muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/26, Karar No: 2007/67, Tarih: 13.03.2007

Sanık 08.04.1996 gün ve 8004 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Ağrı Valiliğine atanarak, 22.04.1996 tarihinde görevine başlamış, 24.09.1999 gün ve 13327 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile de Muğla valiliğine atanarak 09.10.1999 günü Ağrı'daki görevinden ayrılmıştır.

Bu bilgi ve belgeler kapsamında somut olay değerlendirildiğinde;

22.11.1999 gün ve 331, 10.11.1999 gün ve 16341 sayılı yazılarda verilen uygunluk belgeleri karşılığında 10.11.1999 tarihine kadar sınır ticareti kapsamında G........ Sınır Kapısından 117.486.813 kg, 20.11.1999 tarihli yazıda; 112.074.879 kg, 24.03.2003 tarihli yazıda; 113.185.755 kg, 12.9.2003 tarihli yazıda ise 118.268.755 kg motorinin ithal edildiği, bu miktarlara Nisan ayı belgelerinin kaybolması nedeniyle dahil edilmediği, 6.290.090 kg/ton motorinin firmalara verilen motorin ithalat uygunluk belgesinde belirtilen miktar dışında fazladan ithal edildiği bildirilmiş ise de dayanak belgelerin gönderilmemesi nedeniyle bu miktarların doğruluğunu kabul ederek hükme esas almaya olanak bulunmamaktadır. Dosyada bulunan belgelerin incelenmesinde, 1999 yılında toplam 240 adet belge karşılığı 239.500 ton motorin için uygunluk belgesi verildiği, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında belge verilmediği, Sınır ticareti aylık istatistik formlarına göre bu uygunluk belgelerine dayanılarak, 1999 yılı Ocak ayında 171.000, Şubat ayında 4.833.480, Mart ayında 2.501.600, Mayıs ayında 24.006.101, Haziran ayında 19.506.370, Temmuz ayında 34.952.812, Ağustos ayında 8.353.640, Eylül ayında 10.196.926, Ekim ayında 7.552.950 kg motorin ithalinin yapıldığı, Nisan ayı istatistik formunun bulunmaması nedeniyle, bu formlara dayanılarak yapılacak bir hesaplamanın da sağlıklı bir sonuca ulaştırmayacağı, yine bozmadan sonra yapılan inceleme ve araştırmalara göre, 05.05.2004 tarihli yazıda; 01.01.1999-08.10.1999 tarihleri arasında verilen 239.500.000 kg motorin ithalat uygunluk belgesi karşılığında fiilen 138.868.595. kg. motorin ithal edildiği, eksik çekildiği bildirilen 2.229.310 kg ile fazla çekildiği bildirilen 6.290.090 kg. motorin miktarının dışında olup olmadığının kesin olarak anlaşılamadığına ilişkin yazılarının da, gerek sanığa verilen belgelerle çelişmesi gerekse önceki saptamalarla doğrulanamaması karşısında bu miktarların da hükme esas alınmasının mümkün bulunmadığı sonucu ortaya çıkmaktadır.

Sınır Ticaret Değerlendirme Kurulunca verilen motorin listelerine göre yapılan hesaplama sonucu; Nisan ve Ekim ayı da dahil olmak üzere 1999 yılında ithal edilen motorin miktarının 119.441.765 kg. olduğu belgelidir. Bu miktardan sair görevlilerin ihmal ve kayıtsızlığı nedeniyle fazladan ithal edilen 6.290.090 kg düşüldükten sonra kalan 113.151.345 kg'a önceki hesaplamaya katılmayan ancak kullanım süresi henüz geçmemiş bulunan 18.000 ton motorinden fiilen ithal edilen 9.852.680 kg motorinin ilavesi, bu miktardan fazla çekildiği bildirilen 2.229.310 kg. motorinin sanık lehine olarak indirilmesi suretiyle, ithal miktarının saptanması gerektiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.9.2005 gün ve 47-104 sayılı kararında kabul edilmiş ise de, bu miktarların doğruluğunun da, Ağrı Valiliğince oluşturulan komisyonca düzenlenen 09.09.2005 tarihli rapor ve Sulh Hukuk Mahkemesine yaptırılan tespit üzerine düzenlenen bilirkişi raporundaki saptamalar dikkate alındığında kuşkulu bir hale geldiği, verilen yanıtların farklı olması, bildirilen miktarların kesin dayanak belgelerinin bulunmaması, uygunluk belgelerinin üçer aylık olması nedeniyle, yapılan tüm inceleme ve araştırmaların kesin bir sonuç doğurmadığı, aksine yapılan her araştırmanın kuşkuyu yenme yönünde değil, yeni kuşkulara yol açtığı saptanmakla, başkaca bir inceleme ve araştırmaya gerek kalmaksızın aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır.

