muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/28168, Karar No: 2023/320, Tarih: 17.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28168 E.  ,  2023/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların orman işletme şefliğinde geçici işçi olarak çalıştıkları ve aralarında önceye dayalı husumetin bulunduğu, olay tarihinde sanığın telefonunu kendi kulağına götürerek ve bu sırada şikayetçiye bakarak "Onun iki ay ömrü kaldı, iki ay sonra iş bitiminde zaten onu ortadan kaldıracağım, öldüreceğim." şeklinde tehdit ettiği iddiasıyla kamu davası açılmış, yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın üzerine atılı tehdit suçlamasını kabul etmemesi ve katılanın beyanı dışında tarafsız sayılabilecek bir delilin de dosyada bulunmaması karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15004, Karar No: 2010/22166, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15004 E.  ,  2010/22166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27291, Karar No: 2014/17420, Tarih: 05.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27291 E.  ,  2014/17420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/138643

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/290 (E) ve 2012/277 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerinde bıçak taşıdığını kabul etmesine, olay sonrası üzerinde bıçakla yakalanmış olmasına, sanığa suç isnat etmesi için bir nedeni bulunmayan mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımlarına göre sanığın üzerine atılı suçu silahtan sayılan bıçakla işlediğinin sabit olması ve işlenen suçun şikayete tabii olmaması karşısında yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4019, Karar No: 2015/2195, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4019 E.  ,  2015/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20940, Karar No: 2018/7623, Tarih: 04.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20940 E.  ,  2018/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sahibi bulunduğu tavuk çiftliğinde 07.09.2014 tarihinde meydana gelen elektrik kesintisi nedeniyle 8.500 adet tavuğun telef olduğunu zarara davalının bildirime rağmen elektrik arızasını zamanında gidermemesinin yol açtığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, HMK'nun 107. maddesi uyarınca davasını ileride kesin alacağa dönüştürmek üzere, şimdilik 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının zararın meydana gelmemesi için gereken önleyici tedbirleri almadığını, olay nedeniyle sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının olay günü elektrik arızası riskine karşı aldığı jenaratörü etkin kullanmadığı gerekçesiyle, TMK'nun 2. maddesi hükmüne dayalı olarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik kesintisi nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denmektedir. Burada bina malikine kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep,zarar görenin kendi kusuru,üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Enerji nakil hatları,bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu,bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Enerji nakil hatları,bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu,bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafın maliki bulunduğu tavuk çiftliğinde elektirik arızası olasılığı düşünülerek jenaratör sistemi kurulduğu, davacının olay günü davalı ... kurumunu aradığı dosya kapsamındaki arama dökümlerinden ilk aramanın 07.09.2014 tarihinde saat 23.39 sularında olduğu, sonrasında yeniden aramalar yaptığı ve elektrik idaresinin ilgili birimine çağrı kaydının 05.27 saatlerinde düştüğü, arızanın ise, 06.06' da giderildiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; çiflikteki kümes hayvanlarının bulunduğu kısımda yaşanan elektrik kesintisi nedeniyle havalandırma yapılamadığı, davacının birden fazla kez arıza bildiriminde bulunduğu, kullanımındaki jenaratörü yetersiz de olsa çalıştırdığı buna rağmen havalandırma sistemi kesintisiz çalışmadığından hayvanların telef olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar; olayın jeneratörün etkin kullanılmaması nedeniyle meydana geldiği kanaati ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davaya konu edilen yerdeki ENH'nda yaşanan arızanın davalının sunduğu hizmetin niteliği ve yapısı dikkate alındığında yukarıdaki açıklamalar da gözetildiğinde illiyet bağını kesen bir sebep olarak düşünülemeyeceği kuşkusuzdur. Davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu açıktır. Ancak olayda jeneratörün çalışmaması ve davacının diğer tedbirleri almamış olması ancak tazminat miktarının hesabında gözetilecek hususlardandır.

Hal böyle olunca; mahkemece, elektrik kesintisine neden olan arızanın davalının sunduğu hizmetin niteliği ve yapısı dikkate alındığında illiyet bağını kesen bir sebep olarak düşünülemeyeceği ve davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gözetilerek, alanında uzman önceki bilirkişiler dışında üç kişilik bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınmak suretiyle davacının söz konusu işletmede kullandığı jeneratörün işletme bakımından kullanıma uygun olup olmadığı ve gerekli diğer tedbirleri alıp almadığı değerlendirilmek suretiyle,davacıya atfedilebilecek bir kusurun bulunup bulunmadığının tespiti, kusuru bulunduğunun tespiti halinde ise oranının belirlenmesi ve o oranda meydana gelen zarardan indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8114, Karar No: 2010/9172, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8114 E.  ,  2010/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait, davalıya kasko sigortalı yarı römorkun, taşınan krom madeninin boşaltılması sırasında meydana gelen kazada tamamen hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 20.000.00 TL’nın, olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.10. maddesi uyarınca, aracın ruhsatında belirtilen taşıma haddinden fazla yük ve yolcu taşınması sırasında meydana gelen zararların teminat dışında kaldığını, zarar miktarının fahiş olduğunu, kaza tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçta istiap haddinden fazla yük taşınmadığı, boşaltma esnasında yük dağılımındaki muhtemel dengesizliğin hasara neden olduğu, aksinin davalı ... şirketince ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 16.250.00 TL’nın, 22.07.2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Birlik Sigorta AŞ. Vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 723,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Birlik Sigorta AŞ'den alınmasına 1.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20503, Karar No: 2014/5421, Tarih: 03.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20503 E.  ,  2014/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/110-2013/227

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Uşak ili Merkez .. Köyü 1535 ve 1536 parsel olarak kayıtlı taşınmazlarda komşu olduklarını, müvekkilinin davalıya ait 1536 parselin 436,87 m²'lik kısmına kendi taşınmazı zannıyla tamamen iyi niyetli olarak 1997 yılında 6 ceviz ağacı, iki erik ağacı ve iki elma ağacı diktiğini, davalının da taşınmazının etrafına tel çektiğini, ağaçların dikili olduğu kısmını dışarda bıraktığını, davalının çok sonra yerinin ölçümünü yaptırınca iki taşınmazın birbirine girdiğini gördüğünü, karşılıklı davalar açıldığını, net durumun Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/409 Esas- 2010/287 Karar sayılı dosya kapsamında yapılan yargılama sonucunda ortaya çıktığını, yargılama sonucu müvekkilinin 1536 parsele el atmasının önlenmesine karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini, bu karar gereği ağaçların davalı taşınmazında kaldığını, davalının sebepsiz yere zenginleştiğini, kötü niyetli olarak müvekkilinden ağaçları sökmesini istediğini, fidanların 14 yıllık olup, sökülmesinin mümkün olmadığını, ekonomik değer taşımaları nedeniyle de sökülüp götürülmelerinin aşırı zarara neden olacağını belirterek, şimdilik 8.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tarlasını satın aldığı tarihte komşu 1535 numaralı parsel maliki davacının beyanlarına itibar ederek kendisine ait parselin etrafını telle çevirdiğini, davacının kötü niyetli olarak müvekkilinin arazisine tecavüzde bulunduğu gibi kötü niyetli olarak bu davaya esas olan meyve ve ceviz ağaçlarını yaklaşık 1995 yılında müvekkilinin arazisine diktiğini, müvekkilinin bu ağaçları kendi arazisinde istemediğini, ağaçlardan dolayı bir menfaat peşinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının çaplı taşınmaz üzerine diktiği ağaçlar nedeniyle iyi niyet iddiasında bulunamayacağı,bunun yanında Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/409 Esas-2010/287 Karar sayılı dava dosyasından davacının el atmasının önlenmesine dair karar verilmiş ise de, ağaçların bulunduğu alanın halen davacının kullanımı altında olduğu, davacının dava tarihi itibariyle henüz doğmuş bir zararı mevcut olmadığı, davalının dava tarihi itibariyle sebepsiz zenginleşmesinin vaki olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından dikilip yetiştirilen ve davalının taşınmazında bulunan elma ağaçları yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği noktasında toplanmaktadır.

TMK.nun 729/1.maddesinin yollaması ile 722/1.maddesinde; “Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.” TMK.nun 723.maddesine göre, "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür". Davacının diktiği ağaçlar yönünden davalının sebepsiz zenginleştiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Davalı TMK.’nun 722-729 maddeleri uyarınca asgari levazım bedelinden sorumludur.

Gerek öğreti ve gerekse uygulama ile asgari levazım değerinin, tüm malzemenin işçilik ve bakım giderlerinin gözetilmeksizin, piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım ve dikim yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilerek miktar şeklinde hesaplanacağı da benimsenmiş bulunmaktadır.

Davalı tarafından açılan el atmanın önlenmesi davası sonucunda, iş bu davanın davacısının, iş bu davanın davalısına ait 1536 parsel sayılı taşınmaza 436,87m2 vukubulan elatmanın önlenmesine karar verilmiş, iş bu karar 29.07.2010 tarihinde kesinleşmiş, eldeki dava 08.04.2011 tarihinde açılmıştır. Davacı taraf, davayı açarken davalının davacıdan ağaçların sökülmesini talep ettiğini ileri sürmüş, davalı vekili cevap dilekçesinde müvekkilinin bu ağaçları arazisinde istemediğini ifade etmiştir. Bu durumda mahkemece davacının dava tarihi itibariyle henüz doğmuş bir zararının mevcut olmadığının, dava tarihi itibariyle sebepsiz zenginleşmesinin vaki olmadığının kabulü doğru görülmemiştir.

O halde; gerek öğreti gerekse yerleşik yargı kararlarında belirtildiği gibi davalı, söz konusu muhtesatlardan dolayı hiç bir maliyet ve bakım masrafı yapılmadan, sadece asgari levazım oranında sebepsiz zenginleştiğinden, belirlenecek olan asgari levazım miktarı üzerinden davanın kabulü gerekirken, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31586, Karar No: 2014/32120, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31586 E.  ,  2014/32120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/438-2014/651

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6149, Karar No: 2019/16407, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6149 E.  ,  2019/16407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.