muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7856, Karar No: 2019/2967, Tarih: 14.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7856 E.  ,  2019/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 54.363,70 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel

Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu, hükme esas almaya elverişli bir rapor değildir.

Bu durumda mahkemece; davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve davacının talep edebileceği tazminat miktarının bu doğrultuda hesaplanması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26374, Karar No: 2019/37320, Tarih: 19.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/26374 E.  ,  2019/37320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen 14/11/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmadığı, askıda olduğundan müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği, bu haliyle infazı mümkün bulunmadığı, bu nedenle açıklanan hükümde iddianamede müsaderesi talep edilen davaya konu eşya ve nakil aracı hakkında denetime ve infaza olanak verecek biçimde yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilerek mahallinde bu hususta her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmekle;

1. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Dava konusu eşya ve nakil aracı hususunda yeniden hüküm kurulması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 4. bendindeki ''5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. maddesi" ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere "TCK'nun 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

3. Hükümden dava konusu eşya ve nakil aracı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin bölümün çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11285, Karar No: 2010/1161, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11285 E.  ,  2010/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde küçük ...'un anne adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... ...)'e gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edildiği ancak yapılan bu tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Dosyanın incelenmesinde davalı ... (Arkçı)'e dava dilekçesi tebligatının iade edilmesi üzerine mahkemece 2.Aile Mahkemesinin 2004/64 Esas sayılı dosyasındaki vekaletnamede bulunan adresine 35.maddeye göre tebligat yoluna başvurulmasına karar verilmiş ise de davalı ...'nin ilgili dosyada vekaletnamesinin olmadığı gibi o dosyada da adına çıkartılan tebligatın iade edildiği, davaya dahil edilmeden mahkemece görevsizlik kararı verildiği dolayısıyla davalıya usulüne uygun yapılmış bir tebligatın olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı ...'nin adresi araştırılarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası ve Tüzüğüne uygun biçimde tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13423, Karar No: 2010/3705, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13423 E.  ,  2010/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 7.Asliye Ticaret Mahkemesi

302-218

KARAR

Türk Ticaret Kanununun, 4. maddesinin 6. fıkrasında bulunan, “...tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bankalar ve ödünç para verme işleri kanunlarında tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.” Hükmü gereğince, davacılar ile 90 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yasal olarak ikrazatçılık işlemleriyle uğraşan davalı arasındaki “ikrazatçılık sözleşmesinden” kaynaklanan “menfi tespit” istemine ilişkin davanın “mutlak ticari dava” niteliğinde olmasına göre, uyuşmazlığın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki aynı Daire tarafından da görevsizlik kararı verildiğinden, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/1519, Karar No: 2011/2067, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1519 E.  ,  2011/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 112 ada 16 parsel sayılı 343,21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı, 1936 yılı umumi tahririnde Hazine adına kayıtlı bulunduğu ve Hazine'ye ait yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olmadığı mahkemece toplanıp, değerlendirilen delillerle belirlenmiş olup, davacı Hazine’nin bu yöne değinen sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, kadastro tespitine herhangi bir kayıt ve belge esas alınmayan taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve davalı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; sınırında bulunan 112 ada 14 parsel sayılı taşınmaz da aynı nedenle dava konusu olduğu ve 112 ada 15 sayılı mera parseline komşu bulundukları halde taşınmazın meradan açılıp açılmadığı konusunda yeterli araştırma yapılmamış olduğu gibi, sınırındaki dere ile arasında kot farkı bulunup bulunmadığı, taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığı hususunda da jeolog bilirkişiden ayrıntılı rapor alınmamış olması nedeniyle, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için taşınmazın bulunduğu yerde varsa mera tahsis kararı, ekleri ve haritaları ile çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin ve çekişmeli taşınmazın kuzeyindeki yoldan sonra gelen taşınmazların onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu ve jeolog bilirkişi katılımıyla, yeniden keşif yapılmalı, varsa mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, mera tahsisi yapılmamış ise davaya konu taşınmazın, komşu ve aynı nedenle davalı bulunan 112 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ve bu taşınmazın sınırında bulunan 112 ada 15 sayılı mera parselinin öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı araştırılmalı, mahkemenin taşınmazın niteliği ve mera parseline göre konumu hakkındaki ayrıntılı gözlemi tutanağa ./..

2011/1519-2067 Sh:2

geçirilmeli, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera veya dere yatağı olup olmadığı, imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise, ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı, komşu aynı ada 14 parsel ile mera parseli ve çekişmeli taşınmaz arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanların tutanaktaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek beyanlar arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı, davaya konu taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönler itibarı ile komşu parsellerden nasıl ayrıldığını açıklayan nitelikte, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı ve çekişmeli taşınmaz ile komşu parsellerin konumlarını yan kesit krokisi ile gösterip açıklayan rapor ve harita düzenlettirilmeli, jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmaz ile sınırındaki dere arasındaki kot farkını ve taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığını belirten rapor alınmalı, çevredeki parsellerden aynı nedenle davalı bulunan parsellerden biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği göz önüne alınarak aynı nitelikteki davaların birleştirilmesine gerek olup olmadığı üzerinde durulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/10330, Karar No: 2025/2251, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10330 E.  ,  2025/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/50 Esas, 2021/89 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.11.2020 Tarihli ve 2019/877 Esas, 2020/592 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, hem davalıların yerleşim yerinin, hem haksız fiilin meydana geldiği yerin hem de haksız fiilden zarar gördüğü ileri sürülen davacıların yerleşim yerinin İnegöl olduğu , davalı tarafça da süresinde yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.2021 Tarihli ve 2021/50 Esas, 2021/89 Karar Sayılı Kararı

Haksız fiilden doğan davalarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 6 ncı ve 16 ncı maddelerindeki yetki kuralları birlikte değerlendirildiğinde, Kanun koyucu haksız fiile dayalı olarak açılan tazminat davalarında davacıya/davacılara madde 16' da da görüleceği üzere davasını-davalarını açabilecekleri yer mahkemesi hususunda geniş bir serbesti tanımış olup, bu anlamda yetkisizlik kararı verilen mahkemece "...hem de haksız fiilden zarar gördüğü ileri sürülen davacıların yerleşim yeri İnegöl'dür..." şeklindeki davacının-davacıların irade serbestinin engeller, soyut gerekçeli ve davacının-davacıların davanın açıldığı İstanbul Mahkemeleri' ni özel yetki kuralı ile seçtiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. Dosya kapsamından kazanın İnegöl ilçesinde meydana geldiği, davalıların yerleşim yerinin İnegöl olduğu, zarar gören davacının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin ise İnegöl olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, yetkisiz İstanbul Anadolu Mahkemelerinde davacının dava açtığı tespit edilmektedir. Hal böyle olunca seçme hakkı davalı tarafa geçmiş ve davalı tarafça da süresinde ve usulüne uygun olarak İnegöl Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27508, Karar No: 2015/38107, Tarih: 18.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27508 E.  ,  2015/38107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/330608

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/561 (E) ve 2011/57 (K)

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan S.. K..’in, sanıklara yükletilen hakaret suçuna suçlarının zarar göreni olmadığı ve katılan sıfatının, bu suçları kapsamadığı anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca S.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan S.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28261, Karar No: 2012/31435, Tarih: 19.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/28261 E.  ,  2012/31435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davadan haberdar edildiği halde sanık hakkında açılmış bulunan kamu davasına katılma isteğinde bulunmamış ve böylece katılan sıfatını almamış olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 19.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5029, Karar No: 2008/1908, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5029 E.  ,  2008/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek sigortalısına ödenen 34.202 YTL'nın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıya ilanen tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 28.491.75 YTL'nın 08.04.2005 (ödeme) tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalının Trafik tescil şube müdürlüğü tarafından bildirilen adresine TK'nun 35. maddesine göre tebliğat yapılmadan davalıya ilanen tebligat yapılmıştır. Karar ve temyiz dilekçesi ise bildirilen adreste davalıya tebliğ edilmiştir.

Usulsüz tebligata rağmen davaya devamla, davalının savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nederlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükümn BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 14.04.2008 tarihinden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2699, Karar No: 2019/4317, Tarih: 14.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2699 E.  ,  2019/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : Sanık ...'un tasarlayarak ...'yi öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına dair İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/39 esas, 2018/185 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’ye yönelik tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Sanığın akıl hastası olup olmadığı hususu ile ilgili olarak, İstanbul Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesinden alınan 18/01/2017 tarihli rapor ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden ve 4. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan raporlar arasında çelişki bulunduğundan, sanığın, Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek, muayenesi yapıldıktan sonra, Adli Tıp Üst Kurulundan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.