muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1005, Karar No: 2023/882, Tarih: 04.10.2023

14. Sözleşmenin yorumlanmasının gündeme gelebilmesi için öncelikle tarafların geçerli olarak kurulmuş bulunan sözleşmenin içeriğini birbirinden farklı anlamaları ve bu konuda aralarında uyuşmazlığın bulunması gerekir. Hâkim yapacağı incelemeler sonunda tarafların sözleşmenin objektif ve sübjektif esaslı noktalarını farklı anladıkları kanısına varırsa irade beyanlarının birbirine uygun olmaması nedeniyle sözleşmenin kurulmadığına karar verebilir. Buna karşılık tarafların irade beyanları birbirine uygunsa (gerçek ve farazi uygunluk) sözleşme kurulmuş olacağından hâkim, sözleşmenin veya bir kaydının içeriğini tarafların gerçek veya farazi sözleşme iradelerine göre belirler. Zira yorumun amacı, tarafların birbirine uygun gerçek veya farazi sözleşme iradelerinin tespiti ve bu tespite göre sözleşmenin içeriğinin belirlenmesidir.

15. Sözleşme bir bütün olduğundan sözleşmenin bireysel maddeleri bütünden ayrı olarak tek başlarına yorumlanamaz. Başka bir deyişle sözleşmenin bireysel kısımları, sözleşmenin bütünü içinde ele alınarak yorumlanmalıdır. Ayrıca hâkim yorum yaparken kullanılan söz ve deyimlerin lafzı anlamları ile bağlı kalmamalı, tarafların gerçek ve farazi iradeleri araştırılmalıdır. Özellikle kullanılan söz ve deyimler sözleşmenin bütününe göre açık ve kesin değilse, muğlak ve birden çok anlama geliyorsa hâkim lafzı arka plana atmalıdır.

16. Sözleşmenin yorumlanmasında özellikle sözleşme metninde yer alan söz ve deyimlerin muğlak ve müphem olması hâlinde, sözleşme metnine yansımamakla birlikte, tarafların iradelerini belirlemeye imkân veren olgulara da başvurulmalıdır. Bu kapsamda sözleşmenin kurulması sırasında, özellikle sözleşmenin müzakeresi esnasında veya sözleşmenin kurulmasından sonra mevcut olan durumlar dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla sözleşmenin kurulduğu yer ve zaman, sözleşme görüşmeleri, tarafların bu esnada ya da sözleşme kurulduktan sonra birbirine karşı takındıkları tutum ve davranışlar, ifa hazırlıkları, sözleşmenin kurulduğu andaki menfaat durumları ve özellikle ilgili iş çevresindeki örf, adet ve teamüller sözleşmenin yorumlanmasında göz önünde tutulmalıdır.

17. Sözleşmenin yorumlanması sonrasında hâkim, olumlu ya da olumsuz bir sonuca ulaşarak taraflar arasındaki uyuşmazlık hakkında karar verir. Olumlu sonuçta hâkim, sözleşmenin veya bir maddesinin içeriğiyle ilgili uyuşmazlıkta tarafların birbirine uygun gerçek veya farazi sözleşme iradesine sahip olduklarını tespit eder ve uyuşmazlığı bu doğrultuda çözer. Buna karşılık olumsuz sonuçta, incelemeler sonucunda tarafların birbirine uygun sözleşme iradesi bulunmadığı tespit edilirse bu durumda sözleşmede boşluk olabilir ve bu boşluk şartları varsa sözleşmenin tamamlanması yoluyla doldurulur.

18. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava dışı ... ... ile davalı ... tarafından eşit hisseli olarak ... Kimyasal Madde Gıda Hayvancılık Makine İnşaat Nakliyat Madencilik İmalat İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti.’nin kurulduğu, dava dışı ... ... tarafından anılan şirketteki tüm hisselerin 27.11.2012 tarihinde davacı ...’a devredildiği, ... Kimyasal Madde Gıda Hayvancılık Makine İnşaat Nakliyat Madencilik İmalat İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. adına tescilli 2011/51975 sayılı “...” ibareli, 2011/31763 sayılı “... KÜKÜRT ZİRAİ İLAÇ NAK. İNŞ. ORM ÜRN. TAAH. SAN. TİC. LTD. ŞTİ.” ibareli, 2011/52017 SAYILI “... ... KÜKÜRT” ibareli, 2011/49903 sayılı “... ... KÜKÜRT” ibareli markalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

19. Davalı ... Kimyasal Madde Gıda Hayvancılık Makine İnşaat Nakliyat Madencilik İmalat İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti.’nin davacı ...’a ait olan hisseleri davalı ...’ya devredilmiş; buna karşılık adı geçen şirket tarafından adına tescilli olan dört marka 10.10.2013 tarihli noterde düzenlenen marka devir sözleşmesi ile davacı ... Zirai İlaç Nak. İnş. Orm. Ürn. Taahhüt Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.’ne devredilmiştir. Öte yandan taraflar arasında 10.10.2013 tarihli sözleşme ile aralarındaki ticari ilişkinin sona erdirilmesine karar verilmiş ve tasfiyeye ilişkin bazı kararlar alınmıştır.

20. Taraflar arasında imzalanan 10.10.2013 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde; ...’nın ya da ... Kimyasal Madde Gıda Hayvancılık Makine İnşaat Nakliyat Madencilik İmalat İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti.’nin 30.06.2014 tarihine kadar ki “... ...”, “... ...”, “Leyla ...” ibareli marka başvurularına ... ve davacı ... Zirai İlaç Nak. İnş. Orm. Ürn. Taahhüt Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.’nin itiraz etmeyeceği, söz konusu marka başvurularında “...”, “ ...” ve “Leyla” ibaresi ile “...” ibaresinin aynı boyutlarda olacağı, “...” ibaresinin ön plana çıkartacak şekilde yazı veya amblem kullanılmayacağı belirtilmiştir.

21. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davalı ... tarafından 21.03.2013 tarihinde 2013/26322 sayılı “... ...” ibareli marka başvurusunda bulunulmuş ve bu başvuru 28.05.2014 tarihinde tescil edilmiştir. Davalı ... tarafından yapılan marka başvurusu taraflar arasında imzalanan 10.10.2013 tarihinden öncedir. Anılan marka başvurusunun 10.10.2013 tarihli sözleşmede belirtilen özelliklerde olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin açık düzenlemesinden anlaşıldığı üzere davacılar davalı ...’nın “... ...” markası için başvuru yapmasına ve bu markayı kullanmasına açıkça muvafakat etmişlerdir. Ancak bu muvafakatin sözleşmede açıklık bulunmadığından 10.10.2013 tarihinden önceki marka başvurularını da kapsayıp kapsamadığı hususu sözleşmenin yorumuna muhtaç bir durumdur.

22. Bu itibarla yukarıda bahsedildiği üzere sözleşmenin bir maddesinin yorumu yapılırken sözleşme metninde yer alan söz ve deyimlerin muğlak ve müphem olması hâlinde sözleşmenin bütünü göz önünde tutulmalı ve sözleşme metninin lafzından ziyade tarafların gerçek ve farazi iradeleri araştırılarak sonuca gidilmelidir. Taraflar, aralarındaki ticari ilişkiyi sonlandırma kararı almışlar ve bu kapsamda davalı şirketteki davacıya ait hisseler davalıya devrilmiş ve davalı şirket tarafından adına tescilli olan dört marka 10.10.2013 tarihli noterde düzenlenen marka devir sözleşmesi ile davacı şirkete devredilmiştir. Ayrıca 10.10.2013 tarihli sözleşme ile ticari ilişkinin tasfiyesine dair detaylar belirlenmiş; anılan sözleşmenin 1 inci maddesi ile davalıların 30.06.2014 tarihine kadar yapacakları “... ...” ibareli marka başvurularına kendilerine devredilen markalar mesnet gösterilerek itiraz edilmeyeceği belirtilmiştir. Bu maddede muvafakatin 10.10.2013 tarihinden sonra yapılacak olan marka başvuruları için geçerli olduğuna dair bir belirleme yer almamıştır. Tarafların, aralarındaki ticari ilişkiyi sonlandırma istemleri ile gerçek ve farazi iradeleri gözetildiğinde; sözleşmenin 1 inci maddesinde verilen muvafakatin sözleşme tarihinden önce yapılan başvuruları da kapsadığı kabul edilmelidir. Başka bir deyişle davalı ... tarafından sözleşme tarihinden önce yapılan başvurudan davacıların haberi olmasa dahi davacıların bu başvuruya 10.10.2013 tarihli sözleşme ile muvafakat ettikleri sabittir.

23. Öte yandan marka başvurusunun taraflar arasında düzenlenen sözleşmeden önce yapılmış olması sonuca etkili olmadığı ve tarafların davalı ...’nın “... ...” markasını tescil ettirip kullanması hususunda anlaştıkları değerlendirildiğinde davalı ...’nın sözleşme öncesinde başvuru yapmış olması nedeniyle kötüniyetli kabul edilmesi de mümkün değildir. Aksine sözleşme ile tesciline muvafakat edilen markanın davacılar tarafından çeşitli sebepler ileri sürülerek hükümsüzlüğünün talep edilmesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2 nci maddede düzenlenen dürüstlük kuralına da aykırılık teşkil etmektedir.

24. Hemen belirtilmelidir ki davalılar tarafından “... ...” ibareli markanın fiili kullanımı hükümsüzlüğü gerektirmemekte olup fiili kullanımların marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu mahkemece kabul edilmiş ve mahkemenin bu husustaki kabulü Özel Dairece de uygun bulunmuştur. Bu itibarla taraflar arasında imzalandığı hususunda çekişme bulunmayan 10.10.2013 tarihli sözleşme ile davacıların davalı ...’nın “... ...” ibareli markasını tescil ettirip kullanmasına açık muvafakatlerinin bulunduğu dikkate alınarak hükümsüzlük davasının reddine karar verilmesi gerekmektedir.

25. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle birleşen davada direnme kararı bozulmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

25. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle birleşen davada direnme kararı bozulmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Birleşen davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile birleşen dava hakkında verilen direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11251, Karar No: 2010/5097, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11251 E.  ,  2010/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurların suç tarihinde 13 ve 14 yaşlarında olup ilköğretim okulunda öğrenci oldukları, hafta sonları okul harçlıklarını çıkarabilmek amacıyla ayakkabı boyacılığı yaptıkları, sanıkların olay tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde Bostanlı Parkı civarında ayakkabı boyacılığı yapan mağdurların yanına gelip bıçak tehdidi ile “bizim paramız çalındı, paralarımız işaretli, paralarınıza bakacağız çıkartın” demeleri üzerine, mağdurların korkarak paralarını çıkarttıkları, sanıkların mağdur Erhan’ın 2 TL, mağdur ...’ın ise 3 TL parasını alıp bunlar bizim paramız diyerek olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında, mağdurların 13-14 yaşlarında ayakkabı boyacılığı yapan çocuklar olup üzerlerinde daha fazla para olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanıkların olay sırasında mağdurların üzerini arayıp tüm para veya başka değerli bir şey bulup alma gibi eylemlerinin olmadığı, mağdurların verdikleri paralarla yetinip daha fazlasını alma yönünde girişim veya hareketlerinin bulunmadığı gibi aldıkları paranın da değer olarak az miktarda sayılması gerektiği, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetildiğinde, somut olayda 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilmeden, anılan maddenin uygulanmaması hususunda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Adli Emanetin 2003/851 sırasında kayıtlı bıçağın zoralımına karar verilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9726, Karar No: 2023/7974, Tarih: 12.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/9726 E.  ,  2023/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 16.04.2010

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve birleşen dava dilekçesi ile davacının 19.01.2007 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın meydana gelmesinde davacının ağır kusurlu olduğunu ve İslambey Mah.Yıldırım Beyazıt Caddesindeki fabrika binasının 06.10.2006 tarihinde başka bir şirketten satın alındığını ve davalının satın aldığı fabrika binasının çatısının onarımını yaptırdığını ve davacının bekçi olarak başka bir işçi ile birlikte 04.01.2010 tarihinde işe alındığını ve 19.01.2007 tarihinde davalı işyeri yetkililerinden Cengiz Karagülle'nin yeni satın alınan fabrikayı görmeye arkadaşı ile birlikte gittiğinde davacının bu kişiden çatı tamircilerini tamir sırasında etermitlerin kırılmaması için basılan yere attıkları tahta parçalarını giderken almadıklarını ve kendisinin kalan bu tahta parçalarını alarak evine götürüp yakmak istediğini ve almak için izin istediğini ve işyeri yetkilisinin davacıya asla böyle birşey yapmamasını söylediğini ancak davacının bu talimata rağmen etermitler üzerindeki parçaları toplamak için binanın çatısına çıktığını ve bastığı etermitin kırılması ile çatıdan düşerek yaralandığını ve kazanın davacının ağır kusuru sebebi ile meydana geldiğini, davalıya yüklenebilecek kusur olmadığını davacının vasıfsız eleman olup asgari ücretle işe alındığını, maddi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, davacının tüm tedavi giderlerinin karşılandığını, makbuz karşılığı 5876 TL ödeme yapıldığını ve iş akdinin çekilmez hale gelmesi sebebi ile fesh edildiğini istenilen manevi tazminat talebinin de fahiş olduğunu açıklamış ve davacıya yapılan ödemelerin mahsubunu talep ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin 25.01.2013 tarihli 2010/303 Esas 2013/64 Karar sayılı ilk kararında özetle;

Davanın kısmen kabulüne,

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin 25.01.2013 tarihli 2010/303 Esas 2013/64 Karar sayılı ilk kararında özetle;

Davanın kısmen kabulüne,

27.578,38 TL olarak talep edilen maddi tazminattan 4613,49 TL olarak ödenen geçici iş göremezlik ödeneği düşüldükten sonra kalan 22.964,89 TL maddi tazminatın iş kazasının meydana geldiği 19.01.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

60.000 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği 19.01.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 10.12.2013 tarih ve 2013/17460 Esas- 2013/23520 Karar sayılı ilamında özetle; davacının geçirdiği iş kazasına ilişkin belirlenen % 38 iş göremezlik oranına ait kontrol kaydı sonucunun araştırılmasından sonra kesinleşen iş göremezlik oranının belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre, hesaplanacak zararlar yönünden bir karar verilmesinden ibaret olduğu belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 25.12.2019 tarihli ve 2014/140 Esas, 2019/1043 Karar sayılı kararı ile;

Davacının davasının kısmen kabulüne,

1-Davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile toplam 57.578,38 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 19.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Mahkeme kararı uyarınca yapılan geçici ödemenin infaz aşamasında dikkate alınmasına, maddi tazminat yönünden fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

2-Davacının manevi tazminat isteminin kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatı olan olay tarihi olan 19.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2-Davacının manevi tazminat isteminin kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatı olan olay tarihi olan 19.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 16.02.2021 tarih ve 2020/6057 Esas ve 2021/1676 Karar sayılı ilamında özetle; somut olayda; davacı tarafından Mahkemenin 25.01.2013 tarihli önceki kararı temyiz edilmediğinden, bozma öncesi aldırılan hesap raporu tarihindeki verilerin davacı yönünden kesinleştiği, başka bir deyişle; bozma ilamına uyan Mahkemenin 25.12.2019 tarihli kararında, kararı temyiz etmeyen davacı yararına maddi tazminat bakımından - güncel veriler esas alınarak hesaplanan rapor doğrultusunda - davalı yararına oluşan kazanılmış hakkı ihlal eder biçimde ilk karardakinden daha yüksek maddi tazminata hükmetmesinin hatalı olduğu, öte yandan; mahkemece yapılacak işin, davalı tarafından iddia edilen, davacı tarafa bordro ve makbuzlar ile ödenen miktarların olup olmadığı, ödeme yapılmış ise yapılan bu ödemenin davacının iş kazası nedeniyle alacağı tazminatlara mahsuben alınıp alınmadığını araştırmak, kabulü halinde; ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacının gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; davacının ödeme tarihindeki, gerçek zararını hangi oranda karşıladığını saptamak -davacının maddi zararının hesaplandığı 13.01.2012 tarihli rapor doğrultusunda mahkemenin ilk peşin sermaye değerini ve geçici iş göremezlik ödemesini tenzil ederek 25.01.2013 tarihli karar ile hükmettiği ve davacının temyiz etmeyerek kabulünde olan - maddi zarar miktarından davalı tarafın; ödeme yapılan tarih itibarıyla davacının karşıladığı zarar oranında indirim yapmak ve hesaplanan miktara hükmetmekten ibaret olduğu belirtilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun bulunan bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde uyulan bozma ilamı doğrultusunda davacının davalı tarafça kendisine bordro ve makbuzları ile ödenen miktarlar olup olmadığı konusunda gerekli araştırmalar yapıldığı daha önce sunulan makbuz içeriklerine göre her ne kadar davalı tarafça söz konusu ödemelerin ücret alacaklarına ilişkin olduğu belirtilmiş ise de makbuzlarda söz konusu ödemelerin iş kazasından kaynaklı olduğu açıkça belirtildiğinden söz konusu ödemelerin iş kazasına ilişkin olduğu kabul edilerek tekrar dosyanın bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi tarafından düzenlenen rapor içeriğine göre Yargıtay bozma ilamına göre yapılan hesaplama doğrultusunda davacının kaza tarihi itibari ile maddi zararının hesaplanıp 59691,38 TL olduğu, davalı tarafça tazminata mahsuben yapılan ödemelerin ise aynı tarihte 5876 TL olduğu, rakamlar arasında açık oransızlık bulunduğundan yapılan ödemelerin kısmi ifa niteliğinde olup ödeme miktarının zararı karşılama oranının %9,84 olduğu tespit edilmiş, buna göre Yargıtay ilamında belirtildiği gibi temyiz edilmeyerek kesinleşen davacının kabulünde olan 25.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen maddi zarar tutarı olan 98443,19 TL den %9,84 oranında karşılama oranının mahsup edilerek bakiye zararın 88756,38 TL, yine kusur oranına göre 70864,81 TL peşin sermaye değeri ile 4613,49 TL geçici iş göremezlik ödeneği düşüldüğünde kalan toplam miktarın 13278,08 TL olduğu gerekçesiyle;

Davacının davasının kısmen kabulüne,

1-Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 13278,08 TL maddi tazminat alacağının olay tarihi olan 19.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine,

2-Davacının manevi tazminat isteminin kabulü ile 60000 TL manevi tazminat alacağının olay tarihi olan 19.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Daha önce mahkememiz tarafından verilen geçici ödeme kararı doğrultusunda yapılan ödemelerin infaz aşamasında dikkate alınmasına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

3-Daha önce mahkememiz tarafından verilen geçici ödeme kararı doğrultusunda yapılan ödemelerin infaz aşamasında dikkate alınmasına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 2010/303 E.- 2014/140 K. sayılı dosyayı temyiz etmeyip aleyhlerine usuli kazanılmış hak oluşmasının kabul edilir olmadığını, kararda taleplerinin zamanaşımına uğradığı yönündeki tespiti doğru bulmadıklarını, dosyada ıslah bir kez yapılır diye ıslahın reddinin hatalı olduğunu, karara dayanak raporun hatalı olduğunu, raporun reddi ile bir başka bilirkişiden rapor alınması gerektiğini, tazminata dair yapılan ödemeler olduğu söylenen dekontların maaşa mı, tazminata mı dair verildiğinin tespit edilmesi gerektiğini, şahsın kaza sonrası davalı iş yerinde sigortalı gösterilerek bekçi olarak çalıştırıldığını, bu çalışmaya dair ödenen ücretler olduğu yönündeki savlarının incelenmeden karar verildiğini, davalıdan maaş ödemelerini bir şekilde sunması bile istenmeden dekontların kaza tazminatına dair yapılan ödemeler olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, hesap bilirkişi raporunu kabul etmemekle birlikte maddi tazminat hesabının hangi tablo üzerinden yapıldığının belirtilmediğini, son raporda son PSD ve ... 4. İş Mahkemesinde Kurumun açtığı rücu davasının hesaba katılmadığını bozmadan önceki raporu kabul edip davayı da bu yönde ıslah ettikleri için usuli kazanılmış hak elde etmiş olmakla buna uygun rapor düzenlenmesi ve asgarisinden bu duruma uygun karar verilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.