muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9044, Karar No: 2019/16408, Tarih: 25.11.2019

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II- Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II- Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği'nin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III- Yargılamaya Konu Olay

Sanığın müdür sıfatı ile yetkili ve sorumlu olduğu süt işleme tesisinde, çoğunluğunu peynir altı sularının oluşturduğu endüstriyel nitelikli atıksular ile evsel nitelikli atıksuların, bir foseptik çukurunda biriktirdikten sonra bu biriken suları işletmenin yakınında bulunan Yeniköy Deresi’ne deşarj etmek şeklindeki eylemi ile 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/n, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranarak çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

IV- Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1879, Karar No: 2014/2421, Tarih: 06.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/1879 E.  ,  2014/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, örgüte bilerek isteyerek yardım etme, yargı görevini yapanı etkilemeye teşebbüs, yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama, kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık, rüşvet almak ve vermek, kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak, gizliliğin ihlali, suçluyu kayırma, resmi belgede sahtecilik, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma ve bu suçlara iştirak suçlarından şüpheliler ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/09/2013 tarihli ve 2013/81597 soruşturma, 2013/36800 Esas, 2013/2554 sayılı iddianamenin "iddianamedeki olaylar, anlatım ve deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olaylarda adı geçen, geçtiği iddia edilen kişiler yönünden suçların sağlıklı bir şekilde saptanıp değerlendirilmesi ve nitelendirilmesi açısından, soruşturmalarda isim ve görev yerleri, kodlanmak suretiyle gizlenen hâkim ve Cumhuriyet Savcıları hakkında Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna yapılan bildirimlerin sonucunun beklenerek iddianame tanzim edilmesi gerektiğinden" bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3, 5 ve 174/1-a-b maddeleri gereğince iadesine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2013/169 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 tarihli ve 2013/1320 Değişik İş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre;

1- 5271 sayılı Kanunun 170/3. maddesine göre; iddianamenin görevli ve yetkili mahkemeye hitaben düzenleneceği, 174/1. maddesinde; 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen iddianamenin, Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verileceğinin hüküm altına alındığı, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 86. maddesinde ise "Hakim ve Savcıların suçlarına iştirak edenler aynı soruşturma ve kovuşturma mercilerine tabidirler." hükmünün yer aldığı,

Bu itibarla anılan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde somut olayda; soruşturmada adı geçen hâkim ve savcılar ile diğer şüphelilere isnat edilen suçların aynı kovuşturma mercilerine tabi olduğunun gözetilmemesinde,

2- 5271 sayılı Kanunun 174/1-b maddesindeki "suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen....iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda, iddianamedeki olaylar, anlatım ve deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olaylarda adı geçen, geçtiği iddia edilen kişiler yönünden suçların sağlıklı bir şekilde saptanıp

2- 5271 sayılı Kanunun 174/1-b maddesindeki "suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen....iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda, iddianamedeki olaylar, anlatım ve deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olaylarda adı geçen, geçtiği iddia edilen kişiler yönünden suçların sağlıklı bir şekilde saptanıp

değerlendirilmesi ve nitelendirilmesi açısından, soruşturmalarda isim ve görev yerleri, kodlanmak suretiyle gizlenen hâkim ve Cumhuriyet Savcıları hakkında Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna yapılan bildirimlerin sonucunun beklenerek iddianame tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/01/2014 gün ve 94660652-105-34-10462-2013/1000/

2897 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı ve mevcut delillere nazaran Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine ellidokuz sanık hakkında atılı suçlardan açılan davada, tanzim tarihi nazara alındığında iddianamenin görevli ve yetkili mahkemeye hitaben düzenlendiğinin anlaşıldığı, soruşturmada adları geçen hakim ve savcıların farklı soruşturma usulüne tabi olmaları sebebiyle haklarındaki evrakın tefrik edilerek gereğinin takdir ve ifası için Hakimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna gönderildiği, bu aşamadan sonra hakim ve savcılar için soruşturma ve kovuşturma izni verme veya vermeme yetkisinin Kurulun takdirinde olduğu, yapılan soruşturma sonunda kamu davası açılması halinde ise 2802 sayılı Yasanın 86. maddesi de gözetilerek davaların birleştirilmesinin mümkün bulunduğu, bu itibarla bu özel soruşturma usulünün 5271 sayılı Kanunun 174/1-b maddesinde belirtildiği şekilde suçun sübutuna etki eden mutlak delil sayılamayacağı gibi soruşturma sonunda dosyaya getirtilmesinin de mümkün bulunduğu ve CMK'nın 170/2. maddesinde yer alan "soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler" hükmü de nazara alındığında iddianamenin iadesine yapılan itirazın kabulüne dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 gün ve 2013/1320 sayılı Kararında bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3493, Karar No: 2021/14766, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3493 E.  ,  2021/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 10094 ada 117 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Kamulaştırmadan arta kalan 945,43 m2'lik kısımda oluşan değer azalışı hesaplanırken bozma sonrası tespit edilen m2 birim bedeli olan 85,43-TL'nin esas alınması gerekirken, bozma öncesi belirlenen m2 birim bedeli esas alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2- Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/289, Karar No: 2019/1466, Tarih: 06.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/289 E.  ,  2019/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 18/2. maddesi hükmüne ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 gün ve 2018/337 E. 2018/201 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10615, Karar No: 2022/1489, Tarih: 24.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10615 E.  ,  2022/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 29/04/2021 tarihli ve 2021/449 Esas - 2021/702 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...'ün maliki olduğu 84 ada 21 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, murisin 1977 yılında söz konusu taşınmazı kendisi (davacı) ile birlikte davalıya verdiğini, yine dava dışı 153 ada 12 ve 19 parsel sayılı taşınmazlarını da diğer çocuklarına verdiğini sözlü olarak beyan ettiğini, kardeşlerine verilen taşınmazların 1988 yılında devrinin yapıldığını ancak yarısı kendisine verilen taşınmazın kendisine devrinin yapılmadığını, murisin baştaki niyetinin taşınmazlarını çocukları arasında paylaştırmak iken, 1988 ve 1991 yıllarında yapılan satış işlemleri ile paylaşımın dışına çıkıldığını, kendisinden mal kaçırma amacıya hareket edildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında annesi ...’nin ölümü üzerine annesinin payından da miras payını istediğini davasını bu şekilde ıslah ettiğini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazı muris babasından satın aldığını, maddi durumunun yerinde olduğunu, oto tamiri işinde uzun yıllar Gelendost ilçesinde çalıştığını, uzun yıllar kalp yetmezliği ve göz rahatsızlığı ile mücadele eden mirasbırakanın tüm bakım ve gözetimi ile ilgilendiğini, sağlık harcamalarını yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/04/2021 tarihli ve 2017/209 E. - 2020/102 K. sayılı kararıyla; davacının muris ...'ün mal kaçırma kastını ispat edemediği, mirasbırakanın paylaştırma kastı ile hareket ettiği sonucuna varıldığı, ayrıca muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak açılan davalar hak düşürücü süre ya da zamanaşımına tabi değil ise de, devirden itibaren yaklaşık 26 yıl geçtikten sonra dava açılmasının Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri