muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2909, Karar No: 2009/5285, Tarih: 07.04.2009

İşte bu amaçla ilk defa 2654 sayılı Kanun ile 1982 de ve daha sonra 3165 sayılı Kanun ile 1985’de sigortalılara geçmişte vergiye kayıtlı oldukları sürelere ilişkin prim borçlarını belirli sürede ödemek şartıyla değerlendirme imkanı tanınmış, bilahare 2000 yılında 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 1. maddesi ile bu uygulama tekrar yürürlüğe konmuş ise de Kanun Hükmünde Kararnamenin Anayasa Mahkemesince iptali üzerine iptal dönemi de gözetilmek suretiyle son olarak 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile bu konuda yeni bir düzenleme yapılarak bu kanunun 47. maddesiyle 1479 sayılı Kanuna eklenen Geçici 18.maddesinde "sigortalılık niteliği taşıdıkları halde kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve yükümlülükleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar" denildikten sonra bu şekilde tescil edilen sigortalılara 20.04.1982 ile 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergiye kayıtlı oldukları sürelere ilişkin prim borçlarını ödemek şartıyla değerlendirileceği kurala bağlanmıştır.

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihten sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Anılan hükümlerde belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir.

Somut olayda davacının 15.7.1989-30.6.2008 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu ve 4956 sayılı Yasa’nın 47. maddesiyle 1479 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 18. maddesinin yürürlüğe girmesinden sonra verdiği 26.8.2003 tarihli bildirge ile tescil talebinde bulunduğu ve 4.10.2000 tarihi itibariyle tescil edildiği, ve Geçici 18. madde’de belirtilen 6 aylık hak düşürücü süre içinde 22.12.2003 tarihli dilekçe ile kuruma başvurarak vergi kaydının olduğu 15.7.1989-4.10.2000 tarihleri arasındaki süreyi borçlanmak istediği, davalı kurumca bu talebinin kabul edilerek 5.4.2004 tarihli yazı ile davacıdan borçlanma bedeli olan 17.744.82 TL’sini tebliğden itibaren 1 yıl içinde ödemesini istediği, ancak bu yazının davacıya tebliğ edilip edilmediğine veya edilmiş ise hangi tarihte tebliğ edildiğine ilişkin bir belgenin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

4956 sayılı Yasa’nın geçici 47. maddesi gereğince 4.10.2000 tarihi itibariyle tescil edilen ve 6 aylık hak düşürücü süre içinde 15.7.1989-30.6. 2008 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu belgeleyerek borçlanma talebinde bulunan davacının Kurumu yazısının kendisine tebliğinden itibaren 1 yıl içinde borçlanma bedelini Kuruma ödemesi halinde 15.7.1989-4.10.2000 tarihleri arasında sigortalı olduğunun kabulü gerekir. Davalı kurumun 5.4.2004 tarihli yazısının tebliğ edilip edilmediği araştırılarak tebliğ edilmiş ve 1 yıl içinde borçlanma bedeli ödenmiş ise davacı ihtilaf konusu dönemde sigortalı sayılmalı, tebliğe rağmen 1 yıl içinde ödeme olgusu gerçekleşmemiş ise dava reddedilmeli, tebliğ edilmemiş ise davacı 5510 sayılı Yasa tarafından tanınan yapılandırma imkanından yararlanarak bu parayı ödediğinden dava kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan gerekçe gereğince Mahkeme kararının eksik araştırma nedeniyle bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davacının 4.10.2000 tarihinden önce tescili olmadığından 1479 sayılı Yasa’nın Geçici 18. maddesinde 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasında vergi kaydı bulunanlara tanınan borçlanma hakkından yararlanamayacağına ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/3888, Karar No: 2018/9658, Tarih: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3888 E.  ,  2018/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26872, Karar No: 2014/19691, Tarih: 02.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26872 E.  ,  2014/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olan sanığın deneme süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınması sırasında, önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 50/5 maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında düzenlenen adli para cezasının kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğerlerinin ise tedbir niteliğinde olduğu da gözetilerek, sanık hakkında kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesi ile uygulama yapılacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 50/6 maddesi gereğince ihtarda bulunulmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘Hüküm kesinleştikten sonra C.Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gerekleri yerine getirilmediği takdirde TCK 50/6 fıkrası gereğince hükmü veren mahkemece kısa süreli hapis cezasının infaz edileceğinin bildirilmesine'' cümlesinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3521, Karar No: 2023/6484, Tarih: 16.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3521 E.  ,  2023/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/398-2021/407

SAYISI : 2021/İHK-12874

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü/ İtirazın reddi ve başvurunun kısmen kabulü

SAYISI : K-2021/42456

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.08.2018 tarihinde davacı yayaya davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.700,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 300,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 5.000,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 75.018,72 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde % 50 oranında kusurlu olduğu, davacının sunduğu rapordaki % 8 maluliyet oranı üzerinden, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile 74.718,72 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 300,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 75.018,72 TL’nin 05.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1. Davacı vekili itiraz dilekçesinde; tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1. Davacı vekili itiraz dilekçesinde; tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 yaşam tablosuna göre yapılması gerektiğini, davalının adli tıp rapor ücretinden sorumlu olmadığını, ıslah dilekçesinin taraflarına tebliğ edilmediğini, ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihi itibariyle faize hükmedilmesi, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, tazminat hesabının PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanmasının doğru olmadığı, dosya kapsamında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınması gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin aktüer bilirkişi raporuna ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddine, kararın kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 53.907,58 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 05.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiğini belirterek, ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetlerince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/956, Karar No: 2023/4433, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/956 E.  ,  2023/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yenice (...) Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.04.2017 Tarihli ve 2014/142 Esas 2017/40 Karar Sayılı Kararı

Davanın kabulüne karar verilmiş, bir kısım davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş , İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi 22.06.2018 tarihli ve 2018/774 Esas, 2018/1017 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davacı vekili ve davalılar tashih talebini içerir dilekçeler vermiş, mahkemece 18.07.2019 tarihli ek kararıyla tahsis talebinin kabulüne karar verilmiştir.Yenice Tapu Müdürlüğünün 29.12.2020 tarihli dilekçesi ile; tashih kararı ile 1048 parsel yapılan taşınmazın ifraz ile 2321, 2322 ve 2323 parsel oldukları, parseller açısından söz konusu kararın ne şekilde uygulanabileceğinin bildirilmesi istenilmiştir. Mahkemece 27.06.2022 tarihli ek kararıyla 1048 parselin ifrazı ile oluşan 2321, 2322 ve 2323 parsellerdeki 1/3 hissenin satış işleminin ve tapu kaydının iptali ile tapunun muris Hatice Öz mirasçıları adına miras payları oranında tesciline şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş olup anılan karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 31.10.2022 Tarihli ve 2022/3360 Esas, 2022/2356 Karar Sayılı Kararı

Bir kısım davalıların istinaf talebinden feragatleri nedeni ile Dairece davanın esası ile ilgili herhangi bir inceleme yapılmadığı asıl karardan sonra verilen tavzih- tashih kararlarının istinaf incelemesine tabi yeni kararlar olduğu, tavzih kararından sonra istinafa tabi olarak verilen ek karar Bursa Bölge Adliye Mahkemesi faaliyete geçtikten sonra verildiğinden, incelemenin Bursa Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği gerekçesiyle Dairenin yetkisizliğine kararı verilmiştir.

D. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 14.12.2022 Tarihli ve 2022/2990 Esas, 2022/1891 Karar Sayılı Kararı

Hakim ve Savcılar Kurulu'nun 03.08.2017 tarihli ve 703 sayılı kararına göre Bursa Bölge Adliye Mahkemesi'nin yargı çevresinde bulunan ilk derece mahkemelerince 05.09.2017 tarihinden itibaren verilecek kararlar hakkında istinaf incelemesinin Dairece yapılması gerektiği, istinaf incelemesine konu karar 24.02.2022 tarihinde verilmiş ise de bu kararın 26.04.2017 tarihinde verilen asıl kararın eki niteliğindeki tavzihe ilişkin olduğu, asıl kararın yargı çevresi değişmeden önce verildiği ve istinaf incelemesinden geçtiği, istinaf başvurusunda da belirtildiği gibi asıl kararın denetiminin gerekli olduğu, tashih kararından sonra verilen ek kararın yeni bir karar sayılamayacağı, kaldı ki incelemeye konu ek karar ile asıl kararda düzeltme yapıldığı gerekçesiyle Dairenin yetkisizliğine kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 136 ncı maddesi ile 5235 sayılı Kanun'a eklenen "Yargı çevresinin değişmesi" başlıklı Ek madde 1 şöyledir:

“Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25 inci madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmî Gazetede belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, Yenice (...) Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli ve 2014/142 Esas 2017/40 Karar sayılı ek kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve karar tarihi itibarıyla Bursa Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.