muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5479, Karar No: 2015/13665, Tarih: 01.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5479 E.  ,  2015/13665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın, katılan ile aynı evde oturduklarını, askere gidecek olması nedeni ile birlikte kaldıkları evin kirasını ödemeye devam etmesi konusunda katılan ile anlaştıklarını, askerden izinli olarak eve döndüğünde katılanın kendisine ait olan eşyaları sattığını anladığını bu sebeple evi boşaltmaya karar verdiğini, kendisine ait kalan eşyalar ile katılana ait birkaç parça av malzemesini alarak ağabeyinin evine bıraktığını, hırsızlık kastı ile hareket etmediğini savunması; katılanın ise, sanığın askere gidecek olması nedeni ile sanığa ait eşyaları satın aldığını, suç tarihinde evde muhafaza ettiği suça konu av malzemelerinin izne gelen sanık tarafından çalındığını iddia etmesi karşısında, sanık ile katılan arasında alacak borç ilişkisinin olup olmadığı taraflardan sorularak böyle bir ilişkinin varlığı halinde sanığın suça konu av malzemelerini hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacı ile götürüp götürmediği araştırılarak eyleminin TCK'nın 144/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de, 13/03/2012 tarihli tutanakta, suça konu av malzemelerinin, sanık tarafından tam ve eksiksiz olarak iade edildiği ve katılana teslim edildiği anlaşılmakla katılanın 5000,00 TL zararı olduğuna ve bu zararın sanık tarafından karşılanmadığına dair soyut iddiası tartışılmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14160, Karar No: 2016/39, Tarih: 11.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14160 E.  ,  2016/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2012/407-2014/504

Taraflar arasında görülen davada ... verilen 10.06.2014 tarih ve 2012/407-2014/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 3. Ove 59. T ilişkin onarım ihalesini aldığını ve 01/06/2012 tarihinde sözleşme imzalandığını, işin bitim tarihinin 01/10/2012 olarak öngörüldüğünü, inşaat alanının 04/06/2012 tarihinde müvekkiline teslim edildiğini ve aynı tarihte işe başlanıldığını, inşaat süresince oluşabilecek risklere karşı 53800289 poliçe numarasıyla oluşturulan inşaat tüm riskler sigortasının davalı tarafından yapıldığını, 04/07/2012 tarihinde yağan yağmur sonucunda 2000 nolu koğuşta hasar oluştuğunu, aynı tarihte sigorta şirketine müracaat edildiğini, eksper tarafından yapılan incelemenin ardından 77.438,21 TL hasar tespit edildiğini, ancak oluşan hasarın teminat kapsamı dışı olduğu gerekçesiyle hasar bedelinin müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek 77.438,21 TL'nin 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 80.320,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu koğuş binasının çatı değişiminin ihale kapsamında yer almadığını, çatı değişimi yapılırken yağmur ihtimaline binaen gerekli önlemlerin alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasarın meydana geldiği koğuş binasının çatısının sökülerek yenilenmesinin ihale kapsamında yer aldığı ve tüm çatı örtüsünün sökülmesinin zorunlu olduğu, ayrıca çatının sökülmesi esnasında zararın meydana gelmesini engelleyici veya azaltıcı tedbir alınmasının imkan dahilinde bulunmadığı, davacının gerekli emniyet tedbirlerini aldığı ve işin yapım zamanını yağışın en az olduğu aylara hasrettiği, bu haliyle hasarın teminat kapsamında olduğu, poliçede ve eksper raporunda muafiyetin 5.000,00 USD olarak kabul edildiği, muafiyet indirimi yapıldıktan sonra davalı sigorta şirketi tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının 71.310,50 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 71.310,50 TL tazminatın 22/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.653,72 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11171, Karar No: 2013/7000, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11171 E.  ,  2013/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağının sanığın yokluğunda düzenlendiği, yapılan araştırmada ağaçların kesildiği yerin sanığın koruması altında olan yer olduğunun anlaşıldığı, sanığın ertesi ... orman idaresine gelerek ifade verdiği ve ormandan ağaç kesmediğini, sadece kendi evinin önünde bulunan 5 adet ıhlamur ağacını kestiğini belirttiği, tutanakta kesilen ağaçların sayısının 74 olduğu, sanığın tüm aşamalarda ve keşif esnasında, ormandan ağaç kesmeyip evinin önünde bulunan 5 adet ıhlamur ağacını kestiğini ve bunların da halen evinin önünde durduğunu savunması karşısında, bu durum araştırılıp açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma ile varsayıma dayalı olarak tutulan tutanağa dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’de cezaların toplanmasına yer verilmediği halde, hapisten çevrili 300 ... adli para cezası ile doğrudan verilen 50 ... adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4750, Karar No: 2022/15175, Tarih: 02.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4750 E.  ,  2022/15175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonunda, Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ...İlçesi, ... Mahallesi 4582 ada 2 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1-Dava konusu Bursa İli, Yıldırım İlçesi, Yunusemre Mahallesi 4582 ada 2 sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, bozma öncesi esas alınan aynı satışın emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, aynı amaçla kamulaştırılan birbirine komşu olan taşınmazlarla ilgili olarak açılan davalarda aynı değerlendirme tarihi itibarıyla benzer sonuçlara ulaşılması, oluşabilecek farklılıkların da makul gerekçelerle açıklanması gerektiği halde mahkemece birbirine yakın taşınmazlar için yeterli gerekçe gösterilmeden çok farklı metrekare birim fiyatları belirlendiğinden denetime elverişli olmayan bu rapora göre karar verilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemece verilen hüküm, Dairenin bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, yeniden tescil hükmü kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16131, Karar No: 2016/10907, Tarih: 22.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16131 E.  ,  2016/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının para cezasına çevrilmesi sonrası taksitlendirme yapılması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez" hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "her iki suça da ilişkin olarak ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarına," ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3828, Karar No: 2019/7508, Tarih: 28.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3828 E.  ,  2019/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı, ele geçirilen esrardan dolayı sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçundan dolayı ayrıca yargılama yapıldığı anlaşılmakla; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7437, Karar No: 2007/8247, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7437 E.  ,  2007/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.7.2003 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 17.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 11.9.1997'de devraldığı taşocağı işletmesinden 11.9.1997 ila 13.11.1999 tarihleri arasında davalı belediyelere verdiği ürün karşılığı olan alacağının süresinde ödenmediğini belirterek 18.407 ton kırma taş malzemesinin aynen veya karşılığı olan 90.235.000.000 TL.nin yasal faizi ile birlikte tahsili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, taraflarca takip edilmemesi sebebiyle dosyanın 31.7.2006 tarihinde işlemden kaldırıldığı ve üç aylık sürede yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

31.7.2006 günlü duruşmaya mesleki mazereti nedeniyle gelemeyen davacı vekili mazeret dilekçesi ile birlikte yeni duruşma gününün bildirilmesi için gerekli gideride (telgraf cevap bonosu) mahkemeye duruşma gününden önce sunmuştur.

Mahkemece gerekçesi açıklanmadan, davalı yanın mazereti kabul etmediği belirtilerek davacı yanın mazeretinin reddi ile dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili dilekçesinde 31.7.2006 gününde ... 3.Aile mahkemesindeki 2005/423 esas sayılı dosyasının duruşmasına katılacağını bildirmiştir. Mesleki zorunluluktan kaynaklanan bu durumun kabulü yerine reddine karar verilmesi ve gideri bulunmasına rağmen bu hususun ilgilisine tebliğ edilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş, doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 26.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11113, Karar No: 2021/5186, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11113 E.  ,  2021/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

... Ceza Dairesi

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SANIK : ....

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Sanık

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın, süre tutum dilekçesi verip kararın tebliğini isteyen sanığa, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine, öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, mümkün olmaması durumunda aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılmasının usulsüz olduğu ve yöntemince tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık Özlem Kutluca (Özgür)’nın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, usulüne göre tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21586, Karar No: 2014/17552, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21586 E.  ,  2014/17552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/1036-2013/327

Davacı, davalı işyerinde çalıştığı sürenin 506 sayılı Kanun'un ek 5/11. Bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 04.08.1998 tarihinden 31.10.2007 tarihine kadar baskı makinesi operatörü olarak çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı 509....... T.C. kimlik nolu ve 350..... SS sicil nolu M.. Ç..'in basım işyeri olan davalı E... Baskı Ambalaj San.ve Tic A.Ş nin SGK ve işyeri kayıtlarına göre 4.. sok.no:9 P.. İzmir adresinde bulunan 11....35 sicil nolu işyerinde çalıştığı 04/08/1998-31/05/2007 döneminde 3015 gün, 1.. sok.no:... A.O.S.B. Ç.. İzmir adresinde bulunan 12.....35 sicil nolu işyerinde 01/06/2007-31/10/2007 döneminde 150 gün olmak üzere toplam 3165 günlük fiili çalışma süresinin %25 nin itibari hizmet süresi olarak hizmetlerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 04.08.1998-31.10.2007 tarihleri arasında çalıştığı ve belirsiz süreli iş sözleşmesinden işinin makine operatörü olduğu, mahkemece keşif yapıldığı, işyerinin mahiyetinin her nevi baskı ambalaj işleri olarak yer aldığı, dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde çeşitli esnek gıda ambalajı üretildiği,gıda maddelerinin değişik ebatta ambalajlanmasını sağlayan materyalin üzerine baskı ve laminasyon yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde “Flesko Baskı Makinesi Operatörü” olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5230, Karar No: 2024/9715, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5230 E.  ,  2024/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/146 Esas, 2024/235 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.Dörtyol Aile Mahkemesinin 13.02.2024 Tarihli ve 2024/97 Esas, 2024/189 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün adresinin Şırnak olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şırnak Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 21.03.2024 Tarihli ve 2024/146 Esas, 2024/235 Karar Sayılı Kararı

Korunma ihtiyacı olan küçüğün ... Mah. ... Sk. No:17/A Dörtyol/Hatay adresinde ailesinin

yanında olduğunun belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesi gereğince tedbir uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesi.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

4. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Yerleşim yeri" başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Dörtyol / Hatay olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Dörtyol Aile Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dörtyol Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.