muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3405, Karar No: 2025/2784, Tarih: 14.05.2025

6100 sayılı Kanun'un 202. maddesinde ise; ''(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. (2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.'' hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı, davalı ile aralarında adi ortaklık ilişkisi bulunduğunu, bu çerçevede inşaatın yapılacağı dava dışı arsa sahiplerinin işlerin yürütülmesi amaçlı tarafına vekaletname verdiklerini, dairelerin satışı için hazırlanan afişlerde kendisine ait telefon numarasının bulunduğunu, yine inşaatların isminin de ''... '' İnşaat olup tarafların soyadlarının birleşiminden oluştuğunu, dükkan satışı için yapılan sözleşmede taahhüt eden ibaresinin altında davalı ile birlikte imzasının bulunduğunu, yine dava dışı ... Beton Şirketi ile akdedilen sözleşmeyi de davalı ile birlikte imzalandığını, dava dışı arsa maliklerinden birine teminat olarak verilen senette kefil olduğunu, bu belgelerin ortaklık iddiasını ispatladığını ileri sürmüş, davalı ise; davacı ile arasında danışmanlık ve aracılık ilişkisi bulunduğunu, taşınmazlarla ilgili tüm resmi işlemlerin kendisi adına yapıldığını, davacıya yapılan ödemelerin danışmanlık hizmeti karşılığında yapılan ödemeler olduğunu, banka havalelerinin açıklama kısmında '' ustalık ücreti'' ibarelerinin yer aldığını, davacının Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde isminin bulunmadığını, yapılan işler davacının gözetiminde yapıldığından afişte davacının telefon numarasının bulunduğunu, teminata kefil olmasının davalının ödeme gücüne duyduğu güvenden kaynaklandığını, bir daire ve bir dükkan satışına ilişkin sözleşmede müteahhit firma ibaresinin altında davacının da imzasının bulunmasının müşteriler ile doğrudan davacının muhatap olmasından kaynaklandığını, davacının getirdiği müşteriler bazında prim ücreti aldığını belirtip ortaklık iddiasını kabul etmediğini belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın 6100 sayılı Kanunun 200. maddesi uyarınca senetle ispat kuralına tabi olup, dosyada yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge bulunmadığı ve davalının tanık dinlenmesine de muvafakat etmediği, davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmasına rağmen bu hakkı kullanmadığı ve sonuç itibariyle davacının ortaklık iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilip, bu karara yönelik davacının istinaf istemi de aynı gerekçelerle esastan reddedilmiş ise de, davacı tarafından dosyaya sunulan 07.09.2016 tarihli ''Daire Satış Sözleşmesi'' incelendiğinde; taahhüt eden olarak davacı ve davalının isim ve imzalarının bulunduğu, yine dosya kapsamında yer alan 24.07.2015 tarihli dava dışı ... Beton Şirketi ile akdedilen ''Hazır Beton Sözleşmesi'' nde de alıcı olarak davacı ve davalının inşaat müteahhidi sıfatları ile imzalarının bulunduğu, davalı tarafça söz konusu belgeler altında yer alan imzalara itiraz edilmediği de nazara alındığında, yazılı delil başlangıcı niteliğindeki söz konusu belgeler uyarınca eldeki davada tanık deliline başvurulabileceği sabittir.

Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince; eldeki davada 6100 sayılı Kanunun 31. maddesi uyarınca davayı aydınlatma yükümlülüğü ve bahsi geçen 07.09.2016 tarihli ''Daire Satış Sözleşmesi'' ve 24.07.2015 tarihli dava dışı ... Beton Şirketi ile akdedilen ''Hazır Beton Sözleşmesi'' nin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu gözetilerek, öncelikle taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunup bulunmadığı, davacının varlığını iddia ettiği ortaklığa hangi unsur ve koşullar ile katkıda bulunduğu ya da aralarındaki iş ilişkisinin niteliğinin tespiti yönünden 6100 sayılı Kanunun 169 ve devamı maddeleri uyarınca taraflara usulüne uygun şekilde isticvap davetiyesi tebliğ edilip duruşmada isticvap edilmeleri, sonrasında eldeki davada yazılı delil başlangıcı niteliğinde belgelerin bulunması nedeniyle taraf tanıklarının beyanları tespit edilip dosya kapsamındaki tüm deliller bu doğrultuda yeniden değerlendirildikten sonra sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11697, Karar No: 2018/6079, Tarih: 18.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11697 E.  ,  2018/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 25.06.2012 tarihinde, davacıların eş ve babası olan murisin kullandığı zorunlu trafik sigortası bulunmayan motosiklet ile dava dışı sürücü idaresindeki araca çarptığını, murisin tam kusurlu olduğunun ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğunu belirterek, davacılar için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.03.2015 tarihli dilekçe ile, eş için 142.635,06 TL., çocuk için 25.129,09 TL olarak talebini ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 142.635,06-TL. maddi tazminatın 1.000,00-TL.sının dava tarihi olan 25/09/2013 tarihinden itibaren, 141.635,06-TL.sının ıslah tarihi olan 26/03/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte (Güvence Hesabının sigorta sorumluluk limitleri dahilinde) davalıdan tahsili ile davacı ...'e ödenmesine, 25.129,09-TL. maddi tazminatın 1.000,00TL.sının dava tarihi olan 25/09/2013 tarihinden itibaren, 24.129,09 TL.sının ıslah tarihi olan 26/03/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte (Güvence Hesabının sigorta sorumluluk limitleri dahilinde) davalıdan tahsili ile küçük Hayrunisa ...'e velayeten davacı ...'e ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların talebinin doğrudan kendileri üzerinde doğan destekten yoksunluk zararına ilişkin olması, bu zararın oluşumundaki desteğin kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, sürücü desteğin kusurlu olmasının, onun desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine ilişkin HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 E-411 K., HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 E- 2012/92 K., HGK'nun 16.1.2013 gün ve 2012/17-1491 E- 2013/74 K sayılı ilamları uyarınca, davalının tazminattan sorumluluğuna hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıların destekten yoksun kalmaları nedeniyle uğradıkları zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacıların ve murisin muhtemel yaşam sürelerinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 26.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacılar ve murislerinin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu ve PMF 1931 Tablosu esas alınarak terditli hesaplama yapıldığı, mahkemenin ise TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesabı hükme esas aldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay ...'nun 1989/4-586 E, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacılar ve murisin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece; davacılar ve murisin, muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenen tazminat miktarının hükme esas alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10807, Karar No: 2013/14150, Tarih: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10807 E.  ,  2013/14150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDININ DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanları olan '.....'' ile ''...'nin'' malik oldukları bir kısım taşınmazların tapu kayıtlarında,...'nin baba adı ile doğum tarihinin, ....'nin ise adı ile baba adının yanlış yazıldığını ileri sürerek, taşınmazların tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle ad ve baba adı düzeltme talebinin kabulüne, doğum tarihi düzeltimine dair talebin ise tapu kaydında bulunması zorunlu bilgilerden olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30862, Karar No: 2015/45509, Tarih: 30.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/30862 E.  ,  2015/45509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/88551

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi

(Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/227 (E) ve 2011/286 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık İ.. I..'ın adli sicil kaydında görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilamı yönünden hüküm tarihinden sonra da CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine bildirimde bulunulması olanaklı görülmüştür.

