muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10887, Karar No: 2024/7738, Tarih: 18.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/10887 E.  ,  2024/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/137 E., 2021/383 K.

SUÇ :Taksirle öldürme

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün ; sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.01.2020 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onanma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, unsurları oluşmayan suçla ilgili beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Sanığın olay tarihinde başkasını vurmak isterken hedefte sapma sonucu kendi öz abisini öldürdüğü, sanığın bu şekilde olası kastla bir kişiyi öldürme suçunu işlediği, ölenin sanığın abisi olsa da bu ağırlaştırıcı halin hedefte sapma nedeniyle uygulanamayacağı anlaşılmakla sanığın eylemine uyan TCK'nun 81/1, 21/2, 53, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine sanığın eyleminin bilinçli taksirle ölüme neden olarak kabul edilip TCK'nın 85/1,22/3 maddeleri gereğince sanığın cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 00:15 sıralarında sanığın sigara almaya çıktığı esnada müştekilerle tartıştığı, abisinin de evin dışında olduğu, sanığın eve girip yarı otomatik av tüfeğini aldığı, bu sırada mağdurlar ..., ... ve ...'un olay yerinden kaçıp gittikleri, sanığın evden almış olduğu pompalı tüfekle havaya doğru ateş ettiği, sanığın ateşi sonucunda saçma tanelerinin dışarıda bulunan abisi olan ...'a isabet etmesi sonucu mağdurun av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanması ile iç ve dış kanama sonucu öldüğü, tüm dosya kapsamı ile sanığın tüfeği evden alarak havaya doğru ateş ettiğine yönelik savunmasının aksinin ispat edilemediği, sanık ve aynı evde yaşadığı ölen öz abisi arasında önceye dayalı herhangi bir husumet bulunmadığı, sanığın aşamalarda ısrarlı ve istikrarlı bir şekilde sinirlenerek havaya doğru ateş ettiğini savunduğu, sanığın evden tüfeği alıp dışarıya çıktığında havaya doğru ateş ettiği, o sırada dışarıda bulunan abisi olan mağdurun tüfekten çıkan saçma tanelerinin vücuduna isabet etmesi sonucunda öldüğü olayda sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.01.2020 tarihli kararıyla;

"... A- Olay mahallinde, olay koşullarına uygun zamanda, olay yeri inceleme raporu ve krokisi uzman bilirkişi marifetiyle uygulanmak suretiyle, savunma, mağdur ve tanık anlatımlarının denetimine olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılması, keşifte sanığın bulunduğu ve ateş edilen yerlerden ölen ...’ın bulunduğu yerin gözönünde tutularak görülüp görülemeyeceği, sanığın ateş ettiği yerden ölenin bulunduğu yere ve havaya doğru yapılan atışlarda, ölenin isabet alıp yaralanmalarının mutlak olup olmadığı, atış mesafesi, olay saati dikkate alındığında elverişli silahla asıl hedefteki kişi yada kişilere doğru atış yapıldığında sanığın çelişkili savunmalarında olay yerinde olup kaçtıkları belirtilen mağdurların ve ölenin bulundukları konuma göre, asıl hedefteki kişi yanında muhakkak üçüncü kişi yada kişilerinde isabet almalarının ve buna bağlı olarak ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelmesinin mutlak ve kaçınılmaz bir sonuç olup olmadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın eylemini olası kast veya bilinçli taksirle gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin tartışılması ve nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-Ölene ilişkin otopsi raporunda av tüfeği iri saçma taneleri giriş deliklerinin dağılımlarına göre her iki atışında uzak atış niteliğinde olduğu belirtildiği halde Diyarbakır Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün DYB-KİM-14-02273 numaralı uzmanlık raporunda ölene ait deri montta yapılan incelemede atış artıklarının dağılım yoğunluğuna göre söz konusu deliklerin ateşli silahla yakın atış mesafesinden yapılan atış veya atışlar sonucu meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, av tüfeğinin yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;"

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, av tüfeğinin yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılamada ; bozma ilamı doğrultusunda 10/09/2020 tarihinde keşfe gidildiği, keşif sonucu hazırlanan 30/09/2020 tarihli bilirkişi raporunda ; sanığın olay mahalinde ateş ettiğini beyan ettiği no:10 sayılı ikametin önü ile ölenin dosya üzerinde ve keşif esnasında belirtilen konumların teknik ölçümlemeye dayalı olmaması ve sanık - ölen konumlarının beyanlar üzerinden olması sebebiyle, ne kadar mesafe ve uzaklıkta olabileceği hususunda net bir karar vermenin zor olacağı, sanığın öleni görüp görmeme ihtimalinin belirsizliği, atış mesafesi ile ilgili yapılan değerlendirmenin çelişkili olduğundan sanığın ateş ettiği yerden ölenin bulunduğu yere ve havaya doğru yapılan atışlarda, eks şahsın veya olay mahalinde bulunan diğer şahısların isabet alıp alamayacağının değerlendirmesinin yapılamayacağı, istenilen hususlarda net bir kanaate varılamadığının belirtildiği, bozma ilamı doğrultusunda atış mesafesine ilişkin çelişkinin giderilmesi için Fizik İhtisas Dairesinden alınan raporda, kimyasal inceleme yapılmış giysi üzerinde tekrar kimyasal inceleme yapılamayacağının belirtildiği, fiziksel incelemede ise bitişik ve bitişiğe yakın atış belirtisi olan yanık, kavruk barut isi görülmediğinin belirtildiği , mahkemece söz konusu raporlar, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın evden tüfeği alıp dışarıya çıktığında havaya doğru ateş ettiği, o sırada dışarıda bulunan abisi olan ölenin pompalı tüfekten çıkan saçma tanelerinin vücuduna isabet etmesi sonucunda öldüğü, sanığın iradesinin tartıştığı mağdurların kaçması sonucu, sinirle ateş ettiği ve kardeşinin vurulabileceğinin öngörülebilir bir durum olmasına rağmen kendi meziyetlerine güvenerek vurmayacağı düşüncesiyle hareket ettiğinin kabulü gerektiği, sanığın abisinin öleceğini öngörüp bu sonucu göze alarak ateş ettiğini gösteren dosyada hiçbir delil bulunmadığından sanığın eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, , sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

2-Kasten işlenen suçlarda uygulanması mümkün olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince taksirle öldürme suçunda müsadere hükümlerinin uygulanması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının müsadere ve hak yoksunluğuna ilişkin bendlerinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9280, Karar No: 2022/9471, Tarih: 26.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9280 E.  ,  2022/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26/05/2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki:

1)Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük ve üzerindeki ipotek ve irtifakla yüklü olarak satışı yapılan bir taşınmaz emsal alınmak suretiyle bedel belirlendiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil hükmü kurulmaması,

2)Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil hükmü kurulmaması,

3)Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirlenen ağaç bedeline ilişkin bozma yapılmadığı halde bu hususta idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin yeniden ağaç bedeli hesaplayan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5324, Karar No: 2021/6808, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5324 E.  ,  2021/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemce ilk kararla hükmedilen bedel 1.377.847,30 TL olduğu halde hüküm fıkrasında maddi hata yapılarak 1.387.915,22 TL olarak yazılması sonucunda bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelin 1.552.229,47 TL yerine 1.562.297,39 TL olarak hesaplanması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı ve 4 numaralı bentlerinden (1.387.915,22) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.377.847,30) rakamlarının yazılmasına, (1.562.297,39) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.552.229,47) rakamlarının yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı ve 4 numaralı bentlerinden (1.387.915,22) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.377.847,30) rakamlarının yazılmasına, (1.562.297,39) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.552.229,47) rakamlarının yazılmasına,

b)3 numaralı bendindeki (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. Maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

c)4 numaralı yer alan (karar tarihi olan 20/01/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 04.05.2021) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.050,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.050,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33353, Karar No: 2010/32372, Tarih: 29.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/33353 E.  ,  2010/32372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4011, Karar No: 2019/6400, Tarih: 03.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4011 E.  ,  2019/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11/03/2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 03/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/352, Karar No: 2013/1051, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/352 E.  ,  2013/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2010 gün ve 2010/437 Esas, 2010/526 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından sanık ... ile davaya konu dini töreni yaptıran Neriman Çetin'in hükümden sonra 03.10.2012 tarihinde resmen evlendikleri ve 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince de medeni nikah yapıldığında kamu davasının ve hükmedilen cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19205, Karar No: 2014/19527, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19205 E.  ,  2014/19527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/478-2013/378

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu açıklayıp ıslah ile artırılan 200.000,00 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 200.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece Bitlis Adli Tıp Kurumunda görevli adli tıp uzmanı tarafından verilen raporda davacının kaza sonrası yaralanması, derecesi ve psikiyatri sorunları da değerlendirilerek özür durumu %44.2 olarak belirlenmiş ve bu rapor esas alınarak hesaplama yaptırılmıştır. Ancak rapor psikiyatri uzmanı olmadan ve davacıda kaza sonrası meydana gelen yaralanmalardan hangi hususların (fiziki veya psikolojik) esas alınarak çalışma gücü kaybının tespit edildiği gösterilmeksizin düzenlenmesi nedeni ile hükme esas alınamaz.

Mahkemece davacının kaza tarihinde yürürlükte bulunan Sosyal Sigortalar Sağlık İşleri Tüzüğüne uygun şekilde maluliyet oranının tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumu veya

Üniversite hastanelerinin adli tıp kürsüsünden psikiyatri uzmanının da bulunduğu heyetten rapor alınarak sonunca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davacı taraf, trafik kazası sonucu yaralandığını ve malul olduğunu ileri sürerek maddi tazminat talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.