muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14478, Karar No: 2014/15738, Tarih: 16.10.2014

Asıl davada davacı vekili, müvekkili derneğin yalıtım konusunda kamuoyunu ve sektörü bilinçlendirmeyi amaç edinen ve bunu sağlamak üzere ısı, su, ses ve yangın yalıtım malzemesi üreticilerini, satıcılarını ve uygulayıcılarını bir çatı altında toplayan, kendi sektörlerinin menfaatlerini ilgilendiren ortak sorunların çözümü için uğraş vermekte olan bir sivil toplum örgütü olduğunu, 15.01.2010 tarihinde ...'de, 18-21.02.2010 tarihleri arasında ... ve ...'te gerçekleştirdikleri tüm ülkeye yönelik seminer ve fuarlarda, davalılardan ... San. A.Ş 'ye ait broşür ve CD’ler ile seminer içeriğine ilişkin dökümanların davalı ... San. A.Ş yetkililerince dağıtıldığını, dağıtılmış olan broşür, CD, seminer içeriğinde EPS, XPS ve bunların türevleri olan karbon takviyeli EPS gibi ısı yalıtım malzemelerinin dış cephelerde kullanılmasının yasaklandığının belirtildiğini ve bu malzemelerin dış cephelerde kullanılması halinde bu malzemeleri kullanacak kişilerin cezalandırılacağının ifade edildiğini, müvekkili derneğin bu konuda Bayındırlık Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürlüğüne yaptığı 31.03.2010 tarihli yazı ile başvurduğunu ve alınan cevapta, müvekkili derneğin mensuplarınca üretilen XPS ve EPS yalıtım ürünlerinin kesinlikle yasaklanmış olmadığının bildirildiğini, davalılara çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, ... A.Ş'nin internet sitesinde iletişim bilgileri arasında iştiraki firmalar olarak ... A.Ş'nin iletişim bilgilerinin de komuoyuna ilan edildiğini, ... A.Ş'nin organik olarak ... A.Ş'ye bağlı olduğunu, davalıların haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin halen sürdüğünü ileri sürerek davalılardan ... A.Ş tarafından, ... A.Ş'nin sahibi olduğu Ytong markalı ürünlerin menfaatlerine gerçekleştirilen, tamamen gerçek dışı haksız rekabet teşkil ettiği hususunun tespitini, davalılardan ... A.Ş tarafından dağıtılmış olan tüm bu içerikleri havi yanıltıcı belge, broşür ve diğer dokümanların toplatılmasını, müvekkili derneğin üyesi olduğu teşebbüslerin üretip pazarladığı XPS ve EPS ürünlerinin Bayındırlık Bakanlığı Yönetmeliği'nce yasaklandığı konusundaki önceki gerçeğe aykırı açıklamalarının yanlışlığını belirten özür ve tekzip yazısının ulusal yayın yapan günlük gazetelerden en yüksel tirajlı üç büyük gazetede ve bu sektörlerle ilgili mesleki tüm dergi ve yayınlarda ise açıklamalı olarak yayınlanmasını talep etmiştir.

Davalılardan ...vekili, davalı şirketlerin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, davacı dernek üyelerinin ürettikleri malzemelerin inşaatta kullanılmasına yönetmeliğin müsaade etmediğini, fakat bir kompozit içinde normal alevlenen malzemeye dönüştürülerek kullanımının mümkün kılındığını, dava dilekçesinde ileri sürülen seminer ve fuarlarda dağıtılan broşür ve belgelerle müvekkili şirketin ilgisinin olmadığını, bir anonim şirketin diğer birinde payı olmasının bu şirketin eylemlerinden müşterek sorumlu olması sonucunu doğurmayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... A.Ş vekili, davacının iddia ettiği ve müvekkili tarafından dağıtılan hiçbir belgede, davacının üyesi olan hiçbir firma ve kuruluşa, EPS, XPS ve bunların türevleri olan karbon takviyeli EPS gibi ısı yalıtım malzemelerine veya söz konusu malzemelerin binaların dış cephelerinde kullanımına ilişkin herhangi bir ibare ve görsel bulunmadığını, söz konusu malzemenin ne şekilde haksız rekabete sebebiyet verdiğinin anlaşılamadığını, davacı tarafından ileri sürülen belgenin kimden sadır olduğunun belli olmadığını, imza, kaşe ve antet de içermediğini, söz konusu belge üzerine iliştirilmiş kartvizitin delil niteliğinde olmadığını, Yönetmeliğin ilgili düzenlemelerinde 2 katın üzerindeki binaların dış cephelerinde normal alevlenici malzeme kullanımını yasakladığını, XPS ve EPS malzemelerinin 2 katın üzerindeki binalarda ısı ve ses yalıtımı amacı ile dış kaplamalarda kullanımlarının engellenmesinin yasaklanmaları anlamına geldiğini, bu nedenle, belgede yer alan ifadelerin yönetmelik düzenlemeleri ile çelişir ve dernek mensubu şirket aleyhine haksız rekabet teşkil edecek bir durumun olmadığını, yönetmelikte sadece yüksekliklere göre sınıflandırma yapıldığının ifade edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İşbu dosya ile birleşen ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/427 esas sayılı dosyasında davacı ... Derneği ve yine işbu dava dosyası ile birleşen mahkemenin 2011/534 esas sayılı dosyasında davacı ... Derneği vekilleri aynı nedenlerle haksız rekabetin tesbit ve önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalıların eylem ve işlemlerinin haksız rekabet teşkil edecek nitelikte bulunduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir belge ve delile rastlanmadığı, yapılan toplantı ve seminerlerde davalılardan ... A.Ş'nin herhangi bir katkısının bulunmadığı, diğer davalı ... A.Ş'nin ise TTK. 57/3 maddesi gereğince haksız rekabet teşkil edecek nitelikte yanlış veya yanıltıcı açıklamalarda bulunmadığı, kendisi ya da başka bir işletmeyi rakiplerine oranla üstün gösterecek şekilde herhangi bir eylemi de bulunmadığı, yapılan açıklamalar, belge ve dağıtılan broşürlerde geçen ifadelerin 09.09.2009 tarihli Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle ispat edilemeyen asıl davanın ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacıdan alınarak asıl ve birleşen davalarda davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 51,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24165, Karar No: 2009/19076, Tarih: 13.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/24165 E.  ,  2009/19076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25451, Karar No: 2022/2551, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/25451 E.  ,  2022/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.07.2017 gün ve 2017/142 Esas, 2017/308 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 19.03.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.05.2018 gün ve 2017/2549 Esas, 2018/1522 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9415, Karar No: 2020/322, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9415 E.  ,  2020/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-... Belediye Başkanlığının 17/06/2019 tarih 1856 sayılı yazısı, dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan bölümde %30 oranında değer kaybı olacağı gözetilmeden az bedele hükmedilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı gözönüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14008, Karar No: 2017/5732, Tarih: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14008 E.  ,  2017/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken kanun ve madde numarasının gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-03.06.2009 tarihli Yozgat Devlet Hastanesi'nin tek hekim ile vermiş olduğu raporda ve 05.04.2012 tarihli Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda sanığın 02.06.2009 tarihinde işlemiş olduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği belirtilmekle beraber, dosya içerisinde bir örneği mevcut sanık hakkında düzenlenen 22.06.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 2483 sayılı raporunda, sanığın 02.06.2008 tarihinde işlemiş olduğu çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekli iken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Sanığın önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek” den söz edilemeyeceği gözetilmeden; TCK'nın 149/1. maddesinin uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de hüküm kurulması,

3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8431, Karar No: 2016/3130, Tarih: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8431 E.  ,  2016/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/04/2015 tarih ve 2014/363-2015/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin...'nin 5 ortağından birisi olarak dava dışı bu şirketin vergi borcunu ödediğini, kendi payı dışında kalan kısmının tahsili amacı ile icra takibine başvurduğunu ancak davalı şirket ortağının itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline ve takibin devamına, ayrıca davalının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ......'nin borca batık olduğu belirtilmişse de....'nin vergi borçlarının taksitlendirilerek taksitle ödeneceğinin kararlaştırılması en son 26/02/2010 tarihinde 15.taksidin ödenmesi ve son üç takside ait toplam borcun 17135,10 TL olması takip dosyasına ibraz edilen Vergi Dairesi Alındı Belgesi'nin ...'nin vergi borçlarına istinaden toplam 22998,27 TL ödeme yapıldığı ödeme belgelerinde ödemenin kim tarafından ve hangi sıfatla yapıldığına dair her hangi bir şerhin olmaması....'nin hakkında haciz işlemi yapıldığına ve vergi borcunun tahsilini imkansız hale geldiğine dair belge ibraz edilmemesi sebeplerinden dolayı 6183 sayılı Yasanın 35. maddesinde yer alan şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı şartının gerçekleştirilmediği bu nedenlerle icra takibine ve işbu davaya konu vergi borçlarının ödenmesinden dolayı davacının davalıya rücu etme şartlarının oluşmadığını ve bu nedenle davalıdan alacağının olmadığı,...'nin hakkında haciz işlemi yapıldığına ve vergi borcunun tahsilini imkansız hale geldiğine dair belge ibraz edilmemesi sebeplerinden dolayı 6183 sayılı Yasanın 35. maddesinde yer alan şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı şartının gerçekleştirilmediği bu nedenlerle icra takibine ve işbu davaya konu vergi borçlarının ödenmesinden dolayı davacının davalıya rücu etme şartlarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12888, Karar No: 2014/827, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12888 E.  ,  2014/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin,güvenilirliğini sağlamak amacıyla,bu suçun,tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi,TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir.Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunun Madde 14 de,Tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri,aynı yasanın Madde 124 de

”(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

(2) Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir.Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir.Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir.Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir.Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanıklar ... ve ...'nin ortağı ve yetkilisi bulundukları şirketin katılana ait şirket ile yaptıkları ticari alışveriş karşılığı katılana verdikleri bononun vadesinde ödenmediği, bilahare sanıkların vekilince açılan menfi tespit davasında imzanın sanıklara ait olmadığı savında bulunularak ödemeden kaçındıkları iddia olunan olayda, bonodaki imzanın sanık ...'ın oğlu olup işleri takip etmekte olan ve "çek ve belgeleri imzalama" dahil olmak üzere geniş şekilde yetkilendirilen sanık ... tarafından imzalanarak tedavüle konulduğu, sanıkların yapılan icra takibine herhangi bir itirazları bulunmayıp, sanıkların aşamalardaki beyanlarında istikrarlı bir şekilde vekillerince kendilerine sorulmadan anılan menfi tespit davasının açıldığını, sonradan avukatlarını azlettiklerini belirttikleri, bir an için sanıkların bilgisi dahilinde açıldığı kabul edilse dahi sanıkların menfi tespit davası açmaktan ibaret eylemlerinin suçun aldatma unsuru olarak kabul edilemeyeceği, sanıkların bu şekilde açtıkları davanın haksız olduğunun belirlenmesi halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 170.maddesi uyarınca icra inkar tazminatı ve para cezasının gündeme geleceği, sahtecilik yönünden de sanık ...'nın baştan beri bonodaki imzasını kabul etmesi karşısında, unsurları itibarı ile oluşmayan dolandırıcılık ve sahtecilik suçları açısından sanıkların beraatlarına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.