muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13704, Karar No: 2012/5673, Tarih: 12.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13704 E.  ,  2012/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yere en yakın OTS'leri gösterir şekilde orman tahdit haritası dosyada bulunmadığından, yörede 2001-2003 yılları arasında yapılıp kesinleştiği anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin; işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir orijinalinden renkli orman tahdit haritası Orman Yönetiminden istenerek,

2) Hükme dayanak yapılan orman raporunda; çekişmeli taşınmazların % 4 - 15 eğimli olduğu, 1948 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1958 basım tarihli memleket haritasında orman olarak gözüktükleri, taşınmazların kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldıklarından orman sayılmayan yerlerden oldukları belirtilmiş ise de, rapor ekinde çekişmeli taşınmazlara en yakın OTS'leri gösterir şekilde hat uygulaması yapılmamış; ayrıca, çekişmeli taşınmazlar 1958 tarihli memleket haritasında çalılık rumuzları bulunan yeşil alanda işaretlenmiş, hava fotoğrafı ile memleket haritası arasındaki farklılık üzerinde durulmamış, taşınmazların hava fotoğrafındaki konumları gösterilmemiş ve eğimin neye göre belirlendiği belirtilmemiştir. Bu sebeplerle, orman bilirkişi tarafından uygulanan 1958 basım tarihli memleket haritasının orijinalinden renkli onaylı bir sureti dosya arasına konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek,

a) Orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ve hava fotoğrafının ölçeklerinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumlarını çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca, hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, çekişmeli tüm taşınmazların üzerinde açıkça neler gözüktüğünü, ayrıca münhanili kadastro paftasından ve memleket haritasından yararlanılmak suretiyle çekişmeli yerlerin gerçek eğimlerini ayrı ayrı belirtir şekilde,

b) Yine kesinleşmiş orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 10 ya da 12 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumları, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle,

kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/7536, Karar No: 2023/7713, Tarih: 20.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7536 E.  ,  2023/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/215 Esas, 2016/207 Karar

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2012 tarihli ve 2012/2351 Soruşturma, 2012/4077 Esas, 2012/1353 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılmaları ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/215 Esas, 2016/207 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 280 tam gün karşılığı 8.400 TL, diğer sanıklar hakkında ise icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 225 tam gün karşılığı 6.750'şer TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiileri ile sanıkların temyiz istemleri; atılı suçu işlediklerine yönelik somut delil bulunmadığına, bu doğrultuda haklarında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiileri ile sanıkların temyiz istemleri; atılı suçu işlediklerine yönelik somut delil bulunmadığına, bu doğrultuda haklarında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanıklardan ....'in Çekmece Belde Belediye Başkanı, aynı belediyede ...'in inşaat teknikeri, ...'in harita mühendisi ve diğer sanıkların da meclis üyesi olarak görev yaptıkları, belediye başkanı ve meclis üyesi olarak görev yapan sanıkların belediyenin sınırları içerisinde kalan bir kısım taşınmazlar yönünden mevzuata aykırı şekilde yapılan imar planı ve değişikliklerini usul veya yasaya aykırı belediye meclisi kararları ile onaylayarak ayrıca belediye başkanı, inşaat teknikeri ve harita mühendisi olarak görev yapan sanıklar ..., .... ve ...'in ise 15838 sayılı parselde yapılan inşaatla ilgili olarak imar planında kodlandırmanın dar yoldan yapılacağına dair hüküm bulunmamasına rağmen mevzuata aykırı olarak geniş yol yerine dar yoldan kodlandırma yaparak 6 katlık projeye onay ve yapı ruhsatı verdikleri ve bu şekilde imar planına aykırı olarak fazladan 1 kat kazandırdıkları iddialarıyla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Mahkemece; sanıkların söz konusu belediyenin sınırları içerisinde kalan bir kısım taşınmazlar yönünden mevzuata uygun olmayacak şekilde yapılan imar planı ve değişikliklerini usul veya yasaya aykırı belediye meclisi kararları ile onaylamak suretiyle kişilere haksız kazanç sağladıkları kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... dışında kalan sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Suça konu ön inceleme raporuna ait ekler denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıklar Zafer ve Sevim hakkında belediyenin sınırları içerisinde kalan bir kısım taşınmazlar yönünden mevzuata uygun olmayacak şekilde yapılan imar planı ve değişikliklerini usul veya yasaya aykırı belediye meclisi kararları ile onaylamak suretiyle kişilere haksız menfaat sağladıkları kabul edilerek görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;

Sanıklar Zafer ve Sevim hakkında belediyenin sınırları içerisinde kalan bir kısım taşınmazlar yönünden mevzuata uygun olmayacak şekilde yapılan imar planı ve değişikliklerini usul veya yasaya aykırı belediye meclisi kararları ile onaylamak suretiyle kişilere haksız menfaat sağladıkları kabul edilerek görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde yer alan düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, bu itibarla sanıklar Sevim ve Zafer'in imar planı ve değişikliklerini usul veya yasaya aykırı belediye meclisi kararları ile onaylamak suretiyle görevlerini kötüye kullandıkları isnadı ile haklarında açılmış bir dava bulunmamasına rağmen iddianın dışına çıkılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

Hükmün esasını oluşturan 16.02.2016 tarihli kısa kararda, sanık ... hakkında kurulmuş bir hüküm bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 2010/4-71 Esas, 2010/76 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yasal engel teşkil etmeyeceği nazara alındığında, duruşmalardaki iyi hali nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan sanık ...'in kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasındaki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hüküm bulunması" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan sanık ... dışında kalan sanıklar hakkında takdiri indirim nedenleriyle çelişki oluşturacak şekilde pişman olduklarına ve yeniden suç işlemeyeceklerine dair kanaatin oluşmaması gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan sanık ... dışında kalan sanıklar hakkında takdiri indirim nedenleriyle çelişki oluşturacak şekilde pişman olduklarına ve yeniden suç işlemeyeceklerine dair kanaatin oluşmaması gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemek üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmalarının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece kamu görevi üstlenmesinden yasaklanmalarına hükmolunmak suretiyle sınırlı uygulama yapılması ile sanık ... dışında kalan sanıklar hakkındaki hak yoksunluğu süresi belirlenirken cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup hükmolunacak hak yoksunluğunun 225 günü geçemeyeceği gözetilmeden, anılan sanıklar hakkında 280 gün süreyle hak yoksunluğuna hükmolunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 30.01.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/215 Esas, 2016/207 sayılı Kararına yönelik sanıklar ..., ... ve ... ile diğer sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında sair yönleri incelenmeyen, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11760, Karar No: 2012/9290, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11760 E.  ,  2012/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihlerinin, 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 05.12.2001, 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 20.07.2002 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suç yönünden 05.12.2001, 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 20.07.2002 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9591, Karar No: 2010/687, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9591 E.  ,  2010/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sivas (Kapanan) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/11/2007 tarih ve 2005/338-2007/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, muhtelif tarihlerde davalı elemanları tarafından müvekkiline ait vagonların boşaltılması sırasında vagonlara hasar verildiğini, hasarların vagon onarım atölyesinde tamir edilerek faturalandırıldığını, hasar bedelinin ödenmesi için muhtelif tarihlerde davalıya iadeli taahhütlü ihtar gönderilmesine rağmen bu zamana kadar zararlarının ödenmediğini ileri sürerek, toplam 63.256,00 YTL. alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığını, davanın süresinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirkete ait hurda demirin taşınmasının davaya konu vagonlar ile yapıldığını, boşaltma işinin davalı şirketin elamanlarınca yapıldığı, mıknatıslı vinç ile hurda vagondan alırken vagonun tabanına delmek suretiyle zarar verildiği, vagon sandığının da aynı şekilde hasar gördüğü gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 56.224,00 YTL. nin 25.03.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.580,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26913, Karar No: 2022/6660, Tarih: 05.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26913 E.  ,  2022/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; müştekiye ait ikametten hırsızlığa teşebbüs edilmesi üzerine yapılan soruşturma sonucunda, suça konu ikametin giriş kapısında bulunan zil üzerinde sanığın parmak izlerinin ele geçmesi ve 22/06/2015 tarihli tutanak ile müştekinin, yapılan telefon görüşmesinde ... adında bir şahsı tanımadığını ve ikametine gelmesi için bir sebep olmadığını belirttiğinin tespit edilmesi nedeniyle sanığın atılı suçları işlediğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, ayrıca kovuşturma aşamasında fırıncılık yaptığı için ekmek dağıtımı esnasında bahsi geçen yerde parmak izleri çıkmış olabileceğini savunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle müştekinin duruşmada dinlenerek sanık ile yüzleştirilmesi, sanığın hazır edilmesi mümkün değilse teşhise elverişli güncel fotoğrafları temin edilerek müştekiye gösterilmesi ve sanığın ikametine gelmesi muhtemel şahıslardan olup olmadığı sorulup, sanığın savunması doğrultusunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde “ suçun işleniş biçimi, işlenişinde kullanılan araç, işlendiği zaman ve yer, kastın yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri sanığın amacı, şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak” şeklindeki gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılmadan temel ceza belirlendiği halde, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde ise aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6911, Karar No: 2019/15304, Tarih: 09.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6911 E.  ,  2019/15304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ...'ın, mağdur ...'in ortağı olan ...'dan olan alacağını almak için, alkollü vaziyette mağdur ve ...'ın işlettikleri kahvehaneye geldiği, alkollü olması ve halen bira içmesi nedeniyle mağdur tarafından uyarılması sonrası aralarında çıkan arbedede mağdurun yaralandığı olayda,

Mağdurun içeriğini kovuşturma aşamasında kabul ettiği soruşturma aşamasında alınan, sanığın kendisine bıçak salladığı ancak isabet etmediği, sanığa sarılıp, kolunu bükerek bıçağı düşürmesini sağladığına ilişkin beyanı ile olayın tek görgü tanığı olan ve kovuşturmada beyanı tespit edilemeyen ...'in, sanık ile mağdur arasında yaşanan arbede sırasında, sanığın arka cebinden bıçak düştüğüne ve bıçağa tekme atarak uzaklaştırdığına ile ilişkin beyanı arasında çelişki bulunması karşısında, tanık ...'in duruşmada beyanı tespit edilip mağdur ve tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra, sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre, mahkemece kurulan hükmün gerekçesinde, sanığın, mağdura bıçak salladığı ancak isabet etmediği, mağdurun sanık ile aralarında yaşanan arbedede yaralandığının kabul edilmesine göre, sanığın mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı suç işleme kastıyla, aynı anda ve çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince sanığın sübut bulan eyleminin takibi şikayete bağlı olmayan TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri kapsamında olduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 86/2. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak şikayet yokluğundan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 09.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14270, Karar No: 2008/12849, Tarih: 17.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14270 E.  ,  2008/12849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.