muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8794, Karar No: 2019/2079, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8794 E.  ,  2019/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizlemek" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- CMK'nin 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, sabıkası bulunmayan ve hakkında takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

B) Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

1- Sanığın, ... Ltd. Şti. nin müdür ve ortağı olduğunu, şirketin asıl yetkilisinin ... olduğunu, kendisinin sekreter gibi çalıştığını, evrak işini takip ettiğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellef GÖK-TUĞ Orman Ürünleri ... Ltd. Şti. hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı şirket hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa- Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanığın işletmesine ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb- Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmanın zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17023, Karar No: 2014/32667, Tarih: 25.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17023 E.  ,  2014/32667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/278320

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2013/44 (E) ve 2013/184 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla atşe etme ve mala zarar verme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun, 06.01.2013 günü ikametine döndüğünde pencerelerinde kurşun izleri olduğunu görerek durumu polise haber vermesi sonrası olay yerinde inceleme yapan polislere kimliğinin gizli kalmasını isteyen bir vatandaş tarafından yılbaşı gecesi, mağdurun ikametinin bulunduğu sokak üzerinde sanığın birden fazla kez havaya ateş ettiğinin bildirildiği ve alınan mahkeme kararı sonrası sanığın ikametinde olay yerinden elde edilen 5 adet mermi çekirdeğinin atıldığı tespit olunan suça konu silahın ele geçirilmesi karşısında; sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10767, Karar No: 2014/991, Tarih: 17.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10767 E.  ,  2014/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2010/109-2013/100

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.03.2013 tarih ve 2010/109-2013/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat poliçesi ile sigortalı emtianın Almanya/Bursa arası davalı E. A.Ş. tarafından taşındığını, diğer davalıya ait antrepoya 18.03.2008 tarihinde teslim edildiğini, alıcı sigortalının 27.03.2008 tarihinde emtiayı hasarlı olarak teslim aldığını, zarardan davalıların sorumlu olduğunu, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı E. Ulus. Nak. A.Ş. vekili, emtianın 18.03.2008 tarihinde antrepoya hasarsız olarak teslim edildiğini, bu tarih itibariyle 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, CMR'nin 23'ncü maddesine göre sınırlı sorumlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Bursa G. A.Nak. Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, emtianın hatalı yükleme ve konteynır içinde sıkışması nedeniyle hasar gördüğünü, ambalajlamanın ürünün özelliğine uygun yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı, elektronik test cihazının davalıların sorumluluğunda taşınması ve antrepoya konulması sırasında ezilerek hasar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 43.080,84 TL asıl alacak ve asıl alacaga takip tarihinden itibaren yıllık % 5 faizi ile birlikte itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmamasına, davalı Bursa G. A. Nak. Ltd.'nin taşıyıcının ifa yardımcısı olduğunun ispatlanamamasına, bu nedenle sorumluluğunun ardiye sözleşmesinden kaynaklanmasına, ardiyecinin CMR 23'ncü maddeden kaynaklı sınırlı sorumluluktan yararlanamayacak bulunmasına ve davada zamanaşımı süresinin 818 Sayılı BK'nun 125. maddesine göre 10 yıl olmasına göre, davalı Bursa G. A. Nak. Ltd. Şti.'nin vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki 3. numaralı bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak; dava, nakliyat sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, davalı E. Ulus. Nak. A.Ş. vekili emtiayı kendilerinin taşıdığını, 18.03.2008 tarihinde diğer davalı antrepocunun emtiayı ihtirazi kayıt öne sürmeksizin teslim aldığını, antrepocuyu kendilerinin belirlemediğini, icra takibinin 27.03.2009 tarihinde yapıldığını, CMR 32. maddeye göre zamanaşımı süresinin teslimden itibaren 1 yıl olduğunu savunmuştur. Nitekim, dosyada mevcut 18.03.2008 tarihli teslim tesellüm tutanağı ve CMR belgesi üzerindeki antrepocu yazısında emtianın 18.03.2008 tarihinde davalı Bursa G. A. Nak. Ltd. Şti. tarafından ihtirazi kayıt konulmadan teslim alındığı, antrepoya ilişkin faturanın alıcı firma olan davacı sigortalısına kesildiği, antrepo müdürü H. Y. tarafından 18.03.2008 tarihinde tutulan tutanakta davalı taşıyıcının imzası bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda antrepocunun taşıyıcının ifa yardımcısı olduğu ve hasarın taşıma sırasında meydana geldiğinin ispatlanamadığı, bu nedenle de emtianın 18.03.2008 tarihinde teslimi ile CMR 32'nci maddede belirtilen 1 yıllık zamanaşımı süresinin başlayacağının kabulü gerekir.

Bu itibarla, mahkemece davalı taşıyıcı firmanın emtiayı 18.03.2008 tarihinde diğer davalı antrepocuya teslim ettiği, CMR 32'nci maddesi uyarınca zamanaşımının teslim tarihinden itibaren başlayacağı, icra takip tarihi olan 27.03.2009 tarihi itibariyle davalı E. Ulus. Nak. A.Ş. yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın mümeyyiz davalı E. A.Ş. yararına bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, CMR Konvansiyonu’nun 27/1'nci maddesi uyarınca yıllık % 5 oran üzerinden temerrüt faizine hükmedilebilmesi için mahkemece yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olması gerekli olup, somut uyuşmazlıkta ise davacı taraf (TL) üzerinden talepte bulunmuş ve mahkemece (TL) üzerinden karar verildiğine göre, faizin avans oranı üzerinden belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Bursa G. A. Nak. Ltd. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E. Ulus. Nak. AŞ. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı E. yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı E. Uluslararası Nakliyat ve Tic. A.Ş. ve davacı E.. A..'ye iadesine, aşağıda yazılı bakiye 2.206,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Bursa G. A. Nak. Ltd. Şti'nden alınmasına, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13282, Karar No: 2017/9033, Tarih: 18.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13282 E.  ,  2017/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için düşme 2005 takvim yılı için beraat

1- Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanmak” suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandıkları” iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında en son kullanılan muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgenin KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, suç tarihinin 21.01.2005 olacağı cihetle, gerekçeli karar başlığında “2004” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçtan 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandıkları" iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında en son kullanılan muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgenin KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihinin 21.02.2005 olacağı cihetle, gerekçeli karar başlığında “2005” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.02.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.02.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32085, Karar No: 2015/1888, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32085 E.  ,  2015/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan minibüsü ile Giresun iline doğru seyir halinde iken, önünde Giresun iline seyir halinde bulunan 61 S 0807 plakalı Ulusoy Derya adlı küçük otobüsün durup yolcu aldığı esnada otobüsün muavini olan katılan sanık ... ile diğer sanık ...'ın yolcu alma meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları, tartışmanın daha sonra kavgaya dönüştüğü, bu kavga sırasında katılan sanık ...'ın diğer katılan sanık ...'ı darp ettiği, sonrasında katılan sanık ...’ın da ...'a saldırarak Salih'i darp etmek istediği sırada olay yerinde bulunan vatandaşların araya giderek vurmasını engelledikleri, ayrıca katılan sanık ...'in diğer katılan sanık ...'in 28 M 0028 plakalı minibüsüne tekme atarak araçta ezik meydana getirdiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Katılan sanık ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11898, Karar No: 2012/16518, Tarih: 04.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11898 E.  ,  2012/16518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 102/4ve 104/2.maddeleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

I- TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

06.01.2005 gün, 5283 sayılı "Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığı'na Devredilmesine Dair Kanun'un" 4. maddesinin (c) bendi, "Devredilen sağlık birimleri ile ilgili olarak; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar Sosyal Sigortalar Kurumu'nun sağlık hizmeti satın almasına ilişkin sözleşmeleri hariç, kamu kurum ve kuruluşları tarafından yapılmış sözleşmeler, kredi anlaşmaları, yatırım projeleri ile kamu kurum ve kuruluşları leh ve aleyhine adli ve idari yargıda sağlık hizmeti sunumundan, iyileştirici tıbbî malzeme alımından dolayı ve sağlık hizmeti sunan personelle ilgili açılmış ve açılacak davalar ile icra takipleri, Bakanlık husumetiyle yürütülür; bütün hak, yetki, yükümlülük, alacak ve borçlarıyla birlikte Bakanlığa geçer...." düzenlemesini içermekte olup; bu hükme göre SGK Başkanlığının davaya müdahil olarak katılmasına karar verildiği, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi TCDD Genel Müdürlüğünün davaya katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK’nun 210. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye paralel olan 765 sayılı TCK’nun 354. maddesi, memur olmayan ya da özel yasalarına göre memur gibi cezalandırılmaları gerekmeyen doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmî makamlara sunulmak üzere özel nitelikte sahte rapor düzenleyip vermesi ve verilen bu sahte raporların kullanılması suçlarını tanımlayıp yaptırıma bağlamıştır. Memur olan ya da özel yasasına göre memur sayılan doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmî görev ve yetkisini kötüye kullanarak sahte rapor düzenlemesi eylemleri, bu maddelerin kapsamına girmeyecek olup, suç tarihinde TCDD Yakacık Hastanesinde dahiliye doktoru olarak görev yapan sanığın, Abdullah Dalmaz ve Aysel Akgün kişileri görmeden ve muayene etmeden muayene etmiş ve tetkikleri yapılmış gibi protokol defterine kayıtlarını yapıp taslak sağlık kurulu raporu hazırlamak suretiyle Sağlık Kurulunu yanıltması sonucunda anılan kişiler hakkında sağlık kurulu raporlarının düzenlenmesine sebebiyet verdiği, böylece sanığın gerçeğe aykırı sağlık kurulu raporları düzenlemek suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; eylemin sübutu