muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8421, Karar No: 2011/6962, Tarih: 21.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/8421 E.  ,  2011/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/197474

MAHKEMESİ :(SİNOP) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :11/03/2009-55/16

SUÇ:Kasten öldürmeye teşebbüs

H.. A..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık E.. Ş..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SİNOP) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/03/2009 gün ve 55/16 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık Ercan müdafiinin duruşma talebinin cezanın miktarı itibariyle CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Katılan vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

c) CMK.nun 232/2-d maddesi gereğince, gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı tarih ve sürenin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ercan’ın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin eksik soruşturmaya, suç niteliğine, haksız tahrikte indirim oranına, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, katılan vekilinin haksız tahrikin bulunmadığına, TCK.nun 35 ve 62. maddeleri uyarınca cezada indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanığın, mağduru göğse nafiz iki bıçak darbesiyle sağ akciğer üst lobda harabiyete ve aort kesisine, kalpte sağ atrium kesisine, 3. kot açık kırığına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, yaralanma sonucunda mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, cezanın üst sınıra daha da yaklaşılarak belirlenmesi gerekirken 12 yıl olarak belirlenmesi,

b) Sanığın tekerrüre esas alınan Sinop Ağır Ceza Mahkemesince 28/03/2003 tarihinde verilen ve 22/09/2004 tarihinde kesinleşen 2002/124 Esas 2003/49 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi gereğince aynı mahkemenin 13/06/2005 tarih ve 2002/124 Esas 2003/49 Karar sayılı ek kararı ile kanun yolu itiraz olarak gösterilerek uyarlaması yapılmış ise de;

b) Sanığın tekerrüre esas alınan Sinop Ağır Ceza Mahkemesince 28/03/2003 tarihinde verilen ve 22/09/2004 tarihinde kesinleşen 2002/124 Esas 2003/49 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi gereğince aynı mahkemenin 13/06/2005 tarih ve 2002/124 Esas 2003/49 Karar sayılı ek kararı ile kanun yolu itiraz olarak gösterilerek uyarlaması yapılmış ise de;

Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararı temyizi kabil kararlardan olup itiraz yasa yoluna tabi olmadığından, itiraz üzerine Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin verdiği 08/08/2005 tarihli karar hukuki değerden yoksun olduğundan, kesinleşmemiş ek karar esas alınmak suretiyle sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden; 5237 sayılı TCK.nun 50.maddesinde belirtilen seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d) Kabule göre;

aa) Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları yönünden; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3. Fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun dikkate alınmaması,

bb) Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları yönünden; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi yanında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CUMK.nun 321.maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanığa verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ve sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine 21/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16281, Karar No: 2016/10617, Tarih: 13.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16281 E.  ,  2016/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun Aydınlıkevler İlköğretim Okulunun duvarına "Giden Gitsin Sen Şarkılar Söyle İçinden Boşver, Hayatım Leyla Büşra, Kamu Malına Zarar Vermem an meselesi, kimin umrunda, Lan sen beni niye çağırdın, Aşk örgütlenmektir sayın abiler, yalanda olsak yaşadık beee" şeklinde yazılar yazmak suretiyle duvarı kirlettiği anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11309, Karar No: 2022/18920, Tarih: 21.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11309 E.  ,  2022/18920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Gümüşoluk Mahallesi 110 ada 94 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlar yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin, “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 nolu bendinin (b) fıkrasının 3. satırında yazılı (10/8 maddesi uyarınca) kelimesinden sonra gelen cümlenin çıkarılarak yerine (derhal ödenmesine, tapu kaydındaki haciz/ipotek şerhlerinin bedele yansıtalarak ödenmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesi'ne müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3087, Karar No: 2011/14349, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3087 E.  ,  2011/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2009 tarih ve 2008/2415-2009/2415 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı arasında işyeri sigorta poliçesi düzenlendiğini, davalının işyerinde çıkan yangın nedeniyle sigortalıya ait işyerinde hasar meydana geldiğini ve hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, 4.367 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı ile davalının dükkanı arasındaki mesafe göz önüne alındığında yangının sigortalının dükkanına zarar vermesinin çok zor olduğu, sigortalının işyerinin tamamının boyanmasına sebebiyet verecek zararın apartman merdiven arası ile tüm binaya da zarar vermesinin mümkün olduğu, buna karşılık böyle bir iddianın ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde meydana gelen yangın sonucunda sızan dumanların dava dışı sigortalının işyerine sirayet etmesi sonucunda sigortalı işyerinde hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin müvekkili şirket tarafından karşılandığını bildirerek işbu davayı açmış olup dosya evrakının incelenmesinde, olay yerinde yapılan keşif sonrasında tanzim ve ibraz olunan bilirkişi raporunda, davalı işyerinde çıkan yangın nedeniyle çıkan dumanların, dava dışı sigortalının bodrum kat demir kapısından içeri sızmış olabileceği yönünde görüş bildirildiği, yangın sonucunda sigortalı işyerinde hasar oluştuğu hususunun ekspertiz raporunda açıklandığı ve davalı tarafça verilen davaya cevap dilekçesinde sigortalı işyerinde az da olsa bir hasar meydana geldiğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davalının işyerinde meydana gelen yangına bağlı olarak sigortalı işyerinde hasar oluştuğunun kabulü ile işin esasına girilerek, gerekirse ekspertiz raporuna ek olarak sunulan fotoğraf örneklerinin aslı ya da renkli fotokopileri de getirtilmek suretiyle hasar miktarı tayin edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan gerekçe ile red hükmü kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1717, Karar No: 2014/2290, Tarih: 27.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1717 E.  ,  2014/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manyas Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2011/108-2013/2

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin M.. İ.., Y.. K.., ??? ada, ....../, ..../, .../, .../, .../, .../, .../ ve ... parsellerde kayıtlı tarlalarını 2010 sezonunda davalıya çeltik ekimi için kiraya verdiklerini, davalının ekmiş olduğu çeltik mahsulünü sulamak için kullandığı elektrik bedelini elektrik şirketine ödememesi sebebi ile derin kuyu pompasını çalıştıran elektrik trafosunun elektriğinin kesildiğini, sulama imkanı kalmayan tarlalarını 2011 yılı sezonunda kiraya veremediklerini, Manyas Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/11 D. iş sayılı dosyası ile yapılan tespite göre taşınmazlarını kiraya verememesinden dolayı 14.726,00 TL maddi zararı olduğunu belirterek zarar miktarının delil tespiti masrafları ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, elektrik abonelik sözleşmesinin dava dışı E.. D.. tarafından imzalandığını, taraf sıfatı olmadığından davanın reddi gerektiğini, davaya konu taşınmazların 2010 yılında kiralandığını ve söz konusu trafo kullanılarak sulama yapıldığını, abone E.. D..'in de aynı trafodan elektrik alarak kendi yerlerini suladığını, kendi payına düşen miktarı E.. D..'e ödemesine rağmen bu paranın E.. D.. tarafından elektrik şirketine yatırılmadığını, taşınmaz E.. D.. ile kendisine kiralandığı halde E.. D..’in kendi payına düşen elektrik parasını da ödemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya arasında bulunan 03/03/2010 tarihli kira sözleşmesine göre kiralanan .... ada, .../, .../, .../, ..../,.../,.../,.../,.../,..../,... ve .... nolu parseller zirai amaçla kullanılmak üzere 30/11/2010 tarihine kadar 10.000 TL bedelle davalı H.. Ö..’e kiralanmıştır. Davacının talebi üzerine Manyas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/11 D.iş sayılı dosyasında 09/08/2011 tarihinde yapılan delil tespiti sonucunda elektrik mühendisi bilirkişi tarafından sunulan bilirkişi raporunda; ... nolu parsel üzerinde bulunan trafonun aboneliğinin E.. D.. adına olduğu, 07/01/2011 tarihinden itibaren trafonun enerjisinin kesik olduğu ve mühürlendiği belirtilmiş, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından sunulan bilirkişi raporunda taşınmazların çeltik ekimi için uygun olduğu, dava konusu ve komşu arazilerde genellikle çeltik yetiştiriciliği yapıldığı, taşınmazların yakınında bulunan derin kuyu pompasının çalışmadığı, çeltik ekimi için hazırlanıp özel ürün arazisi durumuna getirilen, çeltik ekimi için kiralanmak istenen taşınmazların, çeltik ekimi için belirlenen ortalama bedele göre elektrik kesintisinden meydana gelen zararın 14.726 TL civarında olduğu belirtilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; trafonun kullanımından kaynaklanan elektrik borcundan dolayı davalının kullandığı elektrik miktarı kadar sorumlu olacağını, sorumluluğunun E.. D.. ile birlikte ve yarı yarıya olduğunu, davacının uğradığı zarardan dolayı sorumluluğunun zarar miktarının yarısı kadar olacağını belirterek davanın kısmen kabulü ile 7363,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sözleşmeden kaynaklanan borçlar, sözleşmenin tarafları arasında şahsi borç doğurur. Sözleşmenin tarafı olmayan, 3. kişilere karşı sözleşmeye dayanılarak talepte bulunulamaz. Taraflar arasında düzenlenen 03/03/2010 tarihli tarla kiralama sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan tarlalar zirai amaçla kullanılmak üzere davalıya kiralanmıştır. Mahkemece verilen hükmün gerekçesinde tarafların sözleşme ile, kira bitiminde taşınmazı teslim sırasında davalının kullanmış olduğu elektriğin borcunu tamamen kapatacağının kararlaştırıldığı ve bu konunun davada uyuşmazlık konusu olmadığı belirtilmesine rağmen tazminat talebine dayanak oluşturan sulama kesintisine neden olan elektrik trafosunun davalı ile dava dışı E.. D.. tarafından birlikte kullanıldığı bu sebeple elektrik borcundan dolayı sorumluluğun da davalı ile E.. D..’e ait olduğu, davalının sorumluluğunun belirlenen tazminat miktarının yarısı ile sınırlı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98.maddesinin yaptığı yollama ile sözleşme ilişkilerinde de uygulanması gereken 44. maddesinde; “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasten veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmünü içermektedir. Bu yasal düzenleme ile zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarara uğrayan kimse de kusurluysa, diğer bir deyişle zarara uğrayan kimse normal bir insanın kendi menfaatlerini korumak için sakınması gerekli bir eylemde bulunmamışsa “birlikte (müterafik) kusur” söz konusudur.

Olayımızda davacı tarafından davalının elektrik borcunu ödememesinden dolayı taşınmazda bulunan trafonun elektriklerinin kesilmesi nedeni ile kiralananın sulanamaması ve bu sebeple de yeniden kiralanamaması nedeni ile tazminat talep edilmektedir. Mahkemece davalının davacı tarafa tazminat ödemesi gerektiği kabul edilmiş olmasına rağmen kararda Eski BK.nun 98. maddesi delaletiyle 44. maddesi gereğince tazminat miktarından indirim yapılması gerekip gerekmediği tartışılmamıştır. Öte yandan hükme esas alınan delil tespiti bilirkişi raporunda taşınmazların özel ürün arazisi olarak öncelikle çeltik ekimi için kiralanması haline hasren tazminat hesabı yapılmış olup taşınmazların mevcut haliyle sulama imkanı olmaksızın kuru tarım yapılmak üzere veya çeltik dışında başka bir ürünle ilgili ziraat yapılmak üzere kiraya verilip verilemeyeceği, bu takdirde kira miktarının ne kadar olabileceği hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22292, Karar No: 2016/19817, Tarih: 22.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22292 E.  ,  2016/19817 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilip, incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 22.11.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı vekili Av...., davalı .... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalılardan ....’nin asıl işverenliğinde en son davalıi işçisi olarak endeks okuma, 2. ihbarname dağıtımı, enerji kesme-açma işinde çalıştığını, iş sözleşmesinin 28.06.2014 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, 2014 yılı Mart, Nisan ve Haziran aylarına ait primlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ekili, davacının 21 arkadaşı ile birlikte 30.06.2014 tarihinden itibaren işe gelmediğini, hakkında devamsızlık tutanakları düzenlenerek noterden mazeretini belgelendirmesinin talep edildiğini, mazerete ilişkin beyanda bulunulmaması nedeni ile iş sözleşmesinin devamsızlıktan haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının çalışma gün ve saatlerinin ile kayıt altına alındığını, 45 saati aşan çalışmasının, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davalının ihale makamı olduğunu, diğer davalı ile aradaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirtmiş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi ek raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin feshi ihtilaflıdır.