muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1962, Karar No: 2024/1529, Tarih: 14.02.2024

Somut olayda ele geçen eşyanın, yukarıda bahsi geçen maddede ayrıksı tutulan yedinci fıkra kapsamında ele geçen bir eşya olmadığının, dosyada mevcut Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit (KEMT) Varakası ile eşyanın maddi bir değeri bulunduğunun ortaya konulduğunun da anlaşılması karşısında;

“Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi hâlinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu” nun da diğer bozma nedenleri yanında yer alması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun görüşüne bu nedenle katılmıyorum. 14.02.2024

Üye ...

KISMî KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... ve 3 arkadaşı hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katılan İdare vekilinin temyizi üzerine, yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararının suça konu bandroller üzerinde inceleme yapılarak iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti gerekçesiyle de bozulmasına karar verilmesi yerine, sayın çoğunluğun hükmün sübutu kabul edilerek yazılı gerekçelerle bozulmasına dair kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ...’nda suça konu sahte alkollü içki bandrolleri ele geçirilmiştir.

Sanık ...’ın eylemi 5607 sayılı Yasanın 3/16 ncı fıkrası kapsamında sahte olarak üretilen alkollü içki bandrollerinin bulundurulmasıdır. Bu fıkra hükmü ile bir tür sahtecilik cezalandırılmaktadır. Sahtecilik, muhatabın aldatmaya yönelik sahte işler yapılmasını, gerçeğin değiştirilmesini veya gerçeğin tahrif edilerek olduğundan farklı gösterilmesini ifade etmektedir. Gerçekleştirilen sahteciliğin konusunu bir belgenin oluşturduğu, yani sahte bir belge kullanılmak

Sanık ...’ın eylemi 5607 sayılı Yasanın 3/16 ncı fıkrası kapsamında sahte olarak üretilen alkollü içki bandrollerinin bulundurulmasıdır. Bu fıkra hükmü ile bir tür sahtecilik cezalandırılmaktadır. Sahtecilik, muhatabın aldatmaya yönelik sahte işler yapılmasını, gerçeğin değiştirilmesini veya gerçeğin tahrif edilerek olduğundan farklı gösterilmesini ifade etmektedir. Gerçekleştirilen sahteciliğin konusunu bir belgenin oluşturduğu, yani sahte bir belge kullanılmak

suretiyle muhatabın aldatıldığı hallerde belgede sahtecilik gündeme gelmektedir. Dolayısıyla aldatma, sahteciliğin özünde bulunan bir husustur (Gökcan Hasan Tahsin, Resmi Belgede Sahtecilik Suçu, ABD, 2009/3, S. 130). Bu nedenle, sahteciliğin aldatmaya uygunluğu ve elverişliliği, belgede sahteciliği oluşturan tüm seçimlik hareketler bakımından bulunması gereken bir özelliktir. Dolayısıyla belgede sahtecilikten dolayı sorumluluğun doğması bakımından üretilen sahte … belgenin muhataplarını aldatmaya uygun ve elverişli olması gerekir. Sahteciliğe yönelik fiilin, objektif olarak yapılan değerlendirmeye göre, muhataplarını aldatmaya uygun ve elverişli olmadığının belirlendiği hallerde sahtecilikten söz edilemez ( Prof Koca Mahmut, Prof Üzülmez İlhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2016, 3. Baskı, s. 683). Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarih ve 2011/4-136 E-K sayılı ilamında da “Aldatıcılık özelliği suçun temel unsurudur. Özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça, gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığının ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi” gerektiği belirtmiştir.

