muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28459, Karar No: 2016/12459, Tarih: 30.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28459 E.  ,  2016/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılanın Yapı Kredi Bankası Malatya Şubesinde bulunan hesabına internet yoluyla girilerek, sanığın aynı bankanın Beyoğlu şubesinde bulunan hesabına 4 ayrı işlemle toplam 3.565 TL para havalesi yapıldığı, aynı gün bu paranın sanığa ait telekart ile alışverişlerde kullanıldığı olayda; sanığın mahkeme huzurunda bankadan kart istediğini ancak kartın kendisine ulaşmadığını savunması ve işlemlerin gerçekleştirildiği IP adresinin Türkiye'de kullanılan IP aralığında olmadığına dair 28/03/2007 tarihli tutanak karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından öncelikle; havale edilen paranın alışverişlerde kullanılmasını sağlayan telekartın kime teslim edildiği hususu bankaya sorularak, teslime ilişkin belgeler dosya içerisine konularak, sanığın 27/04/2012 tarihinde alınan imza ve yazı örnekleriyle, telekartın teslimine ilişkin belgelerde yer alan yazı ve imzaların Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlarına veya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek, imza ve yazının sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınıp ayrıca telekartla alışveriş yapılan yerlerde güvenlik kamerası varsa o tarihlere ait kayıtlar getirilip incelenerek sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu yönden araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan bahisle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, TCK'nın 58/5.maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığından, sabıka kaydında yer alan ilamlarda,sanığın eylemi işlediği tarihte 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7858, Karar No: 2019/21468, Tarih: 03.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7858 E.  ,  2019/21468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalı Üç Kardeşler Ofis Mobilya Sistemleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edildiği, temyiz eden davalı tarafından maktu temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre nispi temyiz harcının Üç Kardeşler Ofis Mobilya Sistemleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’den alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2866, Karar No: 2012/4728, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2866 E.  ,  2012/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAŞINMAZ ZİLYETLİĞİNİN TESPİTİ

Davacı tarafça kadastro sonucu oluşan tapu kaydındaki zilyetlik şerhine ilişkin olarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde kapsamında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında 205 ada 2 parsel sayılı 61.189,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1989 yılından beri ... Köyü tüzel kişiliği kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesine Köy Tüzel Kişiliği yanında adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yargılama sonunda, davanın kabulüne ve mülkiyeti Hazine adına kayıtlı olan çekişmeli 205 ada 2 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (A62) harfi ile gösterilen 369,50 metrekarelik kısmındaki ... Köyü Tüzel Kişiliği adına olan zilyetliğin iptali ile davacı ...'nın zilyet olarak yazılmasına, karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazdaki zilyetlik şerhine itiraza ilişkindir. Çatalca Kadastro Mahkemesi'nin 2010/175 Esas sayılı dosyasında kullanım şerhine yönelik dava açıldığı ve davaya konu 205 ada 2 sayılı parsele ait tutanak aslının bu dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır. İncelemeye konu Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/320 Esas, 2010/450 Karar sayılı dosyasında kadastro tutanak aslı bulunmamaktadır. Aynı parsel hakkında açılan davaların en kısa zamanda ve en az masrafla görülmesi ve kararların birbiri ile çelişmemesi için birlikte görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle aynı parsel hakkındaki derdest dava dosyaları, tutanak aslının bulunduğu dosya üzerinde birleştirilmeli, bundan sonra tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6359, Karar No: 2016/10907, Tarih: 27.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/6359 E.  ,  2016/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki suya elatmanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25.01.2016 gün ve 2014/15580 Esas, 2016/844 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya vaki elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiş, Dairemizin 2014/15580 Esas, 2016/844 Karar sayılı 25.01.2016 tarihli ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı..... Köyünün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak .... ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

Kararın bu gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeplerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile onamaya ilişkin Dairemizin 25.01.2016 tarih 2014/15580 Esas, 2016/844 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, temyiz olunan mahkeme kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17561, Karar No: 2023/10519, Tarih: 30.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/17561 E.  ,  2023/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/601E., 2022/51 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, huni ve boş yağ tenekesinin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz süresinde yanıltıldığı görülmüş ise de 7 günlük yasal temyiz süresi içerisinde süre tutum dilekçesi vermesi nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/129 Esas, 2013/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan beraatine, adli emanette kayıtlı eşyaların sahibine iadesine karar verilmiş, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında da beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Anılan kararının katılan kurum vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.11.2017 tarihli ve 2015/12979 Esas, 2017/9347 Karar sayılı ilâmıyla; sanık ...'un işlettiği Karadavut Madeni Yağ isimli iş yerinin önünde sanık ...'in kullandığı minibüsün deposuna sanık ...'in huni yardımı ile yağ tenekesini boşaltmakta olduğu sırada kolluk görevlilerince durumun tespit edildiği, 25.01.2013 tarihli analiz raporunda; incelenen numunenin 5015 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin( 5) numaralı bendinde verilen akaryakıt tanımına uymadığı, söz konusu numunenin kimyasal kompozisyonunun teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığı ve numunenin %1,2 oranında çözücü (solvent) %98,8 oranında ise mineral yağ içerdiğinin belirtildiği cihetle sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2017/625 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararıyla sanığın 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sonuç itibarıyla erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adli emanette kayıtlı suç işlenirken kullanılan huni ve boş yağ tenekesinin müsaderesine karar verilmiş, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in de erteli 1'er yıl 8'er ... hapis ve 80.00'er TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2017/625 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararıyla sanığın 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sonuç itibarıyla erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adli emanette kayıtlı suç işlenirken kullanılan huni ve boş yağ tenekesinin müsaderesine karar verilmiş, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in de erteli 1'er yıl 8'er ... hapis ve 80.00'er TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın katılan kurum vekili, sanık ... ve ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/2403 Esas, 2020/12207 Karar sayılı ilamıyla 7242 sayılı Kanun ile getirilen lehe düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli ve 2020/601 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sonuç itibarıyla erteli 10 ... hapis ve 20.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adli emanette kayıtlı suç işlenirken kullanılan huni ve boş yağ tenekesinin müsaderesine karar verilmiş, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında da erteli 10'ar ... hapis ve 20.00'şer TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın savunmaları dikkate alınmadan karar verilmesine, sanığın yağı akaryakıt olarak sattığına dair delil olmadığına, ele geçen yağın faturalı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ...'un işlettiği Karadavut Madeni Yağ isimli iş yerinin önünde temyiz dışı sanık ...'in kullandığı minibüsün deposuna temyiz dışı sanık ...'in huni yardımı ile yağ tenekesini boşaltmakta olduğu sırada kolluk görevlilerince yakalandıkları, bahse konu işyerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada üzerlerinde akışkanlık düzenleyici müstahzar ibaresi mevcut olan 176 adet, 12 kiloluk tenekede ve iş yeri önünde içerisine mağdeni yağ konulduğu tespit edilen 60 M ... plaka sayılı minibüsün deposunda 20 litre olmak üzere toplam 1930 kg karışımlı madeni yağ ele geçirildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık ...'un bozma öncesinde, söz konusu yağları Kadışehri'nde faaliyetini sürdüren Karadavutlar şirketinden fatura karşılığında aldığını, söz konusu yağların mineral yağ olduğunu düşünerek isteyen şahıslara sattığını, ancak ne şekilde kullanıldıklarını bilmediğini, diğer sanıklardan Kenan'ın yan komşusu olduğunu, işyerinde olmadığı zaman dükkanımın anahtarını verdiğini, müşteri gelirse satış yaptığını beyan etmiş, bozma sonrasında ise etkin pişmanlık hükümleri için yatırılması gereken zararı ödemek istemediğini ifade ettiği tespit edilmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... savunmasında, söz konusu aracın şoförü olduğunu, olay tarihinde Karadavut Madeni Yağ isimli işyerine gittiğini, aracın enjektörlerinin temizlenmesi için akışkanlık düzenleyici muhtahzar almak istediğini, gittiğinde Yahya'nın olmadığını, dükkan komşusu olan ...'in emanet olarak dükkana baktığını söylediğini, tenekedeki akışkanlık düzenleyici muhtahzarı kendi aracına koyduğu sırada polislerin geldiğini, kutunun üzerinde akışkanlık düzenleyici muhtahzar yazdığını, bu malzemenin geçersiz olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Temyiz dışı sanık ... savunmasında, Yahya'nın dükkan komşusu olduğunu, olay tarihinde de bir yere kadar gittiğini ve dükkanı da kendisine emanet bıraktığını, bu sırada Eyüp'ün gelerek aracının enjektörlerinin temizlenmesi için yağ koyacağını söylediğini, sonra içeriye girip yağ aldığını, kendisinin de huniyi tutup dökülmemesi için yardımcı olduğunu, suçsuz olduğunu, beraatini talep ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. İnönü Üniversitesi PAL Laboratuarının 25.01.2013 tarihli analiz raporunda; incelenen numunenin 5015 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin( 5) numaralı bendinde verilen akaryakıt tanımına uymadığı, söz konusu numunenin kimyasal kompozisyonunun teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığı ve %1,2 oranında çözücü (solvent) %98,8 oranında ise mineral yağ içerdiği tespit edilmiştir.

6.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının (...) dosya içerisinde bulunduğu, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre "hafif" değerde olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Sanık hakkında mahkemenin 24.10.2013 tarihli kararı ile beraat kararı verildiği, ancak anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2017 tarihli ilamı ile mahkûmiyet kararı verilmesi gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrasında mahkemenin 16.05.2019 tarihli kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın temyizi üzerine bozulmasının ardından temyize konu 14.01.2022 tarihli mahkûmiyet kararının verildiği görülmekle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince zamanaşımını kesen birden fazla mahkûmiyet kararı bulunması nedeniyle zamanaşımı süresinin henüz dolmadığının anlaşılması nedeniyle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Kararı Yönünden

1.Olay ve olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında, bir isabetsizlik görülmemiştir.