muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9671, Karar No: 2022/4946, Tarih: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9671 E.  ,  2022/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Hürriyet Mahallesi, 1329 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile derhal ödeme, objektif değer artışı ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harcı 121,30-TL’nin davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2019/1718 E. - 2021/991 K. sayılı Karar ilamının hüküm fıkrasının;

(C) numaralı bendinin 3. fıkrasında yer alan (121,30TL) ibaresinden sonra gelen kısmının çıkarılarak yerine (başvurma harcının davalı üzerinde bırakılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7605, Karar No: 2019/7394, Tarih: 20.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7605 E.  ,  2019/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (sanıklar hakkında ayrı ayrı üçer kez), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların müşteki İlknur ve Halime'ye yönelik basit cinsel saldırı suçundan, müşteki Hülya'ya yönelik cinsel taciz suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine, sanık ...'ın ayrıca müsnet kasten yaralama suçundan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'ın mağdur ...'ya karşı cinsel taciz suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, doğrudan verilen adli para cezalarının miktar itibarıyla kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından sanıklar ve sanıklar müdafilerinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Mağdurlar ... ve ...'a karşı basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Soruşturma evresinde ifadeleri alınan mağdureler ... ile ...’nin, olay gecesi kendilerini takip eden sanıkların elle dokunarak kucakladıklarını beyan etmelerine rağmen Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.12.2010 günlü iddianamede fiziksel temas içeren eylemlerden bahsedilmeksizin sanıkların cinsel içerikli sözler söylemek suretiyle tacizde bulundukları belirtilerek cinsel taciz suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılması karşısında, mahkemece dava konusu edilmeyip fiziksel temas içeren eylemlerle ilgili ayrıca kamu davası açtırılıp, iş bu dosya ile birleştirildikten sonra, toplanacak delillere göre hüküm kurulması gerekirken, Sulh Ceza Mahkemesince iddianamede dava konusu edilmeyen, fiziksel temas içeren eylemlerin gerçekleştiği belirtilerek basit cinsel saldırı suçundan verilen görevsizlik kararına istinaden sanıklarla ilgili yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'ın gerekçeli kararın yazımından önce 01.03.2019 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2022/4537, Karar No: 2023/5097, Tarih: 19.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4537 E.  ,  2023/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2011/64 Esas, 2013/370 Karar

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirket ile davalı arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalıya bağlı çeşitli birimlere kalorifer yakıtı temin ettiklerini, sözleşmeye uygun şekilde ürün teslimi yapmış olmalarına rağmen davalının çeşitli gerekçelerle fatura bedellerini ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 126.178,30 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen teknik şartnamenin 17.1.7 nci maddesi uyarınca davacının teslim ettiği akaryakıt teknik şartnamede belirtilen özelliklere uymadığı için fatura bedelinin ödenmesi gerekmediği gibi ayrıca fatura miktarının %25'i oranında cezanın da davacıdan alınması gerektiğini, yapılan analizler sonucu bedeli talep edilen ürünlerin sözleşmede belirtilen özellikleri taşımadığının belirlendiğini, bu nedenle birim fiyat mal alımı tip sözleşmesinin 17.1.7 nci maddesine dayanarak ceza tahakkuk ettirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporlarıyla davacının davalıya aralarındaki sözleşme şartlarına uygun olmayan nitelikte ürün teslim ettiği, yapılan analizler sonucu numunelerin sözleşmede aranan koşulları taşımadığının tespit edildiği, taraflar arasında akdedilen sözleşmede, talep edilen akaryakıtın teknik şartnamede belirtilen özelliklere uygun çıkmaması halinde numunenin alındığı tankere isabet eden akaryakıt tutarının ödenmeyeceği ve fatura bedelinin %25'i nisbetinde cezanın firmadan tahsil edileceğinin kararlaştırıldığı, davacının davalıdan talep edebileceği alacağının 111.212,43 TL olduğu, sözleşmeye göre yapılan hesaplama ile davalının davacıdan tahsili gereken ceza alacağının 101.094,44 TL olduğu, davalı tarafından yapılan 7.922,99 TL ödeme ile analiz bedeli olan 2.195,00 TL davacı alacağından tenzil edildiğinde, davacının davalıdan herhangi bir alacağının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ile davalı arasında kal-yak tedarikine ilişkin akdedilen sözleşmeye uygun olarak davalıya ürünlerin teslim edildiğini, bu hususun davalı tarafından da ikrar edildiğini ancak davalının ürünlerin bedelini ödemediğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmede teknik şartnamenin "özel kalorifer yakıtının kimyasal ve fiziksel kontrolü" başlıklı 5.1 maddesinde; "Tankerlerdeki özel kalorifer yakıtı boşaltılmadan görevli elemanlarımızca tankerin her gözünden ikişer adet asıl ve ikişer adet (şişelerde) şahit numune alınacaktır. Asıl ve şahit numune alınan şişelerin ağzı mühürlenecek, numunelerin alındığı tankerin plakası alındığı tarih etikete yazılıp numuneyi alan EÜAŞ görevlisi ve tanker şoförü tarafından imzalanarak numunenin saklandığı şişelere yapıştırılacaktır." denildiği, ancak söz konusu numunelerin nasıl alındığı, nasıl transfer edildiği ve nasıl incelendiğinin tamamen davacı şirketin gözetiminden uzak ve kapalı kapılar ardında yapıldığını, bu durumda yapılan numune incelemelerinin güvenilirliğinden söz edilemeyeceğini, yargılama sırasında makine mühendisi bilirkişinin yeniden bir incelemede bulunmadığını, davalının yaptırdığı inceleme neticesinde sonuca vardığını, muhasebeci bilirkişinin tanzim edilen akdin tüm şartlarını incelemeden kanıya vardığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alım satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının davacıya hitaben yazdığı 25.01.2007 tarihli yazısı üzerine davacının 26.01.2007 tarihli cevabi yazısında teslim edilen kalorifer yakıtlarına ait şahit numunelerin analizlerinin Çukurova Üniversitesi Laboratuvarlarına gönderilmesini talep etmiş olmasına ve daha sonra Çukurova Üniversitesi'nden alınan raporla da davalının savunmasının doğrulanmış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10301, Karar No: 2012/16767, Tarih: 22.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10301 E.  ,  2012/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/04/2011 tarih ve 2008/808-2011/345 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin içinde bulunduğu ve müteveffa ......'in kullanmış olduğu ....7 plakalı araca, sürücüsü ve plakası belli olmayan kamyon veya tanker sürücüsünün arkadan çarptığını ve bu aracın içinde bulundukları aracı şeridinden çıkararak karşıdan gelen .... plakalı araca çarpmasına ve müvekkilinin sakatlanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin bu kaza neticesi %55 sakat kaldığını ileri sürerek, şimdilik 7.000,00 TL .tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya davacının içinde bulunduğu aracın sebebiyet verdiğini ve bu araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, plakası tespit edilmeyen aracın çarpması nedeniyle açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 22.05.2005 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının içerisinde yolcu olarak bulunduğu 33 E 1167 plakalı araç sürücüsü Yılmaz Demir'in 8/8 oranında kusurlu, 63 EE 434 plakalı araç sürücüsü Abdulkadir Korkut'un olayın oluşumuna etki eden kusurlu davranışının bulunmadığı, davacının yolcu olarak bulunduğu araca başka bir araç tarafından çarpılmasının etkisiyle kazanın meydana geldiği iddia edilmiş ise de olay mahallinde tek çarpışma noktasının tespit edilmiş olduğu, aracın arkasında meydana gelen hasarın diğer otomobil ile çarpışıp yol dışı kalması sırasında meydana geldiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı kaza sonrasında sakat kalmasından dolayı maddi tazminat talebine ilişkindir. Aynı olay nedeniyle davacının yolcu olarak bulunduğu aracın sürücüsünün mirasçıları tarafından aynı iddia ile aynı davalı aleyhine açılan Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/1030 E.2008/451 K. sayılı dosyasında, mahkemece olayın meydana gelmesine arkadan çarpan ve plakası belli olmayan aracın sebep olduğu kabul edilerek davalı ... Hesabının sorumluluğuna hükmedilmiştir. Bu karar davalı tarafından da temyiz edilmeyerek kesinleştiğine göre, tarafları aynı olmadığından işbu davada kesin hüküm oluşturmamakla birlikte, anılan karardaki kesinleşen ve yukarıda belirtilen hususlar bakımından davalı aleyhine güçlü delil oluşturur. Bahse konu güçlü delil niteliğindeki kanıtların işbu davada mahkemece toplanan takdiri nitelikteki kanıtlara dayalı olarak geçersiz kılmak mümkün bulunmadığından, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11299, Karar No: 2022/1079, Tarih: 10.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11299 E.  ,  2022/1079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen önceki karar ... tarafından bozulmuş olup bozma ilamında özetle; "Dava konusu 131 ada 478 parsel sayılı taşınmaz yönünden askı ilan süresi içerisinde dava açılmış olması nedeniyle Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu, belirtilen nedenle Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ... ve davacı müteveffa ... mirasçılarının davalarının kabulüne, davacı ... ve davacı müteveffa ... mirasçılarının zilyetlik koşulları oluştuğu gibi davacının dayandığı eski tapu kayıtlarının dava konusu yeri kapsaması nedeniyle 131 ada 478 nolu parsel içerisinde bulunan, fen bilirkişi raporunda "A'' harfi ile gösterilen 24.000 m2 lik yerin davacı ... adına 1/2 hisseli olmak üzere tapuya kayıt ve tesciline, davacı müteveffa ...'ın 1/2 hissesinin ise mirasçıları arasında veraset ilamındaki 1'er payları oranında kayıt ve tesciline; dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 131 ada 478 parsel için düzenlenen 2006 tarihli mera kaydındaki fen bilirkişi raporunda ''A'' harfi ile gösterilen 24.000 m2 kısmın tespitinin iptaline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece, karar duruşmasında "... Davacı ... ve davacı müteveffa ... mirasçılarının zilyetlik koşulları oluştuğu gibi davacınıın dayandığı eski tapu kayıtlarının dava konusu parseli kapsaması nedeniyle davalarının kabulüne, ilgili parselin davacılar adına tesciline, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 131 ada 478 parsel için düzenlenen 2006 tarihli mera kaydının tespitinin iptaline ..." yönelik olarak tefhim edilen hükmün, gerekçeli kararın yazımı sırasında "... davacı ... ve davacı müteveffa ... mirasçılarının davalarının kabulüne, davacı ... ve davacı müteveffa ... mirasçılarının zilyetlik koşulları oluştuğu gibi davacının dayandığı eski tapu kayıtlarının dava konusu yeri kapsaması nedeniyle 131 ada 478 nolu parsel içerisinde bulunan, fen bilirkişi raporunda ''A'' harfi ile gösterilen 24.000 m2 lik yerin davacı ... adına 1/2 hisseli olmak üzere tapuya kayıt ve tesciline, davacı müteveffa ...'ın 1/2 hissesinin ise mirasçıları arasında veraset ilamındaki 1'er payları oranında kayıt ve tesciline; dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 131 ada 478 parsel için düzenlenen 2006 tarihli mera kaydındaki fen bilirkişi raporunda ''A'' harfi ile gösterilen 24.000 m2 kısmın tespitinin iptaline..." yönünde düzeltilmiş olması nedeniyle, iptal edilen kısım ve mera kaydı yönünden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki ve aykırılık oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim ... İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında da, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiştir.

O halde, Mahkemece yapılacak ...; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir. Açıklanan nedenlerle, hüküm, Kanuna ve ... İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edildiğinden bozulması gerekmiştir.

O halde, Mahkemece yapılacak ...; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir. Açıklanan nedenlerle, hüküm, Kanuna ve ... İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edildiğinden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükmü temyiz eden davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına iadesine 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/751, Karar No: 2015/538, Tarih: 21.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/751 E.  ,  2015/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/80 E-2011/66 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince;

“DAVA: Dava dilekçesinde, davacının kaçma şüphesi bulunmamasına karşın hakkında davalı tarafından basmakalıp ifadelerle tutukluluğun devamı kararı verildiği; benzer durumdaki kişiler hakkında tahliye kararlarının verildiği ve masumiyet karinesinin göz ardı edildiği ileri sürülerek; 1.500,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi talep olunmuştur.

CEVAP: Davalı vekili tarafından duruşmada, görevsiz mahkemede açılan davanın reddine karar verilmesi ve lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği savunulmuştur.

GEREKÇE : T.C.Anayasası’nın “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlıklı 19/3, 6, 7 ve son. maddesinde; suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişilerin, ancak kaçmalarını, delillerin yok edilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilecekleri, tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı, soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteyebileceği, hürriyeti kısıtlanan kimselerin kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili yargı merciine başvurma hakkına sahip olduğu, bu esaslar dışında işleme tabi tutulanların uğradıkları zararın, tazminat hukukunun genel prensiplerine göre Devletçe ödeneceği hükmü yer almaktadır. Keza Anayasa’nın 40/3.maddesinde de kişinin, resmi görevliler tarafından meydana getirilen haksız işlemler sonucu uğradığı zararının kanuna göre Devletçe tazmin edileceği öngörülmüştür.

Anayasa’nın bu amir hükümlerinin bir gereği ve yansıması olarak CMK’nun Yedinci bölümünde “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” başlığı altında 141/1.maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması evrelerinde tutuklama veya tutukluluğun devamı gibi koruma tedbirleri nedeniyle mağduriyete uğrayanların tazminat istemlerine ilişkin düzenleme yapılmıştır. Suç soruşturması ve kovuşturması sırasında kişilerin uğrayabilecekleri maddi ya da manevi zarar halleri 141.maddesinde ayrı ayrı sayılmıştır. Buna göre;

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,

d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen,