muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/776, Karar No: 2024/8436, Tarih: 07.11.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davayı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası, iştirak nafakası ve tazminatların esası ve miktarları, velâyet kararı, yargılama gideri ve vekâlet ücreti, erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin ve kadının boşanma davasının kabulünün dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına nafaka ve tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı, çocuğun velâyetini ilişkin kararın ve çocuklar için hükmedilen nafakaların miktarının, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin hükümlerin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 inci, 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5355, Karar No: 2018/8381, Tarih: 24.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5355 E.  ,  2018/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A- ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B- ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığın faturaların gerçek ticari işlerin karşılığı olduğunu savunması ve sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların sanığın yetkili olduğu süreçte düzenlenmiş olması nedeniyle suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının ve ticari işin ayrıntılarının sorulması; şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması; daha sonra faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2- Dosyada bulunan vergi incelemesi sırasındaki karşıt tespit tutanağına göre faturaları kullandığı belirlenen Faik Kuş hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığını, sanığı tanıyıp tanımadığının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Gerekli görüldüğü takdirde, keşif icra edilerek faturaya konu edilen işlerin yapılıp yapılmadığının tespiti,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7706, Karar No: 2014/15048, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7706 E.  ,  2014/15048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi İş Mahkemesi

Dava, davalı ... adına bildirilen çalışmaların kendisine ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacıya aidiyetine karar verilen çalışmaların 05.05.1981-30.11.1981 tarihleri arasında 305218.34 nolu işyerinde 143 gün olmasına rağmen, hüküm fıkrasının yazımı sırasında maddi hataya düşülerek 05.05.1981-30.1.1981 tarihleri arasında olduğunun yazılması,

3-) Davacıya aidiyetine karar verilen çalışmaların 03.07.1995-31.08.1995 tarihleri arasında 11017981.10 nolu işyerinde 22 gün ve 1995/3. dönemde 71007707.34 nolu işyerinde 46 gün olmak üzere 1995 yılında toplam 68 gün olmasına rağmen, hüküm fıkrasının yazımı sırasında maddi hataya düşülerek 30.07.1995-31.12.1995 tarihleri arasında olduğunun yazılması,

4-) Davacıya aidiyetine karar verilen çalışmaların 1999/1. dönemde 21038630.34 nolu işyerinde 10 gün, 10.08.1999-10.09.1999 tarihleri arasında 21019635.06 nolu işyerinde 32 gün ve 12.10.1999-10.11.1999 tarihleri arasında 29230.21 nolu işyerinde 28 gün olmak üzere 1999 yılında toplam 70 gün olmasına rağmen, hüküm fıkrasının yazımı sırasında maddi hataya düşülerek

01.01.1999-10.01.1999 tarihleri arasında olduğunun yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

01.01.1999-10.01.1999 tarihleri arasında olduğunun yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün tespite ilişkin 1. paragrafının 4. satırında yer alan ''30.1.1981'' rakamlarının silinerek yerine ''30.11.1981'' rakamlarının, aynı paragrafın 13. satırında yer alan ''30.7.1995-31.12.1995 tarihleri arasında İstanbul ilinde 68 gün'' sözcük ve rakamlarının silinerek yerine ''03.07.1995-31.08.1995 tarihleri arasında 11017981.10 nolu işyerinde 22 gün ve 1995/3. dönemde 71007707.34 nolu işyerinde 46 gün'' sözcük ve rakamlarının, aynı paragrafın 17. satırında yer alan ''1.1.1999-10.1.1999 tarihleri arasında .../ ... illerinde 70 gün'' sözcük ve rakamlarının silinerek yerine ''1999/1. dönemde 21038630.34 nolu işyerinde 10 gün, 10.08.1999-10.09.1999 tarihleri arasında 21019635.06 nolu işyerinde 32 gün ve 12.10.1999-10.11.1999 tarihleri arasında 29230.21 nolu işyerinde 28 gün'' sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7256, Karar No: 2017/5923, Tarih: 31.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7256 E.  ,  2017/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2015 tarih ve 2014/453-2015/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yüklenicisi olduğu... İli... İlçesindeki... İlköğretim Okulu inşaat yapım işinin ihale mevzuatı gereği sigortalatılmasının zorunlu olduğu, davalı ile anlaşarak 29/04/2013 tarihinde sigorta yapıldığı, sigorta poliçesinin teminatının iki devre olarak düzenlendiği, 29/04/2013-29/11/2013 tarihleri arası inşaat all risk devresi ve 29/11/2013- 29/11/2014 tarihleri ise bakım devresi olarak adlandırıldığı, 18/12/2013 tarihinde sigortalı inşaatta kısmi bir yangının meydana geldiği, olay sonrası davalı ... şirketine başvurularak davalının ekspertiz incelemesi sonucunda 15.537,62 TL zarar tespit edildiği, ancak sonrasında davalı şirketçe meydana gelen hasarın teminat dışı olması nedeniyle zarar tazminini reddettiği iddiasıyla, inşaatta oluşan zarar bedeli 15.537,62 TL'nin davalıdan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilgili İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi ile sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olmak üzere, her bir olayda poliçe limitiyle sınırlandırıldığını, teminat limitinin bildirilmesinin davayı kabul anlamına gelmediğini, dava konusu hasarın poliçe teminatının kapsamı dışında olduğunu, hasarın 18/12/2013 tarihinde meydana geldiğinden bakım dönemine denk geldiğini ve bakım devresi ek teminatın bulunmadığını, geçici kabul eksikliklerinin tamamlanması sırasında yüklenicinin neden olduğu zarar ya da All Risk dönemi içinde ve geçici kabulden önce meydana gelen hasarların teminat kapsamında olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen poliçede inşaat All Risk Teminatı 29/11/2013 tarihinde sona ermiş olup, 18/12/2013 tarihi itibariyle bakım devresi kapsamında kaldığı, dava konusu yangın hadisesinin geçici kabul yapıldıktan sonra bakım devresinde meydana geldiği, inşaat sigortalarında inşaat faaliyetlerinin başladığı tarihten geçici kabulün onaylandığı tarihe kadar devam eden sürenin inşaat süresi olduğu, bu aşamadan sonra kesin kabule kadar geçecek sürenin ise bakım süresi olarak adlandırıldığı, inşaat sigortası sadece esas inşaat süresi için koruma sağladığından bu süreden sonrada sorumluluğu devam eden müteahhidin bakım devresi için sigortacı ile anlaşması ve ek prim

ödemesi gerektiği, bu devrede poliçe All Risk özelliğinden çıktığından sadece eksikliklerin tamamlanması sırasında ve genellikle bu faaliyetler ile sınırlı olarak müteahhit tarafından gerçekleştirilen zararların güvence altına aldığı, zararın müteahhidin sorumluluğunda olan bir sebepten kaynaklanması gerektiği, doğal afetler, yangın, hırsızlık gibi nedenlerden kaynaklanan ziya ve hasarların sorumluluğu da müteahhide ait olmakla beraber bu ziya ve hasarlar eksikliklerin giderilmesi faaliyetleri ile ilgili olmadığından bakım devresi teminatı dışında kaldığı, All Risk poliçelerinde inşaat süresi için verilen tüm teminatların bakım devresi için de geçerli olmadığı, dava konusu yangın hadisesinin geçici kabul tarihinden sonra meydana geldiğinden zararın inşaat All Risk Sigorta poliçesi bakım teminatı kapsamında kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4398, Karar No: 2023/7708, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4398 E.  ,  2023/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/643 Esas, 2023/387 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de küçüklerin yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılarak küçüklerin yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, küçüklerin dava tarihi ihtibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve küçüklerin dava tarihi itibariyle ikamet adresleri tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12027, Karar No: 2014/3704, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12027 E.  ,  2014/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/232240

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36. maddesine aykırılıktan A.. A.. hakkında 600 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/08/2010 tarihli ve 2010/890-955 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/12/2012 tarihli ve 2011/788 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18/06/2013 gün ve 38873 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/07/2013 gün ve KYB. 2013/232240 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, idari yaptırım kararının İbrahim ve Meryem oğlu A.. A.. hakkında düzenlenmesine rağmen, tahsili aşamasında Mal Müdürlüğünce sehven İbrahim ve Rahim oğlu A.. A..'ya ödeme emri gönderildiği ve kendisine ödeme emri gönderilen şahıs tarafından idari yaptırım kararına itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında, kabahat eyleminin faili olan ve hakkında idari yaptırım kararı düzenlenen İbrahim ve Meryem oğlu A.. A..'ya ödeme emri çıkarılması, sehven çıkarılan önceki ödeme emrinin ise mal müdürlüğünce iptal edilmesi gerekirken, yazılı şekilde doğru olarak düzenlenen idari yaptırım kararının iptal edilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/12/2012 gün 2011/788 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309.maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6634, Karar No: 2020/4071, Tarih: 13.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6634 E.  ,  2020/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.11.2017 tarih ve 2017/675 E- 2017/1247 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.07.2020 tarih ve 2020/525 E- 2020/486 K. sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette hissedar olduğunu, faaliyetlerle alakalı müvekkiline bilgi verilmediğini, şirketin basiretli şekilde yönetilmediğini, örtülü kâr transferi yapıldığını, bilgi alma ve inceleme talebinde bulunulduğunu ancak bilgi verilmediğini, 23.05.2017 tarihli genel kurulunda özel denetçi talebinin dile getirildiğini, ancak talebin reddedildiğini ileri sürerek özel denetçi tayinini talep ve dava etmiş, 01.10.2019 tarihli dilekçeyle 6100 sayılı TTK’nın 442/3 maddesi kapsamında talepte bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekilinin 01.10.2019 tarihli talebinin ise 20.01.2020 tarihli ek kararla reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 341, 391/3 ve 394/5 maddelerinde düzenlenen istinafa tabi olmayan kararlardan olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 352. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, 14.07.2020 tarih ek karar ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine ilişkin kararın HMK’nın 352. maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle HMK’nin 346/1 maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ek kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, 14.07.2020 tarih ek karar ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine ilişkin kararın HMK’nın 352. maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle HMK’nin 346/1 maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ek kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı HMK’nın 352. maddesi uyarınca verilen usulden red kararına karşı davacı vekilince ileri sürülen temyiz istemine ilişkin olarak, HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararda, hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.07.2020 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4253, Karar No: 2012/6000, Tarih: -

**6. Hukuk Dairesi         2012/4253 E.  ,  2012/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden Verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan N... O... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı  N... O...  tarafından,  tapu paydaşlarından murisi A... İ... O...'ın,  Bursa 12. Noterliği'nin 22/11/2002 tarih ve 18329 Yevmiye no'lu düzenleme şeklindeki vasiyetname ile tüm mal varlığını kendisine vasiyet ettiğinden, mahkemece bu hususun nazara alınmadığından bahisle temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın paydaşlarından miras bırakan A... İ... O... tarafından Bursa 12. Noterliğinin, 22/11/2002 tarih ve 18329 Yevmiye no'lu düzenleme şeklindeki vasiyetname ile Türkiye Cumhuriyeti hudutları dahilinde bulunan bilumum gayrimenkullerdeki asli ve miras hisselerinin tamamı ile tüm menkul eşyalar  ve T.C. Ziraat Bankası A.Ş Altıparmak Bursa Şubesindeki her türlü hesaplardaki bilumum parasının tamamını N... O...'a vasiyet edilmiştir. Vasiyetnamenin Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin  29.01.2009  tarih ve 2008/61 E 2009-143 K. sayılı kararı ile mirasçılara okunduğu anlaşılmıştır. Miras bırakanın mirasçısı İ... O..., duruşmalara katılmamıştır. Bu durumda mahkemece, vasiyetnamenin davaya konu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenerek, davaya konu  taşınmazı da kapsıyor ise, vasiyet ile ilgili olarak herhangi bir iptal veya tenfiz davasının açılıp açılmadığının belirlenmesi, dava açılmış ise sonucunun beklenilmesi, vasiyetnamenin kesinleştiğinin anlaşılması durumunda ise, vasiyetname de nazara alınarak  satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde hiç durulmadan, yazılı şekilde satış bedelinin tapu ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.