muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12378, Karar No: 2019/15683, Tarih: 04.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/12378 E.  ,  2019/15683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kural olarak dava hakkı, o hakkın sahibi olan kimseye aittir. 6100 sayılı HMK'nın 71. maddesinde, dava açmaya ehil olan kişinin bir başka ifadeyle dava ehliyeti bulunan kişinin davasını bizzat yahut atayacağı vekil aracılığıyla açabileceği ve takip edeceği hüküm altına alınmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanununu 35/1. maddesine göre, mahkeme hakem veya yargı yetkisini haiz bulunan diğer organlar huzurunda gerçek ve tüzel kişilere ait hakları dava etmek ve savunmak, adli işlemleri takip etmek, bu işleme ait bütün evrakı düzenlemek, yalnız baroda yazılı avukatlara aittir.

İcra hukukunda ileri sürülen itiraz ve şikayetler adli bir işlem olup, borçlunun vekil aracılığıyla itiraz etmek istemesi halinde, Avukatlık Kanunu'nun 35. maddesine göre yalnız baroda yazılı avukatlar aracılığıyla bu hakkını kullanması gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 114. maddesinde dava şartları düzenlenmiş olup, maddenin 1.fıkrasının (e) bendinde; “dava takip yetkisine sahip olunması”na yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 115/1 ve 115/2. maddesinde de; “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, borçlu...r tarafından avukat sıfatı bulunmayan eşi ...’e emekli maaşı alımı ve telefon devri konusunda vekaletname verilmiştir.

...’in, borçlu...r adına dava açma konusunda vekalet ehliyeti bulunmadığından...r adına icra mahkemesinde şikayette bulunma, borca ve imzaya itiraz etme yetkisi yoktur.

Bu durumda, mahkemece HMK'nın 115. maddesi uyarınca -dava takip yetkisine sahip olunmadığından- istemin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, -taraf ehliyeti bulunmadığından- reddine karar verilmesi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesince;

HMK'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, ilk derece mahkemesince sonuçta istem reddedildiğinden ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

HMK'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, ilk derece mahkemesince sonuçta istem reddedildiğinden ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının reddi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi'nin 12/07/2019 tarih ve 2018/2633 E. - 2019/1369 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca re'sen (KALDIRILMASINA) ve sonucu doğru... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13/06/2018 tarih ve 2018/179 E. - 2018/240 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/4. maddesi uyarınca değişik gerekçe ile (ONANMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

HG
Yargıtay — Esas No: 2020/3688, Karar No: 2020/3283, Tarih: 14.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3688 E.  ,  2020/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 09.06.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11486, Karar No: 2012/11790, Tarih: 19.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11486 E.  ,  2012/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :203-49

