muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7211, Karar No: 2013/7092, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7211 E.  ,  2013/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 201 ada 1 parsel sayılı 6.359,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış, davalı ile yapılan satış işleminin geçersizliğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8426, Karar No: 2021/2753, Tarih: 19.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/8426 E.  ,  2021/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve

kuruluşları zararına dolandırıcılığa teşebbüs, Resmi

belgede sahtecilik

Hüküm : 1- 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Terörle

Mücadele Kanununun 3. 5/1, TCK'nın 62/1, TCK'nın

53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan CMK 223/2-a

maddesi gereğince beraatine,

3-Kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık

suçuna teşebbüs suçundan CMK'nın 223/2-e. hükmü

gereğince beraatine, (İstinaf başvurularının esastan

reddi)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Katılan ... vekilinin sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçundan, katılan ÖSYM Başkanlığı vekilinin ise sanık hakkındaki tüm suçlardan verilen hükümlere yönelik istinaf taleplerinin reddine dair karara ilişkin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Katılan ... ve katılan Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığının Resmi belgede sahtecilik ve silahlı terör örgütüne üye olma suçları bakımından ayrıca Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığının dolandırıcılık suçu bakımından, suçların niteliği gereği suçtan doğrudan zarar gören sıfatları ve doğrudan davaya katılma hakları bulunmadığından söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının CMK'nın 286/2-b, g maddeleri gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.10.2020 tarihli temyiz talebinin reddine dair karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekillerinin anılan 20.10.2020 tarihli ek karara karşı yaptığı başvuruların reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2- Katılan ... Bakanlığının kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden verilen hükme yönelik temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Katılan ... Bakanlığının, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu bakımından temyiz taleplerinin incelenmesinde, yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3- Silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3- Silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12490, Karar No: 2016/16291, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12490 E.  ,  2016/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5735, Karar No: 2016/483, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/5735 E.  ,  2016/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın davacının yolcu olarak bulunduğu motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada davacının yaralandığını, karşı araç sürücüsünün kazada asli kusurlu olduğunu ve ....... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/550 E. Sayılı dosyasında mahkumiyetine karar verildiğini, davacının yaralanması için davalıya sunulan sağlık raporuna rağmen davalının maluliyet oranında düşürmeye giderek eksik tazminat ödediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. işgöremezlik tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılamanın devamı sırasında 27.01.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 22.110,33 TL. artırarak 32.110,33 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaralandığı kazaya karışan aracın zorunlu trafik sigortacısı olduklarını, davacının şirketlerine başvurusu üzerine 11.12.2009 tarihinde davacıya 11.691,56 TL. ödeme yaptıklarını, davacıda kaza nedeniyle oluşan maluliyetin Yönetmelik hükümlerine göre % 4 olduğunu, sigortalılarının kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olarak davacı zararından sorumlu olduklarını, davacının kaza tarihinden faiz isteyemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın devamı sırasında davalının yaptığı ödeme nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalının yaptığı ödemenin davacı tarafça yapılan yargılama giderleri ile davacı yan vekalet ücretini de karşılaması nedeniyle bu yönlerden davacı lehine hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava, trafik kazası nedeniyle oluşan sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

1-Davacı taraf, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL. tazminatın davalının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini

Dava, trafik kazası nedeniyle oluşan sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

1-Davacı taraf, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL. tazminatın davalının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini

talep etmiş; bilirkişi raporu ile tazminat miktarı 32.110,33 TL. olarak saptandıktan sonra talebini ıslah ederek bu miktarın davalıdan tahsilini talep etmiş; ancak ıslah dilekçesinde ıslah edilen kısım için ayrıca faiz talebinde bulunmamıştır. Davalı taraf ise, davacının ıslah dilekçesinde faiz isteminde bulunmamış olması nedeniyle, ıslah edilen kısım için faiz isteminde bulunamayacağı gerekçesiyle ve kendileri tarafından yapılan hesaplamaya göre davacının talep edebileceği toplam miktarın da üstünde olacak şekilde 43.657,03 TL. ödediklerini beyan etmiş ve ödeme dekontunu sunmuştur. Yerel mahkeme tarafından, davalı tarafın anılan beyanı ve ödeme yaptığına ilişkin sunulan dekont göz önünde bulundurularak davanın konusuz kaldığı sonucuna varılarak karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Yargılamanın devamı sırasında 04.02.2014 tarihinde, davalının davacıya toplam 43.657,03 TL'yi banka kanalıyla ödediği konusunda herhangi bir ihtilaf yoktur. Davalının yaptığı ödemeye ilişkin ayrıntılı beyanını içerir dilekçesi incelendiğinde; dava açılırken talep olunan 10.000,00 TL. ile bu miktara işletilecek faiz olarak 3.840,00 TL. ve ıslah ile artırılan 22.110,33 TL, davalının kendi hesabıyla belirlediği vekalet ücreti ve yargılama giderleri karşılığı toplamının 40.782,43 TL. olduğu; bu miktarı da aşacak şekilde 43.657,03 TL. ödendiğinin bildirildiği görülmektedir. Davalının ödeme yaptığı miktarı belirlerken, ıslah yoluyla artırılan kısım için işletilecek faiz miktarını hesaba dahil etmediği görülmektedir. Oysa Dairemiz'in 30.04.2012 tarih-2012/4299 Esas-2012/5391 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak alacağın faiziyle birlikte tahsili talep edildiği, davacının faiz isteminin ıslâh ile artırılan kısmı da kapsayacağı ve ıslâh dilekçesinde ayrıca belirtilmesinin gerekmeyeceği dikkate alınarak, davalının ıslah edilen kısım için de temerrüt faizinden sorumlu olacağı gözetilmek suretiyle davalının yaptığı ödemenin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davalının yaptığı ödeme miktarının, davaya konu edilen toplam tazminat miktarı olan 32.110,33 TL'yi ziyadesiyle karşıladığı gözetildiğinde; mahkemece, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur. Ancak davacının hak sahibi olduğu tespit edilen bu tazminat miktarına işletilecek faizin belirlenmesi sırasında, yukarıda ifade olunan sebeplerle ıslah yoluyla artırılan kısım için de davalının temerrüt faizi sorumluluğunun bulunduğu hususu gözetilerek, ıslah olunan kısım yönünden davalının temerrüt faizi sorumluluğuna hükmolunmayışı hatalı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,18.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5345, Karar No: 2023/6343, Tarih: 18.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/5345 E.  ,  2023/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/110 E., 2023/137 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; bir kısım davalılar yönünden gerekçeli karara ait tebligatların usulüne uygun yapılmadığı belirlenmiştir.

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun, “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” kenar başlıklı 16 ncı maddesinde, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Kanunun 16 ncı maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

2. Davalılardan ...’ya yapılan gerekçeli karara ait tebligatın aynı konutta oturduğu belirtilerek ve farklı adreste ikamet eden kardeşi ...'ya; davalılardan ...., ...., ...'nin ayrı ayrı adreslerde ikamet etmelerine karşın, tebligatların tamamının aynı konutta oturduğu belirtilerek ve fakat farklı bir adreste ikamet eden kardeşleri davalı ... e'ye tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu,

3. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın adı geçen davalıların adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde ve tebligat zarfları üzerine gerekli uyarılar eklenmek suretiyle tebliğlerinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13130, Karar No: 2022/15593, Tarih: 07.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13130 E.  ,  2022/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Asıl ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddenin (4) fıkrasındaki “zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.” hükmü gereği zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297’inci maddelerine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır.

Davaya konu somut olayda, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödemesinden oluşan Kurum zararlarının 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri uyarınca tahsili istemiyle dava açılmış olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucu verilen hükmün gerekçesinde, “...davacı kurumun, ödeme iddiaları karşısında ödemeye dair kabul beyanında bulunmamakla birlikte, davalı şirketin herhangi bir borcu olmadığını bildirdiğinden, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Ancak kısa karar yazılırken, sehven birleşen dosya açısından ayrıca ret kararı verildiği belirtilmemiş olup, kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olmasının gerekliliği karşısında, kısa karardaki bu eksiklik gerekçeli kararın yazımı sırasında da düzeltilememiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. ..” şeklinde karar verilmek suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Öte yandan bozma sonrası 15.11.2018 tarihinde açılan ve işbu dava ile birleşen dava hakkında mahkemece hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre de, asıl ve birleşen dava .... Taah. ve Tic. Ltd. Şti aleyhine açılmış olup karar başlığında, adı geçen davalının yanında aleyhine dava açılmamış olan ....ve Dış Tic. Ltd. Şti.’nin de davalı olarak gösterilmiş olması isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13421, Karar No: 2006/14244, Tarih: 30.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13421 E.  ,  2006/14244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 30.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16533, Karar No: 2013/3855, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16533 E.  ,  2013/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/02/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı,26.09.1989 ile 24.09.1990 ,27.04.1994 ile 25.07.1994 ,27.10.1994 ile 13.09.2000 tarihleri arasında bağkur sigortalısı olduğunun tesbiti ile, 01.02.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece davacıya 01/02/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, yaşlılık aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının Erdemli Esanaf ve Sanatkarlar Oda kaydının geçerli olup olmadığına ilişkindir. Davalı Kurum, teftiş raporlarına istinaden davacının oda kaydının usulsüz olduğu gerekçesiyle davacının oda kaydına karşılık gelen sigortalılığını iptal etmiş ve vergiye ve Esanaf Sicil Memurluğu kayıtları doğrultusunda sigortalılık süresini yeniden düzenlemiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’ lu olabilme yönünden söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece Yasa'nın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını kabul etmiştir. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa, bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde ise esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. Anılan düzenleme 4956 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur.

Somut olayda; davacının oda kaydının 10.07.1989-14.04.2008 tarihleri arasında, vergi kayıtlarının 06.07.1989-27.10.1994 ile 19.09.2000-31.12.2000 tarihleri arasında ve 13.09.2000-18.06.2008 tarihleri arasında da esnaf ve sanatkarlar siciline kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.