muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1059, Karar No: 2015/2103, Tarih: 07.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1059 E.  ,  2015/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan 5 gün önce mağdur sanık bıçakla yaraladığı, olay günü birlikte dolaştıkları sırada mağdur ve arkadaşı karşılaştıkları, sanıklara "fedailiğe mi başladınız" diyerek laf atması üzerine çıkan tartışma ve kavga sırasında , bıçakla vurmak suretiyle her iki mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda; mağdurlardan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve eylemlerin niteliği dikkate alındığında; 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, cezalardan asgariye yakın düzeyde indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak eksik cezalar tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdurlar yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere haksız tahrike ve takdire ilişen cezalan azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, fazla ceza verildiğine, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK'nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve sanığa isabet eden yargılama giderlerinin 393,30.TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17014, Karar No: 2018/6273, Tarih: 15.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17014 E.  ,  2018/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davası (TMK md. 166/1-2) olup, 11.12.2014 tarihinde ikame edilmiştir. Davacı kadının dava dilekçesinin davalı erkeğe bizzat 27.02.2015 tarihinde tebliği üzerine davalı erkek tarafından 13.03.2015 tarihinde yasal süresi içerisinde dosyaya cevap dilekçesi sunulmuştur. Cevap dilekçesinin sunulmasından üç gün sonra yapılan, davalı tarafın mazeretli olarak katılmadığı ve mazeretinin kabul edildiği 16.03.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, mahkemece, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması (HMK md. 126 - 136) tamamlanmadan ve usulünce ön inceleme duruşması (HMK md. 139- 140) yapılmadan tahkikata geçilerek yargılamaya devam olunmuş ve işin esası hakkında hüküm verilmiştir. Davalı erkeğin süresinde sunmuş olduğu 13.03.2015 tarihli cevap dilekçesi karşı tarafa tebliğ edilmemiştir. O halde dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının usulünce tamamlandığından bahsedilemeyeceğinden, yapılan ön inceleme, tahkikat ve sözlü yargılama duruşmaları da usule aykırı hale gelmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 136. maddesinde davacının, davalının cevap dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren iki hafta içinde cevaba cevap dilekçesi; davalının da davacının cevaba cevabının kendisine tebliğinden itibaren iki hafta içinde ikinci cevap dilekçesi verebileceği, 137. maddesinde, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemeyeceği ve tahkikat için duruşma günü verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Ön inceleme duruşmasına davet ve ön inceleme duruşmalarının usulü ve yapılacak işlemler ise Hukuk Muhakemeleri Kanununun 139. ve 140. maddelerinde düzenlenmiştir. Mahkemece yasanın bu amir hükümlerine riayet edilmeksizin, usulüne uygun şekilde dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan, yine usulüne uygun şekilde ön inceleme yapılmadan tahkikata geçilerek işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; davalı erkek tarafından sunulan 13.03.2015 havale tarihli cevap dilekçesinin karşı tarafa tebliği ve dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanmasından (HMK m. 136) sonra ön inceleme duruşması ve devamında tahkikata geçilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davalı erkek tarafından sunulan 13.03.2015 havale tarihli cevap dilekçesinin karşı tarafa tebliği ve dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanmasından (HMK m. 136) sonra ön inceleme duruşması ve devamında tahkikata geçilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/20485, Karar No: 2017/9516, Tarih: 18.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20485 E.  ,  2017/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 53, 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'ın suça konu çekinin 19.04.2010 tarihinde İstanbul ilinde 34 UC 7000 plakalı aracından çalındığı, sanık ...' ün söz konusu çeki bir yolla ele geçirerek ve sahte olarak tanzim ederek Eskişehir'de faaliyet gösteren .... Zirai Ürünler Hayvancılık ve Gıda Maddeleri Ltd. Şirketi yetkilisi olan ...'dan satın aldığı mısır tohumu ve gübre ye karşılık olarak Konya ilinde katılan ...' ya verdiği, katılan ...'nın söz konusu çeki 20.12.2010 tarihinde tahsil amacıyla ..... Eskişehir Şubesine ibraz ettiğinde çekin daha önce çalındığı ve sahte olarak düzenlendiğinin tespit edildiği iddia edilen olayda; sanığın katılana çek vermediği, alınan bilirkişi raporunda suça konu çekteki imzaların sanığa ait olmadığının belirlendiği ve katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında sanıktan çeki hangi şekilde aldığına dair çelişkili beyanları olduğunun anlaşılması karşısında;gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; katılana sanıktan çeki hangi şekilde aldığı açıkça sorulması suretiyle beyanı alındıktan ve çekteki yazıların sanığın ve katılanın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12487, Karar No: 2019/2666, Tarih: 26.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12487 E.  ,  2019/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece bozma ilamından sonra topladığı deliller sanık ...'in kazığı kendisinin söktüğünü beyan etmesi karşısında kanıtları değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen düşme kararına yönelik temyiz incelemesinde;

17.03.2017 tarihli rapor ile; mahalle muhtarı ...'in görevi kötüye kullandığı iddiasıyla 4483 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince soruşturma izni verilmesi için Karacabey Kaymakamlığı'nca yapılan inceleme neticesinde, ...'in görevi kötüye kullanmadığı ve 4483 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince soruşturma izni verilmemesine karar verildiği, ancak bu kararın kesinleştiğine dair evrakın dosyada mevcut olmadığı anlaşılmakla, soruşturma izni verilmemesi kararının kesinleşip kesinleşmediği tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/722, Karar No: 2023/2331, Tarih: 10.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/722 E.  ,  2023/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1172 E., 2022/1805 K.

DAVA TARİHİ : 03.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/1134 E.- 2021/1299 K.

Taraflar arasındaki evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ve vefat eden eşinin 1980 yılında evlat edinmek için Eskişehir Çocuk Esirgeme Kurumu'na yaptıkları başvuru sonucu 11.09.1981 tarihinde davalıyı evlat edindiklerini, müvekkilinin çocuğu daha ... büyütebilmek için emekli olduğunu, davalının yurtta kaldığı dönemde bronşit olduğunu, müvekkilinin ilkokula gidene kadar hastalığının astıma çevirmemesi için uğraştığını, davalının büyüdükçe odasının perdesini açtırmamaya, üstündeki kirli çamaşırları değiştirmemek için direnmeye, odasının temizlenmesi konusunda kavga çıkarmaya başladığını, okul çıkışı müvekkilinin ve eşinin hakarete maruz kaldıklarını, bu hareketleri nedeniyle davalıya psikolojik tedavi aldırdıklarını, ancak huysuzluklarının her geçen gün arttığını, davalının müvekkili ve eşinden habersiz tercih yaptığı Kocaeli üniversitesine kazandığını, buraya taşınmaları konusunda burnundan getirdiğini, müvekkilinin davalının sırf mutlu olması için eşiyle birlikte atölyesini kapatıp Kocaeli Değirmendere'ye taşındıklarında davalının '' niye geldiniz'' diyerek eziyetlerine başladığını, kep törenine çağırmaması üzerine davalıya sorduklarında ''beni siz mi okuttunuz, ben kendim okudum '' dediğini, müvekkilinin ve eşinin davalıya denize sıfır evi eşyası ile birlikte bıraktıklarını, davalının tüm ihtiyaçlarını karşıladıklarını, müvekkilinin eşinin 2.kalp ameliyatı geçirdiği dönemde davalının apartman yöneticisinin arayarak davalının bir erkekle yaşadığını söylemesi üzerine Kocaeli'deki evi kapattıklarını, davalının yine hakaretlerine maruz kaldıklarını, davalının müvekkilinin tanıdıkları vasıtasıyla Antalya'da işe başladığını, davalının İstanbul'da kaldığı süreçte evli bir erkek ile 3 yıl ilişki yaşadığını, davalının Tekirdağ'da bir yıl çalıştığını, müvekkilini ve eşini yanında istemediğini, gittiklerinde ... karşılanmadıklarını, davalının ihtiyaçlarını almalarına rağmen hakarete maruz kaldıklarını, davalının müvekkilinin kafasına bıçak fırlattığını, eşinin başına da cam vazo fırlattığını, müvekkilinin eşinin gitmek istediğini söylediğinde davalının kendi bileğini kesmeye başladığını, ertesi gün davalı işe gittiğinde evden can korkusu ile ayrıldıklarını, bu günden sonra davalı arayıp sormadığını, müvekkilinin eşinin kan kanseri nedeniyle vefat ettiğinde 3-4 sene davalıdan haber alamadıklarını, müvekkilinin akrabalarından davalının dolandırıcılık suçundan dolayı gözaltına ve ardından hapse girdiğini duyması üzerine Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'na davalının hayatta olup olmadığını merak ettiğine dair dilekçe verdiğinde davalının müvekkili ile hiçbir şekilde görüşmek istemediği haberinin geldiğini, davalının 17 yıldır müvekkilini arayıp sormadığını, evlatlık görevlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, müvekkili ile davalının evlatlık ilişkisinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının eşinin sağlığında 1983 yılında kurumdan davalıyı birlikte evlat edindikleri, uyuşmazlığın evlatlığın evlat edinene karşı görevini yerine getirmemesi sebebiyle evlatlık ilişkisinin kaldırılıp kaldırılamayacağından kaynaklandığı, davacının eşinin 26.02.2012 tarihinde vefat ettiği, davacının davalı dışında alt soyunun olmadığı, evlat edinmenin 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi (743 sayılı Kanun) hükümlerine göre yapıldığı, 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun hükümleri uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1 Ocak 2002 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte evlatlık ilişkisinin kaldırılmasına ilişkin talepler konusunda 4721 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasının gerekeceği, 4721 sayılı Kanun'da 743 sayılı Kanun'un 258 ... maddesinde öngörülen evlatlık akdinin iptali müessesesine yer verilmediği, 4721 sayılı Kanun'a göre evlatlığın evlat edinene karşı mükellef olduğu vazifeleri ifada ihmal göstermesinin evlatlık ilişkisinin kaldırılması sebebi oluşturmayacağı, ayrıca hak düşürücü süre açısından, her ne kadar kanunda her halde 5 yıllık süre kalkmış olsa da, davanın evlâtlık ilişkisinin kaldırılması sebebinin öğrenilmesinden başlayarak bir yıllık sürede ve kanunda sınırlı sayılı evlatlık ilişkisinin kaldırılması sebeplerine dayanarak açılması gerektiği, davanın bu şartların hiçbirini taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddinin hatalı olduğunu, evlatlık ilişkisinin kaldırılması gerektiğini belirterek; kararın tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunn esastan reddine karar verilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi kararının hatalı olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının tamamı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlatlık ilişkisinin kaldırılması için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi kararının hatalı olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının tamamı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlatlık ilişkisinin kaldırılması için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

743 sayılı Kanun'un 258 ... maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi, 318 ... maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ... maddesi, 371 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20145, Karar No: 2019/2284, Tarih: 05.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20145 E.  ,  2019/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacı iddia ve taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında kıdem ve ihbar tazminatının ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

Davalı ... tarafından dosyaya sunulan banka dekontlarında kıdem ve ihbar tazminatı olarak 12.02.2014 tarihinde 4.000.00 TL, 17.03.2014 tarihinde 1.125.94 TL ödendiği kayıtlıdır. Mahkemece bu ödeme ıslah dilekçesinden sonra sunulan belgelere davacının muvafakati bulunmaması nedeniyle dikkate alınmamıştır.

Sunulan belgeler borcu sona erdiren nitelikte olup yargılamanın her aşamasında sunulabileceği Dairemizin istikrar kazanmış kararlarıyla kabul edilmektedir. Ödeme dava açılmadan önce yapıldığından dikkate alınarak mahsup edilmeli ve bakiye alacak hüküm altına alınmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının belirlenmesi ve fazla çalışma ücretinden indirim yapılıp yapılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Sunulan belgeler borcu sona erdiren nitelikte olup yargılamanın her aşamasında sunulabileceği Dairemizin istikrar kazanmış kararlarıyla kabul edilmektedir. Ödeme dava açılmadan önce yapıldığından dikkate alınarak mahsup edilmeli ve bakiye alacak hüküm altına alınmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının belirlenmesi ve fazla çalışma ücretinden indirim yapılıp yapılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu uygulama Yargıtayın yerleşik içtihatları ile benimsenmiştir. Yargıtay kararlarında istikrarlı olarak işçinin uzun süre aynı şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, işçinin izinli, mazeretli ve tatil günlerinde dinlenme hakkını kullanmadan yıllarca sürekli çalıştığının düşünülemeyeceği göz önüne alınarak hüküm altına alınan fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından dosya içeriğine uygun bir indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir. Aksine bir kabul yani “takdiri indirim” adı altında indirim oranın tamamen mahkemece takdir edilmesi gerektiği düşüncesi, uygulama ile varılmak istenen amaç ile bağdaşmayacağı gibi işçinin hakkına ulaşamaması tehlikesine de yol açabilecektir.

Açıklanan nedenlerle fazla çalışma ve tatil alacaklarından yapılacak indirimin “hakkaniyet indirimi” ya da “takdiri indirim “olarak nitelendirilmesi doğru olmayacaktır. İndirim, işçinin yılın belli dönemlerinde çalışmadığı karinesine dayalı olduğundan “karineye dayalı makul bir indirim” ifadesinin kullanılmasının daha doğru olacağı kuşkusuzdur (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 esas.-2017/1557 sayılı kararı).

Fazla çalışma iddiasında, fiili bir olgu söz konusu olduğundan, kural olarak işçi tatil çalışmalarını ve fazla çalışma yaptığını her türlü delille, bu bağlamda tanıkla da ispat edilebilir. İspat konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları ve benzeri belgeler delil niteliğindedir. Ancak çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekmektedir. Ne var ki, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.