muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6, Karar No: 2015/8219, Tarih: 25.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6 E.  ,  2015/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesi ile yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkette 13/03/2000 tarihinde, tıbbi mümessil olarak , 14 yıla yakın bir çalıştığını, 16/12/2013 tarihli kendisine tebliğ edilen fesih bildirim yazısında '' şirketimize ait ürünlerden tanıtım ve sunumundan sorumlu olduğunuz ilaçların doktor ve eczası çevresinde mark bilinirliğini sağlayamama'' gerekçesi ile feshedildiği belirtilmiş olup davacının performansının yetersiz olduğunun iddia edildiği, davacıdan fesihten sadece 6 gün önce 10/12/2013 tarihinde savunma istendiğini, 14 yıla yakın çalışma döneminin hiç bir aşamasında fesih sebebine ilişkin savunmasının alınmadığını, yahut yazılı bir uyarıda bulunulmadığını, IMS oranları davacıdan düşük birçok tıbbi mümessilinin halen aynı işyerinde çalıştığını, davacının doktor ve eczacı ziyaretlerinde örnek gösterilen bir çalışanın olduğunu, fesih nedeninin gerçekleri yansıtmadığını iddia ederek davacının işe iadesine, işe başlatılmama halinde 8 aylık ücreti tutarında iş tazminatına ve boşta geçen 4 aylık ücret ve sosyal haklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkil şirketin faaliyet alanlarından birisinin ... üretimi ve ürettiği ya da ithal ettiği bu ürünlerin istihdam ettiği ... vasıtasıyla doktor ve eczacı ve sağlık personeline tanıtarak ürünlerin ve markaların tanınabilirliğini, bilinebilirliğini en üst seviyeye taşıtıp reçete edilmesini, önerilmesini sağlamak olduğunu, davacının tanıtım görevinde başarısız olması, kurallara aykırı davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, aynı konu açılan işe iade davalarının davalı şirket lehine sonuçlandığını ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının 6 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının 5 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500. TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 344.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 25.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/252, Karar No: 2014/2887, Tarih: 06.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/252 E.  ,  2014/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/352166

Mahkemesi : Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/05/2011

Numarası : 2009/1281 - 2011/419

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, sanığın, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan, Maliye Hazinesi'ne ait taşınmazı, mağaza geliştirme müdürü olarak görev yaptığı marketler zinciri adına M... isimli şahıstan kiraladığı, kiralama işlemi sonrasında, bina giriş kısmının bazı bölümleri tuğla ile kaplanarak sarı renkli kimyasal boya ile boyanmak ve dış cephede profil + cam malzeme kullanılmak suretiyle inşai müdahale gerçekleştirildiği iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, sanığın kovuşturma aşamasında yaptığı savunmada, suça konu binanın 1. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığını bilmediğini söylediği anlaşılmakla, sit alanı olarak tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin araştırılması, Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/242 Esas, 2008/832 Karar sayılı dosyasında aynı eylem nedeniyle yargılanmış olup, binayı sanığa kiralayan Mümtaz Karahan'ın ifadesine başvurularak, bölgenin 1. derece doğal sit alanı olduğunu, suça konu taşınmazın Maliye Hazinesi'ne ait ve tapusuz olup, taşınmaz üzerindeki binanın da ruhsat alınmaksızın inşa edildiğini sanığa bildirip bildirmediğinin, belirtilen hususlarda sanığı uyarıp uyarmadığının sorulması, böylece eylemin hukuki zeminde gerçekleşmediğinin sanık tarafından bilinip bilinmediği her türlü

şüpheden uzak biçimde tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Dosya içerisinde mevcut olup hükme esas alınan 09/11/2007 tarihli bilirkişi raporunda, yargılamaya konu inşai müdahalelerin ruhsata tabi olmayan “basit onarım” kapsamında kaldığı belirtilmesine rağmen, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesi uyarınca hüküm tesisi,

2- Suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 65/b maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/b maddesi somut olaya ayrı ayrı uygulanmak ve ortaya çıkacak sonuca göre lehe kanun tespit edilmek suretiyle karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, anılan hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması kanuna aykırı,

4- Hükümden sonra, 11/10/2013 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da, 65/1 ve 65/4 maddelerinin uygulanmasına ilişkin olarak getirilen değişiklikler karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25613, Karar No: 2022/4896, Tarih: 17.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25613 E.  ,  2022/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre;sanığın katılana ait bağ direklerinde yetiştirmek için diktiği 12 adet aşılı fidandan 9 tanesini, 2 adet dayama ve 5 adet bağ direği ile her biri yaklaşık 25 metre uzunluğundaki 2 adet germe telini direkler üzerinden sökerek bağın yanında ekili bulunmayan boş vaziyetteki alana bırakmak suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda;sanık savunması, olay yeri inceleme görgü ve tespit tutanağı ve ziraatçi bilirkişi raporu içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26543, Karar No: 2022/5611, Tarih: 24.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26543 E.  ,  2022/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/20 Esas, 2006/136 karar sayılı, 06/02/2012 infaz tarihli 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti sanığın çocukken işlediği suç olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla tebliğnamede bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2013 tarih 2012/545 esas, 2013/67 karar sayılı mahkumiyetinde yer alan TCK’nın 157/1. maddesi gereği hükmedilen 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/357 E. 2005/255 K. sayılı 15.8.2012 infaz tarihli TCK’nın 149/1-c maddesi gereği hükmedilen 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak “Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/357 E. 2005/255 K. sayılı ilamı ile yağma suçundan verilmiş 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2013 tarih 2012/545 esas, 2013/67 karar sayılı mahkumiyetindeki 10 ay hapis cezasına ilişkin süreye göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4600, Karar No: 2019/291, Tarih: 14.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4600 E.  ,  2019/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.01.2015 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacılar vekili, tarafların murisi ... ile düzenledikleri ölünceye kadar bakma sözleşmesi gereği bakım borcunun yerine getirildiğini, murisin vefat ettiğini, ancak bakım akdinde belirtilen ... İlçesi 106 ada 69 parsel sayılı taşınmazda muris ... hisselerinin devredilmediğini ileri sürerek, bu hissenin iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, tarafların murisinin kanser hastası olduğunu, murisin ölümüne iki ay kala dava konusu sözleşmenin yapıldığını, 88 yaşındaki murisin hulüs ve saffetinden faydalanıldığını, davalılardan ...'nun davacı ... gibi murisin davacı ...'tan çocuğu olsa da kız evlat olması nedeniyle ayrıldığını, diğer davalıların murisin önceki eşlerinden evlatları olduğunu, sözleşmenin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, işlemin muris muvazaasına dayandığını, murisin dava önce de başkaca taşınmazlarını davacılara devrini gerçekleştirdiğini, dava konusu ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile davacılara ayrıca 106 ada 126 parsel sayılı taşınmazın verildiğini, dava konusu sözleşmeden önce de davacılara murise ait 106 ada 22 parsel ve 119 ada 38 parsel sayılı taşınmazların devredildiğini, adı geçen tasarrufların iptali istemiyle davalılar tarafından 2015/171 Esas sayılı dosyaları ile açılan dava dikkate alınmadan mahkemece karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile, 106 ada 69 parsel sayılı taşınmazın davacılar ve davalılar adına olan ve muris ...'tan intikalen gelen tapu kayıtlarının tamamının iptali ile, iptal edilen hisselerin toplamının 1/2'sinin davacı ... adına, diğer 1/2'sinin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Türk Borçlar Kanununun 611 ve devamı maddelerinden alan ölünceye kadar bakım sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m. 701) konu bir taşınmazda ölünceye kadar bakım sözleşmesi yapılması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez.

Kaynağını Türk Borçlar Kanununun 611 ve devamı maddelerinden alan ölünceye kadar bakım sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m. 701) konu bir taşınmazda ölünceye kadar bakım sözleşmesi yapılması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez.

Somut olaya gelince; davacılar ile tarafların murisi ... arasında 03.09.2014 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesi düzenlenmiş, bakım alacaklısı Mehmet, 106 ada 69 parsel sayılı taşınmazdaki hak ve hisselerinin tamamını davacılara kendisini bakıp gözetmeleri şartıyla 1/2'şer paylı temlik etmiştir. Bakım alacaklısı Mehmet 02.11.2014 tarihinde vefat etmiş, dosya arasındaki hükme esas alınan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/469 E.- 511 K. sayılı mirasçılık belgesine göre mirası, taraflara intikal etmiştir. Dava konusu taşınmazın 7/9 payı taraflar arasında elbirliği halinde, 2/9 payı ise taraflar ile birlikte murisin mirasçısı sıfatını taşımayan 6 kişi ile beraber elbirliği halinde mülkiyetlidir.

Elbirliği ortaklığında yapılan tasarruf ile diğer paydaşların zarar görmemesi gerekir. Bunun sonucu, her türlü tasarruf tüm paydaşların oluru ile mümkündür. Dava konusu taşınmazda 7/9 pay taraflar arasında elbirliği hali bulunduğundan bu kısım için davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmüştür. Ancak 2/9 payda taraflar dışında dava dışı kişilerde elbirliği halinde maliktir. Bu durumda, 106 ada 69 parsel sayılı taşınmazın 2/9 payında ölünceye kadar bakım sözleşmesinin ifa olanağının bulunduğundan söz edilemez. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 2/9 payında murisin mirasçısı kişiler ile elbirliği hali devam ettiği için, sözleşmenin ifa olanağının bulunmaması nedeniyle bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2019 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun hükmün bozulması kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/1515, Karar No: 2021/3052, Tarih: 30.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1515 E.  ,  2021/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 23.11.2019 gün ve 2019/İHK-14447 sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu kayısı bahçelerinin 7544740 ve 7544676 numaralı Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçeleri ile sigortalandığını, 11.04.2017 tarihinde meydana gelen don nedeniyle meyvelerin zarar gördüğünü, davalı sigorta şirketine hasarın ihbarı edilmesinden sonra sigorta şirketi zararın don nedeniyle meydana gelmediği fizyolojik dökülme nedeniyle meydana geldiği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, zararın don nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL maddi zararın Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası kapsamında davalı Tarsim A.Ş'den tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 43.581,48 TL olarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, başvuruya konu ... ve ... numaralı sigorta poliçeleri üzerinde Ziraat Bankası...Şubesinin, dain-i murtehin şerhi bulunması nedeniyle açık muvafakatinin alınması gerektiğini, davacının belirsiz dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını bu yüzden davanın reddi gerektiğini, esas yönünden ise müvekkili kurumun hiçbir tazminat ödeme yükümlülüğü olmayıp poliçe teminatı kapsamında bir zararın bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, tüm dosya kapsamına göre,bilirkişi tarafından hazırlanan kök ve ek raporlarla uyuşmazlığa konu zararın don hasarından meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulu ile 43.581,48 TL maddi tazminatın Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş'den tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince, TTK 1409. maddesine göre hasarın teminat harici olduğunu ispat yükümlülüğü altında bulunan davalı tarafın, bilirkişi raporu ile çürütülen, gerekçesiz ve yetesiz eksper raporu dışında herhangi bir delile dayanmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.126,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.