muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/963, Karar No: 2013/1597, Tarih: 20.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/963 E.  ,  2013/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, hakaret ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.01.2010 gün ve 2009/405 Esas, 2010/15 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin, 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olmadığından, sanığın bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında hakaret ve cinsel taciz suçlarından verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın cinsel taciz içerikli mesajları 29.01.2009 tarihinde yaşanan olaylardan dolayı mağdurenin müracaatından sonra gönderdiği anlaşıldığından, mesajların karşılıklı rızaya dayalı çekilip çekilmediğinin araştırılması yönündeki bozma isteyen düşünce ile sanık hakkında tüm suçlardan ayrı ayrı adli para cezası ile cezalandırılması yönünde hüküm kurulduktan sonra ayrı bir paragrafta sanığa verilen adli para cezaları hakkında TCK.nın 52/4. uyarınca taksitlendirme yapılması öngörülüp bunun da tüm hükümlere yönelik olarak kurulduğu açıkça anlaşıldığından ve yine TCK.nın 61. maddesi uyarınca gerekçeleri gösterilmek suretiyle teşdit uygulandığından, tebliğnamdeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hakaret ve cinsel taciz suçlarından verilen temel 4 ay adli para cezasında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 100 gün adli para cezası yerine, 3 ay 15 gün adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Hakaret ve cinsel taciz suçlarından verilen temel 4 ay adli para cezasında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 100 gün adli para cezası yerine, 3 ay 15 gün adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerdeki “TCK.nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, 3 ay 15 gün adli para cezası ile TCK.nın 52. maddesi uyarınca 2100 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine “TCK.nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve TCK.nın 52/2. maddesinin uygulama bölümüne "2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7991, Karar No: 2015/13952, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/7991 E.  ,  2015/13952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2010/657-2013/521

