muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5329, Karar No: 2021/14359, Tarih: 02.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5329 E.  ,  2021/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından kamulaştırma bedeline yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de; bozma öncesi ilk kararla tespit edilen bedele ilk karar tarihine, bozma sonrası artan fark bedele ikinci karar tarihine ve son bozma kararı sonrası oluşan fark bedele ise son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, tüm bedele son karar tarihine kadar faize hükmedilmesi,

2-)Bozma öncesi ikinci kararla üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen miktara ilişkin birikmiş nemaların davalılara ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-)Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (bedele dava tarihinden itibaren 4 aylık sürenin bittiği) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (bedelin ilk kararda hüküm altına alınan 247.561,00 TL’lik kısmına dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 06.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.06.2015 tarihine; ikinci karar ile oluşan 60.916,00 TL fark bedele 06.04.2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 19.06.2018 tarihine, son bozma kararı sonrası oluşan 12.028,00 TL’lik fark bedele ise) ibaresinin yazılmasına,

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (bedelinin) kelimesinden sonra, (davalıya) kelimesinden önce gelmek üzere, (ve bu bedelden üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 60.916,00 TL’ye ait birikmiş nemaların) ibaresinin hükme eklenmesine,

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (bedelinin) kelimesinden sonra, (davalıya) kelimesinden önce gelmek üzere, (ve bu bedelden üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 60.916,00 TL’ye ait birikmiş nemaların) ibaresinin hükme eklenmesine,

c-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15752, Karar No: 2023/2667, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15752 E.  ,  2023/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İnegöl Aile Mahkemesinin 20.02.2020 Tarihli ve 2019/991 Esas, 2020/204 Karar Sayılı Kararı

Davacının dava açıldığı tarihteki yerleşim yerinin İnegöl olmadığı, İnegöl'e yerleşmek maksadıyla gelmediği, davacının dava açıldığı tarihte ikametinin Elazığ olduğu dolayısıyla usulüne uygun ve süresinde yapılan yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine kararı verilmiştir.

B. Elazığ 3.Aile Mahkemesinin 29.07.2022 Tarihli ve 2022/419 Esas, 2022/536 Karar Sayılı Kararı

Her ne kadar davacının dava açtığı tarihte ikametgahı Elazığ ise de boşanma davalarında kesin yetki kuralı bulunmadığından davalının süresi içerisinde usulüne uygun yetki itirazında bulunma hakkının olduğu, davalı süreci dava dilekçesinde açıklamış fakat netice'i talepte açıkça Elazığ mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğunu belirtmediği, yetki itirazının usulüne uygun kabul edilebilmesi için muhakkak doğru yetkili mahkemenin açıkça belirtilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı ve 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı, bu durumda davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği anlaşıldığından uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İnegöl Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İnegöl Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3597, Karar No: 2011/4834, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3597 E.  ,  2011/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek ve sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan sanıklar ... ve ... hakkındaki davada İİK.nun 349.maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Bu dosya ile aynı günde aynı mahkemede duruşması olan Dairemizin 2011/3598 esas sayılı dosyası içerisinde bulunan duruşma günleri defteri fotokopisinin incelenmesi sonucunda;

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, büyük çoğunluğu (1. sıradan 129. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat verilmek suretiyle (10.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmaların bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre müştekilerinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmesi gerekirken,yazılı şekilde hüküm tesisi, yasaya aykırı bulunduğundan hükmün BOZULMASI, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12641, Karar No: 2023/20472, Tarih: 05.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12641 E.  ,  2023/20472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/835 E., 2016/162 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca neticeten 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 12 eşit taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

Tebliğname'de sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz isteği; mağdur kendisi olduğu halde ceza aldığına ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayla alakasının olmadığına, cezasının ertelenmesini istediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ve temyiz dışı sanık A. A.'nın olay tarihinde sahilde spor yapan kadınları rahatsız ettikleri ihbarını alan şikâyetçi polislerce durdurularak kimlik kontrolü yapılmak istendiğinde sanıklar ve temyiz dışı sanık A. A.'nın ellerindeki bıçakları göstererek polislere direndikleri, takviye kuvvet getirtilip sanıkların karakola götürülerek haklarında işlem yapılmak istenildiğinde polislere direndikleri, orantılı güç kullanılarak etkisiz hale getirildikleri Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanıkların savunmaları, şikâyetçilerin ve tanıklar H.A., M.B.S., S.B., B.A., Ö.A.'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Emniyet Genel Müdürlüğü İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 29.07.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre, tetkik için gönderilen 16 cm, uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, oluksuz, sırtı küt, namlusu üzerinde herhangi bir ibare bulunmayan, metal hayvan figürü korkuluklu ve dip kısmında hayvan figürü bulunan metal üzeri siyah renkli plastik kaplama kabzalı bıçağın taşımakta olduğu nitelikler bakımından 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının; ancak 10.4 cm. uzunluğunda tek ağızlı, oluksuz, sivri uçlu, sırtı küt namlusunun; sırt kısmının kabza bağlantı bölümüne yakın 2.8 cm’lik kısmında dişler, sol yüzeyinde “Golden elephat patent 200530064411.9 YINGXIANG” ibareleri ile üzerinde 2 adet delik bulunan, üzerinde susta mandalı ve kilidi ile susta mandal emniyeti mevcut, sapı dahi tüm uzunluğu 20.7 cm. olan, metal kabzasının sırt kısmında kaynağı mevcut bıçağın genel yapı ve mekanik aksamı bakımından bir sustalı çakı benzeri olduğu, yapılan muayenesinde susta kilidinin sağlam ve görev yapar durumda olduğu, bu itibarla taşımakta olduğu nitelikler bakımından 6136 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesinde yasak olarak belirtilen sustalı çakı benzerlerinden olduğunun tespit edildiği saptanmıştır.

4. Olay tutanağı, sanıklara ait adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dosya arasına alınmış kesinleşme şerhini içerir örneğinde Mahkeme adının "Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesi" olarak yazılı bulunması karşısında tebliğnamedeki bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğuna dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a. Sanık ...'ye ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

b. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanık ...'ın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "koşulları oluşmadığından" şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c. 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gözetilmeden sanık ... hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

c. 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gözetilmeden sanık ... hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2448, Karar No: 2025/3369, Tarih: 26.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2448 E.  ,  2025/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1977/125 E., 1987/716 K.

Kavaklı Köyü Tüzel Kişiliği tarafından dava konusu taşınmazların mera vasfında olduğu ileri sürülerek açılan tapu iptali ile tescil davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.12.1987 tarihli ve 1977/125 Esas, 1987/716 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların kadim köy merası olduğu anlaşıldığından tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; karar, Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle 01.10.1991 tarihinde kesinleşmiştir.

Kararın, ... ve müşterekleri vekili tarafından 25.10.2022 tarihinde temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2024/5026 Esas, 2024/6611 Karar sayılı kararıyla temyiz dilekçesinin reddine, kesin olmak üzere karar verilmiş; ... ve müşterekleri vekili tarafından bu defa maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiştir.

Her ne kadar Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977/125 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazlar ... ve müşterekleri tarafından satın alınmış, adı geçenler söz konusu dosyada taraf olarak yer almamış ise de dava konusu taşınmazların hükmen mera vasfı ile sınırlandırıldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesinde “kamu malları” başlığı altında, kamunun ortak kullanımına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerler hakkında ayrıntılı düzenlemelere yer verilmiş olup, benzer düzenlemelerin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda da (TMK’nın 715. ve 999. maddeleri) yer aldığı, anılan düzenlemeler gereğince, kamu malları üzerinde özel mülkiyet kurulamayacağı, bu taşınmazlar kamu hizmeti yönünden tahsis edildikleri yetkili idarece kamu malı olmaktan çıkarılmadıkları sürece temlik edilemeyeceği; kamu malı niteliği kazanmış bir taşınmaz özel mülkiyete konu olamayacağından iyiniyet veya tapu siciline güven ilkelerinin uygulama yerinin bulunmadığı (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.06.2003 tarihli ve 2003/13-414 Esas, 2003/410 Karar sayılı kararı), hukuki dayanaktan yoksun ve geçersiz olan bir işlemle merayı kendi adına tescil ettiren kişiden vaki iktisapların da geçersiz olduğu, taşınmazı kayda dayanarak iktisap eden kişinin ikinci ya da üçüncü el olması sonuca etkili olmadığından bu kişilerin TMK'nın 1023. maddesi uyarınca iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği anlaşıldığından, ... ve müşterekleri vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

... ve müşterekleri vekilinin Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2024/5026 Esas, 2024/6611 Karar sayılı kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkin 21.03.2025 tarihli dilekçesinin REDDİNE,

İstek hâlinde peşin alınan harcın ... ve müştereklerine iadesine,

Dosyanın Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/925, Karar No: 2016/4071, Tarih: 24.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/925 E.  ,  2016/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... ve davacı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile itirazın toplam 300872,07 TL üzerinden kaldırılmasına fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği halde gerekçeli hükümde itirazın kısmen iptali ile birlikte kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, keza Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.