muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4437, Karar No: 2009/3835, Tarih: 26.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4437 E.  ,  2009/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6211, Karar No: 2023/4752, Tarih: 04.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6211 E.  ,  2023/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/472 E., 2023/116 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/167 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/3482 Esas, 2022/7332 Karar sayılı kararı ile olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin, maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 236 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşmada dinlenilmesinden sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/472 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekili

Katılan mağdurenin aşamalardaki ifade ve beyanlarının istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu olduğunu, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğunu, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekili

Katılan mağdurenin aşamalardaki ifade ve beyanlarının istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu olduğunu, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğunu, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''08/11/1999 doğumlu Katılan ...'ün olay tarihi olan 07/08/2014 tarihinde 14 yaşında \*\*\* \*\*\* \*\*\* Orta Okulunda öğrenci olduğu, sanık ... \*\*\*'un da \*\*\* \*\*\* \*\*\* Orta Okulunda müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, 07/08/2014 günü saat 13:30 sıralarında katılan ... ve annesi katılan ...'in okula TEOG yerleştirme tercihlerini yapmak amacıyla geldikleri, okulda lise tercihleri için yoğunluk bulunması ve tanık ...'in de başkaca öğrencilerin tercihleri ile ilgilenmesi sebebiyle katılanlar ... ve ...'in sanık ...'in odasına girdikleri, sanık ...'in bilgisayar üzerinde katılan ...'ün başvurusunu gerçekleştirdiği, tercih kodlarını ...'ün okuduğu esnada katılan ...'in telefonunun çalması üzerine telefon ile görüşmek için odadan dışarı çıktığı, sanık ...'in başvuru işleminin yazılı metnini çıkardığı, katılan ...'ün yazılı metni katılan ...'e imzalatmak için odadan çıktığı ve katılan ...'e 'acele et hemen çıkalım' dediği, katılan ...'in metni imzalaması üzerine katılan ...'ün tekrar sanık ...'in odasına girdiği, akabinde katılanlar ... ve ...'ün tanık ...'e iddia konusu olayı anlatarak şikayetçi oldukları, olayın bu şekilde gelişip sonuçlandığı Mahkememizce kabul edilmiştir.

Katılan ... soruşturma aşamasında; annesi ile birlikte sanık ...'in odasında bulundukları esnada masanın yanında tercih kodlarını okuduğu sırada sanık ...'in baldırına dokunduğunu beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında bu eylemden bahsetmediği, katılan ...'ün yaşı itibariyle kendisine yönelik cinsel dokunuşları idrak edebilecek yaşta olduğu ancak iddia edildiği şekilde sanık ...'in katılan ...'ün baldırına dokunması üzerine katılan ...'ün odada bulunan annesinden de destek alarak tepki vermemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, katılan ...'in bozma öncesi alınan beyanlarında okulun tercih sebebiyle kalabalık olduğunu bu sebeple tanık ...'in kendilerini sanık ...'e yönlendirdiğini söylemesine rağmen bozma sonrası alınan beyanında okulun kalabalık olmadığını söyleyerek çelişkiye düştüğü, katılan ...'ün soruşturma aşamasında; sanık ...'in masanın altında cinsel organı ile uğraştığını, sanık ...'in cinsel organını dışarıda olduğunu gördüğünü, rahatsız olması nedeniyle masanın karşısına geçtiğini, kağıdı imzalatmak üzere dışarı çıkıp geldiğinde sanık ...'in koltukta oturur vaziyette cinsel organının hala dışarıda olduğunu, içeriye bir bayan girmesi üzerine sanık ...'in bacaklarını masanın altına çektiğini beyan ettiği, ancak kovuşturma aşamasında sanık ...'in cinsel organını dışarı çıkardığı esnada ayakta olduğunu beyan ettiği, tanık ...'in anlatımına göre tercihlerin yapıldığı sırada kullanılan masanın altında çöp kovası olması ve masanın fiziki duruma göre sanık ...'in bacaklarının girmesinin imkansız olduğunu beyan ettiği, sanık, katılanlar ve tanık anlatımlarına göre sanık ...'in odasının kapısının devamlı olarak açık durduğu ve okulda tercih sebebiyle giriş-çıkışların fazla olduğu, bu haliyle zaman ve mekanın iddia konusu eylemleri gerçekleştirmeye elverişli olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde katılan ...'ün çelişkili beyanları dışında sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle müsnet suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiştir'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/472 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3063, Karar No: 2017/25568, Tarih: 30.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/3063 E.  ,  2017/25568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Bilecik İl Telekom Müdürlüğü’nde motorlu araçlar teknisyeni ve ambar sorumlusu olarak görev yapan sanığın ambarda bulunan ... kodlu 391 metrelik yer altı kablo makarasını herhangi bir çıkış talebi olmaksızın forklift yardımıyla ... plaka sayılı şirket aracına yükleyip götürmek suretiyle mal edindiğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, bu savunmayı doğrulayan tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9392, Karar No: 2009/10233, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9392 E.  ,  2009/10233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı davalılardan ..., ... ve ...'e “aynı çatı altında çalışan / ikamet eden yeğeni ... ” imzası ile tebliğ edilmiş, davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki tebliğ işlemi Tebligat Yasasının 35.maddesi uyarınca yapılmıştır.

Soyadları farklı olan birden fazla kişinin aynı çatı altında ikamet etmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, ..., ... ve ...'ye yapılan tebligatların geçerli olup olmadığı hususunda belirsizlik bulunmaktadır.

Tebligat Yasasının 35.maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi ise, muhataplarına daha önce aynı adreste usulüne uygun bir tebligat yapılması koşuluna bağlı olup, somut olayda bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan yukarıda adları yazılı olan davalılara yapılan tebligatlar da geçersizdir.

Açıklanan nedenlerle, ..., ... ve ...'in yeğenleri ... ile birlikte ve aynı çatı altında çalışıp çalışmadıkları veya ikamet edip etmedikleri hususunun öncelikle zabıta aracılığı ile araştırılıp tespit ettirilmesi ve aynı çatı aLtında değil iseler onların ve kendilerine 35.maddeye göre tebligat yapılan davalıların tebligata yarar adreslerinin mahkemece araştırılarak tespit edilecek adreslerine mahkeme kararının usulünce tebliği veya adreslerinin bulunamaması halinde ilan yoluyla tebliğinden ve temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4597, Karar No: 2008/6100, Tarih: 14.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4597 E.  ,  2008/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.EREĞLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,paydaşı bulundukları 542 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu bağımsız bölümde fuzuli şagil durumunda olan davalıya ihtarname tebliğ edildiği halde taşınmazı boşaltmadığını ileri sürüp elatmanın önlenmesini istemişlerdir.

Davalı, paydaşı olduğu dava konusu daireye davacıların rızasıyla oturduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davalının da taşınmazda paydaş olduğu ve davacıların rızası ile dairede oturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,7 nolu meskene elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden,çekişmeli 13 nolu parseldeki 2/42 arsa paylı 7 nolu mesken yarı yarıya davacılardan R.ile eşi H. adına kayıtlı iken,H.'nin vefatı üzerine mirasçı olarak tarafları bıraktığı,davacıların isteği ile davalının dava konusu eve taşındığı ve kullanımının muvafakata dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Ne varki, davacılardan R., dava açılmadan önce keşide ettiği ihtarname ile davalıdan taşınmazı boşaltmasını istediği gibi, dava açılmakla muvafakatın geri alındığı da kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, davacıların payına elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 14.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7816, Karar No: 2009/6386, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7816 E.  ,  2009/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

( İş Mahkemesi Sıfatıyla ) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 5. İş ve Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacının çalıştığı işyeri ile davalının ikametgahı olan Ahmediye Köyü’nün dava tarihi olan 18.11.2008 günü hangi ilçe sınırları içinde olduğu araştırılarak, buna ilişkin belgenin dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20776, Karar No: 2013/786, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20776 E.  ,  2013/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygu- lanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezalarının hesaplanmasına ilişkin bölümden ''6500 TL adli para cezasına çevril- mesine'' ibaresi çıkarılarak yerine ''ayrı ayrı 6000 TL ve 500 TL adli para cezaları ile ceza- landırılmasına'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜ- ZELTİLEREK ONANMASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3036, Karar No: 2016/2791, Tarih: 31.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/3036 E.  ,  2016/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep takdiri kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ''Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, yine hüküm fıkrasının yagılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen "533."TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, toplam "554."TL olarak tesbit olunan miktarın "21."TL olarak düzeltilmesine, bu miktarın ise CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3443, Karar No: 2020/1656, Tarih: 24.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3443 E.  ,  2020/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre tabi oldukları 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle "31.12.2006" ve "31.12.2007" olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ve sanık ... hakkında "defter ve belge gizleme" suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1-Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.02.2012 tarihli 2011/31037 Soruşturma ve 2012/2155 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan da kamu davası açılmış ise de; ...‘nın 28.10.2011 tarihli ve RDK-2011/BRDK-2144 sayılı komisyon mütalaası ile sanıklar hakkında yalnızca "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından mütalaa verildiği, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle; sanıklar hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olarak, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ...'ndan sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla sanıklar hakkında yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararları verilmesi,

2-Sanık ... hakkında, 2006-2007-2008 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun kendi rızası ile vergi mükellefi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda işyerinin resen terkin edilmesi nedeniyle, 28.07.2011 tarihli ve VDENY-2011-2276/185 sayılı isteme yazısının, dairede sanığın bizzat kendisine 28.07.2011 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin tamamının ibraz edilmemesi, sanığın savunmasında 2007 takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri gecikmeli olarak ibraz ettiklerini kabul etmesi karşısında, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen, kastı kaldıran mücbir sebeplere de dayanmadan defter ve belgelerin tamamını yasal süresi içerisinde incelemeye ibraz etmeyen sanığın unsurları itibarıyla oluşan suçtan mahkumiyeti yerine, yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34729, Karar No: 2015/27505, Tarih: 28.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34729 E.  ,  2015/27505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete 2 adet Büyükbaş hayvan sattığını, davalı şirket tarafından kendisine 12.917,02 TL tutarında müstahsil makbuzu verildiğini, bu müstahsil makbuzunu kendisinin destekleme primi almak üzere.....Müdürlüğüne teslim ettiğini, ancak bu satış bedelini davalının ödemediğini ileri sürerek; bu bedelin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile yapılan satış tarihi itibariyle müstahsil makbuzu ve aynı tarihli tediye makbuzu ile satış bedelini davacıya ödediklerini, tediye makbuzuna konu çek'in de bankadan tahsil edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.