muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3320, Karar No: 2023/601, Tarih: 14.03.2023

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen 1116 Sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi gereği avukata karşı açılacak tazminat davalarında zamanaşımı süresinin bu hakkın doğumunun öğrenildiği tarihten itibaren başlayacağı, dosyada mevcut 04.02.2014 tarihli mutabakat metninde yer alan ifadelerden borçlu...nın takibe itiraz ettiği ve takip konusu ipotek belgesinin yasanın aradığı şekilde bir ipotek belgesi olmadığı, alacağın dava dışı tahsil yoluna gidildiği hususunun Eylül 2012 yılında davacı vekil edene bildirildiğinin anlaşıldığı, davacı-karşı davalının dava dilekçesinde icra dosyasının takipsiz bırakıldığını ve ipoteğin süresinin dolduğunu Ekim 2016 itibariyle öğrendiklerini beyan ettiği ve davalı vekilin 14.10.2016 tarihinde azledildiği, bu durumda yasada öngörülen zararı doğuran olaydan itibaren 5 yıllık süre içerisinde ve zararın en geç 14.10.2016 yılı azil tarihinde öğrenildiği anlaşılmakla bu tarihten itibaren de 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde 05.01.2017 tarihinde davanın açıldığı, bu durumda davalı-karşı davacının zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiği yönündeki temyiz itirazının yerinde olmadığı, 28.12.2010 tarihli ipotek belgesinin incelenmesinde; ipoteğin Alfa... Plastik şirketi ile imzalanmış olan bayilik sözleşmesinden dolay... Kompozit Yatırım İnş. Taah. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne doğmuş ve doğacak olan borçların 150.000,00 TL'lik kısmı için ve %54 faizli olmak üzere konulduğu, ipoteğin davacı-karşı davalının iddia ettiği gibi dava dışı ... İnş. Tur. Elektronik ve Plastik ...cere San. ve Tic. Ltd. Şti. lehine düzenlenmiş bir ipotek olmadığı, bu hususta davacı-karşı davalı müvekkilin 04.02.2014 tarihli mutabakat metninden de anlaşılacağı üzere Eylül 2012 tarihinde bilgilendirildiği ve alacağın dava dışı tahsiline gidileceğinin kararlaştırıldığı, her ne kadar davacı-karşı davalı temyiz başvuru dilekçesind... ... İnş. Tur. Elektronik ve Plastik ...cere San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınan kambiyo senetlerinin...14. İcra Müdürlüğünün 2016/15483 (2011/10386) Esas sayılı dosyası ile takibe konu edildiğini, davalı vekilin söz konusu dosyayı takipsiz bıraktığını ve kambiyo senetlerinin de zamanaşımına uğradığını ve olayda görevi ihmal olduğunu ileri sürmüşse de, davacının dava dilekçesinde bu dosya hakkında herhangi bir talepte bulunmadığı, ilk kez davalı-karşı davacının cevap ve karşı dava dilekçesinde bu dosyadan bahsetmesi üzerine cevaba cevap dilekçesinde bu dosyadan bahsedildiği, davacı-karşı davalı vekilinin 11.05.2017 tarihli duruşmada eldeki davanın konusunun...4.İcra Müdürlüğünün 2012/4578 Esas sayılı dosyasının takipsiz bırakılması sebebiyle uğranılan zarar olduğunu beyan ettiği, ayrıca davacı şirketin davalı avukata verdiği vekaletnamede, vekili...14

.05.2017 tarihli duruşmada eldeki davanın konusunun...4.İcra Müdürlüğünün 2012/4578 Esas sayılı dosyasının takipsiz bırakılması sebebiyle uğranılan zarar olduğunu beyan ettiği, ayrıca davacı şirketin davalı avukata verdiği vekaletnamede, vekili...14. İcra Müdürlüğünün 2016/15483 (2011/10386) Esas sayılı dosyasından feragat etmesi konusunda yetkilendirdiği, davacı-karşı davalının istinaf başvuru dilekçesinde bu dosyadan kaynaklı bir zararı olduğuna dair de talepte bulunmadığı, istinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceği de anlaşılmakla; taraf vekillerinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı - Karşı Davacının Karşı Dava Temyizi Yönünden;

Davalı - karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B .Davacı - Karşı Davalı ve Davalı Karşı Davacının Asıl Dava Temyizi Yönünden;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

8.400 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınıp verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1231, Karar No: 2017/2534, Tarih: 05.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1231 E.  ,  2017/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca,suça konu sürücü belgesinin hangi tarihte ele geçirildiğinin dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle en aleyhe kabul ile iddianamenin düzenlendiği “23.02.2005” suç tarihi kabul edilmek suretiyle suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.02.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde 07.11.2012 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilip 17.09.2015 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.02.2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 07.11.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17293, Karar No: 2023/8916, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17293 E.  ,  2023/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/38 E. 2021/78 K.

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci ve 29 uncu maddeleri, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası uyarınca açılan davada Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci ve 29 uncu maddeleri, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 540,00 TL; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların 14.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan açılan davanın uzlaşma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşürülmesine karar verildiği, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 23.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.10.2021 tarihli ve 2021/12032 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2021 tarihli ve KYB-2021/122446 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2021 tarihli ve KYB-2021/122446 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2021 tarihli ve KYB-2021/122446 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Samsun 2. Çocuk Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, anılan Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 14/11/2013 tarihli ve BLS-2013/3864 numaralı uzmanlık raporuyla tespit edilen suça konu bıçağın, kasten yaralamaya teşebbüs suçunda kullanıldığının Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2013/323 esas, 2015/796 sayılı kararıyla sabit olduğu, anılan kararla suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2020/38 esas, 2021/78 sayılı kararı ile atılı kasten yaralama suçundan uzlaşma nedeniyle önceki hükmün kaldırılarak düşme kararı verildiği anlaşılmakla, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle, sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/son maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. a) 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 15 inci maddesinin son fıkrası;

"Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

b) 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.11.2013 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuktan ele geçen 13 cm uzunluğunda, oluksuz, sivri uçlu, tek ağızlı, delici ve kesici nitelikte namlusu bulunan, kabzası ile birlikte tüm uzunluğu 26 cm bir adet bıçağın, taşımakta olduğu nitelikleri itibariyle 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiştir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.11.2013 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuktan ele geçen 13 cm uzunluğunda, oluksuz, sivri uçlu, tek ağızlı, delici ve kesici nitelikte namlusu bulunan, kabzası ile birlikte tüm uzunluğu 26 cm bir adet bıçağın, taşımakta olduğu nitelikleri itibariyle 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiş ise de, ayrıca bu bıçağın kasten yaralama suçunda da kullanıldığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan açılan davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralamaya teşebbüs eyleminde kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son hükmü uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3649, Karar No: 2013/3267, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3649 E.  ,  2013/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.11.2010 tarih ve 2009/1154-2010/1375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin halen fiili olarak ortada bulunmayan fakat resmiyette faal görünen Eksper Labaratuvar ve Endrüstriyel Ürünler San. Tic. Ltd. Şti'nin ortaklarından biri olup, bu şirketin mevcut vergi borçlarını ödemeyememesi üzerine alacaklı vergi dairesinin ortaklardan müvekkili olan davacıyı bularak ondan şirketin bir kısım vergi borçlarını taksitler halinde tahsil etmeye başladığını, davacı müvekkilinin şirket adına ödediği bu vergi borçlarının kendi payı dışında kalan kısmını diğer ortaklardan üçünden ısrarla istemesine karşın alamadığını, bunun üzerine ortaklardan birisi olan davalı hakkında vergi borcunun onun payına düşen kısmı için ... .... İcra Müdürlüğü‘nün 2009/9990 sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, ancak takibin itiraz üzerine durduğunu, itirazın haksız bulunduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinden talep edilen vergi borcunun dava dışı şirkete ait bulunduğunu, öncelikle şirket aleyhine cebri tahsil ve takip yoluna gidilmiş olması gerektiğini ve rücu şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ortağı olduğu şirketin vergi borcu için şirket adına ödeme yaptığı, ancak şirket aleyhine ödeme emri gönderildiğine ve takibin semeresiz kaldığına ilişkin delil ve belge mevcut bulunmadığı ve iflas kararına esas bilirkişi raporunda iflasına karar verilen şirketin iflas tarihinde mal varlığının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafından ödenen dava dışı şirkete ait vergi borcunun, davalının hissesi oranında rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, dava dışı şirket aleyhine ödeme emri gönderildiğine ve takibin semeresiz kaldığına ilişkin delil ve belge mevcut bulunmadığı, dava dışı şirketin iflas kararına esas bilirkişi raporunda şirketin iflas tarihinde mal varlığının mevcut olduğunun belirlendiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, 6183 Sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca, limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.

Ancak, 6183 Sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca, limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.

Somut olayda da, davacının dava dışı şirketin vergi borcunu bu kapsamda ödediği ve davalıya hissesi oranında rücu ettiği, ayrıca dava dışı şirketin borca batık bulunduğunun diğer dosyada alınan bilirkişi raporu ile belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle dava dışı şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından davalının sermaye hissesi oranında sorumlu bulunduğunun kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7165, Karar No: 2009/15761, Tarih: 19.10.2009

**10. Hukuk Dairesi         2008/7165 E.  ,  2009/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcamaların tahsili istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 845,66 YTL gelir ve 9,49 YTL masraf olmak üzere toplam 855,15 YTL/TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle, 153,59 YTL ilk peşin değerli gelir ve 9,49 YTL masraf olmak üzere toplam 163,39 YTL/TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 14.02.2008 günlü karar taraflar tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250 YTL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, talep edilen miktar ile, yerel mahkemece hüküm altına alınan ve kısmen reddedilen miktar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca tarafların temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, davacı Kurumun ve davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2016/16938, Karar No: 2017/3629, Tarih: 24.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16938 E.  ,  2017/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının babasının 17.11.2006 tarihinde vefat ettiği, davacının 23.03.2007 tarihinde boşanması üzerine babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığı, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu nedenle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 96. maddesi hükmüne istinaden ilgiliden tahisli cihetine gidilmesi gerektiği" belirtilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.