muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24498, Karar No: 2015/11785, Tarih: 11.03.2015

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

Samğın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık A.. T.. hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği, sanık Ö.. A..'ün kargonun alıcısı sanık C.. B..'ın alıcısı olduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanıkların savunmalarının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sanık A.. T.. hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/8374, 2014/11391, 2014/20101, 2014/30720 ve 2014/31627 esaslarına ve sanık Ö.. A.. hakkında 2014/30720 esasına kayıtlı kamu davalarının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, sanık A.. T..'un içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediği, sanık Ö.. A..'ün kargonun göndereni olup olmadığının tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar ile gönderici bölümündeki imza ve yazıların bu sanığın eli ürünü olup olmadığı araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nın 43 maddesi hükümleri de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 4320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayıl CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11/03/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/632, Karar No: 2013/29645, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/632 E.  ,  2013/29645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işverene ait işyerinde sera işçisi olarak çalıştığını, ağırlaşan iş koşulları ve sağlık sorunları nedeni ile iş akdini feshettiğini belirterek müvekkilinin kıdem tazminatı, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde kimyasal ilaca maruz kalacak işler yapmadığını, sağlık raporlarına rağmen çalışmaya devam etmiş olduğunu, eşinin şahitliği ile istifa ve ibraname dilekçeleri imzaladığını ve ücret ve yıllık izin ücret alacaklarının ödenmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, iş kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya iş anununa dayanan her türlü hak iddialarından ... hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise bu işçi ile işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir. Ancak, tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde 50 dahil daha az işçi bulunmasına rağmen, işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu toplu iş sözleşmesi bağıtlanmış ise üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1. Tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde,

2. Tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde,

3. Halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde,

4. Bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde çalışanların iş kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler 4857 sayılı Kanun'a tabidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına getirilen düzenlemelerin yine işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Somut olayda, yargılama sırasında bir görev itirazında bulunulmamış ise de görev hususu mahkemenin re’sen dikkate alması gereken durumlardan olduğundan, açıklanan değerlendirmeler yapılarak, davacının tarım işçisi olup olmadığı belirlenmeli, mahkemenin görevli olup olmadığı değerlendirilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair hususların daha sonra incelenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8075, Karar No: 2014/9996, Tarih: 07.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8075 E.  ,  2014/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/368-2013/567

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlular vekilinin İİKnun 168/5. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında takibin dayanağı olan senette bedelde tahrifat yapıldığını ileri sürdüğü ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı olan bononun rakamla yazılı bedel bölümünde 43.000 yazılı iken sonradan ön kısmına “1” rakamı eklenerek 143.000 haline dönüştürüldüğü bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.

6762 Sayılı T.T.K'nun 690. (6102 Sayılı TTK.'nun 778.) maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. (6102 Sayılı TTK.'nun 676.) maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakam ile değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli olduğunun kabulü gerekir (HGK.14.5.2003 tarih ve 2003/12-347 E.- 2003/345 K).

Mahkemece, bononun 43.000,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 143.000,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK.nun 169/a-5.maddesi gereğince borca itirazın kısmen kabulü ile takibin 100.000,00 TL'lik kısım için durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15171, Karar No: 2018/20039, Tarih: 12.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/15171 E.  ,  2018/20039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin babası muris ............ Çelik'ten intikal eden ... ili, ... ilçesi, ........ mahallesi, 9196 ada, 16 parselde bulunan dubleks daire ve müvekkilinin annesi ........ Çelik'ten intikal eden ... ili, ... ilçesi, ........ mahallesinde bulunan yedi adet dairenin mevcut olduğunu, taşınmazların davalılar tarafından........ya verilmesine rağmen........ bedelinden hissesine düşen kısmın kendisine ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.500,00 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., tarafların ortak murislerinden intikal eden taşınmazların baştan itibaren davacı ablası ve diğer kardeşleri tarafından kullanıldığını,paydaşların intifadan men etmedikleri müddetçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyeceklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile 15.12.2008-06.10.2010 tarihleri arasına ait 1.459,50 TL'nin davalı ...'tan, 2.919,00 TL'nin ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (........ gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi)........ya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; taraflar çekişme konusu 9196 ada 16 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazda yer alan muris ............ Çelik’in 40/542 payına, 5123 ada 27 parsel ve aynı ada 12 parsel sayılı taşınmazlara elbirliği halinde malik oldukları anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; taraflar çekişme konusu 9196 ada 16 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazda yer alan muris ............ Çelik’in 40/542 payına, 5123 ada 27 parsel ve aynı ada 12 parsel sayılı taşınmazlara elbirliği halinde malik oldukları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, elatma bir haksız eylem olup varlığı her türlü delil ile ispatlanabilir. Dava konusu taşınmaza ya da taşınmazlara haksız elatıldığını ispat yükü davacıdadır. Hal böyle olunca, davalının haksız bir kullanımının var olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir. Ne var ki; dosya içeriğinden ve toplanan delillerden dava konusu taşınmazların davalı ... tarafından........ya verildiğine dair somut bir delil yer almamakla birlikte davacı tanık bildirmeyerek iddiasını tanık delili ile de kanıtlamamıştır.Her ne kadar 14/12/2012 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu 12 parselde yer alan zemin kattaki daire ile 2. ... kattaki dairelerin boş olduğu, 1. kattaki dairede........cı bulunduğu,........cının taşınmazı davacıdan........ladığı belirtilmiş ise de ek bilirkişi raporu ile taşınmazın davacıdan........ladığı ifadesi düzeltilmiş ancak kimden........ladığı hususu açıklanmamıştır.Bu durumda dava konusu 12 parselde yer alan zemin kat ile 1. ve 2. ... katın davalı ... tarafından........ya verildiği davacı tarafından ispat edilememiştir.Öte yandan anılan taşınmazların davalı ... tarafından kullanıldığının kabulü halinde de yukarıda da izah edildiği üzere intifadan men şartının yerine getirilmiş olması gerekir.Somut olayda, davacının davalı ...’u intifadan men etmediği sabittir.Buna göre mahkemece davalı ... yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7078, Karar No: 2016/14582, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7078 E.  ,  2016/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ile bunun üzerinden alınan % 2 TRT payı,dağıtım bedeli,PSH bedeli, sayaç okuma bedeli ve bu kalemlerin KDV'si olarak haksız tahsilatlar yaptığını ileri sürerek toplam 21.745,72 TL'nin her bir fatura için ayrı ayrı ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vd. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak vd. bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.