muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8876, Karar No: 2025/4703, Tarih: 16.06.2025

3. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, gerekçeye, mahkumiyetlere yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, cezalardan takdire bağlı indirimler yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında adil yargılanma hakkının ihlal edilmesine veya savunma hakkının kısıtlanmasına neden olacak nitelikte iş/işlemin ve eksik incelemenin bulunmadığı, maktullere ve katılan ...'a yönelik eylemlerin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, tasarlayarak öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'ın eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan eleştiri dışında katılan ...'ın yaralanmasının niteliği uyarınca sanık ... hakkında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, maktuller ... ve ...'tan sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunduğu, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve suça sürüklen çocuk ... hakkında maktullere yönelik üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan istinaf bozması öncesi 20.09.2021 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, anılan kararı katılan ...'ın istinaf başvurusunda bulunmaması nedeniyle sanık lehine olarak istinaf edildiği halde, bozma sonrası kurulan hükümde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca

hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, katılanlar ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ile katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme ve görevi yatırmamak için direnme suçuna yardım etme suçlarından kurulan hükümler ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ile görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemleri yönünden

Katılanlar ... ve ...'ın, sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, katılanlar ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ile katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme ve görevi yatırmamak için direnme suçuna yardım etme suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmaması,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ile görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ile görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükmedilen cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ile bu suçlara yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca,

Katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, maktuller ... ve ...'e yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, maktuller ... ve ...'a yönelik kasten öldürme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etme, maktuller ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/1363 Esas, 2023/1172 Karar sayılı kararında katılan ...

Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/1363 Esas, 2023/1172 Karar sayılı kararında katılan ...

... vekili, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/1363 Esas, 2023/1172 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümünden; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14266, Karar No: 2011/3717, Tarih: 01.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14266 E.  ,  2011/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/10/2009 gün ve 2007/559-2009/596 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.06.2010 gün ve 2010/2279 - 2010/7377 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve fer'i müdahil ...vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Uzel Holding A.Ş.’nin nama yazılı pay sahibi ortağı olan müvekkilinin şirketin büyük ortağı olan eşinden miras yolu ile intikal eden ve bedelsiz sermaye artışı sonucu 7.800.000.000.000 TL esas sermayenin 6.233.352.500.000 TL’na karşılık gelen 6.233.352,5 paydan 4.031.318’inin diğer davalılara devir ve intikal ettirildiğinin öğrenildiğini, oysa müvekkilinin devir işlemi yapmadığını, tüm bu gelişmelerin eşinin ölümünden sonraki yas-taziye döneminde gerçekleştiğini, TTK'nun 416, 417.maddelerinin gerektirdiği bir belge veya TTK'nun 66-70 nci maddelerinde öngörülen dayanak kayıt bulunmadığını ileri sürerek, davaya konu payların ortaklık haklarını kullanmak üzere MK'nun 427 nci maddesi uyarınca kayyım atanmasını veya payların devrinin ihtiyati tedbir kararı ile önlenmesini, 25.12.1998 tarihli genel kurul hazirun cetvelinde davalılara intikal etmiş gösterilen 4.031.318 payın müvekkiline aidiyetinin tespiti ile sermaye artışları dikkate alınmak ve bu yolla paylarda gerçekleşen artışlar hesaplanarak bu paylara ilişkin davalılar adına görünen kayıtların terkinini ve bu payların müvekkili adına şirket pay defterine işlenmesini, haksız devir işlemlerinin TTK'nun 332.maddesi hükmüne göre hükümsüz sayılmasını, payların iadesi olanağı bulunmadığı taktirde devir tarihindeki rayiç bedellerinin faiziyle davalılardan tahsilini, birleştirilen 2005/903 E sayılı dava dosyasında Uzel Sınai Yatırım A.Ş’nin Uzel Holding A.Ş pay defterindeki dayanaksız ve geçersiz pay sahipliği kaydının iptali ile payların Ahmet Uzel mirasçılarına ait olduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, asıl ve birleştirilen davaların reddini istemişlerdir.

Birleşen 2007/175 E sayılı dava dosyasında davacı vekili, Uzel Holding yönetim kurulu üyesi A....’in hissedarlığının sona ermesi üzerine bu kişinin yerine diğer yönetim kurulu üyeleri tarafından TTK’nun 315.maddesi M.İzzet Kalaycı’nın seçilmesine ilişkin yönetim kurulu kararının tescilini reddeden sicil memurluğu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, asıl ve birleştirilen davaların reddini istemişlerdir.

Birleşen 2007/175 E sayılı dava dosyasında davacı vekili, Uzel Holding yönetim kurulu üyesi A....’in hissedarlığının sona ermesi üzerine bu kişinin yerine diğer yönetim kurulu üyeleri tarafından TTK’nun 315.maddesi M.İzzet Kalaycı’nın seçilmesine ilişkin yönetim kurulu kararının tescilini reddeden sicil memurluğu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece asıl davada davanın davalılardan İ.Önder Uzel bakımından kabulü ile Uzel Traktör San. Tic. Ltd. Şti adına kayıtlı payın terkini ile 15.205.073,1 adet payın davacı adına pay defterine işlenmesine, davalılardan A....’in vaki kabulü sebebiyle Uzel Traktör San. ve Tic. Ltd. Şti adına olan kaydın iptali ile 15.205.073,1 payın şirket pay defterine davacı adına işlenmesine, davalılardan Uzel Sınai Yatırım A.Ş hakkında açılan davanın kabulü ile Ahmet Uzel Vakfı adına görünen 599.992,3 adet payın pay defterine davacı adına işlenmesine, davacıya ait hisselerin davalılara yapılan devir işlemlerinin hükümsüz sayılmasına, birleştirilen 2005/903 E sayılı davanın usulden, 2007/175 E sayılı davasının ise esastan reddine karar verilmiş, davalılar E....Uzel ve Uzel Sınai Yatırım A.Ş vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 24.06.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle temyiz eden davalılar yararına bozulmuştur.

