muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/689, Karar No: 2012/2722, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/689 E.  ,  2012/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı 7.708,79 TL asıl alacak 2.965,03 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 10.673,82 TL alacağın tahsili için icra takibi yapmış, davalı borcun 806,39 TL.lik kısmını kabul etmiş, bakiye kısma ise itiraz etmiştir.

Dava, 6.795,36 TL. üzerinden açılmış ve itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı talep edilmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6.795,36 TL. üzerinden harç ödenerek açılmış, mahkemece kısa kararda 7.601,75 TL asıl alacak 1.573,87 TL işlemiş faiz olmak üzere 9.175,62 TL üzerinden hüküm kurulmuştur. Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası özdeş ise de kısa karar ile gerekçeli kararın gerekçe kısmı hüküm fıkrası ile çelişkili durumdadır. Şöyleki hüküm kısmında 7.601,75 TL olarak gösterilen asıl alacak gerekçe kısmında 6.902,40 TL olarak belirtilmiştir. HUMK’nun 388, HMK’nun 297.maddesinde kararın hangi yönleri içereceği belirtilirken son fıkrasında ise istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle yanlara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bu durumda gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratacak şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16569, Karar No: 2022/12189, Tarih: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16569 E.  ,  2022/12189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARATAŞ Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 14/04/2014 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bilinen son adres yerine MERNİS adresine yapılan tebligat usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 09/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartları oluşmadan dava açılması,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal

kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/782, Karar No: 2014/8624, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/782 E.  ,  2014/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10220, Karar No: 2020/3837, Tarih: 09.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/10220 E.  ,  2020/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Akdağmadeni Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2012 tarihli ve 2012/89 D.İş sayılı arama kararı uyarınca... Turizm firmasına ait otobüs bagajında yapılan aramada sanıklara ait olduğu tespit edilen 3 adet valiz içinde 158 karton sigaranın ele geçirildiği olayla ilgili olarak Akdağmadeni Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.08.2012 tarihli ve 2012/199 Esas numaralı iddianamenin düzenlendiği, Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2012 tarihli 2012/80 iddianame değerlendirme numaralı kararı ile iddianamenin iadesine karar verildiği ve bu karara itiraz edilmesi üzerine Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/334 D.İş sayılı ve 29.08.2012 tarihli kararı ile "Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin iade kararının 1 nolu gerekçesinin suçun sübutuna mutlak etki edecek araştırılması zorunlu olan unsurlardan olduğu, 2 nolu gerekçesinin ise iddianame anlatımına göre araştırılması gerekmeyen hususlardan olduğu anlaşılmakla itirazın kısmen kabul, kısmen reddine" karar verildiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nun 174/4-1.maddesi uyarınca yeni bir iddianame düzenlenmeden, hakkında "kısmen kabul, kısmen red" kararı verilen iddianame esas alınarak yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerde dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1016, Karar No: 2018/3818, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1016 E.  ,  2018/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 27/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7882, Karar No: 2021/12633, Tarih: 23.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7882 E.  ,  2021/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından her ayın 14. günü itibariyle temerrüdün meydana geldiği kabulüyle faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının 3. fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak yerine;

“Brüt 5.579,35 TL kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 1.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/886, Karar No: 2023/8092, Tarih: 30.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/886 E.  ,  2023/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVACILAR/BORÇLULAR : ..., ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçluların, takibin dayanağı bononun arka yüzünde teminat amaçlı verildiğinin yazılı olduğu ve sunulan sözleşmeye istinaden teminat olarak verildiğini ileri sürerek takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, karara karşı borçluların istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlular tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda, takibe konu bononun arka yüzünde teminat amaçlı verildiğine ilişkin bir açıklama olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu alındığı ve rapor sonucunda senet arkasında silinmiş şekilde ''İş bu senet 11/08/2021 işyeri kiralama sözleşmesine tabi??? baş?? amaçla??!!!maz ciro edilemez.'' yazdığının belirlendiği, takibin tarafları arasında düzenlenen 11.08.2021 tarihli taraflar arasındaki Kira Sözleşmesinin 2 numuralı maddeler başlıklı f bendinde “…taraflar arasında imzalanan 200.000 TL'lik teminat senedinin hukuki yollarla işleme konulacağına..” dair kayıt mevcut olduğu görülmektedir.

Bir bononun teminat olarak verildiğinin kabulü için, o bono üzerinde teminat ibaresinin bulunması zorunluluğu yoktur. Kaldı ki, bono üzerindeki teminat ibaresi neyin teminatı olduğunun ayrıca açıklanmadığı sürece bononun başlı başına teminat bonosu olduğunu göstermez. Diğer yandan teminat iddiasının kabulü için bu hususun taraflarca ayrı bir sözleşmede belirtilmesi de zorunlu değildir.

Somut olayda bono arkasında yazılı olan ve sonradan silinen ibare ile sunulan sözleşmenin birbirini desteklemesi ile bononun teminat olarak verildiğinin kabulü gerekmekte olup, takip dayanağı bononun tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamayı zorunlu kılmaktadır.

Bu durumda mahkemece borca itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına dair karar verilmesi gerekirken davanın reddi şeklinde verilen karar isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Bu durumda mahkemece borca itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına dair karar verilmesi gerekirken davanın reddi şeklinde verilen karar isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 20/12/2022 tarih ve 2022/1940 E. - 2022/2086 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 01/11/2022 tarih ve 2022/67 E. - 2022/293 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/11663, Karar No: 2018/3881, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11663 E.  ,  2018/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2016 tarih ve 2015/409-2016/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ..Yapı Turizm İnş. Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, davalı şirketi davalı şahıs ile birlikte kurduklarını, ancak şirketin davalı ... üzerine kurulduğunu, kuruluş sermayesini ödediklerini, kendi hisselerinin üzerlerine devrini talep ettiklerini, hisse devir sözleşmelerinin şirket ana sözleşmesine uygun yapılmadığının ... tarafından bildirildiğini, bu durumun şirket müdürü olan davalı şahsa iletildiğini, ancak düzeltilmediğini ileri sürerek şirket müdürü olan davalı ...’un dava sonuna kadar temsil ve ilzam yetkisinin kısıtlanması veya görevden alınarak, yerine ..., ...'in müdür olarak atanmasına, davacıların noter senediyle devir aldığı şirket payları şirket ana sözleşmesine uygun hale getirilerek ... adına kayıtlı 120 hissenin iptali ile 40 adet hisse/payın 100-TL değer üzerinden davacılar ve davalı şahıs adına tescil ve ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Müdürlüğü, devre konu pay adetleri ve sermaye karşılığının anasözleşmeye aykırı olması nedeniyle tescil edilmediğini savunmuştur.

Davalı ... ve...Yapı Turizm İnşaat Gıda Ltd. Şti. vekili, davacıların şirketi birlikte kurdukları iddiasının doğru olmadığını, ciddi bir mal varlığı oluşan bu şirketin %66 hissesinin devralınmaya çalışıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, hisse devir sözleşmesinde devir eden ...’un şirkette kaç hissesinin olduğunun belirtilmediği, her bir hisse için nominal değer belirtilmeden toplam 33 payın satışı bedelinin 3.960 TL olarak belirtilmiş olduğu, tek ortaklı limited şirketin karar defterinde devreden ortağın tek başına yazmış olduğu karar ana sözleşmeye aykırı olmakla birlikte bu kararın devralanların 33 payı devir aldıkları yönündeki resmi sözleşmeyi geçersiz kılamayacağı ve nominal değerlerin ana sözleşmesine uygun olarak kaydedilmesi gerektiği, tescil isteminin reddine ilişkin Ticaret Sicil Müdürlüğünün kararına atıfla dava açılmış ise de Ticaret Sicil Müdürlüğü aleyhine açılan bu davanın yasal 15 günlük süre hak düşürücü süre