muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/962, Karar No: 2020/15, Tarih: 21.01.2020

Mahkemece sanık ...’in kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu işlediği kabul edilmiş ise de;

Sanık ...’in evlenmek üzere müracaat eden şahısların belgelerini kontrol ettiğinde bir eksiklik olmadığını, ibraz edilen sağlık raporlarında kurum mührü ile doktor imzasının bulunmasından dolayı sahte olduğunu anlamadığını,yalnızca görev yaptığı belde içerisinde oturan şahısları evlendirme yetkisi olduğunu bilmesine karşın Merkez Nüfus Müdürü olan inceleme dışı sanık ...’nin ricası üzerine beldede oturmayan yabancı uyruklu kişilerin evlendirme işlemini yaptığını savunması,

Suç tarihinde Türkiye’de bir Türk vatandaşı ile bir yabancının yetkili Türk evlendirme memuru önünde evlenebileceğinin anlaşılması, Kadıköy Belde Belediyesinde evlendirme memuru olan sanık ...’in suç tarihinde bu konuda görevinin bulunması, Evlendirme Yönetmeliği'nin 15. maddesinde evlenme engeli olarak sayılan hâller arasında “sağlık raporunun bulunmaması” hususunun düzenlenmesi göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda evlendirme dosyalarında sağlık raporlarının bulunması ve bu raporların sahte olduğunun sanık ... tarafından bilindiğine dair bir iddia ve delile rastlanmaması, bu raporların kullanılmasında ve yapılan evlilik işlemi sonrasında alınan ikamet tezkerelerinin düzenlenmesi konusunda bir katkısının olmaması, nihayet 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 137 ve Evlendirme Yönetmeliği’nin 23. maddeleri uyarınca başvuruyu inceleyen sanık ...’in başvuruda bir eksiklik ve usulsüzlük görmemesi üzerine evlendirme işlemini yapması birlikte değerlendirildiğinde,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 134 ve Evlendirme Yönetmeliği’nin 16. maddeleri uyarınca; birbiriyle evlenecek erkek ve kadından birinin oturduğu yer evlendirme memurluğuna birlikte başvuru yapmaları gerekmesine rağmen sanık ... tarafından Yalova dışında oturan kişilerin evlendirme işlemleri yapılmış ise de yetkisiz olarak yapılan bu işlemlerin sahte olduğu sonucunu doğurmayacağı ve sahtecilikten söz edilemeyeceği anlaşılmakla; sanık ...’in eyleminin kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu oluşturmayacağı,

Görevi kötüye kullanma suçu açısından ise; bu suçun oluşabilmesi için, norma aykırı davranış yetmemekte, fiil nedeniyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da suç tarihi itibarıyla kişilere haksız kazanç sağlanması gerektiği, somut olayda ise sanığın eylemi neticesinde kişilerin mağduriyetine sebebiyet verilmediği, kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunmadığından kamu zararının oluşmadığı, bir başkasına hukuka aykırı şekilde ekonomik olarak yarar sağlamadığından suç tarihindeki düzenleme uyarınca haksız kazanca neden olmadığı, sanığın eyleminin disiplin soruşturmasına konu edilebileceği,

Sanık ... ve ...'ın eylemlerinin değerlendirilmesinde;

Sanık ... ve ...'ın eylemlerinin değerlendirilmesinde;

Sanık ...'ın, çarşı ve mahalle bekçisi olduğunu, Yalova Merkez Polis Karakolunda idari büroda görev yaptığını, ikamet tezkeresi için yapılan adres araştırmalarının sanık ... tarafından yapıldığını, bazen beyan edilen adrese gidilmeden tutanak tutup imzaladıklarını, genelde belirtilen adreslere gitmediğini, bu tutanakların teamüller gereği iki kişi tarafından imzalanması gerektiğinden tutanaklara imza attığını savunması, sanık ...’ın soruşturma aşamasındaki beyanı ile bu hususun doğrulanması ve Yalova İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmada ikamet tezkeresi alan 63 kişinin beyan ettikleri adreste oturmadıklarının anlaşılması karşısında;

Sanık ... tarafından düzenlenen ikamet tezkeresi araştırma tutanaklarının sanık ... tarafından imzalandığı, sanıklar ... ve ...'ın adres beyanında bulunan şahısların belirttikleri adreslerde oturup oturmadıkları konusunda mahallinde araştırma yapmaksızın beyan edilen adreste oturduklarından bahisle evrak tanzim etmek suretiyle içeriği sahte olan evrak oluşturdukları, sanık ... ve ...’ın eylemlerinin kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçuna vücut verdiği, tali norm niteliğindeki aynı Kanun’un 257. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturmayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... hakkındaki itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, sanıklar ... ve ... hakkındaki itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanık ...'nun eyleminin suç oluşturduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2-a) Sanıklar ... ve ... hakkında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yeterli gerekçe gösterilip gösterilmediğinin değerlendirilmesinde:

Yerel Mahkemece, "suçun işleniş şekli ve biçimi, işlendiği zaman ve yer, işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastı ve güttüğü amaç" gerekçe gösterilmek suretiyle sanıklar ... ve ... hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak 4 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanıkların işlediği TCK’nın 204. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçu, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

Anlaşılmaktadır.

Sanıkların işlediği TCK’nın 204. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçu, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nın 61. maddesinin 1. fıkrasına uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Türk Ceza Kanunu'nda suçlar için çoğunlukla sabit cezalar öngörülmemiş, alt ve üst sınırlar gösterilerek, bu sınırlar arasından hâkime temel cezayı belirleme yetkisi verilmiştir. Basamaklı ceza öngören suçlarda, iki sınır arasında cezayı belirleme konusundaki takdir yetkisi her somut olayın özelliğine göre kanunun genel amacı ve felsefesi gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sıralanan ölçütlere göre kullanılır. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4. Baskı, s.530)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Fuhuş amacıyla ülkeye gelen yabancı uyruklu kişilerin beyan ettikleri adreste ikamet ettiklerine dair sanıklar ... ve ... tarafından araştırma tutanağının düzenlenmesi neticesinde bu şahısların ikamet tezkeresi aldıkları ve bu işlemler için inceleme dışı sanıklar...ve...’e, inceleme dışı sanıklar ..., ..., ..., ..., .... ve...’ın rüşvet verdikleri, inceleme dışı sanıklar...ve...’in rüşvet aldıkları kabul edilen olayda, her ne kadar Yerel Mahkemece sanık ... ve sanık ... hakkında temel cezanın tayini sırasında “suçun işlendiği zaman ve yer, işlenmesinde kullanılan araçlar, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastı ve güttüğü amaç" göz önünde bulundurulmuş ise de; fuhuş amacıyla ülkeye gelen şahısların aracılar vesilesiyle sağladıkları maddi menfaat karşılığında ikamet tezkeresi aldıklarının ve bu eylemlerin inceleme dışı 23 sanığın katılımı ile gerçekleştiğinin kabul edilmesi ve anılan ikamet tezkeresi araştırma tutanaklarının sanıklar ... ve ... tarafından tanzim edilmesi karşısında, hükümde belirtilen "suçun işleniş şekli ve biçimi”, “suçun konusunun önem ve değeri” göz önüne alınarak sanıklar ... ve ... hakkındaki temel cezaların 4 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesinin oluşa ve dosya kapsamına uygun, adalet, hak ve nesafet kuralları ve orantılılık ilkesiyle bağdaşacak şekilde ve isabetli olduğu, temel cezanın belirlenmesi sırasında hükümde yer alan “suçun işlendiği zaman ve yer, işlenmesinde kullanılan araçlar, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastı ve güttüğü amaç" şeklindeki gerekçe ise dosyaya yansıyan bilgi ve belgeler kapsamına uygun bulunmadığı ve TCK'nun 61. maddesinde yer alan ibarelerden bir kısmının tekrarlanmasının, kanun koyucunun aradığı anlamda yeterli bir gerekçe olmadığı değerlendirilmekle birlikte temel cezanın belirlenmesi sırasında gösterilen diğer gerekçelerin dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli olduğu sonucuna ulaşılması nedeniyle bu hususun sonuca etkili görülmediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanıklar ... ve ... hakkında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yeterli gerekçe gösterilmediği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

2-b) TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uyarınca sanıklar ... ve ...'ın cezalarında artırım yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde yeterli gerekçe gösterilip gösterilmediğinin değerlendirilmesinde:

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanıklar ... ve ... hakkında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yeterli gerekçe gösterilmediği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

2-b) TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uyarınca sanıklar ... ve ...'ın cezalarında artırım yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde yeterli gerekçe gösterilip gösterilmediğinin değerlendirilmesinde:

Yerel Mahkemece, sanıklar ... ve ... hakkında, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken gerekçe kısmında “Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu işleme kararını icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işlediği”, hüküm kısmında, “Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla işlediği” şeklinde gerekçe gösterilmek suretiyle kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca temel ceza 4 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra TCK’nın 43. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren 1/2 oranında artırım yapılarak 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

Zincirleme suç söz konusu olduğu durumda, TCK'nın 61. maddesi hükmüne göre belirlenen temel cezanın aynı Kanun’un 43. maddesinin birinci fıkrası uyarınca dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılacağı hüküm altına alınmıştır. Bu hüküm uyarınca hâkim, somut olaydaki zincirleme şekilde işlenen suçların sayısını göz önünde bulundurarak maddede gösterilen oranlar arasında bir belirleme yapıp cezayı artıracaktır (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin, 2014, 10. Bası, s.553).

Anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıklar ... ve ...’ın farklı zamanlarda ikamet tezkeresi araştırma tutanakları düzenleyerek kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu işledikleri olayda; Yerel Mahkemece “Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla işlediği” kabul edilerek suçun zincirleme şekilde işlendiğine ilişkin gerekçe gösterildiği, hüküm kısmında ve gerekçede zincirleme şekilde işlenen suçların sayısı doğrudan belirtilmemiş ise de sanıkların eylemlerine ilişkin olayın kabulü sırasında 63 adet ikamet tezkeresi araştırma tutanağı yerine sehven 66 adet ikamet tezkeresi araştırma tutanağının sanıklarca düzenlendiğinin kabul edilmesinin zincirleme şekilde işlenen suçların sayısının göz önünde bulundurulduğu sonucunu doğurması karşısında zincirleme suç hükümleri uyarınca sanıklar ... ve ...'ın temel cezalarında 1/2 oranında artırım yapılıp alt sınırdan uzaklaşılırken yeterli gerekçe gösterildiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Sanıklar ... ve ...’ın farklı zamanlarda ikamet tezkeresi araştırma tutanağı düzenleyerek kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu işledikleri olayda; Yerel Mahkemece 'Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla işlediği' kabul edilerek suçun zincirleme şekilde işlendiğine ilişkin gerekçe gösterilmesine rağmen, zincirleme şekilde işlenen suçların sayısının hüküm kısmında ve gerekçede gösterilmemesi, sanıkların eylemlerinin kabulüne ilişkin olayın anlatımı sırasında işlenen suçların sayısının belirtilmesinin kanun koyucunun aradığı anlamda yeterli bir gerekçe oluşturmaması ve temel cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 'takdiren' ibaresi kullanılarak başka bir gerekçe gösterilmemesi karşısında, zincirleme suç hükümleri uyarınca temel cezada artırım yapılıp alt sınırdan uzaklaşılırken yeterli gerekçe gösterilmediği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; Benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

a- Sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin TCK’nın 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu mu yoksa TCK’nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b- Sanık ...'nun eyleminin TCK’nın 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu mu yoksa TCK’nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık bakımından değişik gerekçeyle KABULÜNE,

c- Sanıklar ... ve ... hakkında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yeterli gerekçe gösterilip gösterilmediğine ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

d- TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uyarınca sanıklar ... ve ...'ın cezalarında artırım yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde yeterli gerekçe gösterilip gösterilmediğine ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.11.2015 tarihli ve 11657-16350 sayılı sanık ... hakkındaki onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.01.2020 tarihinde yapılan müzakerede eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle; diğer tüm uyuşmazlıklar bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8362, Karar No: 2013/29344, Tarih: 10.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/8362 E.  ,  2013/29344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/45015

MAHKEMESİ : Maden Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2009

NUMARASI : 2007/204 (E) ve 2009/140 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlçe tarım müdürlüğünde şöför olarak çalışan yakınan N.. A.. ile ziraat teknisyeni olan diğer görevlinin doğrudan gelir desteğinden yararlanabilecek arazilerin tespiti için görevli olarak gittikleri köyde yapılan çalışma sırasında çıkan tartışmada, sanığın yakınana hakaret eyleminin görevinden kaynaklandığı gözetilmeden, TCK'nın 125/3-a maddesi ve fıkrası yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/410, Karar No: 2011/7076, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/410 E.  ,  2011/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın yağan yağmur nedeniyle oluşan su birikintisine girerek hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 26.854,68 TL. tazminatın 29.1.2007 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen hasarın mekanik arıza nedeniyle oluştuğunu, kasko sigortası genel şartları gereğince teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 24.169,22 TL. tazminatın 12.3.2007 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

2011/410

2011/7076

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.059,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 5.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16720, Karar No: 2015/9962, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16720 E.  ,  2015/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1131 parsel sayılı 49.400,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın kendi murisi... ait olduğunu öne sürerek dava açmış yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 1131 parsel sayılı taşınmazın davalı ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

08.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10261, Karar No: 2019/6110, Tarih: 10.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10261 E.  ,  2019/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında, alacaklısı müşteki... Otomotiv San ve Tic. Ltd. Şirketi olan, 11.06.2010 düzenlenme tarihli, 7500 lira bedelli, borçlusu katılan ... olan 10.08.2010 ödeme tarihli bono ile kefili katılan ... olan 02.09.2010 ödeme tarihli bonoyu, katılan yerine sahte imza attırmak suretiyle sahte olarak düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, katılan ile ortak olduklarını, suç konusu bonoların iş makinelerinin tamiri için müşteki şirkete verildiğini ve katılanın kendi önünde bonoları imzaladığını savunması, sanık ve katılan ile ortak olduğunu söyleyen tanık ...’ın, suç konusu bonoların katılan tarafından imzalandığını beyan etmesi, hükme esas alınan ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 13.05.2013 tarihli uzmanlık raporunda, yazı ve imza incelemesi için mukayeseye tabi tutulan belgelerin suç tarihine yakın tarihli ve yeterli sayıda olmadıklarının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanıktan, katılan ... ve ... ile aralarındaki ortaklığa ilişkin bilgi ve belgelerin istenmesi; sanığın savunmasında geçen ...Otomotiv şirketinde çalışan... isimli kişinin açık kimlik bilgisi ve adresinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi; katılanın, suç konusu bonoların düzenlenme tarihi olan 11.06.2010 tarihine en yakın, tercihen daha önceki tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örnekleri alınarak, yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, sanığın, suç konusu, keşide tarihleri aynı olan bonoları aynı anda vermek şeklinde gerçekleşen eyleminde, sahte belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delil bulunmayıp, suçun aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak belge sayısının TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.