muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6879, Karar No: 2014/12185, Tarih: 10.04.2014

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini yeni ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Bu nedenle, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16418, Karar No: 2015/7329, Tarih: 01.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16418 E.  ,  2015/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/213326

Mahkemesi : Diyarbakır 6. Ağır Ceza

Tarihi : 04.05.2015

Numarası : 2015/9 – 2015/167

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç tarihi : 25.12.2014

Sanık M.. A.. hakkında duruşmalı, sanık S.. Y.. hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

1-Sanık S.. Y.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık M.. A.. hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince de;

Sanığın vekaletnameli müdafii Av. C. B.'ın dosyadan çekildiğini belirterek duruşma salonundan ayrıldığı, mütalaya karşı diyecekleri ve esas hakkındaki savunmasının sorulması üzerine sanıktan vekaletnameyi yeni aldığını açıklayarak esas hakkında yazılı beyanda bulunmak için mahkemeden süre isteyen, talebinin reddedilmesi üzerine bu haliyle savunma yapmayı reddeden ve akabinde duruşma salonundan ayrılan Av. S.. E..'e esas hakkında savunmayı hazırlayabilmesi için makul bir süre verilmeyip bu sırada duruşma salonunda bulunan ve mahkemece görevlendirilen Av. V. D.'nun huzurunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanık müdafii Av. S.. E..'in duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2992, Karar No: 2017/992, Tarih: 13.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2992 E.  ,  2017/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Aralarında bağlantı bulunması nedeniyle, Dairemizin 2016/2550 esas sırasında kayıtlı bulunan Van 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/03/2016 tarih, 2015/169 esas ve 2016/109 karar sayılı dosyası ile birlikte inceleme yapılmıştır.

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin müdafilik görevinin son bulması üzerine sanığın müdafii talep etmemesi ve sanık ...'ın temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle duruşmasız olarak yapıldı.

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın gönderdiği 07/11/2016 tarihli dilekçesindeki “...dosyamın onaylanmasını istiyorum.” şeklindeki beyanının, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2057, Karar No: 2012/3282, Tarih: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2057 E.  ,  2012/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.11.2009 gün ve 2005/483 - 2009/239 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.11.2011 gün ve 2010/3882- 2011/15907 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 'YAŞAM KAYNAĞI, PINAR GERÇEK YAŞAM GERÇEK LEZZET, PINAR YAŞAM PINARIM ' ibareli tanınmış markaları olduğunu, yine 'YAŞAM' ibaresini 29, 30, 32. sınıfta tescil için başvurduğunu, redde dayanak 'YAŞAM' ibareli markalar nedeniyle' bir kısım mal ve hizmetler yönünden başvurularının reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.,

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının marka başvurusu ile redde dayanak markaların 556 KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında çıkartılan sınıflar yönünden benzer olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14360, Karar No: 2017/25089, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14360 E.  ,  2017/25089 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10544, Karar No: 2024/12625, Tarih: 11.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/10544 E.  ,  2024/12625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2374 E., 2024/995 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/ İstinafın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1355 E., 2023/667 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 17.12.2016 tarihinde babası ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta yolcu olarak bulunduğu esnada davalı ... yönetimindeki ... plakalı araç ile çarpışması sonucu davacının ağır yaralandığını, savcılık kusur raporuna göre ... plakalı araç sürücüsü ...'un asli kusurlu, ... plakalı araç sürücüsü davalı ...'ın tali kusurlu bulunduğunu, davacının kaza sonucu önce Kızılcahamam Devlet Hastanesi, daha sonra Ankara Eğitim Araştırma Hastanesine sevk olunduğunu, burada yapılan ameliyat sonucu yatalak ve %100 malûl kaldığını, vesayet altına alındığını, kaza tarihinde davacının 28 yaşında evli ve çocuksuz olup Gebze Adliyesinde zabıt katibi olarak görev yaptığını, kaza sebebiyle tarif edilemez nitelikte acılar ve ameliyatlar geçirdiğinden davalı ...'dan 100.000 TL manevi tazminat talepleri olduğunu, ömür boyu bakıcı ihtiyacı bulunduğunu, konuşamadığını, tek başına yürüyemediğini ve bilincinin kapalı olduğunu, davalı ... şirketine başvuru yaptıklarını, tazminat konusunda uzlaşmaya varılmadığını, davalı ... şirketinin ise çok fazla evrak talep ettiğinden bahisle 10.000,00 TL kesin ve geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi tazminat, 5.000,00 TL kazadan kaynaklı eczane-medikal-yol-sağlık-protez ve bakım giderlerinden kaynaklı maddi tazminat olmak üzere toplam 15.000,00 TL tazminatın davalılardan (sigorta şirketlerinden poliçe limitleri dahilinde) davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren, diğer davalılardan ihbar tarihinden itibaren müştereken ve müteselsilen tahsiline, 100.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri hariç sadece davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ...vekili cevap dilekçesinde; müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun sigortalısı ... plakalı araç sürücüsünün kusuru oranında olduğunu, dava konusu kaza ile maluliyet arasında illiyet bağı olması gerektiğini, ameliyat sırasında kalp durması meydana geldiğini ve beyin fonksiyonlarının bu dönemde hasar gördüğünü, dolayısıyla beyin hasarı ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre maluliyet raporu düzenlenmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik, geçici bakıcı gideri ve tedavi masrafından müvekkilinin sorumlu olmadığını, davacının emniyet kemerini takmadığından müterafik kusuru bulunduğunu, temerrüt oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunduklarını, kazanın meydana gelmesine karşı taraf araç sürücüsünün anayola kontrolsüz ve dikkatsiz çıkmasının sebep olduğunu, müvekkilinin en ufak bir kusurunun bile olmadığını, davacının emniyet kemerini takmadığını, takmış olması halinde yaralanmanın bu seviyede olmayacağını, müvekkilinin kusurlu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinde sigorta şirketinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, sürekli iş göremezlik için de Adli Tıp Kurumundan maluliyetine dair rapor alınması gerektiğini, bakıcı ve tedavi giderine yönelik maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile, 682.960,34 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 582.065,87 TL bakıcı giderinin davalılar ... ve ...'nden (davalı ... tazminatın 310.000,00 TL'sinden sorumlu) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine; 310.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 310.000,00 TL bakıcı giderinin davalı ... Anonim Şirketi'nden alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı tarafın diğer ve fazlaya ilişkin taleplerinin reddine; 20.000,00 TL manevi tazminatının kaza tarihi olan 17.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'a verilmesine,davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ...vekili ile davalı ... vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; hüküm fıkrasında bakıcı gideri tazminatı için poliçedeki tedavi giderleri teminat miktarı, kalıcı iş göremezlik tazminatı için sakatlık ve ölüm teminat miktarının ayrı ayrı belirtilmemiş olmasının doğru olmadığı, davacının %100 maluliyeti nedeni ile sürekli bakıcı ihtiyacı olduğu ATK 2. İhtisas Kurulunun 29.04.2019-9000 tarih ve sayılı raporu ile belirlendiğinden yerleşik Yargıtay kararında da belirtildiği üzere sürekli bakıcı giderine hükmedilebilmesi için fiilen bakıcı tutulduğunun da ispat edilmesi gerekmediği gibi aile bireylerinin bakıcı olarak görev alma yükümlülüğünün bulunmadığı hükme esas alınan maluliyet raporu ve illiyet bağının mevcudiyetine ilişkin raporda davacının sürekli olarak bir başkasının bakım ve gözetimine muhtaç olduğu kanaati açıklanmış olması nedeniyle sürekli bakıcı giderinin trafik poliçesinin tedavi gideri kapsamında değerlendirilerek teminat limiti ile sınırlı olarak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, dava dilekçesinde maddi tazminat yönünden "... a) 10.000,00 TL kesin ve geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi tazminat, b)5.000,00 TL kazadan kaynaklı eczane-medikal-yol-sağlık-protez ve bakım giderlerinden kaynaklı maddi tazminat, olmak üzere toplam 15.000,00 TL tazminatın maddi kısmının tüm davalılardan (sigorta şirketlerinden poliçe limitleri dahilinde) 1 nolu davalıdan kaza tarihinden itibaren, diğer davalılardan ihbar tarihinden itibaren müştereken ve müteselsilen tahsiline..." denildiği ancak açıkça faiz talep edilmediğinden ıslah dilekçesinde de faiz talep edilmediği görüldüğünden faiz talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut uyuşmazlıkta dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde maddi tazminat müştereken ve müteselsilen talep edilmiş olduğu halde mahkemece kusur oranlarına göre hüküm kurulmasının doğru olmadığı, olay tarihi, kazanın oluş şekli, davacının maluliyetinin oranı, kusur durumu ile tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte dikkate alındığında mahkemece belirlenen manevi tazminat miktarının düşük olduğu gerekçesiyle; davacı vekili, davalı ...vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, 3.414.809,75 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılar ..., ...'nden (Davalı ... poliçedeki sakatlık ve ölüm teminat miktarı olan 310.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) ve davalı ... Anonim Şirketi'nden (Davalı ...poliçedeki sakatlık ve ölüm teminat miktarı olan 310

. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, 3.414.809,75 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılar ..., ...'nden (Davalı ... poliçedeki sakatlık ve ölüm teminat miktarı olan 310.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) ve davalı ... Anonim Şirketi'nden (Davalı ...poliçedeki sakatlık ve ölüm teminat miktarı olan 310.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,; 2.910.329,28 TL bakıcı giderinin davalılar ..., ...'nden (Davalı .... poliçedeki tedavi giderleri teminat miktarı olan 310.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) ve davalı ... Anonim Şirketi'nden (Davalı ...poliçedeki tedavi giderleri teminat miktarı olan 310.000,00 TL ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı tarafın diğer ve fazlaya ilişkin taleplerinin reddine; 40.000,00 TL manevi tazminatının kaza tarihi olan 17.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; olayın Ankara’da gerçekleştiğini, davacının ikametgahının da Ankara olduğunu bu durumda yetkili mahkemenin de Kızılcahamam Mahkemeleri olduğunu, dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde maddi tazminat müştereken ve müteselsilen talep edilmiş olduğu halde mahkemece kusur oranlarına göre hüküm kurulmasının doğru olmadığını, olayda asıl kusurun davacının babasında olduğunu, olaya tam kusuru ile sebebiyet verdiğini, bütün tazminatın kendisinden tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacıda oluşan maluliyetin trafik kazasından değil, ameliyat hatasından kaynaklandığını ve illiyet bağının kesildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.