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanıkların suçlarını, 74 yaşında olup ayakta namaz kılacak durumu olmadığı için namazını oturarak kılan ve bu hali itibariyle bedenen kendisini savunamayacak durumda olduğu anlaşılan mağdureye karşı işledikleri gözetilmeyerek, TCK'nın 149/1. maddesinin ''e'' bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar H.. D.. ve İ.. I.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17310, Karar No: 2013/30141, Tarih: 28.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/17310 E.  ,  2013/30141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü katılanın; alacaklı vekili olarak, icra müdür yardımcısı olan tanık Sıdıka Akın ile birlikte sanığa ait ... yerine hacze gittiği, sanığın burada katılana hitaben " ben kefilim, benim ... yerimde haciz yapamazsınız, gidin borçlunun fabrikasında haciz yapın" diyerek bağırdığı, sanığa kanun gereği haciz yapılacağının söylenmesi üzerine, sanığın katılana yumrukla vurduğu" sana bunun hesabını soracağım" biçimindeki sözlerle tehdit ettiği olayda, eylemleri, TCK'nın 265/2. maddesindeki "görevi yaptırmamak için direnme" suçunu oluşturabileceğinden 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca hakaret suçu ile birlikte eylemleri nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesrlaşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2013 tarihimde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/244, Karar No: 2025/99, Tarih: 26.02.2025

**Ceza Genel Kurulu         2020/244 E.  ,  2025/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2016/238321

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 285-84

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıkların, hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 296/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay; kasten yangın çıkarma suçundan ise aynı Kanun'un 170/1-a-c ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki suç bakımından TCK'nın 53/1, 54 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.04.2010 tarihli ve 285-84 sayılı hükümlerin, katılan Bakanlık vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiileri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 30.11.2011 tarih ve 13961-22785 sayı ile vekâlet ücreti yönünden hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.10.2019 tarih ve 238321 sayı ile;

"....1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik itiraz nedenlerinin incelenmesinde;

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.10.2019 tarih ve 238321 sayı ile;

"....1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik itiraz nedenlerinin incelenmesinde;

İddia, sanıklar savunmaları, tutanaklar, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; olay tarihinde tutuklu olarak yargılanmakta olan bir kısım sanıkların duruşmaya çıkarılmalarının temini için sabaha karşı jandarma ve cezaevi görevlileri eşliğinde sanıkların bulunduğu koğuşlara operasyon yapıldığı, bu kapsamda görevliler tarafından ikazda bulunulduğu, sanıkların teslim olmaması üzerine gözyaşartıcı bomba kullanıldığı, olayın başlangıcında kimin tarafından ateşlendiği belli olmayacak şekilde birkaç el silah sesi duyulduğu, ateş neticesinde bir tutuklunun öldüğü, buna ilişkin soruşturmanın ayrı şekilde yürütüldüğü, bir kısım sanıklarca 17 Ağustos 1999 depremi nedeniyle bahçeye kurulan çadırların yakıldığı, bunun dışında görevliler tarafından atılan gaz bombaları nedeniyle çadırların yanmasının ve yangın çıkmasının hızlandığı, bir kısım sanıklar tarafından koğuş girişlerine barikat kurulması nedeniyle operasyonun bu kez koğuşların üst kısmındaki çatı bölümünden devam ettiği, bu kapsamda hilti denilen aletlerle koğuşların tavan kısmının görevlilerce delinmeye başlandığı, açılan deliklerden sanıklara müdahale edilmeye çalışıldığı, buna karşı bir kısım sanıklarca tüpten yapılan alev saçan aletlerle görevlilere doğru karşı müdahale de bulunulduğu, bir kısım sanıklarca cezaevine daha önce sokulmuş telefonlar vasıtasıyla basınla iletişime geçildiği, öğleye doğru tamamı hakkında daha önce beraat kararı verilen temyiz dışı bir kısım sanıkların teslim olduğu, haklarında daha önce mahkumiyet kararı verilen bir kısım sanıkların ise iki grup halinde teslim olduğu somut olayda;

