muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11479, Karar No: 2016/16314, Tarih: 26.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6171, Karar No: 2019/16370, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6171 E.  ,  2019/16370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1958, Karar No: 2012/4970, Tarih: 27.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1958 E.  ,  2012/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Grup Seçkin Umut Nak. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 20/01/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi Davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen maluliyet tazminatı hesabına ilişkin bilirkişi raporunda, yaralanan davacı küçük ...'ın kalan ömrü süresince gerekecek bakıcı gideri 87.678.37 TL olarak hesaplanmıştır. Başkasının bakım ve yardımına gereksinim duyacak biçimde yaralanan davacı küçüğün, maddi zarar kapsamında bulunan bakıcı ücretinin belirlenmesinde, Medeni Yasa'nın 185. maddesinde yer alan eşlerin çocukların bakımına, eğitim ve gözetimine beraberce özen göstermekle yükümlü olduklarına ilişkin düzenleme gereğince, aile birliği içinde bakılması olgusunun da değerlendirilmesi gerekir. Bu bağlamda, davacının anne babasının da küçüğe yardım yükümlülüğü bulunduğu; küçüğe başkasının bakması durumunda ise bakıcı gideri olarak her halde gelirden belirli bir tutar pay ayrılması gerekeceği olguları gözetilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, bakıcı gideri olarak belirlenen tutardan uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13168, Karar No: 2016/3770, Tarih: 03.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13168 E.  ,  2016/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz isteminin süresinde yapılmaması nedeniyle reddine ilişkin 06.07.2015 günlü ek kararın süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili hakkında takibe konu edilen senedin teminat senedi olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı İsmali Yeşil, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, icra takibinden vazgeçildiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece, hükmün davalı ...'e 20.05.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, davalı ...'in tebliğden itibaren 15 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 05.06.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle 06.07.2015 tarihli ek kararla temyiz isteği reddedilmiş, ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 06.07.2015 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı ...'in temyiz itirazlarının reddiyle 06.07.2015 sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3449, Karar No: 2009/6394, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3449 E.  ,  2009/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KDZ./Ereğli Asliye 3.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve asli müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete kasko sigortalı aracın trafik kazasında hasarlandığını,davalı şirketin sigorta tazminatı ödemediğini ve araçtaki hasarın müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, 9.280,00.TL.sigorta tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle rehin hakkı sahibinden davaya açık muvafakat alınması gerektiğini savunarak husumet itirazında bulunmuş, esas yönünden de, sigorta ettiren tarafından kaza ile ilgili bilgi ve belgelerin müvekkiline verilmediğini, hasarın teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Akbank T.A.Ş.vekili, 25.04.2008 tarihli dilekçe ile müvekkili bankanın sigortalı aracın rehin hakkı sahibi olduğunu belirterek davacı yanında davaya asli müdahil olarak katılmalarına karar verilmesini ve davacının talep ettiği tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,toplanan delillere göre, davacı tarafından davalı hakkında açılan tazminat davasının ispat yükü kendisinde olan davacı tarafça ispat edilemediğinden davanın reddine, asli müdahilin davalı hakkında açtığı davanın da reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve asli müdahil banka vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava,kasko sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 163.maddesinde, "kanunun tayin ettiği müddetler katidir. Bu müddetlerde yapılması lazım olan muamele yapılmazsa o hak sakıt olur. Hakim tayin ettiği müddetin kati olduğuna da karar verebilir. Aksi takdirde tayin olunan müddeti geçirmiş olan taraf yenisini isteyebilir. Bu suretle verilecek müddet katidir. Bir daha verilemez" hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda, HUMK'nun 163.maddesi hükmüne göre, kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi bakımından, ülke koşulları ve hayatın gerçekleri gözönünde tutularak, taraflara yüklenen yükümlülüklerin birer birer açıklanması, masrafların kalem kalem bildirilmesi ve tarafların yapacağı işlevlerin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesi, kesin süre verilen tarafa, süreye uymadığı takdirde davasının bu nedenle reddedileceği konusunda uyarılması gerekir. Yargıtay'ın uygulaması da bu yöndedir. (HGK 25.6.1975-1-1560/837, HGK 18.2.1983-1-1284/141, HGK 24.6.1992-14-296/395, HGK 10.10.2001-14-940/709)

Somut olayda, 04.7.2008 tarihli ara kararında taraflara iddia ve savunmaya ilişkin delil listelerini sunmaları için verilen sürenin yukarıdaki açıklamalar ışığında usulüne uygun bir kesin süre olmadığının kabulü gerekmektedir. Ayrıca, verilen sürenin yasa ve yerleşik uygulamaya uygun kesin süre olduğu kabul edilse bile; davacı vekilince verilen dava dilekçesinde delillerin gösterildiği,yine asli müdahil davacı vekili tarafından 10.07.2008 tarihli delil listesinin dosyaya sunulduğu ve davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde dayanılan delillerin gösterilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, somut olaydaki gibi tarafların verilen sürede tanık listelerini ve davetiye giderini yatırmamış olması davanın bu nedenle reddini değil, artık bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılması sonucunu doğuracak olup, tarafların gösterdikleri diğer deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceğinin de göz önüne alınmamış olması nedeniyle, mahkemenin kararı kabul şekline göre de doğru görülmemiştir.

O halde; yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşında verilen sürenin HUMK.nun 163.maddesinin özüne uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre, sair hususların incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle,davacı ve asli müdahil davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve asli müdahile geri verilmesine 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15561, Karar No: 2023/2847, Tarih: 30.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/15561 E.  ,  2023/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/477 Esas, 2014/458 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/477 Esas, 2014/458 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.11.2020 tarihli ve 2019/2529 Esas, 2020/7186 Karar sayılı kararı ile;

"1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140 ıncı maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/425 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca gizli soruşturmacılarına adli kolluk görevlisi olup olmadıklarına dair araştırma yapılmadan, gizli soruşturmacılardan birisinin dinlenilmesiyle yetinilerek hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

Delillerin hukuka aykırı olduğunu ilişkindir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca gizli soruşturmacılarına adli kolluk görevlisi olup olmadıklarına dair araştırma yapılmadan, gizli soruşturmacılardan birisinin dinlenilmesiyle yetinilerek hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

Delillerin hukuka aykırı olduğunu ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gizli soruşturmacı kararına istinaden yapılan çalışmalarda; sanığın suç tarihinde gizli soruşturmacılara "kaç tane, cigaramı alacaksınız?" diye sorduğu ve görevlilerin kabul etmesi üzerine hakkında ayrı soruşturma yapılan yaşı küçük ...'a "arkadaşlara bak" diyerek yönlendirdiği ve ...'ın görevlilere net 1,12 gram esrarı sattığı olayda; sanığın eyleminin gizli soruşturmacı görevlendirme kararı, güven alım tutanağı, tutanak tanığının beyanı ve sanığın tevil yollu ikrarıyla sabit olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 17.05.2021 tarihli yazısında GS443 kod numaralı görevlinin kamu görevinden çıkartıldığının bildirilmesi, GS438 kod numaralı görevlinin dinlenildiği 18.05.2021 tarihli celsede GS370 kod numaralı görevlinin de pandemi şartları nedeniyle duruşmaya gelemediğine ilişkin tespit yapılması, dosya kapsamında 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesinde düzenlenen teknik araçlarla izleme kararı olmaması ve sanığın ikrarı sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması nazara alındığında, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/425 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/425 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.