muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9957, Karar No: 2014/11788, Tarih: 27.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9957 E.  ,  2014/11788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki meraya elatmanın önlenmesi ve aidiyetinin tespiti davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04.03.2014 gün ve 2014/181 Esas, 2014/2840 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve meranın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Davalı ve davacı vekilleri tarafından kararın temyizi üzerine Dairemizce 2014/181- 2014/2840 E-K sayılı 04.03.2014 tarihli ilamı ile hükmün eksik inceleme yapıldığına işaretle bozulmasına karar verilmiştir. Bu defa davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’mn 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî haklan kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlanndan olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığım davarım her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyannca da köy tüzel kişiliği adma dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtanna aittir. Köy muhtannın hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy demeğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van İllerinde, sınırlan il mülki sınırlan olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-...büyükşehir belediyelerinin sınırlan il mülki sınırlandır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırlan içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldınlmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulunduklan ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldınlan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıklan İlçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırlan içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldınlmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulunduklan ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldınlan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıklan İlçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyannca İlk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Erciş ilçesinin belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerektiğinden Dairemizin 27.10.2014 tarihli 2014/181 Esas - 2014/2840 Karar sayılı ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukanda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 7.10.2014 tarihli 2014/181 Esas - 2014/2840 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILARAK 6360 sayılı yasa uyannca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlannın şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme ret harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2815, Karar No: 2012/1418, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2815 E.  ,  2012/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafiince, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, temyiz edilmesi nedeniyle, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32595, Karar No: 2024/1638, Tarih: 13.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/32595 E.  ,  2024/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/633 E., 2016/354 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; sanığın yetkili kurumdan denetim yapılmasını kendisinin talep ettiği, kişinin kendisini ihbar etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, denetimin sahadan ayrılınmasından yaklaşık 1.5 ay sonra yapıldığı bu nedenle dava konusu atıkların şirket tarafından döküldüğünün şüpheli olduğu, bu hususun 23.03.3025 tarihli bilirkişi raporunda tespit edildiği, atıkların tehlikesiz olarak addedildiği, yerel mahkemenin soyut ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet kararı verdiği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın çevrenin kasten kirletilmesi suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; 21.12.2015 tarihli bilirkişi raporu ve İzmir Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünce düzenlenen 23.01.2013 tarihli inceleme raporundaki tespitler neticesinde, sanığın yetkilisi olduğu şirketin faaliyet konusu ile bahsi geçen atıkların niteliği itibariyle benzer mahiyette olduğu, 21.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda ''Sözü edilen mürekkep çamurunun ilgili çevre, toprak, su, tehlikeli-tehlikesiz kimyasallar bakımından sorun teşkil ettiğinin." belirtildiği ve tüm dosya kapsamından sanığın ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırı olarak mürekkep çamur atıklarını toprağa karıştırmak suretiyle kasten çevreye zarar verdiği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, mahkemenin teşdit gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmakla bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeni ile karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7059, Karar No: 2018/811, Tarih: 12.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7059 E.  ,  2018/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten/ sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, 13 gün boyunca hastanede yattığını ve sonrasında da tedavi masrafı yapmak zorunda kaldığını, yaralanması nedeniyle çalışamayıp maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. maddi ve 20.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 20.01.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 156.968,20 TL'ye yükseltmiştir.Davalı ... şirketi vekili, manevi tazminatın teminat dışı olduğunu, tedavi giderlerinden sorumluluğun SGK'ya ait olduğunu, davacının kusur ve zararı ispat etmesi gerektiğini, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalı ... vekili, davacının hızı nedeniyle kazada kusurlu olduğunu ve davalının kazada kusuru bulunmadığını, davacının zararlarından araç sigortacısının sorumlu olduğunu, ceza davası sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 156.968,20 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacının, davaya konu kazadan önceki çalışmalarını gösterir SGK hizmet cetvelindeki gelirinin, aktif dönem tazminat hesabına esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; davaya konu kazayı yapan aracın işleteni ve sürücüsü olan davalının haksız fiil faili olduğu, haksız fiil tarihi itibariyle temerrüdün oluştuğu gözetildiğinde, davalı için temerrüt tarihinin kaza tarihi olarak kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 19.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin alternatifli olarak, PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre ve TRH 2010 Tablosu'na göre tespiti suretiyle iki ayrı hesaplama yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Tablosu'na göre hesaplama yapılan alternatifte belirlenen miktarı hüküm altına aldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, ... (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekmektedir.

3-Davacının işgücü kaybından kaynaklanan zararının hesabında, hesaba esas alınacak gelirinin belirlenmesi, tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma hayatının, aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa kalan sürenin de pasif çalışma devresini oluşturduğu; işgücü kaybı nedeniyle tazminatın hesabında, pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulü gerektiği, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.Davaya konu edilen işgücü kaybı tazminatının hesaplandığı bilirkişi raporunda; davacının aktif çalışma devresinin 65 yaş sonu olarak kabul edildiği ve bu yaştan sonraki dönem için davacının pasif devrede olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı; pasif devre hesabı yapılırken de, davacının aktif devrede elde ettiği gelirin % 60'ı oranında gelir elde edeceği kabulüyle saptanan gelirden hesap yapıldığı görülmektedir. Davacının aktif devresine ilişkin hesapta, AGİ dahil edilmiş asgari ücretin 1,88 katına denk gelen gelirin esas alındığı gözetildiğinde, pasif devre hesabı için belirlenen gelirin AGİ dahil edilmiş asgari ücretin esas alnıdığı açıktır. Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücretin, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığı olduğu, ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif devre zararının hesaplanmasında dikkate alınmaması gerekir. Bu yönüyle, davacının pasif devre başlangıç tarihi ile bu devre hesabında esas alınacak gelir yönünden, bilirkişi raporu hatalı tespitleri içermektedir.Açıklanan maddi ve hukuksal olgulara göre mahkemece; davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve 60 yaşın ikmalinden sonraki tarihin davacının pasif devresi olarak esas alınması, pasif devre için AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması konusunda, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 12.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/187, Karar No: 2014/6995, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/187 E.  ,  2014/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir ilçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7925, Karar No: 2013/9159, Tarih: 03.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/7925 E.  ,  2013/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin yasal koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle reddine karar verilip gereği görüşüldü:

Özel belgede sahtecilik suçunun oluşumu için, sahte özel belgenin düzenlenmesi ya da gerçek bir özel belgenin değiştirilmesinin yanısıra, zorunlu kurucu unsur olarak da sahte özel belgenin hukuki sonuç doğuracak şekilde kullanılması gerekmektedir. Kendisi tarafından bizzat düzenlenmemiş olsa dahi başkası tarafından sahte olarak düzenlendiğini bilen bir kişinin bu belgeyi bilerek kullanması da özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır. Somut olayda suç tarihinde S.S. Mimarlar ve Mühendisler Kartal Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olan sanık ... ile yönetim kurulu üyesi olan sanıklar ... ve ... ile aynı kooperatifin denetçileri olan sanıklar ... ile ...'nun şikayetçiler aleyhine kooperatif tarafından Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan 2006/540 Esas sayılı alacak davasında, şikayetçi ... imzasını taşıyan 28.02.1998, 31.03.1998, 30.04.1998, 30.05.1998, 30.06.1998 tarihli, şikayetçi ... imzasını taşıyan 31.07.1998, 31.07.1998, 31.08.1998, 30.09.1998, 31.10.1998, 30.11.1998, 31.12.1998, 31.12.1999, 31.12.2000 tarihli makbuzları sahte düzenleyerek ibraz ettiklerinin iddia olunması, 21.05.2007 tarihli bilirkişi raporunda suça konu belgeler altındaki imzaların şikayetçilere ait olmadığının tespit edilip imza ve yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bir incelemenin yapılmamış olması, sanıkların aşamalardaki savunmalarında suça konu makbuzların kendilerinden önceki kooperatif yönetimi döneminde düzenlenmiş belgeler olduğunu, belgelerin ...tarafından kendilerine teslim edildiğini ve belgelerin sahte olduklarını bilmelerinin mümkün olmadığını savunmaları karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle S.S. Mimarlar ve Mühendisler Kartal Konut Yapı Kooperatifinin önceki yönetim kurulu üyeleri ile mali işlemlerini takip eden görevlileri tanık olarak dinlenip, belgeler üzerindeki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından sanıklar ve dinlenen tanıkların imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, 1998, 1999 ve 2000 yıllarına ait kooperatifin bilanço, defter ve belgeleri temin edilerek, şikayetçilere ödendiği belirtilen miktarlarla kooperatif kayıtlarının uyumlu olup olmadıkları, makbuz toplamlarının yüksek olması nedeniyle kooperatifin ilgili yıllar bilançosu ve gelirleriyle uygunluk arz edip etmediği araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2009/10427, Karar No: 2010/8538, Tarih: 13.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10427 E.  ,  2010/8538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 02/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı yan, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan kül ile kül döküm sahalarına dökülen kömür külleri nedeniyle, taşınmazının üzerine yanmış kömür küllerinin çöktüğünü, bu küllerin yağan yağmur ve kar sularının etkisi ile toprağa karışarak topraktaki verimi düşüren ağır metallerden olan nikel metali oranını artırdığını ve bunun sonucunda tarım arazisi vasfının yitirilerek verim kaybına neden olunduğundan uğranılan maddi zararın tazminini istemiştir.

Davalı ise, zarar verilmemesi için her türlü önlemin alındığını, çevreye kimyasal atık yaymadığını ileri sürerek yersiz ve dayanaksız açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,iki kez keşif yapılmış, ilk keşifteki bilirkişi raporu ile davacı yan taşınmazında toprak kirliliği olduğu ve verim kaybının bulunduğu saptanmış ise de yapılan ikinci keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda topraktaki ağır metallerin toprağın kendi oluşumundan kaynaklandığı,üstelik verim kaybına toprağın kirliliğinin değil, bitkinin topraktan aldığı madde miktarının etkili olduğu, dava konusu taşınmazda yetişen bitkilerin topraktan aldığı ağır metallerin düşük düzeyde bulunduğu bu nedenle de verim kaybına neden olmadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.

Davalı tarafından işletilen termik santralden çevreye yayılan atıklar nedeniyle, dava konusu taşınmazın tarım toprağı özelliğini kaybettiği ve verim kaybına neden olunduğu ileri sürüldüğüne göre uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; ziraat fakültelerinin toprak, bitki ve tarım ekonomisi bölümlerinden seçilen uzman akademisyenler ile çevre mühendisi ve ziraat odasının dava konusu yerle ilgili bilgi ve deneyimi bulunan temsilcisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmaz üzerinde keşif yapılmalı, Tarım