muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/234, Karar No: 2023/808, Tarih: 13.02.2023

2. Dairemizin 20.10.2020 tarih, 220/574 E., 2020/4250 K. sayılı kararıyla; “...Davacı, dava dilekçesinde 18.11.2009 tarih 2009/05418 numaralı tescilli tasarımı ile 15.10.1985 tarih 89419 sayılı ''... Çayı'', 11.05.1994 tarih 151576 sayılı ''... Lüks Çayı'', 30.03.1994 tarih 151379 sayılı '' ... Lüks Çayı'' ibareli tescilli markalarını taklit etmek suretiyle davalı şirket tarafından '' Doğuş ... Çayı'', ''Doğuş Karadeniz ... Çayı'' ile ''Doğuş Karadeniz Tiryaki Çayı'' adı altında çeşitli amblaj ve gramajlarla piyasaya malını sürerek tescilli tasarım ve marka hakkına tecavüz ettiğini ve haksız rekabet yarattığını ileri sürerek marka ve tasarım haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile tecavüze dayalı maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı cevap dilekçesi ve duruşmalardaki beyanlarında ise 02.04.2002 tarih 2002/07203 sayılı ''Doğuş Karadeniz Siyah ... Çayı Doğuş Çay+şekil'', 27.12.2002 tarih 2002/33953 sayılı ''Doğuş Çay ... Doğuş Çay+şekil'', 02.04.2004 tarih 2004/09054 sayılı ''Doğuş Çay Karadeniz Siyah ... Çayı Doğuş+şekil'', 28.02.2005 tarih 2005/06334 sayılı ''Karadeniz Siyah Çay Filizi Geleneksel Siyah Çay+şekil, 14.11.2006 tarih 2006/55118 sayılı 'Karadeniz ... Çayı Siyah Çay+şekil'', 09.08.2007 tarih 2007/39344 sayılı ''Karadeniz Tiryaki'', 24.11.2011 tarih 2011/98418 sayılı ''Karadeniz karadeniz tiryaki+şekil'' ibareli markalar ile 30.12.2013 tarih 2013 0876 ''Doğuş Karadeniz ... Çayı'' ibaresini içeren tescilli tasarımların sahibi olduğunu, dava konusu kullanımların müvekkili tescilli marka ve endüstriyel tasarımlarından doğan haklarına dayandığını,davacı aleyhine marka tecavüzü ve haksız rekabet yaratmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Ancak ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davacı tescilli tasarımına tecavüzün tesbitini talep ettiği halde bu konuda hiçbir değerlendirme yapılmadığı gibi davalının kendi tescilli marka ve tasarımlarımı kullandığı yoksa davacının tescilli marka ve tasarımlarına benzeterek mi kullandığı yönündede bir inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır. Alınan bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olmadığı gibi, tarafların istem ve savunmalarını da karşılayacak nitelikte incelemeyi de içermemektedir. Bu durumda mahkemece dava konusu uyuşmazlığa ilişkin alanda uzman kişilerden oluşan yeni bilirkişi heyetine tevdi ile tarafların tüm istem ve savunmalarını karşılayan rapor alınarak neticesine göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının bozularak kaldırılması gerekmiştir.” gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının tecavüz iddiasına konu kullanımlarda "..." ve "tiryaki" ibarelerinin ön plana çıktığı, davacı adına tescilli markanın ise "... çayı" ve "tiryaki çayı" olduğu, uyuşmazlığın ... ve tiryaki ibarelerinin cins ve nitelik belirten ibareler olup olmadığı, bu bakımdan ayırt edicilik yönünden esaslı unsur olup olmadığı noktasında toplandığı, ... çayın, çayın ... bölümünden üretildiği ve genel olarak belli kimselerin kullandıkları, beğenenlerin diğer çayları asla içmediği çay olarak gösterildiği, buradan hareketle ortalama bir tüketici, ... ibaresini gördüğünde zihninde bitkinin katileli bir bölümü olduğundan bu kısmı yoğun şekilde barındıran yahut tamamen bu bölümden oluşan çayı canlandıracağı, markalar arasında ... ibaresi dışında tasarımsal ve görsel olarak başkaca bir benzerlik olmadığı, bu nedenle ... ibaresinin ayırt edici niteliğinin düşük bir ibare olduğu, davalının marka ve tasarım kullanımı ile davacıya ait marka ve tasarımlara tecavüz etmediği ve haksız rekabete yol açmadığı kanaatine varıldığı, davacının diğer bir iddiasına konu tiryaki çayı yönünden yapılan incelemede Türk Dil Kurumu (TDK) çevrimiçi sözlüğüne göre tiryaki ibaresinin " Afyon, tütün, kahve, çay vb. keyif veren maddelere alışmış olan, bir şeye çok alışmış olan" şeklinde tanımlandığı, buna göre ortalama tüketiciler nezdinde bir değerlendirme yapıldığında tüketicinin çayı çok seven, çaydan vazgeçemeyen kişileri ve çayın alışkanlık yapan özelliğini belirteceği, bu bakımdan bir çay türünü belirtmemekle birlikte bir özellik belirtmesi nedeniyle ayırt ediciliği zayıf bir marka olduğu, davacı adına tescilli marka ve tasarımlar ile davalı kullanımı arasında tiryaki ibaresi dışında tasarımsal ve görsel olarak başkaca bir benzerliğin bulunmadığı, bu nedenle Tiryaki ibaresinin ayırt edici niteliği düşük bir ibare olduğu ve davalının marka ve tasarım kullanımı ile davacıya ait marka ve tasarımlara tecavüz etmediği, müşterileri etkileyici ve dürüstlük kuralına aykırı şekilde kullanmadığından, davalının haksız rekabete yol açmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece alınan ilk raporun davacının lehine olduğunu, buna rağmen davanın reddine karar verildiğini, “...” markasına ilişkin dosyaya sunulan uzman görüşünün dikkate alınmasının doğru olmadığını, bu uzman görüşünün delil vasfına haiz olmadığını, ayrıca davalının “Doğuş ... Çayı” “Doğuş Karadeniz Tiryaki Çayı” “Doğuş Karadeniz ... Çayı” ile bire bir örtüşen tescilli markalarının olmadığını, bu nedenle davalının markasal kullanımının bulunmadığını, buna rağmen davacının tescilli markalarının sulandırılması suretiyle davalı tarafından bu markaların tescilsiz şekilde kullanıldığını, markasal kullanımın kabul edilmesi halinde ise, davacının tescilli markalarının daha önceki tarihli olduğunu, davacının markalarının sulandırıldığını, tiryaki ve ... ibarelerinin ayırt ediciliğinin olduğunu, bu ibarelerin davacı firmayı akla getirdiğini, tanınmış marka olduğunu, alınan raporların çelişkili olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin ''Doğuş ... Çayı'', ''Doğuş Karadeniz ... Çayı'' ile ''Doğuş Karadeniz Tiryaki Çayı'' ibareli markaları ve tasarımları kullanmasının, davacının (adına tescilli olan 18.11.2009 tarih 2009/05418 numaralı tasarımı, 15.10.1985 tarih ve 89419 sayılı ''... Çayı'' ile 11.05.1994 tarih ve 151576 sayılı ''... Lüks Çayı'', 30.03.1994 tarih ve 151379 sayılı '' ... Lüks Çayı'' ibareli tescilli) tasarım ve markalara tecavüz edip etmediği, haksız rekabet yaratıp yaratmadığı, tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesi, 155 inci maddesi

3. Değerlendirme

Davacı, dava dilekçesinde 18.11.2009 tarih 2009/05418 numaralı tescilli tasarımı ile 15.10.1985 tarih 89419 sayılı ''... Çayı'', 11.05.1994 tarih 151576 sayılı ''... Lüks Çayı'', 30.03.1994 tarih 151379 sayılı '' ... Lüks Çayı'' ibareli tescilli markalarını davalının taklit etmek suretiyle ''Doğuş ... Çayı'', ''Doğuş Karadeniz ... Çayı'' ile ''Doğuş Karadeniz Tiryaki Çayı'' adı altında çeşitli ambalaj ve gramajlarla piyasaya malını sürerek tescilli tasarım ve marka hakkına tecavüz ettiğini ve haksız rekabet yarattığını ileri sürerek marka ve tasarım haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile tecavüze dayalı maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı cevap dilekçesi ve duruşmalardaki beyanlarında ise 02.04.2002 tarih 2002/07203 sayılı ''Doğuş Karadeniz Siyah ... Çayı Doğuş Çay+şekil'', 27.12.2002 tarih 2002/33953 sayılı ''Doğuş Çay ... Doğuş Çay+şekil'', 02.04.2004 tarih 2004/09054 sayılı ''Doğuş Çay Karadeniz Siyah ... Çayı Doğuş+şekil'', 28.02.2005 tarih 2005/06334 sayılı ''Karadeniz Siyah Çay Filizi Geleneksel Siyah Çay+şekil, 14.11.2006 tarih 2006/55118 sayılı 'Karadeniz ... Çayı Siyah Çay+şekil'', 09.08.2007 tarih 2007/39344 sayılı ''Karadeniz Tiryaki'', 24.11.2011 tarih 2011/98418 sayılı ''Karadeniz karadeniz tiryaki+şekil'' ibareli markalar ile 30.12.2013 tarih 2013 0876 ''Doğuş Karadeniz ... Çayı'' ibaresini içeren tescilli tasarımların sahibi olduğunu, dava konusu kullanımların müvekkili tescilli marka ve endüstriyel tasarımlarından doğan haklarına dayandığını,davacı aleyhine marka tecavüzü ve haksız rekabet yaratmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Dairemizin 20.10.2020 tarih, 2020/574E., 2020/4250 K. sayılı kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tescilli tasarımına yönelik tecavüzün tespitine ilişkin hiçbir değerlendirmenin yapılmadığı, davalının kendi tescilli marka ve tasarımlarını mı kullandığı yoksa davacının tescilli marka ve tasarımlarına benzeterek mi kullandığı yönünde bir incelemenin yapılmadığı, alınan bilirkişi raporunun Yargıtay denetimine elverişli olmadığı, tarafların istem ve savunmalarını da karşılayacak nitelikte incelemeyi de içermediği, bu nedenle mahkemece dava konusu uyuşmazlığa ilişkin alanında uzman kişilerden oluşan yeni bilirkişi heyetine tevdi ile tarafların tüm istem ve savunmalarını karşılayan rapor alınarak neticesine göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Her ne kadar bozma ilamına uyularak bilirkişi raporu dosyaya kazandırılmışsa da davanın aynı zamanda davalının tescilli markasını ve tasarımını olduğu gibi kullanmayıp davacının marka ve tasarımına yanaştırmak suretiyle markayı sulandırdığı iddiasına dayanmaktadır. Bu nedenle taraf markalarını, tasarımlarını ve kullanım şeklini tek tek karşılaştıran gerektiğinde aralarında tasarım uzmanının da bulunduğu üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tasarım uzmanının yer almadığı yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1895, Karar No: 2006/2513, Tarih: 15.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1895 E.  ,  2006/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasa'nın 4709 Sayılı Yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasa'nın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 Sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasa'nın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği gözetilerek anlaşmazlığın çözümü gerekir.

Alacaklı vekili takibinde, BK.nun 84.maddesinde dayanarak bakiye kalan alacak ile bunun Anayasa 46/son madde hükmüne göre ödeme tarihine kadar işleyecek faizini talep etmiştir. BK.nun 84.maddesi gereğince ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için borçlunun faizi ve masrafları ödememede gecikmemiş olması zorunludur. İcra Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yukarıda açıklanan ilkelere uygun değildir. Mahkemece alacaklı tarafın aynı ilam ile ilgili olarak yapmış olduğu tüm ödemeler ödeme tarihleri itibari ile incelenerek ilamda belirtilen asıl alacak dikkate alınmak suretiyle yapılan ödemelerin öncelikle faiz ve masraflardan düşülmesi, böylece BK.nun 84.maddesinin uygulanması suretiyle toplam alacak başlangıçtaki ilk ödemeden itibaren hesaplanıp alacaklının bakiye bir alacağının kalıp kalmadığının tesbiti gerekir. Bakiye alacağın mevcudiyeti halinde bu alacağın 46/son maddesine göre faiz hesabı yapılması için bilirkişiden yeniden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5915, Karar No: 2019/6911, Tarih: 02.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5915 E.  ,  2019/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanığın adli sicil kaydına göre, İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/110 esas ve 2007/856 karar sayılı, 16.09.2008 kesinleşme tarihli hırsızlık suçundan verilen 8 ay hapis cezasını içerir hükümlülüğünün tekerrüre esas teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32411, Karar No: 2019/10656, Tarih: 27.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32411 E.  ,  2019/10656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti, birleştirilen dava ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin tapu kaydındaki haciz şerhinin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti, birleştirilen dava ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ve HMK'nun 353/1-b-2 md gereğince kararın kaldırılarak, yeniden hüküm kurularak taşınmazın tapu kaydındaki haciz şerhinin kamulaştırma bedeline yansıtılması suretiyle düzeltilmesine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Hürriyet mahallesi 290 ada 2 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)El atılan alanda kalan ağaçlara ilişkin olarak davalı idarece tanzim edilen tespit formunun davacının babası tarafından imzalandığı, tapu kaydında 1/2 hissedar olan davacının ağaçların tamamının maliki olduğunu iddia ederek ağaçların toplam bedeli üzerinden davasını ıslah ettiği, mahkemece tespit formunda belirtilen ağaçların kime ait olduğu konusunda araştırma yapılmadan 1/2 hisse bedeline hükmedildiği anlaşıldığından, bu hususta taraflara delillerini bildirmek için imkan tanınması ve diğer hissedar paydaşın da ağaçların aidiyeti konusunda beyanı alınmak suretiyle ağaçların davacıya ait olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dairemizin 2017/31856 Esas numası ile aynı gün incelenen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/19 Esas-2017/23 Karar sayılı dosyasında İlçe Tarım Müdürlüğü'ne ait 2015 yılı ağaçların maktu bedellerini gösteren yazı ile bu dosyada bulunan aynı yıla ait ağaçların maktu bedelini gösteren yazı arasında ağaç bedelleri yönünden fahiş fark bulunduğu anlaşıldığından, söz konusu çelişkinin giderilmesi için yeniden ağaç bedelleri sorulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14998, Karar No: 2013/24719, Tarih: 09.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14998 E.  ,  2013/24719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davaya konu taşınmazla ilgili olarak idari soruşturma sırasında kadastro teknisyeni ... tarafından hazırlanan krokide taşınmazın mera olduğunun belirtildiği; kovuşturma evresinde düzenlenen bilirkişi raporunda ise taşınmazın ham toprak olduğunun belirtilmesi karşısında raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Davaya konu 164 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın vasfının araştı- rılması sırasında Tapu Müdürlüğünün 14.03.2011 tarihli cevabi yazısında ... köyünde 164 ada 2 parsel sayılı yerin olmadığını belirtmesi ancak suça konu yerin ... köyünde bulunması karşısında taşınmazın vasfının belirlenebilmesi için Tapu Müdürlüğünden yeniden araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22086, Karar No: 2022/16284, Tarih: 23.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22086 E.  ,  2022/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın indiği araçta bulunan Gürhan Gül ve Özgür Örnek’in alınan beyanlarında sanık ...’nın eyleminden haberdar olmadıklarını belirttikleri, müştekinin aşamalarda alınan ifadelerinde, sanıktan başkasının olaya dahilinin bulunduğuna dair beyanının bulunmadığı, suçun maddi unsurunun, müştekinin kalabalıktan korktuğu için telefonunu vermesi değil sanığın, kolunu sıkarak tehdit etmesi şeklindeki eylemi olduğu gözetildiğinde, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Müştekiye ait telefonun değeri tespit edilerek zararın, mahkeme veznesine depo ettirilmek suretiyle giderilmesi lüzumu gözetilmeden yazılı gerekçeyle TCK’nın 168/1-3. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.