muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1323, Karar No: 2021/314, Tarih: 29.06.2021

Araç ruhsat fotokopisinde; 1994 model Tofaş-Fiat Şahin marka, beyaz renkli aracın, sanığın babası ... adına tescilli olduğu, plakasının ... sayılı olduğuna dair ibarelerin bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... aşamalarda; maktul ...’ın annesi olduğunu, oğluyla sanık ...’in çok samimi arkadaş olduklarını, yedikleri ve içtiklerinin ayrı gitmediğini, oğlu ...’un 04.10.2012 tarihinde sabah işe gitmek için kendisini öperek evden çıktığını, daha sonra 2 gece eve gelmediğini, arkadaşlarıyla kaldığını düşündüğünü, 06.10.2012 tarihinde olayı öğrendiğini, oğlu ... ile ...arasında herhangi bir huzursuzluk olmadığını, aralarının gayet iyi olduğunu, karşı tarafın da akrabaları olduğunu, şikâyetçi olmadığını,

Katılan ... aşamalarda; maktul ...’ın babası olduğunu, oğluyla sanık ...’in çok samimi arkadaş olduklarını, aynı iş yerinde çalıştıklarını, oğlunu en son 04.10.2012 tarihinde gördüğünü, kimseden şikâyetçi olmadığını,

Tanık ... Kollukta; yaklaşık bir ay önce ...-... yolu üzerinde bulunan Yeşil Vadi isimli lokantada bir hafta kadar çalıştıktan sonra açık lisede okuduğu için işinden ayrıldığını, ... ve ... ile de Yeşil Vadi isimli iş yerinde tanıştığını, ...’in garsonluk yaptığını ve ...’ın da araba yıkama işiyle uğraştığını, iş yerinde çalıştığı sırada ....’in, kendisine “Seni seviyorum. Benimle çıkar mısın?” dediğini, kendisinin de ... isimli bir şahıs ile ciddi anlamda konuştuğunu ve ...’yi sevdiğini söyleyerek teklifini reddettiğini, fakat ...ile arkadaş olarak konuştuklarını, ...’nın her sabah kendisine “günaydın” mesajları çektiğini, ara sıra da mesajla hâl hatır sorduğunu, ...’le aralarında duygusal bağ olmadığını,

Tanık ... Kollukta; Yeşil Vadi isimli lokantada bulaşıkçı olarak çalıştığını, ....’ün annesi olduğunu, ... ve ...’ın da aynı iş yerinde çalıştıklarını, 05.10.2012 tarihinde iş yerinde çalışırken ...’ın saat 15.00-16.00’ya kadar moralinin çok iyi olmasına rağmen bu saatten sonra moralinin çok bozuk olduğunu fark ettiğini, saat 19.00 gibi de ...’ın, ...’i yanına çağırdığını ve kendi aralarında gizlice konuştuklarını, daha sonra arabaya binerek “Eve gidiyoruz” deyip iş yerinden ayrıldıklarını, aralarında ne konuştuklarını bilmediğini, kızına karşı da herhangi bir duygusal bağlarının olmadığını,

Tanık ... aşamalarda; 06.10.2012 tarihinde saat 12.40 sıralarında beyaz bir otomobille iki genç erkeğin geldiğini, arabayı önü ... Nehri’ne bakar şekilde açık alana park ettiklerini, hangisinin şoför olduğunu hatırlamadığını, arabadan inerek yanına geldiklerini, telaşlı bir hâllerinin olmadığını, nereli olduklarını sorduğunu, birisinin “Alifuatpaşa Belediyesinden emekli ...'ın oğluyum” dediğini, diğer gencin ise hiç konuşmadığını, başka bir şey sormadığını, yan taraftaki bahçeye gidip ayva kopardıklarını, ... Nehri kenarındaki ağacın dibine oturup ayva yediklerini, 10 dakika kadar oturduktan sonra kalkıp arabanın yanına gittiklerini, hangisinin şoför mahalline bindiğini görmediğini, yüksek sesle konuşmadıklarını, aracı geri geri yukarı çıkarıp çok hızlı bir şekilde ... Nehri’ne doğru sürdüklerini, aracın hızla nehre uçtuğunu, hemen yattığı yerden kalkarak nehre doğru gittiğini, aracın suya battığını gördüğünü, bu sırada aracın şoför kısmından ...'ın oğlu olduğunu belirten şahsın yüzerek kenara geldiğini, bu kişiye yardım edip sudan dışarı çektiğini, sudan çıkınca şahsa “Ne oldu, intihar etmek için mi geldiniz?” diye sorduğunu, şahsın “Gaz teli takıldı. Polise gideceğim” diyerek yürüyüp gittiğini, kendisine “Dur, gitme, bekle” dese de dinlemeyip oradan uzaklaştığını, hemen yola çıktığını, Dereköyü yönünden gelen ilk aracı durdurup durumu anlatarak polisi ve ilgili yerlerin aranmasını sağladığını,

Kimlik tanığı ... ölü muayenesi sırasında verdiği beyanında; kendisine gösterilen kişinin mahalleden tanıdığı çiftçi ...'ın oğlu ... olduğunu, kendisinin herhangi bir psikolojik rahatsızlığının olmadığını, kimseyle bir husumetinin bulunduğunu duymadığını, ailevi problemlerinin bulunmadığını, öldüğü anda bulunduğu aracı kullanan ...’i de tanıdığını, onun da mahallenin çocuğu olduğunu, ikisinin çok iyi arkadaş olduklarını ve devamlı birlikte zaman geçirdiklerini, aralarında herhangi bir anlaşmazlık bulunduğuna dair bilgisinin olmadığını, ikisinin de herhangi bir gönül ilişkisi olup olmadığını bilmediğini, her ikisinin birlikte veya ayrı ayrı intihar etme kararı alıp bu kararı hayata geçirmeye çalışmaları ihtimalinin uzak bir düşünce olduğunu,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık Savcılıkta ve tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde benzer şekilde; Yeşil Vadi Lokantası’nda yıkamacı olduğunu, ...’ın da aynı yerde garson olarak çalıştığını, 05.10.2012 tarihinde işiyle ilgili olarak babasıyla beraber Pamukova ilçesine gittiklerini, yıkama işleri için hortum yaptırdığını, daha sonra babası ekmek almak için fırına gittiği sırada arabayı izinsiz alarak kaçırdığını, o akşam eve gitmediğini, İznik ve Osmaneli'ye arkadaşı ...’la beraber gittiklerini, gece Osmaneli'de bulunan Petrol Ofisi Tesisleri’nde kaldıklarını, yanlarında başka kimsenin olmadığını, 06.10.2012 tarihinde geri döndüklerini, öğlen saat 12.00-13.00 civarında arkadaşı ... ile beraber olayın olduğu yere gittiklerini, arabadan dışarı çıkıp sigara içerek müzik dinlediklerini, ağaçlardaki ayvalardan yediklerini, sonra hemen arabaya bindiklerini, arabanın şoför mahalline kendisinin, sağına da ...’un geçtiğini, birden kafasına esmesi üzerine arabayı 5-6 metre geriye aldıktan sonra hızla nehre doğru hareket ettiğini, bu arada arkadaşı ...’un kendisine durması için sözle müdahale ettiğini ancak onu dinlemeyerek arabayla ... Nehri’ne uçtuklarını, aracın ön tarafının suya çarptığını, çarpmanın etkisiyle ön camın patladığını ve aracın dümdüz şekilde suya doğru battığını, sol taraftan açık olan camdan çıktığını, iyi yüzme bilmediği için çırpına çırpına kıyıya doğru geldiğini, aracın içine birden su dolduğu için arkadaşının ne yaptığını göremediğini, sonra Yeşil Vadi Tesisleri’ne gittiğini, oradaki bulaşıkçının babasını aradığını, 5-6 dakika sonra babasının geldiğini, ardından da polislerin geldiğini, ...’la çocukluktan beri çok samimi arkadaş olduklarını, aralarında herhangi bir husumet olmadığını, hatta uzaktan akraba olduklarını, intihar mektubunun kendisine ait olduğunu, intihar mektubunu 2-3 gün önce canı çok sıkıldığı için yazdığını, mektubu sürekli cebinde taşıdığını, mektupta adı geçen ...’yle arkadaşlığının olduğunu, kendisiyle telefonla konuştuklarını ama sevgili olmadıklarını, kendisine arkadaşlık teklif ettiğini ancak ...’nin bunu kabul etmediğini, mektupta adı geçen ... isimli şahsın bu olayla ve intihar mektubuyla herhangi bir alakasının olmadığını, ... sırf arkasından konuştu diye mektupta onun ismini yazdığını, arkadaşı ...'un mektuptan haberinin olmadığını, mektubu yazdığından beri hep intiharı düşündüğünü, bir anlık öfke ve düşünceyle intihar etmek için arabayı ... Nehri’ne doğru hızla sürdüğünü, arkadaşının öleceğinin aklına gelmediğini, “Ne olursa olsun” diye düşündüğünü, ... ile aynı kızı sevmediklerini, ...’un ... isminde bir kız arkadaşı olduğunu, bu iki gün zarfında da herhangi bir problemlerinin olmadığını, ...’un çocukluktan beri en samimi arkadaşı olduğunu, arkadaşının ölümüne neden olduğu için çok pişman olduğunu,

Mahkemede önceki ifadelerinden farklı ve ek olarak; olay tarihinden bir gün önce ...’la İznik'e gittiklerini, gidiş amaçlarının birlikte göle girerek intihar etmek olduğunu, İznik’te bulundukları sırada polislere rastladıkları için kaçarak geri dönmeye karar verdiklerini ve geceyi bir petrol istasyonunda geçirdiklerini, sabah tekrar yola çıktıklarını, ...’un önce 'Helalleşelim' diyerek annesinin evine gittiğini, kendisinin ise kimseyle helalleşmediğini, sadece mektup yazdığını, Demir Köprü mevkisinde bulundukları sırada alkol almadıklarını, bir gün önce alkol almış olduklarını, arabayı nehre doğru sürmeye başladığını, tam nehre girdikleri sırada ...’tan birden “Dur” gibi bir ses geldiğini, nasıl olduğunu anlamadığı bir şekilde suyun üzerine çıktığını, ...’un sudan çıkmak için uğraşmadığını, korktuğu için gaz telinin takıldığını söylediğini, çalıştığı yerde ızgaracılık yapan ... isimli kişinin, sevdiği kız olan ...’nin annesine kendisiyle ilgili doğru olmayan kötü şeyler söylediği için intihar etmek istediğini, ...’nin annesinin de ...’ye “Ondan ayrıl” diye bir şeyler söylemiş olduğunu, bu nedenle ...’yle aralarının bozulduğunu, artık dayanamayınca intihar etmeye karar verdiğini, çalıştıkları lokantada engelliler için stant açan, diş macunu, sprey gibi malzeme satan ... isimli bir kız olduğunu, ...’un da ...’ye aşık olduğunu, bu kişiyi ...’un işe aldığını ve ...'la aralarında duygusal birliktelik başladığını, ...’un da buna dayanamayarak intihar etmek istediğini, ...’un ...’yle sadece konuştuğunu, kendisine yönelik duygusal anlamda herhangi bir şey söyleyemediğini, bunun için intihar ettiğini, önceki ifadelerinde korktuğu için ...’un intihar etmek istediğini söyleyemediğini, kendisinin de sudan çıkmak istemediğini ancak kendisini bir anda suyun üstünde bulduğunu,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı;

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... savunması ile tanık beyanlarına göre olayın nerede ve ne şekilde gerçekleştiğinin anlaşılması, olay yeri tespit tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve yer gösterme tutanaklarından olayın meydana geldiği nehrin özellikeri, derinliği, akış yönü, aracın özellikleri ve sudan çıkarıldığı yer, aracın nehre olan mesafesi ile ...’ın araçtan ne şekilde çıkarıldığının ayrıntılı bir şekilde belirtilmesi, yer gösterme işlemi sırasında çekilen kamera kaydına ilişkin CD’deki görüntülerden de olayın meydana geldiği yerin görülebilmesi karşısında; olay yerinde keşif yapılmasının sonuca etkili olmayacağı ve gelinen bu aşamada yargılamaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu mu yoksa intihara yönlendirme suçunu mu oluşturduğu;

TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi; "Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" hükmünü içermektedir.

5237 sayılı TCK’nın, yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinde “intihar” başlığı altında düzenlenip 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle madde başlığı “İntihara yönlendirme” şeklinde değiştirilen 84. maddesi ise;

“(1) Başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) İntiharın gerçekleşmesi durumunda, kişi dört yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Başkalarını intihara alenen teşvik eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(4) İşlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan veya ortadan kaldırılan kişileri intihara sevk edenlerle cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur edenler, kasten öldürme suçundan sorumlu tutulurlar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın 84. maddesinin gerekçesi ise “Maddenin birinci fıkrasında bir başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme fiilleri, seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmaktadır.

Canlı türü olarak insan, hayatını sürdürme konusunda bir içgüdüye sahiptir. Ancak, algılama yeteneğinin olmaması nedeniyle veya yakalandığı hastalıktan kaynaklanan acı ve ızdırabın etkisiyle kişide hayatını sona erdirmeye yönelik bir eğilim ortaya çıkabilir ve bunu bir irade açıklamasıyla ortaya koyabilir. Belirtmek gerekir ki, kişinin bu şartlar altında hayatını sona erdirme yönündeki iradesinin hukukî geçerliliği söz konusu değildir. Başka bir deyişle, belirtilen durumlarda hukuken muteber bir iradeden söz etmek mümkün değildir.

Ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır. Buna karşılık, bir başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişinin bu fiilleri cezalandırılabilir niteliktedir.

...

Maddenin ikinci fıkrasında, intihara teşvik veya yardım suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâli düzenlenmiştir. İntihara teşvik veya yardımın cezalandırılabilmesi için, kişinin intihar etmesi şart değildir. Teşvik veya yardım sonucunda intiharın gerçekleşmesi durumunda, söz konusu fıkraya göre cezanın artırılması gerekmektedir...” biçiminde ifadelere yer verilmiştir.

Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlüğü’ne göre, "Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi” anlamına gelen ve madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır.

Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlüğü’ne göre, "Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi” anlamına gelen ve madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır.

İntiharın bizatihi suç olarak kabul edilmemesi nedeniyle bir başkasını intihara sevk eden veya yardımda bulunan kişileri iştirak hükümlerine göre cezalandırmak da mümkün bulunmamaktadır. TCK’nın 40. maddesinde düzenlenen “bağlılık kuralı” gereğince suça iştirak için fail tarafından işlenen fiilin, tipik ve hukuka aykırı olması gerekir. Hâlbuki intihar veya intihara teşebbüs, ceza kanunlarında suç olarak tanımlanan bir fiil değildir. Böyle olunca iştirak kuralarını uygulamak suretiyle bir başkasının intiharına şerik (azmettiren ve yardım eden) olarak katılanları cezalandırmak mümkün değildir. Bu nedenle yasa koyucular, kişinin yaşama hakkını daha etkin bir şekilde korumak ve dolayısıyla kişinin kendi eliyle yaşamını sona erdirmesine bir başkasının müdahalesini önlemek için intihara yönlendirme fiilini bağımsız bir suç olarak düzenlemişlerdir. TCK’nın 84. maddesinde de intihara yönlendirme bağımsız bir suç olarak düzenlenmiştir. İntihara yönlendirme suçunu oluşturan davranışlar, TCK’nın “faillik” ve “şeriklik” olarak ikiye ayırdığı iştirak şekillerinden sadece “şeriklik” statüsünü oluşturan “azmettirme” ve “yardım etme” fiillerini kapsamaktadır. Bu itibarla bir başkasının intihar fiili veya intihar edenin iradesi üzerinde hâkimiyet kuran kişilerin, artık intihara yönlendirme suçundan değil, kasten öldürme suçunun doğrudan veya dolaylı faili olarak cezalandırılmaları gerekmektedir. Başka bir deyişle, intihar fiiline faillik türlerinden birisiyle iştirak edilmesi hâlinde, fiil artık intihara yönlendirme suçunu değil, kasten öldürme suçunu oluşturacaktır. Örneğin; evinin tavanına astığı iple intihar etmek isteyen kişi, arkadaşından altındaki sandalyeye tekme atmasını rica etse ve arkadaşı da intihar edenin o isteğini yerine getirse, bu durumda kasten öldürme suçundan söz edilmelidir. Çünkü, bu olayda intihar etmek isteyen kişi, kendi hareketiyle kendisini öldürmemekte, bir başkasının hareketiyle öldürülmüş olmaktadır.

İntihara yönlendirme suçu, “başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ve başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme” şeklindeki hareketlerden oluşan seçimlik hareketli bir suçtur. Bu hareketlerden yalnızca birisinin yapılması suçun oluşması için yeterlidir. Suçu oluşturan seçimlik hareketlerden azmettirmek, teşvik etmek ve kararı kuvvetlendirmek, mağduru intihara yönlendirici manevi nitelikteki hareketlerdir. Nitekim bu hareketler TCK'nın 38. maddesinin 1. fıkrasında ve 39. maddesinin 2. fıkrasında suça iştirakin manevi şekilleri olarak düzenlenmiştir. Diğer seçimlik hareket olan "herhangi bir şekilde yardım etmek" ise daha çok maddi nitelikteki yardımları kapsamaktadır.

İntihar fiilini gerçekleştiren kişi bizatihi mağdurun kendisi olmalıdır. Failin intihara katkısı, maddede seçimlik olarak sayılan hareketlerle sınırlı olmalı, mağdurun kendi yaşamına son vermesi, kendi iradesiyle aldığı karara istinaden bizzat kendisi tarafından gerçekleştirilmelidir. Şayet fail, azmettirme, teşvik etme, kararı kuvvetlendirme veya yardım etme şeklindeki hareketlerin yanında veya tek başına ölümü meydana getiren icra hareketini kendisi gerçekleştirmişse, intihara yönlendirme suçunu değil, kasten öldürme suçunu işlemiş olur.

Suç teşkil eden seçimlik hareketlerden “intihara azmettirme”, aklında hiç intihar düşüncesi olmayan kimsede intihar düşüncesi uyandırmak, intihar etmesi yönünde karar verdirmek ve böylece intiharın ilk ve etkili sebebi olmak anlamına gelmektedir. “İntihara teşvik” ise, intihar etmeyi düşünen ve fakat henüz bu konuda kararını tam olarak vermemiş olan kişiyi intihar kararı verdirmeye yöneltmektir. Teşvikte, mevcut olan ancak ortaya çıkmamış bulunan intihar düşüncesi uyandırılmakta ve kişi intihara özendirilmektedir. Azmettirmede intihar kararını müntehirin iradesi üzerinde yoğun etkide bulunan azmettiren verdiği hâlde, teşvikte intihar kararını müntehir daha serbest vermektedir. “İntihar kararını kuvvetlendirme”, intihar kararını vermiş olan kişinin bu kararını güçlendirmek, almış olduğu intihar kararını icra safhasına koyması için motive etmektir. İntihara yönlendirme suçunun diğer bir seçimlik hareketi olan “intihara herhangi bir şekilde yardım etme” ise, intihara karar vermiş olan bir kimsenin intiharını fiilen ve etkili bir şekilde kolaylaştırmaya yönelik her türlü hareket olarak sayılmaktadır. Bu yardım intihardan önce olabileceği gibi intihar sırasında da yapılabilir. Yine bu yardım, maddi olabileceği gibi manevi de olabilir. Örneğin; bir kimseye intihar etmesi için silah, zehir, ip verme veya yüksekten atlayacağı yere götürme gibi hareketler maddi anlamda intihara yardım etme olarak sayılabilir. Müntehire, intiharı ne şekilde gerçekleştireceği konusunda yol gösterme, intihar sonrasında geride kalan çocuklarına bakacağını söyleme gibi hareketler manevi nitelikte yardımı teşkil etmektedir.

Başkasının intiharına yardım eden failin hareketleri bunlarla sınırlı kalmalı, intihar fiili müntehir tarafından gerçekleştirilmelidir. Şayet yardım eden kimse, kendini asanın ayağından çekmek, ipi boğazında sıkmak gibi kişinin ölümü sonucunu doğuran icrai hareketi de bizzat kendisi yapmışsa, bu takdirde intihara yönlendirme suçu değil, kasten öldürme suçu söz konusu olacaktır (... Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 7. Baskı, Seçkin Yayınevi, ..., 2020, s. 155-165.).

Uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir şekilde çözümlenebilmesi için “ikili ölüm” veya “karşılıklı (çifte) intihar” adı verilen iki kişinin birlikte intihar etmesi üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

İki kişinin karşılıklı anlaşma çerçevesinde kendilerini öldürmeye karar vermeleri hâlinde, bu kişilerden birinin ölmesi, diğerinin hayatta kalması hâlinde, örneğin el ele tutuşup köprüden atlayan sevgililerden birinin kurtulması ya da karşılıklı zehir alındıktan sonra birinin ölüp diğerinin kurtulması durumunda cezai sorumluluğun nasıl belirleneceği tartışmalara neden olmuş, doktrinde de farklı görüşler ileri sürülmüştür.

Tezcan/Erdem/Önok’a göre; karşılıklı anlaşma ile birden fazla kişinin birlikte intihar kararı alması hâlinde sağ kalan kişinin cezai sorumluluğu bulunmamaktadır (Tezcan/Erdem/Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 15. bası., Seçkin Yayınevi, ..., Ekim 2017, sayfa 201.).

Erem’e göre; karşılıklı intihar olaylarında çözümü güç sorunlarla karşılaşılmaktadır. Birlikte intihar kararı verenlerden biri zehri temin eder, ikisi de içer, biri ölür, zehri tedarik eden de kurtulursa diğerinin intiharına yardımdan cezalandırılacak mıdır? Vasıta tedariki fer-i maddi iştirak olduğuna göre öldürmeye iştirakten (765 sayılı TCK’nın 65. maddesi) ceza verilebilecek midir? Rızalı öldürme hâli kanunda ayrıca düzenlenmedikçe yasal çözüm bulmak olanaksızdır (... Erem, Türk Ceza Kanunu Şerhi Özel Hükümler, Cilt 3, Seçkin Yayınevi, ..., 1993, s.2069-2070.).

Koca’ya göre; sağ kalan kişiyi 765 sayılı TCK’nın 454. maddesi (intihara ikna ve yardım suçu) kapsamında sorumlu tutmak için, sağ kalanın intihar fikrini doğurması ve bunu diğer kişiye kabul ettirmesi ile bu kişinin intiharına yardım etmesi gerekmektedir. Bu durum sağ kalanın diğerinin intiharında maddi ve manevi olarak ilk etken olması hâli olarak belirtilmektedir. Karşılıklı intihar edecek olanların birbirlerinin intiharında icra hareketleri aynı ölçüde ise cezai sorumlulukları bulunmamaktadır (... Koca, “TCK’da İntihara İkna ve Yardım Suçu (m. 454)”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, ..., 1993, s. 37-38.).