muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1126, Karar No: 2015/548, Tarih: 19.01.2015

2-) Taraf teşkili sağlandıktan sonra, davalı şirket tarafından verilen dönem bordrolarını Kurumdan istemek, bordro tanıklarını tespit edip dinlemek, gerekirse kolluk aracılıyla tespit edilecek komşu işyeri sahipleri veya çalışanlarını dinlemek, davacının yaralanması nedeniyle yürütülen ceza dosyasında verilen ifadeleri dosya içerisine almak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidi

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Y.. Ş..'a iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13591, Karar No: 2019/7528, Tarih: 06.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13591 E.  ,  2019/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinden sanığın, soruşturma aşamasında suça konu cep telefonunu özgür iradesiyle değil, yakalanması üzerine çaresiz, seçeneksiz kalması sonucu cebinden çıkararak kolluk görevlilerine iade ettiği anlaşılmakla sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3396, Karar No: 2011/19507, Tarih: 20.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3396 E.  ,  2011/19507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23706, Karar No: 2015/2159, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23706 E.  ,  2015/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8377, Karar No: 2022/2997, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8377 E.  ,  2022/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/204 Esas, 2020/543 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazın Derince ilçesi Harikalar Sahili Düzenleme Projesi kapsamında 10.06.2009 tarih ve 694 sayılı Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Encümen kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği, Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/621 Esas ve 2013/98 Karar sayılı ilamı ile davacı idare tarafından açılan kamulaştırılan taşınmazın bedelinin tespiti ve idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabul edildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 10.03.2014 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmaz ile aynı ada üzerinde yer alan ve aynı proje kapsamında kamulaştırılmasına karar verilen ..., eski 1563 ada, 3,4,5,6,7,8 ve 21 parseller üzerinde davalı idare tarafından peyzaj düzenlemeleri, spor alanı, çocuk oyun parkı, ağaçlandırma vs. gibi uygulamaların yapılmış olduğunun tespit edildiği ayrıca, fen bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın 550,94 m2'lik bölümünde park ve yeşil alan olarak uygulama yapıldığı anlaşıldığından, 4650 sayılı Yasa ile Değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen kamulaştırma ve devir amacına uygun hiçbir işlem veya tesisat yapılmama veya kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz malın olduğu gibi bırakılması koşulları sağlanmadığı gibi 2. fıkrasında getirilen "Aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz mal birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmaz malların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek yukarıdaki fıkralar buna göre uygulanır" hükmü, gözetilerek ilk derece mahkemesinden verilen davanın reddine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353-1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1151, Karar No: 2021/90, Tarih: 09.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/1151 E.  ,  2021/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 77-95

Sanık ...'nün resmî belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 43/2, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.02.2014 tarihli ve 77-95 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 11.05.2016 tarih ve 8456-6415 sayı ile;

"Aslı ele geçirilemeyen ve aldatma yeteneği yönünden üzerinde inceleme yapılmaya elverişli olmayan kimlik fotokopisinin belgelere eklendiği, bu kimlikle bankalara müracaat ederek gerçeğe aykırı olarak düzenlenmiş kredi kartları başvuru formları ve sözleşmeleri imzalayıp kredi kartları düzenleterek şikâyetçi adına teslim alan sanığın eylemlerinin banka sayısınca kül hâlinde TCK'nın 245/2, 43. maddelerine uygun bulunduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde resmî belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması" isabetsizliğinden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.06.2016 tarih ve 172632 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.06.2016 tarih ve 172632 sayı ile;

"Belgede sahtecilik suçları Türk Ceza Kanunu'nun özel hükümleri düzenleyen ikinci kitabının topluma karşı suçları düzenleyen üçüncü kısmının 'kamu güvenine karşı suçları' düzenleyen dördüncü bölümde, 'banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması' suçları ise aynı kısmın onuncu bölümünde 'bilişim alanında suçlar' adı altında düzenlenmiştir. Belgede sahtecilik suçlarında korunan hukuki yarar, hukuki sonuç doğuran ve kanıt niteliği taşıyan bu tür belgelere olan kamu güvenidir. Öte yandan 'banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçlarında ise bir yandan hırsızlık, dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma gibi suçlarda olduğu gibi mal varlığı değerleri, sahtecilik suçlarında olduğu gibi kamuya duyulan güven koruma altına alınmış, bu şekilde karma bir hukuki yarar kabul edilmiştir. Böylece banka veya kredi kartlarının, dolayısı ile bilişim sistemlerinin sağlıklı ve güvenli bir şekilde işlemesinin temini amaçlanmıştır. Görüldüğü üzere her iki suç tipi farklı hukuki yararları korumaya yönelik ve Türk Ceza Kanunu'nun farklı bölümlerinde düzenlenmiş bağımsız suç tipleridir. Ayrıca TCK'nın 212. maddesi 'Sahte resmî veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması hâlinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur.' düzenlemesi ile sahtecilik suçlarının başka bir suçun işlenmesi sırasında işlenmesi hâlinde gerçek içtima kurallarının uygulanması gerektiğine dair amir bir hüküm getirmiştir. Bu nedenle sahte resmî ya da özel belge bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılmış ise artık hem özel belgede sahtecilik hem de işlenen diğer suç yönünden ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda, sanığın aslı ele geçirilemeyen ve aldatma yeteneği yönünden üzerinde inceleme yapılmaya elverişli olmayan kimlik fotokopisini kullanarak bu kimlikle iki ayrı bankaya müracaat ederek gerçeğe aykırı olarak düzenlenmiş kredi kartları başvuru formları ve sözleşmeleri imzalayıp kredi kartları düzenleterek şikâyetçi adına teslim aldığı incelenen dosya kapsamı ile sabittir. Sanığın müştekiye ait nüfus cüzdanını ele geçirip müştekinin fotoğrafı yerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle elde ettiği fotokopisini kullanarak düzenlediği kredi kartları başvuru formları ve sözleşmelerinin özel belge niteliğinde olduğu, dayanak belgenin sahteliği nedeniyle içerikleri itibarıyla sahte oldukları, bu belgelere istinaden üretilen kredi kartlarının da sahte olduğu gözetildiğinde, TCK'nın 212. maddesindeki gerçek içtima düzenlemesine göre sanığın eyleminin bir kez özel belgede zincirleme sahtecilik ve banka adedince sahte kredi kartı üretilmesi suretiyle banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu niteliğinde olduğu hâlde, Yüksek Dairece TCK'nın 212. maddesindeki gerçek içtima kuralı göz ardı edilerek sanığın eylemlerinin banka sayısınca kül hâlinde TCK'nın 245/2, 43. maddelerine uyan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu olarak nitelendirilmesine yönelik (2) numaralı bozma nedeni yönünden bozma ilamına itiraz etmek gerekmiştir." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 15.11.2017 tarih ve 8105-12788 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında katılanlar Denizbank AŞ ve Akbank TAŞ’ye yönelik sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece bozulmuş olup itirazın kapsamına göre inceleme zincirleme şekilde işlenen resmî belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında katılanlar Denizbank AŞ ve Akbank TAŞ’ye yönelik sahte kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece bozulmuş olup itirazın kapsamına göre inceleme zincirleme şekilde işlenen resmî belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, ele geçirilemeyen sahte kimlik ile farklı bankalara müracaatla kredi kartı sözleşmeleri ile ekinde yer alan belgeleri imzalayarak düzenlenmesini sağladığı kredi kartlarını teslim alma eyleminin; TCK’nın 212. maddesi delaletiyle zincirleme şekilde işlenen özel belgede sahtecilik ve banka sayısınca sahte kredi kartı üretme suçlarını mı yoksa banka sayısınca zincirleme şekilde işlenen sahte kredi kartı üretme suçunu mu ya da banka sayısınca sahte kredi kartı üretme suçunu mu oluşturduğu hususunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; oluşturulmasını sağladığı sahte kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK’nın 245. maddesinin üçüncü fıkrasının yanı sıra aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca da uygulama yapılmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

01.06.2010 tarihli kayıp müracaat tutanağında; katılan ...’nin 31.05.2010 tarihinde saat 20.00 sıralarında Eskişehir ili, Tepebaşı ilçesi, kapalı pazar civarında ehliyetini, nüfus cüzdanını, sigorta kartını, vergi kimlik kartını ve Ziraat Bankasına ait bankamatik kartını kaybettiğinin belirtildiği,

10.01.2011 tarihli kolluk tutanağına göre; katılan ... adına tanzim edilen Akbank kredi kartı bilgileri doğrultusunda yapılan araştırmada 0 222 ... ....numaralı telefonun ... adına kayıtlı olduğunun ve bu kişinin Eskişehir ili, Tepebaşı ilçesi, Uluönder Mahallesi, ... sayılı yerde ikamet ettiğinin tespit edildiği, belirtilen adreste yapılan araştırmada bankaya verilen nüfus cüzdanı fotokopisinde bulunan fotoğrafın komşulara sorulması üzerine bu şahsın sanık ... olduğu ve eşi olan ... ile birlikte söz konusu adreste ikamet etmekte iken yakın zamanda bu adresten taşındığının öğrenildiği,

Akbank TAŞ tarafından düzenlenen 29.11.2010 tarihli yazıda; 23.06.2010 tarihinde katılan ... adına Kredi Ekspres Carrefoursa Eskişehir Şubesi'ne kredi kartı başvurusunda bulunulduğunun, başvuruya istinaden 30.06.2010 tarihinde 5571 ...... numaralı kredi kartının verildiğinin, söz konusu kartın 14.10.2010 tarihinde kayıp nedeniyle kullanıma kapatıldığının belirtildiği, ekinde yer alan belgelere göre ise katılan ... adına 23.06.2010 tarihinde başvuru formu ile kredi kartı sözleşmesinin imzalandığı, bu sözleşmenin ekinde katılan adına düzenlenmiş P11 ......seri numaralı, 1734 kayıt numaralı, 01.03.2010 veriliş tarihli nüfus cüzdan fotokopisinin yer aldığı, kredi kartının 06.07.2010 tarihinde kuryeden teslim alındığı, söz konusu kredi kartı ile 06.07.2010 tarihinde Alkaralar Kuyumculuk Ltd. Şti’den 600,00 TL’lik alışveriş yapıldığı,

Denizbank AŞ’nin 03.07.2012 tarihli yazısında; katılan ... adına Denizbank Eskişehir Şubesi'nde açılmış 4506782 numaralı mevduat hesabı ve 4090 ......numaralı kredi kartının tespit edildiğinin belirtildiği, ekinde yer alan belgelere göre ise katılan adına 16.07.2010 tarihli temel bankacılık hizmetleri sözleşmesi ile kimlik tespit ve adres teyit tutanağının imzalandığı, söz konusu kredi kartı ile 16.07.2010-29.07.2010 tarihleri arasında alışveriş ve nakit çekim olmak üzere 620 TL harcama yapıldığı,

Denizbank AŞ’nin 21.02.2013 tarihli yazısında; katılan ... adına kredi kartı başvurusunun SMS ile yapıldığı ve kredi kartının kurye tarafından 16.07.2010 tarihinde kendisine teslim edildiğinin belirtildiği,

Denizbank AŞ’nin 21.02.2013 tarihli yazısında; katılan ... adına kredi kartı başvurusunun SMS ile yapıldığı ve kredi kartının kurye tarafından 16.07.2010 tarihinde kendisine teslim edildiğinin belirtildiği,

Eskişehir Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanlığının bilirkişi listesinde yer alıp Eskişehir Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görevli olan bilirkişi tarafından düzenlenen 11.01.2012 tarihli raporda; katılan ... adına bahse konu kredi kartı talep formları üzerine atılmış olan imzalar ile katılan ...'nin soruşturma dosyası arasında yer alan imza örnekleri arasında genel şekilleri, başlangıçları, nihayete erdirilişleri ve karakteristik el hareketlerinin yapılışı bakımından bir benzerlik görülmediği, bu nedenle suça konu kredi kartı talep formları üzerinde bulunan imzaların katılan ...'nin eli ürünü olmadığı, söz konusu kredi kartı talep formları üzerine katılan ... adına atılmış olan imzalar ile sanık ...'nün soruşturma sırasında vermiş olduğu imza örnekleri arasında genel şekilleri, başlangıçları, nihayete erdirilişleri ve karakteristik el hareketlerinin yapılışı bakımından benzerlik görülmediği, ancak 17.08.2009 tarihinde düzenlenmiş olan nüfus cüzdanı talep belgesinde sanık ... Ağilönü adına atılmış olan imzalar ile bahse konu kredi kartı talep formları üzerine, katılan ... adına atılmış olan imzalar arasında genel şekilleri, karakteristik el hareketlerinin yapılışı ve kaligrafik özellikleri bakımından benzerlik görüldüğü, bu nedenle bahse konu kredi kartı talep formları üzerinde bulunan imzaların sanık ...’nün el ürünü olabileceği, ayrıca söz konusu nüfus cüzdanı talep belgesi üzerinde bulunan fotoğraf ile kredi kartı müracaatı sırasında kullanılan nüfus cüzdanında yer alan fotoğrafın aynı olduğu, bu nedenle sanığın, katılan ...'nin nüfus cüzdanı üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak bu kimliği kullanmış olabileceği görüşüne yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... 15.10.2010 tarihinde Savcılıkta; 14.06.2010 tarihinde nüfus cüzdanını Tepebaşı ilçesinde kurulan kapalı pazar civarında kaybettiğini, Akbank TAŞ tarafından aranması üzerine adına kredi kartı çıkartıldığını, “Alkaralar” isimli kuyumcudan alışveriş yapıldığını ve borcun ödenmediğini öğrendiğini, böyle bir kredi kartı çıkartmadığını, kaybolan kimliği kullanılarak başkası tarafından çıkartılmış olabileceğini,

08.02.2011 tarihinde Savcılıkta; 31.05.2010 tarihinde nüfus cüzdanını kaybettiğini, kimliğini bulan kişi tarafından adına kredi kartları çıkartıldığını, ilk olarak Akbank TAŞ’ye ait kredi kartı çıkartıldığı için başvurduğunu, bu olayla ilgili soruşturmanın devam ettiğini, daha sonra icra müdürlüğünden haciz gelmesi üzerine yaptığı araştırma sonucunda adına Denizbank AŞ tarafından da kredi kartı düzenlendiğini öğrendiğini,

08.02.2011 tarihinde Savcılıkta; 31.05.2010 tarihinde nüfus cüzdanını kaybettiğini, kimliğini bulan kişi tarafından adına kredi kartları çıkartıldığını, ilk olarak Akbank TAŞ’ye ait kredi kartı çıkartıldığı için başvurduğunu, bu olayla ilgili soruşturmanın devam ettiğini, daha sonra icra müdürlüğünden haciz gelmesi üzerine yaptığı araştırma sonucunda adına Denizbank AŞ tarafından da kredi kartı düzenlendiğini öğrendiğini,

Mahkemede; sanığı tanımadığını, olay öncesinde kimliğini kaybettiğini, daha sonra bankalar tarafından hakkında icra takibi yapılması üzerine adına sahte kredi kartı düzenlendiğini öğrendiğini, Akbank TAŞ tarafından hakkında yapılan icra takibi sonucunda maaşından 220 TL kesildiğini ve bu paranın kendisine iade edilmediğini,

Tanık ...Mahkemede; sanığı tanımadığını, olay tarihi itibarıyla NEO AVM'nin içerisindeki Carrefoursa isimli markette seyyar bir şube açtıklarını, yaklaşık bir yıl süre ile bu şubede çalıştıklarını, sanığın da başvurusunu buradan yaptığını öğrendiğini, ancak olay ve sanık ile ilgili detaylı bir şey hatırlamadığını, kendisine gösterilen kredi kartı sözleşmesi ve başvuru formundaki yazıların kendisine ait olduğunu, sadece kredi kartı sözleşmesindeki adı soyadı bölümüne sanığın kendisinin adını yazdığını, diğer bölümleri kendisinin doldurduğunu, fotoğrafı gösterilen sanığı tanımadığını, bankada çalıştığı süre içerisinde bir başvuru olduğu zaman, başvuruda bulunan kişinin önce ne istediğini tespit edip bilahare bununla ilgili evrakları doldurabilmek için kimlik belgesi istediklerini, kimlik belgesinin aslını ibraz edenlerin işlemlerini yapararak onaya gönderdiklerini, kimlik belgesi kontrol edilmeden hiçbir işlem yapmadıklarını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Savcılıkta; suçlamayı kabul etmediğini, katılan ...’yi tanımadığını, katılan adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını kullanmadığını, bu kimliği kullanarak katılan adına kredi kartı çıkartmadığını,