muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16368, Karar No: 2014/9903, Tarih: 25.03.2014

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 5747 Sayılı Yasa ile Arslanbey Belediyesinin tüzel kişiliği kaldırılarak Kartepe Belediyesinin bünyesine katıldığını, aynı kanunun geçici 2/5 maddesine göre tüzel kişiligi sona erdirilen ve faaliyetlerini ilk genel mahalli idare seçimlerine kadar devam ettirecek olan belediyelerin yapacakları TİS'in katıldığı belediye meclisinin onayı ile mümkün olabileceği, bu sebeple Arslanbey Belediyesi ile Hizmet İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde hazırlanan TİS'i Kartepe Belediye meclisinin onaylama yetkisinin olduğnu, buna göre 23.02.2009 tarihinde hazırlanan TİS Kartepe belediye meclisinin 02.03.2009 tarihli ve 62 Sayılı kararı ile taban ücret düzenleyen 33. Maddenin iptal edildiğini, günlük yevmiyeyi 48,26 TL olarak onayladığını, bu durumda Kartepe Belediyesinin Arslanbey Belediyesinin yapmış olduğu TİS'i onaylamadıkça bu sözleşmesinin yürürlüğünden bahsedilmesinin mümkün olmayacağını, davacının Kartepe Belediyesinden herhangi bir alacak talebininin mümkün olmadığını, tüm işçi alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, Kartepe belediyesinin 10 beldenin katılımıyla oluşan bir belde olduğunu, belediye işçileri arasında eşitsizliği önlemek amacıyla hukuka uygun olarak yetki dahilinde geçerli bir karar alandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı Belediye'ye devredilen Arslanbey Belediyesi tarafından yapılan toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılan taban ücret ve zam oranlarının davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilerek işçinin yevmiyesinde düşüşe gidilemeyeceği, davacının fark sosyal yardım, ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalı Kartepe Belediyesi ile birleşen Arslanbey Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözlemenin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle işçilik alacağı bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise davacının daha önce çalıştığı Arslanbey Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiği, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacının daha önce çalıştığı Arslanbey Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı Kartepe Belediyesi'ne devredildiği sabittir. 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerekmektedir. Davacının daha önce çalıştığı Arslanbey Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürülüğe girebilmesi için davalı Kartepe Belediye Meclisince onaylanması gerekmektedir. Davalı Kartepe Belediye Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlemiştir. Davalı belediye tarafından yapılan bu işlem 5747 Sayılı Kanuna uygundur. Davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından Kocaeli 6. İŞ Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararlar Dairemizce onanmıştır (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.). Mahkemece davacının fark ücret, sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/22, Karar No: 2024/73, Tarih: 14.02.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/22 E.  ,  2024/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2023/112694

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 11. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 380-34

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sahte fatura kullanma suçundan sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.02.2015 tarihli ve 380-34 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 07.04.2022 tarih ve 17488-6017 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 28.11.2023 tarih ve 112694 sayı ile;

“...Sanık hakkında '2010 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, sahte fatura kullanmadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında 'sahte fatura düzenleme suçundan' dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırılık oluşturduğu...” görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 19.12.2023 tarih ve 6565-10514 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen suçun sübutu yönünden eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti.nin, Akşemsettin Mahallesi, Ocaklı Sokak, numara 11, Fatih/İstanbul adresinde internet kafe işletmeciliği, haberleşme cihazları, toptan cep telefonu ve aksesuarları satışı alanında faaliyette bulunduğu, 2010 yılında adı geçen Şirketin müdürünün sanık olduğu,

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti.nin, Akşemsettin Mahallesi, Ocaklı Sokak, numara 11, Fatih/İstanbul adresinde internet kafe işletmeciliği, haberleşme cihazları, toptan cep telefonu ve aksesuarları satışı alanında faaliyette bulunduğu, 2010 yılında adı geçen Şirketin müdürünün sanık olduğu,

Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 07.10.2011 tarihli ve 32 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta özetle; mükellef kurumun, 31.08.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Ayşegül Tığlı isimli şahıs firmasına ait sekiz, 03.11.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait kırk üç, 05.08.2010 tarihli ve 169 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ...isimli şahıs firmasına ait üç, 15.10.2010 tarihli ve 117 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait otuz beş, 21.03.2011 tarihli ve 82 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Keyap İnş. Taş. Elekt. Elektronik Met. Hırd. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait altmış üç, sahte belge düzenleme şüphesiyle incelemeye sevk edilen Arafat Yücel isimli şahıs firmasına ait yirmi, 30.06.2010 tarihi itibarıyla mükellefiyeti resen terk ettirilen ve bu tarihten sonraki tarihlerde dahi düzenlenmiş faturaları bulunan Maydante İth. İhr. Ür. ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti.ye ait on bir adet faturayı yevmiye defterlerine kaydettiği ve bu faturaları 2010 yılında KDV beyannamelerinde kullanarak indirim konusu yaptığı, mükellef kurumun 2010 hesap dönemi içerisinde yedi farklı firmadan kullanılan sahte fatura tutarının toplam maliyet ve giderleri içindeki payının %90 (1.527.069,43 / 1.686.591,31) olduğu, sahte fatura kullanım oranının çok yüksek olması nedeniyle mükellef kurumun sahte faturaları bilerek kullandığı kanaatine varıldığı,

07.10.2011 tarihli ve 32 sayılı vergi inceleme raporunu dayanak alarak hazırlanan 07.10.2011 tarihli 33 sayılı vergi suçu raporuna göre; 2010 hesap döneminde sahte fatura kullanma fiilini gerçekleştiren ve Şirketin yasal temsilcisi olan sanık hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiği sonucuna ulaşıldığı,

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Fatih Uygulama Grup Müdürlüğünün 01.12.2011 tarihli yazısı ile de sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma fiilini işlediği iddiasına dayalı mütalaanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Fatih Uygulama Grup Müdürlüğünün 01.12.2011 tarihli yazısı ile de sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma fiilini işlediği iddiasına dayalı mütalaanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

11.11.2013 tarihli bilirkişi raporunda; Fatih İletişim Elekt. Bilg. İnş. Tic. Ltd. Şti.nin kanuni temsilcisi olan sanığın, sahte fatura düzenleyicisi oldukları tespit edilen yedi ayrı firmadan KDV dâhil 1.800.738,87 TL tutarındaki faturaları alarak Şirketin yasal defterine kaydedip 2010 yılı ilgili dönemlerinde KDV beyannamesinde indirim konusu yaptığı tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık aşamalarda; Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğünün 3850463298 vergi kimlik numaralı mükellefi olarak Fatih İletişim Elektrik Bilişim Teks. İnş. Tic. Ltd. Şirketinin sahibi ve müdürü olduğunu, 2005 yılından itibaren şirketinin faaliyette bulunduğunu, vergi inceleme raporu ve vergi suçu raporunda belirtilen faturalar karşılığında faturaları tanzim eden firmalardan mal aldığını ve aldığı mallar karşılığında borcunu ödediğini, firmaların da daha sonra faturaları tanzim edip kendilerine gönderdiğini, bu faturaların sahte olduklarını bilmediğini, bilseydi kullanmayacağını, şirket olarak genellikle aynı firmadan veya sayılı birkaç firmadan alışveriş yaptığı için sahte fatura sayısı ve fatura karşılığı miktarın yüksek çıkmış olabileceğini, kullandığı faturaların sahte olduğuna dair bir bilgisinin olmadığını, bu firmalar ile 2005-2010 yılları arasında sürekli çalıştığını, 2011 yılı da dâhil bu firmanın hâlen faal olduğunu, bu faturaları gerçek mal karşılığı aldığını ve defterlere kaydettiğini, suçsuz olduğunu savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek CMUK, gerekse CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

İnternet kafe işletmeciliği, haberleşme cihazları, toptan cep telefonu ve aksesuarları satışı işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettiren sanığın, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

İnternet kafe işletmeciliği, haberleşme cihazları, toptan cep telefonu ve aksesuarları satışı işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettiren sanığın, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

07.10.2011 tarihli ve 32 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta; mükellef kurumun, 31.08.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Ayşegül Tığlı isimli şahıs firmasına ait sekiz, 03.11.2010 tarihli ve 42 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait kırk üç, 05.08.2010 tarihli ve 169 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ...isimli şahıs firmasına ait üç, 15.10.2010 tarihli ve 117 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait otuz beş, 21.03.2011 tarihli ve 82 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen Keyap İnş. Taş. Elekt. Elektronik Met. Hırd. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait altmış üç, sahte belge düzenleme şüphesiyle incelemeye sevk edilen Arafat Yücel isimli şahıs firmasına ait yirmi, 30.06.2010 tarihi itibarıyla mükellefiyeti resen terk ettirilen ve bu tarihten sonraki tarihlerde dahi düzenlenmiş faturaları bulunan Maydante İth. İhr. Ür. ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti.ye ait on bir adet faturayı yevmiye defterlerine kaydettiği ve bu faturaları 2010 yılında KDV beyannamelerinde kullanarak indirim konusu yaptığı tespitlerine yer verilmesi karşısında; belirtilen raporda sanığın kullandığı iddia edilen sahte faturaları düzenleyen firmalar yönünden hazırlanan vergi raporlarının dosyaya intikalinin sağlanması, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen firma yetkilileri hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti hâlinde dava dosyalarının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden de mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyici firmaların yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddedilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddedilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 17488-6017 sayılı sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul 53. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 380-34 sayılı sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4264, Karar No: 2013/24815, Tarih: 10.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/4264 E.  ,  2013/24815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2007 tarihli ek tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelen temyiz isteğinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin hazır bulunduğu 12.04.2007 tarihli oturumda tefhim olunan hükme karşı, 13.04.2007 tarihli dilekçeyle sanıklar ... ve ...'i göstererek temyiz yoluna başvurduğu, 11.05.2007 tarihli dilekçedeki sanık ... ile ilgili temyiz isteğinin ise yasal süreden sonra olduğu anlaşılmakla; yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan katılan ... Bakanlığına izafeten hazine vekilinin bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık, sanıklar ... ve ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ...'un müdürlüğünü yaptığı ... İlköğretim Okulunda 25.01.2007 günü işlenen hırsızlık suçundan sonra, yakınanın kolluğa iki vcd oynatıcı, bir bilgisayar kasası ve yazıcısı ile 280 liranın çalındığını belirttiği, 31.01.2007 günü kuşkulu olarak yakalanan ve evlerinde arama yapılan sanıklar ... ile ...'un kolluk görevlileri tarafından yapılan mülakatta çalıntı olduğu saptanan televizyon, vcd oynatıcı ile su ısıtıcının bu okuldan çalınan eşyalar olduğu anlaşılarak geri verildiği olayda; olay yakalama ve el koyma tutanağı içeriğine göre, sanıkların sözlü görüşmede yakınanın çalındığını bildirmediği televizyon ile su ısıtıcısını da bu okuldan çaldıklarını açıklamaları nedeniyle, yakınandan TCY'nın 168.maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra sanıklar hakkında anılan maddenin uygulama olanağının değerlendirilmemesi,

2- Yakalanan sanıkların evinde bulunan bilgisayar kasalarını ... İlköğretim Okulundan çaldıklarını açıklamaları üzerine, olayın anlaşılarak suça konu eşyaların iade edildiğinin anlaşılmasına göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

3- Sanıklar ... ve ...'ın eyleminin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu halde, yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

2- Yakalanan sanıkların evinde bulunan bilgisayar kasalarını ... İlköğretim Okulundan çaldıklarını açıklamaları üzerine, olayın anlaşılarak suça konu eşyaların iade edildiğinin anlaşılmasına göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

3- Sanıklar ... ve ...'ın eyleminin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu halde, yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

4- Mersin Çocuk Mahkemesinin 2007/321-100 sayılı kararıyla sanıklar ... ve ... hakkındaki dava dosyasının aynı Mahkemenin 2007/322 sayılı birleştirilmesine karar verildiği ve yargılama sonrasında inceleme konusu kararın verilmesi karşısında, katılan Kurum yararına tek avukatlık ücretine hükmolunması yerine, birleşen dosyalar için ayrı ayrı vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesi,

5- Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...'ın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12350, Karar No: 2012/9156, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12350 E.  ,  2012/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.04.1990-22.03.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalılara ait işyerinde 1.4.1990-22.3.2004 tarihleri arasında hizmet aktine dayalı olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece HUMK'un 409/6. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HUMK'un 409/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için HUMK'un 409/1 maddesinde açıklandığı üzere oturum gün ve saatini bildirir davetiye Tebligat Yasası hükümlerine uygun bir şekilde kendilerine tebliğ edilmiş tarafların oturuma gelmemeleri veya gelen tarafın davayı takip etmeyeceğini bildirmesi sonucu dosyanın iki kez işlemden kaldırılmasından sonra başvuru üzerine yenilenen davanın üçüncü kez takipsiz bırakılması gerekir.

Somut olayda, 27.6.2007 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı, davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin davayı takip etmeyeceklerini bildirmeleri üzerine davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına

karar verildiği, süresi içerisinde yenileme dilekçesi verilmesi nedeniyle yargılamaya devam olunduğu, 1.12.2009 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı, davalı Kurum vekilinin davayı takip etmeyeceklerini, davalı işveren vekilinin ise davayı takip edeceklerini bildirdiği, bunun üzerine 4.3.2010 gününe duruşma tarihi verildiği, 11.8.2010 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeret gerekçesini açıklamadan mazeret dilekçesi vererek duruşmaya katılmadığı, mahkemece mazeret dilekçesi usulüne uygun bulunmadığından davacı vekilinin talebinin reddine karar verildiği ve ayrıca davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin davayı takip etmeyeceklerini bildirmeleri üzerine de HUMK'un 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.Oysaki 1.12.2009 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı, davalı Kurum vekilinin davayı takip etmeyeceklerini davalı işveren vekilinin ise davayı takip edeceklerini bildirmiş olmaları nedeniyle HUMK 409/1. maddenin uygulama şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla 11.8.2010 tarihli duruşmada ikinci defa takipsiz bırakma kabul edilerek işlem yapılması gerektiği halde mahkemece hatalı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.