muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/16868, Karar No: 2019/21488, Tarih: 25.11.2019

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3) Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (2) numaralı düşünce yerinde görüldüğünden; Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/538 Esas, 2015/416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-c maddesi gereğince cezasından (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasından (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1438, Karar No: 2025/4252, Tarih: 17.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1438 E.  ,  2025/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2024/492 Esas, 2025/30 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2007, Karar No: 2019/19332, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2007 E.  ,  2019/19332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/384E.-2018/461K. sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Afyonkarahisar İli, Merkez İlçesi, İsmail Mahallesi 114 ada 32 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde, kamulaştırmadan arta kalan kısımda, geometrik şekli ve yüzölçümü göz önünde bulundurularak %30 oranında değer azalışı olacağının kabulü ile hesaplanan bedel üzerinden ve kararın hüküm fıkrasında tapu kaydındaki ipotek ve haciz şerhinin tespit edilen bedele yansıtılması, bedelin üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına da karar verilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7303, Karar No: 2020/11940, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7303 E.  ,  2020/11940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 tarihli ve 2017/1055 soruşturma, 2019/84 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Yenişehir Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/11/2019 tarihli ve 2019/98884 soruşturma, 2019/5105 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/1908 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/06/2020 gün ve 94660652-105-16-4301-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2020 gün ve 2020/56909 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06/04/2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma konusu olayda, müştekinin köpek sahibi olmak için cebe havale yöntemi ile gönderdiği 690,00 Türk lirası paranın Görükle/Bursa-1 isimli ATM'den çekildiği ve haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/1908 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2019 tarihli ve 2019/1908 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10006, Karar No: 2024/1816, Tarih: 19.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10006 E.  ,  2024/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1949 E., 2021/2 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2019 tarihli ve 2017/607 Esas, 2019/272 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2019/1949 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; öldürme kastı bulunmadığından bahisle suçun vasfına, delillerin takdirinde hataya, meşru savunma koşullarının bulunduğuna ve haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; öldürme kastı bulunmadığından bahisle suçun vasfına, delillerin takdirinde hataya, meşru savunma koşullarının bulunduğuna ve haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile sanık ...'ın aynı mahallede ikamet ettikleri, hem katılanın hem de sanığın ikametlerinin damlarında kuş besledikleri, olay günü ikametlerinin damlarında kuş uçurdukları sırada aralarında tartışma çıktığı ve karşılıklı küfürleşme yaşandığı, tarafların küfürleştiğini duyan tanık ...'ın olayı yatıştırmak amacıyla katılanı alarak kendi ikametine getirdiği, katılan ile sanığın tartıştığını duyan tanıklar ..., ... ve ...'nun olayın yaşandığı yere geldiği, burada sanığı sakinleştirmeye çalıştıkları, sanığın ele geçirilemeyen av tüfeğini ikametinden alarak dışarı çıktığı, katılana herkesin duyacağı şekilde hakaret ve tehdit içeren sözleri yüksek sesle söylediği, sonrasında katılanı evden çıkartmak için havaya 1 el ateş ettiği, silah sesini duyan katılanın sanığın babasını vurduğunu düşünerek tanık ...'ın ikametinden dışarı çıktığı, katılanın ikametin dışına çıktığını gören sanığın nişan alarak bir kez ateş ettiği, katılanın aldığı yaralar nedeniyle yere düştüğü, tanıkların sanığı tutarak ateş etmesini engellediği ve sanığı kendi ikameti içerisine götürdükleri, Adli Tıp Kurumu raporuna göre de katılanın vücut üst bölgesi ve karın bölgesine isabet eden birçok sayıda saçma tanesi nedeniyle, "hayati tehlike geçirecek şekilde" yaralandığı kabul edilen olayda, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.01.2019 tarihli adli tıp raporu, olay yeri inceleme tutanağı, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından emanet eşyası yönünden düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli tüfekle mağdurun hayati göğüs bölgesini hedef alarak ateş ettiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2019/1949 Esas, 2021/2 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18792, Karar No: 2012/27501, Tarih: 27.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18792 E.  ,  2012/27501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 486-385

Davacı, davalı işveren şirkete ait işyerinde 6.6.2009-30.4.2010 tarihleri arası dönemde, aylık net 1660,00-TL ücretle (1250-TL ücret, 360-TL yol parası, 50-TL çocuk yardımı) çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, ilamında belirtildiği şekilde davacının davalı şirketten kuruma bildirilen süreler kadar 12.6.2009-30.4.2010 tarihleri arasında çalışması olduğunun tespitine, yol yardımı ve çocuk yardımına ilişkin yazılı delil olmadığından reddine, prime esas ücretin ise Brüt 1314-TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulunun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı, HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile, ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; Makina Mühendisleri Odası, operatör belgesi sahibi bir kişinin brüt aylığının 1314,00-TL olduğunu bildirilmiş ancak dosyaya bunun haricinde yazılı bir belge sunulmamıştır. Şu halde, Mahkemece, hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerin varlığı araştırılmalı, asgari ücretin üzerinde olduğu iddia edilen gerçek ücret hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılıp, belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21169, Karar No: 2015/26720, Tarih: 11.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/21169 E.  ,  2015/26720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun ... İlköğretim Okulu'nun bekçi kulübesinin camını kırdığı somut olayda; kırılan kulübe camına ilişkin görgü tespit tutanağı bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa dosya içerisine alınması ile suça sürüklenen çocuğun orta düzeyde zeka geriliği ile %5 epilepsi hastası olduğuna dair rapor da gözetilerek İstanbul Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesinden suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçunun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususlarında yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9923, Karar No: 2014/10507, Tarih: 30.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9923 E.  ,  2014/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 30/05/2000 gün 3761 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen,... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 91 pafta, 1201 Ada, 30 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının yıkıldığının tespiti ile sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın savunmalarında, bahse konu yapının eşinden kendisine kaldığını, 2007 yılına kadar içerisinde kiracı bulunan evin nasıl yıkıldığı konusunda herhangi bir bilgisinin bulunmadığını, kendisinin 10 yıldır Gaziantep'e gitmediğini beyan ettiği, kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 03/05/2011 tarihli tutanak incelendiğinde, 2007 yılında yağan yağmur ve bakımsızlık nedeniyle evin kendiliğinden yıkıldığının belirtildiği görülmekle;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.