muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2787, Karar No: 2020/4311, Tarih: 02.07.2020

Atanmış mirasçılar da mirası, mirasbırakanın ölümü ile kazanırlar. Yasal mirasçılar, atanmış mirasçılara düşen mirası onlara zilyetlik hükümleri uyarınca teslim etmekle yükümlüdürler.",

3) "Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması" kenar başlıklı 705. maddesinde,

"Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması, tescille olur.

Miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

II- Anayasanın 35. maddesinde herkesin miras ve mülkiyet hakkına sahip olduğu ve bu hakların korunmasına ilişkin hükümlerden herkesin faydalanacağı düzenlenmiştir. ... Hükümetinin Türk vatandaşlarının ...'de bulunan taşınmazlarına müdahalelerde bulunması üzerine, 1062 sayılı Hudutla­rı Dâhilinde Tebaamızın Emlakine Vaziyet Eden Devletlerin Türkiye’deki Tebaaları Emlakine Karşı Mukabelei Bilmisil Tedabiri İttihazı Hakkındaki Kanunla sınırlayıcı hükümler getirilmiştir.

1062 sayılı Kanunun 1. maddesine göre idari kararlar veya olağanüstü veya istisnai kanunlarla Türk vatandaşlarının mülkiyet haklarını kısmen veya tamamen sınırlandıran devletlerin Türkiye'deki te­baasının mülkiyet hakları Bakanlar Kurulu Kararıyla mukabele-i bilmisil olmak üzere kısmen veya tamamen sınırlandırılacak, menkul ve gayrimenkullerine el konulacak, el konulan malların gelirleri ve tasfiyelerinden doğacak hâsılat ise belgelerle ispat edilen zararları oranında zarar gören Türk vatandaşlarına dağıtılacaktır.

1062 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan Bakanlar Kurulunun 13.01.1939 günlü ve 2/17317 sayılı Kararı ile ... ve ... uyruklulara ait taşınmazların başkalarına devir ve ferağı yasaklanmış; 14.02.1942 günlü ve 2/17317 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile de muvazaalı temliklerin önlenmesi yönünden ... ve ... uyruklu özel ve tüzel kişilerin borçlarından dolayı, malları üzerinde haciz konularak satışlarının yapılması yasaklanmış, kamulaştırma bedelinin de Hazine elinde emaneten muhafaza edilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

18.11.1957 günlü ve 4/9697 sayılı Kararla da ... uyruklulara ait olan taşınmazların rızai taksim ve ifrazına müsaade edilmemiş, ortaklığın giderilmesinin ancak mahkeme kararı ile olabileceği, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verildiği takdirde paranın Hazine yedinde emaneten muhafaza edilmesi kabul edilmiştir.

01.10.1966 günlü ve 6/7104 sayılı ... Uyrukluların Mallarının Tespiti ve Bu Mallara El Konulması Hakkındaki Yönetmeliğin 1. maddesinde; ... uyruklu tüm özel ve tüzel kişilerin Türkiye'de bulunan taşınır ve taşınmaz mallarına Hazinece el konulacağı, 11. maddesinde ise Hazinenin müdahil olarak katılması gerektiği öngörülmüştür.

01.10.1966 günlü ve 6/7104 sayılı ... Uyrukluların Mallarının Tespiti ve Bu Mallara El Konulması Hakkındaki Yönetmeliğin 1. maddesinde; ... uyruklu tüm özel ve tüzel kişilerin Türkiye'de bulunan taşınır ve taşınmaz mallarına Hazinece el konulacağı, 11. maddesinde ise Hazinenin müdahil olarak katılması gerektiği öngörülmüştür.

1062 sayılı Kanunun ve bu Kanununa dayanılarak çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararlarının amacı, Türk vatandaşlarının mülkiyet haklarını kısmen veya tamamen sınırlandıran devletlerin Türkiye'de bulunan vatandaşlarının mülkiyet haklarını benzer sınırlamalara tâbi tutmaktır.

Somut olayda, muris 03.03.1992 tarihinde ... vatandaşı olarak vefat etmiş olup davalı mirasçıları ise Türk vatandaşıdır.

4721 sayılı Kanunun 599. madde hükmü uyarınca, davalı Türk vatandaşı mirasçılar, miras bırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanmıştır. Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması kural olarak tescille olmasına karşın aynı Kanunun 705. maddesi uyarınca, mirasçılar terekeye dahil taşınmaz mallar üzerindeki mülkiyet hakkına tescilden önce sahip olmuşlardır.

Anayasanın 35. maddesi herkesin, mülkiyet ve miras haklarına sahip olduğunu; bu hakların, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabileceğini öngörmüştür. 1062 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan 1939, 1942, 1957 ve 1966 tarihli kararnamelerle getirilen sınırlamalar iradi tasarruflara ve muvazaalı işlemlere yönelik olup, ... uyruklu kişilerden kanun gereğince miras hakkı kazanan Türk vatandaşlarının miras haklarına herhangi bir sınırlandırma getirmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Türk vatandaşlarının mirasçı olduğunu tespit eden Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.07.1994 tarihli ve 1994/677 Esas, 1994/785 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline yönelik açılan davanın reddedilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 02.07.2020 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, veraset ilamının iptaline ilişkindir.

Uyuşmazlık, murislerinin ... vatandaşı olmasına karşın mirasçıları olan davalıların Türk Vatandaşı olması halinde mirasçılık belgesinde hak yoksunluğu ile gösterilip gösterilmeyeceğine ilişkindir.

Hazine tarafından açılan davada yerel mahkemece 04.06.2012 tarihinde davanın reddine karar verilmiş, temyiz talebi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13.03.2013 tarihli karar ile eksik inceleme gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Bozma sonrası yerel mahkeme 14.01.2014 tarihli karar ile davanın reddine karar vermiş, bu kararın temyizi üzerine Dairemizce , 02.04.2015 tarihli kararı ile hükmü onamış davacının karar düzeltme talebi üzerine bu defa 14.01.2016 tarihli karar ile karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının kesin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası yerel mahkeme 14.01.2014 tarihli karar ile davanın reddine karar vermiş, bu kararın temyizi üzerine Dairemizce , 02.04.2015 tarihli kararı ile hükmü onamış davacının karar düzeltme talebi üzerine bu defa 14.01.2016 tarihli karar ile karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının kesin bozulmasına karar verilmiştir.

Kesin bozma ilamına usulen uyan yerel mahkeme, 05.03.2019 tarihli karar ile uyuşmazlığa konu Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/677 Esas-1994/785 Karar sayılı veraset ilamının iptaline karar vermiştir.

Eldeki temyiz talebi, yukarıda kesin bozmaya uyularak verilen yerel mahkeme kararına yöneliktir.

İşin esasından önce ön sorun olarak usuli kazanılmış hak konusunun aşılması gerekmektedir.

Usul Kanunumuzda usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Temyiz Dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hele de, tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar. (09.05.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 gün ve 2003/8-83 E., 2003/ 72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K.; 25.01.2017 gün ve 2015/9-463 E., 2017/137 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir. Yargıtay içtihatları ile kabul edilen "usuli kazanılmış hak" olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları da bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 2119 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK'nun 21.01.2004 gün ve 2004/10-44 E., 19 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü - C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Dairenin, 14.01.2016 tarihli karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının kesin bozulmasına oy çokluğu ile verdiği karar sonrasında yerel mahkeme bozma ilamına uymuş ve davanın kabulüne karar vermiş olup davacı yararına usuli kazanılmış hak doğmuş ve bu hakkın yargı makamları tarafından korunması zorunluluktur.

Kaldı ki usuli kazanılmış hak, kamu düzenini ilgilendirdiğinden artık yerel mahkemeyi bağladığı kadar temyiz mahkemelerini de bağlayacı bir uygulamadır. Usuli kazanılmış hakkın istisnalarından yeni bir yasa, bir yasa maddesinin iptali halleri bulunmamaktadır. Somut olayda, oyçokluğu ile verilen ve hukuki değerlendirme farklılığın olduğu dosyada maddi hatta olduğu da ileri sürülemeyeceğine göre davacı yararına doğan usuli kazanılmış hak nedeniyle verilen kararın onanması kaçınılamaz.

Bir cümle işin esasını da izah etmek gerekirse; muris, ... uyruklu ise mirasçılarından Türk vatandaşı olanların 1062 sayılı Yasadan kısıtlamalarına tabi olacağı, mirasçılara intikal eden hakkın murisin sahip olduğundan daha fazla olamayacağı, muristen daha fazlasına mirasçıların hak kazanamayacağı dikkate alındığından Dairemizin kesin bozması yerindedir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2004/1803-3241 Esas, Karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır. Bu durumda mirasçılara sadece amenete alınan bedelleri intikal edecek olup düzenlenecek mirasçılık belgesinde taşınmazlar bakımından hak kısıtlamalarının gösterilmesi gerekir.

Yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan değerli çoğunluğun bozma düşünmesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/8820, Karar No: 2010/17449, Tarih: 01.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8820 E.  ,  2010/17449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1867, Karar No: 2006/1874, Tarih: 08.06.2006

7. Hukuk Dairesi 2006/1867 E., 2006/1874 K.

**7. Hukuk Dairesi 2006/1867 E., 2006/1874 K.**

**- KUSUR

- ZARAR GÖRENİN KUSURU**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi, gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibariyle tâcir yada tâcir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı tarafın dahili davalı İller Bankası Genel Müdürlüğüne yöneltilen dava yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Mahkemece davacının zararın meydana gelmesinden önce defalarca uyarılmasına rağmen hareketsiz kalmasının zararın oluşmasına yardım ettiği belirtilerek davalı Şenses İnşaat Taah.Tic.Ltd.Şti. hakkındaki davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ve toplanıp değerlendirilen delillere uygun düşmemektedir.

Borçlar Kanununun 44/1 maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hakime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak( müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır.

Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı(illiyet bağı)olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Ortak kusurun varlığı halinde hakim, ortak kusurun tazminata etkisini, başka bir deyişle bunun " Tazminattan indirim nedeni " mi yoksa " Tazminata hükmetmekten tümüyle vazgeçme nedeni" mi olduğunu taktir edecektir. Kuşkusuz hakim bu taktir hakkını kullanırken Türk Medeni Kanununun 4. maddesi hükmünde açıklanan hak ve adalete uygun bir sonuca ulaşmayı sağlayacak bir yol izlemelidir.Bunun için de, her şeyden önce maddenin amacının iyi bilinmesi gerekir.

Ortak kusurun varlığı halinde hakim, ortak kusurun tazminata etkisini, başka bir deyişle bunun " Tazminattan indirim nedeni " mi yoksa " Tazminata hükmetmekten tümüyle vazgeçme nedeni" mi olduğunu taktir edecektir. Kuşkusuz hakim bu taktir hakkını kullanırken Türk Medeni Kanununun 4. maddesi hükmünde açıklanan hak ve adalete uygun bir sonuca ulaşmayı sağlayacak bir yol izlemelidir.Bunun için de, her şeyden önce maddenin amacının iyi bilinmesi gerekir.

Öğreti ve uygulamada Borçlar Kanununun 44/1 maddesinin " Hiç kimse kendi kusurdan yararlanamaz" ilkesine dayandığı kabul edilmektedir.Zarar gören kendi davranışı ile zarara neden olmuş ise, bu zarar başkasına yüklenmemeli, davacının kusuruna isabet eden pay ayrılmak suretiyle zarar verenin sorumlu olacağı miktar belirlenerek ancak bu miktar zarara hükmedilmelidir.Maddenin getiriliş amacı göz önüne alındığında; ortak kusur durumunda, zarar görenin kusuruna isabet eden payın zarardan indirilmesinin genel amaç olduğu, zarardan tamamen vazgeçilmesinin ise ancak istisnai durumlarda düşünülebileceği sonucuna varılır. İşte bu amaç doğrultusunda değerlendirme yapılırken, zarar verenin ve zarar görenin olayın meydana gelme sürecindeki ortak kusurlu davranışlarının nedeni, kusurun türü, zararlı sonuç ile birbirlerinin kusurlarına etki dereceleri göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu şekilde yapılacak bir değerlendirme sonucunda, zarara hükmedilmesinden tamamen vazgeçilebilmesi için ortak kusurun etki ağırlığı çok yüksek olmalı, zarar verenin hukuka aykırı davranışı ile zararlı sonuç arasındaki illiyet bağı tamamen kesilmemekle beraber, ikinci plana itilmeyi gerektirmeli, istisnai amaç hak ve adalete uygun hale gelmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece zararın meydana gelmesinden önce defalarca uyarılmasına rağmen davacının hareketsiz kalması Borçlar Kanununun 44/1 maddesi hükmüne göre tazminatı ortadan kaldıran bir neden olarak kabul edilmiş ise de, az yukarıda açıklanan amaç ve davalı tarafın yapılan uyarılardan çok sonra ve yeniden uyarı yapılmaksızın çalışmalara başlaması göz önüne alındığında hareketsiz kalma suretiyle gerçekleşen ortak kusurun tazminat hükmünden tamamen sarfınazar edilmesini gerektirecek ağırlıkta olmadığının kabulü gerekir. Aksinin kabulü hak ve adelet düşüncesine, maddenin getiriliş amacına uygun düşmez.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava dosyası konusunda uzman, mahkemece oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kuruluna verilerek davacı ve davalının zararın meydana gelmesindeki ortak (müterafık) kusur oranları belirlenmeli, uzman bilirkişi kurulundan az yukarıda açıklanan olguları yansıtacak biçimde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava dosyası konusunda uzman, mahkemece oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kuruluna verilerek davacı ve davalının zararın meydana gelmesindeki ortak (müterafık) kusur oranları belirlenmeli, uzman bilirkişi kurulundan az yukarıda açıklanan olguları yansıtacak biçimde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınmaksızın kusur yönünden alınan uzman bilirkişi raporuna da kısmen aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı belediyenin, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi olmadığı,hizmet kusurundan dolayı açılan davaların İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunun 2.maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılması gerektiği,görev kurallarının kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerce istek olmasa bile "resen" kendiliğinden dikkate alınmasının zorunlu olduğu, hal böyle olunca davalı Belediye tüzel kişiliğine yöneltilen dava hakkında yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeksizin davalı O.. Belediyesi Tüzel Kişiliği hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 08.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4755, Karar No: 2015/2759, Tarih: 17.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/4755 E.  ,  2015/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalı kurumun 2006/13566-13567-13568-10713-10714-10715 takip sayılı dosyalarında çıkartılan haciz bildirisinin davacı şirkete 22.10.2007 tarihinde tebliğ edildiğinin ve bu takip dosyalarından davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır. Bu hükme göre davalı kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve 5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı Sosyal Güvenlik Kurumu harçtan muaf olduğu halde yargılama giderlerine dahil edilmek suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin (c ) ve (e ) alt bentlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

" c-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından yapılan başvurma harcı, peşin harç ve tedbir talebi harcı olmak üzere 709,50 TL harcın talep halinde davacıya iadesine

e- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.3200,00 TL avukatlık ücretinin davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine," rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 17/02/2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.