muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/498, Karar No: 2019/1019, Tarih: 08.10.2019

Davalı vekili, davacının müvekkilinin personeli olmadığını, müvekkili Belediye ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, zabıta destek personeli olarak hizmet alım ihalesi ile Kent Yol A.Ş.’de istihdam edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıkların, davacı ve arkadaşlarının fiilen zabıta memuru olarak görev yaptıklarını, tüm emir ve talimatları Belediyenin kadrolu çalışanı olan amirlerinden aldıklarını ifade ettikleri, Belediye Kanunu’nun 14. maddesinde zabıta hizmetlerinin Belediyenin asli işi olduğunun belirtildiği, madde metninde yer alan ''yapar ve yaptırır'' ifadesinin 51. madde ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda “yaptırır” ifadesinden anlaşılması gerekenin, destek hizmetleri ve emek yoğun işler olduğu, bizzat zabıta görevinin yaptırılmasına imkân veren bir düzenleme olarak yorumlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları kapsamında davalı ... ile dava dışı Kent Yol A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığı, dolayısıyla davacı ve arkadaşlarının başlangıçtan beri davalı Belediyenin işçisi olduğu, sendika üyesi olan davacının muvazaa sebebiyle sendikal haklardan yararlanabileceği, ayrıca ayrımcılık tazminatına da hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçelerle ve İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülmekte olan davada verilecek kararın hiçbir şekilde eldeki davada verilecek kararı etkilemesinin mümkün olmadığı, davanın reddedilmesi durumunda Belediyenin hizmet alımının muvazaalı olduğunun kabul edilmiş olacağı, mahkemenin kanaatinin de bu yönde olduğu, davanın kabul edilecek olmasının hizmet alımının muvazaalı olmadığı anlamına geleceğinden mahkemece verilecek kararı etkileyeceği düşünülebilse de, bunun doğru olmadığı, müfettiş raporuna karşı açılan davada yapılacak olan inceleme ve değerlendirme ile verilecek olan kararın, hizmet alımı işlemine karşı genel bir bakış açısının sonucu olacağı, dosyada yapılan değerlendirmenin ise bireysel olduğu, genel bir bakış açısıyla işlemin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmasının bireysel olarak davacının yaptığı görev açısından baştan beri asıl işverenin işçisi sayılmasını gerektirecek şekilde muvazaalı bir iş sözleşmesi ile çalıştırıldığının kabul edilmesine engel olmadığı, bu değerlendirmenin ancak bireysel anlamda dava açan işçinin taraf olduğu dosyada yapılması mümkün olan bir değerlendirme olduğu, işçinin taraf olmadığı bir davada muvazaanın varlığına ya da yokluğuna dair verilecek olan karar işçiyi bağlamayacağından açtığı davada bekletici mesele yapılmasının da mümkün olmadığı, aksi durumda davacı işçinin alacağına ulaşma süresinin uzayacağı, bu durumda adil yargılanma hakkının ihlâl edilmiş olacağı, İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde müfettiş raporuna karşı açılan davada farklı iş kolları bulunmakla birlikte, mahkemece yapılan işin yardımcı iş mi yoksa asıl iş veya asıl işin bir parçası mı olduğu hususlarında değerlendirme yapılması gerekeceğinden bazı iş kolları açısından hizmet alımının muvazaalı olduğu, bazıları yönünden ise muvazaalı olmadığı sonucunu doğurabileceği, davacı yönünden değerlendirme yapıldığında, dosyada toplanan delillerin zabıta destek hizmeti alım işleminde yapılan hizmet alımının muvazaalı olduğunu kabul etmeye yeterli olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı inceleme raporu uyarınca asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı inceleme raporu uyarınca asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğindeki bir kısım belgeler ile UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) üzerinden yapılan araştırma sonucunda, Özel Dairece bekletici mesele yapılması gerektiği belirtilen ve İstanbul 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz davasında nihai olarak, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edildiğinden davanın reddine, davacı ... ile Atlas İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığının tespiti nedeniyle davanın kabulüne dair verilen kararın, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 15.03.2018 tarihli ve 2018/2254 E., 2018/5324 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

Aynı dosya üzerinden, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... vekilleri tarafından yapılan maddi hata başvurusuna ilişkin olarak ise Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 05.07.2018 tarihli ve 2018/5924 E., 2018/14813 K. sayılı kararı ile temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususların hukuki takdire ilişkin olduğu, İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği belirtilerek, davacılar ... ve Kent Yol A.Ş. vekillerinin dilekçelerinin reddine karar vermiş, İstanbul 24. İş Mahkemesince 14.01.2019 tarihinde, kararın 15.03.2018 tarihi itibariyle kesinleştiğine ilişkin kesinleşme şerhi verilmiştir.

Açıklanan bu durum itibariyle, İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz dosyasının bekletici mesele yapılmasına ihtiyaç kalmamıştır.

O hâlde, muvazaa tespitine itiraz davasının bekletici mesele yapılmasına gerek kalmadığından, sonucu itibariyle direnme kararı yerinde olup, açıklanan bu değişik gerekçeye göre onanmalıdır.

Ne var ki, esasa yönelik temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan bu değişik gerekçeye göre direnme uygun bulunduğundan; davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/601, Karar No: 2024/862, Tarih: 14.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/601 E.  ,  2024/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1539 E., 2023/1408 K.

DAVA TARİHİ : 12.04.2023

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/125 E., 2023/374 K.

Taraflar arasındaki mutat meskene iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... 12.04.2023 tarihli davanamesi ile; Serhad Eren Taşar isimli çocuğun annesi ... ve babası ...'dan evlilik birliği dışında 04.10.2016 tarihinde dünyaya geldiği, 23.06.2022 tarihinde Essen Aile Mahkemesi kararı ile kişisel velâyet hakkının iptal edildiği ve çocuğun velâyetinin Essen'deki Gençlik Dairesine devredildiği, çocuğun velâyetinin Almanya Federal Devletinin Essen Çocuk ve Gençlik Koruma Dairesine ait olduğu, ihtiyati tedbir kararı uygulanarak çocuğun kurumlarına teslim edilmesine karar verildiği, Essen Gençlik Dairesinin onayı olmaksızın çocuğun annesi davalı ...'in çocuğu 06.07.2022 tarihinde Türkiye'ye getirdiği, çocuğun Tekirdağ İli Şarköy ilçesinde anneannesinin evinde bulunduğunun anlaşıldığı ve bu tarihten beri ülkemizde alıkonulmakta olduğu hususuna ilişkin olarak babası ...'ın Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak suç duyurusunda bulunması üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/1284 sayılı soruşturma dosyası ile soruşturma yürütüldüğü, ayrıca Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi uyarınca işlemlerin başlatıldığını belirterek çocuğun mutat meskeni olan Almanya`ya iadesi için talepte bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı süresinde davaya cevap vermemiş, ön inceleme duruşmasında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı süresinde davaya cevap vermemiş, ön inceleme duruşmasında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının Almanya'da düzenli bir işte çalışmadığı, Almanya'da da ailesinin yardımı ve Devletin desteği ile geçimini sağladığı, babanın çocuk ve davalıya maddî destek sağlamadığı yönündeki davalı asil ile davalı tanığının anlatımları, Almanya'da çocuğun velâyetinin ilk olarak davalı anneye bırakılmış olduğu, velâyete ilişkin işlemlerin dava dışı babanın anneyi çeşitli makamlara şikayeti sebebi ile başlatılmış olduğu, Almanya'da anne ve baba arasındaki çekişmenin çocuğun üzerindeki olumsuz etkisinin Alman makamlarınca da tespit edildiği nazara alındığında bilirkişi raporundaki değerlendirmeye itibar edilmediği, küçük Serhad Eren Taşar'ın Almanya'ya dönmek istememesi, dava sürecinin başından itibaren Türkiye'de bulunduğu süre içerisinde göstermiş olduğu gelişme, yaşı itibari ile anne sevgisi ve şefkatine ihtiyaç duyması, ebeveynler arasında yaşanan çekişme sebebi ile öncesinde fazlası ile muzdarip olan çocuğun doğumundan beri birlikte yaşamaya alışkın olduğu annesinden tamamen koparılarak farklı bir ortamda yaşamaya zorlanmasının çocuğun gelişimine olumsuz yönde etki edeceği, baba ile sürekli yaşanan bu çekişme ve çocuğunun elinden alınacağı korkusunun anne üzerinde ağır bir stres oluşturduğu, yabancı dil bilgisi ve iş tecrübesi olan annenin bu stresten uzak olması durumunda rahatlıkla iş bulup çalışmasına bir engel bulunmadığı, dosyaya sunulan görseller ve tanık anlatımları ile davalının, ortak çocuk ile babanın kişisel ilişki kurmasına engel olmadığı, anne ve çocuğa verilecek sosyal hizmetle birlikte ebeveyn çekişmesinin olmadığı güvenli bir ortamda gelişiminin sağlanması yönünden ortak çocuk Serhad Eren Taşar'ın yüksek menfaati gereği babasının bulunduğu Almanya ülkesine iadesine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

...; söz konusu kararın usul ve esas yönden Kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine dair karar ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

...; söz konusu kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

...; söz konusu kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun mutat meskeni olan Almanya ülkesine iadesine karar verilmesi gerekip gerekmediği, iade koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5717 sayılı Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Yöne ve Kapsamına Dair Kanun`un (5717 sayılı Kanun) 4 üncü, 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 1980 tarihli Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Sözleşmenin 4 üncü, 12 nci ve 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutat meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkindir. Sözleşme'nin hükümlerine bakıldığında, asıl olanın çocuğun mutat meskene iadesi olduğu (Sözleşmenin 12 nci maddesinin birinci fıkrası), iadeden kaçınma nedenlerinin ise Sözleşme'nin 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 13 üncü ve 20 nci maddelerinde açıklandığı görülmektedir. Buna göre, taraf bir devlet, diğer iadeden kaçınma nedenleri yanında, geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde, müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk olduğunu tespit ederse veya çocuğun, geri dönmek istemediğini ve görüşünün göz önünde bulundurulmasının uygun olacağı bir yaşa ve olgunluğa erişmiş bulunduğu gözlenirse geri dönmesini emretmeyi reddedebilir.

2.Somut olaya bakıldığında toplanan delillerden; davaya konu çocuğun evlilik dışı çocuk olduğu, mutat meskeninin Almanya olduğu, babanın davalı annenin çocukla ilgilenmediği, çocuğu okula göndermediği ve çocuğa iyi bakılmadığından çocukta gelişim bozukluğu olduğu gerekçeleri ile başvurusu üzerine Almanya`da Essen Aile Mahkemesince ebeveynlerinden geçici olarak çocuğun velâyetinin alındığı, Essen`deki Gençlik Dairesi`nin tamamlayıcı velâyet sahibi olarak tayin edildiği, bu kararın davalı anneye tebliğinden sonra 06.07.2022 tarihinde davalı annenin çocukla birlikte Türkiye`ye geldiği ve Gençlik Dairesi`nin çocuğun iadesi için başvuruda bulunduğu anlaşılmaktadır.

3.Yargılama sırasında İlk Derece Mahkemesince alınan sosyal inceleme raporunda uzman; anne, baba, çocuk ve çocuğun öğretmeni ile görüşüldüğünün; çocuğun öğretmeninin uzmana çocuğun uyum sorunu yaşadığını, telefon oyunları ile yaşadığını, etkinliklere katılmadığını, annesi ile iletişiminin olmadığını bildirdiği; yine uzmanın yaptığı inceleme sonunda annenin ikametinin çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak olması, çocuğun günlük hayatta yeterli beslenme şartlarına sahip olmayıp sağlıksız beslenmesi, çocukta hiperaktive, dikkat eksikliğinin olması, annenin sürekli bir işinin ve gelirinin olmaması, çocuğun sürekli okula gitmiyor olması, okula uyum sağlamayışı, teknolojik olarak bağımlı olması ve babadan uzaklaştırılması sebebi ile anne yanından alınarak önce Alman hükümeti makamlarına, ertesinde velâyetinin babaya verilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtildiği görülmüştür.

4.Yukarıda da açıklandığı üzere bu davalarda asıl olanın çocuğun mutat meskene iadesi olduğu da nazara alındığında İlk Derece Mahkemesince davanın reddine gerekçe yapılan hususlar çocuğun iade talebinin reddini gerektirecek sebepler değildir. Çocuk mutat yerleşim yerinden Türkiye’ye getirilmiş olup, geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilmeyecek bir duruma düşüreceğine dair ciddi bir riskin varlığı da kanıtlanamamıştır. Yargılama sırasında alınan sosyal inceleme raporu da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29704, Karar No: 2011/10347, Tarih: 24.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29704 E.  ,  2011/10347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibi yapılmış, borçlular süresinde icra mahkemesine başvurarak, icra dairesinin yetkisine ve takip dayanağı bonolardaki imzaya itiraz etmişlerdir.

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 13.08.2010 tarihli raporunda; borçlulardan B... A...'ın (tanzim eden) dosyada bulunan mukayese imzalarından, özellikle İski İdaresinden gönderilen 28.05.2009 tarihli mukavele ve eklerinde bulunan imzalar ile B... AŞ'den gönderilen 05.09.2008 tarihli sözleşme ve eklerindeki imzaları mukayeseye esas olarak alındığında, inceleme konusu senetlerdeki borçlu imzaları ile sayılan mukayeseye esas belgelerdeki imzalar arasında; ...uygunluk ve benzerlik saptandığından aynı el ürünü oldukları belirtilmiştir.

Ancak hükme esas alınan bu raporda takip konusu yapılan bonolardaki imzaların N.... A...'a ait olup olmadığı yönünde açıklık bulunmamaktadır. Buna rağmen bu borçlunun da sorumluluğunu doğuracak şekilde her iki borçlu yönünden itirazın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, borçlu N... yönünden de imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13682, Karar No: 2014/19812, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13682 E.  ,  2014/19812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2014 tarih ve 2013/246-2014/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, ....Endüstriyel Çamaşır Yıkama Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti'nde müvekkili ile ...'nun ortak olduğunu, diğer ortağın eşi olan davalının B grubu imza yetkisi ile şirket müdürü olarak atandığını, davalının müvekkiline alenen hakaret ettiğini ileri sürerek davalının şirket müdürlüğünden azlini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, şirketin devamı esnasında davacının ve diğer müdür olan eşinin müvekkilini hor görmeye ve aşağılamaya başladıklarını, kötüniyetle hareket edip şirketi ele geçirmeye çalıştıklarını, şirket hesaplarını göstermediklerini, müvekkili ve eşini işlevsiz bir hale getirmek istediklerini, hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, davacının kayıtsız iş yapmasının müvekkili tarafından anlaşıldığını, bu sebeple de şirketten uzaklaştırılmak istendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, aynı iddia ve taleplerini tekrar ederek bu kez husumeti ....Endüstriyel Çamaşır Yıkama Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye yöneltmiştir.

Birleşen davada davalı şirket kayyımı, bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şikayeti üzerine açılan kamu davasında davalının hakaret suçunun sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği, davalının davalı şirketin %50 oranında hissedarı ve müdürü olan davacıya hakaret ettiği, ayrıca davalının ödemeler v.s işler için belgeleri imzalamadığı, bu sebeple şirketin işlerinin yürümesinde sorunlar meydana geldiği, tanıkların da hakaretin varlığına ilişkin beyanda bulundukları, davacının davalının iş vereni pozisyonda olduğu, çalışanın iş verene yönelik hakaretinin işlerin yürümesi açısından kabul edilemeyeceği, bunun tek başına haklı sebep olduğu, bunun yanında davalının bu çekişmeden dolayı imzalaması gereken belgeleri imzalamayarak veya gecikmeli imzalayarak işlerin yürümesini geciktirdiğinin de tanık beyanlarından anlaşıldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davalar yönünden davanın kabulü ile, davalı ...'nun davalı şirketteki müdürlük görevinin kaldırılmasına karar verilmiştir.Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20301, Karar No: 2011/6975, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20301 E.  ,  2011/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıkları tespit edildikten sonra üstün ve eksik yönleri belirtilmeden taşınmaza genel deyimlerle değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyizebaşvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.