muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38718, Karar No: 2015/32928, Tarih: 11.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38718 E.  ,  2015/32928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/70-2014/188

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının taşınmaz satın almak istemesi sebebi ile taşınmazları gösterdiğini, 26/05/2012 tarihinde 400.000,00 TL bedel konusunda anlaşarak yer gösterme sözleşmesi düzenlendiğini; ancak kendisinin devre dışı bırakılarak, sözleşmeye konu taşınmazları davalının mal sahibinden satın aldığını, sözleşmeye aykırı hareket etmesi sebebi ile kararlaştırılan % 6 komisyon ücretinin tahsili amacı ile başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, ancak belgenin sadece yer göstermeden ibaret olduğunu, satıcının emlakçının aracılığını kabul etmediğini beyan ettiğini, davacının satışta bir rolü olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Burhaniye İcra müdürlüğünün 2012/3154 esas sayılı dosyasındaki davalı itirazının 10.400,00 TL asıl alacak üzerinden iptaline, takibin bu kısım yönünden devamına fazlaya ilişkin talebin reddine, şartlar oluşmadığından tarafların icra inkar tazminatı taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kendisinin saf dışı bırakılarak, 25.06.2012 tarihli sözleşmeye konu taşınmazların davacı tarafından satın alındığını ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan bedelin tahsili amacı ile başlattığı takibe yapılan haksız itirazın iptalini istemiş, davalı ise davacının satışta bir rolü olmadığını, sadece yer göstermeden dolayı ücret talep edilemiyeceğini savunmuştur. Mahkemece; davacının yer göstermek suretiyle satış işlemine aracılık etmiş olması ve yer gösterme belgesinde de sahibinden satın alınması halinde dahi ilk gösteren olarak, davalının komisyon ödemeyi kabul etmesi nedeniyle davacının komisyon ücretini istemeye hak kazandığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Sözleşmede taşınmazın değeri belirtilmemiş olup hukuki işlemin değeri itibariyle de tanıkla ispatı da olanaklı değildir. Bu nedenle taşınmazların tapudaki satış bedelleri üzerinden % 3 komisyon ücretinin hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 180,00 TL harcın istek halinde iadesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12217, Karar No: 2019/14945, Tarih: 12.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/12217 E.  ,  2019/14945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Kale (Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2017 tarihli ve 2017/162776 soruşturma, 2017/16531 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler .... San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki dosyanın suç yeri bakımından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kale (Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/01/2019 tarihli ve 2017/981 soruşturma, 2019/4 sayılı yetkisizlik kararı üzerine Kale(Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 12/02/2019 tarihli ve 2019/405 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/17234 esas, 2018/7256 karar sayılı ilâmında yer alan "....yetkili yerin harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer olduğu dikkate alındığında, merciince İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu...kanun yararına bozma istemine atfen...BOZULMASINA..." şeklindeki açıklama karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin Ziraat Bankasına ait kartı kullandığını, 11/10/2017 tarihinde Facebook kullanırken reklam niteliğindeki "E-banka kullanarak Iphone X sahibi olabilirsiniz." şeklindeki reklamı tıkladığını, bilgi ve rızasına aykırı olarak kart bilgilerinin kullanıldığı olayla ilgili başka bir hesaba 722,91 TL para çıkışının olduğunu, izni ve rızası dışında yapılan işlemden dolayı şikâyetçi olduğunu iddia ettiği somut olayda, Ziraat Bankasından gelen cevâbi yazıdan müştekiye ait .... IBAN numaralı hesaptan 11.10.2017 tarihinde 722,91 TL'nin 2145412 esasta kayıtlı .... Caddesi .... Caddesi No:9-B/19 .... adresinde .... San. Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı aboneliğin 2017-09 dönem borcunun Ankara Büyükşehir Belediyesi Aski Genel Müdürlüğünden ödendiği anlaşıldığından, suç yerinin harcamanın yapıldığı yer olan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.04.2019 gün ve 3546 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2019 gün ve 2019/40183 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin, yetkili Cumhuriyet Başsavcılığı’nın belirlenmesine ilişkin Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.02.2019 tarih ve 2019/405 değişik iş sayılı kararına yönelik olması karşısında, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 30.01.2019 gün ve 2019/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İş bölümüne ilişkin ortak hükümlerin, 6 ve 8. fıkraları uyarınca kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek (5.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 12.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/450, Karar No: 2025/3540, Tarih: 02.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/450 E.  ,  2025/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği

SAYISI : 2023/6475 (E), 2023/6899 (K)

İNCELEME KONUSU KARAR : Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet suçundan Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/480 Esas, 2022/652 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına hükümlü ...'nun, bu cezasının infazı sırasında, 24.04.2023 tarihinde Covid-19 iznine ayrılmasını takiben 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Denizli 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/6574 Esas, 2023/6590 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Fethiye İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/6475 Esas, 2023/6899 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-48-10720-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve 2025/10046 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve 2025/10046 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.04.2023 tarihli ve 2021/7-10779 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/480 Esas, 2022/652 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasının infazına 20.04.2023 tarihinde başlandığı, koşullu salıverilme tarihinin 05.07.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 05.07.2024 olduğu,

Hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Denizli 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği,

Hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, Covid-19 izninde olan hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Denizli 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği,

Her ne kadar Fethiye İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/6475 sayılı kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına dair Denizli 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/6574 Esas, 2023/6590 Karar sayılı kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın dosya içerisinde bulunmadığı,

Hükümlünün Covid-19 kapsamında izinli iken, Denizli 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bu kararın hükümlüye tebliğ edilmesinde zaruret bulunmasına rağmen usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, dolayısıyla hükümlü hakkında itiraza tabi olarak verilen denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmediği nazara alındığında, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanılamayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 24.04.2023 tarihli ve 2023/7-10779 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 20.04.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartılan ve şartla tahliye tarihi 05.07.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/6574 Esas, 2023/6590 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 25.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının tebliğine ilişkin evrakların getirtilerek incelenmesi gerektiği gibi Bozkurt Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen "Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin" yabancı ülke vatandaşı olan hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, gönderilen mesajın içeriği değerlendirilmek suretiyle hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme sonucu verilen İnfaz hakimliği kararı Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Fethiye İnfaz Hâkimliğince verilen 21.09.2023 tarihli ve 2023/6475 Esas, 2023/6899 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4124, Karar No: 2016/1259, Tarih: 26.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/4124 E.  ,  2016/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/99381

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2009/915 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanıklar haklarında 4733 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince verilen Mahkumiyet kararlarının temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkların yapılan istihbari çalışmalar neticesinde kaçak içki üretimi ile uğraştıklarının öğrenilmesi üzerine 20.05.2009 günü SCM nin arama kararı doğrultusunda Emniyet görevlilerince sanıklar B.. K.. ve İ.. İ..’in evinde, sanık U.. G..’nun ise iş yerinde yapılan aramalar sonucu pek çok boş içki şişesi, şişe kapama makinası ile içki yapımında kullanılan kimyasal maddelerin ele geçtiği, ele geçen eşyaların niteliği ve olayın oluş şekli nazara alındığında, 4733 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesinde belirtilen alkollü içki üretmek üzere fabrika, tesis veya imalathane kurmak için gereken yeterlilikte olmadığı, eylemin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi kapsamında da değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

II- Sanıkların haklarında 4733 sayılı yasanın 8/3 maddesi gereğince verilen Mahkumiyet kararlarının temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

Yukarıda anlatılan arama sonrasında aynı gün telefon ile yapılan ihbar da ismini vermeyen bir kişi, sahte rakı olayı ile ilgili askerlik şubesinin karşısındaki trafonun yanına sanıkların poşet içerisinde sahte bandrolleri atıp kaçtılarını bildirmesi sonucunda maliye memurlarınca sicya mobil cihazı ile yapılan kontroller de sahte olduğu anlaşılan 850 adet Tekel bandrolü ele geçirildiği ancak; sanıkların tüm aşamalarda suçlamayı inkar ettikleri, suça konu bandrollerin suça konu yere sanıklar tarafından atıldığına ilişkin herhangibir tanık ve delilin bulunmadığı, ihbar eden kişinin kişinin kimliğinin belli olmadığı böylece sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair inkara yönelik savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeterli, somut, kesin delil bulunmadığı gözetilerek delil yetersizliğinden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5449, Karar No: 2014/6254, Tarih: 16.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5449 E.  ,  2014/6254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : ... 5237 sayılı TCK'nun 81, 35, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

5237 sayılı TCK'nun 106/1,50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 6 taksitli 3600 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına.

... 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-son, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

... 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 53/1-2, 58, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

... 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 53/1-2, 58, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

... 237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 53/1-2, 62/1, maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

... 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a, 43/1-2, 53/1-2, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 -Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik silahlı tehdit suçundan hüküm kurulmamış ise de; bu konuda mahalinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın diğer sanıklar ile fikir ve irade birliği içeresinde sopa ve bıçakla vurmak sureti ile karaciğer yaralanmasına, yaşamsal tehlike geçirmesine, sol ön koldaki birden fazla sinir kesisi nedeni ile işlev zayıflaması niteliğinde fonksiyonel kısıtlığa neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza yerine 12 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanıklar ..., ..., ...'un mağdur ...'a yönelik eylemlerinin ve sanık ...'in eyleminin sübutu kabul, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ile diğer sanıklar yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan, sanıklar müdafiinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, sübuta, silah nedeni ile artırım yapılamayacağına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, sanık ... yönünden şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;