muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/420, Karar No: 2023/8473, Tarih: 05.10.2023

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Rize ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada 31 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

3. Tespit edilen bedelin, dava konusu taşınmazın aynı ihtilaflı olduğundan Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/430 Esas, sayılı dosyasında verilen karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmişse de, bahsi geçen dosyada davacılar ..., ... ve ... tarafından 876 ada 31 ve 35 numaralı parsellerin intikalden önceki malik olan ...’in mirasçılarından oldukları gerekçesiyle tapu malikleri aleyhine tapu iptali ve tescil davası açtıkları, 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, ilgili dava dosyası getirtilip, ihtilafın tarafları ile bu davanın davalılarından farklı olan kişilere aynı Kanun'un 10 uncu maddesi uyarınca tebligat yapılıp taraf teşkili sağlandıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ilişkim hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi de bozmayı gerektirir.

4. Kabule göre de; Mahkemece verilen 07.11.2017 tarihli ve 2016/273 Esas ve 2017/318 Karar sayılı hükme esas bilirkişi raporunda metrekare birim bedelinin 973,74 TL olarak belirlendiği, bu kararı sadece idarenin istinaf ettiği anlaşıldığından, idare yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin metrekare birim bedelini 976,05 TL belirleyen rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının sair hususlar incelenmeksizin bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1757, Karar No: 2012/7940, Tarih: 16.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1757 E.  ,  2012/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2010 tarih ve 2008/2727-2010/2031 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline yangın poliçesi ile sigortalı bulunan Esenler Otomotiv Mobilya Dek. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. iş yerinde 24.06.2008 günü davalı kuruma ait şehir şebeke hattından patlayan suların sızması sonucu hasar meydana geldiğini, meydana gelen hasar sebebiyle müvekkilinin sigortalısına 3.487,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek 3.487,00 TL hasar bedelinin 23.09.2008 tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasarın müvekkili idarenin kusurundan meydana gelmediğini savunarak davanını reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın sigortalı işyerinin bulunduğu sokaktan geçen ASKİ'ye ait ana içme suyu borusunun patlaması ve suların iş yerinin bodrum katına dolması sonucu oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.487,00 TL'nın ödeme tarihi olan 23.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 189,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1678, Karar No: 2016/680, Tarih: 11.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/1678 E.  ,  2016/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma, sanık ... hakkında

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, sanıklar ... ve ... hakkında

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inaç ve takdirine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın uyuşturucu madde temin ettiği diğer sanıklar ... ve ... ele geçirilen 88 adet hap ve iki adet sarma sigaranın, uyuşturucu veya uyarıcı madde içerip içermediğine ilişkin uzman bir kurum veya kuruluşa bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uzmanlıkları belirtilmeyen iki polis memuru tarafından kimyasal analiz yapılmaksızın düzenlenen 14/02/2006 tarihli “ön ekspertiz raporu” başlıklı belgeye dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sanık ...'in, tekerrüre esas alınan mahkûmiyeti ile ilgili suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olması nedeniyle bu ilamın, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesi:

Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

B-Sanıklar ... ve ... hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesi:

Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikları suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanıklar bu suçu, daha önce işledikları suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 11/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12670, Karar No: 2020/6640, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12670 E.  ,  2020/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturalarn, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suç tarihlerinin 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme yönünden en aleyhe kabul ile 31.12.2007, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en aleyhe kabul ile 31.12.2008, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en aleyhe kabul ile 31.12.2009, 2010 yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise 2007 yılı Ağustos ayından sonra herhangi bir KDV beyannamesi verilmemesi, dosya kapsamı ve Ba-Bs analizinde de 2010 Mayıs ayından sonra sahte fatura düzenlendiğine dair herhangi bir tespitin bulunmaması nedeniyle, en aleyhe kabulle 31/05/2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, 21/02/2012 tarihli Vergi Suçu Raporuna atıf yapılmak suretiyle düzenlenen 12.04.2012 tarihli iddianamede sanık hakkında "2007-2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden ve zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın ve hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış: 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında. Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde açıklanan sebepler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 09/11/2020 talihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4984, Karar No: 2015/13286, Tarih: 09.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4984 E.  ,  2015/13286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2009/661-2014/388

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2014 gün ve 2009/661-2014/388 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar elektronik olarak okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HUMK.md.445) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksiklerin tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise, hem elektronik ortamda hem fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7913, Karar No: 2014/7411, Tarih: 09.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7913 E.  ,  2014/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/383-2012/41

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın alkollü kullanılması sırasında meydana gelen kazada hayatını kaybeden kişinin yakınlarına tazminat ödendiğini ileri sürerek ödenen 27.814,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMSS sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4-d bendinde sürücüsünün alkollü olmasının etkisi ile neden olduğu kaza sonrasında gerçekleşen zarar nedeni ile sigortacının hak sahiplerine yaptığı ödemenin sigortalı araç işleteninden rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki, rücu koşulunun oluşması için alkolün münhasıran kazaya neden olması gerekir.

Somut olayda, araç lastiğinin patlamasının kazaya neden olduğu iddia edilmektedir. Bu halde iddia, tanık beyanı ve ceza dosyası içeriğine göre kazanın meydana gelmesinde araç lastiği patlamasının etken olup olmadığı konusunda nöroloji uzmanı ve trafik alanında uzman bilirkişilerin yer aldığı heyetten yeni bir bilirkişi raporu alınarak, kazanın meydana gelmesinde sürücünün alkollü olmasının münhasıran kazaya etken olup olmadığı yeniden değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 9.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2242, Karar No: 2012/4699, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2242 E.  ,  2012/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA CEZA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ..., ... ile ... 'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığı, sanık adına çıkartılan ödeme emrinin 23/10/2008 tarihinde adreste bulunamama nedeniyle iade edildiği ve sanığa yeniden ödeme emri tebliğ edilmediği bu haliyle hakkında geçerli ve kesinleşmiş bir icra takibinin bulunmadığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK'nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ile ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda sanıkların borçlu ticaret şirketinin yetkili temsilcileri olup olmadıkları şirketin kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan sorularak, borçlu şirketin kayıtlı adresinde ticari faaliyetine devam edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin sürdürülüp sürdürülmediği öğrenilerek, varsa buna ilişkin ilgili beyannameler de getirtilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3- Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve atılı suçu ve tarafları aynı olan Konya 2. İcra Mahkemesinin 30/05/2011 tarih ve 2011/91 Esas, 2011/267 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç olup olmadığı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48, Karar No: 2009/53, Tarih: 10.03.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/9-48 E.  ,  2009/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :17430

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Sanık A.. B..’ın tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme ve yarala¬maya neden olmak suçundan, 765 sayılı TCY’nın 455/2-son ve 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 333 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının 647 sayılı Yasa¬nın 4. maddesi gereğince günlüğü 9 YTL’den paraya çevrilip doğrudan hükmedilen adli para cezasıyla 72. maddesi uyarınca içtiması suretiyle 14.013 YTL adli para cezasıyla cezalan¬dırılmasına ve bu cezanın 20 eşit taksitte ödenmek üzere taksitlendirilmesine, hakkında 40. maddenin uygulanmasına, 2918 sayılı Yasanın 118/5. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.09.2006 gün ve 211-188 sayılı hüküm,

Sanık A.. müdafii tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 31.03.2008 gün ve 4414-2819 sayı ile;

“Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nun 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,” isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesince 04.11.2008 gün ve 179-351 sayı ile;

“CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için hürriyeti bağlayıcı cezanın 2 yıl veya daha az süreli olmasının gerektiği, CMK’nun 231/7. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde cezanın seçenek yaptırımlara dönüştürülemeyeceği, temel cezanın 5 yıl hapis olarak belirlenmesi, 59/2. maddenin uygulanmasıyla bulunan cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası olması nedeniyle bu miktar ceza için CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı,” gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “bozma” istemli 16.02.2009 gün ve 17430 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gön¬derilen dosya, Ceza Genel Kurulunca incelenmiş, aşağıda belirtilen gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında taksirli suçtan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin taksirli suçlardan hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın uzun süreli de olsa paraya çevrilebileceğine ilişkin hükmü uyarınca, adli para cezasına çevrilme¬sine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuş¬mazlık, tak¬sirli suçlarda, adli para cezasına çevrilen iki yıldan fazla hapis cezaları yönün¬den hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceği, noktasında toplanmak¬tadır.