muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3615, Karar No: 2018/8697, Tarih: 19.09.2018

Sözleşmeye bağlılık ve saygı esastır. Her talep vukuunda sözleşmeyi değişen hal ve şartlara uydurmak mümkün değildir. Aksi halde özel hukuk sistemimizde geçerli olan “irade özgürlüğü”, “sözleşme serbestliği” ve “sözleşmeye bağlılık” ilkelerinden sapma tehlikesi ortaya çıkar. Sözleşmeye müdahale (uyarlama) müessesesi, istisnai, tali (ikinci derecede) ve yardımcı niteliktedir.

Sözleşmeye müdahale için, gerekli olan esaslara gelince; Sözleşme kurulduktan sonra ifası sırasında ortaya çıkan olaylar olağanüstü ve objektif nitelikte olmalıdır. Değişen hal ve şartlar taraflar bakımından önceden öngörülebilir, beklenebilir, olağan ve hesaba katılabilir nitelikte olmamalı veya olaylar öngörülebilir olmakla beraber bunların sözleşmeye etkileri kapsam ve biçim bakımından bu derece tahmin edilmemelidir.

Sözleşmeye bağlılık esas olduğundan, uyarlama daima yardımcı bir çözüm olarak düşünülmelidir. Sözleşmeye yazılan özel hükümler yorumlanıp, bunların taraflara sağladığı hak ve yararlar ile ekonomik değişikliklerin etkileri, kiralananın nitelikleri gibi somut olayın özelliği ile belirlenecek tüm objektif ve sübjektif hal ve koşullar değerlendirilmeli, uyarlama yapılması kanaatine varılırsa, sözleşmedeki intibak boşluğu, hak ve nesafet, doğruluk, dürüstlük kuralları (TMK. 2/1, 4. md) ışığında yasa boşluğunda olduğu gibi TMK. nun 1. maddesindeki yetkiye dayanılarak hâkim tarafından doldurulmalıdır.

......

Sözleşmenin değişen hal ve şartlara intibakını öngören veya görmeyen her türlü karar yukarıda açıklanan esasların, toplanan delillerin ret ve kabul edilen yönlerini, dayanaklarını içerir şekilde gerekçeli ve Yargıtay denetimine uygun olmalıdır. Burada önemle belirtilmesi gereken husus uyarlama davalarına özgü temel kurallar gözetilmeksizin salt kira parasının tesbitine ilişkin davalarda izlenen yöntemlerle, örneğin sadece taşınmazın cinsi, yüzölçümü, bulunduğu mevki, emsal taşınmazların kira bedelleri gibi verilerle intibak boşluğu doldurulup, sözleşme düzeltilemez. Değerlendirmede bunlar ancak yardımcı kaynak olarak gözetilebilir. Diğer bir anlatımla, sözleşmede yüklenilen edimleri tamamen başka bir anlam verilecek hale getirmek suretiyle bir tarafa beklenmedik şekilde olağanüstü yararlar sağlanamaz, sözleşme yeni bir hale dönüştürülemez. Yine sözleşmenin kurulması sırasında tarafların sözleşmeyi uzun süreli yapmalarına ilişkin birleşen amaç ve iradeleri hiçbir zaman gözden kaçırılmaması gereken vazgeçilmez bir olgudur. Gerçekten de uzun bir süreyle kira akdine bağlanmış kiracı ve kiralayanın hak ve vecibelerini, kısa süreli kira sözleşmesinin tarafları ile bir konumda görmenin sözleşme serbestîsi ilkesine, adalet ve mantık kurallarına aykırı olacağında duraksamaya yer olmamalıdır. Aksinin düşünülmesi halinde sözleşmenin fesih edildiği, yeni bir sözleşmenin ortaya çıktığı sonucuna kavuşmak gerekir ki hükümlerini sürdüren bağlayıcı ve ayakta duran sözleşme karşısında bunu kabul etmek mümkün değildir.

Somut olayda; Uyarlama davasında uygulanması gereken kurallar, yukarıda belirtildiği şekilde tek tek ortaya konmalı ve konularında uzman üç kişilik bilirkişi kurulu tarafından uyarlama için öngörülen kuralların gerçekleşip gerçekleşmediği tüm veriler dikkate alınarak incelenmeli, sözleşmede belirtilen kiralanan taşınmazın aylık net cirosunun % 2.4 'ünün sözleşmenin imzalandığı tarih ile dava tarihi arasındaki değişimleri tespit edilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, sözleşmenin uyarlanmasına ilişkin açıklanan kural ve yöntemler gözetilerek, karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı ve anılan ilkeleri içermeyen bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2025/2658, Karar No: 2025/3772, Tarih: 08.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2658 E.  ,  2025/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İhale alıcısı ...’ın İlk Derce Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında isminin yazılmaması sonuca etkili olmayan mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan, Yasanın para cezasına ilişkin hükmü, emredici nitelikte bir düzenleme olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ve hüküm verme ilkesi nazara alınamaz.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile, şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %2'si oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %2'si olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve re'sen, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 14.02.2025 tarih ve 2025/125 Esas 2025/174 Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve re'sen, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 14.02.2025 tarih ve 2025/125 Esas 2025/174 Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Merzifon İcra Hukuk Mahkemesinin 26.06.2024 tarih ve 2024/42 Esas 2024/38 Karar sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “.. %2' i” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4982, Karar No: 2012/6215, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/4982 E.  ,  2012/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava; Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılması sonucunda zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

... ili Merkez ... Anadolu Öğretmen Lisesi binalarının yapım işi 1999 yılı devlet yatırım programı ile 2886 Sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre ihale edilerek, 26.06.2000 tarihli sözleşmeyle davalı yüklenici ...nş.San ve Tic.Ltd.Şti.'ne verilmiştir. Yüklenici şirket işe başlamış, edimini önemli oranda ifa etmiş, 28.08.2001 tarihinden geçerli olmak üzere kesin kabul işlemi yapılmıştır. ... Yatırım ve Tesisler Daire Başkanlığı'nın 15.10.2009 tarih ve 8263 sayılı yazıları ile ilde eğitim öğretim veren çeşitli okullara ait deprem tahkiki sonuçları çıkarılmış, bunlarla ilgili olarak Üçer Müş.Mühendislik Anonim Şirketi'ne hazırlatılan raporda dava konusu ... Anadolu Öğretmen Lisesi inşaatının A blok lise binası + D blok lojman binası + B blok kız pansiyonu ikmal inşaatının güçlendirmelerinin beton kalitesinin orta seviyede olduğu, belirli bir homojeniteyi içermediği alınan karotlar arasında önemli dayanım farklılıkları gözlendiği, mevcut yapı analizi sonuçlarının değerlendirilmesiyle yapının aşılması olasılığı 50 yılda %10 olan deprem için can güvenliği (CG) performans düzeyini ve X ve Y yönü deprem doğrultusu için sağlamadığı belirlenmiştir. Bu durumda inşaatta oluşan ayıbın gizli ayıp niteliği arzettiği, gizli ayıbın sözkonusu olması halinde 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 126/IV. maddesinde sözü edilen yüklenicinin yükümlülüklerini ağır kusuruyla hiç ya da gereği gibi ifa etmemesi halinde zamanaşımı süresinin Borçlar Yasası'nın 125'nci maddesi gereğince 10 yıl olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece anılan bu olgular gözetilmeksizin kesin kabul onay tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. İşin kesin kabulü 28.08.2001 tarihinde yapılmış olup, 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde 25.08.2011 tarihinde dava açılmıştır. Bu durumda zamanaşımı süresi dolmamıştır. İşin esasının görüşülüp, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken zamanaşımı nedeniyle davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı lehine BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20827, Karar No: 2009/5544, Tarih: 25.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20827 E.  ,  2009/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı hazinenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- 04.12.2002 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 21. maddesi, bu tarifede yer alan ücretlere 3065 sayılı Kanun hükümleri gereğince Katma Değer Vergisinin ayrıca ilave edilebileceğini hükme bağlamıştır. Vergi, resim ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur ve kaldırılır. (Anayasa md. 73) Bu açıklama karşısında kanuni dayanağı olmadan tarife ile vergi getirilmesine imkan olmadığı gibi, belli bir tarifeye göre alınan ücrette katma değer vergisinin dahil olması gerekir. (KDV. K. md. 20/4) Mahkemece yalnızca tarife uyarınca vekalet ücreti takdiri gerekirken, yazılı şekilde ayrıca katma değer vergisine de hükmedilmesi yerinde değildir. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

Sonuç: Hükmün 4. fıkrasındaki “ve KDV.nin” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün 2. bentte açıklanan nedenle düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer hususların 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/5170, Karar No: 2023/655, Tarih: 06.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5170 E.  ,  2023/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.03.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2020/418 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici birinci maddesinin birinci fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla; a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; ... 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ... ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/03/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 30/04/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. Maddenin ikinci fıkrasında; Suç ve ceza, kabahat ve idari yaptırım ile disiplin hapsi ve tazyik hapsi için kanunlarda düzenlenen zamanaşımı süreleri ile 5271 sayılı Kanun'da düzenlenen koruma tedbirlerine ilişkin süreler bu maddenin kapsamı dışında tutulmuştur. 30.04.2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararı ile 7226 sayılı Kanun'un geçici birinci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01.05.2020 (bu tarih dahil) tarihinden 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır... Şeklindeki düzenleme gereğince 23.03.2020 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin 15.06.2020 tarihinde yapılan temyiz isteminin 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığının düzenlendiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2020/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün kaldırılıp sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilip 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gözetilerek sanığın infaz edilmesi gereken sonuç cezasının 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmiş ise de sanık hakkında verilen sonuç cezanın artırılmış olması nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine dair 18.03.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2017 tarihli ve 2016/343 Esas, 2017/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasıda düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna ilişkin eylemin aynı Kanunun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

2.... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2017 tarihli ve 2017/87 Esas, 2017/83 Karar sayılı kararı ile karşı görevsizlik kararı verilerek görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.04.2017 tarihli ve 2017/543 Esas, 2017/510 Karar sayılı kararı ile ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4.... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/129 Esas, 2017/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e) bentleri, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2020/418 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme sadece sanık müdafince istinaf talebinde bulunulması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gözetilerek sanığın infaz edilmesi gereken sonuç cezasının 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, karar verilmiştir.

6.... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.03.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2020/418 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.09.2020 tarihli ve 2020/53409 sayılı, sanık müdafinin temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, cezanın artırılması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğuna, atılı suçun sübut bulmadığına, sübut bulduğunun kabul edilmesi halinde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü