muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9525, Karar No: 2023/3740, Tarih: 20.06.2023

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçu ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

A) Katılanlar ... ve ...'in aşamalardaki anlatımlarına göre; olay günü gece vakti ... Market adlı işyerinde şüpheli şahıslar olduğunu fark eden katılanların iş yeri kapısının yarı açık vaziyette olduğunu gördükleri, bu esnada içeriden dışarı doğru beyaz bir bidon atıldığı, katılanların ne olduğunu anlayamayıp geri çekildikleri sırada içeriden iki kişinin hızlıca çıkıp kaçmaya başladıkları, uzun boylu olanın peşlerinden koşmakta olan katılan ...'e hitaben "Yaklaşmayın sıkarım" diye bağırıp elini beline doğru götürdüğü ve her iki sanığın da olay yerinden uzaklaştıkları somut olayda; eylemlerin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 148. ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme ve takdir yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve tehdit suçları bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) a)Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesinde düzenlenmiş olup; anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hakim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır. Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “Tesadüfen elde edilen deliller” 5271 sayılı Kanun'un 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın aynı Kanun'un 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

Bu açıklamalar dışında incelenen dosyada;

Bu açıklamalar dışında incelenen dosyada;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2015 tarihli ve 2011/626 Esas, 2015/734 Karar sayılı dosyasındaki iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararının uygulanması ile içlerinde sanıkların da bulunduğu birden çok şüphelinin telefon görüşmelerinin tespit edildiği, sanıklar hakkında bahsi geçen yargılama sonucunda suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan beraat kararı verildiği ve bu kararların kesinleştiği, mahkemece aslı ya da onaylı örneği dosya arasına alınmayan bahsi geçen görüşmelerin delil olarak kabul edildiği ve sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği belirlenmiş ise de; suç tarihi itibariyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının 5271 sayılı Kanun'un 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan dinleme kayıtlarının aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçların delili olarak kullanılamayacağı, dosya kapsamında parmak izi, kamera kaydı veya tanık beyanı gibi somut bir delilin mevcut olmadığı ve sanıkların da tüm aşamalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ... ve ...'ın şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından atılı suçları işlediklerine dair savunmalarının aksini gösteren, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Kabule göre de;

aa) Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın infaz edildiği tarihten suç tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b. maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

bb) Adli sicil kayıtlarına göre; sanık ... hakkında verilmiş olan Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 31.12.2003 tarihli ve 2001/156 Esas, 2003/1585 Karar sayılı ilamına konu 3 yıl 4 ay; sanık ... hakkında verilmiş olan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2001 tarihli ve 2001/313 Esas, 2001/1115 Karar sayılı ilamına konu 4 yıl 1 gün hapis cezalarının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

cc) İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığının ihlâli olarak hatalı yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

cc) İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığının ihlâli olarak hatalı yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve tehdit suçları bakımından başkaca yönleri incelenmeyen Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/11 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri bakımından sanıklar ... ile ...'ın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17192, Karar No: 2014/16384, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17192 E.  ,  2014/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş olan 21.01.2013 ve 25.04.2013 havale tarihi taşıyan muhabere evraklarının (taşra diğer evraklar) taranmadığı, bu sebeple elektronik ortamda görüntülenemediği anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2024/493, Karar No: 2024/1392, Tarih: 14.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/493 E.  ,  2024/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2023 tarih ve 2023/438 Esas, 2023/376 Karar ... YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2625, Karar No: 2014/25268, Tarih: 25.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2625 E.  ,  2014/25268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/194-2013/439

Davacı, 1990 yılının 2. döneminden 11/04/2013 tarihine kadar çakışan zorunlu SSK sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1990 yılının 2. döneminden 11/04/2013 tarihinden itibaren çakışan SSK'lı çalışmaları haricinde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle 01/10/1990 tarihinde davalı Kurumca resen Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, aynı tarihte 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunduğu için başlangıç tarihi itibariyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığı terkin edildiği, 1990-2011 yılları arasında kısa süreli 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 16/09/2002 tarihinden itibaren ziraat odası kaydı bulunduğu, zabıta araştırması ve tanık beyanlarından davacının tarımla uğraştığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddeye göre, sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin,tarım kredi kooperatifleri ve birliklerinin, P.. E.. İ.. Kooperatifleri ile Birliği ve Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa

Öte yandan, Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa

kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Bir yıldan daha az süren zorunlu sigortalılık kapsamındaki çalışmalar kısa süreli olup, kesintisiz bir şekilde bir yıl veya daha fazla süren çalışmalar ise uzun süreli çalışmadır.

