muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13609, Karar No: 2018/3507, Tarih: 28.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13609 E.  ,  2018/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı sigorta şirketine işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde 13.01.2009 tarihinde havaların çok soğuk olması nedeniyle su borusunun içerisindeki suyun donması ve araştırma sistemini ve pompayı patlatması sebebi ile hasar oluştuğunu, hasar nedeni ile davalı sigorta şirketine yapılan müracaatın reddedildiğini, davalı sigorta şirketinin ödeme yapılmaması nedeninin teminat kapsamında olmadığı, don nedeni ile 4.800 Euro+965 TL maddi zararın meydana geldiğini, iş yerinde 22.02.2009 tarihinde yangın çıktığını, yangın neticesinde ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/52 d.iş sayılı hasar tespit dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre hasarın 127.414,80 TL olarak tespit edildiğini, meydana gelen zararın yalnızca 3,600 TL sinin davalı sigorta şirketince ödendiğini, geriye kalan hasarın sigorta kapsamında olmasına rağmen hiçbir gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, beyan ederek müvekkil şirketin 13/01/2009 tarihinde meydana gelen don olayından ve 22/02/2009 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde meydana gelen zararın olay tarihi olan 22/02/2009 tarihinden itibaren yıllık mevduata uygulanan en yüksek avans faizi ile 100.000,00 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş 02/05/2011 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek dava değerini 127.472,00 TL' ye yükseltmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile kısaca davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece toplanan deliller ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile mahkemece hesaplanan 68.329,50 TL tazminatın 17/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 2.700,69 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/648, Karar No: 2018/5952, Tarih: 27.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/648 E.  ,  2018/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İncelenen adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Sanık hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında 213 sayılı yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanık hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında 213 sayılı yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakkında vergi suçu ve mütalaaya uygun olarak 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı halde hükmün gerekçesinde sahte fatura düzenlemek suçundan değerlendirme yapıldığı, ancak hükmün esasını oluşturan kısa kararda sahte fatura kullanmak suçundan iddianame dışına çıkılarak hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

b- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi gerekliliği,

c) Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman resmi kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu'na göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıktan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza Hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanığı daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde düzenlenen “vergi kaçakçılığı “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 227.mad.3.f ile 230 maddelerinde öngörülen “faturanın şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum. 27/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2013/7018, Karar No: 2013/7783, Tarih: 26.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7018 E.  ,  2013/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dava dosyası (seri dosyalar) içeriğinden TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü 01.11.2012 tarihli yazısı ekinde dosyaya sunulduğu açıklanan; 2008-2012 yılını kapsayan döneme ilişkin vardiyaların başlangıç ve bitiş saatleri, kaç vardiya uygulandığı, hafta tatili uygulaması, yağmur ve karlı günlerde çalışma olup olmadığı aylık istihkak ödemelerinin, dini ve milli bayram çalışmalarına ilişkin kayıtlar ile ihale sözleşmesi ve iş ile ilgili yapılan yazışmalara ilişkin kurumun (G.L.İ.) bünyesinde mevcut olan arşiv kayıtlarını içerdiği açıklanan; 11 klasör olduğu bildirildiği halde belirtilen evraka rastlanmamıştır. Klasörlerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2214, Karar No: 2016/3014, Tarih: 09.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/2214 E.  ,  2016/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin nezdinde sigortalı bulunan .... ne ait işyerinde üst kat komşusu ... ait sıhhi tesisat borusunun patlaması sonucu su hasarının meydana geldiğini, meydana gelen olay neticesinde zarar gören ayakkabı ve terliklerin ekspertiz raporu ile belirlenen 2.586,17 TL tutarın sigortalı şirkete ödendiğini, 6102 sayılı TTK.nun 1472. Maddesinin sigortacıya ödediği tazminatın haksız fiil ile zarara sebebiyet verenden ve bu zarardan sorumlu olanlardan geri alma imkanı bahşedildiğini, dolayısı ile ödediği tazminat miktarını zarara yol açandan rücu edebileceğini, bundan dolayı ödenen tazminat bedelinin tahsili amacı ile müvekkili şirket adına .. İcra Müdürlüğünün 2012/370 esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu bildirerek, haksız olarak yapılan itirazın iptaline, takibin devamına % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı duruşmaya katılarak; o tarihte ... isimli bina maliki ile görüştüklerini ve binanın l. katını kiraladıklarını, o tarihlerde binanın zemin katının ayakkabıcı dükkanı olduğunu, daha sonra ayakkabıcının, kendilerinin dershane faaliyetini bırakınca dershane olarak işlettikleri yeri de kiralayıp orayı da işletmeye başladığını, olayın meydana geldiği tarihi hatırlamadığını, o tarihte ayakkabıcının, dükkanına zarar verildiğini söyleyince sebebini araştırmaya başladıklarını, netice itibarı ile yağmur sularının eskiyen binadan sızarak alt kata vurduğunu tespit ettiklerini, kendisinin bu olayda her hangi bir kusurunun olmadığını hatta o tarihte dershaneye giden tesisat borularına ait vananın ayakkabıcı dükkanında olduğunu, bu olay meydana gelince vanayı kapattıklarını, kendilerinin bir süre susuz kaldıklarını, daha sonra olayın sebebinin dışardan kaynaklandığını tespit edince suyu geri açtıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre;zararın davalının eyleminden meydana geldiği hususu davacı tarafça usulüne uygun delillerle kanıtlanamamış olmasından , bina malikinin kusursuz sorumluluğunun davada uygulanması ise davalının kiracı olması nedeni ile mümkün olmadığından bahisle açılan davanın reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre;zararın davalının eyleminden meydana geldiği hususu davacı tarafça usulüne uygun delillerle kanıtlanamamış olmasından , bina malikinin kusursuz sorumluluğunun davada uygulanması ise davalının kiracı olması nedeni ile mümkün olmadığından bahisle açılan davanın reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 09/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2003, Karar No: 2023/10700, Tarih: 22.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2003 E.  ,  2023/10700 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2020 tarih 2020/716 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/1, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/318 Esas, 2021/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1, 43/1, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/1988 Esas, 2022/1579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak sanığın silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın alınan savunmasında, "kızım için ölürüm de öldürürüm de şeklinde beyanda bulundum" demek sureti ile suçunu tevil yollu kısmen ikrar ettiği ancak alınan savunmasında, devamlı suretle yanında bıçak taşıdığını belirttiği, üst aramasında ele geçen bıçağın da emanete alındığı, ancak sanığın tehdit suçunu işlerken silah gösterdiğine dair aralarında husumet bulunan katılanlar beyanı dışında başkaca bir delilin mevcut olmadığı, sanığın aşamalara vermiş olduğu savunmasının benzer mahiyette olduğu, üzerinden bıçak ele geçmesinin atılı silahla tehdit suçunu işlediği yönünde karine olamayacağı, olay anını gören, duyan, görgü tanığının olmadığı, kamera kaydının bulunmadığı bu hali ile silahla tehdit suçu yönünden dosya kapsamında yeterli ve kesin delil bulunmadığı ancak, sanığın alınan savunmasında da katılanlara yönelik zincirleme biçimde ölürüm de öldürürüm de şeklindeki sözleri sarf ettiğine dair katılan beyanlarını destekleyen ikrar mahiyetinde savunmasının tehdit suçu yönünden yeterli delil olduğu, bu hali ile mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1inci maddesi gereğince tehdit suçunu içerdiği ve tek bir eylem ile birden fazla mağdura karşı aynı anda gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri kapsamında değerledirilmesi gerektiği ilk derece mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ün katılan ... ... ile resmi nikahlı evli olduğu, katılan ...'in sanığın kayınbabası olduğu, olay günü sanığın eşi ... ve kayınpederi ile çocuk meselesi yüzünden tartıştıkları, sanığın, katılan ...'a yönelik olarak "seni öldürürüm" şeklinde söz söyleyerek tehditte bulunduğu yine ...'ya yönelik olarak da bıçak göstererek "bu gece ya ben öleceğim ya sizden biri" şeklinde söz söyleyerek silahla tehditte bulunduğu olayın bu şekilde olduğu anlaşılmakla sanığın her iki katılana karşı zincirleme silahla tehdit eyleminde bulunduğu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunmalarında elinde bıçak bulunduğu yönündeki ikrarı, bıçakla tehdit yapıldığı yönündeki ihbar tutanağı, kolluk tarafından bıçağın sanıktan ele geçirilmiş olması, katılan beyanları nazara alındığında sanığın katılan ...'ya silahtan sayılan bıçak göstererek silahla tehditte bulunduğu, katılan ...'a yönelik olarak "seni öldürürüm" diyerek ölümle tehditte bulunduğu sanığın katılanlara yönelik olarak eyleminin kül halinde silahla zincirleme tehdit suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır.

3. Her ne kadar sanık bıçakla tehdit etmediğini belirtmişse de sanığın üzerinde bıçak bulundurduğu yönündeki kabulü, sanığın bıçakla tehditte bulunduğu yönündeki ihbar tutanağı, bıçağın sanıkta ele geçmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılan ...'ya silahtan sayılan bıçak göstererek tehditte bulunduğu, katılan ...'a karşı ölümle tehditte bulunduğu nazara alınarak sanığın savunmasına itibar edilmemiştir.

4. Sanığın katılanlarla çocuk meselesinden tartıştığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği, bu husustaki şüphe sanık lehine değerlendirilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim uygulandığı, ancak sanığın tekerrüre esas mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi kapsamında seçenek yaptırımlar ve 51 inci maddesi kapsamında erteleme müesseseleri ile 5271 sayılı Kanun' un 231 inci maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden; "Sanığın geçmişteki tekerrüre esas sabıkaları, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın geçmişteki sabıkalarına göre bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından.." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/1988 Esas, 2022/1579 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.