muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7723, Karar No: 2016/26216, Tarih: 27.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7723 E.  ,  2016/26216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun, takipten önce borcu ödediğini, bu nedenle asıl borçtan ve fer'ilerinden sorumlu olmadığını ileri sürerek itirazda bulunduğu, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu; istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 169/a-1 maddesine göre; "İcra mahkemesi hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder. İcra mahkemesi hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir."

Somut olayda başvuru, borca itiraz niteliğinde olup, anılan madde gereğince mahkemece borca itiraz hakkında mutlaka duruşma açılıp, tarafların beyan ve delilleri sorulmak suretiyle borçluya itirazlarını ispat, alacaklıya ise bu hususta savunma hakkı tanınmalıdır.

O halde mahkemece duruşma açılarak ve varsa tarafların gösterecekleri deliller toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9251, Karar No: 2011/18047, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9251 E.  ,  2011/18047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve taşınmazın eski hale getirilme bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve taşınmazın eski hale getirilme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Karayolları Genel Müdürlüğü’nün 22.06.2009 tarihli yazısı ile davaya konu Kuşadası-Yeniköy yolunun Bakanlığın 23.08.2002 tarih ve 2002/23 sayılı kararı ile Karayolları bakım ağına alındığı, bu itibarla Karayolları Genel Müdürlüğü sorumluluğunda olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle davalı idare yönünden davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3133, Karar No: 2007/2725, Tarih: 19.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3133 E.  ,  2007/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  19.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/4803, Karar No: 2019/9860, Tarih: 27.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/4803 E.  ,  2019/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresi ile ilgili olarak ".... tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde...." şeklinde yanıltıcı ifade kullanılması ve sanık ...'e gerekçeli kararın 08/01/2014 tarihinde tebliği üzerine 13/01/2014 tarihinde kararın sanık ... tarafından temyiz edilmesi nedeniyle temyizin süresinde olduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'ın kullandığı .... plaka sayılı araçta bulunan üç adet bıçağın, sanıkların kendi rızaları ile kolluk güçlerine teslim ettikleri, bıçaklar üzerinde yapılan incelemelerde "YINXIANG" ibaresi bulunan 10.3 cm uzunluğundaki sivri uçlu ve oluklu bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4.maddesinde belirtilen yasak niteliğe sahip bıçaklardan olduğunun tespit edilmesi karşısında, bu bıçağın hangi sanığa ait olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden her iki sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Mağdurların, yalnızca sanık ...'ın kendilerine yönelik bıçak göstermek suretiyle tehdit eyleminde bulunduğunu beyan etmeleri, sanıkların ise tüm aşamalarda tehdit suçunu kabul etmemeleri ve sanıkların eşleri olan tanıkların da tehdit olayını doğrulamamaları karşısında; sanıkların silahla tehdit suçunu işlediklerine ilişkin soyut iddialar dışında hangi delillere dayanıldığı, olay esnasında aracı kullandığı anlaşılan sanık ...'ın ise mağdurlara yönelik silahla tehdit eylemini ne suretle gerçekleştirdiği ve mağdurların anlatımlarına sanıkların ve tanıkların anlatımlarına ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-Olay günü kardeş olan sanıkların yanlarında eşleri olan tanıklar ... ve ... oldukları halde araçla giderken, mağdurların araç içerisinden sanıkların bulunduğu araca baktıklarını ve sanıkların bu durumdan rahatsız olmaları üzerine mağdurların aracını durdurmaya çalıştıklarını savunmuş olmaları karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre silahla tehdit suçları yönünden TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanık ...'a ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

b-Sanık ...'a ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

c-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ile ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6635, Karar No: 2014/11665, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/6635 E.  ,  2014/11665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Somut olayda; davacı dava dilekçesinde 500,00 TL yıllık izin alacağı talep etmiştir. Mahkemece, yıllık izin alacağının reddine karar verildiği halde, davalı taraf yararına avukatlık ücretine karar verilmemiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, davalı taraf yararına, 500,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı taraf için avukatlık ücretine hükmedilmemesi, ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtildiği halde hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinde 329,00 TL bakiye karar harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irat kaydına ve davacının peşin ödediği 121,00 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması da isabetsiz olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmammalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının harca ilişkin (4) numaralı bendindeki "davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili" sözcükleri silinerek yerlerine, "davalı ... Nakliyat Gıda İnş. Ve Tic. Ltd. Şti'den tahsili" sözcüklerinin yazılmasına, yine hüküm fıkrasına (7) numaralı yeni bir bent eklenerek "davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, reddine karar verilen miktar ve karar tarihindeki A.A.Ü.T dikkate alınarak 500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan tahsili ile davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3761, Karar No: 2010/4871, Tarih: 21.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3761 E.  ,  2010/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’ın yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamedeki sevke ve olayın anlatılış biçimine, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2008 gün ve 2008/885 E. 2008/856 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/304, Karar No: 2024/2254, Tarih: 28.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/304 E.  ,  2024/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesince kamu davasının karara bağlandığı anlaşılmakla, bu aşamada davaların birlikte yürütülmesine yasal olanak bulunmadığından ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/561 Esas ... davası ile Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/86 Esas ... davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2023 tarih ve 2023/561 Esas, 2023/730 Karar ... BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4629, Karar No: 2024/16111, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4629 E.  ,  2024/16111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/333 E., 2023/272 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun(213 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 10.10.2013 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen ilk mesai günü olan "28.10.2013" tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında "24.12.2013" şeklinde yanlış yazılması,

3. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 10.10.2013 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen ilk mesai günü olan "28.10.2013" tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında "24.12.2013" şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8688, Karar No: 2016/15474, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8688 E.  ,  2016/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 07.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 306.157,33 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; taraflar arasındaki 10000213490 nolu sanayi grubu ve tarifesi niteliğindeki abonelik sözleşmelerinin imzalandığı, davacı tarafından bu aboneliklerden kaynaklanan kayıp kaçak bedelinin istirdadı için işbu istirdat davasının 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5. maddelerinin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Ticaret Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır. Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılır... Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Eldeki dosyada ise, taraflar tacir olup, dava konusu davacının ticari işletmesinde kullanmış olduğu elektrik aboneliği üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Eldeki dosyada ise, taraflar tacir olup, dava konusu davacının ticari işletmesinde kullanmış olduğu elektrik aboneliği üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, öncelikle yargı yerinde ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi yoksa davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve 6100 sayılı HMK'nun 297/1-a maddesi uyarıncada kararın Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla verildiğinin hükümde gösterilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22010, Karar No: 2024/2219, Tarih: 22.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22010 E.  ,  2024/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/504 E., 2016/588 K.

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre katılan ...'ın hükmün temyizinden sonra 30.07.2018 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, katılan ...'ın yasal mirasçıları belirlenerek, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılan yasal mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.