muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6570, Karar No: 2023/1688, Tarih: 20.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6570 E.  ,  2023/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1422 Esas, 2021/691 Karar

DAVA TARİHİ : 04.03.2016

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/79 E., 2019/21 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu (TMPK) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2007/61868 sayılı “...” markasının sahibi olduğunu, davalının 2014/70216 sayılı “...” ibareli markanın tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının nihai olarak 29.12.2015 tarih ve 2015-M-12747 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa başvuru markasının müvekkilinin markası ile ilişkilendirme ihtimaline sebep olacak derecede benzer bulunduğunu, taraf markalarının birinci ve ikinci hecelerinin aynı, yine üçüncü hecenin ilk harfinin aynı olduğunu, son iki harfteki farklılığın bütünsel benzerliği ortadan kaldırmayacağını, "..." ibaresinin sonundaki “OL” ibaresinin ayırt edici niteliğinin zayıf olduğunu, bu ibarenin "..." aktif maddesine gönderme yaptığını, bu aktif maddeyi içeren markaların sonunda “OL” ibaresinin kullanıldığını, "..." markasının kardiyovasküler ilaçlar üzerinde kullanıldığını, “AM” unsurunun ise "..." aktif maddesine gönderme yaptığını, "..." ibaresinin herhangi bir aktif maddeye gönderme yapmadığını, dolayısıyla markaların ortak “...” unsuru ve “OL” ve “AM” şeklindeki iki harfli aktif maddeye gönderme yapan ek unsurlardan oluştuğunu, markaların düşünsel bakış açısı yönünden benzer olduklarını, markaların 05 inci sınıfta benzer emtiaları kapsadıklarını ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2014/70216 sayılı ... markasının, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda davacıya ait “...” markasının tescil kapsamındaki 05 inci emtia sınıfında yer alan “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler Tıbbi ve veterinerlik amaçlı olan diyetetik maddeler, tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, tıbbi amaçlı deterjanlar..” emtiaları yönünden iltibas ihtimalinin ilgili tüketici kitlesinin niteliği göz önüne alındığında mevcut olmadığı, ancak “Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. besin takviyeleri, Tıbbi ve veterinerlik amaçlı olmayan diyetetik maddeler, zayıflatıcı ürünler, bebek mamaları, İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri.” emtiaları yönünden tüketici kitlesinin niteliği nispeten değişeceğinden işaretler arasındaki benzerliklerin iltibas ihtimalinin mevcut olabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 29.12.2015 tarih 2015-M-12747 sayılı kararının kısmen zararlı bitkileri hayvanları ve mantarları imha edici maddeler besin takviyeleri tıbbi ve veterinerlik amaçlı olmayan diyetetik maddeler zayıflatıcı ürünler bebek mamaları insan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar havayı tazeleyici kokular dezenfektanlar antiseptikler (mikrop öldürücüler) kağıt ve tekstilden mamül çocuk bezleri yönünden iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlüğe ilişkin fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın tümden kabulünün gerektiğini, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davanın tümden reddinin gerektiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın tümden kabulünün gerektiğini, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davanın tümden reddinin gerektiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve taraf markalarının 05 inci sınıfının sadece "ilaçlar" mallarına ilişkin olmadığı, her iki taraf markalarının emtia listelerinin kapsamında da 05 inci sınıftaki diğer malların bulunduğu, mahkemece bu konuda görüşüne başvurulan ve aralarında eczacılık ve farmasötik kimya bölümlerinden öğretim üyelerinin olduğu bilirkişi heyet raporunda belirtilen mallar yönünden, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizliğin olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı TPMK vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Türk Patent vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekili ve davalı TPMK vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/168, Karar No: 2015/10828, Tarih: 22.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/168 E.  ,  2015/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede, imzaya itiraz ettiği, mahkemece çek aslının bulunmadığı,imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda fotokopi üzerinden inceleme yapılamayacağı, uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.İİK'nun 170/3.maddesinde; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir" düzenlemesine yer verilmiş olmakla, senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir(HGK.nun 26.4.2006 tarih 2006/12-259 E, 2006/231 K sayılı kararı). Bu konuda borçluya süre verilerek sonuca gidilemez. Medeni Kanun'un 6. maddesine göre; taraflardan her biri iddiasını ispata mecburdur. Somut olayda, icra takibinin dayanağının ... Bankası AŞ. Samsun şubesi tarafından aslı gibidir onaylı çek sureti olduğu, anılan bankada yapılan araştırmalara karşın çek aslının bulunamadığı ve çek aslı temin edilemediğinden imza incelemesi yapılamadığı anlaşılmıştır.Yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılamaz. “imzaya itirazda ispat külfeti alacaklıya aittir”(HGK'nun 26.04.2006 tarih, 2006/12-223 E.-2006/235 K.). Diğer bir deyişle, alacaklı, takip dayanağı çekte borçluya atfen atılı imzanın onun eli ürünü olduğunu, itiraz halinde ispat etmek zorundadır. Çek aslı ibraz edilemiyorsa bu halde uyuşmazlığın çözümü dar yetkili mahkemenin görevi dışında kalıp yargılamayı gerektirir. Bu durumda ispat yükünün gereği gibi yerine getirilmediğinden ve imzanın borçluya ait olduğu hususu alacaklı tarafından kanıtlanamadığından itirazın kabulüne karar verilmelidir. Takip başlatılırken çek aslının alacaklı tarafça sunulması gerekir.Alacaklı çek aslının istenmesi halinde her zaman ibraz etmekle yükümlüdür. Bu durumda çek aslının bulunamaması halinde sorumluluk alacaklıdadır. O halde mahkemece senet aslı bulunamadığı için imza incelemesi yapılamayacağı yönünde karar doğru ise de itiraz eden borçlu yönünden itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken imzaya itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ:Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5322, Karar No: 2020/1683, Tarih: 18.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5322 E.  ,  2020/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki çekici ve ona bağlı yarı römorkla karlı havada iki yönlü yolda seyir halinde iken sola doğru viraja hızlı girmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek sol taraftaki banket dışındaki ihata duvarına çarpıp savrularak karşı istikametten gelen katılanların içinde olduğu otomobilin üzerine devrilmesi şeklinde meydana gelen ve katılan ...'nin hayati tehlike geçirecek ve vücudunda orta derce kırık meydana gelecek şekilde, katılanlar ... ve ...n ise vücutlarında orta derecede kırık meydana gelecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu üç kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yolun buzlu olması nedeniyle kazanın meydana geldiği, kusurunun olmadığı, katılanların hafif sıyrıklarla kazadan kurtuldukları, ağır yaralanmadıkları, cezanın ertelenmesi, lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün C nolu bendinin 5 nolu paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 5 ay 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 175 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 3.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28102, Karar No: 2014/28367, Tarih: 29.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/28102 E.  ,  2014/28367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacakları olan kıdem tazminatı, ücret, ikramiye, ilave tediye ve sosyal yardım alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.03.2014 gün ve 2012/16368 Esas, 2014/9903 Karar sayılı kararı ile “Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği, 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerektiğini düzenlediği, buna göre davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile... Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerektiği, davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlediği, davalı ... tarafından yapılan bu işlemin 5747 Sayılı Kanuna uygun olduğu, davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından ... 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararların Dairemizce onandığı (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.), mahkemece davacının fark ücret, sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının reddi gerekirken kabulünün isabetsiz olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 11 ve Anayasa’nın 90. Maddesi uyarınca dernek kurma ve toplu iş sözleşmesi yapma özgürlüğü bulunduğu, 5747 sayılı Yasa'nın geçici 2/5. maddesinin Türkiye'nin imzalayıp onayladığı İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 11. maddesinde düzenlenen toplu iş sözleşmesi özerkliği için gerekli kollektif haklardan olan sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkına aykırı olduğu; Anayasa'nın 90. maddesindeki düzenleme göz önünde bulundurulduğunda, 5747 sayılı Yasa'nın geçici 2/5. maddesinin uygulanmaması gerektiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin “Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği, 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerektiğini düzenlediği, buna göre davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile....Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerektiği, davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlediği, davalı ... tarafından yapılan bu işlemin 5747 Sayılı Kanuna uygun olduğu, davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından ... 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararların Dairemizce onandığı (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.), mahkemece davacının fark ücret, sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının reddi gerekirken kabulünün isabetsiz olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup ilgili direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından ve ayrıca hükmün 5747 sayılı yasadaki düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olup olmadığı, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklere ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 11. Maddesinin Anayasa’nın 90. Maddesi uyarınca iç hukuk kuralına üstün tutulup tutulmayacağının Hukuk Genel Kurulu tarafından değerlendirilmesi isabetli olacağından temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.