muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/381, Karar No: 2020/12879, Tarih: 09.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/381 E.  ,  2020/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması karşısında, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın 1072 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'in eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 gün ve 2014/1220 Esas, 2015/453 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228'inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanununun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerine haizdir.

1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir. Öyle ki çoğu zaman 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller, Türk Ceza Kanununun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 Sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs ) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesinde yer alan “ İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 09.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2006/491, Karar No: 2006/3359, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/491 E.  ,  2006/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ... Aktı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK.nun 277 ve takip eden maddelerine dayanılarak tasarrufun iptali istemiyle açılmış, davanın reddine dair verilen karar davacı ... Aktı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK.nun 278. maddesinde (aktin yapıldığı sırada, kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitler) bağışlama hükmünde sayılmış ve iptâle tabi olduğu belirtilmiştir. Dava konusu olayda borçlu şirket tarafından davalı Marijinus Ynte Yohanna Arnouts’a 3 milyar lira bedel gösterilmek suretiyle satışın yapıldığı, mahkemece, alınan bilirkişi raporunda ise taşınmazın gerçek değerinin 19.475.000.000 TL olduğu anlaşılmıştır. Bu haliyle taşınmazın tapuda gösterilen satış bedeliyle, belirlenen gerçek değeri arasında mislini aşan fark bulunduğu meydandadır. Bu nedenle yapılan satış işlemi yasa uyarınca iptale tabidir. Ne var ki; satın alan davalının, tapuda gösterilen bedel dışında satıcı borçluya bir ödemesi varsa bu konudaki delillerini ibraz için kendisine mehil verilmeli ve resmi nitelikte bir ödeme belgesi ibraz edildiği takdirde, bu ödemede tapudaki satış bedeline eklenerek bedeller arasındaki fark değerlendirilip dava sonuçlandırılmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı ...’a geri verilmesine, 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6013, Karar No: 2018/369, Tarih: 29.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/6013 E.  ,  2018/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) ... hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az iki yıl” olarak öngörülmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına çevrilmesine karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan “ en az” ibaresi ile “karar kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, verilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarına” şeklindeki bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda hırsızlık suçundan da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

b) ... hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az iki yıl” olarak öngörülmesi,

c) 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına çevrilmesine karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 29/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3414, Karar No: 2012/2533, Tarih: 22.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/3414 E.  ,  2012/2533 K.**

* RÜŞVET ALMAK

* ŞARTA BAĞLI RÜŞVET

* YETKİLİ OLMADIĞI BİR İŞ İÇİN YARAR SAĞLAMA

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 255

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 252

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 53

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 108

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: KATILANIN DAVALI OLDUĞU DOSYADA FEN BİLİRKİŞİSİ OLARAK GÖREVLENDİRİLİP, RAPOR DÜZENLEYEN SANIĞIN, RAPORA İTİRAZ EDİLMESİ HALİNDE ÇIKACAK KEŞİFTE KATILAN LEHİNE RAPOR DÜZENLEMEK ÜZERE PARA İSTEYEREK KISMEN ALDIKTAN SONRA YAKALANMASINDAN İBARET EYLEMİ; YENİDEN KEŞİF YAPILIP YAPILMAYACAĞININ, YAPILSA BİLE YENİDEN BİLİRKİŞİ OLARAK GÖREVLENDİRİLİP GÖREVLENDİRİLME­YECEĞİNİN BELLİ OLMAMASI, ŞARTA BAĞLI RÜŞVET ANLAŞMASININ YA­PILAMAMASI VE KENDİSİ RAPOR DÜZENLEMESE DE, DÜZENLEYEN KİŞİLERE KATILAN LEHİNE RAPOR DÜZENLETECEĞİNİ İMA ETMESİ NEDENİYLE, 5237 SAYILI TCK’NIN 255. MADDESİNDE DÜZENLENEN “YETKİLİ OLMADIĞI BİR İŞ İÇİN YARAR SAĞLAMA” SUÇUNU OLUŞTURDUĞU GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı Yasa’nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kul­lanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasa’nın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sa­yılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde I… Kadastro Müdürlüğü’nde Kadastro Teknisyeni olarak görev yaptığı ve katılanın davalı olduğu Aralık Asliye Hukuk Mah­kemesi’nin 2005/54 Esas sayılı dosyasında mahkemece keşifte fen bilirkişisi olarak görevlendirildiği ve düzenlediği raporu yerinde bulmayan katılanın, sanıkla bu rapor ile ilgili olarak yaptığı görüşme sırasında, sanığın katılana “rapora itiraz et, hakim yeniden keşif çıkarsın, karşı taraf beşyüz milyon verdi, sen de bir milyar ver, keşifte senin lehine rapor vereyim” demesi üzerine katılanın “hakim seni tekrar keşfe götürmezse ne olacak” dediğinde de, sa­nığın bu kez; “biz birbirimizden haberdarız, senin vekilin benim” şeklinde söylemesi üzerine katılanın, sanığın istediği parayı kısmen verip sanığa suçüstü yaptırarak yakalatması şeklinde gelişen ve sonuçlanan eylemde; yeniden keşif yapılıp yapılmayacağı, yapılsa bile sanığın yeniden bilirkişi olarak görevlendirilip görevlendirilmeyeceğinin belli olmaması, şarta bağlı rüşvet anlaşmasının yapılamaması ve sanığın kendisi rapor düzenlemese de, dü­zenleyen kişilere katılan lehine rapor düzenleteceğini ima etmesi nedeniyle, oluşan eylemin 5237 sayılı TCK’nın 255. maddesinde düzenlenen “yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama” suçunu oluşturduğu halde rüşvet almaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2. maddesinin uygulanmasına dayanak oluşturacak hükümlülüğünün tekerrür uygulamasında gösterilme­mesi, ayrıca aynı madde uyarınca mükerrirler hakkında denetim süresini belirme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hü­kümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salı­verme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. madde ve fıkrası uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” karar ve­rilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenerek infaz yetkisinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11587, Karar No: 2012/21012, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/11587 E.  ,  2012/21012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 02.09.2011 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığını, müvekkili idarenin, davacıya Diyarbakır 1. Noterliği'nin 28 Kasım 2011 tarih ve 30204 yevmiye no ile iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini, 14.12.2011 tarihinde emeklilik sebebi ile işine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile tüm hak ve alacaklarının davacıya ödendiğini, genel müdürlüklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğe göre, sürekli işçi kadroları toplamının 190 adet olması gerekmekte iken, idarelerinde bu miktarın çok üzerinde 318 adet işçi çalıştığını, işçi sayısının fazlalığından ve bütçe kısıtı sebebiyle belirtilen kanun hükmünden dolayı memur alımı yapılamadığını, genel giderler ve personel fazlalığı sebebiyle bütçenin açık vermemesi ve borçların aşağı çekilmesi yönünde önlemler alındığını, ... Genel Müdürlüğü ile Genel-İş Sendikası arasında yapılan Toplu İş Sözleşmesinin işten çıkarılma başlıklı 21. maddesinde, taraflarca kabul edilebilecek bir tenkisat sebebi ortaya çıktığında, emekliliğe hak kazananların işten çıkarılacağının belirtildiğini, müvekkili İdarenin, fesih işlemini kanun ve TİS'ne uygun olarak yaptığını, emekliliğe hak kazanmış olan tüm personelin iş sözleşmeleri ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle feshedildiğini ve yapılan uygulamanın "objektif ve genel" olma kriterlerinin dikkate alınarak yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının emeklilik talebi olmadığı gibi yaşı itibariyle görevini yerine getirebilecek durumda olduğu, Yargıtay yerleşmiş içtihatları gereğince salt emekliliğin fesih için geçerli bir sebep olmadığı, davalı tarafça feshin son çare olması ilkesine dikkat edilmediği, ayrıca davalı işverenin memur almak için davacının iş sözleşmesini feshettiği, iş sözleşmesinin feshinde haklı ve geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda fesih tarihi itibariyle davalı işyerinde norm kadro fazlalığı personel bulunup bulunmadığı, varsa emekliliğe hak kazananların objektif ve genel bir uygulama ile işten çıkarılıp çıkarılmadığının tesbiti bakımından, fesih tarihinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi de dikkate alınarak bilirkişi incelemesi yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte iken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1764, Karar No: 2015/568, Tarih: 09.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/1764 E.  ,  2015/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Hakimliğince (Tic.Mah.Sıf.) verilen 24.12.2013 gün ve 2012/541-2013/972 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası, temyiz incelemesi yapılmak üzere elektronik ortamda Dairemize gönderilmişse de, dosyanın incelenmesinde; elektronik ortamda taranmamış olarak dosyasına kaydedilmiş bir kısım evrak kaydının yapıldığı, taranan bir kısım evrakın okunaksız olduğu ve bu şekliyle dosyanın Yargıtay denetimine elverişli nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından dava dosyasının tamamının ekleriyle birlikte fiziki olarak gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.