018 tarihli ve 2018/486 Esas, 2018/2436 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan ... vekili, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 29,62,53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.11.2018 tarihli ve 2018/486 Esas, 2018/2436 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı (lehe), sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.03.2023 tarihli 2022/2120 Esas ve 2023/1282 Karar sayılı kararı ile sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulüyle, kasten yaralama suçundan sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği, kabule göre de; katılan ...’in suç tarihinde 18 yaşından küçük olması karşısında, temel cezanın çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca tayin edilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2023/1201 Esas, 2023/2753 Karar sayılı kararı ile; önceki hükümde direnilmesi ile sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 35, 29,62,53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; cezanın en üst hadden verilmesi gerektiğine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının kasten yaralama olması gerektiğine, sanığın katılanın yaşı konusunda hataya düştüğünden 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükmünün uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, hata koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR