muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4958, Karar No: 2015/5218, Tarih: 09.04.2015

Bu durumda; miras bırakan Ayşe'nin davalı Cevat'a yaptığı pay temlikindeki kastının ne olduğu, mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlem yapılıp yapılmadığını davacı ispatla yükümlüdür.

Bilindiği üzere; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” Türk Medeni kanununun ispat yükünü düzenleyen 6.maddesinde yer alan bu düzenleme ile genel bir ispat kuralı konulmuştur.

Hukukumuzda ispat yüküne ilişkin ikinci düzenleme Hukuk Muhakemeleri kanunun 190. maddesinde yer almış, HMK 190/1 maddesinde “ İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” düzenlemesi ile ispat yüküne ilişkin temel kural belirlenmiştir.

1086 sayılı HUMK'nun 179/3. bendi ve bu hükme benzer şekilde düzenleme getiren 6100 sayılı HMK'nun 119/e,f bendleri ile davacının iddiası ile iddialarının dayanağı olan bütün vakıalar ve delillerinin nelerden ibaret olduğunun belirtilmesini zorunlu kılmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde; mirasçılık belgeleri, nüfüs kayıtları, tapu kayıtları, 13.06.202 tarihli ve 27.12.2006 tarihli resmi satış işlemleri, 34.M.0395 plakalı araç trafik kayıtları, Şişli 3 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/618 Esas sayılı dosyası, keşif, bilirkişi incelemesi, tanık beyanı ve her türlü delile dayanmış, 14.02.2012 tarihli delil listesinde ise, tanık hariç dava dilekçesinde dayandığı delilleri sıra numarası ile bildirerek delillerinin toplanmasını talep etmiş, tanık bildirmemiş ve dinletmemiştir.

Somut olayda; belirtilen ilkeler değerlendirildiğinde mirasbırakanın davalı Cevat'a pay temlik ettiği 13.06.2002 tarihinde mal satmaya ihtiyacının olup olmadığı, davalının alım gücünün bulunup bulunmadığı, miras bırakanın taraflarla olan beşeri ilişkileri miras bırakanın temlikteki kastı özellikle de mal kaçırma iradesiyle satış yapıp yapmadığı ispat edilememiş mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirecek bir sebebin varlığı kanıtlanamamıştır. Bedel farkı tek başına muvazaanın kanıtı sayılamaz.

Bu durumda; HMK' nun 190., TMK'nun 6. maddeleri uyarınca davacıların muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, bir başka ifade ile temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmakla davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, işlemin muvazaalı ve esastan kabul kararının doğru olduğı yönündeki sayın çoğunluk görüşüne belirtiğim gerekçelerle katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/6792, Karar No: 2011/10755, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6792 E.  ,  2011/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa çekişmeli yerin ne gibi işlem gördüğü sorularak alınacak yazı cevabının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede 1968 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Davacılar ve murisleri adına aynı çalışma alanı içinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden sorularak alınacak cevapların,

4) Eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7445, Karar No: 2010/4608, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7445 E.  ,  2010/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, izin,fazla çalışma ücreti, hafta tatili

ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde dahili davalı Hazine Müsteşarlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açmış olduğu bu davada tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesini talep etmiş, mahkemece Hazine Müsteşarlığı davaya dahil edilerek, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, dahi davalı yönünden kabulüne dair karar verilmiştir.

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti... Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti... Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Bununla birlikte, davalı belediyenin tasarruf teşvik kesintisi ile katkı paylarını da içeren borçlarının yeniden yapılandırılması noktasında bir uzlaşmaya gidilip gidilmediği belirlenmeli, şayet böyle bir uzlaşmaya gidilmişse şimdiki gibi Hazine Müsteşarlığının sorumlu olduğuna dair karar verilmeli, böyle bir uzlaşma olmaması durumunda sorumluluğun davalı belediyeye ait olduğu kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda sözü edilen kararının ardından Dairemiz kararları bu yönde olup, yerel mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak

suretiyle davalı işverenin ve Hazine Müsteşarlığının sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/316, Karar No: 2007/425, Tarih: 20.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/15-316 E., 2007/425 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/15-316 E., 2007/425 K.**

**- ALACAK DAVASI

- İSTİSNA AKDİ

- KANUN YARARINA TEMYİZ**- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 16 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 30 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 32 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 87 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.12.2003 gün ve 2001/1695-2003/1659 sayılı kararın incelenmesi Davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 24.02.2005 gün ve 2004/2459-2005/1035 sayılı ilamı ile ;

(....1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Y.... ve Ticaret A.Ş.nin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava BK. nun 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinde yüklenici eseri fen ve sanat kurallarına uygun olarak imal edip iş sahibine teslim ettiğini, iş sahibi de teslim aldığı eserin bedelini ödediğini kanıtlamakla yükümlüdürler. Bu haliyle eser sözleşmesi karşılıklı edimleri içeren bir iş görme akdidir.

Dava konusu somut olayda davalı turizm E....... Yatırım A.Ş.ne ait Zeytinli Adasında bulunan taşınmaz binaların asıl yüklenicisi Y.... Ticaret A.Ş. binaların tadilat ve onarımı, malzemelerin temini, şantiye nakliyesi, işçiliği, montajı, onaylı projelerine göre inşaatın yapılması ve iskan izninin alınması işini davacılara vermiştir. Yanlar arasında 12.6.2000 tarihli sözleşme düzenlenmiş toplam iş bedeli 965,649 USD + KDV olarak kararlaştırılmış ve davacılar ile davalılardan Y.... Ticaret A.Ş. sözleşmeyi imzalamışlardır. Davada davalı olarak gösterilen Turizm E...... Yatırım A.Ş. bu sözleşmede taraf olarak yer almamıştır.

0 halde husumet yöneltilmesi sorumlu tutulması mümkün değildir. Husumet ehliyeti ile ilgili itiraz zamanı yasayla tayin ve tahdit edilmiş bir ilk itiraz veya mahkemece nazara alınması davalı tarafından ileri sürülmesine bağlı bir defi mahiyetinde de olmayıp davanın her safhasında taraflarca dermeyanı mümkün ve mahkemece de gündeme getirildiği takdirde resen nazara alınması zorunludur. Bu bakımdan yerel mahkemece Turizm E...... Yatırım A.Ş. reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması isabetli olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-HUMK.nun 87. maddesi Anayasa Mahkemesinin 20.7.1999 gün ve 1999/1 E., 1999/33 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir.

Bundan sonra ıslah suretiyle davanın miktarının arttırılabilmesi imkan dahiline girmiş ise de davadan sonra dava konusu bedelin arttırılabilmesi için dava dilekçesinde fazla hakların açıkça saklı tutulmuş olması gereklidir. Bu yapılmadıkça ıslah yoluyla dava değeri arttırılamaz.

3-HUMK.nun 87. maddesi Anayasa Mahkemesinin 20.7.1999 gün ve 1999/1 E., 1999/33 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir.

Bundan sonra ıslah suretiyle davanın miktarının arttırılabilmesi imkan dahiline girmiş ise de davadan sonra dava konusu bedelin arttırılabilmesi için dava dilekçesinde fazla hakların açıkça saklı tutulmuş olması gereklidir. Bu yapılmadıkça ıslah yoluyla dava değeri arttırılamaz.

Dava konusu olayda davacı fazla hakkını saklı tutmadan 351.064 USD.nın tahsilini istediğinden davacıların bu miktar üzerinde alacağı çıksa bile bu talebi ile bağlı olup mahkemece daha fazlasına hüküm kurulamaz. Bu nedenle belirtilen miktar dışında ıslah dilekçesinde bahsedilen harçlandırılmayan KDV ile ilgili tahsil kararı verilmesi usule aykırıdır ve bozma nedenidir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna yapılan itirazlarda bir kısım eksik imalatların raporda nazara alınmadığı ileri sürüldüğü halde bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Bilirkişilerden tüm itirazları karşılar şekilde ek rapor alınıp bundan sonra konu değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir....)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece bozma ilamının üçüncü bendi yönünden önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Y.... ve Ticaret A.Ş. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacılar G....... Ltd.Şti ile G.... Ltd.Şti yüklenici sıfatıyla davalılardan Y.... Ticaret A.Ş. de iş sahibi sıfatıyla imzaladıkları 12.06.2000 tarihli eser sözleşmesi ile 7 adet binanın tadilat ve tamirat işlerinin yapılmasını kararlaştırmışlar; iş bedelinin hesap tarzını da sözleşmenin 2.maddesinde göstermişlerdir.

Diğer davalı Turizm E......Yatırım A.Ş. mülk sahibi olup, davacı yan onun da iş sahibi sıfatıyla sözlü eser sözleşmesi gereği yükümlülüklerinin olduğunu iddia etmiş ise de bu davalı yönünden açılan dava sonuçta husumetten reddedilmiştir.

Sözleşme ile ilgili uyuşmazlık yüklenici davacılara iş bedelinin eksik ödenmesi ile ortaya çıkmış; eldeki dava iş bedelinin kalan bölümünün tahsili için iş sahiplerine karşı açılmıştır.

Davacı/yüklenici vekili dava dilekçesinin "T.Konusu" bölümünde alacağını "351.064 USD+KDV" olarak göstermesine ve yine dava dilekçesinin 4.sahifesinde de "KDV alacağa ekli olarak" talep edilmesine karşın sonuç bölümünde sadece "351.064 USD" alacak istemiş; KDV ibaresine bu bölümde yer vermemiştir.

Daha sonra 01.07.2002 tarihli kısmi ıslah dilekçesi ile talebe "+KDV" eklenmiş ; davalılar vekiline tebliğ edilmiş ve bu miktar üzerinden 10.06.2003 tarihinden ıslah harcı yatırılmıştır.

Davacı/yüklenici vekili dava dilekçesinin "T.Konusu" bölümünde alacağını "351.064 USD+KDV" olarak göstermesine ve yine dava dilekçesinin 4.sahifesinde de "KDV alacağa ekli olarak" talep edilmesine karşın sonuç bölümünde sadece "351.064 USD" alacak istemiş; KDV ibaresine bu bölümde yer vermemiştir.

Daha sonra 01.07.2002 tarihli kısmi ıslah dilekçesi ile talebe "+KDV" eklenmiş ; davalılar vekiline tebliğ edilmiş ve bu miktar üzerinden 10.06.2003 tarihinden ıslah harcı yatırılmıştır.

Davalı tarafın ıslah konusunda bir karşı çıkması olmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ıslah geçerli kabul edilerek KDV li tahsile karar verilmiş; davalı tarafın temyizi üzerine Özel Dairece karar diğer iki neden yanında fazlaya ilişkin hakların dilekçede saklı tutulmamış olması ve ıslah harcının da yatırılmamış bulunması gerekçe gösterilerek usule uygun ve geçerli bir ıslah olmadığından KDV yönünden de hüküm bozulmuştur. Mahkeme bozmanın diğer iki bendine uymuş; 3.bentte yer alan KDV ye ilişkin bu bozma nedenine ise direnmiştir.

Direnmeyi davalı Y.... ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Açıklanan duruma göre;

1-Bozma ilamında üç ayrı bozma nedeni yer almaktadır. Mahkemece, bozma ilamında yer alan diğer iki bozma nedenine uyulmuş; 3.bentte yer alan bozma nedenine direnilmiştir. 2 ve 4. bentlerde yer alan bozma nedenlerine ise mahkemece açıkça uyulmuştur.

Bozmaya uyulmakla yeni hükme konu olan husumet ve eksik imalat iddiası yönünden ek rapor alınması ile ilgili hususlarda verilen karara yönelik temyiz incelemesinin Özel Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu nedenle mahkeme kararının aşağıda yer alan KDV kalemi dışındaki bölümleri direnme olmayıp yeni hüküm teşkil etmekle, bunlara ilişkin temyiz isteminin incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

2-Bozma ilamının üçüncü bendinde yer alan bozma nedenine karşı direnme kararının temyizine gelince;

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; KDV alacağı noktasındadır.

Bu alacak kalemine dava dilekçesinin talep konusu bölümünde yer verilip, neticei talep bölümünde yer verilmemiş; fazlaya ilişkin haklar da saklı tutulmamıştır.

Daha sonra davacı yan harçlı ve karşı tarafa tebliğ olunan ıslah dilekçesi ile bu kalemi talep etmiştir.

Mahkemece, ıslah nazara alınarak KDV ile ilgili olarak ta tahsil kararı verilmiş; Özel Dairece, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığı ve ıslah dilekçesinde bahsedilip harçlandırılmadığı gerekçesiyle KDV ile ilgili tahsil kararı bozmaya konu edilmiş ve bu bozma nedenine direnilmiştir.

Buna göre; dava dilekçesinin açıklanan kapsamı ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmamış olması karşısında ıslahın mümkün olup olmadığı, KDV alacağına yönelik harcın ıslah talebiyle birlikte yatırılıp yatırılmadığı, dolayısıyla usulen bu alacak kalemine hükmedilip hükmedilemeyeceği uyuşmazlığın temelini oluşturmakta ve çözümü gerekmektedir.

Buna göre; dava dilekçesinin açıklanan kapsamı ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmamış olması karşısında ıslahın mümkün olup olmadığı, KDV alacağına yönelik harcın ıslah talebiyle birlikte yatırılıp yatırılmadığı, dolayısıyla usulen bu alacak kalemine hükmedilip hükmedilemeyeceği uyuşmazlığın temelini oluşturmakta ve çözümü gerekmektedir.

İlkin belirtilmelidir ki, kural olarak davacı yanın nelerin hüküm altına alınmasını istediğini dava dilekçesinin talep sonucu (neticei talep) bölümünde çok açık biçimde göstermesi gerekir.

Ne var ki,1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 179.maddesinde dava dilekçesinin neleri içereceği açıklanmış olup; buna göre, davadaki istemin dava dilekçesinde açık bir şekilde gösterilmiş olması gereğine işaret edilmiştir. Dolayısıyla, bu yasal düzenleme karşısında taleplerden bir kısmının yalnızca dava dilekçesinin davanın konusu (talep konusu) bölümünde açıkça gösterilmiş olmasının da yeterli olduğu kabul edilmelidir. Eş söyleyişle, talep konusu (davanın konusu) bölümü dava dilekçesi kapsamına dahil olmakla bu bölümde açıkça yer verilen herhangi bir istemin, talep sonucu (neticei talep) bölümünde yer almaması sonuca etkili görülmemekte; talep konusu bölümünde "açık bir şekilde yer alması" bu istemin varlığını kabule yeterli bulunmaktadır.

Diğer taraftan, davanın konusunun (müddeabihin) para olarak gösterilmesi mümkün ise (talebin niteliğine göre) dilekçede miktar olarak yer alması ve buna göre peşin karar ve ilam harcının tahsili gerekmektedir. Şayet, dava dilekçesinde talebe yer verilmiş; miktarı belirtilmemişse bu değerin mahkemece davacıya tespit ettirilmesi ve peşin karar ve ilam harcının da bu miktar üzerinden ikmali ile yargılamaya ancak bu noktadan sonra devam olunması gerekir.

Açıklanan imkân tanınmasına karşın davacı değeri tespit ve harcını ikmalden kaçınırsa dava dilekçesi işleme konulamaz ve davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekir. Müddeabih gösterilmiş ancak eksik ise bir sonraki oturuma kadar noksan değer ve bunun üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamaz, dosya işlemden kaldırılır(492 sayılı Harçlar Kanunu Madde 16,30,32).

Somut olaya gelince, davacı dava dilekçesinin talep konusu bölümünde açıkça KDV istemine yer vermiş olmakla, bu istem kaleminin talep sonucu (neticei talep) bölümünde gösterilmemiş olması sonuca etkili görülmemiş; KDV isteminin varlığının kabulü gerekmiştir. Dolayısıyla ıslah talebi yapılmamış olsa dahi davacı yanın KDV isteminin dava dilekçesinde yer aldığı belirgindir.

Kaldı ki, davacı yan ıslah gerekmediği halde dava dilekçesini ıslah suretiyle KDV talebini yinelemiş; dilekçe tarihinde olmasa da takip eden aşamada bir miktar harç ta yatırmıştır.