muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12641, Karar No: 2011/3444, Tarih: 28.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12641 E.  ,  2011/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2007/334-2009/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kiracısı olduğu iş yerini, hatalı gider borusunun yağmur nedeniyle dirsekten açılması sebebiyle 17/10/2006 tarihinde su bastığını, asma tavanın da çökerek satışını yaptığı gümüşler ile aydınlatma sistemi ve vitrin camlarının hasar gördüğünü, yapılan tespitte gider borusunun gerektiği gibi yapılamaması nedeni ile zararın meydana geldiğinin, aydınlatma sisteminde ve vitrinde 2.964,00 TL, gümüşlerde 72.920,00 TL zararın belirlendiğini ve bu zarardan davalı kiralayanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 75.884,00 TL’nin 17/10/2006 zarar tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kira sözleşmesinin 10.madde c.2 bendinde alış veriş merkezinde veya eklentilerinde hatalı çalışma ya da buralarda yer alan boruların bozulması kırılması ya da kopmasından kaynaklanan her türlü zarardan kiralayanın sorumlu olmadığının kararlaştırıldığını, aynı maddenin m bendinde kiracının işyerini sigortalatması gerektiğinin sigorta yaptırmadığı takdirde meydana gelecek tazmin yükümlülüğünün münhasıran kiracıya ait olduğunun belirlendiğini, gümüşlerin bu dükkanda olduğuna dair belge olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı şirketin 2005-2006 yevmiye defterlerinde stok alışlarının şube bazında değil üç şube toplamı olarak takip edildiği, tüm mağazalar toplamındaki mal stokunun 36.122,23 TL olduğu, dükkanın tavanından geçen ana yağmur suyu borusunun aşırı yağmurdan zorlanarak arıza

yaptığı, alçıpan tavanının göçerek elektrik tesisat ve armatürlerinde hasara neden olduğu, malların teşhir edildiği cam vitrinlerinin kırıldığı, vitrinde bulunan ve satışa arz edilmiş takıların da hasara uğradığı, vitrinler ile elektrik tesisat ve armatürlerdeki hasarın 2.964,00 TL olduğu, oksitlenen 542 gram gümüş takının cila giderinin 75 TL olduğu, toplam 9.704,90 gr gümüş ile, 594,38 gr kehribarın, satışa arz edilmeyecek şekilde hasarlandığı, piyasa maliyet değerinden hurda değeri düşülerek hesaplanan zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle elektrik tesisatı armatör ve cam vitrin vb. hasarları nedeniyle 2.964,00 TL, gümüşler nedeniyle 16.109,31 TL’nin reeskont faizi tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent dışında, davacı vekilinin ise aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, davalı taraf, davacı ile imzaladıkları kira sözleşmesinde, boruların bozulması, kırılması ya da kopmasından dolayı ileri gelen zarardan sorumlu olmayacaklarına ve sigorta yaptırılmaması halinde meydana gelen zararlardan kiralayanın sorumlu olmadığına ilişkin hükümler bulunduğunu savunduğuna göre, mahkemece davalının bu savunması üzerinde durularak sorumsuzluk kaydının geçerli olup olmadığının tespiti bakımından davalının olaydaki kusur durumunun ne olduğu, sigorta ile ilgili sözleşme hükmünün davalıyı sorumluluktan kurtarıp, kurtaramayacağı veya bunun davacı yönünden müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği değerlendirilerek neticesine göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3) Mahkemece davacının gerçek zararı olan piyasa rayicine göre hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekirken, maliyet giderleri üzerinden yapılan hesaba göre hüküm kurulması ve gerekçede kabul edildiği halde oksitlenen 542 gram gümüş takının cila masrafı olarak tespit edilen 75 TL’nin zarar hesabında nazara alınmaması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ise davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6060, Karar No: 2018/4, Tarih: 08.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6060 E.  ,  2018/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Zehir Katma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Zehir katma suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikâyetçi ...'nın CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2577, Karar No: 2014/1229, Tarih: 28.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2577 E.  ,  2014/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

1-Dava konusu 201 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, 3083 sayılı Yasa'ya göre toplulaştırma işlemi neticesinde tapuya tescil edildiği, tapu kaydında yazılı bulunduğuna göre, anılan parsele ilişkin ve tescile esas alınan toplulaştırma belgelerinin tamamının onaylı ve okunaklı örneklerinin bulundukları yerden,

2-Dava konusu taşınmazın bulunduğu...'nde kadastro çalışmaları öncesinde toprak tevzi çalışmaları yapıldığı ve nizalı yerin 94 numaralı tevzi parseli içerisinde kaldığı Kadastro Teknisyeni ... tarafından hazırlanan 06.07.2012 tarihli rapordan anlaşıldığına göre, ilgili 94 toprak tevzi parseline ait belirtme tutanak ve varsa dayanakları ile ekli belgelerin bulundukları yerden eksiksiz olarak getirtilerek dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2884, Karar No: 2007/2256, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2884 E.  ,  2007/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4268, Karar No: 2018/7764, Tarih: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4268 E.  ,  2018/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan ve 02.09.2013 tarih, 2013/A-1349/106 sayılı vergi inceleme raporunda vergi suçu raporunun savcılık nüshasına ek yapılacağı belirtilen 1349/19-3 sayılı defter ve belge isteme yazısı temin edilip, defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra, 213 sayılı VUK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu, bu yükümlülüğün vekaletname ile devrinin mümkün bulunmadığı gözetilerek, varlığı noter tasdikiyle sabit olan 2011 takvim yılına ait defter ve belgelerin, vergi incelemesine esas olmak üzere istendiğinin tespit edilmesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün, 11-273/288 sayılı kararı ile süreklilik gösteren Ceza Genel Kurulu ve Dairemiz kararlarında da belirtildiği üzere Duha Kimya Oto. Nak.San. Ltd. Şirketinin yetkili müdürü olan sanığın, şirkette işçi olarak çalıştığını, defter ve belgelerin şirketin asıl sahibi olan ...'da bulunduğunu, şirket işlerini yürütmesi için ...'ya vekalet verdiğini savunarak defter ve belgeleri ibrazdan kaçınmış olması nedeniyle, suçun tüm unsurları itibariyle oluşacağı gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

II. Sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında "2011" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “26.04.2012” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Duha Kimya Oto. Nak.San. Ltd. Şirketinin yetkili müdürü olan sanığın, resmiyette şirket müdürü olarak yer almasına rağmen şirketin fiilen ... tarafından işletildiğini, şirketin tüm işlemlerini yapabilmeleri için ...'yı Kestel Noterliğinden verdiği vekaletname ile yetkilendirdiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, dosya arasında onaysız fotokopisi bulunan vekaletnamenin aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi, vekaletnamede ismi geçen ...'nın, CMK'nin 48. maddesine göre kendisi aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla beyanına başvurularak işyerinin fiilen kim tarafından işletildiğinin, mal alımları ile kimin ilgilendiğinin belirlenmesi, Ba formlarının kimin tarafından verildiğinin, beyannamelerde sanığın imzasının bulunup bulunmadığının araştırılması, sahte fatura kullanma suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiğinden, suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... İnş. Tic. Ltd. Şti ve ... Tem. Ltd. Şirketi yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediği ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığının tespiti, Mahkemenin 06.06.2014 tarihli ... hakkındaki suç duyurusunun akıbetinin araştırılması, dava açılmış ve derdest ise, davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18229, Karar No: 2013/10128, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18229 E.  ,  2013/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu edilen dönemde geçerli, 506 sayılı Yasanın Ek. 5. maddesindeki düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi halinde, “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışan sigortalılardan, 1. Çelik, demir ve tunç döküm, 2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3. Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4. Kaynak işlerinde çalışanlar” için öngörülmüş olup; anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin bilimsel ve teknik veriler ışığında incelenmesi amacıyla oluşturulan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, davacının bir kısım çalışmalarının geçtiği mekanik atölye bölümünde kimyasal etkilere ve gazlara maruz kalmadıkları, gürültünün üst seviyede olmadığından itibari hizmeti gerektirmediği bildirilmiştir. Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi, hükme esas alınan raporda davacının çalıştığı birimin üretimin yapıldığı birimle bağlantı ve uzaklığı ve bu çerçevede üretim bölümünde oluşan zararlı etkenlerden etkilenip etkilenmediği irdelenmemiştir.

Mahkemece, işyerinde yapılan işin niteliği ve üretim aşamalarına göre, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV. maddesindeki şeker sanayi işyerinin mekanik atölye kısmındaki çalışmaları nedeniyle sigortalının çalıştığı yerle ilgili olarak, 1-Çelik, demir ve tunç döküm, 2-Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3-Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4-Kaynak işlerinde çalışanların itibari hizmet süresinden yararlandırılması gereğine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı; üretim ve üretimle ilgili teknik ve yardımcı birimlerin birbirlerine bağlantı ve uzaklıkları ile bir bölümdeki fiziksel dış etkenlerden diğer bölümlerdeki çalışanların etkilenme dereceleri de belirlenerek; davacı işçinin işyerinde yapmakta olduğu işin niteliğine göre hangi zararlı etkenlerden ne şekilde etkilendiği hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulduktan sonra karar verilmesi gereği üzerinde durulmaksızın, davacının bir kısım çalışmalarının geçtiği mekanik atölye bölümü yönünden yetersiz inceleme içeren bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5522, Karar No: 2014/6115, Tarih: 11.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5522 E.  ,  2014/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre; olay öncesinde yaşanan tartışma nedeniyle sanığın çağrısı üzerine olay yerine gelen mağdurun sanığa saldırarak onu basit şekilde yaraladığı olayda, haksız tahrik oluşturan eylem nedeniyle, verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine asgari oranda indirim yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur...'ı nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve bozma öncesinde sanıktan tahsiline karar verilen toplam 130,00 TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, toplam " 283,65 TL" olarak tesbit olunan miktarın "153,65 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1133, Karar No: 2017/3662, Tarih: 13.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1133 E.  ,  2017/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2015/768-2015/936 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı ... ve davalı ...'ın, ... Ltd. Şti.’nin ortakları olduğunu, şirketi temsil ve ilzama yetkili bir müdür bulunmadığından işbu davayı açtıklarını, 15/01/2014 tarihli genel kurul toplantısında şirketin yetkilileri olan ... ve ...'in görev sürelerinin dolması nedeniyle, ...'ın 10 yıl süreyle tek imza yetkilisi olarak şirket müdürü seçilmesine karar verildiğini, ...'ın tek imza yetkilisi olarak hukuki ilişkiler kurmaya ve işlemler tesis etmeye başladığını, bu kurul kararının ortaklar ..., ... ve şirket yetkilisi olarak ... tarafından imzalandığını, fakat müvekkili şirketin yetkilisinin ... olmadığını, imzanın ...'e ait olmadığına dair şüpheleri olduğunu, bu eylemlerin ...'ın şirket taşınmazlarını satabilmesi için tek yetkili olma amacına yönelik kasten yapıldığını, bu olaylar neticesinde hak ihlalini önlemek adına 15/01/2014 tarihli ortaklar kurulu kararının yürütülmesinin durdurulması, iptali ve ihtiyati tedbir talepli dava açtıklarını, tedbir kararı verildiğini, imza sahteciliğinin tespiti amacıyla ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduklarını ileri sürerek, ortaklar arasındaki husumetin son bulması için davalının ortaklıktan çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının yerine olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nın 640/3 madde ve fıkrasında, limited şirketlerde şirketin istemi üzerine haklı sebebin varlığı halinde ortağın mahkeme kararıyla ortaklıktan çıkarılmasının düzenlendiği, anılan yasal düzenleme uyarınca şirket ortaklığından çıkarma davasının şirket tarafından açılması gerektiği, taraf sıfatı dava şartı olup, re’sen nazara alınması gerektiği, somut olayda şirketin ikiden fazla ortağı bulunduğu ve davanın şirket tarafından açılmadığı gerekçesiyle, davanın HMK’nın 114/1-d ve 115/2 m. uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.