muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/37462, Karar No: 2023/3577, Tarih: 22.05.2023

Saat 22:55’te kafile komutanı Yzb. M. ... Ceyhan hazır yemek kontrol teşkilatı başkanını arayarak yola çıkacaklarını ve sonraki günler için yemek yemeyeceklerini belirttiği, yorgun ve uykusuz dahi olsa yola devam edeceklerini ifade ettiği, bu esnada tüm müdahelelere rağmen dosya sanıklarının komutanlığını yaptıkları 4 aracın zorla kışladan çıktığı, geri kalan 5 aracın çıkma girişimleri devam ettiği, 23:10 sularında da kafilede bulunan rütbeli personelin araçtan HK-33 Piyade tüfeklerini alarak kışladan çıkacaklarını beyan ettikleri, AMM ve Hazır Kıta personelinin nizamiye bölgesine takviye edildiği, 23:15 sularında dosya sanıklarından P. Ütğm. ...'nın, cep telefonundan Kolordu Komutanı Korgeneral Musa Avsever ile görüştürüldüğü ve kışladan çıkmamaları emrinin sözlü olarak tebliğ edildiği, O esnada dışarıda bulunan 4 araç Şehit Asb. Çvş Özcan Akbal kışlası nizamiyesine geri geldiği ve araçta bulunan tüm personelin araçları boşaltarak nizamiye bölgesine geldiği, Yzb. M. ... Ceyhan'ın yürüyün, yıkın onları buraya getirin" diye bağırarak tüm harbiyelilere emir verdiği, içeride otobüsten inip sırada bekleyen 5 otobüs Harbiyeli galeyana gelerek zorla itişerek emniyet personelini önlerinden çekerek nizamiye dışına çıktıkları, saat 23:40’da Kolordu Komutanı Korgeneral Musa Avsever, Kolordu Nöb. Amiri Yb. Alp Yiğitler’i 0 532 675 50 05 numaralı cep telefonundan Harp Okulu öğrencileri Tabur Komutanı Kur. Yb. ... ile görüştürdüğü, görüşme esnasında Tabur Komutanına kesinlikle araçların hiç bir yere gitmemesi konusunda emir verdiği, Tabur Komutanının Emri Kara Harp Okulu Komutanınından aldığını beyan ettiği, Kolordu Komutanı Garnizon Komutanı olarak öğrencilerin emniyetinden sorumlu olduğunu, bu karmaşık ortamda öğrencilerin yola çıkmaması gerektiğini emrettiği, Tabur Komutanı ... Kolordu Komutanının emrini dinlemeyerek telefonunun şarjının bittiği bahanesiyle telefonu kapattığı, 23:50 sularında tüm araçların nizamiye girişi bölgesinde toplu şekilde intikali Hazır Kıta ve AMM tarafından engellendiği, Nöb. A. tarafından araçların hareketinin engellenmesi maksadıyla gözdağı için boş silahlara doldur kapa emri verildiği, Buna rağmen araçlarda bulunan rütbeli konumundaki sanıkların geri adım atmadıkları, itiş kakış yaşandığı, bu esnada Kafile Komutanı Yzb. M. ... Ceyhan Nöb. A. Bnb

. A. tarafından araçların hareketinin engellenmesi maksadıyla gözdağı için boş silahlara doldur kapa emri verildiği, Buna rağmen araçlarda bulunan rütbeli konumundaki sanıkların geri adım atmadıkları, itiş kakış yaşandığı, bu esnada Kafile Komutanı Yzb. M. ... Ceyhan Nöb. A. Bnb. İlhami Kaya üzerine fiili taarruz teşebbüsünde bulunduğu, araç sürücüleri ve dosya sanıkları olan takım komutanları tarafından AMM ve kışla nöbetçi heyetini ezmek maksadıyla araçların bu görevlilerin üzerine sürüldüğü, bu esnada 5 otobüsün Şehitlik bölgesinden kaçtığı, Eğritaş Bölgesinden kaçışı engellemek maksadıyla yol kenarında bulunan çöp varilleri ve nizamiye bariyerlerinin araçların önüne atıldığı, aynı şekilde bu bölgede de AMM ve Hazır Kıta personelini ezmek kastıyla araçların personelin üzerine sürüldüğü, çöp varillerinin araçlarla itilerek Eğritaş bölgesinden kaçtıkları, bariyerlerin üzerinden geçen araçların lastiklerinin patlatıldığı, geri kalan 2 araç ise karmaşadan yararlanarak Sarmaşıklı bölgesinden kaçtığı, saat 00:07'de Kolordu Nöb. Amirliği, Kolordu Komutanının emri ile Gelibolu Feribot iskelesine inerek araç kuyruğunda Harp Okulu öğrencilerine ait otobüs kontrol edilerek bölgedeki polislerle araçların feribota bindirilmemesi koordine edilerek Kolordu Komutanlığına bilgi verildiği, bu esnada ... komutan vekili Topçu Albay Melih Güner Kolordu Komutanı tarafından aranarak Şehit Ast. Subay Çavuş Özcan Akbal kışlasından harbiyelilerin firar ettiğini, derhal bölgeye intikal edilerek yakalanmaları emrini verdiği, saat 00:28’de ... Komutan vekilinin Gelibolu Kaymakamını arayarak iskelede araç alan gemilerin kapaklarının derhal kaldrırılması ve zorla binmeye karşı iskelenin açığına alınmasını talep ettiği, 00:29’da Gelibolu Kaymakamının plakası verilen 3 otobüsün feribot iskelesinde olduğu bilgisini ilettiği, ... Komutanı Albay Suat Can ... Komutanlığı Personeli ile feribot iskelesine hareket ettiği, fakat bölgeye varıldığında otobüslerin Eceabat istikametine hareket ettiklerinin öğrenildiği, 01:09 da kafile komutanı M. ... Ceyhan'ın, topçu Albay Melih Güner tarafından 2 sefer cep telefonundan arandığı, her iki aramanın da reddedildiği, 01:59 da Gelibolu Kaymakamı tarafından 3 otobüsün bu sefer Eceabat iskelesinde Feribot kuyruğunda olduğu bilgisi verildiği, Topçu Albay Melih GÜNER tarafından Eceabat emniyetinde görevli polis memuru aranarak, bilgi teyit edildiği, polis memuru tarafından bilgi teyit edildiği, fakat yolcuların kendilerini üniversite öğrencisi olarak tanıttıklarını, başlarında rütbeli olmadığını beyan ettikleri bilgisi alındığı, 02:58'de topçu Albay Melih GÜNER, Eceabat ilçe emniyet müdürü ile irtibata geçtiği, plakası verilen tüm araçların ilçe girişine çektirildiği, fakat personelin ilçedeki açık yerlere dağıldığı bilgisi alındığı, talepler sunularak, durum Kolordu Komutanına iletildiği, ardından araçların kontak anahtarlarının teslim alındığı, bu sırada Eceabat ilçe emniyet müdürlüğü yanında bulunan kafile komutanı Yzb. M ..

. M ... Ceyhan ile Kolordu Komutanı ile görüştüğü, direnmemeleri derhal Gelibolu’ya gelmeleri gerektiği, tek bir personelin burnunun kanamaması için her türlü gayretin gösterilmesi emri verilerek gitme teşebbüsünden caydırıldığı, 03:04'de Kolordu Komutanının emri ile Piyade Albay Suat Can ve Topçu Albay Melih Güner ... Komutanlığı Personeli, Gelibolu Bölge Trafikten verilen bir trafik polisi aracı, Gelibolu İlçe Jandarma Komutanlığından tahsis edilen 1 adet jandarma trafik timi ile Eceabat’a intikal edildiği, olay yerinde 435 Sb./Asb/Uzm. Çvş./Erbaş/Er olduğu tespit edildiği, araç muhafızlarına ait 10 adet HK/33 P.TF ve dolu 40 adet şarjör ... komutanlığı personeli tarafından derhal muhafaza altına alındığının kabul edildiği olayda;

İcra hareketlerinden önce örgütsel organizasyon içinde yer alarak darbe girişiminden haberdar olduklarının, suç işleme karar ve iradesine katıldıklarının da kanıtlanamamış olmasına, Kolordu Komutanlığının emrine rağmen, hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçundan TCK'nın 309/1 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararı onanarak kesinleşen, inceleme dışı, konvoy komutanı yüzbaşı Mehmet ... Ceyhan'ın kalkışma sırasındaki talimatlarına uyarak olağan programda olmadığı halde, 15.07.2016 günü FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyelerince Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal Düzenini cebren değiştirmeye yönelik askeri araç ve ateşli silahlar kullanılarak, özellikle İstanbul, Ankara ve İzmir de gerçekleştirilen darbe kalkışmasına iştirak etmek, bu bağlamda maiyetlerindeki askeri öğrencileri kullanmak suretiyle kalkışmayı yöneten konseyin talimatları doğrultusunda belirlenerek/verilmiş ya da verilecek görevleri yerine getirmek amacıyla Gelibolu ile Eceabat ilçesinden Feribota binip Çanakkale iline geçmek, buradan da İzmir ili Menteş ilçesine intikal etmek için emir ve komutalarındaki dokuz araçlık askeri öğrenci konvoyunu Gelibolu ilçesi Yıldırım Kışlası nizamiyesinden zor kullanmak suretiyle izinsiz çıkarmak ve fakat ilgili birimlerce gerekli önlemlerin alınması nedeniyle henüz Gelibolu ile Eceabat ilçelerinden ayrılamadan Yıldırım Kışlasına döndürülüp kontrol altına alınmaktan ibaret eylemlerinin, özellikle programlarının seyri itibariyle ülke genelindeki icra hareketlerinden önce örgütsel organizasyon içinde yer alarak darbe girişiminden haberdar olduklarının, suç işleme karar ve iradesine katıldıklarının kanıtlanamamış olmasına, konakladıkları mülki birimde kalkışma adına herhangi bir icrai veya ihmali fiil icrasında bulunmamalarına, bu kapsamda kalkışmayı yöneten konseyin talimatları doğrultusunda belirlenerek/verilmiş ya da verilecek görevleri yerine getirmek amacıyla gitmek istedikleri İzmir ili Menteş ilçesine intikal etmeden Gelibolu ve Eceabat ilçelerinden ayrılamadan Yıldırım Kışlasına döndürülüp kontrol altına alınmış olmalarına ve Menteş ilçesinde ifa edecekleri sözde görevin ne olduğunun belirlenememesine nazaran, elverişli nitelikteki icra hareketlerine katkı sunmakla birlikte, sundukları katkı tek başına vahamet arz etmediği gibi, ülke genelinde fiilin işlenişi üzerinde müşterek hâkimiyet kurduklarından da bahsedilemeyeceğinden, emir ve eylemin suç teşkil ettiği açıkça belli olması nedeniyle, eylemlerinin suç teşkil etmediği ve/veya suç teşkil ettiğini bilmediklerine dair savunmalarının reddedilmesinde ve TCK 24/1-4, 30

. maddelerinin tatbik şartlarının bulunmadığının kabulünde konumları, rütbeleri ve mesleki tecrübeleri itibariyle zorunluluk bulunmakla, zarar tehlikesi bakımından illi bir değer taşıdığında kuşku bulunmayan eylemlerinin, özellikle olay esnasındaki söz ve davranışları ve sonuca sundukları katkı itibariyle işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak (TCK madde 39/2-c) suretiyle Anayasayı ihlal suçuna yardım etmek kapsamında kaldığının kabulü ile eylemlerinin niteliği, konum ve etkinlik dereceleri de gözetilerek kusurlu hareketleri ile orantılı, hakkaniyete uygun/ azami hadde yakın bir ceza tertip edilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın tutuklulukta geçirdikleri süre, bozma nedeni ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi a bendi uyarınca dosyanın Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/10609, Karar No: 2018/2775, Tarih: 09.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/10609 E.  ,  2018/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının maliki olduğu 202 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalılara ait 202 ada 1, 2 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının geçit hakkı isteminin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir. TMK'nın 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda; davacının maliki olduğu 202 ada 3 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Geçit davalarında uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince yüzölçümü daha büyük olan taşınmaz aleyhine geçit kurulması gerekir. Dosya içerisindeki tapu kayıtları, pafta sureti ile bilirkişi raporu ve krokilerine göre lehine geçit kurulması istenilen 202 ada 3 parsel sayılı taşınmazın güney batısındaki 202 ada 6 sayılı parselin yüzölçümünün, aleyhine geçit hakkı istenilen diğer tüm parsellerden daha büyük olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda 202 ada 6 parsel üzerinden genel yola ulaşacak şekilde geçit kurulup kurulamayacağı araştırılmalı, mümkün ise belirtilen yerden, mümkün olmadığı takdirde bilirkişi tarafından belirlenen tüm alternatifler değerlendirilerek uygun yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2698, Karar No: 2012/5466, Tarih: 26.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2698 E.  ,  2012/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasında 11.04.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre, davalı yüklenicinin ruhsat işlemleri için 4 ay, bina inşası için 14 ay olmak üzere toplam 18 ayda işi bitirmeyi taahhüt ettiğini ancak, inşaatı tamamlamaması üzerine, mahkeme aracılığıyla delil tespiti yaptırıp, eksik iş ve yapım bedellerini tespit ettirdiklerini, tespite dayanılarak davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini, ayrıca bina ile ilgili yapılan masraflara ilişkin 9 adet fatura bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, yola terklerin uzun sürmesi nedeniyle ruhsatın 20/10/2006 tarihinde alınabildiğini, 30.03.2007 tarihinde inşaatın sözleşmenin 10. maddesindeki seviyeye getirildiğini ancak, davacının taahhüt ettiği tapuları devretmemesi sebebiyle esasen davacının temerrüde düştüğünü, kaldı ki delil tespitinde belirlenen eksik işlerin iş bu dava açılmadan önce müvekkilince tamamen giderildiğini, davacının delil tespitini diğer hissedarlarla beraber istemesine rağmen takibi kendi adına yaptığını, dolayısıyla tüm hissedarlar yönünden talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiş; sözleşme dışı yaptığı faydalı işlerden dolayı fazlaya dair haklarını saklı tutmak koşuluyla şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faiziyle tahsilini karşı dava yoluyla talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekili her ne kadar davalı yüklenici yerine müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 9 adet makbuz ile malzeme bedelinin de hesaba katılmasını istemişse de itirazın iptali davasının teknik özelliği nedeniyle takip harici olan kalemlerin nazara alınmasının mümkün olmadığı, teslim tarihi itibariyle eksik iş bedelinin 9.250,00 TL, takip tarihine kadar işleyecek yasal faizinin ise 1.498,77 TL olduğu, davacının ¼ hissesine isabet eden ve icra takibinde haklı olduğu asıl alacağının 2.312,50 TL, işlemiş faizin ise 374,69 TL olduğu, teslim tarihi itibariyle yüklenicinin sözleşmeye nazaran fazladan yaptığı işlerin bedelinin 20.500,00 TL olduğu ve davacı arsa sahibinin ¼ hissesine isabet eden kısmının 5.125,00 TL olduğu gerekçesiyle, davacı arsa sahibinin davası yönünden belirtilen miktarlar üzerinden itirazın iptaline, alacak likit olmadığından inkar tazminatı talebinin reddine; karşı davanın kısmen kabulü ile 5.125,00 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Karar, karşı davada davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, karşı davada davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada davalı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karşı dava, davacı yüklenicinin yaptığı faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan 11.04.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin fenni şartlar başlıklı bölümünün 21. maddesinin '' Müteahhit kendi dairelerinde kullandığı malzemenin aynısını toprak sahibinin dairelerinde de kullanacaktır. Farklı malzeme kullanılmayacaktır.'' hükmüne göre, arsa sahibine verilecek daireler yönünden farklı malzeme kullanılarak yapılan imalatlar için yükleniciden bedel istenemeyeceği gibi, yüklenici dahil tüm tarafların yararlanacağı ortak yerlerde farklı malzeme kullanılarak yapılan imalat bedeli de davalı arsa sahibinden talep edilemez. Bu nedenlerle, karşı davanın tamamının reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı davada davalı arsa sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı davada davalı arsa sahibinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2806, Karar No: 2022/13334, Tarih: 04.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2806 E.  ,  2022/13334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak karar verilmiş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen 12.04.2016 tarihli ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen 289,12 TL net gelir bedeline, Dairemizin 21.02.2019 tarihli bozma ilamı doğrultusunda %4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle, dava konusu taşınmazın m² birim fiyatının 7,22 TL olarak belirlenmesinden sonra bu m2 birim fiyatına, bozma ilamı öncesi kesinleşen %500 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanmak suretiyle sonuç olarak 43,32 TLm² birim fiyatı üzerinden zemin bedelinin 514.208,40 TL olarak hesaplanması ve bu bedele yapı ve ağaç bedeli toplamı olan 154.771,00 TL ilave edimek suretiyle, kamulaştırma bedelinin 668.979,40 TL olarak tespiti yerine yazılı şekilde eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.