muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20177, Karar No: 2017/10333, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20177 E.  ,  2017/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı şirketin düzenlediği faturalar ile müvekkilinden haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 19/01/2016 tarihli dilekçesi ile talebini 337.444,10 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, husumetin ...’ya yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca dava konusu tahsilatların sebepsiz zenginleşmeye dair zamanaşımı süresine tabi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11039, Karar No: 2017/1026, Tarih: 16.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/11039 E.  ,  2017/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, tesadüfen bulduğu kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri bulduğunu belirttiği yerde yapılan araştırmada herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5165, Karar No: 2010/4116, Tarih: 02.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5165 E.  ,  2010/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten, ..., ... ile ... ...'ü yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu suçlara yardımdan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanık ... ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, İsmet'e ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (BAKIRKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/09/2008 gün ve 203/264 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar Onay ve ... müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdur ...’ı öldürmeye kalkışma suçundan açılan kamu davası ile ilgili bir karar verilmemiş ise de dava zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2-Sanık ... hakkında mağdurlar ...,... ve ...’ i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümleriyle sanık ... hakkında kavgada silah boşaltma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdurlar ...,... ve ...’i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanık ... hakkında kavgada silah boşaltma suçunun vasıf değiştirerek silahla tehdit suçuna dönüştüğü anlaşılmış ise de, sanıkların üzerine atılı suçların niteliğine, temas ettiği maddelerdeki cezanın nev’i ve miktarına göre, sanık ...’ın savunmasının alındığı 04/09/2003 tarihinden hüküm tarihini olan 17/09/2008 tarihine kadar,sanık ...’in savunmasının alındığı 21/10/2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde belirtilen 5 yıllık zamanaşımını süresinin dolduğu ve bu arada aynı yasanın 104. maddesinde belirtilen zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan davaların (ORTADAN KALDIRILMASINA),

3-Sanık ... hakkında adam öldürmeye teşebbüs,kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs,6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin,takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübuta,tahrik olduğuna, vesaireye,sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin,takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübuta,tahrik olduğuna, vesaireye,sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 2006/5-147 Esas, 2006/149 Karar sayılı 30.5.2006 tarihli kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK lehe kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aleyhe olan ve infazı ilgilendiren tekerrüre ilişkin 58. maddenin uygulanma olanağı bulunmadığından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda,hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK.nun 81.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına, yerine “5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümle mağdur ...’ye yönelik öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’ e karşı yaralama, mağdurlar ..., ... ve İsmet’e karşı yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik öldürmeye kalkışma suçu yönünden;

Nüfus kaydına göre suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan sanığın, dosya içerisinde bulunan Adli Tıp 6.İhtisas Kurulunca düzenlenen 04/02/2005 günlü raporunda suç tarihi itibariyle 16 yaşı içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında; nüfus müdürlüğü temsilcisi duruşmada hazır edilerek yaş tashihi yapılmasından sonra hüküm kurulması yerine yaş tashihi yapılmadan 765 sayılı Yasanın 55/3.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/552, Karar No: 2020/17322, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/552 E.  ,  2020/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, olayın tek tanığı Yağmur Karacan'ın, mağdurun kız kardeşi olması, taraflar arasında aile hukukundan kaynaklı husumet bulunması ve sanık ile tanık arasında daha önce görülen ceza davaları bulunması hususları göz önüne alındığında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Eyleme ve sanığa yükletilen tehdit suçundan dolayı verilen beraat kararına yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2180, Karar No: 2017/3242, Tarih: 02.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2180 E.  ,  2017/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olduğu, 02.06.2010 tarihli iddianame ile ise “2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura kullanmak ve düzenlemek eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devamla ve hüküm kısmında hangi takvim yılına ilişkin karar verildiği de belirtilmeksizin eylemlerin tek suç olarak kabulü ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9623, Karar No: 2014/17270, Tarih: 10.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9623 E.  ,  2014/17270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2014 tarih ve 2013/256-2014/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iki ortaklı ...İnş. Nak ve Tic. Ltd. Şti'nin 3000 hisse karşılığı %25 paydaşı olduğunu, diğer ortak olan davalı ...'in ise %75 hissesinin sahibi olduğunu, 01/05/2006 tarihinde ortaklar kurulunun 2006/1 sayılı şirket kararı ile davalının şirketteki payının 1000 hisse karşılığı kısmını oğlu ...'e devrettiğini, aynı tarihli ortaklar kurulu toplantısında 2006/2 sayılı şirket kararı ile ...'in 10 yıl süre ile şirket müdürü olarak atandığını, ancak .... Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/369 E. sayılı dosay ile 2006/1 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verildiğini, bu suretle 2006/2 sayılı ortaklar kurulu kararlarının da mutlak butlan ile hükümsüz hale geldiğini ileri sürerek davalı ...'in müdür olarak yetkili kılındığı 2006/2 sayılı şirket kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kesin hüküm itirazında bulunarak müvekkilinin borç öderken, şirketin haklarını korurken ve şirkete karşı özen görevini yerine getirirken yetkisiz kabul edilmesinin hukuken kabul edilebilecek bir durum olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca ikiden fazla ortağı bulunan şirketlerde en az 3/4 hisseye sahip ortakların kararıyla hisse devrinin mümkün olduğu, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin2009/757 Esas 2009/771 Karar sayılı kararıyla bu durumun tespit edilerek 2006/1 sayılı ortaklar kurulu kararınınn iptal edildiği, 2006/2 sayılı ortaklar kurulu kararının da geçersiz hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar davacının şirketten çıkarılması için dava açıldığı ve davanın derdest olduğu savunulmuş ise de, davacı hakkında çıkma kararı verildiği takdirde çıkmanın karar tarihi itibariyle gerçekleşecek bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4508, Karar No: 2019/6334, Tarih: 09.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4508 E.  ,  2019/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/03/2018 tarih ve 2013/727-2018/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İran’dan getirilen kimyasal madde emtiasının müvekkili tarafından taşındığını ancak Eskişehir Garında ... tarafından emtiaya el konulduğunu, emtianın alıcısının ..., gümrük müşavirinin ise ... olduğunu, taşıma ücretinin ödenmediğini, İran Demiryollarına ait vagonlarla taşınan emtianın uzun süre bu vagonlarda kalması nedeniyle müvekkili tarafından sejur ücreti ödendiğini, vagonlar arasında aktarma yapılması nedeniyle masraf yapıldığını ve emtianın müvekkiline ait vagonlara aktarılması sonucunda uzun süre bu vagonlarda kaldığını ve müvekkiline ardiye ücreti ödenmediğini ileri sürerek, 299.130,50 YTL (164.881,60 euro)+2.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 5 vagondaki emtiaya 21/11/2005 tarihinde el konulduğu, bunlarla ilgili işlemler devam ederken, 24/11/2005 ve 28/11/2005 tarihinde gelen 8 vagona da el konulduğu, yapılan tahliller sonucunda kimyevi maddenin motorin olarak kullanılabilecek bir petrol ürünü olduğunun belirlendiği, davalı ... aleyhine açılan ceza davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, davalı ...'nun aleyhine açılan ceza davasında sadece gümrük işlemini yerine getirdiği gerekçesi ile beraat kararı verildiği, bu nedenle davalı ... yönünden davanın reddine karar vermek gerektiği, taşıma ücretinden davacının akidi davalı ...’in sorumlu olduğu, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda 85/9053 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nın yürürlükten kaldırıldığına dair bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle anılan kararın halen yürürlükte olduğundan ardiye ücreti talebinin reddi gerektiği, sejür ücreti, acma kapama ücreti toplamı olan 25.430 Euro ile 2.000 TL aktarım bedelinde de davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davanın davalı ... yönünden reddine, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 15.797 Euro taşıma ücretinin bu davalıdan tahsiline, davanın davalı ... Bakanlığı yönünden kısmen kabulüne, sejür ücreti, acma kapama ücreti toplamı 25.430 Euro ile 2.000 TL aktarım bedelinin bu davalıdan tahsiline fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kaçak olduğu iddia edilen kimyasal madde emtiasının davalı ... Müdürlüğü tarafından el konulmasından kaynaklanan taşıma, ardiye ve sejur ücretlerinin tahsili istemine ilişkin oldir. Davanın devamı esnasında 6461 sayılı Türkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkındaki Kanun 01.05.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve yasada gösterilen TCDD Taşımacılık A.Ş. 17.06.2016 tarih 9099 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanarak tüzel kişilik kazanmıştır.

6461 sayılı Kanun’un “Devir Hükümleri” başlıklı geçici 1. maddesi (a) bendinde, Şirkete devredilecek personel ile cer, yük ve yolcu taşıma hizmetlerinde kullanılan çeken ve çekilen araçlarla, bunlarla ilgili her türlü diğer araç, gereç ve cihazların belirlenmesi ve personelin kadro ve pozisyonlarıyla, “araç, gereç ve cihazların ise hak, alacak, borç ve yükümlülükleriyle birlikte” şirkete devredilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Geçici 1. maddenin (b) bendinde de, (a) bendi kapsamında devredilen personel ile araç, gereç ve cihazlarla ilgili TCDD’ce taraf olunan işlem ve sözleşmelerde Şirketin taraf olacağı ve derdest dava ve takiplerde Şirketin kendiliğinden taraf sıfatı kazanacağı, yine “bu hususlarla ilgili olarak” TCDD tarafından yapılan iş ve işlemler sebebiyle açılacak davanın Şirkete yöneltileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı ... Müdürlüğüdür, ancak yukarıda da belirtildiği gibi TCDD Taşımacılık A.Ş. dava derdestken 17.06.2016 tarihinde tüzel kişilik kazanmıştır. Bu durumda mahkemece, davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı üzerinde durularak mevcut düzenlemeden sonra Genel Müdürlüğün mü yoksa Şirketin mi sorumluluk sahasında kaldığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Şayet yapılacak değerlendirmede, hak sahibinin TCDD Taşımacılık A.Ş. olduğu anlaşılırsa bu takdirde Genel Müdürlüğün taraf sıfatı son bulup, Şirket taraf sıfatını kazanacaktır. Şu halde Mahkemece, yürürlüğe giren Kanun nedeniyle re'sen bir değerlendirme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/10/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY