muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4755, Karar No: 2012/9473, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4755 E.  ,  2012/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.05.2010 tarih 2010/5216 - 6000 sayılı bozma kararında “ Mahkemece; bilirkişi rapor ve krokisinde (A, B2, C3 ve D1) ile işaretli bölümlerin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği gerekçesiyle, bu bölümlerin orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanaklara askı ilân tarihinden itibaren 6 aylık süre içinde HAK SAHİBİ gerçek ve tüzel kişilerin dava açabilecekleri düzenlenmiştir. Ayrıca, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde, aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle kuru toprakta 100 dönüm taşınmaz edinilebileceği hükmü bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Çivi köyünde 2134 parsel numarasıyla belgesizden 95228.30 m2 taşınmaz davacı adına tesbit edilmiştir. Davacının buna göre edinebileceği en fazla taşınmaz miktarı 4771.70 m2 olduğuna göre, davacının hak sahibi olduğu yani, orman kadastrosuna itiraz davasında orman sınırları dışına çıkarılmasını isteyebileceği miktar bununla sınırlıdır.

Bu nedenle, mahkemece; davacı tarafından mahkemenin 2007/295 sayılı dava dosyasında açtığı orman kadastrosuna itiraz davası ile aynı çalışma alanında başkaca açmış olduğu orman kadastrosuna itiraz davası bulunmakta ise, bu davalar birleştirilip; davacıya seçim hakkı kullandırılarak, gösterilen kesimden 4771.70 m2 bölüm yönünden davanın kabul edilmesi, fazlası yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu ” gereğine değinilmiştir.

Bozma kararından sonra kadastro mahkemesinin 2011/65 esas sayılı dava dosyası, bu dava dosyasıyla birleştirilmiş olup; 2011/65 esas sayılı dava dosyasıyla, davacının Taşlıburun mevkiinde 28545,67m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman sınırları içine alındığını, oysa, orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak orman kadastrosuna itiraz davası açtığı ve mahkemenin davanın kabulü ile 28545,67 m2'lik kısmın orman sınırları dışına çıkarılmasına dair verdiği kararın, 20. Hukuk Dairesinin 05.05.2011 tarih ve 2011/6165-5674 sayılı ilamıyla bozulmuş olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra ;

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra ;

-Davanın kısmen KABULÜ ile; Yargıtay bozma ilamı uyarınca yapılan yargılamada davacının kazanabileceği miktarın 4.771,70 m² olduğu anlaşılmakla, davaya konu Çivi köyü Tosbaini mevkiine kain fen bilirkişisi İsmet GÜNAY'ın 27/12/2011 tarihli rapor ve ekli krokisinde (A1) harfi ile mavi ve turuncu renkli kalemle taralı olarak gösterilen 4.771,70 m² yüzölçümlü taşınmazın orman tahdidinin iptali ile davaya konu (A1) harfi ile gösterilen kısmın ORMAN SAYILMAYAN YER OLARAK tesbitine,

- Fen memuru bilirkişi İsmet GÜNAY'ın 27/12/2011 tarihli rapor ve ekli krokisinde (A2) harfi ile gösterilen 15.139,72 m²'lik taşınmaz ile İsmet GÜNAY'ın 11.05.2010 tarihli rapor ve ekli krokisinde (B2) harfi ile gösterilen mavi renkli kalemle boyalı 43.125,91 m² yüzölçümlü taşınmaz, (C3) harfi ile gösterilen ve mavi renkli kalemle boyalı 10.371,75 m² yüzölçümündeki taşınmaz, (D1) harfi ile gösterilen ve mavi renkli kalemle boyalı 8.189,14 m² yüzölçümündeki taşınmaz,

2012/4755-9473

(B1) harfi ile gösterilen 32.699,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz, (C1) harfi ile gösterilen 13.906,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz, (C2) harfi ile gösterilen 3.057,70 m² yüzölçümündeki taşınmaz ve (D2) harfi ile gösterilen 4.126,66 m² yüzölçümündeki taşınmaz ile ilgili davanın miktar fazlalığı olduğu, bu nedenle daha fazla hak talep edemeyeceği dikkate alınarak bu taşınmazlarla ilgili davanın REDDİNE,

- Teknik bilirkişi İsmet GÜNAY'ın 11.05.2010 tarihli rapor ve ekli krokisinde (B2), (C3), (D1), (C1), (C2), (D2) ve (B1), ayrıca 27/12/2011 tarihli rapor ve ekli krokisinde (A2) harfleriyle gösterilen taşınmazların ORMAN SAYILAN YERLERDEN OLDUĞUNUN tesbitine,

- BİRLEŞEN 2011/65 ESAS 2011/68 KARAR sayılı DAVA YÖNÜNDEN;

Fen memuru bilirkişi İsmet Günay'ın 11/05/2010 tarihli rapor ve ekli krokisinde kırmızı renkli kalemle çizilerek ve boyanarak gösterilen Çivi Köyü Taşlıburun mevkiinde kain 28545,67 m² yüzölçümündeki taşınmazın, davanın miktar fazlalığı olduğu, bu nedenle daha fazla hak talep edemeyeceği dikkate alınarak bu taşınmazlarla ilgili davanın REDDİNE, teknik bilirkişi İsmet GÜNAY'ın 11.05.2010 tarihli rapor ve ekli krokisinde kırmızı renkli kalemle çizilerek ve boyanarak gösterilen Çivi Köyü Taşlıburun mevkiinde kain 28545,67 m² yüzölçümündeki taşınmazın ORMAN SAYILAN YERLERDEN OLDUĞUNUN tesbitine,

- Davacının tescile yönelik talebi ile ilgili davanın görev yönünden reddine, mahkememizin tescil yönünden GÖREVSİZLİĞİNE,

karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

- Davacının tescile yönelik talebi ile ilgili davanın görev yönünden reddine, mahkememizin tescil yönünden GÖREVSİZLİĞİNE,

karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, mahkemece davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hükmün 7. bendinin 6. fıkrasında davalı ... İdaresi kendini vekil ile temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Yasanın 31/2 maddesi gereğince tayin ve takdir olunan 250.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... İdaresine verilmesine; yine, hükmün 7. bendinin 7. fıkrasında davalı Hazine kendini vekil ile temsil ettirdiğinden, 3402 sayılı Yasanın 31/2 maddesi gereğince tayin ve takdir olunan 250.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine karar verilmiş olup; davacı tarafından aynı nedene dayanılarak davalı ... Yönetimi ve Hazine aleyhine dava açılmış olup avukatlık asgari ücret tarifesinin 3/2. maddesi gereğince birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, red sebebi ortak olan davalılar lehine tek avukatlık ücretine hükmedileceğinden ve mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu husus, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 7. fıkrasının 6. ve 7. bentlerinin tamamen kaldırılarak, bunun yerine “ Davalı Hazine ve davalı ... İdaresi kendini vekille temsil ettirmiş olduğundan, 3402 sayılı Yasanın 31/2 maddesi gereğince tayin ve takdir olunan 250.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... İdaresi ve Hazineye verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'a yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 26/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5825, Karar No: 2015/25476, Tarih: 15.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5825 E.  ,  2015/25476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Müştekinin borçlu olarak belirtildiği bononun sanık tarafından borcuna karşılık ...'a verdiği olayda; şikayetçinin yapılan icra takibinde borca itiraz etmesi, alınan beyanında senetteki borçlu imzasının kendisine ait olmadığını ifade etmesi, sanığın da suça konu bonoyu kendisinin düzenlediğini savunması karşısında tebliğnamedeki imza incelemesi gerektiğine yönelik eksik inceleme düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Belgede sahtecilik suçlarında suçun konusu belge olup korunan hukuki yarar kamu güvenidir ve suçun geniş anlamda mağduru toplumu oluşturan bireylerdir. Nitekim belgede sahtecilik suçlarına ilişkin TCK'nun 204-212. maddeleri Kanunun Kamu Güvenine Karşı Suçlar bölümünde yer almaktadır. Bununla birlikte belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle haksızlığa uğrayan gerçek ve tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkündür. Belgede sahtecilik suçunun işlenmesi nedeniyle farklı kişilerin çıkarlarının zedelenmiş olması suçun bu öncelikli niteliğini değiştirmeyeceği gibi zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına da engel değildir. Bu açıklamalara göre somut olayda; sanığın ... sahibi ...'a borcuna karşılık sonradan borçlusu ... olan 15.02.2009 tanzim tarihli iki adet sahte senet düzenleyip verdiği; mahkemece aynı sanık hakkında aynı şirkete borcunu ödemek için müşteki ... adına düzenlenen 15.04.2009 tanzim tarihli sahte senet ile ilgili Dairemizin 2013/5821 Esasına kayıtlı ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/151 Esas 2010/312 Karar sayılı dosyasında 08.07.2010 tarihli iddianame ile açılan kamu davalarının ayrı ayrı görülerek sanık hakkında iki ayrı suçtan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla; bir suç işleme kararının icrası kapsamında, iki farklı gerçek kişiye ait olan çeklerin aynı anda şirkete verilmesi halinde eylemin 5237 sayılı Yasanın 43/2. madde kapsamında; farklı zamanlarda verildiğinin tespiti halinde ise TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suçun oluşacağı cihetle; sanığın suça konu belgeleri aynı veya farklı tarihlerde verip vermediği müşteki şirket yetkilisinden sorulup Dairemizin 2013/5821 Esasına kayıtlı olarak incelenip 15.04.2015 tarihli ilamla bozulmasına karar verilerek mahalline gönderilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/151 Esas 2010/312 Karar sayılı dosyasıda birleştirilerek, sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4908, Karar No: 2025/3200, Tarih: 08.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4908 E.  ,  2025/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/609 Esas, 2024/1078 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/37 E., 2021/289 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, diğer ortakların davacının kardeşleri olan ... ve ... olduğunu, şirketin kuruluşundan bu yana aktif olmadığı, yine davacının dava dışı ortak ... tarafından şirketteki hisselerini satmak istemesi ve taşınmazlarla ilgili girişimde bulunması halinde kör bıçakla kesilmekle tehdit edildiğini, davacının da bulunduğu mesajlaşma grubunun isminin hakaret içeren şekilde değiştirildiğini, ileri sürerek müvekkili ...'ın davalı şirket ortaklığından çıkmasına, şirketin özvarlıklarının tespiti ile müvekkilin %33 hissesi bulunduğunun dikkate alınmasına, şirketin "karar tarihine en yakın tarihteki gerçek" mal varlığı üzerinden ortaklıktan çıkma payının belirlenmesine, fazlaya ilişkin tüm hak ve alacaklarının saklı tutmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte ileride artırılmak üzere şimdilik 30.000,00 TL'nin müvekkiline ödenmesine, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 638. maddesinin ikinci fıkrasına göre sair tedbirlerin alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kötü niyetli olduğunu, şirketin düğün salonu işletmek amacıyla kurulduğunu, düğün salonu için kullanılacak davacının ve dava dışı ortakların babası olan ...’e ait taşınmazların, ...’in vefatı üzerine davacının taşınmazların satışına onay vermemesi nedeniyle satılamadığını, şirketin bu nedenle düğün salonunu inşa edemediğini, mesajlaşmadaki tehdidi şirket ortağının bir anlık sinirle söylediğini, bunun nedeninin de davacının hareketleri olduğunu, davalıya ait taşınmazın da dava dışı anne ...’den üzerine düğün salonu yapılması için teminat senedi karşılığında alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirket ortaklarının kardeş oldukları, şirketin babalarının isteği ile kurulduğu, şirketin amacının annelerinden devraldıkları arazi üzerine babalarına ait dairelerin satışından elde edilecek para ile düğün salonu inşa edilerek işletilmesi olduğu ancak babalarının bu aşamada vefatı nedeniyle işlerin yarım kaldığı, babaları vefat ettikten sonra davacının ortaklıktan vazgeçtiği ve bu sebeple aralarında anlaşmazlıklar yaşandığı, şirketin henüz yatırım aşamasında olduğu halde davacının kendi davranışları ile şirketin amacının gerçekleşmesini engellediği, sonrasında da işbu davayı açtığı, bu nedenle iyi niyetli olmadığı, daha önce kabul ettiği şartlarda şirkete ortak olduktan sonra babalarının vefatından sonra davacının babalarından kalan malların satılmasını istemeyip şirketin yatırımlarını yapmasına engel olmaya çalıştığı ve sonrasında davalı şirket müdürü ile aralarında yaşanan tartışmayı haklı sebep olarak ileri sürerek ortaklıktan çıkmak istediği, bu durumun hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu, dolayısıyla davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların babalarından kalan bağımsız bölümlerin inşaat maliyeti için satışını engelleyerek şirketin amacını gerçekleştirmesine engel çıkaran davacının, bu durumun ortaya çıkmasından sonra meydana gelen olaylara haklı neden olarak dayanmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırılık teşkil edeceğinden mahkemece davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, şirket mal varlığının eksiltilmeye çalışıldığı, şirket kayıtlarının usulsüz tutulduğu, usulsüz kararlar alındığı yönündeki iddialar bakımından ise İlk Derece Mahkemesi önünde ileri sürülmedikleri nazara alındığında anılan hususlarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 357. maddesinin birinci fıkrası hükmü gereğince bu hususlarda bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket ortaklığından çıkma ve çıkarılma payına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31359, Karar No: 2018/8669, Tarih: 11.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31359 E.  ,  2018/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4233, Karar No: 2014/13733, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4233 E.  ,  2014/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/7368, Karar No: 2025/8048, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/7368 E.  ,  2025/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/368 E., 2024/606 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/304 E., 2024/8 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis tedavisinde kullanılan "Elexacaftor/Tezacaftor/Ivacaftor ve Ivacaftor" etken maddeli "Trıkafta" adlı ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis hastalığının tedavisinde kulanılacak/kullanılan ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk