muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2579, Karar No: 2025/3894, Tarih: 14.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2579 E.  ,  2025/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/790 E., 2023/1330 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 82/1-h, 31/3. maddeleri gereği 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2023/790 Esas, 2023/1330 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet kararı verildiğine, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı bulunmadığına, zamanaşımının dolduğuna, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun maktulün komşusu olduğu, maktulün evinde bulunmadığı anda maktulün evine girerek evi karıştırdığı, değerli eşya aradığı, maktulün eve gelmesi ile karşılaştığı maktulle boğuşmaya başladığı, darp edip birden fazla yerinden bıçakladığı, maktulün göğse nafiz kesici delici alet yaralanmasına bağlı akciğer harabiyeti ve iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun maktulün komşusu olduğu, maktulün evinde bulunmadığı anda maktulün evine girerek evi karıştırdığı, değerli eşya aradığı, maktulün eve gelmesi ile karşılaştığı maktulle boğuşmaya başladığı, darp edip birden fazla yerinden bıçakladığı, maktulün göğse nafiz kesici delici alet yaralanmasına bağlı akciğer harabiyeti ve iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 tarihli ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddelerine göre 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 5237 Sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulandıktan sonra ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeden somut karşılaştırma yapılmaksızın, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Atılı nitelikli kasten öldürme suçu için, 765 sayılı Kanun'un 450/9, 55/3. maddeleri gereği verilecek cezanın 14 yıl hapis cezasından fazla olamayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 31/3. maddelerinde ise (18-24) yıl aralığında hapis cezası öngörüldüğü halde, lehe aleyhe Kanun karşılaştırmasının hatalı yapılması ile 765 sayılı Kanun'un lehe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilerek hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan "somut karşılaştırma yapılmaksızın lehe aleyhe Kanun değerlendirilmesi, lehe-aleyhe Kanun değerlendirmesinde hataya düşülmesi" nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2023/790 Esas, 2023/1330 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8357, Karar No: 2024/10050, Tarih: 22.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8357 E.  ,  2024/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/396 E., 2023/713 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/213 E., 2022/402 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri ...'in davalı işyerinde metal işçisi olarak çalışmakta iken 24.11.2020 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefat etmiş olduğunu, en son aylık gelirinin net 3.000-TL olduğunu, ücretin asgari kısmının bankaya ödendiğini, kalanını elden verildiğini, işyerinde 400-TL yol ücreti verildiğini ve yemek işverence karşılandığını, kaza ile ilgili olarak açılan ceza davasının devam ettiğini, kazanın oluşunda davalı işverenin işyerinde alması gereken önlemleri almadığı için kusurlu olduğunu beyanla davacılardan eşi ... için 50.000-TL maddi, 400.000-TL manevi oğlu ... içinde 25.000-TL maddi, 400.000-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davaya konu kazanın oluşunda kusurlarının bulunmadığını, iş güvenliği eğitimlerinin sağlandığını, müteveffanın asla yapma denilen işleri yaparak ağır kusurlu olduğunu, kazanın davacıların murislerinin kusurlu davranışı sonucu meydana geldiğini beyan ederek davanın reddini talep etmişti

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, "..1-Davacı ...'in kendi adına asaleten açmış olduğu maddi tazminat davasının kısmen kabulüne; 716.764,70 TL alacağın 24.11.2020 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine;

2-Davacı ...'in velayeten ... adına açmış olduğu maddi tazminat davasının kısmen kabulüne; 118.324,99 TL alacağın 24.11.2020 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine;

3-Davacı ...'in kendi adına asaleten açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulüne; 150.000,00 TL alacağın 24.11.2020 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine;

3-Davacı ...'in kendi adına asaleten açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulüne; 150.000,00 TL alacağın 24.11.2020 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine;

4-Davacı ...'in velayeten ... adına açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulüne; 120.000,00 TL alacağın 24.11.2020 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işveren davaya cevap dilekçesinde ücrete itiraz etmediğini, itiraz etmediği gibi cevap dilekçesinin delil kısmında ücret araştırması talebinde bulunduğunu, ücrete itiraz etmeyen davalı yönünden davacı taraf için bu hususta usuli kazanılmış hak doğduğunu, Mahkemece yapılan ücret araştırması sonucunda, hesap bilirkişi raporunda davacının ücretinin 3.198,00 TL olabileceği ancak taleple bağlılık kuralı gereğince hesaplamanın 3.000,00 TL üzerinden yapıldığı belirtildiğini, davalı işveren davaya cevap dilekçesinde ücrete ve servis hizmetine ilişkin herhangi bir itirazda bulunmadığını, kusur oranın tespiti için Mahkemece 10.01.2022 tarihinde yapılan keşif sırasında davalı işyerinde elden ödeme yapıldığına dair davalı çalışanı ve tanığı ... Adıyaman beyanlarında işyerinde prim de verildiğini ve bunun belirli bir miktarının elden verildiğini beyan ettiğini, davalı çalışanının bu beyanı karşısında iş yerindeki tüm ödemelerin bankadan ödendiğini kabul etmek mümkün olmadığını, yine yerel Mahkemece davacının maaş kayıtları için banka şubesine (Akbank) müzekkere yazılmışsa da davacının maaş hesap hareketleri dosya içine alınmadan karar verildiğini, tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin maddi tazminat taleplerinin kısmen reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu belirterek yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacılar vekili müteveffanın esas alınan ücretine yönelik istinaf talebinde bulunmuştur. Davacı taraf tanık dinletmemiştir. Dava dilekçesinde müteveffanın ücretinin net 3.000,00 TL olduğu, ücretinin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiği iddia edilmiştir. Davalı tanıklarından ... Adıyaman ve ...'ın ifadelerinde müteveffanın ücretini bilmediklerini, diğer davalı tanığı ...'ın ifadesinde müteveffanın asgari ücret civarı ücret aldığını beyan ettiği, tüm tanıkların maaşların banka aracılığıyla yapıldığını beyan ettikleri, müteveffaya ait hizmet cetvelinin incelenmesinde prime esas kazancının asgari ücret üzerinden bildirildiği, davacının dava dilekçesinde prim iddiasında bulunmadığı, alınan ücret yönünden elden ödeme iddiasının ispatlanamadığı, davacı vekilinin istinaf talebinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davacılar vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47 ve gerekse iş kazasının gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

2.Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

2.Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

3.Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

4.Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

5.Somut olayda, muris sigortalının davalı şirkette çalışırken gerçekleşen kazada vefat ettiği, hükme esas alınan kusur raporuna göre davalı işverenin % 80 oranında, davacıların murisi sigortalının ise %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

6.Bu açıklamalar doğrultusunda davacıların murisi sigortalının iş kazası nedeniyle hayatını kaybettiği, iş kazasının gerçekleşmesinde işverene göre kusurunun azlığı, iş kazasının davacılarda meydana getirdiği şiddetli elem ve ızdırap kapsamında, hüküm altına alınan manevi tazminatın az miktarda olduğu anlaşılmaktadır.

7.Bu sebeple Mahkemece yapılacak iş, dava konusu iş kazası neticesinde davacıların murisinin hayatını kaybettiği davacıların açıklanan sebeplerle duyduğu şiddetli elem ve ızdırabı tazmin ile yeterli hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

B) Davacılar vekilinin davacının ücretine ilişkin temyiz istemi yönünden;

Dosya kapsamından; davacı vekilince dava dilekçesinde murisin davalı iş yerinde net 3.000,00-TL ücret ile çalıştığının beyan edildiği, Mahkemece emsal ücretin tespitine dair Türk Metal Sendikası ve Birleşik Metal İş Sendikası, Gebze Ticaret Odası yazı cevaplarının dosya arasına alındığı başkaca araştırma yapılmasına gerek duyulmadan dosyanın hesap bilirkişisine tevdi edildiği, İlk Derece Mahkemesince davacının gelirinin asgari ücret üzerinden olduğuna göre hesaplama yapan 25.10.2022 tarihli ek hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle karar verildiği anlaşılmaktadır.

İş kazasına maruz kalan sigortalının veya ölümü halinde desteği altında bulunanların maddi zararılarının hesabında gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece yapılacak iş; davacıya ait banka kayıtları ile ücret bordrolarının celp edilerek davacının sendikalı olup olmadığı araştırılarak işçinin yaşı, işi, iş yerindeki kıdemi, mesleki kıdemi belirtilmek suretiyle meslek odalarından ve TÜİK’den sigortalının alabileceği ücretleri araştırmak ve bu suretle kazalının ücretini tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlemekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3553, Karar No: 2011/8100, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3553 E.  ,  2011/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından ... sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü ileri sürerek, 34.350,00 TL ... bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 29.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ... sigorta sözleşmesinden kaynaklanan ... tazminatı istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; sürücünün alkollü olup olmadığı ve trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın ... poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Kaza sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağında sigortalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kazanın meydana geldiği belirtilmiştir. Kazaya neden olan başka bir etkenden bahsedilmemiştir. Sürücü hakkında düzenlenen adli raporda, alkolmetreye üflemediği, alkollü olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu yazılmıştır. Sürücü kazadan yaklaşık 5 saat sonra verdiği ifadesinde kazaya siteden çıkan, plakasını belirleyemediği

başka bir aracın neden olduğunu beyan etmiş ise de, kazadan hemen sonra düzenlenen tutanakta bilinçli olmasına rağmen başka bir araçtan bahsetmemiş olması nedeniyle sonra verdiği beyanı gerçeğe uygun görülmemiştir. Buna rağmen mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazaya tespit edilemeyen başka bir aracın neden olduğu kabul edilerek kusur durumu belirlenmesi ve yargılama sonucunda bu rapor esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, sürücünün alkollü olduğunun ve başka bir araç kazaya etken olmaksızın kazanın meydana geldiğinin kabulü ile, ... Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının A.5.5.maddesi uyarınca, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin belirlenmesi için aralarında nörolog ve trafik alanında uzman bilirkişilerin yer aldığı yeni bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiş, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7077, Karar No: 2010/16187, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7077 E.  ,  2010/16187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkiş raporunda, emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, gerçek değerinin daha yüksek olduğundan söz edilerek, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.