muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/23380, Karar No: 2024/23562, Tarih: 07.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/23380 E.  ,  2024/23562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Tutanak tanığı beyanlarının gerçeği yansıtmadığına,

İlişkindir.

Sanığın sabıka kaydında yer alan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/515 Esas ve 2016/78 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen ve 16.03.2017 tarihinde kesinleşen 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas olduğu, tekerrüre esas alınan bu hükümde ise Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2014 tarih, 2014/820 Esas ve 2014/370 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında; ikinci defa tekerrür uygulamasına esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklamasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun delilerle olayın yeteri kadar aydınlatıldığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya

kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun delilerle olayın yeteri kadar aydınlatıldığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya

kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3775, Karar No: 2007/6290, Tarih: 02.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3775 E.  ,  2007/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5284, Karar No: 2015/8482, Tarih: 20.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5284 E.  ,  2015/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı aleyhine re'sen uyguladığı işveren mükellefiyet tesisi kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davalı Kurumun davacı adına işyeri tescili işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; kollukta yürütülen bir soruşturma sebebi ile ifadesine başvurulan Türkmenistan uyruklu ... isimli bayanın ifadesinde ...'ün...1 ... Çıkmazı No:1 adresinde hizmetçi olarak çalıştığını beyan etmesi sebebi ile Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunulduğu ve Kurum tarafından davacının .... Köyü Merkez Mevkii... Sokak No:5 adresindeki ikametinin 26.06.2011 tarihinden itibaren ev hizmeti konusunda işyeri olarak tescil edildiği, davacının kollukta verdiği ifadede ikametinde kimseyi çalıştırmadığını beyan ettiği, istanbul 9.idare Mahkemesi'nin 2011/2007E, 2012/1186K sayılı 29.05.2012 tarihli kararı ile işe giriş bildirgesi ile aylık prim ve hizmet belgelerinin süresi içinde verilmemesi sebebi ile tahakkuk ettirilen idari para cezasının ... çalıştırıldığına dair somut bir tespit bulunmadığından iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece verilen 13.03.2012 tarihli, davanın kabulüne dair karar, Dairemizin 2012/10869 Esas, 2013/16757 Karar sayılı, 23.09.2013 tarihli ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında, davacının komşularının dinlenilmesi ile davacının ikametinde çalışanı olup olmadığı hususunda yönetimince beyanlarının alınmasına, davacının mali ve sosyal durumunun ikametinde bir kimseyi çalıştırıp çalıştıramayacak nitelikte olup olmadığının araştırılması, yabancı uyruklu .... ifadesinde sözünü ettiği adresin araştırması, böyle bir adresin olup olmadığının, bu adreste ikamet eden kimsenin olup olmadığının tespit edilmesi, davacının kendisi ile aynı semtte oturduğunu ve daha önce de kendisi ile karıştırıldığını beyan ettiği ...'ün adresinin tespit edilerek, dava konusu

hakkında beyanının alınması gerektiği belirtilmiştir. Ancak mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

hakkında beyanının alınması gerektiği belirtilmiştir. Ancak mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, dairemize ait önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yaparak davalı Kurumun işyeri tescili işleminin gerçeği yansıtıp yansıtmadığını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2514, Karar No: 2011/10611, Tarih: 14.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2514 E.  ,  2011/10611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Esasen en iyi emsal taşınmazın kendi satışına ait olan kayıtlar ise de; bu hussus tek başına yeterli değildir. Mahkemece bu emsallerin dışında uygun emsaller araştırılıp bunlar da değerlendirilerek bedel tesbiti gerekir.

Buna rağmen mahkemece davalı parselin kendi satışlarına ait iki emsal değerlendirilerek bu satışların sırasıyla 1,08 ve 1,1 kat değerli kabulü ve başka uygun emsal araştırılıp incelenmeden soyut ifadelerle kadarstral parselin imar parseli olması durumundaki bedelinden %40 Düzenleme Ortaklık Payı düşülerek değer biçen rapora göre hesaplama yapılması doğru değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyize başvurma harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11319, Karar No: 2016/15675, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11319 E.  ,  2016/15675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 15.467,70TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 15.467,70 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu alacağın 3.000,00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 15/01/2015 tarihinden itibaren, geri kalan 12.467,70 TL'lik kısmına ise ıslah tarihi olan 20/01/2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11746, Karar No: 2006/11943, Tarih: 05.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/11746 E.  ,  2006/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/409, Karar No: 2023/234, Tarih: 22.03.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/409 E.  ,  2023/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki şikâyet isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikâyetin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP

Şikâyetçi borçlu vekili; alacaklı vekili tarafından borçlu ... Petkim Basketbol Kulübü aleyhine başlatılan genel haciz yolu ile ilâmsız icra takibinde alacaklı vekilinin 05.04.2016 tarihli talebi üzerine müvekkili ... Belediye Başkanlığının icra dosyasına borçlu olarak eklendiğini ve müvekkiline dosya borcunun ödenmesi için 12.04.2016 tarihli muhtıranın gönderildiğini, alacaklı vekilince ... Gençlik Spor Kulübü Derneğinin (Kulüp) fesih kararı ve Kulübün kuruluş tüzüğünün 45 inci maddesi gerekçe gösterilerek belediyenin borçlu olarak eklenmesini talep ettiğini, Kulübün 5253 sayılı Dernekler Kanunu’na (5253 sayılı Kanun) göre kurulduğunu ve tüzel kişiliğe sahip olduğunu, 5253 sayılı Kanun'da alacakların ve malların devrinin düzenlendiğini ve borçların devrine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediğini, 15.02.1993 tarihli ve 2/6 karar numaralı meclis kararı ile o tarihte yürürlükte bulunan 2908 sayılı Dernekler Kanunu’nun (2908 sayılı Kanun) 57 nci maddesine göre ... Belediye Spor Kulübünün kurulduğunu, meclis kararının dernek borçlarının belediyeye devrinin kabulüne ilişkin bir karar niteliğinde olmadığını, dernek borçlarından kimlerin sorumlu olacağının da kanunda belirtildiğini, dernek tüzel kişiliğinin ya da tasfiye kurulunun dernek borçlarının devrine ilişkin bir karar alma yetkisinin bulunmadığını, derneğin kuruluşundan bu yana Kulübün borçlarının Belediyeye devrine ilişkin herhangi bir meclis ya da encümen kararı bulunmadığını, 23.11.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5253 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile kamu kurum ve kuruluşlarının kendi bünyelerinde spor derneği kurma yetkisine son verildiğini ve 2908 sayılı Kanun’un yürürlükten kaldırıldığını, 29.01.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 5702 sayılı Dernekler ve Vakıfların Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanun’un (5702 sayılı Kanun) yürürlüğe girdiğini, bu Kanun’un 2 nci maddesi ile kamu hizmetlerini desteklemek üzere kurulan derneklere kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerinden ödenek, yardım veya herhangi bir kaynak aktarılması uygulamasına son verildiğini, Kanun’da böyle bir hüküm varken derneğin borçlarının dernek tüzüğü ile kamu kuruluşuna devredilmeyeceğini, 5393 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda (5393 sayılı Kanun) başka kişi ya da kurumların borçlarını devralması ile ilgili bir düzenleme yer almadığını, derneklerin tasfiyesinin nasıl yapılacağının Dernekler Yönetmeliğinin 89 uncu maddesinde düzenlendiğini, bu düzenlemede dernek borçlarının Belediyeye devredilebileceğine ilişkin bir hüküm yer almadığını, alacaklı vekili tarafından icra dosyasına sunulan belgelerle müvekkili belediye başkanlığının borç altına sokulamayacağını, müvekkili Belediyeye ödeme veya icra emrinin tebliğ edilmediğini, borçlu olmadıkları hâlde 26.04.2016 tarihinde müvekkilinin ... Bankası A.Ş

.04.2016 tarihinde müvekkilinin ... Bankası A.Ş.’de bulunan hesabına haciz konulduğunu, 5393 sayılı Kanunu’nun 15 inci maddesine göre haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesinin istenmesinin gerektiğini, 5393 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5779 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin birinci fıkrasına göre bu hesabın haczinin caiz olmadığını ileri sürerek müvekkili Belediyenin takipte borçlu sıfatının ve 26.04.2016 tarihli haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.