muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11942, Karar No: 2016/15870, Tarih: 22.12.2016

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8565, Karar No: 2015/5317, Tarih: 08.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8565 E.  ,  2015/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/387841

MAHKEMESİ : Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/485 (E) ve 2013/684 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

213 sayılı Kanun'un 359. maddesine göre, ''371. maddedeki pişmanlık şartlarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmü uygulanmaz.'' Aynı Kanunu'nun 371. maddesine göre, ''mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile 15 gün içinde ödenmesi'' koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, somut olayda, sanığın 20.03.2009 tarihli dilekçe ile Konya Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'ne müracaat ederek, 2007 yılında yanında çalıştığı A.. U.. ve A.. S.. isimli şahısların, kendisini işyerine ortak yapacaklarını söylerek adına vergi mükellefiyeti tesis ettirip irsaliyeli fatura bastırdıklarını, fakat herhangi bir ticari işleme dayanmadan kendisine imza attırmak suretiyle sahte fatura düzenlediklerini bildirmesi üzerine, mükellefin 2007 yılı hesap ve işlemlerinin incenlendiğinin anlaşılması karşısında, Kanun'un 371. maddesinde öngörülen diğer pişmanlık şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2450, Karar No: 2016/4173, Tarih: 09.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2450 E.  ,  2016/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesi

... ile ... aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi davasının reddine dair ...1. Aile Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, taraflar arasında ...1. Aile Mahkemesi ... sayılı mal rejiminin tasfiyesine ilişkin dava dosyasının bulunduğunu ileri sürerek, evlilik birliği içerisinde edinilen altı kalem malvarlığı yönünden açmış bulundukları bu ek davanın ilgili ... sayılı dava ile birleştirilmesi ve alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, usule ilişkin görevsizlik ve derdestlik itirazlarında bulunarak esas yönünden de davacının katkısının olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... 1. Aile Mahkemesi'nin ... sayılı dava ile temyize konu iş bu dosyanın taraflarının aynı olduğu, ...sayılı davada beş kalem malvarlığı hakkında alacak talebinde bulunulduğu, iş bu davada ise altı kalem malvarlığı yönünden alacak istediği, dava dilekçelerinin karşılaştırılmasından iş bu temyize konu dosyada, ... kayıtlı dava dosyasındaki beş kalem malvarlığı ile ilgili talepleri aynen tekrar etmekle birlikte ek olarak 4 nolu bentte "... isimli işyerinin işletme hakkı, kar oranları ve işyeri ile ilgili hakettiği diğer tüm yasal hakların yasal sınırlar dahilinde nakdi karşılığının ödenmesi" hususununda talep konusu yapılmış olduğu, her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğunun açık olduğu, yargılama sırasında davacı yanın birleştirme isteğinin de bulunduğu gözetilerek, mahkemece HMK 166. maddesi uyarınca aynı yer mahkemesinde açılan her iki dava birleştirildikten sonra bir sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

./.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17329, Karar No: 2024/1441, Tarih: 19.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2020/17329 E.  ,  2024/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/112 E., 2016/ 392K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2010 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 3 ay 10 gün hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Denetim süresi içerisinde sanığın Mudanya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/22 E. sayılı dosyasında 12.10.2014 tarihinde, basit yaralama, sair tehdit suçunu işlemesi üzerine, İnegöl 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 ay 10 gün hapis ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın aralarında gönül ilişkisi bulunan mağdur ...'yı arabanın kapılarını kilitlemek suretiyle zorla İstanbul iline götürdüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın mağdura arkadaşlık teklif ettiği, mağdurun kabul etmediği, olay günü konuşmak istediği, mağdurun aynı zamanda kuzeni olan Emre ile bir kafe de oturdukları sırada yanlarına geldiği, eve bırakmak istediği mağdurun istememesi üzerine Emre'nin birşey olmayacağına dair garantisi ile arabaya bindiği, sanığın mağduru eve bırakmadığı, konuşmaya çalıştığı, mağdurun inmek istemesine rağmen indirmeyerek kapıları kilitlediği, mağdurun araçtan atlamaya çalıştığı, ayrıca telefonundan amcası Işık'a mesaj çekerek durumu haber verdiği ve bunun üzerine mağdurun babası Bülent'in gece 02.00 sıralarında karakola müracat ettiği, sabah 06.00 sıralarında sanığın amcasının mağdur, sanık ve arkadaşlarını İnegöl'e geri getirdiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı ifadesi, temyiz dışı sanıkların mağdurun ifadesini doğrulayan savunmaları, yargılama sırasında içeriği tespit edilen mağdurun amcası Işık'a attığı mesaj içeriği ve tüm dava dosyası kapsamından; sanığın mağdureyi gitmek istememesine rağmen zorla araçta tuttuğu, dava dosyasında yer alan sanıkların beraat etmesi nedeniyle suçun birden fazla kişi tarafından işlenmediğinin kabulü isabetli ise de eylemin suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük mağdureye yönelik işlendiği ve mağdurenin babası Bülent tarafından sanığın mağdureyi serbest bırakmasından önce kolluk kuvvetlerine başvurduğu göz önüne alındığında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği belirlenerek; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi uyarınca cezalandırılmasının gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarih ve 2016/112 E. sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/14970, Karar No: 2016/5905, Tarih: 16.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/14970 E.  ,  2016/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.07.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, davalının binasına açtığı pencerelerin arsasına cephe açtığını belirterek elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne davalının, 13.10.2004 tarihli fen bilirkişileri tarafından hazırlanan raporda A harfi ile gösterilen kendisine ait yapıda, davacının parseline bitişik cephelerde pencere açmak suretiyle vaki olan elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava konusu taşınmazlar tapusuz taşınmazlar olup inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan 15.10.2014 tarihli raporda dava konusu taşınmaz üzerine yapılan davalıya ait betonarme yapıda inşa edilen pencere, çatı saçağı, yağmur oluğu, yağmur iniş borusunun imar mevzuatına aykırı olduğunun belirtilmesi üzerine mahkemece davalının davacının parseline bitişik cephelerde pencere açmak suretiyle yapmış olduğu elatmanın önlenmesine karar verilmiştir. Davalının kendi taşınmazı üzerine yaptığı yapının salt ruhsatsız olduğu, imara aykırı bulunduğu ileri sürülüp, TMK'nın 737. maddesi uyarınca yıkım ve eski hale getirme istenemez. Yapının imara aykırı olması yanında bir zararın doğması da şarttır. Salt imara aykırılık, idari mercileri ve idare mahkemelerini ilgilendiren bir husustur.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davalının kendi taşınmazı içerisine yapmış olduğu pencere nedeniyle bir zararın doğmuş olduğu belirlenemediğinden davanın reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8430, Karar No: 2010/16873, Tarih: 20.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/8430 E.  ,  2010/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanan sigortalıya yapılan 3.093,00 TL masraf ve harcamanın %50’si işveren...... tahsil edilmiş olmakla; bakiye 1.546,50 TL ile takip tarihine kadar işlemiş faizi toplamı 1.671,50 TL üzerinden davalı aleyhine yürütülen takibe itirazın iptali ile inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle toplam 1.009,26 TL yönünden takibin itirazın iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; 19.03.2009 günlü karar taraf avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009.yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400,00TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 1.009,26 TL alacak tutarı ile reddolunan 662,24 TL yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca taraf avukatlarının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle taaf avukatlarının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 20.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2020/996, Karar No: 2020/6882, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/996 E.  ,  2020/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Aşamalarda dinlenen tanık ...’nun beyanlarına göre suça sürüklenen çocuğun aynı gün incelemeye konu olaydan yaklaşık üç saat önce, yanındaki kimliği belirlenemeyen üç şahısla birlikte okula ait depoya gelerek hurda malzemeleri çalmaya çalıştığı ancak tanığı görmesi üzerine eşyaları olay yerinde bırakarak kaçtığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi gereği cezasında artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu için takdir edilen 120,00 TL’nin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre suça sürüklenen çocuktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2)Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sosyal inceleme raporu gideri ve bozma sonrası giderlere ilişkin kısımların çıkarılmasıyla, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17355, Karar No: 2007/19984, Tarih: 01.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17355 E.  ,  2007/19984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10487, Karar No: 2014/3674, Tarih: 27.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10487 E.  ,  2014/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 41 numaralı orman içi ziraat parseli kapsamında kaldıkları anlaşılan 61 ve 62 parseller yönünden bilirkişilerce yakın tarihli memleket haritalarının uygulanmış olduğu, bu uygulama üzerinde yeniden renklendirme yapıldığı, hava fotoğrafı üzerinde ise uygulama yapılmadığı görüldüğünden dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bulunabilen en eski tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ile hava fotoğraflarının ( 1/5000, 1/ 10000 ve 1/25000 ) ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu oldukları anlaşılan 111 ada 4, 5 ve 9; 122 ada 58, 59 ve 60 sayılı parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan tutanak örneklerinin, varsa tesbitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.