muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2011/102, Tarih: 17.05.2011

YCGK. bugüne kadar kalbe nafiz bıçak yarası hariç hiçbir tek bıçak yarasını öldürmeye teşebbüs olarak kabul etmemiş tüm tek bıçak yaralarını yaralama olarak kabul etmiştir. Saygı ile yad ettiğimiz Ceza Genel Kurul Başkanı sayın M.U. sayın M.K.ve sayın O.Ş. bey döneminde verilen tüm kararlar bu şekilde geçmiştir.

Yüksek 1.Ceza Dairesinin saygı değer Başkanları Ü.Ç. T.G.S. Mo. ve Seydi Yetkin döneminde uygulama bu şekilde oluşmuştur.

1.Ceza Dairesinde 30 yıldan beri tek bıçak yarası değil, iki bıçak yarası öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmiştir. 30 yıllık yerleşmiş ilke kararları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, olayda kullanılan vasıtanın cinsi, darbe adeti, yara nahiyesi ve mani bir engel bulunmaması gibi tüm şartlar dikkate alındığında eylemin kasten yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla yerel mahkemenin kararının onanması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım” görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi de, benzer düşüncelerle “sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2010 gün ve 229-310 sayılı direnme hükmünün, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesine göre halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak koşuluyla BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2011 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 17.05.2011 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5214, Karar No: 2014/11186, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5214 E.  ,  2014/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2013 tarih ve 2010/473-2013/288 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin temsilcisi ve ortağı olduğu dava dışı İkizler ... Profili Metal San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yıllardan beri seralar için değişik tür ve ebatlarda sera oluğu üreten Antalya ve bölgesinde önemli bir ticaret ve sanayi hacmi olan bir işletme olduğunu, davalının müvekkili ile aynı sektörde çalıştığını ve 2010/06564 başvuru no'lu “yeni sera yağmur ve terleme oluğu” başlıklı buluşunun tescili için TPE nezdinde başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin buluş sahibi.... ve başvuru sahibi ... Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 1997/00036 başvuru no'lu “Sera Yağmur Oluğu” başlığını taşıyan faydalı modele konu yağmur oluğunu ürettiğini ve ticaretini yaptığını, davalının başvurusuna 551 sayılı KHK'nın 161. maddesi çerçevesinde itiraz da edildiğini, davalının buluşunun yenilik kriterine haiz olmayıp, müvekkilinin sözleşme ile kullanma, üretim ve dağıtım lisansına sahip olduğu 1997/00036 no'lu faydalı modelle aynı olduğunu ayrıca, müvekkilinin sözleşme ile halefi olduğu, başvuru tarihinden itibaren 13 yıl geçmiş bir faydalı model konusu buluş belgesinin KHK'nın 164. maddesi gereğince hükmünün kalmadığını ve buluşun artık anonim hale geldiğini, her ne kadar TPE nezdinde itirazda bulunmuş iseler de, KHK'nın 161/son madde ve fıkrası uyarınca davalının söz konusu faydalı model belgesini isteme hakkı bulunmadığını ileri sürerek, davalının faydalı model isteminin reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin faydalı modelinin piyasa kullanılan diğer modellerden ve davacı tarafından öne sürülen modelden farklı olarak “çiğ oluğu” na sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin faydalı modelinin piyasa kullanılan diğer modellerden ve davacı tarafından öne sürülen modelden farklı olarak “çiğ oluğu” na sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, davalının dava konusu buluşunun davacı tarafından ileri sürülen faydalı modelleri karşısında yenilik unsuru taşıdığı, yeni ve uygulanabilir nitelikte bir buluş olduğu, bu haliyle önceki modellerden farklı olduğu, buluş konusunun tam ve açık olarak tanımlandığı, üretilebilir nitelikte olup, sanayiye uygulanabilir bulunduğu, her ne kadar 161. madde uyarınca faydalı model belgesi talebine itiraz ve tescil talebinin reddi şeklinde dava açılmış ise de, bunun daha sonra geçici tescil edilen faydalı modele hükümsüzlük yönünde itiraz şekli ile değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının 551 sayılı KHK'nin 161. maddesine dayanarak açmış olduğu faydalı model belgesinin tescilinin durdurulmasına yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, 551 sayılı KHK'nın 161/son maddesine dayalı olarak davalının faydalı model istemeye hakkı bulunmadığından TPE nezdindeki 2010/6564 sayılı başvurunun tescili isteminin reddine karar verilmesi talebiyle açılmıştır. Mahkemece, yukarıda özetlendiği şekilde dava konusu faydalı model başvurusunun yargılama sırasında sicile tescil olunduğu, söz konusu faydalı modelin yenilik unsuruna sahip olduğundan hükümsüz kılınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava konusu faydalı model başvurusunun kesinleşerek tescil olunup, buna ilişkin faydalı model belgesinin davalı adına düzenlendiğine dair dosyada bir belge bulunmadığından mahkemenin işbu davanın 551 sayılı KHK'nin 165. maddesi uyarınca hükümsüzlük davası olarak değerlendirilmek suretiyle uyuşmazlığın esasının incelenerek neticeten davanın reddine ilişkin olarak tesis ettiği karar isabetli bulunmamaktadır. Davacı 551 sayılı KHK'nin 161/son maddesine dayanılarak işbu davayı açmıştır. 551 sayılı KHK'nin 161/son maddesine göre, dava açabilecek kişiler aynı KHK'nin 157/son maddesinin yollamasıyla aynı KHK'nin 11. ve 12. maddesi uyarınca faydalı model belgesi isteme hakkının gerçek sahibi olduğunu iddia eden kişilerdir. Yine, 551 sayılı KHK'nin 165/4 fıkrası uyarınca da faydalı model belgesi isteme hakkına sahip bulunulmadığı yönündeki iddia ancak buluşu yapan veya halefleri tarafından ileri sürülebilir. Oysa, somut uyuşmazlıkta, davacı buluş sahibi olduğunu iddia etmeyip, dava konusu faydalı model belgesinin yeni olmadığını ileri sürerek TPE nezdindeki başvurunun reddini talep etmiştir. Tüm bu hususlar göz önünde bulundurulduğunda, buluş sahibi olduğu iddiasında bulunmayan davacının 551 sayılı KHK'nin 12, 157/son, 161/son ve 165/4. maddeleri uyarınca işbu davayı açmakta aktif dava ehliyeti bulunmamaktadır. Bu itibarla, davanın esastan reddine ilişkin karar gerekçesi isabetli değil ise de, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmaması karşısında davanın reddine ilişkin karar sonucu itibariyle doğru olduğundan açıklanan bu gerekçe itibariyle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile HUMK 438/son maddesi uyarınca kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün HUMK 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8258, Karar No: 2015/2289, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8258 E.  ,  2015/2289 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13763, Karar No: 2011/6424, Tarih: 26.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13763 E.  ,  2011/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 10.10.2006 tarih ve 2004/42-2006/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Yakın Doğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı Sarıtaş Çelik San.A.Ş. tarafından ithal edilen ve İsveç’ten İstanbul’a deniz yolu ile taşınan çelik rulo yükünün nakliye rizikolarına karşı sigortalandığını, yükün davalıya ait Tyrusland isimli gemi ile taşınıp davalı Kumport Liman Hizmetleri A.Ş.’ne ait liman sahasında gemiden tahliye esnasında hasarlandığını, sigortalıya 11.986.547.750 TL ödendiğini, TTK’nun 1061. maddesi uyarınca taşıyıcının malların yüklenmesi, istifi, taşınması, boşaltılmasında tedbirli davranmak zorunda olduğunu, bu safhada meydana gelecek zararlardan sorumlu olduğunu, liman işletmesinin de zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu ileri sürerek, 11.986.547.750 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini ve TTK’nun 1235/7 ve 1236. maddeleri uyarınca dava konusu alacak için MV Tyrusland adlı gemi üzerinde rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kumport Liman Hizmetleri A.Ş. vekili, müvekkilinin BK’nun 55. ve 100. maddeleri uyarınca liman işletmecisi sıfatıyla taşıyanın yardımcısı olduğu için sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekili, hasarın yükün gemiden tahliyesi esnasında meydana geldiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu taşımanın FİOS liner out şartları ile yapılıp tahliye ve boşaltmanın sorumluluğunun alıcıya ait olduğunu, davanın 12.11.2004 tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekili, hasarın yükün gemiden tahliyesi esnasında meydana geldiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu taşımanın FİOS liner out şartları ile yapılıp tahliye ve boşaltmanın sorumluluğunun alıcıya ait olduğunu, davanın 12.11.2004 tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalının 07.01.2004 tarihinde taşıyana hasar ihbarında bulunduğu, boşaltmada 2 rulo sac yükünün liman işletmesinin forkliftlerinin kusurundan dolayı hasarlandığı, davalı liman idaresi Kumport A.Ş.’nin zarardan sorumlu olduğu, davalı donatan/taşıyanın muavin şahsıdurumunda olan liman işletmesinin kusurundan ve fiilinden dolayı sorumluluğu bulunduğu, rulo sacın hasardan dolayı hurda yük haline gelmediği, yüklerdeki ezilmeden dolayı piyasa değerinin azaldığı, ezilmeye maruz kalan sarımların miktarı ile malın ton birim fiyatının çarpımı 2 rulo sacın hasarsız-hasarlı piyasa değer farkını verdiğinden ezilen sarım miktarının 719,4 USD (964,85 YTL) olduğu, meydana gelen zarara ilişkin tazminat alacağının kanuni rehin hakkı ile temin edilmiş alacak olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 964,85 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, 964,85 YTL alacağın temini için MV Tyrusland gemisi üzerine kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000.000.000 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 21.7.2004 hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan 5219 sayılı Kanun ve 5236 sayılı Kanun uyarınca söz konusu miktar 01.01.2006 tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL’na çıkarılmıştır. Bu durumda somut davanın kısmen kabulü ile 964,85 YTL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, 964,85 YTL alacağın temini için MV Tyrusland gemisi üzerine kanuni rehin hakkı tanınmasına ilişkin olarak 10.10.2006 tarihinde verilen kararın yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4.madde hükmü uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 103,40 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2278, Karar No: 2018/2611, Tarih: 05.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2278 E.  ,  2018/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 29/04/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur babasından zaman zaman harçlık isteyen sanığın olay günü mağdur babasını “ya bana para getir ya da evden çık git. Seni öldüreceğim “diyerek tehdit ettiği olayda; eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

a-) Sanığa yüklenen, 5237 sayılı Yasanın 106/1. maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre işlem yapılmasında zorunluluk bulunması,

b-) 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-) T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak CMK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5618, Karar No: 2019/16415, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5618 E.  ,  2019/16415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1287, Karar No: 2018/7761, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1287 E.  ,  2018/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; dava konusu anataşınmazdaki dairesinin batı cephesinden sürekli yağmur yağdığından davalı aleyhine tespit istediğini ve mahallinde mahkemece 17/12/2012 tarih 2012/14 D.İş sayılı dava dosyası ile keşif icra edildiğini, teknik bilirkişi tarafından verilen rapora göre, meskenin iç kısmında yapılacak olan tadilatın yaklaşık olarak 1.900,00 TL olduğunu, dükkan kısmının damında ve mesken dış duvarında yapılacak olan tadilatın bedelinin seçilen kimyaya ve yalıtım malzemelerine göre farklılık gösterebileceğini, yapılan işler için yaklaşık olarak 3.800,00 TL, toplam ise 5.700,00 TL zarar tespit edildiğini beyan ederek; oluşan zararın tazmini ve bundan sonra aynı zarara yol açılmaması için gerekli tedbirlerin alınmasını ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmak kaydı ile tespit masraflarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; bozma öncesi gerekçeli kararda; dava konusu bağımsız bölümün davacı ... adına kayıtlı olduğu, taşınmazda yağmur suları nedeniyle anataşınmazın ortak yerlerinden olan dış cephesinde ve davacıya ait bağımsız bölümde bilirkişi raporlarıyla 5.700,00 TL'lik zarar olduğunun tespit edildiğini, sitede bloklar arasında yer alan dükkanlardan davalı dükkanın B blok 1 nolu bağımsız bölüm dükkan vasfı ile dahili davalı ... adına kayıtlı olduğu, davacının zararının inşaat yapım hatasından ve dükkan tablasının beton özelliğini kaybettiğinden ve tablaların 15 cm aşağıda olmasından kaynaklandığı, ancak dükkan tablasının onarımı ve izolasyonunun yapılmasının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre site yönetiminin sorumluluğu dahilinde olduğu gerekçesiyle; davacının davalı ... ve dahili davalı ...'a karşı açmış olduğu davanın husumet yönünden reddine, davacının dahili davalı ... yönetimine karşı açmış olduğu davanın kabulü ile 5.700,00 TL.nin olay tarihi itibariyle tespit edilecek yasal faizi ile birlikte dahili davalı ... yönetiminden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, bu hükmün davalı site yönetimince temyiz edilmesi üzerine, hüküm Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 16.05.2016 tarihli, 2016/6644 E. -2016/7997 karar nolu ilamı ile; "Davacının birinci talebi ile dairesinde oluşan zararının tazminini, ikinci talebi ile anataşınmazda onarım istediği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda A ve B blok arasındaki 2 adet dükkanların tavan tabliyesinin 15 cm yukarıdan yapıldığı ve yapım hatası olduğu, tavanlarda biriken ve tahliye olmayan yağmur ve kar sularının yapım hatası nedeniyle de bitişik dairelere, binanın yüzeyine ve dış cephe duvarlarına zarar verdiğinin tespit edildiği, mahkemece ortak yerlerde bu onarımların yapılması için yöneticiye yetki verilmesi ve belirlenecek avansın kat maliklerinden arsa payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, 3.800,00 TL onarım bedelinin

tahsiline karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmuştur. Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, mahkemece bu defa yerel mahkemece bozma ilamı doğrultusunda; Yargıtay ilamının bozulan kısımlarına uyulmasına, dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, 377 ada 106 parsel nolu taşınmazın inşaat yapım hatası nedeniyle kaynaklanan zararlarının giderilmesi için 24.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen onarımların yapılmasına, davalı konusu M... mahallesi 377 ada 106 parsel taşınmaz üzerinde bulunan ... sitesine ait A ve B blok arasındaki dükkanların tavan tabliye hatlarından kaynaklı zararların onarımı için ... sitesi yöneticisi ...'na yetki verilmesine, onarımların yapılması için gereken toplam 3.800.00 TL onarım bedelinin arsa payları oranında ve avans olarak kat maliklerinden toplanmasına, onarımların yapılması için ... Sitesi yöneticisi ...'na 3 ay içerisinde işlemlerin başlaması için yetki verilmesine, onarım için tespit edilen masrafların avans giderinde olduğundan masrafların daha fazla olması halinde bunların da kat maliklerinden arsa payları oranında alınmasına, davacının kat maliki olmayan davalı ...’a ve dahili davalı ... yönetimine karşı açmış olduğu davanın HMK 114/1-d uyarınca husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 900,00 TL maktu vekalet ücretinin kat maliklerinden arsa payları oranında alınarak davacıya verilmesine, kat maliki olmayan davalı ...’a ve dahili davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ve adlarına açılan dava husumet nedeniyle reddedildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 900,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ile ... ... sitesi yönetimine ödenmesine, karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; bağımsız bölümde oluşan zararının tazmini ile ana taşınmazda onarım yapılması ve tespit dosyası ile yapılan giderlerin tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/11/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.