muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1999, Karar No: 2023/11179, Tarih: 18.12.2023

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların isimleri ve araç plakaları verilerek İstanbul'dan İzmir'e öncü artçı olarak uyuşturucu madde getirecekleri bilgisi üzerine yapılan uygulamada öncü aracın durdurulduğu ve sanıklar Ahmet ile Özgür'ün araçtan indiği diğer aracın ise polis uygulamasına görüp kaçması üzerine yakalanınca sanıklar Fatih ile Mustafa'nın araçta olduklarının ve Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı uyarınca yapılan aramada araçta uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; öncü araçtaki sanıklar indiğinde olay tutanağında bahsedildiği üzere bir şahsın araçtan inip otobüse binip kaçtığı ve tutanak tanıklarının beyanları ile sabit olduğu anlaşıldığından sanıkların savunmaları, HTS kayıtları ve ihbarın bulunması sebebi ile sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları sabit kabul edildiğinden cezalandırılmalarına karar verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık müdafiinin temyiz dilekçelerini kanuni süresi içerisinde öne sürdükten sonra, sanığın 26.07.2023 ve 11.12.2023 tarihli dilekçelerinde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Ahmet, Özgür ve Olcay Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ...'ün adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin 5237 sayılı Kanun'un 165 incı maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle bu suçun uzlaştırma kapsamına alındığı

anlaşılmış olup; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama, yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

anlaşılmış olup; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama, yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, Arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ün temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar Ahmet, Özgür ve Olcay Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/2484 Esas, 2021/2190 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3056, Karar No: 2023/9419, Tarih: 03.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/3056 E.  ,  2023/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/299 Esas, 2021/49 Karar

SUÇ : Denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2012 tarihli ve 2012/11717 Soruşturma, 2012/7159 Esas, 2012/2399 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2013 tarihli ve 2012/699 Esas, 2013/621 sayılı Kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

Bahse konu kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.06.2020 tarihli ve 2016/3020 Esas, 2020/11517 sayılı Kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin ihmal kastıyla hareket etmediğine, olayı öğrenir öğrenmez zimmet suçunu işleyen mutemet hakkında denetim talebinde bulunduğuna, yine konuyla ilgili olarak bursların bankalardan çekilip hemen öğrencilere dağıtılması için mutemede talimat yazdığına ancak zimmet suçunu işleyen mutemedin ise bursların henüz yatmadığını belirterek müvekkilini yanılttığına, keza mahkemece Yargıtay ilamında belirtilen husus konusunda araştırma yapılmadan sadece kurumdan gelen beyan ile yetinilerek karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi yerine alt sınırdan cezaya hükmedildiğine ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi yerine alt sınırdan cezaya hükmedildiğine ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Ankara Sincan Yetiştirme Yurdunda kurum müdürü olarak görev yapan sanığın, aynı kurumda mutemet olarak görev yapan Mesut Gökce'nin, kurum hesabından çektiği öğrencilere ait burs paralarını öğrencilere ulaştırılmak üzere öğretmenlere teslim etmemesiyle ilgili olarak öğretmenlerce bu konuda kendisine bilgilendirme yapılmasına rağmen denetim görevini yerine getirmeyerek öğrenci burslarına ait tutarların adı geçen mutemedin zimmetine geçirmesine neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; eylemi sabit görülen sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.10.2013 tarihli ve 2012/699 Esas, 2013/621 sayılı beraat Kararının Dairemizin 16.06.2020 tarihli ve 2016/3020 Esas, 2020/11517 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, mahkemenin bozma ilamı üzerine verdiği yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı gözetilerek, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, bozma ilamının gereğinin yerine getirildiği belirtilerek gerekçesiz hüküm kurulmak

suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddelerinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddelerinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için aynı maddenin 6 ncı fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de; bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliğine veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, buna karşın somut olayda sanığın denetim görevinin ihmali sonucunda varsa oluşan zararı giderme zorunluluğu bulunmakla birlikte zimmet sanığının mal edindiği miktarı giderme yükümlülüğünün olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231 inci maddesinin altıncı fıkrasındaki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "Sanığın suçtan kaynaklanan katılan kurumun zararını gidermediği için" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, söz konusu maddenin birinci fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden "Suçun işleniş biçimi, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının ağırlığı, amaç ve saiki göz önüne alınarak" şeklindeki maddede yazılı ibarelerin soyut tekrarıyla yetinilip teşdit gerekçesi olarak kullanılmak suretiyle aynı Kanun'un 61 inci maddesine uygun davranılmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/299 Esas, 2021/49 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10296, Karar No: 2013/20993, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10296 E.  ,  2013/20993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kamu kurumu niteliğindeki ilköğretim okulunda gerçekleşen hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve bu konuda herhangi bir gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Müşteki 02.11.2010 tarihli oturumda; şikayetçi olmadığı ve çalınan gözlüğe ilişkin herhangi bir talebinin bulunmadığı yönünde beyanda bulunmasına rağmen, zararın tamamen karşılanmadığından bahisle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1209, Karar No: 2007/5856, Tarih: 05.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1209 E.  ,  2007/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, tarafların imzaladıkları bayilik sözleşmesi ile karşılıklı çalışmaya başlandığını, kötüniyetli davalının tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin elinde bulunan satılmamış, 4.350.000.000 TL' lik yağların iadesi ve bakiye borcun (6.152.490.892 TL) ödenmesi için anlaşıldığını, ancak davacı tarafın haksız icra takibine giriştiğini, takipten sonra elde bulunan yağların iade edildiğini, bakiye borcun ödendiğini, davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Davalı vekili, 30.04.2005 tarihli dilekçesinde bayilik sözleşmesini davalı ... adına imzalayan ... ...' nın temsil konusunda vekalet ve yetkisinin bulunmadığını, sözleşmenin yerine getirilmesinde ... ...' nın hiçbir kusurunun olmadığını, her ne kadar sözleşmede 60 gün yazılı ise de; ödemelerin 90 günlük çek veya nakit ile yapıldığını, daha önce vade farkı konusunda bir problem yaşanmadığını belirtmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ve davacı yemini nazara alınarak davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin 4.579.28 YTL üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/141, Karar No: 2013/12672, Tarih: 06.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/141 E.  ,  2013/12672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.09.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili, 11.09.2012 tarihli oturum için verdiği mazeret dilekçesinde "Kahramanmaraş İş Mahkemesindeki duruşması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını" bildirmiş mazeret ile ilgili beyanı ve tebligat giderini dilekçesine eklemiştir. Mahkemece yasal olmayan gerekçelerle, davalının savunma hakkının kısıtlanması sonucu doğuracak şekilde mazeretin reddine karar verilerek, o celse dinlenen tanık beyanlarına karşı davalı vekilinden diyecekleri sorulmadan, yokluğunda karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyize konu hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.05.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3747, Karar No: 2021/14844, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3747 E.  ,  2021/14844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü 267 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma öncesi verilen karar davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, bozma öncesi belirlenen bedel ilk kararı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden kesinleştiği halde, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilmek suretiyle fazla bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22968, Karar No: 2018/3293, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22968 E.  ,  2018/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ...Mahallesi 791 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9460, Karar No: 2013/25300, Tarih: 09.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9460 E.  ,  2013/25300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kullandığı dükkanın suç tarihinden önce katılan tarafından tapudan satın alınması üzerine dükkanı boşaltmasının istenmesi üzerine çıkan tartışmada, sanığın katılanı tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu yeri haksız sahiplenmesi sebebiyle katılan hakkında yaptığı şikayet nedeniyle Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/3430 sayılı soruşturma dosyasının bulunduğunu iddia etmesi ve ayrıca dosya içerisinde karar fotokopilerine göre sanık tarafından katılan aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davasının reddine ilişkin Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının Yargıtay 1. Hukuk Dairesince bozulduğunun anlaşılması karşısında; her iki dosya getirtilip incelenerek, sonucuna göre sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartşılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.