muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22462, Karar No: 2016/5058, Tarih: 06.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/22462 E.  ,  2016/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 ve 5607 sayılı kanunlara muhalefet

HÜKÜM : 4733 sayılı kanuna muhalefetten hükümlülük ve tasfiye, 5607 sayılı yasaya muhalefetten hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dosyada bulunan 29.09.2011 tarihli Yakalama Arama ve El Koyma Tutanağında suç konusu çay ve sigaraların, sanık ...'ın ikamet ve müştemilatının bulunduğu avluda yer alan ve amcasının oğlu ...'a ait ikametin bodrum katında kiler olarak kullanılan demir kapılı oda içerisinde ele geçirildiği belirtilmiştir. Sanık savunmalarında, yakalanan çay ve sigaralar ile ilgisinin bulunmadığını, bunların amcasının oğlu Hasan'a ait olup onun ikametinde ele geçirildiğini ifade etmiştir.Tutanak mümzisi polis memurları ... tanık olarak dinlenilmiş, beyanlarında anılan tutanağın doğru olup, imzaların kendilerine ait olduğunu ifade ettikleri halde suç konusu eşyaların sanık ...'ın ikamet ve eklentilerinde yapılan aramada ele geçirildiğini beyan ettikleri bu nedenle çelişkinin doğduğu anlaşılmakla; ...'ın tanık olarak celbi ile suç konusu çay ve sigaralar ile bunların ele geçirildiği yerin kendisine ait olup olmadığının sanığın savunmaları da belirtilmek suretiyle etraflıca sorulması, gerektiğinde keşif yapılarak anılan yer ve eşyanın sanığa ait olup olmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi.

2- TCK' nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca. 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmememesi,

3- 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak güvenlik tedbiri niteliğinde olup kazanılmış hak teşkil etmeyen TCK'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2505, Karar No: 2022/4142, Tarih: 31.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/2505 E.  ,  2022/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSLAHİYE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İzinsiz kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle  elde edilmesinin de mümkün olmayacağı ve ele geçirilen esrardan dolayı sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu”ndan dolayı ayrıca yargılama yapıldığı  anlaşılmakla; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,    31.03.2022    tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/388, Karar No: 2014/2550, Tarih: 21.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/388 E.  ,  2014/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, tehdit, suç delillerini gizleme ve yoketme

HÜKÜM : 1- Sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... için,

a) 5237 sayılı TCK.nun 106/1, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası,

b) Suç delillerini gizleme ve yoketme suçundan CMK.nun 223/4-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...e karşı eyleminin ve sanık...ın silahlı tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede haksız tahrik bulunduğuna, TCK.nın 62. Maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık...ın bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık ... hakkında maktül ...e yönelik silahlı tehdit suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

2- Sanık ... hakkında maktül ...e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; kardeş olan sanıklar ... ve ...’ın ... Dinlenme Tesislerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştıkları, önceye dayalı bir anlaşmazlık nedeni ile sanıklar ile tanık ...’in olay gecesi konuştukları, konuşma devam ederken maktül ...in yanında bir kişi ile tesise geldiği, ...’in ...e neden geldiğini sorması üzerine ... ve ... arasında tartışma başladığı, ...'in tokat atması üzerine ...in ...'i bıçakla yaraladığı, ...'ın araya girerek kavgayı sonlandırmaya çalıştığı ve ...den bıçağı vermesini istediği, ...in vermeyeceğini söylemesi üzerine...ın av tüfeğini ...e doğrulttuğu, bunun üzerine ...’in bıçağı ...'a verdiği, ... bıçağı alıp ...i dışarı çıkarırken ...’in sağ femoral orta bölgesine bıçakla bir kere vurduğu, ...in koşarak olay yerinden kaçtığı,...ın da av tüfeği ile ...in arkasından havaya iki el ateş ettiği, sanıkların arabaya binerek olay yerinden kaçtıkları,...ın av tüfeği ve bıçağı alarak Kayseri’ye götürüp sakladığı, yakalandıktan sonra teslim ettiği, ...in büyük damar kesisinden gelişen dış kanama sonucu öldüğü olayda;

A) Sanık ... hakkında maktül ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

A) Sanık ... hakkında maktül ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, tartışma sırasında femoral bölgeye bıçakla bir kere vurduktan sonra eylemine son verdiği, olay yerinden ayrılan maktülün bir süre sonra kan kaybından öldüğü olayda; olayın oluş şekli, darbe sayısı ve yaranın yeri birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nun 87/4. maddesinin 2. cümlesi gereğince olayın oluş şekli, kullanılan aletin niteliği, suç konusunun önem ve değeri birlikte gözetilmek suretiyle TCK.nın 61. maddesi uyarınca üst sınırdan temel cezaya hükmolunması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması;

B) Sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın suça konu ...'ın kullandığı bıçağı Kayseri'ye götürüp sakladığı anlaşıldığından, atılı suçtan TCK.nın 281/1,3 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

21.04.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yokluğunda 30.04.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/1080, Karar No: 2016/5344, Tarih: 13.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/1080 E.  ,  2016/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuk ...'ın okul yurdunda müştekiye ait cep telefonunu çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK 'nın 142/1-a, 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 07.12.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22487, Karar No: 2013/25067, Tarih: 26.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22487 E.  ,  2013/25067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 06/05/1994-09/05/2008 tarihileri arasında Bağ-Kur sigortalılığının tespitiyle, tahsis talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ilk tescil tarihi olan 6.5.1994 tarihi ile Anonim Şirket yönetim kurulu üyeliğinin başladığı 9.5.2008 tarihleri arasındaki sürelerin Bağ-Kur sigortalılık süresi olarak geçerli sayılması gerektiğinin tespiti ile tahsis talebi gereğince yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile ... TC. Kimlik Numaralı, ... Bağ-Kur numaralı, davacı ...'ın 06/05/1994 - 09/05/2008 tarihleri arasındaki primleri ödenmiş 14 yıl, 3 günlük sürenin Bağ-Kur Sigortalılık süresi olarak geçerli sayılması gerektiği, buna göre 30/10/2009 tarihli tahsis başvurusuna istinaden 1479 sayılı Yasanın 4759 sayılı yasayla değişik geçici 10/g maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Bağ-Kur ... İl Müdürlüğü kayıtlarına 23.12.1996 tarihinde 177242 varide sayısı ile intikal eden ve ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası ile ... Vergi Dairesi Müdürlüğünce onaylı Bağ-Kur'a Giriş Bildirgesine istinaden, "Şoförlük" işinden dolayı ... Vergi Dairesinde 6.5.1994 tarihinde tesis edilen 7530017647 hesap numaralı vergi mükellefiyetine istinaden, 6.5.1994 tarihinden itibaren 0776431626 Bağ-Kur numarasında ve 1479 sayılı Yasa kapsamında tescilinin yapılarak,

keyfiyetin 30.12.1996 günlü, 123995 sayılı yazı ile kendisine bildirildiği, Bag-Kur'a kayıt ve tescilinin yapıldığı 6.5.1994 tarihi ile 31.12.1996 tarihleri arasındaki prim borçlarını 4247 sayılı Af Kanunu gereğince 30.1.1997 tarihinde 1997/1 cari ay prim borcu dahil tamamen ödediği, diğer prim borçlarını da muntazaman Kurum hesabına ödediği, 30/10/2009 tarihine kadar ödeme yaptığı, 30.10.2009 tarihli tahsis talep ve beyan taahhüt belgesi ile, davalı Kurumun Yenigün Sosyal Güvenlik Merkezinden yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, tahsis talebinde bulunduğu 30.10.2009 tarihi itibariyle; 6.5.1994 - 30.10.2009 tarihleri arasındaki hizmet süresi için davalı Kuruma prim ve eklentilerinden dolayı borcunun olmadığı, Kurumca Şirinyer Vergi Dairesi Müdürlüğü ile vergi türü hakkında yapılan yazışmalar sonucunda; anılan Vergi Dairesinden alınan 27.10.2009 - 59245 ve 6.12.2009 - 67228 tarih-sayılı yazılarda; 7530017647 vergi numarasında kayıtlı davacının şoför olarak 06/05/1994-23/12/2008 tarihleri arasında çalışmasının tespit edildiği, ayrıca, İzmir Ticaret Sicilinde 9.5.2008 tarihinden itibaren Merkez-138222-K-11591 sicil numarasında tescilli ... Ürünleri Gıda Tarım ve Hayv.San.Tic.A.Ş.nin kurucu ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine, 6.5.1994 tarihinden 23.12.2008 tarihine kadar "diğer ücretli" vergi mükellefi olması nedeniyle, 6.5.1994 tarihi itibariyle yapılan tescil kaydının ileriye dönük olarak Anonim Şirket kurucu ortaklığı ve yönetim kurulu başkanlığı nedeniyle 9.5.2008 tarihine kaydırıldığı, 06/05/1994-23/12/2008 tarihleri arasında Şoför (Diğer ücretli) olarak vergi kaydının bulunduğu, ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasında 23/12/1996-11/08/2005 tarihleri arasında kaydının olduğu, 20/12/1996-15/08/2005 tarihleri arasında Esnaf Sicil kaydının bulunduğu, davacının 31/03/1984-30/11/1984 tarihleri arasındaki 7 ay 29 günlük süreyi borçlanarak bedelini süresinde Kuruma ödediği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Bağ-Kur Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla Bağ-Kur Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

