muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7819, Karar No: 2013/23504, Tarih: 25.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7819 E.  ,  2013/23504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.10.2011 tarih ve 2011/128-2011/494 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin cam imalatı, cam süslemesi ile ve bunların ithalatı, ihracatı ile iştigal ettiğini, davacı şirketin camlar üzerinde kullanılmak üzere bazı figürleri endüstriyel tasarım olarak tescil ettirdiğini, davalının ise davacıya ait tescilli tasarımları taklit ve tecavüz ettiğini ve haksız rekabette bulunduğunu, davacıya ait ''Asma, Çizgi, Samanyolu, Nokta, Pave, Vitray, Volkan'' isimli tasarımların davalı tarafından web sitesinde yayınlandığını ve halka arz edildiğini ve bu hususun bilirkişi raporu ile de sabit olduğunu ileri sürerek, tescilli tasarımlara tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasını, haksız rekabetin önlenmesini, 5.000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacıya ait 2002/00238 ve 2002/02139 tescil nolu çoklu tasarımların yeni olmadığını, bu tasarımların davacının başvuru tarihinden çok daha önce 2000 ve 2001 yılında hem başvuru sahibi tarafından hem de piyasadaki diğer firmalar tarafından kullanıldığını ve bilindiğini, mahkemece yapılan tespitte sadece "Asma" modeline rastlandığını, başka modellere rastlanmadığını savunmuş; karşı davada ise davacının kodlu tasarım modellerinin başvuru tarihi olan 08.02.2002 tarihinden çok daha önce 2000-2001 yılında hem davacı hem de piyasadaki birçok firma tarafından kullanıldığını ileri sürerek, ''Asma, Çizgi, Nokta, Punto, Volkan, Yağmur Damlası, Samanyolu, Vitray, Papatya, Çizgi'' kodlu tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini ve dava açılması sebebiyle yapılan masraflar için 1.000,00 TL maddi ve müvekkili hakkında davacının suç duyurusunda bulunması nedeniyle manevi olarak etkilendiğini ileri sürerek, 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sırasında dosyanın birlirkişiye gönderildiği, raporda sonuç olarak ''Yağmur Damlası'' dışındaki dava konusu tasarımların 2001 tarihinden önce gerek bizzat davacı-karşı davalı, gerekse başka firmalar tarafından piyasaya sunulduğunun, bundan dolayı dava konusu tasarımlar açısından yenilik ve ayırt edicilik kriterinin bulunmadığının, 554 sayılı KHK'nin 43. maddesi gereğince bu tasarımların hükümsüz sayılmaları gerektiğinin, hükümsüz sayılan tasarımlar bakımından davalı-karşı davacının tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet fiilini işlemediğinin belirtildiği, bu rapor bozma ilamına göre yeterli görülmemiş ise de, davacı vekiline verilen kesin süreye rağmen giderlerin karşılanmaması sebebiyle davacı-karşı davalı vekilinin yeni bilirkişi raporundan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesiyle, daha önce alınan bilirkişi raporuna göre karar verilerek, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile TPE nezdinde 2002/00238 ve 2002/02139 sayılı çoklu tasarım modellerinin "Yağmur Damlası" dışındaki tasarımların hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Kararı, asıl davalı davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava, tescilli tasarıma tecavüzün durdurulması, haksız rekabetin önlenmesi ve tazminat istemine yönelik iken, karşı dava tasarımın hükümsüzlüğü ve tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, asıl davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, bozmadan önce alınan bilirkişi raporuna asıl davanın davacısı tarafından itiraz edilmiş, bu itirazların değerlendirilmediği gerekçesiyle, karar Dairemizce bozulmuştur. Karşı dava, tasarımın hükümsüzlüğü talebine yönelik olup, hükümsüzlük koşullarının oluştuğuna dair ispat külfeti karşı davanın davacısı-asıl davanın davalısı üzerindedir. Bu nedenle ispat külfeti kendisine düşmeyen karşı davanın davalısı-asıl davanın davacısı Dekoratif Cam San. Tic. Ltd. Şti'ye gerekli bilirkişi ücretini yatırmak üzere süre verilerek, masrafın yatırılmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu itibarla, mahkemece hükümsüzlük iddiası konusunda birleşen davanın davacısı-asıl davanın davalısı ...'ya bilirkişi incelemesi için gerekli masrafı yatırmak için süre verilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yukarıda özetlenen şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün asıl davanın davacısı-karşı davanın davalısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davanın davacısı-karşı davanın davalısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl davanın davacısı-karşı davanın davalısı vekili yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıya iadesine, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17804, Karar No: 2017/8670, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17804 E.  ,  2017/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUKMAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin 2006 yılı Temmuz ayından itibaren düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve trafo kaybı bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 61.975,40 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş; 31/03/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 72.502,10 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma,

dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12476, Karar No: 2019/8274, Tarih: 21.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12476 E.  ,  2019/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, belge gizleme, Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a) VUK'nin 359/a-2. maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olmasına ve Mahkemece hükmün gerekçesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek neden görülmediğinin belirtilmesine rağmen, sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan hüküm kurulurken hapis cezasının 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle çelişkili hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş,

II- 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

II- 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme'' ve ''2011 takvim yılında sahte fatura kullanma'' ile “defter ve belgeleri ibraz etmeme‘‘ suçlarına ilişkin olduğu, Emet Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 16.03.2017 tarih ve 2013/210 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” ve “defter ve belgeleri ibraz etmeme‘‘ suçlarından kamu davası açıldığı, 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçları ile ilgili vergi incelemesi bulunmadığı gibi verilen bir mütalaanın da bulunmadığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği cihetle, Mahkemece sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun şekilde açılmış 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından sanığın hukuki durumu değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması, yine vergi incelemesi ve dava şartı bulunmayan 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarına ilişkin ise düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mütalaa verilmeyen suçların da hükme esas alınmak suretiyle düzenleme ve kullanma eylemlerinin tek suç kabul edilerek hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümlerinin BOZULMASINA, sonuç cezalar yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6836, Karar No: 2008/6599, Tarih: 07.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6836 E.  ,  2008/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2022/4478, Karar No: 2023/3927, Tarih: 27.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4478 E.  ,  2023/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/751 E., 2022/938 K.

DAVA TARİHİ : 02.10.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/610 E., 2021/507 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde taraf vekillerine yapılan tebligata rağmen gelen olmamış, davalılardan ... İnş. Mlz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...'un mazeret dilekçesi verdiği, mazeret dilekçesinde olumsuz hava şartları ve mesleki yoğunluk sebebiyle duruşmaya katılamayacağını bildirdiği görüldü. Gereği düşünüldü temyiz incelemesinin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; hissedar olduğu taşınmaz için davalılardan yüklenici ... ile 13.04.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici ...'nun sözleşmeyi 06.01.2006 tarihli sözleşme ile davalılardan ... İnş. Mlz. San. Tic. Ltd Şti'ye devrettiğini, davalı ... İnş. Mlz. San. Tic. Ltd Şti’nin de 18.12.2007 tarihli protokolle sözleşmeyi davalı ...’ya devrettiğini, sözleşmesinin 8.maddesinde, belirtilen süre içinde ev teslimi yapılmadığı takdirde, yüklenici firmanın geçen her ay için daire başına 100,00 Euro kira bedeli ödeyeceğinin hüküm altına alındığını, müvekkiline verilmesi gerekli olan bağımsız bölümlerin 29.11.2011 tarihinde teslim edilmesi gerekirken henüz teslim edilmediğini iki daire için ilk bir yıl maktu kira bedeli üzerinden, diğer yıllar ile dükkanlar açısından emsal kira bedellerinin bilirkişi marifetiyle belirlenmek üzere şimdilik daireler için 16.000,00 TL ve dükkanlar için de 4.500,00 TL olmak üzere toplam 20.500,00 TL’nin ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.07.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 360.543,94 TL’ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; 13.04.2004 tarihli sözleşmede imzasının olmadığının sözleşmede açık ve net olduğunu, kendisinin davalı ... İnş. Mlz. San. Tic. Ltd. Şti’nin yetkilisi ... ile yapılan protokolden bahsedildiğini ama davalı ... İnş. Mlz. San. Tic. Ltd. Şti’nin protokole uymadığını, inşaatın yapımı için gerekli vekaletnamenin verilmediğini, davacıdan aldığı arsayı başkasına sattığını, alan şahsın da vekalet vermesinin sağlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Turz.Otom Mad. Gıda Ltd Şti yetkilisi cevap dilekçesinde; 18.12.2007 tarihinde protokol başlıklı sözleşmedeki bütün edimleri diğer davalı ...'ya devrettiğini, sözleşmenin bütün sorumluluklarının ... tarafından yerine getirileceğinin belirtildiğini, bu yüzden da arsa sahiplerinin sözleşmedeki kira maddesinin yerine getirilme şartının ...'ya ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.07.2016 tarih ve 2012/370 E., 2016/347 K. sayılı dosyasında tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, yine verilmesi kararlaştırılan üç dükkanın bedeli olan 195.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, kararın 30.10.2019 tarihinde kesinleştiği, davalılardan ... İnş. Mlz. San. Tic. Ltd. Şti.’nin kira bedeli olarak davacıya 1200 Euro verdiği, davalılardan ... vekilinin, davacının 165 m² daire yerine 250 m² daire aldığını, davacıya her bir dairede 85 m² fazladan verildiğini, davacı tarafın zenginleştiğini, bu konuda Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/12 E. sayılı dosyası ile dava açtıklarını, bu davanın bekletici mesele yapılmasını talep etmiş ise de, davacının eldeki iş bu davayı kira alacağı talebiyle açtığı, ortada Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/370 E., 2016/347 K. sayılı kararıyla verilen ve kesinleşen bir kararın bulunduğu, davalı ...'nın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı alacağı bakımından açtığı davanın bekletici mesele yapılmasının gerekmediği, dava tarihi ile sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihi olan 29.11.2011 arası gecikilen süre yönünden sözleşmenin 10. maddesine göre gecikilen her ay için 100 Euro gecikme tazminatının ödenmesi gerektiği, buna göre 2 adet daire ve 3 adet dükkan yönünden gecikme tazminatının 360.543,94 TL olduğu, davacıya 1200 Euro kira ödemesi yapıldığı ve ödenilen 1200 Euro kira bedelinin düşülmesi sonucu davacının toplamda 346.738,06 TL kira alacağına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 346.738,06 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri