muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6523, Karar No: 2018/5437, Tarih: 07.06.2018

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E,2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gerekçede gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesindeki Kaçakçılık suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. Yukarıda ayrıntılı açıkladığımız üzere 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’ndaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman resmi kurumlardan alınmış 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda sayılan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla suç gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. Yukarıda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu’na tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın da taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, yukarıda ayrıntılı açıkladığımız birden çok usullerle içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir.213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması önemli değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden,ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum. 07.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2015/19322, Karar No: 2018/12080, Tarih: 29.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/19322 E.  ,  2018/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 16/06/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, takograf ekip şefi olarak görev yaptığını, davacının iş akdinin hiç bir sebep gösterilmeksizin 14/05/2013 tarihinde sona erdirildiğini ileri sürerek,kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili,fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının ardı ardına iki iş günü mazeret göndermeksizin ve bildirim yapmaksızın işe gelmediğini, bu nedenle müvekkilinin davacının bir daha işe gelmeyeceğini düşünerek bu durumu istifa olarak değerlendirerek bildirimde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde sabah 8.00- akşam 19.00 saatleri arasında çalıştığını belirterek fazla mesai ücretleri ile çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği iddiasıyla dava açmış olup, davalı davacının kış aylarında yaklaşık 4-5 ay gibi bir süre kış şartları nedeni ile işe gelmediğini savunmuştur.

Fazla mesai yapıldığının ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığının ispat külfeti davacının üzerindedir.

Davacı iddiasını ispat için tanık deliline başvurmuştur. Gösterdiği tanıklardan ...,davacının yeğeni olmakla yağmur ve kar yağdığında araziye çıkmadıklarını,evde kaldıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı ... ise,kış aylarında yağmur ve kar yağışı olduğunda araziye çıkılmadığını beyan etmiştir.

Davalıda iki tanık dinletmiş, tanıklardan ... davacının çalışması hakkında bilgisi olmadığını, diğer davalı tanığı ise kış aylarında yağmurlu havalarda evde olduklarını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yağmurlu havalarda çalışma yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesinin tarafınca yapılması mümkün olmadığı belirtilerek yaz ve kış ayrımı yapılmadan davacının çalışmasına devam ettiği kabul edilerek alacak hesabı yapılmıştır.

Davalıda iki tanık dinletmiş, tanıklardan ... davacının çalışması hakkında bilgisi olmadığını, diğer davalı tanığı ise kış aylarında yağmurlu havalarda evde olduklarını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yağmurlu havalarda çalışma yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesinin tarafınca yapılması mümkün olmadığı belirtilerek yaz ve kış ayrımı yapılmadan davacının çalışmasına devam ettiği kabul edilerek alacak hesabı yapılmıştır.

Dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacı kış döneminde davalı işyerinde çalıştığını ispatlayamamıştır. Bu durum karşısında mahkemece kış dönemini kapsayacak şekilde hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece kış döneminin dışlanarak fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının hesaplanması gerekirken tüm yılı kapsayacak şekilde hesaplama yapılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/311, Karar No: 2008/3957, Tarih: 13.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/311 E.  ,  2008/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava alacak, maddi ve manevi tazminat istemleriyle açılmış, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacıların tüm, davalı iş sahibi belediyenin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Daire’mizin bozma ilamına uyulmasından sonra alınan 30.10.2006 tarihli bilirkişi raporunda sözleşme konusu olup hakedişlere girmeyen 4 kalem işin sözleşme yıl fiyatlarıyla, bedeli 605,65 YTL, dava tarihi itibariyle ödenmesi gereken fiyat farkı da 2.729,55 YTL olarak hesaplamıştır. Bilirkişiler bu miktarlara ayrıca 10.804,76 YTL ödenmesi halinde eskolosyon adı altında bir bedel daha eklenmiştir. Bilirkişiler tarafından eklenen 10.804,76 YTL hakedişlere giren işler yönünden dava tarihi itibariyle oluşan fiyat farkıdır. Daire’mizin bozma ilamında hakedişe giren işler yönünden fiyat farkı verilemeyeceği belirtildiğine ve mahkemece bozma ilamına uyulmakla bu konuda davalı iş sahibi yararına kazanılmış hak oluştuğuna göre, 10.804,76 YTL fiyat farkı alacağının reddi yerine bu miktarında tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Daire’mizin 06.07.2005 günlü karar düzeltme ilamında 13.800,00 YTL alacağın ödendiğine değinilmiş bu alacağın davanın açılmasından sonra ödenen kısımları için dava tarihi ile ödeme tarihleri arasındaki faizin de hesaplanıp karar altına alınması gereğine değinilmiştir. Mahkemece ilamda belirtilen faiz hesabı yapılmadan ve icra memurluğunca faiz hesabına dayanak alınacak ödeme tarihleri de belirtilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde karar oluşturulması da hata olmuştur.

Yapılacak işlem sözleşme konusu olup hakedişlere girmeyen işler bedeli ile bunların fiyat farkı toplamı 3.335,20 YTL’nin karar altına alınmasından ayrıca ödenen 13.800.00 YTL’nin davanın açılmasından sonra ödenen kısımlarının dava tarihi ile ödeme tarihleri arasındaki faizlerinin hesaplanıp infazda temerrüt yaratmayacak şekilde karar oluşturulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Yapılacak işlem sözleşme konusu olup hakedişlere girmeyen işler bedeli ile bunların fiyat farkı toplamı 3.335,20 YTL’nin karar altına alınmasından ayrıca ödenen 13.800.00 YTL’nin davanın açılmasından sonra ödenen kısımlarının dava tarihi ile ödeme tarihleri arasındaki faizlerinin hesaplanıp infazda temerrüt yaratmayacak şekilde karar oluşturulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı iş sahibinin yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5580, Karar No: 2014/8748, Tarih: 23.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/5580 E.  ,  2014/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

02.07.2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, sanık müdafii tarafından süresinden sonra 05.08.2013 tarihinde temyiz edilmesi; sanık müdafiine gerekmediği halde gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin temyiz süresini yeniden başlatmasının mümkün olmaması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince süre yönünden REDDİNE, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6604, Karar No: 2006/7800, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6604 E.  ,  2006/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı... tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2005 gününde verilen dilekçe ile Medeni Kanunun 725 maddesi uyarınca tescil, davacı ... ... ve ... vekili tarafından davalı... aleyhine 15.12.2005 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine davalar birleştirilerek yapılan duruşma sonunda;...'ın tapu iptali tescil davasının kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 21.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ... ...vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yasal ayrıcalıklar dışında, Medeni Kanunun 684/1 ve 718/2 (Önceki Medeni Kanunun 618, 644/2) maddelerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar. Bunun ayrıcalıklarından birisi de Medeni Kanunun 725. (Önceki Medeni Kanunun 651.) maddesinde düzenlenmiş olup, madde hükmü;

"Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmaz bütünleyici parça olur.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasının veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının kendisine devrini isteyebilir." şeklindedir.

Böylece arazi ile muhdesat arasındaki bağlantı kesilmiş ve aşağıdaki koşulların oluşması halinde ise, bina sahibine ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için:

Tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçasının yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Anılan maddede bina sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir.

Bu inşaatı kendi malzemesi ile yapan kişinin, iyi niyetli olması, diğer bir anlatımla zeminin kendisine ait olduğu, ya da 5.7.1944 tarihli 12/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesi gereklidir.

14.2.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, iyiniyetin ispatı taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet sav ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulmalıdır.

14.2.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, iyiniyetin ispatı taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet sav ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulmalıdır.

Taşkın binanın bulunduğu taşınmaz maliki veya o taşınmazda mülkiyetten başka ayni hak sahibi olup da zarar gören kimselerin, taşınmaza elatıldığını öğrendikleri tarihten itibaren 15 gün içerisinde itiraz etmeleri, yapı malikinin iyiniyetli sayılması olanağını ortadan kaldırır. İtiraz hiçbir şekle bağlı değildir. Yapının ilerlemesini zararın büyümesini önlemek için konan bu sürenin başlangıcını objektif olarak saptamak, yapının görünebilir hale gelme tarihinden başlatmak, taşırılan taşınmaz malikinin öğrenmesine engel olan subjektif (öznel) nedenleri dikkate almamak gerekir. Aksine düşünce bu yöndeki yasa koyucunun amacını ortadan kaldırır. (subjektif koşul)

Taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının davacı adına tescili için, taşkın kısmın ana taşınmazdan ayrılarak müstakil parsel oluşacak veya davacıya ait taşınmazla birleştirilecek şekilde ifrazının mümkün olması gereklidir.

İptale veya irtifak hakkına konu olacak zemin bedelinin arsa sahibine ödenmesine karar verilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar, ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Somut olayda;

Davacı, kendisine ait 2 parselde ( ifrazla 55 parsel ) yaptığı inşaatın davalıların 3 parseline taştığını, inşaata başlarken Belediye elemanlarınca ölçüm yapıldığını, iyiniyetli olduğunu ileri sürerek yapının taşan kısmına isabet eden arsa payının Medeni Kanunun 725.maddesi gereğince bedeli karşılığı kendi taşınmazına eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, karşı dava olarak başlangıçtan itibaren tecavüze itiraz ettiğini, belediye'nin ölçümünün yanlış olduğunu, daha sonra yapılan ölçümde tecavüzün tesbit edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal istemi ile dava açmış, her iki dava birleştirilmiştir.

Mahkemece, davacının Belediye'ye ölçüm yaptırarak inşaata başladığı, kusurunun olmadığı nedeniyle davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hükmü, davalı ve karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerçekten, davacı daha inşaata başlamadan önce, davalı tarafından Belediye'ye itirazlarda bulunmuş, yapılan ölçümler neticesinde taşkınlık olmadığı bildirildiğinden, davacı inşaata başlamıştır. Devamında, davalı itirazlarını sürdürmüş, 12.10.2004 tarihinde ölçümü yapılan inşaatın 3 nolu davalı parseline 3.60 m2 kaymış olduğu tesbit edilmiş, bunun üzerine inşaat geçici olarak durdurulmuştur.

Gerçekten, davacı daha inşaata başlamadan önce, davalı tarafından Belediye'ye itirazlarda bulunmuş, yapılan ölçümler neticesinde taşkınlık olmadığı bildirildiğinden, davacı inşaata başlamıştır. Devamında, davalı itirazlarını sürdürmüş, 12.10.2004 tarihinde ölçümü yapılan inşaatın 3 nolu davalı parseline 3.60 m2 kaymış olduğu tesbit edilmiş, bunun üzerine inşaat geçici olarak durdurulmuştur.

Taşınmazlar çaplı olup haritaya bağlanmıştır. Davalının Belediye'ye itirazı üzerine ölçüm yapılıp tecavüz olmadığının tesbit edilmesi davacının tecavüzü önlemek için gerekli özeni gösterdiği anlamına gelmez. İnşaata başlarken veya sürdürürken tecavüz yapılmayacağı söylenemez. Kaldı ki, sonra yapılan ölçümde tecavüzün varlığı tesbit edilmiştir. Öte yandan, davacının inşaatın başlangıcından bitimine kadar iyiniyetli olması, zeminin kendisine ait olduğu yada mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesi gerekir. Bütün bu anlatımların doğal sonucu olarak davacının işin başından beri zemin mülkiyetinin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket ettiğinin kabulü, yani olayda temliken tescil isteminin kabulü için subjektif koşulun oluştuğu düşünülemez.

Tüm bu nedenlerle inşaatın tamamlanmadığı da gözetilerek temliken tescil davasının reddi, davalı ve karşı davacının davasının kabulü yerine davacının istemi hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve karşı davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 03.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7444, Karar No: 2016/10795, Tarih: 03.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7444 E.  ,  2016/10795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2015 günlü karara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 30/12/2015 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemenin ek kararı, temyiz eden tarafa 28/01/2016 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 15/02/2016'da verilmiştir. HUMK’un 432/5 maddesi uyarınca ek kararın temyiz süresi yedi gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde yedi günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle 30/12/2015 tarihli ek kararın temyizine ilişkin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30692, Karar No: 2012/22480, Tarih: 30.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/30692 E.  ,  2012/22480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa hükmedilen ... karşılığı para ceazsının uygulaması yapılırken dayanılan kanun maddesinin belirtilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazımı hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında mahkemenin 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesini uygulamama gerekçesi dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca sanığa hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hüküm fıkralarında yer alan para cezasına ilişkin bölüme "adli para cezası ödenmediği takdirde adli para cezası hapse çevrilir" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2011/35457, Karar No: 2013/28571, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35457 E.  ,  2013/28571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücrit, yemek ücreti, ücret alacağı, ikramiye alacağı, gece mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, açtığı işe iade davasını kabulüne karar verilmesine rağmen işverence işe başlatılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve işe başlatmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı işverence ihbar öneli kullandırılarak, davacının iş akdine son verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizce daha önce verilen kararlarda, derhal yapılan fesihlerde henüz ihbar tazminatı ödenmemişken ve yine ihbar öneli süresi içinde işçinin emeklilik için başvurması durumu, işçinin emeklilik suretiyle feshi olarak değerlendirilmekteydi. Bu halde işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz ise de, kamu kurumları bakımından kıdem tazminatı hesabında daha önce borçlanmış olduğu askerlik süresinin dikkate alınması gerekmekteydi. Kamu kurumu işyerleri bakımından askerlik borçlanmasının kıdem tazminatına yansıtılması noktasında işçi lehine olarak değerlendirilebilecek bu husus, işçinin ihbar tazminatına hak kazanamaması sebebiyle de işçinin aleyhinedir. Dairemizin, derhal feshin ardından önel içinde işçinin emeklilik için dilekçe vermesi halinde, feshin işçi tarafından gerçekleştirildiği

görüşü, işe iadeyle ilgili iş güvencesi hükümleri de dikkate alındığında 4857 sayılı İş Kanununun sistematiğine uygun düşmemektedir. Gerçekten açıklanan çözüm tarzında işveren feshi yerine işçinin emeklilik sebebiyle feshine değer verildiğinden, işçi iş güvencesinden de mahrum kalmaktadır. Bu nedenle, işverenin derhal feshinin ardından,