muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15293, Karar No: 2015/21962, Tarih: 17.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15293 E.  ,  2015/21962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, kararı temyiz eden davacıdan temyiz harçlarının alınmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, mahkemece yukarıda yazılı usul ve esaslar dairesinde, kararı temyiz eden davacıdan temyiz harçlarının alınıp, buna dair belgelerin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4747, Karar No: 2018/7155, Tarih: 24.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4747 E.  ,  2018/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın müştekilerden ... adına bilgi ve rızası dışında düzenlediği 7 adet bonoyu, ... A.Ş. İnegöl Şubesi ile akdettiği genel kredi sözleşmesine istinaden teminat olmak üzere bankaya verdiği ve yine aralarındaki ticari ilişkiye istinaden müşteki ... adına bilgi ve rızası dışında düzenlediği 2 adet bonoyu da müşteki ...‘e vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; dosya içerisinde mevcut ... A.Ş. İnegöl Şubesi‘nin 11.07.2012 ve 27.02.2013 tarihli cevabi yazılarına göre, ... adına düzenlenen bonoların sanık tarafından bankaya 08.06.2005-26.07.2005 tarihleri arasında verildiğinin, müşteki ... adına düzenlenen bonoların ise, müşteki İlhami Başkurt tarafından kendisi ile ... A.Ş. İnegöl Şubesi arasında aktedilen genel kredi sözleşmesine teminat olmak üzere 27.09.2005 tarihinde bankaya ibraz edildiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçlar açısından suç tarihinin en aleyhe kabulle “27.09.2005“ olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” ve “dolandırıcılık“ suçlarının 5237 sayılı TCK’nin 204/1. ve 157/1. maddelerinde öngörülen cezalarının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi oldukları aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 27.09.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5895, Karar No: 2019/3426, Tarih: 25.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/5895 E.  ,  2019/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Atılı suçtan sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, tedbirin veriliş tarihi, hükmedilen ceza miktarı, adli kontrol altında geçen süre nazara alındığında orantılılık ilkesi gözetilerek Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli sanık ... (...) hakkındaki adli kontrol kararının KALDIRILMASINA, gereğinin ifası için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, karardan bir suretin istemde bulunana tebliğine, 25/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4876, Karar No: 2013/6990, Tarih: 23.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/4876 E.  ,  2013/6990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ................ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle oluşan zararın tazmini; karşı dava ise, aynı sözleşmeden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın asıl davada yapılan mahsup nedeniyle reddine dair verilen karar davalı karşı davacı vekilince asıl davada verilen kısmen kabul kararına münhasıran temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı karşı davacı yüklenici vekilinin yerinde bulunmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

...-Mahkemece bozma ilamı sonrasında alınan 09.....2012 tarihli bilirkişiler kurulu ek raporunda, iş sahibinin yoksun kalınan kârı ....304,... TL olarak hesaplanmışsa da, belirlenen bu bedelden ayıplı malzemenin iç piyasada değerlendirme karşılığı mahsup edilmemiştir. Dairemiz bozma ilamından önce alınan ....09.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, yoksun kalınan kârın hesabında ayıplı 900 adet tişörtün iç piyasada tanesinin ...,00 TL üzerinden satışının mümkün olduğu ifade edilmiş, bu kapsamda belirlenen kâr kaybından 900 adet tişört bedeli olarak ....700,00 TL indirim yapılmıştır. Bu raporun hükme esas alındığı karar davacı karşı davalı iş sahibi tarafından da temyiz edilmiş, ancak anılan tarafın tüm temyiz itirazları reddedilmiştir. Bu haliyle, yapılan ....700,00 TL indirim yüklenici açısından usulî müktesep hak oluşturmuştur. Buna rağmen, temyiz incelemesine konu edilen ilâmda, bu indirimin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde hüküm altına alınan ....304,... TL kâr kaybından, ayıplı ürünlerin ayıplı şekliyle iç piyasada değerlendirilme bedeli olarak hesaplanan ....700,00 TL'nin mahsup edilmesinden sonra bakiye ....604,... TL'nin iş sahibinin kâr kaybı olarak kabulüyle, hüküm altına alınan diğer kalem alacaklarla birlikte ....542,... TL'ye hükmedilmesi gerekirken, bu miktarı aşan şekilde alacağa hükmedilmiş olması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

O halde hüküm altına alınan ....304,... TL kâr kaybından, ayıplı ürünlerin ayıplı şekliyle iç piyasada değerlendirilme bedeli olarak hesaplanan ....700,00 TL'nin mahsup edilmesinden sonra bakiye ....604,... TL'nin iş sahibinin kâr kaybı olarak kabulüyle, hüküm altına alınan diğer kalem alacaklarla birlikte ....542,... TL'ye hükmedilmesi gerekirken, bu miktarı aşan şekilde alacağa hükmedilmiş olması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, .... bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı karşı davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ......ve Tic.A.Ş.'ye geri verilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/13301, Karar No: 2019/3803, Tarih: 29.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13301 E.  ,  2019/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden Bahçeli köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek, alınacak cevabi yazılarla birlikte dosya içine konulması,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1985 - 1990'lı yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ve ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3214, Karar No: 2020/7515, Tarih: 29.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3214 E.  ,  2020/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi,... mahallesi 20262 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün tescile ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 29/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3939, Karar No: 2008/2920, Tarih: 19.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3939 E.  ,  2008/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Selçuk İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4638, Karar No: 2021/5433, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4638 E.  ,  2021/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile, Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/263 E.- 2018/148 K. sayılı kararı ortadan kaldırılarak, kuru arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi 1673 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net gelir metodu esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri önünde bulundurulduğunda, tespit edilen metrekare birim fiyatına %300 oranında objektif değer artırıcı unsurun ilave edilerek, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10700, Karar No: 2020/560, Tarih: 21.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/10700 E.  ,  2020/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın donatanı ve kaptanı olduğu...isimli balıkçı teknesinde 30.01.2012-14.02.2012 tarihleri arasında ÖTV'siz aldığı motorinin 10.780 lt lik kısmını ÖTV Kanununun 6 nolu genel tebliğ hükümlerine aykırı hareket ederek gerçekte kullanmamasına rağmen, gemi jurnalinde teknede kullanıldığı şeklinde not düşülerek hileli hareketlerle 14.062.51 TL'lik vergi ziyanına yol açıp nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; 9 seri numaralı ÖTV Genel Tebliği ile değişen 6 seri numaralı ÖTV Genel Tebliğinin B/3-c bölümü, Ö.T.V. Kanunun. 4/2. maddesindeki ‘’Deniz yakıtı kullanıcıları ve dağıtıcılarının, yukarıda (a) ve (b) bölümlerinde belirlenenler dışında bu Tebliğ ile belirlenen usul ve esaslara uymamaları nedeniyle vergi ziyaına sebebiyet vermeleri halinde, ziyaa uğratılan vergi bunlar adına tarh olunur ve bu tarhiyata Vergi Usul Kanununun 344'üncü maddesine göre vergi ziyaı cezası uygulanır.” yönündeki düzenleme, 6 Seri Nolu Ö.T.V. Genel Tebliği uyarınca, sanığın özel tüketim vergisi ödenmeksizin tahsis edilen deniz yakıtını ait olduğu deniz aracı için kullanmak yerine başka amaçla sarf etmesi durumunda 213 Sayılı Yasa 344. maddesi uyarınca idari vergi ziyaı cezasına tabi tutulması gerektiği yönündeki düzenleme karşısında, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının olayda bulunmadığı, eylemin idari yaptırım gerektiren bir hal olduğu anlaşılmakla, sanığın beraati yönünde mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.