muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4294, Karar No: 2025/3539, Tarih: 24.06.2025

3. Dairenin 11.05.2023 tarihli ilamıyla; taraflar arasında imzalanan 02.10.2006 tarihli sözleşmenin 6098 sayılı Kanun'un 123 ve devamı maddelerinde düzenlenen karşılıklı borç yükleyen sözleşme olduğu, sözleşme uyarınca davacıların taşınmazlarını davalı ... devrettikleri ve belirlenen taksitlerin bir kısmını ödemek suretiyle üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiklerinin sabit olduğu, davalı ... tarafından her ne kadar sözleşmenin feshedildiği, mevcut bir sözleşmenin bulunmadığı ileri sürülmüş ise de, sözleşmelerin devamının sağlanmak istenmesi ve özellikle İdarenin beyanlarda bulunarak hak sahiplerinde güven oluşturması ve bu kapsamda davacıların taahhütname imzalamasının sağlanmasının kamuya güven ilkesine aykırılık oluşturduğu, üstelik tek taraflı şartlar içeren taahhütnamenin de geçersiz olduğu, bu durumda davacıların 6098 sayılı Kanun'un 125/1 maddesi gereği borcun ifasını veya ifa yerine geçecek müspet zararını isteyebileceği, sözleşmenin ayakta olduğu kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, hükmün davacılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, davacının temerrüde düşen davalıdan menfi zararlarını talep ettiği, karar tarihi itibariyle davalı Belediyenin henüz edimini yerine getirmediği, 6098 sayılı Kanunun 123. maddesi uyarınca davalı Belediyenin temerrüde düştüğü, 05.08.2024 tarihli bilirkişi raporunun dosya kapsamına ve oluşa uygun, denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile 479.921,74 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacılara verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacıların rızai olarak imzaladıkları sözleşmeye aykırı davrandıklarını, İdare tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, davacıların tebligat ile davet edilmelerine rağmen herhangi bir müracatta bulunulmadığını, İdarenin herhangi taahhüdü kalmadığından dolayı, yürürlükte bulunmayan bir sözleşme için bedel ödenmesine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kentsel dönüşüm projesine ilişkin imar planının iptal edilmesi nedeniyle hak sahibinin sözleşmenin ifa edilmemesinden doğan zararının tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kentsel dönüşüm projesine ilişkin imar planının iptal edilmesi nedeniyle hak sahibinin sözleşmenin ifa edilmemesinden doğan zararının tazmini istemine ilişkindir.

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamanın denetime ve hüküm vermeye yeterli olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3934, Karar No: 2016/13648, Tarih: 16.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/3934 E.  ,  2016/13648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin değerden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, asıl işveren davalı ... için alt işveren diğer davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalışmakta iken iş akdinin davalılar tarafından haksız olarak ve işçilik alacakları ödenmeden feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı ile aralarında bir iş sözleşmesi bulunmadığını, kendilerinin ihale makamı olduğunu, davacının işçilik alacaklarından diğer davalı şirketin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, diğer davalı Belediyeden temizlik işleri ihalesini aldıklarını ve ihale süresinin bitimi ile işin sona erdiğini, davacının baştan beri Belediyenin işçisi olması nedeni ile işçilik alacaklarından Belediyenin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar arasında asıl-alt işveren ilşkisi olduğu kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, davacının yapmış olduğu fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışmalarının hesaplanması konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının 2011 ve 2012 yılı bordroları imzalı olup bu bordrolarda fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili tahakkuku bulunan aylar bulunmaktadır. Davacının bordrolarındaki fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili tahakkuku bulunan ayların dışlanması gerekirken tüm çalışma dönemi için hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ilişkin ihtilaf bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

4857 sayılı İş Kanununun 54. maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin de aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi gerekir. Bununla birlikte, işçiye önceki feshe bağlı olarak kullanmadığı izin ücretleri tam olarak ödenmişse, bu dönemin sonraki çalışma sürelerine eklenerek izin hesabı mümkün olmaz. Ancak, önceki çalışma döneminde izin kullandırılmak veya fesihte karşılığı ödenmek suretiyle tasfiye edilmeyen çalışma süreleri de aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerindeki çalışmalara eklenir. İşçinin aralıklı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışması halinde önceki dönemin kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiş olması, izin yönünden sürelerin birleştirilmesine engel oluşturmaz. Yine, önceki çalışılan sürede bir yılı doldurmadığı için izne hak kazanılmayan arta kalan süreler de, işçinin aynı işverene ait işyeri ya da işyerlerindeki sonraki çalışmalarına eklenerek yıllık izin hakkı belirlenir. Yıllık izin, özde bir dinlenme hakkı olup, aralıklı çalışmalarda önceki dönem zamanaşımına uğramaz.

Somut olayda, dosya içerisinde davacının imzalarının bulunduğu yıllık ücretli izin kartı bulunmaktadır. Davacı isticvab edilerek bu kart gösterilmeli, imzaya itirazı yoksa kartta kullanıldığı belirtilen yıllık izin süreleri yıllık izin ücreti hesabından mahsup edilmelidir. Davacının imzaya itirazı olursa kartın aslı getirtilmeli, imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7127, Karar No: 2011/1263, Tarih: 02.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7127 E.  ,  2011/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar TEDAŞ, ... ile ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar ..., ... ve TEDAŞ vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 22.05.2009 günlü bozma ilâmında davacıların murisi ...’ın yüklenici, davalı ...’ın iş sahibi olduğu, aralarındaki ilişkinin eser sözleşmesine dayandığı, uyuşmazlığın çözümü için oluşturulacak uzman kuruldan BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmesi hükümlerine göre kusur durumu hakkında rapor alınması, vefat eden yüklenici ...’ın konunun uzmanı olması ve alınması gereken tüm tedbirleri alma yükümlülüğünün bulunması dikkate alınarak değerlendirme yapılması gereğine değinilmiş, alınacak raporda davalı iş sahibi ...’ın kusursuz olduğu kabul edildiği takdirde, ceza davasında mahkum olmuşsa BK’nın 53. maddesi uyarınca mahkumiyet kararının hukuk hakimini bağlayacağı ilkesi uyarınca uygun bir tazminatın karar altına alınması gereğine değinilmiştir. Mahkemece 03.11.2009 tarihli oturumda Dairemizin bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma ilâmına uyulmasına karar verilmesi durumunda, bozma ilâmı yararına olan taraflar açısından kazanılmış hak oluşturur. Bu nedenle mahkemenin bozma ilâmına uyduktan sonra bozma ilâmına uygun araştırma yapması, eksikleri gidermesi zorunludur.

Dairemizin bozma ilâmına uyulmasından sonra talimat yoluyla kusur konusunda bilirkişi raporu alınmış, bilirkişiler 10.06.2010 günlü raporlarını mahkemeye sunmuşlardır. Bu raporun değerlendirilmesi sonucunda BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınmadığı, bozma ilâmında açıklanan niteliklere uygun bir rapor olmadığı, yine işçi sağlığı, iş güvenliği hükümleriyle TEDAŞ yönünden Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlendiği, seçilen bilirkişilerin konunun uzmanı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesine dayandığına ve olayda vefat eden ... yüklenici olduğuna göre, gereken tüm tedbirleri kendisi almak zorundadır. Bu ilişkide iş sahibi tarafından alınabilecek tedbir istinai nitelikte olabileceğinden, davalı iş sahibine kusur verilirken bu durumun dikkate alınması ve iş sahibinin kusuru varsa bunun nedeninin açık şekilde belirlenmesi ve değerlendirilmesi zorunludur.

Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesine dayandığına ve olayda vefat eden ... yüklenici olduğuna göre, gereken tüm tedbirleri kendisi almak zorundadır. Bu ilişkide iş sahibi tarafından alınabilecek tedbir istinai nitelikte olabileceğinden, davalı iş sahibine kusur verilirken bu durumun dikkate alınması ve iş sahibinin kusuru varsa bunun nedeninin açık şekilde belirlenmesi ve değerlendirilmesi zorunludur.

Somut olayda bozma ilâmında belirtilen ve yukarıda açıklanan kurallara uygun, konunun uzmanı bilirkişilerden BK’nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde bir rapor alınmadan, davalı iş sahibine nedeni açıklanmaksızın ve çok fazla oranda kusur veren rapora dayanılarak hüküm oluşturulması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, önceki bozma ilâmında belirtildiği şekilde, ilişkinin eser sözleşmesine dayanması, vefat eden ...’ın yüklenici olması nedeniyle konunun uzmanı olması dikkate alınarak gerekli tüm tedbirleri kendisinin alması konusunun göz önünde tutulması, davalı iş sahibine verilebilecek kusur varsa bunun nedenlerinin açıkça gösterilmesi, diğer davalıların kusurları olup olmadığının irdelenmesi, nedenlerinin gösterilmesi, bu şekilde hüküm oluşturulması davalıların kusurlu olmadıkları sonucuna varıldığı takdirde ceza yargılamasındaki mahkumiyet kararı ve BK’nın 53. maddesine göre mahkumiyet kararının hukuk hakimini de bağlayacağı ilkesi dikkate alınarak, uygun görülecek miktarlarda tazminatın karar altına alınmasından ibarettir.

Kabule göre de ilişkinin eser sözleşmesi nedenine dayanması gözden kaçırılarak, dava dilekçesinde dava konusu yapılan tazminat miktarlarına daha önce temerrüt sözkonusu olmadığından, dava tarihi yerine olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar TEDAŞ, ... ile ...’na geri verilmesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27196, Karar No: 2017/5529, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27196 E.  ,  2017/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27954, Karar No: 2014/39953, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/27954 E.  ,  2014/39953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/451-2014/116

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.172,38 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 28.5.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.172,38 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 28.5.2014 tarih ve 2013/451 esas 2014/116 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 10.4.2008 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2, 35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 28.5.2014 tarih ve 2013/451 esas 2014/116 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 80,10 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4362, Karar No: 2010/10735, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4362 E.  ,  2010/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda DSİ kanalı olmadığı,taşınmaz sahibinin komşu tarladaki kuyudan ve yakındaki dereden su aldığı yolunda açıklama yaptığı belirtilerek dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu kabul edilmiş ve sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak buna göre değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), kaynaktan alınan suyun taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması ,

./..

2010/4362-10735 -2-

2-Üretim giderlerini kalem kalem gösterir biçimde veri listesi getirtilerek raporun denetlenmemesi,

3-Mahkemece saptanarak bankaya yatırtılan kamulaştırma bedelinin birikmiş veya birikecek faiziyle birlikte davalıya ödenmesi biçiminde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece gerekirse bir nolu bozma nedeni doğrultusunda yerinde yeniden keşif yapılıp hakimin gözlemi de tutanağa geçirilmek suretiyle taşınmazın yukarıda belirtilen özelliklere sahip olup olmadığı da belirlendikten ve 2007 yılına ait üretim giderleri cetveli İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece gerekirse bir nolu bozma nedeni doğrultusunda yerinde yeniden keşif yapılıp hakimin gözlemi de tutanağa geçirilmek suretiyle taşınmazın yukarıda belirtilen özelliklere sahip olup olmadığı da belirlendikten ve 2007 yılına ait üretim giderleri cetveli İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.