Dava, ölüm aylğının iptali ve ödenenlerin iadesine dair kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen sebeplerle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 1479 Sayılı Yasanın 45. maddesi olup, muris kocanın 05.07.1988 tarihinde vefat ettiği, davacı eş tarafından intikal ettirilen 07.05.1993 tarihli giriş bildirgesi ve aylık talep formu ile murisin tescilinin yapılarak ölüm aylığı bağlanmasının talep edildiği, Yenişehir Vergi Dairesi Müdürü ile Muhtelif Esnaf Odası başkan ve sekreterinin isim, imza ve onaylarını içeren vergi kaydının 01.01.1975-05.07.1988 dönemini oda kaydının ise 08.02.1978-05.07.1988 dönemini kapsadığı, anılan kayıtlara istinaden muris kocanın 20.04.1982 tarihi itibariyle tescil edilip ölüm tarihi olan 05.07.1988 tarihine kadar 6 yıl 2 ay 15 gün hizmet verildiği ve davacıya 01.08.1988 tarihi itibariyle ölüm aylığı bağlanarak Şubat 2000 yılına kadar ödeme yapıldığı, 28.04.2000 tarihli müfettiş raporunda; muris kocanın 01.01.1975-05.07.1988 arası dönemde vergi kaydı olmadığı halde varmış gibi belge düzenlendiğinin, yine Muhtelif Esnaflar Odasında da, usulsüz hizmet kazandırmak için "iptal" şeklinde şerh verilen satıra murisin 08.02.1978 tarihi itibariyle kaydının yapıldığı ve buna ilişkin Yönetim Kurulu kararının mevcut olmadığı, murisin sigortalılığı ile davacının ölüm aylığının iptal edilerek aylık ve sağlık giderlerinin tahsilinin gerektiğinin belirtildiği, davacı ile oda ve Kurum yetkililerinin de dahil olduğu sanıklar hakkında Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/360 esasında "resmi evrakta sahtecilik" suçundan dolayı, sahte vergi kaydı düzenleyen ...hakkında ise Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/51 esasında görülen kamu davalarının birleştirilip, bozma üzerine halen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/29 esasında derdest olduğu ve akıbetinin belli olmadığı, yine Bursa 1. İş Mahkemesinin 2001/519 esası ile Bursa 2. İş Mahkemesinin 2001/292-293 esaslarında görülen itirazın iptali davalarının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/29 esas no'lu kamu davası ile yukarıda bahsi geçen itirazın iptali davalarının sonucu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25722, Karar No: 2012/47863, Tarih: 10.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/25722 E.  ,  2012/47863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen kararın 08.04.2010 tarihinde sanığın eşine tebliğ edildiği, Dinar Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün yazısıyla sanığın 25.03.2010 tarihinde cezaevine alındığı, kararın temyiz edilmediği gerekçesiyle 08.09.2010 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 26.05.2011 tarihinde cezaevinden gönderdiği dilekçeyle hükmü temyiz etmek istediğini bildirdiği, 29.06.2011 tarihli ek kararla 08.04.2010 tarihinde sanığın cezaevinde olması nedeniyle eşine yapılan tebligatın geçersiz olduğu, hükmün kesinleşmediği belirtilerek infazın durdurulmasına ve gerekçeli kararın sanığa tebliğine karar verilip, gerekçeli karar ile ek kararın 25.07.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, 29.07.2011 tarihinde hükmün temyiz edildiği, temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle 23.12.2011 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilip bu kararın 28.06.2012 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve tebliğden önce ek kararı öğrenen 30.01.2012 tarihinde ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki red düşüncesine katılınmamıştır.

Yasal süresi içerisinde hükmü temyiz eden sanığın, temyiz harcını yatırmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; mahkemece sanığa harcı yatırmadığı takdirde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı yönünde ihtar yapılmadan temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar usul ve yasaya aykırı olduğu belirlenmekle 23/12/2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37401, Karar No: 2025/1203, Tarih: 14.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37401 E.  ,  2025/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/974 E., 2021/1492 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2019/558 E., 2020/137 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte

bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı da gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

b- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "11.09.2015" yerine “Mayıs 2016” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1436, Karar No: 2010/7955, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1436 E.  ,  2010/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17231, Karar No: 2014/19689, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17231 E.  ,  2014/19689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17161, Karar No: 2013/14038, Tarih: 24.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17161 E.  ,  2013/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca hükmün 5237 sayılı kanunun 53.maddesine ilişkin 3 numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, kaldı ki CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/33701, Karar No: 2016/3273, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33701 E.  ,  2016/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, intibak ücreti, hafta tatili, ikramiye ile ücret kesintisi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25945, Karar No: 2013/5115, Tarih: 13.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25945 E.  ,  2013/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/169893

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2008

NUMARASI : 2007/217 (E) ve 2008/62 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Olayın karakolun evrak odasında gerçekleşmiş olmasına göre hakaret suçunun aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 125/4. maddesi ile artırım yapılması,

2- Sanık hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay 6 gün hapis cezası tayini,

3-24.01.2008 tarihli celsede hakim değişikliği nedeniyle önceki duruşma tutaklarının okunması gerektiği nazara alınmadan duruşmaya devam edilerek hüküm kurulması,

4- 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6.fıkrası gereğince ‘Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılıp varılmadığı ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği’ hususlarını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerekirken yazılı şekilde suçun işleniş şekli ve kasta dayalı kusurun ağırlığı şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.