muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1493, Karar No: 2020/31, Tarih: 06.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/1493 E.  ,  2020/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'e yönelik), çocuğun cinsel istismarı (mağdurlar ... ile Murat'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın mağdur ...'a yönelik atılı suçtan beraati ile mağdurlar ... ve Yusuf'a yönelik zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafisi ile mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdurlar ... ile Yusuf’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, birlikte okula giden mağdurların arkasından yaklaşıp aynı anda eşofmanlarını her iki eliyle tutarak çekmesi şeklinde gerçekleşen eylemde mağdur sayısınca suçun oluştuğu gözetilerek iki kez cezalandırılması gerekirken suçun zincirleme şekilde işlendiğinden bahisle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile mağdurlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7626, Karar No: 2017/694, Tarih: 15.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7626 E.  ,  2017/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16533, Karar No: 2023/1446, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16533 E.  ,  2023/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.10.2020 Tarihli ve 2020/495 Esas, 2020/928 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin Merkez/Ağrı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ağrı Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.04.2021 Tarihli ve 2021/100 Esas, 2021/256 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Muratpaşa/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.11.2021 Tarihli ve 2021/1332 Esas, 2021/1630 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Kuşadası/Aydın olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.02.2022 Tarihli ve 2022/249 Esas, 2022/252 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin Güzeloba Mah, 2358 Sok. No:18 İç Kapı No:1 Muratpaşa/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Güzeloba Mah, 2358 Sok. No:18 İç Kapı No:1 Muratpaşa/Antalya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15402, Karar No: 2012/24701, Tarih: 06.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/15402 E.  ,  2012/24701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 682-206

Davacı, davalı ...’nin, kendi nezdinde çalışmadığını, aksini öngören 16.06.2008 günlü tutanağın ve bu tutanağa dayalı olarak düzenlenen 17.06.2008 günlü kontrol memuru raporu ile, tahakkuk ettirilen idari para cezalarının ve ödeme emirlerinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu olayda; davalı ...’nin 28.03.2008 günlü şikayet dilekçesi üzerine, davacıya ait tescilsiz “...” ünvanlı işyerinde yapılan denetim sonucu düzenlenen 16.06.2008 günlü işyeri durum tespit tutanağı ve 17.06.2008 günlü kontrol memuru raporuyla, a)Davacı işveren adına “Bekçilik ve Bahçıvanlık” işi için işyeri tescilinin sağlanması ve 506 sayılı Yasanın 140/a maddesi uyarınca idari para cezası tatbiki, b)Davalı ...’in, işe giriş bildirgesinin süresinde verilmemesi nedeniyle, aynı Yasanın 140/b maddesi uyarınca idari para cezası tatbiki, c)Davalı ...’in sigortalı çalışmalarına ilişkin 07.07.2007-16.06.2008 arası dönem için aylık prim hizmet belgelerinin işverenden istenmesi, verilmemesi halinde re’sen düzenlenmesi ve aynı Yasanın 140/c maddesi uyarınca idari para cezası uygulanması önerilmiştir. Davalı Kurum tarafından, anılan rapor dikkate alınarak, 506 sayılı Yasanın 140/b,c maddeleri kapsamında tahakkuk ettirilen toplam 22.227,30 TL tutarlı idari para cezasının, 03.11.2008 günlü tebliği üzerine süresinde (19.11.2008) yapılan itiraz, 19.02.2009 tarihli komisyon kararıyla red edilmiş olup, sonrası prosedür hakkında bilgi bulunmamaktadır. Yine, aynı rapora dayalı olarak, sigortalı çalışmalara ilişkin, prim tahakkuku yapılıp yapılmadığı, itirazla kesinleşip kesinleşmediği, ödeme emrine konu yapılıp yapılmadığı konusunda da bilgi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, dava dilekçesi ekinde, sadece bir adet 1.457,61 TL’lik idari para cezasının tahsili amacıyla gönderilmiş ödeme emri mevcut olup, tebliğ belgesi de yer almaz.

Davacı, yoklama memuru raporuyla çalışması belirlenen davalı ...’nin, kendine ait çiftlik işyerinde çalışması bulunmadığının tespitini, aksini öngören 16.06.2008 günlü işyeri durum tespit tutanağı ve 17.06.2008 günlü kontrol memuru raporu ile, anılan tutanak ve rapora dayalı olarak tahakkuk ettirilen idari para cezalarının ve ödeme emirlerinin iptalini istemiştir.

Mahkeme, dinlenen tanık anlatımları ile, ibraz edilen bir kısım davacı delilleri gözeterek, davalı ...’in tespite konu çalışmalarının gerçek olmadığından hareketle, istem gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkeme, dinlenen tanık anlatımları ile, ibraz edilen bir kısım davacı delilleri gözeterek, davalı ...’in tespite konu çalışmalarının gerçek olmadığından hareketle, istem gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Çünkü, davaya ve uyuşmazlığa konu kurum işlemleri ile bu işlemlere esas tüm kurum kayıtları ve ilgili belgeler, prim borcu ve idari para cezalarına ait tebliğ belgeleri, ödeme emirleri, takip dosyaları v.s getirtilmemiştir.

Şu halde yapılması gereken iş; talebe ve davaya konu olan kurum işlemlerinin nelerden ibaret olduğu ayrı ayrı davacıya sorularak belirlenmeli; belirlenen bu işlemlere esas tüm kurum kayıtları(bu kapsamda; özellikle davaya konu olan çiftlik işine ait işyeri dosyasının tamamı, 16.06.2008 günlü tutanak ve 17.06.2008 tarihli yoklama memuru raporuna dayalı olarak yapılan tüm kurum işlemleri, tahakkuklar, prim borcuna ve idari para cezalarına ait kurum ödeme yazıları, itiraz dilekceleri, komisyon kararları, tüm tebliğ belgeleri v.s) eksiksiz ve tam olarak davalı kurumdan celbedilmeli; söz konusu tutanak ve rapora dayalı olarak tahakkuk ettirilen prim borcu ve idari para cezalarının tahsiline ilişkin tüm takip dosyaları, ödeme emirleri, tebliğ belgeleri ayrı ayrı getirtilmelidir.

Bu belirleme ve eksik belgelerin celbinden sonra, davaya konu olan her bir kurum işlemi yönünden, prim borcuna esas olan işlemler 506 sayılı yasanın 79. maddesi, idari para cezasına esas işlemler ise aynı yasanın 140.maddesinde düzenlenen işlem tebliği ve bunlara karşı itiraz sürelerinin yerindeliği, idari prosedürlerin tamamlanıp tamamlanmadığı ayrı ayrı denetlenmeli, her bir işlem yönünden, yukarıda bahsedilen 506 sayılı yasanın 79. ve 140. maddelerdeki itiraz sürelerinin geçtiği veya idari prosedürlerin tamamlanarak prim ve idari para cezalarının kesinleştiği ve bu nedenle de kurumca 6183 sayılı yasa uyarınca takibe geçildiği anlaşılırsa bu sefer, gerek prim ve gerekse idari para cezalarına ilişkin her bir ödeme emri yönünden 6183 sayılı yasanın 58.maddesindeki süre yönünden inceleme yapılmalı; yasal hak düşürücü süre içinde açılmış bir davanın varlığı halinde ise, 6183 sayılı Yasanın 58.Maddesinde sınırlı olarak sayıldığı üzere, “böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı” konularıyla sınırlı incelemeyle sonuca varılmalıdır.

506 sayılı Yasanın 140.maddesinde; idari para cezasını gerektiren haller, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı hangi mahkemede dava açılabileceği özel bir şekilde belirlenmiş olup; bu kapsamdaki idari para cezalarının iptaline yönelik davacı istemlerinde yargı yolunun, idari yargı olduğu gözetilmelidir.

506 sayılı Yasanın 140.maddesinde; idari para cezasını gerektiren haller, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı hangi mahkemede dava açılabileceği özel bir şekilde belirlenmiş olup; bu kapsamdaki idari para cezalarının iptaline yönelik davacı istemlerinde yargı yolunun, idari yargı olduğu gözetilmelidir.

Öte yandan, yoklama memuru raporuyla çalışması belirlenen davalı ...’nin, davacıya ait çiftlik işyerinde çalışması bulunmadığının tespitine karar verilmiş ise de; buna yönelik araştırma ve inceleme de yetersizdir.Bu kapsamda, çalışmanın geçtiği Çiftlik işyerinin niteliği, kapasitesi(yüzölçümü, ekili alan durumu,ağaçların ve varsa bahçe bitkilerinin sayısı v.s), bekçilik ve bahçıvanlık faaliyetini gerektirir bir işyeri niteliğine haiz olup olmadığı, gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle ayrıntılı olarak usulünce araştırılıp incelenmeli, aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak,konuya ilişkin bilgi ve görgülerine başvurulmalıdır.

Böylece toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14213, Karar No: 2018/2315, Tarih: 14.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14213 E.  ,  2018/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde, dava dışı ...'e ait konutun davacı tarafça ... Ev Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalının hasar gören konutun müteahhiti olduğunu, 1,5 yıl önce ortağı olduğu ... Turyap Temsilciliği aracılığı ile taşınmazın ...'e satıldığını, 31/12/2012 tarihinde lavabo altı temiz su tesisatında meydan gelen patlama sonucu sigortalı konutta ve diğer konutlarda hasar meydan geldiğini, sigorta hükümleri gereğince meydana gelen toplam 7.520,00-TL'lik hasar bedelinin 18/02/2013 tarihinde ödendiğini belirterek 7.520,00-TL'nin 18/02/2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde, hasar gören binanın davalıya ait ... İnşaat tarafından kat karşılığı olarak yapıldığı ve tesliminden 3 yıl sonra meydana gelen zarardan davalının sorumlu olmadığını, vananın imalatçısının kendisinin olmadığını, bu nedenle ihbarda bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İhbar olunan vekili cevap dilekçesinde, satılan vanaların sağlam olarak teslim edildiği, hangi inşaatlarda ve nasıl kullanıldığının bilinmediği, kendilerine herhangi bir ihbarda bulunulmadığını belirterek tarafları yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; toplanan deliller, dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek açılan davanın kabulü ile 7.520,00 TL'nin 18.02.2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 385,26 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/830, Karar No: 2009/45, Tarih: 04.02.2009

Hukuk Genel Kurulu 2008/4-830 E., 2009/45 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/4-830 E., 2009/45 K.**

**- DİSİPLİN KOVUŞTURULMASINDA GÜVENCE

- İDARENİN GÖREV VE SORUMLULUKLARI

- KAMU GÖREVLİSİ

- MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 129 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Maddi ve manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Malkara Asliye Hukuk Mahkemesince davanın husumet yönünden reddine dair verilen 28.11.2006 gün ve 2006/36-2006/391 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.09.2007 gün ve 2007/4329-2007/10219 sayılı ilamı ile;

(...1-Davalıların temyiz itirazlarına gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince; davacılar davalı doktorların görev yaptığı hastanede tedavi gören yakınlarının davalıların ihmali ve özensiz davranışları ile hatalı tedavi sonucu öldüğünü, bu eylemin suç teşkil ettiğini iddia ederek davalıların kişisel kusuruna dayanmıştır. Mahkemece; kamu görevlilerinin sorumluluğa ilişkin Anayasa'nın 129/5. maddesi uyarınca davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, karar davacılar ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Memurların ve diğer kamu görevlilerinin kişisel kusuruna dayanılarak açılan davalar Anayasa'nın 129/5. maddesi kapsamı içinde düşünülemez. Somut olayda davacı, davalıların kişisel kusuruna dayanmıştır. Dava konusu edilen eylemden dolayı davalılar hakkında ceza mahkemesi mahkumiyet kararı bulunduğu da gözetildiğinde, mahkemece işin esası incelenerek sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan yazılı biçimde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin, "Davalıların taraf sıfatının bulunmaması sebebiyle davanın husumet yönünden reddine" dair verdiği ilk karar, Özel Daire'ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece bozmadan sonra ilk hükümde direnildiği belirtilmek suretiyle bu kez, "Davalıların eylem anında kamu görevlisi olduklarından bu kişiler aleyhine açılacak maddi ve manevi tazminat davalarının idari yargı yerlerinde açılması gerektiğinden yargı yolu görevsizliğine" dair hüküm oluşturulmuştur.

Mahkemenin, "Davalıların taraf sıfatının bulunmaması sebebiyle davanın husumet yönünden reddine" dair verdiği ilk karar, Özel Daire'ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece bozmadan sonra ilk hükümde direnildiği belirtilmek suretiyle bu kez, "Davalıların eylem anında kamu görevlisi olduklarından bu kişiler aleyhine açılacak maddi ve manevi tazminat davalarının idari yargı yerlerinde açılması gerektiğinden yargı yolu görevsizliğine" dair hüküm oluşturulmuştur.

Görüldüğü üzere, Özel Daire'ce incelenen ve bozmaya konu olan ilk kararda salt "husumet nedeniyle davanın reddine" karar verilmiş iken; direnme kararında, bozmadan önce verilen ilk hükümde yer almayan ve Özel Daire'ce inceleme konusu yapılmayan, "yargı yolu nedeniyle görevsizliğe" ilişkin tamamen yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı mevcut olmayıp, yeni bir hükmün bulunduğunun kabulü gerekir.

O halde dosyanın, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6290, Karar No: 2015/439, Tarih: 15.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/6290 E.  ,  2015/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.02.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın paydaşlarından ...'nın 22.03.2002 tarihinde vefat ettiği, en yakın yasal mirasçıları olan ..., ... ve ...'nın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/664 Esas, 2002/1310 sayılı Kararı ile mirası reddettikleri anlaşılmaktadır. T.M.K'nın 612. maddesine göre en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi ve arta kalan değerin de mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus üzerinde gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan mirası reddeden mirasçılara da pay verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17204, Karar No: 2012/22139, Tarih: 30.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/17204 E.  ,  2012/22139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, tarafların evle olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek, müşterek çocukların her biri için ayrı ayrı 2000 TL tedbir nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, her ne kadar davalı babanın maaşının aylık 4000 TL olduğu bildirilmiş ise de, davalının özel bir hastanede çalışmakta olup, özel hastane doktorlarının gelirlerinin bildirilenin üzerinde olduğu gerekçesi ile, her bir çocuk için 1200 TL olmak üzere toplam 2400 TL nafakanın tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, 2008 doğumlu olan çocuğun evde bakıcı tarafından bakıldığı, 2004 doğumlu çocuğun ise, özel okula gittiği, davacı annenin göz doktoru olup, aylık 3200 TL maaş aldığı, davalı babanın ise özel bir hastanede plastik cerrahi uzmanı olup, aylık 4000 TL. maaş aldığı anlaşılmıştır.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, çocukların yaşları ve ihtiyaçları ve davalının ödeme gücü dikkate alındığında, takdir edilen nafaka fahiş olup, amacını aşarak davacı tarafın zenginleşmesine neden olacağı gözetilerek, TMK.’nun 4.maddesinde ifadesini bulan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.