muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18438, Karar No: 2014/679, Tarih: 15.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18438 E.  ,  2014/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yılındaki eylemleri nedeniyle; Düşme

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılına ilişkin eylemi nedeniyle; Beraat

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılına ilişkin eylemi nedeniyle ; Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2003 ve 2004 ile sanık ... hakkında 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme ve 2005 takvim yılında aynı suçtan verilen mahkumiyet kararı ile sanık ... hakkında 2005 takvim yılında aynı suçtan verilen beraat kararlarına yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanık ... hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi yasaya aykırı,

Sanıklara "2005 takvim yılı yönünden yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3390, Karar No: 2018/5106, Tarih: 05.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3390 E.  ,  2018/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık

HÜKÜM : Asıl karar: TCK.nın 159/1 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Ek karar: Temyiz isteminin reddi

Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemini inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanık müdafiinin 05/01/2018 havale tarihli dilekçesi ile eski hale iade ve 22/01/2018 05/01/2018 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin eski hale getirme talebinin reddine dair 10/01/2018 ve 06/02/2018 tarihli ek kararları kaldırılarak yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesinde yer alan, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." ;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesinde yer alan, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." ;

Aynı Kanun'un 21/1-2. maddesinde yer alan, " Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapılması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın MERNİS adresinin tespiti yapılarak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğunu belirtmeden tebliğ yapması, yine tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılması belirterek tebliğ yapması gerektiği; bu nedenle sanığın MERNİS adresine doğrudan MERNİS şerhli olarak yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, ayrıca sanık müdafiinin 28.12.2017 havale tarihli dosya örneği alma talepli dilekçesinde dosya evraklarından örnek verildiğine dair bir şerh bulunmadığı, bu nedenle sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

... adına kayıtlı 34 SS 273 plakalı bir aracın temyiz dışı sanık 'in sevk ve idaresinde iken 05/07/2007 tarihinde Sarıyer - Kilyos yolu üzerinde tek taraflı maddi hasarlı kaza yaptığı, aracın sanık ... adına Yapı Kredi Sigorta tarafından yapılmış 14/05/2007 tarihli kasko sigorta poliçesinin bulunduğu, aracın kasko sigortası kapsamında tamiri için müşteki ...'ın yetkilisi olduğu Teknik Oto Servis Ltd.Şti'ye bırakıldığı, aracın bakım ve onarım işlemlerinin tamamlanmasını müteakip fatura bedelinin sigorta şirketinden alınabilmesi için araç sahibinin vekaletine ihtiyaç duyulması üzerine Gebze 2. Noterliğinde düzenlenmiş görünen 20/08/2007 tarihli, araç sahibi ...'ın araçtaki hasar için sigorta işlemlerini takip etmek üzere Polat Peker ve sanık ...'i vekil tayin ettiğine ilişkin sahte olarak üretilmiş vekaletname suretinin sanık ... tarafından katılan ...'ın iş yerine teslim edildiği, sanığın bu şekilde kardeşi olan temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içinde sigorta bedelini almak amacıyla hareket ettiğinin iddia edildiği olayda; sigorta poliçesine konu aracın karıştığı kaza ile ilgili olarak herhangi bir hile iddiasının bulunmadığı, bu nedenle sanığın eyleminin hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsili amacıyla dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık sigorta bedelini alamadan vekaletnamenin sahte olduğunun anlaşılması nedeniyle sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9542, Karar No: 2015/2479, Tarih: 11.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9542 E.  ,  2015/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-4, 62, 50/4, 49/2, 52/2, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın kullandığı damperli kamyona park ve bahçeler müdürlüğünden yüklediği toprağın bir kısmını valilik arka bahçesine boşaltmasından sonra, polis ekiplerinin kendisini durdurarak toprak döküldüğünü, arka kapağı yerine yerleştirmesi konusunda uyarmalarına rağmen, kapağın yerine yerleştirilmesi için damperin kaldırılması gerekmesi ve damperde toprak olması nedeniyle bunun yapılamayacağını belirterek, kalan kısmını boşaltmaya giderken, alt geçitten geçtiği sırada, açık olmayan kasanın sağ yanına pimle tutturulmuş arka kapağın, piminin yerinden çıkarak açıldığı ve kaldırımda yürüyen katılanlara çarparak, yaralanmalarına neden olduğu şeklindeki olayda, asli kusurlu olan sanık hakkında; katılanların alınan beyanlarında, sanıktan şikayetçi olduklarını, uzlaşmak istemediklerini, meydana gelen olay nedeniyle, katılan ...'in sol occipitalde fraktür olacak şekilde yaralandığı, olay sırasında bazı eşyalarının kaybolduğu, bazı eşyalarının ise zarar görmesi nedeniyle zararının olduğunu, bu zararının karşılanmasını istediği, ancak mahkeme ifadesinde zararının karşılanmadığını beyan ettiği, katılan ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, dosya içinde ...Hastanesi tarafından düzenlenen katılanlara ait tedavi giderlerine ilişkin tahakkuk fişlerinin bulunduğu, sanığın mahkemede maddi zarar olursa ödemeyi kabul edeceğini, temyiz dilekçesinde ise katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilcek şekilde yaralandıkları, maddi zararlarının bulunmadığı, hastane masraflarının katılanların sosyal güvencelerinden karşılanmış olduğu, bahsi geçen diğer zararların ise faturalandırılmamış, kanıtlanmamış zarar olduğunu beyan ettiği, katılanların zararının karşılanması yönünde bir girişimde bulunmadığı, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının oluşmadığı ve tayin olunan hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş olmakla, erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla; sanık hakkında, katılanın zararlarının giderilmediği ve bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaate ulaşılmadığını belirten mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki buna ilişkin bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Temel cezanın tayini sırasında kanun maddesinin 89/1-4 olarak yazılması ile cezanın tayini sırasında gösterilen diğer gerekçeler yeterli bulunmasına rağmen dosya ile ilgisi olmayan “sanığın alkollü iken araba kullanmayı alışkanlık haline getirmiş olması” şeklinde gerekçe gösterilmesi,

2-Tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendindeki “ 89/1-4” maddesi ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “89/4. maddesi “ ibaresinin yazılması ile “sanığın alkolü iken araba kullanmayı alışkanlık haline getirmiş olması” ibaresinin hükümden çıkarılması ve hükmün beşinci bendinin başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4741, Karar No: 2007/8090, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4741 E.  ,  2007/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Maden Gıda Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.10.2005 tarih ve 2004/335-2005/220 numaralı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden...Belediye Meclisi’nin 15.10.2003 tarihli 2003/52 sayılı Meclis Kararının bir örneğinin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/348, Karar No: 2012/1095, Tarih: 09.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/348 E.  ,  2012/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: TOMARZA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 1 parsel sayılı taşınmazının sınırına davalılar tarafından yapılan evlerin çatılarından akan yağmur ve kar sularının bahçesine akarak zarar verdiğini ileri sürerek,   elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların evlerinden akan suların komşuluk hukukundan kaynaklanan katlanma yükümlülüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .. ada .  parsel sayılı kargir ev, depo ve bahçe vasıflı taşınmazın  davacıya, komşu 5 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı Tekin Bağırgan'a ait olduğu, davacının; 5 nolu parsele ev yapan davalıların çatı uzantılarının bahçesine taştığı, öte yandan çatı suları ile diğer su akıntılarını da bahçesine akıtarak müdahale ettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, yargılama sırasında talebinin yalnızca çatıdan akan sularla ilgili olduğunu belirterek bilirkişilerce dile getirilen önlemlere karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır. Diğer taraftan; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek    suretiyle     mülkiyet     hakkının     kanunla    kısıtlanabileceğine    işaret   olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir. O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.  Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; keşifte mahalli bilirkişilerin çekişme konusu yapılan evlerin davalılara ait olduğunu beyan ettikleri, öte yandan; uygulama neticesinde  inşaat mühendisi bilirkişi A.. T..'nun düzenlediği 01.11.2010 tarihli raporunda; davacının parselinin sınırında bulunan davalıların binalarının çatı meyillerinin davacının parseline doğru olduğu, davalı C.'ya ait binanın çatı eteklerinde olması gereken oluğun yapılmamış olması sebebi ile yağmur ve eriyen kar sularının direkt davacının bahçesine aktığı, oluk yapılarak suların uzaklaştırılabileceğini,  diğer taraftan davalı İ..'a ait binanın çatı eteklerinde yağmur oluğunun mevcut olduğunu, ancak evin çatı meyilinin fazla olması ve çatı oluk seviyesi ile bahçe kotu arasında yükseklik farkından dolayı bölgede kış şartlarının çetin geçmesi sebebi ile çatıda biriken karların kayarak aşağıya düşmesi sonucu davacının bahçesindeki ağaçlara ve oradaki canlılara zarar vereceğini, bunun  davalı İhsan'ın binasının çatısında tadilata gidilerek en ekonomik şekli ile çatının davacıdan taraf  bölümünün eteklerinden bir kısmının açılarak cephe boyunca bir metre yüksekliğinde parapet duvar yapılmak suretiyle önlenebileceğini belirterek, uygulanabilecek önlemleri ortaya koyduğu, ancak eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen tapu kaydından davalılara ait binaların  yeraldığı 5 parsel sayılı taşınmazın dava dışı T.. B..'a ait olduğu görülmektedir.

Dosyadaki delil ve belgeler, yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde; davalıların çatılarından akacak yağmur suları ile birikerek düşecek karların davacının bahçesine, içindeki ağaçlara ve orada bulunan kişilere zarar vereceği kuşkusuzdur. Bu durumda  komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunmadığından sözetmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle davalılar ile dava dışı kayıt maliki T.. B.. arasındaki hukuki ilişki üzerinde durularak, T.. B.'ın davada yeralmasının sağlanması, ondan sonra bilirkişi raporunda belirtilen önlemlere hükmedilmek suretiyle çekişmenin giderilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20329, Karar No: 2015/2136, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20329 E.  ,  2015/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.