muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3486, Karar No: 2025/5780, Tarih: 08.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/3486 E.  ,  2025/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/536 E., 2024/337 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, konuşma engeli bulunan sanığın soruşturma aşamasında beyanının hükme esas alınamayacağına ve akıl sağlığı ile ilgili gereken araştırmanın yapılmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eylemin hukukî nitelendirmesinin hatalı yapıldığına, suça dair kameraya yansıyan görüntü bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Şikâyetçiye ait ceketin cebinden 10.000,00 TL para ile zincirli altının çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; dosya içerisindeki 20.09.2024 tarihli Görüntü İnceleme Araştırma Tespit ve Yakalama Tutanağı'na göre; sanıkların aynı gün yakalandıkları ve sanık ...'in eylemi kabul ederek kendi rızası ile zincirli altın ile 8.800,00 TL parayı kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; şikâyetçiye ait olan paranın kısmen teslim edilmesi sebebiyle hırsızlık suçundan oluşan zararın soruşturma aşamasında kısmî olarak giderildiğinin kabul edilmesi gerektiği, kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı şikâyetçiden sorulup sonucuna göre; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca haklarında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanıkların cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Sanık ... bakımından tekerrüre esas alınan, Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2019/488 Esas 2020/383 Karar sayılı ilâmı ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasının yanı sıra 2.000,00 TL adlî para cezasına da hükmedildiği hâlde, yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde tekerrür hükümleri bakımından 5271 sayılı Kanun’un 307/5. maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için "Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11250, Karar No: 2019/4404, Tarih: 20.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11250 E.  ,  2019/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın, etrafı duvarlarla çevrili kamuya ait okul binasının bahçesinden yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Hüküm kurulurken TCK'nın 168/2 maddesinin TCK'nın 31/3 maddesinden önce uygulanması sonucu TCK'nın 61.maddesindeki sıralamaya aykırı uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 20.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28141, Karar No: 2013/24423, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28141 E.  ,  2013/24423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı; kıdem, ihbar tazminatı, davalı-karşı davacı ise; eksik gaz bedeli, hurda satışlarından kaynaklanan alacaklar, boş tüp bedeli, tüp sayımındaki farktan kaynaklanan ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davayı reddetmiş, karşı davayı ise kısmen kabul etmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ...'taki işyerinde teknisyen olarak 01.11.1993-08.12.2006 tarihleri arasında çalıştığını, gaz açığına sebebiyet verdiği gerekçesiyle işten çıkarıldığını ancak teknisyen olan müvekkilinin sorumluluğunda kalmayan bir olay nedeniyle işten çıkarlmasının haksız olduğunu beyanla, 500,00 TL kıdem ve 100,00 TL ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmeini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.01.1993 tarihinde ... tesislerinde teksnisyen olarak işe başladığını, ... sözleşmesinin haklı sebeple fesih edildiğini, davacının 07.12.2006 tarihinde verdiği değerlendirme tutanağında 1 nolu tankın 90-86, 2 nolu tankın 60-56 seviyelerinde olduğu belirtilmesine rağmen tanklarda 34,823 kg stok farkı bulunduğunun tespit edildiğinin tutanak altına alındığını, davacının yeni sisteme göre raporlama yapması gerekirken yapmadığını ve böylece sorumlu müdür Seyit Parlak tarafından yapılan işlemlere iştirak ettiğinin açıklık kazandığını, hurda tüp satışına ilişkin işlemlerde de şirketin zarara uğratıldığını, dolum tesislerinde madeni yağ alımının senede 2-3 kez yapılmasına rağmen bu tesislerde her ay madeni yağ alımı yapıldığını ve tüketilen miktarın diğer tesislerle karşılaştırılması sonucu büyük miktarda tüketim yapıldığının belirlenmesine rağmen bunu gerektirecek bir faaliyetin söz konusu olmadığının tespit edildiğini davacının bu fiillere iştirak etmiş olması sebebiyle ... sözleşmesinin haklı olarak fesih edildiği beyanla davacının davasının reddine ve karşı davalarının kabulü ile eksik gaz bedeli, hurda satışlarından kaynaklanan alacak, boş tüp bedeli alacağı ve tüp sayımındaki farktan kaynaklalanan toplam 70.680,60 TL alacaktan şimdilik 5.000,00 TL alacağın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... sözleşmesinin davalı işverence haklı olarak fesih edildiği kanaatine varılmakla asıl dava yönünden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, karşı dava yönünden aynı bilirkişi raporunda yapılan tespit ve değerlendirmelere göre, tüp sayımındaki fark alacağı, eksik gaz bedeli alacağı ve boş tüp bedeli alacağı taleplerinin reddine, hurda satışlarından dolayı zarara uğratıldığı anlaşıldığından raporda yapılan hesaba göre kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, süresinde açılmış olan karşı dava bakımından tüp sayımındaki fark alacağının, eksik gaz bedeli ve boş tüp bedeli alacağının reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi, belge ve şahit anlatımlarından işyerinde davacının da iştirak ettiği usulsüzlükler olduğu belirlenerek mahkemece de feshin haklı sebeple yapıldığı tespit edilmiştir. Hükme esas alınan rapor karar vermek için yeterli değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak ... davalının iştigal konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak yeni bir heyetten alınacak rapor ile davalı-karşı davacının karşı dava dilekçesinde talep ettiği zararları ve miktarlarını tespit ederek sonucuna göre karar vermektir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8860, Karar No: 2021/15016, Tarih: 13.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8860 E.  ,  2021/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11281, Karar No: 2022/17669, Tarih: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11281 E.  ,  2022/17669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 09.02.2022 tarihli, 2021/9660 Esas ve 2022/1752 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmiş, direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereği kamu düzeni ilkesi resen gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddi ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; arazi niteliğindeki Bursa İli, Çiftlikköy İlçesi, Laledere Köyü, 160 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1455, Karar No: 2017/1675, Tarih: 05.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1455 E.  ,  2017/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 04.06.2012 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davalı tarafından 12.07.2012 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, müvekkilince keşide edilen 18.07.2012 tarihli cevabı ihtarla feshin haksız olup aynen ifanın talep edildiğini, feshin sebebi olarak, davalının kendisine ödenmesi gereken 45.000,00 TL'nin sözleşmede bildirilmediğini ileri sürmesinin, fesih sebebi olarak kabulünün mümkün olmadığını, bu miktar paranın sözleşmede belirtilmemesine rağmen davalıya nakten ödendiğini, bu hususun, sözleşmede yer almamasının ayrıca davalı lehine bir durum olduğunu, davalıya gönderilen ödemenin müvekkiline iade edilmesi ile davalının fesih iradesinde ısrarlı bulunduğunun anlaşılması üzerine müvekkili tarafından sözleşmenin devamından vazgeçilerek sözleşmenin haksız feshi sebebiyle uğranılan zararın tazminin ihtarname ile talep edildiğini ileri sürerek, müvekkiline düşen dairelerin inşaat bitişinde asgari 910.000,00 TL'ye satılıp, bu dairelerin yapılması için gerekli masrafların düşümünden sonra, en az 466.356,00 TL kâr kaybından mahrum kalacağını ayrıca sözleşmenin yapılması sırasında müvekkilinin ödediği 1.574,00 TL noter masrafını da davalının ödemekle yükümlü olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası olarak 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki şifai görüşmelerde, yapılacak inşaattan 2, 3, 4 numaralı bağımsız bölümlerin müvekkiline verilip ayrıca 45.000,00 TL para ödeneceğinin, müvekkilinin inşaat bitimine karar ki kira bedellerinin ödeneceği vs. hususlarında anlaşma yapılmasına karşılık, düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde bu hususunda yer almadığını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini tadil eden anlaşmalarında resmi şekilde yapılması gerektiğinden, davacı tarafça gönderilen cevabı ihtarla kira bedellerinin ödeneceğinin kabul edildiğini, sözleşmenin imzalanmasından sonra şifai olarak kararlaştırılan 45.000,00 TL'nin ısrarlar sonucu müvekkiline ödenip karşılığında müvekkilinden borç senedi alındığını, müvekkilinin attığı imzaların sonuçlarını sonradan farkedip senedi geri istemesine rağmen iade edilmediğini, bu durumun aradaki güven duygusunu sarstığını, davacı tarafça müvekkiline yapılan 45.000,00 TL'lik ödemenin işlemiş faizi ile birlikte 01.08.2012 tarihinde 45.340,00 TL olarak PTT kanalı ile geri ödendiğini, ayrıca 1.574,00 TL noter masrafının da iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yer almamasına rağmen, ihtarnamelerinin içeriğinden, şifai olarak görüşülen davalı arsa sahibine yapılacak 8 dairelik inşaattan 3 dairenin verilmesi yanında, yüklenicinin ayrıca 45.000,00 TL nakdi bedel ödemeyi kabul ettiği ve inşaat yapım süresince arsa sahibinin kira bedellerinin yüklenici tarafından ödenmesinin üstlenildiğinin kabullenildiği, arsa sahibine ödenen 45.000,00 TL'nin karşılığında senet alındığı, senet arkasına arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ödenen paranın teminatı olduğuna ilişkin şerh verilmemesi suretiyle davacının yazılı sözleşme düzenlemesi sırasında özen borcuna aykırı davranarak davalıda güven duygusunu sarstığı, bu nedenle akdin haklı olarak davalı yanca feshedilmesi nedeniyle davacının menfi zarar talebinin kabul edilmemesinin mümkün olmadığı, bir an için şifai sözleşmede kararlaştırılan akdin esaslı unsurlarının yazılı sözleşmeye yazılmamasınında tarafların ortak kararı olduğu kabul edilse dahi, ortak kusurlu fesihte, davacının tazminat isteme hakkına sahip olmadığı, isteme konu noter masraflarının sözleşmenin haksız feshi halinde istenebilecek menfi zarar kapsamında olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5117, Karar No: 2021/5670, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5117 E.  ,  2021/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/37 E. - 2018/184 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/37 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi 1807 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.