muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/717, Karar No: 2018/6628, Tarih: 22.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/717 E.  ,  2018/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’in kollukta, 16/02/2015 günü saat 18.45’te bodrumdan ses duyduğunu, bodruma indiğinde sanık ... ile karşılaştığını, orada ne aradığını sorduğunda, sanığın kimlik çıkaracağını söylediğini ancak, bıçak çıkardığını, sanığın yanında da suça konu malzemelerin olduğu pazar arabasının bulunduğunu, sanığı kolundan yakalayarak ev sahibi olan diğer müşteki ...’e haber verdiğini beyan etmesi, tanık ....’ın 18/06/2015 tarihli celsede müşteki .... ile birlikte bodruma inip sanığı yakaladıklarını, sanığın bıçak çekmediğini, müştekinin, sanığın cebini kontrol ettiğinde bıçak bulduğunu beyan etmesi ve sanığın da hırsızlık kastıyla bodruma girdiğini ancak bıçak çekmediğini savunması karşısında, sanığın eyleminin bu haliyle hırsızlık suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmadığının anlaşılması karşısında bu suçtan hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma görüşüne iştirak olunmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7568, Karar No: 2012/9354, Tarih: 05.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/7568 E.  ,  2012/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle patlama sonucu ölüme ve yaralamayaneden olma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Beraat.

2- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59, 2918 sayılı Kanunun 118/5.maddesi uyarınca mahkumiyet.

3- Sanık ... hakkında; 765 sayılıTCK'nın 455/2-son, 59/2, 2918 sayılı Kanunun118/5. maddesi uyarınca mahkumiyet.

Taksirle patlama sonucu ölüme ve yaralamaya neden olma suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetine; sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik müşteki ... tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ..., Aşkale Asliye Ceza Mahkemesince 12.12.2003 tarihli celsede alınan beyanında sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, görevsizlik kararından sonra yapılan yargılamada şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de, önceki vazgeçmesi nedeniyle davaya katılamayacağı anlaşıldığından hükmü temyiz hakkının bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMK’nın 317. maddesi uyarınca müştekinin temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Hükmedilen cezanın süresi itibariyle sanık ...'ın duruşma isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

TCK'nın 383. maddesindeki suçun oluşabilmesi için infilaka sebebiyet verecek maddenin bizatihi infilak edici nitelikte olması gerekir. Dava konusu olayda ise kömür ocağının işletilmesinde Kanunun öngördüğü güvenlik tedbirlerinin yerine getirilmemesi nedeniyle oluşan gazın patlamasıyla gelişen olayda taksirle birden fazla kişinin ölümüne sebebiyet verme suçu oluşmuş olup, mahkemenin uygulamasının yerinde olduğunun kabulüyle, tebliğnamenin düşüncesine çoğunluk olarak işitirak edilmemiştir.

Ancak;

Sanıkların duruşmada gözlemlenen durumlarına göre haklarında TCK'nın 59. maddesinin uygulandığı, zararların tamamına yakınının icra yoluylada tahsil edildiği ve kusur durumları da nazara alınarak, sanıklar hakkında 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin uygulanması gerekirken, suçun işlenmesindeki özellikler, ölü ve yaralı sayısı gerekçe gösterilerek, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak suç vasfı yönünden oyçokluğuyla diğer yönlerden ise oybirliğiyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2012 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak suç vasfı yönünden oyçokluğuyla diğer yönlerden ise oybirliğiyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2012 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Olay tarihide, sanıkların sorumlu oldukları kömür ocağında biriken metan gazı ölçümü yapılmadan ve sağlıklı bir çalışma ortamı sağlanmadan, kömür çıkartmak için patlatılan ve kimyasal özellikleri itibariyle patlayıcı madde niteliğindeki dinamitin ocaktaki metan gazı ve hava karışımını etkilemesiyle oluşan grizu patlaması sonucu ocak içerisinde ölüm meydana geldiği ve olayda taksirle infilak sonucu ölüme neden olan sanıkların eylemlerinin bu haliyle 765 sayılı TCK'nın 383/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve inceleme tarihi itibariylede 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddesindeki zamanaşımı gerçekleştiğinden çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2016/11288, Karar No: 2016/16912, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11288 E.  ,  2016/16912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 7.030,49 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 24.210,55 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, toplam 24.210,55 TL alacağın 7.030,49 TL'sinin dava tarihi olan 20.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alacağın kalan 17.180,06 TL'sinin ıslah tarihi olan 25.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7050, Karar No: 2016/1438, Tarih: 15.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7050 E.  ,  2016/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Mahkemesi’nce verilen 13/01/2015 tarih ve 2014/506-2015/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin konşimento tahtında davalı firmanın bir konteyner malını ...'dan ... Limanına taşıdığını, taşınan malın kalitesindeki bozukluk sebebiyle ...'daki alıcısı tarafından malın teslim alınmadığını, bunun üzerine davalı tarafından malın geri getirilmesi ile ilgili olarak talimat verilerek masraflardan sorumlu olacağının talimatta açıkça belirtildiğini, müvekkilinin malı konşimento tahtında geri getirdiğini, ancak konteynerin mahrece iadesini ve limana indirilmesini müteakiben davalı tarafından konteynerdeki malın alınmayarak konteynerin taraflarına iade edilmediğini, kendisine gönderilen faturaların ödenmediği ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.380,02 USD'nin davalıdan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından davalıya ait eşyanın ilk olarak ...'dan ...'ya taşındığı, bu taşımada davacı ile dava dışı ... Servise Ltd. arasında taşıma sözleşmesi kurulduğu, bu ilişkide ... taşıyan, davalının ise taşıtan sıfatının olduğu, eşyadaki kalite bozukluğu nedeniyle alıcı tarafından kabul edilmediği, bunun üzerine davalının tüm masrafları kabul ederek ... ile navlun sözleşmesi kurduğu, ...'nın ise alt navlun sözleşmesi ile eşyayı dava dışı ...S.A.'ya taşıttığı, bu taşımada ...'nın taşıtan davacının ise davalının boşaltma limanındaki acentesi olduğu, davacının 7.083,00 USD'yi dava dışı ...'ye cari hesap ilişkisi içerisinde ödediği, kalan miktarı ise dava dışı taşıyanlara ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle 7.083,00 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davacı, davalıya ait emtianın deniz yoluyla ...’dan ...’ya taşınmasında, ... Limanı’nda konteynırın beklemesinden kaynaklanan demuraj ücreti ve ardiye masrafları ile emtianın tekrar ...’dan ...’a taşınmasında yapılan masraflar ile ...’da oluşan demuraj ücretini talep etmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı, davalıya ait emtianın ...’dan ...’a taşınmasında, davalının boşaltma limanındaki acentesi olup, 18.03.2010 tarihli 954086 nolu faturada yer alan terminal, ISPS, ordino, tahliye ve geçici kabul ücretlerinden oluşan 447,20 USD’yi davalıdan talep etme hakkı vardır. Bu durumda, mahkemece, davacının bu faturaya ilişkin talebinin de kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/885, Karar No: 2013/809, Tarih: 12.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/885 E.  ,  2013/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında çalışma alanında bulunan 129 ada 1 parsel sayılı 3135,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Tüzel Kişiliği, çekişmeli taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın aynı vasıf ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19629, Karar No: 2012/254, Tarih: 12.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/19629 E.  ,  2012/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte çek düzenlemek, sahte ikametgah belgesi düzenlemek ve sahte mühür yapıp kullanmak

HÜKÜM : 1- Sahte çek düzenlemek suçu nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62. maddeleri gereğince. 1 sene 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

2- Sahte ikametgah belgesi düzenlemek suçu nedeniyle; 765 sayılı TCK'nun 355. maddesi yollamasıyla 356, 80, 59/2. maddeleri gereğince 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

I- Sanık müdafiinin sanık hakkında “sahte ikametgâh ilmuhaberi düzenlemek” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen “sahte ikametgah ilmuhaberi düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.01.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

II- Sanık müdafiinin sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Suça konu çeklerin 09.04.2000 tarihinde sanığın kaldığı otel odasında bir poşet içerisinde sahte para, ikametgâh ilmühaberleri, nüfus cüzdan fotokopileri, yazar kasa fişleri, kaşe ve mühürlerle birlikte ele geçirilmesi, sanığın soruşturma sırasında bu çekleri Aralık 1999 tarihinde Sakarya’da bir kahvehanede tanıştığı ... isimli kişiden aldığını beyan etmesi, yargılama sırasında ise poşeti işyerinde bulduğunu sahibi çıkar diye kendisinde tuttuğunu savunması, asılları emanette bulunan çeklerin zapt etme tutanağındaki bilgiler ile uyumlu okunaklı fotokopilerinin soruşturma fezlekesinin 14 numaralı eki olarak dosya arasında bulunması ve incelendiklerinde 16.02.2000 keşide tarihli 401108 seri numaralı çekin Türk Ticaret Kanunda belirtilen tüm unsurları taşıdığının anlaşılması, hesap sahibi olan ...’un muhatap bankaya verdiği 14.02.2000 tarihli dilekçesinde seri numarası itibari ile suça konu çeklerin de aralarında bulunduğu bir kısım çeklerini kaybettiğini bildirmesi, dilekçesindeki imza ile çeklerdeki adına atfen atılan keşideci imzalarının bariz şekilde birbirinden farklı olması karşısında; mahkemenin yüklenen suçun tüm yasal unsurları itibariyle oluştuğunu kabul eden takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayini durumunda 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunacak cezalar eşit ise de 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve kararda gösterilmemiş olsa bile hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğuna ilişkin güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1” ve “TCK.nun 62” ibareleri çıkartılıp yerlerine sırası ile “765 sayılı TCK.nun 342/1” ve “765 sayılı TCK.nun 59/2” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.