muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5356, Karar No: 2017/7548, Tarih: 10.10.2017

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Somut olayda, davacı sigortalı olmayıp kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık da almadığından, davacıya babasının 1479 sayılı Kanun' a tabi hizmetleri üzerinden aylık bağlanması gerektiği göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

10.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3240, Karar No: 2012/35632, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/3240 E.  ,  2012/35632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar başlığında "2003 ve 2004 yılları" olarak gösterilen suç tarihinin mahallinde "31.12.2004 ve öncesi" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk bendinde 100 gün karşılığı adli para cezası yerine, 5 gün karşılığı adli para cezası; ikinci bendinde 125 gün karşılığı adli para cezası yerine, 6 gün karşılığı adli para cezası; üçüncü bendinde 2.500,00 TL yerine 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ibareleri eklenmek suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4132, Karar No: 2010/1237, Tarih: 16.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/4132 E.  ,  2010/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı Başak Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın 22.3.2006 tarihinde park halinde iken çalındığını aynı gün hasarlı olarak bulunduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 7.544,78 TL hasar bedeli ve aracın tamirde kaldığı süreiçin 845 TL gelir kaybı bedelinin ihtarnamenin tabliğ tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın çalınmasından kısa süre sonra bulunduğunu araç üzerinde yapılan inceleme sonunda çalınmaya dair iz ve emarenin bulunmadığını, aracın park halinde ve kapıları açık olarak bulunduğunu, araçta meydana gelen hasarın bakımsızlıktan meydana geldiğini sigorta şirketinden tazminat alabilmek için çalındı diye ihbar edildiğini, gelir kaybının teminat dışı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçta meydana gelen hasar bedelinin çalınma sonucu oluştuğu, gelir kaybının ek sözleşme ile poliçe teminatına dahil edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 7.594,00 TL tazminatın 29.08.2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Başak Sigorta A.Ş. vekilinin

yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 348,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Başak Sigorta A.Ş.'den alınmasına 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10090, Karar No: 2013/10065, Tarih: 31.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10090 E.  ,  2013/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çiğdemli Köyü çalışma alanında bulunan 83,44 mertekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2007 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmıştır. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın murisi olan ...adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/363, Karar No: 2011/419, Tarih: 15.06.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/3-363 E.  ,  2011/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23.12.2010

Taraflar arasındaki “el atmanın önlenmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesince davanın “yargı yolu yönünden görevsizlik nedeniyle reddine ” dair verilen 07.02.2008 gün ve 2004/299 E-2008/41 K.sayılı kararın incelenmesi  davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 18.02.2010 gün ve 2009/20889-2010/2441 sayılı ilamı ile;

("...Davacı vekili 18.08.2004 tarihli dilekçesinde; davacı Mesudiye Köyü tarafından uzun yıllardır kullanılan kaynak sularını davalı Aksungur Köyünün diğer davalı Çayırözü Köyüne protokolle devretmek istediğini, davalı Aksungur Köyünün kendisine ait olmayan suyu devredemeyeceğini belirterek, davalıların suya müdahalesinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevabında, davalı köyler arasında yapılan protokolün idare mahkemesinde iptalinin istenebileceği, bunun için görev yönünden davanın reddi gerektiği, suyun Aksungur Köyüne ait olduğu esas ve zamanaşımı yönünden de davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; Aksungur Köyü İhtiyar Heyetinin 08.09.2003 tarihinde dava konusu suyu 49 yıllığına Çayırözü Köyüne kiraladıkları, Çayırözü Köyünün bu tahsis kararı uyarınca suya müdahale ettikleri, ortada köy ihtiyar heyetince alınmış bir tahsis kararı bulunduğu, tahsis kararı varsa sudan doğacak ihtilafların idari yargı yoluyla halli gerekeceği gerekçe gösterilerek yargı yolu yönünden görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 2.maddesinde, İdari yargıda görülecek dava ve işler belirtilmiştir.

Somut olayda, davadaki talep tahsis kararının iptaline yönelik değil, suya elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olduğuna göre, davanın özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekeceği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı Mesudiye Köyü Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde; müvekkil Havza İlçesi Mesudiye Köyü Darıkolu Mevkiinde yaylacılık yaptıklarını, Samsun Amasya il sınırının çizilmesinden sonra Merzifon İlçesi idari sınırları içinde kalan kaynak sularını ve bir kısım arazileri İçişleri Bakanlığına ait 08.08.1972 tarih ve 11183 sayılı karara istinaden yıllardır kullandıklarını, davalı köylerin anlaşma yaparak kaynak suları ve dere yatağını almak için çalışma başlattıklarını, davalı Aksungur köyü muhtarlığının kendisine ait olmayan kaynak sularını devretmesinin mümkün olmadığını iddia ederek müvekkil Mesudiye Köyü tarafından uzun yıllardır kullanılan ancak Merzifon İlçesi sınırlarında kalan sulara müdahale eden Çayırözü Köyü ve Aksungur Köyü muhtarlığının vaki müdahalelerinin önlenmesine ve müdahale öncesi duruma getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Çayırözü ve Aksungur Köyleri Tüzel kişileri vekili davanın yargı yolu bakımından görevsizlik nedeni ile reddini savunmuştur.

Mahkemece yargı yolu yönünden görevsizlik nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, davacının temyiz istemi üzerine yukarıda belirtilen gerekçe ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece Aksungur Köyü ihtiyar heyetinin dava konusu suyu Havza ilçesi Çayırözü Köyüne 49 yıllığına kiraladığı, Çayırözü Köyünün de bu tahsis kararı uyarınca suya müdahale ettiği, tahsis kararı varsa sudan doğacak ihtilafların idari yargı yoluyla, tahsis kararı yoksa adli yargı yoluyla halli gerekeceği, ihtiyar heyeti kararı usulen ortadan kaldırılmadıkça diğer bir anlatımla idari yolla iptal edilmedikçe böyle bir davaya adli yargı yerinde bakılmasının olanaksız olduğu gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık, yargı yolu noktasında olup; taraflar arasındaki uyuşmazlığa adli yargı yerinde mi, yoksa idari yargı yerinde mi bakılacağının çözümü gerekmektedir.

Hemen belirtmelidir ki, bir kamu hizmetinin yürütülmesi sırasında idarece bir zararın doğumuna sebebiyet verilmesi halinde bu zararın tazmini istemiyle idari yargı yerinde dava açılması olanaklıdır.

İdarece herhangi bir ayni hakka müdahalede bulunulduğu, özel mülkiyete konu taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı veya plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak müdahalenin men'i ve meydana gelen zararın tazmini davalarının ise, mülkiyete tecavüzün önlenmesine ve haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerince çözümleneceği, yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır.

İdarece herhangi bir ayni hakka müdahalede bulunulduğu, özel mülkiyete konu taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı veya plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak müdahalenin men'i ve meydana gelen zararın tazmini davalarının ise, mülkiyete tecavüzün önlenmesine ve haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerince çözümleneceği, yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda; dava konusu kaynak suyun Merzifon ilçesi Aksungur köyü sınırları içerisinde kaldığı, davalı Aksungur köyünün 08.09.2003 gün ve 79 sayılı köy ihtiyar kurulu kararı ile dava konusu suyun kullanımını 49 yıllığına içme ve kullanma suyu olarak Çayırözü köyüne verdiği, bu karara istinaden davalıların kaynak sularını ve dere yatağını almak için çalışma başlattıkları sabittir.

Davacı tarafça, davacı köyün yıllardır kullandığı ileri sürülen kaynak suya, davalı Aksungur Köyü İhtiyar Heyetince diğer davalı Çayırözü köyüne yapılan tahsis üzerine haksız fiil niteliğindeki müdahalelerinin önlenmesi ve müdahale öncesi duruma getirilmesine karar verilmesi istenilmektedir.

Dava dilekçesi dikkate alındığında herhangi bir idari işlemin iptali istenilmemiştir,

Davalı Aksungur köyü ihtiyar heyetine ait tahsis kararına istinaden diğer davalı Çayırözü köyünün dava konusu müdahalesinin önlenmesine yönelik bulunan uyuşmazlığın Medeni Kanun hükümleri uyarınca görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu açıktır.

Eş söyleyişle, 831 sayılı yasa ile suya ilişkin tasarrufların idareye görev olarak verilmiş olması ya da su tahsis kararının bulunması, bir hakka yapılan müdahalenin önlenmesi için açılan davanın idari yargı yerinde görülmesi için yeterli sayılamaz.

Şu hale göre, davacının da kullandığı suya davalı köyler tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine yönelik bulunan davanın, haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekeceği açıktır. Nitekim Uyuşmazlık mahkemesinin konuya ilişkin 09.07.2001 gün ve 2001/59-66 sayılı kararı da bu yöndedir.

Bu nedenle, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :  Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 15.06.2011 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19111, Karar No: 2022/470, Tarih: 12.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19111 E.  ,  2022/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, olayda suç vasfının değişme durumu bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun amacının okul tarafından diğer çocuklara verilen bisikletleri kullanma olduğu, bu bisikletlerin tekrar iade edileceğinin dosya kapsamından açıkça anlaşıldığı, kullanma hırsızlığı suçundan ceza tayini gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 12/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/206, Karar No: 2022/8214, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/206 E.  ,  2022/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi tespit edilen bedele 16.10.2015 tarihinden ilk karar tarihine kadar, bozma sonrası artan fark bedele ise 16.10.2015 tarihinden son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bozma öncesi bedele faiz işletilmemesi ve fark bedele infazda tereddüt yaratacak şekilde karar tarihine kadar faize hükmedilmesi,

2- Davacı idarece fazla depo edilen bedelin hükümde açıkça gösterilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (2.), (3.) ve (4.) bentlerinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (İlk kararla tespit edilen 41.657,50-TL kamulaştırma bedeline 16.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.02.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bu bedelin yasal faizi ile birlikte mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde davalıya derhal ödenmesine, bozma sonrası oluşan fark bedel 2.185,00-TL'nin ise üçer aylık vadelideki nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine, 2.185,00-TL’ye 16.10.2015 tarihinden son karar tarihi olan 18.10.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davacı idarece fazla depo edilen 10.972,50-TL davalıya ödenmiş ise davalıdan alınarak davacı idareye iadesine, ödenmemiş ise ilgili bankaca davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6349, Karar No: 2022/376, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6349 E.  ,  2022/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2020/365 E. - 2020/463 sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi 157 ada 11 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılısayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.