muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4088, Karar No: 2016/3539, Tarih: 08.03.2016

emboli düşüncesinden daha az bir ihtimali göstermeyeceği, 5-Ani beklenmedik ölüme yol açan yukarıda sayılan doğal ölüm nedenlerinin anlamlı bir kısmında, ilk belirtinin ani ölüm olduğu, bu nedenle incelenen dosyada olduğu gibi, ifade edilen hastalıkların belirtilerinin bulunmamasının beklenir bir durum olduğu, 6-Fethi kabir sonucu fibula kemiğinde saptanan, önceden bilinmeyen, yeni kırığın ne zaman oluştuğu, hastanın ikinci bir travma geçirip geçirmediği, hastanın ölümünde bu atlanmış ve tedavi edilememiş kırığın varlığının etkisi olup olmadığının, yeniden değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, 7-Kesin ölüm nedeni belirlenmeden ve fibula kemiğindeki kırığın yukarıda belirtildiği şekilde yeniden değerlendirilmesi yapılmadan ölüm ile iş kazası arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı konusunda yorum yapılamayacağı, 8-Mevcut verilerle, ölüm ile iş kazası arasında nedensellik hağı bulunduğu şeklindeki görüşün, adli tıbbi delilleri bulunmadığının ifade edildiği, yine Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalında görevli öğretim üyesi tarafından hazırlanıp katılanlar vekili tarafından dosyaya sunulan 18.04.2014 tarihli mütalaada özetle; “...1-Denizli Devlet Hastanesinde Dr. Bora Gökşin tarafından verilen 26.04.2014 tarihli Genel Adli muayene raporunda tibia-fibula kırığı olduğunun görüldüğü, bu nedenle Prof.Dr. Coşkun Yorulmaz'ın raporunda belirtilen fibula kırığının sonradan meydana gelebileceği savının doğru görülmediği, derin ven pıhtılaşmasının tibia kırıklarında gelişebilecek bir komplikasyon olduğu, uygun tedavi alması (pıhtılaşmayı önleyici ilaçlar vb..) halinde dahi %11 oranında geliştiğinin bildirildiği, komplikasyonun, bir hastalığın gidişi sırasında, hastalığa eklenen ve hastalığı ağırlaştıran tablo olarak tanımlanabileceği, derin ven trombozu tibia kırıklarında görüldüğü gibi sık karşılaşılabilen bir durum olduğu, pulmoner emboli teşhisinin otopside akciğerlerin incelenmesi ile konulmakta olduğu, hastada otopsi yapılmadığını, pulmoner emboli teşhisi 1000'de 1 travmalı olguda görülebilmekte ve nadir bir durum olduğu, pulmoner embolide ani ölümün masif (yoğun) tromboemboli sonrası meydana geldiği ve oldukça nadir olduğu, tüm pulmoner embolilerin %10'unun ölümle sonuçlanmakta ve bunların ölüm nedeni olarak teşhisinin zor olduğu, hasta yakınlarının ifadesinde bacak ağrısı ve solunum güçlüğü gibi bulgular belirtilmekte fakat aynı zamanda mide bölgesinde ağrıdan da bahsedilmekte olduğu, mide solda ve kalbe yakın olduğundan kardiovasküler bir nedenin ölüme neden olabileceğinin ekarte edilemeyeceği, 4.07.2012 tarihinde yapılan feth-i kabirde akciğerlerin incelenmediği, feth-i Kabir'de neden sadece tibia ve fibula kemiklerinin alındığı anlaşılamadığı, işlemin hatalı ve eksik olduğu, 26.09.2012 tarihinde İstanbul Adli Tıp Kurumunun verdiği raporda 23.05.2011 tarihinde ...'nın ölümü ile 26.04

.07.2012 tarihinde yapılan feth-i kabirde akciğerlerin incelenmediği, feth-i Kabir'de neden sadece tibia ve fibula kemiklerinin alındığı anlaşılamadığı, işlemin hatalı ve eksik olduğu, 26.09.2012 tarihinde İstanbul Adli Tıp Kurumunun verdiği raporda 23.05.2011 tarihinde ...'nın ölümü ile 26.04.2011 tarihindeki iş kazası arasındaki illiyet bulunduğuna dair oybirliği ile karar verildiği, bunun eksik inceleme sonrası verilen sübjektif bir karar olarak değerlendirildiği, objektif hiç bir kanıtın görülmediği, 19.4.2012 tarihinde Prof. Dr. Kemalettin Acar tarafından verilen kişinin kesin ölüm nedeninin kesin olarak tespitine imkan bulunmadığı yönündeki kanaatlerini belirten rapora katıldığını, 13.01.2014 tarihinde Prof. Dr. Coşkun Yorulmaz tarafından verilen mevcut verilerle, ölüm ile iş kazası arasında nedensellik bağı ile ilgili adli tıp delilleri bulunmadığı şeklindeki görüşüne de katıldığını, bununla birlikte, 19.4.2012 tarihinde Prof. Dr. Kemalettin Acar tarafından verilen bu tablonun ekstremite kırıkları immobilizasyonuna bağlı meydana gelmesinin tıbben mümkün olduğunun kabulü yönündeki değerlendirmesine katıldığını, ölene ameliyat sonrası atel ve sonrasında alçı yapıldığı ve antikoagülan tedavi verilmediğinin hastane kayıtlarından görüldüğünün ifade edildiğinin anlaşılması karşısında; mezar açılma sonrası kalp ve akciğer üzerinde inceleme yapılmadığı hususları ve taburcu işlemi sonrası reçete edilen ilaçlarda dikkate alınarak ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.09.2012 ve 25.12.2013 tarihli illiyet bağına ilişkin raporlarını düzenleyen heyetler arasında ortopedi ve travmatoloji uzmanı ile kalp damar cerrahisi ve göğüs hastalıkları uzmanlarına yer verilmemesi ve bilimsel mütalaalarda ileri sürülen hususlarla bu raporlar arasındaki çelişkilerin giderilip olay ile ölüm arasında illiyet bağının, bulunup bulunmadığı ve ölüm nedeninin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından bir de Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1233, Karar No: 2023/4929, Tarih: 13.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1233 E.  ,  2023/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/392 Esas, 2021/1518 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/332 E., 2019/545 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2003/01603, 141331, 96805, 143879, 2004/35647 ve 2014/80506 sayılı, "coca-cola şekil", "coca cola", "şekil", "always coca cola", "coke c style şekil", "şekil" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının 2017/00615 sayılı "Kale Çerez+ şekil" ibareli marka tescil başvurusunun, müvekkili adına tescilli ve tanınmış “Dynamic Ribbon” ismiyle anılan şekil markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, buna rağmen müvekkilinin başvuruya itirazlarının, YİDK.'nın 10.07.2018 tarih ve 2018/M-5327 sayılı kararı ile reddedildiğini, refleks halinde müvekkili şirket ve “Coca-Cola” markasını çağrıştıran dava konusu başvurunun tesciline izin verilmesinin, müvekkillerinin emek ve zaman harcayarak itibar edindirdiği şekil markalarının sulandırılmasına neden olacağını, davalı firmanın müvekkilinin markalarından haberdar olmamasının mümkün olamayacağını ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu, 2017/00615 sayılı “Kale Çerez +şekil” ibareli markanın, tescili talep edilen mal/hizmetleri açısından, davacı yana ait 96805, 2014/90506, 2003/01603, 141331 ve 2004/35647 tescil numaralı markaları arasında, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas tehlikesinin bulunduğu, somut olay açısından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması şartlarının oluşmadığı, davalı şirketin tanınmış "coca cola" markasını bilmeyeceğinin düşünülemeyeceği, dolayısıyla başvurusunun kötüniyetli olduğu gerekçesiyle tescili talep edilen bütün sınıflar açısından başvurunun reddi gerektiğinden davanın kabulüne, davalı kurumun 2018/M-5327 sayılı kararının iptaline, davaya konu markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; markanın bir bütün olarak bıraktığı izlenime göre karar verilmesinin gerektiğini, ancak bu durumun markada ayırt edici ve baskın unsurun göz ardı edileceği anlamına gelmediğini, dava konusu 2017/00615 sayılı ve “Kale Çerez + şekil” ibareli markanın da özgün bir marka olduğunu, “Kale Çerez” kelime unsurunun, markanın ortasında yer alan ve ilk dikkati çeken, hakim unsuru konumunda bulunduğunu, söz konusu kelimelerin, altındaki sıradan şekil unsuruna oranla nispeten çok daha büyük puntolarla kaleme alındığını, ayırt ediciliğin sağlandığını, bu durumun bilirkişi raporunun karşı görüşünde de açıkça ve gerekçeli olarak ifade edildiğini, markalar arasında benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığını, davalının kötüniyetli kabul edilmesinin dosya kapsamında mümkün olmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve tarafların markalarında kullanılan renkler, davalı başvurusunun italik yazılış şekli, kelime ve şekil unsurlarının markaya kompozisyon edilişi birlikte değerlendirildiğinde, davalı başvurusunun davacı markalarına yaklaştığı ve taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas tehlikesinin bulunduğu, somut olay açısından 556 sayılı KHK 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması şartlarının oluşmadığı, ancak aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketin, davacının şekil markasını bilmeyeceğinin düşünülemeyeceği, başvurudaki benzerliğin esinlenmeyi aştığı ve dolayısıyla davalı başvurusunun kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu 2017/00615 sayılı ve "Kale Çerez + şekil" ibareli marka olup, özgün bir markadır.

Markadaki "Kale Çerez" kelime unsuru, markanın ortasında yer alan ve ilk dikkat çeken unsurdur. Markanın hakim unsuru konumundadır. Sözkonusu kelimeler, altındaki sıradan şekil unsuruna oranla nispeten çok daha büyük puntolarla kaleme alınmıştır.

13.09.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu 2017/00615 sayılı ve "Kale Çerez + şekil" ibareli marka olup, özgün bir markadır.

Markadaki "Kale Çerez" kelime unsuru, markanın ortasında yer alan ve ilk dikkat çeken unsurdur. Markanın hakim unsuru konumundadır. Sözkonusu kelimeler, altındaki sıradan şekil unsuruna oranla nispeten çok daha büyük puntolarla kaleme alınmıştır.

Markada şekil ve renk unsurlarına da yer verilmekle birlikte kelime unsurunun markadaki kullanımı ve konumlandırılışı dikkate alındığında, marka algısı kelime unsuru üzerinde şekillenmektedir.

Markaya ayırt edicilik katan ve marka algısı yaratan "Kale Çerez" ibaresi davacı markalarında yer almamaktadır.

Başvuru markası ile davacı markaları sadece görsel olarak değil, işitsel ve anlamsal düzeyde de birbirinden ayrıdır.

YİDK kararı hukuka uygun olup dava red edilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanması doğru değildir.

Açıklanan nedenle çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2021/26609, Karar No: 2022/2038, Tarih: 08.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/26609 E.  ,  2022/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, aracın müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ...’nun yokluğunda verilen kararı temyiz hakkı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre suçtan zarar gören ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III) Sanık ... müdafiinin ve malen sorumlu vekilinin temyiz talebinin münhasıran dava konusu eşyaya ilişkin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya kapsamında olay tarihinde ... plakalı tankerin mühürleri sökülmek suretiyle 25960 kg madeni yağa el konulduğu, ele geçirilen madeni yağın irsaliyeli ve mühürlü şekilde taşındığı anlaşılmakla, dava konusu madeni yağın suçta kullanıldığına dair yeterli delil elde edilememesine ve söz konusu madeni yağın bulundurulmasının veya ticaretinin yasaklanmış bir faaliyet olmaması karşısında sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17253, Karar No: 2013/15967, Tarih: 18.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17253 E.  ,  2013/15967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2012 tarih ve 2007/255-2012/127 kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin 1980'li yıllardan beri "..." unvan ve markası altında ev tekstil, mobilya, çeyiz eşyaları ve aksesuar alanında faaliyette bulunan tanınmış bir firma olduğunu, ... isim ve işaretini kamuoyunda maruf hale getirdiğini, müvekkilinin 1997 yılından beri 35. sınıfta tescilli “...” esas unsurlu markaları bulunduğunu, bu nedenle ... ve ... türevli mağazalar açma hakkının münhasıran müvekkiline ait olduğunu, davalının ise 556 sayılı KHK’nın 7. ve 8. maddelerine aykırılık oluşturacak şekilde 35. sınıfta “...” ibaresi ve müvekkili markasındaki “deve” şeklini ön plana çıkaracak şekilde marka tescilinde bulunduğunu, davalının 2004/44762 sayılı “...cı+şekil” ibareli markasının müvekkili markalarıyla tüketiciler nezdinde iltibas oluşturduğunu, davalının müvekkilinin tescil önceliğine sahip olduğu “...” ibaresini ayırtedicilik sağlamadan ticaret unvanında kullanmasının da TTK’nın 43,47,54 ve 57/5. maddeleri uyarınca haksız rekabet yaratacağını ileri sürerek, davalının ...cı+şekil ibareli markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, “...” ibaresinin TTK’nın 57/5. maddesi uyarınca davalının unvanından terkinini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kuruyemiş ve türevi gıda maddeleri sektöründe faaliyet gösterdiğini, 1964 yılında "... Kuruyemiş ve Dahili Ticaret İhsan Taşkur" adıyla ticari faaliyetine Eminönü'ndeki tarihi Kuruyemiş Çarşısında başladığını, 2004 yılında şahıs şirketini aynı unvan adı altında sermeye şirketine dönüştürdüklerini, davacı ve müvekkilinin farklı ticari alanlarda faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kuruyemiş ve türevi gıda maddeleri sektöründe faaliyet gösterdiğini, 1964 yılında "... Kuruyemiş ve Dahili Ticaret İhsan Taşkur" adıyla ticari faaliyetine Eminönü'ndeki tarihi Kuruyemiş Çarşısında başladığını, 2004 yılında şahıs şirketini aynı unvan adı altında sermeye şirketine dönüştürdüklerini, davacı ve müvekkilinin farklı ticari alanlarda faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları görsel olarak karşılaştırıldığında birbirinden farklı olup sadece benzerliğin davacı markasının esaslı unsuru niteliğindeki “...” ve davalı markasındaki “...cı” kelimelerinde olduğu, taraf markaları 35. sınıfta tescilli olup emtia listesi incelendiğinde davacı markalarındaki “mağaza ve mağazalar zincirlerinin kurulması, yönetilmesi ve organizasyonuyla ilgili danışmanlık hizmetleri”, davalı markasındaki “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” ile yakınlık gösterse de davacının markasının “çeyiz ve ev tekstili” yönünden Türkiye’de ve özellikle İstanbul'da sektörel tanınmış marka olduğu, davalı markasındaki

.../...

-2-

emtiaların tamamının gıda maddeleri niteliğinde olduğu, bu tür maddelerin bir araya getirildiği mağazaların davacı markasını taşıyan ürünlerin bir araya getirildiği mağazalar ile karıştırılması ve özellikle tüketici kitlesinin bu farklı ürünleri bir diğerinin yerine alması mümkün olmadığından KHK'nın 8/4 maddesi gereğince hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, ayrıca tarafların ticaret unvanlarının ilk kelimesi “...” ise de davacının unvanı “... Tekstil”, davalının unvanı ise “... Kuruyemiş” olarak isimlendirileceğinden yardımcı unsur niteliğindeki “...” ibaresinin TTK’nın 52. ve 54. maddesi anlamında unvan tecavüzünü ayrıca TTK’nın 57/5. anlamında unvanların karıştırılması ve dolayısıyla haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı tarafın unvan terkinine yönelik talebi konusunda mahkemece, “tarafların ticaret unvanlarının ilk kelimesi “...” ise de davacının unvanı “... Tekstil”, davalının unvanı ise “... Kuruyemiş” olarak isimlendirileceğinden yardımcı unsur niteliğindeki “...” ibaresinin TTK’nın 52. ve 54. maddesi anlamında unvan tecavüzünü gerektirmediği, TTK’nın 57/5. anlamında unvanların karıştırılması ve dolayısıyla haksız rekabet oluşturmayacağı” gerekçesiyle red kararı verilmiştir. Ancak, karar gerekçesinde belirtildiği gibi tarafların ticaret unvanlarındaki “...” ibaresi yardımcı unsur olmayıp esas unsurdur. Bu itibarla davacının unvan terkini talebi değerlendirilirken taraf şirketlerin faaliyet konuları da dikkate alınarak iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile unvan terkini talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.