muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28634, Karar No: 2013/30396, Tarih: 05.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/28634 E.  ,  2013/30396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendilerine ait kredi kartını kullandığını ve ancak kart borcunu ödemediğini, icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarının belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlarının bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu

olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne varki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeni bir yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkeme kararınınhüküm kısmının 2 numaralı bendinin bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen (yasal koşulları oluştuğundan hükmedilen asıl alacakolan 16247,82 Tl.nın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine) söz ve rakamlarının yazıllmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8807, Karar No: 2019/5721, Tarih: 06.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8807 E.  ,  2019/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a-b-e, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahal içindeki, bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz ve kuru yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çıkarak burada karşıdan karşıya geçmek için beklemekte olan yaya katılana çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanın hayati tehlike geçirecek, vücudunda 6. Dereceden kemik kırığı oluşacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli olarak azalacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5853, Karar No: 2011/4204, Tarih: 21.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5853 E.  ,  2011/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 08.12.2010 tarih, 2010/7-530 E, 2010/636 K.sayılı ilamında vurgulandığı üzere, maddi tazminat, bir kimsenin mamelekinde iradesi dışında meydana gelen eksilmenin, eş söyleyişle maddi zararın giderilmesi için sorumlu olan şahıs tarafından yerine getirilmesi gereken edadır. Diğer bir tanımla da tazminat, borçlu tarafından yapılan ve alacaklı mamelekindeki eksilmeyi telafi eden bir edadır. Tazminat Hukukunun bir ilkesi olarak, sorumluluk şartları gerçekleştiği takdirde, zarar veren, zarar görenin malvarlığında oluşan eksilmeyi gidermek durumundadır. O halde, kişinin malvarlığında veya manevi varlığında ortaya çıkan eksilme olarak tanımlanan “zarar”ın oluşması, ona neden olanın tazminat yükümlülüğünü doğurur.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun, “Tazminat Miktarının Tayîni” üst başlıklı 43. maddesinin 1. fıkrası ile; Hâkimin, olayların özelliklerine ve durumun gereğine göre zararın miktarını tespit edeceği hükme bağlanmıştır. Hal ve mevkiin icabından amaç, somut olayın niteliğidir. Kaynağına, sebebine, zarar veren ile zarar gören arasındaki hukuki ilişkiye ve her somut olayda farklı şekillerde gündeme gelebilecek benzeri ölçütlere göre, zararın niteliği, kapsamı ve miktarı, her olayın kendine özgü yapısı içerisinde, değişen bir özellik gösterecektir. Açıktır ki, hükmedilecek tazminat, hiçbir şekilde zarar miktarından fazla olamaz. Zarar miktarı tazminatın azami sınırını teşkil eder (Turgut Uyar, Açıklamalı-İçtihatlı Borçlar Kanunu Genel Hükümler, Birinci Cilt, 1990 bası, s.549). Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır. Kısaca, tazminat miktarının belirlenmesinde, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunlu olup; burada ilke, zarar doğurucu eylem, zarar görenin malvarlığında gerçekten ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, zarar görenin haksız eylem nedeniyle yaptığı gerçek masraflar göz önünde bulundurulmaksızın, davacı Kurumun onarım giderleri belgelerinde yer alan miktarlar doğru kabul edilmek suretiyle düzenlenmiş olup; soyut nitelikte, denetime elverişli olmayan ve gerçek zararın varlığını ve miktarını tespit edecek nitelikte bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davacının gerçek zararının tam ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek bir açıklıkta saptanabilmesi için mahkemece; tarafların iddia ve savunmaları ile ibraz ettikleri deliller dikkate alınarak, tarafların sıfatına bakılmaksızın, zararın niteliği, kapsamı ve miktarının, zarar görenin haksız eylem nedeniyle yaptığı gerçek masrafların belirlenmesine yönelik; dayanakları gösterilmiş denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalıların temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

3-Tüketilmeyen elektrik santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti(inkıta)süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Dosyada bulunan bilirkişi raporunda, zarar kalemleri sıralanırken satılamayan enerji bedeline de yer verilerek hesaplamaya dâhil edilmiş, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur. Yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

O halde, satılamayan enerji bedelinin, zarar kalemleri içerisinde hesaplamaya dâhil edilemeyeceği gözetilerek yeniden rapor alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazlarının bu yönden de kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde davalıya iadesine, 21.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13455, Karar No: 2012/7333, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13455 E.  ,  2012/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Yalvaç Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 2008/59 Esas, 2009/118 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda istikrarlı olarak ... numaralı hattın üzerine kayıtlı olmasına rağmen böyle bir hattı hiç kullanmadığını savunması karşısında, bu hattın suç tarihlerindeki arama dökümleri ilgili kurumdan istenerek, aramalarda tespit olunan telefon numaralarına sahip kişilerin sanıkla ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, gerektiğinde bunların tanık olarak dinlenilmeleri suretiyle söz konusu hattı suç tarihlerinde sanığın kullanıp kullanmadığı saptanıp, ayrıca gerektiğinde abonelik sözleşmesinin getirtilerek imza incelemesi yaptırılıp imzanın sanığa ait olup olmadığı belirlenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/455, Karar No: 2012/5123, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/455 E.  ,  2012/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla ödendiği iddia olunan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirket vekilinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı iş sahibi şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 03.10.2006 tarihli sözleşmenin 3. maddesinde davalı yüklenici şirketin yapacağı işler açıklanmış, Ek-1’deki ürünlerin davacı iş sahibi şirkete teslimi kararlaştırılmıştır. İşin bedeli sözleşmenin 6. maddesinde 100.000 euro olarak belirlenmiştir.

Davacı iş sahibi şirket vekili dava dilekçesinde, davalı yüklenici şirketin sözleşme ile kararlaştırılan yeterli miktarda aleti teslim etmediğini, sistemler ve hizmetleri tamamlamadığını iddia ederek fazla ödenen iş bedeli konusunda icra takibi başlatmıştır. Davalı yüklenici şirket vekili ise, sözleşmedeki tüm malzemelerin sözleşme şartlarına göre teslim edildiğini, sözleşme gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini savunmuştur.

Sözleşmede kararlaştırılan iş bedelinin tamamının ödendiği uyuşmazlık konusu değildir.

Dosyada bulunan 27.05.2011 havale tarihli elektrik mühendisi ve mali müşavir tarafından keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, yapılan işin bedeli 77.379 euro olarak hesaplanmıştır. Bilirkişiler tarafından bu rapor düzenlenirken kalem kalem değerlendirme yapılmıştır.

Mahkemece işin tamamının yapıldığı ve teslim edildiği kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Mahkemece keşif sonrası alınan bilirkişi raporuyla mahkemenin kabulü arasında çelişki bulunduğu gibi, bilirkişi raporu hüküm oluşturmaya da yeterli değildir.

Taraflar arasındaki sözleşmede işin bedeli götürü şekilde 100.000 euro olarak kararlaştırılmıştır. Davalı yüklenici şirket tarafından bu bedelin tamamına hak kazanılabilmesi için, tüm malzemelerin teslim edilmesi ve sözleşme gereklerinin yerine getirilmesi gerekir. Eksik malzeme teslimi sözkonusu ise veya sözleşme gerekleri tam olarak yerine getirilmediyse davalı yüklenici şirket tarafından sözleşmenin yerine getirildiği fiziki oranının belirlenmesi, bunun sözleşme bedeline uygulanması, davalı yüklenici şirketin hak ettiği iş bedelinin bulunması, davacı iş sahibi şirketin fazla ödeme iddiasının da bunun

sonucuna göre çözümlenmesi zorunludur. Mahkemece bu kurallara göre düzenlenmeyen ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan rapor üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

sonucuna göre çözümlenmesi zorunludur. Mahkemece bu kurallara göre düzenlenmeyen ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan rapor üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, konunun uzmanı elektrik ve elektronik mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan yapılacak keşifle yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde, Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, davalı yüklenici şirketin sözleşmedeki edimlerini tam olarak yerine getirip getirmediğinin belirlenmesinden, davacı iş sahibi şirketin sözleşmedeki edimlerin tam olarak yerine getirilmemesi nedeniyle fazla ödediği iş bedeli varsa bu miktarın dikkate alınarak hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/6863, Karar No: 2020/935, Tarih: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6863 E.  ,  2020/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçinin CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15158, Karar No: 2014/18697, Tarih: 26.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15158 E.  ,  2014/18697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2013/46-2014/8

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahsup fişlerinde takibe konu alacağa açık atıf bulunmamasına, hüküm fıkrasında yer alan "itirazın kabulü" ibaresinden "itirazın kaldırılması" gerektiğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17904, Karar No: 2020/18010, Tarih: 10.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17904 E.  ,  2020/18010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Tem. Haz. Yem. Bil. İnş. Tic. Ltd. Şti. ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.02.2004-18.01.2013 tarihleri arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Taşova Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda temizlik görevlisi olarak ihale alan alt işverenler nezdinde günde en az 8 saat ve hafta sonunu da çalışarak geçirdiğini, davalı işverenlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirimlerini eksik yaptığını, davacının, fazla çalışma ve hafta tatilleri günlerinde çalışma karşılığı ücretleri ile asgari geçim indiriminin ödemediğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Tem. Haz. Yemek Bil. Med İnş Taah. Tic. Ltd. Şti., alınan ihale kapsamında çalıştığını, iş süresinin okulların açık olduğu dönemi kapsadığını, iş sözleşmesinin şirket tarafından feshedilmediğini, ihale süre bitiminde çıkışının yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içinde davalı idare vekili ve davalı ...Tem. Haz. Yemek Bil Med İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre temyiz edenin sıfatına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.