muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/931, Karar No: 2019/7453, Tarih: 17.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/931 E.  ,  2019/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazılğını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarih ve 2013/708 Esas, 2014/65 Karar sayılı hükmü ile karar verilen dosyanın diğer sanıkları Özgür Gülsen ve Hasan Hulki Yılmaz hakkındaki bir kısım mahkumiyet hükümleri Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/12/2014 gün ve 2014/28636 Esas, 2014/35496 Karar sayılı ilamı ile bozularak mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, ... hakkındaki temyiz talebinin dosyanın diğer sanıkları hakkında inceleme yapan Yüksek 13. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, dosyanın Yüksek 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20586, Karar No: 2017/8253, Tarih: 23.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20586 E.  ,  2017/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 28.3.1970-5.2.1984 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamında bağkur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın, talep konusu dönem yönünden 1479 sayılı Yasa'nın ek geçici 13. ve 16. maddeleri dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında 5510 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi ve diğer af kanunları kapsamında değerlendirme yapılması ve davalı oda yönünden husumetten red kararı verilmemesi bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün gerekçe kısmında yer alan "1479 sayılı kanunun 24 ve 25. maddeleri gereğince. 04.10.2000 tarihi öncesine ait tesbit ve tescil yapılması, başvuru olmadığı için 619 sayılı Kanun kuvvetindeki kararnameyle, 4956 sayılı Kanun dolayısıyla mümkün olmadığı gibi, dava tarihine kadar davacı tarafından sonradan yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi ve devamındaki bir çok diğer af kanunlarında belirtilen hak düşürücü sürelerde kuruma borçlanmak ve yapılandırmadan yararlanabilmek için hiçbir başvuruda bulunmadığı ve geriye doğru prim ödemeleri olmadığı, mevcut prim borçlarını da ödemediği, toplanan deliller ile dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşıldığından ve Bağ-Kur Kanunlarına göre, 506 sayılı Kanun'un 79. maddesine paralel hizmet tesbiti davası açılamayacağından, davacının davasının reddine karar vermek gerekmiştir." rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “...1479 sayılı Kanun'da sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan

düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüş olup kanunun ek geçici 13. ve ek geçici 16. maddesi gereği süresinde kuruma yazılı olarak başvurmadığından prim ödemesi yapmadığından kurum yönünden ayrıca odaya husumet yönetilemeyeceğinden davalı oda yönünden davanın reddi gerekir.” rakam ve sözcüklerinin, hükmün 2. fıkrasına "Davalı ... Giyim Mensucat Deri İşleri Sanatkarlar Odası yönünden davanın husumetten reddine" sözcüklerinin yazılmasına ve diğer maddelerin bu madde gözetilerek teselsül ettirilmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/142, Karar No: 2021/5198, Tarih: 06.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/142 E.  ,  2021/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl davada davacı, maliki olduğu 1950 parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölümün davalı vekil bacanağı ... tarafından diğer davalı yeğenine satış suretiyle temlik edildiğini, oysa vekaleti taşınmaz satın alması için verdiğini, davalıların yakın akraba olup el ve işbirliği içerisinde hareket ettiklerini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde bedele hükmedilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada, davalılardan ...’nın boşanmak üzere olduğu eşi olduğunu, 1950 parselde bulunan 8 nolu bağımsız bölümün eşi olan davalı tarafından vekaleten diğer davalılar olan akrabalarına satış suretiyle temlik edildiğini, vekaleti taşınmaz satın alması için verdiğini ve davalıların yakın akraba olup el ve işbirliği içerisinde hareket ettiklerini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline olmadığı takdirde bedele hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar savunma getirmemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, davalılardan ... ve ..., vekilinin istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusu esastan red edilmiştir.

Karar, davalılardan ... ve ... vekili vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılardan ... ve ...vekili tarafından yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.369,75 TL. bakiye onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 06/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29373, Karar No: 2020/14773, Tarih: 01.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/29373 E.  ,  2020/14773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin TCK’nın 50. maddesindeki seçenek tedbirleri değiştirme hak ve yetkisinin bulunması ve adli para cezasının kamuya yararlı işte çalıştırmaya göre aleyhte olduğunun da söylenemeyeceği cihetle mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen 25.09.2014 tarihli kararda doğrudan verilen adli para cezasının 400,00 TL adli para cezası olduğu ve bu kararın da sanık müdafi tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde ise doğrudan verilen adli para cezasının 500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle CMUK.nın 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (3) nolu paragrafının sonuna ''CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkındaki infazın 400 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7171, Karar No: 2018/25703, Tarih: 24.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/7171 E.  ,  2018/25703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı, ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile Gençlik ve Spor Bakanlığı ve ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacılar vekili ile; davalı ... Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

... Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı ve ... vekillerinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davacılar tarafından peşin yatırılan 10.395,00 TL harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davalılar ... Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı ve ... Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 9. Bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacılar tarafından bozma öncesi yapılan 10.395,00 TL peşin harç ve 3.215,85 TL yargılama gideri ile bozma sonrası yapılan 274,05 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 13.884,49 TL yargılama giderinin davalılar ... Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı ve ... Belediye Başkanlığından alınarak davacılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/2922, Karar No: 2024/5524, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2922 E.  ,  2024/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/620 Esas, 2023/166 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/424 E., 2021/34 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/03047 sayılı achisize BS, 2018/03039 sayılı achisize VA100, 2018/03019 sayılı achisize, 2018/03030 sayılı achisize VD40, 2018/03043 sayılı achisize SDMK ibareli markaların sahibi olduğunu, bu markaların kullanımlarının lisansa dayalı olarak daha önceki tarihlere dayandığını, müvekkilinin İtalyan kökenli bir şirket olarak 1981 yılından bu yana Türkiye’de tekstil kimyasalları (boya maddeleri) üretiminde faaliyette bulunduğunu, marka kullanım hakkını devraldıkları Lamberti dönemindeki ürün gamında neo kelimesinin kullanıldığını ve NEOPRİNTNEOPAT şeklinde marka kullanımı olduğunu, böylece davalının iltibas oluşturduğunu, davalı firmanın tescil başvurusunun kötüniyetli bulunduğunu, müvekkilinin markasının tanınırlığından faydalanmak istediğini, tarafların kullandıkları markaların 1. sınıfta ve tekstil kimyasalları grubunda olduğunu, ortalama tüketici tarafından karıştırılma ihtimalinin yüksek olması nedeniyle iptali gerektiğini ileri sürerek 2018/107325 sayılı “neosize” ibareli marka başvurusu hakkında YİDK tarafından verilen kararın ve başvuru markasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; NEOSİZE ile ACHİSİZE ibareleri arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, SİZE ibaresinin kimsenin kullanımına özgülenemeyeceğini, uyuşmazlık konusu markalara ait ürünlerin tekstil ve kimya sektöründeki tüketicilere arz edildiğini ve bu tüketicilerin daha özenli yüksek bilgili kişiler olduğunu, markaların bütünsel olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacının kötüniyet iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının markasının tanınmış olmadığını ve davacının eskiye dayalı kullanım hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "NEOSIZE" ibareli marka başvurusu ile davacının "ACHISIZE BS" ve diğer ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanun'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibasın bulunmadığı, dava konusu başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın 6769 sayılı Kanun 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası anlamında önceye dayalı hakkı veya kullanımı kanıtlanmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hususlarının kanıtlanmadığı, dava konusu başvuru markası açısından kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiası da kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hüküm kurulmasında esas alınan bilirkişi raporuna ilişkin itirazların dikkate alınmadığını, bunun ''Hukuku Dinlenilme Hakkı'' ilkesine açıkça aykırı bulunduğunu, tek bir rapor üzerinden ve bu rapora ilişkin haklı ve hukuken geçerli itirazlar dikkate alınmadan karar verilmiş olmasının kabul edilebilir olmadığını, uzman görüşünün değerlendirmeye alınmadığını, başvurunun kötüniyetli olduğunu, bilirkişi tarafından objektif bir şekilde değerlendirmede bulunması gerekirken yanlı bir şekilde sadece olaya tekelleşme ve markanın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahsedildiğini, "NEOSİZE" markalı olarak aynı piyasa aynı müşteri kitlesine aynı nitelikte ürün yaratılmasının "ACHİSİZE " markasını zaten bilen davalı yan için ortalama tüketicide ve bilinçli tüketicide de karıştırılma ihtimali yaratan ve sadece (neo) ile sanki yeni bir ürün devamı olgusu yaratılmasının, markanın tanınırlığından haksız olarak yararlanılması isteği olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının "NEOSIZE" ibareli marka başvurusu ile davacının "ACHISIZE BS" ve diğer ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden markalar arasında iltibas oluşmayacağı, dava konusu başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın önceye dayalı hakkı veya kullanımı olduğunu iddiasının dosya kapsamına göre kanıtlanmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Kanun 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların da oluşmadığı, diğer yandan davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan davalının haksız bir yararın sağlanabileceğinin, davacının markasının itibarının zarar görebileceğinin veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceğinin de dosya kapsamına göre kanıtlanmadığı, diğer yandan davalının dava konusu başvurusunun kötüniyetli olarak yapıldığı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10043, Karar No: 2016/9387, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10043 E.  ,  2016/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 6. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Mahallesi ... Sokak No:11 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Mahallesi, ... sk. No: 11 İç Kapı No:2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mahallesi, ... sk. No: 11 İç Kapı No:2 .../...” adresinde oğlu ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1760, Karar No: 2015/12953, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1760 E.  ,  2015/12953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/187-2013/347

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13703, Karar No: 2017/5953, Tarih: 23.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/13703 E.  ,  2017/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.