muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2817, Karar No: 2017/5570, Tarih: 09.10.2017

Dosyanın incelenmesinde; davacı ile ilgili olarak İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne yazılan 13/08/2015 tarihli müzekkereye verilen 25/08/2015 tarihli cevapta, davacının mezuniyetine esas stajı 300 saat olarak okulda tamamladığı, bu nedenle herhangi bir sözleşme imzalanmadığı, sigortasının yapılmadığı ve işletmeye giden öğrenci gibi staj dosyasının tutulmadığı bildirilmesine karşın, mahkemece İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne yazılan ve staj ödemesi yapılan öğrencilerin isimleri, öğrenim ve staj tarihleri, öğrenim gördükleri ve staj yaptıkları okulların listesinin bildirilmesinin istenildiği müzekkereye verilen 26/01/2016 tarihli cevap ekindeki maaş alan öğrenci listesi olduğu bildirilen listede ise davacının isminin yer aldığı, davacının listede işletmeye gittiği okul olarak yazılı olan ... İlkokulu’nda staj yaptığı ve 2013-2014/2. dönemi staj ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu husus değerlendirilerek varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir. Bu yön gözetilmeden karar onanmış olduğundan, davacının karar düzeltme istemi HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, onama kararı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteğinin KABULÜNE, Dairemizin 06/03/2017 gün, 2016/10363 esas ve 2017/1396 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA ve kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve davadıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile tashihi karar harcının istek halinde geri verilmesine 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11194, Karar No: 2025/3980, Tarih: 03.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11194 E.  ,  2025/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/488 E., 2020/1020 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 21.05.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca takdiren Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23085, Karar No: 2010/8850, Tarih: 01.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/23085 E.  ,  2010/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı ve karşı davalı ihbar kıdem tazminatı, şua izni ücreti,

fazla mesai, hafta ve bayram ücretinin , davalı ve karşı davacı ihbar tazminatının

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, iki davayıda kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Davacı, davalıya ait işyerine radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, mr ve tomografi çekimi yaptığını, 3153 sayılı nizamnameye aykırı olarak günde 5 saatin üzerinde 8-9 saat çalıştırıldığını, mesleki yıpranma için 15 ay için prim yatırılması gerekirken 12 aylık yatırıldığını, bu nedenle sözleşmesini 29.9.2005 tarihinde haklı olarak sona erdirdiğini belirterek yasal haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, işçinin mr teknisyeni olduğunu, radyasyon çalışanı sayılamayacağını, bu nedenle genel düzenlemelere tabi olacağını ve feshin haklı nedene dayanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı karşı dava ile ihbar tazminatı talep etmiştir.

Mahkemece işçi feshi haklı bulunarak, bilirkişi raporuna göre hesaplanan haklarının davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir. Ancak işçinin ihbar önellerine uymadan fesih yapması gerekçesiyle davalı tarafından ihbar tazminatı talep edilebileceği değerlendirilerek karşı davanın kabulü ile işveren lehine ihbar tazminatı da hüküm altına alınmıştır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı söz konusu olacaktır.

Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğacaktır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı yasanın 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı yasanın 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı işçi tarafından iş sözleşmesi haklı nedenle sona erdirilmiştir. Artık ihbar öneline uymaması nedeniyle işverenin ihbar tazminatı talep edebileceğinden söz edilemez. Mahkemece karşı davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3) Öte yandan davacının davalı tarafa tebliğ edilen 29.9.2005 tarihli ihtarnamesi ile işvereni temerrüde düşürdüğü dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Hüküm altına alınan alacaklara temerrüt tarihi yerine dava tarihi ve sonradan yapılan ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi de bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,01.04.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasında yapılan hizmet sözleşmesinde davacının MR Teknisyeni olarak çalıştırılacağı belirtilmiştir. Atom Enerjisi Kurumunun yazısına göre MR Cihazının radyasyon etkisi bulunmadığından bu cihazda çekim yapan teknisyenler Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki tüzük kapsamında değildir.Ancak, davacı MR cihazı yanında Tomografi Cihazında da çekim yaptığını iddia ederek sözü edilen Tüzük hükümlerine dayanan isteklerde bulunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının Tomografi cihazında da çekimler yaptığı anlaşılmaktadır. Ne var ki davacının Tomografi Cihazında tüm hizmet süresi içinde her gün sürekli biçimde çekim yapıp yapmadığı belirlenmemiştir. Bu yönde yeterli araştırma yapılmadan davacının Tomografi cihazında da her gün çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilmesi isabetli olmamıştır. Bu nedenle Tomografi çekiminin yapıldığı birimin davacının çalıştığı süreye ait tüm kayıtları getirtilerek Tomografi cihazında çalıştırıldığı süreler tesbit edilip bu sürelerle sınırlı olarak hesaplama yapılması için hükmün davalı temyizi bakımından bu gerekçe ile bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bu yönleri kapsamına almayan bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/13622, Karar No: 2013/3090, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13622 E.  ,  2013/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 14.05.2010 tarihli kumaş sipariş sözleşmesi uyarınca müvekkili firma tarafından ceplik kumaş üretiminde kullanılmak üzere davalıdan 09.06.2010 tarihinde teslim edilmesi istenen 2.parti 2939 metrelik sipariş konusu malın pantolon olarak üretimde kullanılmasının akabinde yıkanması esnasında astarlarının boya verdiğinin görüldüğünü, bu durumun kumaş kimyasalındaki hatadan kaynaklandığını, durumun ve buna ilişkin davalı tarafça ödenmesi gereken reklamasyon tutarının 19.539,99 TL olduğunun 23.08.2010 tarihinde davalı şirkete faks yoluyla bildirildiğini, davalı tarafın maldaki ayıbı kabul etmediğini, 1271 adet pantolonun müvekkilinin elinde kaldığını, 3.623,88 TL tutarlı kumaş bedeline ilişkin davalı alacağını ödemeyerek müvekkili alacağından mahsup edildiğini ve bakiye 15.916,11 TL'nin talep edildiğini, alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek 15.916,11 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sadece gömleklik kumaş üretimi ve satışı yaptığını, davacının kumaş numunesini önceden aldığını, beğendiğini ve sipariş verdiğini, kumaşların gömleklik üretimi dışında kullanılması halinde farklı dikim ve yıkama teknikleri nedeniyle ortaya çıkacak sorunların müvekkilce garanti edilmesinin söz konusu olmadığını, davacının ayıp ihbar süresi ve şekline de uymadığını, ayrıca davacıya teslim edilen 2.parti maldan üretilen pantolonların sadece bir kısmında hata görülmesinin de mümkün olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu maldaki ayıbın yıkama ile ortaya çıkan gizli ayıp olduğunun tespit edildiği, sözleşmeye göre gizli ayıplarda yurt dışı firmanın karşı tarafa bildiriminden itibaren en geç 10 gün içinde satıcı firmaya bildirim yapılması gerektiği, bu hükmün TTK'nın 25. ve BK'nın 198.maddesi ile birlikte ele alınması gerektiği, ayıp bildiriminin 23.08.2010 tarihinde faks yoluyla, sözleşmede öngörülen sürede ve BK'nın 198.maddesi uyarınca derhal yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, bunun yanında davacının üründe gerekli laboratuvar tahlilini yaptırıp hata bulunması halinde davalı tarafa bildirmesi gerekirken ancak ürünler kullanıldıktan sonra hipo yıkama denilen işleme tabi tutarak zararın ortaya çıkmasında kusurlu olduğu, ayrıca davalı tarafça ürün sayısına itiraz edilmişse de ürünlerin tek tek sayılarak ayrımının yapılmasının mümkün olmadığı,her üründe aynı kusurun bulunduğu ancak yoğunluğunun farklı olduğu, pantolonların maliyetinden defolu değerinin düşülmesinin gerektiği, bu haliyle BK 43 ve 44.maddeleri uyarınca davalıdan 6.151,52 TL'nin tahsil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6459, Karar No: 2010/338, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6459 E.  ,  2010/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları iş makinesinin tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 8.730.00 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı def’i ve husumet itirazında bulunup, kömür taşıma işi üstlenicisi firma ile müvekkili arasında yapılan sözleşme uyarınca, yükleme, taşıma ve boşaltma esnasında yüklenici araçlarında meydana gelebilecek hasarlardan sorumlu olmadıklarını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... duruşmadaki beyanında, teknik arızadan kaynaklanan kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, olay, karayolu dışında ve karayolu sayılmayan yerde, araç park halindeyken meydana geldiğinden, KTK.’nun hükümlerinin uygulanamayacağı, bu nedenle davalı ... Linyit İşletmeleri Müessese Müdürlüğü aleyhindeki davanın, B.K.’nun 41. ve 60/1. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle reddine; davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile, 8.730.00 TL’nın 03.07.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhindeki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2918 Sayılı KTK.’nun 3. maddesi hükmünde; Karayolu, “Trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar” olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2.maddesinin (a) bendinde; "Karayolu dışındaki alanlarda kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiğinde faydalanılan yerlerde" bu kanun hükümlerinin uygulanacağı hükmü getirilmiştir.

Davaya konu kaza(hasar), kömür işletme sahasında ve kömür doldurma esnasında meydana gelmiştir. Bu durum karşısında, kazanın meydana geldiği yerin karayolu sayılamayacağından söz edilemez.

Davaya konu kaza(hasar), kömür işletme sahasında ve kömür doldurma esnasında meydana gelmiştir. Bu durum karşısında, kazanın meydana geldiği yerin karayolu sayılamayacağından söz edilemez.

2918 Sayılı KTK.’nun 109. maddesinde; "motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrar" düzenlemesi mevcuttur.

Buna göre, temyize konu olayda kaza 10.06.2006 tarihinde meydana gelmiş, dava 07.11.2007 günü açılmış olmakla zamanaşımı gerçekleşmemiştir. Mahkemece bu yön gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davalı ... aleyhindeki davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 400,66 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4338, Karar No: 2015/2228, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4338 E.  ,  2015/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12526, Karar No: 2017/5398, Tarih: 29.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12526 E.  ,  2017/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...’nin gece saat 01:00 civarında aracını park edip evine yöneldiğinde, temyize gelmeyen diğer sanık Emrah olarak teşhis ettiği kişinin önünü kesip durdurduğu, bu sırada biri maskeli iki kişinin daha arkadan yaklaşıp yakınanı etkisiz hale getirerek bıçak zoru ile üzerindeki 90.-TL para ile yakınanın sonraki aşamalarda imei numarası ve içinde takılı olan hattı da bildirdiği Nokia 1100 marka cep telefonunun alındığı, cüzdanın da alınmak istendiği sırada yakınanın direnip vermediği ve evinin ziline basması üzerine olayın faillerinin mağduru elinden yaralayıp kaçtığı, bu olaydan 1 hafta kadar sonra 04.05.2009 günü yakın muhitte meydana gelen yağma olayının mağdurlarının kolluk görevlilerine 3 kişi tarafından yağmalandıklarından bahisle müracatta bulunup yağmalayanların eşgal bilgilerini verdikleri, sanık ...’ın polisleri görüp kaçması ve eşgale uyması üzerine yakalandığı, onun telefonunun diğer sanık Emrah tarafından aranması üzerine kolluk görevlilerinin yönlendirmesi ile Sinan’ın Emrah’a buluşma yeri söylediği ve Emrah ile beraber gelen sanık Özgür’ün 04.05.2009 günü yakalandığı, yakalandığında sanık ... ve Özgür’ün üzerinden birkaç tane telefon ve simkart çıktığı, çıkan telefonların imei numarasının yakınanın telefonu ile uyuşmadığı, sanıklardan Emrah ve Özgür hakkındaki dosyanın yaşının büyük olması sebebi ile tefrik edilerek genel mahkemeye dava açıldığı, anılan davada her iki sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurularak Dairemizin 2013/12483 Esas, 2014/10607 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Yargılaması ayrı yürütülen Emrah ve Özgür hakkındaki dosyanın akıbeti araştırılıp mümkün olması halinde birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde ise onaylı bir örneğinin dosya içerisine konulması sağlanarak ayrıca; suça konu telefonu suçtan sonra kullanan hatların iletişimlerin tespiti ile bunların sanık ile bağlantısı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçelerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1547, Karar No: 2015/8207, Tarih: 07.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1547 E.  ,  2015/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2014

Numarası : 2014/49-2014/110

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, akdin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafça davanın ikinci kez mazeretsiz takipsiz bırakıldığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin mazeretini belgelendirmediğinden bahisle davanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de; davacı vekilinin 25.12.2014 tarihli mazeret dilekçesinde açıkça duruşma günü olan 25.12.2014 tarihinde Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/385 Esas sayılı davasının karar duruşmasına katılacağını belirttiği, temyiz dilekçesi ekinde sunulan duruşma tutanağına göre de davacının 25.12.2014 günü Ceyhan I. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/385 Esas sayılı karar aşamasında olan dosyanın duruşmasına katıldığı anlaşılmıştır. Şu halde mahkemece davacı vekilinin mahkeme ve esas numarası da vermek suretiyle başka mahkemede duruşmaya katılacağına dair mazeret beyanı hakkında herhangi bir araştırma yapmaksızın mazeret talebi reddedilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.