muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10692, Karar No: 2016/16322, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10692 E.  ,  2016/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 61.412.00.-TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5926, Karar No: 2021/6040, Tarih: 27.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5926 E.  ,  2021/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile 1479 sayılı Yasa kapsamındaki ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması ile kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). Fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki davada ise, davacının kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ve davalı kurumdan tahsili istemi ile davasını açtığı, yaşlılık aylığına ilişkin herhangi bir uyuşmazlığın bulunmadığı dikkate alındığında, mahkemece karar yerinde ölüm aylığı yerine yaşlılık aylığından bahsedilmesi ile yazılı şekilde avacının kısa vadeli sigorta kolları içerisinde yer alan meslekte kazanma gücü kaybı oranına itirazen dava açtığı ve bu kapsamda davacının talebi ve kısa vadeli sigorta kolları ile ilgili olarak karar verilmesi gereği dikkate alınmaksızın infazda tereddüt oluşturabilecek şekilde, uzun vadeli sigorta kolları içerisinde yer alan maluliyet hükümlerinden bahsedilmesi suretiyle hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. Bendinde yer alan “yaşlılık” ibaresinin silinmesi ile yerine “ölüm” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9496, Karar No: 2021/11655, Tarih: 24.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9496 E.  ,  2021/11655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kullanım kadastrosu sonucunda Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazın 6292 sayılı Yasa uyarınca satışından sonra oluşan tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (5.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6720, Karar No: 2013/16814, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/6720 E.  ,  2013/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı,davalı kuruma teslim ettiği 2009 yılına ait faturalardan 15.03.2012 tarihinde haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek 3917,95 TL alacağına kesinti tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5502 Sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca, davalı kurum harçtan muaftır. Bu nedenle davacıdan alınan peşin ve başvuru harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte acıklanan nedenlerle davalının dıger temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin tamamen hükümden çıkartılarak yerine “Davalı kurum harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin harcın istek halinde ilgiliye iadesine ,davacı tarafından yapılan 21,00TL 3 davetiye gideri ,2 müzekkere 16 TL olmak üzere toplam 37 TL yargılama giderlerinin davalıdan alınarak ddavacıya verilmesine sözlerinin yazılmasına ve teyiz olunan kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 19.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4995, Karar No: 2014/14103, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4995 E.  ,  2014/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2009/784-2013/584

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle maddi tazminat hesabında CSO yaşam tablosuna göre hesap yapılıp Dairemizin kabul ettiği PMF yaşam tablosuna göre hesaplama yapılmasa da tarafların bu yönde temyizi bulunmadığından temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5586, Karar No: 2010/9177, Tarih: 10.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/5586 E.  ,  2010/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Öncek hükmün aynen infazına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05.10.2007 gün ve 1995/919-1995/1558 sayılı ek kararı 29.11.2007 tarihli dilekçeyle sanık savunmanı olarak temyiz eden Av.Muhterem Şerbetçi'nin dosyada vekaletnamesinin onaylı örneği olmadığı, sanığın ilk hükümdeki yargılama sırasında sanık vekili olarak tutanaklarda belirtilmesine karşın bu doğrultuda verilmiş bir kararın bulunmadığı gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/6-13-2007/54 sayı ve 6.3.2007 tarihli kararı da gözetilerek hükmün kesinleşmesiyle gerek zorunlu savunmanlık görevinin gerekse vekalet ilişkisinin son bulması nedeniyle adı geçen savunmanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı ve 05.10.2007 gün ve 1995/919-1995/1558 sayılı ek kararı hükümlü ...'a tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; hükümlü ...'a 05.10.2007 gün ve 1995/919- 1995/1558 sayılı ek kararın CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için ek kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurubileceği ve savunmanın temyizine onay verilip verilmediğinin sorulması için, bu açıklamayı içeren ihtaratlı tebligat yapılarak ,adı geçen hükümlünün başvurması halinde bu husus kendisine sorulup,sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20213, Karar No: 2015/22106, Tarih: 09.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20213 E.  ,  2015/22106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine, ... İş Mahkemesi'nce verilen ilama dayanılarak ilamlı takip başlatıldığı, borçlu Belediye vekili, ilamda alacağın brüt olarak hüküm altına alındığını, işveren olarak kendilerinin bu ücretlerden ilgili yerlere yatırmak zorunda oldukları gelir ve damga vergisi ile bazı yasal kesintiler olduğunu, oysa tazminatlar ile diğer ücret alacaklarının net olarak belirlenmesi ve talep edilmesi gerektiğini, bu miktarlar değişince asıl alacaklara işletilmiş faiz kısımlarının da değişeceğini belirterek, ilama aykırılık nedeniyle icra emrinin ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacak kalemlerinin net olarak hesaplanıp takibe konulması gerekirken, brüt üzerinden takibe konulup, yine brüt üzerinden faiz hesabının yapıldığı belirtilerek takipte fazla talep edilen kısmın iptaline karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda brüt olarak hesaplandığı belirtildiğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemeye zorunlu olduğu miktarlarda kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK.nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Takip dayanağı ilam içeriği ile ilgili yasal düzenlemeler nazara alındığında, işverence işçiye ödenen ücretin ödenmesi sırasında, işçinin mükellefi olduğu gelir ve damga vergisi ile sigorta prim borçlarının, kaynaktan yatırılması kuralı gereğince, işverence ödemeler sırasında kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınmak suretiyle takibe konulduğu tarihteki oranlar üzerinden hesaplama yapılamaz.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gelir vergisi, damga vergisi ve sigorta prim kesintilerinin matrahının ne olduğu belirtilmediği gibi hangi oranda kesinti yapıldığı da açıklanmamıştır. Bu hali ile rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere göre, gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3006, Karar No: 2023/5346, Tarih: 06.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3006 E.  ,  2023/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/450 E., 2023/639 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/198 E., 2016/622 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil veya tazminat ile trafik kaydının iptali veya tazminat, ecrimisil ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tapu iptal tescil ve ecrimisil davalarının reddine; araç, buğday bedeli ve döviz alacaklarına ilişkin taleplerinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin dava değeri 2023 yılı duruşma sınırı altında kaldığından reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ...’nin kardeş olduklarını, diğer davalının davalı ...’nin aile şirketi olduğunu, müvekkili ile davalının birlikte ticaret yaptıklarını, 2001 yılında davalının ve oğlunun ortaklığı sona erdirdiğini, dava konusu 118 parsel sayılı taşınmazı davalı ... ile birlikte satın almalarına rağmen taşınmazın davalı ... adına tescil edildiğini ve davalının taşınmazı 02.04.2009 tarihinde davalı şirkete satış adı altında devrettiğini belirterek, dava konusu taşınmazda davalı şirket adına kayıtlı ½ hissenin müvekkili adına tesciline, mümkün olmaması halinde rayiç değerinin tazminine; müvekkili ve davalı ...’ye babalarından miras kalan taşınmazların müvekkilinin muvafakatinin olmamasına rağmen davalı ... tarafından kullanıldığını ileri sürerek de 6.000,00 TL ecrimisilin müvekkiline faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili 01.03.2016 tarihli duruşmada alınan imzalı beyanı ile dava dilekçesindeki 5 ... maddesinde yer ... otomobiller, döviz, borç olarak verilen altınlar, babadan kalan dolardan payına düşen kısım, davalı adına davacı tarafça ... ...'a ödenen borç ile 37.400 kg buğdayın 1/2 payı bedellerine mahsuben her bir kalem için 1.000,00 TL'den 6.000,00 TL'nin davalıdan alınması taleplerinden ve tüm araçlar hakkındaki davalarından feragat etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekili 01.03.2016 tarihli duruşmada alınan imzalı beyanı ile dava dilekçesindeki 5 ... maddesinde yer ... otomobiller, döviz, borç olarak verilen altınlar, babadan kalan dolardan payına düşen kısım, davalı adına davacı tarafça ... ...'a ödenen borç ile 37.400 kg buğdayın 1/2 payı bedellerine mahsuben her bir kalem için 1.000,00 TL'den 6.000,00 TL'nin davalıdan alınması taleplerinden ve tüm araçlar hakkındaki davalarından feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın iddialarının yersiz olduğunu, davalı ... ile davacı arasında ortaklığın söz konusu olmadığını, dava konusu 118 parsel sayılı taşınmazın satın alınmasında davacının katkısının bulunmadığını, tarafların murislerinden kalan taşınmazlarda davacının hissesini icara vermek suretiyle kullandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI VE İSTİNAF

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava hata ve hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, ecrimisil ve alacak davası olarak nitelendirilerek davanın ispatlanamadığı ve davacının bir kısım taleplerinden feragat ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar hakkında, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/2940 Esas, 2020/1285 Karar sayılı kararı ile davadaki istemin adi ortaklık ilişkisinden kaynaklı tescil ve alacak olduğu belirtildikten sonra, davanın tekrar nitelendirmesi yapılarak iddianın ileri sürülüş biçimine göre uyuşmazlığın inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkin olduğu belirtilerek, davacının araçlar, döviz, ... ve buğday taleplerine ilişkin istemlerinden feragat ettiği, tapu iptali ve tescil, tazminat ve ecrimisile ilişkin davanın ise tanık anlatımlarıyla da ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın HMK md. 353/1-b-2 uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında, davanın reddine; araç, buğday bedeli ve dövize ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli, 2018/2940-2020/1285 E.- K. sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.