Her ne kadar örgüt suçu nedeniyle sanıkların birlikte kaldıkları koğuşlarda, olay tarihinden önce aralarında cezaevi görevlisi, avukat bulunan kişilerin rehin alma olaylarının gerçekleştiği, bu kapsamda cezaevinde kesici, delici alet yapılması, el yapımı bomba bulundurulması eylemlerinin gerçekleştiği ancak bu olaylara ilişkin olarak temyize konu işbu dosyadan ayrı olarak patlayıcı madde bulundurma, isyan ve diğer suçlardan dolayı ayrı soruşturmaların yürütüldüğü, temyize konu işbu olayda ise cezaevi idaresinin kısmen ve tamamen ele geçirilmesinden ziyade bir kısım örgüt yöneticisi veya üyesi iddiasıyla yargılanan sanıkların duruşmalara katılmaması nedeniyle duruşmalara katılmalarının temini maksadıyla söz konusu operasyonun yapıldığı, operasyondan önce herhangi bir rehin alma, yangın çıkartma ve isyan yaşandığına ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ya da belgeye rastlanmadığı, hatta operasyon neticesinde duruşmaya çıkmayan sanıkların duruşmalara çıkmalarının temin edildiği anlaşılmıştır.

Buradan anlaşılacağı üzere, sanıkların fiillerinin hükümlü ya da tutuklunun ayaklanması ve bu kapsamda yangın çıkartmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını işlemek kastı olmadığı; sanıkların dış dünyaya yansıyan hareketlerine bakıldığında amaçlarının, gerek operasyan başlangıcında ölen tutuklu arkadaşlarının tesiriyle kendini koruma içgüdüsü gerek operasyona karşı çıkarak, görevlilerin koğuşlara girmesine mani olmak ve bu kapsamda duruşmaya çıkarılmak istenenleri teslim etmemek maksadıyla hareket ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda ise yargılamaya devamla suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 258. maddesi ile daha sonra yürürlüğe giren TCK'nın 265. maddesi gereğince 'görevi yaptırmamak için direnme' suçu bakımından lehe değerlendirme yaparak sanıkların hukuki durumlarının yeniden tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik itiraz nedenlerinin incelenmesinde ise;

Ceza yargılamasının amacı, hiçbir duraksamaya yer vermeden maddî gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu araştırmada, yani gerçeğe ulaşmada mantık yolunun izlenmesi gerekir. Gerçek; akla uygun ve realist, olayın bütünü veya bir parçasını temsil eden kanıtlardan veya kanıtların bütün olarak değerlendirilmesinden ortaya çıkarılmalıdır, yoksa bir takım varsayımlara dayanılarak sonuca ulaşılması, ceza yargılamasının amacına kesinlikle aykırıdır. Anayasanın 38/4. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/2. maddelerinde düzenlenmiş bulunan suçsuzluk karinesi, yine AİHM'nin kararlarında istikrarla uygulanan 'sanığın şüpheden yararlanma hakkı' suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin suçsuz sayılması gerektiğini ifade etmektedir. Bu karine uyarınca, suçsuz olduğunu varsayılan kişinin suçlu kabul edilmesi için kesin hükümle mahkum olması, mahkumiyet için de fiilin ispatlanması, yani şüphenin bertaraf edilmesi gerektiğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi suçsuzluk karinesinin bir uzantısı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Tüm bunların ışığında somut olay incelendiğinde;

Haklarında mahkumiyet hükmü kurulan ve 1 nolu itiraz düşüncemizde bahsi geçen diğer sanıkların eylemlerine ne şekilde katıldıklarına ilişkin yasal ve yeterli gerekçe bulunmaksızın, somut olay bakımından haklarında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı için beraat kararı verilmesi gereken 2 nolu itirazımızda ismi geçen işbu sanıklar hakkında; dinlenen tanıklar ve diğer esasa ilişkin deliller ve bilgiler hükme esas alınmadan, değerlendirmeye tabi tutulmadan, söz konusu hususlar gerekçeye yansıtılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle atılı suçları işlediklerine ilişkin genel bir kabulle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.