muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5155, Karar No: 2024/1799, Tarih: 14.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5155 E.  ,  2024/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/377 E., 2023/660 K.

DAVA TARİHİ : 03.07.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/146 E., 2021/532 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı boşanma taleplerinin reddine, her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, boşanması konusunda baskı kurduğunu, boşanmak istemeyen müvekkiline davalı erkek ve birlikte olduğu kadın tarafından şiddet uygulandığını, davalı erkeğin birlikte olduğu kadını çok sevdiğini, ondan asla ayrılmayacağını söyleyerek müvekkilinin kadınlık onurunu kırdığını, evi terk ettiğini, müvekkiline karşı Gebze 2. Aile Mahkemesi 2018/447 E. 2019/697 K. Sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını, boşanma davasının reddedilmesi ile davalı erkeğin af dilediğini ve müşterek konuta döndüğünü, ilk başlarda çok iyi davrandığını ancak sonrasında müvekkiline hayatı zindan ettiğini, en son olarak müvekkilinin evi terk etmesi için sudan sebeplerle tartışma çıkardığını, evden ayrılmayacağını söyleyen müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, sesler üzerine gelen komşuların yanında müvekkiline hakaretler ettiğini, fiziksel olarak saldırmaya devam ettiğini komşuların yanında küçük düşürdüğünü, faturaları ödemeyerek ekonomik şiddet uyguladığını iddia ederek; tarafların hayata kast pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı olarak boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 100.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle: kadının evlilik birliğinin sarsılmasında ağır kusurlu olduğunu, kıskanç olduğunu, sürekli iş yerine gelerek müdahalede bulunduğunu, Gebze 2. Aile Mahkemesi 2018/447 E. 2019/697 K. Sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını davanın reddedildiğini, barıştıklarını ve birbirlerini affettiklerini eve döndüğünü ancak kadının; evi ve çocukları ile ilgilenmediğini, temizlik yapmadığını, sinkaflı küfürler ettiğini, deterjan bidonu ile kendisine vurduğunu, evlilik birliği yükümlülüklerinden olan sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, çocukları annesine bırakarak gezmelere gittiğini, alkollü olarak iş yerine gittiğini iddia ederek; asıl davanın reddine karar verilmesini, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini, ortak çocukların velayetinin kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının açtığı asıl davada, davacı kadının, hayata kast pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı davasında erkeğin davranışlarının zulüm ,işkence boyutunda ya da kadına ıstırap veren sağlığını bozacak nitelikte namus ve şerefine yönelik ağırlığının olduğunun ispat edilemediği, 06.06.2018 tarihinde açılan Gebze 2.Aile Mahkemesi'nin 2018/447 Esas sayılı dosyasında, erkek eşin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanma davasının reddine karar verildiği, kararın 16.06.2021 tarihinde kesinleştiği, boşanma davasının reddine ilişkin karar sonrasında tarafların yeniden bir araya geldikleri ve evliliklerini sürdürdükleri ancak yeniden taraflar arasında geçimsizlik başladığı, en son olarak 18.05.2020 tarihinde taraflar arasında çıkan tartışma sırasında tarafların birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, ilk haksız hareketin hangi tarafça gerçekleştirildiğinin ceza yargılamasında tespit olunamadığı, her iki tarafında adli para cezasına mahkum edildiği, olaya tanık olan Emine'nin beyanına göre her iki tarafında birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri, tarafların bu olaydan sonra bir araya gelmedikleri, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda; karşılıklı birbirlerine hakaret ettikleri ve fiziksel şiddet uyguladıkları evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu oldukları, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu, evlilik birliğinin sarsılmasında eşit kusurlu olan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle; kadının asıl dava ile açtığı hayata kast pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı boşanma davasının reddine, asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuklan yararına hükmedilmiş olan aylık 400,00 TL tedbir nafakası ile kadın yararına hükmedilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 700,00'er TL'ye yükseltilmesine ve kararın kesinleşmesinden sonra aylık 700,00'er TL yoksulluk ve iştirak nafakası olarak devamına, davacı- davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü ve reddedilen tazminat talepleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi karşı davanın kabulü, hatalı kusur tespitine bağlı olarak reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarında; erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının tazminat taleplerinin reddi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, 06.06.2018 tarihinde açılan Gebze 2.Aile Mahkemesi'nin 2018/447 Esas sayılı dosyası ile erkek eşin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanma davasının reddine karar verildikten sonra tarafların bir araya geldikleri ve evliliklerini sürdürdükleri ancak yeniden taraflar arasında geçimsizlik başladığı ve en son çıkan tartışmada tarafların birbirlerini yaraladığı, ilk haksız hareketin hangi tarafça gerçekleştirildiğinin ceza yargılamasında tespit olunamadığı, her iki tarafın da karşılıklı birbirlerine hakaret ettikleri ve fiziksel şiddet uyguladıklarından cezalandırılmalarına karar verildiğinden tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kabul edilen ve gerçekleşen kusurların yanında son olaydan sonra erkeğin evin elektrik ve telefon faturalarını ödemeyerek birlik görevlerini yerine getirmediği, kadına ekonomik şiddet uyguladığı, bu nedenle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek eşin ağır, kadın eşin ise daha az kusurlu olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı -davalı kadının kusurunun daha ağır ya da eşit olmadığı, bu olaylar yüzünden kişilik haklarının zarar gördüğü, mevcut ve beklenen menfaatlerinin zedelendiği ve yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde düzenlenen hakkaniyet kuralları gereğince davacı -davalı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesi sonucu kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönlerinden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönlerinden BOZULMASINA,

3.Davacı-davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1438, Karar No: 2019/689, Tarih: 24.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/1438 E.  ,  2019/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen .../09/2015 gün ve 2013/117 -2015/429 sayılı kararı onayan Daire'nin .../01/2017 gün ve 2016/401 - 2017/199 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin ...'da faaliyet gösteren ... ... isimli firmadan havuç ve patates toplama makinesi ithal etmek istediğini, gerekli izni aldıktan sonra ürünün bedeli olan 36.000,00 Euroyu satıcı firmanın banka hesabına peşin ithalat ödeme şekli ile transfer ettiğini, bütün işlemler tamamlandıktan sonra yükün yüklendiği ... ... Gemisi'nin .../.../2012 tarihinde ... Limanı'na giriş yaptığını, 18/.../2012 tarihindeki gemi operasyonunda müvekkili tarafından ithal edilmek istenen havuç ve patates toplama makinesinin limana indirilmediğini. ürünün gemide kaldığını ve yaklaşık 1,5 ay sonra geminin tekrar ... Limanına uğraması ile 03/.../2012 tarihinde indirilebildiğini, geç teslim nedeniyle müvekkilinin ortaya çıkan zararından taşıyıcı firmalar ile forwarder olan.... Firmasının, ayrıca yükün müvekkiline tesliminde aracılık yapmakta olan ... Liman İşletmesinin (MİP) sorumlu olduğunu, müvekkilinin 45 günlük gecikmeden dolayı ithalattan beklediği faydayı elde edemediğini, ithal edilen makinenin geç teslimi nedeniyle ürün derleme sezonunda makineden beklenen yararlardan yoksun kalındığını, ilk tespit raporunda belirlenen 50.910,72 TL yakıt ve işçilik gideri ile makinenin kiralanamaması nedeniyle oluşan zararın 111.859,66 TL olduğu, ayrıca alınan ikinci tespit raporda belirlenen, hasadı yapılmamış arazi için tespit edilen 7.800,00 TL işçilik gideri ile birlikte davacının toplam 170.570,38 TL zararı bulunduğunu ileri sürerek, bu bedelin 18/.../2012 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davalıların sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

...- Dava, taşıma sözleşmesine konu emtianın geç teslimi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı vekili, davalı ... Deniz İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş.’nin forwarder olduğunu, malın taşınması konusunda bütün taşıma firmalarını organize edip yönlendiren konumunda bulunduğunu, anılan davalı ile müvekkilinin dava konusu makinenin müvekkiline teslim aşamasına kadar “... Hamburg-... denizyolu taşıması navlun, yükleme bedeli, liman masrafları, vinç ücreti konusunda” anlaştıklarını ve ...nin müvekkiline fatura kestiğini, geç teslim nedeniyle müvekkiline karşı sorumlu olduğunu iddia etmiştir. Davalı ...vekili de cevap dilekçesinde, davacının ithal ettiği makinelerin taşınması konusunda davacı ile anlaşma yapıldığını, yükleme limanı masraflarının müvekkiline, boşaltma limanı masraflarının davacıya ait olduğunu, anlaşmaya uygun olarak makinenin ... Limanı’na taşındığını, geminin acentesi ... Konteyner Taşımacılık A.Ş’nin taşıma konusu ... adet makineden birini indirdiğini, ancak diğer makineyi indirecek ekipman bulamadıklarından gemide kaldığını ve geminin limandan ayrıldığını, geminin limandan ayrılmasından 1 gün sonra müvekkiline bildirdiğini, olayın nedeni araştırıldığında ... Konteyner Taşımacılık A.Ş’nin varış ihbarnamesi gönderdiğini, limanda tahliye anında davacıdan kimseye ulaşamadıklarını, yeterli ekipman da olmadığından dava konusu ikinci makineyi indiremediklerini söylediğini, hem davacıya hem ...’deki gümrükçülerine 11.....2012 tarihi saat 14.22’de, geminin varışının ....... olduğu ve buna göre hazırlık yapılması gerektiğinin ihbaren bildirildiğini savunmuştur. Bu hususu ispat yükü davalı ...ye aittir.

Bilirkişi raporunda fiili taşımayı yapan asıl taşıyan...nin, gönderilene sadece boşaltma limanına muhtemel varış tarihini ihbar ettiği (ETA ihbarı), buna karşılık geminin boşaltmaya hazır olduğunu bildiren Hazırlık ihbarını yapmadığının tespit edildiğine ve davalı ... A.Ş’nin davacıya karşı taşımayı üstlenen kişi olarak davacıya fatura kestiğine göre mahkemece öncelikle donatanın navlun faturasını kime düzenlediği araştırılarak yükün boşaltılması yükümlülüğünün kime ait olduğu hususu ve yükün tamamen boşaltılmasında asıl kusurun kime ait olduğu ve meydana gelen gecikmeden davalı .... A.Ş’nin davacıya karşı taşımayı üstlenen kişi olarak sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususları tartışılmadan yazılı gerekçe ile anılan davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden davacı vekilinin davalı .... A.Ş’ye yönelik karar düzeltme istemlerinin kabulüyle Dairemizin ....01.2017 tarih 2016/401 Esas, 2017/199 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ...ye yönelik karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin ....01.2017 tarih 2016/401 Esas, 2017/199 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7087, Karar No: 2010/16193, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7087 E.  ,  2010/16193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkiş raporunda, emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, gerçek değerinin daha yüksek olduğundan söz edilerek, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.