muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7993, Karar No: 2022/16585, Tarih: 22.11.2022

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; kıymet takdir komisyonunca değerlendirmeye alınan emsal taşınmaz kullanılmış olmasına karşın emsal kıyas oranı hatalı alındığından yüksek bedel belirlendiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışı hesaplanmasının yerinde olmadığını, dava tarihi itibarıyla dikkate alınan ÜFE değerinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin doğru olduğunu, aynı kamulaştırma projesi kapsamında kamulaştırılan civar taşınmazlar için açılan davalar sonunda tespit edilen bedellerin denetimden geçtiğini, bu bedellerin dava konusu taşınmaz için belirlenen bedel ile uyumlu olduğunu, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapı için sınıfı ve yaşına uygun yıpranma oranının doğru belirlendiği, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer düşüklüğü oluşacağının kabulü ile oranının yerinde olduğu; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(6100 sayılı Kanun)'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; kamulaştırmadan arta kalan kısım için değer azalışı hesaplanmasının hatalı olduğunu, imar durumu ve mevcut yapılaşma koşulları açısından emsal kıyas oranının hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili" kenar başlıklı 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili" kenar başlıklı 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tarafların bedelde anlaşamamaları halinde gerektiğinde hâkim tarafından onbeş gün içinde sonuçlandırılmak üzere yeni bir bilirkişi kurulu tayin edilir ve hâkim, tarafların ve bilirkişilerin rapor veya raporları ile beyanlarından yararlanarak adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespit eder. Mahkemece tespit edilen bu bedel, taşınmaz mal, kaynak veya irtifak hakkının kamulaştırılma bedelidir (...) İdarece, kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına yatırıldığına, hâkim tarafından kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin (…) veya hak sahibinin tespit edilemediği durumlarda ise ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere bloke edildiğine dair makbuzun ibrazı halinde mahkemece, taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilir ve bu karar, tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir. Tescil hükmü kesin olup, tarafların bedele ilişkin istinaf veya temyiz hakları saklıdır ..."

2. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin tespiti esasları" kenar başlıklı 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ilgili bölümleri şöyledir:

"15'inci madde uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu, kamulaştırılacak taşınmaz mal veya kaynağın bulunduğu yere mahkeme heyeti ile birlikte giderek, hazır bulunan ilgilileri de dinledikten sonra taşınmaz mal veya kaynağın;

a) Cins ve nevini,

b) Yüzölçümünü.

c) Kıymetini ektileyebilecek bütün nitelik ve unsarlarını ve her unsurun ayrı ayrı değerini,

(...)

e) Kamulaştırma tarihindeki resmi makamlarca yapılmış kıymet takdirlerini,

(...)

g) Arsalarda, kamulaştırılma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerini,

h) Yapılarda, resmi birim fiyatları ve yapı maliyet hesaplarını ve yıpranma payını,

ı) (...) her bir ölçünün etkisi açıklanmak kaydıyla bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri,

Esas tutarak düzenleyecekleri raporda bütün bu unsurların cevaplarını ayrı ayrı belirtmek suretiyle ve ilgililerin beyanını da dikkate alarak Sermaye Piyasası Kurulu tarafından kabul edilen değerleme standartlarına uygun, gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit ederler. "

3. 2942 sayılı Kanun'un "Kısmen Kamulaştırma" kenar başlıklı 12 nci maddesinin ilgili bölümleri şöyledir:

“(...)

b) Kamulaştırma dışında kalan kısmın kıymetinde, kamulaştırma nedeniyle eksilme meydana geldiği takdirde; bu eksilen değer miktarı tespit edilerek, kamulaştırılan kısmın (a) bendinde belirtilen esaslar dairesinde tayin olunan kamulaştırma bedeline eksilen değerin eklenmesiyle bulunan miktardır.”

3. Değerlendirme

3. 2942 sayılı Kanun'un "Kısmen Kamulaştırma" kenar başlıklı 12 nci maddesinin ilgili bölümleri şöyledir:

“(...)

b) Kamulaştırma dışında kalan kısmın kıymetinde, kamulaştırma nedeniyle eksilme meydana geldiği takdirde; bu eksilen değer miktarı tespit edilerek, kamulaştırılan kısmın (a) bendinde belirtilen esaslar dairesinde tayin olunan kamulaştırma bedeline eksilen değerin eklenmesiyle bulunan miktardır.”

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İzmir İli, Konak İlçesi, Gürçeşme Mahallesi, 38820 ada 15 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi uygundur.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen satış, aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza komşu, benzer özeliklikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da kullanılmış olup, tespit edilen metrekare birim fiyatı denetimden geçen dosyalar ile uyumludur.

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve A harfi ile gösterilen kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve tevhit şartı ile üzerinde yapılaşmanın mümkün olacağı nazara alındığında kamulaştırma nedeniyle arta kalan alanda değer azalışı oluşacağının kabulü ile değer azalışı oranı uygundur.

5. Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedelin derhal ödenmesine karar verilmesi doğrudur.

6.Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8952, Karar No: 2019/3452, Tarih: 01.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8952 E.  ,  2019/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesİ

EK KARAR TARİHİ : 11/10/2016 (Ek Karar Temyizi)

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne dair karar davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece 11.10.2016 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu defa ek kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan 11.10.2016 tarih ve 2015/627-2016/216 sayılı hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9257, Karar No: 2013/9989, Tarih: 23.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9257 E.  ,  2013/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle, ödeme belgelerindeki sahte imzalar nedeniyle sanık hakkında sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.

PTT Teftiş Kurulu Kontrolör raporu içeriği, tanıkların bir kısmının beyanları, sanığın havale bedellerini kimlik tespiti yapmadan ödüyordum şeklindeki savunması, suça konu havalelerin büyük çoğunluğunun göndericisi merkezine iade edilmeyen asker maaşı havalelerinden oluşması, merkez müdür vekilinin birkaç yıldır sistemde bekleyen havale bedellerinden her gün birkaç adedinin sanık tarafından kimlik tespiti yapılmadan ödendiğine ilişkin tespitleri, iş yoğunluğundan şikayetçi olan sanığın havale sahiplerinin yakınlarına ödeme yapıyordum şeklindeki savunmasının inandırıcılıktan yoksun olması ve eylemin daire dışı araştırma ile bir kısım tanık beyanlarına başvurulmak suretiyle tespitinin mümkün bulunması hususları nazara alındığında, sanığın sübut bulan zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde suç vasfında hataya düşülerek görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü karşısında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğunun nazara alınmaması,

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. madesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki haklar yönünden 53/1-c maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

TCK'nın 51/3. madde ve fıkrası gereğince cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza miktarından az belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti ödemesine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1000, Karar No: 2021/1896, Tarih: 19.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/1000 E.  ,  2021/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen Kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 14.11.2006 tarihinde davalıların trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın müvekkillerinden ...’ın kullandığı, diğer müvekkili ....’a ait araç ile çarpışması ile meydana gelen kazada, ...’ın ve araç içinde yolcu olarak bulunan Dilek’in yaralandığını, aracın hasarlandığını, ...’in bebeğini kaybettiğini, davacı ...’in davacı ...’ın kızı olduğunu, ...’ın da damadı olduğunu belirterek araç hasarı için 5/8 kusur oranına göre 3.625,00 TL’nin, Dilek ve ...'ın tedavi ve yol giderleri için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL maddi tazminatın, yaşadıkları üzüntü ve elemler için ayrı ayrı 30.000,00'er TL manevi tazminatın, davacı ...'un ise kızının ve damadının başına gelen üzücü olaydan dolayı duyduğu derin üzüntü ve elem için 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihinden, davalı Genel Sigorta yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacı ... için 3.625,00 TL'nin davalı ... yönünden kaza tarihi olan 14/11/2006 tarihinden davalı ... Sigorta A.Ş yönünden ise dava tarihi olan 08/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine,(davalı ... Sigorta A.Ş yönünden poliçe limitleri ile sınırlı olmak kaydıyla), davacı ... için 1.432,01 TL'lik tedavi gideri talebinin reddine, davacılar ... ve ...'un iş göremezlik zararı taleplerinin reddine, 1.000,00 TL ulaşım giderinin davalı ... yönünden kaza tarihi olan 14/11/2006 tarihinden davalı .... Sigorta A.Ş yönünden ise dava tarihi olan 08/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar ... ve ...'a verilmesine, (davalı ... Sigorta A.Ş yönünden poliçe limitleri ile sınırlı olmak kaydıyla), davacı ...'un manevi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/11/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı Genel Sigorta A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Genel Sigorta A.Ş. vekili ve davalı ...'ün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 772,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar Genel Sigorta A.Ş. ve ...'den alınmasına 19/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6104, Karar No: 2013/7583, Tarih: 22.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6104 E.  ,  2013/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 12/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine davalı ... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 09/09/2009 tarihinde meydana gelen yağış sonrasında .... Baraj Gölü'nün taşması neticesinde dava konusu taşınmazlarının su altında kalması nedeni ile zarar gördüğünü belirterek tazminat talebinde bulunmuştur. Davalılar, zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı ...'nün davaya konu zararın meydana gelmesinde sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile bu davalı yönünden davanın reddine, davalı ...'nün ise meydana gelen zarardan sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu zarar, davalı ...'nün kamu hizmeti niteliğindeki idari faaliyetleri sırasında meydana gelmiştir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu 2. maddesi hükmünce talep bir tam yargı davası niteliğindedir ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir. 6100 sayılı ...114 maddesinde de yargı yolu dava şartları arasında sayılmış olup dava şartlarının mevcudiyeti mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilecektir. Bu durumda mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken esastan incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'nün diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4531, Karar No: 2018/6353, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4531 E.  ,  2018/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından; 2008 takvim yılında ise ... Nakliye Turizm Ltd.Şti. tarafından düzenlenen faturaları kullandığı belirtilmek suretiyle “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı; 213 sayılı VUK’nın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ...’nın mütalaasının yalnızca 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olduğu, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; belirtilen suçla ilgili mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu da gözetilmeksizin yazılı şekilde hükümler kurulması,

B) ... Rekl.Elekt.İnş.Mlz.Ltd.Şti’nin yetkilisi olan sanığın, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, ... isimli kişinin kendisine sigorta yaptıracağından bahisle birtakım belgeler imzalattığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227.

maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’ye ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla yeniden dinlenilmesi ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’ye ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla yeniden dinlenilmesi ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...’nin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’ye ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da belirtilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) 2007 takvim yılı yönünden; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmemesine rağmen, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,