muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11663, Karar No: 2018/3881, Tarih: 23.05.2018

kaçırıldıktan sonra açılmış olduğu, Ticaret Sicil Müdürlüğü hakkındaki davanın süre aşımı dolayısıyla reddi gerektiği, davalı ... hakkında açılmış davanın mahiyeti itibariyle şirkete karşı açılması gerektiği, ortağın pasif husumetinin bulunmadığı, davacıların henüz Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı ortaklıkları bulunmadığından müdürün azliyle ilgili davayı açmakta aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davacıların davalı Turan Baytok hakkındaki davalarının pasif husumet eksikliğinden, davalı ... Müdürlüğü hakkındaki davanın süre aşımı nedeniyle reddine, davacıların davalı şirket temsilcisinin müdürlük görevinden azliyle ilgili taleplerinin aktif husumet eksikliğinden reddine, davacıların hisse devri ile ilgili tespit talepleri hususundaki davalarının kısmen kabulü ile davalı şirket ana sözleşmesindeki nominal değerlerine göre her bir davacının 33’er payın kendilerine devredildiğinin tespitine, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve...Yapı Turizm İnşaat Gıda Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, kararı temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davacılar lehine 1.800.00 TL vekalet ücreti takdir edilmiş ise de davacıların vekilinin bulunmadığı, gerekçeli karar başlığında da davacıların vekilinin yer almadığı göz önüne alındığında davacılar lehine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün vekalet ücretine ilişkin bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararı temyiz eden davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararı temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasından “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacılar yararına takdir edilen 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalı ...Yapı Turizm İnşaat Gıda İhracat İthalat Sanayi Ticaret Şti'den alınıp davacılara verilmesine” ibaresinin çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4300, Karar No: 2015/763, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4300 E.  ,  2015/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/245-2013/715

Davacılar M.. K.. vd vekili Avukat Nurtekin tarafından, davalılar www.....com internet sitesi vd aleyhine 16/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, www.....com adlı internet sitesinde 16/02/2012 tarihinde yayınlanan ''Ç.'', 18/02/2012 tarihinde yayınlanan ''K.?'', ''7 Şubat Kına Bayramı!'' ve 05/03/2012 tarihinde yayınlanan ''Ç.'' başlıklı yazılarda bazı politik mülahazalarla kendilerine saldırılarak, kamuoyunda kin ve nefret uyandıracak isnatlarda bulunulduğunu, yazıların hukukun öngördüğü haber unsurlarından yoksun olduğunu, anılan yazıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, dava konusu yazıların eleştiri sınırlarını aşmadığını ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davaya konu yazılarda haber verme amacını aşan, hakaret ve aşağılama amaçlı, kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadelere yer verildiği gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli konulara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. (AİHM 26118/10 Eon/Fransa kararı) Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM 23144/93 Özgür Gündem /Türkiye kararı)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli konulara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. (AİHM 26118/10 Eon/Fransa kararı) Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM 23144/93 Özgür Gündem /Türkiye kararı)

Davacılar, dava konusu yazıların yayınlandığı tarihte, ülke çapında yayın yapan bir gazetenin sahibi ve genel yayın yönetmenidirler. Dava konusu yazılarda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen ve ülke gündemini meşgul eden bir soruşturmayla ilgili değerlendirmeler yapılmıştır. Bu kapsamda; davalıların genel yayın yönetmeni ve sahibi olduğu gazetenin, söz konusu soruşturmaya yaklaşım şekli ve yayın politikası, daha önceki bazı olaylar ve kişilerle karşılaştırma yapılarak eleştirilmiştir. Davaya konu yazıların bu açıdan ele alınıp bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu, davacılara yönelik eleştiriler içerdiği ve hukuka uygunluk sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26747, Karar No: 2025/4427, Tarih: 24.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/26747 E.  ,  2025/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1906 E., 2020/2531 K.

SUÇ : 6114 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Hatay 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2017/833 E., 2018/488 K. sayılı kararı ile sanığın, 6114 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/1906 E., 2020/2531 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun, sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın 6114 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın 6114 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın, inceleme dışı sanıklar bir araya getirerek aracılık yapan kişi olsa da diğer sanıkların eylemine fer'i fail düzeyinde dahi katıldığına dair delil bulunmadığı ve dolayısıyla suçun unsularının oluşmadığı kanaatiyle, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39/1. maddesindeki "Suçun işlenmesine yardım eden kişiye,... Diğer hallerde cezanın yarısı indirilir..." şeklindeki düzenleme ile 39/2-a maddesindeki "Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek." şeklindeki tanımlama birlikte değerlendirildiğinde başkasını suç işlemeye teşvik etme veya suç işleme kararını kuvvetlendirmenin yardım etme olarak kabul edildiği, somut olayda sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde; inceleme dışı sanık... ...'ün kendisine, 3-4 kez ehliyet sınavına girdiğini ancak başarılı olamadığını, yine sınava gireceğini ancak başarılı olamayacağını söylediğini, kendisinin de... ...'e, yine inceleme dışı sanık ... ...ın kendisi yerine sınava girebileceğini söylediği yönünde anlatımda bulunduğu,... ...'ün de aşamalardaki savunmalarında benzer şekilde, sanık ... ile sohbet ederken yarın sınava gireceğini ancak yine geçemeyeceğini söylediğini, buna karşılık sanığın kendisinin yerine sınava girecek birisi olduğunu söylediği şeklinde anlatımda bulunduğu, sanıkların anlatımları çerçevesinde olay bir bütün olarak değerlendirildiğinde,... ...'e, sınavda yerine başkasını sokması fikrini sanık ...'in verdiği ve onu teşvik ettiği, sonrasında sırf bu amaçla sanıkları bir araya getirdiği, bu haliyle sanık ...'in,... ...'ü suç işlemeye teşvik ettiği ve sonrasında da ... ... ile bir araya getirerek sanıkların fiili icra etmelerine yardım etmeye devam ettiği, bu itibarla sanık ...'in yardım eden sıfatıyla cezai sorumluluğunun bulunduğu cihetle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/1906 E., 2020/2531 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7883, Karar No: 2021/12634, Tarih: 23.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7883 E.  ,  2021/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından her ayın 14. günü itibariyle temerrüdün meydana geldiği kabulüyle faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının 3. fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak yerine;

“Brüt 4.967,10 TL kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 1.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19093, Karar No: 2016/1160, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19093 E.  ,  2016/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, hükmedilen tazminatlardan davalılar ... İnş. Tic. San. Ltd. Şti ve ... sorumlu tutulmuş, davalı ... İnş. Tur. A.Ş. yönünden harhangi bir karar verilmemiştir.

6100 sayılı HMK.'nun 297/son maddesinde "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." denilmiştir. Bu durumda mezkur maddeyle, hakimin taleplerden her biri hakkında kalem kalem sıra numarası altında taraflara yüklenen borç veya tanınan haklar ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar vermesi gerektiği vurgulanmıştır.

Somut olayda, dava dilekçesinde ... İnş. Tur. Ve Tic. A.Ş.nin de davalı olarak gösterilip sorumlu tutulması talep edilmesine rağmen iş bu davalı hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken hiç karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... İnş. Tur. A.Ş vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz edenlerin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'ne iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11063, Karar No: 2014/8497, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11063 E.  ,  2014/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/349, Karar No: 2008/7494, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/349 E.  ,  2008/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında inegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.10.2006 gün ve 1094-340 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen İnegöl Cumhuriyet Savcılığına ait 2004/3340 no'lu hazırlık soruşturması dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8193, Karar No: 2011/9288, Tarih: 26.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8193 E.  ,  2011/9288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti babaya bırakılan müşterek çocuklar ile anne arasında velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olduğu gibi ayın hangi haftası olduğu belirtilmeksizin 15 günde bir anne ile Cumartesi günü, baba ile Pazar günü 09.00-17.00 saatleri arasında kişisel ilişki tesisi infazda güçlük çıkaracak nitelikte olup, doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. ve 5. paragraflarının hükümden çıkarılmasına, yerine dördüncü paragraf olarak "velayeti babaya bırakılan müşterek çocuklar ile anne arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 17.00'ye kadar, sömestri tatilinin ilk haftası Pazartesi günü saat 09.00'dan Cumartesi günü saat 17.00'ye kadar ve 1 Temmuz saat 09.00'dan 31 Temmuz saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki tesis ve devamına", beşinci paragraf olarak "velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. hafta sonu Cumartesi günü saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 3. günü saat 09.00'dan saat 17.00'ye kadar, sömestri tatilinin ikinci haftası Pazartesi günü saat 09.00'dan Cumartesi günü saat 17.00'ye kadar ve 1 Ağustos saat 09.00'dan 30 Ağustos saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki tesisi ve devamına" yazılmak suretiyle hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2022/8261, Karar No: 2024/15679, Tarih: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/8261 E.  ,  2024/15679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3014 E., 2019/1260 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/361 E., 2018/618 K.

SUÇ : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihin ise yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine “26.03.2018” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7836, Karar No: 2021/13009, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7836 E.  ,  2021/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yargılama esnasında yenileme kadastrosu ile mahalle adı ve parsel numarası değiştiğinden, mahkemece yeni parsel numarası üzerinden tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1ve 2 numaralı bentlerinde yer alan (Afyonkarahisar ili) ibaresinden sonra gelmek üzere ayrı ayrı (..../....atih Mahallesi .... ada 2 parsel, eski) ibaresinin eklenmesine,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.