muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4627, Karar No: 2024/5409, Tarih: 03.10.2024

II. CEVAP

Davalılar; taraflar arasında yapılmış olan 25.10.2008 tarihli protokollere göre davacı tarafların babalarından ve annelerinden düşen hisselerini davalı ...'ya sattıkları ve parasını aldıklarını ifade ettikleri bir protokol hazırlandığını ve imzalandığını, dava dilekçesinde belirtildiği üzere söz konusu satışlar nedeniyle davacıların bir ücret almadığı ve satış işlemlerinden de haberdar olmadığı ibaresinin gerçeği yansıtmadığını, davacıların anne ve babalarından kendilerine düşen hisselerini kendi iradeleri ile davalı ...'ya sattıklarını ve bu işlem sonucunda da protokol imzaladıklarını, satış sonrası davacılardan birinin köyde diğerinin Ankara'da yaşadığı için davalıya vekaletname vermeyi teklif ettiklerini, davalı ...'in ise bunu kabul ettiğini, her ne kadar davacı yan dava dilekçesinde kendilerinin intikal için vekaletname verdiklerini belirtseler de bu durumun gerçeği yansıtmadığını, kendi aralarında yapılan protokolde hiç bir alacağının kalmadığını belirtmelerinin tamamen kötü niyetli olarak ve haksız bir kazanç sağlamak kastı ile davanın açıldığını gösterdiğini, miras paylarının iradi olarak temlik edilmesi durumunda vekaletin kötüye kullanılmasının olmadığını, taraflar arasında hazırlanmış olan protokolde hem ...'ın hem de ...'ın “Alaca Noterliğinden 30.10.2007 günü verdiğim vekaletten sarfınazar ettiğinde ...'ya 7.500 TL ödeyeceğim" şeklinde cezai şart konulduğunu ve bu ifadenin protokole yazılı olarak geçmiş olup tarafların da bu protokolleri imzaladıklarını, yapılan satışların iradi olduğunu ve ücretlerinin tamamen alındığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Alaca Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2020/443 Esas, 2023/53 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesinde davalıların birlikte hareket etmek suretiyle davacıların hisselerini tapuda devir yaparak onların menfaatini ihlal edecek şekilde davrandıkları, davalı ...'nın kendisine verilen vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle davacıların taşınmazlarını eşine devrettiği, davalıların karı koca oldukları ve bu nedenle vekalet görevinin kötüye kullanıldığını bildiği ya da bilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemenin gerekçeli kararında bahsi geçen vekaletin tarafların kendi hür iradeleri ile satış amacıyla özel yetki verilerek verilmiş olduğunu, davacı tarafın dava dilekçesinde beyan ettiği üzere söz konusu vekaletname hazırlanırken kendilerinin noterlik huzurunda bulunmadığı ve sadece imza atmaya gittiği ve bu şekilde vekaletnamenin içeriği hakkında herhangi bir bilgi sahibi olmadığı şeklindeki beyanının gerçeğe aykırı olduğunu, davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği gibi hakkın kötüye kullanılması değil bilakis satış işlemlerinin aralıklarla yapılmasının davacı tarafların bu satış işlemlerinden haberdar olmasında kolaylık sağlamakta olduğunu, zira hayatın olağan akışında taşınmazların habersiz satılmasında böyle aralıklı bir satış değil tüm malların satılarak bir anda elden çıkarılmasının mantıklı olduğunu, taraflar arasında yapılmış olan 25.10.2008 tarihli protokollere göre davacı tarafların babalarından ve annelerinden düşen hisselerini davalı ...'ya sattıkları ve parasını aldıklarını, her ne kadar davacı yan dava dilekçesinde kendilerinin davalı müvekkiline intikal için vekaletname verdiğini belirtse de bu durumun gerçeği yansıtmadığını, miras paylarının iradi olarak temlik edilmesi durumunda vekaletin kötüye kullanılmasının söz konusu olmadığını, somut olayda da davacıların "protokol düzenleyerek hisselerimizi sattık, alacaklarımızı aldık, başkaca alacağım kalmamıştır" şeklindeki beyanlarının taşınmazların satışlarının iradi olduğunu göstermekte olduğunu, bu sebeple haksız ve kötü niyetli olarak açılan davanın reddinin gerekmekte olduğunu, Yargıtay kararlarında taraflarca aralarında imzalanan belgenin geçerli olacağının belirtilmiş olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/1677 Esas, 2023/1798 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü iddialarını yineleyip davalı tarafın vekalete ve satışa dair açık rızasını gösteren 25.10.2008 tarihli protokollerinin uyuşmazlık konusu ile irdelenmeyerek göz ardı edildiğini, diğer yandan karşı tarafça da cevaba cevap dilekçesinde bu delilere karşı yazı ve imza itirazında bulunulduğu halde Mahkemece davacıların yazı ve imza örneklerinin alınmadığını ve protokollerle karşılaştırılarak 25.10.2008 tarihli iki protokolün davacıların eli ürünü olup olmadığının araştırılmadığını, dava dilekçesinde talebin terditli olduğunu, dava konusu taşınmazların onlarca yıldır tüm bakım ve giderlerinin davalılarca karşılandığını, davacı tarafça bu hususta hiçbir harcama yapılmadığını, davalıların kötü niyetli olmadığını, karşı tarafa zarar verme kastı taşımadıklarını, davalılardan ...'nin mirasçılardan biri olarak taşınmazlarda halihazırda payının olduğunu, tüm işlemleri ellerindeki vekâlet ve protokollere uygun olarak gerçekleştirdiklerini, davacı yana taşınmazlar için satış bedeli ödediklerini, arazileri yıllardır ekip biçerek geçim sağladığını, ayrıca dava konusu arazi niteliğindeki taşınmazların toplulaştırmaya tabi tutulduğunu, bu haliyle miras paylarının 15 yıl önceki paylara göre aynen taksiminin taşınmazlardan beklenen ekonomik faydayı ortadan kaldıracağını ve tarım arazilerinin korunması mevzuatına da aykırı olacağını, tüm bu hususlar gözetilerek tapu iptali ve tescil yerine, dosyada mevcut bilirkişi raporlarında takdir olunan taşınmaz değerleri üzerinden davacıların miras payı oranında alacak hakkı tanınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 504/1. ve 506. maddeleri.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 ve 3. maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 504/1. ve 506. maddeleri.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 ve 3. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacılar ... ve ...'ın Alaca Noterliğinin 30.10.2007 tarihli ve 4074 yevmiye numaralı, içerisinde intikal, taksim ve satış yetkileri bulunan vekaletnamesi ile davalı kardeşleri ....'nin eşi olan diğer davalı ...'yı vekil olarak tayin ettikleri, çekişmeli 773, 1381 ve 337 parsel sayılı taşınmazlar davacılar ile davalı ...'nin mirasbırakanları ... adına kayıtlı iken 19.6.2009 tarihli intikal işlemi ile taşınmazların mirasçılara intikal ettiği, daha sonra iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrilmesini müteakip yapılan taksim işlemleri neticesinde 773 ve 337 parsel sayılı taşınmazların davalı ...'ye, 1381 parsel sayılı taşınmazın 5/10 payının davalı ..., 1/10'ar paylarının davacılar ile diğer mirasçılara verildiği, 1381 parsel sayılı taşınmazdaki davacılar adlarına kayıtlı 1/10'ar payın 28.08.2010 tarihli satış işlemi ile davalı ...'ye devredildiği, intikal, taksim ve satış işlemlerinde davacılar adına vekaleten davalı ...'in hareket ettiği, (intikal ve taksim işlemlerinin gerçekleştiği 19.6.2009 tarihli resmi senette mirasbırakandan gelen dava dışı taşınmazların da dava dışı mirasçılar adlarına tescil edildiği), yine diğer dava konusu 1666 parsel sayılı taşınmaz mirasbırakan Hüseyin mirasçıları adlarına elbirliği halinde kayıtlı iken davacılar....ve..... adlarına vekaleten davalı ... tarafından davacılara ait payların 11.9.2018 tarihli satış işlemi ile davalı ...'ye devredildiği, davalıların savunmalarında, davacılar tarafından babaları ve annelerinden kalan taşınmazların davalı ...'e satıldığını ve bedelinin alındığını, bu hususta imzalanmış 25.10.2008 tarihli protokollerin bulunduğunu bildirdikleri ve 25.10.2008 tarihli iki adet protokolü cevap dilekçesi ekinde sundukları, protokollerin incelenmesinde özetle davacıların anneleri ..... ve babaları .....'den kalan taşınmazlardaki hisselerini 1958 doğumlu ...'ya sattıkları, parasını aldıkları, hiçbir alacaklarının kalmadığı, Alaca Noterliğinde düzenlenen 30.10.2007 gününde verdikleri vekaletten sarfınazar ettiklerinde ...'ya 7.500 TL ödeyecekleri hususlarının yazılı olduğu, davacıların cevaba cevap dilekçelerinde bu protokollere karşı imza inkarında bulundukları anlaşılmaktadır.

2. Bilindiği üzere; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 390. maddesi) aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

2. Bilindiği üzere; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 390. maddesi) aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nın 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'da daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'da benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan; vekil ile sözleşme yapan kişi TMK'nın 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

3. Somut olaya gelince; davalılar tarafından sunulan 25.10.2008 tarihli "Protokol" başlıklı belgelere karşı imza inkarında bulunulmuş olmasına rağmen Mahkemece bu yönden bir inceleme yapılmadan noksan inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

3. Somut olaya gelince; davalılar tarafından sunulan 25.10.2008 tarihli "Protokol" başlıklı belgelere karşı imza inkarında bulunulmuş olmasına rağmen Mahkemece bu yönden bir inceleme yapılmadan noksan inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

4. Hal böyle olunca, öncelikle 25.10.2008 tarihli "Protokol" başlıklı belgelerin aslının temin edilerek altındaki imzaların davacılara ait olup olmadığının açıklığa kavuşturulması bakımından imza incelemesi yapılmak üzere, davacıların çeşitli resmi ve özel kurumlarda bulunan imza ve yazılarını havi belgelerin temin edilmesi, tatbike esas alınan imza örnekleriyle birlikte dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilmesi, Fizik İhtisas Dairesinden rapor alınarak anneleri ve babalarından gelen taşınmazların davalı ...'e satıldığı ve bedellerinin alındığına ilişkin "protokol" başlıklı belgelerdeki imzaların davacıların eli ürünü olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, taraflar arasında çekişmeli taşınmazların devri konusunda anlaşma bulunup bulunmadığının ve vekalet görevinin kötüye kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmesi, toplanan ve toplanacak delillerin bir arada değerlendirilmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3581, Karar No: 2012/10041, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3581 E.  ,  2012/10041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1945, Karar No: 2018/3984, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1945 E.  ,  2018/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2017 gün ve 2013/31 Esas, 2017/113 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.11.2013-20.10.2016-21.02.2017-04.04.2017 tarihli celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19716, Karar No: 2025/5312, Tarih: 14.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19716 E.  ,  2025/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3484 E., 2023/781 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece

Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/59 Esas ve 2022/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2022/3484 Esas, 2023/781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Sanık müdafinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığa verilen cezanın ölçülülük ilkesine aykırı olduğuna, lehe hükümlerin takdirinde hata yapıldığına, alt sınırdan ceza verilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

5237 sayılı Kanun'un 148. ve 149. maddelerindeki düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2015/709 Esas, 2016/33 Karar sayılı, 2016/331 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararlarında, yağma suçunun manevi unsuru olan faydalanma kastı bulunmadığında, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2015/709 Esas, 2016/33 Karar sayılı, 2016/331 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararlarında, yağma suçunun manevi unsuru olan faydalanma kastı bulunmadığında, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, somut olay ve fiil, yağma suçunun manevi unsuru yönünden değerlendirildiğinde; oluş ve dosya içeriğine göre, katılanın, sanığın evine mobilya işi yapması nedeniyle, birkaç kez gidip geldiği, sonrasında sanığın eşi ile duygusal yakınlık hissetmesi nedeniyle bir süre mesajlaştığı, olay tarihinde katılanın, yapmış olduğu mobilya işi ile ilgili son eksiklikleri gidermek amacıyla sanığın ikametine gittiği ve işini bitirdikten sonra sanık ile birlikte dışarıya alkol almaya gittikleri gece 23:00 sıralarında tarafların oturdukları mekandan kalkarak katılana ait araç ile yolda giderken sanığın hali hazırda kuşkulandığı bu olay ile ilgili katılanla konuşmaya başladığı ve tarafların içinde bulunduğu araçtan inerek sanığın katılana "sen benim eşime nasıl mesaj atarsın" şeklinde beyanda bulunarak ve silahtan sayılan cop ile katılanı darp ettiği ardından katılanı yolun kenarında bırakarak, katılana ait araçla ve telefonla olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında katılanı copla darp ettiğini kabul ettiği ancak yağma iddiasının kabul etmediği, o anlık sinirle katılanın aracıyla gittiğini, katılanın telefonunun aracın içinde olabileceğini, aracı halı sahanın yanında bıraktığını, daha sonrada arayıp anahtarı teslim ettiğini beyan ettiği, katılanın yaralanmasının rapor ile tespit edildiği, sanığın katılanı darp etme nedeninin, katılanın eşiyle olan duygusal yakınlığını öğrenmesi nedeniyle yaşadığı öfke olduğu, katılanı darp ederek, yolda bırakıp aracı ile uzaklaşmasında, yağma suçunun unsur olarak aradığı anlamda faydalanma kastı bulunmadığı, o anlık öfkeyle aracı alıp gittiği, aracın anahtarını kısa süre sonra teslim ettiği, aracın terkedilmiş halde kolluk kuvvetlerince bulunup katılana teslim edildiği, dolayısıyla, sanığın yarar sağlama maksadıyla hareket etmediği, bu nedenle nitelikli yağma suçunun manevi unsurunun oluşmadığı, cep telefonunun ise sanık tarafından alınıp kullanıldığına ilişkin başkaca bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında haksız tahrik altında silahla yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde nitelikli yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması

hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,14.05.2025 tarihinde karar verildi.