muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11573, Karar No: 2018/17887, Tarih: 06.09.2018

Somut olayda, davacı işçi iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte nakle tabi personel olmadığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı hakkında nakil prosedürü işletilmemiştir. Yukarıda sözü edilen Yönetmeliğin geçici 2. maddesi personelin nakli veya devrini değil, ilk defa işe alınmasını düzenlemiştir. Davacı anılan hüküm uyarınca davalı kurum tarafından ilk defa işe alınanlara ilişkin usulle işe alınmıştır. Başka bir anlatımla davacı açıktan atama ile yeni bir iş sözleşmesi ile işe başlatılmıştır. Mevcut delillere göre iş sözlemesi tazminatları ödenmek suretiyle sona eren ve özel sektörde muhtelif iş yerlerinde çalışıp yaklaşık altı yıl sonra işe başlatılan davacının naklen veya devren gelen işçi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Belirtmek gerekir ki, iş sözleşmesi niteliği itibariyle özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Taraflar asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabilirler.

Davalı kurumun tarafı olduğu 9. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesine göre “iş yerine işçi alınması halinde, yürürlükteki asgari ücret ve iş yerinde uygulanmakta olan ücret skalası, pozisyonlarının ilk kademe ücreti dikkate alınmak şartıyla işe giriş ücreti taraflarca belirlenir” hükmü yer almakta ise de, davacının davalı kurum tarafından işe alınmadan önce davalı kurum ve ... Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile Türkiye ... Sendikası arasında imzalanan 26.08.2002 tarihli protokolde davacının davalı iş yerindeki işe başlama tarihinde yürürlükte bulunan 9. Dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen nitelik talimatındaki esaslar ile geçici 3. maddesinin uygulanmaması kararlaştırılmıştır.

Davacı işçinin davalı kurumda ilk defa açıktan işe alınan işçi olması nedeniyle toplu iş sözleşmesinin 47. maddesinde yer alan "işçi statüsü dışından veya hariçten bir pozisyonun girişi sınavına girerek başarı göstermiş ve atama işlemi yapılmış olan işçi, alınacağı pozisyonun ilk derecesinin birinci kademesine o pozisyon için öngörülen dönem süresince aday olarak oturtulur" hükmü çerçevesinde işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde uygulanan 17. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 2.maddesinde " Bu toplu iş sözlemesinin imza tarihinden sonra başka kamu kurumlarından hakları ile beraber devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği iş yerinde geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. Ancak, yapılacak intibak bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren ileriye doğru hüküm doğuracak olup bu işçilere intibak nedeniyle bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır.

Başka kamu kurumlarından her türlü işçilik alacaklarını alarak gelenlere bu hüküm uygulanmaz" kuralı öngörülerek açıktan atananlara ilişkin durum daha açık bir şekilde düzenlenmiştir.

Davalı işverence kanun, yönetmelik ve protokol hükümlerine uygun olarak davacının işe giriş ücretinin belirlendiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve İlk Derece Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25947, Karar No: 2014/3501, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25947 E.  ,  2014/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1223, Karar No: 2015/2284, Tarih: 04.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1223 E.  ,  2015/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın dış cephe yapımında kullandığı inşaat malzemelerini sanığa ait depoya bıraktığı, teslim almak istediğinde sanığın malzemeleri iade etmediği, katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları, tanık anlatımları, sanığın tevil yollu savunması ve tüm dosya kapsamına göre anlaşıldığından, sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 90 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "90 GÜN", " 75 GÜN" "1500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8423, Karar No: 2017/6240, Tarih: 03.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8423 E.  ,  2017/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, "2006 takvim yılında sahte belge düzenledikleri tespit edilen firmalardan (.....Ltd. Şti. ve .....Ltd. Şti.) 246.222 TL tutarında 459 adet sahte fatura alarak bu faturaları yasal defterine kaydedip 2006 yılında KDV beyannamesinde indirim konusu yapmak suretiyle vergi kaybına neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, vergi tekniği raporunda iddianamede belirtilen firmalardan yalnızca.... Ltd. Şti.'nden alınan toplam 9 adet faturanın sahte olduğu yönünde bir tespitte bulunulduğu, bu şirkete ilişkin vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporlarının dosya arasına alındığı, ancak mahkeme kararında sanığın 2006 takvim yılında kullandığı yukarıda belirtilen toplan 459 adet faturanın da sahte olduğu kanaatine varılarak özellikle TCK'nın 43. maddesi uygulaması yaparken cezanın yarı oranında arttırıldığı, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada..... Ltd. Şti. yetkilileri hakkında Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesinde 2009/733 Esas no ile açılan davada atılı eylemden sanıkların beraatine karar verildiğinin anlaşılması, sanığın suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişki sonucu düzenlendiğini, sahte olmadığını savunması ve suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, gerektiğinde faturayı düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturanın hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/733 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti araştırıldıktan sonra sahte olduğu iddia edilen fatura sayısının 9 adet olduğu hususu da dikkate alınarak toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/158, Karar No: 2005/125, Tarih: 28.01.2005

7. Hukuk Dairesi 2005/158 E., 2005/125 K.

**7. Hukuk Dairesi 2005/158 E., 2005/125 K.**

**- GÖREV**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 2 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekte, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü.

Davacı ... tahminen 18000 m2, 14000 m2 ve 38000 m2 yüzölçümünde sırası ile Köyünü, Karadayı ve Garieşiği mevkiindeki taşınmazlarda 20 yılı aşkın süreden beri satın alma yolu ile ve malik sıfat ile zilyet olduğunu öne sürerek taşınmazların adına tescili istemi ile hazine ve H....Belediye Başkanlığını hasım göstererek Üçüncü Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. Asliye hukuk mahkemesince taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışması yapıldığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dava kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece taşınmazlarla ilgili kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, mahkemenin görevsizliğine, "görevli mahkemenin Kayseri Asliye 3. Hukuk Mahkemesi olduğuna" karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların kadastro tutanağının düzenlenmediğinden söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Kural olarak taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma alanının belirlenmesi ve sözü edilen çalışma alanında kadastro çalışmalarının başlaması uyuşmazlığın kadastro mahkemesinde çözümlenmesini gerektirmeyeceği gibi taşınmazların bulunduğu bölgede belirlenen çalışma alanı içerisinde kadastro çalışmaların başlamış olması davaya konu yapılan taşınmazların tutanaklarının düzenlendiği anlamına gelmez. Taşınmazlar hakkında genel mahkemeye açılan davanın görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktardığı duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kuşkusuz tutanağı düzenlenmeyen, taşınmazlar hakkında açılan davaların kadastro mahkemesinde çözümlenmesi olanaksızdır. Bu nitelikteki davaların genel mahkemede görülmesi zorunludur. Öte yandan görev kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile mahkemece yargılanmanın her aşamada resen gözetilmesi zorunludur. Nevarki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma soruşturma yetersizdir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davaya konu yapılan taşınmazlar, başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı yansız yerel ve uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılmalı, dava dilekçesi yerel bilirkişiye okutulmalı dilekçede tarif edilen ve davaya konu yapılan taşınmazlar arz üzerinde yerel bilirkişiye göstertilmeli, bundan sonra yerel bilirkişinin gösterdiği taşınmazlara yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle kadastro paftası uygulanmalı, taşınmazların bulunduğu çalışma alanı içerisinde davaya konu yapılan taşınmazların, hangi adada hangi parsel sayıları altında tespit edildiği yada tutanaklarının düzenlenip düzenlenmediği araştırılmalı, uzman bilirkişiden bu konuda ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazların tutanakları düzenlenmiş ise askı ilânları yapılmalı, bundan sonra iddia ve savunma doğrultusunda tarafların gösterdiği ve göstereceği deliller toplanılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Taşınmazların tutanakları düzenlenmemiş ise tutanağı düzenlenmeyen taşınmaz yada taşınmazlar hakkında açılan davaların kadastro mahkemesinde çözümlenemeyeceği göz önünde tutulmalı, davanın genel mahkemede görüleceği dikkate alınarak görevsizlik karan verilmelidir. Öte yandan taraf vekillerinin özellikte somut olayda davacı taraf vekilinin davaya konu yapılan taşınmazların ada ve parsel sayılarını mahkemeye bildirme zorunluluğu bulunmadığı dikkate alındığında davacı vekiline bu doğrultuda mahkemece verilen kesin önelin de yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Gerçekten davaya konu yapılan taşınmazlar hakkında tespitten önce genel mahkemeye açılan bir davanın bulunması halinde çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi hükmü uyarınca yapılacağı bu nedenle somut olayda aynı yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı mahkemenin gerçek hak sahibini belirleyeceği düşünüldüğünde yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun değildir

. Gerçekten davaya konu yapılan taşınmazlar hakkında tespitten önce genel mahkemeye açılan bir davanın bulunması halinde çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi hükmü uyarınca yapılacağı bu nedenle somut olayda aynı yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı mahkemenin gerçek hak sahibini belirleyeceği düşünüldüğünde yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun değildir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 28.1.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6083, Karar No: 2020/10773, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6083 E.  ,  2020/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası artan fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 4 üncü bendinde yazılı (son karar tarihi olan 21/03/2014) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine dairemiz karar tarihi olan (03.12.2020) rakamlarının yazılmasına,

b- 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) ve (kararın kesinleşmesinden sonra) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına yerlerine (derhal) yazılmasına,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 4 üncü bendinde yazılı (son karar tarihi olan 21/03/2014) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine dairemiz karar tarihi olan (03.12.2020) rakamlarının yazılmasına,

b- 5 inci bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) ve (kararın kesinleşmesinden sonra) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına yerlerine (derhal) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/711, Karar No: 2022/12508, Tarih: 22.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/711 E.  ,  2022/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemiz denetiminden geçen Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/423 E. sayılı dava dosyasında 24.09.2014 değerlendirme tarihi itibarıyla dava konusu 1315 parsel sayılı taşınmaza yakın konumda olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 780 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 408,12 TL değer biçildiği, Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/621 E. sayılı dava dosyasında 15.12.2014 değerlendirme tarihi itibariıyla dava konusu 1315 parsel sayılı taşınmaza yakın olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 779 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 404,98 TL değer biçildiği gibi, yine Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/331 E. sayılı dosyasında 09.04.2012 değerlendirme tarihi itibarıyla dava konusu 1068 parsel sayılı taşınmaza yakın konumda olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 268 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 472,98 TL değer biçildiği tespit edilmiş olup, dava konusu taşınmazların yakınında yer alan söz konusu parseller için Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşen dosyalardaki bedellerden ayrılma nedeni konusunda ayrıntılı ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-) Dava konusu 1068 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan kısmının yüzölçümüne ilişkin tapu alanı ile fen bilirkişi raporu ve kamulaştırma projesi arasındaki çelişki giderilmeksizin yapılan hesaplama sonucunun hükme esas alınması,

3-) Mahkemece bozma öncesi verilen hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu 1315 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 889,33 m² lik kısmı için % 10 oranında değer azalışı uygulandığı ve bu husus bozma konusu yapılmadığı halde, bozma sonrası taraflar lehine oluşan usulî kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 779,86 m²’lik kısım için % 12 oranında değer düşüklüğüne hükmedilmesi,

3-) Mahkemece bozma öncesi verilen hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu 1315 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 889,33 m² lik kısmı için % 10 oranında değer azalışı uygulandığı ve bu husus bozma konusu yapılmadığı halde, bozma sonrası taraflar lehine oluşan usulî kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 779,86 m²’lik kısım için % 12 oranında değer düşüklüğüne hükmedilmesi,

4-) Mahkemece bozma öncesi verilen hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu 1068 parsel sayılı taşınmazın üzerinde yer alan ağaç ve yapı değerinin 29.923 TL olarak alındığı ve bu husus bozma konusu yapılmadığı halde, davacı idare lehine oluşan usulî kazanılmış hak gözetilmeksizin bozma sonrası son hükme esas alınan bilirkişi raporunda ağaç ve yapı değerinin 32.233 TL olarak kabul edilerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.