muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30622, Karar No: 2013/25680, Tarih: 07.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/30622 E.  ,  2013/25680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/344963

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2009

NUMARASI : 2009/209 (E) ve 2009/748 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların “daha önceden DIGITURK üyeliklerinin bulunduğunu, anlaşmaları bitince yenilemediklerini” savunmaları ve sanıklardan Mustafa'nın evinde bulunan DIGITURK kartını dernekte kullandığını ifade etmesi, katılan kurumun cevabi yazısından sanıklar adına bir abonelik kaydının bulunmadığının belirtilmesi ve 19.10.2008 tarihli tutanaklara göre, sanık Mustafa'nın işyerinde yapılan incelemede ... numaralı kartın, sanık Adem'in işyerinde ise ... numaralı kartın tesbit edildiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu kartların DIGITURK şirketi tarafından çıkarılmış, başka bir kişi ya da kuruluşa bireysel veya ticari abonelik kapsamında verilmiş bir kart olup olmadığı ilgili şirketten sorularak, böyle bir durumun tespiti halinde, uyuşmazlık konusunun hukuki bir ihtilaf düzeyinde kalacağının; aksi halde, suça konu kartların yayın şifresini hukuka aykırı olarak kırmak için üretilmiş bir kart olduğunun anlaşılması durumunda ise atılı karşılıksız yararlanma suçunun oluşacağı gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık M.. Z..'in, katılan şirketin bayisi olan Akademi Gençlik Merkezi isimli iş yerine bir yakınının kredi kartından taksitlendirmek suretiyle zararı karşıladığını ileri sürmesi karşısında, savunma doğrultusunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168 ve 5271 sayılı CMK.nun 231. maddelerinin uygulama olanağının tartışılması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4450, Karar No: 2018/6785, Tarih: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4450 E.  ,  2018/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece Dairemizin 31/10/2014 gün ve 2014/15628 Esas, 2014/17907 Karar sayılı bozma ilamına direnilmesine karar verildiği belirtilmekle birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün ve 2010/11-34-35 sayılı tevdii kararında da vurgulandığı üzere yerel mahkemece ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle direnme kararının eylemli uyma olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde işletmekte olduğu kafeye ait elektriğin katılan kurum yetkililerince borcundan dolayı kesilerek 24.02.2010 tarihinde mühürlendiği, 27.02.2010 tarihinde yapılan kontrollerde mührün fekkedilerek elektrik kullanılmaya devam edildiğinin tespit edildiği; kurum görevlilerince borcun ödenmesinden sonra, sadece yetkili kişiler tarafından elektriğin açılabileceği sanığa söylenmesine rağmen sanığın, borcu ödemeden ve kurum görevlilerine haber vermeden elektrik kullanmaya devam ettiği, kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenme tarihinden sonra sanığın, 04/03/2010 tarihinde borcu taksitlendirmek için katılan kuruma başvurduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,Dairemizin 2014/15628 Esas, 2014/17907 Karar sayılı bozma kararında da belirtildiği gibi atılı mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, suç kastı bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16455, Karar No: 2017/1232, Tarih: 13.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16455 E.  ,  2017/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı borçluların murisi ... 'ün 08211285 (12012850) nolu elektrik abonesi olduğunu, elektrik borçlarını ödemediğini, davalıdan 63.823,24.TL asıl alacak, 79.476,85.TL gecikme zammı ve 14.305,82.TL KDV olmak üzere toplam 157.605,91 TL alacaklı olduklarını,söz konusu borcun ödenmemesi nedeniyle murisin mirasçıları olan borçlular hakkında ... 2.İcra Müdürlüğünün 2009/4856 Esas sayılı icra takip dosyasıyla takibe geçildiğini, borçluların gönderilen ödeme emrindeki takibe, borca ve faize itiraz etmeleri nedeniyle haklarında başlatılan icra takibinin durduğunu, davalıların itirazlarında haksız olduklarını ileri sürerek,itirazın iptali ile takibin devamına ve davalılar aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra; inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar,cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile, davalıların ... 2. İcra Müdürlüğünün 2009/4856 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazlarının kısmen iptaline, takibin 63.823,24.TL asıl alacak, 47.696,75.TL gecikme zammı ve 8.761,18.TL gecikme zammının KDV'si olmak üzere toplam 120.281,17.TL üzerinden devamına;hükmedilen asıl alacak ve işlemiş faizin %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; icra takibine vaki itirazın iptali istemlidir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıların takip ve dava konusu elektrik tüketim bedelinden sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davalıların, davacı kurum ile 13.07.1995 tarihinde tarımsal sulama aboneliği akdeden muris ...’ün mirasçısı oldukları ve bu nedenle de davaya konu edilen elektrik tüketim bedelinden sorumlu olacakları kuşkusuzdur. Davacı kurum 1998-2004 yılları arasındaki elektrik tüketiminden kaynaklı olarak tahakkuk ettirdiği 63.823,24.TL asıl alacak, 79.476,85.TL faiz ve 14.305,82.TL gecikme zam KDV’sinden oluşan toplam 157.605,91.TL’lik alacak için ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4856 Esas sayılı takip dosyası ile davalı borçlular hakkında takip başlatmıştır.

Mahkemece; davalıların sorumlu olacakları elektrik tüketim bedelinin tespiti yönünden iki ayrı elektrik mühendisi bilirkişiden ayrı ayrı rapor alınmış ve bu raporlardan 15.04.2015 tarihli rapor hükme esas alınmak suretiyle davacının icra takip tarihi itibariyle talep edebileceği toplam alacak miktarı 120.281,17.TL olarak belirlenmiştir.

Ancak, davalılardan ... yargılama sürecinde dosyaya sunduğu 16.12.2014 tarihli dilekçesi ile icra dosyasına yaptığı itirazdan vazgeçtiğini, dosya borcunu kabul ettiğini ve af kapsamında borcunu taksitlendirmek suretiyle ödeyeceğini beyan etmesine karşın davalı ...’in bu talebi yönünden mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece;yargılama sürecinde 16.12.2014 tarihinde sunduğu dilekçe ile icra dosyasına, yaptığı itirazdan vazgeçtiğini, dosya borcunu kabul ettiğini ve af kapsamında borcunu taksitlendirmek suretiyle ödeyeceğini beyan eden davalı ...’in bu talebi yönünden değerlendirme yapılması sonucunda hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci, bentte yazılı nedenler ile sair temyiz itirazlarının reddine ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Katip: MG
Yargıtay — Esas No: 2019/8816, Karar No: 2019/16559, Tarih: 12.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8816 E.  ,  2019/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın cami girişindeki lavabo ve şadırvanın yanında bulunan imam odası ile cami deposundan yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 12.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4216, Karar No: 2009/6215, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4216 E.  ,  2009/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

BİRELEŞEN DAVA MAHKEMESİ :Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’un vadesi geçmiş ve kesinleşmiş borçlarını tecil ve taksitlendirmek için başvuruda bulunmuş olmasına rağmen taksitlerin ödenmemesi sonucu başlatılan haciz işlemleri sırasında ... Mahallesi, 269 ada, 646 parselde kain meskenini dava dışı ...’e devrettiğini, onun da bu taşınmazı davalı ...’un boşandığı eşine sattığını, yapılan işlemlerin kamu alacağının tahsilini imkansız kılmaya yönelik olduğunu belirterek, tasarrufların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, vergi borcunun ödenmesi amacıyla yapılan başvuru sonucu tebliğ edilen ödeme planı çerçevesinde borcun ödendiğini, dava konusu edilen vergi borcunun tebliğ edilmediğini, tebliğ edilmiş olsaydı bu borcun da ödenmiş olacağını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davaya dahil edilen birleşen davanın davalısı ... de davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 4811 sayılı yasadan yararlanmak için verilen dilekçe sonucu düzenlenen ödeme tablosunun davalı ...’a tebliğ edilmemiş olması nedeniyle vergi borcunun kesinleşmeyeceği; ayrıca, borcun belirlendiği tarihten önce tasarrufun gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1201, Karar No: 2018/1461, Tarih: 19.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/1201 E.  ,  2018/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamı ve içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamı ve oluşa göre, sanık ...’ın katılanın camii avlusunda iken üzerini temizlemesi için yardım etme bahanesiyle elindeki yeleği aldıktan sonra şadırvanda askıya astığı zaman aralığında yeleğin cebinden cüzdanın çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek aynı kanunun 142/2-b maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41561, Karar No: 2022/1408, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41561 E.  ,  2022/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.07.2021 tarih ve 2021/9654 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.09.2021 tarih ve KYB-2021/94607 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık şikayeti sebebiyle şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.05.2014 tarihli ve 2013/3244 soruşturma, 2014/1390 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2014 tarihli ve 2014/781 değişik iş sayılı kararının "müşteki ...'ın ruhsat kaydı kendi üzerine bulunan .... plakalı açık kasa yarı römorku ...'na vekaletname ile teslim ettiği, ...'nun römorku İstanbul'a götürdüğü, vergi borcu tespit edilen aracın trafikten men edildiği, müştekinin ...'nu vekillikten azlettiği, şüpheliler ... ve ... ile anlaşarak İstanbul'a gittikleri, aracı teslim alıp Lüleburgaz'a getirdikleri, müştekinin aracı şüphelilere bırakıp vergi borcunu taksitlendirmek için Gökçebey ilçesine geldiği, daha sonra tekrar Lüleburgaz'a döndüğünde şüphelilerin aracı müştekiye teslim etmedikleri ve nerede bulunduğuna dair bir açıklama da yapmadıkları, bu suretle zilyedliği muhafaza edilmek üzere kendilerine devredilen araç üzerindeki devir olgusunu inkar eden ve aracı malikine teslim etmeyen şüpheliler hakkında, güveni kötüye kullanma suçu bakımından delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2014 tarihli ve 2014/781 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, iştirakı olan diğer şüphelilerle birlikte kovuşturma şartı olan uzlaştırma işlemlerinin yapılması hususuda nazara alınarak aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/588, Karar No: 2020/5756, Tarih: 04.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/588 E.  ,  2020/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, adı geçenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, suçlarından beraatine, hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1-1. cümle, 43/2 (iki kez) ve 62 (iki kez). maddeleri gereğince 3 ay 19 gün ve 6 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair, Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/02/2017 tarihli ve 2016/22 esas, 2017/47 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 31.12.2019 gün ve 94660652-105-35-18725-2019-Kyb sayılı istemleri, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2020 gün ve 2020/2043 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir.

Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.

Bu sorunun CMKnın 226. maddesinde düzenlenen ek savunma konusuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir. Anılan madde "Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçimdedir. Maddeden de anlaşılacağı üzere suçun hukuki niteliği değişir ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirir durumun ortaya çıkması halinde hakim sanık ya da müdafiine ek savunma hakkı tanıyacaktır ancak, bu durum yasal düzenleme nazara alındığında hakim açısından ihsası rey olarak nitelendirilemeyecektir.

Bu düzenlemeye kıyasen, uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir. " şeklinde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği,

Somut olayda, sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından beraatine, diğer suçlar yönünden ise mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b maddesinin 3. alt bendi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın uzlaşma kapsamı dışında olan cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle hakaret ve tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmayacağı, bu hali ile hakaret ve tehdit suçları yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, adı geçenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, suçlarından beraatine, hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1-1. cümle, 43/2 (iki kez) ve 62 (iki kez). maddeleri gereğince 3 ay 19 gün hapis ve 6 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair, Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/02/2017 tarihli ve 2016/22 esas, 2017/47 sayılı kararının, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; " ..Sanığa isnat edilen suçların, CMK'nın 253/3. maddesi kapsamında birlikte işlendiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Çözülmesi gereken sorun, hüküm kurulurken uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan beraate hükmolunması halinde, sübutunda sorun olmayan ve müstakilen uzlaştırma kapsamında olan suçla ilgili nasıl bir yol izleneceğidir. Bu bağlamda, her iki suçtan yargılama devam ederken hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda, uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından beraat kararı verileceği izlenimi oluşabileceği cihetle, bu hususun ihsası rey olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin belirlenmesi gerekir.