muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7444, Karar No: 2013/27284, Tarih: 30.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/7444 E.  ,  2013/27284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, dava hakkında görevsizlik kararı vermiş, görevsizlik kararından sonra ise davanın açılmamış sayılmasına karar vererek davanın açılmamış sayılmasına dair verilen ek kararın süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağı talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Görevsizlik kararından sonra mahkemece 05/07/2013 tarih ve 2012/126 E –2013/393 K sayılı ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı, mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair ek kararı temyiz etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına dair ek kararın hukuka uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağı talebinde bulunmuştur.Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.Mahkemenin görevsizliğine dair verilen ve HMK na uygun olarak kurulan kısa karar davacı vekilinin yüzüne karşı 16/05/2013 tarihinde tefhim olunmuştur.Bahse konu görevsizlik kararında, HMK nun 20 nci maddesi gereğince süresi içinde müracaat edilmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği açıkça belirtilmiştir.Görevsizlik kararından sonra, davalı vekili 04/07/2013 tarihli dilekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini mahkemeden talep etmiştir.

Davalı vekilinin talebi üzerine mahkemece 05/07/2013 tarih ve 2012/126 E – 2013/393 K sayılı ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Davacı, mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair ek kararı temyiz etmiştir.HMK nun 20 nci maddesin birinci fıkrasında aynen;"Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. " denmiştir.Yukarıda yapılan tespitler ve yazılı kanun maddesi kapsamında somut olay incelendiğinde, usulüne uygun olarak kurulan görevsizlik kararının davacı vekilinin yüzüne karşı 16/05/2013 tarihinde tefhim olunduğu, davacı vekilinin yasal iki haftalık süre içinde dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmediği, mahkemece yukarıda tarih ve numarası yazılı ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği iş bu ek kararın hukuka uygun olduğu ve onanması gerektiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya uygun yerel mahkemenin 05/07/2013 tarih ve 2012/126 E – 2013/393 K sayılı davanın açılmamış sayılmasına dair EK KARARININ ONANMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/398, Karar No: 2022/10438, Tarih: 25.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/398 E.  ,  2022/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

23.11.2013 tarihli tutanak içeriğine göre mağdurun evinden hırsızlık yapıldığı yönündeki ihbar üzerine çevrede yapılan araştırmada şüphe üzerine sanığın durdurulduğu, kimlik kontrolünün yapılmak istendiği, ancak sanığın kimliğinin üzerinde olmadığını, evde bulunduğunu beyan etmesi üzerine, sanığın evinin önünde kimliğini getirmesi beklendiği esnada kolluk görevlilerince sanığın ikamet bahçesinde kuş sesleri duyulduğu, bahçedeki kümes kontrol edildiğinde mağdura ait suça konu 9 adet güvercinin bulunduğu, bunun üzerine sanığın atılı suçu ikrar ederek mağdurun ikametinden 1 adet de bakır kazan çaldığını beyan ettiği, müştekinin evinden çaldığı 1 adet bakır kazanı sakladığı yeri kolluk görevlilerine göstererek müştekiye soruşturma aşamasında iadesini sağladığının anlaşılması karşısında;mağdurdan kısmi iadede bulunan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13503, Karar No: 2022/12758, Tarih: 06.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/13503 E.  ,  2022/12758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi,

08/12/2020 tarih, 2019/424 esas ve 2020/229 karar

b) İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin05/03/2021 tarih, 2021/490 esas ve 2021/587 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteklerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteklerinin eleştirili esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleblerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13748, Karar No: 2012/15322, Tarih: 29.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/13748 E.  ,  2012/15322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, dosya içeriğine, savunmaya, bilirkişi raporuna ve kolluk araştırma tutanağına göre 2005 yılı haziran ayına kadar sanığın tutanağa konu meskende ikamet ettiğinin, sanığın ikamet etmediği tutanak sonrası dönemdeki tüketimlerdeki artış ve 2008 yılında yapılan keşifte tespit edilen kurulu güç değerlerinden sanığın sorumlu tutulamayacağının anlaşılması ve suç tarihinden önce sanığın oturduğu döneme ilişkin kurulu gücün belirlenememesi karşısında mahkemenin sanığın beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnağmedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3193, Karar No: 2011/5695, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3193 E.  ,  2011/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; sanık hakkında atılı suçtan akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2006 gün ve 2006/99 Esas, 2006/649 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun babası olan müştekinin 11.04.2006 tarihli celsede davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu vekilin hükmü temyiz etmesi mümkün bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5837, Karar No: 2019/1476, Tarih: 25.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5837 E.  ,  2019/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalı ile aralarında 2 adet kamyonun kiralanması hususunda anlaştıklarını, tarafından kamyonlar davalının emir ve gözetimi altında bulundurulmasına rağmen hiçbir haklı nedene dayanılmaksızın kamyonların çalıştırılmadığını ve kira bedellerinin ödenmediğini, bu nedenle kira kaybına uğradığını, bu doğrultuda davalıya ihtar çekildiğini ancak herhangi olumlu bir yanıt alınmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşme bitim tarihine kadar olan ödenmeyen ve mahrum kalınan kira bedellerinin ihtarname tebliğini izleyen 3. günden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında kamyonların kiralanmasına dair sözleşme imzalandığını, davacının araçların emir ve gözetimleri altında tutulduğuna ve kira bedellerinin ödenmediğine dair iddiasının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, hava şartları nedeniyle belli bir süre araçların çalıştırılamadığını ve davacı tarafça araçların götürüldüğünü, ihtarlarına rağmen araçların kullanımlarına hazır edilmediğini, kusurun davacıda olduğunu araçların çalıştırıldığı sürede bedellerin eksiksiz yatırıldığını, zarara ve artmasına davacının sebep olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın ihtarnamesine verilen cevap dikkate alındığında davalı tarafça sözleşmenin feshine dair bir irade açıklaması olmadığı, araçların çalıştırılmaması halinde sözleşmenin feshedilmiş sayılacağına dair bir hükmün sözleşmede bulunmadığı ve davacı tarafça araçların çekilmesiyle sözleşmenin feshedilmiş sayılacağı belirtilerek araçların çalıştırılmadığı iafede edilen tarihlerden itibaren ...plakalı araç için 2, ... plakalı araç için 1 aylık kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş ve hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında imzalanan 10/05/2013 başlangıç tarihli sözleşme her ne kadar taraflarca ve mahkemece kiralama sözleşmesi olarak nitelendirilmiş ise de sözleşmenin kiralayanın yükümlülüklerini düzenleyen 5. maddesi ile kiracının yükümlülüklerini düzenleyen 2. maddesi dikkate alındığında, kamyonları kullanacak kişilerin de davacı kiraya verenin personeli olduğu, sürücülü araç hizmeti alımına dair bir sözleşme olduğu, bu kapsamda sözleşmenin kiralama sözleşmesi olmayıp hizmet alımına ilişkin bir sözleşme olduğu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 4. Maddesi dikkate alındığında uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olmadığı anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, HMK m.114/1-c gereğince görev dava şartı olup HMK m.115/1 uyarınca taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir. Taraflar da yargılama süresince mahkemenin görevli olmadığını ileri sürebilirler.

HMK'nın 2. maddesinde asliye hukuk mahkemelerinin görevi düzenlenmiş olup, bu hükme göre "Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir." Ancak aynı maddenin ikinci fıkrasında istisna öngörülerek "Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir." ifadesine yer verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde nisbi ve mutlak ticari davalar düzenlenmiş olup her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları nisbi ticari dava olup, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın maddenin ilk fıkrasında a, b, c, d, e ve f bentlerinde sayılan hususlardan doğan hukuk davaları ise mutlak ticari dava niteliğindedir. TTK m.5 uyarınca aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Tüm bu açıklamalar ışığında mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsiz olduğu ve davalı, tüzel kişi tacir olmakla davacının da tacir olup olmadığı belirlenerek TTK'nın 4. Ve 5. maddeleri de dikkate alındığında uyuşmazlık ticari dava niteliği taşıdığı takdirde asliye ticaret mahkemelerinin, ticari dava niteliği taşımadığı takdirde asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10282, Karar No: 2011/6650, Tarih: 11.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/10282 E.  ,  2011/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirililiğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCY'nın 184/4 maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır " hükmü uyarınca İnegöl Belediye başkanlığının 22.09.2006 tarih ve 1513 sayılı yazısında mücavir alan olarak belirtilen yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı konusunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan İnegöl Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15686, Karar No: 2017/1649, Tarih: 06.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15686 E.  ,  2017/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 16.11.2002-10.03.2004 ve 28.02.2005-01.04.2005 tarihleri arasında davalı apartmanda geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dairemizin 23.02.2015 tarihli 2014/24638E, 2015/3076K sayılı bozma ilamında; davacının husumeti ...Apartmanı kat maliklerine izafeten yönetim kurulu başkanı ...'a yönelttiği, hükmün “...Apartmanı kat maliklerine izafeten yönetim kurulu başkanlığı” ile “...Apartmanı B Blok kat maliklerini temsilen yönetim kurulu başkanı ...” hakkında kurulduğu, davaya cevap dilekçesinde A Blok yöneticiliği adına ..., B Blok yöneticiliği adına ... tarafından cevap verildiği, davacının hangi blokta çalıştığı, apartmanda iki blok olarak iki farklı yönetimin ya da iki blok için tek bir yönetimin olup olmadığının yeterince araştırılmadığı, apartmana ait karar, gelir-gider defterlerinin istenmediği, gider makbuzlarının bulunmadığı, yetersiz tanık beyanı ile hüküm kurulduğu, ayrıca davacının 2004/3.ayına ilişkin ücret bordrosunda hizmetinin 22 gün olarak bildirildiği ve ücret bordrosunun imzalı olduğu anlaşılmış olup imzalı ücret bordrosunun çalışmanın işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesi olduğu ve imzalı ücret bordrosu olan ve imzaya itirazın da bulunmadığı ya da imzaya itiraz edilmesi halinde imzanın davacının eli ürünü olduğu anlaşılan dönemde davacının imzalı ücret bordrosu kadar çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiğinin göz önünde bulundurulmadığı, bu hususlarda araştırma yapılması gerektiği belirtilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Halbuki 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda, davacı ve davalı işverenin işçilik alacakları hususunda anlaştıklarına dair ibranameyi ibraz ettikleri, bunun dışında uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca araştırma yapılmadan, taraflar arasındaki işçilik alacakları dosyasının onaylı bir örneği dosya arasına alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı ve davalı işverenin işçilik alacakları hususunda anlaştıklarına dair ibranameyi ibraz ettikleri, bunun dışında uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca araştırma yapılmadan, taraflar arasındaki işçilik alacakları dosyasının onaylı bir örneği dosya arasına alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, işçilik alacaklarına ilişkin dosyanın onaylı bir örneğini istemek, öncelikle davacının hangi blokta çalıştığı tespit edilerek husumetin doğru işverene yöneltilmesini sağlamak, davacının çalıştığı blok/apartmanın gelir-gider, karar defterlerini, gider makbuzlarını getirtmek, ... ... Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı apartmana yakın komşu işyeri tanıklarını, komşu apartman kapıcılarını, kapıcıların alışveriş yaptıkları bakkal, market sahiplerini ve çalışanlarını tespit etmek, bunların işe giriş bildirgelerini, hizmet cetvellerini getirtmek, davacının çalışmasının hangi tarihten itibaren başladığı ve kesintisiz olup olmadığı ile ilgili beyanlarını almak, ilgili Belediyeden davalı apartmanın yapı-iskan ruhsatlarını istemek, inşaatın hangi tarihte sona erdiğini, hangi tarihten itibaren davalı apartmanda ikamet edilmeye başlandığını belirlemek, çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde ise tüm diğer delillere göre karar verilebileceğini göz önünde bulundurarak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan ve tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.