muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1591, Karar No: 2021/8584, Tarih: 21.10.2021

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2006/5-193-203 sayı ve 03.10.2006 günlü, 2007/6-25-239 sayı ve 20.11.2007 günlü kararlarıyla konuyu incelemiş, suçun nitelikli hallerinin şikayet şartına tabi olmadığına karar vermiştir. Ancak bu kararların verildiği tarihte sarkıntılık ayrı bir nitelikli hal olarak kanunda yer almadığı için konunun tekrar tartışılması gerekmektedir.

Cinsel özgürlük, kişinin üzerinde mutlak tasarruf hakkına sahip olduğu temel bir haktır. Bu nedenle kişinin cinsel özgürlüğün kullanılması, kanunda suç olarak düzenlenmemiştir. İster cinsel temas oluşturan davranıştan önce faile izin verme veya isterse cinsel davranıştan sonra icazet verme şeklinde olsun kişi vücudu üzerinde mutlak tasarruf hakkını kullanabilir. Kişiye üzerinde bir tasarruf hakkı verilen cinsel özgürlüğün kullanılmasına hukuki sonuçlar bağlanmıştır. Sarkıntılık aşamasında kalan cinsel davranışlar, şikayete tabi suç tipi olarak kanunda düzenlenmiştir. Sorun mağdur ile failin arasında hizmet ilişkisi olması halinde de cinsel davranışın şikayete tabi olup olmadığının belirlenmesindedir.

1-) Sarkıntılık aşamasında kalan cinsel saldırı suçunun nitelikli şekilde işlenmesinin mümkün olup olamayacağı üzerinde durulmalıdır. Cinsel saldırı suçunun sarkıntılık şekli, sürpriz dokunuşla, kısa süreli, ani ve kesik hareketlerle işlenebilen cinsel davranışlar olarak tanımlanmaktadır. Bu tanıma göre sarkıntılık şekli nitelikli olarak işlenemez. Eğer nitelikli olarak işlenmiş bir sarkıntılık varsa bu ancak mantıken cinsel saldırının basit şekli olabilir. TCK’nun 102/3 fıkrasında yazılı nitelikli haller sarkıntılık şekli düşünülerek düzenlenmiş değildir. Bu haller daha çok TCK’nun 102/2 fıkrasındaki organ veya cisim sokma düşünülerek kanuna konulmuştur. Silahla mağdurun tehdit edilip cinsel saldırı suçunun işlenmesi halinde sarkıntılık şeklinden bahsedilemez. Yine birden fazla kişinin cinsel saldırı için önceden anlaşarak tasarlayıp direncini kırdıkları mağdurun vücudu üzerinde işledikleri bir cinsel davranışta cinsel saldırı olup sarkıntılık aşamasında kalmayacaktır. Filin sıfatın nedeniyle mağdurun üzerinde nüfuzunu kullanması mümkün hallerde de sarkıntılık niteliğinde basit fiillerin işlenmesinde nüfuzun doğrudan bir etkisi olamayacak, suçun icrasını kolaylaştırmadan bahsedilemeyecektir. Hısımlık ilişkisi ile ruh veya beden bakımından kendisini savunmayan kimselere karşı işlenen sarkıntılık fiilinin faile kolaylık sağlaması imkansızdır. Aynı yerde yaşama zorunluluğu da faile suçun işlenmesinde hiçbir imkan sağlamamaktadır. Buna göre sarkıntılık suretiyle işlenen cinsel saldırıların nitelikli halde işlenmesi mümkün olamayacağı için TCK’nun 102/3 fıkrasının uygulanması hukuka aykırı olacaktır.

2-) Hizmet ilişkisinden kaynaklanan nüfuzun kötüye kullanılması ile suçun icrası kolaylaşmalı ve işlenmesi mümkün hale gelmelidir. Sarkıntılık, basit cinsel davranışlardan oluştuğu ve kısa sürdüğü için sanığın mağdure üzerinde nüfuzunu kullanarak kolayca işlemesini mümkün kılma yoktur.

2-) Hizmet ilişkisinden kaynaklanan nüfuzun kötüye kullanılması ile suçun icrası kolaylaşmalı ve işlenmesi mümkün hale gelmelidir. Sarkıntılık, basit cinsel davranışlardan oluştuğu ve kısa sürdüğü için sanığın mağdure üzerinde nüfuzunu kullanarak kolayca işlemesini mümkün kılma yoktur.

3-) Sarkıntılık basit ve kişinin üzerinde iradi olarak mutlak tasarruf edebileceği haklardandır. Mağdurun şikayetini geri çekmesi halinde kamusal bir zarar doğmadığı için kamu davasına devam edilmemesi mantıklıdır. Basit şekiller sarkıntılık sayıldığı için kişinin vücudu üzerinde hakları daha önemlidir. Mağdurun bedeni üzerindeki tasarruf edebileceği hakkının korunması ile failin cezalandırılmasından doğacak faydanın mukayesesinde kişi ön plana alınmalı, iradesine değer verilmeli, sanığın cezalandırılmasında kişinin iradesi üstün tutulmalı ve şikayetinden vazgeçmesine hukuki bir değer tanınmalıdır.

4-) Sarkıntılık çocuk şüpheliler bakımından TCK’nun 103/1 fıkrasında şikayet şartına bağlıdır. Hukuki belirlilik ilkesi gereğince, ceza kanunu sistemi kendi içinde mantıken tutarlı olmalı, açık ve iyi tanımlanmalı ve boşluk bulunmamalıdır. TCK, suçun ihlal ettiği hukuki değerlere göre kademeli bir koruma ve cezalandırma yolunu tercih etmeye çabalamıştır. Çocuk şüphelinin işlediği çocuk istismarının sarkıntılık şeklini bile şikayete bağlı tutan bir kanunun cinsel saldırının sarkıntılık şeklinin nitelikli hallerini şikayete bağlı tutmadığını düşünmek mantıki tutarsızlık oluşturur. Kanun cinsel suçlarda şikayet kurumu düzenlenmesinde sistemine uygun, tutarlı ve mantıklı uygulanmalı ve kanun metnindeki açık olmayan konular buna göre yorumlanmalıdır.

5-) Sarkıntılık nitelikli şekilde işlendiği kabul edilse bile şikayete bağlı bir suç olarak anlaşılmalıdır. Kanun sistematiğine göre yorum yapıldığı zaman bu açıkça fark edilebilir. Öncelikle

TCK’nun temas olmadan işlenen cinsel hareketleri suç kabul eden 105 maddesi bütünüyle şikayete tabi bir suç tipidir. Mağdurun reşit olmayıp on beş yaşından büyük olması halinde rızalı cinsel ilişkisini düzenleyen 104/1 fıkrası da şikayete tabi bir suç tipidir.

İşçisine sarkıntılık niteliğinde cinsel saldırıda bulunmak suçundan sanık hakkında mağdurenin hükümden sonra şikayetinden vazgeçmesi, kamu davasını düşüreceği için mahkumiyet hükmünün bozulması yerine tebliğnameye aykırı olarak onanmasına dair oluşan sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13022, Karar No: 2016/6590, Tarih: 14.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13022 E.  ,  2016/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2015

NUMARASI : 2014/1121-2015/332

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2015 tarih ve 2014/1121-2015/332 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.06.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av. ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı kararıyla davalı ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verilerek 20 dağıtım şirketinden biri olarak müvekkili ...'ın oluşturulduğunu, 24.07.2006 tarihinde de yanlar arasında “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” düzenlendiğini, bilahare 07.06.2010 tarih ve 2010/35 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca da müvekkili ...'ın % 100 oranındaki hissesinin ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye 29.12.2010 tarihli “Hisse Satış Sözleşmesi” ile satıldığını, yanlar arasında düzenlenmiş bulunan 24.07.2006 tarihli İHDS'nin 7.1., 7.2., 7.3., 7.4. ve 7.5. maddesi hükümlerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını ve işbu sözleşmenin imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüğün ...'a ait olacağının kararlaştırıldığını, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/548 E. sayılı dosyasında dava dışı üçüncü kişilerce müvekkili aleyhine açılan davada verilen 31.01.2007 tarihli karar ile 24.07.2006 tarihinden önce dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan bir nedenle müvekkili aleyhine tazminata hükmedildiğini, Yargıtay'ca kararın onanarak kesinleştiğini ve toplam 1.265.768,03 TL'nın 26.10.2007 tarihinde müvekkilince ödendiğini, davalının üçüncü kişiye ödenen tutardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 1.265.768,03 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, esasa ilişkin olarak da davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, esasa ilişkin olarak da davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar bilirkişi raporunda somut olayda tipik bir kamulaştırma veya kamulaştırmasız elatma olayının bulunmadığı, dava dışı Orman Genel Müdürlüğü ile ... arasında 04.04.2002 tarihinde düzenlenmiş protokol hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olduğu, davacı ...'ın devraldığı hak ve borçlar içinde bu protokol sonuçlarının da yer aldığı, bu nedenle protokol uyarınca ödenen bedellerin rücu edilemeyeceği kabul edilmiş ise de, protokol uyarınca ...'ın orman arazisini bedelsiz olarak kullanımının olmadığı, kullanımı için her yıl yeniden bedel ödemek durumunda bulunduğu, bu nedenle işletme hakkı sözleşmesi öncesine ait olan ve ödemek zorunda kaldığı bedellerin davalıdan rücuen tahsilini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.265.768,03 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 64,847.61 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 64,847.61 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken,davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2021/403, Karar No: 2021/3254, Tarih: 23.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/403 E.  ,  2021/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında açılan kamu davasının durmasına dair Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2017/471 Esas, 2019/191 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun

hükümleri uyarınca sanıklar hakkında soruşturma yapılmasının izne tabi olduğu ve soruşturma izni alınmadan iddianame düzenlendiği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca soruşturma izni şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/5. maddesinde yer alan, "Kanun tarafından kendilerine verilen veya kanun dairesinde kendilerinden istenen adliye ile ilgili görev veya işlerde kötüye kullanma veya ihmalleri görülen kamu görevlileri ile Cumhuriyet savcılarının sözlü veya yazılı istem ve emirlerini yapmakta kötüye kullanma veya ihmalleri görülen kolluk âmir ve memurları hakkında Cumhuriyet savcılarınca doğrudan doğruya soruşturma yapılır......" şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda polis memuru olarak görev yapan şüphelilere Çerkezköy 2. asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2013 tarihli yakalama emri gereğince yakalanarak adliyeye sevk edilen ... isimli kişinin adliyeye naklinin sağlanması ve ifade işlemleri tamamlanıncaya kadar adliyeden kaçmasını önlemek amacıyla ona nezaret etme konusunda görev verildiği halde adliyede iken anılan kişinin kaçması üzerine polis memurları hakkında soruşturma başlatıldığı nazara alındığında, bir kişinin adliyeye nakli ve ifadesinin alınmasını teminen nezaret etme görevinin "Adliye ile ilgili görev" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14/01/2021 gün ve 94660652-105-59-16613-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla dosya incelendi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14/01/2021 gün ve 94660652-105-59-16613-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla dosya incelendi:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması, bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekmektedir.

İncelenen dosyada;

Sanıklar hakkında Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2019 tarihli ve 2017/471 esas, 2019/191 Karar sayılı kararı ile sanıkların üzerlerine atılı suçun görevlerinin ifası sırasında ve görevleriyle bağlantılı olduğu, bu haliyle 4483 sayılı Yasa'nın 4. maddesine uyarınca soruşturma izni alınması gerektiği gerekçesiyle durma kararının verildiği, gerekçeli kararın sanıkların MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebliğe çıkarıldığı ve sanık ... dışındaki diğer sanıklar için çıkarılan tebliğ evraklarının mahalle muhtarına teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanıkların yokluğunda verilen durma kararının, sanıkların sorgularında beyan ettikleri adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ işlemi yapılması usulsüz bulunduğundan hüküm henüz kesinleşmemiş olup, kesinleşmeyen kararlara karşı da kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, verilen kararın sanıklara usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, itiraz yasa yoluna başvurması halinde dosyanın görevli ve yetkili mahkemesine gönderilmesi, aksi takdirde kesinleştirme işleminin yapılmasından sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün görülmekle, Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2017/471 Esas, 2019/191 Karar sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24911, Karar No: 2025/16736, Tarih: 03.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/24911 E.  ,  2025/16736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/498 E., 2021/2 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/87 E., 2020/39 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanık ile ilgili UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak silahlı terör örgütü FETÖ/PDY'nin Çerközköy ilçesinde örgüt yapılanmasında üst mütevelli heyetinde bulunup bulunmadığı, örgüte eleman ve maddi kaynak temin edip etmediği, il genelinde üst yöneticiler tarafından belirlenmiş spesifik faaliyetlerin gerçekleştirilmesi için yapılan belirleme ve organizasyonlar dışında genel olarak örgüt faaliyetleri hakkında strateji belirleme, alt grup ve diğer örgüt mensuplarını sevk ve idare etme, talimat verme ve denetleme gibi yetkileri olup olmadığın belirlenmesi, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, "başında olduğunu belirtiği ..., ... isimli kişi ve ... ile ilgili varsa dosyaların getirtilerek incelenmesi sanık ile ilgili belge suretlerinin dosya içerisine alınması ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması ve FETÖ/PDY'nin kamuoyunca da bilinen operasyonel eylemlerinden sonra örgütsel herhangi bir faaliyetinin tespit edilebilmesi açısından bir şüpheli beyanı bulunup bulunmadığı araştılılarak varsa bu beyan yahut ifadelerle birlikte; duruşmada sanık ve müdafiine okunup CMK 217. maddesi uyarınca diyeceklerinin sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi ve eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi;

B) Kabul ve uygulamaya göre;

B) Kabul ve uygulamaya göre;

Anayasa'nın 138/1. maddesi hükmüne göre, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, örgüt içindeki konumu ve kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; dosya içerisinde bulunan deliller dikkate alındığında yetersiz gerekçe ile suçun unsurları ayrıca teşdit sebebi kabul edilerek temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/3. maddesine aykırı olarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.