muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12100, Karar No: 2021/8748, Tarih: 10.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12100 E.  ,  2021/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... ile ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalılardan ... ile ... vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'un 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği gibi, yine aynı kanunun 433. maddesinde temyiz dilekçesinin aleyhine temyiz olunan tarafa tebliği üzerine bu tebliğden itibaren 10 günlük süre içinde katılma yoluyla temyiz talebinde bulunulması gerekir.

Davalılardan ... vekiline mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi 01.10.2020 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz dilekçesi davalı vekilince HUMK’un gerek 432. maddesi, gerekse 433. maddesinde öngörülen süreler geçtikten sonra 08.12.2020 tarihinde verildiğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare ve davalılardan ... vekillerinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Davacı idare ve davalılardan ... vekillerinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın mülkiyeti hususunda ihtilaf bulunduğu anlaşıldığından, Kamulaştırma Kanununun 18. maddesi gereğince tespit edilen bedelin tamamının ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Kamulaştırma bedeli olarak belirlenen ve Ziraat Bankası Andırın Şubesine yatırılan bedelin ileride hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere üç aylık vadeli hesaba yatırılmasına ve bunun için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22327, Karar No: 2015/9931, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22327 E.  ,  2015/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : IĞDIR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2010/242-2014/156

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara komşu 215, 216, 217, 219, 213, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 229, 231, 232, 234, 235 ve 236 parsel sayılı taşınmazlara ait kesinleşme durumunu gösterecek şekilde onaylı tutanak örnekleri ile dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, şayet davalı iseler ilgili dava dosyalarının,

2- Dava konusu 218, 220, 228 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarında 10.02.1937 tarih, cilt 1, sayfa 19, sıra 11 sayılı iskan kaydının, 230, 231, 232 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarında da 10.02.1937 tarih, cilt 1, sayfa 20, sıra 11 sayılı iskan kaydının uygulandığının yazıldığı görülmekle, iskan kayıtlarına dayanarak herhangi bir tapu kaydının oluşup oluşmadığının, dava konusu parsellere ait iskan ada ve parsel numarası (17 ada 172, 173, 175, 177 ve 180 parsel) da belirtilmek suretiyle İl Özel İdaresinden sorularak tapu kaydı, oluşmuş ise tapu kaydının tüm tedavülleri ile iskan kayıtlarına dair tüm bilgi ve belgelerin,

3- Davaya katılan M.. A.., Tayfur Kuş, F.. A.., Mecit , A.. Y.. adına B. Köyü çalışma alanında belgesizden tespit ve tescil edilen taşınmaz miktarının Tapu, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa söz konusu taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde kadastro tutanak örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1161, Karar No: 2017/5959, Tarih: 22.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1161 E.  ,  2017/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, tamamı yönünden, davalı kadın tarafından ise, 27.11.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece 27.11.2015 tarihli ek karar ile; davalı kadın lehine olarak verilen kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, temyiz talebinin, usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı kadının temyiz isteminin yerel mahkemece reddi yerinde olmadığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak temyiz dilekçesinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 27.11.2015 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00'şar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

22.05.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/9723, Karar No: 2007/9782, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9723 E.  ,  2007/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bursa Tüketici ve 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, otobüs yolculuğu sırasında muavinin tedbirsizlik sonucu ... üzerine sıcak su dökmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın manevi tazminata ilişkin olarak 08.09.2006 tarihinde 3.000.00.- YTL. değer gösterilerek açıldığı anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 12/10. maddesinde taşıma sözleşmeleri düzenlenmiştir.

Tüketici Mahkemesi özel bir mahkemedir, görevleri 4077 Sayılı Yasadan kaynaklanır.

Somut olayda; uyuşmazlık taşıma sözleşmesine yönelik olup, aynı zamanda B.Y.'nın 49. maddesi uyarınca manevi tazminata ilişkin olduğuna göre, davanın genel hükümler uyarınca Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3575, Karar No: 2017/4465, Tarih: 12.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3575 E.  ,  2017/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaların gelir vergisi indiriminde kullanıldığı gözetildiğinde, suç tarihinin 2005 takvim yılı için "16.03.2006", 2006 takvim yılı için "16.03.2007" olduğu cihetle; suç tarihinin 2005 takvim yılı için "01.04.2006", 2006 takvim yılı için "01.04.2007" olduğuna ilişen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanığın "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek mal ve hizmet alımına dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, dosya kapsamında gelir vergisi indiriminde kullanılan suça konu faturaları düzenleyen mükellefler yönünden vergi tekniği raporları hazırlandığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında belirtilen takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Suça konu faturaların gelir vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle; 2005 takvim yılı için "16.03.2006", 2006 takvim yılı için "16.03.2007" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2005-2006" şeklinde yanlış olarak gösterilmesi,

b-Sahte fatura kullanmak suçundan, suça konu faturaların gelir vergisi indiriminde kullanıldığından bahisle dava açılıp hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli ve kısa kararda sehven "KDV indirimi" ibarelerine yer verilerek çelişkiye neden olunması,

c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanmayacağı, 53/1-c fıkrasındaki diğer hakları bakımından uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanmayacağı, 53/1-c fıkrasındaki diğer hakları bakımından uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4342, Karar No: 2010/1324, Tarih: 08.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/4342 E.  ,  2010/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yi kasten öldürmekten sanık ..., ... ile ...'nu bıçakla yaralamaktan sanık ..., ...'yi ölümle tehdit etmekten sanık ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ZİLE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/06/2008 gün ve 76/96 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... ve Şehbender haklarında hükmolunan ceza miktarına göre sanık ... müdafii ile sanık ...’in, yetkisi bulunmaması nedeniyle de katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme isteklerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a)Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ... ve ...’in ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri sağlanarak 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

b)Sanık ...’in silahlı tehdit suçu yönünden, kararın gerekçesinde CMK.nun 231. maddesinde öngörülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği açıkça yazıldığı halde, hüküm fıkrasında sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

c)Sanık ...’in kasten yaralama suçu yönünden, uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmesine karşın, sanığın cezasından TCK.nun 62. maddesiyle indirim yapılması suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

d)Sanık ...’in Tokat ili, Turhal ilçesi, Dere Mahallesi/Köyü nüfusuna kayıtlı olduğunun nüfus kaydından anlaşılmasına göre iddianame nüfus kaydına göre düzelttirilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

e)25.07.2008 tarihli celsede, ara vermeye ilişkin 2. ve 3. sayfalarındaki ara kararların, 101197 sicil nolu üye hakim tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 232/4. maddesine aykırı davranılması;

f)06.06.2008 tarihli dilekçesiyle şikayetçi olduğunu ve sanıkların cezalandırılmalarını istediğini bildiren ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247 sayılı kararı uyarınca kamu davasına katılma iradesini gösteren maktulün kardeşi ... ile şikayetçi olduğunu bildirerek 28.11.2007 tarihli celsede katılma talebinde bulunan maktulün babası Şehbender’in katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek CMK.nun 238. maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafiinin ... hakkında duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile şikayetçi sanık ... ve şikayetçi ...’ın, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de incelemeye tabi hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair cihetleri incelenmeksizin kısmen tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 08/03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

08/03/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'un yokluğunda 11/03/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/2665, Karar No: 2019/9750, Tarih: 10.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2665 E.  ,  2019/9750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : İİK'nun 347. maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahkemece 26/05/2015 tarihli celsede , müşteki vekilinin duruşmaya gelmediği gibi her hangi bir mazerette bildirmediğinden bahisle İİK 349 maddesi gereğince, şikayet hakkının düşürülmesine dair karar verilmiş ise de; UYAP üzerinden yapılan incelemede,müşteki vekilinin 23/05/2016 tarihinde dosyaya 26/05/2016 tarihli duruşmaya katılamayacağı yönünde mesleki mazeret dilekçesi gönderdiğinin anlaşılması nedeniyle, CMK'nın 38/A maddesindeki "her türlü ceza mahkemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır" hükmü gözetilerek mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4320, Karar No: 2018/5768, Tarih: 25.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4320 E.  ,  2018/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, yerinde ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/05/2014 tarih ve 2014/618 değişik iş sayılı kararıyla yapılan itiraz üzerine değerlendirildiğinden temyiz kapsamı dışında bırakılarak yapılan incelemede:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25695, Karar No: 2009/5459, Tarih: 16.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25695 E.  ,  2009/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2, Karar No: 2015/2775, Tarih: 02.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2 E.  ,  2015/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şanlıurfa 4.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.01.2013 gün ve 2011/59 E.-2013/24 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 01.10.2013 gün ve 2013/8629 E.-2013/16403 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan ve sonradan açılan ek davada Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca reddedilen bölümün bedelinin 5999. sayılı Yasa uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddenin 6. ve 8. fıkra hükümleri ile geçici bu maddeyi değiştiren ve 11.06.2013 günü yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesinin 6. ve 9. fıkra hükümlerine göre, geçici 6. maddenin bedele ilişkin hükümleri vuku bulduğu tarih itibari ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı açtıkları tazminat davası süre bakımından dava hakkının düştüğü gerekçesiyle reddedilmiş olanlar hakkında da uygulanır ve dava açılması halinde, fiilen el konulan taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu durumda; mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, daha önce açılan davada ödenen miktarın taşınmazın kaç metrekaresinin bedeline tekabül ettiği hesaplanıp bakiye kısmın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi yönünden bilirkişi kurulu raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bir kısım davacılar tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru sebebiyle AİHS'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlal edildiği gerekçesi ile tazminata hükmolunduğu anlaşılmış olup, başvuranlar lehine hükmedilen tazminatın niteliği dikkate alındığında, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasında hüküm altına alınan alacaktan mahsup edilemeyeceğinin düşünülmemesi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmü getirilmiş olduğundan ilam harcı ve vekalet ücretinin maktu olarak takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: Davacılar vekili ve davalı bakanlık vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI