muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15295, Karar No: 2016/11467, Tarih: 15.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15295 E.  ,  2016/11467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... no'lu kuru sıkı tabancanın 14.11.2011 tarihli Polis Kriminal Laboratuvarının raporunda gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu ve orjinal halini koruduğunun belirtilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi, mahkemenin alt sınırdan ceza tayin etmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMUK.'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7. fıkrasında sanığın sonuç olarak hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL para cezası ile doğrudan verilen 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "infazın hapisten çevrilen "6.000,00 TL para cezası ile doğrudan verilen 400,00 TL adli para cezası uzerinden yapılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12079, Karar No: 2019/4181, Tarih: 08.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12079 E.  ,  2019/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.12.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının 2675 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıların ise bitişik 183 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliki olduklarını ve ortak sınırın sıfır noktasına dut, kavak, karaselvi, narenciye gibi çeşitli ağaçlar dikildiğini, bu ağaçların gölge, kök ve dalları ile davacıya ait taşınmazda bulunan ürünlere zarar vererek davacının ekonomik kayba uğramasına neden olduğunu bu sebeplerle, davalının müdahalesinin önlenmesine, ağaçların köklenmesine ve şimdilik 500,00TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar duruşmadaki beyanlarında, ağaçların davacının ürünlerine herhangi bir zararının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 183 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulanan fen bilirkişilerin 05.10.2015 tarihli dilekçelerine ekli 1 No'lu krokide 3, 16, 5, 7, 9, 14, 19 No'lu yenidünya, elma, nar, limon ve çam ağaçlarının köklenerek kaldırılmasına; 20, 22, 23, 26 27 ve 28 No'lu karaselvi 18 No'lu çam, 13 No'lu limon, 11,12,17,21,24 ve 25 No'lu kavak, 8 No'lu nar, 6 No'lu Elma, 4 No'lu yenidünya,10 No'lu Erik, 2 ve 5 No'lu dut ağaçlarının komşu taşınmaza verdiği gölge zararlarının ortadan kalkıncaya kadar budanması suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesine ve 443.31,00TL'nin 30.12.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalılardan ... temyiz etmiştir.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nin 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır. Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

6100 sayılı HMK’nin 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda; mahkemece, fen bilirkişileri tarafından hazırlanan 05.10.2015 rapora ekli 1 No'lu krokide 3, 16, 5, 7, 9, 14, 19 No'lu yenidünya, elma, nar, limon ve çam ağaçlarının köklenerek kaldırılmasına; 20, 22, 23, 26 27 ve 28 No'lu karaselvi 18 No'lu çam, 13 No'lu limon, 11, 12, 17, 21, 24 ve 25 No'lu kavak, 8 No'lu nar, 6 No'lu Elma, 4 No'lu yenidünya, 10 No'lu Erik, 2 ve 5 No'lu dut ağaçlarının budanmasına karar verilmiş ise de bahsi geçen 05.10.2015 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde; 3, 16, 5, 7, 9, 14, 19 numaralarının dava konusu ağaçlardan bazılarının gölgesinin düşeceği ve köklerinin uzanacağı yerleri gösterdiği, buna göre; 3 ve 16 numaraların dut ağaçlarının gölge ve kök uzantısı olduğu, 5 numaranın yeni dünya ağacının gölge ve kök uzantısı olduğu, 7 numaranın elma ağacının gölge ve kök uzantısı olduğu, 9 numaranın nar ağacının gölge ve kök uzantısı olduğu, 14 numaranın limon ağacının gölge ve kök uzantısı olduğu, 19 numaranın ise çam ağacının gölge ve kök uzantısı olduğu; bu durumda dut, yeni dünya, elma, nar, limon ve çam ağaçları hakkında hükümde öncelikle köklenerek kaldırılmaya karar verildiği; ancak devamında yine aynı ağaçlar olan çam, limon, nar, elma, yenidünya ve dut ağaçlarının budanmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Hal böyle iken yukarıda değinilen ilkeler ışığında tereddüte yer vermeyecek şekilde infaza uygun bir hüküm kurulmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17181, Karar No: 2015/32979, Tarih: 19.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17181 E.  ,  2015/32979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/15396

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2010

NUMARASI : 2009/224 (E) ve 2010/165 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tanık İsmail'in 02.07.2008 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde sanığın belinden çıkarttığı bıçakla müşteki U..'a saldırdığını ve sanığın elinden bıçağı kendisinin aldığını, sonrasında sanığın müşteki U..'a yumruk vurduğunu söylemesine karşılık mahkemede verdiği beyanında sanığın müştekiye bıçağı savurduğunu müştekinin ise bıçağı tutması ile elinin kesildiğini belirterek çelişkili ifadelerde bulunmasına rağmen bu çelişkinin giderilmemesi ,

Kabule göre de;

2) Sanığın başkasına yönelik haksız bir fiil üzerine hareket ederek müştekiye yönelik kasten yaralama eylemini işlemesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 29. Madde gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

3) Adli sicil kaydında sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında giderilecek maddi bir zararında olmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

4)Sanığa verilen adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nin 52/4 maddesi uyarınca taksit aralığının kararda belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21182, Karar No: 2015/5900, Tarih: 31.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21182 E.  ,  2015/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Müştekiye ait evin damına çıkılarak, damda bulunan kuş kümesindeki güvercinlerin çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında; verilen kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK’nın 53/1. maddenin uygulanmasına" ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4026, Karar No: 2022/1855, Tarih: 08.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4026 E.  ,  2022/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, İlk Derece Mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 6 parça tescil harici taşınmazı davacının 25 yılı aşkın bir süreden beri nizasız fasılasız, domates, pamuk, pirinç, buğday, tütün ve mercimek ürünlerini münavebeli olarak ekmek suretiyle zilyetliği altında bulundurduğunu, tapulama çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılmış olan bu yerleri davacının taş ve otlarını ayıklamak, emek ve masraf harcamak suretiyle imar ve ihya ederek tarım arazisi haline getirdiğini, taşınmazların 25 yıldan beri verimli tarım arazisi olduğunu, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olmadığı gibi mera sayılan yerlerden de olmadığını, bu nedenlerle yargılama yapılarak davaya konu taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2010 tarihli ve 2006/605 E., 2010/207 K. sayılı kararıyla, Mahalinde yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarından anlaşıldığı üzere davaya konu yerler tarıma elverişsiz, dağlık, tepelik, bor arazi şeklinde iken davacı tarafından emek ve masraf harcanarak taşları ve yabancı otları ayıklama suretiyle tarım arazisi haline getirildiği, Davacı davaya konu yerleri imar ve ihya ederek tarım arazisi haline getirdikten sonra dava tarihine kadar 20 yılı geçecek şekilde nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu, her ne kadar davaya konu taşınmazlardan E harfi ile gösterilen kısım üzerinde gösterilen yerde iki adet ev var ise de bu durum davacının bu yeri imar ve ihya ettiği gerçeğini değiştirmediği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile, fen bilirkişisi ... ... tarafından tanzim edilen 02.02.2010 tarihli rapor ve krokide A1 harf ve rakamı ile gösterilen 4647,35 m2, C harfi ile gösterilen 575,85 m2, D1 harf ve rakamı ile gösterilen 2607,37 m2, E1 harf ve rakamı ile gösterilen 2347,98 m2, F harfi ile gösterilen 1155,40 m2’lik kısımların davacı adına tapuya tarla vasfı ile kayıt ve tesciline, diğer kısımlara ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. Yargıtay Bozma ilamı
Yargıtay — Esas No: 2015/13853, Karar No: 2015/15069, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13853 E.  ,  2015/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemah Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/24-2015/5

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro sonucu davalı adına tespit ve tescil edilen taşınmazın köy boşluğu olduğu iddasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/153, Karar No: 2015/845, Tarih: 21.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/153 E.  ,  2015/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet (Sahte fatura kullanmak)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defterdarlık mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak sahte fatura kullanmak suçlarından her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5654, Karar No: 2016/2783, Tarih: 24.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5654 E.  ,  2016/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

..... İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nde atama bölüm şefi olarak görev yapan sanık ... ile şube müdürü olarak görev yapan sanık ...'in, ..... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne asaleten müdür olarak atanmak isteyen ...'nin, Milli Eğitim Bakanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliği'nin 24/1. maddesinde belirlenen şartları taşımadığını bildikleri halde, Mebbis Kişisel Bilgiler Modülünde unvan değişikliği yapılarak oluşturulmuş sahte hizmet belgesini imzalayıp, atamanın yapılmasının uygun olduğuna dair üst yazıyla birlikte Milli Eğitim Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü'ne gönderdiklerinin kabul edilmiş olması karşısında; eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde eleştirilen husus dışında vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... ile sanık ... müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Olay tarihinde .... İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün atama bölümünde veri hazırlama kontrol işletmeni unvanıyla ortaöğretim, Halk Eğitim Merkezleri yönetici ve öğretmenlerinin iş ve işlemlerini yapmakla görevlendirilen fakat personel iş bölümüne göre ...'nin, kayıtlarını tutma yetkisi de bulunmayan sanığın, üzerine atılı Mebbis Kişisel Bilgiler Modülünde gerçeğe aykırı olarak unvan değişikliği yapmaktan ibaret eyleminin, ortada belgede sahtecilik suçlarına konu olabilecek bir belgenin bulunmaması nedeniyle, resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturmayacağı ancak sübutunun ve unsurlarının varlığı halinde TCK'nın 244. maddesinde düzenlenen “sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme” suçunu oluşturabileceği düşünülmeden, yazılı şekilde sanık hakkında TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 24.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8203, Karar No: 2016/17024, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8203 E.  ,  2016/17024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedeli, Sayaç Okuma Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 4.382,78 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 5.399,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; öncelikle husumet itirazında bulunmuş, husumetin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca yargı yoluna itiraz ettiklerini, davanın İdari Yargıda görülmesi gereken dava olduğunu, esasa ilişkin ise tarafların tacir olduğunu, davacı şirketin sözleşmede ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği kalemlerin tekrar kendisine ödenmesini talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının basiretli tacir gibi davranması gerektiğini, ilgili sözleşme maddelerinde ayrıca bu bedellerin mevzuat gereği alındığını, hiçbirisinin müvekkilinin kasasına girmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , sayaç okuma bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.