muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16839, Karar No: 2023/11728, Tarih: 27.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/16839 E.  ,  2023/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine 08.07.2014 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

B. Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2023 tarihli ve 2020/18853 Esas, 2023/2238 Karar sayılı kararı ile;

"1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08.07.2014" yerine, "06.06.2014" olarak yazılması,

2. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandıktan sonra Samsun Kamu Hastahaneleri Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edilen sanığın 26.12.2014 tarihinde idrar tahlil sonucunda THC pozitif tespit edilerek tedavisinin olumsuz sonuçlandığı gerekçesi ile dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedenleriyle 10.03.2016 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/345 Esas, 2023/671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kararı ile ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmü onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın hukuk ve yasaya aykırı olması nedeniyle kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmü onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın hukuk ve yasaya aykırı olması nedeniyle kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, Emniyet Müdürlüğü Narkotik Şube görevlileri tarafından yapılan istihbari çalışmalarda Şafak Şimşek isimli şahsın evinde uyuşturucu madde bulundurduğu yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, 06.06.2014 günü Savaş Şimşek'in evinde yapılan aramada, bir miktar esrar maddesi ile hassas terazi bulunarak el konulduğu, Savaş Şimşek hakkında yapılan soruşturma kapsamında ele geçirilen maddelerin bulunduğu ambalajlar üzerinde yapılan parmak izi incelemesinde sanık ...'ün parmak izinin tespit edildiği, sanık ...'ün 08.07.2014 tarihinde alınan idrar tahlil raporunda, THC değerinin pozitif çıktığının belirlendiği, Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün ve Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazı cevaplarından sanık hakkında daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında, hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirleri infaz dosyalarının kapatıldığı, son kapatılan denetimli serbestlik dosyasının tarihinin 29.07.2013 olduğu, sanığın yürütülen soruşturma neticesinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 04.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın denetim süresi içerisinde Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edildiği, aldırılan 26.12.2014 tarihli idrar tahlil raporunda, THC değerinin pozitif çıktığının belirlendiği, sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra, 26/12/2014 tarihinde uyuşturucu madde kullanarak üzerine atılı suçu işlediğinin, sanık ikrarı, idrar tahlil raporları, arama el koyma tutanağı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün yazı cevabı ve Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazı cevabı ile bozma ilamı doğrultusunda yapılan değerlendirmede sanığın eylemi sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozma kararı sanık lehine olsa dahi, bozmadan sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece sanığa duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, duruşmadan haberdar olmasının sağlanması gerekmekte olup, somut olayda, bozma sonrasında, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığa çıkartılan davetiyenin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığa usulüne uygun tebliğ yapılmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/345 Esas, 2023/671 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27359, Karar No: 2023/3319, Tarih: 27.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/27359 E.  ,  2023/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2011 tarihli ve 2011/73 Esas, 2011/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci ile 52 inci, 53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 60,0 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 06.12.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın, Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.01.2013 tarihli ve 2012/51 Esas, 2013/8 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 03.04.2012 tarihinde işlediği, nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 24.12.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/118 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkındaki hüküm açıklanarak, dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci ile 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.05.2019 tarihli ve 2019/2120 Esas, 2019/4922 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/137 Esas, 2020/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci ile 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hileli davranışın bulunmadığına, suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmek üzere kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, kolay kandırılabilen bir yapıya sahip olup, evli olan katılan ... ile mağdur ...'ı katılanın bu durumunu gizleyerek evlenmeleri için tanıştırdığı, mağdur ve katılanın birlikte yaşamaya başladıkları, katılan ...'nın bir süre sonra evden ayrıldığı, mağdurun gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında vermiş olduğu beyanlarında katılan ...'nın mağdur ile birlikte yaşamaya devam etmesi halinde sanığa 1.000,00 TL para vereceğini taahhüt ettiği, ancak bu eylemin ...'nın mağduru terk etmesi ile teşebbüs aşamasında kaldığı, bu surette herhangi bir menfaat temin edemediği belirtilerek dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. 26.08.2019 tarihli uzlaştırma raporunda uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiştir.

3.Mahkemece, sanık savunması, mağdurun beyanı, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ile tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın dolandırıcılık suçuna ...'nın bekar olduğu ve evlenmeye müsait olduğu yönündeki bir takım hileli davranışları ile teşebbüs ettiği gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "2011" olarak yanlış gösterilen suç tarihinin şikâyetçinin 06.07.2011 tarihli soruşturma ifadesinde olayın beyanından 2 ay önce gerçekleştiği beyan etmesi karşısında "Mayıs 2011" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli, 2019/137 Esas, 2020/57 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli, 2019/137 Esas, 2020/57 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11915, Karar No: 2012/12126, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11915 E.  ,  2012/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan (üçer kez) sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2011 gün ve 2008/262 Esas, 2011/66 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mahkemece yokluğunda verilen 08.04.2011 tarihli gerekçeli hükmün, sanık ...'ye tebliği için dosyadaki adresi itibarıyla çıkartılan tebligatın dağıtıcı tarafından 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre, 02.06.2011 günü tebliğ edildiğinin bildirilmesine karşın, tebligat parçasında sanığın çarşıya gittiğinden bahisle evrakın mahalle muhtarına bırakılarak komşusuna haber verildiği yazılmış ise de, haber verilen komşunun açık kimliğinin tebligat evrakına yazılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmakla, anılan hükümden sonradan haberi olan sanık ...'nin 06.10.2011 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinine ilişkin gerekçe dosya içeriği itibarıyla oluşa uygun olup, usul ve kanuna uygun bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4739, Karar No: 2019/7463, Tarih: 02.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4739 E.  ,  2019/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık Barboros İçitemiz'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-d, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 1 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile ile cezalandırılmasına dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2013 tarihli ve 2012/424 esas, 2013/551 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/05/2019 gün ve 94660652-105-16-6864-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2019 gün ve 2019/54882 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece... A.Ş. ve... A.Ş.'ye yönelik eylemleri nedeniyle sanık hakkında hakkında iki kez 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d. maddesi gereğince temel adlî para cezasının 90 gün adlî para cezası olarak belirlenip, anılan Kanun'un 43/1. ve 62/1 maddeleri uyarınca 1/4 oranında artırım ile 1/6 oranında indirim yapılarak 93 gün adlî para cezası yerine, 100 gün adlî para cezasına hükmedilmesini müteakip, hükmedilen adlî para cezasının 52/2. madde gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası üzerinden hesap edilmek suretiyle, sonuç ceza olarak 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında katılanlar ... A.Ş. ve ... A.Ş' ye yönelik nitelikli dolandırıcılık eylemlerinden dolayı hükümlerin kurulması sırasında; temel cezanın belirlenmesinden sonra artırım ve indirim maddeleri uygulanırken hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 13/11/2013 tarih ve 2012/424 esas, 2013/351 karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında Türkcell A.Ş' ye yönelik gerçekleştirdiği eylemlerinden dolayı verilen mahkumiyet hükmü ile ... Telekom A.Ş ile ...A.Ş'ye yönelik gerçekleştirdiği eylemlerinden dolayı verilen hükümlerde yer alan adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından tamamen çıkartılarak yerlerine: ''sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1.d maddesi gereğince 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasından sonra, aynı Kanun'un 43/1 maddesi uygulanarak cezasından 1/4 oranında arttırım yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılması ve aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 93 gün adli para cezası ile cezalandırılması, aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek suretiyle netice olarak 1860 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' şeklinde belirtilerek, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.