muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1091, Karar No: 2024/4342, Tarih: 21.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1091 E.  ,  2024/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3634 E., 2022/639 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmadığına, aramanın hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Olay, yakalama, muhafaza altına alma, ev arama ve istihbari bilgi tutanağına göre; eşkal bilgileri verilen sanığın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde istihbari bilgi elde edildiği, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 1 poşet içerisinde eroin, 6 paket eroin, hassas terazi ve çok sayıda kilitli poşet ele geçirildiği belirlenmiştir.

2. Olay, yakalama, muhafaza altına alma, ev arama ve istihbari bilgi tutanağına göre; eşkal bilgileri verilen sanığın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde istihbari bilgi elde edildiği, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 1 poşet içerisinde eroin, 6 paket eroin, hassas terazi ve çok sayıda kilitli poşet ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Sanık, müdafi ve tercüman huzurunda alınan kolluk ifadesinde; ele geçen uyuşturucu maddelerin 250 gramının kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

4. İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 10.12.2021 tarihli raporu ile, ele geçen maddelerin eroin ve 6-MAM içerdiği, hassas terazi üzerinde eroin ve 6-MAM kalıntısı bulunduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İhbarın sanığın eşkal bilgileri verilerek yapıldığı, arama işlemi sırasında ikametin kapısının sanık tarafından açıldığı ve ikamette sanıktan başka kimsenin bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddelerin ait olduğunu iddia ettiği kişiler yönünden herhangi bir bilgi vermediği dikkate alındığında, uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü:

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Eşkal bilgileri verilen sanığın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğuna yönelik istihbari bilgi olduğu, arama işlemi sırasında ikametin kapısının sanık tarafından açıldığı ve ikamette sanıktan başka kimsenin bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddelerin ait olduğunu iddia ettiği kişiler yönünden herhangi bir bilgi vermediği, ikamette kullanım sınırının üzerinde eroin ile uyuşturucu madde ticaretinde kullanıldığı değerlendirilen eroin bulaşıklı hassas terazi ve çok sayıda kilitli poşet ele geçtiği dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve

sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/3634 Esas, 2022/639 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19428, Karar No: 2017/323, Tarih: 23.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/19428 E.  ,  2017/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ...Genel Müdürlğü vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacı ile davalılardan ...Genel Müdürlğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının iş kazası sonucu %61,00 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu ve iş kazasının meydana gelişinde davacı sigortalının %40, davalı ...'ın %10, davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin ise %50 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

3-İş kazasına maruz kalan sigortalının maddi tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşur. Pasif dönem, sigortalının aktif çalışma döneminin sona ereceği, bir başka anlatımla emeklilik döneminin başlayacağının varsayıldığı tarihten itibaren, muhtemel bakiye ömrü sonuna kadar devam edecek olan dönemi ifade eder. Varsayıma dayalı olarak pasif dönem, erkeklerde 60, kadınlarda 55 yaşın dolduğu tarihte başlatılır. Bunun nedeni, SSK kapsamında çalışanların 506 sayılı Yasa hükümlerine göre bu yaşta emekli olabileceklerinin kabulüdür. Gerçekte bu tür tazminat davalarında zarar hesabında varsayımlara göre sonuca gidilmesi bir zorunluluktan kaynaklanmaktadır. Pasif dönemin de her sigortalının koşullarına göre hangi tarihte gerçekleşebileceği ayrı ayrı tespit edilebilir ve buna göre hesap yapılabilir ise de henüz böyle bir uygulama bulunmamaktadır. Eğer, dava sırasında sigortalının fiilen pasif döneme girdiği tarih anlaşılabiliyor ise artık varsayıma gidilerek sigortalı erkek ise 60, kadın ise 55 yaşına kadar aktif çalıştığı varsayımına göre hesap yapılmaz, aktif dönem zararının artık belli olan bu emeklilik tarihine kadar hesaplanması gerekir. Zira bilinen varken ihtimale göre hesap yapılması doğru değildir.

Somut olaya geldiğimizde, davacı kazalının malulen de olsa emekli olduğu bellidir. Bu durumda davacının aktif dönem sonunun malulen emekli olduğu tarih olduğu, bu tarihten sonrasının davacı için artık pasif dönem olarak kabul edilmesi gerektiği açık-seçiktir.

Somut olaya geldiğimizde, davacı kazalının malulen de olsa emekli olduğu bellidir. Bu durumda davacının aktif dönem sonunun malulen emekli olduğu tarih olduğu, bu tarihten sonrasının davacı için artık pasif dönem olarak kabul edilmesi gerektiği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, geçici iş göremezlik dönemini ve davacının pasif döneminin başlangıç tarihini isabetli olarak tespit eden 20/10/2014 tarihli bilirkişi hesap raporunu hükme esas alıp, usuli kazanılmış hakları gözeterek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

4-Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 37.000,00 TL manevi tazminat azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalılardan ...Genel Müdürlğünün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3301, Karar No: 2013/8680, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3301 E.  ,  2013/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, öğrenci olan oğlunun naklini dönem başında... İlköğretim okuluna aldırdığı, olay tarihinde de eşi olan tanık ... ile birlikte oğlunun sınıfının değiştirilmesi hususunu görüşmek için okul müdürü olan mağdurun yanına gittikleri, sanığın çocuğunun sınıfa uyum sorunu yaşadığını söyleyerek sınıfının değişmesini istemesine mağdurun değişimin çocuğun sınavlardaki başarı durumuna göre mümkün olabileceğini söylemesi üzerine taraflar arasında sözlü tartışma yaşandığı, tartışma sonunda mağdurun odadan çıkarak gitmesine sinirlenen sanığın odanın kapısına yumruk atarak kırılmasına neden olduğunun anlaşıldığı olayda eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6423, Karar No: 2013/11135, Tarih: 29.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6423 E.  ,  2013/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/407, Karar No: 2017/4931, Tarih: 11.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/407 E.  ,  2017/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı kasten öldürme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TCK'nun 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TCK'nun 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TCK'nun 125/1-2, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası.

TCK'nun 106/1-1, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılanlar ... ..., ..., ... vekili, ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkemece verilen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nun 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine anılan Kurum vekili tarafından katılma talebini içerir temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında yakın akrabayı kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği

olarak CMK'nun 233 ve 234.maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma, CMUK'nun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı bir şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15721, Karar No: 2011/15240, Tarih: 08.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/15721 E.  ,  2011/15240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), adli emanete kayıtlı gaz tabancasının sahibine iadesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7534, Karar No: 2024/1959, Tarih: 07.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/7534 E.  ,  2024/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/341 E., 2021/644 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Artvin ili, ... ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 433 ada 1 parsel sayılı 290,42 m2 miktarlı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mirasbırakan babası ... adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın 100 m2 lik kısmının yol olarak gösterilip eksik tespit edildiğini ileri sürerek adına tescilini istemiş, yargılama sırasında davacının ölümü üzerine mirasçıları davayı takip etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Ardanuç (kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2012 tarihli ve 2010/117 E. 2012/14 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 433 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline, fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 160,36 metrekarelik bölümün 433 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenerek 450,78 metrekare yüzölçümü ile Davut Demirci mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararları

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararları

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 24.12.2012 tarihli ve 2012/9512 Esas, 2012/11264 Karar sayılı kararıyla; davacının tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümlerini kapsadığı kabul edilerek karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı ve davacı dayanağı tapu kaydının haritasının kapsamı yöntemine uygun şekilde araştırılmadığı, doğru sonuca ulaşılabilmesi için haritanın, 71, 72, 73, 74 ve 75 sayılı iskan parsellerinin haritaları ile birlikte bütün olarak uygulanması, 73 sayılı iskan parselinin içinde yer alan binanın kuzeyinin yol olduğu göz önünde bulundurulup fiili sınırlarla bağlantı kurulması, bu mümkün olmadığı takdirde paftaların yenilenmesine ilişkin yöntemler kıyasen uygulanmak suretiyle zemindeki yolun ve derenin iskan tarihindeki yeri belirlenerek fen bilirkişisinden keşfi izlemeye olanak sağlar nitelikte rapor ve harita düzenlemesinin istenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuş, Artvin Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.06.2016 tarihli ve 2013/330 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile dava konusu kadastro sırasında dere ve yol olarak tespit harici bırakılan taşınmazın, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 24.05.2016 tarihli rapora ekli (ek-3 nolu) krokide yeşil renge boyalı olarak (A) harfi ile gösterilen 162,76 metrekarelik kısmının aynı yerde bulunan davacılar mirasbırakanı Davut Demirci adına kayıtlı 433 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle Davut Demirci mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2016/14541 Esas, 2020/2112 Karar sayılı kararıyla; “... TMK'nın 713 üncü maddesinde düzenlenen yasal ilanların yapılması..."gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile dava konusu kadastro sırasında dere ve yol olarak tespit harici bırakılan taşınmazın fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 24.05.2016 tarihli rapora ekli (ek-3 nolu) krokide yeşil renge boyalı olarak (A) harfi ile gösterilen 162,76 metrekarelik kısmının aynı yerde bulunan davacılar mirasbırakanı Davut Demirci adına kayıtlı 433 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle Davut Demirci mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri