muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17155, Karar No: 2017/6430, Tarih: 03.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17155 E.  ,  2017/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 2002 yılında evlendiklerini, iki çocuklarının bulunduğunu, davalının 25/09/2015 tarihinde tartışma sonrası evi terk ettiğini, daha önce ihtiyaçlarını karşıladığını, ancak iki aydır ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek kendisi için aylık 600,00 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 400,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının babasına ait evde 10 yıldır oturduklarını, her tartışma sonrası davacının kendisini evden kovduğunu, evi terk etmediğini, evden ayrıldıktan sonra ayrı ev tutmasına rağmen davacının gelmediğini, ayrı yaşadıkları süre boyunca davacının ve çocukların ihtiyaçları için 1.000,00 TL limitli kredi kartını verdiğini, davacının hiçbir şey istemiyorum diyerek kredi kartını yaktığını, ayrı yaşamakta haklı olmadığını savunarak davanın reddine, aksi halde uygun nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı için 200,00 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 100,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre, evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Dosyanın incelenmesinde; tarafların 2002 yılında evlendikleri, davacının ev hanımı olduğu, babasına ait evde oturduğu, davalının ise otelde çalıştığı, 1.485,00 TL maaş aldığı, annesine ait evde oturduğu, müşterek çocuk Sinemgül’ün 2003 doğumlu, 8. sınıf öğrencisi, .....’nın 2005 doğumlu 5. sınıf öğrenci oldukları görülmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; tarafların 2002 yılında evlendikleri, davacının ev hanımı olduğu, babasına ait evde oturduğu, davalının ise otelde çalıştığı, 1.485,00 TL maaş aldığı, annesine ait evde oturduğu, müşterek çocuk Sinemgül’ün 2003 doğumlu, 8. sınıf öğrencisi, .....’nın 2005 doğumlu 5. sınıf öğrenci oldukları görülmektedir.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen mevcut gelir durumu ve cevap dilekçesindeki ayrı yaşama döneminde 1.000,00 TL limitli kredi kartını davacıya verdiği beyanına göre, mahkemece takdir edilen nafakalar bir miktar az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalının cevap dilekçesindeki ayrı yaşama döneminde 1.000,00 TL limitli kredi kartını davacıya verdiği beyanı ve tespit edilen geliri ile orantılı olacak ve onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre davacı ve müşterek çocuklar lehine daha uygun miktarda nafakalara hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50723, Karar No: 2010/13285, Tarih: 21.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/50723 E.  ,  2010/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/48731

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007

NUMARASI : 2007/245 Karar - 2005/743 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11474, Karar No: 2016/8948, Tarih: 20.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11474 E.  ,  2016/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun ilköğretim okuluna pencereden girdiği, kilitli kapıları kırmak suretiyle odada bulunan fotoğraf makinesini aldığı iddia edilen olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 24.05.2010 günü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ikrara yönelik savunması, olay yeri tutanağı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11599, Karar No: 2023/6911, Tarih: 09.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11599 E.  ,  2023/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/436 E., 2015/636 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2015 tarih ve 2015/436 Esas., 2015/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 210 uncu maddesi delaletiyle 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; okuma yazma bilmediğini, motoru aldığı kişiyi bildirdiğini ve sunduğu özürlü sağlık kurulu raporu nazara alınarak kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, suça konu motor ve şasi numarasını tahrip etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında; motosikleti... mal pazarında iş yeri olan... isimli birisinden aldığını, motoru alırken...'ın yanında çalışan Murat isimli kişiye motor ve şasi numaralarını sildirdiğini, özürlü raporu bulunduğunu, olayla ilgisi bulunmadığını belirterek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. ... Kriminal Polis Labaratuvarının 10.06.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre suça konu motor bloğunda şasi numarasının aletli müdahale ile silindiği, numaranın tespit edilemediği, motor numarasının aletli müdahale ile tahrip edildiği, ancak kimyasal işlemler sonucu numaranın tespit edilebildiği belirtilmiştir.

4. Mahkemece sanık hakkında atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. ... Kriminal Polis Labaratuvarının 10.06.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre suça konu motor bloğunda şasi numarasının aletli müdahale ile silindiği, numaranın tespit edilemediği, motor numarasının aletli müdahale ile tahrip edildiği, ancak kimyasal işlemler sonucu numaranın tespit edilebildiği belirtilmiştir.

4. Mahkemece sanık hakkında atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama esnasında dosyaya sunduğu;...Devlet Hastahanesi'nde düzenlenen 15.09.2009 tarihli raporunda, sanığın hafif mental retardasyon teşhisi aldığı, mahkemenin ne sebeple rapora itibar etmediğine dair kabulün olmadığı da gözetilmeden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınmak suretiyle, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdirinin yargılamayı yapan hakime ait olması ve dosyada mevcut 10.06.2015 tarihli uzmanlık raporunda , suça konu motor ve şasi numarası değişikliğinin aldatıcılık niteliğine sahip olup olmadığı hususunda herhangi bir değerlendirmeye yer verilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, motor ve şasi numarasındaki sahteciliğin aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının, bir bilirkişi katılımı ile yapılacak keşif sonucunda özellikleri tutanağa yazılarak belirlenmesi ve gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi, suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2.Asliye Ceza Mahkemesi 16.10.2015 tarihli ve 2015/436 Esas, 2015/636 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1609, Karar No: 2021/11910, Tarih: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1609 E.  ,  2021/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

zş
Yargıtay — Esas No: 2019/130, Karar No: 2019/1874, Tarih: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/130 E.  ,  2019/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince, davacı yanca muvazaa iddiasının ispatlanamadığı kabulüyle hüküm kurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta davacının talebine karşın olumlu olumsuz bir istinaf incelemesi yapılmamış olması hatalı ise de; dava dilekçesinde davacının en başından itibaren davalının işçisi olduğu öne sürülerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları talep edilmiş olup, netice olarak açılan davanın bir eda davası olduğunun, eda davasına konu kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin işyeri devri, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin ise ispat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olduğundan bu aşamada muvazaanın varlığı ya da yokluğunun tartışılmasının sonuca etkili olmayacağının, dava tarihi itibariyle davalı ile davacının kayden çalıştığı dava dışı alt işverenler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin de son bulduğu dikkate alındığında muvazaa konusunda ayrı bir tespit hükmü kurulmasında hukuki bir yarar da bulunmayacağının anlaşılmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2441, Karar No: 2023/4377, Tarih: 13.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2441 E.  ,  2023/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14.03.2023

SAYISI : 2019/467 E., 2021/292 K.

DAVA TARİHİ : 01.04.2015

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece verilen karar Dairecee bozulmuş, karar düzeltme dilekçesi de, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu′nda karar düzeltme müessesesine yer verilmediği vurgulanarak reddedilmiştir.

Bunun üzerine, davacılar tarafından maddi hatanın düzeltilmesi isteğiyle ibraz edilen 28.02.2023 tarihli dilekçe mahkemece temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, kesinleşen kararın temyiz edilemeyeceği belirtilmek suretiyle 14.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş, karar davacılar tarafından 16.03.2023 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacıların ek karara konu edilen 28.02.2023 tarihli dilekçesinin içeriği itibariyle temyiz dilekçesi niteliğini taşımadığı, Dairenin 2021/8848 Esas, 2022/2561 Karar sayılı kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi isteğine yönelik olduğu açıkça anlaşılmakta olup, Mahkemece dilekçenin Daireye gönderilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 14.03.2023 tarihli ek karar oluşturulması yerinde bulunmadığından anılan EK KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA.

Diğer taraftan, Dairenin 2021/8848 Esas, 2022/2561 Karar sayılı kararında herhangi bir maddi hatadan söz edilemeyeceği anlaşıldığından, davacıların 28.02.2023 ve 16.03.2023 tarihli DİLEKÇELERİNİN REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3555, Karar No: 2022/3557, Tarih: 23.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3555 E.  ,  2022/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı birleşen davada davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asıl dava, eksik işler bedeli ve gecikme cezası, birleşen dava ise bakiye iş bedeline ilişkindir.

Asıl davada davacı yüklenici, davalı ise taşerondur. Davalı yüklenici Selçuklu Belediyesinden aldığı işin tüm mekanik tesisat işlerinin anahtar teslimi konusunda 06.09.2013 tarihli taşeronluk sözleşmesi imzalanmıştır. Uyuşmazlık konusundan birisi eksik iş bedeline ilişkin olup, işin asıl iş sahibince yapılan 20.12.2013 tarihli geçici kabul tutanağında; inşaat işleri, mekanik tesisat işleri ve elektrik tesisat işlerinde toplam 15 kalem eksiklik bulunduğu tespit edilmiştir.

Yine davacı yüklenici tarafından yaptırılan Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/34 D iş dosyasında da eksik işler belirlenmiş ve 9000 TL eksik iş bedeli belirlenmiştir. Asıl iş sahibinin geçici kabulde tespit edilen eksik işlerin giderilmesi üzerine kesin kabul yapılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda eksik işler bulunmadığı belirtilerek talep reddedilmiş ise de eksikliklerin kimin tarafından giderildiği değerlendirilmeden karar verilmiştir.

Bu husus dikkate alınarak kararın bozulması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/7712, Karar No: 2018/3744, Tarih: 22.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7712 E.  ,  2018/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Eczacı olan katılanın, daha önceden tanıdığı olan sanık ile sağlık sektörüne ilişkin bir internet sitesi kurması üzerine anlaştığı, kurulacak bu server için değişik tarihlerde para isteyen sanığa, katılanın farklı tarihlerde para gönderdiği, ancak katılan tarafından, gönderilen bu paraların sanık tarafından uhdesinde tutulduğunun ve ödeme makbuzlarının gerçek olmadığının öğrenildiği, bunun üzerine tüm masrafların yarı yarıya ödeneceği konusunda sanık ile katılan arasında yazılı anlaşma yapıldığı, bu anlaşmadan sonra da katılanın sanığa para gönderdiği, yine kendisine ait aracı satıp parasını geri getirmek üzere vermesine rağmen sanığın aracı satarak parasını geri getirmediği, ayrıca sanığın kurup ortak olduğunu söylediği sitenin de serverinin söylendiği gibi 12 TB değil, 150 GB’lık küçük bir server olduğu ve bunun da satın alınmayıp yıllık 60 TL gibi bir bedelle kiralanmış olduğunu öğrendiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanık ile katılan arasında hukuk mahkemelerinde çözümü mümkün, edimlerin eksik ifasında ilişkin hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20474, Karar No: 2010/24068, Tarih: 19.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/20474 E.  ,  2010/24068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.