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6905, Karar No: 2017/458, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/6905 E.  ,  2017/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12836, Karar No: 2013/12563, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/12836 E.  ,  2013/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil, haftasonu tatili ücretleri ile ücret alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılara dava dilekçeleri tebliğ edilmiş cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı yönünden, gider avansının yatırılması için süre verildiği, yatırılmaması durumunda dava şartı noksanlığı sebebiyle davacının davasının usulden reddolunacağı hususunun ihtarına ilişkin muhtıranın gönderildiği, davacılar vekiline sözkonusu muhtıranın 21.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği, verilen iki haftalık kesin süreye rağmen davacı için gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/g. maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır. Öyleyse delil ikamesi avansı ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, gider avansı ve delil avansı kalemlerine ilişkin miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması gerekir.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da ihtar edilmelidir. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise 6100 sayılı Kanun'un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da ihtar edilmelidir. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise 6100 sayılı Kanun'un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, mahkeme gider avansı yönünden davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de harç ve tebligat giderleri kalem kalem açıklanmamıştır. Zira 02.10.2012 tarihinde yürürlüğe giren Gider Avansı Tarifesinin 4. maddesinde gider avansının ve miktarlarının açıklandığı ancak 4. maddenin (d) bendinde diğer işler için 50,00 TL öngörüldüğü halde mahkemece tek tek açıklanmadan gerekçesi belirtilmeden tebliğ edilen muhtırada miktar dahi gösterilmeden gider avansına ilişkin usule aykırı olarak olarak ihtar verildiği, usule uygun olmayan ihtarın davacı taraf için sonuç doğurmayacağı dikkate alındığında, mahkemece yargılamaya devam edilmesi gerekirken usulden davanın reddine karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29929, Karar No: 2016/2294, Tarih: 28.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29929 E.  ,  2016/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, yağmaya kalkışma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılan ...'ya yönelik yağma ve katılan ...'ya yönelik yağmaya kalkışma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddenin uygulanmasına ve yargılama giderlerinden olan zorunlu müdafi ücretinin sanığa yüklenmesine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Katılan ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'nın, eşi katılan ... ile birlikte ... İlköğretim Okulunda öğrenim gören çocukları ... 'yı okul çıkışında almak üzere, gündüz saat: 11:30 sıralarında bir arkadaşına ait otomobil ile okul önüne geldikleri, ancak çocukların okul çıkış saatinin saat 12:00 olması ve çıkışa yaklaşık yarım saatlik bir sürenin bulunması nedeniyle daha önceden bir çok kez aileleriyle birlikte piknik yaptıkları ... Sokak karşısında, ... isimli benzin istasyonunun yanında bulunan ... Konutları mevkindeki ağaçlık alan ve piknik yerine dolaşmak amacıyla geldikleri ve katılanların ağaçlık alan içerisinde yürümeye başladıktan yaklaşık olarak 5 dakika sonra, sanığın bir elinde büyük bir tahta sopa ve diğer elinde ise 33 cm uzunluğunda ucu sivri keskin ekmek bıçağı ile müştekilerin karşısına çıktığı ve elindeki sopayı, katılan ...'in sol koluna vurduğu ve elindeki bıçağı katılanlara doğrultarak "sizin burada ne işiniz var, biz sizinle anlaşacağız, geçin bu tarafa" dediği ve ardından, katılanların sanığa hitaben “evli olduklarını devamlı olarak piknik yapmak için bu alana geldiklerini ve çocuklarını almak için okula gideceklerini” söylemesine karşın, sanığın "geçin bu tarafa, dediklerimi yapmazsanız öldürürüm sizi, üzerinizde ne varsa çıkartın yere atın" dediği ve yine katılan ...'e hitaben "senin bağırsaklarını yere sererim ben ne dersem onu yapmak mecburiyetindesiniz" diyerek tehdit ettiği, bu sırada katılan ...'in ağaçlık alanın biraz ötesinde bulunan tarlalık alana doğru kaçtığı ve sanığın katılan ...'in kovalayarak yakaladığı ve üzerinde bulunan kot pantolonun fermuarını açarak cinsel organını dışarı çıkarttığı ve sağ elini katılanın omzuna attığı, sol elinde bulunan bıçağı ise sol yan karın boşluğuna dayadığı ve bu sırada katılanın eşi ... ile sanık arasında 5 - 6 metrelik mesafenin bulunduğu ve sanığın katılan ...'e "geç içeri, anlaşacağız" demesi ardından müşteki ...'nın pantolonunun ön sağ cebinde bulunan iki adet 100,00 TL'lik banknotu yere attığı ve bu sırada üzerinde bulunan Nokia marka cep telefonundan tanık ...'u kullanmakta olduğu 0 ... nolu mobil telefondan arayarak eşi ve kendisine saldırı olduğunu durumu jandarmaya haber vermesini söylediği ve bunun üzerine sanığın katılan ...'e telefonunu kapatmasını aksi takdirde kendisini öldüreceğini söylemesi üzerine, katılan ...'in, telefon görüşmesini sonlandırdığı ve bu sırada katılan ...'in, sanığın, katılan ... ile ilgilenmesinde faydalanarak sanığın elinden kurtulduğu ve feryat figan içerisinde bağırarak ve ağlayarak yardım istediği ve bir müddet sonra jandarma aracının siren sesini duyan sanığın, katılanları ormanlık alan içerisinde bırakarak ve yine katılan ...'in yere attığı toplam 200,00 TL'yi alarak olay yerinden kaçması şeklinde gelişen olayda; katılan ...'in sanık tarafından olay sırasında ne kadar süre ve ne kadar mesafe ile, diğer katılan ..

...'in, sanığın, katılan ... ile ilgilenmesinde faydalanarak sanığın elinden kurtulduğu ve feryat figan içerisinde bağırarak ve ağlayarak yardım istediği ve bir müddet sonra jandarma aracının siren sesini duyan sanığın, katılanları ormanlık alan içerisinde bırakarak ve yine katılan ...'in yere attığı toplam 200,00 TL'yi alarak olay yerinden kaçması şeklinde gelişen olayda; katılan ...'in sanık tarafından olay sırasında ne kadar süre ve ne kadar mesafe ile, diğer katılan ...'dan uzaklaştırılıp, hürriyetinin sınırlandırıldığı denetime olanak verecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre, hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibar ile yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12564, Karar No: 2010/1460, Tarih: 28.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/12564 E.  ,  2010/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar.

İşveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından işverenin sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle işverenin, Hazine Müsteşarlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.