muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7324, Karar No: 2016/15948, Tarih: 22.11.2016

Mahkemece, ödeme emrinin borçluya, "... .... .... cad. ... .... ... .... ...." adresinde tebliğ edildiği, ticaret sicil kayıtlarına göre haciz uygulanan adresin borçlunun adresi olduğu, haczin borçlu çalışan ve yetkililerinin huzurunda yapıldığı borçlu şirket çalışanının haciz yapılan bu iş yerinde hazır bulunduğu, hacizli malların ... ..... ...... İhrc. San. ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından ihaleyle satın alınarak .... iddiasında bulunan üçüncü şahıs ... .... ..... Tic. İnş.

Ltd. Şirketi'ne satıldığı iddia edilmiş ise de bu şirketlerin yetkililerinin ve ortaklarının aynı şahıslar olup aralarında organik bağ bulunduğu ve davaya dayanak yapılan ........ ....... İhrc. San ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından düzenlenen faturaların borçlu-şirket adına düzenlendiği, haciz yapılan adresin borçlu tarafından kullanılan adres olduğunun kabulü gerektiği vergi ve ticaret sicil kayıtlarına göre haciz uygulanan adresin borçlu şirketin şubesi olduğu, borçlu ve davacı .... kişi şirketlerin hacizli malı birlikte ellerinde bulundurduğunun kabulü gerektiği, borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olan İİK.nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı .... kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce verilen 07.....2015 tarih, 2014/7591 Esas, 2015/21930 K. sayılı karar ile borçlu... İnş. ........ Tic. Ltd. Şti'nin haciz mahallindeki şubesini 07.01.2013 tarihinde terk etmesi ve davacı .... kişi şirketin bu tarihten sonra aynı yerde faaliyete başlamış olması karşısında, haczin .... kişi şirketin işyerinde yapıldığı, bu itibarla mülkiyet karinesinin davacı .... kişi lehine olduğunun kabulü gerektiği, davanın İİK.nun 96. vd. maddeleri gereğince .... kişi tarafından açılmasının ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmayacağı, mülkiyet karinesinin aksi davalı alacaklı tarafından kesin ve güçlü delillerle ispat edilemediğinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; bu sefer de davalı alacaklı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı olarak .... kişinin açtığı istihkak davasıdır.

Dava, İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı olarak .... kişinin açtığı istihkak davasıdır.

...-Her ne kadar bozma ilamında, borçlu Atlas İnş. ........ Tic. Ltd. Şti'nin haciz mahallindeki şubesini, 07.01.2013 tarihinde terk etmesi ve davacı .... kişi şirketin bu tarihten sonra aynı yerde faaliyete başlamış olması karşısında, haczin .... kişi şirketin işyerinde yapıldığı, bu itibarla mülkiyet karinesinin davacı .... kişi lehine olduğunun kabulü gerektiği belirtilmişse de, dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; haciz uygulanan adresin borçlunun ticaret sicilde tescilli şube adresi olduğu, ödeme emrinin de bu adreste borçluya tebliğ edildiği, 04.01.2013 ve 09.01.2013 tarihli hacizlerin borçlunun çalışanının huzurunda yapıldığı, davacının işyerinde faaliyete başlama tarihinin 07.01.2013 olduğu, buna rağmen 09.01.2013 tarihinde hacze gelindiğinde bu hususun hiç dile getirilmediği, 28.03.2013 tarihli hacizde ise mahcuzların davadışı ........tur...Ltd Şti’den satın alındığı ileri sürülerek istihkak iddiasında bulunulduğu görülmektedir. Ticaret sicil bilgilerine göre her ne kadar borçlu şirket ile davacı şirket ve dava dışı ........tur...Ltd Şti arasında ortaklık yapıları bakımından organik bağ bulunmasa da, haciz adresinin borçlu şirket tarafından ........2011 tarihinde şube olarak açıldığı ve 07.01.2013 tarihinde de şubenin kapatıldığı, öte yandan mahcuzları bir başka takip ve ihale dosyasından alacağına mahsuben satın alıp, davacı .... kişiye satan dava dışı ........tur...Ltd Şti’nin ise aynı adresi 02.09.2010 tarihinde Eskişehir şubesi olarak tescil ettirdiği ve ....01.2012 tarihinde kapattığı tespit edilmiştir. Bu doğrultuda aynı adresi belirli bir dönem hem dava dışı ........tur...Ltd.Şti. hem de borçlu şirketin kullandığı ortadadır. Ortaklık yapıları bakımından ise davacı .... kişi şirket ile dava dışı ........tur...Ltd.Şti. arasında organik bağın bulunduğu da açıktır. Ezcümle; davacı .... kişi ile dava dışı ........tur...Ltd. Şti. arasında ortaklık yapısı bakımından, dava dışı ........tur... Ltd. Şti ile de davalı borçlu arasında şube sicil adresleri bakımından bağlantı bulunmakta olup, davacı ile borçlunun alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla danışıklı işlemler yaptığının kabulü gerekir.

Tüm bu bilgiler ve değerlendirmeler ışığında yerel mahkemenin istihkak davasının reddine ilişkin karar kısmının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla davalı alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

...- Davalı alacaklı vekilinin lehlerine tazminata hükmedilmemesine ilişkin temyiz ve karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince;

Tüm bu bilgiler ve değerlendirmeler ışığında yerel mahkemenin istihkak davasının reddine ilişkin karar kısmının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla davalı alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

...- Davalı alacaklı vekilinin lehlerine tazminata hükmedilmemesine ilişkin temyiz ve karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince;

İİK'nun 97/.... maddesi hükmüne göre istihkak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın %...'sinden aşağı olmamak üzere, davacıdan tazminat alınmasına hükmolunacağı kurala bağlanmıştır. Somut olayda da ....07.2015 tarihinde takibin durdurulmasına karar verildiğine göre, İİK'nun 97/.... maddesi gereğince bu dava nedeniyle davacı .... kişinin tutumu sonucu alacağın tahsili geciktiğinden, alacaklı yararına %... tazminata hükmedilmesi gerekirken bu yönün gözardı edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.....2015 tarih, 2014/7591 Esas, 2015/21930 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak ....01.2014 tarihli mahkeme kararının istihkak davasının reddine ilişkin kısmının ONANMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz ve karar düzeltme itirazlarının kabulüyle hükmün, tazminata hükmedilmemesi sebebiyle BOZULMASINA, 86,00 TL peşin harcın karar düzeltme isteyen davalıya istek halinde iadesine ........2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/24286, Karar No: 2015/41700, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/24286 E.  ,  2015/41700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK. 142/2-b, 143/1, 168/1-4, 53/1, 58/6-7.maddeleri gereğince. 1 yıl 2 ay hp.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, yanında iki kişi daha olduğu halde gece vakti saat 02.00 sıralarında yolda yürüyen mağdurun yanına gelerek sigara isteme bahanesi ile durdurduğu, ceplerini aradığı, yanındaki şahısların mağdurun kollarını tutukları, sanığın da kemerinden tutup mağduru silkeleyerek cebinden parasını ve telefonunu alarak uzaklaştıkları, arkalarından gelen ve telefonunu isteyen mağdura telefonu iade ettiği, içindeki kartı ve parasını vermediği, mağdurun etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği olayda sanığın TCK'nın 149/1-c-h, 168/3. maddelerine uygun geceleyin birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunun sabit olduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

3-Tek sanık hakkında hüküm kurulduğu halde yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmek suretiyle hükümde karışıklık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11331, Karar No: 2009/13203, Tarih: 25.11.2009

5. Ceza Dairesi 2009/11331 E., 2009/13203 K.

**5. Ceza Dairesi 2009/11331 E., 2009/13203 K.**

**- EKSİK SORUŞTURMA

- KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA

- NİTELİKLİ CİNSEL SALDIRI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar Özgür ve Osman'ın yapılan yargılanmaları sonunda; Özgür'ün nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, Osman'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine dair, (Denizli Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.02.2009 gün ve 2008/402 Esas, 2009/51 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcıiığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklara tayin olunan ceza miktarına göre müdafiilerin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık Özgür hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın mağdurenin cinsel organına parmak sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, mağdurenin anlatımlarında sanığın parmağını cinsel organına sokup sokmadığını tam olarak bilemediğini, ancak bir miktar kan geldiğini beyan ettiği, Adli Tıp Kurumu Denizli Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 11.11.2008 günlü raporda da yapılan genital muayenede hymenin anüler yapıda, açıklığının ise 0,8 cm olduğu ve halen bakire olduğunun bildirildiği gözetilerek, mağdurenin, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna dosya ile birlikte şevki sağlanarak, hymenin yırtılmaksızın parmak sokmasına müsait olup olmadığı hususunda görüş alınmasından sonra iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 25.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1247, Karar No: 2019/3628, Tarih: 30.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1247 E.  ,  2019/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davaya konu senetlerin davalıya teminat olarak verildiğini ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu bonoların teminat olarak verildiğine dair yazılı bir belge olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden davanın HMK’nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç ay geçmesine rağmen taraflarca yenilenmediği gerekçesiyle, davanın HMK’nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vasisi tarafından temyiz edilmiş olup Dairemizin 10/11/2016 tarih 2016/4230 E. 2016/14571 K. sayılı ilamı ile “Davacı mahkemeye 14/08/2014 tarihli mazeret dilekçesi sunmuş bu dilekçe de halen ... Açık Cezaevinde hükümlü olduğunu bildirmiştir. 25/11/2014 tarihli celsede davacı mazeret dilekçesinin geldiği tutanaklara yazılmış mazeret konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden 02/04/2015 tarihli celsede işlemden kaldırma 27/08/2015 tarihinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacının cezaevinde olduğunu bildiren mazeret dilekçesine karşı gerekçe gösterilmeden işlemden kaldırma kararı verilmesi savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olacağından doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davaya konu bonoların teminat amacıyla verildiği hususunun ispat külfetinin davacıda olduğu, bu kapsamda davacının borçlu olmadığının tespitinin ancak yazılı bir belge veya buna mukabil bir senet ile ispatlaması gerektiği, bu hususta dosya kapsamında HMK.nın 202. maddesi doğrultusunda davacı tarafça sunulmuş yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belgenin de olmadığı, davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24585, Karar No: 2015/27567, Tarih: 25.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24585 E.  ,  2015/27567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, temyiz istemlerinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yangın çıkarma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenip, bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde Bencik İlköğretim Okuluna girdikleri, burada 3/B sınıfının içerisindeki eşyalara zarar verdikleri, akabinde okulun çatı katında 2 metrekarelik alanda kullanılmayan kağıt ve kartonları yaktıkları, bu şekilde suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu, suça sürüklenen çocuk ...'nin de ayrıca kasten yangın çıkarma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yangın çıkarma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı,

suça sürüklenen çocuk hakkında 05.03.2013 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin yaptığı itirazı üzerine, Muğla 1.Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği ret kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk savunması, mağdur ve tanık ifadesi, teşhis tutanağı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK.'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "... ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bilinmesine" ibaresinin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5895, Karar No: 2013/10125, Tarih: 01.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5895 E.  ,  2013/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Muhafazası için kendisine bırakılan eşyanın sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 289 maddesinin 1. fıkra son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 1 gün adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3477, Karar No: 2008/4533, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3477 E.  ,  2008/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki intifa hakkına ilişkin şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle 24.07.1997 günlü tahsisin belediye encümeni tarafından ve 49 yıl süreyle yapıldığının anlaşılmasına 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca 3 yıldan fazla tahsisin Belediye Meclisi tarafından ve 30 yılı geçmemek koşuluyla yapılabileceğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.