muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2776, Karar No: 2018/2904, Tarih: 02.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2776 E.  ,  2018/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 28.02.2018 tarih ve 2017/13376 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.03.2018 tarih ve KYB-2018/19354 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/08/2017 tarihli ve 2017/129875 soruşturma, 2017/73820 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/4997 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu şikâyet dilekçesinde, müştekinin ... isimli restaurantın sahibi olduğunu, şüpheli şahsa bedel karşılığı bu restaurantın işletmesini devrettiğini, şüphelinin ... Servis Dağıtım Limited şirketi ile dolap alımına ilişkin sözleşme yaparak müştekinin kaşesini kullanarak sahte imza attığını, bu sözleşmeye dayanılarak müştekiye İcra Müdürlüğü tarafından ödeme emri gönderildiğini beyan etmesi karşısında, suça konu sözleşme ile ilgili icra müdürlüğü ve varsa mahkemesinde açılmış dosyaların celp edilerek incelenmesi, şikayete konu sahteliği iddia edilen sözleşmenin aslının temin edilerek imzanın müştekiye ait olup olmadığının tespit edilmesi, şüphelinin ifadesine başvurularak gerekirse işletme devir sözleşmesinin olup olmadığının araştırılmasından sonra şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 16.08.2017 tarih ve 2017/129875 Soruşturma-2017/73820 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliği’nin 19.09.2017 tarih ve 2017/4997 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5044, Karar No: 2008/4216, Tarih: 04.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5044 E.  ,  2008/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11889, Karar No: 2020/896, Tarih: 23.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/11889 E.  ,  2020/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ... ve ...’in ikametlerine giderek kendisini ...Belediyesi yetkilisi olarak tanıtan sanığın, ikametlerinin önüne 1 TL bedel karşılığında çöp bidonu konulacağını söyleyerek para alması eyleminden doğrudan zarar görmeyen ...'nın davaya katılma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; müşteki vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17036, Karar No: 2024/9560, Tarih: 11.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17036 E.  ,  2024/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/518 E., 2020/263 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma kararının kaldırılması

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli 2021/16820 Esas, 2024/1584 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/03/2024 tarihli ve 8 - 2020/66322 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası hükümleri gereği sanık aleyhine yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz başvurusunda özetle; ""Temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede, sanık tarafından, temyiz dilekçesinde, cezasının ertelenmesi gerektiğinden bahisle maddi hukuk normlarına aykırılık ileri sürülmesine rağmen, "Sanığın savunması alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararına göre daha ağır ceza tayin edilmek suretiyle hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile, gösterilmeyen muhakeme hukuk normuna aykırılıktan bozma kararı verilemeyeceğini nitekim, muhakeme hukukuna aykırılığın bozma nedeni yapılabilmesi için bu durumun mutlaka temyiz dilekçesinde gösterilmesi gerektiği kuralının istisnası 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesi olup, bozma nedeninin bu kapsamda değerlendirilemeyeceğini, keza sanığın belirttiği adreslere usule uygun şekilde tebligatlar yapılarak sanığın duruşmadan haberdar edildiğini ve sanık hakkında iddianame ile açılan kamu davasında sevk maddesi olarak TCK'nın 245/1 maddesinin gösterilmesi nedeni ile sanığın bu suç yönünden savunmasını yaptığını, dolayısıyla değişen suç vasfına göre ayrıca savunma alınmasını gerektirecek bir durum bulunmadığını, bu kapsamda, bozma kararının kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmesi gerektiğini"" belirtmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 289/1 maddesinde, "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da kanunda belirtilen hukuka kesin aykırılık halleri nedeni ile kararın incelenebileceğinin" belirtilmesi,

Aynı maddenin (e) bendinde "Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılmasının" kesin hukuka aykırılık hallerinden sayılması,

5271 sayılı Kanun'un 282/1-f maddesinde yer alan "195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekeceği "

Hususları dikkate alınarak yapılan incelemede;

Dairemizin 21.02.2024 tarihli 2021/16820 Esas, 2024/1584 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere;

5271 sayılı Kanun'un 282/1-f maddesinde yer alan "195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekeceği "

Hususları dikkate alınarak yapılan incelemede;

Dairemizin 21.02.2024 tarihli 2021/16820 Esas, 2024/1584 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere;

Sanığın, güveni kötüye kullanma suçundan, 1 yıl 6 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yeniden yargılama yapılarak, 03.03.2020 tarih, 2018/518 Esas, 2020/263 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun kabulüne ve sanığın, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5 yıl hapis ve 750 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, her ne kadar istinaf yoluna sadece sanık tarafından başvurulmuş olması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince, sanığın sonuç olarak 1 yıl 6 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de; bahsi geçen cezanın sonuç ceza değil infaza ilişkin dikkate alınacak ceza miktarı olduğu, bu bağlamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan sonuç ceza arttırılmış olmasına rağmen, sanığın savunmasının alınmadığı ve bu durumun kesin hukuka aykırılık hallerinden olduğu, ayrıca sanığın mernis adresine yapılan duruşma gün ve saatini bildirir tebligata, "Duruşmaya gelmemesi halinde, sanığın zorla getirileceği" şerhi düşülerek hatalı ihtarda bulunulması karşısında da, tebligatın usule uygun olduğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz sebeplerinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 15.05.2024 tarihli, 2022/2645 Esas 2024/4214 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere Dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12904, Karar No: 2015/11583, Tarih: 20.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12904 E.  ,  2015/11583 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında Bursa 6. Tüketici Mahkemesi ve Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı hizmet nedeni ile maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bursa 6. Tüketici Mahkemesince, "Kamu personeli seçme sınavına (KPSS) girmek amacıyla mesleki gayeyle eğitim hizmeti alındığı, bu nedenle davacının tüketici sayılamayacağı, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise "Henüz bir mesleği edinmeden, o mesleği edinmek için satın alınan eğitim hizmetinin mesleki amaçlı kabul edilemeyeceği, dava tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/f-g, 4/1-5 ve 23/1. maddeleri uyarınca tüketici mahkemelerinin görevli olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 2. maddesi uyarınca, bu Kanunun 1. maddesinde belirtilen amaçlarla “Mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemi” kanun kapsamındadır. Kanunun 23/1. maddesi uyarınca, bu kanun kapsamından doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.

4077 sayılı Kanunun 3. maddesinde tüketici, bir mal veya hizmeti, "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla” edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi; tüketici işlemi ise, "Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlem” olarak tarif edilmiştir.

Bu nedenlerle, mal veya hizmet alımına dair bir ilişkinin Tüketici Kanunu kapsamında kabul edilebilmesi için, satıcı/sağlayıcı kişinin "Ticari veya mesleki amaçla hareket eden" bir kişi, mal veya hizmet alan kişinin ise ticari veya mesleki amaçla hareket "etmeyen" bir kişi olması ve taraflar arasında sözleşme veya hukukî işlem bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, taraflar arasında eğitim amaçlı hizmet satın alma sözleşmesi mevcut olup, henüz mesleği olmayan ve meslek edinmek amacıyla eğitim alan davacının, "Mesleki ya da ticari amaçla" hareket ettiği kabul edilemez. Davacı, 4077 sayılı Kanuna göre "Tüketici" sıfatına haiz olup, aynı Kanunun 23/1. maddesi uyarınca davaya tüketici mahkemesinde bakılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 6. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2835, Karar No: 2011/18205, Tarih: 10.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2835 E.  ,  2011/18205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 10/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23258, Karar No: 2011/23342, Tarih: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/23258 E.  ,  2011/23342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda "Şikayetin kabulüne, takibin iptaline" karar verildiği, gerekçeli kararda ise "Şikayetin kabulüne, takibin iptaline, dava niteliği gereği vekalet ücretine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, temyiz süresi gerekçeli kararın tebliği ile başlayacağından ve borçlu vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmediğinden adı geçenin 14.10.2010 tarihinde yaptığı temyiz istemi süresindedir. Bu nedenle Dairemizin temyiz talebinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin 02.06.2011 tarih ve 2010/30250 esas, 2011/11468 karar sayılı ilamının kaldırılmasına oy birliği ile karar verildi. Beyoğlu l. İcra Mahkemesi'nin 30.12.2009 tarih ve 2009/507-844 sayılı asıl kararının temyiz incelemesine geçildi: Yukarıda açıklandığı gibi, mahkemece tefhim edilen kısa kararda vekalet ücretine yer olmadığı yönünde bir hüküm bulunmadığı halde, gerekçeli kararda vekalet ücretine yer olmadığına hükmedildiğinden kararlar arasında çelişki bulunmaktadır. 10.04.1992 gün ve 7/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca anılan çelişki bozma nedeni sayılmıştır. Bu durumda mahkemece, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilerek yeniden hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9600, Karar No: 2022/1959, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9600 E.  ,  2022/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile tespit edilen bedelin derhal ödenmesi ve vekalet ücreti yönünden resen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile tespit edilen bedelin derhal ödenmesi ve vekalet ücreti yönünden resen düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Bayrampaşa İlçesi, Sağmalcılar Mahallesi 10242 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi ve vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24560, Karar No: 2022/20628, Tarih: 24.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/24560 E.  ,  2022/20628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7154, Karar No: 2023/8090, Tarih: 18.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7154 E.  ,  2023/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk cezaevinden gönderdiği dilekçeleriyle temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını doldurmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği üzere, müdafii ile suça sürüklenen çocuğun iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafinin iradesi geçerli sayılacağından, vazgeçme iradesini içeren dilekçenin verildiği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmeyerek müdafiinin temyiz itirazlarına yönelik olarak inceleme yapılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli ve 2022/559 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/1587 Esas, 2023/1362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;