muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7603, Karar No: 2023/7474, Tarih: 09.11.2023

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2022/377 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararının katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafileri ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.10.2022 tarihli ve 2022/9159 Esas, 2022/9310 Karar sayılı kararı ile "İlk derece mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince eylemlerin cebir ve tehditle işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı hususundaki değerlendirmenin suçun işleniş şekli ile delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/116 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve altıncı fıkraları 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.05.2023 tarihli ve 9- 2023/47651 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteğinin, sanığın eylemin cebir kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanığın eylemin cebir kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanığın eylemin cebir kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, olayın üzerinden uzun bir zaman geçtikten sonra intikal ettirildiğine, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü vermeye yeterli delil bulunmadığına, iddia edilen eylemin yurt binasında gerçekleşmesi nedeniyle katılan mağdurun bağırması halinde birçok kişinin duyabileceğine, tanık beyanlarının sanık lehine olduğuna, katılan mağdur hakkında düzenlenen raporlara göre katılan mağdurun bazı psikolojik ve fiziksel sorunlarının olaydan önce de bulunduğuna, benzer olaylarda Yüksek Mahkemenin mahkûmiyet kararlarını beraat olmalı diyerek bozduğuna, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurun, 2012 yılında 6. Sınıfa geçtiği dönemde yazın ...'de yatılı Kur'an Kursuna gittiğinde orada hoca olarak çalışan sanığın katılan mağdura çok yakın davrandığı, geceleri yatağına gelerek kendisini koklayıp yanağından öptüğü, diğer çocuklarında da bunu gördüğü, katılan mağdurun telefonuna gelen porno içerikli görüntünün sanığa iletildiği, sanığın katılan mağduru çağırttığı, spor amaçlı kullanılan boş bir odaya katılan mağduru aldığı, sanığın, mağdura sözel ve fiziksel zorlamalarla yaptığının ve görüntülerle ilgili katılan mağdura yanlış olduğunu anlattığı, sonra aniden iç çamaşırını indirip katılan mağduru eğerek duvara sıkıştırıp anal bölgesine soktuğu, katılan mağdurun bu duruma engel olamadığı, canının çok yandığı, kurtulmak için astım taklidi yaptığı, bu şekilde daha fazla uzamasına engel olduğu, katılan mağdurun öleceğini zannederek yetkiliye çıktıkları şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın gerçekleştiği İzmit Darıca Üçpınar Yatılı Kuran Kursunda katılan mağdur ... tanık Talha ile birlikte aynı odada kalan diğer iki kişinin de isimleri tespit edilerek tanık olarak bilgilerine başvurulduktan sonra, ayrıca sanık hakkında zincirleme suç hükümlerine göre mahkûmiyet hükmü kurulmasına karşın 08.11.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu rapor içeriğinde 2012 yılı Temmuz ayında mağduru bulunduğu olayı nedeniyle katılan mağdurun ruh sağlığının bozulduğu bildirildiği ancak sanığın iddia olunan nitelikli ve basit cinsel istismar eylemlerinin ayrı ayrı katılan mağdurun ruh sağlığını kalıcı olarak bozup bozmadığı bildirilmediğinden, aynı Kurul'dan yeniden bu hususta rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıdaki bentte belirtilen nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. Yukarıdaki bentte belirtilen nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/116 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4981, Karar No: 2015/10965, Tarih: 12.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4981 E.  ,  2015/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/210919

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/163 (E) ve 2013/187 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 03/09/2012

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık hakkında katılana karşı İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.10.2012 tarihli iddianamesi ile yaralama suçundan 2012/163 esas sayılı dava açıldığı, aynı olaya ilişkin 31.10.2012 tarihli iddianamesi ile yaralama ve hakaret suçlarından 2. bir davanın açıldığı, her iki davanın İnegöl 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 06.11.2012 tarihinde 2012/163 esas sayılı dava ile birleştirildiği, 31.10.2012 tarihli iddianame ile hakaret suçundan açılan davanın, aynı olaya ilişkin daha önceden açılan dava bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hakaret suçundan yargılamaya devam edilerek bu suçtan da hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan İ.. K.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3312, Karar No: 2025/4846, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3312 E.  ,  2025/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/428 E., 2024/77 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, ateşli silah bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İadesi talep edilen hakkında verilen geri verilme talebinin kabul edilebilir olduğuna dair kararın; 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun (6706 sayılı Kanun) 18/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 285. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ... Bürosunun 25.11.2022 tarihli talepnamesi ile Arnavutluk vatandaşı 1993 doğumlu ... hakkında 2020 tarihinde ...'yı kasten öldürmeye iştirak etme ve yasadışı silah ve mühimmat üretme ve taşıma suçlarından Arnavutluk adli makamlarınca anılan ülkeye iadesi amacıyla A-6621/7-2021 kontrol numaralı kırmızı bülten ile aranan sanığın iadesine ilişkin talepte bulunmuştur.

