muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3294, Karar No: 2017/8520, Tarih: 30.11.2017

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; her ne kadar Mahkemece, dava dışı eski eşin, denetimden sonra adresini 03.02.2015 tarihinde değiştirmesine kadar geçen dönemde fiili birlikte yaşamanın varlığının kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, davacının yeniden aylık bağlanması talebinde bulunması ve dava tarihinin nüfusta adres değişikliğinden sonra olması karşısında, 03.02.2015 tarihinden sonra fiili olarak birlikte yaşama olgusunun varlığının araştırılmaması ve bu hususta bir değerlendirme

yapılmamış olması isabetli görülmemiştir. 03.02.2015 tarihinden sonra davacının ve dava dışı eski eşin oturduğu adreslerde komşu, yönetici, kapıcı ve esnaf tanık isimleri tespit edilerek dava dışı eski eşin nüfus kayıtlarına göre adresini taşıdığı 03.02.2015 tarihinden dava tarihi olan 11.09.2015 tarihine kadar birlikte yaşama olgusunun devam edip etmediğinin tespiti ile elde edilecek sonuca göre davacının aylığın yeniden bağlanması talebinin değerlendirilmesi ve sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davacının talebi doğrultusunda eksik araştırma ile karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14099, Karar No: 2013/23020, Tarih: 19.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14099 E.  ,  2013/23020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya tasıma veya bulundurma suçundan sanık ...'nin, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52/2 ve 58/6. maddesi gereğince 10 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalan- dırılmasına ve cezanın mükerrrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair (FET- HİYE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2012 tarihli ve 2010/410 esas, 2012/814 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1 maddesinde, "Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak ateşli silahlarla bunlara ait mermileri satın alan veya taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.", şeklindeki düzenlemesi karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde,

2- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 karar sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrir- lere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, tekerrür hükümlerinin yalnızca hapis cezası yönünden uygulandığının gösterilmemesi suretiyle, sanık hakkında hükmolunan hapis cezası ile birlikte adlî para cezasının da mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.06.2013 gün ve 39348 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 03.07.2013 gün ve KYB/2013-231969 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 5271 sayılı CYY'nın 309 ve 310. maddelerinde yasa yararına boz- maya istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle, bu yasayolu dar kapsamlı olup, her türlü hukuka aykırılığın

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 5271 sayılı CYY'nın 309 ve 310. maddelerinde yasa yararına boz- maya istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle, bu yasayolu dar kapsamlı olup, her türlü hukuka aykırılığın

öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. 26.10.1932 gün ve 29/32 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da yasaya aykırılık halleri açıklanıp, bunların uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları olduğu belirtilmiş ve usule ilişkin aykırılık hallerinin, hükme etkili olması halinde ancak yasa yararına bozma konusu yapılabileceği kabul edilmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte de- ğerlendirildiğinde, adli para cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasının mümkün olmadığı, kaldıki mahkemece ''cezaların'' denmeyip ''cezanın'' denilerek teker- rür hükmünün sadece hapis cezasına uygulandığı, anlaşılmakla 2 nolu talebin (REDDİ- NE),

2-Temel ceza belirlenirken, sanığın kişiliği, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak tatbik edilecek hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2012 gün, 2010/410 esas, 2012/814 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen “1 yıl hapis ve 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca tayin olunan 10 ay hapis ve 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 50 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 1000 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın “6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCKnun 62. maddesi uyarınca bu cezanın 1/6'sı indirilerek 10 ay hapis 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığa verilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den çarpılarak 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22845, Karar No: 2017/12965, Tarih: 28.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22845 E.  ,  2017/12965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının ...Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü, ... Akaryakıt Gümrük Müdürlüğü'nde memur olarak görev yaptığını, Maliye Bakanlığı Muhasebat Başkontrolörleri tarafından düzenlenen 06/10/2008 tarih ve 77/CR .1/8 sayılı inceleme raporu ile Akaryakıt Gümrük Müdürlüğü'nde görevli personele 2004 ve takip eden yıllarda kesilen verginin matrahının belirlenmesinde sosyal yardımlar dahil edilmeden hesaplama yapılması nedeniyle eksik gelir ve damga vergisi kesintisi yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla davalıya yapılan 3.651,18 TL fazla ödemenin 06/10/2008 gününden itibaren 6183 sayılı yasaya göre işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı idarenin gelir ve damga vergisi tahsil etme yetkisi olmadığından aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, uyuşmazlık konusu işlemin idarenin kusurundan kaynaklandığını, hatalı ödeme nedeniyle istirdat isteminin 60 gün içerisinde yapılması gerektiğini, Vergi Usul Yasası'nda düzenlenen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının vergi sorumlusu olmasına rağmen vergi kesintisini eksik yaptığından davacıya rücu imkanının kalmadığı, ayrıca hatalı işlem yapılmasında kusuru olmayan davalıya karşı süresi geçtikten sonra istirdat isteminde bulunulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 01.04.2015 tarih ve 2015/4384 E., 2015/5346 K. sayılı ilamı ile; " ....ödemenin şart tasarrufa dayanmadığı gözönüne alınmak ve davacının davaya konu eksik vergi kesintisi nedeniyle davacıya yaptığı fazla ödeme miktarına ilişkin uzman bilirkişiden yeterli ve denetlenebilir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis etmek olmalıdır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalıya fazladan ödenen gelir ve damga vergisi tutarının davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle, bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporundaki hesaplama çerçevesinde, 3.651,18 TL alacağın 20/03/2009 tarihinden itibaren 6183 sayılı yasaya göre işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının faize ilişkin temyiz itirazı yönünden ise; dava, idarenin sosyal yardım ödemelerinden eksik gelir ve damga vergisi kesintisi suretiyle davalıya yaptığı fazla ödemenin istirdadı istemine ilişkin olup, dava konusu fazla ödemenin idarenin bir şart tasarrufuna dayanmadığı salt hatalı ödemeden kaynaklandığı, bu nedenle dava konusu hatalı ödemenin TBK'nun 77-82 (BK'nun 61-66) maddelerinde yer alan sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde istenebileceği açık olup, belirtilen tutarın davalıdan sabapsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde tahsiline karar verilmiş ise de, mahkemece bedele 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesine göre faiz yürütülmüştür.

6183 sayılı yasanın " kanunun şümulü" başlıklı 1. maddesinde; “Devlete, vilayet hususî idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim, harç, ceza tahkik ve takiplerine ait muhakeme masrafı, vergi cezası, para cezası gibi aslî, gecikme zammı, faiz gibi fer'i amme alacakları ve aynı idarelerin akitten, haksız fiil ve haksız iktisaptan doğanlar dışında kalan ve amme hizmetleri tatbikatından mütevellit olan diğer alacakları ile; bunların takip masrafları hakkında bu kanun hükümleri tatbik olunur.” hükmü ile yasanın uygulanma alanı belirlenmiş olup,

Kanundaki terimler başlıklı 3. maddesinde ise, “Bu kanundaki amme alacağı ve amme borçlusu terimlerinin ne ifade ettiği açıklanmıştır. Buna göre "amme alacakları terimi: 1. ve 2. maddeler şümulüne giren alacakları, Amme borçlusu veya borçlu terimi: Amme alacağını ödemek mecburiyetinde olan hakiki ve hükmi şahısları ve bunların kanuni temsilci veya mirasçılarını ve vergi mükelleflerini, vergi sorumlusunu, kefili ve yabancı şahıs ve kurumlar temsilcilerini, Alacaklı Amme İdaresi Terimi: Devleti, Vilayet Hususi İdarelerini ve Belediyeleri, Tahsil Dairesi Terimi: Alacaklı Amme İdaresinin bu kanunu tatbik etmekle vazifeli dairesini, servisini, memur veya memurlarını,”

Gecikme Zammı, Nispet ve Hesabı başlıklı 51. maddesinde; “Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için ayrı ayrı %4 oranında gecikme zammı tatbik olunur. Ay kesirlerine isabet eden gecikme zammı günlük olarak hesap edilir. Gecikme zammı; 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre uygulanan vergi ziyaı cezalarında bu madde uyarınca belirlenen oranda, mahkemeler tarafından verilen ve ceza mahiyetinde olan amme alacaklarında ise bu oranın yarısı ölçüsünde uygulanır. Bunların dışındaki ceza mahiyetinde olan amme alacaklarına gecikme zammı tatbik edilmez. Şeklinde faizin oranı ve uygulanma şekli belirtilmiştir.

Yukarıda yazılı yasal hükümler uyarınca, somut olayda vergi sorumlusu olduğu anlaşılan davacının yaptığı eksik kesinti nedeniyle davalı çalışana yaptığı fazla ödemeler; haksız iktisap niteliğindedir. Somut uyuşmazlıkta davacı vergi tahsil yetkisini haiz değildir. Sadece Vergi Usul Yasası gereğince kesinti yoluyla verginin ödenmesini sağlamakla sorumludur. Bu nedenle taraflar arasında teknik manada bir vergi ilişkisi olmadığından, eksik kesinti nedeniyle davalının iktisap ettiği bedeller davacı açısından amme alacağı teşkil etmeyeceği gibi, davacı karşısında vergi mükellefiyeti bulunmayan davalının 6183 sayılı yasanın 3. maddesinde yer verilen amme borçlusu tanımına uyduğundan da söz edilemeyecektir. Dolayısıyla davacının alacağı kamu alacağı vasfını haiz olmadığından, iade edilecek bedele 6183 sayılı yasada geçen faiz oranlarının uygulanması mümkün değildir.

Tüm açıklamalar ışığında; davacı idarenin hatalı işlemi nedeniyle sebepsiz zenginleştiği anlaşılan davalının iade yükümlülüğü idare hukukuna ilişkin bir yükümlülük olmayıp, TBK sebepsiz zenginleşmeye dayalı bir yükümlülüktür. Bu itibarla, mahkemece özel hukuk hükümleri çerçevesinde yasal faize hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu 6183 sayılı yasa hükümlerine göre faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK'nun 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince, düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasınının "3.651,18 TL alacağın 20/03/2009 tarihinden itibaren 6183 sayılı yasaya göre işleyecek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ibaresinin "3.651,18 TL alacağın 20/03/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ibaresi şeklinde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26630, Karar No: 2024/8396, Tarih: 24.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/26630 E.  ,  2024/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2021/1611 E., 2022/1165 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırılcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.10.2017 Tarih, 2020/230 Esas 2021/366 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi'nin 27.10.2022 Tarih, 2021/1611 Esas 2022/1165 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.12.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın atılı suçu işlemediğine,

2.Sanık hakkında CMK'nın 223/2-b bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

" 1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden yapılan değerlendirme:

Her ne kadar sanık hakkında yapılan ankesör sorgusu ile 2012-2015 yılları arasında Afyonkarahisar ilinden toplamda 6 kez arandığı ve bu aranmaların 2 grup ardışık şekilde gruplandırıldığı, ardışık arama gruplarının tamamının örgütsel yöntem aramalarıyla uyumlu olduğu, ve 2013 yılında Deniz Astsubay Meslek Yüksek Okuluna yönelik yapılan araştırmada o tarihte Deniz Astsubay Meslek Yüksek Okulu sınavına girdiği, dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporuna göre örgüt tarafından mensuplarının bu okula sızdırılabilmesi maksadıyla örgüt mensubu şahıslara aday numarası üzerinden kodlama yöntemiyle özel aday numaraları verilerek örgüt mensuplarına avantaj sağlandığı, aday numarasının 2 nci ve 3 üncü hanesinin toplamı 9, 10, 11 ve 12 olan kişilerin örgüt tarafından aday numarası kodlanarak verilen kişiler oldukları, şüphelinin o tarihteki aday numarasının 665931 olduğu, 2 nci ve 3 üncü hanelerinin toplamının 11 olduğu, bu suretle de örgüt tarafından aday numarası verilerek TSK'ya sızdırılan kişilerden olduğunun tespit edildiğinden bahisle silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de sanığın silahlı terör örgütü ile bir ilgi ve alakasının olmadığına ilişkin aşamalarda birbiri ile çelişmeyen, samimi ve uyumlu beyanları, Mahkememizde dinlenen, sanık ile ardışık olarak arandığı iddia edilen ve aynı zamanda sanığın kardeşi olan ...'ün söz konusu aramaların emekli olduktan sonra Afyonkarahisar ilinde ikamet eden babalarının yapmış olabileceğine ilişkin beyanı, yine Mahkememizce dinlenen tanık ...'in ifadesinde belirtmiş olduğu "..." isimli kişinin dosyamız sanığı olmadığı ve sanığı tanımadığına ilişkin beyanı, Mahkememizce yapılan yazışma sonucunda söz konusu tanığın bahsettiği ... isimli kişinin İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/10 Esas sayılı dosyasından yargılamasının yapıldığı ve ceza aldığının anlaşılması, sanığın ardışık olarak arandığı tek kişi olan kardeşi ... hakkında UYAP kayıtları sorgulandığında hakkında örgüt üyeliği suçundan herhangi bir soruşturma veya kovuşturmanın bulunmadığı, sanığın iki kez asker şahıs olan kardeşi ... ile aranmasının Yargıtay'ın Ardışık Arama Kriterlerine uygun olmadığı, dosyada bulunan tüm bilgi ve belgeler, deliller ve tanık beyanlarının da sanığın savunmasını doğruladığı, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarih, 2018/5526 Esas ve 2019/6842 sayılı kararında "...bir asker şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb

... ile aranmasının Yargıtay'ın Ardışık Arama Kriterlerine uygun olmadığı, dosyada bulunan tüm bilgi ve belgeler, deliller ve tanık beyanlarının da sanığın savunmasını doğruladığı, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarih, 2018/5526 Esas ve 2019/6842 sayılı kararında "...bir asker şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması" şeklindeki açıklamaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın iddia edilen eylem ve faaliyetlerinin; silahlı terör örgütüne üyelik suçunun oluşabilmesi için gerekli olan örgütle organik bağ kurma, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren örgütsel eylem ve faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütü üyeliği suçunu oluşturamayacağı anlaşılmakla sanığın üzerine yüklenen "silahlı terör örgütüne üye olma" suçunu işlediğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilemediğinden, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek üzerine yüklenen suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerektiği vicdani sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.