muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2868, Karar No: 2024/9739, Tarih: 09.12.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazın imar planı içinde olduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin kesinleşmiş bir müsadere kararı bulunmadığını, ileride müsadere kararının gündeme gelmesi ihtimalinde ise taşınmazın elden çıkması karşısında bedel üzerinden değerlendirme yapılabileceğini, bu halde kamulaştırma bedeli hakkında doğrudan hüküm kurulması gerekirken dava konusu taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli olduğundan bahisle 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesi uyarınca hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Dahili davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi uyarınca Hazine aleyhine iş bu davanın yöneltilemeyeceğinden davanın Hazine yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararında gerekli koşulların yerine getirilmesinden sonra Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğini belirttiğini; ancak Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin ilgili dosyasında müsadereye ilişkin henüz karar verilmediği hâlde, Hazinenin davaya dahil edildiğini, Hazine lehine vekâlet ücretine takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak değerlendirilmesinde ve buna göre münavebe usulü uygulanarak taşınmaza değer biçilmiş olmasında, kapitalizasyon faiz oranı %5, taşınmazın bulunduğu mevki itibarıyla %10 oranında objektif değer artışı uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davanın açıldığı tarihten itibaren 4 ay sonrasından başlatılarak karar tarihine kadar faiz işletilmesi, vekâlet ücretine yönelik değerlendirmelerin ve ayrıca devam eden ceza dosyasında henüz müsadereye karar verilmediğinden 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince verilmesi muhtemel bir müsadere kararında mülkiyetin Hazineye geçme ihtimali olacağından İlk Derece Mahkemesince bu madde çerçevesinde bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak, ilerde çıkacak hak sahibine ödenmesi yönünde hüküm kurulması usul ve kanuna uygun bulunduğundan davalı ve dahili davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ettiğini, ayrıca Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli iptal kararı uyarınca en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Dahili davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın mülkiyeti ve kamulaştırma bedelinin kime ödeneceği hususunun çekişmeli olduğunu, Hazinenin dosyada taraf sıfatının olmadığı gerekçesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, Hazine müsadere kararı kesinleştiğinde taşınmazın mülkiyetine sahip olacak olup taraf sıfatına haiz olduğunu, hükmedilen bedelin düşük olduğunu, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek ileride ortaya çıkacak hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi yerindedir.

2. Tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek ileride ortaya çıkacak hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi yerindedir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve dahili davalı Hazine vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Dahili davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6802, Karar No: 2016/15450, Tarih: 05.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/6802 E.  ,  2016/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin .... 2010 model çekici cinsi aracı 13/11/2009 tarihinde davalıdan satın aldığını, aracın 15/06/2011 tarihinde ...'da arıza yaptığını, ...'den yardım talep edildiğini ve çekici yardımı ile yetkili servisi ... Otomotiv'in adresine taşındığını, ilgili servis tarafından yapılan araştırma ve incelemede arızanın araca takılan yağ filtresinden kaynaklandığı ve yağ filtresinin orjinal olmadığının tespit edildiği yönünde sözlü bilgi verildiğini ve hasarın orjinal olmayan yağ filtresinden kaynaklanması sebebiyle garanti kapsamında bu hasarın giderilemeyeceğinin belirtildiğini, tespit dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu aracın motorunda meydana gelen hasarın sürücüden kaynaklanmadığı, yetkili servisin orjinal olmayan yağ filtresini kullanması sonucunda meydana geldiğinin kanaatine varıldığını, yağ filtresinin orjinal olmaması ve dolayısıyla garanti kapsamında değerlendirilmemesi karşısında müvekkilinin mağduriyet içinde kaldığını, arızanın onarılması için 56.651,74 TL'yi ödemek zorunda kaldığını, bu miktarın davalıdan tahsilinin gerektiğini, müvekkilinin geçimini kredi ile aldığı davaya konu araç ile sağladığını, meydana gelen arıza karşısında aracın yaklaşık 1 ay boyunca çalışamadığını, arıza meydana gelmeseydi nakliyeler sonucunda müvekkilinin elde edeceği karın en az 26.400,00 TL olacağını, mahrum kalının karın davalı tarafından müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 56.651,74 TL hasar gideri ve arızalı olduğu dönem boyunca müvekkilinin uğradığı kar kaybı sebebiyle oluşan zararın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL tahsiline ticari işlere uygulanan reeskont faizi ile birlikte karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin .... tarafından üretilen araçlara servis hizmeti verdiğini ve davacıya ait araca 22.02.2011 tarihinde bakım yapıldığını ve herhangi bir arızaya rastlanılmadığını, 4 ay sonra meydana gelen arızanın kendilerince yapılan bakım ile illiyeti bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin .... tarafından üretilen araçlara servis hizmeti verdiğini ve davacıya ait araca 22.02.2011 tarihinde bakım yapıldığını ve herhangi bir arızaya rastlanılmadığını, 4 ay sonra meydana gelen arızanın kendilerince yapılan bakım ile illiyeti bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Dava ihbar olunan ... Türk A.Ş vekili, .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/339 D.İş dosyasından alınan raporda arızanın orjinal olmayan yağ filtresi takılmasından kaynaklandığının belirtildiğini, bu rapora ilişkin bilirkişi incelemesinin yokluklarında yapıldığını, aleyhe tespitleri kabul etmediklerini, davacının davaya konu aracında uygun olmayan yakıt kullandığını, davacının önceki bakımdan 3 ay ve 27.000 km sonra motorundan bir şikayetinin olmadığının görüldüğünü, davacının ikinci ziyaretinden 1 ay sonra da 15/06/2011 tarihinde 176.310 km'de motor arızasının gerçekleştiğini, burada davacı kullanıcının aracında meydana gelen arızayı 4 ay öncesinden ve 38.000 km'de iken yapılmış bir bakım ile irtibatlandırmaya çalıştığını, davacının bildirdiği arızanın oluş biçimi itibariyle orjinal olmayan yağ filtresinin araca arızadan çok kısa bir süre önce takılmış olduğunu, araçtaki arızanın teknik bakıma uymayan garanti kapsamında yetkili servislerde zamanında aracın bakımını yaptırmayan, arızalı şekilde aracı kullanmaya devam eden, gerekli özeni göstermeyen davacının hatalı kullanımı ile ortaya çıktığını, araçta meydana geldiği bildirilen parasal değer ile davacının araçtan mahrum kaldığı dönemler için kar yoksunluğu tazminatı talebinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen 04/06/2014 tarihli asıl ve 15/12/2014 tarihli ek raporlar uyarınca davaya konu ... plakalı .... 2010 model çekici cinsi ... motor numaralı ve ... şase numaralı araçtaki motor arızasının araçta yakıt normuna uygun olamayan düşük kaliteli yakıt kullanılmasından ileri geldiği, arızanın aracın imalat veya verilen servis hizmetinden doğan kusurdan kaynaklandığının usulen ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10728, Karar No: 2008/13233, Tarih: 23.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10728 E.  ,  2008/13233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688/7.maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını taşıması için (....senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Ayrıca, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60.maddesi hümünde de, (kooperatifi temsile yetkili kılınan kimseler imzalarını ancak kooperatifin ünvanı altına koymak suretiyle kooperatifi bağlayacağı) açıklanmıştır. Anılan maddelerde sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, kaşe üzerinde ve açıkta birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir.

Somut olayda, kooperatif kaşesi üzerinde bonoyu imzalayan (imzalarına itiraz etmeyen) ....ve ... ikişer adet imzaları mevcut olup, ikinci imzaları ile şansen de sorumluluk yüklendiklerinin kabulü gerekir. O halde, Mahkemece, borçluların yukarıdaki kurallar gereğince bonodan şahsende sorumlu olduklarının kabulü ile, diğer itirazlarının incelenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10915, Karar No: 2010/16873, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10915 E.  ,  2010/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu davalılardan ... ve ...'e ait taşınmaz üzerinde kalan davacıya ait ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucu davalılardan ... ve ...'e ait taşınmaz üzerinde kalan davacıya ait ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya ait ağaçların enkaz bedellerinin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıya ait tapulu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların, davalı Belediyece yapılan imar uygulaması sonucu, diğer davalılara hisse tapulu olarak verilen taşınmaz üzerinde kaldığı anlaşılmış ise de, ağaçlara henüz el atlmamıştır. Bu nedenle adı geçen davalıların, dava konusu ağaçlardan yararlanmalarına engel olup olmadıkları araştırılarak, engel olunuyorsa ağaç bedeline hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile enkaz bedelinin tüm davalılardan tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11339, Karar No: 2020/13753, Tarih: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11339 E.  ,  2020/13753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 09.10.2014 tarihli ek kararın sanığa tebliğine ilişkin UYAP’ta yapılan incelemede, tebligat evrakının hazırlandığı, ancak sanığa tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, bu nedenle ilgili ek kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının Mahkemesinden temini ile tebliğ edilmemiş ise, sanığa ek kararın usulüne uygun şekilde (cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/631, Karar No: 2015/12929, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/631 E.  ,  2015/12929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/246-2013/701

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14181, Karar No: 2010/26523, Tarih: 09.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14181 E.  ,  2010/26523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19380, Karar No: 2013/17716, Tarih: 16.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/19380 E.  ,  2013/17716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalının işleteni olduğu aracın, 0.62 promil alkollü sürücünün sevk ve idaresinde iken başka bir araca çarparak hasarlanmasına neden olduğunu, müvekkili tarafından karşı araç hasarı için 11.400,00 TL ödeme yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, ZMSS Genel Şartları'nın 4. maddesi gereğince müvekkilinin rücu hakkının doğduğunu belirterek 11.400,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde alkolün etkisinin bulunmadığını, müvekkilinin aracı kiralamış olması nedeniyle işleten sıfatının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, 11.400,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle

güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.