muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24234, Karar No: 2017/25771, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24234 E.  ,  2017/25771 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10628, Karar No: 2022/11317, Tarih: 29.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/10628 E.  ,  2022/11317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamında, mağdur ...'ın 13 yaşında ... öğrencisi, sanığın eşi ... ...'ın ise mağdurun ... öğretmeni olduğu olay günü mağdurun derse geç girmesi nedeniyle öğretmeni ile aralarında yok yazılma mevzusudan dolayı tartışma çıktığı, mağdurun "kim olduğumu biliyor musun, adam ol, arabanı çizerim lastiğini patlatırım" diyerek öğretmeni tehdit edip sınıftan ayrıldığı, akabinde ...'nin sanığı arayarak olayı anlatıp tedirgin olduğunu söylemesi üzerine, sanığın bu duruma sinirlenerek korkutup bu eylemlerinden vazgeçirmek amacıyla, mağdurun bulunduğu yere giderek kimsenin görmemesi içinde mağduru aracın içine alıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp edip, tehdit ve hakaret eylemlerinde bulunduğu bilaharede araçtan indirip göndermesi şeklinde gerçekleşen eyleminde olayın; kasten yaralama aşamasında kaldığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, zaman, mekan ve kasıt unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 86/3-b. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3401, Karar No: 2012/9404, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3401 E.  ,  2012/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HMK.'un 297/2 maddesine göre "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Mahkemece, gerek kısa kararda gerekse hükümde " davanın kabulüne" denilmekle yetinilmiş olup, kabul edilen kısımlar HMK'un 297/2 maddesine uygun ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde gösterilmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14277, Karar No: 2025/1717, Tarih: 17.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14277 E.  ,  2025/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı... bulunan 71. Boya Atölye Fabrikasında raspalama ve boya işlerinde çalıştığını, ... Sendikasının üyesi olduğunu, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4. maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, döküm sanayi işlerinin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, davacının günlük 7,5 saat çalışması gerekmesine rağmen dönem dönem Yönetmelik'e aykırı olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, davalı Bakanlık tarafından müfettiş raporuna göre 19.11.2012 tarihinden sonra davacı günde 7,5 saat çalıştırılmaya başlanmışsa da 15.01.2014 tarihinde bu uygulamadan dönüldüğünü ve yeniden 8,5 saat çalıştırılmaya devam edildiğini, davacının 21.02.2013 öncesi dönem bakımından toplu iş sözleşmeleri hükümleri gereğince davalı aleyhine fazla çalışma ve kısa çalışma prim alacakları için dava açmış olduğunu ve nihai olarak davanın kabulü yönünde verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığını ileri sürerek 15.01.2014 tarihinden 02.11.2018 dava tarihine kadar olan dönem bakımından da davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu iş sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 15.01.1992 tarihinde ... Boya Atölye Fabrikasında kumlamacı olarak çalışmaya başladığını, 31.03.2008 tarihinde B grubu idareci olarak görevlendirildiğini, fiilen boya işi yapmadığını, Yönetmelik kapsamında yer alan işlerin yapıldığı fabrika/atölyelerdeki çalışma ortamın tehlikeli olduğu ve bu ortamda bulunmak suretiyle söz konusu risklere maruz kaldıklarını beyan eden fakat bu işlerde çalışmayan işçilerin (fabrika şefi, kısım şefi, iş emniyetçisi, meydancı, puantör, ambarcı-tasnifçi, fabrika/atölye içerisinde çalışan diğer işçiler vb ) 7,5 saatlik çalışma kapsamına alınmalarının ve bu işçilere kısa çalışma primi ödenmesinin uygun olmadığını, bu nedenle işçi idarecilerinin Yönetmelik kapsamında olmadığını belirterek, talep edilen faizin türü ve başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada mevcut bilirkişi raporundan yapılan keşif neticesinde davacının Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği tespit edildiğinden toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %14 kısa çalışma priminden yararlandırılması gerektiği ve haftalık 45 saati aşmasa da günlük 7,5 saati aşan çalışmalarının fazla çalışma olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ...Sendikası üyesi olup yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığı, davacının önceki tarihli açmış olduğu aynı konuya ilişkin kesinleşen dosyası dikkate alındığında davacının yaptığı işin değişmediği, dava konusu edilen işin günde azami 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamında olduğunun anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını,

2. Davacının B grubu idareci olması sebebiyle Yönetmelik'te belirtilen işleri fiilen yapmadığından ve Yönetmelik'te belirtilen işlerin zararlı etkilerine maruz kalmadığından günlük 8,5 saat çalıştırıldığını,

3. Davacının haftalık 45 saati geçen çalışması bulunmadığını, B grubu idareci olması nedeniyle de 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 40. maddesi kapsamında kısa çalışma primine hak kazanamadığını,

4. Alacaklara yürütülen faizin türünün ve başlangıç tarihlerinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağının hesaplanması, kısa çalışma prim alacağına uygulanan faiz türü ve başlangıç tarihi ile dava konusu taleplerin hesaplanmasında esas alınacak tarihin başlangıcı hususlarındadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Öncelikle, somut uyuşmazlıkta davacı tarafından fazla çalışma ücreti ve toplu iş sözleşmesi hükmü gereği kısa çalışma primi alacağının tahsili için arabulucuya başvurulmuş, anlaşamama nedeniyle son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda hesaplamalar dava tarihi esas alınarak yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir. Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel hâle gelen talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, Mahkemece, bu döneme ilişkin talebin dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Diğer yandan, İlk Derece Mahkemesince kısa çalışma primi alacağı yönünden miktar itibarıyla hükme esas alındığı anlaşılan 07.06.2019 kök bilirkişi raporunda, Yönetmelik kapsamında bulunduğu belirlenen davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağı 25. ve 26. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 52. maddesinde yer alan primlerin fazla çalışma süreleri için ödenemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınarak ve bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi mahsup edilmek suretiyle hesap edilmiş ise de, davacının bordrolarda görünen fiilî çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin hesaplama yapıldığı anlaşıldığından kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

4. Ayrıca gerek fazla çalışma gerekse de kısa çalışma primi alacağı bakımından ıslah zamanaşımı def'i gözetilerek yapılan bir hesaplama bulunmayıp salt davacı vekili hesabı doğrultusunda ve taleple bağlı kalındığı belirtilmek suretiyle ilgili alacakların hüküm altına alınması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 304/1 hükmüne göre "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir".

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 304/1 hükmüne göre "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir".

İlk Derece Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli kısa kararında, " Brüt 17.508,69 TL kısa çalışma primi alacağının 16/01/2020 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen her bir kısa çalışma prim alacağının her bir temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,Bilirkişi ek raporunun kararın eki sayılmasına" karar verilmiştir. Gerekçeli kararın yazıldığı 24.04.2024 tarihinde, karar henüz tebliğe çıkmadan evvel İlk Derece Mahkemesince, dosyanın seri olması nedeniyle şablondan kaynaklanan yazım hatası yapıldığı gerekçesiyle kararın resen düzeltilmesi uygun görülerek hükmün ilgili bendinin "Brüt 17.508,69 TL kısa çalışma primi alacağının arabuluculuk son tutanak (17.10.2018 )tarihinden itibaren itibaren işleyecek en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Belirtmek gerekir ki, kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla Mahkemece kısa çalışma primi alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi netice itibarıyla yerinde ise de, söz konusu hata tarafların hak ve yükümlülüklerine etki edecek mahiyette olup maddi hata mahiyetinde olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 304/1 hükmü uyarınca hükmün tashihi yoluyla resen düzeltilmesi usulüne uygun olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12641, Karar No: 2025/7516, Tarih: 11.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/12641 E.  ,  2025/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2021/524 K.

SUÇ : Toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununa muhalefet etme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mâhkumiyet kararı

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında toplantı ve yürüyüşlere silâh ve benzeri aletler taşıyarak veya kendilerini tanınmayacak hâle getirerek katılma ile diğer bir kısım suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 6638 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik öncesi 2911 sayılı Kanun'un 33/1-a ve TCK'nın 62/1 maddeleri gereğince hükmedilen 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, söz konusu kararın sanık müdafi tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun yasal süre geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-04-6868-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve 2023/61479 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A.Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 33/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ve 2021/250 Esas, 2021/524 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 33/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ve 2021/250 Esas, 2021/524 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06.02.2018 tarihli ve 2017/3102 Esas, 2018/199 Karar sayılı ilamındaki "...Terör örgütünün propagandasına dönüştürülen toplantı ve gösteri yürüyüşünde, kimliğini gizlemek amacıyla yüzünü kapatarak taşlı saldırıda bulunduğu anlaşılan ve kabul edilen suça sürüklenen çocuğun eyleminin, görünüşte hem 2911 sayılı Kanun'un 33/1-a maddesinde, hem de 3713 sayılı Kanun'un 7/3-2. cümlesinde düzenlenen suçları oluşturduğu görülmekte ise de; suça sürüklenen çocuk hakkında her türlü yasa dışı gösteri yürüyüşünde uygulama imkanı bulunan genel norm niteliğindeki 2911 sayılı Kanun'un 33/1-a maddesine göre özel norm olan ve fiilin haksızlık muhtevasını tamamen tüketen 3713 sayılı Kanun'un 7/3-2. cümlesinde tanımlanan suçtan cezalandırılmasıyla yetinilmesi gerekirken ayrıca 2911 sayılı Kanun'un 33/1-a maddesinden de hüküm kurulması,,...BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, sanığın terör örgütünün propagandasına dönüştürülen toplantı ve gösteri yürüyüşünde, kimliğini gizlemek amacıyla yüzünü kapatarak taşlı saldırıda bulunma şeklindeki eylemi nedeniyle 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'nun 33/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; atılı eylemin 3713 sayılı Terörle Mücadel Kanunu'un 7/2. maddesinde düzenlenen terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilerek fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ve 2021/250 Esas, 2021/524 sayılı kararının bozulması istenilmiştir. " şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B.Hukuki Süreç

1.Sanığın 19.01.1989 Patnos doğumlu olduğu, kendi beyanına göre inşaat işlerinde çalıştığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın, Suriye/Kobani'de yaşanan olayları protesto etmek amacıyla 07-08.10.2014 tarihlerinde Patnos ilçe merkezinde düzenlenen yasadışı gösteriye katıldığının, yüzünü kapattığının, güvenlik güçlerine ve çevreye taş attığının ve polislere direndiğinin tespit edilmesi üzerine görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kamu malına zarar verme, terör örgütü propagandası yapma, örgüt adına suç işleme ve toplantı ve yürüyüşlere silâh ve benzeri aletler taşıyarak veya kendilerini tanınmayacak hâle getirerek katılma suçlarından cezalandırılması istemiyle Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2019 tarihli ve 2019/1352 Esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açılmıştır.