muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/214, Karar No: 2015/1775, Tarih: 16.09.2015

O halde, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin davanın matufiyet unsuru gerçekleşmediğinden reddine ilişkin yerel mahkemece verilen direnme kararı yerinde olup onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/09/2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6093, Karar No: 2016/3603, Tarih: 21.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6093 E.  ,  2016/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, reddedilen bölüm yönünden davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 33 ve 34 nolu 01/03/2013 ve 10/03/2013 tarihli davacı şirketin unvanını taşıyan ve işin yapıldığı firma olarak davalı olarak gösterilen puantaj belgelerinin yetkili kısımlarında davalı şirket yetkilisinin imzası bulunmadığı ve davacı yüklenici tarafından bu belgelerdeki işin yapıldığı kanıtlanamadığından bahisle bunlarla ilgili talep reddedilmiş ise de; 01/03/2013 tarihli 33 nolu puantajda 01/03/2013'ten 30/03/2013'e kadar 08:00-18:00 saatleri arasında işe başlanış ve bitişin gösterildiği, yetkili kısmı boş olmakla birlikte bu çizelgenin yol ve çalışma saati kısmının altında isim belirtilmeksizin iki adet imzanın bulunduğu, keza 34 nolu 10/03/2013 tarihli puantajda 10/03/2013'den 30/03/2013'e kadar yine 08:00 -18:00 saatleri arasında çalışma görüldüğü bu puantajında yetkili isim ve imzası bölümü boş olmakla birlikte yol ve çalışma saati bölümü altında isim olmaksızın yine iki adet imzanın bulunduğu görülmektedir. Davacı yüklenici bu imzaların şirket yetkilisi ....ya ait olduğunu ileri sürmektedir. Davalı vekilinin vekâletnamesindeki bilgilerden ....nın davalı şirket yetkilisi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece 33 ve 34 nolu puantajlarda yol ve çalışma saati bölümü altındaki imzaların kendisine ait olup olmadığı konusunda davalı şirket yetkilisi Serkan Yasa'nın 6100 sayılı HMK'nın 171/1-2 maddelerinde yazılı meşruhatlı isticvap davetiyesi ile celp edilerek imza konusunda beyanının alınması, imzaların inkâr edilmesi halinde yine 6100 sayılı HMK'nın 211 ve devamı maddeleri gereğince imza incelemesi yaptırılıp, bu puantajların davalı iş sahibi için bağlayıcı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15795, Karar No: 2022/2938, Tarih: 09.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15795 E.  ,  2022/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/08/2019 - 2018/362 esas ve 2019/307 sayılı kararı

2- Esastan ret; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/06/2020 - 2019/4413 esas ve 2020/1241 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca takdiren duruşma talebinin reddine karar verilerek temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 09/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/335, Karar No: 2012/7270, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/335 E.  ,  2012/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Sergenli Köyü 134 ada 24 parsel sayılı 14.206,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalıların taşınmaz üzerinde 20 yıl süreyle nizasız fasılasız zilyetliklerinin bulunmadığı, taşınmazın daha çok davacının zilyetliğinde bulunduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmazın, ...'tan geldiği tartışmasızdır. Davacı ile davalılardan ..., muris ...'nın çocukları, davalı ... ise, davalı ...'nin eşidir. Davacı tarafça muris ... terekesinin yöntemine uygun şekilde paylaşıldığı ispatlanamamıştır. Diğer taraftan Dicle Asliye Hukuk Mahkemesinin, ... mirasçıları arasında taksim olmadığı kabulüne dayanarak verdiği hüküm davacı tarafça temyiz edilmediğinden bu durum davacı aleyhine kuvvetli delil oluşturmaktadır. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazın muris ... Işık'ın yasal mirasçıları adına ve miras payları oranında tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9849, Karar No: 2013/27774, Tarih: 26.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/9849 E.  ,  2013/27774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Tebligat Kanununun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür. Tebligat Kanunu’nun 35/2. maddesine göre de tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda, sanık ...'ın yargılama aşamasında adresi olarak "... mah ... sokak ... apt d-4 k-4 Marmaris" adresini verdiği ancak yokluğunda verilen kararın duruşmada yeni adresini bildirmesine rağmen soruşturma aşamasında bildirdiği "... Mah. ... Apartmanı K. 1 .../MUĞLA" adresine gönderildiği, muhatabın adresinden ayrıldığı belirtilerek tebligat evrakının iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı, dosya kapsamından bu adreste sanığa daha önce usulüne uygun yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı, bu nedenle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanık ...'a kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat evrakı ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7945, Karar No: 2014/5010, Tarih: 29.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7945 E.  ,  2014/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POSOF KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/6-2012/19

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında S.. Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 71 ve 73 parsel sayılı 10.173,23 ve 42.772,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğu ve S.. K.. adına biçenek ve köy orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verildiği, ancak tapuya tescil edilmediği ve özel siciline yazılmakla yetinildiğinden söz edilerek, tapu kaydı nedeniyle 101 ada 71 parsel ham toprak, 101 ada 73 parsel ise pompa istasyon tesisleri ve arsası vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı S.. K.. tarafından davalılar Hazine ve Botaş A.Ş. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası hakkında verilen önceki tarihli hükmün, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozulması üzerine dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 71 ve 73 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına yapılan tespitin iptaline ve çayır vasfı ile davacı S.. K.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazların özel mülkiyete konu yerlerden olduğu ve davacı S. Köyü halkı tarafından hayvan otlatmak maksadıyla çayır vasfıyla kullandığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava, genel mahkemeden aktarılan dava niteliğindedir. Dava konusu 101 ada 71 ve 73 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanakları, 29.11.2005 tarihinde kesinleştirilmiş ise de; tespit gününden önce davacı S.. K.. tarafından, davalılar Hazine ve Botaş A.Ş. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davasının görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılmış olması karşısında, çekişmeli taşınmazlara ilişkin kadastro tutanaklarının kesinleştirilmiş olmaları hukuki sonuç doğurmayacaktır. Başka bir deyişle; tespitten önce, davacı tarafça açılan tescil davası, görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmış olduğuna göre; 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi gereğince taşınmazın kimin adına tescili gerektiğinin mahkemece re'sen araştırılması ve çekişmeli taşınmazların tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5. maddesi hükmüne göre yapıldığının kabulü zorunludur. Kadastro tespit tarihinde “davalı” oldukları anlaşılan çekişmeli taşınmazların 30 günlük askı ilanının kadastro mahkemesince yapılması zorunlu olduğu halde, yöntemine uygun şekilde askı ilanı yapılmamış, kadastro tutanak asılları dosya içine alınmadan ve deliller sorulup toplanmadan yazılı şekilde karar verilmiştir. Kadastro Mahkemesince, askı ilanı yapılmadıkça ve Yasa'nın 11. maddesinde öngörülen 30 günlük süre dolmadıkça duruşmaya başlanması olanaksızdır. O halde, öncelikle çekişmeli taşınmazlarla ilgili, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11 ve 27. maddelerinde öngörülen şekilde yöntemine uygun askı ilanı yapılmalı, geri çevirme kararı ile tutanak aslı getirtilen çekişmeli parsellerin tapu kaydına "davalıdır" şerhi verilmeli ve askı ilan süresi dolduktan sonra davaya devam edilmelidir. Genel mahkemeden aktarılan davalarda kadastro hakimi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca, re'sen araştırma yapmak ve gerçek hukuki durumu tespit etmek zorunda olduğu halde, bu yönde araştırma yapılmamıştır. O halde, mahkemece, çekişmeli taşınmazların gerçek malikinin kim olduğu hususları re'sen araştırılarak, gerekli soruşturma tamamlanıp, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2521, Karar No: 2010/2721, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2521 E.  ,  2010/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 08.02.2010 tarihli geri çevirme kararında istenilen hususların tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla,

1- 05.07.1973 tarih ve 11 sıra numaralı geldisi 08.03.1963 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının dayanağını oluşturan Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 02.10.1962 tarih ve 1962/25 Esas, 1962/45 Karar sayılı tescil ilamı ile dayanağı tescil haritasının;

2- 358 ada 1 sayılı parsel ile niza konusu 351 ada 4 sayılı parseli birlikte gösterir geniş kapsamlı birleşik kadastro paftasının;

3- 05.07.1973 tarih ve 11 sıra numaralı geldisi 08.03.1963 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parselin kadastro tespit tutanağının onaylı suretinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3593, Karar No: 2014/9983, Tarih: 19.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3593 E.  ,  2014/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/229812

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/87 (E) ve 2013/244 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- Sanığın hangi tarihten itibaren kurumda kaydı bulunmayan sayacı kullandığının saptanması, kayıtlı olmayan sayacın kullanıldığı süreye ve tespit tutanağında belirtilen evindeki kurulu güce göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre de sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21073, Karar No: 2017/7105, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21073 E.  ,  2017/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21750, Karar No: 2019/19786, Tarih: 23.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21750 E.  ,  2019/19786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 17.09.2012 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, yıllık ücretli izinde olduğu sürenin dolmasından sonra işe başlamak üzere 09.01.2014 tarihinde işyerine gelen müvekkilinin hiç bir gerekçe gösterilmeden işine son verildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, alacak iddialarının doğru olmadığını beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ile ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, 17.09.2012 tarihinde davalı şirketin mağazasında çalışmaya başladığını, yıllık izninin bittiği gün yani 09.01.2014 tarihinde sabah çalışmak için işe gittiğini, ancak davalı iş yerinde müdür konumundaki ... tarafından işine son verildiğinin bildirildiğini, davalı işverence hiçbir gerekçe gösterilmeden haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde iş sözleşmesinin sonlandırıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarını talep etmiş, davalı ise davacının iddiasının aksine 09.01.2014 tarihinde işe gelmediğini, yıllık izin süresinin bitim tarihi olan 08.01.2014 ve devamı günlerde devamsızlık yaptığından iş sözleşmesine devamsızlık sebebi ile haklı nedenle son verildiğini, bu nedenle davacının isteminin yerinde olmadığını savunmuştur. Mahkemece, davacının yıllık izin süresinin bitiminde işyerine gitmediği, işveren lehine haklı nedenle fesih hakkının doğduğu, bu hakkın işverence Üsküdar 9. Noterliğinin 15.01.2014 tarih ve 1888 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile kullanıldığı, işverence iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığı gerekçesi ile kıdem ile ihbar tazminatlarının reddine karar verilmiştir.