muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3988, Karar No: 2017/4090, Tarih: 25.05.2017

4- 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesinde, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, sanığın işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığı araştırılıp hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediği vergi dairesinden sorularak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ve eksik soruşturma sonucu hüküm tesisi,

5- 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; sanığın 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediğinin tespiti halinde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

6- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7033, Karar No: 2006/11204, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7033 E.  ,  2006/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... vekili avukat... aralarındaki dava hakkında Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.2.2005 tarih ve 301-155 sayılı hükmün Dairenin 24.1.2006 tarih ve 14120-467 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 140 (yüzkırk) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8499, Karar No: 2021/1012, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8499 E.  ,  2021/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu seyyar görev tazminatı talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli ilamı ile bozulmuştur.Dairemizin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, davacının ... İl Tarım Müdürlüğünde görev yapmakta oluşu, gidilen yerlerin tamamının davacının görev yaptığı... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde olması, davacının da bu yerlere Kurumunca sağlanan taşıt araçlarıyla gidip, yine Kurumunca sağlanan araçla geri gelmesi karşısında gidilen yerlerin tamamı; Harcırah Kanunun 3/g maddesi ile 27.11.2014 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Harcırah Kanunu Genel Tebliğinin 3.bendine göre "memuriyet mahalli" olduğu gerekçesi ile direnilmiştir.Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen, olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli bozma ilamı ORTADAN KALDIRILARAK, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2199, Karar No: 2010/4007, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2199 E.  ,  2010/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Hasel İstif Mak.San.Tic.AŞ.vek.Av.... ile davalı SKT Parça ve Mak.San.Tic.AŞ.vek.Av.... ... arasında görülen dava hakkında Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06.05.2008 gün ve 690/254 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19/09/2009 gün ve 12838/8323 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle itirazın iptali davasına esas icra takibinde davacının kur farkı alacağına dayanmış bulunmasına, kur farkı alacağı bulunduğunu ispatlayamamış olmasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3.20.-TL harç ve takdiren 172.00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06.04 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10178, Karar No: 2010/6894, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10178 E.  ,  2010/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 17.09.2005 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçirdiği olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,asıl işi elektrikçilik olan davacının davalı işyerinde bakım onarım işçisi olarak çalıştığı, davalı şirkete ait mermer fabrikasının çürüyen kapısı yerine monte edilmek üzere temin edilen bir kapının etrafının kesilip düzletilmesi için aynı gerçek kişilere ait olduğu iddia edilen yakındaki ...Prefabrik Yapı Malzemeleri Taah. Tic AŞ ‘nin atölyesine götürüldüğü, birkaç gün sonra davacının kendiliğinden giderek bu kapıyı düzeltmek için keserken kesme makinesinin sipiral taşının parçalanması sonucu sol el bileğinden yaralandığı anlaşılmaktadır .

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 11/A maddesi de, iş kazasını Kanunun saydığı hal ve şartlarda gerçekleşen, sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olay olarak tanımlandığı ve bir olayın ,sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısı ile, sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelmesi durumunda iş kazası olarak değerlendirilmesi gerekeceği açıkça belirtilmiştir .

Mahkemece olayın işyeri dışından başka bir tüzel kişiliğe ait atölyede ve işverenin talimatı olmadan, davacının kendiliğinden hareket etmesi sonucu meydana geldiği kabul edilerek olay iş kazası sayılmamış ise de varılan bu sonuç isabetsiz olmuştur.

Mahkemece olayın işyeri dışından başka bir tüzel kişiliğe ait atölyede ve işverenin talimatı olmadan, davacının kendiliğinden hareket etmesi sonucu meydana geldiği kabul edilerek olay iş kazası sayılmamış ise de varılan bu sonuç isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, davacının davalı şirketin işçisi olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davacının tamir etmek istediği kapının davalı şirketin fabrikasına monte edilmek üzere işverence getirtildiği, kazanın kapının tamiri sırasında meydana geldiği tespit olunduğuna göre olayın davalıya ait bir işin yapılması nedeniyle meydana geldiği açıktır . 506 sayılı Yasa’nın 11/A maddesinde iş kazasından bahsedilirken işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana gelen olayın iş kazası sayılacağı belirtildiğine göre dava konusu olayda işyerinde bakım onarım işçisi olan davacının işverene ait kapıyı tamir ederken geçirdiği yaralanma olayının iş kazası sayılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmesi ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12476, Karar No: 2016/16277, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12476 E.  ,  2016/16277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7559, Karar No: 2021/10179, Tarih: 14.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7559 E.  ,  2021/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesi

Dava, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen redde dair verilen karara karşı, davacılar ve davalı ... İnşaat San ve Tic AŞ vekillerinin istinafa başvurması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesince verilen kararın,davacılar ve davalı ... İnşaat San ve Tic AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisinin iş kazası neticesinde 31.01.2013 tarihinde vefat ettiğini beyanla, sigortalının anne ve babası için belirsiz alacak davası niteliğinde 2.000 TL’şer maddi tazminat ile 50.000 TL’şer manevi tazminat, sigortalının kardeşlerinin her biri lehine de ayrı ayrı 25.000 TL’şer manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili talep artırım dilekçesiyle maddi tazminatlarını sigortalının babası için 17.486,18 TL’ye annesi için 51.395,30 TL’ye artırmıştır.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde davalı olarak göstermediği ... İnşaat Sab ve Tic AŞ’nin davaya davalı olarak dahilini talep ettiği, ilk derece mahkemesinin 31.03.2016 tarihli celsede bu talebi reddettiği anlaşılmıştır.

II-CEVAP

Davalı ... İnşaat San ve Tic AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; davacılar murisinin müvekkili firmanın değil "... İnşaat Taahhüt Madencilik Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti." unvanlı firmanın çalışanı olduğu, işin yurtdışında olması sebebiyle taşeron firma işçilerinin çıkış işlemlerinin müvekkili firmaca yapılmadığı, murisin işlemlerinin de kendi işvereni olan firma tarafından yerine getirildiği, işin yurtdışında olması sebebiyle taşeron işçilerine ilişkin tüm sorumlulukların taşeron firmalara ait olduğu, ayrıca olayın çalışma sırasında meydana gelmeyip işçilerin barınması sırasında gerçekleştiği, bu nedenlerden dolayı olaydaki kusurun tamamının anılan firmaya ait olduğu, olayda kendi kusurlarının bulunmadığı hususları da iddia edilmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davacının davasının kısmen kabulü ile;

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davacının davasının kısmen kabulü ile;

1-) Maddi Tazminat Talebi olarak; Müteveffanın babası ... için 17.486,18 TL, Müteveffanın annesi ... için 51.395,30 TL maddi tazminatın olay tarihi 31/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı verilmesine,

2-)Manevi Tazminat talebi olarak; Müteveffanın babası ... için 40.000,00 TL, Müteveffanın annesi ... için 40.000,00 TL , Müteveffanın kardeşi ... için 7.000,00 TL, Müteveffanın kardeşi ... için 7.000,00 TL, Müteveffanın kardeşi .... için 7.000,00 TL, Müteveffanın kardeşi ... için 7.000,00 TL, Müteveffanın ... için 7.000,00 TL, Müteveffanın kardeşi ... için 7.000,00 TL, manevi tazminatın olay tarihi 31/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

“İlk Derece Mahkemesinin 13/03/2018 tarih 2013/158 Esas 2018/131 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince Davacı vekili ve Davalı ... İnşaat vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine” karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle: Hükme esas alınan ücretin hatalı olduğunu sigortalı ile beraber yurtdışında çalışmış olan tanık beyanlarına itibar edilerek aylık net 1.500,00 USD üzerinden hesap yapılması gerektiğini, yurt içerisinde de deneyimli bir demirci ustasının aylık aldığı net ücretin 1.500,00 USD'nin altında asla olamayacağını, sigortalının çalıştığı yurtdışı baraj inşaatı projesinin bitiş tarihinden sonra gerek yurtiçinde gerekse yurtdışında daha da yüksek ücretlerle çalışacağını ancak Mahkemece bu hususta emsal ücret araştırması yapılmadığını, manevi tazminatların her bir müvekkili için az olduğunu, Yerel Mahkeme kararında davalı olarak ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti.’nin yer almasına karşın davada davalı olarak sadece ... İnşaat Sanayi ve Ticaret AŞ yer aldığını ve Mahkeme kararında diğer davalı(dahili davalı )olarak yer alan ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti.’ye dahili davalı yolu ile davanın teşmilinin mümkün olmadığını, Yerel Mahkemece hesaplanan vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat San ve Tic AŞ vekili temyiz dilekçesinde özetle: Davacıların müteveffa sigortalının kendilerine destek olduğunu ispatlayamadığını, işin anahtar teslim olarak ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti’ne devredilmesi nedeniyle sorumlu tutulamayacağını, bu şirketle arasında asıl –alt işveren ilişkisi olmadığını, davacının çalışacağı işe karar veren, davacı işçiye işin yapımı sırasında talimat vermekle yükümlü ve sorumlu olan ve işçinin tüm hak ve alacaklarını vermek, tüm zararlarını gidermekle yükümlü olan şirket de diğer davalı ... İnşaat'tır. Bu anlamda müvekkil şirketin somut olayda diğer davalının işçileri üzerinde kontrol ve denetim yükümlülüğü bulunmadığını, kaldı ki̇ dava konusu üzücü kaza, çalışma saatlerinde meydana gelmeyip i̇şçi̇leri̇n barınması sırasında yatakhanede yangın çıkması ve müteveffanın çıkan yangında vefat etmesi̇ şeklinde meydana gelmi̇şti̇r. bu kapsamda dosya muhteviyatıyla ortada olduğu üzere kazanın meydana gelmesinde di̇ğer davalının ağır kusurunun bulunduğunu ve ağır kusurun kendileri yönünden illiyet bağını kestiğini, kabul anlamına gelmemek üzere yerel mahkemece kabul edi̇len manevi̇ tazni̇nat mi̇ktarlarının da fazla olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

A) Davalı vekilinin davacıların her biri lehine hükmedilen maddi manevi tazminat hükümlerine, Davacı vekilinin ise müvekkillerinin reddolan manevi tazminat istemlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL’dir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL’dir.

Somut olayda davacı baba lehine 51.395,30 TL maddi ve 50.000 TL manevi, davacı anne lehine 17.486,18 TL maddi ve 50.000 TL manevi, davacı kardeşlerin her biri lehine 25.000 TL’şer manevi tazminat talebinde bulunduğu ilk derece mahkemesince anne ve babanın maddi tazminat istemlerinin tam kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile anne ve baba lehine 40.000 TL’şer, kardeşlerin her biri lehine 7.000 TL’şer manevi tazminata hükmedildiği, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle iş bu her bir davacı için kabul edilen maddi ve manevi tazminat tutarları ile reddolan manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı 58.800 TL’lik kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla tarafların bu yöne ilişkin temyiz istemlerinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

A) Davacı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- İş kazasına maruz kalan sigortalının veya ölümü halinde desteği altında bulunanların maddi zararlarının hesabında gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.