muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2693, Karar No: 2015/12971, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2693 E.  ,  2015/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2010/299-2013/305

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5378, Karar No: 2014/15661, Tarih: 24.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5378 E.  ,  2014/15661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükümlünün mahkûmiyetine ilişkin hüküm, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 500 TL para cezasına ilişkin İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/10/2007 gün ve 2007/378 E, 2007/444 K. sayılı hükmünün kesinleşmesini müteakip, infaza verilmesinden sonra, 5728 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanması istemiyle yapılan yargılaması sonucunda İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 22.02.2008 tarihli ve 18.03.2008 tarihinde kesinleşmiş bulunan ek kararı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, 5 yıl denetim süresi belirlenen sanığın denetim süresi içinde, 06.09.2012 tarihinde işlediği kasti suç nedeniyle İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04.04.2013 tarih ve 2012/761 E. 2013/234 K sayılı ilamı ile cezalandırıldığı ve bu hükmün 31.05.2013 tarihinde kesinleştiği, CMK’nın 231/11. maddesi gereğince yapılan ihbar üzerine de duruşma açılarak önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün ve 3-66/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 1 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişikliklerine dayalı uyarlama yargılaması 5275 sayılı Kanun'un 98 ila 101. maddeleri ve 5728 sayılı Kanun'un geçici 1. madde hükümleri uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olup, uyarlama yargılaması sonunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, denetim süresi içinde işlenen kasti suç nedeniyle kaldırılmasına ve önceki hükmün açıklanmasına ilişkin verilen kararın da aynı nedenle itiraz kanun yoluna tabi bulunduğundan CMK’nın 264. maddesi hükmü nazara alınarak hükümlünün istemi konusunda itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/20848, Karar No: 2007/23543, Tarih: 13.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20848 E.  ,  2007/23543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688/7.maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfının taşıması için (..senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunlu olup, anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan sözedilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir.

Takip dayanağı bonolar üzerinde ikişer adet imzanın bulunduğu ve bu imzaların inkar edildiği de gözetilerek, imzalardan birinin...................................., diğerinin ise ................................ adına atıldığının kabulü gerekeceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  13/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7326, Karar No: 2012/8329, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7326 E.  ,  2012/8329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalılar ... ve ...’ün müvekkillerine olan borcu nedeniyle haklarında yaptıkları icra takibi sırasında borçlarına yetecek haczi kabil mallarının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendilerine ait olan taşınmazı diğer davalı ... Yapı Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ne sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı yasanın 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılması gerekir. Bunlardan başka kötü niyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Somut olayda borçlu ...’ün ölmüş olduğu ve en yakın mirasçılarının mirası reddettikleri dosya arasında bulunan Ümraniye 2.Sulh Hukuk mahkemesinin 31.12.2008 tarih ve 2008/1323 – 1658 sayılı kararından anlaşılmıştır. Zorunlu hasım durumunda olan borçlunun en yakın mirasçılarının mirası reddetmesi nedeniyle konunun miras hukuku hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekir. Bu durumda mahkemece mahallin sulh hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre

tasfiyesinin sağlanması, anılan mahkemece borçlu için atanacak veya yetkilendirilecek bir temsilci huzuru ile davaya devam olunması gerekirken bu yönler göz ardı edilerek taraf teşkili sağlanmadan davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13309, Karar No: 2018/2012, Tarih: 22.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/13309 E.  ,  2018/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu.... Köyü çalışma alanında bulunan 148 ada 9 parsel sayılı 1.700.99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/266, Karar No: 2007/21, Tarih: 15.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/266 E.  ,  2007/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18666, Karar No: 2023/7450, Tarih: 12.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18666 E.  ,  2023/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/658 E., 2021/829 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.10.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanmadığına ve eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, hükümlü olarak kaldığı Ceza İnfaz Kurumu odasında yapılan aramada, 2 numaralı kabinden, sanığa ait eşyalar arasından ele geçirilen, pilot kaleme, ucu sivriltilmiş metal eklenmek suretiyle oluşturulan şiş/tığ nedeniyle infaz kurumuna yasak eşya soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. 24.12.2019 tarihli kısmi arama tutanağında, sanığa ait 2 numaralı kabinde, eşyalarının arasında 13-14 cm uzunluğunda şiş bulunduğu yazılıdır.

3. Sanık hakkında, Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 02.02.2020 tarihli kararı ile, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44 üncü madde üçüncü fıkra (g) bendi gereğince 11 gün hücreye koyma cezası verilmiştir.

4. 28.02.2020 tarihli raporda, kabza uzunluğu 10 cm, namlu uzunluğu 5 cm olan materyalin, pilot kalem sapının eritilerek sivri uçlu demirin sabitlenmesi suretiyle oluşturulmuş el yapımı şiş olduğu, delici ve kesici niteliği haiz olup, saldırı ve savunma amaçlı kullanıma elverişli olduğu bildirilmiştir.

5. Dosya içerisindeki fotoğraflardan, sanıktan ele geçen ve bilirkişi raporunda tarifi yapılan malzemenin tığ ucu gibi bir uca sahip olduğu görülmüştür.

6. Sanık savunmasında, suç konusu tığın daha önce kantinde satıldığını, boncuk işlerinde kullandığını beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

5. Dosya içerisindeki fotoğraflardan, sanıktan ele geçen ve bilirkişi raporunda tarifi yapılan malzemenin tığ ucu gibi bir uca sahip olduğu görülmüştür.

6. Sanık savunmasında, suç konusu tığın daha önce kantinde satıldığını, boncuk işlerinde kullandığını beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm, ceza miktarı ve tekerrür hükümlerinin tatbiki yönünden isabetli görülmemiş, karar kaldırılarak yeniden mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kalmış olduğu odada yapılan aramada, kendisine ait kabinde, pilot kalem sapının eritilerek sivri uçlu demirin sabitlenmesi suretiyle oluşturulmuş el yapımı şiş/tığ ele geçirildiği anlaşılan olayda, dosya içerisinde mevcut rapor ve fotoğraflara göre; tetkik konusu aletin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6/1.f-3 maddesinde belirtilen "saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılan diğer şeyler" tabirine uygun olarak değerlendirilmiş olması, rapor içeriğinin alanında uzman bir bilirkişi tarafından, denetime açık ve yeterli şekilde düzenlenmesi, cezanın miktarı ve sanığın tekerrüre esas 3 aydan fazla ceza mahkumiyetine dair adli sicil kaydının bulunması nedenleriyle, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddelerinin uygulanmasının yasal olarak imkansız olması karşısında; Bölge Adliye mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15045, Karar No: 2013/12717, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15045 E.  ,  2013/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.05.2012 tarih ve 2010/65-2012/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın davalı ...'ın sahibi, ... idaresinde bulunan araç ile taşınması sırasında, meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını, araç sürücüsünün asli kusurlu bulunduğunu, hasar bedelinin ödendiğini ileri sürerek, 6.621,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., meydana gelen kazadan dolayı oluşan zararı trafik sigortasının ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı sürücünün meydana gelen kazada %100 kusurlu bulunduğu, davalı malik ve işleten ile müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle, 6.621,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak hükme esas alınan raporu düzenleyen makine mühendisi olup, dava konusu maden yol inşaat ve fabrika malzemeleri, kimya ve temizlik ürünleri, tekstil ürünleri, hırdavat ve plastik malzemeler, boya malzemeleri ürünlerinde uzman olmadığı gibi, meydana gelen zarar yönünden de ekspertiz raporundaki hasar miktarına atıfta bulunmakla yetinmiştir. Bu itibarla mahkemece zarar gören yükün cinsine göre konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığı ile zarar tutarı yönünden inceleme yaptırılarak gerçek zarar tutarının tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4292, Karar No: 2022/8139, Tarih: 21.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4292 E.  ,  2022/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.03.2019 tarih ve 2018/33 E. - 2019/73 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.02.2021 tarih ve 2019/579 E. - 2021/190 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2016/8344-1,2,3,4 ve 5 sıra numaralı tasarımların tescili için TPMK’na başvurduğunu, müvekkilinin 2016/8166-1, 2, 3, 4 sayılı tasarımlarına dayanarak başvuruya itiraz ettiğini, YİDK’nın 2017/T-882 numaralı kararı ile itirazının reddettiğini ve davalının 2016/8344-1, 2, 3, 4 ve 5 sıra numaralı tasarımlarının tesciline karar verildiğini, davaya konu tasarımlar incelendiğinde davalıya ait 2016/8344-4 ve 5 sayılı tasarımların, müvekkili şirkete ait 2016/8166-3 nolu tasarım ile birebir aynı olduğunu, davalıya ait 2016/8344- 1, 2 ve 3 sayılı tasarımların, müvekkili şirkete ait 2016/8166-4 nolu tasarım ile birebir aynı olduğunu, davalı tasarımlarının ayırt edicilik ve yenilik özelliğine sahip olmadığını, ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davacının 2016/8166-1, 2, 3, 4 sayılı tasarım tescilleri karşısında davalının 2016/8344-1, 2, 3, 4 ve 5 sıra numaralı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliğine sahip bulunduğunu, anılan YİDK kararının verildiği tarihte 554 sayılı KHK’nın yürürlükte olduğunu, 554 sayılı KHK m.6 hükmünde bir tasarımın yeni olabilmesi için, tasarımın önceki tasarım veya tasarımlar ile aynı olmaması ve aynı tasarımın daha önce kamuya sunulmamış olması gerektiğini, davaya konu tasarımlar ile itiraza mesnet tasarımlar karşılaştırıldığında davalı tasarımlarının tam kubbe şeklinde ve kaplamalarının muntazam olduğunu, itiraza mesnet ambalaj tasarımlarında kesit olarak yer alan ürünlerin dikdörtgene yakın kesik kubbe şeklinde olduğunu ve rastgele serpiştirilmiş şekilde kaplandığını, tasarımların çok sayıda ayırt edici nitelikte unsurla birbirinden ayrıştığını, davalının bilinen özelliklerden yola çıkarak yeni çözüm ve yorumlar ile özgün bir tasarım ortaya koyduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tasarımı yeni bir üründe uygulamayı, bilinen bir tasarımı yeni düzenlemeler ile yeniden meydana getirmenin yenilik değerlendirmesinde dikkate alınacağını, müvekkili şirketin tasarımlarının yeni ve ayırt edici özelliklere sahip olduğunu, müvekkili şirkete ait kek tasarımlarının itiraza mesnet tasarımlara göre daha kalın ve yüksek olduğunu, tabanı düz ve geri kalanı yuvarlak bir yarım daireden oluştuğunu, dayanak olarak gösterilen tasarımların silindirik bir görünüme sahip olduğunu, müvekkilinin iç dolgu kremasının daha ince ve kısa olduğunu, kaplama renk, çikolata ve Hindistan cevizi granül şekillerini birbirinden farklı olduğunu, tek benzerliğin taraf tasarımlarının kek olmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kesitler üzerinden bir değerlendirme yapıldığında taraf keklerinin yaklaşık gramaja sahip olması gerektiği noktasından hareketle taraf kesitleri üst üste bindirildiği ve taban genişlikleri açısından ölçeklendirildiği, taraf tasarımlarının kesit hallerinin birbirinden farklı olduğu, temel farklılığın keklerin üst kısmında oluştuğu, davalı tasarımı zeminden hazırlanarak kubbe formuna ulaşırken davacı tasarımının da draft açısına uygun şekilde üste doğru daralarak çok az bir bombe yaparak düz şekilde bittiği, diğer taraftan kek dolgu oranının farkı üst üste bindirilmiş çizimde kolaylıkla okunabildiği, davaya konu tasarımlar incelendiğinde, davalıya ait 2016/8344-4 ve 5 sayılı tasarımların, davacı şirkete ait 2016/8166-3 nolu tasarımdan bilgilenmiş kullanıcı gözünden farklı olduğu, davalıya ait 2016/8344-1,2 ve 3 sayılı tasarımların, davacı şirkete ait 2016/8166-4 nolu tasarımlar karşılaştırıldığında da aynı değerlendirmelerin geçerli olduğu, bununla beraber davalıya ait 2016/8344-2 nolu tasarım kaplama tarzı açısından farklılaştığı, dolayısıyla davaya konu tasarımlar incelendiğinde, davalıya ait 2016/8344-1,2 ve 3 sayılı tasarımların, davacı şirkete ait 2016/8166-4 nolu tasarımdan bilgilenmiş kullanıcı gözünden farklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.