muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4436, Karar No: 2017/4131, Tarih: 01.06.2017

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca gerçekleştirilecektir. VUK’nın 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibariyle adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;

Gebze İlçe Jandarma Komutanlığı’nca yapılan istihbari çalışmalar sonucu sanığın, piyasaya komisyon karşılığı sahte fatura keserek sattığının tespit edilmesi üzerine, 25.02.2008 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığından, sanığa ait... plakalı araçta suç delillerinin ele geçirilmesi amacıyla arama ve el koyma izni istenmiş, Cumhuriyet Başsavcılığınca Gebze Sulh Ceza Mahkemesi’nden CMK'nın 119 ve 127. maddeleri uyarınca arama ve el koyma kararı verilmesi talep edilmiş, mahkemeden 25.02.2008 tarihinde alınan arama kararı uyarınca aynı gün jandarma görevlilerince sanığa ait araçta yapılan aramada, kendisine ve başka mükelleflere ait olmak üzere bir kısmı düzenlenmiş, bir kısmı boş, fatura ve irsaliyeler ile boş fatura koçanları ve kaşeler ele geçirilmiş, Cumhuriyet savcısının talimatı ile belgeler incelenmek üzere Vergi Dairesi Başkanlığına gönderilmiş, idarece bu belgeler ve mükellefin tarh dosyası üzerinden yapılan incelemeler sonucunda raporlar düzenlenip, dava şartı olan mütalaanın verilmesi üzerine, 17.11.2008 tarihli iddianame ile 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmıştır.

İlçe Jandarma Komutanlığı görevlileri tarafından, sanığın VUK'nın 359/b maddesi kapsamında kalan suçu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, bu aşamada gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin bir hâlin varlığı da gösterilmediğine göre, genellikle vergi mükellefleri olan failler için kanun koyucunun öngördüğü ve daha güvenceli olan 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerindeki özel usule uygun olarak arama ve el koyma işleminin gerçekleştirilmesi, diğer bir ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığının, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların sulh ceza hâkiminden talepte bulunması ve arama kararı verilmesi halinde arama işlemini gerçekleştirmesine imkân sağlaması gerekirdi.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilirdi. Ancak somut olayda Jandarma görevlilerince sanığın VUK’nın 359. maddesi kapsamında olan sahte fatura ticareti yaptığı en başından tespit edilerek, bu suçun delillerinin elde edilmesi amacıyla arama kararı talep edilmiştir. Bu durumda aramanın VUK’nın 142. maddesindeki özel hükümlere uygun gerçekleştirilmesi yerine belirtilen şekilde yapılması hukuka aykırıdır. Ayrıca, bu yöntemle elde edilen fatura ve diğer deliller hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilirken, CMK’nın 230/1-b madde ve bendi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen esaslı deliller arasında, vergi tekniği ve vergi inceleme raporları, araçta bulunan çok sayıda fatura gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, VUK hükümlerine, dolayısıyla hukuka aykırı arama el koyma sonucunda elde edilen deliller üzerinden harekete geçilerek düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları mahkumiyete esas alınamaz. Bu itibarla; sanığın aracında hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen inceleme raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır.

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, dosya içerisinde bulunan faturaların ise boş ve imzasız halde olduğunun anlaşılması, sanığın 2007 ve 2008 yıllarında düzenlediği iddia olunan diğer faturalardan 19.09.2007 tarih ve ... numaralı fatura dışındakilerin asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, fatura asıllarının temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların kullanılıp kullanılmadığı, kullanan şahıslar hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, bu şahıslara bahse konu faturaları kimden ne şekilde temin ettikleri hususu sorulduktan sonra, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucunda mahkumiyetine karar verilmesi,

b- 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme biçimde işlenen suçtan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın değişiklikten önceki 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini,

c- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5061, Karar No: 2021/6657, Tarih: 29.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/5061 E.  ,  2021/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16.02.2017 tarih ve 2014/322 E- 2017/94 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/12/2017 tarih ve 2017/832 E- 2017/1750 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı şirketin davalıdan satın aldığı ... plakalı mercedes marka aracın, garanti kapsamında bulunduğu sırada yatak sarma diye tabir edilen hasarın oluştuğunu, Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/49 Değişik İş sayılı dosyası üzerinden yaptırılan tespitte 64.111,05 TL'lik parça gideri ve 1.650,00 TL'lik işçilik gideri olmak üzere toplam 65.761,05 TL zararın tespit edildiğinin belirtildiğini, hasarın 2 yıllık garanti süresinin içinde meydana geldiğini, bu hususun davalı tarafa ihtar ile bildirilmesine rağmen davalı şirket tarafından herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek 65.761,05 TL'nin davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu kamyonun davalı şirket tarafından imal edildiğini, aracın sorunsuz şekilde davacıya teslim edildiğini, dava konusu araçla ilgili olarak davalının yetkili servisi olan...A.Ş.'deki servis kayıtlarının incelenmesinde, yapılan kontrollerde motorun kol yatağı sardığının tespit edildiğini, araçtan akaryakıt numunesi alındığını ve müvekkili olan Mercedes Benz Türk A.Ş. Kalite Güvence Müdürlüğü malzeme test laboratuvarında analiz edildiğini, araçtan alınan yakıt numunesinin olması gereken standartların dışında olduğunun görüldüğünü, ayrıca davalının veri tabanında söz konusu araca ait bakım işlemleri bilgilerinde davacının motor yağını kendisinin getirdiğinin görüldüğünü, evsafı bilinmeyen bir motor yağının araca konulduğunu, araca uygun olmayan motor yağı veya yakıt kullanılmasından dolayı motor yağının yağlama ve soğutma özelliklerini normal ömründen daha erken bitirmesine sebep olduğunu savunmuş, yapılan görüşmeler sonucu iyi niyet kapsamında %25 destek sunulduğunu belirterek, haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; maddi vakıaya, usul ve yasaya uygun görülen iki ayrı bilirkişi kurulundan alınan raporlarda, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın standart dışı yakıt kullanımından kaynaklandığı yönünde görüş belirtildiği anlaşılmış olmakla, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın garanti kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama aşamasında alınan 10.07.2015 tarihli ve 29.12.2016 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında, davacıya ait araçtaki arızanın üretim hatasından kaynaklanmadığı, araca uygun olmayan yakıt kullanımından kaynaklandığı belirtilmiş olup, Mercedes Benz Kalite Güvence Müdürlüğü Malzeme Test Labaratuvarında yapılan analiz sonucu düzenlenen 28.05.2014 tarihli rapor ile, davacı aracında kullanılan yakıtın standartlara uygun olmadığının belirtildiği görülmüş olup, araçtaki arızanın araçta yakıt normuna uygun olmayan yakıt kullanılmasından ileri geldiği, arızanın aracın imalat hatasından kaynaklanmadığının bilirkişi raporları ile tespit edildiği anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 23,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2305, Karar No: 2014/5854, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2305 E.  ,  2014/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15978, Karar No: 2012/14529, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15978 E.  ,  2012/14529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava çek koçanından kullanılmamış çek yapraklarının iptali ve ödeme yasağı konulmasına ilişkin talep hakkında İnegöl 1 Asliye Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, boş çek yapraklarının zayii nedeni ile iptali ve ödeme yasağının konulmasına ilişkindir.

İnegöl Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi 6100 sayılı HMK.nın 382. ve 383 maddeleri gereğince uyuşmazlığa Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağından bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi ise açılan davanın HMK.nın 382 maddesine göre çekişmesiz yargı davası niteliğinde olup, çek iptali davalarının TTK.da düzenlenmiş olması ve HMK.nın 4. maddesinde bu davaların Sulh Hukuk Mahkemelerinde bakılacağına dair hüküm bulunmaması ve TTK.da zayii nedeniyle çek iptallerinin Ticaret Mahkemelerinde bakılacağına dair hüküm bulunması nedeniyle görevsizlik kararı vermiştir.

Türk Ticaret Kanunun 4.maddesinde, bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5.maddesinin 2.fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Diğer taraftan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nun 382.nci maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 2.fıkrasının (e) bendinde, "Ticaret hukukundaki çekişmesiz yargı işleri" başlığı altında 6. madde olarak "kıymetli evrakın iptali"ne ilişkin taleplerin çekişmesiz yargı "işi" olduğu belirtilmiş, aynı

yasanın 383.maddesinde de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasa hükümlerine göre, çekişmesiz yargıda "dava" deyiminin yeri olmayıp "iş" deyimi vardır. Dava, iki taraf sistemine göre kurulmuş ise de çekişmesiz yargıda birbiriyle çekişme halinde olan iki taraf olmadığından çekişmesiz yargı işleri için "dava" teriminin kullanılması doğru değildir. Yine çekişmesiz yargıda "taraf" değil, "ilgililer" kavramı vardır. Çekişmesiz yargıda dava söz konusu olmadığı için davacı ve davalı terimlerinin de yeri yoktur.

HMK.nun 383.maddesine göre çekişmesiz yargıda sulh hukuk mahkemesinin görevi asıl olup asliye hukuk mahkemesinin görevi istisna olduğundan yalnız "mahkeme" veya "hakim" terimlerinin kullanıldığı bütün çekişmesiz yargı işleri için sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu sonucuna varılmaktadır. (Prof Dr. B.Kuru/Prof Dr. A.C.Budak ... Barosu Dergisi, Cilt:85, Sayı:5, Yıl: 2011,sh:33-36)

Somut olayda uyuşmazlık 14.10.2011 tarihinde yani 6100 sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden sonra mahkemeye getirilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 14.10.2011 tarihinde yani 6100 sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden sonra mahkemeye getirilmiştir.

6100 sayılı HMK.nın geçici 1.maddesinin 1 bendine göre bu kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalara uygulanmaz.

Bu durumda, çek yapraklarının zayii nedeniyle iptali ve ödeme yasağı konulmasına ilişkin uyuşmazlık 6100 sayılı HMK.nın 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra açılan çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4461, Karar No: 2022/7921, Tarih: 06.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4461 E.  ,  2022/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECEMAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki    tapu iptali ve tescili, olmazsa bedel istemli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 29.12.2021 tarihli ve 2021/1833 Esas, 2021/1889 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalılar vekilleri tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 06/12/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı .... Yapı Tur San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı ... vasisi ... vekili Avukat ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vasisi dava dilekçesinde, davacının maliki olduğu 476 ada 23 parsel sayılı taşınmaza 2012 yılında ipotek tesis edildiğini, İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2014/285 Esas sayılı takip dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını ve taşınmazın davalı Şirkete temlik edildiğini, İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesince takibin iptaline karar verdiğini, ihalenin usulüne uygun tebligatlar yapılmadan gerçekleştiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, olmazsa bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Şirket cevap dilekçesinde, ihalenin feshine ilişkin kesin hüküm bulunduğunu, eldeki davanın süresinde açılmadığını, ihale alıcısı olmadıklarını, iyiniyetli üçüncü kişi olduklarını, davacının iddialarının doğru olmadığını, taşınmazı alırken bulunan "davalıdır" şerhinin ipoteğin kaldırılması davasına ilişkin olduğunu ve temlik tarihinde o davanın reddine karar verilmiş ve kararın kesinleşmiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı Banka, süresinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince 17.06.2021 tarihli karar ile tescile dayanak icra takibinin iptali için İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesinde dava açıldığı ve Mahkemece takibin iptaline karar verildiği, kesinleşen karar ile taşınmazın tescilinin yolsuz hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince 08.09.2021 tarihli ek karar ile davalı Bankanın istinaf talebi süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 17.06.2021 tarihli kararına karşı süresi içerisinde davalı Şirket ve 08.09.2021 tarihli ek kararına karşı davalı Banka istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

2.İstinaf Nedenleri