muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27131, Karar No: 2016/2905, Tarih: 31.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27131 E.  ,  2016/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli İflas

Hileli iflas suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi iflas idaresi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, ........ yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı tarihte defterleri kanuna uygun muhasebe–teknik kurallarına, muhasebe prensiplerine uygun tutturmadığı, şirket sözleşmesine aykırı doldururak kar payı çektiği ve şirket aktifini eksilttiği, ........ ve ...... aykırı hareket ederek şirketin aktif tarafını kendi çıkarlarına harcadığı, şirketin alacaklılarını zarara sokacak ve uğratacak şekilde hareket ettiği, şirketin aktif tarafını azaltmasına ve boşaltmasına rağmen ve aktif hale getirmesine rağmen alacaklar göstererek aktifi fazla gösterdiği, ilk bakışta özvarlığını kaybetmiş şirket olarak gözükmesini sehven engelllediği, 2007 yılı defterlerini tutturmadığı, defterlerin boş olduğu, bu şekilde sanığın hileli iflas suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 161/1 maddesinde öngörülen hileli iflas suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12286, Karar No: 2013/19679, Tarih: 23.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12286 E.  ,  2013/19679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu aleyhinde boşanma ilamı ekinde hükmedilen maddi tazminat, birikmiş ve devam eden aylar iştirak nafakası alacağının tahsili amacıyla ilamlı takip başlatılmış, borçlu sunduğu ibraname ile maddi tazminat borcunu, yine çocukların okul, servis, yemek ve kurs ücretilerini ve de alacaklının oturduğu evin su, elektirik, doğalgaz, telefon, internet ücretlerinin yatırılması ile ödediğini iddia ederek takibin ve icra emrinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece borcun, ödendiğine karar verilmiş, alacaklı vekilince hüküm temyiz edilmiştir.

TMK.nun 327. maddesinde ''Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır''. Aynı Yasanın 329/1. maddesinde de '' - Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.'' Yine annenin bu hükümler kapsamında açtığı iştirak nafakası davası sonucu hükmedilen nafaka çocuğun bakım ve gözetimi için anne lehine katkı payı olmak üzere hükmedilir.

İİK.nun 33/1. maddesinde ise; icra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce re'sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icranın geri bırakılmasına karar verileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlu babanın Mahkeme'ye sunduğu banka hesap ekstresi..vs belgelerin, çocukların okul, servis ve yemek ücretleri nedeniyle üçüncü kişilere yapılmış ödemelere ilişkin olduğu, ilam alacaklısı annenin, bu ödemelerin nafaka borcuna mahsuben aldığına dair kabulü olmadığı gibi Yasa'nın aradığı anlamda belgeler olmadığı görülmektedir. Ödeme belgesi olarak dayanılan 06.08.2010 tarihli ihbarname ise alacaklı tarafından kabul edilmiştir.

Somut olayda, borçlu babanın Mahkeme'ye sunduğu banka hesap ekstresi..vs belgelerin, çocukların okul, servis ve yemek ücretleri nedeniyle üçüncü kişilere yapılmış ödemelere ilişkin olduğu, ilam alacaklısı annenin, bu ödemelerin nafaka borcuna mahsuben aldığına dair kabulü olmadığı gibi Yasa'nın aradığı anlamda belgeler olmadığı görülmektedir. Ödeme belgesi olarak dayanılan 06.08.2010 tarihli ihbarname ise alacaklı tarafından kabul edilmiştir.

Bu durumda Mahkemece, alacaklının kabul ettiği 06.08.2010 tarihli ibraname içeriğine göre, maddi tazminat ve bu tarihe kadar ki birikmiş iştirak nafaka borcunun bulunmadığı nazara alınarak bu kısım için icranın geri bırakılmasına, ancak bu tarihten sonraki iştirak nafakasına ilişkin borcun alacaklı anneye ödendiğine dair belgenin ve kabulün bulunmadığı, üçüncü kişilere çocukların eğitim giderleri olarak yapılan harcamaların nafaka borcuna mahsuben yapıldığının kabulünün mümkün olmadığı, ahlaki bir borcun yerine getirilmesi anlamına geldiği nazara alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle itirazın tümden kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33649, Karar No: 2013/37176, Tarih: 30.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33649 E.  ,  2013/37176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 6500 TL adli para cezası yerine 7500 TL adli para cezası olarak fazla hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında 7500 TL adli para cezası olan sonuç cezanın 6500 TL adli para cezası olarak düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1555, Karar No: 2012/254, Tarih: 06.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/1555 E.  ,  2012/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkili Olmadığı Bir İş İçin Yarar Sağlama

HÜKÜM : 1219 Sayılı Yasaya aykırı davranmaktan

mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,gereği

düşünüldü:

Atılı suç tarihinde sanığın diş protez teknisyeni olup olmadığı ve Sağlık Bakanlığı Diş Protez Teknisyenliği Meslek Belgesi bulunup bulunmadığının kesin olarak saptanması, diş ölçüsü alma fiilinin sanığın görevi dahilinde olup olmadığının tarafsız bir bilirkişiye sorulup tespit ettirilmesi, sanık hakkında 4483 sayılı Yasa uyarınca yapılan idari soruşturma dosyasının bir örneği getirtilip incelenmesi, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden noksan araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3945, Karar No: 2013/18973, Tarih: 12.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3945 E.  ,  2013/18973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesinin iptali

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki mirasçılık belgesinin iptali davasının kabulüne dair ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.10.2012 gün ve 155/1183 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, Kök muris ...'in 1910 yılında ölümü ile geriye eşi ve çocuklarının kaldığını, murisin çocuklarından 1881 doğumlu ...'nın 1915 yılında ölümü ile de geriye çocukları ..., ..., ... ve ... ile birlikte o tarihte geçerli olan şeri hukuka göre eşi sayılan ...'nin kaldığını ancak, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25.09.1997 tarih ve 1996/ 1766 Esas, 1997/ 1793 karar sayılı ...'e ait veraset belgesinde Hasibe mirasçı olarak yer almadığından Hasibe'nin mirasçılarından olan davacıların mirasçı sıfatıyla yer almadığını açıklayarak, veraset belgesinin iptaliyle yeni bir veraset belgesi verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili; Kök murisin çocuklarından 1881 doğumlu ...'nın bekar olarak öldüğünü, nüfus kayıtlarında Hasibe diye birinin eş olarak gözükmediğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulüyle ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25.09.1997 tarih ve 1996/ 1766 Esas, 1997/ 1793 karar sayılı ...'e ait veraset belgesinin iptaline karar verilmesi üzerine; Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, açılan davanın kabulüyle ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25.09.1997 tarih ve 1996/ 1766 Esas, 1997/ 1793 karar sayılı ...'e ait veraset belgesinin iptaline karar verilmesi üzerine; Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 24.07.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya içinde bulunan kök muris ...'e ait nüfus kayıtları ile davacılar yakın murisi...'e ait nüfus kayıtlarından ...'ün ölümüyle mirasçılık sıfatını kazanan 1881 doğumlu oğlu ...'nın bekar olup ... isimli bir eşi bulunmadığı gibi , davacılar yakın murisi... ile ... isimli şahıs arasında ne tür bir bağlantı olduğu da saptanmamıştır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 30.maddesi hükmüne göre doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanmasının mümkün olduğu düzenlenmiştir. Bu halde mevcut nüfus kayıtları ile eldeki davanın ispatı mümkün değilse de, davacılar her türlü delile dayandığından nüfus kayıtları dışındaki delillerini bildirmeleri için süre ve imkan verilerek toplanacak delillere göre 1881 doğumlu ...'nın ... isimli bir eşinin bulunduğu ve bu kişinin ...'nın ölümünden sonra davacıların yakın murisi... ile evlendiğinin saptanması halinde şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi halde davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-2 bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/320, Karar No: 2015/8103, Tarih: 04.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/320 E.  ,  2015/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/69997

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/258 (E) ve 2013/856 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Düzenlenen tebliğnamede sanık M.. T..'ın katılan A.. S..'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ilgili sanığın temyiz istemine ilişkin görüş bildirilmediği görülmekle, bu hüküm yönünden EK TEBLİĞNAME düzenlenmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4868, Karar No: 2006/7597, Tarih: 20.06.2006

5. Hukuk Dairesi 2006/4868 E., 2006/7597 K.

**5. Hukuk Dairesi 2006/4868 E., 2006/7597 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Ayrıca, kamulaştırmanın baraj rezerv alanı için yapıldığı gözetilerek kamulaştırılan taşınmazın davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kanun'un 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar vermek gerekir.

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı idare vekilince de duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21.03.2006 günü temyiz eden davacı idare vekili Avukat İhsan'ın yüzüne karşı usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden, temyiz eden davalılar vekillerinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararından sonra gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi de yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1-Münavebe ürünü olarak alınan buğday, nohut ve korunganın üretim masraflarının İl Tarım Müdüriüğü'nden gelen resmi verilerde gösterilen miktarların altında alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Kamulaştırmanın Yazıcı Barajı rezerv alanı için yapıldığı gözetilerek kamulaştırılan taşınmazın davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar vermek gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 5018 sayılı Yasa uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan, yatırılan temyiz harcının iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazine'ye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 20.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7013, Karar No: 2020/944, Tarih: 06.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7013 E.  ,  2020/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2018 gün ve 2017/198 Esas 2018/135 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure ...’ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında atılı suçtan dolayı ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm temyiz edilmiş ise de, atılı suç için kanunda öngörülen ağırlaştırıcı nedenler nazara alınmaksızın temel cezanın üst sınırının 10 yılın altında olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesi gereğince kesin olduğundan, anılan hükme ilişkin katılan ... vekili ile Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında mağdure...'e (...) yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin yaklaşık beş yıldır devam ettiğini iddia ettiği eylemleri, ailesinden gizlice çalışmaya başlaması ve erkek arkadaşıyla görüşmesi nedeniyle sanık babası tarafından dövülüp okuldan alınarak dini eğitim veren bir yurda yerleştirildikten sonra arkadaşı ile annesine taciz olarak kısmen anlatması ve sonraki süreçte okul idaresi tarafından durumun adli makamlara bildirilmesi şeklindeki olayın intikali ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, mağdure ...’nin mahkemedeki "... Annem bana baban kötü, onun yanına gitme diye uyardı, mahkemeye gelirken de bir şeyler söylemişti ancak hatırlamıyorum, ablama bir şey yaptığına tanık olmadım, ablam bana duruşmaya gelirken bana yapmaya başladığı zaman sana da yapmaya başlamış diye söyledi." şeklindeki beyanı, tanık anlatımları, yapılan anal muayenede kronik ya da akut fiili livatanın bulgularına rastlanılmadığının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında, mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.06.2018 gün ve 2018/1352 Esas, 2018/1132 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18273, Karar No: 2013/1597, Tarih: 30.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18273 E.  ,  2013/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın sanığın sorumlusu olduğu apartmanın ... katında yediemin deposu işletmeciliği yaptığı,... katına kalorifer tesisatı yapılacağından boşaltmasının istenildiği,anahtarını sanığa verdiği,eşyaların sanık tarafından tanık olarak dinlenilen işçilere taşıttırıldığı ve bir kısım eşyaların bu iş karşılığında katılana sorulmadan işçilere verildiğinin iddia edildiği somut olayda;sanığın aşamalardaki savunmalarında katılanın kendisine deponun anahtarını vermediğini, eşyaların taşındığı esnada katılanında bulunduğunu, kalan eşyaları almayacağını söylediğini,deponun kapısının açık olduğunu,kendisininde eşyaların temizlenmesinin karşılığı olarak eşyaları işçilere vediğini savunması,tanıkların beyanlarıyla sanığı doğrulamaları karşısında;sanık tarafından işçilere verilen eşyaların ve deponun anahtarının sanığa taslim edilmediği,deponun açık olduğu, depoda kalan eşyaların nelerden ibaret olduğunun tespit edilemediği,böylece eşyaların zilyedliğinin iade edilmek veya belirli bir şakilde kullanmak üzere tevdi ve tesliminin olmadığı anlaşılmakla;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15097, Karar No: 2022/701, Tarih: 02.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/15097 E.  ,  2022/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında katılan ...’ya yönelik); fuhuş (sanıklar haklarında katılan ...’ya ve sanık ... hakkında ayrıca müşteki ...’ya yönelik)

HÜKÜM : Sanık ...’in müşteki ...’ya yönelik fuhuş suçundan mahkumiyetine, sanıklar ..., ... ile ...’ın katılan ...’ya yönelik atılı suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar ... ile ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ile kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure ...’nın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 21.02.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan mağdure ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.