muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14528, Karar No: 2013/20635, Tarih: 14.11.2013

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt

örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan deliller ile ... kontrol tutanağının arasındaki çelişkinin giderilemediği de dikkate alınmaksızın, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18198, Karar No: 2016/21322, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18198 E.  ,  2016/21322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret, zam farkı, yakacak yardımı, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil, evlenme yardımı ile bulaşıcı hastalıklar risk prim ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1759, Karar No: 2014/5981, Tarih: 02.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1759 E.  ,  2014/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/197583

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2012

NUMARASI : 2008/735 Esas, 2012/292 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Belediye başkanı olan sanığın, ruhsata aykırı ve ruhsatsız olarak yapılan yapıların yıkımına ilişkin encümen kararlarını uygulamayarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında;

Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1141 E. 2010/282 K. sayılı dosyası getirtilip incelenerek anılan dosyada dava konusu eylemin bu dosyadaki dava konusu eylem ile aynı olduğunun tespiti halinde CMK'nın 223/3. maddesi gereğince davanın reddine, aksi halde yıkım kararına ilişkin encümen kararlarının 06/12/2005-17/05/2007 tarihleri arasında alındığı ve ilgililere yapılarını ruhsatlandırmaları ya da yıkmaları hususu ile yıkım kararlarının 20/03/2007-01/05/2007 tarihleri arasındaki yazılarla tebliğ edildiği, belediyenin imkanlarının yıkım işi için yeterli olmaması sebebiyle 01/05/2007 tarihli encümen kararı ile bu iş için ihale yapılması kararı alındığı, ayrıca yıkım için 09/04/2008 tarihinde Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığına yazılan yazı ile personel ve iş makinesi, aynı tarihte Karayolları Bölge Müdürlüğüne ve Antalya Valiliği İl Özel İdare Müdürlüğüne yazılan yazılarla da iş makinesi talep edildiği halde bu taleplere olumsuz cevap verildiği, 01/07/2008 tarihinde yıkım konusunda ihale yapıldığı ancak ihaleye katılan olmadığı için ihalenin feshine karar verildiği anlaşılan olayda, sanığın anılan kararların yerine getirilmemesi hususunda görevinin gereklerine aykırı hareket ettiğine ilişkin somut bir delil bulunmadığından beraeti yerine eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın sübutu kabul edilen eylemi ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma (TCK 257/2.) suçunu oluşturduğu halde görevi kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6636, Karar No: 2018/6227, Tarih: 31.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6636 E.  ,  2018/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

Hüküm : 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi ve TCK'nın 62,52,54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan takdir ve tayin edilen sonuç cezanın adli para cezası olması sebebiyle sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağı ve mahkemece de doğru uygulama yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin düzelterek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2-6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/10/2016 tarih, 2016/10-57 Esas, 2016/374 Karar sayılı ilamında, adli arama kararı alınmasına gerek olmaksızın arama yapılabilecek hallerin açıklandığı, buna göre, bazı durumlarda hakim kararı ve yazılı arama emri bulunmasa dahi arama yapılabileceği, bu hallerin olayın özelliğinden veya kanun hükmünün verdiği arama yetkisinden kaynaklanabileceği gibi, arama emri almaya imkan bulunmaması nedenine de dayanabileceği, bu durumlarda kolluk görevlilerinin, bir arama kararı veya emri beklemeden arama yapmak, delilleri elde etmek ve failleri yakalamakla görevli oldukları, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinde, arama kararı alınmasına gerek olmayan hallerin sayıldığı, bu hallerden birinin de anılan maddenin (f) bendinde, “... suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde açıklandığı, dolayısıyla, suçüstü halinin söz konusu olması durumunda, karar alınmadan arama yapılabileceğinin kabulü gerektiği;

Somut olay bu ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; olay günü saat 21.00 sıralarında sanık idaresindeki araçtan silah atıldığı anonsu üzerine kolluk görevlileri tarafından aracın kayıtlı olan ikamet adresine gidilerek beklenildiği sırada aracın sokağa giriş yaptığının görülmesi üzerine dur ihtarında bulunulduğu, ihtarlara uymayan sanığın idaresindeki araç ile olay yerinden ayrıldığı, kolluk görevlileri tarafından sanığın ikametinin bulunduğu sokağa tekrar gidildiğinde, diğer ekiplerin aracın yanında ve aracın sürücü koltuğunda sanığın oturur vaziyette olduğunun görüldüğü, araçta yapılan kontrolde, aracın torpido gözünde açma kapama mandalı bulunan düğmeli namlu uzunluğu 9 cm toplam uzunluğu 20 cm olan namlu sırt kısmında tırtırlar bulunan sustalı bıçak ele geçirildiği ve ele geçirilen bıçağın incelenmek üzere olay yeri inceleme ekibine teslim edildiği; olay yeri inceleme ekibi tarafından nöbetçi Cumhuriyet Savcısının talimatı ile saat 22.10 da yapılan incelemede; aracın torpido gözünde bıçak olduğu görülerek Cumhuriyet Savcısı'nın talimatı ile olaya konu bıçağın muhafaza altına alındığı, bıçak üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen kriminal uzmanlık raporuna göre bıçağın 6136 Sayılı Yasanın 4. Maddesine göre yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğunun anlaşıldığı;

5271 sayılı CMK'nın 2/e, 161 ve 2559 sayılı PVSK'nın Ek 6. maddeleri uyarınca, bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenen kolluğun, derhal Cumhuriyet savcısına olayı haber verip emri doğrultusunda soruşturma işlemlerine başlaması gerekmekte iken, usulüne uygun adli arama emri veya kararı alınmadan delil elde etmek amacıyla, yakalama işleminin gerçekleştirildiği yerde sanığın aracında yapılan arama sonucu suça konu bıçağın ele geçirildiği anlaşılmış ise de, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesi doğrultusunda suçüstü halinin söz konusu olması durumunda, karar alınmadan arama yapılabileceğinin kabulü gerektiği; somut olayda da sanık idaresindeki araçtan silah atıldığı anonsu üzerine başlayan araştırmada, sanığın aracında silah ve benzeri tehlikeli suç eşyası ele geçirme ihtimali bulunması karşısında, kolluk görevlilerinin sanığı yakaladığı sırada yaptıkları arama işleminde suçüstü halinin söz konusu olduğunun kabulü gerektiği; bu kapsamda kolluk görevlileri tarafından suç üstü halinin söz konusu olduğu böyle bir durumda karar alınmadan yapılan arama işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından ve bu arama işlemi sonucu ele geçirilen bıçağın sanık aleyhine delil olarak kabul edilebileceği ve hükme esas alınabileceği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4959, Karar No: 2009/5895, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4959 E.  ,  2009/5895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının kredi kartı kullanımından ... borcunun tahsili amacıyla yapılan icra takibinin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın %40’ından ... olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kredi kartının henüz kullanılmadan çalındığını, durumun derhal bankaya bildirildiğini, ayrıca Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, kredi kartının sigortalı olduğunun müvekkiline bildirilmesine rağmen bankanın zararı müşterisine yüklemeye çalıştığını, siliplerdeki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dosyaya sunulan ve hüküm kurmaya elverişli nitelikte bulunan bilirkişi raporuna göre, takibe konu borcun doğmasında davalının kusurlu bulunduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulüyle 6.814,71YTL asıl alacak, 288,99 YTL işlemiş faiz ile 107,90 YTL ihtar masrafı ve 14,45YTL BSMV dahil olmak üzere toplam 7.226,05YTL üzerinden davalının itirazının iptaline, takibin bu kısım üzerinden devamına, asıl alacak olan 6.814,71 YTL’ye takip tarihinden tahsil tarihine kadar değişik oranlarda temerrüt faizi uygulanmasına, alacağın tespiti muhakemeyi gerektirdiğinden davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kredi kartı kullanımından ... alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibinin davalının itiraz üzerine durması nedeniyle bu itirazın iptali talebine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik itirazlar üzerine ek rapor veya ... rapor alınmaksızın, söz konusu raporun hüküm kurmaya yeterli olduğu belirtilerek karar verilmiş, ancak bilirkişi raporunda öngörülenden farklı şekilde hüküm kurulmuştur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 286’ıncı maddesine göre, bilirkişinin görüşü hâkimi bağlamaz ise de aynı kanunun 283’üncü maddesine göre, bilirkişi raporundaki eksik veya müphem olan hususlar için ek ve tamamlayıcı rapor veya ehil bilirkişi marifetiyle ... rapor alınması mümkündür. Özellikle, hüküm kurmaya yeterli görülen rapordan farklı şekilde

karar verilmesi hâlinde, bunun gerekçelerinin hem tarafların denetimine hem de Yargıtay denetimine elverişli şekilde açıklanması bir zorunluluktur. Anayasanın 141,III hükmüne göre, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388’... maddesinde de mahkeme kararının içeriğinde bulunması gereken öğeler açıklanmıştır. Bu maddenin III. bendi uyarınca, “İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve ... tutma sebepleri, ... görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep” karar içeriğinde yer almalıdır. Gerekçe, kararının denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenebilmesi açısından önemli bir işlev görür. Bu Anayasal ve yasal zorunluluklara uyulmaması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

I-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Kredi kartı kullanımından kaynaklanan davacı banka alacağının likit (bilinebilir) nitelikte olduğu gözetilerek İcra ve İflâs Kanunu'nun 67’nci maddesi hükmü gereğince davacı alacaklı yararına hüküm altına alınan miktar üzerinden %40 oranında icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddedilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

b-Temerrüt faizi, takipten önce ihtarname tebliğ edilmişse ihtarnamede öngörülen ödeme süresinin bitiminden, tebliğ edilmemişse takip tarihinden itibaren işlemeye başlar. Ancak her iki durumda da temerrüt tarihine kadar akdi faizin işletilmesi gerekir. Mahkemece gerekçesi de açıklanmaksızın akdi faiz talebinin reddedilmesi isabetsizdir.

c-Son hesap ekstresindeki borç ile hesabın kat edilmesine kadar işleyecek akdi faiz toplamı üzerinden hesaplanması gereken asıl alacağın, son hesap ekstresindeki hesap bakiyesi esas alınarak belirlenmesi de doğru görülmemiştir.

II-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosyada mevcut 30.11.2004 tarihli davacı banka yazısında üç adet slibin üye işyerleri tarafından ibraz edilmemesi nedeniyle sonraki hesap ekstresine 1.601.515.000. TL alacak olarak kaydedileceği belirtildiği hâlde, borcun hesaplanmasında bu hususun denetime elverişli bir şekilde açıklanmaması usul ve yasaya aykırıdır.

b-Kredi kartı sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda imza incelemesi yapmaya ehil olmayan bankacı bilirkişinin çıplak gözle yaptığı mukayeseye itibar edilmemesi, dosya içeriğine göre imza incelemesi yapılmasını gerektiren bir durum mevcut olduğuna kanaat getirilmesi hâlinde ise böyle bir incelemenin sahtecilik konusunda ehil olan kişi veya kurumlara yaptırılması gerektiğinin dikkate alınmaması isabetsizdir.

b-Kredi kartı sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda imza incelemesi yapmaya ehil olmayan bankacı bilirkişinin çıplak gözle yaptığı mukayeseye itibar edilmemesi, dosya içeriğine göre imza incelemesi yapılmasını gerektiren bir durum mevcut olduğuna kanaat getirilmesi hâlinde ise böyle bir incelemenin sahtecilik konusunda ehil olan kişi veya kurumlara yaptırılması gerektiğinin dikkate alınmaması isabetsizdir.

c-5464 sayılı Kanunun 26/3 hükmüne göre anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Merkez Bankasının belirleyeceği azami sınırlar aşılmamak koşuluyla değişken oranlarda faize hükmedilmesi gerektiğinin kararda belirtilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, istek hâlinde peşin harcın iadesine, 17.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5683, Karar No: 2016/4546, Tarih: 26.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5683 E.  ,  2016/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde tornacı olarak çalıştığını, görevinin kaynakçı olarak değiştirilmesi ve diğer işçilerin ücretine zam yapıldığı halde kendi ücretine zam yapılmadığından bahisle sözleşmesi haklı nedenle kendisi tarafından feshedildiğini belirterek kıdem ve ayrımcılık tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının son zamanlarda dikkatsiz çalıştığını bir kazaya sebebiyet verebileceğinin bildirilmesi nedeniyle kendisine, tezgaha ve işlenen malzemelere daha fazla zarar vermemesi için özlük hakları ve çalışma koşullarında hiçbir değişikliğe gidilmeksizin görev yerinin kaynak bölümü olarak değiştirildiğini, işyerinde en son 2011 Eylül ayında maaşlara zam yapıldığını o tarihte davacı işçinin yanı sıra 9 işçiye de maaş artışı yapılmadığını, ücret zamanının işverenin yönetim yetkisinde olduğunu bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 2011 yılı Eylül ayı itibari ile diğer işçilerin ücretlerine zam yapılırken davacının ücretinin arttırılmadığı, davalı işveren tarafından beş yıldan fazla bir süredir çalışan davacının iki kez hata yapmış olması nedeniyle ücretine zam yapılmaması, yine davalı işveren tarafından davacının performansının düşüklüğü gerekçe gösterilmesine karşın dosya kapsamındaki kayıtlardan davacının performansının usulüne göre ölçüldüğüne dair bir delil sunulmaması daha düşük ücret uygulamasının haklı olduğunun ispat edilememesi sebebiyle işverence eşit davranma ilkesinin ihlal edildiği tespiti ile davanın ayrımcılık tazminatı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işverenin işçilere hangi kriterler doğrultusunda zam yaptığı ve buna bağlı olarak işverenin eşit davranıp davranmadığı ayrımcılık yapıp yapmadığı ve bunun sonucunda eşit davranmama tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.