muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6267, Karar No: 2014/12072, Tarih: 19.06.2014

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; kabul kapsamına alınan kayıt maliki ''Alihan kızı Feride'' yönünden mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; çekişme konusu taşınmazlardan 1138 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının ve varsa dayanak belgelerinin getirtilmediği, diğer taşınmazların kadastro tutanakları evrak arasına alındığı halde, tutanak içeriklerinin tam okunmadığı, kadastro tutanaklarına revizyon gören tapu kayıtlarının istenip denetlenmediği, kayıtlarda yeraldığı şekilde ''Alihan kızı Feride'' adında ...merkez, bağlı belde ve köy nüfusuna kayıtlı herhangi bir kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, kadastro tespit bilirkişilerinin sağ olup olmadıkları belirlenerek bilgilerine başvurulmadığı, davacının miras bırakan annesi F.. B..'ın (Kuş'un) babası A. K..'un anne, baba, anneanne, teyze ve dayıları ile tüm kardeşleri gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt tablosunun getirtilip kadastro tutanağında belirtilen kişilerle karşılaştırılmadığı, dinlenen davacı tanıkları aynı köyden olduklarını ve davacının annesi F. K..'u tanıdıklarını beyan ettikleri halde, aynı köyde yapılan zabıta araştırmasının neden olumsuz sonuçlandığı (kayıt maliklerinin tanınmadığı yönünde cevap verilmiş) üzerinde de durulmadığı görülmektedir.

.O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, talebe konu taşınmazların paydaşı ''Alihan kızı Feride'nin'' davacının annesi ''Alihan kızı F.. B.. (K.)'' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı temsilcisinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1421, Karar No: 2010/10417, Tarih: 29.09.2010

19. Hukuk Dairesi 2010/1421 E., 2010/10417 K.

**19. Hukuk Dairesi 2010/1421 E., 2010/10417 K.**

**- İPOTEK FEKKİ

- İTİRAZIN İPTALİ

- RESÜLMAL**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 766 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki karşılıklı birleşen itirazın iptali-ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın açılmamış sayılmasına ve birleşen davanın da kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı-karşı davalı M…

….. Türkiye İ…

….. ve İhracat B…

….. AŞ.İ…

….. İdaresi vekili müvekkili ile karşı taraf arasında 355.000 DEM meblağlı dövize endeksli konut kredisi sözleşmesi yapıldığını, davalının borcunu ödememesi üzerine sözleşmeden kaynaklanan toplam 183.756 Euro ve masraflardan kaynaklanan 46.316,152 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı- karşı davacı G.... Ö.... vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde ipotek akdinin yürürlükte olan 743 sayılı Medeni Kanun'un 766.maddesi gereği gayrimenkul rehninin ancak muayyen bir alacak için Türk parasıyla gösterilerek tesis olunabileceğini, bunun tek istisnasının Medeni Kanun'a eklenen 766/a maddesi olduğunu, bu maddeye göre yabancı para üzerinden gayrimenkul rehni tesisinin vadesi 5 yıl ve daha fazla olan dış kaynaklı krediler için mümkün olduğunun belirtildiğini, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 5 yıl vadeyi içermemesi, dış kaynaklı kredinin kullanılmaması nedeniyle davacı-karşı davalının yabancı para üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçmesinin mümkün olmadığını beyan ederek asıl davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiş, karşı davasında ise aynı gerekçeyle tapu kaydındaki ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı G.... Ö.... vekili Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/196 esas sayılı dosyasında Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/48 Esas sayılı dosyasında açtıkları karşı davanın işlemden kaldırılmasına karar verildiğini ileri sürüp karşı davadaki dava sebep ve konularını yineleyerek davalı M…

….. Türkiye İ…

….. ve İhracat B…

….. AŞ.İ…

….. İdaresi'nin lehine tanınan ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Bu dava yukarıda anılan Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/48 sayılı dosyasındaki dava ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

….. Türkiye İ…

….. ve İhracat B…

….. AŞ.İ…

….. İdaresi'nin lehine tanınan ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Bu dava yukarıda anılan Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/48 sayılı dosyasındaki dava ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece davaya konu ipoteğin tesis edildiği 08.07.1993 tarihinde yürürlükte bulunan MK'nun 766.maddesine göre gayrimenkul rehninin muayyen bir alacak için Türk parası gösterilerek tesis olunabileceğinin belirtildiği, bu hükmün istisnasının ise aynı kanunun 766/a maddesinde düzenlendiği ve yabancı para üzerinden gayrimenkul rehninin vadesi 5 yıl ve daha fazla olan dış kaynaklı krediler için tesis edilebileceğinin belirtildiği, davaya konu sözleşmenin vadesinin 47 ay olmasına göre, tesis edilen ipoteğin kanunun aradığı geçerlilik koşullarını içermemekle mutlak butlanla batıl olduğu, bu ipoteğe dayalı olarak da icra takibi yapılamayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın HUMK'nun 409/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, birleşen davanın kabulüne, ipoteğin fekkine karar verilmiş, hüküm asıl davanın davacısı birleştirilen davanın davalısı Müflis Türkiye İthalat ve İhracat Bankası AŞ. iflas idaresi vekilince temyiz edilmiştir.

1-İtirazın iptali davasına konu edilen ipotek yabancı para birimi üzerinden değil Türk Lirası üzerinden tesis edilmiştir. Bu nedenle Medeni Kanun'un 766/ a maddesindeki koşulların varlığı aranmaz. Mahkemenin ipoteğin mutlak butlanla batıl olduğuna ilişkin gerekçesi isabetli değildir. İpotek Türk Lirası üzerinden tesis edilmesine rağmen takipte alacağın yabancı para üzerinden takip edilmesi İİK'nun 58/3.maddesi hükmüne uygun olmadığından asıl davanın bu gerekçeyle reddi gerekirdi. Ancak asıl dava reddedildiğinden hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan asıl dava hakkındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince, ipoteğin fekki talebine konu alacak Türk Lirası üzerinden kurulmuş olup MK'nun 766.maddesi hükmüne uygundur. Yabancı para ipoteği söz konusu olmadığından somut olayda MK'nun 766/a maddesi hükmünün koşulları aranmaz. İpotek geçerli olduğu için borçlunun ipotek kapsamında mevcut borcu depo etmesi halinde ipotek fek edilebilir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısı birleştirilen davanın davalısı banka vekilinin asıl dava hakkındaki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen dava yönünden kurulan hükmün asıl davanın davacısı-birleştirilen davanın davalısı banka yararına BOZULMASINA, 29.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10771, Karar No: 2012/1605, Tarih: 07.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10771 E.  ,  2012/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 Sayılı Yasa çerçevesinde yaşlılık aylığı bağlanması için yeterli prim ödediğinin tespiti ile yaşlılık aylıklarının hak edilen tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hâkimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Kısa kararda “rapor, ek rapor sınırlaması dahilinde davanın kısmen kabulüne, emeklilik talebi yönünden reddine” şeklinde hüküm tesis edilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; kısa karara aynen yer verilmiş ancak ilave olarak “davacının yatırdığı primlerin karşılığı 109 günlük sürenin eklenmesi ile toplam çalışma süresinin 8 yıl 6 ay 16 gün olduğunun tespitine” biçiminde hüküm kurulması nedeniyle son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3318, Karar No: 2024/7347, Tarih: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3318 E.  ,  2024/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/92 E., 2023/2855 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/123 E., 2021/441 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2021 tarihli kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2021 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile Bursa Emniyet Müdürlüğüne sürekli işçi kadrosuna alındığını, bu tarihten itibaren Bursa Emniyet Müdürlüğünün işçisi olarak çalışmakta olduğunu, 696 sayılı KHK'da alt işveren işçisi iken kadroya geçirilen işçilerin mevcut çalışmakta oldukları işyerlerinde çalışmaya devam edecekleri, başka bir işyerine geçişlerinin veya nakillerinin veya atamalarının yapılmasının mümkün olmadığının açıkça belirtildiğini, bu emredici hükme rağmen davalı Bursa Emniyet Müdürlüğü tarafından 15.10.2019 tarihinde Bursa Emniyet Müdürlüğüne bağlı merkez işyerinden Bursa'nın Harmancık İlçe Emniyet Amirliğine bağlı başka bir işyerine naklinin yapıldığını ve işyerinin değiştirildiğini, bu durumun sözü edilen düzenlemeye aykırı olduğunu, kaldı ki 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci maddesinde işçinin işyerinin ancak onun yazılı rızası alınarak değiştirilebileceğinin belirtildiğini, yazılı olarak rızası veya muvafakatinin bulunmadığını, büyük bir mağduriyet yaşadığını, Bursa merkezden yaklaşık 96 km uzaklıkta olan Harmancık ilçesine görevlendirilmesinden dolayı tüm düzeninin bozulduğunu ileri sürerek yapılan işyeri değişikliğinin geçersizliğinin tespitine ve iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının söz konusu nakil işleminin Bursa Valilik Makamının 11.10.2019 tarihli Olur'u ile yapıldığını, öncelikle husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, ayrıca davacının açmış olduğu davanın idari yargıda çözülmesi gerektiğini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, yer değişikliği işlemlerinin birimlerin iş ve görev yoğunlukları ile personel ihtiyaçları gözetilerek değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işverenin nakil yetkisini kötüye kullandığının davacı işçi tarafından ispatlanamadığı, bu nedenle çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik bulunduğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı; emredici nitelikteki 696 sayılı KHK ve 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi hükümleri doğrultusunda işyerinin rıza bulunmaksızın değiştirilmesi mümkün olmadığından hukuka aykırı bu işlemin hukuken geçersizliğinin tespitine ve iptaline karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Bursa İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, Valilik Olur'u ile Bursa ili Harmancık ilçesine naklinin yapıldığı, bu durumun nakil yapılan mesafe dikkate alındığında davacı işçi açısından çalışma koşullarında esaslı değişiklik teşkil ettiği, bu hususta davacının muvafakatinin alınmadığı, 4857 sayılı Kanun’nun 22 nci maddesi gereği davacının Bursa ilinden Harmancık ilçesine naklinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik teşkil etmesi nedeniyle haksız olduğu, bununla birlikte işverenin yönetim hakkının kısıtlanması veya ortadan kaldırılması sonuçlarını doğurur şekilde mahkemelerce karar verilmesinin yerindelik denetimi niteliğinde olması nedeniyle icrai nitelikte karar verilmesinin mümkün olmadığı, ancak yapılan işlemin haksız olduğunun tespitine dair karar verilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının nakil işleminin kesinleştiğini, nakil işleminin iş ve görev yoğunluğu ve personel ihtiyacı dikkate alınarak belirlendiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının nakil işleminin kesinleştiğini, nakil işleminin iş ve görev yoğunluğu ve personel ihtiyacı dikkate alınarak belirlendiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin nakil işleminin hukuka uygun olup olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddeye göre istihdam edildiği ve özel hukuk hükümlerine tâbi işçi statüsünde olduğu, sözü edilen maddede "...sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir." hükmüne yer verildiği ve bu şekilde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin geçiş işlemi yapılmadan önceki işyerinde çalışmaya devam ettirileceğinin açıkça düzenlendiği, dolayısıyla davacının başka bir ile veya bölgeye naklinin mümkün olmadığı dikkate alındığında; davacının nakil işleminin bu gerekçe ile hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince; nakil yapılan mesafe dikkate alındığında nakil işleminin davacı işçi açısından çalışma koşullarında esaslı değişiklik teşkil ettiği, ancak bu hususta davacının muvafakatinin alınmadığı gerekçesiyle nakil işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4505, Karar No: 2011/2170, Tarih: 05.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4505 E.  ,  2011/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç ile oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 44/1 maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hâkime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafik) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı (illiyet bağı) olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı, davalı tarafından kepçe ile yapılan kazı çalışması sırasında kablolarına hasar verildiğini öne sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davacı idareye ait hasar gören kabloların yüzeye yakın ve tekniğe uygun döşenmediği, davalının talebine rağmen eleman görevlendirilmediği belirtilerek davacının meydana gelen olayda %80 kusurlu olduğu açıklanmış, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Kabloların tekniğe uygun döşenmemiş ve davacı tarafından eleman görevlendirmemiş olsa dahi, telefon hattı bulunduğu bilinen yerleşim merkezindeki bir yerde kazı çalışması yapan davalı şirketin kazıyı yaparken daha dikkatli çalışması ve gerekirse kazıyı elle yaptırması gerektiği kuşkusuzdur. Hasarın davalı şirketin yapım çalışmaları sırasında meydana geldiği dikkate alındığında kusurun çoğunun davalı şirkete ait olduğunun kabulü ve davacının ancak bölüşük (müterafik) kusurunun bulunduğundan söz edilebilir. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, dosya yeniden bir başka bilirkişi kuruluna verilerek özellikle davacıya somut olayda yükletilmesi gereken müterafik kusur oranının ve davalının kusurunun saptanması, uzman bilirkişi kurulundan BK. 44.maddesi hükmü de dikkate alınarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davacının temyiz itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.