muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10456, Karar No: 2012/13393, Tarih: 05.07.2012

2- Sanık müdafiinin, “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003, 16.04.2004 ve 29.12.2004 suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca kısmen istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.07.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2543, Karar No: 2012/996, Tarih: 30.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/2543 E.  ,  2012/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Hüküm : 1- TCK'nın 154/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendi arazisine giden kadastro yolunu tesviye amacıyla öncelikle kadastro teknisyeni getirtip mahallinde ölçüm yaptırması, sonrasında kiraladığı kepçe ile yol açtırdığı sırada özensizlik sonucu katılanın arazisinden bir bölümü de düzeltmesi ve arazideki birkaç zeytin ağacı fidanının sökülmesine yol açması eyleminde kastının bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yerinde bulunmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10352, Karar No: 2013/14164, Tarih: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10352 E.  ,  2013/14164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİNGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının kayden malik olduğu işyerini davalının aralıksız olarak kullandığının ispatlanamadığı gibi ekonomik getirisinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre; kayden davacı Belediyeye ait bulunan 336 ada, 20 parsel ile 1312 ada, 2 parsel (eski 1312 ada, 1 parsel) sayılı taşınmazlar üzerinde kat karşılığı yer altı çarşısı yapım işinin 2886 sayılı İhale Kanununun 51. maddesi uyarınca ihaleye çıkartıldığı, 18.07.2005 tarihinde yapılan ihale sonucunda dava dışı S.İ.Limited Şirketinin uhdesinde kaldığı, ihale komisyon kararı ile yer altı çarşısındaki dükkanların %55,44 payının dava dışı şirkete, geri kalan %44,56 payın ise davacı Belediyeye ait olduğuna karar verildiği, 30.10.2007 tarihinde işlerin geçici kabulünün yapıldığı dava konusu 51 nolu dükkanın ise 2007 yılında dava dışı yüklenici şirket tarafından davalıya teslim edilip anahtarının da verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı belediye ile dava dışı S..İnşaat Şirketi arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile mahallinde yapılan keşif sonrası dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu 51 nolu dükkanın anlaşma uyarınca davacı Belediyeye isabet eden bölümlerden olduğu, dava dışı yüklenici şirketin bu yeri davalıya teslim etmesinin davacı Belediyeyi bağlayan hukuki bir sonuç doğurmayacağı gibi, 2886 sayılı İhale Kanununun 75. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddelerinde belirtildiği üzere ''...taşınmaz mal alımına, satımına, trampa ve tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine ....'' belediye meclisi yetkili kılınmış, ayrıca aynı Kanunun 34/g maddesinde de encümenin, taşınmaz mal satımı, trampası ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulama yönünde görev ve yetkili olduğu belirtilmiştir.

Hal böyle olunca; Belediye Meclisi tarafından satışa dair alınmış herhangi bir karar da mevcut olmadığından taşınmazın yüklenici tarafından davalıya teslim edilmiş olmasında davalıya bir hak bahşetmeyeceği, dolayısıyla davalının kullanımının haksız olduğu, öte yandan davalının bu yerde hak iddia etmesinin de hukuki elatma olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; Belediye Meclisi tarafından satışa dair alınmış herhangi bir karar da mevcut olmadığından taşınmazın yüklenici tarafından davalıya teslim edilmiş olmasında davalıya bir hak bahşetmeyeceği, dolayısıyla davalının kullanımının haksız olduğu, öte yandan davalının bu yerde hak iddia etmesinin de hukuki elatma olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6059, Karar No: 2018/5, Tarih: 08.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6059 E.  ,  2018/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Zehir Katma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Zehir katma suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçi ...'nın CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12936, Karar No: 2011/5936, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12936 E.  ,  2011/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 tarih ve 2005/513-2008/558 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kimyasal madde emtiasının davalının sigortalısı İlhan Nakliyat Taşıma Ltd. Şti. tarafından taşındığı esnada aracın yaptığı kazada zayi olduğunu, müvekkilinin taşıyan, sürücü ve araç maliki hakkında hasar bedelinin tahsili için başlattığı takibe vaki itirazın mahkemece iptaline karar verildiğini, ancak bir kısım alacağın tahsil edilemediğini, davalının yapılan taşımayı “nakliyat mali sorumluluk sigorta poliçesiyle” sigorta örtüsü altına aldığından hasardan sorumlu olduğunu ve davalının 11.459,27 Euro asıl alacak ve gecikme faizinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, tahsilde tekerrür olmamak koşuluyla itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını ve müvekkiline süresinde hasar ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava konusu alacak için taşıyan, sürücü ve araç maliki hakkında Kadıköy 5. İcra Müdürlüğünde 9.626,37 Euro asıl alacak ve 144.50 Euro işlemiş faizi için başlattığı takibe vaki itiraz üzerine Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verildiğinden ve davacının anılan takipte alacağını kısmen tahsil ettiğinden, sigorta şirketince yapılan bir ödemeden söz edilmediğinden davalı ... şirketine karşı dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, taşıma sırasında emtiada oluşan hasar bedelinin taşıyanın nakliyat mali sorumluluk sigortası poliçesini düzenleyen davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Davacının, taşıyanın nakliyat mali sorumluluk sigortasına karşı dava açabileceği ilke olarak kabul edilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamaları da bu yöndedir. Bu durumda, davacının tazmini gereken gerçek zararının belirlenerek davalının kendi sigortalısı olan taşıyana yaptığı ödeme mahsup edildikten sonra ödeme ile zarar arasında bir fark varsa bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18970, Karar No: 2012/39505, Tarih: 25.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/18970 E.  ,  2012/39505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, hükmün açıklanmasının geri bırakıl- madığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının belirlenmesine esas gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 30 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 50 günün 25 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 1000

TL adli para cezasının 500 TL'ye indirilmesi ve hükümden hükmolunan para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1860, Karar No: 2021/4866, Tarih: 15.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1860 E.  ,  2021/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.06.2021 günü temyiz eden davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davacı-davalı ... geldi. Davalı-davacı ... vekillerinin mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Okundu dosyaya kondu. Davalı-davacı ... söz aldı. Ben de mazeret dilekçesini kabul etmiyorum dedi. Mazeretin belgelenmediği görüldüğünden mazeretin reddine karar verildi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/9472, Karar No: 2014/1530, Tarih: 24.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/9472 E.  ,  2014/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2008/547-2012/142

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/03/2012 tarih ve 2008/547-2012/142 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/01/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. M.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde turistik tesis sigorta poliçesiyle sigorta örtüsü altında bulunan B. Turizm A.Ş'ye ait otel ve tesisin 18.11.2007 ve 05.12.2007 tarihlerinde yağan yağışlar neticesi zarar gördüğünü, yapılan tespit sonucu hasarın davalı tarafından yapımı üstlenilen kapı ve pencere doğramalarının yetersizliğinden kaynaklandığının anlaşıldığını, müvekkilince sigortalıya 142.227,00 USD ödendiğini ileri sürerek, 142.227,00 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın müvekkilinden kaynaklanmadığını, Serik Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/196 D. İş nolu dosyasında yapılan tespit sonucu Bata A.Ş'nin zararının 6.000 Euro olarak belirlendiğini, tarafların yapılan iş nedeniyle birbirlerini ibra ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 18.11.2007 tarihinde yağan yağmur nedeniyle oluşan hasarın 18.036,97 TL olduğu, 05.12.2007 günü meydana gelen yağmur ve aşırı fırtına nedeniyle oluşan zararın 10.886,70 TL olarak belirlendiği, söz konusu zararın alüminyum doğramalar ile duvar ve döşeme arasına çekilmesi gereken mastik ve fitillerinin iyi çekilmemesi nedeniyle yağmur sularının otelin içine girmesinden kaynaklandığı, bu şekildeki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan ibranamenin açık ayıplar yönünden geçerli olduğu, sonradan ortaya çıkan gizli ayıpların daha önceden ibra edilmesinin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 28.923,67 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak dava, turistik tesis sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigorta örtüsü altında bulunan B. Turizm A.Ş'ye ait otel ve tesisin 18.11.2007 ve 05.12.2007 tarihlerinde yağan yağışlar neticesi zarar gördüğünü, söz konusu zararın davalı tarafından yapımı üstlenilen kapı ve pencere doğramalarının yetersizliğinden kaynaklandığını ileri sürmüştür. Mahkemece, alınan kök ve ek raporlara davalı vekili itiraz ederek, dış mekan taban (balkon vs) uygulamasını yapan seramik firmasının doğrama ile seramik arasındaki (izolasyonu) derz dolgusunu yapmaktaki yükümlülüğünün hiç tartışılmadığını, bu noktadaki izolasyon eksikliğinin sorumluluğunun müvekkiline yüklenemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunda olan doğramaların uygun kodda monte edildiğini, ancak sonradan başka bir firma tarafından yapılan dış mekan seramik uygulaması yüksek kod ile yapıldığından doğramaların su tahliye deliklerinin kapanmasına ve suyun tahliye edilmeden birikmesine neden olduğunu bildirerek itirazları doğrultusunda ek rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan 09.05.2011 tarihli heyet raporu davalı vekilinin itirazlarını karşılayacak bir tespit içermemektedir. Bu itibarla mahkemece, yukarıda anılan hususlarda davalı vekilinin bilirkişi raporlarına karşı ileri sürdüğü ciddi itirazlarını karşılar şekilde ek rapor alınması gerekirken, davalı vekilinin anılan itirazları cevaplandırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4871, Karar No: 2019/8560, Tarih: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4871 E.  ,  2019/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanıkların duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

A)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin olmadığı ve temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

1-...Boya San. ve Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanık ... ile şirket ortağı ve müdür vekili olan sanık ...’ın 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’in sorgusunda, 2007 yılından itibaren şirket yetkilisi olmadığını, şirketle herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını söylemesi, sanık ...’ın sorgusunda, şirketin 2007 tarihinden sonra yetkilisinin kendisi olduğunu, şirket adına tüm işleri kendisinin yaptığını beyan etmesi, 28.03.2013 tarihli vergi inceleme tutanağının sanık ... tarafından imzalanması ve sanık ...’in 11.06.2007 tarihli vekaletname ile şirketin her türlü iş ve işlemlerinin yürütülmesi amacıyla diğer sanığı vekil tayin ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanıklardan ...’ın sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, işyerinin yetkilisi olmadığı ve suçun bu sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu şeklindeki hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi; sanık ... yönünden ise, sanığın ticaret sicil kayıtlarına göre şirket yetkilisi olduğu anlaşılmakla birlikte, sanık ...’ın beyanı da dikkate alınarak, atılı suçu ne şekilde işlediği ya da işlenmesine iştirak ettiği de gerekçeli kararda tartışılmadan hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30378, Karar No: 2010/27772, Tarih: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30378 E.  ,  2010/27772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.