muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1177, Karar No: 2016/336, Tarih: 04.10.2016

Sanık ...; seçimin usule uygun şekilde yapıldığını, ancak katılımın fazla olmadığını, seçimden sonra sayım tutanağını düzenleyip, tüm belgeleri sahil sulama birliğine teslim ettiklerini,

Savunmuşlardır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in divan başkanı, sanıklar ..., ..., ... ve ...’in sandık kurulu üyesi olarak görev aldıkları Tarsus Sahil Sulama Birliğinin Özel Bahşiş Belediyesi meclis üyeliği seçimlerinin yapılmamasına karşın, sanıkların seçimin yapıldığına ilişkin seçim sayım tutanağı düzenledikleri iddia edilen olayda; katılanların beyanları, seçimin yapılacağı yer ve zamana dair ilan askı tutanağı ile seçimde oy kullananlara ilişkin isim listesinin mahkemece yapılan bütün araştırmalara rağmen bulunamaması, 21.05.2006 tarihinde belediye ve ilköğretim okulu binalarının kapalı olduğu ve etrafında herhangi bir seçim hareketliliğinin bulunmadığına ilişkin kolluk tarafından düzenlenen tespit tutanağı ve tutanağı düzenleyen tanık ...’in tutanak içeriğini doğrulayarak, düğün salonunun belediyenin bitişiğinde olduğunu ve dışarıda kimseyi görmediklerini beyan etmesi, tanıklar ..., ...., ... ve ...'in de; seçimin ve seçimle ilgili herhangi bir ilanın yapılmadığını, 21.05.2006 tarihinde belediye ve okulun kapalı olduğunu ve düğün salonunun da belediyenin bitişiğinde olduğunu belirtmeleri karşısında, sanıkların yüklenen suçu işledikleri hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde subuta ermiştir.

Bu nedenle dosya kapsamı itibarıyla araştırılması gereken başkaca bir husus bulunmadığından, sanıkların mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile Özel Daire onama kararı isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9559, Karar No: 2012/15480, Tarih: 18.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9559 E.  ,  2012/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1)Sanıklar ... ve ... hakkında: 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 53/1. maddeleri gereğince 18 ay hapis cezası(sanıklar için ayrı ayrı)

2)Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat

Sanıklar hakkında mütalaa ekindeki vergi raporlarına uygun olarak 2002-2003-2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kamu davası açılmış olmasına rağmen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturması karşısında; sanıklar ... ile ... hakkında tüm takvim yıllarına ilişkin "sahte fatura kullanmak", "2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" ve sanıklar ... ve ... hakkında 2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarından mahallinde her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ... hakkında "sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında 'sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içinde fotokopisi mevcut Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/551 esas, 2010/701 karar sayılı ilamına göre sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan dava açıldığı ve hüküm kurulduğu anlaşılmakla; sanıklar hakkında 2002-2005 takvim yılları arasında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı , düzenlemek ile kullanmak eylemlerinin ve her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu ve aynı takvim yılında farklı kişi ve kurumlar tarafından değişik zamanlarda düzenlenen faturaların kullanılması veya birden fazla fatura düzenlenmesi halinde teselsül hükümlerinin uygulanmasını gerektirip, her bir fatura ayrı dava konusu

edilemeyeceğinden; öncelikle aynı eyleme ilişkin mükerrer davanın bulunup bulunmadığının belirlenmesi amacıyla açılan kamu davasına ilişkin dosyanın getirtilip incelenmesi, özetinin ayrıntılı şekilde tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla ve hangi yıldan hangi eyleme ilişkin hüküm kurulduğu da denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5969, Karar No: 2024/9434, Tarih: 03.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5969 E.  ,  2024/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2645 E., 2024/433 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/238 E., 2022/388 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 4/1-b kapsamda eczacı olarak çalıştığını, 4/1-a kapsamda ve 4/1-c kapsamda çalışan eczacıların bildirimleri fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilirken, 5510 sayılı Kanun'daki düzenleme gerekçe gösterilerek müvekkilinin bildirimlerinin fiili hizmet süresi kapsamında kabul edilmediğini, aksine işlemin iptali ile bildirimlerin fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, fiili hizmet süresini düzenleyen 40 ıncı maddenin emredici olarak 4/1-a ve 4/1-c kapsamında çalışanların bildirimlerinin bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini düzenlediğini, buna göre yapılan işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/697, Karar No: 2012/3257, Tarih: 01.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/697 E.  ,  2012/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı tarafından birbirleri aleyhine 11/02/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/03/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, ceza hukuku açısından suç oluşturan eylemden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiş; hükmü davalı-karşı davacı temyiz etmiştir. Dairemiz değerli çoğunluğunun onama kararına aşağıda belirteceğim nedenlerle katılamıyorum.

Davalı, görevli memura hakaret ve tehdit suçlarından sanık olarak ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanmış, delil yetersizliğinden beraat etmiştir.Yargıtay 4. Ceza Dairesi bu kararı eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeye istinaden hüküm verildiği gerekçesiyle bozmuştur.Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda yine aynı gerekçe ile

sanığın beratı yönünde hüküm kurulmuş, Yargıtay 4.Ceza Dairesi dava zamanaşımının gerçekleştiğini bildirerek kamu davasının düşürülmesine karar vermiştir.

Yerel mahkeme kararında, ceza dosyasında dinlenen tanık ifadelerine dayanıldığı anlaşılmaktadır. Kararda da belirtildiği gibi, ... dışındaki tanıklar davalının zabıta memuru olan davacıya ayran dağıtma talimatı vermediğini söylemektedirler. ... 31.07.2002 tarihinde muhakkike verdiği ifadede, Zabıta Müdür yardımcısı olan davalının kendilerinden Ramazan çadırındaki ayran dağıtımına yardımcı olunmasını istediğini, kendisinin de ayran dağıtımına gittiğini beyan etmekte, duruşmada ise, verilen görev üzerine oradan ayrıldığını söylemektedir. Davacıya yönelik hakaret ve tehdit fiilinin meydana geldiğine ilişkin hiçbir tanık beyanı yoktur. Buna rağmen, tanıkların belediyede amir pozisyonunda çalışan davalıdan etkilenecekleri varsayımıyla bunların ifadelerini şüpheli kabul edip, davacının iddiasını üstün tutarak asıl davanın kısmen kabulü doğru ve hukuka uygun olmamıştır. İspat olunamayan davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumdan, asıl davanın kısmen kabulünü onayan sayın çoğunluğun kararına karşıyım. 01/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2013/31778, Karar No: 2013/38241, Tarih: 02.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31778 E.  ,  2013/38241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

HMK.nun 150/1-2. maddesinde; “(1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez” hükmüne yer verilmiştir.

Borçlu, yapmış olduğu imzaya itiraz nedeniyle duruşma gününün kendisine bildirilmesi üzerine, talimat mahkemesi kanalıyla mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece mazeretin soyut ve belgesiz olduğundan bahisle reddine karar verilip, HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da süresi içerisinde yenilenmediğinden HMK'nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına hükmedilmiştir.

Borçlunun, mazeret dilekçesinde asker olduğunu, 22.05.2013 tarihinde terhis olacağını bildirdiği ve açık birlik adresini de belirttiği nazara alındığında, sözkonusu mazeretinin, belgesiz olsa da, soyut nitelikte olduğunun kabulü mümkün değildir.

O halde mahkemece mazeret dilekçesinin kabulüne karar verilip, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, aksi yönde düşünce ile dosyanın takipsiz bırakıldığından dolayı işlemden kaldırılmasına, akabinde süresinde yenilenmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19270, Karar No: 2014/1347, Tarih: 04.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19270 E.  ,  2014/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2011/18-2011/509

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 17 ve 38. maddeleri gereğince tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.Ö. T.. ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.Y.Ö.. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada kamulaştırılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi uyarınca davacı belediye adına tescili istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi uyarınca tescile karar verilebilmesi için, kamulaştırma belgelerinin hak sahiplerine tebliğ edilmesi, takdir edilen bedelin ve bu bedelin artırılması istemiyle dava açılmış olması halinde artırılmasına hükmedilen bedelin ve fer'ilerinin hak sahiplerine ödenmiş olması gerekmektedir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, Gazipaşa Belediye Encümenince 29.07.1982 tarihinde Yenimahalle Atatürk Parkı için dava konusu taşınmazla birlikte bir kısım taşınmaz için kamulaştırma kararı verildiği, kıymet takdirinin yapıldığı, belediyenin 06.07.1983 tarih ve 194 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu listedeki kamulaştırılan yerlere ilişkin takdir edilen bedelin belediyenin muvafakatı olmadan hiçbir mercie ödenmemek kaydı ile Ziraat Bankasına yatırıldığı, sonrasında ise 02.10.1985 tarih ve 508 sayılı yazı ile hibe edildiğinden çekilmeyen bankaya yatırılan kamulaştırma bedellerinin belediyenin hesabına aktarılmasının istendiği ve bunun üzerine belediye hesabına aktarıldığı ancak davacı belediye başkanlığının mahkemeye gönderdiği 28.07.2011 tarihli yazıda hibe edildiğine dair herhangi bir belgeye rastlanılmadığının bildirildiği, davalı tarafından Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinde 1983/45 Esas-1986/22 Karar sayılı bedel artırım davasının açıldığı ve mahkemece kamulaştırma bedelinin 54.000 TL artırımına karar verildiği, 11.08.1986 tarihli belediye meclisi kararı ile bedel artırımla ilgili kararın temyiz edilmesine gerek olmadığı ve karar gereği 54.000 TL kamulaştırma bedelinin H.. A..'ya ödenmesine karar verildiği, tapu müdürlüğüne yazılan belediyenin 17.10.1986 tarihli yazıda; H.. A..'ya

ait (Atatürk Parkı kamulaştırma sahası içinde kalan) 500 m² arsaya takdir edilen 26.000 TL ve Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ile artırılan 54.000 TL olmak üzere toplam 80.000 TL'na rızaen kamulaştırma nedeni ile satın alınacağı, satış için gerekli işlemin yapılması ve satış aktinin icrasından sonra belediye adına tescil ve tanzim edilen tapu senedinin bir suretinin kamulaştırma bedelinin ilgilisine ödenmek üzere gönderilmesinin istendiği, 12.06.2003 tarih ve 25 sayılı Belediye Meclisi Kararı ile davalının Atatürk Parkı içinde kalan 728 m²'lik yerine karşılık Belediyenin uygun gördüğü bir yerden eşdeğer büyüklükte yer verilmesine ve bu konuda Belediye Encümenine yetki verilmesine, 09.01.2007 tarih ve 001 sayılı Belediye Meclisi kararında 138 ada 45 parselin (dava konusu taşınmazın) 1982 yılında kamulaştırıldığı ancak çeşitli nedenlerle sonuçlandırılmadığından, 20 yıl önce burasının park olarak tanzim edilerek Atatürk Parkı adı altında hizmete sunulduğundan, sonuçlandırılmayan kamulaştırma işleminin yeniden yapılarak 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi gereğince kamulaştırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak; somut olayda, İhtilafsız kamulaştırma bedeli ile artırılan kamulaştırma bedelinin davalıya ödenmediği ve Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi gereğince tescil şartları oluşmadığından davanın reddine karar vermek gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6023, Karar No: 2024/9441, Tarih: 03.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6023 E.  ,  2024/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2644 E., 2024/432 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/237 E., 2022/387 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 4/1-b kapsamda eczacı olarak çalıştığını, 4/1-a kapsamda ve 4/1-c kapsamda çalışan eczacıların bldirimleri fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilirken, 5510 sayılı Kanun'daki düzenleme gerekçe gösterilerek müvekkilinin bildirimlerinin fiili hizmet süresi kapsamında kabul edilmediğini, aksine işlemin iptali ile bildirimlerin fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, fiili hizmet süresini düzenleyen 40 ıncı maddenin emredici olarak 4/1-a ve 4/1-c kapsamında çalışanların bildirimlerinin bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini düzenlediğini, buna göre yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu berlirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.