Tanık anlatımları ile, sanığın denetleme kurulu üyelerine kontenjan fazlası uygunluk belgeleri imzalamaları için talimat vererek telkin ve teşvikte bulunduğu, 1999 yılında 112.500 tonluk motorin kontenjanı verilmesine karşın, 239.500 tonluk motorin ithalat uygunluk belgelerini değerlendirme kurulu üyelerine baskı yaparak imzalattığı, yapılan tüm ithalatın sanık vali döneminde verilen uygunluk belgelerine dayalı olarak gerçekleştirildiği, bu nedenle sanığın fiilen görevde bulunmadığı veya görevden ayrıldığı tarihten sonra gerçekleştirilen ithalattan sorumlu olmaması gerektiği yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği, ancak fiili ithalat miktarının kesin olarak saptanamaması nedeniyle kontenjan miktarının aşılıp aşılmadığı hususunun kuşkulu kaldığı ve bu kuşkunun da sanık lehine yorumlanması gerektiği,

Diğer yönden, en aleyhe kabul ile kontenjan miktarının 11.112.095 kg aşıldığı kabul edilse dahi, sanıktan sonra Ağrı iline Vali olarak atanan T. Cumhur E..... tarafından, İçişleri Bakanlığına gönderilen 04.11.1999 tarihli yazıda belirtildiği ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerden de anlaşıldığı üzere, sınır ticareti yoluyla elde edilen gelirlerin büyük ölçüde yatırıma ayrıldığı,

Sınır ticaretinden sağlanan gelirlerle;

1) 442 kişiye iş imkanı sağlandığı,

2) Terör nedeniyle zarar görenlere 308 milyar ödeme yapıldığı,

3) Havaalanı,

4) Et Kombinesi,

5) Süt Fabrikası,

6) Vilayet Evi,

7) Halk Eğitim Merkezi Binası,

8) Ağrı Şehir Stadyumuna Tribün

,

9) İhata Duvarı ve Tartan Pisti,

10) Doğubayazıt İlçesinde Çim Saha ve Eğitim Tesisi,

Sınır ticaretinden sağlanan gelirlerle;

1) 442 kişiye iş imkanı sağlandığı,

2) Terör nedeniyle zarar görenlere 308 milyar ödeme yapıldığı,

3) Havaalanı,

4) Et Kombinesi,

5) Süt Fabrikası,

6) Vilayet Evi,

7) Halk Eğitim Merkezi Binası,

8) Ağrı Şehir Stadyumuna Tribün

,

9) İhata Duvarı ve Tartan Pisti,

10) Doğubayazıt İlçesinde Çim Saha ve Eğitim Tesisi,

11) Diyadin İlçesi Jeotermal Enerji Kaynağı ve Kaplıcalar,

12) Diyadin Termal Otel ve Rehabilitasyon Merkezi,

13) Sıvılaştırılmış Karbondioksit ve Kurubuz Tesisi,

14) Jeotermal Enerji ile Seracılık ve Kültür Balıkçılığı,

15) Eleşkirt Kayak Tesisleri,

16) Eleşkirt ve Patnos Küçük Sanayi Siteleri,

17) Ağrı Devlet Hastanesi,

18) Kamp Eğitim Merkezinin Modernizasyonu,

19) Yumurta Tavukçuluğu,

20) Köye Geri Dönüş Projesi

Ve diğer faaliyetlerden oluşan alanlarda yaklaşık 30.000.000.-$

$ (15 trilyon TL) harcandığı,

765 sayılı TCY'nın 240. maddesinde tanımı yapılan görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için, memurun yasa veya diğer hukuk normlarıyla kendisine tanınan yetkileri, normların gösterdiği yöntem ve usullere aykırı olarak kullanması, suçun oluşumu için yeterli iken; 5237 sayılı Yasanın 257. maddesindeki suç için, sadece norma aykırı davranışın yetmediği; bu davranış nedeniyle, ayrıca "kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanması" nın gerektiği, nitekim bu hususun madde gerekçesinde; "Kamu görevinin gereklerine aykırı olan her fiili cezai yaptırım altına almak, suç ve ceza siyasetinin esaslarıyla bağdaşmamaktadır. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın belli koşulları taşıması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Buna göre, kamu görevinin gereklerine aykırı davranışın, kişilerin mağduriyetiyle sonuçlanmış olması veya kamunun ekonomik bakımdan zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlamış olması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçu oluşabilecektir." şeklinde vurgulandığı, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 16.06.2005 gün ve 2/28 sayılı kararda da benzer şekilde; 5237 sayılı TCY'nın 257/1. maddesindeki suçun oluşabilmesi için "kamu görevlisinin görev gereklerine aykırı hareket ederek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlaması gerekmektedir. Suçun oluşabilmesi için bu unsurlardan birinin gerçekleşmesi gereklidir." görüşünün kabul edildiği,

Somut olayda, kişilerin mağduriyetine neden olunduğu yönünde bir iddiaya yer verilmediği, kişilere haksız bir kazanç sağlandığı konusunda da bir belirleme bulunmadığı, madde gerekçesinde "ekonomik bir zarar olduğu" vurgulanan, 5018 sayılı "Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu"nun 71. maddesinde ise; mevzuata aykırı karar, işlem, eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması şeklinde tanımlanan, kamu zararının da somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, Özel Dairece; Ağrı ilinin 1999 yılı için sınır ticareti yoluyla ithaline izin verilen 112.500 ton motorin limiti aşılarak kontenjan fazlası olarak 11.112.095 kg olarak yurda sokulmak suretiyle her kilogram başına % 40 gümrük vergi ve fonlarının alınmaması suretiyle vergi kaybına neden olunduğu, dolayısıyla 5018 sayılı Yasanın 71. maddesinde belirtildiği şekilde mevzuata aykırı karar, işlem ve eylemlerle yurda belirtilen miktarlardan daha fazla motorin ithal edilerek düşük gümrük vergi ve fonları alınmak suretiyle kamu kaynağının artışına engel olunmak suretiyle kamu zararının oluşmasına neden olunduğu, kabul edilerek sanığın mahkûmiyeti yoluna gidilmiş ise de, fazla motorin ithal uygunluk belgeleri verilmesi sonucu doğan vergi kaybı ile bu belgelerden elde edilen gelirlerle yapılan yatırımların ülke ekonomisine katkısı yönünde herhangi bir kıyaslama, değerlendirme ve araştırma yapılmadığı, kaldı ki Özel Dairece varılan bu sonucun da dosyadaki bilgi ve belgelerle örtüşmediği saptanmaktadır.

Sanıktan sonra Ağrı iline vali olarak atanıp bu yargılama sürecini başlatan T. Cumhur E..... tarafından, İçişleri Bakanlığına gönderilen 04.11.1999 tarihli yazı, ekindeki belgeler ve bu belgeleri doğrulayan dosyadaki diğer kanıtlardan;

Sınır ticaretinden sağlanan gelirlerin de katkısıyla;

442 kişiye iş imkanı sağlandığı, terör nedeniyle zarar görenlere 308 milyar ödeme yapıldığı, Havaalanı, Et Kombinesi, Süt Fabrikası, Vilayet Evi, Halk Eğitim Merkezi Binası, Ağrı Şehir Stadyumuna Tribün, İhata Duvarı ve Tartan Pist yapımı, Doğubayazıt İlçesinde Çim Saha ve Eğitim Tesisi, Diyadin İlçesi Jeotermal Enerji Kaynağı ve Kaplıcalar, Diyadin Termal Otel ve Rehabilitasyon Merkezi, Sıvılaştırılmış Karbondioksit ve Kurubuz Tesisi, Jeotermal Enerji ile Seracılık ve Kültür Balıkçılığı, Eleşkirt Kayak Tesisleri, Eleşkirt ve Patnos Küçük Sanayi Siteleri, Ağrı Devlet Hastanesi, Kamp Eğitim Merkezinin Modernizasyonu, Yumurta Tavukçuluğu, Köye Geri Dönüş Projesi ve diğer faaliyetlerden oluşan alanlarda yaklaşık 30.000.000.-$

$ (15 trilyon TL) harcandığı, yapılan bu yatırımların sınır ticaretinden sağlanan gelirlerle gerçekleştirildiği, bu yönde herhangi bir itiraz ve duraksamanın bulunmadığı, anlaşılmaktadır. Sıralanan tüm hizmetler kamu yararınadır. Sanık valinin suçlamaya konu edilen eylemleriyle kişilerin mağduriyetine neden olduğu da iddia edilmemekte, esasen böyle bir görünüm de bulunmamaktadır. Özel Dairenin, karar gerekçesinde; Bakanlık kotası dışında limitin aşılması suretiyle ithalatına izin verilen motorinle kişilere haksız kazanç sağlandığı görüşü benimsenmiş ise de bu kabulün, hudut ticareti kavramının nitelik ve amacı ile bağdaşmayacağı, İdarenin, hudut ticareti ile bazı gelir kalemlerinden iradi olarak vazgeçip ticareti yapacak kişilere cazip koşullar sunmakla o coğrafi bölgelerde kalkınmayı hızlandırmak, ekonomik durgunluğu azaltmak ve geri kalmışlığı önlemek amacını güttüğü, bu amaca daha ziyade ulaşma niyetiyle, hudut ticareti kapsamında vergisiz ya da azaltılmış vergi ile yurda motorin sokma izni veren sanık Vali'nin, bu izin kapsamında ithalat yapan kişilerden vilayette oluşturulmuş bir hizmet fonuna para aktararak yörenin kalkınmasına hizmet sağlamasının, görevde yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle "kişilere haksız kazanç sağlama" sayılmasının Yasa Koyucu'nun 765 sayılı TCY'nın 240. maddesindeki düzenlemeyi terk ederek 5237 sayılı TCY'nın 257. maddesiyle suçu, ek koşulların oluşmasına bağlaması iradesiyle bağdaşmayacağı kabul edilmelidir.

Yasa Koyucu, Anayasanın 5. maddesinde Devletin amacı ve görevlerini tanımlarken; "kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak, kişinin temel hak ve hürriyetlerini sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmak" olduğunu belirtmekte, 5442 sayılı İl İdaresi Yasasının 9. maddesiyle de; "valinin ilde Devletin temsilcisi" olduğunu, "gelir kaynaklarının gelişmesini sağlamak için tedbirler almak ve uygulamak, lüzumunda bu maksatla ilgili Bakanlıklara ve genel müdürlüklere tekliflerde bulunmak"la görevlendirildiğini hükme bağlamaktadır. Anılan normlar gözetilmek suretiyle sanık valinin eylemi değerlendirildiğinde; görevi kötüye kullanmaktan değil, yetkisini anayasal ve yasal amaç doğrultusunda yerine getirme niyet ve gayreti sergileyerek, hizmeti sınırlandıran kuralları toplum yararı için aşmaktan söz etmek gerekecektir. Kuralları sorumsuzca ve yararsız biçimde aşmanın memuriyette bir karşılığı olabilir, bu karşılığın disiplin müeyyidesi olabileceği de savunulabilir. Ancak böyle eylemlerin sağladığı toplumsal yararın derece ve düzeyini gözardı etmenin ve her an için değişebilecek Bakanlık kota sınırlamalarını aşmaktan ibaret tali ve şekli ihlalleri ehemmiyetli sayarak görevde yetkinin kötüye kullanıldığı sonucuna varmanın, temel unsuru kasta dayanan suç-ceza siyasetiyle izahı mümkün olmamalıdır.

Sanık Vali'nin sınır ticareti izni ve ithal olanağını yaratmış oluşuyla Bakanlık motorin kotasının aşılmasına neden olduğu kabul edilse dahi, bir yıl önceki sınırsız kotaya güvenerek başladığı hizmetlere finans temini amaç ve dürtüsüyle Bakanlığı ikna edip kotayı arttırabilmeyi umut ederek motorin ithalini sağlaması ve bundan aldığı katkı ile yıllık resmi plan ve program dışında yeni kamu hizmetleri yaratması 5442 sayılı İl İdaresi Yasasıyla ve anılan yasanın 9/4. madde ve bendiyle kendisine yüklenen "gelir kaynaklarının gelişmesini sağlamak…

… lüzumunda bu maksatla ilgili bakanlığa teklifte bulunmak" kapsamında bir faaliyet teşkil ettiğinden, yasaya aykırılıktan ve eylemin suç teşkil ettiğinden bahsetmek olanaksız hale gelmektedir.

Bu değerlendirmeler ışığında kabul zorunluluğu vardır ki;

Sanığın suç işleme kastı olmadığı gibi eyleminde görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun unsurları da oluşmamıştır. Amacın, görevde yetkiyi iyiye ve toplumun refah ve kalkınmasına yöneltildiği nettir.

Bu itibarla, sanık müdafiinin temyiz itirazının kabulü ile Özel Daire mahkûmiyet hükmünün bozulmasına hükmedilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç itibariyle;

"Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması"nı Yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141. maddesinin son fıkrası hükmü ile AİHS'nin 6. maddesindeki, makul sürede yargılanma hakkı'na ilişkin düzenlemeler karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.04.2006 gün ve 36-119 sayılı bozma kararına direnme niteliğinde olan Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.11.2006 gün ve 20-28 sayılı hükmünün bozulmasına ve sanığın beraati doğrultusunda karar verilmesine ilişkin iş bu bozmaya yasal olarak direnme mümkün olamayacağından, hükmün bozularak Özel Dairesine iadesinin anlam, önem ve yararı kalmamakla, 5320 sayılı CMY'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUY'nın 322. maddesi uyarınca, suçun oluşmadığı ve beraat kararının verilmesinin gerektiği ahvalde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun davanın esası ile ilgili olarak karar verme hak ve yetkisinin doğuşu gözetilerek, anılan yetki kullanılmak suretiyle, Özel Daire kararının bozulmasına ve sanığın 1412 sayılı CMUY'nın 322. maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekmiştir.

…………………

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört kurul üyesi yapılan yargılama sonucunda, önceki CGK. Kararlarında da açıklandığı üzere sanığın kontenjandan fazla motorin ithal uygunluk belgelerinin verilmesini sağlamak suretiyle kamu zararına yol açtığı, bu şekilde görevde yetkisini kötüye kullandığı, Özel Daire kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, 5237 sayılı Yasanın 257. maddesindeki unsurların da olayda gerçekleşmesi nedeni ile maddedeki ceza miktarı ve Özel Daire uygulaması birlikte değerlendirildiğinde, bu madde ile getirilen düzenlemenin de sanık lehine bulunmadığı görüşüyle, Özel Daire hükmünün onanması yönünde;

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.11.2006 gün ve 20-28 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

2- 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanığın isnat edilen suçtan 5271 sayılı CMY'nın 223/1-a-c maddelerince BERAATİNE,

3-Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

4-13.03.2007 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3842, Karar No: 2025/8536, Tarih: 21.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3842 E.  ,  2025/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/445 E., 2024/404 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 15.03.2011 - 15.03.2014 tarihleri arasında usta kuaför olarak yemek, servis gibi sosyal haklarla tüm özel ve genel tatiller ve dini bayramlar dahil olmak üzere haftanın 6 günü (birgün tatil hafta içi) 14 saat olmak üzere aylık net 1.500.TL maaşla çalıştığını, davalı işyerinin davacıyı sigortalı olarak bildirmediğini, davalı işyeri aleyhine Bursa 4. İş Mahkemesinin 2014/540 Esas sayılı dosyası ile işçi alacağı davası açıldığını, Bursa 4. İş Mahkemesine sigorta tespit davası açılması için süre verildiğini belirterek davacının davalı işyerinde 15.03.2011 - 15.03.2014 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının usta kuaför olduğu beyanı ile müvekkili şirkete sözlü başvuruda bulunduğunu, bunun üzerine kendisine işyerinde bir müşteri üzerinde uygulama yapması imkanı tanındığını, yaptığı uygulama sonucunda işe alınmasının kabul edilerek kendisinden sabıka kaydı ve ustalık belgesi istendiğini, ancak davacının istenen belgeleri temin edemediğini, çünkü davacının ustalık belgesi olmamakla beraber sabıka kaydının mevcut olduğunu, zaten daha sonra bazı alınan duyumlara göre davacının sabıkasının dayandığı suç türü itibariyle işyerinde çalıştırılması sakıncalı olacağından da işe alınmamasına karar verildiğini, buna rağmen davacının tek bir seferliğine mahsus olmak üzere kendi arkadaşına uygulama yapmak için iş yerine geldiğini ve mesleki teamül gereği tek müşteride kullanılmak üzere müvekkilince yer verildiğini, bunun dışında iş yerinde devamlı çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihlerde başka bir işyerinde 7 ay sigortalı çalıştığını ve yine çalıştığını iddia ettiği tarihlerde "al yazmalım" adlı dizide oyunculuk yaptığını, davacının iddiasının 3 yıl 2 ay çalışması olduğu yönünde olup bu süre zarfında sigortasız çalışmayı kabul etmiş olmasının çalışma hayatı koşullarına uygun olmadığını, yine bir kimsenin aralıksız haftada 6 gün ve günde 14 saat çalışmasının ve ayrıca işçinin sigorta ve izin talep etmemesinin son derece manidar ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2- Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının hizmet tespitini istediği dönemde sosyal yardımlaşma vakıflarından yardım alıp almadığının araştırılması gerektiğini, davacının herhangi bir vakıftan yardım alması durumunda, yardım aldığı dönemde sigortalı çalışmasının söz konusu olamayacağını, davacının hak düşürücü süre olan 5 yıldan önceki taleplerinin reddinin gerektiğini belirterek reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 01.02.2012 - 15.03.2014 tarihleri arasındaki sigortasız çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli kararı ile davacı ve davalı ile fer'i müdahilin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...İnceleme konusu davada, davacı, 15.03.2011-15.03.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığının tespitini talep etmiş ve Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 01.02.2012-15.03.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Dosya kapsamına göre, davacının hizmet döküm cetvelinde 25.04.2012-10.10.2012 döneminde dava dışı ... ... Yap. Pro. .... Hizm. Org. San. Ltd. Şti’nden “0” gün bildiriminin bulunması, tanık beyanı ve davalı savunmasında da davacının dizide rol aldığının beyan edilmesi karşısında, davacının dizide rol alıp almadığı, rol almış ise, hangi gün ve saatlerde çalıştığı, davalı işyerinde çalışılan mesai saatlerinde mi yoksa mesai harici mi gittiği, çekimlerin ne kadar sürdüğü dizi kayıtları getirtilerek araştırılmalı, ayrıca dava dışı film şirketinin bordroları getirtilerek dizi ekibinde tanıklık yapabilecek kişiler tespit edilip beyanlarına başvurularak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine,

1- ... sigorta sicil numaralı davacının davalıya ait ... Kurum sandık numaralı işyerinde 01.02.2012 - 15.03.2014 tarihleri arasında sigortasız çalıştığının tespitine,

2- Davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri