muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3657, Karar No: 2022/2166, Tarih: 21.03.2022

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalıların dava konusu taşınmazlarda pay sahibi olmadıklarını, anneleri ... ...’ın payının ise muris ile evli olmasından kaynaklı olduğunu ancak evliliklerinin KDZ.Ereğli Aile Mahkemesinin 2016/287 Esas, 2018/516 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların dava konusu taşınmazlara mutlak müdahalelerinin bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açtığı elatmanın önlenmesi davasını dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

2. Bu durumda paydaşlar arasındaki elatmanın önlenmesi davalarında, Türk Medeni Kanununun 625. maddesinin uygulama yeri yoktur. Davacı paydaşın payı oranında elatmanın önlenmesine karar vermelidir.

3. Fiili kullanma biçiminin oluşmaması veya özel parselasyon haritasının bulunmaması halinde, davacı paydaşın payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilebilmesi için, taşınmazı kullanan davalı paydaş veya paydaşların davacı paydaşın kullanmasına engel oldukları (intifadan men ettikleri) kanıtlanmalıdır.

2. Değerlendirme

1. Somut olayda; dava dışı ... ...’ın taşınmazlardaki paydaşlığı, muris ... ile olan evliliğinden kaynaklanmaktadır.

2. Muris ile dava dışı ...’nın evliliği ile ilgili, davacı tarafça, mutlak butlan iddiasıyla iptal davası açılmış olup, KDZ.Ereğli Aile Mahkemesinin 2016/287 Esas, 2018/516 sayılı Karar ile evliliğin iptaline karar verilerek, 03.06.2021 tarihinde kesinleştirilmiştir.

3. Davacı vekilinin temyiz dilekçesine ek olarak ibraz ettiği dilekçesine; KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.01.2022 tarih, 2021/1963 Esas, 2022/26 Karar sayılı mirasçılık belgesi eklenmiş olup, muris ...’ın mirasçısı olarak yalnızca davacı ... ...’ın göründüğü anlaşılmıştır.

4. Tüm bu açıklamalara göre; her ne kadar bölge adliye mahkemesince, taşınmazları kullanan davalıların, dava dışı paydaş olan ... ...'a teb'an taşınmazları kullandıkları belirtilerek paya vaki elatmanın önlenmesine karar verilmişse de; evliliğin iptali ile birlikte ... ...’ın taşınmazlardaki payına dayanak teşkil eden mirasçılığı da ortadan kalkmıştır.

4. Tüm bu açıklamalara göre; her ne kadar bölge adliye mahkemesince, taşınmazları kullanan davalıların, dava dışı paydaş olan ... ...'a teb'an taşınmazları kullandıkları belirtilerek paya vaki elatmanın önlenmesine karar verilmişse de; evliliğin iptali ile birlikte ... ...’ın taşınmazlardaki payına dayanak teşkil eden mirasçılığı da ortadan kalkmıştır.

5. O halde; bölge adliye mahkemesince KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.01.2022 tarih, 2021/1963 Esas, 2022/26 Karar sayılı mirasçılık belgesi esas alınarak, davacının müdahalenin menine ilişkin talebi hakkında yeniden bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. SONUÇ:(Bozma)

Açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 11.12.2020 tarihli Kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, kararın bir örneğinin ilk derece mahkemesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın ilgiliye iadesine, 21.03.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşündeyim. Sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/29839, Karar No: 2011/38352, Tarih: 03.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/29839 E.  ,  2011/38352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin, temyiz isteminin reddine dair 06.02.2009 tarihli ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 06.02.2009 gün ve 2009/46 değişik iş sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14109, Karar No: 2006/17550, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14109 E.  ,  2006/17550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Yönetimler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ... ... ve ... ... 24.01.2005 tarihli dilekçeleriyle, yörede 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sırasında paylı olarak ... oldukları ... Mahallesi 12 ada 58 parsel sayılı taşınmazın tamamının, orman sınırı dışında olduğu halde, 4999 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasa hükümlerine göre 1999 yılında yapılmaya başlanıp, 10.01.2003 tarihinde bitirilen ve 01.04.2004 ila 10.10.2004 tarihleri arasında ilan edilen aplikasyon ve (2/B) uygulaması sonucu hatalı işlemle, büyük bölümünün orman alanı içinde bırakıldığını, yasal olmayan bu işlemin iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne çekişmeli parselin 13.10.2005 tarihli müşterek bilirkişi krokisinde kahverengi ile taranarak (B) ile gösterilen 679.38 m2 bölümünün orman kadastrosu dışında olduğunun tesbiti ile bu alanlarla ilgili 180 numaralı orman kadastro komisyonunun orman sınırlandırmasının ve 2/B madde uygulamasının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı yönetimler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1944 yılında yapılan Mahkeme Kararının uygulanmasına ilişkin çalışma bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 sayılı yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1944 yılında yapılan Mahkeme Kararının uygulanmasına ilişkin çalışma bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 sayılı yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir.

Dosyası içindeki, dava dosyaları ile belgelerden, 2613 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan kadastroda, ... Mahallesi 12 ada 16 sayılı parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbitine, ... ... vereseleri tarafından, parselin Mart 1336 tarih ve 35 numaralı sicilden gelen Temmuz 1950 tarih ve 40, Ağustos 1950 tarih ve 10, 17 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddia edilerek itiraz edildiği, Şehir Kadastrosuna Bakmakla Görevli Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı, Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşen kararıyla, 12 ada 16 ve 17 sayılı parsellerin, tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın red edildiği ve taşınmazların tesbit malikleri adına tescil edildiği, 12 ada 16 sayılı parselin 12 ada 56, 57, 58 ve 59 sayılı parsellere ifraz gördüğü, 12 ada 58 parsel sayılı 1044 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 01.03.1982 tarihinde ... ... adına kayıt edildiği, 07.08.1988 tarihinde ... ... ...’e satıldığı, onun tarafından da taşınmazın 1/2 payının 03.04.1989 tarihinde ... ...’e satıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin krokisinde (B) ile gösterilen bölümünün 1942 orman kadastro sınırları içindeyse de, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararlarıyla tapu sahiplerine aidiyeti

-2-

2006/14109-17550

Her ne kadar hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin krokisinde (B) ile gösterilen bölümünün 1942 orman kadastro sınırları içindeyse de, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararlarıyla tapu sahiplerine aidiyeti

-2-

2006/14109-17550

kesinleşen 2200 dekarlık alanda kaldığının, buna göre Orman Yönetimince 1942 yılı orman kadastro sınırlarının düzeltildiğinin, çekişmeli taşınmazın sahiplerine iade edilen özel ormanda kaldığının, ne var ki itiraza konu işlemle bu düzeltme dikkate alınmadan yapılan aplikasyon işleminde yine 1942 yılı orman kadastrosu sınırlarının esas alındığının, bu nedenle çekişmeli parselin, (B) ile gösterilen bölümün tekrar oran sınırları içinde bırakıldığının, oysa çekişmeli taşınmazın devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, 1942 yılı orman kadastro haritası ile aplikasyon haritası karşılaştırıldığında, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda bildirildiğinin aksine, aplikasyon sırasında, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararı dikkate alınarak, 1944 yılında Orman Yönetimince yapılan düzeltme ve buna uygun oluşturulan orman kadastro haritasının esas alındığı, Aplikasyon haritasının 1942 yılı orman kadastro haritasından ziyade düzeltilmiş haritaya uyduğu görülmektedir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak, 1942 yılı orman kadastro tutanakları ile haritaları, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararı gereğince yapılan düzelme tutanakları ve haritası ile itiraza konu 1999 yılında yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin haritası şehir kadastro paftası ile birlikte yöntemince uygulanmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde, yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamede açıklandığı gibi orman sınır noktalarının gerçek yerini tesbitte tutanakların düzenlenmesine esas alınan ..

... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği, 3116 sayılı yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılan orman kadastrosunda sadece devlet ormanlarının sınırlandırıldığı, bu sınırlar içinde kalan ve Mart 1336 tarih ve 35 sıra numaralı sicilden gelen temmuz 1950 tarih ve 40 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan bir kısım taşınmazın 5658 sayılı yasa hükümlerince iade edildiği, çekişmeli parselin geldiği 12 ada 16 sayılı parsele ilişkin Şehir Kadastro Davalarına Bakmaya Yetkili Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı kararının tarafı olmayan Orman Yönetimini bağlamayacağı gibi, bu kararın, -3-

2006/14109-17550

çekişmeli parselin geldiği 12 ada 16 sayılı parselin tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığı yönünde kuvvetli delil oluşturduğu, esasen bu kararın tarafı ve davacıların bayii olan ... ...’nın da aynı şekilde taşınmazının tapu kaydı kapsamında kalmadığını savunduğu, bu nedenlerle çekişmeli taşınmazın bu tapu kaydı kapsamındaki özel orman olarak belirlenen yere dahil olduğu yönündeki iddialara değer verilemeyeceği, 1999 yılında çalışan orman kadastro komisyonunun, her hangi bir şekilde orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmış ormanların kadastrosu ile 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu dışında bırakılan ve 4785 sayılı yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosunu yapma yetkisinin de bulunduğu düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yönetimlerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 14.12.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18798, Karar No: 2014/3605, Tarih: 05.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18798 E.  ,  2014/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'ün, adının ve nüfus bilgilerinin, gerekçeli karar başlığında nüfus kaydına uygun olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli Emanetin 2007/564 sırasına kayıtlı, yakalandığında sanığın üst aramasında ele geçen bir adet bıçağın, suçta kullanılan, suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşya niteliğinde bulunmadığı gibi, 09/02/2007 tarihli ekspertiz raporuna göre, yasak niteliğe haiz bıçaklardan olmadığı da sabit olmakla; sanığa iadesi yerine, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Adli Emanet'in 2007/564 sırasında kayıtlı bir adet ekmek bıçağının TCK.'nın 36. maddesi uyarınca zoralımına” cümlesinin çıkarılarak yerine “Adli Emanet’in 2007/564 sırasında kayıtlı bulunan ve suçta kullanılmayan, yasak niteliğe de haiz olmayan bir adet bıçağın sahibi sanığa iadesine” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3888, Karar No: 2015/14029, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3888 E.  ,  2015/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2012/28-2013/104

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24135, Karar No: 2015/12587, Tarih: 25.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24135 E.  ,  2015/12587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında gerekçeleri açıklanmak suretiyle temel hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunduğu halde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamış, tayin olunan hapis cezalarının uzun süreli olması nedeniyle adli para cezasına çevirme olanağı bulunmadığından ve uzun süreli hapis cezası paraya çevrilmediğinden tebliğnamede yer alan düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'in, bir nedene dayan- mayan, sanık ...'nın suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5934, Karar No: 2022/2415, Tarih: 17.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5934 E.  ,  2022/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19.HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 21. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi'nin sahibi olduğunu, Kuruma 1 adet sahte reçete fatura etmesi neticesinde kurumun zarara uğratıldığının bildirildiğini, hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 5.3.10 ve 4.3.6. maddeleri uyarınca Kurumca 42.108,20 TL cezai şart ve 4.210,82 TL reçete bedeli tahsili ile uyarı cezası işlemi uygulandığını, ancak sahte reçete tanzim edilmesi eylemi ile bir ilgisinin olmadığını, protokol hükümlerine uygun davrandığını beyanla Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı eczacının da sahte reçete ile dolandırılmış olduğundan, kendisinden reçete bedelinin 10 katı para cezası tahsil edilmesi ve hakkında uyarı cezası verilmesi işlemlerinin yerinde olmadığı kanaatine varılmakla birlikte, ilaç bedelinin kuruma fatura edilmiş olması ve eczacının bu işlemi gerçekleştirirken ilacı alan kişinin kimliğini kontrol etmemesi nedeniyle ilaç bedeli ile sorumluluğunun bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne, davacının cezai şart ve faizi ile bir kez yazılı uyarı yönünden borçlu olmadığının tespiti, 4.210,82 TL fatura bedeli ve faizi ile borçlu olmadığı yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir (HMK.nun 326.maddesi). Bu genel kural, haksız davranışı ile uyuşmazlığa sebebiyet veren bir kimsenin, haksız davranışlarının bütün sonuçlarından, bunları önceden bilmesi mümkün olsun veya olmasın, sorumlu tutulmasını gerektiren hukukun genel ilkelerine dayandırılmaktadır. Davanın kısmen kabul kısmen reddi halinde sadece davanın kabul edilen kısmı üzerinden harç hesabı yapılarak bir karar verilmelidir.