2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2022/428 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararı ile iadesi talep edilenin kasten öldürme suçundan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesi, 6706 sayılı Kanun hükümleri, Türkiye Cumhuriyeti ile Arnavutluk Cumhuriyeti arasında hukuki ve cezai konularda adli iş birliği anlaşması uyarınca, iadesi talep edilen ... (1993 doğumlu) geri verilme talebinin yerinde olduğu anlaşılmakla Arnavutluk Cumhuriyeti'ne geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilen müdafiinin temyiz istemi özetle; iadesi talep edilenin suçsuz olduğuna, iade edilmesi durumunda işkence ve kötü muameleye maruz kalacağına, tutuklama kararı verilebilmesi için gerekli olan kuvvetli şüphe şartı oluşmadığına, iade kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Her ne kadar tebliğnamede hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de; Mahkemece verilen geri verilme talebinin yerinde olduğuna ilişkin kararda isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. GEREKÇE

1. Her ne kadar tebliğnamede hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de; Mahkemece verilen geri verilme talebinin yerinde olduğuna ilişkin kararda isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. İadesi talep edilen ile iadesine karar verilenin aynı kişi olduğu hususunda tereddüt bulunmadığı, kasten öldürmeye iştirak etme ve yasadışı silah ve mühimmat üretme ve taşıma suçlarından yargılandığı, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmadığı, atılı suçların Türk Ceza Hukuku Mevzuatına göre de suç teşkil ettiği ancak bu suçların düşünce suçu ya da siyasi veya askeri suçlardan olmadığı, yine işlenen suçların Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin güvenliğine, Türk Devleti veya Türk vatandaşına ya da Türk Kanununa göre kurulmuş tüzel kişi zararına işlenmiş suçlardan olmadığı aksine Türk vatandaşı olmayan sanık tarafından işlendiği iddia edilen suçların Arnavutluk Cumhuriyeti'nde işlenmiş olması nedeniyle Türkiye Cumhuriyeti'nin yargı yetkisine giren suçlardan olmadığı; suç tarihi itibarıyla Arnavutluk Cumhuriyeti Ceza Yasası'na göre davanın zamanaşımına uğramadığı; Arnavutluk Cumhuriyeti'ne geri verilmesi halinde ırkı, dini, vatandaşlığı, sosyal bir gruba aidiyeti ya da siyasi görüşü nedeniyle farklı bir kovuşturma ya da soruşturma göreceğine dair şüphe ya da delil bulunmadığı gibi işkence ya da kötü muameleye maruz kalacağına dair herhangi bir şüphe sebebinin de bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından Türkiye'nin taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 16/4 ve 6706 sayılı Kanun'un 14. maddeleri uyarınca, kasten öldürme ve yasak silah bulundurma suçlarından Arnavutluk Cumhuriyeti'ne iadesi amacıyla Arnavutluk

Cumhuriyeti vatandaşı 1993 doğumlu ...'nin 5271 sayılı Kanun'un 202. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi, 6706 sayılı Kanun'un 18 ve devamı maddeleri gereğince iadesini talep eden Arnavutluk Cumhuriyeti'ne iadesi talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin Mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, iadesi talep edilen müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2022/428 Esas 2024/77 Karar sayılı kararında iadesi talep edilen müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12355, Karar No: 2012/13029, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12355 E.  ,  2012/13029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ve ... oğlu ...'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8587, Karar No: 2022/90, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/8587 E.  ,  2022/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3912, Karar No: 2018/2740, Tarih: 18.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3912 E.  ,  2018/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 204/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Çekin dosyada delil olarak saklanmasına

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine dair hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 15/07/2005 yerine 05/09/2005 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık ...'un katılanın sahibi olduğu ... İnşaat isimli firmaya hakkında tefrik kararı verilen arkadaşı ile gelerek kombiye ihtiyaçları olduğunu söyleyip, yargılama konusu çeki araştırması için verdikleri, katılanın yaptığı araştırmada çekin sağlam olduğunu teyidini alıp düzenlediği sözleşme sonrasında 5 adet kombiyi teslim ettiği, sanığın ve arkadaşının ortadan kaybolduğu, yapılan incelemede çekin hakiki ancak ön yüzdeki çek hesabının bulunduğu banka şubesi, hesap no, çek no, çek hesabı sahibinin adı, vergi kimlik no ve çekin altındaki kodlama hanesindeki ibarelerin fiziksel yolla silinip, sonradan yazıldığı ve keşideci... ...'nun imzasının taklid edildiği, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

15/07/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının 15/07/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, sanığın suçu işlemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/484, Karar No: 2011/1249, Tarih: 02.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/484 E.  ,  2011/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 20.11.2003 tarihli Gördes ilçesi ... köyü Bademli mahallesi elektrik tesisi sözleşmesinin davalı iş sahibince haksız feshi iddiasıyla açılmış, asıl davada imalât bedelinin, kâr kaybı alacağının davalıdan tahsili, teminat mektubunun iadesi, karşı dava ise sözleşmenin feshi sonucunda kalan işlerin yüklenici namına yapılabilmesi için sözleşmenin 33.13.3 maddesi uyarınca oluşan alacağın tahsili istenmiştir. Mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlarca imzalanan sözleşme ve eklerinde yapılacak imalâtın bedeli her bir kaleme ayrı birim fiyatlar gösterilerek belirlenmiştir. Bu nedenle asıl davada imalât bedeli tesbit olunurken ve karşı davada kalan işlerin tutarı saptanırken her bir imalâtın sözleşmedeki fiyatları dikkate alınarak sonuca varılmalıdır. Oysa mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işin bedeli götürü olarak kararlaştırılmışcasına fiziki oran uygulanarak dava sonuçlandırılmıştır. Bu hesaplama yöntemi sözleşme ile belirlenen birim fiyatlar dikkate alınmadığından yerinde olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; her bir imalât kalemi için sözleşmedeki bedelden davacının hakettiği iş bedelinin saptanması ve bunun hüküm altına alınması karşı davada ise aynı yöntemle kalan işlerin tutarı saptanarak karşı davanın karara bağlanmasından ibarettir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kabulüyle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.