muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6678, Karar No: 2019/2184, Tarih: 27.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6678 E.  ,  2019/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...’in maliki olduğu ve ...’in kullandığı aracın, müvekkili ...’e ait ve ...’ın kullandığı araç ile çarpışarak maddi hasarlı ve yaralanmalı trafik kazasına neden olduğunu, müvekkiline ait aracın hareket kabiliyetinin ortadan kalktığını, kaza sonucu müvekkili ... ve ...’ın yaralandıklarını, aracın otoparka çekildiğini, kullanılamaz halde olduğunu ve otopark kirası ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden ... ve ...’ın tedavi giderleri için 2.500,00’er TL maddi, yaralanmalarından ötürü çektiği acılardan dolayı ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi, ...’e ait aracın maddi hasarı için 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ... ve ...’ın alkollü olduklarını ve kırmızı ışık ihlali yaptığını, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmalarının olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davaya konu kazada her iki araçta da maddi hasar meydana geldiğini, davacı ...’ın durumunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunu, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif düzeyde olduğunun tespit edildiği, davacı sürücünün trafik ışığı ihlali yaptığını, alkollü araç kullanarak kazanın meydana gelmesine sebep olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 45,08 TL geçici işgörmezlikten kaynaklı ve 62,50 TL tedavi giderlerinden kaynaklı toplam 107,58 TL, davacı ... için 246,37 TL geçici işgörmezlikten kaynaklı ve 250,00 TL tedavi giderlerinden kaynaklı toplam 496,37 TL, ... için araç hasar ve değer kaybından kaynaklı 975,00 TL maddi tazminatın, davacılar ... ve ... için 2.000,00'er TL'den 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/09/2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

1-6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davacı ... için 107,58 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi, davacı ... için 496,37 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi, davacı ... için 975,00 TL maddi tazminat yönünde hüküm tesis edilmiş olup; karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davalılar aleyhine kabul olunan dava kısmının değerleri maddi ve manevi tazminatlar bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz isteminin reddine dair karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 27/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5080, Karar No: 2022/3007, Tarih: 01.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5080 E.  ,  2022/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalılar ... ile .... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geriye etkili feshi, tapu iptal ve tescil ile ipoteğin fekki istemlerine ilişkin olup, mahkemece sözleşmelerin geriye etkili feshi, dava konusu taşınmaz üzerindeki ipotek, haciz ve takyidatların kaldırılarak, davalı ... adına olan tapunun iptali ile payları oranında davacılar adına tescili yönünden davanın kabulüne dair verilen karara karşı, süresi içinde davalı ... vekili ile davalı .... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İstinaf mahkemesince başvurunun esastan reddine dair verilen hüküm, davalı ... ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesinin 15.04.2021 gün 2021/326 E., 2021/410 K. sayılı ilamı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; temyiz eden vekili Av....’ın Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne UYAP üzerinden gönderdiği ve Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından Dairemize intikal ettirilen 29.04.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiği ve adı geçen avukatın dosyada mübrez Essen Başkonsolosluğu’nun 21.12.2018 gün 7418 yevmiye nolu vekâletnamesinde temyizden feragate yetkili olduğu anlaşıldığından davalı ...’ın temyiz talebinin feragat nedeniyle REDDİNE,

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri re'sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalı ....'den alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALET ŞERHİ

MUHALET ŞERHİ

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır.Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(...m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan yahut ipotek tesis eden iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, ya da avans tapu kabul etmek toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın yahut ipotek alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK'nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMKnın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, davacı arsa sahipleri ile yüklenici Cemalettin arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme gereğince arsa sahipleri adlarına kayıtlı parselleri tapuda yükleniciye devretmişlerdir. Yüklenici her iki parseli tevhit ettikten sonra tek parsel haline gelen taşınmaz tapu kaydı üzerinde davalı banka lehine ipotek tesis etmiştir. Dava konusu parsel ipotekle yüklü olarak davalı ...'a satılmıştır. İlk derece mahkemesinin sözleşmenin geriye etkili feshine ve taşınmazın ipotekten ari olarak davacı arsa sahipleri adına tapuya tesciline karar vermesi TMK'nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenerek ipotek tesis eden bankanın iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalının kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, temyiz eden/davalı bankanın ipotek iktisabının TMK'nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkemenin TMK'nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçesi de dikkate alınarak kararın bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun kararın onanmasına dair kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2017/7184, Karar No: 2017/5641, Tarih: 15.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7184 E.  ,  2017/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen ikinci celse zabtında üye hakim ...’in (...), beşinci celse zabtında mahkeme başkanının ve dokuzuncu celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin ikmal edilmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24564, Karar No: 2013/18980, Tarih: 01.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24564 E.  ,  2013/18980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe başlıklı 4.paragrafta müsadereye konu eşya olarak "126 kilogram kaçak et" yazılması gerekirken yazım hatası ile "240 paket Camel marka sigaranın" yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14540, Karar No: 2025/3711, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14540 E.  ,  2025/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1262 E., 2024/1640 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/127 E., 2024/99 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; davacının 27.11.2007 tarihinden itibaren malul olup maluliyet aylığının bağlanmaması üzerine kurum kararının iptali ve maluliyet aylığının 27.11.2007 tarihini takip eden aydan itibaren bağlanması için 25.11.2009 tarihinde kurum aleyhine ... İş Mahkemesi'nde dava açtığını, 01.11.2012 tarih ve 2009/659 Esas 2012/804 Karar sayılı karar ile 19.07.2010 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiğini ve mahkeme kararının Yargıtay 21 Hukuk Dairesince 31.03.2014 tarihinde onandığını, Mahkeme kararına göre 19.07.2010 tarihinden itibaren maluliyet maaşı bağlandığını ve maluliyet aylıklarını almaya devam ettiğini, yeniden kontrol muayenesine tabi tutulduğunu, yeniden kontrol muayenesi sonucu çalışma gücünü %60 kaybetmediği gerekçesi ile maluliyet aylığının kesildiğini, verilen rapora yapılan itiraz üzerine dosya Yüksek Sağlık Kuruluna gönderilmiş ise de davacının çalışma gücünü en az %60 kaybetmediği belirtilerek itirazının reddedildiğini, Kurum kararının yeniden gözden geçirilmesi talebine olumlu cevap alınamadığını, davacının Yargıtay'ın onadığı dava dosyasında bulunan ATK raporunda 19.07.2010 tarihinden itibaren malul olduğu ve maluliyet oranının %64 olduğunun belirtildiğini, 10 yıldan beri malul olan kişinin, defalarca kontrol muayenesine tabi tutulasının maluliyet aylığının sistemine uygun düşmediğini ileri sürerek maluliyet aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında yapılan incelemelerde davacının müteaddit şekilde kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanması için müracaatlarının olduğunu, ... İl Müdürlüğünce bildirilen çalışma gücünün en az %60 nispetinde kaybedilmediğine yönelik karara karşı Yüksek Sağlık Kurulu nezdinde yapmış olduğu itirazların da aynı gerekçelerle defalarca reddedildiğini, davacının mevcut hastalık ve arızalarına göre maluliyet tespiti işlemleri yönetmeliği uyarınca çalışma gücünü %60 nispetinde kaybetmemiş olduğu belirlendiğinden maluliyet aylığının kesildiğini ve yeniden bağlanması için yapmış olduğu başvurular sırasında yapılan klinik muayeneler neticesinde talebinin karşılanmasının yasal olarak mümkün olmadığının anlaşıldığını, davacının en son başvurusunun 29.11.2019 tarihinde yapıldığını, müvekkili Kurumun ... İl Sağlık Kurulu tarafından yapılan inceleme ile 19.12.2019 tarihinde talebinin reddine karar verildiğini, bu karara karşı ise Yüksek Sağlık Kurulu nezdinde herhangi bir itiraz başvurusu yapmadığını savunarak ... İşlemleri Yönetmeliği uyarınca çalışma gücünü %60 nispetinde kaybetmemiş olduğu belirlenen davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının maluliyet oranının tespiti ve maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.