muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/762, Karar No: 2015/549, Tarih: 21.01.2015

Tüm bu yasal düzenlemeler ve CMK ‘nun 141-144.maddelerinin HUMK’nun 573 ve devamı maddelerine göre özel kanun niteliğinde olması dikkate alınarak eldeki davaya bakmaya Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu kanaatine varılarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-İddia ve dayanılan maddi olgular itibariyle dava, CMK 141.maddede de sayılan koruma tedbirinin uygulanmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunması nedeniyle CMK’nun 141-144.maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesi görevli olup Dairemiz görevli olmadığından dava dilekçesinin REDDİNE,

2-Alınması gereken 18,40 TL harcın peşin harç 22,30 TL’den mahsubu ile geri kalan 3,90 TL’nin istek halinde davacıya geri verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4-Davalı kendisini duruşmada avukatla temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,”

Dair oyçokluğu ile verilen 10.05.2011 gün ve 2010/93, 2011/79 sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı vekili tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46.maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; işin esasına girilmeden önce, dava dilekçesinden taleb edilen manevi tazminat miktarı dikkate alındığında kararı tarihi itibariyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesi gereğince, temyize konu tazminat miktarı (1500,00 TL) gözetildiğinde, karar tarihi itibariyle daire kararına karşı temyiz yolunun açık olup olmadığı ön sorun olarak incelenmiştir.

Dava, manevi tazminatı istemine ilişkin olup, uyuşmazlığa konu miktar 1500,00 TL’dir.

Bilindiği üzere, 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL olarak değiştirmiştir. Sonraki yıllarda 5219 ve 5236 sayılı Kanunlarda öngörülen katsayılar çerçevesinde miktarlar giderek artmıştır. Buna göre, 01.01.2011 tarihinden 31.12.2011 tarihine kadar katsayı artışı sonucu uygulanması gereken kesinlik (temyiz edilebilirlik sınırı) "1.540,00 TL"dir.

Eldeki davada, temyiz istemine konu kararın verildiği 10.05.2011 tarihinde, 5219 ve 5236 Sayılı Kanunlar gereği temyiz(kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna göre 1.500,00 TL olan uyuşmazlığa konu miktar bu sınırın altında kaldığından, karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2.maddesi gereğince, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 21.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19180, Karar No: 2010/364, Tarih: 12.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19180 E.  ,  2010/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 12/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1003, Karar No: 2011/5964, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1003 E.  ,  2011/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ...vekili avukat ...ve diğer davalı vekili avukat ... ...nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar tarafından ... ilçesinde inşa edilen ... konutlarından daire satın aldığını, dairede ve ortak alanlarda ayıp ve eksikler bulunduğunu, konutların 1 yıl gecikmeli olarak iskan izni alınmadan teslim edildiğini, davalıların taahhütlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere taahhüt edilen inşaat kalitesi ile mevcut inşaat kalitesi arasındaki farkın, doğalgaz bedeli ile LPG gazı arasındaki farkın ve geç teslim nedeniyle kira bedellerinin tespiti ile şimdilik 20.000-TL’nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalılardan satın aldığı konutun geç teslim edildiğini, konutta ve ortak alanlarda ayıplar ve eksik işler bulunduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, görevsiz mahkemede yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarında her bir bağımsız bölüm yönünden ayrı ayrı inceleme yapılmadığı, ortak kullanım alanlarına ilişkin ayıplar yönünden ise arsa paylarının dikkate alınmadığı, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu, bilirkişi raporlarının açık ya da gizli ayıp,

2010/1003-5964

eksik ifa ayırımı yapılmaksızın düzenlenmiş olduğu, 4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki yasa hükümlerinin göz ardı edildiği, bu nedenlerle hükme dayanak yapacak yeterlilikte olmadıkları gerekçesiyle dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmasına karar verilmiştir. 06.11.2009, 25.12.2009, 12.03.2010, tarihli celselerde davacı vekiline bilirkişi ücreti, araç ücreti ile Mahkemenin yasal yolluğunu yatırmak üzere kesin süre verilmesine ve gerekli uyarının yapılmasına rağmen davacı vekili tarafından masraf yatırılmadığı için keşif yapılamamıştır. Mahkemece, dosyadaki delillerin davcının iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı ve arkadaşları tarafından ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nde dava açıldığı, aşamalardan geçtikten sonra görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... 4. Tüketici Mahkemesi’ne geldiği, Tüketici mahkemesince HUMK. 46. maddesi gereğince davaların tefrik edilerek her bir davacı yönünden ayrı esas numarası ile yargılamaya devam edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacının talepleri yönünden görevsiz Asliye Ticaret Mahkemesi’nde keşifler yapılarak bilirkişi raporları ve ek raporlar alındığı, dava açılmadan önce site yönetimi tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/71 D.... sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığı, yine davası tefrik edilen bir başka davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/70 D.... dosyası ile tespit yaptırdığı, davaların tefrikinden sonra bir kısım davacılar yönünden tüketici mahkemesince keşifler yapılarak bilirkişi raporları alındığı anlaşılmaktadır. Dosya içinde bulunan bilirkişi raporlarının incelenmesinde; her bir bağımsız bölüm yönünden ayrı ayrı inceleme yapılmamış ise de, dava konusu edilen ortak alanlara ilişkin ayıp ve eksiklerin belirlendiği, ancak hesaplamalar yönünden raporlar arasında farklılıklar bulunduğu görülmektedir. Öyle olunca, ortak alanlarda bulunan ayıplı ve eksik işlerin tespiti için mutlaka keşif yapılmasına gerek bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, ortak alanlara ilişkin ayıp ve eksikler yönünden dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılması, mümkün olmadığı takdirde aynı iddialarla açılmış ve tefrik edilmiş emsal dosyalarda hükme esas alınan bilirkişi raporuna bu dosyada da itibar edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile ortak alanlar yönünden de mutlaka keşif yapılması gerektiğinden bahisle davacı tarafa kesin süre verilerek, bu süre içinde masraf yatırılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, 14.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17193, Karar No: 2009/3833, Tarih: 16.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/17193 E.  ,  2009/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ-Saray Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2008

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının;  yapılacak tedavisi ve estetik ameliyat için 1.000,00 YTL, ekonomik geleceğinin sarsılması nedeni ile 1.000,00 YTL maddi ve  60.000,00 YTL manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin atiye bırakılmış olması nedeni ile açılmamış sayılmasına ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacı vekilinin 27.03.2008 günlü duruşmada estetik ameliyat bedeline ilişkin davadan vazgeçtiklerini, ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle maddi tazminat istemini atiye bıraktıklarını beyan etmiş, davalı vekili 17.04.2008 tarihli duruşmada atiye bırakma talebini kabul ettiğini bildirmiştir.

HUMK.'nun 185. Maddesinde davacının davalının rızası ile davasını takipten sarfınazar edebileceği bildirilmiştir. Davayı takipten sarfınazar etmek anılan yasanın 409. maddesinde düzenlenen "davayı takip etmeme"den farklı bir usul müessesesi olup davayı takipten sarfınazar edilmesi halinde  "davanın geri alındığı" kabul edilerek dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmelidir.

Mahkemece tedavi ve estetik ameliyat gideri olarak talep edilen maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle talep edilen maddi tazminat istemi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olmuştur.

2-Zararlandırıcı olaya maruz kalan davacı, olay günü işyerinde, açık bulunan çamı kapattığı sırada mandalı bozuk olan çerçevenin aşağı düşmesi  ve kırılan camın yanağını kesmesi nedeni ile yüzünde sabit eser oluşacak ve 10 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralanmıştır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tarafından yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen  31.01.2007 tarihli İş müfettişi raporunda olayın oluşmasında % 60 İşveren kusuru, % 40 davacı kusuru olduğunun bildirildiği,  mahkemece bu rapor esas alınmak sonuca  gidildiği görülmektedir.

Hükme dayanak alınan müfettiş raporu; İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bu raporun İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve davacı tarafça kararın temyiz edilmemesi nedeni ile kusur oranı ile ilgili davalı yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu da gözetilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirketin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6394, Karar No: 2017/7698, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6394 E.  ,  2017/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı temyizi yönünden:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 1.320,87TL olup, karar tarihi itibari ile 1.890,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davacı temyizi yönünden;

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2011-16.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla mesai yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, işyerinde davacının mesaisinin 08:30 da başlayıp en erken 18:30 da bittiğini, mesailerin bazen 19:00-20:00 'ye kadar bazen ise 21:00-22:00 saatlerine kadar sürdüğünü, cumartesi günleri de tam gün çalışma yaptığını belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, 45 saati aşan çalışmasının istisnai olduğunu ve bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, 45 saati aşan çalışmasının istisnai olduğunu ve bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai takip çizelgesi bulunan dönemler bakımından bu çizelgeler doğrultusunda fazla mesainin belirleneceğini, bulunmayan dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre haftalık on sekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılacağı belirtilmiştir. Davacı tarafın ilgili bakanlıktan araç muayene raporlarının istenmesi yönündeki talebinin Mahkemece davanın esasına etki etmeyeceği gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacının araç muayene teknisyeni olarak çalıştığı sabittir. Belirtilen araç muayene raporlarının davacının çalışma saatlerinin tespiti bakımından değerlendirilmesi gereklidir. Buna göre davacının tüm hizmet süresi bakımından muayene ettiği araçlara ilişkin olarak düzenlediği araç muayene raporlarının Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından ve gerekirse TÜVTÜRK şirketinden istenerek, gelecek belgeler dikkate alınarak davacının çalışması süresinin ve buna göre varsa fazla mesai süresinin belirlenmesi gereklidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17923, Karar No: 2014/18033, Tarih: 20.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17923 E.  ,  2014/18033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/13-2013/629

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2011/13-2013/629 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.11.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. B.. O.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı M.. T..'nun asıl borçlu sıfatıyla müvekkili bankadan taşıt kredi sözleşmesine dayalı olarak 41.000,00 TL meblağlı kredi kullandığını, davalı S.. Y..'ın da kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığını, borcun ödenmemesi üzerine müvekkil bankaca tüm borçlulara muacceliyet ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, asıl borçlunun diğer borçlular ile birlikte kısmi ödemede bulunduklarını ancak bakiye miktar için herhangi bir ödemede bulunmadıkları gibi borçları olmadığına dair itirazda da bulunduklarını, davalıların geçerli bir sözleşmeyle borçlanmalarına rağmen borçlarını ödememeleri nedeniyle müvekkili bankanın zarara uğradığını ileri sürerek, yapılan ıslah sonucu 72.710,93 TL alacak miktarının asıl alacak miktarına dava tarihinden itibaren yıllık temerrüt faizi, BSMV faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. T.., ... Otomotiv yetkililerinin sahte vergi levhası çıkartarak üzerine olmayan bir aracı kaydettirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiş; davalı S.. Y.. ise kendisinin M.. T..'ya kefil olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı banka ile davalılar arasında imzalanan 27/01/2006 tarihli kredi sözleşmesine istinaden davalı M.. T..'ya davacı banka tarafından 41.000,00 TL kredi kullandırıldığı, kredi sözleşmesinde M.. T..'nun asıl borçlu, S.. Y.. ve ... Otomotiv A.Ş'nin kefil sıfatı ile imzaları bulunduğu, davacı tarafından borcun ödenmemesi nedeniyle noter kanalıyla tüm borçlulara muacceliyet ihtarnamesi gönderildiği, ancak borcun buna rağmen ödenmediği, kredinin ödenmemesi nedeniyle davacının 72.710,93 TL alacağının olduğu, davalı M.. T..'nun sahtelik iddiası ile davalı S.. Y..'ın borcu ödediğine ilişkin iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 72.710,93 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ödenmeyen kredi borcunun davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ödenmeyen kredi borcunun davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Yürürlükten kaldırılan HUMK’nın 382 ve devamı maddeleri ile yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün verilmesi, tefhimi ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı hususları ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiş olup, HMK’nın 298/2. maddesinde de gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece verilen kısa kararda, “Davacının davasının asıl alacağa dava tarihinden temerrüt faizi işletilmek suretiyle kabulüne” karar verilmiş iken gerekçeli kararda kısa karardan farklı olarak “Davacının davasının kabulü ile, 72.710,93 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine” karar verilmek suretiyle kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişkili bir durum yaratılmıştır. Bu durumda yukarıda açıklanan yasa hükümlerine ve içtihada uygun, kısa kararla ve gerekçe ile çelişkili olmayan, kendi içinde tutarlı bir hüküm kurulması gerektiğinden kararın öncelikle bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin uyuşmazlığın esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.