muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5164, Karar No: 2022/5706, Tarih: 10.05.2022

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshi ve buna bağlı olarak kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120 nci maddesi, Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14 ncü maddesi, karar tarihinden yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Somut dosyada; SGK tarafından düzenlenen 21.01.2019 tarihli yazıda davacının sigortalılık süresinin 21 yıl ve 7749 günü tamamladığının belirtildiği ve davacının 28.01.2019 tarihli dilekçe ile davalı işverene başvurarak emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğinden kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiği; aynı tarihte davalı işyerinden bu gerekçe ile ayrıldığı, işverence düzenlenen işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunun "14" (emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması) olarak bildirildiği, davalının ise davacının emekli olduğu tarihe kadar iddia ettiği usulsüzlüklerle ilgili herhangi bir işlem tesis etmeyip davalı işyerinde konu hakkındaki incelemenin 11.02.2019 tarihinde başlatıldığı ve 06.03.2019 tarihinde incelemenin son bularak 11.03.2019 tarihinde Disiplin Kurulu tarafından davacının iş sözleşmesi önceki bir tarihte emeklilik sebebi ile sona erdiğinden yapılacak bir işlemin bulunmadığı yönünde karar verildiği görülmüştür. Netice itibari ile 21.01.2019 tarihli SGK yazısından davacının emekliliğe hak kazandığı ve davacının da 28.01.2019 tarihli dilekçe ile emeklilik sebebi ile kıdem tazminatı ödenmesi talebine yönelik iradesini ortaya koyarak kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmaktadır. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne uygun olarak kabul edilen miktar üzerinden davacı lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin de isabetli olduğu anlaşılmakla davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve dosya kapsamına uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3616, Karar No: 2018/461, Tarih: 08.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/3616 E.  ,  2018/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... .ile davalı ... arasındaki davadan dolayı .... Mahkemesince verilen 15.02.2016 gün ve 2014/824-2016/90 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesinde,

14.09.2012 tarihli Bilirkişi Tayin ve Teslim Tutanağı başlıklı belgede "EKİ: ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/541 Esas sayılı dava dosyası ve bir çuval içerisindeki eklerinin" dosya aslı ile birlikte gönderilmediği anlaşıldığından .... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/541 Esas sayılı dava dosyası ve bir çuval içerisindeki ekleri ve dava dosyasının tüm ekleri ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5692, Karar No: 2013/29153, Tarih: 09.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5692 E.  ,  2013/29153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü sanığın, yakınana ait park halindeki motosikleti düz kontak yapmak suretiyle bulunduğu yerden almak biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, “kullanım gereği açıkta bırakılan eşya üzerinde hırsızlık” olarak kabul edilmek suretiyle aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/12/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Hırsızlık; başkasına ait taşınır bir malın, elmeninin (zilyedinin) rızası olmadan, kendisine ya da başkasına yarar sağlamak amacıyla, bulunduğu yerden alınmasıdır.

Hırsızlık suçunun temel şeklini oluşturan bu tanım, hırsızlık suçu yönünden genel hükümdür. Aynı zamanda bu tanımın yer aldığı, yeni 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 141/1.maddesi, eski 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 491/1.(ilk) maddesi gibi açıktan hırsızlık, basit hırsızlık da denilen hırsızlık suçunun temel şeklini açıklamaktadır. Bu suçun nitelikli hallerini oluşturan, diğer hırsızlık suçları, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın (TCY) 142. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.-2-

Hırsızlık suçunun nitelikli hallerini düzenleyen TCY'nın 142. ve devamı maddeleri, bu suçun temel şeklini tanımlayan genel hüküm niteliğinde olan aynı Yasa'nın 141/1.maddesine göre, özel hüküm oluştururlar.

Suçun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmedikçe, özel hükümler (TCY'nın 142. ve devamı maddeleri) değil, genel hüküm olan TCY'nın 141/1.maddesi uygulanır.

Somut olayda; yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen suça konu motosiklet, sanık tarafından bulunduğu yerden alınıp götürülmüştür.

Yakınan, hırsızlık suçuna konu mal olan motosikleti, herkesin girebileceği bir yer olan sokağa açığa bırakmıştır. Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alınmış malın/eşyanın alınması şeklinde suçun işlenmesi durumunda, sanığın eylemi, TCY'nın 142/1-b.maddesinde düzenlenen, hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturur. Kilitlenmeden bırakılmışsa ya da kilitleme malın/eşyanın koruma (muhafaza) altına alınmasını sağlayacak şekilde değilse, ya da kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alma olanağı olmayan malın/eşyanın herkesin girebileceği bir yere bırakılma durumu söz konusu ise, bu durumlarda eylem TCY'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, basit/açıktan /temel şeklini oluşturur.

Yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen, suça konu motosikletin sabit başka bir yere kilitlenip kilitlenmediği, motosikletin olay yerinden kendi üzerindeki kilit mekanizması kırılmadan taşınarak götürülüp götürülemeyeceği araştırılarak sonucuna göre; sabit başka bir yere kilitlenmediği ve motorun direksiyon kilit mekanizması kırılmadan insan gücü ile taşınarak götürülebileceği saptandığı takdirde, hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCY'nın 141/1.maddesine; sabit başka bir yere kilitlenmişse ya da insan gücü ile taşınarak götürülemeyeceği, götürülebilmesi için direksiyon kilit mekanizmasının kırılmasının gerektiği saptandığı takdirde, eylemin aynı Yasa'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilerek; mahkemece öncelikle bu eksik araştırma ve inceleme giderildikten sonra, eylemin Yasa'nın hangi maddesindeki suçu oluşturacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden; sanığın eyleminin TCY'nın 142/1-b.maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağından, mahkemece aynı Yasa'nın 141/1.maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığı ancak, karşı temyiz bulunmadığı gerekçesi ile eleştiri yapılarak hükmün onanmasına karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan,

Bu nedenle, eksik araştırma ve incelemeye dayanarak sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükmün ONANMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2016/8205, Karar No: 2019/6364, Tarih: 20.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8205 E.  ,  2019/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili Sigorta Şirketince İşyeri Sigorta Poliçesi ile dava dışı Plasbosan Plastik San. ve Tic. A.Ş adına sigortalanan işyerinde 08.09.2012 tarihinde 3 kg'lık (Aygaz-Mogaz) marka tüpün aniden patlaması sonucu zarar oluştuğunu, davalı taraf ile birleşen Mogaz'ın hasara konu tüpün imalatçısı olması nedeniyle TBK 49. madde gereği meydana gelen ve örnekleri mahkeme dosyasına ibraz olunan tutanaklar uyarınca sorumlu olduğunu, 8.799,37 TL hasar tutarının 15.11.2012 tarihinde dava dışı sigortalılarına ödendiğini belirterek söz konusu tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte TTK 1472. madde de yer alan halefiyet hakkı gereği kusurlu davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yangının davacı şirketin sigortalısının tedbirsizliği ihmalkarlığı ve dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiği, olayın oluş şekli itibariyle meydana gelen zarara davalı şirkete ait tüpün sebep olmadığı, kapalı mekanda yoğun bir biçimde patlayıcı maddelerin bulundurulmasının yangına sebep olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; yangın olayının akabinde tutulan tutanaklara göre boya malzemesi eritilirken piknik tüpünün aşırı ısındığı, yangının etraftaki kimyasal maddelere sirayet ettiği, piknik tüpünün üretimde kullanılmayacağı, bunun gündelik hayatta dahi herkes

tarafından bilinen bir husus olduğu, güvenli şekilde kullanımı gerekmekte olduğu, tüpün patlamasına sebebin aşırı ısınma olarak tarif edildiği ve olay anında üzerinde boya malzemesi eritildiğinin de sabit olduğu, kullanıcı hatasından kaynaklanan yangına bu sebep dışında başka bir hususun ileri sürülmediği, piknik tüpünün uzun süreli kullanımlarda üzerindeki maddenin ısısı ile ısınarak patladığı anlaşılmakla dosya kapsamına uygun düşmeyen raporlara itibar edilmeyerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2202, Karar No: 2025/3046, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2202 E.  ,  2025/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/169 E., 2024/477 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Havza Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/7 E., 2023/159 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılardan ...’nın arkadaşları ile parkta oynarken davalının sahibi bulunduğu, yetiştirilmesi tehlike arz eden ve sahiplendirilmesi yasak olan pitbull terrier cinsi köpekleri tarafından saldırıya uğrayarak ağır derecede yaralandığını, tedavisinin halen devam ettiğini, vücudunun birçok yerinde ve yüzünde derin yaralar oluştuğunu ileri sürerek; davacılardan ... için 6.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, ... için 50,00 TL tedavi amaçlı ulaşım gideri ve 50.000,00 TL manevi, ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/136 E. sayılı dosyasında, davalı lehine verilen beraat kararında maddi olgunun araştırıldığını, davalının isnat edilen eylemi işlemediğinin ve eylemde kusurunun bulunmadığının kesin olarak Mahkeme kararında tespit edildiği, söz konusu kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, beraat kararının Mahkemeyi bağlayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; Havza Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen 2021/136 E., 2021/593 K. sayılı dosyasında; davalı sanığın ''dikkat köpek var'' uyarısını içeren levhayı asmış olduğu, bahçe kapısının yüksek boyutlu ve kilit sistemli olduğu, duvarla çevrili olan bahçede her köpek için ayrı barınak bulunduğu, sanığın tüm önlemleri aldığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, hayvan bulunduran davalının zararın doğmasını engellemek için gereken özeni gösterdiği, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; ceza mahkemesince yapılan kusur değerlendirmesine bağlı kalınarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, köpekler nedeniyle bütün tedbirleri aldığını beyan eden davalının tehlike arz eden ve sahiplenmesi yasak olan bir köpeği beslemiş olması sebebiyle neticeden sorumlu tutulması gerektiğini, herkesin girebileceği bir alanda tehlikeli cins olan köpeği salınmış halde bırakmasının kusurlu olduğunu gösterdiğini, davalının kapıyı kilitlemeyerek özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hayvan bulunduranın sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 67. maddesinde öngörülen hayvan bulunduranın sorumluluğu, özel bir sorumluluktur. Anılan madde hükmüne göre; bir hayvanın bakımını ve yönetimini, dikkat, özen ve gözetim görevini üzerine alan ve ondan sürekli şekilde faydalanan kişi, hayvanı bulunduran sıfatıyla bu hayvanın sebebiyet vermiş olduğu zararları ödeme yükümlülüğü altındadır. Bu maddeden de anlaşıldığı üzere, bir hayvanın bakımını ve yönetimini üstlenen kişi, sahibi olduğu hayvanın başkasına zarar vermesini önleyecek tedbirleri almak, hayvan üzerinde somut durumun gerekli kıldığı her türlü gerekli özeni ve dikkati göstermek zorunda tutulmuştur.

Gösterilecek özen hayvanın cinsine ve tabiatına, kullanılma tarzına göre değişir. Ehli hayvanlarla vahşi hayvanlara gösterilecek özen aynı değildir. Hayvanın muhafazası ve ona nezaret için gerekli tedbirler alınmalı, yardımcı şahıslara lüzumlu talimat verilmeli, tasma, zincir ve kafes gibi vasıtalar kullanılmalı, üçüncü şahıslar hayvanın arz ettiği tehlikeden haberdar edilmelidir (Dr. Haluk Tandoğan, Türk Mesuliyet Hukuku, 1961, s.155).

Hayvan bulunduran, hayvan üzerinde somut durumun gerekli kıldığı her türlü özeni gösterdiğini ispat etmelidir. Şu halde mutad özenin gösterilmiş olduğunun ispatı sorumluluktan kurtulmak için yeterli değildir. Özen ve gözetimin derecesi; somut olaydaki durum ve şartlara, hayvanın huyu, cinsi, yaşı, tehlikeliliği ve tepkisi gözönünde tutularak değerlendirilmelidir. Özen veya gözetim ödevi subjektif olmayıp objektif niteliktedir (Prof. Dr. Fikret Eren, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununa Göre Hazırlanmış Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 14. Baskı, 2012, s.635).

6098 sayılı Kanunun 67. maddesi gereğince; hayvan bulunduranın sorumluğu niteliği itibariyle kurtuluş kanıtı getirilebilen bir kusursuz sorumluluktur. Bu nedenle, hayvan bulunduranın sorumlu tutulabilmesi için kusuru aranmaz, ancak sorumluluktan kurtulabilmesi; hayvanı, hal ve şartlara göre, gerekli bulunan özenle gözetmiş olduğunu ya da bu özen gösterilmiş olsaydı bile, zararın önlenemeyeceğini ispat etmesine bağlıdır. Bu durumun ispat edilememesi halinde oluşan zararı tazmin etmek zorundadır. Bu zarar, maddi bir zarar olabileceği gibi manevi bir zararda olabilir.

Ancak, hayvan bulunduranın aynı zamanda kusuru varsa, bu kusur munzam (ek) kusur olarak gözönünde tutulur. Munzam kusur halinde, kusursuz sorumlu kişi illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı gibi tazminat miktarının takdirinde bu kusur gözönünde tutulacaktır.

6098 sayılı Kanunun 74. maddesinde düzenlenen “Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz.” hükmü uyarınca, hukuk hâkiminin ceza hukuku kuralları ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararları karşısında hukuk hâkiminin bağımsızlığı düzenlenmiş bulunmaktadır. Hukuk hâkimi, ceza kararlarını ve orada yer alan değerlendirmeleri serbestçe gözönünde tutarak ondan yararlanabilir. Hukuk hâkiminin bağımsızlık ilkesi, ceza hukukuyla medeni hukukun amaçlarının, haksız fiile suçun unsurlarının kabul ve oluşumunun, her iki hukuk dalında yargılama usulü ile delillerin takdirinin farklı olmasına dayanmaktadır. Haksız fiil unsurlarının her iki hukuk dalında ifade ettikleri anlam birbirinden farklıdır. Hukuk hâkimi, ceza kararları karşısında kusurun varlığı ve derecesi, zarar miktarının tayini yönünden bağımsızdır.

Somut olayda; davalının evinin bahçesinde serbest bıraktığı köpeklerin, arkadaşlarıyla bahçeye giren davacı ...'ya saldırdığı ve yaralanmasına sebebiyet verdiği dosya kapsamıyla sabittir. Davalı hakkında, taksirle yaralama suçundan ceza mahkemesince yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince; davalı hakkında verilen beraat kararında maddi olgunun araştırıldığı ve davalının isnat edilen eylemi işlemediğinin ve eylemde kusuru bulunmadığının tespit edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; kusurun değerlendirilmesi yani davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı ile hukuk hâkimi bağlı değildir. Davalı, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gereğince kusursuz sorumlu olup, mutad özeni göstermiş olması sorumluluktan kurtulması için yeterli değildir. Davalının, bakımını üstlendiği hayvanların cinsi ve başkalarına verecekleri tehlike gözetildiğinde, zincir ve tasma gibi gerekli önlemleri almadan çevre güvenliği bakımından tehlike oluşturduğu için yasaklı köpek ırklarından olan pitbull cinsi köpeği bahçede serbestçe dolaşmalarına izin vermesi, özen ve gözetim yükümlüğünün ihlali niteliğindedir. Olay tarihinde 11 yaşında olan davacı ...'nın, duvarla çevrili bulunan bahçeye arkadaşlarıyla kilitli olmayan kapıyı açarak arkadaşlarıyla girmiş olması, davalının sorumluluğunun niteliği itibariyle başlı başına illiyet bağını kesecek boyutta bir hareket olarak kabul edilemez.

Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; olayın gelişim biçimi ve hayvan bulunduranın sorumluluğunu düzenleyen ilkeler birlikte değerlendirilerek, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmesi ve davaya konu tazminat kalemleri hakkında inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14839, Karar No: 2013/18962, Tarih: 10.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/14839 E.  ,  2013/18962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/827-2012/754

Dava, iptal edilen sigortalılıklardan dolayı yersiz olduğu iddiasıyla sigortalılar ve haksahiplerine yapılan sağlık giderleri nedeniyle oluşan Kurum zararının tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Hastalık Sigortası” hükümleri içerisinde yer alan ve “Sağlanan yardımlar” başlığını taşıyan 32. maddesinde; sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklarda sağlık yardımı yapılacağı, “eş ve çocuklara sağlık yardımı yapılması” başlıklı 35. maddesinde; sigortalının eşi ve geçindirmekle yükümlü olduğu çocuklarının hastalıkları durumunda yapılacak sağlık yardımları belirtilerek, “Gelir ve aylık almakta olanlar ile aile bireylerine sağlık yardımı yapılması” başlığını taşıyan 36. maddesinde, pasif sigortalılar ile hak sahiplerinin sağlık yardımından yararlanması; "sigortalılık niteliğinin yitirilmesi" başlığını taşıyan 40. maddesinde "sigortalılık niteliğini yitirenlerden, bu tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş olan sigortalı ile haksahiplerinin kanunda belirtilen yardımlardan yararlanacağı düzenlenmiş olup, benzer düzenlemelere 5510 sayılı Kanunda da yer verilmiştir.

İncelenen dosyada; mahkemece, yalnızca davalının Sis Tur. Nak. Tic. Ltd. Şti'ndeki iptal edilen bildirimleri dikkate alınarak, 07.12.2005 ile 30.03.2006 tarihleri arasında davalı ve haksahiplerine yapılan sağlık giderleri yönünden itirazın iptaline karar verildiği, davalı ...'ın Sis Tur. Nak. Tic. Ltd. Şti'ndeki bildirimlerinin ise 01.07.2005-30.10.2005 tarihleri arası olduğu, bu dönem dışında başka işyerinden bildirimlerinin de kurumca iptal edildiği anlaşılmıştır.