muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2650, Karar No: 2021/12564, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2650 E.  ,  2021/12564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davacı ... payı yönünden davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Antalya İli, .... İlçesi, .... Mahallesi 8402 ada 1 parsel sayılı sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile tescil hükmünün düzeltilmesi suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14759, Karar No: 2010/27074, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14759 E.  ,  2010/27074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HUMK. nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir.

İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgâhındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K. nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz.

Somut olayda, icra takibinin diğer borçlusu ... Mob San Tic Ltd Şti ne ödeme emrinin 30.10.2009 tarihinde İnegöl’de tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece anılan borçlu yönünden İnegöl İcra Dairelerinin yetkisinin kesinleşip kesinleşmediği ve yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda H.U.M.K.nun 9/2.maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna  göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/102, Karar No: 2014/3577, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/102 E.  ,  2014/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1979 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile varsa daha sonra yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5831 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre kullanım kadastrosu ve güncelleme çalışması yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanak ve belgelerin,

3) Çekişmeli taşınmaza ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine nezdinde yapılan tahsis talebinde ne gibi işlem yapıldığı, bu yer ile ilgili tahsis yapılıp yapılmadığının davalı Hazineden sorularak alınacak yazı cevabî yazının,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8825, Karar No: 2009/17507, Tarih: 01.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8825 E.  ,  2009/17507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9845, Karar No: 2017/8191, Tarih: 27.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9845 E.  ,  2017/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması, Adana Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben Vergi Denetim Kurulunca yazılan 25.04.2013 tarihli yazıda “Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 29.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan mütalaa verildiğinin” belirtilmesine rağmen dosya içerisinde komisyon mütalaasının bulunmaması karşısında; öncelikle komisyon raporunun getirtilerek mütalaanın sahte fatura düzenlemek suçundan mı yoksa sahte fatura kullanmak suçundan mı verildiğinin net olarak tespit edilmesi, sahte fatura düzenlemek suçundan mütalaa verildiğinin tespiti halinde 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Kosmisyon mütalaasının ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olacağı, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.05.2013 tarih ve 2013/11249 Esas sayılı iddianamesi ile "2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle davanın düşürülmesine, ayrıca sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, dosya arasında da sahteliği iddia edilen faturaların olmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi için, sahte fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin belirlenmesi ve tüm bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3916, Karar No: 2025/56, Tarih: 14.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3916 E.  ,  2025/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/130 E., 2023/226 K.

KARAR : Davanın Reddi

1- İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ekinde yer alan krokiye göre daire paylaşımının yapıldığı, davalının bu paylaşıma itiraz etmediği, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde paylaşımın inşaat metrekaresine göre yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığı, sözleşme ekindeki krokiyi davalının da imzaladığı, bu durumda paylaşımı kabul etmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından paylaşımın sözleşme ve ekindeki kat paylaşım krokisine göre yapıldığı, İlk Derece Mahkemesi kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan davanın reddine karar verilmiştir.

3-İstinaf Mahkemesinin bu kararına karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 16.03.2022 tarih ve 2021/3510 Esas ve 2022/1424 Karar sayılı ilamıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi olarak yer alan tüm arsa sahiplerinin davada davalı sıfatını kazanabilmeleri için HMK’nın 59 ve 124. maddeleri gereğince taraf teşkili sağlandıktan sonra, sözleşmenin özel şartlar 2. maddesinde anahtar teslimi şartı öngörüldüğünden davacı yüklenicinin iskan ruhsatının alınması dahil tüm edimlerini yerine getirip getirmediği araştırılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, karar bu gerekçeyle bozulmuştur.

4- İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı yüklenici tarafından iskan başvurusunda bulunulduğu ve iskanın imza aşamasında olduğu bildirilmiş ise de belediyeye yazılan müzekkereye verilen cevapta 01.04.2022 tarihinde iskan başvurusu yapıldığı ancak inşaattaki eksiklikler nedeniyle iskan başvuru sürecinin tamamlanmadığının bildirildiği, yüklenici davacının anahtar teslim şartını yerine getirmediği, verilen kesin süre içinde inşaattaki eksikliği gidermediği ve iskan işlemini sonlandırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, bozma doğrultusunda karar verildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sözleşmede anahtar teslim şartı öngörüldüğü, dava konusu dairenin teminat dairesi olduğu, yükleniciye inşaattaki eksiklikleri tamamlaması ve iskan alması için kesin süre verildiği, yüklenicinin verilen kesin sürede inşaattaki eksiklikleri gidererek iskan ruhsatı alamadığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/621, Karar No: 2016/7581, Tarih: 27.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/621 E.  ,  2016/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi, kal ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 2478 parsel no'lu taşınmazda hissedar olduğunu, tarlasına 2012 yılında buğday ekimi yaptığını, yağan yağmurlar sonucunda yağmur suları ile dolduğunu, yine 2013 yılında tarladan çok fazla miktarda yağmur sularının biriktiği için sürüp ekemediğini, taşınmazdan elden edeceği gelirden mahrum olduğunu, bunun nedeninin Karayolları 6. Bölge Müdürlüğünün yapmış olduğu ... Duble yol çalışmasında drenajının kapatılması ve komşu 2474 parsel sayılı taşınmaz maliki ...'nun kullandığı taşınmaza yağmur sularını taşıyan şifin önünü hendek tabir edilen kanal ile kapatıp, kanalın ağzını kendi tarlasına yönlendirmesi olduğunu belirterek, davalıların ayrı ayrı elatmasının önlenmesine, kanalın kal'i ve zararının davalı Karayolları Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davacı ile davalılardan ...'nun tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri ve idari yargı yetkisi açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı açılan tam yargı davaları ve idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan anlaşmazlıklara ilişkin davalar olarak gösterilmiştir.

Davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü bir kamu tüzel kişisidir. Kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren davalının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup; kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Davada ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre, davanın anılan davalıya yöneltilmesinin esas nedeni de hizmet kusurudur. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların giderilmesi talebiyle açılan davalarda idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m. 2) Mahkemece, davanın Karayolları Genel Müdürlüğü bakımından tefrikine karar verilmesi ... hakkında açılan davanın yargı yolu bakımından reddi gerekirken esastan sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... ile davalı ... yönünden temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA (2) numaralı bentte yer alan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20126, Karar No: 2013/12620, Tarih: 10.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/20126 E.  ,  2013/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece yasal olmayan gerekçe ile CMK 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığın adli sicil kayıtlarına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğunun anlaşılması karşısında 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulanan sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca hükmün 5237 sayılı kanunun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONAMASINA, 10.06.2013 günü oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14978, Karar No: 2022/5219, Tarih: 23.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14978 E.  ,  2022/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İzmir İli, Kemalpaşa İlçesi, Yenmiş Mahallesi, 297 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, üretim gider ve objektif değer artışı yeniden belirlenerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8762, Karar No: 2015/5976, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8762 E.  ,  2015/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/211231

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

NUMARASI : 2009/801 (E) ve 2011/13 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Vergi Dairesi Başkanlığı' nın 24.05.2010 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında açılan davaya katılma isteminde bulunmasına rağmen mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş ise de, adı geçenin hükmü temyiz etmesiyle kamu davasına katılma iradesini gösterdiğinden CMK 237. madde 2. fıkrasınının verdiği yetkiye dayanılarak Maliye Bakanlığının kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak ''sahte fatura kullanmak'' suçundan beraat kararı verilmesi,

2-2007 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve hakkında takdiri indirim uygulanan ve cezası ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,