muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/183, Karar No: 2022/19, Tarih: 13.01.2022

Sanıkların suçun işlenişine yardım eden sıfatıyla gerçekleştirdikleri katkıları; sadece suç aletini temin etmek ve bundan sonra suça sürüklenen çocuğun suç işleyip işlemeyeceğini umursamadan akışına bırakmak yönündeki eylemleri değil, suçun nasıl işleneceğini göstermek ve suçun işlenmesi öncesinde yardımda bulunarak suçun işlenmesini kolaylaştırmak şeklindeki eylemlerinin tümüdür. Suça sürüklenen çocuk... ...tarafından işlenen tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla şerik olarak katkı sağladıkları anlaşılan sanıklar ... ve ...'un, maktulü tasarlayarak kasten öldürdüğünü ikrar eden ve kasıtla davranan asıl fail SSÇ'nin eylemini gerçekleştirmeden önce sundukları katkının, suça sürüklenen çocuğun eski eşinin öldürülmesine hizmet edeceğini bildikleri ve bu yönde suça sürüklenen çocuğa yardım etmeyi istedikleri, dolayısıyla iştirak iradesi ile hareket ettikleri dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmaktadır.

Sanıklar ... ve ... suça sürüklenen çocuk...’a silah temin etmek, silahın nasıl kullanılacağını göstermek, suça sürüklenen çocuğu suçu işleyeceği... ilçesine kiraladıkları araçla götürmek ve nihayet vardıkları yerde temin ettikleri silahı suça sürüklenen çocuk...’a vererek olay yerinden ayrılmak şeklinde gerçekleşen eylemleriyle; suçun asıl faili olan suça sürüklenen çocuk...’ın maktul ...’e karşı işlediği tasarlayarak kasten öldürme suçuna, TCK’nın 39/2-b,c maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri, sanıkların cezai sorumluluğunun belirlenmesi sırasında sadece TCK 39/2. maddesi hükümlerinin uygulanması gerekirken, mahkemece şerikler hakkında belirlenen temel cezada önce TCK’nın 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması devamla belirlenen ceza üzerinden TCK’nın 39/2. maddesinin uygulanması suretiyle indirim yapılması imkânının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla; Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, Özel Dairenin bozma ilamında belirtildiği gibi tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak eden sanıklar hakkında, TCK'nın 82/1-a, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken; sanıklar hakkında belirlenen temel cezada önce olayda uygulanması mümkün olmayan TCK’nın 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması, devamla belirlenen ceza üzerinden TCK’nın 39/2. maddesinin uygulanması suretiyle indirim yapılması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarih ve 279 - 376 sayılı direnme kararına konu hükmünün; sanıklar ... ve ...’un eylemlerini bilerek ve sonucunu da isteyerek gerçekleştirdikleri, olası kast hükümlerinin olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, sanıkların TCK’nın 82/1-a, 39, 62, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden, BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarih ve 279 - 376 sayılı direnme kararına konu hükmünün; sanıklar ... ve ...’un eylemlerini bilerek ve sonucunu da isteyerek gerçekleştirdikleri, olası kast hükümlerinin olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, sanıkların TCK’nın 82/1-a, 39, 62, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden, BOZULMASINA,

2-) Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.01.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1116, Karar No: 2016/13893, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1116 E.  ,  2016/13893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/06/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 17.400.35 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/29608, Karar No: 2014/24211, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29608 E.  ,  2014/24211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaklık Jandarma Karakol Komutanlığı görevlilerince yürütülen önleyici kolluk devriyesi faaliyeti sırasında, kolluk görevlilerinin hareketlerinden şüphelendikleri sanığın kimlik kontrolünü yaptıkları sırada, sanık ...'nın cebinden çıkarttığı beyaz mendile sarılı eşyayı yere attığının görüldüğü, yerden alınıp içine bakılan mendil içerisinden 30 adet sikkenin çıkması üzerine, sanığın üst aramasının yapıldığı ve bir sigara paketi içerisinde 72 adet daha sikkenin bulunduğu, bunun üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanığın verdiği ifadelerde hayvanlarını otlatırken bir dere kenarında bu sikkeleri bulduğunu ve evinde muhafaza ettiğini, olay günü de bu sikkelerin değerini öğrenmek için Denizli iline gittiği esnada yakalandığını beyan ettiği, gerek 08.03.2012 tarihli Müze Müdürlüğü raporundan, gerekse 28.11.2012 tarihli arkeolog bilirkişiden alınan rapordan anlaşılacağı üzere, sanıktan ele geçirilen sikkelerden 65 adedinin 2863 sayılı Kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi kültür varlığı oldukları, tüm dosya kapsamından davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçunu oluşturduğu ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin ise, sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu eserlerden 38 adet sikkenin günümüz yapımı, dolandırıcılıkta kullanılabilecek nitelikte olduğunun, bu nedenle de müzede saklanması gerektiği belirtildiği halde, sanıktan ele geçirilen eserlerden belirtilen 38 adet sahte sikkenin de 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadesine karar verilmesi,

28.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu eserlerden 38 adet sikkenin günümüz yapımı, dolandırıcılıkta kullanılabilecek nitelikte olduğunun, bu nedenle de müzede saklanması gerektiği belirtildiği halde, sanıktan ele geçirilen eserlerden belirtilen 38 adet sahte sikkenin de 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 9. bendinde yer alan “taklit olduğu anlaşılan sikkelerin sahibi olan sanığa iadesine” ibarelerinin “taklit olduğu anlaşılan 38 adet sikkenin de Müze Müdürlüğü'ne teslimine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13577, Karar No: 2024/21520, Tarih: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13577 E.  ,  2024/21520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.09.2024

SAYISI : 2017/1002 E., 2017/1001 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.09.2024 tarihli ve 2017/1002 Esas, 2017/1001 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4490, Karar No: 2020/4807, Tarih: 14.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4490 E.  ,  2020/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili nezdinde sigortalı olan işyerinde 26/11/2014 tarihinde yoğun yağış sebebiyle hasarın meydana geldiğini, 25/11/2014 tarihini 26/11/2014 tarihine bağlayan gece, tüm gece boyunca yağan yağmur sularının sigortalı işyerinin bodrum katından kanalizasyon borularından geri teptiğini, sigortalı iş yerinin bodrum katına 6-40 cm yüksekliğinde su dolduğunu ve sigortalı işyerindeki teşhir amaçlı olarak paletsiz durumdaki mobilya emteaları ile demirbaşlarda hasarın meydana geldiğni, sabah iş yerine giden sigortalı iş yeri yetkililerinin derhal ... B. Şehir Belediyesinden ve Meski'den suyun tahliyesi talebinde bulunduklarını, ancak tüm vidanjörlerin çalışmakta olduğu bilgisi verilmiş, bu sebeple suyun tahliyesi kısa sürede gerçekleşememiş ve neticede hasar miktarının arttığını, söz konusu hasar sebebiyle müvekkil şirket tarasından sigortalıya 69.915,14 TL'yi 23/12/2014 tarihinde, 590,00 TL'yi ise 30/12/2014 tarihinde olmak üzere toplam 70.505,14 TL'yi ödeme yapıldığını yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile, 35.252,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 23/12/2014 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dava, iş yeri sigorta poliçesi kapsamında sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dava, iş yeri sigorta poliçesi kapsamında sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekilince, davalının sorumluluğunda olan rögarın tıkanması ile geri tepen yağmur sularının sirayeti iddiası ile sigortalı iş yerinde oluşan ve sigortalıya ödenen hasarın tahsili talep edilmiş, mahkemece mahalinde yapılan keşifle inşaat mühendisi ve mimar bilirkişiden alınan raporda, Meskiye ait kanalizasyon rögarı tespiti ile işyerinin zemin katındaki su tahliye rögarı ile meskiye ait kanalizasyon borusunun tıkanmış olduğu ve geri tepme sonucu rögardan içeri yağmur sularının girmiş olacağı kanaatinin oluştuğu, sigortalı iş yeri bodrum katındaki su tahliye sisteminin bu gibi risklere karşı koruma tedbirlerini yeterince alınmadığı, mobilya gibi sudan doğrudan zarar görecek ürünleri bodrum katta zemine sıfır konumlandırıp en az 50-60 cm yerden yüksek raf vb. sistemin üzerine oturtması gerektiğini belirterek davacının bu işyerini mevcut şartlarla sigortaladığını bu nedenle davalının %50 oranında kusurlu olduğunu, sigortalı işyerinin %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece rapor hükme esas alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Zararın, davalının sorumluluğunda bulunan rögar hattının yetersizliği sebebiyle meydana geldiği sabit olup, binanın geri tepmeyi engelleyici sisteminin bulunmaması tesis sahibi olan davalının BK 58. maddesi hükmüne göre zarardan sorumluluğuna ilişkin illiyet bağını ortadan kaldırmaz ise de; binada geri tepmeyi önleyici önlemlerin bulunmaması halinde sigortalının davranışları zararın artmasına etken olup 818 Sayılı BK 43 ve 44. maddeleri gereği davacının

(sigortalının) müterafık kusuru dikkate alınarak tazminattan belirlenecek oranda indirim yapılması mümkün olabilir. Keza; mahkemece yapılan keşifte bilirkişilerce sigortalı iş yerinde geri tepmeyi engelleyici sistemin olup olmadığı incelenmeksizin rapor tanzim edilmiştir.

Buna göre; mahkemece yapılacak iş; sigortalı iş yerinde davaya konu su basması olayı nedeniyle Meski Atıksuların Kanalizasyon Şebekesine Deşarj Yönetmeliği 'nde belirlenen geri tepme geri tepmeyi önleyici sistem bulunup bulunmadığının konusunda uzman bilirkişi tarafından yerinde keşif yapılmak suretiyle tespiti ile geri tepmeyi önleyici sistemin varlığının ya da yokluğunun, zararın oluşmasına ve artmasına etkisinin olup olmadığının, sigortalının müterafık kusurunun olup olmadığının değerlendirilerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile sigortalının % 50 kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3-Kabule göre de deşarj yönetmeliğine göre yaptırılması zorunlu olan geri tepmeyi önleyici sistemin bina sahibi yaptırma durumunda ise de bu sistemin olup olmadığını kontrol denetleme yapma, binanın sisteme bağlama ve kullanmaya izin verme görevi de davalı idareye ait olup bu nedenlerle sigortalıya %50 kusur verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 14/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.