muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30808, Karar No: 2013/27006, Tarih: 27.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30808 E.  ,  2013/27006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, incelenen dosyada;

Olay günü saat 18:00 sıralarında, Sarayköy İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan ihbarda, ilçenin İstasyon Caddesinde alkollü bir sürücünün ... kullandığının bildirilmesi üzerine kolluk görevlileri tarafından sanığın kullandığı aracın seyir halindeyken durduğunun görüldüğü ve sanığın ilçe devlet hastanesine götürüldüğü, buradan alınan alkolmetre çıktısından, sanığın 267 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı, tespit edilen alkol oranı dikkate alındığında, meydana gelen olayda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4847, Karar No: 2023/5442, Tarih: 28.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4847 E.  ,  2023/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Yasa ile hukukumuza giren “ istinaf kanun yolu “ düzenlemesi üzerine temyiz incelemesi ve Yargıtay kararı sonrası yapılacak işlemlere ilişkin usulde, “ istinaf kanun yolu “ denetimine uygun olarak yeniden dizayn edilmiş, özellikle HMK. nın “ Bozmaya uyma ve direnme “ başlıklı 373. maddesi yeniden oluşturulmuştur.

Bu madde ile Yargıtay ilgi Dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararları üzerine hangi mahkemenin, hangi usuli işlemleri yapacağı hüküm altına alınmıştır.

HMK. nın 373/2. maddesinin 2. fıkrası Bölge Adliye Mahkemesi’ nin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulması halinde dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesi’ ne gönderileceği hüküm altına alınmıştır.

HMK. nın 373/2. maddesinin 3. fıkrası Bölge Adliye Mahkemesi’ nin bozma üzerine yapacağı işlemleri düzenlemiştir.

HMK. nın 373. maddesi emredici nitelikte olup, yoruma açık değildir.

Somut uyuşmazlıkta;

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ nin, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’ nin kararını kaldırarak verdiği 05.12.2019 tarihli yeni hükmü, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’ nin 13.01.2021 gün ve 2020/3078 E. 2021/245 K. sayılı ilamı ile bozularak dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ ne gönderilmesine karar verilmiş, dava dosyası gereği için kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ ne gönderilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, dosyayı yeniden esasa kaydetmiş, gerekli usuli işlemleri tamamlayarak bozmaya uyulmasına ilişkin ara karardan sonra;

İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile;

“ 1-Dosya kapsamı, delil durumu ve takip dosyası içeriğine göre ... 1. İCRA HUKUK MAHKEMESİ'nin 2017/703 Esas 2018/467 Karar sayılı kararının HMK 353/1-a-6 md. gereğince kaldırılmasına,

-Yargıtay bozma kararında belirtilen şekilde, .. önceki bilirkişiler dışında konunun uzmanı olan kişilerden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak, yeniden rapor alınmak suretiyle Davanın yeniden görülmesi için önceki kararla bağlı kalmaksızın yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine“ karar vererek dava dosyasını ilk derece mahkemesine göndermiştir.

İlk Derece Mahkemesi, dosyayı yeniden esasa kaydederek Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğrultusunda gerekli bilirkişi incelemesini ve araştırmaları yaparak şikayetin kabulüne karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesi, dosyayı yeniden esasa kaydederek Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğrultusunda gerekli bilirkişi incelemesini ve araştırmaları yaparak şikayetin kabulüne karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’ nin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulması üzerine dosya kendisine gönderilen Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak ..., HMK. nın 373/3. maddesine göre tarafları duruşmaya davet edip,

a) Bozma kararına uymak, ya da,

b) Direnme kararı vermektir. Bölge Adliye Mahkemesi bu iki karar dışında bir karar veremez.

Öncelikle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ nin Yargıtay’ ın bozma kararına uyduktan sonra bozma kararı içeriğine göre işlemleri yaparak bir karar vermesi gerekirken, daha önceden kaldırılmasına karar verilen ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’ nin 2017/703 Esas 2018/467 Karar sayılı kararının HMK 353/1-a-6 md. gereğince tekrar kaldırılmasına, karar verilmesi HMK. nın 373/2. maddesine aykırıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’ nin usul ve yasaya aykırı kararı üzerine ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’ nce yapılan yargılama ve verilen yeni karar yok hükmündedir.

Bu nedenlerle, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’ nin yok hükmündeki 20.09.2022 gün ve 2021/278 E. 2022/382 K. sayılı kararının bozulmasına, dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, görevli olmayan mahkemece verilen ve bu nedenle hukuken yok hükmünde olan ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’ nin yok hükmündeki 20.09.2022 gün ve 2021/278 E. 2022/382 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın, ilk bozma kararına uyulmasına karar veren görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ ne gönderilmesine, 28.09.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9456, Karar No: 2025/4304, Tarih: 14.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/9456 E.  ,  2025/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/367 E., 2015/227 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay günü Çolaklı karakolu önünde, Malatya istikametine giden araçlarda arama yapıldığı esnada arama noktasına gelen... plakalı aracın bagajında bulunan valizde usulüne uygun yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddenin ele geçtiği, sanıkla husumeti bulunmayan aynı araçta şoför ve muavin olarak görev yapan tanıkların olayın başından itibaren istikrarlı olarak uyuşturucu maddenin ele geçtiği

valizin sanığa ait olduğunu beyan etmeleri, suça konu maddenin miktarı, olayın oluş biçimi ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde Üye Dr. ... ve Üye ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Suça konu esrarın ele geçirildiği valiz ile valiz içindeki materyaller üzerinde yapılan parmak izi incelemesinde herhangi bir vücut izinin tespit edilememesi, valiz üzerinde bagaj fişinin mevcut olmaması, olaya ilişkin kamera kayıtlarının bulunmaması, otobüs şoförü ile muavininin soyut beyanları dışında sanığın inkara yönelik aşamalardaki beyanlarının aksini gösterir somut bir delilin dosya içinde bulunmamasından dolayı sanık hakkında verilen beraat kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz. 14.04.2025
Yargıtay — Esas No: 2017/2491, Karar No: 2019/2451, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2491 E.  ,  2019/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27970, Karar No: 2016/14236, Tarih: 17.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27970 E.  ,  2016/14236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:

1-Dava konusu 112 ada 329 parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %2'si olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin yüksek tespiti,

2-Dava konusu 112 ada, 330 parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %3'ü olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin yüksek tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19156, Karar No: 2015/23937, Tarih: 02.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19156 E.  ,  2015/23937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalılar vekili, müvekkillerinin murisi .....'nun ...leri ... Bölge .... Bağlı .... ve ... ...lerinde müdür yardımcısı olarak çalıştığını, kurumu zarara uğrattığı gerekçesi ile kıdem tazminatı ve diğer alacalarının ödenmediğini belirterek anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacıların murisinin en son ....'da çalıştığını, davalı adresinin ise ...'da bulunduğunu, bu sebeple yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu belirterek, davanın öncelikle yetki yönünden reddini ve kurum zararının davacıların alacağı ile takasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalının ikametgahı ve işin yapıldığı yerin ... İş Mahkemesinin yetki alanı dışında bulunduğu belirtilerek ... İş Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar süresi içinde, davacılar avukat tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre, davacıların murisi ...., ... ...nde müdür yardımcısı olarak çalışırken, ...leri Merkez ...nin 25.03.2013 tarihli kararı ile aynı sosyal haklar ve görev unvanı ile .... 'a atanmış, ölüm sureti ile iş sözleşmesinin sona erdiği 07.05.2014 tarihine kadar fiilen burada çalışmıştır. Dava olunanın dava açıldığı tarihteki ikametgah adresi ise ...'dadır. Anılan sebeple yukarıda açıklanan kanuni düzenlemeler de gözetildiğinde mahkemece ... İş Mahkemesinin davaya batmakla yetkili olmadığı yönünde yapılan tespitte bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak iş mahkemelerinde yetki kuralı işçiyi koruma amaçlı düzenlenmiştir, kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı işçidedir. Hal böyle olunca davacılar vekilinden yetkiye ilişkin tercihi sorularak dava olunanın dava tarihindeki ikametgah adresi olan ... İş Mahkemesinin tercih edilmesi durumunda şimdiki gibi, fiilen en son çalıştığı ..... İş Mahkemesinin tercih edilmesi durumunda ise belirtilen yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmelidir. Davacıya tercih hakkı sorulmadan karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.09.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36101, Karar No: 2015/434, Tarih: 21.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/36101 E.  ,  2015/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ... ’nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son, 65/3 ve 522/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2002 tarihli ve 2001/818 esas, 2002/5 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17/06/2002 tarihli ve 2002/11033 esas, 2002/8294 sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, 5237 sayılı Kanun’da lehe düzenleme bulunmadığı anlaşıldığından cezanın yeniden belirlenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 19/04/2012 tarihli ve 2001/818 esas, 2002/5 sayılı ek kararını müteakip, 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinde değişiklik yapılması nedeniyle sanık müdafiinin yeniden değerlendirme talebi üzerine sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 39/2, 116/2, 119/1-son, 151/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis, 6.000 Türk Lirası ve 2.000 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair anılan Mahkemenin 25/08/2014 tarihli ve 2001/818 esas, 2002/5 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/11/2014 gün ve 2014/19768-67184 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2014 gün ve 2014/373368 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi nedeniyle sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılarak, anılan Mahkemenin 19/04/2012 tarihli ve 2001/818 esas, 2002/5 sayılı ek kararı ile 765 sayılı Kanun’un lehe olduğundan bahisle cezanın yeniden belirlenmesi talebinin reddine karar verildiği, söz konusu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 6545 sayılı Kanun’un ise hırsızlık suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b. maddesini yürürlükten kaldırdığı bununla birlikte mahkemenin 25/08/2014 tarihli kararında sanık hakkında uygulanan 142/2-d. maddesinde sanık lehine yeni bir düzenleme getirmediği gözetilmeden, yazılı şekilde yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yerel mahkemenin 11.01.2002 gün ve 2001/818, 2002/5 sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girmesi üzerine, 19.04.2012 tarihli ek kararla, sonradan yürürlüğe giren yasanın lehe olmadığı değerlendirilerek, cezanın yeniden belirlenmesi isteminin reddine karar verildiği, hükümlü vekilinin temyiz isteminin süreden reddine dair kararın da dairemizce onandığı, bu suretle uyarlamaya yer olmadığına ilişkin kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yerel mahkemenin 11.01.2002 gün ve 2001/818, 2002/5 sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girmesi üzerine, 19.04.2012 tarihli ek kararla, sonradan yürürlüğe giren yasanın lehe olmadığı değerlendirilerek, cezanın yeniden belirlenmesi isteminin reddine karar verildiği, hükümlü vekilinin temyiz isteminin süreden reddine dair kararın da dairemizce onandığı, bu suretle uyarlamaya yer olmadığına ilişkin kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlü vekilinin, 21.08.2014 tarihli dilekçesiyle, uyarlama kararında 5237 sayılı TCK hükümlerine göre ceza hesabı yapılırken, hükümlünün yardım etme kapsamında kalan eylemi nedeniyle cezada indirim yapılmadığını, ayrıca sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa uyarınca da değerlendirme yapılması gerektiğini belirtmesiyle, yerel mahkemece duruşma açıldığı ve kanun yararına bozma istemine konu kararla, 5237 sayılı Yasa'nın lehe olduğu belirtilip, yeniden hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna ancak hukuken geçerli kararlara karşı başvurulabileceğinden, 11.01.2002 günlü kesinleşmiş hükümle ilgili olarak, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesiyle daha önce 19.04.2012 tarihinde, 5252 sayılı Yasa'nın 9.maddesine göre değerlendirme yapılıp, önceki hüküm geçerli sayılarak, cezanın yeniden belirlenmesi isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği dikkate alınmadan, 6545 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesi üzerine, dosyanın ele alınmasıyla, 5237 sayılı Yasa'nın lehe olduğu belirtilerek, yeniden kurulan ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik kapsamında da bulunmayan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan,.Asliye Ceza Mahkemesinin, hukuki değerden yoksun olan 25.08.2014 gün ve 2001/818, 2002/5 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5933, Karar No: 2019/3071, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5933 E.  ,  2019/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4874, Karar No: 2014/7075, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4874 E.  ,  2014/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararı temyiz eden davalılar vekilince temyiz dilekçesinde adli yardım isteminde bulunulduğu görülmektedir. Davalılar vekili davaya cevap dilekçesinde ....2. Sulh Ceza mahkemesinin 2010/2960 Müt. Sayılı kararı ile müvekkillerinin tüm malvarlığına ve banka hesaplarına geniş kapsamlı el konulduğunu herhangi bir ekonomik malvarlığının kalmadığını mücbir sebeple aciz durumunda bulunduğunu belirterek adli yardım talebinde bulunmuş, daha sonra 02/10/2013 tarihli duruşmada adli yardım talebinden vazgeçtiğini, gider avansı yatırmaya hazır olduklarını beyan etmiştir. Mahkemece 02/10/2013 tarihli ara kararla adli yardım isteminin reddine karar verilmiş, bu karara karşı itiraz yoluna gidilmemiştir. Bu kez davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinde aynı hususlar ileri sürülerek adli yardım talebinde bulunulmuş olmakla HMK nun 337/2 maddesi gereğince ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılmaksızın Büyükçekmece 2. Sulh Ceza mahkemesinin 2010/2960 Müt. Sayılı kararı eklenerek talepte bulunulduğundan davalılar vekilinin adli yardım isteminin 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeler Kanunun 337/2. maddesi uyarınca REDDİNE,

Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de temyiz başvuru harcı ve temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla, temyiz harcı ödenmedikçe temyiz incelemesi yapılamayacağından HUMK.nun 434/3.maddesi gereği işlem yapılması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.