Yukarda anlatılanlar karşısında, sahteciliğin özel bir türü olarak 5607 sayılı Yasanın 3/16 ncı fıkrasında düzenlemesini bulan sanık ...’ın eyleminin sübutu bakımından, Dairemizin 22.06.2017 tarih ve 2017/11026-5466 E-K sayılı ilamında da belirtildiği üzere “Orijinal bandroller temin edilerek dava konusu bandrollerle karşılaştırılıp, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, duraksama halinde mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından uzman bir bilirkişinin görüşüne başvurulması, aldatma kabiliyetine haiz olmadığının belirlenmesi halinde 6545 sayılı Kanun’la değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/16. maddesinde yer alan suçun oluşmayacağının gözetilmesi,” gerekçesiyle de bozulmasına karar verilmemesi yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 14.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2010/7085, Karar No: 2010/16192, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7085 E.  ,  2010/16192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkiş raporunda, emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, gerçek değerinin daha yüksek olduğundan söz edilerek, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7189, Karar No: 2008/6652, Tarih: 01.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7189 E.  ,  2008/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1880, Karar No: 2007/3202, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1880 E.  ,  2007/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tek.Tem. ve Tem.Mal.Tic.San.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 16.962.00-YTL'sı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, trafik sigorta şirketinden ödenen 5.000.00-YTL'nin mahsubu ile kalan 11.962.00-YTL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kazanın kendi kusuru nedeniyle meydana geldiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 11.427.79-YTL'sı tazminatın 8.6.2005 ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ekspertiz raporunda aracın hasar bedelinin 17.021.50-YTL olduğu KDV eklenmesi ile zararın 19.900.00-YTL olacağı, aracın piyasa değerinin 24.000.00-YTL- 25.000.00-YTL, sovtaj değerinin ise 8.000.00-YTL- 10.000.00-YTL olduğu belirtilmiştir. Sigortalıya 16.962.00-YTL ödeme yapılmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise araçta meydana gelen hasara ilişkin parça ve işçilik değeri 16.427.79-YTL belirlenmiş ve bu rapora göre karar verilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçta meydana gelen hasar bedeline göre aracın onarımının ekonomik olup olmayacağı tartışılmamıştır. Sigortaca aracın hurda olarak kabul edilip edilmediği sorulmalıdır. İTÜ, Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi heyetinden araçta meydana gelen hasar bedeli, aracın onarımının ekonomik olup olmayacağı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınmalı, belirlenecek sonuca göre gerçek zarar miktarı belirlenmeli, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bente açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... A.Ş'ye geri verilmesine, 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17745, Karar No: 2012/45240, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17745 E.  ,  2012/45240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müştekinin asker arkadaşı olan sanığı ziyaret ettiği, sanığın,kendi telefonunun kötü olduğunu söyleyerek müştekinin telefonunu istediği, müştekinin de birkaç günlüğüne olmak üzere telefonu sanığa verdiği, aradan uzun bir süre geçmesine rağmen telefonun iade edilmediği olayda güveni kötüye kullanmak suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesine göre, adlî para cezasının beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere gün para cezası olarak belirlenmesi gerektiği; ayrıca hapis cezasıyla birlikte adli para cezasının öngörüldüğü ve bu para cezasının da ne kadar olduğunun yasada belirtilmediği hallerde, para cezasının alt sınırının, hapis cezasının alt sınırından az olmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilerek sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış ve bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4899, Karar No: 2025/1866, Tarih: 10.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4899 E.  ,  2025/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1278 E., 2023/149 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/443 Esas, 2021/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1278 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca teşebbüsün derecesi yönünden eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, haksız tahrike ve meşru savunmaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; mağdurun aracını binanın girişine bırakması ve aracın yüksek olmasından dolayı sanığın evine hırsız girebileceği endişesiyle mağduru uyardığı, çıkan kavgada ilk önce mağdurun sanığı (3.) derece kemik kırığı oluşturacak şekilde darp ettiği, sanığın ise yaralanmanın kendisinde bıraktığı elem ve öfke ile mağduru göğüs bölgesinden bıçakladığının anlaşılması karşısında mağdurdan kaynaklanan ve haksızlık niteliği taşıyan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut gözetilerek sanık hakkında verilen cezada (1/4) ile (3/4) oranları arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin asgari (1/4) ile makul (1/2) düzey arasında uygulanması gerekirken verilen cezada yazılı şekilde (1/4) indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.10.2020 tarihli rapora göre göğse nafiz olup pnömotoraksa neden olan yaralanmanın yaşamını tehlikeye soktuğu dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine hiç yaralanma olmaması durumunda tatbik edilen alt sınırdan (9 yıl) hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere teşebbüsün ve tahrikin dereceleri yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/1278 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı kalmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7013, Karar No: 2013/7779, Tarih: 26.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7013 E.  ,  2013/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dava dosyası (seri dosyalar) içeriğinden TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü 01.11.2012 tarihli yazısı ekinde dosyaya sunulduğu açıklanan; 2008-2012 yılını kapsayan döneme ilişkin vardiyaların başlangıç ve bitiş saatleri, kaç vardiya uygulandığı, hafta tatili uygulaması, yağmur ve karlı günlerde çalışma olup olmadığı aylık istihkak ödemelerinin, dini ve milli bayram çalışmalarına ilişkin kayıtlar ile ihale sözleşmesi ve iş ile ilgili yapılan yazışmalara ilişkin kurumun (G.L.İ.) bünyesinde mevcut olan arşiv kayıtlarını içerdiği açıklanan; 11 klasör olduğu bildirildiği halde belirtilen evraka rastlanmamıştır. Klasörlerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/781, Karar No: 2013/26221, Tarih: 12.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/781 E.  ,  2013/26221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/114816

MAHKEMESİ : Dursunbey Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2010

NUMARASI : 2009/206 (E) ve 2010/36 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanığın aşamalarda gelini olan katılanın oğluyla geçinemediklerini ve ayrı yaşadıklarını, katılanın mülkiyeti kendisine ait evde yalnız yaşadığını, bu evde kendisine ait olan eşyaları almak istediğinde katılanın buna engel olduğunu, amacının sadece evini boşaltmasını istemek olduğunu belirtmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Suç tarihinde 65 yaşından büyük olup daha önce hapis cezası ile cezalandırılmamış sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1226, Karar No: 2017/4474, Tarih: 30.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1226 E.  ,  2017/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobille bölünmüş, çift şeritli ve tek yönlü yolda seyir halindeyken, gidiş istikametine göre sağ şeridinde park halindeki kamyona sol arka kısmından çarparak iki şeritli yolun sol şeridinde durmasını takiben, arkasından gelen diğer sanık ...'ın kullanımındaki minibüsün sol şeritte duran ...'in aracına çarptıktan sonra karşı şeride girerek ters istikamette seyreden başka bir araca çarpmasıyla ...'ın ölümü ve katılan ...'in yaralanması şeklinde meydana gelen olayda; kaza ile meydana gelen ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu yönündeki tespiti içeren İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 25/09/2013 tarihli raporu; ölenin akciğer kanseri olduğuna ve yapılan otopsi işlemi neticesinde elde edilen bulgulara göre ölümün künt göğüs travmasına bağlı çok sayıda kot kırığı ile birlikte pnömotoraks ve gelişen komplikasyonlar sonucunda meydana geldiğine ilişkin tespitleri içermesiyle yeterli görüldüğünden, kazadan önce akciğer kanseri tedavisi gördüğü tespit edilen ölen ...'ın ölümü ile meydana gelen kaza arasındaki illiyet bağının kesin olarak tespiti için ölenin kanser tedavisine ilişkin tüm tıbbi evrakın celp edildikten sonra bir bütün halinde değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin tebliğnamenin (4) nolu bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir,

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kaza esnasında sağ şeritte park halinde bulunan kamyon şoförü ...'in nizami olarak park edip etmediği, park edilen yerin park yasağı olan yerlerden olup olmadığı, kamyonun park edilmesinin trafik akış ve güvenliğini olumsuz şekilde etkiler nitelikte olup olmadığı, sağ şeritte park etmiş vaziyette duran kamyonun şoförü...'ın meydana gelen olayda kusurlu olup olmadığının tespiti bakımından Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunularak, dava açılması halinde, açılan davanın bu dosya ile birleştirilip, tüm sanıkların kusur durumları birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.