muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5278, Karar No: 2018/9073, Tarih: 26.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5278 E.  ,  2018/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin......elektrik tesisat numaralı abonesi olduğunu, 20/01/2010 ve 22/11/2010 tarihleri arasındaki elektrik tüketim bedellerinin davalı tarafından hem eşi ...... makbuz karşılığı tahsil edildiğini hem de aynı döneme ait aynı miktarın kendisinden mükerrer olarak tahsil edildiğini ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 14.875,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı, şirketin yapmış olduğu hesaplamaların ve tahakkukların hukuka uygun olduğunu, mükerrer ödeme yapıldığına dair kayıtlara şirket bünyesinde rastlanılmadığını beyanla haksız davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının fazla yapmış olduğu ödeme miktarı olan 3.942,94 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanımından kaynaklı alacak davasına ilişkindir.

Davacı, 01/2010 ve 11/2010 tarihleri arasında elektrik tüketim bedelinin hem kendisinden hem de eşinden mükerrir şekilde tahsil edildiğini belirterek iş bu davayı açmıştır. Mahkemece mali müşavir bilirkişiden alınan raporda, kaçak elektrik tüketiminden dolayı davacı ve eşi adına toplamda 3 adet icra takibi başlatıldığı, kaçak tespit tutanaklarının dosya içerisinde olmadığı, icra takip dönemlerinin belirsiz olduğu, davacı ve eşi adına ayrı ayrı takip yapılma nedeninin dosyadan anlaşılamadığı, davacı ve eşinin imzaladıkları taahhütnamelerdeki borcu kabul ettikleri göz önüne alınarak mükerrer icra takibi başlatıldığı, taahhütname gereği icra dosyasına ödenen 3.942,94 TL'nin iade edilmesi gerektiği görüşü bildirilmiş, mahkemece bilirkişi raporu esas alınmak sureti ile karar verilmiştir.

./..

-2-

Kaçak tespit tutanakları ve icra dosyaları mahal mahkemesinden talep edilip dosya içerisine alınarak incelendiğinde, davacının eşi...... adına kayıtlı olmayan sayaçtan elektrik kullanılması sebebi ile 02.05.2007 tarihli; davacı adına ise kayıtsız sayaçtan abone olmadan elektrik kullanılması nedeni ile 17.01.2009 ve 30.04.2009 tarihlerinde kaçak tespit tutanaklarının düzenlendiği anlaşılmıştır. .....osyasında, dava dışı ...... adına düzenlenen kaçak tespit tutanağına dayanarak icra takibi yapıldığı, yine davacı adın....sayılı dosyasında davacı adına düzenlenen kaçak tespit tutanaklarına dayanılarak icra takipleri yapıldığı, davacı ve davalının ödeme taahhüdü vererek borç miktarını taksitlendirmek sureti ile icra dosyalarına ödeme yaptıkları anlaşılmıştır.

Somut olayda, icra takiplerinin farklı tarihlerde tutulan kaçak tespit tutanaklarına dayandığı, mükerrer ödeme olmadığı göz önüne alınarak kaçak tespit tutanakları incelenmek sureti ile kaçak elektrik bedelinin Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik gereğince yayınlanan usül ve esaslara göre yeniden hesaplanması için rapor alınması, davacının sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedelinin belirlenmesi daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2009/3856, Karar No: 2011/6678, Tarih: 17.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/3856 E.  ,  2011/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında eşine karşı yaralama eylemi nedeniyle hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nun 457/2.maddesi gereğince cezası üzerinden artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek CMK 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2-Mağdurun burnundaki kırığın yaşamını tehlikeye sokmadan 15 ... ... ve güçten kalmayı gerektirdiği halde mahkemenin tatbik ettiği 765 sayılı TCK 456/1. maddesi 6 aydan 1 yıla kadar hapis öngörmesine rağmen yazılı şekilde ve yeterli olmayan gerekçe ile fazla hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,17 / 05 /2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/54, Karar No: 2015/346, Tarih: 27.10.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/54 E.  ,  2015/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... Asliye Ceza

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı TCK'nun 152/1-g, 31/2, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 3.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, .... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Sanığın Antakya ... İlköğretim Okulu'nda öğrenci olup, öğretmen olan katılanın düşük not vermesi nedeniyle, katılanın evinin önünde park halinde duran aracını boydan boya bir cam parçası ile çizdiği iddia edilen olayda, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde yer alan basit mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 152/1-g maddesi gereğince hüküm tesis edilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

" ... Sanık, öğretmeni olan katılanın kendisine düşük not vermesi nedeniyle katılana ait aracı boydan boya cam parçası ile çizerek zarar vermiştir. Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun öç almak özel kastıyla hareket ederek öğretmen olan katılanın zararına suçu işlemesi nedeniyle TCK'nun 152/1-g maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü veren yerel mahkeme kararının onanması gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile, itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin TCK’nun 151. maddesinde düzenlenen basit mala zarar verme suçunu mu yoksa 152/1-g maddesinde hüküm altına alınan nitelikli mala zarar verme suçunu mu oluşturduğunun tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın Antakya ... İlköğretim Okulu'nda öğrenci, katılanın da aynı okulda ingilizce öğretmeni olduğu,

Ondört yaşında ve sekizinci sınıf öğrencisi olup adli sicil kaydında herhangi bir sabıkası bulunmayan sanığın kendisine düşük not verdiğini ileri sürdüğü katılana ait aracı bir cam parçası ile boydan boya çizdiği, bu durumu gören katılanın sanığa bağırması üzerine koşarak olay yerinden uzaklaştığı,

Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve sosyal inceleme raporları doğrultusunda sanığın mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mevcut olduğu,

Olay yeri görgü tespit tutanağı ile aracın sağ ve sol tarafının boydan boya sert bir cisimle derin izler oluşturacak şekilde çizilmiş olduğunun tespit edildiği,

Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve sosyal inceleme raporları doğrultusunda sanığın mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mevcut olduğu,

Olay yeri görgü tespit tutanağı ile aracın sağ ve sol tarafının boydan boya sert bir cisimle derin izler oluşturacak şekilde çizilmiş olduğunun tespit edildiği,

Dosya içerisinde mevcut öğrenci bilgileri belgesine göre sanığın 100’lük sistemde ingilizce dersi ilk dönem notunun 35, 2. dönem notunun ise 33 olduğu,

Katılanın soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki benzer anlatımlarında; sanığı aracını çizerken gördüğünü, bağırması üzerine kaçtığını, sanığa düşük not vermesi nedeniyle bu eylemi gerçekleştirdiğini, kovuşturma evresinde ayrıca sanığı kopya çekerken yakaladığını beyan ettiği,

Sanığın soruşturma ve kovuşturma evrelerinde; katılana ait aracı çizmediğini, aracın daha önceden çizik olduğunu, katılanın aracını evinin dönüş yoluna park ettiğini, ilerideki aracın aynasından bakarken kendisine bağırarak “aracımı neden çiziyorsun” dediğini; soruşturma aşamasında ayrıca İngilizce notunun 100 üzerinden 37 olduğunu, kendisinin yüksek not aldığını, katılanın inanmayarak yeniden sınav yapmak istediğini, ancak sınava girmediğini, ailesine katılanın kendisine vurduğunu söylediğinde "şikâyetçi olacağız" dediklerini ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Mala zarar verme suçunun temel şekli; 5237 sayılı TCK’nun “Mala Zarar Verme” başlıklı 151/1. maddesinde “Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiş, suçun nitelikli halleri ise aynı kanunun 152/1-2. maddelerinde on bent halinde sayılmış, uyuşmazlık konusuyla ilgili bulunan 152. maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde suçun; "sona ermiş olsa bile görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak" işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir.

Sözlük anlamı "sevk eden", "götüren" olarak açıklanan saik; ceza hukuku açısından failin eyleme geçmesine etken olan neden veya nedenlerdir. Kanunun suç unsuru veya nitelikli hal olarak kabul ettiği hallerde saike itibar edilmelidir.

Sözlük anlamı "sevk eden", "götüren" olarak açıklanan saik; ceza hukuku açısından failin eyleme geçmesine etken olan neden veya nedenlerdir. Kanunun suç unsuru veya nitelikli hal olarak kabul ettiği hallerde saike itibar edilmelidir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 152/1-g maddesinin karşılığı olup benzer hükümler içeren 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 516/2. maddesindeki "ahzisar" kelimesinin 3038 sayılı Kanun değişikliği ile sadeleştirilmesi suretiyle Türk Ceza Mevzuatına giren ve gerek madde metninde, gerekse kanun gerekçesinde tanımına yer verilmeyen "öç alma" kavramı, "kişide oluşan haksızlık algısı karşısında cezalandırma amacı taşıyan bireysel tepki" olarak tanımlanabilir. (Noreen Stuckless-Richard Goranson, The Vengeance Scale: Development of Ameasure of Attitudes Toward Revenge, Journal of Social Behavior and Personality, Cilt: 7, Yıl: 1992, s. 25; Michael E. McCullough-Robert Kurzban-Benjamin A. Tabak, Cognitive Systems for Revenge and Forgiveness, Behavioral And Brain Science, Cilt: 36, Yıl: 2013, s. 2; Işıl Çoklar, Kişilik Özellikleri ile Bağışlama Eğilimi Arasındaki İlişkinin İntikam Güdüsü ve Adalete Duyarlılık Temelinde İncelenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 2014, s. 21)

Öç alma saikiyle gerçekleştirilen eylem, haksızlık algısını oluşturan kişiye yönelmesi bakımından genel düşmanlıktan; failin sahip bulunduğu duygu yoğunluğu ve görev bilinci bakımından ise basit öfkeden farklıdır. Bu anlamda kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket ederek oluşturduğu haksızlık karşısında ya da kamu görevlisine duyulan genel veya kişisel bir düşmanlıkla gerçekleştirilen mala zarar verme suçlarında öç alma saikinden bahsedilemez. (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler, Beta Yayınevi, 15. Baskı, İstanbul, 1998, s. 476; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 4. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2012, s. 620; Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınevi, 9. Baskı, Ankara, 2013, s. 593; Mehmet Emin Alşahin, Mala Zarar Verme Suçları, Turhan Kitabevi, Ankara, 2010, s. 72)

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanığın, kendisine düşük not veren öğretmeni olan katılana ait aracı park halinde görmesi üzerine bir anda oluşan öfke sonucunda yerde bulduğu cam parçasıyla çizmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gözetildiğinde öç alma saikiyle hareket ettiği sabit olmadığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 152/1-g maddesinde yer alan nitelikli mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesine kanunen imkan bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "sanığın eylemini sabahın erken saatlerinde ve tenha bir zamanda, araç katılanın evinin önünde park halinde iken ve kendisine düşük not verilmesinden belirli bir süre geçtikten sonra gerçekleştirmesi karşısında; sanığın belirli bir plan çerçevesinde ve görev bilinciyle hareket ederek mala zarar verme suçunu öç alma kastıyla işlediğinin kabulü gerekmektedir." düşüncesiyle,

Ondokuz Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle itirazın kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2015 tarihinde yapılan ilk müzakerede yeterli yasal çoğunluk sağlanamadığından, 27.10.2015 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19575, Karar No: 2018/5862, Tarih: 28.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19575 E.  ,  2018/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; tarımsal sulama abonesi olduğunu, mevcut borçlarını taksitlendirmek için 2011 yılında davalı kuruma (...'a) başvurduğunu, yapılandırmak istediği mevcut borcları dışında 2009 yılının 7.ayına ait olduğu öne sürülen 27,178,50 TL'lik bir fatura borcunun daha kendisine bildirildiğini, ancak böyle bir tüketimi olmadığını belirterek söz konusu faturaya itiraz ettiğini ve bu borcu taksitlendirme dışı bıraktığını, bu borcun kendisine ait olmadığını, mükerrer düzenlenmiş bir fatura olabileceğini ileri sürerek, 2009/07. dönemine ait faturadan dolayı borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, yargılama aşamasında davacı vekili davasında taraf değişikliğine giderek davayı ...'a yönelttiklerini belirtmiştir.

Davalı ...; ... ile aralarındaki işletme hakkı devir sözleşmesine göre davada hasmın ... olduğunu, davacının faturaya süresinde itiraz etmediğini, faturalandırmanın usulüne uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.Davalı ...; dava konusu faturanın mükerrer olmadığını, faturalandırmanın mevzuata uygun olarak yapıldığını, işletme hakkı devir sözleşmesine gereğince iş bu davada sorumluluğun ...'a ait olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile, davacının ... nolu tarımsal sulama amaçlı elektrik abonesine ilişkin olarak 07/2009 dönemine ait ... tahakkuk fiş nolu fatura nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine; karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.1-Dava, fatura borcuna dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. 6102 sayılı TTK'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılır. Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak da sözkonusu olmaz.Somut olayda; davacı ile davalı ... arasındaki aboneliğin tarımsal sulama aboneliği niteliğinde olduğu ve davaya konu edilen faturanın da bu aboneliğe ilişkin olduğu anlaşıldığından; uyuşmazlığın çözümü Ticaret Mahkemelerinin değil Genel Mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak da olmaz.

Mahkemece; davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken, ticaret mahkemesi sıfatıyla hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken, ticaret mahkemesi sıfatıyla hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1, Karar No: 2016/1, Tarih: 13.05.2016

**Büyük Genel Kurulu         2016/1 E.  ,  2016/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay Hukuk Genel Kurulu İlk Derece Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca;

“Davacı yargısal faaliyet nedeniyle 6100 sayılı HMK’nun 46. maddesine dayanarak tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacı ... 24/03/2014 tarihli dava dilekçesinde; 2008/243 E. sayılı dosyada taraf teşkili tamamlanmadan, yolsuz bir şekilde vekalet ücretinin tamamını kısıtlı ....’a yüklemiş olan gerekçesiz kararını onanmasının HMK 46/1-a maddesine aykırı olduğunu,“......” şeklinde kazınmış olan mührün kısıtlı ....’a ait olmadığını, mührün sahte bir mühür olduğu iddiasının araştırılması gerekirken kötünüyetli olduğumuz gerekçesi ile kararın onanması HMK 46/1-c maddesine aykırı olduğunu, 27.12.2012 tarihli devir sözleşmesinin BK 183. maddesinde belirtilen alacağın temliki hükümlerinden sayılmamasının HMK 46/1-ç bendine aykırı olduğunu, muris ....'ın bilgisi dışında satış işlemleri yapıldığı iddiasının tahkik edilmeye muhtaç olduğunu, işlemlerin sahteliği iddiası ile İzmir 6. ve 8. Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan davaların beklenilmemesinin HMK 46/1-d bendine aykırı olduğunu, 580 ve 581 parsellerin tapusunun iptali için açılan davaların iyiniyet ve kötüniyetine dair hiçbir araştırma yapmadan karar verilmiş ve kararın onanmış olmasının HMK 46/1-d maddesine aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazların gerçek değerinin tespit edilmediğini, dosyada mevcut olan kıymet takdiri zabıt varakası ile satış bedellerinin mukayese edilmediğini, değerinin çok altında satış nedenlerinin araştırılmadığını, 1969/315 K Sayılı ilam kesinleşmeden neden devir temlik yapıldığının araştırılmadığını, imza sahteciliği inceleme taleplerinin ve bilirkişi taleplerinin görmezden gelindiğini, dava konusunun devri gözardı edilerek tarafına söz hakkı verilmediğini, sözlü son beyanlar için yeni duruşma günü isteyip istemediklerinin sorulmadığını iddia ederek, 10.000 TL maddi 20.000 TL manevi zararının tazmin edilmesine” karar verilmesini istemiştir.

Davalı Maliye Hazinesi vekili ise HMK 46 maddesinin şartların oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava dilekçesinin esasa kayıt edilmesini takiben dosya 09.04.2014 tarihinde gündeme alınmış, yapılan görüşmeler sonunda naip üye tayin edilmiş ve dilekçeler aşaması tamamlandıktan sonra 6100 sayılı HMK 138. maddesi gereğince dosya üzerinden dava şartları incelenmiş ve dava şartları bakımından eksiklik bulunmadığı tespit edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 116. maddesindeki ilk itiraz ileri sürülmediği için herhangi bir inceleme yapılmamıştır.

6100 sayılı HMK’nun 48. maddesi gereğince dava, dava konusu yargısal faaliyette imzası bulunan Daire Başkanı ve üyelerine ihbar edilmiştir.