muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8252, Karar No: 2016/15477, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8252 E.  ,  2016/15477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.500 TL kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 24.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 3.445,44 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir

Dava konusu uyuşmazlık; tarımsal sulama aboneliği nedeni ile düzenlenen elektrik faturalarında tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı elektrik perakende satış şirketi (satıcı) ile davalı (abone) arasında mesleki amaçlı tarımsal sulama aboneliği sözleşmesi bulunduğu ve buna göre mesleki amaçla hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tacir olmadığı, dolayısıyla olayda 6102 sayılı TTK hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı açıktır.

Buna bağlı olarak, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Hal böyle iken mahkemece; davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Hal böyle iken mahkemece; davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6077, Karar No: 2019/6340, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6077 E.  ,  2019/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın söz konusu işyerine çalışmak amacı ile girdiğini, suça konu faturaları düzenlemediğini savunması nedeniyle, maddî gerçeğin ve suçun unsurlarının tespiti için;

a) Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait fatura asıllarının getirtilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturması nedeniyle TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

2- Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturması nedeniyle TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet hükümleri yönünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2884, Karar No: 2018/16030, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/2884 E.  ,  2018/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, İstanbul ili Bakırköy ilçesi meydanında bankta oturan ve suç tarihinde 11-12 yaşlarında olan katılan çocuklar ... ve ...'in yanına yaklaşıp hangi okula gittiklerini sorarak konuşmaya başladığı, kendisini okul müdürü olarak tanıtıp katılanları bir spor dalına kayıt ettireceğini söylediği ve katılanlara babalarını telefonla arayıp telefonu kendisine vermelerini istediği, katılan ...'in babasını arayıp telefonu sanığa verdiği, sanığın katılan ...'in babası ile görüşüp yaşı küçük katılanların güvenini sağladığı, akabinde telefonu iade edip kayıt işlemlerini yaptırmak için üçü birlikte yürümeye başladıkları bir sokağa geldikten sonra sanığın, katılanlardan bir numarayı aramalarını ve telefonu kendilerine görüşme için vermelerini söylediği, sanığın katılanlardan telefonları aldıktan sonra katılan ...'e ait cep telefonu ile biriyle görüşür gibi yaparak telefondaki kişiye “sana iki tane öğrenci buldum yanına yolluyorum kıyafet ayakkabı falan ver” diyerek katılanlara dönüp bir apartmanı tarif edip “orada sizi bekleyen bayandan kıyafetlerinizi alın ben de başvuru belgelerini alıp geleceğim burada tekrar buluşuruz” dediği ve katılan çocuklar uzaklaştıktan sonra telefonlar ile olay yerinden ayrıldığının anlaşıldığı somut olayda; sanığın kullandığı, zamana yayılan, hileli ve katılan çocukların iradelerini sakatlayacak ağırlıktaki hareketlerle telefonların kendisine teslimini sağlayan sanığın eylemlerinin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6377, Karar No: 2012/20779, Tarih: 06.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6377 E.  ,  2012/20779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 1680-778

Dava, davalılardan işverenlere ait işyerinde 18.05.1996-08.04.2006 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığından kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; her iki davalıya ait işyerleri yöntemince araştırılarak her bir işveren nezdindeki ücret ödeme makbuzları, vizite belgeleri, dönem bordroları ve puantaj kayıtları dahil tüm belgeler getirtilmeli; işbu belgelerden davacının imzasını içerenler yönünden imzanın kendisine aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacının hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı; tefrik edilen işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının akıbeti araştırılarak dosya arasına getirtilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanık anlatımları ile işbu davada bilgi ve görgülerine başvurulan tanık beyanları karşılaştırılarak varsa çelişkiler giderilmeli; dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş tarafsız kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, dava konusu dönemde davacıyla aynı işyerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise hangi tarihler arasında çalıştığı, komşu işyeri sahibi veya çalışanı olup olmadıklarına ilişkin belgeler getirtilip gerekirse kolluk araştırması yaptırılarak beyanları yöntemince denetlenmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılardan ... ve ...'ya iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1702, Karar No: 2022/12526, Tarih: 22.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1702 E.  ,  2022/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; tapu maliki ...'nun 17.08.2016 tarihinde gerekçeli kararın tebliğinden önce vefat ettiği ve geriye kalan mirasçıları ..., ... ve ...'nın mirası kayıtsız şartsız reddettiği anlaşıldığından 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 611inci maddesinde; yasal mirasçılardan birinin mirası reddetmesi halinde onun payının, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi, hak sahiplerine geçeceği, 612nci maddesinde; en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından mirasın reddolunması halinde mirasın, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği belirtildiğine göre, ilgili hükümler gözetilerek araştırma ve inceleme yapılıp taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13548, Karar No: 2014/18027, Tarih: 15.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13548 E.  ,  2014/18027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında müvekkilinin davalıya 96 ton 44.745,60 TL değerinde magnezyum oksit sattığını ve buna ilişkin fatura düzenlediğini,ancak davalının bu malın gerek içinde yabancı madde olduğu gerekse limanda boşaltma yükleme yaparken çuvalların yırtılıp döküldüğü gerekçesiyle zararının oluştuğunu belirterek fatura bedelinin 20.048,20 TL'sini ödediğini, 26.697,40 TL bedelli bir iade faturası düzenleyerek müvekkiline gönderdiğini, ancak müvekkilinin bu faturayı davalıya iade ettiğini, zira herhangi bir kusurunun olmadığını, bakiye alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre satın alınan emtiaların paketlenmesinin, nakil ve taşımaya uygun hale getirilmesinin davacı tarafın sorumluluğunda olduğunu, ancak davacının olağan nakliye ve taşımaya uygun paketleme yapmayarak müvekkilini zarara uğrattığını, zira malların paketlerinin taşıma ve yükleme sırasında yırtıldığını ve paket içindeki malların döküldüğünü, bu şekilde malın saflığını kaybettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu malın ayıplı olduğu hususunda ispat yükünün davalıda olduğu, malda herhangi bir ayıp veya hasar bulunup bulunmadığı ve ne miktarda hasar olduğu hususunda davalı tarafça herhangi bir tespit veya inceleme yaptırılmadığı, davacıya ihbarda bulunulmadığı, davalının savunmasını ispata yarayacak bir delil sunmadığı, davacı tarafından düzenlenen faturanın içeriğine de itiraz etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14969, Karar No: 2009/273, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14969 E.  ,  2009/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görüldüğünden; davacı ...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra, yeniden temyiz incelenmesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3679, Karar No: 2022/9120, Tarih: 21.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3679 E.  ,  2022/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Av.... tarafından, davalı .... Sigorta A.Ş. vd. aleyhine 27/08/2013 ve 25/02/2020 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 05/11/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 11/12/2017 gün, 2015/5598 E- 2017/11521 K sayılı ilamı ile “… Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et–Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacılar .... ve .....ile ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiştir. Davacılar ..... ve ..... davasını bu rapora göre fazlaya dair haklarını saklı tutarak ıslah etmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece tazminat esaslarına uygun olmayan şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece aynı hesap bilirkişisinden PMF tablosuna göre ek rapor aldırılarak sonucuna göre (davacılar ..... ve...... lehine oluşan kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş; söz konusu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacılardan .... ve .... için bozma öncesi hükme esas alınan hesap raporunun 16/06/2014 tarihli olduğu ve 2014 yılı asgari ücret verilerine göre hesaplama yapıldığı, davacıların temyizi üzerine destek hesabının PMF tablosuna göre yapılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece ilk kararı davacıların temyiz ettiği gözetilmeden, bozma sonrasında alınan 22/10/2019 tarihli bilirkişi ek raporunda 2019 yılı asgari ücret verilerinin esas alınması gerekirken 2014 yılı asgari ücret verileri esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.