muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22149, Karar No: 2016/5341, Tarih: 23.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22149 E.  ,  2016/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

....İşletme Müdürlüğünde kargo toplama ve boşaltma bölümünde işçi olarak çalışan sanığın ....firmasına ait kargoların boşaltılması sırasında içerisinde bir çift ayakkabı bulunan paketi alması biçiminde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin, TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 142/1-a maddesi uygulanmak suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13887, Karar No: 2013/22154, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13887 E.  ,  2013/22154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında davalılardan ... ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılardan ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen ........2013 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ...... ile aleyhlerine temyiz olunan davacılar ve davalı ... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davalı ... vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı ve davalı ... ile ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... ve ... hakkında açılan davanın Husumet yokluğu nedeniyle reddine Davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapora göre; Dava konusu taşınmazın .../1000 ölçekli imar planında çok küçük bir kısmının konut alanı olarak ayrıldığı, kalan kısmının ise ... dere koruma kuşağında, ... m’lik yapı yaklaşma mesafesi içinde kaldığı, taşınmazın ...,27 m2’lik bölümüne Papatya sokağa dahil edilmek üzere yol ve kaldırım olarak fiilen el atıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve fiilen el atılarak yol durumuna dönüştürülen bölümün bedelinin davalı ...’ndan tahsili ile 4721 sayılı TMK’nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

...) ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği, imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu taşınmazın fiilen el atılmayan ancak, ... dere koruma kuşağında, ... m’lik yapı yaklaşma mesafesi içinde kalan bölümüne ilişkin davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, bu kısma yönelik dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkemece verilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, ........2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.

Dava, kamu hizmetine tahsis edilen taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne hükmolunmuş ve Dairenin çoğunluk görüşü doğrultusunda davaya idari yargıda bakılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de bu görüşün yerinde olmadığı kanaatindeyiz. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın davalı idarece fiilen el atılmadığı, ancak imar planında çok küçük bir kısmının konut alanı olarak ayrıldığı, kalan kısmının ise ... dere koruma kuşağı olarak kamu hizmetine tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

6830 sayılı, 2942 sayılı ve bunu değiştiren 4650 sayılı Kamulaştırma Kanunlarında kamulaştırmasız el atma ile ilgili düzenlemeler bulunmamaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın davalı idarece fiilen el atılmadığı, ancak imar planında çok küçük bir kısmının konut alanı olarak ayrıldığı, kalan kısmının ise ... dere koruma kuşağı olarak kamu hizmetine tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

6830 sayılı, 2942 sayılı ve bunu değiştiren 4650 sayılı Kamulaştırma Kanunlarında kamulaştırmasız el atma ile ilgili düzenlemeler bulunmamaktadır.

Kamulaştırmasız el atma ....05.1956 gün ...-... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile hukuk sistemimizde düzenlenmiştir. Bu kararla; taşınmazına kamulaştırmasız el atılan kişinin kamu tüzel kişiliğine karşı meni müdahale (el atmanın önlenmesi) davası açabileceği, ya da fiili duruma razı olarak kamu tüzel kişiliğine karşı mülkiyet hakkının devrine karşılık taşınmaz bedelinin tahsili istemli dava da açabileceği kabul edilmiştir.

İçtihadı Birleştirme kararının yol göstericiliği ile uzun yıllar fiili el atmalarda el atmanın önlenmesi ve taşınmaz bedelinin tahsili davaları Dairemizce çözümlenmiştir.

Anayasanın 38. maddesi mülkiyet hakkını korumaktadır. Mülkiyet hakkı ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılabilir (35/...). Bu da Anayasanın 46. maddesinde düzenlenen kamulaştırma yoluyla mümkündür.

Görüldüğü gibi Anayasamız kamulaştırmasız el atmayı düzenlememiştir.

Yasalarımıza “kamulaştırmasız el atma” kavramı 5999 sayılı Kamulaştırma Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin kanun ile 30.06.2010 tarihinde 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici .... madde ile girmiştir. Maddenin başlığı “ Kamulaştırmasız el koyma sebebiyle tazmin” olup, 09.....1956 tarihi ile 04.....1983 tarihi arasında “ fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara; kısmen veya tamamen irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle malik tarafından ilgili idareden tazminat talebinde bulunulması” halinde izlenecek yasal prosedür düzenlemiştir.

Yargıtay HGK’nun ........2010 gün ve 2010/...-662-651 sayılı kararında açıklandığı üzere uzun yıllar kamu hizmetine tahsis edilen ancak amacın fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı idarenin, malikin taşınmaz üzerindeki tasarruf hakkını belirsiz bir süre için kullanılamaz hale getirdiği, dolayısıyla malikin taşınmazdan mülkiyet hakkının özüne uygun şekilde yararlanma olanağı kalmadığı, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkının hukuksal bir nedene dayanılmadan idarece engellendiği kuşkusuzdur.

.

.

Malikin taşınmaz üzerindeki egemenliği hukuk düzeninin sınırları içinde üçüncü kişilere karşı korunmuş ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesinde malike, hukuka aykırı olarak müdahalenin önlenmesini isteme hakkı tanınmıştır. Bir kişinin taşınmazına eylemli olarak el atıp tamamen veya kısmen kullanılmasına engel olunması ile imar uygulaması sonucu o kişinin mülkiyetinde olan taşınmaza hukuken kullanmaya engel sınırlamalar getirilmesi arasında sonucu itibari ile bir fark bulunmamakta her ikisi de kişinin mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonucu doğurmaktadır.

Bundan da öte; programa alınmayarak amacın fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı İdarece, pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis etmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği; bu haliyle idarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip bulunan kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığı için yeterli bulunduğu muhakkaktır.

....02.1959 gün ve 1958/...-1959/... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre de; idarenin kamulaştırma yapmaksızın mülkiyet hakkına müdahale ederek taşınmazın aynına el atması durumunda uyuşmazlıkların adli yargıda görülmesi gerekir.

5999 ve 6487 sayılı Yasalarda düzenlenen ve Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici .... madde bir tasfiye yasasıdır. 1956-1983 tarihleri arasındaki uyuşmazlıkları düzenlemektedir.

6487 sayılı Yasanın metni 5999 sayılı Yasa ile aynıdır. Aynı olan metne eklemeler vardır. Her iki metinde de fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin düzenleme getirilmektedir.

5999 ve 6487 sayılı Yasalar ile geçici .... madde olarak yapılan ekleme Kamulaştırma Kanununa girdiğine göre 2942 sayılı Yasanın yetkili ve görevli mahkeme ve yargılama usulü başlığını taşıyan 37. maddesi “Bu Kanundan doğan tüm anlaşmazlıkların adli yargıda çözümlenmesi gerekenleri, taşınmaz malın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemelerinde basit yargılama usulü ile görülür.” demektedir. O zaman bu Yasada açıkça “idari yargıda görülür” şeklinde düzenlenmeyen uyuşmazlıklar, Adli Yargıda taşınmazın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görülecektir.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun, 09.....1956 ile 04.....1983 tarihleri arasında, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ile ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içeren geçici .... maddesinde, ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile “… uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarih ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra, idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanır.” Hükmü

.

.

getirilmiş ise de sözü edilen geçici yasa hükmü, 09.....1956 ile 04.....1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili olup, idari yargıda görülebilecek işleri de, 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemlerle sınırlamıştır.

Taşınmaz maliki, 3194 sayılı İmar Kanununa göre, idarenin yaptığı eylem ve işleme karşı idari yargılama usulü çerçevesinde, işlemin iptali için bir dava açabilecektir. Bu düzenleme taşınmaz bedelinin tahsiline dönük olarak açılacak davaların, idari yargıda görüleceği şeklinde bir hüküm içermemektedir.

Bundan ayrı Anayasa Mahkemesinin 25.09.2013 gün ve 2013/93 esas, 2013/101 sayılı ilamı, Anayasanın 153. maddesi kapsamında bir iptal kararı olmayıp, kurumları bağlayıcı nitelikte değildir.

Bu durumda, kamulaştırma yapmaksızın suskun ve pasif kalmak ve işlem tesis etmemek veya eylemli olarak el atmak arasında, kullanmaya engel sınırlamalar açısından bir fark yoktur. Mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonuç doğmaktadır.

Sonuç olarak taşınmaza el atılmamış olsa bile;

...)6487 sayılı Yasanın .... maddesi, 09.....1956 ile 04.....1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarla ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içerdiğinden, daha sonraki uyuşmazlıklara uygulanamıyacağı;

...)6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici .... maddesinin .... fıkrasındaki açıklamada; taşınmaz bedelinin tahsili davalarının da İdari Yargıda görüleceğine dair hüküm bulunmaması nedeniyle, bu davalarda da Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi uyarınca adli yargının görevli ve yetkili olacağı;

...)....05.1956 gün ...-... sayılı; ....02.1959 gün 1958/... – 1959/... sayılı; İçtihadı Birleştirme ve HGK'nun ........2010 gün ve 2010/662-651 sayılı kararları gözönüne alındığında da, Adli Yargının görevli olacağı gerekçesiyle, çoğunluk kararının .... bendine katılmıyor ve Adli Yargının görevli olduğunu bu nedenle işin esası incelenerek karar verilmesi gerektiğini düşünüyoruz. ........2013
Yargıtay — Esas No: 2016/9449, Karar No: 2017/2971, Tarih: 11.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9449 E.  ,  2017/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin takibe konu senette borçlu şirket kaşeleri üzerinde imzalarının bulunduğunu, alacaklı davalı kaşe üzerinde atılı ikinci imzayı esas alarak ve sonradan müvekkilin bilgisi ve onayı olmadan ismini yazmak suretiyle davacıyı şahsen borçlu kıldığını ve takibe dahil ettiğini, borçlu şirket temsilcisinin imzaladığı senetteki bu imzalardan şahsen sorumlu olabilmesi için borçlu şirket kaşesi dışında senet üzerinde açığa atılmış bir imzanın bulunması gerektiğini ileri sürerek takip konusu yapılan 45.000,00.-TL bedelli 30/01/2011 vade tarihli senetten dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine,senedin iptaline ve %20 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bononun borçlu kısmına sanki şirketin yetkilisiymiş gibi kaşe vurarak imzaladığını, kefil kısmını da kendi ad ve soyadını yazarak karşısına imzasını attığını, imzanın üzerine şirket kaşesini basmak suretiyle hileli davrandığını, icra takibi başlattıktan bir süre sonra davacının bankasına ait kendi hesap numarasından bizzat vekil olarak kendi hesabına 7.000,00. TL ödeme yaptığını, bu ödemelerin icra dosyasına bildirildiğini, davacının borcu kabul ederek kısmi ödemeler yaptığını ve ardından borca itiraz etmesinin iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; takibe konu bononun ödeyecek kısmında ayrı ayrı iki imza bulunduğu, bononun geçerli olması için tek imzanın yeterli olduğu, şirketin de tek imza ile temsil edildiği, ikinci imzanın gereksiz olduğu, itiraza uğramayan imza karşısında isim yazmasının ya da yazmamasının önemli olmadığı, bononun geçerliliğini etkilemediği ve davacının şirket yetkilisi olmadığı halde şirket adına imza atmış olsa bile kanunen yetkili olmaması nedeniyle borçtan ve dolayısı ile bonodan şahsi sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davacının temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle TTK 678 md uyarınca davacının imzası bulunan senette şahsen sorumlu olacağının anlaşılmasına göre delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyizi yönünden;

Dava değeri üzerinden nispi oranda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu oranda vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir

2-Davalının temyizi yönünden;

Dava değeri üzerinden nispi oranda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu oranda vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir

SONUÇ :Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1999, Karar No: 2023/11179, Tarih: 18.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/1999 E.  ,  2023/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık ... ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle Dairemizin 03.08.2023 tarihli, 2022/1999 Esas, 2023/42 Değişik İş Karar No'lu ara kararı ile temyiz isteminden vazgeçme nedeni ile dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verildiği anlaşıldığından temyiz incelemesi sanıklar ...'nın temyiz talebine hasren yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/365 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/38 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/38 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/487 Esas, 2018/540 Karar sayılı kararı ile sanıklar Özgür, Ahmet, Mustafa için uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar Ahmet, Özgür ve Mustafa hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/378 Esas, 2019/2504 Karar sayılı kararı ile sanıklar Mustafa, Ahmet ve Özgür hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozma üzerine yapılan yargılamada; İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/38 Esas, 2021/224 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci

maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar Ahmet, Özgür ve Mustafa hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/2484 Esas, 2021/2190 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, sanıklardan Ahmet ve Özgür'ün etkin pişmanlıktan yararlanmak için sanığın ismini verdiklerine, sanık ev aramasında uyuşturucu madde bulunmadığına, parmak izi tespit edilemediğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü