muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6744, Karar No: 2009/11569, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6744 E.  ,  2009/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... ... Mevkii 208 ada 4 parsel sayılı 1288,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kargir bina ve arsası niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi dava dilekçesiyle; maliki oldukları taşınmazın ... adına tescilini istemiştir. Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın ev ve arsası niteliğiyle ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 3402 Sayılı Yasanın 16/A maddesinde “kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler... kayıt belge veya özel Yasalarına göre Hazine kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği adlarına tespit olunur” hükmü bulunduğu, yine 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde tüzel veya gerçek kişiler arasında bir ayrım yapılmadığı gibi 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesinde açıkça tescil davasında davalı konumunda olan Hazine ve ilgili kamu tüzel kişilerinin dava konusu taşınmazın adlarına tescilini isteyebileceklerinin ifade edildiği, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.04.2000 gün 5634/6777 ve 25.01.2005 gün 8/373 ve 30.03.2006 gün 1157/1803 ve 20. Hukuk Dairesinin 07.12.1994 gün 1993/12880-15058 sayılı kararlarında ..., Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 3234 Sayılı Yasa gereğince, katma bütçeli ve tüzel kişiliğe sahip bir kamu kuruluş olması nedeniyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinilebileceğinin kabul edildiği ve kamu tüzel kişisi olan davacı kurum yararına 3402 sayılı yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/933, Karar No: 2009/4531, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/933 E.  ,  2009/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Amasya Vergi Dairesi tarafından davalı ...’un vergi borcunun tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/06/2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6507, Karar No: 2015/7731, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/6507 E.  ,  2015/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesinin iptali

Davada, 4721 Sayılı TMK'nun "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar soncu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19020, Karar No: 2010/18571, Tarih: 09.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19020 E.  ,  2010/18571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17102, Karar No: 2023/6406, Tarih: 17.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17102 E.  ,  2023/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/86 E., 2016/23 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/86 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştr.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2020 tarihli ve 2016/285469 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra uygulanan kanun maddelerinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği, olay tarihine ilişkin yeterince araştırma yapılmadığı, suça sürüklenen çocuğun 09.01.200 doğumlu olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasından faydalanması gerektiği, bu hususun tanık beyanlarıyla da sabit olduğu, mağdurenin yaşı hususunda hataya düşüldüğü, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, cinsel birleşmenin gerçekleşmediği ve suçun vasfı hususunda yanlış değerlendirme yapıldığı, belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında sadece öpüşme eyleminin gerçekleştiği, mağdurenin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde gerçek ile hayal arasında ayrım yapamadığı ve suça sürüklenen çocuk ile cinsel ilişki yaşamadığını beyan ettiği, tanıkların ise görgüye dayalı beyanlarının bulunmadığı ve aşamalarda değişen çelişkili anlatımlarda bulundukları, tanık Tuğrul'ın duruşmadaki anlatımlarında savunmayı teyit ettiği, belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; ''Mağdure ...'nın 07/08/2000 doğumlu olduğu, olay tarihlerinde SSÇ'ler ile mağdurun Hasanpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenim gördükleri, SSÇ ... ile mağdurenin aynı sınıfta okudukları, okullar açıldığında mağdur ile SSÇ'nin tanışarak arkadaş oldukları, 20.10.2014 günü öğleden sonra okula gitmeyerek birlikte ... caddesini takip eden belediye köpek barınağının yanındaki çamlığa gittikleri, burada oturup sohbet ettikleri, ardından SSÇ ... ...'ın yaşı itibariyle rızası geçerli sayılmayan mağdure ile normal yoldan cinsel ilişkiye girdiği...'' ve ''Ekim ayı içerisinde mağdurenin okuldan arkadaşı olan SSÇ ... ile birlikte ... mevkiine gittikleri, birlikte bally çektikleri, bu sırada SSÇ ...'in mağdure ile anal yoldan ilişkiye girdiği...'' şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçtan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; suça sürüklenen çocukların savunmaları, mağdure ile annesi ve babasının beyanları, tanık anlatımları, cinsel muayene raporu, sosyal inceleme raporları, mernis doğum tutanağı, adli raporlar ile kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda herhangi bir cebir veya tehdit olmaksızın mağdurenin kendisini dudaktan öptüğüne yönelik savuması, mağdure ve tanıklar Seda ile Merve'nin aşamalarda organ sokmaya yönelik çelişkili ifadeleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sanığın dudaktan öpmekten ibaret olan eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde yer alan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/86 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde yer alan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/86 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13502, Karar No: 2008/2463, Tarih: 25.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13502 E.  ,  2008/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Vakıf mütevellisi olan davalıya ek hizmet binasının onarım işi için 27.000 YTL. borç para verildiğini ancak ödenmediğini ileri sürerek, faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı usulüne uygun tebliğe rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının duruşma gününden bir gün önce 23.5.2007 tarihinde verdiği mazeret dilekçesinde, “ sağlık nedenine dayalı olarak mazeretinin kabulü ile duruşma gününü kalemden öğrenmeme “ şeklinde beyanda bulunduğu, ve sağlık raporunu eklediği, mahkemece de 24.5.2007 tarihli celsede “ davalının mazeretinin kabulüne, haricen gönderdiği pul ile duruşma gününün kendisine bildirilmesine “ karar verildiği ve sonraki celsede de davanın hükme bağlandığı anlaşılmaktadır. Davalının duruşma gününün tebliğini sağlamak için PTT giderini eklediği ve bu gider ile duruşma gününün tebliğine, mahkeme hakiminin verdiği ara kararı ile şerh düşüldüğüne ve ara kararından rücuu da edilmediğine göre, mahkeme kararının gereğinin yerine getirilmesi esastır. Mahkemece, davalının mazeretinin kabulüne karar verildiğine göre, davalıya yeni duruşma günü tebliği tebliği ile savunma hakkı tanındıktan sonra davanın esasının incelenmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2007/13502-2008/2463

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan harcın iadesine, 25.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2483, Karar No: 2017/5095, Tarih: 05.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2483 E.  ,  2017/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 gün ve 2013/101-2014/217 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/11/2015 gün ve 2015/4711-2015/11333 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2010/72995 sayılı marka başvurusuyla “arcon” ibaresini 3. sınıfta tescil ettirmek istediğini, başvurunun ilanına müvekkili şirket tarafından “ARKO” ibareli markalara dayanılarak itiraz edildiğini, itirazlarının TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili şirketin 1927 yılından beri temizlik, kişisel bakım ve hijyeni ürünler ile kimyasal maddeler alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin “ARKO” markasının 1971 yılından bu yana tescilli tanınmış bir marka olduğunu ve müvekkilinin “ARKO” esas unsurları pek çok seri markasının bulunduğunu, dava konusu “arcon” ibaresinin müvekilinin “ARKO” markası ile benzer olduğunu ve aynı emtiları kapsadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, tüketicilerin “arcon” markasını “ARKO” markasının serisi gibi algılayacaklarını ileri sürerek 2013-M-1112 sayılı YİDK kararının iptaline, 2010/72995 sayılı “arcon” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili markası ile davacı markasının benzemediğini, “ARKO” markası dört harften oluşmaktayken “arcon” markasının beş harften oluştuğunu, “arcon” markasının yazıldığı gibi okunduğunu ve “ARKO” sözcüğünü çağrıştırmadığını, “ARKO” markasının büyük harfle “arcon” markasının küçük harfle yazıldığını, davalı markasının davacı markasını çağrıştırmasının mümkün olmadığını, markaların anlam, yazılış ve telaffuz açısından farklı olduklarını, müvekkili şirketin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, YİDK' nın kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli 2010/72995 sayılı ''arcon'' markanın tescilli olduğu 3 sınıf tüm alt grupları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 7,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6566, Karar No: 2018/630, Tarih: 24.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6566 E.  ,  2018/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2015 tarih ve 2014/375-2015/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ilaç sektöründe çalıştığını, davalının 2012/23853 numaralı FORTİA ibareli başvurusuna itiraz ettiğini, itirazlarının TPE tarafından reddedildiğini, müvekkilinin 104471 sayılı FORTIN ve 2006/23911 sayılı FORTINE ibareli markalarının olduğunu, müvekkilinin markalarının 05. sınıf için tescilli olduğunu, davalının 05, 10, 35 ve 44. sınıflar için başvurduğunu, taraf markalarının benzer, malların da aynı olduğunu, muadil marka olarak satışının kolaylaşacağını ileri sürerek YİDK kararının iptalini, 2012/23853 numaralı FORTIA ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraf markalarının karıştırmaya yol açacak düzeyde benzer olmadıklarını, ürünlerin son kullanıcılarının yıllarca Latince kelimelerle eğitim görmüş kişiler olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, taraf markalarının karıştırmaya yol açacak düzeyde benzer olmadıklarını, ürünlerin son kullanıcılarının yıllarca Latince kelimelerle eğitim görmüş kişiler olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuruda 05. sınıfta yer alan yüksek ilgi ve bilgi düzeyine sahip doktor, eczacı, diş hekimi, ilaç mümessili gibi tüketicilerin ilgili tüketici olarak kabul edilmesi gerektiği, temelde her iki markanın da “fort” kökünden türetilmiş olmakla birlikte nihai durumda taraf markalarının birbirlerinden farklılaşmış oldukları, 05. sınıftaki emtialar yönünden Latince’nin ve söz konusu kavramların anlamının ilgili tüketici kesimi olan doktorlar ve eczacılar tarafından bilindiği, markalar arasında iltibasa düşüleceğinden bahsedilmesinin mümkün olmadığı, ancak 05. sınıfın her alt grubunda yer alan emtialar yönünden ilgili tüketici kitlesinin doktor, eczacı olduklarının kabulünün mümkün olmadığı, alt gruplar bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, TPE YİDK kararının 05/02 sınıfta insan ve hayvanlar için diyetetik takviyeler (tıbbi amaçlı olmayan diyet takviyeleri, diyet takviyesi olarak polen, tıbbı amaçlı olmayan hayvan yemi katkıları dahil, 05/04 hijyen sağlayıcı ürünler, pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri kağıt ve tekstilden dahil çocuk bezleri) , 05/05 zararlı bitkileri hayvanları ve mantarları imha edici maddeler , 05/06 insan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar havayı tazeleyici kokular yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine, dava konusu başvuru henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPE'den ayrı ayrı alınmasına, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.