muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16073, Karar No: 2012/22011, Tarih: 18.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16073 E.  ,  2012/22011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.500,00 TL ecrismisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulü, diğerleri hakkında reddi cihetine gidilmiş, hüküm bu davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili; tarafların birlikte malik oldukları 34 parselde kayıtlı taşınmazların dört davalı tarafından kullanılması ve kiraya verilmesi nedeniyle 2008-2009 yılları için davacılar hissesine düşen toplam 3.500,00 TL ecrimisilin müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekili, davalılardan ..., ... ve ...’ın dava konusu taşınmazdan yararlanması söz konusu olmadığından haklarındaki davanın reddini dilemiş, davalı ... ise kullanımın rızaya dayalı olması nedeniyle davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davanın davalı ... hakkında kabulüne karar verilmiş, diğer davalılar hakkında hüküm kurulmamıştır.Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince önceki kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar nazara alınarak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8760, Karar No: 2010/78, Tarih: 11.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8760 E.  ,  2010/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/12/2007 tarih ve 2006/200-2007/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli ve başvuru aşamasında olan “YAŞAM” ibareli bir çok tanınmış marka bulunduğunu, davalı şirketçe müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde “Piyale Artı YAŞAM” ibareli markanın 29,30,32. sınıflarda adına tescili için başvuru yapıldığını, bu başvuruya süresi içindeki itirazlarının diğer davalı TPE’nce kesin şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE – YİDK’nun 2005/M-4621 sayılı kararının iptalini, davalı şirkete ait markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davalı şirketin marka tescil başvurusunun esaslı unsurunun “Piyale” ibaresi olduğunu, tanınmış olan bu ibarenin markaya ayırt edici nitelik kazandırdığını, “Yaşam” ibaresinin ise markanın yardımcı unsuru olup herkesçe kullanılan ve tek başına ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğunu, dolayısıyla tarafların markalarında kullandıkları ibarelerin benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların markalarının görsel, anlamsal ve genel intiba itibariyle benzer nitelikte olduğu, davalı markasının davacının seri markalarından birisi olarak algılanmasının yüksek ihtimal dahilinde bulunduğu, zira davalı başvurusunun konusu olan “YAŞAM” ibaresinin davacı markalarında da gerek müstakilen gerekse başka ibarelerle birlikte asıl unsur olarak kullanıldığı, tarafların markaları kapsamında bulunan emteaların da aynı tür olduğu, dolayısıyla davacı yararına 556 sayılı KHK’nın 7/b ve 8/b maddelerindeki şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 11.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7086, Karar No: 2006/7775, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7086 E.  ,  2006/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5156, Karar No: 2010/11465, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5156 E.  ,  2010/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Havsa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.12.2008 tarih ve 2008/31-2008/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin beyaz eşya ve cep telefonu işi ile iştigal ettiğini, müşterilerine satışını yaptığı üç adet cep telefonunun arıza yapmaları nedeniyle iade edildiğini, müvekkilinin bu telefonları, arızalarının giderilmesi için davalı şirket aracılığıyla teknik servise gönderdiğini, ancak telefonların gönderildiği yere varmadığını, davalı şirketin müracaatına rağmen zararını da karşılamadığını ileri sürerek, 1.681,00 TL.nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından müvekkiline üç adet dosya teslim edildiğini, dosya içeriğinin kanıtlanamaması nedeniyle ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın 4077 sayılı yasadan kaynaklanmadığı, taşıma sözleşmesine dayalı olduğu, bu tür davaların mutlak ticari dava olduğu, müddeabihin değerine göre davanın mahkemenin görev sınırının dışında kaldığı gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, istek halinde sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21617, Karar No: 2015/3868, Tarih: 05.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21617 E.  ,  2015/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi İş Mahkemesi

Dava, .....sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının ve aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ....... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, yerinde görülmeyen, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için, aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

esin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı

esin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı

kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun gözardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Eldeki davada, 02.11.2012-02.12.2012 tarihleri arasında 31 gün yurtiçinde 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan, ... ülkesindeki çalışmalarını 3201 sayılı Kanun kapsamında 22.01.2013 tarihinde borçlanma istemine istinaden 5510 sayılı Kanunun 3.602 gün karşılığı tahakkuk ettirilen borçlanma bedelini 11.04.2013 tarihinde tamamını ödeyen, 01.09.1960 doğumlu davacının 16.07.2013 tarihli tahsis talebini Kurumun, davacının Türkiye’de tescili bulunmaması nedeniyle sigortalılık başlangıç tarihini, borçlanma bedelinin ödendiği tarihten borçlanma bedeli kadar geriye götürülmek suretiyle 31.10.2002 tarihi kabul etmesine istinaden tahsis şartları oluşmadığından 30.07.2013 tarihli yazı ile reddedildiği, davacının....sigortasına giriş tarihi olan 15.08.1979 tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespiti ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak

kazandığının ve aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitini istediği, Mahkemece, davacının, sigortalılık başlangıcını .... sigortasına giriş tarihi olan 15.08.1979 tarihi olarak kabul edip, tahsis şartlarını 506 sayılı Kanunun geçici 81/ B ve C bentlerine göre irdeleyerek, şartları oluşmadığından, tahsis istemini reddederek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının sigorta başlangıç tarihinin, ......sigortasına giriş tarihi olan 15.08.1979 tarihi olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, 15.08.1979 sigorta başlangıç tarihine göre, 08.09.1999 tarihi itibariyle 18 yıldan fazla sigortalılık süresi bulunduğundan, 506 sayılı Kanunun geçici 81/A maddesi uyarınca yaşlılık aylığı koşulları bakımından 506 sayılı Kanunun 60'ıncı maddesinin 4447 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki (A-b) bendi hükümlerinin uygulanması gerekeceği gözetilip, buna istinaden de 3201 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen yurda kesin dönüş koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince yapılacak araştırmayla belirlendikten sonra, elde edilecek sonuca göre, aylık tahsisine ilişkin istem hakkında hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davacıya iadesine, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2446, Karar No: 2019/1925, Tarih: 19.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/2446 E.  ,  2019/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ... 1. Kısım malikleri yöneticiliğini üstlendiğ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde 1973 yılında S.S. ... Yapı Kooperatifi olarak kurulan ve inşaa edilen 121 adet bağımız bölümden oluşan bir site olduğunu, davalı kooperatifin sitenin ortak alanlarına vaki elatmasının önlenmesine ve taraflar arasındaki çekişmenin ... 1. Kısım yönetiminin, kat malikleri kurulunca seçilmiş ve davalı kooperatife devredilmeyen site yönetimi tarafından yerine getirileceğinin tespit ve karar altına alınarak giderilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacı ... 1. Kısım yöneticiliğini davacı kat malikleri kurulunca seçilmiş site yönetimi tarafından yerine getirileceğinin tespiti ile bu şekilde taraflar arasındaki mürazanın giderilmesine, davalı kooperatif tarafından dava konusu siteye ait ortak alanlara yapılan elatmanın önlenmesi ve davacı sitenin faliyetlerini sürdürebilmesi için yönetim planının 2 ve 3. maddeleri itibariyle site binası ve eklentilerinin dava sonunun kesinleşmesine kadar tedbiren davacı site yönetimine bırakılmasına karar verilmiş hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, ortak alanlara elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, davacı yönetimin usule uygun seçildiği ve seçimle ilgili alınan kararın da iptal edilmediği gözönünde bulundurularak davanın kabulüne karar verildiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4544, Karar No: 2017/3233, Tarih: 02.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4544 E.  ,  2017/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimin ifasındaki ayıp nedeniyle tazminat talebinden ibarettir. Davacılar iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir.

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimin ifasındaki ayıp nedeniyle tazminat talebinden ibarettir. Davacılar iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir.

Davacı iş sahipleri vekili; davacıların ortak olarak ... Taşlama Atölyesinin sahibi ve işletmecisi olduklarını, taraflar arasında yapılan sözlü anlaşma gereği davalının dokuma makinesi parçası olan 500 adet 2842 yağ çeliğinin ısıl işleme tabi tutulması (sertleşmesi) işini yüklendiklerini, ısıl işleme tabii tutulan malzemelerin müvekkillerine teslim edildiğini, iş bedelinin davalıya ödendiğini, teslim alınan malzemelerin kullanılması sonucu bünyelerinde kılcal çatlaklar bulunduğunu ve bu sebeple kullanılamayacak durumda olduklarının anlaşıldığını, davalı tarafından inceleme yapıldığını, malzemelerdeki sertlik oranının 56-58 HRC arası olması gerekirken 60,02-60,07 ve 60,04 oranında yapıldığının anlaşıldığını, sertlik oranın farklı olması söz konusu parçalarda kılcal çatlaklar şeklinde çatlama, kırılma ve ufalanmaya neden olduğunu, söz konusu parçaların onarılması,geri dönüşümü veya başka amaçlarla kullanılmasının bu aşamadan sonra mümkün olmadığını, davalının daha önce aynı işi yapmış olması sebebiyle malzemelerde bulunması gereken sertlik derecesini bilebilecek durumda olduğunu, BK'nın 360 maddesi gereği davalının iş ve imalâttaki kusurlar sonucu oluşan zarardan sorumlu olduğunu, bu kapsamda müvekkilinin 22.332,47 TL maddi zararının oluştuğu, zararın karşılanması için davalının 02.12.2009 tarihli ihtarnameyle ihtar edildiğini, ancak zararın giderilmediğini, 6 aylık işçilik ücreti: 10.000,00 TL, malzeme ve kullanılan takımların bedeli: 2.000,00 TL, malzemelerin müşterilerinden dönmesi nedeniyle uğradığı ticari zarar 10.000,00 TL, iş bedeli olarak ödediği 236,54 TL, ihtarname masrafı 95,93 TL olduğunu, hatanın tespit edilir edilmez davalıya başvurulduğunu, ilk etapta fark edilebilecek bir ayıp söz konusu olsa parçaların davalının kalite kontrol servisinden onay alamaması gerektiğini, dolayısıyla davalının muayene ve ihbar külfetine ilişkin itirazlarının yerinde olmadığını belirterek 22.332,47 TL maddi zararın davalıdan 02.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı yüklenici vekili; taraflar arasındaki görüşmeler neticesine 2842 kodlu malzemenin alışım özelliklerinden dolayı komple sertleşmesinin gerektiği ve endüksiyonla sertleşme işlemine çatlama riskinden dolayı uygun olmadığının bildirilmesine rağmen davacının her türlü riski kabul ettiğini ve endüksiyonla sertleşme yapılmasını onayladığını, örnekleme metodu ile kontrol yapıldığında standartlara göre sertliğin maksimum 220 olması gerekirken 462 olduğunun tespit edildiğini ve bu durumun