muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10240, Karar No: 2018/4285, Tarih: 15.10.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10240 E.  ,  2018/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Adana Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “eşyaların” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Adana Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi,

3- Hüküm fıkrasındaki yargılama giderine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11795, Karar No: 2022/9182, Tarih: 15.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/11795 E.  ,  2022/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi,

25/11/2021 tarih, 2021/375 esas ve 2021/425 karar

b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 06/04/2022, 13/04/2022, 27/06/2022, 01/08/2022, 05/08/2022 ve 29/08/2022 tarihli dilekçelerindeki “... Ben HÜR VE ÖZGÜR iradem ile YARGITAY Temyiz hakkımdan FERAGAT edip, dosyamın onaylanmasını istiyorum. ...” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8707, Karar No: 2006/11257, Tarih: 07.07.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8707 E.  ,  2006/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü izafeten TC Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili avukat ...aralarındaki dava hakkında ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.6.2005 tarih ve 508-201 sayılı hükmün Dairenin 4.4.2006 tarih ve 3228-4997 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 140 (yüzkırk) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 7.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9009, Karar No: 2019/15305, Tarih: 23.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/9009 E.  ,  2019/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2018 tarihli ve 2017/14942 soruşturma, 2018/243 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/06/2018 tarihli ve 2018/61426 soruşturma, 2018/9164 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu defa evrakın suç yeri bakımından İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 09/04/2019 tarihli ve 2018/11451 soruşturma ve 2019/11580 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli ve 2019/343 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/09/2019 gün ve 94660652-105-34-8711-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2019 gün ve 2019/93166 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 21/06/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, mercii Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesince, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine yönelik karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli ve 2019/343 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6326, Karar No: 2024/5207, Tarih: 13.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6326 E.  ,  2024/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3810 E., 2023/591 K.

KARAR : Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/18 E., 2017/314 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve 21. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/769 Esas, 2019/7619 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.09.2022 tarih ve 2020/(21)10-287 Esas-2022/1116 K sayılı kararı ile direnme haklı görülerek işin esasının incelenmesi Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme neticesinde 01.12.2022 tarih ve 2022/12454 E. - 2022/15260 K. sayılı kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin 01.12.2022 tarih ve 2022/12454 E. - 2022/15260 K. sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davacının davalıya ait 729590 sicil numaralı iş yerinden 02.08.1994 - 22.01.2008 tarihleri arası hizmet akdiyle çalıştığına dair bildirimlerinin bulunduğu, davacının elektrik bakım teknisyeni olarak görev yaptığı, üretim bölümünde bulunan tüm makine arızalarının bakım ve tamirinden sorumlu olduğu, Mahkemece davalı işyerinde keşif yapıldığı, davacı ve işveren tanıklarının dinlendiği, tanık beyanları ve işyeri koşullarının incelendiği, yapılan keşif ve tanık beyanlarına göre zararlı etkilere maruz kalınması nedeniyle davanın talep edilen tüm dönem içine kabulüne karar verildiği, yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile dosyada bulunan iş müfettişinin, işyerinde 01.10.2007-30.10.2007 tarihleri için yaptığı inceleme sonucu hazırlanan raporuna göre, işyerinde üretim ve büro olmak üzere iki ayrı bölüm bulunduğu belirtildiğinden, aslen ve sürekli üretim bölümü çalışanı değil arıza çıktığında arızalı makine üzerinde çalışan elektrik teknisyeni olan davacının sürekli üretim bölümünde çalışıp çalışmadığı hususunun araştırılarak, üretim bölümü haricinde büro bölümünde odasının olup olmadığı, bir odası var ise bu odanın üretim bölümünün zararlı etkilerine maruz kalıp kalmadığı hususlarının tespiti ile davacının 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamındaki bölümlerde fiilen geçirdiği ve çalışma süresi belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

KARAR

Açıklanan sebeple; Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6084, Karar No: 2019/16441, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6084 E.  ,  2019/16441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8955, Karar No: 2006/11061, Tarih: 25.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8955 E.  ,  2006/11061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2005
Yargıtay — Esas No: 2006/22851, Karar No: 2006/23101, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22851 E.  ,  2006/23101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9932, Karar No: 2014/2863, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9932 E.  ,  2014/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/168229

MAHKEMESİ : Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2010/173 (E) ve 2011/62 (K)

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı cihetle, belirtilen suçtan doğrudan zarar gören konumunda olan ve 5015 sayılı yasanın 13.maddesi uyarınca yargılamaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, davadan haberdar edilmeden 5271 sayılı CMK.nun 234/1b-1 maddesine muhalefet edilmesi suretiyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafi ve müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, 20/02/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2383, Karar No: 2015/3954, Tarih: 17.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2383 E.  ,  2015/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/141862

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/12/2013, 2013/429 (E) ve 2013/452 (K)

SUÇ : Taksirle yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

1-) Sanık ....'ın mağdur ....'ya yönelik taksirle yaralama suçundan verilen düşme hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay gecesi alkollü olan sanık ....'ın evinin salon kısmında yanında eşi olan mağdur ... ve oğlu olan tanık ..... de bulunduğu halde, ele geçirilemeyen silahında bulunan mermiyi çıkarmaya çalıştığı sırada silahtan çıkan mermi çekirdeğinin mağdur .....'nun batın alt kadranına isabet edip sol glutuel bölge alt kısımdan vücudu terk ettiği, mağdur ....’nun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmeyecek düzeyde yaralandığı olayda; Alkollü olan sanığın ayrıca yanında mağdur ve tanık olduğu halde tabancasını boşaltmaya çalıştığı sırada mağdurun ölebileceğini veya yaralanabileceğini öngördüğü, ancak gerçekleşmeyeceğini umduğu neticenin gerçekleşmesi nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği gözardı edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanık .... hakkında genel güvenliği tehlikeye düşürme suçundan verilen beraat hükmü yönünden ise;

Dosya kapsamına göre; Olayla ilgili bilgisi bulunduğu anlaşılan tanık ...... ile 155 polis imdat bant kayıt çözümünde polise sokakta ateş etme olayını ihbar eden kişinin açık kimliğinin tespit edilerek sanığın da hazır bulunduğu oturumda tanık sıfatıyla dinlenmelerinin gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmediğinden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1034, Karar No: 2025/6180, Tarih: 20.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1034 E.  ,  2025/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/4215 Esas, 2024/2569 Karar

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,

sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması

veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Yapılan ön inceleme neticesinde; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli, 2024/4215 Esas, 2024/2569 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra dava dosyasında mevcut Bakırköy 75. Noterliğince tanzim olunan 24.07.2024 tarihli ve 5096 yevmiye numaralı vekâletnamesinin feragat hususunda içerdiği yetkiye dayanarak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gönderilen 04.02.2025 tarihli dilekçe ile sanığınsa 28.01.2025 ve 20.02.2025 tarihli dilekçeler ile "temyiz isteğinden feragat ettiklerini" bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26110, Karar No: 2014/8372, Tarih: 30.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26110 E.  ,  2014/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/391550

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. (Ümraniye 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/39 (E) ve 2011/303 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun suç tarihi itibariyle kanunda öngörülen cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Dosya içeriğine göre; 2005 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği ancak bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, sanığın eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden "zararı tazmin etmediğinden" bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28568, Karar No: 2013/3810, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28568 E.  ,  2013/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, yasal ve yeterli olarak gösterilen gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun sübut bulmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığın 3.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "sanığın sonuç olarak 3000 TL adli para cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandı- rılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.