muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2638, Karar No: 2018/8237, Tarih: 28.05.2018

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nin 4.maddesinde fekal atıklar, "bir su kütlesinin özellikle bakteriyolojik açıdan kirlenmesine neden olan, insan veya sıcak kanlı hayvanların idrar, dışkı ve kalıntıları" olarak tanımlanmış, aynı yönetmeliğin 6.maddesinin (a) bendinde fekal atıklar alıcı su ortamını kirleten önemli kaynaklardan biri olarak sayılmıştır. 28.10.2017 tarihli ve 30224 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren İçme-Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmeliğin 7. ve devamı maddelerinde de aynı hususlara değinilerek suların korunması sağlanmaya çalışılmıştır. 08.01.2006 tarihli ve 26047 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği'nin 5.maddesinin (f) bendinde de her türlü katı atığın alıcı ortam olan suya bırakılması yasaklanmıştır.

Yargılamaya konu olayda sanığa ait hayvan barınağından kaynaklanan atıkların dereye karıştığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamında temin edilen bilirkişi raporunda söz konusu davaya neden olan durumun sürekli olmadığı, yerinde yapılan inceleme sonucunda kirliliğin gözlemlenmediği, davaya konu kirliliğin doğada çözünebilir ölçüde kaldığı göz önüne alınarak kirliliğin kalıcı etkisinin olmadığı belirtilmiştir.

Yargılamaya konu olayda sanığa ait hayvan barınağından kaynaklanan atıkların dereye karıştığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamında temin edilen bilirkişi raporunda söz konusu davaya neden olan durumun sürekli olmadığı, yerinde yapılan inceleme sonucunda kirliliğin gözlemlenmediği, davaya konu kirliliğin doğada çözünebilir ölçüde kaldığı göz önüne alınarak kirliliğin kalıcı etkisinin olmadığı belirtilmiştir.

TCK'nın 181.madddesinin 3.fıkrasında "Atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza iki katı kadar artırılır."hükmüne yer verilmiş, TCK'nın 182.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesinde de aynı nitelikte düzenleme yapılmış, bu itibarla kalıcı nitelikte kirliliğe neden olmak bir artırım sebebi olarak kabul edilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen görüşler yalnızca TCK'nın 181.maddesinin 3.fıkrası veya aynı Kanunun 182.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesi uyarınca uygulama yapılamayacağı anlamına gelmektedir.

Bu suretle, yargılamaya konu olayda sanığın eyleminin çevre kirliliğine neden olduğu anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen direnme kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

D-) KARAR

Yukarıda açıklanan ve Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 20/02/2017 tarih ve 2015/27375 esas, 2017/1833 sayılı kararındaki gerekçeye göre Yerel Mahkemece verilen direnme kararı yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, 6763 sayılı Yasanın 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi hükmüne göre dosyanın Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25655, Karar No: 2014/19594, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25655 E.  ,  2014/19594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

hakkında atılı hırsızlığa teşebbüs,konut dokunulmazlığını bozma,mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçları nedeniyle tayin edilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında uygulanması gereken yasa maddesinin gösterilmemesi ve ayrıca suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddesi yerine, aynı Yasanın 31/2 maddesinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş,

hakkında her bir müştekiye yönelik hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını bozma suçları nedeniyle mahkemece ayrı ayrı hüküm kurulduğu gerekçeli karar içeriğinden anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) no'lu, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasındaki (a) bendinde yazılı adli para cezası da dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olması, TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrasında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğine dair bir hüküm bulunmaması nedeniyle, aynı maddenin 2. fıkrasındaki istisnai düzenlemenin aleyhine genişletilmesinin olanaklı olmadığının anlaşılması karşısında, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde de bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 50/3.maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4.maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK.nun 50/6.maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK.nun 50/6.maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla hakkında hırsızlığa teşebbüs,konut dokunulmazlığını bozma,mala zarar verme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet etme suçundan kurulan hükümde; kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun'da cezaların toplanacağına dair bir hüküm bulunmadığı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 99. maddesinin ise aynı yasanın 107. Maddesinin uygulanabilmesi için kesinleşen ilamlardaki cezaların infaz aşamasında toplanmasına ilişkin olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçu nedeniyle hükmedilen 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezasının gün olarak adli paraya çevrilmesi ve adli para cezalarının toplanması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin,CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkrasından hakkında “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda ihtarat yapılmasına”ilişkin bölümün çıkartılmasına ve suça sürüklenen çocuğun “6136 sayılı Kanunun 15/1 ve TCK.nun 62.maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezasının, aynı yasanın 50.maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi suretiyle sonuç olarak 3000 TL ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8058, Karar No: 2007/4742, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8058 E.  ,  2007/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Karşıyaka İcra Mahkemesinden verilen 06.04.2006günlü ve 46-295 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.-YTL. aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.857.84 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.321.99 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı(alacaklı) vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 19.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4944, Karar No: 2024/5378, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/4944 E.  ,  2024/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince bir kısım davaların reddine, bir kısım davalar hakkında Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararın davacılar ..., ..., ..., ... vekili, davacı ... ve ...vekili, ... ... vekili, ..., ..., ..., ... ve diğerleri vekili, ... ve diğerleri vekili, ... vekili, ..., ... ve diğerleri vekili, ... ve diğerleri vekili, ..., ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, SS ... Arsa Edindirme Konut Yapı Koop. Vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, ...mirasçıları vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... ve ..., davalı ... ve vekili, davalı-asli Müdahil Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... müdahil davacılara ve davalı ...'a ait istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 inci maddesi uyarınca esastan reddine, müdahil davacı-davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 28.01.2020 tarihli 2018/9 E. 2020/15 K. Sayılı kararının 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2 inci maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak bir kısım davaların reddine, bir kısım davaların kabulüne, bir kısım davanın açılmamış sayılmasına, bir kısım davalar hakkında da Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar ..., ..., ..., ... vekili, davacı ... ve ...vekili katılma yoluyla, ... ... vekili, ..., ..., ..., ... ve diğerleri vekili, ... ve diğerleri vekili, ... vekili, ..., ... ve diğerleri vekili, ... ve diğerleri vekili, ..., ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, SS ... Arsa Edindirme Konut Yapı Koop. vekili, ... mirasçıları vekili tarafından duruşma talepli olarak, ... vekili, ... vekili, ...mirasçıları vekili, ... vekili, ... vekili, ...vekili, ... ve ..., davalı ... ve vekili, davalı ... vekili, davalı ... ve arkadaşları vekili, davalı - asli müdahil Hazine vekili tarafından duruşma talebi olmaksızın davacı ... ... vekili tarafından ise temyiz isteğinin süreden reddine dair 03.11.2021 tarihli ek karara yönelik temyizi üzerine; Dairemizce 12.01.2023 tarihli, 2022/3570 esas, 2023/84 karar sayılı ilam ile diğer temyiz itirazlarının reddine, davacılardan Hazine’nin 14139 ad 33 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının kabulüne; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.11.2021 tarihli ek kararın onanmasına; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.07.2021 tarihli kararın ise 29539 ada 1, 29542 ada 1, 14109 ada 22, 14109 ada 23, 14109 ada 24, 14109 ada 149, 14109 ada 150, 14109 ada 151, 14109 ada 152, 14109 ada 153, 14109 ada 154, 14109 ada 155, 14109 ada 156, 14109 ada 157,14109 ada 158, 14109 ada 159, 14109 ada 160, 14109 ada 161, 14121 ada 34, 14121 ada 35, 14122 ada 2, 14129 ada 25, 14129 ada 26, 14129 ada 27, 14130 ada 1, 14139 ada 32, 14140 ada 4, 14163 ada 2, 14163 ada 18, 14163 ada 21, 14163 ada 22, 14163 ada 23, 14164 ada 12, 14164 ada 13, 14166 ada 19, 14166 ada 20, 14166 ada 21, 29540 ada 1, 29540 ada 2, 29540 ada 3, 29540 ada 4, 29540 ada 5, 29540 ada 6, 29540 ada 7, 29540 ada 8, 29540 ada 9, 29540 ada 10, 29540 ada 11, 29540 ada 12, 29541 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden onanmasına 14139 ada 33 parsel yönünden bozulmasına karar verilmiştir. Bu defa ... vd ile ... mirasçıları vekili sıfatıyla Av. ... tarafından 07.04.2023 tarihinde UYAP ortamında sunulan temyiz dilekçesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... vd ile ... mirasçıları vekili sıfatıyla Avukat ... tarafından 07.04.2023 tarihinde UYAP ortamında sunulan dilekçede; Bölge Adliye Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli 2021/70 esas, 2021/772 karar sayılı kararının bozulması istenmiştir.

Dosya içeriğine göre; Avukat ...'ın vekil sıfatıyla temyiz yoluna başvurduğu asillerden ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına Avukat ... tarafından 11.08.2021 tarihinde, ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... adına Avukat ... tarafından yine 11.08.2021 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen itirazların Dairemizce değerlendirdiği ve yapılan inceleme sonunda 12.01.2023 tarihli, 2022/3570 esas, 2023/84 karar sayılı ilam ile itirazların reddine karar verildiği anlaşıldığından mükerrer temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple;

... vd ile ... mirasçıları vekilinin 07.04.2023 tarihli temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/747, Karar No: 2015/534, Tarih: 21.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/747 E.  ,  2015/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/76 E-2011/62 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince;

“DAVA: Dava dilekçesinde, davacının kaçma şüphesi bulunmamasına karşın hakkında davalı tarafından basmakalıp ifadelerle tutukluluğun devamı kararı verildiği; benzer durumdaki kişiler hakkında tahliye kararlarının verildiği ve masumiyet karinesinin göz ardı edildiği ileri sürülerek; 1.500,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi talep olunmuştur.

CEVAP: Davalı vekili tarafından duruşmada, görevsiz mahkemede açılan davanın reddine karar verilmesi ve lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği savunulmuştur.

GEREKÇE : T.C.Anayasası’nın “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlıklı 19/3, 6, 7 ve son. maddesinde; suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişilerin, ancak kaçmalarını, delillerin yok edilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilecekleri, tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı, soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteyebileceği, hürriyeti kısıtlanan kimselerin kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili yargı merciine başvurma hakkına sahip olduğu, bu esaslar dışında işleme tabi tutulanların uğradıkları zararın, tazminat hukukunun genel prensiplerine göre Devletçe ödeneceği hükmü yer almaktadır. Keza Anayasa’nın 40/3.maddesinde de kişinin, resmi görevliler tarafından meydana getirilen haksız işlemler sonucu uğradığı zararının kanuna göre Devletçe tazmin edileceği öngörülmüştür.

Anayasa’nın bu amir hükümlerinin bir gereği ve yansıması olarak CMK’nun Yedinci bölümünde “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” başlığı altında 141/1.maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması evrelerinde tutuklama veya tutukluluğun devamı gibi koruma tedbirleri nedeniyle mağduriyete uğrayanların tazminat istemlerine ilişkin düzenleme yapılmıştır. Suç soruşturması ve kovuşturması sırasında kişilerin uğrayabilecekleri maddi ya da manevi zarar halleri 141.maddesinde ayrı ayrı sayılmıştır. Buna göre;

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,

d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen,

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,

d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen,

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

f) Mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılan,

g) Yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan,

h) Yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen,

i) Hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen,

j) Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.”

Tazminat isteminin koşullarına dair hükümler CMK’nun 142.maddesinde yer almıştır. Tazminat talebinde bulunabilmek için, CMK’nun 142/1.maddesine göre, ilgili kişi hakkındaki kararın veya hükmün kesinleşmesi gerekmektedir. Tazminat davası, zarara uğrayanın kendisi, yasal temsilcisi ya da özel yetkili vekili tarafından açılacak, Devlet davalı olarak gösterilecektir. Tazminat istemini incelemeye yetkili ve görevli mahkeme CMK’nun 142/2.maddesi gereğince, mağdurun oturduğu yer ağır ceza mahkemesidir. Tazminata konu asıl işlem, davacının oturduğu yer ağır ceza mahkemesi tarafından yapılmış ise ve o yerde başka bir ağır ceza mahkemesi de yoksa, yer itibariyle en yakın ağır ceza mahkemesi davaya bakacaktır.

Öte yandan; 14.02.2011 tarihli resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’nun 12.maddesi; 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na 93.maddeden sonra gelmek üzere eklenen 93/A maddesi ile bu maddede hüküm olmayan hallerde ilgilisine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağını öngörmüştür.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve CMK‘nun 141-144.maddelerinin HUMK’nun 573 ve devamı maddelerine göre özel kanun niteliğinde olması dikkate alınarak eldeki davaya bakmaya Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu kanaatine varılarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;