muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7210, Karar No: 2010/7727, Tarih: 30.06.2010

II-5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık hakkında hapis cezasının yanında tayin olunan adli para cezasının tespitine ilişkin kısımlar çıkartılarak “yerine 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f maddesi uyarınca takdiren 4900 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,… mahkemenin uygulanması doğrultusunda 5237 sayılı TCK’ unun 43/1 maddesi ile ½ oranında arttırılarak 7350 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, gün üzerinden tayin edilen para cezasının 5237 S.Y. nın 52. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu gelir düzeyi göz önüne alınarak bir gün için taktiren 20.YTL hesabı ile sanığın 147.000,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezası, TCK.nun 158/1-son maddesi uyarınca suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olduğundan adli para cezasının 2.726.408,00 TL’ye yükseltilmesine, TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 2.272.006,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle ve “TCK 531-2-3 maddelerinde yer alan güvenlik tedbirlerinin kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4121, Karar No: 2022/9411, Tarih: 24.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/4121 E.  ,  2022/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Tescil, Elatmanın Önlenmesi ve Şerhlerin Terkini

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14.03.2022 tarihli ve 2021/11984 Esas, 2022/2289 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili kadastro mahkemesine verdiği 20.12.2012 tarihli dava dilekçesi ile ... İlçesi ... Köyü 147 ada 92, 95 ve 96 parsel taşınmazlarla ilgili 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 3302 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan özel orman statüsü verilmesine ilişkin Orman Kadastro çalışmalarının iptali ile dava konusu taşınmazların tamamının Devlet Ormanı niteliğine haiz olduğundan taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili, taşınmaza yönelik davalının müdahalesinin men’i, taşınmazın tapu kaydı üzerinde üçüncü kişi yada kurumlar lehine varsa mevcut şerhlerin terkini talebi ile dava açmıştır.

Birleşen 2013/2 Esas ve 2013/12 Karar sayılı dosyada; davacı ... tarafından ... İli ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde bulunan 150 ada 33 ve 34 parseller ile 147 ada 89, 95, 92 ve 96 parsel taşınmazların tarım arazisi vasfıyla kullanıldıklarını, fakat Orman Kadastro çalışmaları esnasında bir kısmının devlet ormanı, bir kısmının ise özel orman olarak tespiti yapıldığından Orman Kadastrosunun iptalini talep etmiştir. Davalı ... İdaresi ise bu dosyada karşı dava açarak dava konusu taşınmazların orman olduğundan bahisle tapu iptal tescil, müdahalenin men’i talebinde bulunmuştur.

Asıl dava davalısı ... vekili; asıl davanın reddini savunmuştur.

Asıl dava davalısı ... vekili; asıl davanın reddini savunmuştur.

Kadastro Mahkemesince; 147 ada 92, 95 ve 96 parsellerin özel orman olduğuna dair yapılan orman kadastro çalışmalarının doğru olmadığı, 147 ada 89 ve 150 ada 33 ve 34 parsellerin devlet ormanı olduğuna dair yapılan orman kadastro çalışmalarının doğru olduğu, taşınmazların devlet ormanı ve eylemli orman vasfında oldukları gerekçesiyle asıl dava davacısı Orman İdaresinin açtığı orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, dava konusu 147 ada 92 ,95 ve 96 parsel sayılı taşınmazların 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca taşınmazların tamamının özel orman sayılmasına ilişkin orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının iptali ile dava konusu 147 ada 92,95 ve 96 parsellerin tamamının devlet ormanı sınırları içine alınmasına, davacı ... İdaresinin açtığı tapu iptal ve tescil ve müdahalenin men’i davasının bu davadan tefrikine, birleşen 2013/2 Esas sayılı dava davacısı ...’nın açtığı orman kadastrosuna itiraz davasının reddine, birleşen davada karşı davacı ... İdaresinin açtığı tapu iptal ve tescil ile müdahalenin men’i davasının bu davadan tefrikine karar verilmiştir. Mahkemece tefrik edilen 147 ada 89, 92, 95 ve 96 parseller ile 150 ada 33 ve 34 parseller yönünden Orman İdaresi tarafından açılan tapu iptal ve tescil ile müdahalenin men’i talepleri tefrik edilerek ... Kadastro Mahkemesinde 2015/201 Esasını almış, Mahkemece tüm bu parseller yönünden Orman İdaresince açılan tapu iptal ve tescil ile müdahalenin men’i talepleri yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmişse de Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından onanmasına karar verilmiş ve kesinleştirilerek dosya ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde şimdiki esasını almıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.03.2022 tarihli ve 2021/11984 Esas, 2022/2289 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı ... vekili tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava; asıl dava Orman Kadastrosuna itiraz, tapu iptal ve tescil, müdahalenin men’i ve varsa şerhlerin terkini; birleşen dava davacısı ...’nın açtığı dava Orman Kadastrosuna İtiraz, birleşen dava karşı davacısı Orman İdaresinin açtığı dava tapu iptal ve tescil ve müdahalenin men’i taleplerine ilişkindir.

Dava; asıl dava Orman Kadastrosuna itiraz, tapu iptal ve tescil, müdahalenin men’i ve varsa şerhlerin terkini; birleşen dava davacısı ...’nın açtığı dava Orman Kadastrosuna İtiraz, birleşen dava karşı davacısı Orman İdaresinin açtığı dava tapu iptal ve tescil ve müdahalenin men’i taleplerine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda; “davanın kabulü ile 150 ada 33 ve 34 parseller ile 147 ada 89, 92, 95 ve 96 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline taşınmaz üzerindeki şerhlerin terkinine” şeklinde 04.12.2018 tarihinde karar verilmiş olup 06.12.2018 tarihinde davalı ... vekili tarafından tavzih talebinde bulunularak 2012/134 Esas sayılı dosyada 147 ada 92, 95 ve 96 parseller yönünden orman sınırları içine alınması kararı oluşturulduğu, idarece açılan 20.12.2012 havale tarihli dilekçede de sadece 147 ada 92, 95 ve 96 parseller yönünden talep olduğu belirtilerek temyiz hakkı saklı kalmak kaydıyla 150 ada 33, 34 ve 147 ada 89 parsellere ilişkin kısmın kaldırılması ve bu bakımdan kararın tavzihini talep etmiş, bu defa mahkemece 17.12.2018 tarihinde yazılan gerekçeli kararda “Davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü 150 ada, 33 ve 34 parseller ile 147 ada, 89, 92, 95 ve 96 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmaz üzerindeki şerhlerin terkinine karar vermek gerektiği görüş ve kanaatine varılmış, aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. (Kısa kararda her ne kadar sehven ... Köyü 150 ada 33 ve 34 parseller ile ... Köyü, 147 ada 89 parsel hakkında da hüküm kurulmuş olup daha sonra gerekçeli kararın yazımı esnasında hata yapıldığı anlaşılmakla yargılamanın uzamaması ve davacı vekilinin beyanları da dikkate alınarak hüküm düzeltilmiştir. )” şeklinde açıklama yapılarak hüküm kısmının 1. bendinde “Davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü 150 ada, 33 ve 34 parseller ile 147 ada, 89 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline” şeklinde karar verilmiş, Kararın 4. sayfasında ise Tashih Şerhi başlıklı kısımda bu defa “Mahkememizden verilen 04.12.2018 tarihli kararın hüküm kısmının 1.maddesinde her ne kadar sehven ... Köyü 150 ada 33 ve 34 parseller ile ... Köyü, 147 ada 89 parsel hakkında da hüküm kurulmuş ise de gerekçeli kararın yazımı esnasında hata yapıldığı ve davacı vekilinin beyanları da dikkate alınarak; Mahkememizden verilen 04.12.2018 tarihli kararının 1.maddesi " Davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü 147 ada, 92, 95 ve 96 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline ..." denilerek hüküm düzeltilmiştir. Görüldüğü üzere mahkemece kısa karar hükmü gerekçeli karar hükmü ve tashih şerhi ile oluşturulmaya çalışılan hüküm fıkrası arasında çelişki oluşmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Öncelikle Mahkemece kısa karar, gerekçeli karar ve tashih şerhi arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği yönünde bozma yapılması gerekirken Dairece işin esasına girerek onandığı anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme taleplerinin kabulü ile, Dairemizin 14.03.2022 tarihli ve 2021/11984 Esas, 2022/2289 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 24.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2264, Karar No: 2019/5486, Tarih: 12.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2264 E.  ,  2019/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 06.01.2015 – 2014/42 esas ve 2015/1 karar

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için beraat ettiği uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu müdafii ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2- Hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4 numaralı bölümünden “...ve sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 578 TL toplamından oluşan 2.352,00 TL” ibaresinin çıkarılarak, yerine “ toplamından oluşan 1.774,00 TL” ibaresinin eklenmesi ,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10809, Karar No: 2022/14853, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10809 E.  ,  2022/14853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... 28/06/2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın, İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılması için İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 17/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6761, Karar No: 2015/7906, Tarih: 24.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6761 E.  ,  2015/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/230339

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2009/353 (E) ve 2011/59 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık N.. Y.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık N.. Y..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık L.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas en ağır cezaya ilişkin Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2006 gün, 2005/73 E.- 2006/102 K. sayılı ve 01.04.2008 tarihinde infaz edilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, kesin nitelikli adli para cezasına ilişkin Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/820- 1138 E.-K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanık L.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanığın adli sicil kaydında gösterilen Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2006 gün, 2005/73 E.- 2006/102 K. sayılı ve 01.04.2008 tarihinde infaz edilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın

58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına"; ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesine göre koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hesaplanmasında yanılgılı uygulama sonucu hükümde gösterilen Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/820 - 1138 E.-K. ilamındaki cezadan fazla olamayacağının infaz aşamasında gözetilmesine, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8622, Karar No: 2020/6869, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8622 E.  ,  2020/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme (Kamu malına zarar verme)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinin 28/06/2014 olması ve suç tarihinin 22/06/2014 olması nedeni ile tebliğnamede hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nun 142/2-h bendinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun eylemini kamu kurumu olan okula ait camı kırarak gerçekleştirmesi nedeni ile eylemin TCK’nun 152/1-a bendinde tanımlı suçu oluşturmasına rağmen, aynı Kanun’un 151/1 bendinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6912, Karar No: 2024/129, Tarih: 09.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6912 E.  ,  2024/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/629 Esas, 2023/267 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/54 Esas, 2020/216 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun(2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara ili, Altındağ ilçesi, ... Mahallesi 2788 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yerin değerli olduğunu, gerçek bedelinin tespit edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, kesinleşen bedellerin dikkate alınmadığını, lehe vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2014 yılından bu tarafa bölgede çok büyük gelişmeler olduğunu, davanın uzun sürmesinin hak ihlaline sebebiyet verdiğini ve bedelin bu nedenle düşük kaldığını, 2017 yılında belirlenen ve kesinleşen bedellerin dikkate alınmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç