muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7137, Karar No: 2020/796, Tarih: 04.02.2020

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.”

Bizim CMK sisteminde C.Savcısının re’sen araştırma ilkesi geçerlidir, her şey delil olabilir, bir delil toplar iken kimseden herhangi bir talep gelmesine gerek yoktur, C.Savcısı tüm delilleri kendisi toplamalıdır.

Önemli olan C.Savcısının suç işlendiği izlenimini veren hali öğrenmesidir, bu halin şüphe derecesi basit bile olsa incelemek görevi vardır. Bu izlenimi ne biçimde öğrendiğinin bir önemi bulunmamaktadır. C.Savcısı maddi gerçeğe ulaştırmak için ne yapması gerekiyorsa hepsini yapması gerekir.

Genellikle C. Savcılarına olay, müştekinin şikayet dilekçesi ile gelir, bu dilekçe üzerine C.Savcısı müştekiyi ayrıntılı olarak dinler, hangi olaydan ve hangi kişilerden şikayetçi olduğunu tespit eder. Daha sonra arama, iletişimin tespiti, gizli soruşturmacı görevlendirme gibi koruma tedbirlerine başvurmanın gerekli olup olmadığını belirler. Müşteki beyanına göre olay hakkında bilgi ve görgüsü olan var ise, onları tanık olarak dinler. Toplanması gereken başka delil var ise bunları da toplar. En son da sanığın savunmasını alır. Sanığın savunmasına göre toplanması gereken deliller var ise onları da toplar.Her suç için, ayrı bir yöntem uygulanarak, farklı dellillerin toplanması söz konusu olabilir. Toplanan bu deliller ışığında, soruşturma sonucu, suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe oluşturuyor ise, CMK’nın 170. maddesi uyarınca iddianame düzenleyecek; soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli yüphe oluşturacak delil elde edilememesi halinde CMK’nın 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilecektir. C.Savcısı tarafından bir karar verilebilmesi için etkin ve yeterli bir soruşturma yapılmış olması gerekir. İddia edilen eyleme ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilmeden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilemez.

C.Savcısı tarafından verilen bu karara karşı, CMK’nın 173. maddesi uyarınca Sulh Ceza Hakimine itirazda bulunulabilir. Sulh ceza hâkimliği, yapılan itiraz üzerine üç farklı karar verebilir;

C.Savcısı tarafından verilen bu karara karşı, CMK’nın 173. maddesi uyarınca Sulh Ceza Hakimine itirazda bulunulabilir. Sulh ceza hâkimliği, yapılan itiraz üzerine üç farklı karar verebilir;

a- Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz veya yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle soruşturmanın tamamlanması için soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, dosyayı o yer Cumhuriyet Başsavcılığına iade ederek bu hususta talepte bulunabilir, Cumhuriyet Başsavcılığı bu şekilde iade edilen dosyayı yeniden soruşturmaya kaydını yaptıktan sonra belirtilen eksiklikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

b- Soruşturmanın tam yapılıp, delillerin takdirinde ve oluşan kanaatte bir yanlışlık ve eksiklik olmadığını tespit ederse ve kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa istemi gerekçeli olarak reddeder.

c- Sulh ceza hâkimliği mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğunu tespit eder ve istemi yerinde bulursa, kamu davasının açılmasına karar verir. Bunun üzerine Cumhuriyet savcısı dosyanın yeniden soruşturmaya kaydını yaparak başka bir işleme gerek olmaksızın yetkili ve görevli mahkemeye hitaben düzenleyeceği iddianame ile dosyayı ilgilimahkemeye gönderir.

İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

CMK’nın 309. maddesinde de Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunması halinde Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği hususu düzenlenmiştir. Maddede geçen hüküm tabiri, mahkemeler tarafından CMK’nın 223. maddesi uyarınca verilen kararları anlatır iken karar tabiri ile hakimlikler ve merciiler tarafından verilen kararları ifade edilmektedir.

İtiraz üzerine verilen kararlar aleyhine, Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği Doktrinde ve yargısal kararlarda kabul edilmektedir. Ancak Doktrinde aksi görüşler de mevcuttur.

CMK’nın 172. maddesinin ikinci fıkrası önce 680 sayılı KHK ile daha sonra da bu KHK’nın 7072 sayılı Kanunla aynen kabulü ile değiştirilmiş ve “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” biçimini, almış ve aynı KHK ve Kanunla da 173. maddeye “İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.” şeklinde altıncı fıkra eklenmiştir.

Zikredilen CMK’nın 172/2 ve 173/6. maddeleri çok açıktır. Karar kesinleştikten sonra, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz, bunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak somut olayda yaptığımız yargılama, itiraz mercii tarafından verilen kararın kanun yararına bozma yolu ile denetlenebilip denetlenemeyeceği hususuna ilişkindir. Yargıtay’ın 90 yıllık uygulaması itiraz mercilerinin kesin olarak verdiği kararların kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebileceği yönündedir. CMK’nın 172/2 ve 173/6. maddelerindeki düzenlemeler, hem maddi olay hem de hukukilik denetimi yapacak olan itiraz makamının kararının doğru olup olmadığını denetlemeye engel değildir. Yasa koyucu, hiçbir şekilde, sadece şikayet dilekçesi üzerine dilekçede gösterilen hiçbir delili toplamadan kovuşturmaya yer olmadığına karar veren Başsavcılığın kararına yapılan itirazı reddeden sulh ceza hakimliği kararını korumayacaktır. Ayrıca asıl hukuki güvenlik ilkesi, vatandaşların hukuka, yargıya, adalet makamlarına duyduğu güvenin boşa çıkarılmamasını gerektirir. Aksi bir düşünce itiraz makamının her türlü kararının kanun yararına bozma yolu ile denetlenmesini ancak kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın denetlenememesi gibi bir sonuç doğuracaktır. Mezkur düzenlemelerin, aksi bir şekilde yorumlanması C.Savcısı ve Sulh Ceza Hakiminin kararlarının denetlenememesi sonucunu doğuracaktır. Etkin bir soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi, CMK’nın 160. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine ilişkin karara karşı kanun yararına bozma talebinin içeriğine girilerek bir karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/17690, Karar No: 2013/25149, Tarih: 04.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/17690 E.  ,  2013/25149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ( Kapatılan Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

01.05.2008 günlü ek kararın, önceki yargılama aşamasında, katılan ... vekili olan Av. ...'e 06.12.2010 günü tebliğ edilip, adı geçen vekilin ek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurmadığının anlaşılması karşısında;

Avukatlık sözleşmesi, kamu davasında verilen hükmün kesinleşmesiyle sona erdiğinden ve yazılı, sözlü ya da eylemli biçimde yenilendiğine ilişkin bir hal gerçekleşmediğinden;

Katılan ...'ın ilk yargılamadaki vekili olan Av. ...'den varsa vekalet ilişkisinin devam ettiğine ilişkin belgeler istenerek eklendikten; yoksa anılan ek kararın, adı geçen vekilin mahkemeye hitaben verdiği 01.04.2008 tarihli, "Hükümlü hakkında, ceza indiriminden faydalanmasına muvafakat etmediklerine" ilişkin dilekçenin bir örneği de eklenerek, aksi yönde beyanda bulunmadığı takdirde, hükümlü hakkında kısmi iade nedeni ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat etmemiş sayılacağı ihtaratı ve ek karara karşı başvurabileği yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklamayla birlikte katılan ...'a tebliğ edilip, tebligat belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi ve bu konuda düzenlenecek ek tebliğname de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6558, Karar No: 2010/13913, Tarih: 16.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6558 E.  ,  2010/13913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece,davacılardan ... tarafindan açılan davanın husumetten reddine, davacılardan ... tarafindan açılan davanın kısmen kabulü ile,itirazın 3.648 TL üzerinden iptaline ve davacı lehine icra tazminatına karar verilmiş,hüküm davacılar vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacılar vekilinin kira alacağına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacılar vekili, dava dilekçesinde; Dayalı kiracı hakkında 30.4.2007-29.6.2008 kira dönemine ait ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve %40 icra tazminatı verilmesini talep etmiştir.Davalı,davacı ev sahibi ile aralarında kira miktarı hususunda anlaşmazlık bulunduğunu,icra takibinde fahiş bir kira talep edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Davacılar vekili tarafından yargılama sırasında 1.1.2006 başlangıç tarihli ve bir yu süreli bir kira sözleşmesi ibraz edilmiş,davah tarafça bu sözleşme altındaki imza inkar edilmeyerek,davacının önceki yıllarda kendisinden boş kira kontratı aldığını,ibraz edilen sözleşmenin yazı ve rakamlarının sonradan doldurulduğunu savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasında daha önce görülen tahliye taahhüdüne nedeniyle tahliye davasında yıllık kira bedelinin 2.400 TL olarak gösterildiği gerekçesiyle yıllık kira bedeli 2.400 TL olarak kabul edilip,bu miktar üzerinden aylık kira bedelinin ve davacının talep edebileceği alacağın belirlendiği görülmüştür. Davacı, her ne kadar davada dayanılan icra takibinde sözlü kira akdine dayanmış ise de,yargılama sırasında yazılı bir kira sözleşmesi ibraz etmiş,ibraz edilen kira sözleşmesinin altındaki imzaya dayalı tarafça karşı konulmamış ve takip konusu kiraların ödendiğine ilişkin bir ödeme belgesi de sunulamamıştır. Bu durumda 1.1.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi geçerli olup tarafları bağlar. Bu kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün üçüncü maddesinde düzenlenen artış şartı da belli ve muayyendir. Bu nedenle mahkemece davacının yargılamada ibraz ettiği ve davalı tarafça imzası inkar edilmeyen kira sözleşmesi hükümleri gereğince takip konusu aylar kiraların belirlenmesi ve belirlenen bu kira parası üzerinden itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında görülen tahliye davası sırasında gösterilen yıllık kira bedelinin esas alınması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün alacağa yönelik olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2862, Karar No: 2017/2258, Tarih: 19.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2862 E.  ,  2017/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Silahla geceleyin yağma suçunun, mağdurun konutunda işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (h) bendlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan bendler ile uygulama yapılması, olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve aynı Yasanın 61.maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 722,00.-TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4697, Karar No: 2012/10001, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4697 E.  ,  2012/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline kasko sigortalı... plakalı aracın 05/12/2009 tarihinde davalıların sahibi ve sürücüsü bulunduğu ... plakalı aracın çarpması ile maddi hasara uğradığını, olay sebebiyle araçta müvekkili tarafından yaptırılan ekspertiz sonucunda 16.500,00 TL hasar tespit edildiğini, hasar bedelinin 08/01/2010 tarihinde sigortalı araç sahibine ödendiğini, ödedikleri bedelin rücuen tahsili için başlattıkları takibe davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Davacının sigortalısının yeşil ışığın yanmasını beklemeden kalkış yapması nedeniyle kazanın oluşumuna sebebiyet verdiğini ve tam kusurlu olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile, 16.500,00 TL asıl alacak, 474,37 TL işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.'nun 1301. (6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472/1) maddesi uyarınca açılmış bulunan, sigortacının sigortalısına ödediği bedelin, zarara sebebiyet veren üçüncü şahıstan halefiyet yoluyla rücuen tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; Kazanın meydana gelme şekli dikkate alındığında, sürücü ...'nin yönetimindeki 34 UF 9502 plakalı aracın kırmızı ışıkta geçtiği ve kazaya neden olduğu tespitinden sonra, kaza-

nın meydana gelmesinde asli ve %100 oranında kusurlu olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmaktadır.

Karayolları Trafik Yasası'nın 85. maddesi ile, işleten için öngörülen sorumluluk, tehlike sorumluluğudur. Diğer bir anlatımla kusur sorumluluğuna dayanmayan, salt aracın kullanılması sonucu, meydana gelen zarardan sorumlu olunması durumudur.

Somut Olayda, kazanın kavşak içerisinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bilirkişilerin olasılıklı değerlendirmeleri dışında, dosyada kazanın meydana geliş şeklini tam olarak açıklığa kavuşturacak başka delil bulunmamaktadır. Bu itibarla, yukarıda bahsedilen tehlike sorumluluğu gereğince, taraflar arasında %50 oranında kusur dağılımı yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda davalı sürücü %100 kusurlu kabul edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15905, Karar No: 2013/11442, Tarih: 27.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/15905 E.  ,  2013/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; ... 1. Sulh Ceza Mahkemesiyle Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, idari para cezasına konu olayın niteliğine ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2012 gün ve 2012/478 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/610, Karar No: 2021/6380, Tarih: 27.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/610 E.  ,  2021/6380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/465 Esas–2018/452 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/04/2021 günü aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/465 Esas – 2018/452 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın, dosyada mevcut tapu kaydına göre yargılama devam ederken dava dışı ... Kobi Sanayici Toplu İşyerleri Yapı Kooperatifi’ne 22.05.2017 tarihinde satıldığı anlaşıldığından, davalının malik sıfatının kalmadığı gözetildiğinde, dava dışı olan malikin, Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesine göre davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile şimdilik sair yönler incelenmeksizin hükmün HMK 371. md gereği BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21784, Karar No: 2013/10196, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21784 E.  ,  2013/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamuya ait eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, Ankara ... İçkale İlköğretim Okulu'nun giriş kapısının camını kırarak içeri girdiği, içerdeki odaları karıştırarak, iki adet bilgisayar kasası, faks cihazı ve modemi çaldığı, olayın, görgü tespit tutanağı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre doğrulandığı, böylece suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme ve kamuya ait eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.