muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/491, Karar No: 2025/5570, Tarih: 23.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/491 E.  ,  2025/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2232 E., 2021/159 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılarak, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 3.000,00 TL manevi tazminata el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının tüm mal varlıkları üzerine el konulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; davacının dosyada aracının ve bir adet tapu kaydının bulunduğu, el koymanın sicile 'satılamaz ve devredilemez' şerhi işlenmek suretiyle yerine getirildiği, davacının bu şerhler nedeniyle oluşmuş bir zararının bulunmadığı, muhtemel zararların maddi tazminata konu edilemeyeceği, bu nedenle maddi tazminat yönünden yerel mahkemece verilen red kararının hukuka uygun olduğu, ancak el koyma kararının manevi tazminata konu olamayacağı, bu nedenle davacının haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat talep hakkının bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, zarar tespitinin yapılmadığını, örnek Anayasa Mahkemesi kararlarının dikkate alınması gerektiğini, haksız tedbir kararı nedeniyle aracından beklenen gelirinin engellendiğini, mülkiyet hakkının sınırlandığını, maddi ve manevi tazminatın kabulü gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, zarar tespitinin yapılmadığını, örnek Anayasa Mahkemesi kararlarının dikkate alınması gerektiğini, haksız tedbir kararı nedeniyle aracından beklenen gelirinin engellendiğini, mülkiyet hakkının sınırlandığını, maddi ve manevi tazminatın kabulü gerektiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/83 Esas, 2019/414 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verildiğini, kararın 26.03.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanuna tabi olduğunu, davacının mal varlıklarına10.08.2016 tarihinde tedbir konulduğu, 25.07.2016 tarih ve 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1-ı maddesinde; "5271 sayılı Kanunun 128. Maddesi uyarınca yapılacak el koymaya, maddenin birinci fıkrasında belirtilen rapor alınmadan, sulh ceza hakimliğince karar verilebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı da el koymaya karar verebilir. Hakim kararı olmaksızın yapılan el koyma işlemi, beş gün içinde görevli hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını el koymadan itibaren on gün içinde açıklar; aksi halde el koyma kendiliğinden kalkar." hükmünün düzenlendiği, söz konusu madde uyarınca gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının da CMK 128. maddesi kapsamında el koyma kararı verebileceği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.08.2016 tarihinde konulan tedbirlerin 5 gün içinde görevli hakimin onayına sunulmadığı ve dolayısıyla konulan tedbirlerin kendiğinden kalktığı, davacının da tedbir kararlarının konulmuş olduğu 5 günlük süre içinde nasıl bir zarara uğradığı konusunda somut deliller ibraz edememiş olması nedeniyle davacının maddi tazminat isteminin reddine, soruşturma konusu suçun işlendiğine ve bu suçtan elde edildiğine dair kuvvetli şüphenin neler olduğu el koyma kararında yazılması gerektiğini, el koyma kararında herhangi bir gerekçelendirme yapılmadan davacının malvarlığı üzerine tedbir konulması CMK. 141/1-j bendine aykırı olduğunu, davacının tüm mal varlığına genel bir el koyma uygulanmasının AİHS. nin 3. Maddesine, Anayasanın 38/9. Fıkrasına aykırı olduğundan davacı hakkında manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının tüm mal varlıkları üzerine el konulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; davacının dosyada aracının ve bir adet tapu kaydının bulunduğu, el koymanın sicile 'satılamaz ve devredilemez' şerhi işlenmek suretiyle yerine getirildiği, davacının bu şerhler nedeniyle oluşmuş bir zararının bulunmadığı, muhtemel zararların maddi tazminata konu edilemeyeceği, bu nedenle maddi tazminat yönünden yerel mahkemece verilen red kararının hukuka uygun olduğu, ancak el koyma kararının manevi tazminata konu olamayacağı, bu nedenle davacının haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat talep hakkının bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4594, Karar No: 2018/303, Tarih: 31.01.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/4594 E.  ,  2018/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 06/06/2016 tarih 2016/6240 Esas 2016/10166 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3431, Karar No: 2012/26099, Tarih: 04.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3431 E.  ,  2012/26099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında: TCK’nın 85/2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının 10 yıldan az olması nedeniyle sanıklar müdafilerinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine,

Sanıklar ... ve ... tarafından birlikte işletilen ve yasal ruhsatı bulunmadığı anlaşılan ... adlı işyerine, olay günü sanık ... tarafından tankerle getirilen kimyasal maddenin plastik hortumla işyeri içerisindeki depoya boşaltılması sırasında meydana gelen patlama sonucu dört kişinin ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların asli kusurlu oldukları gözetilerek iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, ölen sayısı ve sanıkların taksire dayalı kusurlarının yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak asgari sınırdan daha fazla ayrılarak cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin eksik inceleme yapıldığına, teşdiden ceza tayininin doğru olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9331, Karar No: 2018/5637, Tarih: 29.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9331 E.  ,  2018/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, maddi tazminat yönünden harca esas değeri 2.000,00 TL göstererek, murisin yolcusu olduğu, davalılar ... 'nın sürücüsü, Süleyman’ın maliki, ... A.Ş.’nin zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç ile diğer davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşi olduğunu, davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığını, cenaze gideri yapıldığını, müvekkillerinin elem çektiğini beyanla, belirsiz alacak olarak belirlenecek maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini destek tazminatı yönünden davacı anne Elif için 10.849,33 TL, davacı baba Nihat için 9.934,99 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 1-Davacı ... Aras yönünden ıslah nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine, A-Sigorta şirketlerince yapılan ödeme yeterli olmadığından iç ilişkide 6.931,20 TL tazminatın davalı ..., ... yönünden 15/06/2011 tarihinden davalı ... yönünden ödeme tarihi olan 28/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi yönünden poliçede gösterilen limitle orantılı olmak kaydıyla davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, B-Sigorta şirketlerince yapılan ödeme yeterli olmadığından iç ilişkide 70.68 TL tazminatın davalı ..., ..., yönünden 15/06/2011 tarihinden davalı Groupoma sigorta yönünden ödeme tarihi olan 20/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi yönünden poliçede gösterilen limitle orantılı olmak kaydıyla davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, C-Dış ilişkide davacı yönünden müteselsilen tahsil hükmünün uygulanmasına, D-Fazlaya ilişkin istemin reddine, 2-Davacı ... yönünden destekten yoksun kalma isteminin tümden reddine, 3-Davacıların cenaze gideri ve tedavi giderleri yönünden belirsiz tip alacak davası açma olanağı bulunmadığından hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, 4-Davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine, A-Davacı ... Aras yönünden 8.000,00 TL, ... ve ... yönünden ayrı ayrı 6.000,00 TL toplamda 20.000,00 TL manevi tazminatın iç ilişkide %85 inin kendi aralarında müteselsilen ... ve ... den, %15 inin kendi aralarında müteselsilen ... ve ... den dış ilişkide tamamının müteselsilen 15/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, B-Fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte 6098 sayılı TBK 53/3. maddesinin öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 53/3. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Buna göre öncelikle gelirin tamamının, yardım görenlere tahsis olunmuş varsayılamayacağı, ölenin gelirinden bir bölümünü kendisine ayıracağı, bu tahsisten vazgeçilemeyeceği ve bu suretle yardımın (payların) geliri yutmaması ilkesi dikkate alınmalıdır. Ayrıca ölenin kendi geçim masraflarından artan miktarın tamamının (hiçbir tasarruf düşüncesine yer bırakmadan) destek görenlere dağıtılması da kabul olunamaz. Öte yandan, destek görecek kimselere ayrılacak miktar da, bunların ihtiyaçlarının toplamı kadar olmalıdır.

Somut olayda, destekten yoksun kaldığını iddia eden davacılar, müteveffanın anne ve babası olup mahkemece hükme esas alınan 1.4.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı davacı anne için sabit %10, davacı baba için %5 oranında desteklik payı olarak davacılara ayrılmıştır.

Oysa, destek 19 yaşında bekar olarak vefat etmiş olup, hayatın olağan akışına göre ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları, yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25'er pay verilmesi gerektiği ancak desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16’şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe, bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14’er pay verilmesi, daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5’er pay verilmesi, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken, bu hususları gözetmeden hesaplama yapan, mahkemenin talimatıyla tanık beyanlarına göre davacı anne ve babanın daha önceden fiilen ayrı yaşamaya başladığı ve desteğin babasına fiilen destek olmadığından bahisle baba için anneden farklı olarak daha düşük destek payı belirleyen 1.4.2014 tarihli ek bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmayıp, aynı bilirkişiden rapor tarihindeki verilere göre anılan hususlarda ek rapor alınarak, davacıların talebi de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

3- Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda davacılar murisin anne, baba ve kardeşi olup, yolcu olan murisi davaya konu trafik kazasında kaybetmiştir. Her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00’er TL’den toplam 30.000,00 TL manevi tazminat talep edilmiş, mahkemece davacı anne için 8.000,00 TL, davacı baba ve kardeş için ayrı ayrı 6.000,00’er TL’den toplam 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yolcu olan desteğin ölümü yanında, tarafların kusur durumu, kaza (ölüm) tarihi (15.5.2011), tarafların sosyal ekonomik durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı tüm davacılar için az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Davalılar ... A.Ş. ve ... A.Ş.’nin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi gereğince manevi tazminattan sorumluluğunun bulunmaması ve davacılar vekilinin dava dilekçesinde davalı ... şirketlerine poliçe limitiyle sınırlı olarak talepte bulunması, ıslah dilekçesinde de davalı ... şirketlerinin maddi tazminattan ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduğunu açıkça belirtmesi göz önüne alınarak, manevi tazminat talebinin reddi ile davalı ... şirketleri lehine manevi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlerin davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3048, Karar No: 2025/2231, Tarih: 27.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3048 E.  ,  2025/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/302 E., 2024/843 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/381 E., 2023/836 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince katılma yoluyla duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat ... ile katılma yoluyla temyiz talebinde bulunan davalı vekili Avukat ... ’ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin faturalar, sözleşmeler, para sayma makinalarının bakımı, yeni yazılım yüklenmesi ve benzeri hizmetlerden kaynaklanan cari hesap alacağının tahsili amacıyla davalı borçlu banka aleyhine İstanbul 7. İcra Müdürlüğü’nün 2012/8740 E. sayılı dosyasıyla icra takibi yapıldığını, borçlu süresinde borca itiraz ederek icra takibini durdurduğunu; uzun yıllar süresince, müvekkilinin davalının para sayma makinalarının tedarikçisi olduğunu, 09.06.2009 tarihinde, daha önce müvekkiline ait bir başka firma olan .... Büro Şirketinde pazarlama elemanı olarak çalışmakta iken işten ayrılmış olan .... isimli kişinin işten ayrıldığını gizleyerek, teknik servis elemanı olmadığı halde davalının merkez şubesine giderek makine tamiri bahanesiyle 100.000 Euro parayı çalması sonucu müvekkili ile davalı arasında akdedilmiş bulunan sözleşmelerin davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini, ayrıca müvekkiline tahsili için dava açıldığını, davalı elinde bulunan makinaların garanti kapsamı dışında kalan bakımı, onarımı, yazılım güncellemesi v.s. gibi hizmetlerden kaynaklanan alacaklarının davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini, gönderilen faturaların da müvekkiline iade edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı firma tarafından Billsens 1000 marka para sayma makinalarının yeni çıkacak TL banknotlara adapte edeceğini yazılı olarak taahhüt ettiğini, yapılan görüşmeler sonucunda bu hizmetin ücretsiz olarak yapılması hususunda mutabık kalındığını, sözleşme imzalandığını, ayrıca garanti kapsamında her türlü servis hizmeti için ücret talep edilmeyeceğinin belirtildiğini, davacının satış sonrası gerekli teknik desteği sağlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI