muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7752, Karar No: 2010/9675, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7752 E.  ,  2010/9675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar Arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/508, Karar No: 2024/7696, Tarih: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/508 E.  ,  2024/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1175 E., 2023/1455 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Artvin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/77 E., 2023/306 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı erkek ile davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmemek için sorunlar çıkartarak tartışma ortamı yaratmaya başladığını, önceki eşinden olan çocuğu ...'ı üç yaşından itibaren erkeğin kendisinin büyüttüğünü, ...'ın son dönemlerde tarafına saygısız davranışlar sergileyerek küfür ve tehdit ettiğini, kadının da onunla birlikte hareket edip erkeğe hakaretlerde bulunduğunu, erkeğin anne ve babası hasta olmasına rağmen kadının geçmiş olsun dahi demediğini, erkeğin ailesini ve yakın çevresini eve kabul etmediğini, kadının ilgisiz ve sevgisiz yaklaşımının evlilik birliğini temelden sarstığını, ...'ın saygısız ve tehdit dolu söylemlerinden dolayı eve gelmesini istemediğinden, kadının iftira atarak önceki yılbaşı gecesi psikolojik baskı uyguladığından bahisle uzaklaştırma kararı aldırdığını, kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, kadının gizli gizli ve sıklıkla komşuları U. G. isimli şahısla mesajlaştığı ve telefonda görüştüğü, şahsa son dönemlerde yemek vermeye, eve davet etmeye başladığını, bu durumun süreklilik kazanması nedeniyle karşı çıktığını, ancak kendisini ilgilendirmeyeceğini söyleyerek tarafının ikazlarını dikkate almadığını, kendisine uzaklaştırma kararı aldıktan sonra bu kişinin arabası ile babasının evine gittiğini öğrendiğini, ortak çocuğun annesinde ve eşinin eski çocuğunun yanında bulunmasının güvenli olmadığını, önceki eşinden olan oğlu ...'ın şiddete meyilli ve alkolik bir kişi olduğunu, bu nedenle ortak çocuğun velâyetinin kendisine bırakılması gerektiğini belirterek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin yargılama sırasınca tedbiren, hükmen nihai olarak tarafına verilmesine, davacı-karşı davalı erkek lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedillmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialarının hiçbirini kabul etmediklerini, işbu boşanma davasını açtıktan sonra kadına davadan feragat edeceğini, kadından hiçbir zaman boşanmayacağını, kadının da boşanmasına asla izin vermeyeceğini, yalnız kaldıklarında ve tanıklar huzurunda birçok kez beyan ettiğini, erkeğin bu barışma girişimi davranışlarının af kapsamında sayılarak boşanma talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini, tarafların ikinci evlilikleri olduğunu, ilk evliliklerinden kadının ..., erkeğin ... isimli ve işbu evlilikten ... isimli bir ortak çocuklarının bulunduğunu, kadının iki çocuğunu da birbirinden ayırt etmeden güzel bir şekilde büyüttüğünü, erkeğin ileri sürdüğü iddiasının gerçek dışı olduğunu, çalışkan bir genç olan ...'ın erkeğe iş hayatında da yardımcı olduğunu, ...'ın alkol aldığı, erkeğe kötü davrandığı iddialarının gerçek dışı olduğunu, kadının kayınvalide ve kayınpederini hasta ziyaretine gittiğini, kadının geçimsiz biri olduğu iddiasının gerçek dışı olup aksine erkeğin köyde birçok kişi ile tartışması nedeniyle şehre yerleştiklerini, kadının eşine karşı soğuk ve ilgisiz davrandığı hususunu kabul etmediklerini, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmadığını, erkeğin dilekçesinde bahsettiği U.G. isimli şahsın ... ile aynı yaşlarda olup ... ile ...'ın arkadaşı olduğunu, U. G.'nin çocukları ile sohbet amaçlı tarafların çocukları evdeyken ortak eve geldiğini, kadının telefonundan ... ve ... tarafından U.G.'yi görüşmek için sık sık aradıklarını ve mesaj attıklarını, erkeğe karşı evlilik birliğinin yüklediği yükümlülükleri eksiksiz yerine getirdiğini, kadının, erkeğin kendisine hakaret ve iftiralarda bulunması sonucu uzaklaştırma kararı aldırdığını, uzaklaştırma kararı sonrası ortak çocuğun etkilenmemesi ve erkeğin yaptığı baskılar sonucu eve geri döndüğünü, erkeğin ...'a soğuk, ilgisiz, incitici davrandığını, hakaret ettiğini, ...'ın 5 ay önce bu sebeple ortak konuttan ayrıldığını, erkeğin, kadını evin kendisine ait olduğunu, onu evden atacağı tehdidiyle sindirmeye çalıştığını, erkeğin psikolojik şiddet uyguladığını, kadının namusu ve şerefiyle ilgili ağır hakaretlerde bulunması üzerine uzaklaştırma kararı aldırdığını, uzaklaştırma kararı sonrası ortak çocuğun etkilenmemesi ve erkeğin yaptığı baskılar sonucu eve geri döndüğünü, akabinde erkeğin Utku ile ilişkileri olduğuna yönelik iddialarını akrabalarına da anlatarak kadını aşağıladığını, hakarete ve iftiraya uğraması nedeniyle evlilik birliğini devam ettiremeyecek hale geldiğini belirterek, erkeğin davasının reddine, karşı davanın kabulüne, erkeğin pek kötü ve onur kırıcı davranışları sebebiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, kabul edilmezse, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ..

...'nin boşanma davası boyunca geçici, dava sonuçlandıktan sonra sürekli velâyetinin davalı-karşı davacı anneye verilmesine, aile konutunun kadına tahsisine, kadın lehine 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, ortak çocuk ... için 1.000,00 TL tedbir-iştirak nafakasına dönüştürülmesine, kadın lehine 60.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminatın talebin kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte kadına verilmesine, ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün değilse dava tarihi itibariyle maddî değerinin ve işleyen faizinin erkekten alınarak kadına ödenmesine karar verilmesini talep ve karşı dava etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı-karşı davalı erkek tarafından tanık bildirilmediği, davalı-karşı davacı kadının kusurlu olduğunu ispatlayan başkaca bir bilgi ya da belge bulunmadığı anlaşılmakla davasının reddine, davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadının önceki eşinden olma oğluna kötü davrandığı, davalı-karşı davacı kadının başka erkeklerle duygusal yakınlık kurduğunu ima ettiği anlaşılmakla kusurlu olduğu, davalı-karşı davacı kadının ise kusurunun bulunmadığı, 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davasının yasal koşulları oluşmadığından reddi gerekmişse de hükümde sehven yazılmadığı gerekçesi ile davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyet hakkının davacı-karşı davalı babaya verilmesine, kadın lehine 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, kadın lehine 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek ve davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; HTS kayıtlarının getirtilmediğini, delillerin toplanmadığını, hükme esas alınan tanık ... ile aralarında husumet bulunması nedeniyle beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, kusurunun bulunmadığını, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, davalı-karşı davacı yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar etmekle birlikte, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, asıl davanın reddi, davalı-karşı davacı yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ve nafaka yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü kararının ve erkeğin davasının reddi kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5073, Karar No: 2007/4567, Tarih: 12.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5073 E.  ,  2007/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5846, Karar No: 2019/9930, Tarih: 08.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5846 E.  ,  2019/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bozma öncesi hapis cezasının günlüğü 30 TL’den paraya çevrilmişken bozma sonrası günlüğünü 40 TL’ye yükseltmesi ile sanığın kazanılmış hakkının ihlal edildiğine, alt sınırdan çok fazla uzaklaşıldığına, sanığın arkadaşının ölmesi ile derinden üzüldüğüne, orantısız şekilde alt sınırdan çok fazla uzaklaşıldığına ilişkin, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Meydana gelen olayda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi sırasında, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, uygulama maddesi olan TCK’nın 85/1 maddesinin gösterilmemesi suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/4. maddesinin belirtilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün birinci bendinde yer alan “4 sene” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 85/1. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi ve hükmün üçüncü bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve asli kusurlu oluşu nedeniyle tabandan uzaklaşılarak ve suçun işlenmesindeki özellikler de dikkate alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL hesabıyla 48.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24041, Karar No: 2016/2439, Tarih: 08.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24041 E.  ,  2016/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, katılan.......’nun elektronik posta adresine ait şifreyi kırarak katılanın yakını olan .....’la yazışma yaparak 100,00 TL para isteyip arkadaşı .....’un bankamatik kart hesabına paranın gönderilmesini sağladığı şeklinde gerçekleşen eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde menfaatin iki katı kadar para cezasına hükmedileceği tayin edildiği halde menfaatin iki katından fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince hüküm verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “200 gün”, "100 gün", "66 gün", "55 gün" ve “1.100 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “10 gün“, "5 gün", " 3 gün", "2 gün" ve “40 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1266, Karar No: 2013/16677, Tarih: 26.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1266 E.  ,  2013/16677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları adına kayıtlı dava konusu taşınmazda mirasbırakanın davacılardan ... ve eşi olan davalıya oturmaları için izin verdiğini, ancak davacı ... ve davalının boşandıklarını,murisin davalıya ihtarname göndererek taşınmazı boşaltmasını istediğini, ancak sonuç alamadığını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın aile konutu olduğunu, haksız müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi yönünden dava açıldıktan sonra müdahaleye son verildiği gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.11.2013 Salı günü saat 9.35'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.797.32.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7379, Karar No: 2010/9674, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7379 E.  ,  2010/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar Arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8825, Karar No: 2012/9773, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8825 E.  ,  2012/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1.Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini talebine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde halen Silivri cezaevinde hükümlü olan ...'e vasi tayini ihbarı ile açılan vesayet davasına bakan ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin müddetnamede yazılı "... köyü, .../..." adresine istinaden yetkisizlik kararı verdiği, mernis adresi "... mah., ... cad., No: 267/B-1, ..." olan hükümlünün Kaşyazı köyünden yıllar önce ayrıldığının tespiti üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği, mernis adresinin cezaevine ait olduğunu tespit eden ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin hükümlünün mahkemeye ikamet adresi olarak bildirdiği "... köyü, .../..." istinaden karşı yetkisizlik kararı verdiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün dosya arasına alınan nüfus aile tablosu ile tablo altında yer alan aile fertlerine ait ikamet bilgileri ile hükümlünün; ... Adliyesi yargı çevresinde ikamet ettiğine dair beyanı birlikte değerlendirildiğinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen yetkisizlik kararı doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.