muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/874, Karar No: 2020/832, Tarih: 03.11.2020

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 23. Hukuk Dairesince 23.06.2014 tarihli ve 2014/2718 E., 2014/4806 K. sayılı kararı ile; “…Dava dışı S.S. Küçükburak Konut Yapı Kooperatifi'nin 22.06.2002 tarihli genel kurulunda kooperatife ait 5370 ada 1 parsel sayılı taşınmazın asgari 10.000,00 TL bedelle ve pazarlık usulü ile satılması için yönetim kuruluna yetki verilmiştir. 02.10.2002 tarihinde anılan taşınmazın 10.000,00 TL bedelle davalılardan ...'e, 10.09.2003 tarihinde de yine 10.000,00 TL bedelle dava dışı ...'ya satıldığı anlaşılmakta ise de, gerek temyize konu dava dosyası gerekse de Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/760 esas, 2009/570 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasındaki beyanlar ve alınan bilirkişi raporları içeriğine göre taşınmazın satışlarının yapıldığı 02.10.2002 ve 10.09.2003 tarihlerinde tapuda satış bedeli olarak gösterilen miktarın taşınmazın mahalli rayiç değerlerine oranla çok düşük olduğu tespit edilmiştir. Öte yandan, kooperatif kayıtlarına göre alıcı ...'e satış sonrası kooperatif kasasına sadece 10.000,00 TL girdiği ve daha sonra da bu paranın ortaklara dağıtıldığı anlaşılmıştır. Kooperatifin 22.06.2002 tarihli genel kurulunun 9. maddesi ile alınan “kooperatife ait bulunan 5370 ada 1 parsel sayılı taşınmazın asgari 10.000,00TL bedelle satılmasına” ilişkin kararda belirtilen asgari satış bedeli en az satış tutarını ifade etmektedir. Buna göre, yönetim kurulunca sergilenmesi gereken olağan ve gerekli davranış, taşınmazın satış tarihindeki mahalli rayiçlere göre satılması hususunda azamî özen ve titizlikle hareket etmektir (Koop. K. 62. m.). Az yukarıda izah edildiği üzere, taşınmazın gerçek satış bedeli tapudaki satış bedelinden çok fazladır. Satış bedelinin düşük olmasını gerektirir başka bir sebep ileri sürülüp kanıtlanmış değildir. Şu halde, kooperatif genel kurulunca yetkili kılınan yönetim kurulunun yetkisini titizlikle kullanmayarak ve genel kurul kararındaki miktara şeklen bağlı kalarak satışı gerçekleştirdiği sabittir. Daha sonra yapılan genel kurulda alınan ibra kararı ise, belirlenen işlem yönünden gerekli yasal koşulları taşımadığından hukuki sonuç doğurmaz. Bu durumda, mahkemece, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, yukarıda açıklanan olgu ve ilkelerden hareketle taşınmazın satış tarihindeki gerçek piyasa değerinin, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/760 esas sayılı dosyasında alınan raporlardan da yararlanmak ve gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır,…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

9. Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.06.2015 tarihli ve 2015/122 E., 2015/185 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler yanında, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporlarının davalıların kusurlarını değerlendiren raporlar olmadığı, sadece taşınmazla ilgili değer tespiti yapıldığı, eldeki dosyada alınan bilirkişi raporu da değerlendirildiğinde, kooperatif genel kurulunca 22.06.2002 tarihli 2001 yılı genel kurulunda davaya konu edilen arsanın yönetim kurulu kararı ile 10.000TL üzerinden asgari bedel belirlenmek suretiyle satışı için yönetim kuruluna yetki verildiği, kararın oy birliği ile alındığı, 2002 yılı olağan genel kurulunun yapıldığı 08.02.2003 tarihli genel kurulda da bilançonun okunarak yönetim ve denetim kurullarının ibralarının oylamaya sunulduğu, yönetim kurulu ibrasının oy çokluğu ile gerçekleştiği, ibraya ilişkin genel kurul kararının iptaline yönelik davanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, kooperatif genel kurulu tarafından yönetim kuruluna verilen yetki gereğince davalı ...’e yapılan satış işleminin usulüne uygun olup olmadığı, 08.02.2003 tarihli genel kurulda yönetim kurulunun ibra edildiği de dikkate alındığında davalılara atfedilecek bir sorumluluk bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konu ile yasal düzenlemelerin irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

13. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun (1163 sayılı Kanun) “Üyelerin titizlik derecesi ve sorumlulukları” başlığını taşıyan 62. maddesi: “Yönetim Kurulu, kooperatif işlerinin yönetim için gereken titizliği gösterir ve kooperatifin başarısı ve gelişmesi yolunda bütün gayretini sarf eder.

Yönetim Kurulu, kendi tutanakları ile Genel Kurul tutanaklarının, gerekli defterlerin ve ortak listelerinin muntazam hazırlanıp, tutulup, saklanmasından ve işletme hesabiyle, yıllık bilonçonun kanuni hükümlere uygun olarak hazırlanıp tetkik olunmak üzere denetleme kuruluna verilmesinden sorumludur.

Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

14. Anılan maddede, yönetim kurulu üyelerinin görevleri belirtilmiş ve yönetim kurulunun, kooperatif amaçlarının gerçekleşmesi ve ortakların çıkarlarının korunması ile ilgili olarak yasalara, ana sözleşme hükümlerine ve genel kurul kararlarına göre, işleri titizlikle ve en iyi şekilde yürütmekle ve kooperatifin başarısı ve gelişmesi yolunda gereken çabayı göstermekle görevli oldukları açıklanmış, ayrıca kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumlu oldukları da ifade edilmiştir.

15. 1163 sayılı Kanun ve ana sözleşmede, yönetim kurulu üyelerinin bu sorumluluklarının niteliği yönünden açık bir hüküm mevcut değilse de, Kanunun 98. maddesi, kanunda aksine açıklama olmayan hususlarda, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'ndaki (eTTK) anonim şirketlere ait hükümlerin uygulanacağını düzenlediğinden, anonim şirketlerle ilgili hükümlere bakmak gerekmektedir.

16. Anonim şirketlere ilişkin olarak 6762 sayılı eTTK'nın 336/1 ve 5. fıkralarında ise, kanun ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği vazifeleri kasten veya ihmâl neticesi olarak yapmayan yönetim kurulu üyelerinin müteselsilen sorumlu bulundukları belirtilmiştir. Bu tür sorumluluğun neticesi olarak, yönetim kurulu üyelerinin bütün kooperatif işlerine titizlikle ilgi göstermek, yönetim kurulu adına yapılan işlemleri ve harcamaları kontrol etmek görevini kasıt veya ihmâl sonucu yerine getirmemeleri halinde birlikte ve müteselsilen sorumlu olacakları tabiidir.

17. 6762 sayılı eTTK'nın 336 ve 338. maddelerine göre, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu, kusura dayanan bir sorumluluktur. Bu maddelere göre, yönetim kurulu üyelerinin sorumlu tutulabilmesi için kusurlu eylemlerinin bulunduğunun sabit olması gerekir. Ancak, kooperatiflerde de uygulanma olanağı bulunan eTTK'nın 338. maddesi, yönetim kurulu üyeleri aleyhine bir kusur karinesi kabul etmiştir. Yani, bir zarar doğmuş ise, bu zararın yönetim kurulu üyelerinin kusurlu eylemleri sonucu oluştuğunun kabulü asıldır. Şu hâlde, yönetim kurulu üyelerinin, kusursuz olduklarını ispat etmeleri gerekir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.01.2014 tarihli ve 2013/11-158 E., 2014/33 K. sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

18. Öte yandan, 6762 sayılı eTTK’nın 380. maddesinde düzenlenen ibra, yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerin ortaklığın bir yıllık hesap dönemi içindeki çalışmalarından dolayı sorumluluklarının doğmayacağı, işlem ve faaliyetlerinin kanun ve ana sözleşme hükümlerine uygun bulunduğuna yönelik genel kurulun bir irade açıklamasıdır. Ancak geçerli bir ibranın söz konusu olabilmesi için, başka bir anlatımla ibranın geçerli şekilde sonuç doğurabilmesi için, sorumluluğa esas işlem veya faaliyetin genel kurulda ayrıca ve açıkça tartışılması, normal düzeydeki bir ortağın anlayacağı şekilde ortaya konulması veya bilançoda gösterilmesi gerekir. Aksi halde, ilgililerin sorumluluğu söz konusudur.

19. Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava dışı kooperatifin 22.06.2002 tarihli olağan genel kurulunda, kooperatife ait 5370 ada 1 parsel sayılı taşınmazın asgari 10.000TL bedelle ve pazarlık usulü ile satılması için yönetim kuruluna yetki verildiği anlaşılmaktadır. Anılan taşınmaz, kooperatif yönetim kurulunca 28.06.2002 tarihinde 10.000TL bedelle davalılardan ...'e, bu davalı tarafından da 02.10.2002 tarihinde yine aynı bedelle dava dışı ...'ya satılmış ancak eldeki dava dosyasında alınan 19.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın dava tarihindeki değerinin 66.865,75TL olduğu belirlenmiştir.

20. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2009 tarihli ve 2009/760 E., 2009/570 K. sayılı dosyasında alınan 26.04.2005 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın dava dışı ...’ya satışının yapıldığı 02.10.2002 tarihinde değerinin en az 98.000TL olduğu belirtilmiş, 17.10.2005 tarihli bilirkişi raporunda ise taşınmazın davalı ...’e satıldığı 28.06.2002 tarihindeki değerinin 47.026,94TL olduğu belirlenmiştir.

21. Görülmektedir ki, gerek eldeki dava dosyası gerekse de ceza dosyasında yer alan beyanlar ve alınan bilirkişi raporlarına göre taşınmazın satışlarının yapıldığı 28.06.2002 ve 02.10.2002 tarihlerinde tapuda satış bedeli olarak gösterilen miktarın taşınmazın rayiç değerlerine oranla çok düşük olduğu anlaşılmaktadır.

22. Dava dışı kooperatifin 22.06.2002 tarihli genel kurulunun 9. maddesi ile alınan ve kooperatife ait bulunan 5370 ada 1 parsel sayılı taşınmazın asgari 10.000TL bedelle satılmasına ilişkin kararda belirtilen asgari satış bedeli en az satış tutarını ifade etmektedir. Buna göre, kooperatif amaçlarının gerçekleşmesi ve ortakların çıkarlarının korunması ile ilgili olarak yönetim kurulunun işleri titizlikle ve en iyi şekilde yürütmekle ve kooperatifin başarısı ve gelişmesi yolunda gereken çabayı göstermekle görevli oldukları dikkate alındığında yönetim kurulunca sergilenmesi gereken olağan ve gerekli davranış, taşınmazın satış tarihindeki mahalli rayiçlere göre satılması hususunda azamî özen ve titizlik göstermektir.

23. Her ne kadar kooperatifin 08.02.2003 tarihli olağan genel kurulunda bilançonun oy birliği ile kabul edildiği ve yönetim kurulunun oy çokluğu ile ibra edildiği kararı alınmış ise de, geçerli bir ibranın söz konusu olabilmesi ve sonuç doğurabilmesi için, sorumluluğa esas işlem veya faaliyetin genel kurulda ayrıca ve açıkça tartışılması, ortaya konulması veya bilançoda gösterilmesi gerekmekte olup, ibra kararı 6762 sayılı eTTK’nın 380. maddesi uyarınca gerekli koşulları taşımadığından hukuki sonuç doğurmaz.

24. Bu durumda, mahkemece, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak taşınmazın satış tarihindeki rayiç değerinin, ceza dosyasında alınan raporlar da dikkate alınarak ve gerektiğinde mahallinde keşif yapmak suretiyle tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

25. Hâl böyle olunca tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

26. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26840, Karar No: 2018/5364, Tarih: 26.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26840 E.  ,  2018/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 443 ada 161 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/221, Karar No: 2019/7883, Tarih: 05.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/221 E.  ,  2019/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11/09/2018 tarih ve 2017/705-2018/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, şirketin makina satışından elde edilen gelirin şirketin diğer ortağı olan ...'in ölümü sebebi ile mirasçılarına dağıtılması sırasında davacıya yapılacak ödemelerden 63.782,00 TL kesinti yapıldığını, kesintinin nedeninin ise, şirkete ait muavin kayıtlarında görüldüğü üzere davacının davalı şirkete borçluymuş gibi tek taraflı kayıtlar düzenlenmesi olduğunu, muavin kayıtlarında davacının borç hanesine yazılan tutarlardan 15.300,00 TL'nin dava konusu yapıldığını, ancak 48.572 TL borcu olmadığını, davalı şirketin bu alacağını kanıtlamak zorunda olduğunu, şirket ve banka kayıtlarına bakıldığında 10/01/2006- 30/06/2006 tarihleri arasında şirketin banka hesabından kendisi için para çekmediği ve şirketin kasasından böyle bir paranın çıkmadığının görüleceğini ileri sürerek, davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile şirkete ödenen 48.572,00 TL’nin istirdatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davaya konu borcu olduğu için bu bedelin ödeme yapılırken mahsup edildiğini, borca konu bedellerin davalının Ziraat Bankası Uşak Şubesi’nde bulunan hesabına Hazine tarafından 5084 sayılı Yasa hükümleri gereği verilen enerji desteği için yatırılmış olan bedellerden kaynaklandığını, söz konusu borcun 15.300,00 TL tutarındaki kısmı için Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/318 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve verilen kararın kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, alınan ek rapor ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın davalı şirketin diğer ortağı ...’nin ölümü ile makine satışından elde edilen gelirin mirasçılara dağıtımında davacıya yapılacak ödemelerden davalı şirketçe kesinti yapıldığını, bir kısım miktarın dava konusu yapıldığını ancak kalan 48.527,00 TL kesinti sebebiyle borçlu olmadığının tespitini ve anılan miktarın tahsilini talep ettiği, davalı tarafın ise dava konusu bedelin mahsup edilmesinin davalı şirkete kullandırılan krediden kaynaklandığını, davalı şirket hesabına yatırılan kredinin davacı tarafından çekildiğini ve şirkete aktarılmadığını, bu sebeple dava konusu bedelin davacı borcundan mahsup edildiğini savunduğu, 29.12.2005 tarihinde davacının talimatı ile Raşit Erdem tarafından 11.944,00 TL, 16.03.2006 tarihinde 3528,00 TL 22.03.2006 tarihinde 8.000 TL, 10.07.2006 tarihinde davacının talimatı ile Mithat Tosun tarafından 25.100,00 TL çekilmiş olduğu, bu paraların davacı tarafından verilen talimat ile görevlendirilen kişiler tarafından çekildiği, 10.08.2006 tarihinde davacının kendisi tarafından da Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/318 esas sayılı dava dosyasına konu 15.300 TL tutarında paranın davalı şirkete ait hesaptan çekildiği, dolayısıyla davacının kendisi tarafından verilen talimat ile çekilen paralardan sorumluluğun bulunduğu ve davaya konu bedel tutarında borcunun mevcut olduğu için bu bedelin ödeme yapılırken mahsup edildiği gerekçesiyle davacı tarafça açılan asıl davanın ve asıl davadaki istirdat talebinin ferisi niteliğinde olan faiz istemi yönünden açılan ek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, şirkete ait makinanın satışı nedeniyle ortağa düşen pay bedelinden doğan alacağa rağmen davalı şirket tarafından davacıya çıkartılan borçtan dolayı menfi tespit ve bu sebeple şirketten olan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davacının şirketten alacağının tahsili istemli dava yönünden; limitet şirketler bakımından olaya uygulanacak mülga 6762 sayılı eTTK’nın 533. maddesi uyarınca, esas sözleşme ve bilançoya göre yıllık kâr payı alma hakkı ile 552. maddesinin yollaması ile TTK 439 ve TTK 447. maddeleri uyarınca da, şirket borçları ödendikten sonra kalan tasfiye payı alacağı dışında ortakların ortaklığın devamı süresince ortaklığa ait bir menkul veya gayri menkulün satışı nedeniyle bir bedel talep edebilmeleri mümkün değildir.

Bozma öncesi aşamada davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı şirket vekilinin temyizi üzerine eksik inceleme nedeniyle davalı yararına tamamen bozulmuş olup, her hangi bir konuda onama veya davalının temyiz isteminin reddine karar verilmemiş olmakla, bu dosya davacısı yararına usulü müktesep hakkın doğduğundan söz edilemez.

Bozma öncesi aşamada davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı şirket vekilinin temyizi üzerine eksik inceleme nedeniyle davalı yararına tamamen bozulmuş olup, her hangi bir konuda onama veya davalının temyiz isteminin reddine karar verilmemiş olmakla, bu dosya davacısı yararına usulü müktesep hakkın doğduğundan söz edilemez.

Somut olayda davacı, şirkete ait bir makinenin satışı nedeniyle şirket kasasına giren bedelden payına düşen miktarı talep etmiş ise de, şirket tasfiyeye girmediğine göre şirkete ait bir malın satışı nedeniyle elde edilen meblağın payları oranında ortaklara dağıtılması mümkün değildir. Mahkemece, bu konuda her hangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın, işin esasına girilerek davacı ortağın şirkete olan borçlarıyla mahsubu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bu husus HMK’nın 369/1. maddesi uyarınca Kanuna açık aykırılık hali kabul edilerek hükmün re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının, sorumluluğunu gerektiren bir neden olmadığı halde kendisine şirket tarafından çıkartılan 48.527,00 TL borç yönünden borçlu olmadığına ilişkin menfi tespit davasına ilişkin olarak Mahkemece, ileri sürülen davacının verdiği talimatla bankadan çekilen toplam 48.527,00 TL nedeniyle davacının borçlu olduğu kanaatine varılmış ise de, bankadan çekildikten sonra bu paraların davalı şirket defterlerine kaydedilip kaydedilmediği, şirket kasasına girişinin bulunup bulunmadığı, parayı çektiği söylenen Raşit ve Mithat isimli şahısların o tarih itibariyle şirkette her hangi bir sıfatlarının bulunup bulunmadığı, bu miktarların şirket işlerinde kullanılıp kullanılmadığı ve bu nedenle davalının çekilen paralardan sorumlu olup olmayacağı bu konuda şirket ortaklar kurulunda bir karar alınıp alınmadığı hususunda hiçbir bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın, sadece, paraların

davacının talimatı üzerine bankadan çekildiği için davacının bu meblağlardan sorumlu olduğu gerekçesiyle menfi tespit davasının reddine karar verilmesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, borçlu olmadığının tespiti ve alacağın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece verilen ilk kararla davacının alacağından mahsubu gereken bir borcu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizce davalı şirketin kullandığı kredi ile ilgili banka kayıtları ve daha önce dava konusu olan 15.300,00 TL ile ilgili Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/318 Esas sayılı dava dosyası getirtilip incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.