muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4959, Karar No: 2023/6174, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4959 E.  ,  2023/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Dairemizce düzeltilerek onanmak suretiyle 01.07.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili 24.01.2023 tarihli dilekçesi ile hükme esas alınan fen raporunda koordinat değerlerinin olmaması sebebi ile tescil işlemlerinin gerçekleştirilemediğini, bu sebeple fen raporunun koordinatlı olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 07.03.2023 tarihli ek karar ile alınan 01.03.2023 tarihli ek rapor doğrultusunda tavzih isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek tavzih kararının bozulmasını talep etmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tavzih talebinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 07.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3470, Karar No: 2019/13574, Tarih: 04.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3470 E.  ,  2019/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare ve birkısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-08.08.2018 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre bağımsız bölümlere ilişkin olarak belirlenmiş olan değer düşüklüğü oranlarında bir isabetsizlik olmamakla birlikte, herbir bağımsız bölüm için kamulaştırmadan arta kalan taşınmazın zemininin arsa payı oranındaki miktarına, yapı ile birlikte değer kaybı uygulanmasına rağmen, kamulaştırmadan arta kalan zemine mükerrer olarak yüzde 5 oranında değer düşüklüğü hesabı yapılması suretiyle fazla bedel tespiti doğru olmadığı gibi, yapının dava tarihi itibariyle geçerli olan yapı yaklaşık birim maliyetlerine ilişkin tebliğe göre 3-B sınıfı yapı olarak değerlendirilmesi ve buna göre değer biçilmesi gerekirken 4-A sınıfı olduğu kabul edilmek suretiyle sonuç itibariyle fazla bedel tespiti,

2-Kamulaştırma bedelinin tamamının hüküm fıkrasında açıkca gösterilip, davalılara ilk karar ile ödenmesine karar verilmiş olan 45.697,79 TL bedele 19.04.2015 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de;

Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı yasa ile değişik 10. maddesi gereğince davacı idarenin kıymet taktir komisyonu raporunda belirlenmiş olan ve davalılara ödenmesine karar verilen 48.044,33 TL bedelden ilk kararla ödenmesine karar verilen 45.697,79 TL'sine 19/04/2015 tarihinden ilk karar tarihi 15/10/2015 fark 2.301,54 TL'sına 19.04.2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 16.11.2018 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmiş olan 550.765,15 TL bedele ise 19.04.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar işlenen faizi ile birlikte davacı idareden alınarak davalılara verilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve birkısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1763, Karar No: 2009/9819, Tarih: 05.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1763 E.  ,  2009/9819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25392, Karar No: 2015/14578, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25392 E.  ,  2015/14578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/449

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12480, Karar No: 2016/16281, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12480 E.  ,  2016/16281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6433, Karar No: 2007/4925, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/6433 E.  ,  2007/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Samandağ İcra Mahkemesinden verilen 5.10.2006 günlü ve 33/45 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.080 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3253, Karar No: 2012/9933, Tarih: 07.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3253 E.  ,  2012/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 tarih ve 2008/1015-2010/831 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde davalının dairesinden sızan sular nedeniyle hasar meydana geldiğini, sigortalıya ödenen 1.780,00 TL hasar bedelinin zarar sorumlusu olan davalıdan 27.08.2007 tarihinde talep edilmesine rağmen ödenmediğini, anılan meblağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın 04.04.2007 tarihinde meydana geldiğini, icra takibinin ise 14.04.2008 tarihinde yapıldığını, 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın davalıya ait 18 nolu dairede pis su tesisatında meydana gelen arızadan kaynaklandığı, binada İSKİ Atık Su Kanal Deşarj Yönetmeliği’ne uygun olmayan atık su tesisatının yapıldığı, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.780,00 TL için yapılan itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı olarak ödenen tazminatın rücuan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı vekili, hasarın 04.04.2007 tarihinde meydana geldiğini, icra takibinin ise 14.04.2008 tarihinde yapıldığını, 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı ..., davasını TTK’nun 1301’nci maddesinde düzenlenen halefiyet hakkına dayandırmış olup, sigortacının halefiyete dayalı açacağı davalarda zamanaşımı 17.01.1972 tarih ve E.1972/2,K.1972/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, zarara sebebiyet veren aleyhine sigorta ettirenin açabileceği davanın zamanaşımı süresine tabi olacaktır.

Davacı ..., davasını TTK’nun 1301’nci maddesinde düzenlenen halefiyet hakkına dayandırmış olup, sigortacının halefiyete dayalı açacağı davalarda zamanaşımı 17.01.1972 tarih ve E.1972/2,K.1972/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, zarara sebebiyet veren aleyhine sigorta ettirenin açabileceği davanın zamanaşımı süresine tabi olacaktır.

Davalının maliki olduğu dairenin tesisatından sızan suların davacıya sigortalı işyerine zarar verdiği iddiasıyla açılmış olan bu dava hukuki niteliği itibariyle haksız fiile dayalı tazminat istemine ilişkindir. Bu durumda, davacı sigortacının, haksız fiil tarihi olan 04.04.2007 tarihinde zararın kapsamını ve niteliğini öğrendiğinin kabulü gerekir. Bu açıklamalar ışığında davalı tarafın zamanaşımı defi konusunda bir değerlendirme yapılmak gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14242, Karar No: 2015/14494, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/14242 E.  ,  2015/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/719-2014/56

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5750, Karar No: 2024/10737, Tarih: 04.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5750 E.  ,  2024/10737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4538 E., 2024/155 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/367 E., 2022/537 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Askeri Fabrika ve Tersane İşletme AŞ (ASFAT) ve davalı Millî Savunma Bakanlığı ile davacı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ait işyerinde çalıştığını, işyerinde bulunan tüm işçilerin davalı ASFAT'a devredildiğini, müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ASFAT vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, davalı Şirketin 1325 sayılı Askeri Okullar, Askeri Öğrenciler, Askeri Fabrikalar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un (1325 sayılı Kanun) ek 12 nci maddesi ile kurulduğunu, sermayesinin tamamının Hazine ve Maliye Bakanlığına yönetim haklarının ise Millî Savunma Bakanlığına ait olduğunu, davacının işe başladığı tarihte müvekkili Kurumun henüz kurulmadığını 14.05.2019 tarihli ve 1105 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararı ile 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un (4046 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin (i) bendi çerçevesinde davacının çalıştığı fabrikanın işletme hakkının müvekkiline devredildiğini, devir işlemlerinin 21.08.2019 tarihinde tamamlandığını, zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, davacının 09.12.2016 tarihinde yapılan değişiklikten faydalanamayacağını, faydalandığı kabul edilse dâhi teknik öğrenim veren okuldan mezun olmadığı için dava konusu taleplerin reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.03.1995-28.02.1997 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesine göre davacının kesin kabulü sırasında davacıya 2 (iki) üst derece verilmesi gerektiği, emsal kararlar incelendiğinde davacının mezun olduğu lisenin toplu iş sözleşmesinde belirtilen lise denginde olduğu belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Bakanlık vekili; cevap dilekçesinde belirttiği hususlarla benzer sebepleri tekrar ederek davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ASFAT vekili; cevap dilekçesinde belirttiği hususlarla benzer sebepleri tekrar ederek davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Davacı vekili; dava konusu alacakların hatalı hesaplandığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi benimsenerek davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Bakanlık vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ASFAT vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme