muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3116, Karar No: 2020/1903, Tarih: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3116 E.  ,  2020/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca davalı yüklenici tarafından yerine getirilmeyen işlerin bedeli ile sigorta primlerinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının, dava dilekçesinin 5.maddesinde ileri sürdüğü 3.800,00 TL ödemeyi yasal delillerle kanıtlayamamış olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı iş sahibi ile davalı yüklenici arasında, davacıya ait arsa üzerine ev yapılması konusunda eser sözleşmesi imzalanmış olup, sözleşmede yüklenicinin edimleri kalem kalem sayılmış, 10. maddede de inşaat bedelinin 21.000,00 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı iş sahibi, ödeme yapmasına rağmen davalı yüklenicinin sözleşmenin gereğini yerine getirmeyerek inşaatı bitirmediğini ve inşaatta çalışan işçilerin de sigorta primlerini ödemediğini, yükleniciye tanık huzurunda sözleşme gereğini yerine getirmesini aksi halde sözleşme gereğini yapması için inşaatı 3. bir kişiye vereceğini, yapacağı masrafların ise kendisinden tahsil edileceğini ihtar ettiğini, yarım kalan işi dava dışı 3. kişiye tamamlattırdığını, davalı borçlunun ödemekle, yükümlü olduğu işlerin bedeli ile sigorta primlerinin tahsili amacıyla Foça İcra Müdürlüğünün 2015/99 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının eksik ve ayıplı bıraktığı işler toplamının 4.000,00 TL olduğu, davacının 10.900,00 TL elden ödeme yaptığı, davalının yapması gereken 6.201,06 TL SGK ödemelerini de davacının yaptığı, sözleşmenin 21.000,00 TL tutarlı olduğu, bu durumda davacının davalıdan 101,06 TL alacaklı bulunduğu tespit edilmiş ve buna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

Sözleşme kapsamında yapılacak işler ve ödenecek bedel toplam olarak kararlaştırıldığından sözleşmenin götürü bedelli olduğu anlaşılmaktadır. Götürü bedelli sözleşmelerde iş sahibinin iş bedelinin tamamını ödememesi halinde eksik işlerin giderim bedelini talep etmesi mümkün olmayıp bu halde çoğun içinde azın da olduğu ilkesinden hareketle talebinin fazla ödemenin iadesi niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir. Yine götürü bedelli eser sözleşmelerinde yüklenicinin edimini kısmen ifa etmesi halinde, hak edilen imalât-iş bedeli ya da fazla ödeme olup olmadığının Dairemiz uygulamalarında fiziki oran yöntemi diye adlandırılan, eksik ve kusurlar da dikkate alınıp düşülmek suretiyle, gerçekleştirilen imalâtın işin tamamına göre fiziki oranının tespiti ile bu oranın götürü bedele uygulanması suretiyle hesaplanması ve bulunacak bu miktardan kanıtlanan ödeme düşülerek belirlenmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında bu şekilde hesaplama yapılmamış olup, bu haliyle alınan raporlar yetersizdir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişiden ek rapor alınarak, eksik ve ayıplar gözetilmek suretiyle işin fiziki gerçekleşme oranını tespit edip, bu oranı sözleşme bedeli olan 21.000,00 TL’ye uygulayarak yüklenicinin hak ettiği iş bedelini belirlemek, bu bedelden davacı iş sahibinin yapmış olduğu kanıtlanan 17.101,06 TL’yi mahsup etmek ve ortaya çıkan neticeye göre davayı sonuçlandırmaktır.

Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33327, Karar No: 2021/6510, Tarih: 03.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/33327 E.  ,  2021/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, dolandırıclık

Nitelikli dolandırıcılık ve dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanıklar ... ile ...’ın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte ... ilinden ... iline... plaka sayılı kamyonetle gelerek kamyonete sobalık odun doldurup, mağdur ...’ın ikametine gittikleri, mağdur ...'ya hitaben "biz ... Belediyesi'nden geliyoruz, sana yardım amaçlı odun ve 100TL getirdik" dedikleri, mağdur ...'nın sanıklara hitaben kendisinin bir talebinin bulunmadığını söylediği, bunun üzerine sanıkların “bunu herkese veriyoruz, sana 200TL vereceğim 100TL üzerine geri ver" dedikleri, mağdurun parasının olmadığını para üstü veremeyeceğini söylemesi üzerine, mağdura adını ve soyadını sordukları, mağdur ...'nın adını soyadını söylemesi üzerine “sen değilmişsin, yanlışlık olmuş" dedikleri, bu esnada olay yerine gelen tanık ...'a sanıkların "odunu sana satalım" dedikleri, tanık ...’ın kabul etmediği ve sanıkların daha sonra araçları ile ayrıldıkları;

Aynı gün müşteki ...'ın evinde tek başına bulunduğu sırada, sanıkların gelip belediyeden yardım amaçlı odun dağıttıklarını söyledikleri, müştekinin “emekli olduğunu, yardıma ihtiyacı olmadığını” söylemesi üzerine, sanıkların yaşlı olanlara bu yardımı yaptıklarını söyledikleri, müştekinin “o zaman odunları indirin” dediği, sanıklardan birinin arabadan bir kaç odun indirdiği, bu sırada sanıklardan diğerinin müştekiye 200TL para verdiği, geriye 100TL vermesini istediği, 200TL’den kalan 100TL’ yi başka birine yardım amaçlı vereceklerini söylediği, bunun üzerine müştekinin 200TL’ yi aldığı, 2 tane 50TL’ lik banknotu kendisine 200TL’yi veren sanığa verdiği, sanıklardan bir tanesinin su istediği, müşteki suyu getirdikten sonra, müştekinin iki tane 50TL’ lik banknotu verdiği sanığın, paraların 5’ er TL’ lik olduğunu belirtip, müştekiye iki tane kağıt 5TL göstererek kendisine 100TL para vermesi gerektiğini söylediği, müştekinin ise, “verdiği paraların 50’ şer TL’lik olduğunu ve toplam 100TL parayı kendisine verdiğini” söylediği, sanıkların müştekiye para bozduracak yer olup olmadığını sordukları, müştekinin “çevrede para bozduracak yer olmadığını, kendisinin de 200TL’yi bozamayacağını” söylediği, sanıkların parayı geri istemeleri üzerine müştekinin 200TL parayı sanıklara iade ettiği ancak sanıkların müştekinin verdiği iki adet 50’şer TL’yi iade etmedikleri, araçlarına binerek oradan uzaklaştıkları,
Yargıtay — Esas No: 2019/8039, Karar No: 2020/5333, Tarih: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/8039 E.  ,  2020/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de, sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2- Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanıklar ... ve ...’ün savunmalarında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduklarını, ancak şirketin yetkilisinin ... olduğunu ve bütün işlemleri ...’ün yaptığını, sanık ...’ün de savunmasında şirketin yetkilisinin kendisinin olduğunu ancak sahte fatura düzenlemediğini, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4521, Karar No: 2014/2824, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4521 E.  ,  2014/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4433, Karar No: 2018/1220, Tarih: 13.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4433 E.  ,  2018/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 3.600,00 TL yerine 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kamu davasına ... ile ...'nın ayrı ayrı katıldığı gözetilmeden, açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilerek maktu vekalet ücretinin hangi kuruma verildiği belli olmayacak şekilde hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkradaki “6000 TL” ibaresinin çıkartılması ve yerine “3.600,00 TL “ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkrasının "katılan ... kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...’... verilmesine" şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/719, Karar No: 2020/1568, Tarih: 01.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/719 E.  ,  2020/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ( ... oğlu), ... haklarında; ...'i öldürmek suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2- Sanıklar ... (... oğlu ), ... ve ... haklarında; ...'i öldürülmesi suçuna yardım etmekten TCK'nin 81/1, 39/1-c, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/162 esas, 2018/472 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

) müdafii, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... (1992), ..., ..., ... ve ... (1993) hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme ve bu suça yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin, sanıklar müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan duruşmasız inceleme neticesinde; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/11/2019 gün ve 2019/570 esas 2019/2257 karar sayılı kararında bozma nedenleri dışından isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, sanıklar ... (1993) ve ... müdafiinin; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanıklar ..., ... müdafiinin; sanık ... yönünden; delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, suçun unsurlarınının oluşmadığına, sanık ... yönünden vesaireye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

1)Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelen temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2)Sanık ... (Mehmet oğlu-1992) hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanığın 2001 doğumlu olup reşit olmayan kardeşi olan tanık ...’nin gece saati kaldıkları çadırlardan kaçırıldığını öğrenmesi üzerine diğer sanık ...’in aracıyla diğer sanıklarla beraber maktul ve kız kardeşinin bulunduğu aracın peşinden takibe başladığı ve araç içerisinden maktulün bulunduğu araca çok sayıda ateş ederek maktulün ölümüne neden olduğu olayda;

Sanığın çocuk yaştaki kız kardeşinin rızaen de olsa gece vakti kaldığı çadırdan kaçırıldığını öğrenmesinin sanık lehine haksız tahrik oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

3)Sanıklar ..., ... ve ... (1993) hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçların dan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanığın çocuk yaştaki kız kardeşinin rızaen de olsa gece vakti kaldığı çadırdan kaçırıldığını öğrenmesinin sanık lehine haksız tahrik oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

3)Sanıklar ..., ... ve ... (1993) hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçların dan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay öncesinde tanık olarak dinlenen ... ile ... arasında gönül ilişkisi olduğu, her ikisinin birlikte kaçmaya karar verdikleri, bunun üzerine ...'ın tanıklar ..., ... ve maktul ...'den yardım istediği, onların da kabul etmesi üzerine maktul ...'in kullandığı ... plakalı araç ile ...'ın bulunduğu Kahramankazan Kumpınar Mevkiindeki çadırların yanına gece geç saatlerde geldikleri, önceden bilgisi ve haberi olan ...'nin kaldığı çadırdan çıkıp maktulün kullandığı araca bindiği, bir şekilde ...'nin kaçırıldığını öğrenen sanık ...'un tek başına ... plakalı beyaz renkli bir araç ile kızın kaçtığı aracı takibe başladığı ve bu durumu ...'a bildirdiği, ...'un da hemen çadırlara giderek ... oğlu-1993 ..., ... ve ... oğlu-1992 ... ile haklarında dosya tefrik edilen ... ...'ı veya gerçek adıyla ...'ı uyandırdığı, bu şekilde ... ...'ın kullandığı ... plakalı siyah bir araca 1992 doğumlu ... ile 1993 doğumlu ...'in, ...'nın ve tarafların beyanında geçen fakat araçta olup olmadığı belli olmayan adı ... veya ... olan şahsın bindiği, bu şekilde bu

aracın da içinde kızın bulunduğu aracı takibe başladığı, kızın bulunduğu aracın tam arkasında bulunan ve ...'un kullandığı araç ile sonradan takibe karışan ve sanık ...'in kullandığı araç arasında getirtilen birden fazla telefon irtibatının yapıldığı, bu şekilde sanık ...'ın diğer araca bulundukları mıntıka ve yeri her aşamada tarif ettiği, siyah aracın ...'ın bu yönlendirmeleri sonucu kızın bulunduğu araca yaklaştığı ve akabinde bu siyah araçtan kızın bulunduğu araca yönelik ateş edildiği, hemen akabinde de ...'a ait aracın içinde kızın ve maktulün bulunduğu aracın önüne geçtiği, zaten yapılan atışlar sonucu öldürücü yara alan ve kızın bulunduğu aracı kullanan maktulün almış olduğu bu yara sebebiyle iyice yavaşladığı, sanık ...'ın aracının da önüne geçmesi nedeniyle bu araca çarparak durduğu, hemen akabinde tüm sanıkların araçlarından inip ...'ı ve araçta bulunan diğer kişileri oradan çıkardıkları olayda;

Sanıklardan ...’ın olay sırasında 112, 155 ve 156’yı defalarca arayarak durumdan yetkili mercileri haberdar ettiğinin dosya içeriğindeki mevcut kayıtlardan anlaşıldığı, diğer sanıklar ... (1993) ve ...’in kuzenleri olan tanık ...’nin kaçırıldığını sanık ...’in çadırlarına gelmek suretiyle sanıkları uyandırarark haber vermesi sonucu öğrenmeleri üzerine kaçırılan kızı kurtarmak amacıyla sanık ...’in aracına bindikleri anlaşıldığından; olay günü ani gelişen olayda; sanıklar ... (1992) ve ...'in "fail" sıfatıyla işlediği suçlara, sanıklar ..., ... ve ... (1993)'ın "yardım eden" sıfatıyla katıldıklarına dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklerın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ..., ... ve ... (1993) müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, bozma sebebi gözetilerek sanıklar ..., ... ve ... (1993)'ın bu suçlardan AYRI AYRI TAHLİYELERİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil iseler salıverilmeleri için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 01/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5559, Karar No: 2014/21822, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5559 E.  ,  2014/21822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27384, Karar No: 2013/36099, Tarih: 14.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27384 E.  ,  2013/36099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Müdürlüğü'nün 2012/4373 Esas sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.