muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15419, Karar No: 2014/12518, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15419 E.  ,  2014/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2011/886-2013/796

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili ve davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/649, Karar No: 2023/4711, Tarih: 10.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/649 E.  ,  2023/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/121 E., 2019/173 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 tarihli ve 2013/8 Esas, 2013/144 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 29.10.2012 tarihli eylemine ilişkin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52 ve 53 üncü maddeleri

uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 tarihli kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.04.2015 tarihli ve 2015/8845 Esas, 2015/14093 Karar sayılı ilâmıyla; sanığın mahkûmiyetine karar verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen 16.11.2012 ve 04.11.2012 tarihli eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmaması bakımından değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın 16.11.2012 tarihli eylemine ilişkin temyiz edilmeksizin kesinleşen Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/162 Esas, 2013/163 Karar sayılı dosyası ile 04.11.2012 tarihli eylemine ilişkin temyiz edilmeksizin kesinleşen Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/40 Esas, 2014/68 Karar sayılı dosyaları yönünden Kanun Yararına Bozma istemine ilişkin yapılan inceleme sonucu Dairemizin 15.06.2017 tarihli ve 2017/11236 Esas, 2017/5329 Karar sayılı ilâmıyla; başvuru içeriği yerinde görülmekle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği yönünde anılan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Dairemizin 15.06.2017 tarihli 2017/11236 Esas, 2017/5329 Karar sayılı bozma ilamı üzerine yeni esasa kayıt olan sanığın 16.11.2012 tarihli eylemine ilişkin Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/252 Esas sayılı dosyası ile 04.11.2012 tarihli eylemine ilişkin Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/407 Esas sayılı dosyalarının incelemeye esas Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/121 Esas, 2019/173 Karar sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

5.Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2015/121 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/40 Esas, 2014/68 Karar sayılı dosyası ile Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/162 Esas, 2013/163 Karar sayılı dosyasında infaz edilen cezaların mahsubuna karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2020 tarihli ve 2019/84196 numaralı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz sebebi; infâzı devam eden dosyaları ile iş bu dosyanın birleştirilerek tek dosya üzerinden yargılanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 29.10.2012 günü yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünde Gümüşhacıköy Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada araçta muavin olarak çalışan sanık ... ve şoför olarak çalışan temyiz dışı sanık ...'e ait valizlerden 5.464 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanığın aşamalarda atılı sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Birleşen Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/407 Esas sayılı dosya kapsamına göre; 04.11.2012 günü yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünde Suşehri Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada araçta muavin olarak çalışan sanık ...'e ait 35 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanığın aşamalarda suça konu sigaraları kardeşine götürmek için aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Birleşen Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/253 Esas sayılı dosya kapsamına göre; 16.11.2012 günü yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünde Gümüşhacıköy Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada araçta muavin olarak çalışan sanığa ait 407 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanığın savunmasında suça konu sigaralardan 35 kartonun kendisine ait olduğunu ve kardeşine götürmek için aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3.Birleşen Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/253 Esas sayılı dosya kapsamına göre; 16.11.2012 günü yol kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünde Gümüşhacıköy Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada araçta muavin olarak çalışan sanığa ait 407 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanığın savunmasında suça konu sigaralardan 35 kartonun kendisine ait olduğunu ve kardeşine götürmek için aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihleri ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eylemlerinin 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun'un 62 nci fıkrası ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca sanığın yargılama konusu 29.10.2012, 04.11.2012 ve 16.11.2012 tarihli eylemlerinde ele geçen suça konu kaçak sigaraların toplam gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar ... Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada soruşturma aşamasında ihtarat yapılmamış ise ''1/2'', ihtarat yapılmış ise ''1/3'' oranında indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı da dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanunun 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiüçüncü fıkraları, 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.Sanığın 04.11.2012 tarihli eylemine ilişkin Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/40 Esas, 2014/68 Karar sayılı kararı ile 16.11.2012 tarihli eylemine ilişkin Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/162 Esas, 2013/163 Karar sayılı kararının Kanun Yararına Bozma istemi üzerine Dairemizin

15.06.2017 tarihli 2017/11236 Esas, 2017/5329 Karar sayılı bozma ilamı ile ortadan kaldırıldığı ve kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü sayılamayacağı cihetle, Mahkemece birleştirme kararları üzerine sanığın esas dosyadaki 29.10.2012 eylemi ile birleşen dosyalardaki 04.11.2012 ile 16.11.2012 tarihli eylemleri yönünden 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılması ile yetinilmesi gerekirken, ortadan kaldırılmasına karar verilen anılan mahkûmiyet hükümlerinin mahsubuna karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2015/121 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7129, Karar No: 2021/12739, Tarih: 27.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7129 E.  ,  2021/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs etmek, bu suçlara yardım etmek, kasten yaralamaya teşebbüs etmek, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : A) Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2018 tarih ve 2017/352 Esas, 2018/102 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında;

a) ...'ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

b) ...'ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

c) ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

d) ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-e, 35, 62,

53. maddeleri uyarınca; 2 ay 15 gün hapis cezası ile

cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

e) ...'ü kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1,3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

f) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nin 62, 52. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında;

a) ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

b) ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

c) ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

d) ...'ı kasten yaralamaya teşebbüse yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-e, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 1'er ay 7'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

e) ...'ü kasten yaralamaya yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1,3-e, 87/3, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

f) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı Beraatlerine dair kararı

B) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020 tarih ve 2018/3102 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında; ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs etmek ve 6136 sayılı

f) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı Beraatlerine dair kararı

B) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020 tarih ve 2018/3102 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında; ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs etmek ve 6136 sayılı

Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında; ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek, ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek ve ...'ı kasten yaralamaya teşebbüse yardım etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine,

2) Sanık ... hakkında; ... ve ...'ı kasten öldürme, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek ve ...'ü kasten yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında; ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek etmek ve ...'ü kasten yaralamaya yardım etmek suçlarından kurulan hükümlerin kaldırılmasına;

3) Sanık ... hakkında;

a) ...'ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

b) ...'ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

c) ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

d) ...'ü olası kastla yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

4) Sanıklar ... ve ... hakkında;

a) ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse

yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5'er yıl 10'ar ay hapis

cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna,

b) ...'ü olası kastla yaralamaya yardım etmek suçundan; Beraatlerine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020 tarih ve 2018/3102 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme suçlarından açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme suçlarından açılan kamu davalarında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs etmek ve 6136 Sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüse yardım etmek suçundan ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararı ile sanık ... hakkında ...'ü olası kastla yaralama suçundan ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması suretiyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri ile ayrıca katılanın sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ... hakkında maktuller ...’e yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiileri ile katılanlar vekillerinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurularının kabulü ile bu hükümler yönünden duruşma açılmaksızın "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar ile sanık ... hakkında maktuller ...’e yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... hakkında mağdur ...’a yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekillerinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurularının kabulü ile bu hükümler yönünden yapılan duruşmalı inceleme neticesinde Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2018 tarih, 2017/352 Esas, 2018/102 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak; "sanık ... hakkında maktuller ...’e yönelik kasten öldürme suçlarından neticeten 15’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan neticeten 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar ... hakkında mağdur ...‘a yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüse suçundan neticeten 5’er yıl 10’ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına" dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/02/2020 gün ve 2018/3102 Esas, 2020/320 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; TCK’nin 29. maddesi uyarınca yapılan indirimin az olduğuna, sanık ... müdafiinin; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, yardım niteliğinde bir eylemi bulunmadığına, sanık ... müdafiinin; mevcut delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıklar aleyhine bozulması gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, lehe indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren

7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/09/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1086, Karar No: 2022/7269, Tarih: 22.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1086 E.  ,  2022/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/487 Esas sayılı davası ile Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/108 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2021 gün ve 2020/487 E. 2021/762 K. sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, davanın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.