muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3829, Karar No: 2013/7859, Tarih: 18.04.2013

bundan sorumlu olmayacağı bildirildiği, trafik kazasının olduğunda da araç sürücüsünün yine dava dışı ... olduğu, ... Taş. Sey. San. Ve Tic. Ltd. Şirketi Müdürünün ise sigorta müfettişine verdiği ifade de bu sözleşmenin şekilden ibaret olduğu, gerçekte tüm masrafların araç sahibine ait olduğu, kendilerinin şirket adına yolcu taşımacılığı yapan araç sahiplerinden komisyon aldıklarını, araç sahiplerinin kendi adlarına gelir-gider faturalarını kestiklerini, sözleşmenin ise Ulaştırma Bakanlığı Kara Ulaştırması Genel Müdürlüğünce başlatılan matbu sözleşme olduğunun beyan ettiği, davacının ise müfettişe otobüste çalışacak şoför ve muavinin ücretlerini kendisinin ödediğini, host ve hosteslerin ise kiraya tutan şirket tarafından işe alınıp ücretlerinin şirket tarafından ödendiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3.maddesinde “İşletenin ; araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişi olduğu, ancak ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimsenin işleten sayılacağı" bildirilmiştir.

Somut olayda, trafikte otobüsün adına kayıtlı olduğu davacı ile davadışı şirket arasında kira sözleşmesi yapılmış ise de davacının müfettişe verdiği ifadeye göre bu sözleşmeye tam olarak uyulmadığı ve otobüste çalışan şoför ve muavinin ücretlerinin davacı tarafından ödendiği, kaza sırasında ücretinin davacı tarafından ödendiği kabul edilen sürücünün gözetim ve denetimi altındaki aracın kaza yapması sonucu içindeki servis görevlisinin ölümü ile sonuçlanan olayda davacının işleten olduğu gibi işverenlik sıfatının da bulunduğu gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8246, Karar No: 2013/2177, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/8246 E.  ,  2013/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Salur Köyü sınırları dahilinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici çay boşluğu olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8382, Karar No: 2022/6982, Tarih: 16.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8382 E.  ,  2022/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nın, ziyaretçi görüş gününün hafta sonuna alınması talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26/11/2021 tarihli ve 2021/2544 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulü ile anılan kararın iptaline ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 15/12/2021 tarihli ve 2021/7282 Esas, 2021/7396 sayılı kararına karşı infaz savcılığınca yapılan itirazın kabulü ile infaz hakimliği kararın kaldırılmasına ve şikayetin reddine dair merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2022 tarihli ve 2022/80 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/09/2019 tarihli ve 2019/2406 Esas, 2019/3618 Karar sayılı ilamında yer alan "...ziyaret günlerine ilişkin kurumun ve çalışanların mevcut yapısı da dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması hususunda gerçekten de idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi, şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediğinin gözetilmemesinde;...KANUN YARARINA BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/07/2022 gün ve 94660652-105-01-5808-2022-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur. müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2022 tarihli ve 2022/80 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5482, Karar No: 2022/5702, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5482 E.  ,  2022/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1)Olay tarihinde emniyet görevlilerince ... mahallesi ... sokak no:124 sayılı yerde faaliyet gösteren ... isimli iş yerinde bulunan üzerinde ... yazılı plakasız mavi motorsikletin yapılan incelemesinde, motor ve şasi numaralarınn aletli müdahale ile okunamaz hale getirildiği, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün Uzmanlık Raporunda, şasi ve motor numarasının tahrip edilen karakterlerini tespit etmek amacıyla numaraların üzerine ve bulunduğu bölgeye uygulanan fiziksel ve kimyasal çalışmalar neticesinde orijinal motor ve şasi numaralarının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nin 205. maddesinde düzenlenen "Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunu oluşturacağı gözetilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, vasıflandırmada hataya düşülerek TCK’nin 204/1 maddesinde düzenlenen "Resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2)Sanığın sabıkasına konu olan ve 18.09.2009 tarihinde kesinleşen sabıka kaydının elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun anlaşıldığı, 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp 6352 sayılı Yasanın 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, aynı Kanun'un 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve Kanun'un geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörülmesi nedeniyle söz konusu hüküm yönünden yapılacak uyarlama yargılamasının sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinden sonra, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri yerine, eksik araştırma, inceleme ve sabıkaya konu ilamdaki suçun unsurlarının değiştiği şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3)Adli emanetin 2010/2314 sırasında kayıtlı olup suç konusu olmayan ... plaka numaralı motorsiklete ait trafik ve tescil belgelerinin sahte olmaması, ancak ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 16.10.2015 tarih ve 2015/4284 sayılı yazılarından da anlaşılacağı üzere belgelerde belirtilen motorsikletin 24.01.2012 tarihinde hurdaya ayrılma işlemine tabi tutulmuş olması karşısında, belgelerin gereği için ilgili idareye teslimi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

4)15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine "ertelenen veya" ibaresinden sonra gelmek üzere, sanıklar lehine olarak eklenen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen" ibarelerinin yazılması gerektiğini,

4)15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine "ertelenen veya" ibaresinden sonra gelmek üzere, sanıklar lehine olarak eklenen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen" ibarelerinin yazılması gerektiğini,

Yasaya aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10369, Karar No: 2020/1566, Tarih: 05.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10369 E.  ,  2020/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 69 ada 123 parsel sayılı taşınmaza ...Sitesinden edinilen bilgilere göre yaklaşık 6km mesafede bulunan tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi 33 ada 106 parsel sayılı taşınmaza dahi 18,81-TL/m2 değer biçildiği ve Dairemizin 2019/5456 Esas-2019/12703Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından dava konusu taşınmaza 14.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 18,00-TL m2 birim bedeli esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 19.01.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan16.09.2015 tarihine, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca bozma sonrası tespit edilen bedelden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsup edilmesi sonucu oluşan fark bedele ise 19.01.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/9003, Karar No: 2004/8383, Tarih: 05.07.2004

4. Ceza Dairesi 2003/9003 E., 2004/8383 K.

**4. Ceza Dairesi 2003/9003 E., 2004/8383 K.**

**- GOREVLl MEMURA SOVMEK

- MEMURUN KEYFİ DAVRANMASI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 266 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 272 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Temyiz davasını geri aldığı anlasıldığından CYY.nin 317. maddesi uyarınca Üst C. Savcısının temyiz isteğinin reddine,

B- Sanığın temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sağlık ocağına ilaç yazdırmak için giden sanığa, çevre saglığı teknisyeni olan mağdurun görevi olmamasına karşın sağlık ocağına bağış yaparak fiş kestirmesi yolundaki ısrarlı sözlerinin olaya neden olduğu, oluşa ve dosyadaki kanıtlara uygun biçimde anlaşılması karşısında, bu hususun sanık yararına TCY.nin 272. maddesinin uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin düşünülüp tartışılmaması, Para cezaları belirlenirken hükümden sonra yürürlüğe giren ve TCY. nin 30. maddesine değiştiren 4806 sayılı Yasanın 1. maddesi hükmünün gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık Akın'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanin esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 5.7.2004 tarihinde oybirligiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11121, Karar No: 2017/4302, Tarih: 23.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11121 E.  ,  2017/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan Kurum aleyhine açılan davanın reddine, 577.731,00 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve mütesliselen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi, davacılar ile davalılardan ... ve Kurum vekillerince istenilmesi ve de davalılardan ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/05/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ..... ile davalılardan ... vekili Avukat .....geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, iş kazasının meydana gelişinde araçta yolcu olarak bulunan işçilerin %5, araç şöförü davalı ...'un %30, davalı ...'in %20, davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı .... Tic. Ltd. Şti.'nin birlikte %45 oranında kusurlu oldukları, davacıda iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranı Kurum tarafından %100 olarak tespit edilmiş ise de davacının %90 sürekli iş göremezlik oranı ile kendisini sınırlayarak tazminat talebinde bulunduğu, davacı yararına hükmedilen bakıcı giderine ilişkin tazminat açısından hakkaniyet indirimi uygulanmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

3-Şüphesiz başkasının bakımına muhtaç kalan sigortalının, bakım giderleri de maddi zarar olarak ortaya çıkar. İşgöremezlik oranı % 100 ise kazalının mutlaka bakıma muhtaç olduğunun kabulü gerekir. Bakıcı gideri hesaplanırken PMF yaşam tablosu kullanılmaktadır. Kazalının, iş kazası nedeniyle uğradığı gelir kaybının hesabının sözü edilen tabloya göre yapılması, geleceğin varsayıma göre belirlenmesi yönünden yerindedir. Ancak işgücünü kaybeden kazalının sağlıklı bir insan için geçerli olan PMF yaşam tablosuna göre belirlenen bakiye ömrü boyunca bakıcı giderinin bulunacağının kabulü yerinde değildir. Ayrı bir bakiye ömür belirlenmesi de mümkün olmadığına, davacının halen ve bakiye ömrü içerisinde de sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağının kabulüne göre, hükme esas 06/12/2013 tarihli bilirkişi hesap raporunda belirlenen bakıcı giderinden hakkaniyet indirimi yapılarak uygun bir bakıcı giderine hükmetmelidir.

4-Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne yararına hükmedilen 10.000,00 TL manevi tazminat azdır.

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne yararına hükmedilen 10.000,00 TL manevi tazminat azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davacılar ile davalılardan ... yararına takdir edilen 1.480.00TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13225, Karar No: 2011/5988, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13225 E.  ,  2011/5988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2009 tarih ve 2007/314-2009/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, işyeri sigortası ile sigortalanan işyerinde aşırı yağmur nedeniyle hasar meydana geldiğini, sigortalıya ödeme yapıldığını ve haklarına halef olunduğunu, tahliye ızgaralarının bakımının eksik yapılması nedeniyle davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 10.985 TL'nin olay tarihinden itibaren Merkez Bankası'nın kısa vadeli avanslara uyguladığı yıllık %30 faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idare mahkemelerinin görevli olduğunu, ayrıca sigortalının projeye aykırı olarak zemin kattaki atık su giderini zeminden aşağıya yaptığı ve kot farkı nedeniyle kanalizasyondan yağmur suyunun geri tepmesi sonucu hasarın oluştuğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından sigortalı binaya su bağlantısının yapıldığı ve belediye hizmetinden yararlandığı, binanın ruhsat konusunun dava ile ilgisinin bulunmadığı, sigortalının atık su bağlantısını zemin kattan yapması gerekirken bodrum kattan yaptığı ve kot farkının oluştuğu, bu nedenle sigortalının kusurlu olduğu, davalının ise atık su hattında periyodik bakım ve temizlik işlerini yapmadığı, bu nedenle atık su borusunda kesit daralması oluştuğu, %50 oranında davalı ve sigortalının kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, toplam hasar bedeli olan 7.167 TL'nin yarısı olan 3.583,50 TL'nin ödeme tarihi olan 31.10.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 19,83 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.