muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15833, Karar No: 2016/8802, Tarih: 27.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/15833 E.  ,  2016/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, TMK'nın kişiler hukuku başlıklı 1. kitabının gerçek kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddeden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay (18) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28011, Karar No: 2013/27217, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28011 E.  ,  2013/27217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye, ilave tediye ücreti, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı işyerinde ... kapsamı dışında teknisyen ya da tekniker olarak çalıştığını, Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğine göre kendisine ödenen ilave tediye ve ikramiyenin kendi ücreti yerine düşük ücretten hesaplanıp ödendiğini belirterek fark ilave tediye ve ikramiye isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davalı kurumun özelleştirilmesini temin için 2000 yılında kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin ... mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki ... de açıklama olmadığından sendika ile 04.09.2000 tarihinde yapılan protokolle kapsam dışı ünvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, ... de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı ünvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 09.10.2001 de eklenen 15. madde ile “kapsam içinde yer alan ünvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır” şeklinde düzenlendiği davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine ilave tediye ve ikramiye alacakları hüküm altına alınmıştır.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının teknisyen ya da tekniker ünvanı ile kapsam dışı personel olarak sözleşmeli statüsüne geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı ... sözleşmesinde ücreti belirlenmiştir. Yine sözleşmesinde statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının teknisyen ya da tekniker ünvanı ile kapsam dışı personel olarak sözleşmeli statüsüne geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı ... sözleşmesinde ücreti belirlenmiştir. Yine sözleşmesinde statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85. maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki ... mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15. maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının 15. maddeye aykırı ödeme yapıldığına dair bir itirazı yoktur. İki yıldan fazla anılan ödemelerin bu şekilde itirazı kayıtsız almıştır.Yönetmeliğin 85 ve 15. madde birlikte yürürlükte olmakla davacıya yapılan ödeme yönetmeliklere uygundur. Bu durumda tabi olduğu statüsü nedeniyle hakkında uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine göre davacıya eksik ödenmiş ilave tediye ve ikramiye alacağı bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9205, Karar No: 2020/636, Tarih: 14.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9205 E.  ,  2020/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın cüzdanını kaybettiğinden bahisle ceplerini boşaltmasını istemesi üzerine katılanın cebindeki parayı çıkartarak sanığa vermesi ve katılanın dalgınlığından yararlanan sanığın katılandan aldığı paralar yerine kesilmiş gazete kağıtlarını katılanın cebine koyarak olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde TCK'nın 142/2-b. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6045, Karar No: 2019/1843, Tarih: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6045 E.  ,  2019/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, meydana gelen ölümlü kazada asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, alt sınır daha fazla aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden yeterince uzaklaşılmadan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Marmaris-Muğla Karayolu yol yapım çalışmasında şoför olarak çalışan ...'ın sevk ve yönetimindeki .... plaka sayılı kamyon ile banket dolgusu dökmek amacıyla geri manevra yaptığı sırada kamyonun kayması üzerine yaklaşık 20 metre yüksekten dere yatağına kamyonu ile birlikte düşerek vefat ettiği olaya ilişkin olarak, adına çalıştığı taşeron firma .... Hafriyat yetkilisi sanık ...’nın çalışma alanında gerekli tedbirleri almadığı ve asli kusurlu olduğunun belirlendiği gözetilerek hakkında mahkumiyet hükmü verildiği, ancak TCK’nın 50/4, 50/1-a. maddelerinde taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği halde, “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın nevi ve süresi gözönüne alınarak yasal koşulları oluşmadığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmolunan uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12333, Karar No: 2022/1361, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12333 E.  ,  2022/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 28/12/2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını, davacı tarafa ödeme yaptıklarını, davacı vekilinin ibraname doğrultusunda davadan feragat ettiğini, kendilerinin feragati kabul ettiğini beyan etmiştir. Dilekçesine ekli 05/07/2021 tarihli ibraname, feragat beyanı ve sulh anlaşması başlıklı belgeyi davacı vekilinin imzaladığı anlaşılmaktadır. Bu durumda sulh, ibra ve ödeme belgeleri de getirtilerek, davalı vekili tarafından sunulan ibranamenin içeriğinin değerlendirilmek ve sulh hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38245, Karar No: 2018/8461, Tarih: 26.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/38245 E.  ,  2018/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2-4, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay tarihinde müştekilerden Bahtiyar'ın sahip olduğuİletişim isimli iş yerine müşteri olarak girerek kendisinde yeni alınmış faturalı İphone 5 marka bir cep telefonu olduğunu, bu cep telefonunu satmak istediğini söyleyerek, işyeri çalışanı olan Mustafa'ya etrafı jiletin ile sarılı, içerisinde mermer ve tahta parçası bulunan bir İphone 5 marka cihaza ilişkin kutuyu verdiği, müşteki Mustafa'nın kutuyu açmak istediği ancak sanığın kutunun açılması halinde garantisinin sona ereceğini söyleyerek kutunun açılmasına, izin vermemek şeklindeki müştekiye kandırdığı, müşteki Mustafa'nın, patronu olan diğer müşteki Bahtiyar ile telefon görüşmesi sonucu sanıktan söz konusu kutuyu içerisinde bulunan İphone 5 marka cep telefonu olduğu düşüncesiyle 1.500,00 TL ye satın aldığı, parasını sanığa ödediği, daha sonrasında müştekilerin bu cihaz kutusunu açmadan satışa çıkardıkları ve başka bir müşteriye sattıklarında kutunun içerisinde telefon ebatlarında bir mermer ve tahta parçası çıktığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmaları, müştekilerin beyanları, teşhis tutanağı ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31593, Karar No: 2014/32127, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31593 E.  ,  2014/32127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/515-2014/680

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14139, Karar No: 2010/27461, Tarih: 25.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14139 E.  ,  2010/27461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12117, Karar No: 2017/266, Tarih: 16.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12117 E.  ,  2017/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, tebligatın yapıldığı 05.11.2007 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin sonu olan 21.11.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2005 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında, 213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnaların bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın kendisine 05.11.2007 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, ayrıca sanığın “işyerinde hırsızlık olduğu, belgelerin bilgisayarda kayıtlı olduğu, bilgisayarın çalındığı” şeklindeki savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, hırsızlık suçu ile ilgili bir başvurularının olup olmadığı ilgili Cumhuriyet Başsavcılığından sorulmasından sonra, konu ile ilgili bir soruşturma bulunduğunun tespiti halinde ilgili evrakların dosya içerisine getirtilerek, şikayet dilekçesinde defter ve belgelerin çalındığından bahsedilip bahsedilmediği araştırılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6366, Karar No: 2012/10358, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6366 E.  ,  2012/10358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Almanya'da işçi olarak çalıştığını, davalıya 80.000 Alman Markı borç verdiğini, davalının da 24/06/2000 tanzim tarihli 31/07/2000 tediye tarihli bonoyu düzenleyerek kendisine verdiğini,bononun vadesinin geçmiş olmasına rağmen borcun ödenmediğini, ... 12.İcra Müdürlüğünün 2003/8146 sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibi üzerine İcra Tetkik Mercii tarafından takibin iptaline karar verildiğini, bilahare ... 9 İcra Müdürlüğünün 2007/3083 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yaptığını,davalının borca itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 80.000 mark borç verdiğini,borcun ödenmemesi üzerine ilamsız icra takibi yaptığını,davalının borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacıya 01.12.1999 tarihinde 6545 mark borcu için senet verdiğini, bu senedin ortada olmadığını,meblağın ve keşide tarihinin sonradan doldurularak icraya konulduğunu, davacının kendisine borç vermesinin mümkün olmadığını, davanın zaman aşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiş, mahkemece davacının temel borç ilişkisini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde kambiyo senedine değil, açıkça karz sözleşmesine dayanmış ve bonoyu ödünç

2012/6366-10358

2012/6366-10358

ilişkisinin delili olarak göstermiştir. Ödünç Borçlar Kanununun düzenlediği sözleşme türlerinden biridir. Ticari senetlerde keşideci ile lehdar arasında ticari senet ilişkisinden önce kural olarak bir asıl borç ilişkisi bulunur (Ödünç, satış vesaire gibi). Davacı sözleşme (ödünç) ilişkisine dayanmıştır. Asıl borç ilişkisine dayanılan hallerde o ilişkiye ait zaman aşımı süresinin uygulanmasını gerektirir. Davada dayanılan ödünç sözleşmesi on yıllık zaman aşımına tabi olduğundan olayda alacak zaman aşımına uğramamıştır. Öte yandan kambiyo senedi alacağının zaman aşımına uğraması hakkı büsbütün ortadan kaldırmaz. Temel ilişkiye dayanarak zamanaşımına uğramış senedi alacağa delil olarak ibraz edilebilir. Davacı ödünç verdiğini ileri sürdüğüne göre bu bono iddianın ispatına yeterli yazılı bir belgedir. Davanın delili olarak ibraz edilen bonoda (bedeli nakden) alınmıştır, denilmektedir. Bu nedenle ispat yükü, davalıdadır. Davalı, savunmasını yasal delillerle ispat edememiştir.(13. Hukuk Dairesi 1977/1254 Esas 1977/1836 Karar) davalı, 27.04.2010 havale tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanmamıştır. Bu nedenle,davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.