muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11520, Karar No: 2006/12881, Tarih: 21.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11520 E.  ,  2006/12881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İPSALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu ..parsel sayılı taşınmaza, davalıların haksız olarak müdahalede bulunduklarını ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taksim sonucu kendiseni isabet eden yeri kullandıklarını iyi niyetli olduklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının paydaşı bulunduğu ..parsel sayılı taşınmaza, davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattıkları anlaşılmaktadır. Davalıların kayıtla bir ilgisi yoktur. Öyle ise, elatmanın önlenmesi ve davacının payı oranında hesaplanan ecrimisilin hüküm altına alınmış olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davalıların kayıtla ilgilerinin bulunmadığı dikkate alınarak, Türk Medeni Kanununun 702.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle taşınmazdan mutlak olarak elatmalarının önlenmelerine karar verileceği yerde, isteğin paya yönelik kabulü doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18868, Karar No: 2014/6312, Tarih: 19.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/18868 E.  ,  2014/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/03/2013

Numarası : 2010/414-2013/172

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. A... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı S.. A...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı A.. İnş.Tur.San. Tic.Ltd.Şti.'nde 05.07.2005 tarihinde şantiye sorumlusu saha formeni olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı şirket tarafıdan ödenmeyen maaşların istenmesi sebebiyle 29.08.2009 tarihinde feshedildiğini, davacının 2008 yılı Ekim, Kasım aylarna ait ücretleri ile 2009 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 2008 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, tüm çalışma döneminde ise dini bayramlar hariç iki haftada bir gün tatil yaptığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı S.. A.Ş. vekili, davacı ile aralarında hizmet akdi bulunmadığını, davacının diğer davalı şirket çalışanı olduğunu, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı A..İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının iş akdinin 26.08.2009-27.08.2009 ve 28.08.2009 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesinden dolayı haklı nedenle 28.08.2009 tarihi itibariyle feshedildiğini, alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı A..İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının iş akdinin 26.08.2009-27.08.2009 ve 28.08.2009 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesinden dolayı haklı nedenle 28.08.2009 tarihi itibariyle feshedildiğini, alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde 2008 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, tüm çalışma döneminde ise dini bayramlar hariç iki haftada bir gün tatil yaptığını beyan etmiştir. Davacı tanığı ise davacının ayda iki gün hafta tatili kullanarak yazın 08:00-20:00 saatleri arasında, kışın ise 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca yaz aylarında ayda 10-15 gün kadar saat 20:00'dan sonra 1 veya 2 saat fazladan mesai yaptığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz aylarında günlük 3 saat, kış aylarında ise günlük 1 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ve mahkemece de, davacının çalıştığı tüm süre için fazla mesai ücret alacağına hükmedilmiştir. Ancak, davacının dava dilekçesinde, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirttiği aylar konusunda yaptığı belirleme kendisini bağlayacağından talep aşılmak suretiyle tüm çalışma dönemi için fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davacının 2008 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı, tüm çalışma döneminde ise dini bayramlar hariç iki haftada bir gün tatil yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanmak suretiyle karar verilmesidir.

O halde davalı S.. A... vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı S.. A...'ne iadesine, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1438, Karar No: 2023/8999, Tarih: 24.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1438 E.  ,  2023/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli ve 2015/828 Esas, 2016/1 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın incelenmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın incelenmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Güvenlik güçlerinin görevlerini ifaları sırasında bir şahsın ihbarı üzerine suçun oluştuğu yere gidildiğinde sanığın güvenlik güçlerini görünce suç konusu maddeyi yere attığı, yapılan incelemede söz konusu maddenin esrar içerdiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa davetiye çıkarıldığı ve usulüne uygun tebliğ edildiği, hastaneye yapılan sevki sonucunda Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Psikiyatri ABD Başkanlığının 11.08.2015 tarih 4218 sayılı yazısında sanığın uyuşturucu madde kullanımına devam ettiği, tedavi programına uymadığı ve geçerli bir mazeret bildirmediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 23.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli ve 2015/828 Esas, 2016/1 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9151, Karar No: 2012/20197, Tarih: 07.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9151 E.  ,  2012/20197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.03.2012 tarih ve 2010/308-2012/276 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.12.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .....ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 18.137 EURO verdiğini, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, davalıların izinsiz mevduat topladıklarını, müvekkili ile davalı şirketler arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, 34.922,79 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket yöneticisinin yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, bu para karşılığı verilen hisse senedi devir ve kabul sözleşmesinin hükümsüz olduğu, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı ... AŞ. ile hukuki bir ilişkinin mevcut olmadığı gerekçesiyle, davalı ... AŞ. hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davada, taraflar arasında ortaklık ilişlisinin bulunmadığının tesbiti ile yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 34.922,79 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Yimpaş Holding A.Ş. dışındaki davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Yimpaş Holding A.Ş. dışındaki davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. A.Ş'nin ortağı olduğunu ve TTK'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zaman aşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalılar davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketlerin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirketlere ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla bu belgeleri incelemek suretiyle davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin taktirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketlerin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı iki ayrı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmelerine göre davacı bu hisseleri Yimpaş Holding A.Ş. ve Yimpaş Gıda A.Ş'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketlerin sermayesi içinde temsil edilip edilmediğini, hisse devreden bu şirketlerin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettikleri şirketin ortağı olup olmadıkları üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirketlere ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihi olan 2000 yılından dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketlerin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş Holding A.Ş. ve Yimpaş Gıda A.Ş'nin devir tarihi itibariyle davalı şirketlerde ortak olup olmadıkları, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ...Ş'nin temyiz istemine gelince, bu davalı hakkındaki dava husumetten ret edilmiş olup, davalının kararı temyiz etmekte hukuki yararı yoktur. HUMK'nun 427/1. maddesi gereğince davada haklı çıkmış taraf ancak hukuki yararı bulunmak şartıyla hükmü temyiz edebilir. Mümeyyiz davalının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle mümeyyiz davalılar vekilinin (2) nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Holding A.Ş. dışındaki mümeyyiz davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Holding A.Ş'nin temyiz isteminin reddine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve Yimpaş Yozgat İhtiyaç A.Ş'ye verilmesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...Ş'den alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9037, Karar No: 2016/9405, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/9037 E.  ,  2016/9405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Davacı, murisinin yetim aylığı almaya hak kazandığının tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine, karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, yetim aylığına hak kazanıldığının tespiti ile yeniden aylık bağlanması talebine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eşinden boşandığını ve ölen babasından yetim aylığı bağlandığını, davalı kurumun müvekkilinin muvazaalı boşandığını iddia ederek ölüm aylığını kestiğini, müvekkilinin ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptali için açtığı davanın reddedilip, temyiz edilmeksin kesinleştiğini, müvekkilinin 25/06/2014 tarihinde davalı kuruma yeniden başvuruda bulunarak başvuru tarihi itibariyle eşiyle fiilen birlikte yaşamadığının tesbiti ile yeniden yetim aylığı bağlanmasını talep ettiğini, bu talebin reddedildiğini, oysa hali hazırda müvekkilinin boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek; müvekkilinin boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığının tespiti ile müvekkiline yeniden ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece: kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; eşinden boşanması üzerine vefat eden babasından dolayı davacıya yetim aylığı bağlandığı, Kurum tarafından davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığının tespit edilmesi üzerine davacıya bağlanan yetim aylığının kesildiği, davacı tarafından işlemin iptali için Kütahya İş Mahkemesinde açılan 2012/127 esas sayılı dosyasında 29.05.2012 tarih ve 2012/278 sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği, söz konusu kararın temyiz edilmeksizin 20/12/2012 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Temyize konu davada ise; davacının 25/06/2014 tarihli dilekçesyle, muvazaalı boşanmasının söz konusu olmadığını belirterek babasından dolayı kendisine yetim aylığı bağlanmasını yeniden talep ettiği, Kurum tarafından bu talebin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Temyize konu davada ise; davacının 25/06/2014 tarihli dilekçesyle, muvazaalı boşanmasının söz konusu olmadığını belirterek babasından dolayı kendisine yetim aylığı bağlanmasını yeniden talep ettiği, Kurum tarafından bu talebin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Kütahya İş Mahkemesinin karar sayılı ilamı ile verilen red kararı gerekçe gösterilerek kesin hüküm nedeniyle eldeki davanın usülden reddine karar verilmiş ise de; ilk davanın konusunun davacının boşandığı eşiyle beraber yaşamaya devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine davacının yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali olduğu, oysa davacının 25/06/2014 tarihinde yeni bir tahsis talebinde bulunduğu, eldeki davanın konusunun bu tahsis talebinin reddine yönelik Kurum işleminin iptali olduğu ve ilk hükümden sonraki maddi vakıalara dayanıldığı anlaşıldığından ilk davanın eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğundan söz etmek mümkün değildir. Mahkemece işin esasına girilerek, başvuru tarihinden itibaren boşandığı eşiyle fiilen beraber yaşamaya devam edip etmediği araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.