muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/41275, Karar No: 2024/2306, Tarih: 26.02.2024

3. Sanık ... hakkında hüküm kurulurken hapis cezası yanında belirlenen 150 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak sonuç adli para cezasının eksik belirlenmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Fuhuş Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Yönünden Kurulan Hükümler ile sanık ... Hakkında Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kurulan Hükümlerin Temyizinde,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ..., sanık ... vasisi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden (sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeksizin) hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanıklar hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7000, Karar No: 2021/11244, Tarih: 28.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7000 E.  ,  2021/11244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; ... Tahkim komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 03.07.2015 tarihinde davacı ...’in yolcu olarak bulunduğu, ...’e ait traktör ve arkasına bağlı çapalama, sürme ve damlama sistemi döşeme aleti ile çalıştıkları sırada davacının sol bacağını traktörün arkasına takılı makineye kaptırması sonucu yaralandığını ve malul kaldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 43.000,00 TL sürekli iş göremezlik zararı, 2.000,00 TL geçici iş göremezlik zararının ve 15.000,00 TL sürekli bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın itirazlarının reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; olay yeri krokisine göre olayın meydana geldiği tarlanın doğusunda ve kuzeyinde arazilere ve ... Mahallesine gide yol olduğu, batısında ve güneyinde ise buğday ekili araziler olduğu, anlaşılmaktadır. Davacı, ...’e ait traktör ve arkasına bağlı çapalama, sürme ve damlama sistemi döşeme aleti ile çalıştıkları sırada sol bacağını traktörün arkasına takılı makineye kaptırması sonucu yaralanmış, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ... Başkanlığı raporuna göre %65 maluliyet oranına göre iş göremezlik zararı talep etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. Davaya konu trafik kazasının meydana geldiği yerin (tarlanın) karayolu ile bağlantısı bulunmaktadır. 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olduğundan meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Dairemizin yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek aktüer raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/398, Karar No: 2007/232, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/398 E.  ,  2007/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında İzmir 4İcra Mahkemesinden verilen 17.08.2006 gün ve 596-512 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.350.00.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca , 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21490, Karar No: 2016/2823, Tarih: 02.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21490 E.  ,  2016/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.09.2014 tarih, 2013/285 Esas ve 2014/374 Karar sayılı kararının sanığa 01.10.2014 tarihinde Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından tebliğ edildiği ancak sanığın 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra kararı 10.10.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakta ise de; hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.09.2014 tarih, 2013/285 Esas ve 2014/374 Karar sayılı kararının tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek, sanığın 10.10.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; sanığın yüzüne karşı verilen ve 16.06.2011 tarihinde kesinleşen İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.12.2010 tarih, 2010/230 Esas ve 2010/476 Karar sayılı kararda ''tefhim veya tebliğinden itibaren'' temyiz süresinin başlayacağının belirtilmek suretiyle sürenin başlangıcı konusunda sanığın yanıltılmış olduğu, anılan kararın sanığa tebliğ edilmesi için mahkemece 13.01.2011 tarihinde İskenderun M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'ne yazı yazıldığı ancak yazı cevabı ya da anılan kararın sanığa tebliğine ilişkin dosyada bir belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.12.2010 tarih, 2010/230 Esas ve 2010/476 Karar sayılı kararının sanığa tebliği için mahkemece 13.01.2011 tarihinde İskenderun M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu

Müdürlüğü'ne yazılan yazı akıbeti araştırılıp varsa eklenmesi, yoksa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.12.2010 tarih, 2010/ Esas ve 2010/ Karar sayılı kararının sanığa yeniden usulüne uygun tebliğ edilmesi, temyiz dilekçesi vermesi halinde dilekçesinin dosyaya eklenip ek tebliğnamede düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4228, Karar No: 2024/4041, Tarih: 03.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4228 E.  ,  2024/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1894 E., 2023/998 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Ek Kararın İstinafı Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/254 E., 2022/133 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2022 tarihli ek kararıyla, istinaf harç ve giderlerinin süresinde tamamlanmaması sebebiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin.... Noterliğince düzenlenen 10.01.2014 tarihli vekaletname ile ...'ı vekil tayin ettiğini, müvekkilinin bu tarihten sonra ... ile boşandığını ve ortaklık ilişkisini bitirdiğini, 02.07.2019 tarihinde de ...'ı vekillikten azlettiğini, İstanbul ili, Eyüpsultan ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 858 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 9 numaralı bağımsız bölümümün 1/2 hissesinin, diğer hissedar aynı zamanda umumi vekalet sahibi olan davalı ...'ın üzerine geçirdiğini, devir işleminin vekalet görevinin kötüye kullanılması ve muvazaa nedenleri ile iptalinin gerektiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; söz konusu vekalette yetkiyi aşan bir durumun söz konusu olmadığını, davacının satış işleminden haberdar olduğunu, bu hususun gerek tanık beyanları gerekse vekalet içeriğinden anlaşılacağını, müvekkilinin boşandıktan sonra bile söz konusu vekaletle başka işlemler yaptığını, davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; vekalet ilişkisinin kötüye kullanıldığı belirlenerek, davanın kabulü ile dava konusu 858 ada 11 parsel, B1 blok, 9 nolu bağımsız bölümün davalı adına kayıtlı 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. EK KARAR

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; vekalet ilişkisinin kötüye kullanıldığı belirlenerek, davanın kabulü ile dava konusu 858 ada 11 parsel, B1 blok, 9 nolu bağımsız bölümün davalı adına kayıtlı 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. EK KARAR

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş ve İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2022 tarihli ek kararıyla; davalıya noksan istinaf harcını ve istinaf avansını yatırması için muhtıra gönderilerek bir haftalık kesin süre verilmiş; İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2022 tarihli ek kararıyla; muhtıraya rağmen eksik istinaf harcı ve istinaf avansının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili ek karara yönelik istinaf başvuru dilekçesinde; muhtıra çıkartıldığı gün müvekkilini muhtırada belirtilen hususlarla ilgili yazılı olarak bilgilendirdiğini, harç ve giderlerin yatırılmamasının sonuçlarını kendisine açıkladığını ancak müvekkilinin harç ve giderleri süresi içerisinde yatırmadığını, neden yatırmadığını ise bilmediğini, müvekkili ile yaptığı görüşmelerde ekonomik durumunun olmadığını kendisine söylediğini, bu edenle müvekkilin durumunun adli müzaharete muhtaç olup olmadığı hususunun araştırılmasını, adli müzaherete muhtaç durumu var ise haklı davanın istinaf incelemesine tabi tutulması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ek kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle eksik istinaf harcı ve masraf için düzenlenen muhtıranın usulüne uygun olmasına ve ek karar aşamasından önce davalı tarafça adli yardım talebinde bulunulmadığına göre, davalının ek karara yönelik yerinde bulunmayan istinaf itirazlarının reddine karar vermek gerektiği belirlenerek davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinafa konu ek kararda gönderilen muhtıranın müvekkilinin eski vekiline tebliğ edildiğini, ek karara konu muhtıranın tebliğ zarfında yalnızca “eki: muhtıra” ibaresinin yer aldığının görüldüğünü, tebligat zarfında zorunlu öğelere yer verilmemesine ek olarak, usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ifade edilen muhtıranın tarihi ya da muhtıranın neye ilişkin olduğunun belirtilmediğini, bu durumda tebligat zarfının içerisinde istinafa konu muhtıranın bulunup bulunmadığının şaibeli hale geldiğini, temyiz başvurusunun her şeyden evvel İlk Derece Mahkemesince yapılan usulsüz tebligat nedeniyle olduğunun kabulünün gerektiğini, müvekkilin herhangi bir muhtıradan yahut eksik istinaf harcı ve/veya avansından haberinin olmadığını, eski vekil Avukat Barış Turan'ın vekil olarak sorumluluğunu yerine getirmede eksik kaldığını ve muhtıra hakkında gerekli bilgilendirmeyi yapmadığını, bu sorumsuz davranışı akabinde bu durumu tesadüfen fark eden müvekkilin eski vekilini azlettiğini, vekilin sorumsuz davranışı nedeniyle asilin hak kaybına uğramasının hukukun temel ilkelerine ve kanunların özüne aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 344 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10111, Karar No: 2024/2474, Tarih: 28.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/10111 E.  ,  2024/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/61 E., 2016/106 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/61 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiîn temyiz isteği; müvekkili için resmi belgede sahtecilik suçu oluşmadığına, kanuna aykırı şekilde lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde kolluk görevlilerine, kamyon içerisinde büyükbaş hayvan geçişinin olacağı ancak hayvanların nakli için gerekli olan veteriner sağlık raporunun bulunmadığı yönünde ihbar geldiği ve Yüksekova Sulh Ceza Mahkemesinin 30.01.2014 tarihli ve 2014/80 değişik iş sayılı kararına istinaden durdurulan kamyonda yapılan kontrol sırasında, temyiz dışı sanık sürücü...in ibraz ettiği 07.02.2014 tarihli yurt içi hayvan sevklerine mahsus veteriner sağlık raporunun ve dezenfeksiyon belgesinin sahte olduğunun anlaşılması üzerine hayvanların sahibi olan sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında, suçlamaları kabul etmemiştir

3.... Kriminal Polis Laboratuvarı 02.02.2015 tarihli Uzmanlık Raporunda, yurt içi hayvan sevklerine mahsus veteriner sağlık raporundaki nakil sorumlusu bölümündeki imzanın ...'in eli ürünü olmadığı, veteriner hekim...adına atılan imzaların da adı geçen veteriner hekimin eli ürünü olmadığı belirtilmiştir.

4. Emtia Bilirkişisi Veteriner Hekim ...un 07.04.2015 tarihli raporunda, dezenfeksiyon belgesinin ve yurt içi hayvan sevklerine mahsus veteriner sağlık raporunun sahte olduğunu ve sahteliğin ilk bakışta herkes tarafından anlaşılmayacak şekilde düzenlenen belgelerin aldatma kabiliyetinin bulunduğunu belirtmiştir.