Somut olayda, davacı tarımsal faaliyeti nedeniyle 01/10/1990 tarihinde resen tescil edilmiş aynı tarihte 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunduğu için başlangıç tarihi itibariyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığı terkin edilmiş olup davacı eski tescillidir. Kısa süreli SSK kapsamındaki çalışmalar tarımsal faaliyetin devam etmesi halinde Tarım Bağ-Kur sigortalılığını tümden sona erdirmeyecektir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde bulundurarak öncelikle nizalı dönemde yukarıda anılan maddede belirtilen kayıtların olup olmadığını söz konusu kuruluşlardan, davacının ziraate elverişli taşınmazlarının bulunup bulunmadığını ilgili tapu idaresinden, özel idareden, belediyeden araştırmak, varsa bunları kullanıp kullanmadığını belirlemek, köy muhtarı ve azalar ile yeterli bilgi ve görgüye sahip kişileri belirleyip tanık olarak dinlemek, tarımsal kredi kullanıp kullanmadığını, arazi kiralayıp kiralamadığını tespit etmek, ayrıca zabıta tahkikatı ile de ayrıntılı araştırma yaptıktan sonra diğer bütün delilleri birlikte değerlendirerek ve 5510 sayılı Yasa'nın 53. maddesi de dikkate alınarak karar vermesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/141, Karar No: 2025/3919, Tarih: 08.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/141 E.  ,  2025/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2011 E., 2024/1528 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

B. Sanık vasisinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafii ile sanık vasisinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafii ile sanık vasisince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN

ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5445, Karar No: 2015/13471, Tarih: 07.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5445 E.  ,  2015/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bakiye ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, hüküm altına alınan alacakların hesaplanmasında dosyaya davalı vekili tarafından sunulan 570 TL., 200 TL. ve 150 TL. bedelli 3 adet tediye makbuzunun mahsup edilmesine rağmen, Mahkeme gerekçesinde bu makbuzlara itibar edilmediği yönünde açıklama yazılması hatalıdır.

3-01/08/2010 tarihli, Mahkeme tarafından son oturumda değerlendirilen belge açısından, söz konusu belgenin bizzat davacıya gösterilerek, belgedeki yazı, tarih ve imzaların kendisine ait olup olmadığının ayrı ayrı ve açıkça sorulup, yazıyı ve imzayı kabul eder ise belge içeriği açıklattırılıp, yazı ve/veya imza inkarı olduğu takdirde ...'ndan rapor alınarak talepler hakkında sonuca gidilmelidir.

4-Yukarda belirtilen yazı, tarih ve imza incelemeleri açısından, davalı vekili mukayese belgeleri olarak bir kısım belgeler ileri sürmüş olup, bu belgelerin mukayese belgesi olarak kabul edilip edilmeyeceği hakkında denetime elverişli gerekçe oluşturularak karar verilmelidir.

5-Mahkeme kararının gerekçesinde davacının son aylık ücretinin brüt 1.000 TL. olduğunun belirtilmesi, hüküm fıkrasında ise aylık net 1000 TL. ücrete göre yapılan hesaplamanın esas alınması, bu şekilde çelişki yaratılması hatalıdır.

6-Yukardaki bozma nedenlerine ve hüküm tarihindeki mevzuata göre yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin yeniden hesaplanması gerekeceği göz önüne alınmalıdır.

7-Asgari geçim indirimine yasal faiz yürütülmesi gerekirken en yüksek mevduat faizi yürütülmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.