Somut olayda; davacının 06/05/1994-23/12/2008 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu ve bu kaydının diğer ücretli Şoför faaliyeti olarak devam ettiği, bu kaydın da Bağ-Kur sigortalılığı için geçerli olan vergi kaydı niteliğinde bulunmadığı anlaşıldığından başlangıçtan itibaren sigorta koşullarının bulunmadığı ve esnaf sicil kaydı gereğince sigortalılık hakkını 20/12/1996 tarihinde kazandığı anlaşılmaktadır. 06/05/1994-20/12/1996 dönemde davacının sigortalılık koşullarını taşımadığı halde af kanunundan yararlanarak prim ödemesi ile sigortalılık elde etmesi mümkün değildir. Davacının yaşlılık aylığı talebinin de bu koşullara göre yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/12/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16610, Karar No: 2011/23640, Tarih: 19.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/16610 E.  ,  2011/23640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 51/1-3-7. maddesi gereğince erteleme, 53/1. maddesinin uygulanması

O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dava koşulu olan Defterdarlık mütaalasına uygun olarak sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10336, Karar No: 2021/6865, Tarih: 25.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10336 E.  ,  2021/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine ilişkin hükmün ve 16.03.2020 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.05.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Davalılar adına Av. ... ile davalı şirket yetkilisi .... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işi gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İlk derece mahkemesi kararının davacı vekilinin bizzat kendisine 30.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin 14.01.2020 tarihinde ilk derece mahkemesi kararına karşı kanun yoluna başvurduğu, ilk derece mahkemesince verilen 16.03.2020 tarihli ek karar ile davacı yanın başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmakla anılan ek karara yönelik davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, 16.03.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, davalılar avukatı yararına takdir edilen 3050 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13766, Karar No: 2013/2063, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13766 E.  ,  2013/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili Ağaç, Fidan ve Bağ Çubuğuna Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait taşınmazın içerisinde bulunan armut ağacını keserek gövdesini götürüp kendisine ait üzüm ağaçlarının altına direk olarak dikmesi suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın, tanıklar ... ve ... tarafından doğrulanan aşamalardaki birbiriyle uyumlu savunmasında suça konu armut ağacının kendisi tarafından tarlası üzerine diktiği ancak toprak kayması sonucu ağacın katılanın arazisine geçtiği, katılanın ağacı kesmesini istemesi üzerine kestiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından bilirkişi olarak raporu alınan ve ağacın yer değiştirmesine yol açacak toprak kaymasının olmadığı yönündeki görüşünde belirttiği ''şimdiki zaman''ın 7-8 yıl öncesini kapsayıp kapsamadığı jeoloji mühendisinden ve ayrıca ağacın şikayet tarihinden 2 yıl önce mi yoksa 2-3 ay önce mi kesildiği hususu da ziraat bilirkişisinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.