muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2025, Karar No: 2017/9786, Tarih: 27.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2025 E.  ,  2017/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurumca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine

Dava ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı yararına maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, nisbi vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır, ayrıca 22/09/2011 tarih ve 2007/024398 takip numaralı ödeme emrine ilişkin davacının sorumlu olduğu borç miktarı gerekçede doğru yazılmakla hüküm fıkrasında iptal edilen miktar sehven yanlış yazılmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

a. Hüküm fıkrasının 5. fıkrası silinerek yerine ; “22/09/2011 tarih ve 2007/024398 takip numaralı ödeme emrine konu alacak yönünden 4.608,93 -TL asıl alacak, 5.802,26 -TL gecikme zammı olmak üzere toplam 10.411,19-TL yönünden”

b. Davalı yararına vekalet ücretinin kararlaştırıldığı 12. fıkrası tamamen silinerek yerine;“ Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/5734, Karar No: 2021/1839, Tarih: 24.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5734 E.  ,  2021/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin, "27.12.2007, 26.03.2008 ve 21.01.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan davada sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından olmak üzere 2 ayrı yılda sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açıldığı gözetilmeden hangi takvim yılında hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin hüküm kurulmuş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle, sanıklara yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13828, Karar No: 2009/12505, Tarih: 09.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13828 E.  ,  2009/12505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11634, Karar No: 2016/2551, Tarih: 24.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11634 E.  ,  2016/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Mahkeme kararına karşı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde; "aynı eylemden dolayı hem beraat hem idari para cezası uygulanması kararı verilemeyeceği" belirtmesi karşısında, Üst Cumhuriyet Savcısının beraat kararına karşı temyiz, idari para cezası kararına karşı itiraz talebinde bulunduğu kabul edilerek ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/7. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;

1- Beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2- İdari para cezasına yönelik itirazın incelenmesinde,

Hükümden önce 14.04.2011 gün ve ... sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle değişik 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63. maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen suçları barışta ilk kez işleyenlerin eylemleri idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca mahkemece verilen idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye verilen İDARİ PARA CEZASININ KALDIRILMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13012, Karar No: 2017/8393, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13012 E.  ,  2017/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak v.b bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 468.156.71 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak v.b bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

../..

-2-

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9280, Karar No: 2013/11870, Tarih: 29.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9280 E.  ,  2013/11870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm Medeni Kanunun " Kişiler Hukuku" başlıklı l. kitabının "gerçek kişiler" başlıklı l. kısmından kaynaklanmakta olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 18. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 18. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2013 (Pzt.)

.
Yargıtay — Esas No: 2022/906, Karar No: 2022/7983, Tarih: 31.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/906 E.  ,  2022/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı suçu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemeleri karşısında, TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mağdur sayısınca hüküm kurulması gerektiği halde, sanıkların eylemlerinin zincirleme tek suç kabul edilerek yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafii ile sanık ...'in; Kuş Cenneti yolunun bu suçu işlemeye uygun bir yer olmadığına, bu nedenle suç unsurlarının oluşmadığına, soyut iddiadan başka delil bulunmadığına, TCK'nın 110. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ... ile müdafinin; mağdur ...'ın, müvekkilini olay failleri arasında ./..

S/2

zikretmediğine, diğer sanıkların da ...'nın olayda yer aldığına dair bir beyanda bulunmadıklarına, TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca sanığın cezasından daha fazla indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3641, Karar No: 2014/25774, Tarih: 16.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3641 E.  ,  2014/25774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Balıkesir ili, ... ilçesi, ... Kentsel Alanı Koruma Amaçlı İmar Planı kapsamında ve ... A envanter numarası ile tescilli olan ... Camii bitişiğinde bulunan ... ada, ...parselde bina yapımı için belediyeden ruhsat aldığı, söz konusu parselde yeniden yapılanma projesinin Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulun 23/01/2009 tarih ve 4384 sayılı kararı ile uygun görüldüğü, Kurulun 03/01/2009 tarih ve 566 sayılı kararı ile onaylı projenin uygunlamasını etkileyen 6 numaralı ağacın kesilmesinde sakınca bulunmadığının belirtildiği, sanığın ağaç rölevesinde görülen dokuz adet ağacın köklerinin inşaat çalışmaları sırasında zarar görmesi nedeniyle kuruduğunu belirtilerek kesilmesine izin verilmesini istediği, orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen 24/09/2010 tarihli teknik inceleme raporda 9 adet ağacın kesilmesinde bir sakınca bulunmadığını, Koruma Kurulunun izni alındıktan sonra kesim yapılabileceğini belirttikleri, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 17/03/2011 tarih, 6671 sayılı kararında; söz konusu 9 adet çam ağacının ağaç rölövesi hazırlanarak Kurula iletilmesine ve ağaç rölövesi hazırlandıktan sonra mevcut yerlerinin ağaç yetişmesine uygun hale getirilerek aynı noktalara yeni fidanların dikilmesi koşuluyla kuruyan ağaçların kesilmesinin uygun olduğuna karar verildiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan inşaat mühendisi ve arkeolog bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda, ağaç rölövesi planında belirtilen ağaçların zeminde bulunmadığı, kesilerek yerine yine çam ağacı, palmiye ve çeşitli bahçe bitkileri dikildiği, Kurulun 17/03/2011 tarih, 6671 sayılı kararı ile hazırlanması durumunda izin verileceği belirtilen ağaç rölevesinin Kurula gönderildiği, kesilen ağaçların yerine yeni fidanların dikildiği, kararda belirtilen tüm işlerin yapıldığı, bu itibarla 2863 sayılı Kanuna muhalefet edilmediği hususlarının belirtildiği, tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, mahkemece beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,;

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9877, Karar No: 2025/6604, Tarih: 22.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/9877 E.  ,  2025/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/718 E., 2024/852 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/338 E., 2024/4 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların ... ...'in anne ve babası olduğunu, olay tarihi olan 07.07.2018 tarihinde 18:00 sıralarında ... idaresindeki ... plaka sayılı römorka bağlı ... Plakalı çekici ile Devrek Zonguldak İstikametinde seyrederken Zonguldak İline 8-9 km kala son viraj içerisinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek araçla yolun sol tarafında 10 metre yükseklikten dere yatağına düşmesi sonucu ağır yaralandığını ve yaralanması nedeniyle tedavi amacıyla kaldırılmış olduğu ... Üniversitesi Eğitim Uygulama ve Araştırma Hastanesine getirildiğini ancak tedavisinin devamı esnasında 30.07.2018 tarihinde vefat ettiğini, meydana gelen kazanın iş kazası olup davalı işverenin kusurlu olduğunu, arz ve izah edilen nedenlerle davacıların manevi tazminat talep etme hakları saklı tutarak şimdilik ve olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve her bir davacı için ayrı ayrı 500,0.-TL olmak üzere ceman 1.000,00.-TL maddi tazminatın davalı şirketten alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın tazminat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ölüm olayının trafik kazasından kaynaklanması nedeniyle 2 yıllık zamanaşımı uygulanması gerektiğinden ve dava tarihi itibariyle zamanaşımının dolduğunu, davacıların tazminat istemlerinin yerinde olmadığını, davacıların iddia ettiği gibi ağır çalışma koşullarının var olduğu ve kazanın dolayısı ile ölümün bu sebeple ileri geldiği yönündeki iddiaların yerinde olmadığını, kaza olayının müteveffanın ağır ve tam kusuru nedeniyle meydana geldiğini, işverene yükletilebilecek herhangi bir kusurun mevcut olmadığını, sürücü aracını yük ve yol koşullarına uygun şekilde hareket etmeyerek virajı alamayarak dere yatağına devrildiğini, müteveffanın sebep olduğu kaza nedeniyle sevk ettiği aracın kullanılamaz ... geldiğini, ve müvekkilin büyük zarara uğradığını, kazada yaralanan müteveffanın hastaneye kaldırılmış olup tedavisinin yapıldığını, 07.07.2016 tarihinde meydana gelen kaza sonrası tedavisinin yapılan müteveffanın tedavisi esnasında enfeksiyon kapmış olması nedeniyle hayatını kaybettiğini, hayatını kaybetme sebebinin geçirdiği kaza olmayıp tedavisi nedeniyle gittiği sağlık kuruluşunda hastane mikrobu olarak yaygın olarak karşımıza çıkan tedavi yerinde kaptığı enfeksiyon nedeniyle hayatını kaybettiğini, kaza ile ölüm olayı arasında uygun illiyet bağının bulunmaması, işverenin kazanın meydana gelmesinde bir kusurunun olmaması nedeniyle davanın reddine, müteveffanın eylemli ve düzenli olarak davacılara destek olmaması nedeniyle hukuki temelden yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''..davanın reddine,..'' karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri