muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2802, Karar No: 2014/6614, Tarih: 03.03.2014

Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebi kabul edilmiş ise de, 12/10/2010 tarihli davacıya ait istifa dilekçesinde davacı işten ayrılacağını belirtmiş ancak feshe dair haklı bir neden göstermemiştir. 30/10/2010 tarihli dilekçede davacı işten psikolojik baskı nedeni ile ayrılmak istediğini yazmış ise de baskı iddiasını usulünce kanıtlayamadığı gibi dinlenen tanık S.. G.. davacının kendi ayrıldığını söylemiş diğer tanıklar da haklı feshe dair beyanda bulunmamışlardır.

Davacının fazla çalışma ücreti alacağı olmadığı da Mahkeme kabulünde olduğuna göre, imza ve içeriği inkara uğramayan istifa dilekçesine itibar edilerek davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16904, Karar No: 2010/4823, Tarih: 28.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/16904 E.  ,  2010/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : ...: 765 sayılı TCY'nın 345, 59 maddeleri uyarınca erteli 3.300 YTL adli para cezası,

...: 765 sayılı TCY'nın 345, 59 maddeleri uyarınca erteli 3.300 YTL adli para cezası,

...: 1-765 sayılı TCY'nın 345, 59 maddeleri uyarınca erteli 3.300 YTL adli para cezası

2-765 sayılı TCY'nın 350/1, 59 maddeleri uyarınca erteli 3.300 YTL adli para cezası,

...: 765 sayılı TCY'nın 345, 59 maddeleri uyarınca erteli 3.300 YTL adli para cezası,

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19696, Karar No: 2010/19662, Tarih: 19.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19696 E.  ,  2010/19662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Germencik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1037, Karar No: 2015/2482, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1037 E.  ,  2015/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7650, Karar No: 2017/565, Tarih: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7650 E.  ,  2017/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-...Belediyesinin 02/04/2015 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın meskun mahalde olmadığı ve belediye hizmetlerinden faydalanmadığı bildirildiği halde hükme esas bilirkişi raporunda taşınmazın en yakın meskun mahale 170 metre mesafede olup, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilerek arsa vasfında kabul edilerek değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmazın değeri belirlenirken öncelikle dava konusu taşınmazın arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi gerektiğinden taşınmazın değerlendirme tarihi olan 26.03.2015 gününde imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılıp hakim gözlemi de zapta yazılarak;

Arsa ise Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca özel amacı olmayan, yakın tarihte satışı yapılan emsallerle mukayese yapılarak, emsal ile dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2015 yılı emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek tespit edilen zemin değerine üzerinde bulunan ağaçlarda eklenmek suretiyle,

Arsa olmadığının anlaşılması halinde ise taşınmazın yüzölçümü, taşınmazda bulunan ağaçların sayısı ve yaşı gözetilerek, kapama meyve bahçesi niteliğinde kabul edilerek net meyve gelirine göre değerlendirme yapılıp, resmi verilere uygunluğu denetlenerek,

Belirlenen değere hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Faiz başlangıç tarihi 27/07/2015 olması gerekirken 18/04/2015 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24285, Karar No: 2008/2802, Tarih: 19.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/24285 E.  ,  2008/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 04.10.2007 tarih, 14303-17743 sayılı daire ilamının tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 08.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 20.11.2007 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6085, Karar No: 2019/16442, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6085 E.  ,  2019/16442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19631, Karar No: 2021/20414, Tarih: 27.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/19631 E.  ,  2021/20414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...'un kokoreç tezgahını kullanmaması nedeniyle katılan ...'nın, kendi kokoreç tezgahını, yanında çalışan sanık ...'un tavsiyesi üzerine sanık ... döndüğünde boşaltmak şartıyla sanık ...'un kokoreç sattığı bölgeye taşıdığı, daha sonra sanık ...'un, kendi tezgahını açacağını, yerini boşaltmasını istediği bu amaçla uzun süre gelip giderek talepte bulunduğu, her seferinde geçiştirildiği bunun yaklaşık 10-15 gün kadar devam ettiği, bundan sonra sanığın ya burdan gidin yada hava parası vermesini istemesi üzerine, katılanın boşaltmak istememesi nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, olay günü sanıkların birlikte, katılanın kokoreç tezgahının bulunduğu yere gelerek tüfek göstermek suretiyle katılana hitaben, "sana burada ekmek yedirmeyiz, seni de arabanı da yakarız, bize 5.000 TL para vereceksin, benim arkamda 200 kişi adamım var bütün mahalleyi de toplar gelirim" şeklinde tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin, hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5323, Karar No: 2021/5357, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5323 E.  ,  2021/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bent 2. paragrafında yer alan (karar tarihi olan 10.09.2019) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 13.04/2021) ibaresinin eklenmesine,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (41.546,24 TL fark kamulaştırma bedelinin biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken taşınmazın tapu kaydındaki haciz/ipotek vb. şerhlerin bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23138, Karar No: 2012/36730, Tarih: 03.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/23138 E.  ,  2012/36730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle, 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası hükmüne göre, sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan doğrudan adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27314, Karar No: 2011/9063, Tarih: 10.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27314 E.  ,  2011/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14107, Karar No: 2007/16041, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14107 E.  ,  2007/16041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu müvekkiline ait ..., mevkiindeki taşınmazının davalı ile ortak sınırda davalıya ait arazi üzerinde 50 civarında kestane, gürgen, ... bulunduğunu, bu ağaçların kök ve dallarının müvekkilinin fındık ağaçları üzerine geldiği ve zarar verdiğinden elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacının kendi bahçesine ve ağaçlarına zarar verdiği iddia edilen ağaçların bitişik taşınmazdaki orman ağaçları olduğu ve bu ağaçlarının kesilmesi hususunda orman arazisini haksız olarak kullanan davalı gerçek kişi aleyhine husumet yönelterek elatmanın önlenmesi davası açılamayacağına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11207, Karar No: 2019/6901, Tarih: 27.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/11207 E.  ,  2019/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, 20.01.2016 tarih ve SAY1: THY.T.0.01.00.00/02 ile yayınlanmış ve 01.01.2017 tarihinde uygulamaya konulan "Teknisyen İş Grupları Uygulamaları" adlı genelgenin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; ... İş Mahkemesi'nin 29/05/2018 tarih 2017/261 Esas, 2018/652 sayılı kararının kaldırılmasına,

A- Davanın KISMEN KABULÜ ile;

Davalı tarafından 20.01.2016 tarih ve SAYI: ... ile yayınlanmış ve 01.01.2017 tarihinde uygulamaya konulan "Teknisyen İş Grupları Uygulamaları" adlı genelgenin, taraflar arasında akdedilen TİS'in 14. ve 19. hükümlerine aykırı olduğunun tespitine karar vermiştir.

... Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Bölge Adliye Mahkemesi’nin “Davacı, hakkında TİS hükümlerinin uygulanmasının tespitini talep etmektedir.

Bu durumda ilk Derece Mahkemesince genelgenin iptaline karar verilmesi hatalıdır.” gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar vermesi yerinde ise de; taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmesinin yorumuna ilişkin olup, konusu para ile ölçülebilen bir dava değildir. Dolayısıyla uyuşmazlığın müddeabihi bulunmamaktadır. Davanın niteliği gereği bir tespit davasıdır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi’nce eda davasında olduğu gibi “Davanın kısmen kabulü ile” şeklinde hüküm kurulması ve her iki taraf içinde vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Bölge Adliye Mahkemesi’ nin 1/A. bendinde yer alan;

-“Davanın kısmen kabulü ile” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile” sözcüklerinin yazılmasına,

SONUÇ:

Bölge Adliye Mahkemesi’ nin 1/A. bendinde yer alan;

-“Davanın kısmen kabulü ile” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile” sözcüklerinin yazılmasına,

-Yine aynı bentteki, “Avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince redden dolayı davalı vekili için takdir edilen 2.180,00 TL red vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” paragrafın tamamen çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve ... E. ... K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 27/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.