muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/713, Karar No: 2024/601, Tarih: 24.01.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; kararın haksız, yasaya ve usule aykırı olduğunu, husumetin Eğirdir Belediyesine yöneltilmesi gerektiğini, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, Mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmadığını, tapu kaydı bulunmayan bir taşınmaz hakkında karar verildiğini, değer belirlendiğini, belirlenen değer üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedildiğini, kararın bu yönüyle de bozulması gerektiğini, dava konusu yer için Hazineye ayrıca ecrimisil ödediğini, davanın objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun 5,6 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 1.578,98 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13293, Karar No: 2022/6329, Tarih: 05.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13293 E.  ,  2022/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 356 maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme sonucu yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... ada, 5 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak objektif değer artışı oranı yeniden belirlenmek suretiyle hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21985, Karar No: 2017/3687, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21985 E.  ,  2017/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2577, Karar No: 2020/457, Tarih: 15.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2577 E.  ,  2020/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli, 2018/472 esas ve 2019/63 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 17/07/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 18/05/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 08/02/2017 tarihli, 2016/92245 soruşturma ve 2017/634 sayılı karar ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğe çıkarıldığı,ancak muhatabın adresten taşındığı açıklaması ile tebligatın iade edildiği, karar tebliğ edilmeden 08/02 /2017 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 06/03/2017 tarihli çağrı yazısının 16/03/2017 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, Yükümlü Ön Bilgilendirme Formunun 24/03/2017 tarihinde imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 3 aylık ayaktan bağımlılık programına alınmasına karar verildiği, 16/10/2017 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katıldığı, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 19/10/2017 tarihli raporunda uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği, hastanenin yazısına istinaden dosyanın ihlalen kapatılmasına İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 31/10/2017 tarihli kararı ile karar verildiği, kapatma kararının 13/11/2017 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edildiği ve dosyanın 21/11/2017 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, erteleme kararının kaldırılarak 19/02/2018 tarihli, 2016/92245 soruşturma, 2018/9011 esas ve 2018/7476 sayılı iddianame ile, TCK’nın 191/4-a maddesi delaletiyle şüphelinin TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, erteleme kararının kaldırılarak 19/02/2018 tarihli, 2016/92245 soruşturma, 2018/9011 esas ve 2018/7476 sayılı iddianame ile, TCK’nın 191/4-a maddesi delaletiyle şüphelinin TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

4- İstanbul Anadolu 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2018 tarihli, 2018/158 esas ve 2018/121 sayılı kararı ile, erteleme kararının sanığa tebliğ edilmediği, denetimli serbestlik ve tedavi kararına istinaden yapılan işlemlerin geçersiz olduğu, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle dosyanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildiği, kararın 07/05/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

5- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yapılacak işlemlere ilişkin görüşü doğrultusunda dosyanın yeniden ele alınmasının talep edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/02/2019 tarihli, 2018/472 esas ve 2019/63 sayılı kararı ile; “kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının CMK’nın 223/8.maddesi gereğince düşürülmesine” karar verildiği, kararın 14/03/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/02/2017 tarihli ve 2016/92245 soruşturma, 2017/634 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, adı geçen şüphelinin denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine dair İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2018/472 esas, 2019/63 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4 maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği, somut olayda, şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/02/2017 tarihli kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanması suretiyle kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği, her ne kadar Mahkemesince erteleme kararının şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmediği ve sanığın erteleme kararının ihlâli kapsamındaki sorumluluktan haberinin olamayacağı gerekçesiyle düşme kararı verilmiş ise de, söz konusu tebliğin usulünce yapılmadığı gerekçesi ile kovuşturma şartı henüz gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2018/472 esas, 2019/63 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca verilen beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye tebliğ edilemediği, kararın tebliğ edilmeden ve kesinleşmesi beklenmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır."şeklindeki düzenlemeler ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ise; kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararının, şüpheliye tebliğ edilemediği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye çıkarılan çağrı kağıdı hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, ancak; tebligat yapılmadığı gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, mahkemece, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

Sanık hakkında açılan kamu davasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2018/472 esas, 2019/63 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21398, Karar No: 2008/1243, Tarih: 11.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/21398 E.  ,  2008/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13.04.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Federasyonlar, kuruluş amaçları aynı olan en az beş derneğin, amaçlarını gerçekleştirmek üzere üye sıfatıyla bir araya gelmeleri suretiyle kurulur. (TMK.md.96) Dernekler bağlı oldukları federasyonun; federasyonlar da bağlı oldukları konfederasyonun genel kurulunda en az üçer üye ile temsil olunurlar. (TMK.md.98/1) Federasyon genel kurulu, ancak bünyesindeki üye dernekleri bağlayıcı karar alabilir. Üye derneklerin, kendi üyelerini bağlayıcı karar alma yetkisi öncelikle üye derneğe aittir. Davalı federasyonun tüzüğünde federasyona katılmak isteyen derneklerin, giriş ve yıllık katılım payı ödeyecekleri belirtilmiş (Tüzük md.28) ve üye derneklerin ödeyecekleri giriş payları ile yıllık katılım payı miktarları, bu maddede açıkça gösterilmiştir. Federasyon tüzüğünün 6.ncı maddesinde de federasyona kayıt olan sebze ve meyve komisyoncuları derneklerinin federasyon tarafından belirlenen tarifeye göre federasyona kayıt ücreti ve yıllık aidat ödeyecekleri hükme bağlanmıştır. Federasyonun, 22.05.2005 tarihli genel kurulunda üyelerin giriş aidatları işyeri (tahsis) bazında yeniden belirlenmiştir. Federasyon üyelerinin giriş aidatlarını federasyona üye olan dernek üyeleri ve işyeri bazında yeniden belirlenmesi yönünde genel kurulda alınan karar, federasyon tüzüğünün 6. ve 28. nci maddesinde değişiklik niteliğindedir. Genel Kurul gündeminde tüzük değişikliği bulunmadığı gibi tutanakta tüzük değişikliğinin toplantı sırasında önerge verilmesi suretiyle gündeme eklendiğine ilişkin de bir bilgi bulunmamaktadır.(TMK.md.79/2) Ayrıca, yapılan tüzük değişikliği için katılanların üçte ikisinin oyunun alınmadığı ve karar nisabının (TMK.md.81) sağlanmadığı da görülmüştür. O halde isteğin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.02.2008 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/7708, Karar No: 2024/11671, Tarih: 12.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7708 E.  ,  2024/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1496 E., 2024/586 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedeninin incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedeninin incelenmesinde ise ;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, “meydana gelen bir zararın bulunmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, eylemi Uğur Akın isimli şahısla birlikte gerçekleştirdiğine ” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.