muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5057, Karar No: 2024/1076, Tarih: 14.02.2024

3.Karşı dava davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 09.08.2011 tarihinden beri dava konusu şişe tasarımını kullanmakta olduğunu buna dair faturaları sunduklarını, bu nedenle davalının tasarımının yenilik unsuru bulunmadığını, müvekkilinin mutlak hak sahibi olduğunu, zira davalı/karşı davacının tescilinden 1 yıl önce müvekkilinin sözkonusu tasarımı üretmiş ve kamuya sunmuş olduğunu, davalı/karşı davacının 2012/03888 nolu tasarımının hükümsüz kılınması için aynı mahkemenin 201/163 E. sayılı dosyasında dava açtıklarını ve bu dava ile birleştirilmesini talep ettiklerini, davalı/karşı davacının yaptırdığı tespitte rapor düzenleyen bilirkişinin bu konuda uzmanlığının bulunmadığını, raporun da hatalı olduğunu, ayrıca dava konusu şişenin üretimini yapan başka davadışı firmaların internet adreslerini de sunduklarını, karşı davadaki taleplerin hukuka aykırı olduğunu savunarak karşı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tescilli tasarımların başvurudan başlayan 5 yıl ve yenilemelerle birlikte 25 yıla kadar ticari ve sınai koruma sağlamakta olduğu, tescilli bir tasarımın hükümsüz kılınmadığı sürece sahibine tekelci nitelikte haklar sağladığı, karşı dava konusu olan 2012/03888 nolu tasarımın ihlali bakımından verilecek kararın, birleştirilen 2017/163 nolu dosyadaki tasarımın geçerliliğine bağlı olduğu, bu nedenle 03888 nolu tasarımın başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik hususunun gerçek hak sahipliği iddiası bakımından değerlendirilmesi gerektiği, dosyada mevcut 2017/81 D.İş dosyasında Oba Plastik firmasının ürünleri arasında bulunan şişelerin Plaş Plastiğe ait 2012/03888 nolu tasarımla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunun tespit edildiği, yine 2017/58 D.İş dosyasında Oba firmasına ait 2015/07299 sayılı tasarımın Plaş firmasına ait ürünlere aynen uygulandığının (750 ml. ürünler) belirlendiği, tarafların tespit raporlarına ilişkin itirazda bulundukları, hükümsüzlük davasına konu 2012/03888 sayılı Plaş firmasına ait tasarımın daha önce kayıt edilen 16.09.1999 başvuru tarihli 007153-2 nolu tasarım olduğu bu tasarımın 5 yıllık süre sonunda yenilenmediği, daha sonra aynı şişenin tescil edilmiş olması karşısında yenilik unsurunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, buna göre birleşen 2017/163 nolu dosyada hükümsüzlük kararı verildiğinden koruma şartlarını taşımadığı ve dolayısıyla bu tasarıma ilişkin kullanımların tecavüz sayılamayacağı gerekçesiyle Plaş Plastiğin açmış olduğu karşı davanın da reddine; aynı rapor ile Plaş firmasında tespit edilen ürünlerin davacı Oba firmasının 2015/07299 nolu tasarımıyla aynı görünüm özelliklerini taşıdığının da belirlendiğinden Oba Plastiğin ihlal edilen tasarımı (2015/07299) nedeniyle doğan kar kaybının 20.915,46 TL olduğunun tespit edildiği, davacı Oba Plastik 6769 sayılı Kanun'un 151 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yazılı hesabı tercihi ettiğinden, davalı firmanın ticari verileri üzerinde net kazancı ve bunun tasarımla ilgili kısmının hesaplandığı, tasarım sahibinin meydana gelen haksız kullanıma ilişkin manevi tazminat isteminin de yasada tanımlanmış olduğu, taraf şirketlerin konumu, eylemin sonuçlarına göre 10.000,00 TL manevi tazminatın uygun olacağı gerekçesiyle asıl davanın davacı Oba Plastik firmasının, tasarıma tecavüz davasının kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda belirtilen ürünlerle 2015/07299 nolu tasarımın ihlal edildiğinin tespiti ve önlenmesine, tecavüzlü ürünlerin toplanıp imhasına, kalıplarının kaldırılmasına, 20.915,46 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyen değişen oranlı yasal faiziyle, 10

.000,00 TL manevi tazminatın uygun olacağı gerekçesiyle asıl davanın davacı Oba Plastik firmasının, tasarıma tecavüz davasının kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda belirtilen ürünlerle 2015/07299 nolu tasarımın ihlal edildiğinin tespiti ve önlenmesine, tecavüzlü ürünlerin toplanıp imhasına, kalıplarının kaldırılmasına, 20.915,46 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyen değişen oranlı yasal faiziyle, 10.000,00TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyen yasal faiziyle davalı Plaş' dan tahsil edilerek davacı Oba'ya ödenmesine, karar kesinleştiğinde, hüküm özetinin ulusal çapta yayın yapan gazetede giderleri davalıya yüklenerek ilan edilmesine, ilan için kararın kesinleşmesinden itibaren 3 ay içinde başvuru gerektiğine, 3 ay içinde başvurulmadığı takdirde ilan hakkının düşeceğine, karşı davanın reddine, tasarıma tecavüzün önlenmesi, maddi tazminat davası ile manevi tazminat istemlerinin reddine, birleşen davada davalı Plaş Plastik A.Ş. adına kayıtlı 2012/03888 nolu tasarımın tescil şartlarını taşımadığından hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine ihtiyati tedbirin karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleşince kendiliğinden kalkacağına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı, karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı, karşı davada davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl dava bakımından davacının kullandığı şişelerin esas olarak müvekilinin tasarım tescilli şişelerinin taklidi niteliğinde olduğu ve davacının müvekkilinin yasal korunma altında olduğu dönemden itibaren üretip haksız olarak da tescil ettirmiş olduğunu, bu bağlamda davacının kötü niyetli olduğu ve bunun korunmaması gerektiğini, zira; müvekkilinin ilk tasarım tescili 2005 yılında ve 2005/01023 numarası ile alınmış olduğunu, davacının bu korumanın hüküm sürdüğü 5 yıllık sürede bu şişeleri taklit ile devamında 2015 yılında patentini almış olduğunu, öte yandan davacının yaptırdığı aynı mahkemenin 2017/58 E. sayılı dosyadaki tespitin hukuksal anlamda tam olarak bir tecavüzün bulunduğunu teyit eder nitelikte olmadığını, davaya mesned teşkil edemeyeceğini, itirazlarının irdelenmeden esas davaya dayanak yapıldığını, raporda denetime elverişlilik unsurunun bulunmamasına karşın davaya dayanak alınarak tecavüze ilişkin davanın kabulü ve maddi talebin kısmen kabulü yönündeki kararın, en başta iyi niyeti uygulanmaması ve ayrıca delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Karşı dava ve birleşen dava bakımından ise; müvekkili şirkete ait olan ve oldukça eski tarihte (2012 yılında) tasarım tescilini aldığı ve süresinde yenilettiği tasarıma konu plastik şişeyi davacının uzun zamandır ürettiği ve ticari meta olarak kullandığını, aynı mahkemenin 2017/81 D.İş sayılı dosyasından alınan raporda davacının tecavüz eyleminin tartışmasız olarak tespit edildiği, davacının haksız rekabet hükümlerine aykırı dayanarak da haksız kazanç elde ettiği, buna rağmen mahkemece alınan rapor doğrultusunda müvekkilinin tescilinin süresinde yenilenmediğinden kamuya malolmuş olduğundan bahisle karşı davalarının reddine karar verildiğini, müvekkili şirketin 1999 yılından bu yana önce 99/07153 sayılı tescil ile korunan ve akabinde yenilenmemiş olmasına karşın aynı tasarımın aynı malik tarafından tescil ettirilmiş olması konusunda bu tasarımın yenilik ve ayırı ediciliği olmadığından korunmayacağı düşüncesinin hem hukuksal olarak kabulü mümkün olmayan hem de mantığa ve genel teamüllere aykırı bir düşünce olduğunu, önceki tasarım tescilinin de aynı kişiye yani müvekkiline ait olup, üçüncü şahsa ait olmadığını, hukuken tescili olmayan fiili tasarımın dahi korunduğu bir uygulama dünyasında 1999 yılından beri sadece müvekkili tarafından kullanılan ve müvekkili tarafından yeniden tescil ettirilen 2012/03888 sayılı tasarımın 07153/2 sayılı tasarımın varlığı gerekçesiyle hükümsüz olduğu iddiasının asla kabul edilemeyeceğini, bu yönde bir uygulamanın da olmadığını, herhangi bir tasarımın tescilinden önce kullanılmış ve kamuya sunulmuş olması halinde bu hakkın tescilsiz tasarım olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 55 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca korunacağı gerçeği karşısında, önceki tescil sebebiyle korunamayacağı düşüncesinin hukuksal olarak kabul edilemeyeceği, asıl ve birleşen davanın reddi ile karşı davanın kabulünün gerektiği, öte yandan aslında tasarım tescili müvekkiline ait olan ve hukuken geçersiz bir tescil olsa bile bu tasarımın genelleşmesi ve kamuya aidiyeti niteliği ile hiçbir yanın tasarım tescilinin geçerli olmayacağı ve dolayısı ile bu durumda tüm davaların reddi gerekeceği halde hataya düşülerek davacının davasının kabul edilmesinin de akla ve hukuksal anlamda delil durumuna ve bizzat davacının beyanlarına da aykırılık teşkil ettiği, davacının, bu tasarımın daha önce tescil edildiğini ve fiilen kullanımının müvekkili tarafından yapıldığını bildiği ve sadece 2009 yılında müvekkilinin yenileme tescilini yaptıramamış olmasını istismar ederek tasarımın serbest bir hal almış olacağından bahisle, müvekkili bakımından hiçbir hukuksal korunma olmadığı yönündeki beyanlarının etik bir yaklaşım olmadığını, yine davayı kabul anlamına gelmemek üzere, bilirkişi raporunda hesaplama hatası da yapıldığını, ayrıca manevi tazminat yönünden de koşulların oluşmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece davalıya karşı açılan hükümsüzlük davası bakımından yapılan değerlendirmede davalının 1999 yılında aynı şişe tasarımına ilişkin tescili bulunmakta olduğu, ancak süresinde yenilenmemiş olduğu, bu nedenle davalı tarafça 2012 yılında yeniden tescil ettirilmek zorunda kalındığı, davalının 2012'deki tasarım şişe tescilinin, daha önce aynı şişe tasarımının 1999'da tescil işlemi yapılmış olmasından dolayı artık yenilik unsurunun ortadan kalkmış olduğu, alınan rapor uyarınca birleşen davada hükümsüzlük kararı verilmesinde ve karşı davanın da bu nedenle reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak davacının açtığı asıl dava bakımından dosya kapsamındaki tasarım tescil bilgi ve belgelerine göre 1999'da davalı Plaş Plastik San. ve Tic. A.Ş.'nin aynı tasarım şişeyi tescil ettirmiş olması karşısında, davalının "öncelikli kullanımı" olduğu, buna rağmen sözkonusu tasarım şişe bakımından davacı Oba Plastik Kimya ve Gıda San. Ltd. Şti'nin 2015 yılındaki tesciline dayanılarak davalının tasarıma tecavüzünün bulunduğunun kabulü ve tazminata hükmedilmesi yerinde olmadığı, zira hukuken tescilli olmayan tasarımlar bakımından dahi öncelikli kullanımın ispatlanması durumunda öncelikli kullanan aleyhine tecavüze ve buna dayalı tazminata hükmedilmesi mümkün değil iken, davalının süresinde yenilenmemekle birlikte 1999 yılında adına tescil ettirdiği dosya itibariyle sabit olan tasarımı bakımından mahkemece asıl davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına, asıl ve karşı davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle ve sınırlı şekilde inceleme yapılması gerekirken davalının öncelikli hak sahibi olduğu husunda bir itirazı bulunmadığı halde bu hususun değerlendirilemeyeceğini, müvekkilinin 2015/07299 nolu tasarımının hükümsüz kılınmadığını, davalı tarafından tasarımın yeni olmadığı hususunun ileri sürülmediğini, dosya kapsamında davalı kullanımlarının birleşen davada hükümsüz kılınan 2012/03888 sayılı tasarım kapsamında olmadığını, başka bir ifadeyle davalı kullanımlarının 1999 tarihli tasarım kapsamında bulunduğuna ilişkin bir tespit bulunmadığını, davalı kullanımlarının davacıya ait 2015/07299 nolu tasarım kapsamında olduğunun tespit edildiğini, davalının 2015/07299 nolu tasarımın hükümsüz kılınmasını gerektiren sebeplerini tecavüz iddiasına karşı defi teşkil etmeyeceğini ileri sürerek asıl davanın reddi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Karşı davada davacı ve birleşen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; karşı davanın reddi ile birleşen davanın kabulü kararının yasalara aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve karşı davalarda tasarım hakkına tecavüzün önlenmesi ve maddi/manevi tazminat istemine ilişkin, birleşen dava ise tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

554 sayılı KHK'nın 3, 5, 6, 7, 11 ve 17 nci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 55, 56, 57, 58, 64 ve 81 inci maddeleri. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 ve 57 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler karşı dava ve birleşen davaya yönelik kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince asıl davada hükme esas alınan bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabulüne karar verildiği istinaf mahkemesince ise davacının 2015/07299 nolu tasarımının davalının 1999'da aynı tasarım şişeyi tescil ettirmiş olması karşısında, öncelikli kullanımı olduğu gerekçesiyle karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda asıl dava bakımından davalının öncelikli kullanımına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı gibi bu hususta dosya kapsamında herhangi bir delil de bulunmamaktadır. Buna göre istinaf mahkemesince davalının asıl dava bakımından öncelikli kullanımı olup olmadığı hususunda uyuşmazlığın çözüme kavuşturularak ek rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak davanın reddi kararı doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca KARŞI DAVA VE BİRLEŞEN DAVA YÖNÜNDEN ONANMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin ASIL DAVAYA YÖNELİK kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Bölge Adliye Mahkemesinin ASIL DAVAYA YÖNELİK kararının BOZULMASINA,

4.Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Plaş Plastik San. ve Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3087, Karar No: 2014/2448, Tarih: 15.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3087 E.  ,  2014/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşini kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, olaydan evvel maktulün eşi olan sanığa, zaman zaman şiddet uygulayıp kötü muamele ettiği, olay günü de sanığı vücudunda yaygın ekimozlar oluşacak şekilde sopa ile dövüp yaraladığı, hastaneye giden sanığın yeşilkartının süresi dolması nedeni ile muayene olamadan eve geri döndüğü, bu nedenle maktulün sanığa yeniden taaruz ettiği ancak sanığın kaçması nedeni ile amacına ulaşamayıp bilahare kanepeye uzandığı sırada sanığın çekiçle maktulün başına vurup akabinde de bıçak darbeleri ile maktulü öldürdüğü olayda,

1-Sanık hakkında eşini kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken, maktulden gelen ve tahrik teşkil eden haksız hareketlerin ulaştığı boyut ve daha vahim hallerin varlığı dikkate alındığında, 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK’nun

29. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir ceza verilmesi yerine, alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini,

2-T.C. Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde soruşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22692, Karar No: 2012/26448, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22692 E.  ,  2012/26448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan serbest satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken Anonim Şirketlerce yapılan taşınmaz alımları değer biçmede esas alınmıştır. Anonim Şirketlerin ticari rekabet nedeniyle yapmış oldukları alımlar özel amaçlı olup, emsal olarak kabul edilemez.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11040, Karar No: 2013/13699, Tarih: 23.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/11040 E.  ,  2013/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez) ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2011 gün ve 2010/294 Esas, 2011/88 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık vasisi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının müdafii huzurunda alındığı 29.11.2010 günlü oturumda sanığın vasisinin de hazır bulunduğu, vasinin sanığa müdafii atandığından haberdar olduğu, sanık müdafiin yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, vasinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3639, Karar No: 2019/16507, Tarih: 17.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3639 E.  ,  2019/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili ve davalı ... vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17/10/2019 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 1920 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti

2)Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

3)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinde dava konusu taşınmazın bulunduğu köy adının ve parsel numarasının hatalı yazılması,

4)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

6)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.