muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12287, Karar No: 2015/11462, Tarih: 03.11.2015

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sürastarya ücretinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin olup, sürastarya ücreti, taşıyanın yükleme ve boşaltma faaliyetleri sırasında bekleme yükümlülüğünün bir miktar uzatılması karşılığında yapılan bir ödeme, diğer bir ifadeyle taşıtana ait sözleşmeden doğan bir edimdir. Dolayısıyla bu ücret taşıyana gemisini sürastarya süresi sırasında da ilgili faaliyetler için hazır bulundurulması karşılığında ödenen bir ücret olup, kanun tarafından düzenlenen, ancak ödeme sebebini sözleşmedeki tarafların iradelerinden alan bir özellige sahiptir. Tarafların sözleşmede herhangi bir şekilde sürastaryadan bahsetmemeleri halinde söz konusu sürenin sözleşme bakımından işleme imkanı bulunmamaktadır. Dolayısıyla sürastaryadan bahsedebilmek için tarafların en azından sözleşmeye sürastarya ücreti koymaları gerekir. Buna karşılık sözleşmede sürastarya

kevramından hiç söz edilmemekte ise, bu tarafların aralarında anlaşarak starya süresinden sonra bekleme sürelerini bitirdikleri anlamına gelmektedir. (Bkz. Doç. Dr. M. Fehmi Ülgener, Çarter Sözleşmeleri, Sayfa 418, 419 )

Bir başka deyişle, sürastarya parasının mahiyeti bir tazminat veya cezai şart değildir. Sürastarya borcunun doğması için sadece taşıtanın navlun sözleşmesinden doğan hakkını kullanması, yani geminin sürastarya süresi zarfında beklemesini talep etmesi yeterlidir. Burada taşıtanın kusurlu olması, akdi ihlal etmesi söz konusu olmadığı gibi taşıyanın da bu sürede geminin beklemesi yüzünden herhangi bir zarara uğramış olması şart değildir. Sürastarya parası, taşıyanın gemiyi yükleme veya boşaltma limanında bir süre daha bekletmesinin karşılığı olan bir ücrettir, tazminat değildir.

Somut olayda, davalı tarafından davacıya navlun faturası düzenlendiği, davacının navlun bedelini ödediği, davacı ile davalı arasında navlun faturası ödenmesi dışında başka bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı, taşımanın fiilen dava dışı ... ... firmasınca yapıldığı, davalı ile ... firması arasındaki sefer çarteri sözleşmesinde sürastarya ücretinin hüküm altına alındığı hususu tartışma konusu değildir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, asıl ve alt navlun sözleşmeleri birbirinden bağımsızdır. Davacı ile davalı arasında sürastarya ücretine ilişkin hüküm bulunan herhangi bir sözleşme bulunmamaktadır. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere sürastarya ücreti talep edebilmek için sözleşmede hüküm bulunması gerekmektedir. Dolayısıyla, sadece davalı ile dava dışı ... arasındaki alt navlun sözleşmesinde sürastarya kararlaştırıldığından, sözleşmenin nispiliği ilkesi uyarınca davacıdan talepte bulunulması mümkün değildir. Davalı, bu durumda olsa olsa varsa zararını davacıdan talep edebilirse de, bu husus ta işbu davanın konusu değildir. Nitekim, davadan sonra yürürlüğe giren 6102 Sayılı TTK'nun 1155. maddesinde de bu durum açıkça hüküm altına alınmıştır.

Ayrıca, mahkeme gerekçesinde sürastarya alacağının doğumu ve miktarına ilişkin olarak ihtilaf bulunmadığı belirtilmiş ise de, davacı taraf gemi raporunu ibraz ederek, malın boşaltılmasındaki gecikmenin gemini yük indirme ekipmanlarındaki yetersizlik ve arızadan kaynaklandığı konusunda ciddi itirazlarda bulunduğu halde, anılan iddiaya ilişkin olarak gerekli inceleme ve değerlendirme yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda yapılan açıklamalara göre, sürastarya ücretinin taraflar arasında sözleşme ile kararlaştırılmadığı, üst navlun ile alt navlun sözleşmelerinin birbirinden bağımsız olduğu, davalının sözleşmenin nispiliği ilkesi uyarınca davacıdan sürastarya ücreti talep edemeyeceği nazara alınarak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3689, Karar No: 2012/3690, Tarih: 22.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3689 E.  ,  2012/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kusur oranına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Borçlar Kanununun 44/1. maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hâkime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı (illiyet bağı) olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı, davalıya ait ana su borusunun patlaması nedeniyle, işyerini su bastığını, işyeri binası ile işyerinde bulunan ticari emtianın hasar gördüğünü öne sürmüştür. Mahkemece, bilgisine başvurulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, binaya ait mimari projede, bodrum katta kapalı bulunan rögarın aslında pompa ile zemine aktarılacak şekilde gösterilmiş ise de bunun yapılmadığı, davalının hasardan sorumlu olduğu açıklanmış, mahkemece bu rapor benimsenerek, davalı tarafın tam kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Mahkemece, raporda belirtilen, mimari projede bodrum katta kapalı bulunan rögarın aslında pompa ile zemine aktarılacak şekilde gösterilmiş olmasına rağmen bunun yapılmamasının, hasarın meydana gelmesinde veya artmasında davacı açısından müterafik kusur oluşturup oluşturmayacağı araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, dosya yeniden bilirkişi heyetine verilerek, özellikle davacı tarafa somut olayda yükletilmesi gereken müterafik kusur bulunup bulunmadığının saptanması, uzman bilirkişiden yukarıda açıklanan olguları yansıtacak biçimde ayrıntılı ve gerekçeli ek rapor alınması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davalıya iadesine, 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41442, Karar No: 2015/10507, Tarih: 24.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41442 E.  ,  2015/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/164328

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2007/327 (E) ve 2012/81 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 tarih ve 2011/54 Esas sayılı kararı ile 6217 sayılı Kanunun 12 ve 13. maddeleri ile değiştirilen Harçlar Kanununun “IV. Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmının (b) fıkrasının iptaline karar verildiğinden, temyiz harcının yatırılmaması sebebine dayanan redde ilişkin 12.04.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinin mala zarar verme ve yaralama suçlarından verilen beraat ve mahkumiyet kararlarına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

1) Sanık ... hakkında şikayetçi Kaan'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık ...hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın hükümden sonra 25/04/2013 tarihinde vefat ettiği anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemesince araştırılarak kamu davasının TCK'nin 64/1. maddesi gereğince düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,

Esas No : 2014/41442

Karar No : 2015/10507

Tebliğname No : 3 - 2012/164328

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanıklar Alkan, Murat ve Kaan hakkında mala verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa, katılanın aşamalardaki beyanına, 12/01/2006 tarihli olay yeri tespit tutanağı içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı kasten mala zarar verme suçunu işledikleri sabit olmasına rağmen, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Sanık Süleyman hakkında şikayetçi Alkan'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Sanık Süleyman hakkında şikayetçi Alkan'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eylemi sonucu şikayetçinin 2. (orta) derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi hükmü uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa değişikliğinden önceki ve 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip lehe yasa karşılaştırması yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleriyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

E. GÖKCEN

Üye

S. KOCALAR

Üye

Z. TEKİRDAĞ

Üye

O. ATALAY

Üye

F. ARGIÇ

Karşılaştırıldı.SS./TH
Yargıtay — Esas No: 2013/34754, Karar No: 2016/6179, Tarih: 17.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/34754 E.  ,  2016/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın kolluk kuvvetlerince yakalandığında katılana ait çantayı kendisinin aldığını itiraf edip, katılandan yağmaladığı 30.-TL parayı iade ettiği ve katılana ait cüzdanı attığı çöp konteynırının yerini de göstererek katılana ait cüzdanın bulunmasını sağladığı, ayrıca içerisinde katılana ait nüfus cüzdanı, cep telefonu, kol saati ve muhtelif bayan eşyaları bulunan kol çantasının da cadde kenarındaki kaldırım üzerinde ....isimli şahıs tarafından bulunup kolluk kuvvetlerine teslim edildiği, bu suretle sanığın kısmi iadede bulunduğunun anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle katılana, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği hususu sorularak, sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nın 168/3-4. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-T.C.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

3-Uygulamaya göre de, TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli ...'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ... 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5337, Karar No: 2006/12105, Tarih: 15.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5337 E.  ,  2006/12105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılardan ... vekili ile diger davalı tarfından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ...ile davalı ... vek. Av. ..... ve Av. .....' nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Keşidecisi ..., Lehdarı ... olan 25.6.2000 tanzim 25.7.2000 vadeli 23.300.000.000 TL' lik bonoya istinaden lehdar ... 22.1.2003 tarihinde ihtiyati haciz kararı almış ve icra takibi yapmıştır.

Davacı vekili müvekkilinin, dava dışı ...'dan araba aldığını 2.500.000.000 TL'lik ve 3.300.000.000 TL' lik iki bono verdiğini, bono bedellerinin ödendiğini ancak imza yeri yırtılmış başka bir bononun müvekkilin babasına teslim edildiğini imzalı 3.300.000.000 TL' lik bononun yazı ve rakam ile 23.300.000.000 TL' lik bono haline getirildiğini, hem ilk bononun hem davaya konu edilen bononun yazı birliğinin sağlanması için ... tarafından doldurulduğunu, bononun sahte olduğunu belirterek bonu ile borçlu olmadığının tespitini ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin bonoda taraf olmadığını, bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre 3.300.000.000 TL' lik bononun rakam kısmına "2" yazı kısmına "YİRMİ" eklenmek suretiyle ödenen 3.300.000.000 TL' lik bononun 23.300.000.000 TL. üzerinden takibe konulduğunu, davalıların kötüniyetli, olduğunu bu nedenle bononun ve takibin iptaline, %40 tazminatın davalılardan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... tarafında temyiz edilmiştir.

Dosyanın tetkikinde davalılar hakkında Hatay Ağır Ceza Mahkemesi 2005/32 Esas sayılı dosyasında sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmış olup, mahkemece de uzun bir süre ceza davasının sonuçlanması beklenmiştir. Borçlar Kanunu' nun 53. maddesi hükmüne göre ceza mahkemesince saptanacak maddi olgular hukuk hakimini de bağlayacağından ceza davasının sonucu beklenmesinden vazgeçilerek yazılı şekilde hüküm kurulması eksik inceleme niteliğindedir.

Öte yandan davalı... icra takibinin tarafı olmadığı gibi bonoda da bir sıfatı bulunmamaktadır. Bu nedenle bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Öte yandan davalı... icra takibinin tarafı olmadığı gibi bonoda da bir sıfatı bulunmamaktadır. Bu nedenle bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı ... yararına takdir edilen 450.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...' e ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13939, Karar No: 2015/11100, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13939 E.  ,  2015/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... (Kapatılan) 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydına göre ikamet adresinin "2. Kadriye Mah. 688. Sok. No:5 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (Kapatılan) 13. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün yazı cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce "... Köyü .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlü her ne kadar cezaevine grmeden önceki adresini "... Köyü .../..." olarak belirtmişse de; 31.05.2015 tarihli kolluk araştırmasından hükümlünün bu adresten 10 yıl önce ayrıldığı, ... İlçe Emniyet Müdürlğünün 01.06.2015 tarihli tutanağından hükümlünün "2. Kadriye Mah. 688. Sok. No:5 .../..." adresinde ikamet ettiği, ... ili, ... ilçesine geçici olarak gitmesi sebebiyle yerleşmek niyetiyle bulunduğu yerin ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... (Kapatılan) 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (Kapatılan) 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2047, Karar No: 2007/1881, Tarih: 09.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2047 E.  ,  2007/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7705, Karar No: 2018/492, Tarih: 16.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/7705 E.  ,  2018/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Gerekçeli karar başlığında suçun “Kenevir ekme” yerine “Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak” olarak yanlış yazılması,

2- Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12470, Karar No: 2016/16271, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12470 E.  ,  2016/16271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6144, Karar No: 2007/8510, Tarih: 30.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6144 E.  ,  2007/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz edenin sıfatına, temyiz dilekçesinin içeriğine, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 30.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.