Davacı vekili ile fer'i müdahil E. ...vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve fer'i müdahil ...vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve fer'i müdahil ...vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 01.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12052, Karar No: 2013/14471, Tarih: 21.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12052 E.  ,  2013/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak davacı (kadın) için aylık 350,00 TL; davacının yanında bulunan müşterek çocuk için aylık 200,00 TL olmak üzere toplam 550,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece; davacının gelirinin bulunduğundan bahisle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Evlilik birliğinin korunması ve devamının sağlanması için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gereken bazı ortak giderler mevcuttur.

TMK'nın 185/3 maddesi gereğince; eşler birlikte yaşamak; birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Bu husus TMK'nın 186.maddesinin 3 fıkrasında düzenlenmiş olup; eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Birliğin giderlerine katılmada ölçü ise eşlerin ekonomik güçleridir. Davacı eşin belirli bir gelirinin olması hatta gelirinin davalı eşin gelirinden fazla olması, davalı eşi nafaka yükümlülüğünden kurtarmaz. Davacı eşin gelirinin bulunması sadece hükmedilecek nafakanın miktarının tayininde gözönünde bulundurulur.

Diğer taraftan, TMK'nın 195. maddesinde; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşlerin ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilecekleri ve hakimin, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alacağı hükme bağlanmıştır.

Eşlerden herbiri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır.

Bu bağlamda; ayrı yaşamda haklı olan eş diğer eşten kendisi ve yanında bulunan küçük çocuk için tedbir nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda; ayrı yaşamda haklı olan eş diğer eşten kendisi ve yanında bulunan küçük çocuk için tedbir nafakası isteyebilir.

Hakim, tedbir nafakasını tayin ederken, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir. Tedbir nafakasının miktarı; davalı kocanın geliriyle orantılı olmak kaydıyla, birlikte yaşadıkları zamanda eşine sağladığı geçim şartlarını ayrı yaşama hallerinde de sağlayacak oranda olması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya baktığımızda dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden; tarafların 1999 yılında evlendikleri, 4 tane müşterek çocuklarının bulunduğu, bu çocuklardan 1998 doğumlu ...'ın davacı ile birlikte yaşadığı, davalı kocanın, davacı kadın aleyhine 30.11.2005 günü boşanma davası açtığı, davanın 05.01.2010 günü açılmamış sayılmasına karar verildiği, davalı kocanın .... isimli başka bir kadından çocuk sahibi olduğu 13.07.2009 tarihli tanıma senedi ile bu çocuğu tanıdığı; davacı kadının .... fabrikasında çalışarak aylık 400,00 TL kazandığı; davalı kocanın da fabrikada çalışarak aylık 500,00 TL kazandığı, kendi adına kayıtlı evde yaşadığı anlaşılmıştır.

Davalı kocanın açtığı boşanma davasının açılmamış sayılmasından sonra tarafların bir araya gelmediği ve davalı kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak başka bir kadından çocuk sahibi olduğu tanık anlatımlarından ve dosyadaki belgelerden anlaşıldığına göre davacı kadın ayrı yaşamda haklıdır.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; ayrı yaşamda haklı olan davacı ve davacı yanında bulunan küçük çocuk lehine tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine göre, TMK'nun 4.maddesinde hükme bağlanan hakkaniyet ilkesi de gözönünde bulundurularak, uygun bir miktar nafakaya hükmolunması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu; davacı kadının düzenli ve yeterli gelirinin olduğundan bahisle nafakaya hükmedilmesinin hakkaniyet ilkesine aykırı olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8307, Karar No: 2020/7812, Tarih: 15.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/8307 E.  ,  2020/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 17/11/2020 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ve davalı vekili avukat ... ile karşı taraf davacı asil geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görülüp eksiklik giderildikten sonra belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.424,02 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12337, Karar No: 2007/999, Tarih: 05.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12337 E.  ,  2007/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OĞUZELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/07/2006
Yargıtay — Esas No: 2023/1626, Karar No: 2023/8868, Tarih: 12.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1626 E.  ,  2023/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2453 Esas, 2022/3046 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/265 Esas, 2021/634 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Batman ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 436 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, baraj gölü sahasında kaldığından tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın nitelikleri göz önüne alındığında kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, objektif değer artış oranı verilmemesi gerektiğini, bedelin fahiş olduğunu, müvekkil idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz vasfının hatalı belirlendiğini, arsa olarak nitelendirilmesi gerektiğini, taşınmazın çok değerli olduğunu, objektif değer artış oranının çok düşük belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç