muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/211, Karar No: 2012/269, Tarih: 30.03.2012

Sosyal güvenlik sistemimize göre, hizmet süreleri ayrımında fiili hizmet süresinin karşılığı, fiili olmayan süre, ancak ”itibari” hizmet süresi olarak anlaşılır. Buna göre isteğe bağlı sigortalılık süreleri, tescil ile başlamaları ve her ay primleri ödenerek fiili olarak gerçekleşen bir süreci ifade etmeleri nedeniyle itibari değil fiili bir hizmet süresidir.

Ayrıca, fiili hizmeti eylemli olarak bedensel güç kullanılarak yapılan bir çalışma olarak algılamak, sosyal güvenlik hukuku ilkelerini dışlayarak “fiili” kelimesinin sadece sözlük karşılığını yoruma esas almak olur ki bu değerlendirme hukuki bir değerlendirme olmadığı gibi sigortalıları Kanunların tanıdığı haklardan yoksun bırakmak sonucunu doğuran bir yorum tarzını benimsemek sosyal güvenlik hukuku ilkeleriyle de bağdaşmayacaktır.

Bu doğrultuda sosyal güvenlik mevzuatımızdaki diğer bir uygulama ev kadınlarına ilişkin olup,  yurtdışında bulunan ev kadınları da fiilen çalışmadıkları halde 3201 sayılı Kanun’a göre borçlanarak diğer hizmetleri ile birlikte yaşlılık aylığına hak kazanmaktadırlar.

Hukuk Genel Kurulu’nun 15.06.1988 gün ve 1988/10-270E., 1988/472 K. sayılı kararında da aynı ilkeler uygulanmak suretiyle; T.C. Emekli Sandığı Kanununa tabi olarak geçen fiili hizmet zammının (gerçekte fiili bir hizmet süresi olmadığı halde) 5434 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca fiili hizmet süresinden sayılması ve yine aynı Kanunun 35 ve devamı maddelerinde düzenlenen itibari hizmet kavramına dahil olmaması ile primi ödenen süre olması nedeniyle 2829 sayılı Kanun’a göre hizmet birleştirilmesinde dikkate alınacağı kabul edilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; Yerel Mahkeme’nin, isteğe bağlı sigortalılık sürelerinin, son yedi yıllık fiili hizmet sürelerinin tespitinde esas alınacağına ilişkin direnmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yerel mahkemenin 506 sayılı Kanuna tabi ve primi ödenmiş isteğe bağlı sigortalılık süresinin 2928 sayılı Kanunun 8. maddesinde yer alan son yedi yıllık fiili hizmet süresinin hesabında dikkate alınması gerektiğine ilişkin kabulü ve bu kararda direnmesi yerindedir.

Ne var ki, davalı SGK vekilinin davacının 506 sayılı Kanuna tabi isteğe bağlı sigortalılık süreleri dışındaki sigortalılık sürelerinin tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması şartlarına ilişkin temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup; dosyanın davalı SGK vekilinin davacının 506 sayılı Kanuna tabi isteğe bağlı sigortalılık süreleri dışındaki sigortalılık sürelerinin tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması koşullarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21. Hukuk Dairesine Gönderilmesine, 30.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14845, Karar No: 2019/3131, Tarih: 06.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14845 E.  ,  2019/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 06/10/2015 harç tarihli dilekçe ile; davacının....... eski 13 parsel sayılı 37.980 m² yüzölçümündeki taşınmazı tapu kaydına güvenerek değişik tarihlerde satın aldığını, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a uygulaması sırasında 109 ada 2 parsel numarasıyla 9545,17 m² yüzölçümlü olarak tescil edildiğini, taşınmazın yüzölçümünde azalma oluştuğunu, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup şimdilik 10.000.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden dava konusu eski 13 parsel sayılı taşınmazın 1950 yılında yapılan tapulama sırasında...... ve arkadaşları adına tarla vasfı ile 37980,00 m² yüzölçümü ile tespit edildiği, 04/06/1982 tarihinde hükmen aynı kişiler adına tescil edildiği, 05/11/2012 tarih .... yevmiye sayılı işlemle dava konusu taşınmazın 3/448 payına, 09/11/2012 tarih 8428 yevmiye sayılı işlemle 9/224 payına, 16/11/2012 tarih, 8637 yevmiye sayılı işlemle 27/448 payına satış ve tevhit işlemleri sonucunda sahip olduğu, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 17/03/2014 tarih 2740 yevmiye sayılı işlemle alanının hatalı olduğuna dair şerh işlendiği, davacının bu şerhten sonra 27/06/2014 tarihinde taşınmazın 421/448 payını daha satın alarak taşınmazın tamamının maliki haline geldiği, yörede 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosu sonucu dava konusu taşınmazın 109 ada 2 parsel sayısı ile 9545,17 m² yüzölçümü ile 22.10.2014 tarihinde tescil edildiği, davacının taşınmazın yüzölçümünün azalmış olması nedeni ile eldeki davayı 06/10/2015 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesi ''Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur'' hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında, kişilerin malvarlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu Devletin sorumluluğu için önem taşımamakta, sadece, Devletin memuruna rücu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

.......

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4 - 383 E. - 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4 - 349 E. - 2010/318 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Ancak 4721 sayılı Tük Medenî Kanunun 1007. maddesi hükmüne göre, tazminata hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanı sıra, tapu sicilinin tutulması nedeniyle bir zarar doğmuş olmalıdır.

Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen azalmanın, tapulama esnasında tescil işlemi yapılırken dava konusu eski 13 sayılı parsel ile komşusu eski 3 sayılı parselin alanları toplanarak dava konusu 13 sayılı parselin alanı olarak tescil edildiği, eski 13 sayılı parselin kadastro paftası, tersimatı, alan hesabı ve zemin durumu itibari ile uyumlu iken tapulama tescili aşamasında adi bir yazım hatası yapılarak toplam alan olan 37.980,00 m²'nin tamamının 13 sayılı parselin yüzölçümü olarak tescil edildiği, adi yazım hatasının 22/2-a uygulaması neticesinde giderildiği belirtilmiştir.

Genel arazi kadastro çalışmaları sırasında tespit ve tescile tâbi tutulan çekişmeli taşınmazın, sonradan 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama ile yüzölçümü azalmış olup mahkemece, davacı yanca 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosuna itiraz davasının yanı sıra uygulama sonucu oluşan duruma göre komşu parsellere dava açılıp açılmadığı da araştırılmadan hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

Ayrıca, taşınmazın tapulama tescili aşamasında adi bir yazım hatası yapılarak alanın 37.980,00 m² olarak tescil edildiği, adi yazım hatasının 22/2-a uygulaması neticesinde giderildiği anlaşılmakla davacının tazminat hakkının tapu sicilinin yanlış tutulmuş olması nedeni ile doğduğu gözetilerek, zararın doğduğu tarih (uygulama kadastrosunun kesinleştiği tarih) itibari ile zararın hesaplanması gerekmektedir.

Ayrıca, taşınmazın tapulama tescili aşamasında adi bir yazım hatası yapılarak alanın 37.980,00 m² olarak tescil edildiği, adi yazım hatasının 22/2-a uygulaması neticesinde giderildiği anlaşılmakla davacının tazminat hakkının tapu sicilinin yanlış tutulmuş olması nedeni ile doğduğu gözetilerek, zararın doğduğu tarih (uygulama kadastrosunun kesinleştiği tarih) itibari ile zararın hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında taşınmaz, arazi olarak kabul edilmiştir. Dosyaya getirtilen belgelerden taşınmazın meskun alan dışında yer aldığı gibi belediye hizmetlerinden de yararlanmadığı, bulunduğu yerde 1/1000 ölçekli uygulamalı imar planı bulunmadığı, rapor ekindeki fotoğraflardan etrafının meskun olmadığı görülmekle mahkemece taşınmazın arazi niteliğinde bulunduğu kabul edilerek net gelir metoduna göre değerinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, gerçek zararın, zararın doğduğu (uygulama kadastrosunun kesinleştiği) 21/08/2014 tarihi itibariyle net gelir metoduna göre hesaplanması zorunlu iken, mahkemece dava tarihi itibariyle değer belirlemesi yapan rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Hükme esas bilirkişi raporunda dava tarihi itibariyle buğday ve bostan (kavun) münavebesi uygun görülerek buğday fiyatının tespitinde 2015 yılı itibariyle serbest piyasa ve borsa fiyatlarının ortalaması alınmıştır. Bostan fiyatının tespitinde kendilerince temin edilen 2015 yılı itibariyle..... ilçe tarım müdürlüklerinin verilerinden yararlanılmıştır. Mahkemece uygulama kadastrosunun kesinleştiği tarih olan 21/08/2014 tarihi itibariyle çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmemiş anılan veriler dikkate alınarak tazminat tespit ettirilmemiştir.

Bu durumda, tazminat istemine konu taşınmazın değerinin yöntemine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

O halde, öncelikle davacı yanca 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosuna itiraz davasının yanı sıra uygulama sonucu oluşan duruma göre komşu parsellere dava açıp açmadığı araştırılmalı sonrasında tazminat istemine konu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtildikten sonra konunun uzmanı bilirkişilerden yeniden oluşturulacak

......

......

bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak, çekişmeli taşınmazın sulu-kuru olup olmadığı, yerleşim alanına uzaklığı, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek, taşınmaz üzerinde meyve ağaçları varsa ağaçların cinsleri de dikkate alınmak suretiyle elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılıp net gelir yöntemiyle değerlendirme tarihindeki gerçek değerinin hesaplattırılması, taşınmazın varsa mütemmim cüzleri, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri bayındırlık birim fiyatları ve yıpranma oranları gözetilerek değerlendirme tarihine göre tespit ettirilmesi, taşınmazın zemin değeri, var ise üzerindeki mütemmim cüz, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri esas alınarak değerlendirme tarihi itibariyle gerçek zararının saptanması, davacı yanca açılmış uygulama kadastrosuna itiraz davasının yanı sıra komşu parsellere ilişkin açılmış dava var ise bunların eldeki davaya etkisi de değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30488, Karar No: 2011/9505, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30488 E.  ,  2011/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)HükümIü ... bakımından yapılan incelemede ;

Hükümlü ... hakkında kurulan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/02 2003 günlü, 2002/127- 2003/83 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı vc benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan ilk hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Yüksek 11. Ceza Dairesi'nin 1J/07/2005 günlü 2005/4900 sayılı kararı ile bozularak mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanın yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B)Sanıklar ..., ... ve ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanıklara atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 11/07/2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8944, Karar No: 2013/4556, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8944 E.  ,  2013/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme, ibadethanelere zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşından küçük olmaları karşısında yargılamanın kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak ve hükmün aleni tefhim edilerek 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalanişyerleri ve eklentileri, avukatlık bürosu, doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Bu açıklamalar doğrultusunda; suça sürüklenen çocukların tümünün, 11.06.2009 tarihinde ... isimli işyerine girerek hırsızlık yaptıklarına dair 07.07.2009 tarihli iddianame yine tümünün 11.06.2009 günü ... Camii'nin penceresini kırarak içeriye girmeleri ve çalacak eşya bulamayıp çıkmaları suretiyle hırsızlığa teşebbüs ve ibadethanelere zarar verme suçlarını işlediklerine dair 18.06.2009 tarihli iddianame; suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın 15.04.2009 günü ... İlköğretim Okulu'na hırsızlık amacıyla girip kalorifer dairesi kapısının camını kırmaları ve yoldan geçen birisi tarafından görülmeleri üzerine okuldan bir şey alamadan çıkmaları suretiyle kamu malına zarar verme, hırsızlığa teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediklerine dair 15.05.2009 tarihli iddianame; yine ... ve ...'ın 16.04.2009 günü mağdur ...'ya ait fırına arka kısımda bulunan sinekliği yırtmak suretiyle girip bozuk paraları almaları suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerine dair 15.05.2009 tarihli iddianameyle açılan kamu davalarının birleştirilmeleri üzerine yapılan yargılama sonucu verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ;

1-Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1 - 85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında menfaat çatışması bulunan s.s.çocuk ... ile ... ve Aydın'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- Mağdur ...'a yönelik eylemler açısından;

a) 17.06.2009 tarihli iddinamenin, mahkemece uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle iade edildiği ve Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları hakkında 03.07.2009 tarihli takipsizlik kararı verilerek 07.07.2009 tarihli iddianameyle sadece hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde ; hüküm gerekçesinde iade edilen iddianame esas alınıp iddianamede açıklanan eylemlerin dışına çıkılarak mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından da mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Mağdur ...'ın işyerinden 100 TL ve 2 paket sigarının çalınması üzerine, polis memurlarınca yakalanan ...'nun suçunu ikrar edip cebinde bulunan 57 TL'yi mağdura teslim edilmesini sağlaması ve mağdurun da hazırlıktaki ifadesinde zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında; mağdura, 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi ödemeye rızası olup olmadığı sorularak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kabule göre de ;

Kabule göre de ;

c)5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunlmazlığını ihlal suçunun, suç tarihi dikkate alındığında 06/12/2006 tarihli 5560 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b.3 bendi gereği şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamında bulunduğu ve mağdurun da uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında, uzlaşma hükümlerinin yerine getirilmemesi,

4-Mağdur ... ...'a yönelik eylemler açısından;

a) Ceza Genel Kurulunun 01.06.1999 tarih ve 10-137/146 sayılı 03.02.1998 tarih ve 6-326/7 sayılı, 04.02.1997 tarih ve 10-12/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesinin, o olay hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği, tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında, mağdur ... ...'a yönelik eylemleri nedeniyle 18.06.2009 tarihli iddianame metnindeki "şüphelilerden ...'ın caminin pencere camını kırarak içeri girdiği, arkasından şüpheli ...'ın içeri girdiği, içeride hırsızlayacak eşya bulamayıp dışarı çıktıkları" şeklindeki anlatıma göre işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde açılmayan davadan ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

b-18.06.2009 tarihli iddianameyle suça sürüklenen çocuklar hakkında ibadethanelere zarar verme suçundan kamu davası açıldığı halde, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

c- Hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1.a maddesi yerine, aynı yasanın 142/1.b maddesi uyarınca ceza tayini,

Kabule göre de ;

d)5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunlmazlığını ihlal suçunun, suç tarihi dikkate alındığında 06/12/2006 tarihli 5560 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b.3 bendi gereği şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamında bulunduğu ve mağdurun da uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında, uzlaşma hükümlerinin yerine getirilmemesi,

5-Mağdur ...'a yönelik eylemler açısından ;

a)... İlköğretim Okuluna hırsızlık amacıyla giren suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, ... yeri dokunulmazlığını ihlal ettiği iddia olunan olayda; girilen yerin herkesin girip çıkabileceği kamuya açık bir yer olması karşısında konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle de unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, ... İlköğretim Okuluna hırsızlık amacıyla girip yoldan geçmekte olan vatandaşın müdahalesiyle eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüne rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmadığı gibi, temel ceza olarak belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı yasanın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;