muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1709, Karar No: 2018/2503, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1709 E.  ,  2018/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın mühür bozma suçunu işlediğinin iddia edildiği davada; aşamalarda suçlamaları kabul etmeyen sanığın bozma sonrası alınan savunmasında,"...Ben girdiğimde dükkan boştu. Mühürü ben sökmedim. Mühür falanda yoktu. Benim attığım imza elektriği açmak için atılan imzadır..." demesi, temyiz dilekçesinde de, "..kiralarken iş yerinin mührü kırık idi" şeklindeki beyanı; abone kaydının ... ... adına olması ve mühürleme ile mühür bozma tutanakların tarihlerinin aynı olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun gerçekleşmesi için önceden yapılmış usulüne uygun mühürleme bulunması gerektiği cihetle, suça konu 16.02.2008 tarihli mühür tespit protokolü başlıklı tutanağı düzenleyen ... .... ile abone ... ... ve işyeri sahibinin tanık olarak beyanları alınıp, fiilen mühürleme yapıp yapılmadığı, 16.2.2008 tarihinin Cumartesi günü olduğu hususu da gözetilerek, aynı tarihli mühürleme ve mühür bozma tutanaklarının hangisinin önce düzenlendiğinin tespit edilmesi; mühürleme tarihinden önce işyerinin kim tarafından kullanıldığı, sanığın işyerini hangi tarihte kiraladığı araştırılıp, gerektiğinde sanıktan önce söz konusu işyerini kullanan kişi veya kişilerin de CMK'nın 48. maddesi gözetilerek beyanlarının alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14826, Karar No: 2006/17872, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14826 E.  ,  2006/17872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca dosyanın incelenmesinde; 5018 ve 492 Sayılı Yasalar gereğince Orman Genel Müdürlüğünün harçtan muaf olduğu gerekçesi ile Orman Yönetiminden temyiz harcının alınmadığı gözlenmiştir.

5538 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile 5018 Sayılı yasaya ekli I sayılı cetvelde yapılan değişiklik sonucu ... II sayılı cetvele dahil edildiğinden ve belirtilen cetvelde sayılı kuruluşlar da harca tabi olduğundan ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

Ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/12/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35484, Karar No: 2018/1278, Tarih: 26.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/35484 E.  ,  2018/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.08.2016 tarihli ve 2014/177261 soruşturma, 2016/68090 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2016 tarihli ve 2016/4030 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10.10.2017 gün ve 94660652-105-34-9217-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2017 gün ve 2017/58993 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda, her ne kadar İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün İST-BLG-16-1694 uzmanlık numaralı raporuna göre mürekkep yazı yaşı tayinine ilişkin yeterli teknik imkan bulunmadığına yönelik rapor tanzim edilmiş ise de, müştekinin söz konusu evrakların imzalanması esnasında Erzurum’da bulunduğuna ilişkin iddiaları HTS kayıtlarından tespit edilmeden, keza belgelerin tek bir seferde dikkatinden kaçırılarak imzalatıldığı ve bu kapsamda sayfa numaralarının arka arkaya oluşu hususları araştırılmadan eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.09.2016 tarih ve 2016/4030 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1725, Karar No: 2013/4446, Tarih: 19.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1725 E.  ,  2013/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204. maddesi gereğince sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Hükmolunan cezanın süresine göre, sanık müdafiinin süresinden sonraki temyiz isteminin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarında, müdafii aracılığıyla 26.05.2011 tarihinde takibe koyduğu, borçlusu 14.06.1998 tarihinde vefat eden ... olan 28.05.1998 tanzim, 28.05.2008 ödeme günlü, 3.995.000 USD ve 2.000.000 USD bedelli iki adet bononun, elden verdiği borç nedeniyle müteveffa ... tarafından kendisine verildiğini belirtmesi, dosya içerisinde fotokopisi bulunan 29.05.1998 tarihli “Garanti Sözleşmesi” başlıklı belgede bu senetlerle birlikte beş ayrı senetten bahsedilmesi, diğer senetlerin daha önce şikayet ve dava konusu yapılıp, çok sayıda bilirkişi incelemesine tabi tutulmaları, katılan tarafın iddiaları ile savunmada ileri sürülen hususlar birlikte değerlendirilerek gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi amacıyla, Aydın Ticaret Odasının 11.01.2012 günlü cevabi yazısında, senetlerin borçlusu olarak görünen ... Metal San. ve Tic. A.Ş'nin 13041 sicil numarası ile Aydın Ticaret Odasına, 386 sicil numarası ile de Ticaret Sicil Memurluğuna 11.05.1999 tarihinde kaydolduğunun belirtilmiş olması da dikkate alınarak, adı geçen şirketin senetlerin tanzim tarihinde hangi Oda ve Ticaret Sicil Memurluğuna kayıtlı olduğu, senetlerin tanzim tarihinde şirketin ortak ve temsilcisinin kim ya da kimler olduğu, şirket tarafından kullanılan kaşenin, bu kaşe olup olmadığı hususlarının araştırılarak, suça konu senetlerin ön yüzündeki yazı, rakam, imzalar ile arka yüzlerindeki yazıların ve Garanti Sözleşmesindeki imzanın, müteveffanın eli ürünü olup olmadığının, senetlerin ve arka yüzlerindeki yazılar ile imzaların aynı anda, aynı kişi tarafından ve aynı kalemle yazılıp yazılmadığının Adli Tıp Kurumundan Fizik İhtisas Dairesinde yaptırılacak incelemeyle tespit ettirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7153, Karar No: 2018/1959, Tarih: 13.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7153 E.  ,  2018/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemini silahla gerçekleştirdiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması ve gerekçeli karada da "sanığın tabancası ile mağdurun ayağına doğru bir el ateş ettiği" şeklinde kabul edilmesi karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6345, Karar No: 2012/8197, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6345 E.  ,  2012/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... Gülgü'nün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin sanıklardan ... ile ilgili ... tarih ve ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda,

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, dosya içerisinde bulunan ve şikayete dayanak yapılan İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2009/26013 Esas sayılı icra takip dosyası örneğinden, ödeme emrinin borçlu şirkete tebliğine ilişkin tebligat parçasının bulunmaması nedeniyle, ödeme emrinin borçluya usulünce tebliğ edilip edilmediği, eş anlatımla takibin kesinleşip kesinleşmediği denetlenmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9070, Karar No: 2006/11306, Tarih: 29.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9070 E.  ,  2006/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2005
Yargıtay — Esas No: 2011/5304, Karar No: 2011/3164, Tarih: 18.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5304 E.  ,  2011/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm C. Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkan sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, C.Savcısının temyiz istemindeki ve tebliğnamedeki mahkemece sanığın savunması alınmaksızın beraat kararı verilmesi sebebiyle hükmün bozulmasını öneren düşünceye iştirak edilmemiş; ancak,

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 130 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 130 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2335, Karar No: 2018/4259, Tarih: 18.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2335 E.  ,  2018/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalının 20/08/2014 tarihinde 19.000 adet plastik kasayı davacıya teslim etmek üzere anlaşma yaptıklarını, buna ilişkin davalıya 3 adet çek verildiğini, ancak sözleşme gereğince davalının teslim etmesi gereken plastik kasaları teslim etmediğinden bir çekin müvekkiline iade edildiğini, 15/02/2015 tarihli çekin vadesinin de karşılıklı anlaşma ile 20/08/2015 tarihine uzatıldığını, ancak davalının tüm görüşmelere rağmen edimini yerine getirmediğini, ayrıca davalıya verilen 20/03/2015 tarihli 21.600,00 TL bedelli çeki icraya koymasının kuvvetli ihtimal bulunduğunu, bu nedenlerle müvekkilinin sözleşmeye rağmen teslim edilmeyen plastik kasaların karşılığı olan 21.600,00 TL miktarlı çekten dolayı borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı tarafın sözleşme konusu kasaların teslim edilmediğine ilişkin iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava çekten dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı davaya konu bir kısım çekleri davalıdan satın alınacak plastik kasalar nedeniyle verildiğini, kasaların teslim edilmemesi nedeniyle çeklerin bedelsiz kaldığını iddia etmektedir. Taraflar arasında imzalanan 20.08.2014 tarihli sözleşmede satın alınan mal bedeli, malın teslim tarihi ve ödemelerin çeklerle yapılacağı belirtilmiştir. Yine taraflar arasında devam eden ... .Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/43 Esas sayılı dosyasının 17.11.2015 tarihli celsesinde davalı ...’ın “ işyerimdeki ortağımla olan sıkıntılar nedeniyle ben kasaları teslim edemedim ancak yaklaşık 1-1 buçuk ay önce çekleri teslim ettim, ben çekleri kasa satışı için davacıdan almıştım, kasaları teslim edemeyince çekleri teslim ettim, ben çekleri tedbir almasını söylemiştim,çekleri tedbir aldı,bende iade ettim. (20.08.2014 tarihli sözleşmesini satıcı ... alıcı ... olan sözleşme gösterildi,soruldu) Sözleşme kasa satışına ilişkin bahsettiğim sözleşmedir, doğrudur, imza benimdir, çekler ... isimli bir arkadaşımdaydı, çekleri ondan teslim aldı, çekin birini ciro ettiğim kişiye ben ödedim,diğer ikisi ödeme işi gerçekleşmeden teslim edildi “ şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Taraflar arasındaki sözleşme ve davalının mahkemedeki ikrarı göz önüne alındığında çeklerin davalıya avans için verildiği, sözleşme konusu kasaların teslim edilmediği, dolayısıyla dava konusu çekin bedelsiz kaldığından davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.