muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23086, Karar No: 2016/24372, Tarih: 31.10.2016

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi... devir tarihindeki ... ücreti ... sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı... Kanunu'... ......maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından ... süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun... ...maddesinde sözü edilen devreden işveren için ... yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından ... konusu olmaz... halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi... sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri... devir tarihindeki ücret ... sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı... kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ... ... işverene ... olmakla devreden işverenin... işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ... kullandırılmayan izin ücretlerinden ... başına sorumludur.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu davalı şirkeler arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğu kabul edilerek hesaplanan kıdem tazminatının tamamından ... ... işveren ... Turizm İnşaat Çelik Otomasyon .... ............ .... .... ....'... asıl işveren ... birlikte müştereken sorumluluna karar verilmesi isabetlidir. Ancak, anılan şirketin ihbar tazminatı... yıllık izin ücreti alacakları bakımından... asıl işveren davalı bakanlık ... birlikte müştereken sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Ayrıca, işyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işverenler kendi dönemi... devir tarihindeki ... ücreti ... sınırlı olmak üzere sorumludurlar. ...sebeple davacının daha önce çalıştığı ... işverenlerde çalışma süresinin ... yıldan... olduğu gerekçesi ... anılan şirketlerin kıdem tazminatından sorumlu tutulmamış olmaları hatalıdır. Davacının mahkeme kararını süresi içinde temyiz etmemiş olması nedeni ... oluşan usuli kazanılmış ... ...gözetilerek asıl işveren Salık Bakanlığının rücu ilişkisini etkilememesi bakımından, anılan şirketlerin kıdem tazminatı alacağından sorumlulukları belirlenmelidir.

4-Dosya içeriğine göre, davanın kısmen kabulü halinde davalıların yargılama giderlerinden nasıl sorumlu tutulacağı konusundadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'... .... maddesinde; Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir...Davada ... taraftan ... biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ... mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına... karar verebilir...düzenlemesine ... verilmiştir.

Somut olayda, davalılardan ... .... Ür. .... Ür. .... .... Taah. .... .... .... ..., hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda, hesaplanan kıdem tazminatından kendi dönemi... davacının devir tarihindeki ücreti üzerinden sorumlu tutulmuştur. ...durumda aleyhine hüküm kurulan şirketin yukarıda açıklanan kanuni düzenleme doğrultusunda yargılama giderlerinden... sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, ......2016 gününde oybirliği ... karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/142, Karar No: 2012/5196, Tarih: 04.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/142 E.  ,  2012/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal rejiminin tasfiyesi

... ile Evgenia Kacaroğlu aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi davasının reddine dair Manavgat 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinden verilen 26.10.2011 gün ve 885/506 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, nitelikleri dava dilekçesinde yazılı bulunan 1229 ada 1 parseldeki 5 numaralı mesken ile 07 JS 476 plakalı aracın evlilik birliği içinde edinilerek davalı adına tescil edildiğini, araç ile konutun alımında, ayrıca davalı adına açılan banka hesabına yatırılan nakit parada vekil edeninin katkısı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000 TL katkı payı alacağının tasfiyenin sona ermesinden itibaren geçerli yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Kacaroğlu vekili, dava konusu edinimlerde davacının bir kuruş katkısının olmadığını, dava konusu taşınmazın alımı sırasında banka kredisi kullanıldığını, kalanın ise vekil edeninin babası tarafından Rusya’dan gönderilen para ile ödendiğini, davacının hesabına gönderilen paraların da davalının babası tarafından gönderildiğini, dava konusu aracın ise bizzat davacı tarafından icra yolu ile takip sonunda açık artırma ile kıymetinin çok altında satıldığını, araç üçüncü kişi tarafından alınmış görünmekle birlikte aracı davacının kullandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında görülen boşanma davasının kabulle sonuçlandığı ancak, kararın temyiz edilmesi sebebiyle henüz kesinleşmediği, mal rejiminin ise, evlilik birliği sona erdikten sonra gündeme gelebileceği, taraflar arasındaki evlilik birliğinin devam ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 05.10.2001 tarihinde evlenmişlerdir. Dava konusu 1229 ada 1 parselde bulunan 5 numaralı dubleks mesken 17.3.2010 tarihinde satın alma yolu ile davalı adına tapuya tescil edilmiştir. Davalı adına Garanti Bankası Manavgat şubesi hesabında bulunan vadeli hesapta 27.09.2011 tarihi itibarıyla blokede 60.097,31 TL, hesapta ise 5.270,06 TL bulunduğu banka tarafından bildirilmiştir. Araç ile ilgili dosyada bir bilgi bulunmamaktadır. Dava konusu malvarlığı ile ilgili gerekli araştırmalar yapılmadan mahkemece evliliğin devamettiği gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile mahkeme ilamından; davacısı Evgenia tarafından 12.3.2010 tarihinde açılan boşanma davasında, davacısı Murat olan aynı mahkemenin 2010/255 Esas 2010/189 Karar sayılı ilamı ile birleştirildikten sonra Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatı ile) 05.07.2011 tarih 2010/215 Esas 2011/394 Karar sayılı ilamı ile Murat tarafından açılan boşanma davasının reddine, Evgenia tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, kararın ... vekili tarafından temyiz edildiği ve Yargıtayda temyiz incelemesi için sırasında beklediği anlaşılmaktadır.

Boşanma nedeniyle eşler arasındaki mal rejimi boşanma davasının dava tarihi itibarıyla sona ermekte olup (TMK’nun 225/2.m.), mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak hakkı boşanma dava tarihi itibarıyla doğar. Ancak bu hakkın dava yolu ile kullanılabilmesi, tasfiyeye karar verilebilmesi için boşanma davasının olumlu sonuçlanarak kesinleşmesi gerekir. Somut olayda taraflar arasında boşanma davası açılmış olmakla davacının mal rejiminden kaynaklanan alacak hakkı doğmuştur. Ancak tasfiyeye karar verilebilmesi için boşanma davasının olumlu sonuçlanması gerekmektedir.

Taraflar arasında boşanma davası halen derdest olup, devam ettiği anlaşıldığına, davacının mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak hakkı doğmuş bulunduğuna göre mahkemece yapılması gereken; davanın görülebilirlik ön koşulu olan az yukarıda yazılı Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatı ile) 2010/215 Esas 2011/394 Karar sayılı boşanma davasının sonucunu beklemek ve eldeki dava bakımından bekletici mesele yapmak, boşanmaya karar verilen dosyanın kesinleşmesi halinde ön koşulun gerçekleştiği dikkate alınıp, taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre işin esası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurmak, boşanma davasının olumsuz sonuçlanması halinde ise, davanın görülebilirlik ön koşulunun gerçekleşmemesi sebebiyle işin esasına girilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar vermek olmalıdır. Mahkemece davanın görülebilirlik ön koşulu yanlış değerlendirilerek yukarıda yazılı bulunan gerekçelerle davanın reddine dair hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır. Usul (dava) ekonomisi ilkesi de bunu gerektirmektedir (HUMK m. 77, HMK m. 30).

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10394, Karar No: 2016/10612, Tarih: 12.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10394 E.  ,  2016/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK'nın 209/1, 62, 51. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 16.01.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 7. bendinde, "Ceza Dairelirinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkumiyet hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki niteleme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin iş bölümün yürürlüğe girdiği 01.03.2016 tarihinden sonra düzenlenmiş olması ve sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 209/1. maddesinde tanımlanan açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından,

Mahkeme kararındaki nitelendirme, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin ( 11. ) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10039, Karar No: 2025/4000, Tarih: 10.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/10039 E.  ,  2025/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/442 D.İş, 2023/438 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.07.2021 tarihinde davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak sürekli iş göremezlik tazminatı olarak toplam 8.100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 430.000,00 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 430.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 15.09.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediğini çelişkili olduğunu, davanın usulden reddi gerektiğini, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, yargılama giderlerinin reddi gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 01.08.2022 tarihli iki adli tıp öğretim üyesi ile bir anestezi öğretim üyesi tarafından hazırlanan raporda, davacının (skar, nöbet geçirme riski ile iç organ yaralanması) % 14 oranında sürekli maluliyeti bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, maluliyet raporundaki " % 5 oranında skar " tespitine yönelik kısmının çıkartılarak toplam % 10 üzerinden hesaplama yapılması yönünde ara karar verilerek %10 maluliyet oranı üzerinden yapılan hesaplama esas alınmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre ve bu Yönetmelik'in 6.maddesi dikkate alınarak davacının yaralanmasına dair heyet teşkili sağlanmadan maluliyet durumunun değerlendirildiği anlaşılmaktadır. Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde davacının yaralanmasının birden fazla organ ve sistemi ilgilendirdiği dikkate alınarak, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de nazara alınmak suretiyle aralarında nöroloji-beyin cerrahı, iç hastalıkları ve göğüs hastalıkları alanında uzman doktorların bulunduğu heyetçe maluliyetin belirlenmesi gerekmektedir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29091, Karar No: 2025/7464, Tarih: 21.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/29091 E.  ,  2025/7464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/417 E., 2020/350 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, 05.08.2014 tarihinde, uygulama noktasına gelen sanığın muavin olarak bulunduğu otobüste, Muş (Kapatılan) Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.07.2014 tarihli ve 2014/623 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, bagaj kısmında sanığa ait iki adet valiz içerisindeki toplam 47 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği cihetle; bahse konu önleme araması kararının olayın gerçekleştiği 05.08.2014 tarihi için talebin reddine karar verildiği olay tarihi olan 05.08.2014 tarihini kapsamadığı, bu haliyle dosya kapsamına göre, kaçak sigaraların suça sanığa ait valizlerde ele geçirilmesi sırasında, sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usûlüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, somut olayda yapılan arama işleminin usûlsüz olduğu ve ele geçen delillerin de hükme esas alınmayacağı, usûlsüz arama sonucu ele geçen

eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2. fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 206/2. fıkrasının (a) bendi, 217/2. fıkrası ve 230/1 fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanığın atılı suça ilişkin inkarı karşısında sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte dosyada başkaca delil de bulunmadığı ve sanık hakkında bu nedenle beraat kararı verilmesi gerekirken, suça konu sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği şeklindeki hatalı gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, verilen beraat kararının sonucu itibarıyla doğru olduğu belirlenmiştir.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''Kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1591, Karar No: 2021/8584, Tarih: 21.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1591 E.  ,  2021/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü yanında çalışan reşit mağdureyi dudağından öpüp, göğüslerine dokunarak arkadan sürtünme şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ile müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.10.2021 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdure, sanığa ait markette işçi olarak çalışmaktadır. Suçun işlendiği gün itibariyle sanığın mağdure üzerinde hizmet ilişkisinden kaynaklanan bir nüfuzu bulunmaktadır. Olay günü sanık mağdureye, tezgahın ardından geçerken sürtünüp sonrada dudaklarından öpmek ve göğüslerini ellemek suretiyle sarkıntılık niteliğinde cinsel saldırıda bulunmuştur. Mahkeme sanığı TCK’nun 102/1, 102/3-b ve 62 maddelerinden cezalandırmıştır. Mağdure mahkûmiyet hükmünden önce şikayetinden vazgeçmiştir.

Sayın çoğunluk ile ihtilafa düştüğümüz konu, cinsel saldırı suçunun sarkıntılık halinin şikayetten vazgeçme ile düşeceğine dair hükmün hizmet ilişkisinden kaynaklanan nüfuzun kötüye kullanılması nitelikli haline de uygulanıp uygulanamayacağı hususudur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2006/5-193-203 sayı ve 03.10.2006 günlü, 2007/6-25-239 sayı ve 20.11.2007 günlü kararlarıyla konuyu incelemiş, suçun nitelikli hallerinin şikayet şartına tabi olmadığına karar vermiştir. Ancak bu kararların verildiği tarihte sarkıntılık ayrı bir nitelikli hal olarak kanunda yer almadığı için konunun tekrar tartışılması gerekmektedir.