muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15983, Karar No: 2024/6922, Tarih: 12.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15983 E.  ,  2024/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/53 E., 2022/195 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.11.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, taraflara duruşma günü bildirilip duruşma açılarak bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili, sanık müdafii ve üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4754, Karar No: 2021/7834, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4754 E.  ,  2021/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11911, Karar No: 2021/5240, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11911 E.  ,  2021/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/133 E. - 2018/76 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Çatalca İlçesi, ... Mahallesi, 160 ada 161 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/172, Karar No: 2010/4349, Tarih: 06.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/172 E.  ,  2010/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS bulunan müvekkiline ait aracın karıştığı kazada dava dışı 3.kişi aracının hasarlandığını, zarar gören aracın sigorta şirketine 2.980,56 TL'nin müvekkili tarafından ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın karayolu sayılmayan fabrika sahası içinde meydana geldiğini ve hasarın bu nedenle teminat haricinde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu kazanın meydana geldiği yer karayolu olmadığı gibi 2.918 sayılı KTK'nun 2.maddesinde sayılan kamuya açık bir alanda olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMSS poliçesi nedeniyle davacı şirket tarafından 3.kişi aracında meydana gelen zarar ödendikten sonra kendi ZMSS şirketine karşı açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 2/2 maddesinde "Bu kanun, Karayollarında uygulanır. Ancak aksine bir hüküm yoksa; a)Karayolu dışındaki alanlarda kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminalı, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile b) Erişme kontrolü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümleri uygulanır denilmektedir.

Somut olayda, davacı taraf aracının sürücüsü ...Lastik Fabrikası Sahası içinde kalan yolda, dönüş yaparken dava dışı 3.kişi aracına çarparak hasarlanmasına sebebiyet vermiştir. Trafik sigortası şirketinin 3.kişinin zararından sorumlu olması için kazanın karayolu yada karayolu sayılan yerlerden meydana gelmesi gereklidir.

Fabrika sahasının karayolu ile bağlantısının bulunduğu karayolunun bir uzantısı olduğu kuşkusuz olduğuna göre burada motorlu bir aracın işletme sırasında neden olduğu kazalardan doğan zararların ZMSS kapsamında kaldığı hususuda tartışmasızdır.

O halde mahkemece kazanın 2918 sayılı KTK'nun 2. Maddesi uyarınca karayolu sayılan fabrika sahasında meydana geldiğinin kabulü ve yargılamaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Nakliyat İnş. Tur. İhr. Paz. A.Ş vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9135, Karar No: 2014/19556, Tarih: 30.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9135 E.  ,  2014/19556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/353-2012/748

T.. Ş.. ile H.. Ş.. aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.12.2012 gün ve 353/748 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların paydaş oldukları 147 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1,5 katlı betonarme ev, samanlık, ahır ve fırının davacı tarafından yapıldığını, yine tarafların paydaş oldukları 6, 21, 83, 125, 138, 147, 150, 170, 178, 180, 194, 283, 347, 354, 360, 362, 367, 369, 372, 377, 385, 402, 616, 624, 634 ve 695 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde dağınık halde bulunan toplam 214 tane ağacın davacı tarafından dikildiğini açıklayarak 147 nolu parsel üzerindeki yapıların ve diğer taşınmazlarda bulunan ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ve vekili, aşamalardaki yazılı ve sözlü beyanlarında özetle; 147 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin davacı tarafından yapıldığını, bu taşınmaz üzerinde bulunan diğer yapıların tarafların annesi ve babası tarafından yapıldığını, 30 yaşından küçük ağaçların davacı tarafından dikildiğini, 30 yaşından büyük ağaçların ise tarafların annesi ve babası tarafından dikildiğini söylemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 6 parsel sayılı taşınmazda bulunan 5 adet ağaçtan yaşları 7-20 arası olan ceviz ağaçlarının;

Dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 180 parsel sayılı taşınmazda bulunan toplam 28 adet ağaçtan; yaşları 10-15 yaş arası olan 5 adet ceviz ağaçlarının, 15-20 yaş arası 3 adet kirazın, yaşları 5-10 olan 7 adet kiraz ağaçlarının, 3-5 yaş arası olan 7 adet kiraz ağacının, 1-3 yaş olan 2 adet ceviz ağaçlarının, yaşı 6 olan 1 adet elma, yaşı 5 olan 1 adet erik ağacının, yaşı 5 olan 1 adet vişne ağacının;

Dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 170 nolu parsel sayılı taşınmazda bulunan toplam 16 adet ağaçtan, yaşı 15 olan bir adet ceviz ağacının, yaşı 5- 10 olan 6 adet ceviz ağacının, yaşı 30-35 yaş arası olan 4 adet ceviz ağacının, yaşı 20-25 arası olan 2 adet ceviz ağacının, yaşı 1-3 arası olan 3 adet ceviz ağacı (fidan vasf);

Dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 150 parsel sayılı taşınmazda bulunan toplam 3 adet ağaçtan, yaşı 13-15 arası olan 1 adet ceviz ağacının, yaşı 10-12 olan 1 adet ceviz ağacının;

Dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 150 parsel sayılı taşınmazda bulunan toplam 3 adet ağaçtan, yaşı 13-15 arası olan 1 adet ceviz ağacının, yaşı 10-12 olan 1 adet ceviz ağacının;

Dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 138 parsel sayılı taşınmazda bulunan toplam 37 adet ağaçtan, yaşı 30-35 arası olan 1 adet ceviz ağacının, 25-30 yaş arası olan 2 adet ceviz ağaçlarının, 5-10 yaşları arası olan 3 adet ceviz ağacının; yaşı 3-5 yaş olan 8 adet ceviz ağacının, yaşı 5-7 yaş arası 1 adet ceviz ağacının, 25-30 yaş arası 1 adet elma ağacının, 35 yaşında olan 1 adet erik ağacının, 35 yaşında olan 6 adet elma ağacının, 3-5 yaş arasında 1 adet ayvanın, yaşı 35 olan 1 adet armut ağacının, yaşı 25 olan 1 adet ayva ağacının, yaşı 20 olan 1 adet asma ağacı, 25 yaşında 1 adet kavak ağacının;

Dava konusu Sinop İli, Merkez K.. Köyü, 147 parsel sayılı taşınmazda bulunan toplam 73 adet ağaçtan, yaşı 25-30 olan 3 adet elma ağacının, yaşı 7-8 olan 2 adet asma ağacının, yaşı 2 olan 4 adet şeftali ağacının, yaşı 3-5 olan 2 adet kiraz ağacının, yaşı 6-7 olan 1 adet asma ağacının, yaşı 30 olan 1 adet kiraz ağacının, yaşı 10 olan 1 ocak fındık ağacının, yaşı 35 olan 1 adet kızılcık ağacı, yaşı 35 olan 1 adet asma ağacının, 35 yaşında 1 adet kiraz ağacının, yaşı 10 olan 1 adet asma ağacının, yaşı 30-35 olan 3 adet elma ağacının, yaşı 10-15 olan 2 adet erik ağacının, yaşı 7-8 olan 2 adet kiraz ağacının, yaşı 1 olan 60 adet ceviz ağacının, yaşı 2 olan 1 adet fındık ağacının, yaşı 30 olan 1 adet uvaz ağacının, yaşı 15 olan 1 adet töngel ağacının, yaşı 20 olan 1 adet erik ağacının, yaşı 13-15 olan 1 adret ceviz ağacı, yaşı 30 olan 1 adet erik ağacının, yaşı 3 olan 1 adet erik ağacının, yaşı 3-5 olan 2 adet armut ağacının, yaşı 10 olan 1 adet hurma ağacının, yaşı 10 olan 1 adet elma ağacının, yaşı 15-20 olan 1 adet incir ağacının, yaşı 15 olan 1 adet kiraz ağacının, yaşı 1 olan 24 adet ceviz ağacının (fidan vs), yaşı 3-5 olan 4 adet elma ağacının, yaşı 3-5 olan 23 ocak fındık ağacının, davacıya ait olduğunun TESPİTİNE, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,

Davacının 12.11.2012 tarihli keşif tutanağındaki beyanı ile 21 parsel sayılı taşınmazdaki taleplerinden vazgeçtiğinden bu parsel üzerinde bulunan talebi hakkında karar verilmesine YER OLMADIĞINA, karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 12.11.2012 tarihli keşif tutanağındaki beyanı ile 21 parsel sayılı taşınmazdaki taleplerinden vazgeçtiğinden bu parsel üzerinde bulunan talebi hakkında karar verilmesine YER OLMADIĞINA, karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu 147 nolu parsel üzerindeki ev, ahır, samanlık ve fırın hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırıdır. Bir hüküm fıkrasında bulunması gereken hususlar HMK'nın 297. maddesinde tek tek bentler halinde sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında; "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", amir hükmüne yer verilmiştir. Mahkeme kararlarının gerekçesinin açıklayacı nitelikte olup, bağlayıcı bir özelliğe sahip olmadıkları bir gerçektir. Tarafları bağlayan ve infaz edilmesi gereken bölüm hüküm fıkralarıdır. Bu nedenle hak ve yükümlülüklerin infazda duraksama yaratmayacak şekilde hüküm fıkralasında bulunması gerekir. Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerindedir.

Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; keşifte belirlenen ağaçların değeri üzerinden harç tamamlatılmadığından taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğrudur.

O halde Mahkemece yapılacak iş; iddia ve savunma doğrultusunda 147 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ev, ahır, samanlık ve fırın hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 147 nolu parsele ilişkin temyiz itirazları dışında kalan temyiz itirazları ile davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin 147 nolu parsele ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı Tahsin'e iadesine, 118,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı Hasan'a iadesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8074, Karar No: 2023/1104, Tarih: 23.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8074 E.  ,  2023/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki inançlı işlem hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1976 yılından bu yana memur olarak çalışıp 2017 yılında emekli olduğunu; dava dışı merhum eşi ... ile 1975 yılında yaptıkları evliliklerinden olan çocukları Şükrü Onur Öztürk'ün bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, evlendiği günden itibaren eşinin bir işte çalışmadığını, düzensiz hayatı ve aşırı sigara içmesine bağlı olarak yakalandığı astım hastalığının sonradan ilerleyerek koah hastalığına çevirmesi sebebiyle müvekkilinin yardım ve bakımıyla yaşamını sürdürdüğünü, müvekkilinin ziynet eşyaları ve babasından aldığı paralar ile Antalya ili, Kepez ilçesi, Ulus Mahallesi, 1364 ada 9 nolu parseldeki 9 numaralı bağımsız bölüm satın alındığı ve taşınmazın alınmasında eşinin hiçbir katkısının olmadığı halde gelenekleri gereğince ve merhum eşinin psikolojisi daha fazla bozulmasın düşüncesiyle 1988 yılında taşınmazın merhum eşi Serdal adına tapuda tescil ettirildikten sonra eşinin 14.05.2016 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçısı olarak müvekkilinin ve murisin yeğeni olan davalının kaldığını beyan ederek; dava konusu taşınmazın davalı adına olan 1/2 hissesinin iptal edilerek payın davacı adına tapuya kayıt ve tescilini; bu olmadığı takdirde taşınmazın 1/2 hissesinin değerinin müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davanın değerinin belli olduğunu, zira davacı tarafından aynı taşınmaza yönelik açılan ortaklığın giderilmesi istemli davada sulh hukuk mahkemesince taşınmaza biçilen kıymetin bu dava için de geçerli olması sebebiyle harç ikmalinin derhal bu bedel üzerinden tamamlanması gerektiğini; öte yandan muris Serdal'ın evvelce üç yıl Libya'da çalışmış olması ve annesinin de bir dairesini satarak murise verdiği hususları dikkate alındığında taşınmazın alınmasında murisin hiç katkısının olmadığı ve hiç çalışmadığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, taşınmaz resmi satış senedi incelendiğinde satış işleminin her türlü muvazaadan ari olup bedelin muris tarafından ödendiğini, aksi iddiaların yazılı delille kanıtlanması gerektiğini beyan ederek; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın müteveffa eşinin imzasını taşıyan yazılı delil veya delil başlangıcı ile iddialarını kanıtlayamadığı, taşınmazın davalının murisinden geldiği, muris tarafından satın alınma tarihinin 22.11.1988 olup resmi satış senedi incelendiğinde, satışın her türlü muvazaadan ari ve gerçek bir satış olduğu, bedelinin muris tarafından ödendiği, kişinin kendi muvazaasına dayanamayacağı gerekçesiyle; tapu iptali ve tescil ile terditli olarak ileri sürülen bedelin iadesi taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hiçbir iş yapmayan, bu nedenle psikolojisi de bozuk olan muris Serdal'ın baskısıyla, kendisini daha kötü hissetmemesi için hiçbir katkısı olmadığı halde dava konusu taşınmazın merhum ... adına tescil edildiğini, davalının ise bir kez bile amcası Serdal'ı sağlığında sormadığını, hastalığında ilgilenmediğini, öldüğünde başsağlığı dahi dilemediğini, muris Serdal'ın 2015 yılında davacıyla notere gittikleri bir gün dava konusu taşınmazı müvekkile vasiyet etmek istediğini ancak, o gün iki tanık hazır olmadığından vasiyetnameyi yapamadıklarını, taşınmazın alınmasında katkısı olmadığını bilen murisin, ileride mağdur olmaması için davacı lehine ölüme bağlı tasarruf yapma iradesi taşıdığını, zira inançlı işlemde inanılanın, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana veya onun gösterdiği üçüncü kişiye devretmeyi yüklendiğini, yazılı delil bulunmasa da delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK'nın 202 nci maddesi uyarınca inanç sözleşmesinin tanık dahil her türlü delille ispat edilebileceğini, merhum ...'ün ölmeden kısa süre önce ekte sunulu vekaletnameyi düzenleyerek Antalya ili sınırları içindeki tüm taşınmazlarla ilgili olarak davacıya çok geniş yetkiler verdiğini, bu vekaletnamenin muris Serdal'ın gerçek iradesini yansıttığını, dinlenen tanık beyanlarıyla da taşınmazın edinilmesinde murisin hiçbir katkısının olmadığının sabit olduğunu beyan ederek; kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 05.02.1947 tarihli 20/6 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı uyarınca, inançlı işleme dayalı iddianın, şekle bağlı olmayan yazılı delille kanıtlanması gerektiği, şayet ispat külfeti kendisinde olan tarafın yazılı bir belgesi yok ise ancak taraflar arasında gerçekleştirilen mektup, banka dekontu, yazışmalar gibi birtakım belgeler var ise bunların yazılı delil başlangıcı sayılacağı ve iddianın her türlü delille kanıtlanmasının olanaklı hale geleceği; eğer yazılı delil başlangıcı sayılabilecek böyle bir olgu da bulunmuyor ise iddia sahibinin son başvuracağı delilin karşı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu; öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulmuş 28/05/2019 tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanıldığı belirtilmiş ise de; 6100 sayılı HMK'nın 139/1-ç maddesinde yer alan; "Davetiyenin tebliğinden itibaren iki haftalık kesin süre içinde tarafların dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları, bu hususların verilen süre içinde yerine getirilmemesi hâlinde o delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacaklarına karar verileceği" yönündeki yasal düzenleme karşısında davacı tarafın; dava dilekçesinde ve dilekçelerin teatisi aşamasındaki cevaba cevap dilekçesinde yemin deliline açıkça dayanmadığı için yemin teklif etme hakkının hatırlatılmasına gerek olmadığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olup istinaf başvuru sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inançlı işlem hukuki sebebine dayalı tapu iptal ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK’nın "İspat yükü" kenar başlıklı 190 ıncı maddesine göre; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" kenar başlıklı 6 ncı maddesine göre; "Kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."