muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12345, Karar No: 2018/5836, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12345 E.  ,  2018/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.02.2012 tarihli, 2012/252 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006 ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı halde söz konusu takvim yıllarına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında 2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I. Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığına “2006” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu son fatura 31.12.2009 tarihli olup, KDV indiriminde kullanıldığı anlaşıldığından, “25.01.2010” olarak mahallinde düzeltilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Sanık hakkında 2007 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet kararına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.02.2012 tarihli, 2012/252 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “2007 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2007 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6513, Karar No: 2019/430, Tarih: 15.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6513 E.  ,  2019/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında ticari defter ve belgelerini tebligata rağmen ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında ; sanığın işini 30.06.2009 tarihi itibariyle terk ettiği, kalan belgelerinin vergi dairesinde iptal edildiğine dair tutanak tutulduğu ve defter isteme yazısının tebliğ edildiği 07.03.2013 tarihinde iş yerinin faal olmadığı anlaşılmakla, VUK 139. maddesinin uygulama imkanı bulunmamakta ise de; sanığın kendisine tebligat geldikten sonra elindeki belgeleri ibraz etmek için vergi dairesine gittiği ancak incelemeyi yapan müfettişin seminerde bulunması sebebiyle ibraz edemediğini, bu şekilde birkaç kez vergi dairesine gittiğini, giriş kayıtlarının bulunduğunu beyan ederek 2009 yılı ticari defterlerini 20.09.2013 tarihli tutanak ile mahkemeye ibraz ettiği görülmekle; defter ve belgeleri gizleme kastı bulunmayan sanık hakkında verilen ve sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA 15.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18460, Karar No: 2010/18584, Tarih: 09.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18460 E.  ,  2010/18584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14161, Karar No: 2019/29036, Tarih: 28.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14161 E.  ,  2019/29036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanununa muhalefet, 4733 sayılı Kanuna muhalefet ve Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak Biçimde İlaç Satmak

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'nin hakkında bandrolsüz sigaralarla ilgili 4733 sayılı Yasaya aykırılık ve cinsel uyarıcı haplarla ilgili 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin 3. fıkrasından "TCK.nun 62. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükme “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

3. Hükmün müsadereye ilişkin fıkralarından "54/1" ve "54" ibarelerinin çıkartılarak yerine " 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca"

ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma ve satma suçundan ötürü kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

29.01.2013 tarihinde sanık ...'ye ait depoda usulüne uygun aramada toplam 1128 cinsel uyarıcı nitelikteki hapların ele geçtiği olayda; dava konusu ilaçların kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak içeriğe sahip olup olmadıkları hususunda uzman bilirkişi ya da kurumdan ayrıntılı kimyasal analiz raporu alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

29.01.2013 tarihinde sanık ...'ye ait depoda usulüne uygun aramada toplam 1128 cinsel uyarıcı nitelikteki hapların ele geçtiği olayda; dava konusu ilaçların kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak içeriğe sahip olup olmadıkları hususunda uzman bilirkişi ya da kurumdan ayrıntılı kimyasal analiz raporu alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4453, Karar No: 2012/7403, Tarih: 01.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4453 E.  ,  2012/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 1219 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 180 adet zeytin ve 28 adet incir ağaçlarının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dava konusu 1219 parsel sayılı taşınmazın karayolu yapımı nedeniyle uzman bilirkişi ... ... Kemaloğlu tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile gösterilen 2893 m2 yüzölçümündeki bölümün kamulaştırılan alanda kaldığı, kamulaştırılan kısım dışında kalan ve (B) harfi ile gösterilen 1707 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde halen davacıya ait 30-35 yaşlarında 34 adet zeytin ile 12 adet incir ağacının bulunduğu anlaşılmaktadır. Keşif gününde kamulaştırılan bölümden yol geçirilmesi sebebiyle davacıya ait olduğu anlaşılan zeytin ve incir ağaçlarının bulunmadığı mahkemenin de kabulünde olup esasen bu yön tartışmasızdır.

Ne var ki; hükme esas alınan uzman zirai bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 22.05.2009 havale tarihli raporda yalnızca kamulaştırma dışında kalan zaten dava konusu olmayan (B) harfi ile gösterilen 1707 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde halen davacıya ait 30-35 yaşlarında 34 adet zeytin ile 12 adet incir ağacının bulunduğu belirtilmekle yetinilmiş, asıl dava konusu kamulaştırılan 2893 m2 yüzölçümündeki bölümün üzerinde, yöre şartları, alışkanlıkları, komşu zeytin bahçelerindeki uygulama, kamulaştırma dışında kalan davacıya ait ağaçların bulunduğu bölüm üzerindeki ağaçların dikim aralıkları dikkate alınarak kaç tane zeytin ve incir ağacının bulunabileceği belirlenmemiştir.

Mahkemece dava konusu 1219 parsel sayılı taşınmaz hakkında ve yine 1219 parsele ait olduğu kabul edilen dava dışı 1388 parsel numarası belirtilerek düzenlenen 05.12.2007 tarihli tutanaklarda belirtilen zeytin ve incir ağaçlarının toplam sayıları gözetilerek hüküm kurulmuş, bu hususun yeterli ve denetime elverişli bilirkişi raporu ile desteklenmesi gerektiği hususu gözden kaçırılmıştır.

Mahkemece dava konusu 1219 parsel sayılı taşınmaz hakkında ve yine 1219 parsele ait olduğu kabul edilen dava dışı 1388 parsel numarası belirtilerek düzenlenen 05.12.2007 tarihli tutanaklarda belirtilen zeytin ve incir ağaçlarının toplam sayıları gözetilerek hüküm kurulmuş, bu hususun yeterli ve denetime elverişli bilirkişi raporu ile desteklenmesi gerektiği hususu gözden kaçırılmıştır.

O halde, mahkemece öncelikle taşınmaz başında konusunda uzman zirai bilirkişi ve fen elamanı olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, yöre şartları, alışkanlıkları, komşu zeytin bahçelerindeki uygulama, kamulaştırma dışında kalan davacıya ait ağaçların bulunduğu bölüm üzerindeki ağaçların dikim aralıkları dikkate alınarak asıl dava konusu olan kamulaştırılan 2893 m2 yüzölçümündeki bölümün üzerinde kaç tane zeytin ve incir ağacının bulunabileceği belirlenmeli, davacının 05.12.2007 tarihli tutanaklarda belirtilen sayıdaki ağaçlar için dava açtığıda dikkate alınarak talepten fazlasına karar verilemeyeceği hatırda tutulmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Açıklanan olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi hüküm yerinde ağaçların yaşı gösterilmeyerek infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18836, Karar No: 2016/14109, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18836 E.  ,  2016/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4672, Karar No: 2015/13456, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4672 E.  ,  2015/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2012/359-2014/41

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13341, Karar No: 2019/16129, Tarih: 18.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13341 E.  ,  2019/16129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Müvekkilinin davalı işyerinde 05.02.2010-17.07.2014 tarihleri arasında radyoloji teknisyeni olarak günlük brüt 66,67 TL.'si ücret ve yemek hakkı karşılığında çalıştığını, çalışma süresi boyunca bilgisayarlı tomografi ve dijital röntgen cihazlarına maruz kaldığını, günde 5 saatten fazla çalışmanın mevzuat gereği açıkça yasak olduğunu, buna rağmen son bir yıla kadar hafta içi 5 gün en az 09:00-19:00 saatleri arasında, Cumartesi günleri en az 09:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, bunun yanı sıra Pazar günleri de çalıştığını, son sene ise 2 Cumartesi gününden birinde çalıştığını, işe girdiği tarihten itibaren 2012 yılı ortalarına kadar her Pazar çalıştırıldığını, 2012 yılı ortalarından fesih tarihine kadar ise 2 Pazar gününden birinde çalıştırıldığını, bu çalışmaları karşılığında hiç fazla mesai ücreti ödenmediğini, Pazar çalışmalarına karşılık olarak ise elden net 15,00 Ttsı ödeme yapıldığını, bakiye kısmın ödenmediğini, şua izinlerinin kullandırılmadığını, yıllık izinlerini 14 gün eksik olarak kullandığını, 2014/Temmuz ayındaki 17 günlük çalışmasına karşılık ücretin ödenmediğini, fazla mesai ücretleri, hafta tatili ücretleri, ulusal bayram-genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, şua izinlerinin kullandırılmaması/parasının da ödenmemesi, mevzuata aykırı olarak çalıştırılması, elden yapılan 15,00 TL'lik kısmi ödemelerin de kuruma bildirilmemesi nedenleriyle iş akdini haklı nedenlerle 18.07.2014 tarihinden işe gitmeyerek eylemli olarak feshettiğini, Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ve Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Tüzük hükümlerinin günlük 5 saatten fazla çalışmasını yasakladığını, ayrıca yıllık izin hakkı yanında her yıl 4 hafta şua izni yapmasını da şart koştuğunu, yasal düzenlemelerin temel sebebinin radyasyona maruz kalarak çalışan işçinin ileride ortaya çıkacak sağlık sorunlarını asgari düzeye indirmek olduğunu ancak davalı işverenin yasanın belirlediği çalışma saatlerinin çok üzerinde çalıştırdığını, şua izinlerini kullandırmadığını, böylece sağlığını ciddi şekilde tehlikeye attığını, sağlık sorunları yaşama olasılığının oldukça arttığını, bu nedenle manevi olarak çöküntü içerisine girdiğini, ileriye yönelik yoğun endişe ve keder taşıdığını, davalı işverenin yasaya aykırı bu davranışı nedeniyle ortaya çıkan durum karşısında manevi tazminat taleplerinin de bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ücret,fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram - genel tatil ücreti, şua izni ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.