muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6210, Karar No: 2013/10771, Tarih: 11.06.2013

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı hakkında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi' nde açılan davada beraat kararı verildiği, ceza mahkemesi kararıyla bağlı olmamakla birlikte, davacının tanıklarının davaya konu bononun tehdit ve şantajla alındığına dair doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıklarını, davacının iddiasının ispatlanamadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı aleyhine Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/78 Esas sayılı dosyasında "senedin yağması" suçundan açılan ceza davasında verilen kararı temyiz edilmiş olup, henüz kesinleşmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece BK'nun 53. maddesi uyarınca ceza hakimi tarafından saptanan maddi olgular hukuk hakimini de bağlayacağından ceza davasının sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmadığı gibi, avukat Muhsin Karaman' ın sadece dosyanın fotokopisini almak amacıyla bir vekaletname sunduğu, ancak hemen akabinde vekillikten istifa ettiği, bunun dışında yargılama aşamasında herhangi bir beyan dilekçesi vermediği gibi, davalıyı vekil sıfatıyla temsil ettiğini de açıklamadığı ve duruşmalara katılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Gerekçeli kararda da davalı vekili karar başlığında yer almamaktadır. Bu durumda, mahkemece adı geçen vekilin davalıyı vekil sıfatıyla temsil ettiğine ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmeksizin davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10964, Karar No: 2016/14260, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10964 E.  ,  2016/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek TRT-FON payı bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar (dava tarihinden geriye doğru on yılı geçmemek üzere) fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek fazlardan tahsil edilen TRT-FON payı bedelinden 1.150 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 05.05.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 2.910,85 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek fazladan tahsil edilen TRT-FON payı bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3218, Karar No: 2009/2365, Tarih: 12.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3218 E.  ,  2009/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6618, Karar No: 2024/14389, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6618 E.  ,  2024/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/657 E., 2023/698 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında "12.12.2014 "şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 13.01.2014 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen "29.01.2014" tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak tayinine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına "7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" şeklinde yeni bir paragraf eklenmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulandığı paragraftan "...15 AY..." ibaresinin çıkartılıp yerine "...7 AY 15 GÜN..." ibaresinin yazılması ile hüküm fıkrasından 3 ve 4 numaralı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ve kazanılmış hakkın korunarak sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısımların çıkarılarak takip eden paragrafların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5886, Karar No: 2014/1530, Tarih: 12.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/5886 E.  ,  2014/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; Mağdur ...'ı silahla nitelikli yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında,

a) 6136 sayılı Yasanın 15/4, 62, 53/1-2-3, 58. maddesi uyarınca 25 gün hapis,

b) Mağdur ...'i silahla yaralamak suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 53/1-2-3,58, 63. Maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten silahla yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, sübuta, suç niteliğine yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı

Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar ... ve ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sanıklar ... ve ...'dan tahsiline karar verilen “160 TL. müdafii ücretinden” ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6112, Karar No: 2019/16385, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6112 E.  ,  2019/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/433, Karar No: 2022/2539, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/433 E.  ,  2022/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...’ye karşı)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan(mağdure sayısınca) beraatine dair Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2019 gün ve 2018/10 Esas, 2019/54 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 19.10.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.09.2019 gün ve 2019/1097 Esas, 2019/1743 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11653, Karar No: 2007/1173, Tarih: 08.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/11653 E.  ,  2007/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/10/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki bulunduğu .parsel sayılı taşınmaza davalıların kendi taşınmazlarına kuyu ve çukur açıp çıkan suyu arklar ile yönlendirerek müdahale ettiklerini, taşınmazın sular altında kalması nedeniyle tarım yapamadığını ileri sürüp elatmanın önlenmesine ve 2.053,75.YTL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında,davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne yönelik davasını atiye bırakmıştır.

Davalılar,dava konusu taşınmaza müdahaleleri olmadığını,davalı Hükmü P.r A.Ş. yönünden kesin hüküm bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne yönelik davanın atiye bırakıldığı,çekişme konusu taşınmazda diğer davalıların su kuyusu ve derin çukur açmak suretiyle su birikmesine neden oldukları,elatmanın önlenmesine karar verilmesi halinde davalıların ağır zarara uğrayacakları,suyun açılacak bir kanal ile tahliyesinin mümkün bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davacı ve davalı Hükmü P.. İnş.Tic. ve San.A.Ş. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla tetkik hakimi ...raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .parsel sayılı taşınmazın  kayden davacıya ait bulunduğu  anlaşılmaktadır

Davacı,davalıların kendi  arazilerine  açtıkları kuyu ve çukur ile  su çıkmasını sağladıkları,çıkan suyu  arklar ile  yönlendirerek  arazinin  eğimli olması sonucu kendi taşınmazının sular altında kalmasına neden  olduklarını,taşınmazda tarım  yapamadığını ileri sürerek  eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere;çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının  getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde  bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile  kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak  hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan,   infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olaya gelince; yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir  araştırma ve uygulama yapıldığını söyleyebilme  olanağı yoktur.Öte yandan yapılan her iki uygulama sonucu elde edilen bilirkişi  raporları arasında  çelişki bulunduğu,ancak bu  çelişkilerin giderilmediği,davacı taşınmazına davalıların hangi  eyleminin ne şekilde ve oranda  müdahaleye yol açtığı,varsa  zararın ne gibi önlemler  alınmak  suretiyle  giderilebileceği  belirlenmemiştir.Öyleyse yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğu söynemez.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen  ilke ve olgular birlikte  değerlendirilerek  soruşturmanın  eksiksiz tamamlanması,bilirkişi  raporları arasındaki  çelişkinin yeniden yapılacak  keşifte  gerekçeleri   açıklanmak suretiyle  giderilmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde  bir karar verilmesi gerekirken,yetersiz araştırmaya  dayanılarak  yazılı olduğu şekilde  ve hukuki olmayan  gerekçelerle hüküm kurulması doğru değildir.Davacı ve davalı Hükmü  Peker İnş. Tic. ve San.A.Ş.'nin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan  peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,8.2.2007  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4785, Karar No: 2019/20456, Tarih: 12.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/4785 E.  ,  2019/20456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Fethi İbrahim Demir vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dava değeri 22.400,00 TL'nin altında kaldığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan Fethi İbrahim Demir vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Mersin ili, ... ilçesi, Frengülüs köyü, 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti

2)Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

4)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru olmadığı gibi;

5)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

6)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalılardan Fethi İbrahim Demir vd. vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.