muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13476, Karar No: 2017/2467, Tarih: 23.03.2017

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. 02.02.2016 tarihli Jandarma tarafından tutulan tutanak içeriğinde, dava dışı eski eşin kış aylarında çocuklarının yanında yaz aylarında ise ... Köyünde ikamet ettiği belirtilmiş olması karşısında, 26.01.2016 tarihli emniyet tarafından tutulan tutanakta ise davalı ve eski eşinin... Mah.'de bulunan adreslede birlikte oturdukları belirtilmiş olup tutanak içerikleri birbiri ile çelişmektedir. Davalı ve eski eşin nüfus kayıtları getirtilmiş ise de 2008 yılından itibaren adres değişikliğini gösterir kayıtlar getirtilmemiştir. Kurumca dinlenen tanık Muhtar.. ... mahkeme huzunda beyanında, davalının eski eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığını bilmediğini beyan etmiştir. Hal böyle olunca Nüfustan ve Seçimden davalı ve eski eşinin 2008 yılından itibaren adres kayıt sistemindeki adresleri ve oy kullanıp kullanmadıklarını gösterir şekilde seçmen kayıtları getirtilmeli, kayıtlı adreslerinde resen tanık araştırması yapılarak tespit edilcek yönetici,kapıcı,komşu ve esnaf dinlenilmeli yine ihbar dilekçesini veren ...dinlenerek birlikte yaşama olgusunu bilebilecek tanıklar butanıktan da sorulmalı ve dinlenmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2604, Karar No: 2023/9927, Tarih: 13.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2604 E.  ,  2023/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/2219 E., 2022/2529 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (8.) Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ek kararının şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama konusu suç yönünden şikayetçinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (8.) Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (8.) Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12741, Karar No: 2021/14726, Tarih: 24.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/12741 E.  ,  2021/14726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İnfaz Hakimliği kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilen sanık hakkında çıkarılan tebligatta iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiğine ilişkin şerh bulunmaması karşısında sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan Cumhuriyet Savcısının eksik araştırma yapıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2000, Karar No: 2020/10636, Tarih: 02.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2000 E.  ,  2020/10636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara da resmi birim fiyatları esasa alınıp yıpranma yapı da düşülmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendindeki (kararın kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılması ve kesinleşen karara göre hak sahiplerine ödenmesine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

b- Sonuna ayrı bir bent olarak (Alınması gereken 44,40-TL karar harcından, peşin harç 27,70-TL’nin mahsubu ile bakiye 16,70-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irat kaydına,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10812, Karar No: 2016/16321, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10812 E.  ,  2016/16321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 11/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 16.484.47 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13229, Karar No: 2011/17093, Tarih: 15.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/13229 E.  ,  2011/17093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2009 gün ve 2007/404-2009/397 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/07/2011 gün ve sayılı 2009/14010-2011/9032 kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ... Tic. A.Ş.'nin diğer davalı limited şirketin kurucusu olduklarını, davalı limited şirketin fiili ve hukuki olarak diğer davalı şirket ile bu şirketin ortakları tarafından yönetildiğini, şirketin kuruluş aşamasından beri müvekkillerine bilgi verilmediğini, zaman zaman müvekkillerinden imza alındığını, ortağı oldukları şirketin gelirinin son derece yüksek olmasına rağmen müvekkillerine bugüne kadar kar payı ödenmediğini, elde edilen tüm gelirin diğer davalı şirket ve ortakları tarafından kullanıldığını, müvekkiline bu amaçla verilen çekin ödenmediğini ve icra takibine konu olduğunu, dava dışı ...'nın davalı anonim şirket adına 14.07.2006 tarihli protokol ile müvekkilinden 100.000 USD aldığını, karşılığında anonim şirkette sahibi olduğu hissenin %10'unu müvekkiline devretmeyi taahhüt ettiğini, ancak bu taahhüdün de yerine getirilmediğini, müvekkilleri ile davalı ortak şirket yetkilileri arasında güven kalmadığını ileri sürerek, davalı anonim şirketin ortaklıktan çıkarılmasına, aksi halde diğer davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketlerin şirket kayıtları ile işlerini usulüne göre yürüttüklerini, davacılara gerekli bilgilerin verildiğini, ödemelerin zamanında yapıldığını, şirketin kuruluşundan bu yana davacıların iddia ettikleri hususlarla ilgili bir rahatsızlıklarını bildirmediklerini, TTK'nun 551. maddesindeki koşulların oluşmadığını, şirketin feshini gerektirecek haklı bir nedenin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketlerin şirket kayıtları ile işlerini usulüne göre yürüttüklerini, davacılara gerekli bilgilerin verildiğini, ödemelerin zamanında yapıldığını, şirketin kuruluşundan bu yana davacıların iddia ettikleri hususlarla ilgili bir rahatsızlıklarını bildirmediklerini, TTK'nun 551. maddesindeki koşulların oluşmadığını, şirketin feshini gerektirecek haklı bir nedenin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, feshi istenen şirkete ilişkin bir takım alacak ilişkileri nedeniyle davacılara verilen çekin icra takibine konulduğu, buna ilişkin davanın Şişli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görüldüğü, bunun yanı sıra davacıların iddialarını doğrular mahiyette tarihsiz protokol bulunduğu, dava dışı ...’nın 461.000 USD tutarındaki meblağı aldığına ilişkin yazı, davacılardan ...'nun gönderdiği ve taraflar arasındaki uyuşmazlıkları tespit eden ve çözüm yolları öneren e-posta mesajı, 23.06.2006 tarihli net cirodan davacılara %4 ödeme yapılacağına ve hesaplara ilişkin ayrıca görüşüleceğine yönelik metin, İsmail Kavurmacı tarafından 26.09.2006 tarihinde kaleme alınmış daha önce ... tarafından verilen sözlerin tutulmadığına ve davacıların bu yöndeki isteklerinin haklı olduğuna ilişkin metin, Said Kavurmacı tarafından kaleme alınan davacılara hitaben yazılmış bilhassa davalı anonim şirket ve onun pay sahibi ve yöneticilerinin, davacılara şirkete ilişkin bazı borçların ödenmesine yönelik yazılar ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında ciddi boyutta ticari sorunların olduğu sonucuna ulaşıldığı, bu hususların şirketin feshi için haklı neden oluşturduğu, somut olayda TTK'nun 551/3 hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davalı ... Tic. A.Ş. hakkındaki ortaklıktan çıkarma talebinin reddine, diğer davalı şirketin fesih ve tasfiyesine dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22340, Karar No: 2013/31390, Tarih: 03.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/22340 E.  ,  2013/31390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte ipotekli taşınmazı alacağa mahsuben satın alan ihale alıcısının, alacaklının  bankası olması nedeniyle KDV'den ve ayrıca damga vergisinden, tellaliye, tapu harçlarından muaf olduğunu belirterek söz konusu vergilerin alınmamasına dair taleplerinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptalini istediği, mahkemece vergiler yönünden yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine, tellaliye harcı yönünden kabulüne  karar verildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı İcra Müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığı, şikayet yoluyla, İcra Mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayeti inceleme istemin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4219, Karar No: 2011/11295, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4219 E.  ,  2011/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı konutta ayıplı işler bulunduğunu, bu nedenle konutunda ayrıca hasar meydana geldiğini ileri sürerek, 3.450 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalıdan satın aldığı ve tapuda devri yapılan konutta çatının usulüne uygun yapılmaması nedeniyle, akan sulardan dolayı duvarların ve yer döşemesinin hasarlandığı, dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacı gerek çatının onarılması, gerek duvarlarda ve yer döşemesinde meydana gelen hasarın giderilmesi için gereken 3.450 TL.nin tahsili talepli bu davayı açmıştır. Mahkemece, çatının onarımı için gereken 1.600 TL.ye hükmedildiği halde, duvarlarda ve yer döşemesinde bu yüzden meydana gelen hasar bedeli olan 1.850 TL.ye hükmedilmemiştir. Bu kalem isteğin de kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.