muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38531, Karar No: 2022/3311, Tarih: 01.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38531 E.  ,  2022/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2012 tarih ve 2012/1107 Esas sayılı iddianamesiyle dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen suçların biri diğerinden ayrı suçlar oldukları gibi, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının da biri diğerine dönüşmeyen birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, farklı takvim yıllarında gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri nedeniyle her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 12.07.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/643, Karar No: 2014/2372, Tarih: 14.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/643 E.  ,  2014/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/112636

MAHKEMESİ : Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 04/02/2013, 2012/244 (E) ve 2013/19 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Yunus Emre hakkında kurulan 04/02/2013 tarihli hüküm, 06/02/2013 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, dosyanın onanması istemini içeren sanığın 07/05/2013 ve 27/03/2014 tarihli dilekçeleri temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, inceleme katılan Fatma vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yunus Emre'nin maktul Özgür'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire, tahrike ve yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isebetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Maktul Özgür'ün 20/06/1995 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK'nun 6/1-b maddesi gereğince çocuk olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümde temel cezanın TCK'nun 82/1-e maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 81. madde ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 14/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16039, Karar No: 2014/6428, Tarih: 28.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/16039 E.  ,  2014/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar ..., ... ve ... vekili davalı ... aleyhine ... takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalı.....ti.ne satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Doya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, yapılan satışta edimler arasında aşırı fark bulunmasına, İİK'nın 278/III-2 maddesinde edimler arasındaki aşırı farkın bağışlama hükmünde sayılıp yapılan tasarrufun iptale tabi olduğunun öngörülmesine, 3. kişi tarafından taşınmazın tasarruf tarihindeki bilirkişilerce belirlenen gerçek değerinin ödendiğinin yasal ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamasına, edimler arasında fahiş farkın bulunduğu hallerde 3. kişinin iyi niyet iddiasının dinleneme

yeceğine ve davalı Şirket’in eski ortağı ve müdür olan borçlu....’ın alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (İİK. 280/I), tasarruf tarihinden itibaren 5 yıl içinde dava açılmış olmasına, borçlunun mallarının davacı alacağını karşılayacak miktarda olmadığının ... dosyası kapsamı ile anlaşılmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davanın kabulüne karar verildiği halde infazda tereddüt yaratacak şekilde ... dosya numaralarının belirtilmeden yalnızca tasarrufun iptaline dair hüküm kurulması isabetli değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2- Davanın kabulüne karar verildiği halde infazda tereddüt yaratacak şekilde ... dosya numaralarının belirtilmeden yalnızca tasarrufun iptaline dair hüküm kurulması isabetli değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere “davacılara İİK’nın 283/I fıkrası gereğince ... 15. ... Müdürlüğü’nün 2009/13865 ve 2008/6878 sayılı ... dosyalarındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olacak şekilde cebri ... yetkisi tanınmasına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 28.04.2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12651, Karar No: 2023/22024, Tarih: 04.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12651 E.  ,  2023/22024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/24 E., 2023/506 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli 2016/100 Esas, 2016/921 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.07.2022 tarihli ve 2021/27006 Esas, 2022/16417 Karar sayılı ilâmıyla,

"...1- TCK'nın 125/1 inci maddesi uyarınca gıyapta hakaret suçunun en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi, ayrıca failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhataplarının bizzat anlamaları ve vakıf olmaları gerektiği karşısında, soruşturma aşamasında beyanı alınan ve sendika genel kurul toplantısına delege olarak katılan ... ve ...’ın suça konu sözleri duymadıklarını ifade etmelerine karşın, gıyapta hakaret suçunun ihtilat öğesinin ne suretle oluştuğu kanıtlarıyla birlikte açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hakaret suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamın kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmediği gözetilmeden, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK'nın 58/3 üncü maddesi gerekçe gösterilerek hapis cezasının tercih edilmesi,

b- TCK'nın 51/1 inci maddesi uyarınca, kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “mükerrir olduğu” biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle erteleme hükümlerinin uygulanmaması,

b- TCK'nın 51/1 inci maddesi uyarınca, kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “mükerrir olduğu” biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle erteleme hükümlerinin uygulanmaması,

c- 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik CMK'nın 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1 inci maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Ankara 29.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli 2022/746 Esas, 2022/1123 Karar sayılı kararıyla basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Ankara 29.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli 2022/746 Esas, 2022/1123 Karar sayılı kararına katılan vekilinin itirazı üzerine yapılan yargılamada Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli 2023/24 Esas, 2023/506 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.Ankara 29.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli 2022/746 Esas, 2022/1123 Karar sayılı kararına katılan vekilinin itirazı üzerine yapılan yargılamada Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli 2023/24 Esas, 2023/506 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozma ilamına katılmadığına, suçun sabit olduğuna, tanık ifadelerinin gerçeği yansıtmadığına, bu konuda tanık dinlenilmesine ihtiyaç olmadığına, toplantının tümünün kayıt altına alındığına ve kitapçık halinde yayınlanarak dağıtıldığına, toplantıya katılan onlarca insanın katılana edilen hakareti duymamış olmasının hayatın doğal akışına uygun düşmediğine, yapılan genel kurul toplantısının "Körler sağırlar birbirini ağırlar" toplantısı olmadığına, 28.06.2016 tarihli duruşmada sanığın " Kalabalık ve gergin bir ortamdı, ben hakaret etmedim, neden tutanaklara o şekilde yazıldığını bilmiyorum, ayrıca bu şahıs teşkilatım hakkında ileri geri bir sürü yazı yazdı bu nedenle olabilir" şeklindeki ifadesinden sanığın en ufak bir pişmanlık duymadığı gibi katılanı eleştirmeye devam ettiğinin anlaşıldığına, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... İŞ Sendikasının 19. Olağan Genel Kurul toplantısında ... İŞ Genel Mali Sekreteri olan sanığın yaptığı konuşması sırasında katılana yönelik “... Gazetesinde, sağda solda şöyle yazılar yazıldı. ... İŞ Sendikası yarın kayyuma gidecek. Yazan: .... Bunun eşi bizde çalışırken ... İŞ Sendikasını yere göğe koymuyordu şerefsiz.” şeklinde katılanın gıyabında en az 3 kişiyle ihtilat etmek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın gıyapta gerçekleştirdiği eyleminde suç tanımında yer alan ihtilat unsuru bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunması ve katılanın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15511, Karar No: 2019/7240, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15511 E.  ,  2019/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin aracı ile giderken davalı şigorta şirketine ... adına sigortalı olan ve sürücüsünün ise ... olduğu araç ile karşı yönden gelirken ...'in direksiyon hakimiyetini kaybederek müvekkiline ait araca çarparak yaralanmasına ve araçda hasar meydana geldiğini, bu kazadan dolayı Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/11 D.iş dosyasından araçda meydana gelen hasar tutarının tespit edildiğini, açıklanan nedenlerle 16.812,50 TL masrafın davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş vekili, dava konusu kazaya ilişkin sigortalının kusuru oranında olmak üzere maddi zararlarda araç başına azami 29.000,00 TL ile sınırlı olup teminat limitlerini bildirmeleri davayı kabul etmiş anlamına gelmediğini, meydana gelen kazanın müvekkili şirkete ihbar edildiğini, hasar dosyası açıldığını, ekspertiz incelemesi yaptırılarak davacının aracı üzerinde meydana geldiği tespit edilen 11.800,00 TL hasarın müvekkili şirketçe 05/11/2015 tarihinde karşılandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.642,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, yargılama esnasında ödenen 11.800,00 TL hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasar bedeli ve değer kaybı istemine ilişkindir.

Davalı şigorta şirketine ... adına sigortalı olan ve sürücüsünün ise ... olduğu araç ile karşı yönden gelirken ...'in direksiyon hakimiyetini kaybederek müvekkiline ait araca çarparak yaralanmasına ve araçda hesar meydana geldiğini, bu kazadan dolayı Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/11 D.iş dosyasından araçda meydana gelen hasar tutarının tespit edildiğini açıklanan nedenlerle 16.812,50 TL masrafın davacı tarafından talep edilmiştir.

Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/11 D.iş dosyasındaki bilirkişi raporuna göre aracın piyasa değerinin 16.000,00 TL olduğu belirtilmiş hurda değeri gösterilmemiştir. Mahkemenin hükme esas aldığı 13/01/2016 tarihli bilirkişi raporunda ise aracın piyasa dğerinin 16.750,00 TL olduğu belirtilmiş olup davacı aleyhine bir fark oluşmuştur. Diğer yandan bilirkişinin aracının hurda değerini hesaplamasında davalı aracın ruhsat bilgilerine göre 1180 kg üzerinden hesaplama yapılmış ve davacı ... aleyhine olmuştur.

O halde mahkemece Makine Mühendisi bilirkişi heyetinden kaza tarihindeki aracın 2. el piyasa değeri belirlenip bu konudaki farklılık giderilip hurda değeri "soltaj" doğru olarak tespit edildikten sonra davacının gerçek zararının doğru olarak hesaplanması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11785, Karar No: 2012/7571, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11785 E.  ,  2012/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlunun çalıştırdığı işletme nedeniyle eğlence çevre temizlik ve reklam vergisi nedeniyle vergi mükellefi olduğunu, vergi borcunun ödenmemesi nedeniyle aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2010/444 sayılı dosyasıyla takip yapıldığını, borçlunun takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı borçlu, kamu kurumu alacakları için 6183 sayılı kanun gereğince takip yapılması gerektiğini, oysa davacının ilamsız takip yaptığını, vergi mahkemesinin görevli olduğunu, takip konusu borçlardan sorumlu olmadığını belirterek davanın öncelikle görev yönünden, bu yönde karar verilmediği takdirde esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, davacının davalı hakkında eğlence, çevre temizlik ve reklam vergisi tahakkuk ettirerek tahsili için icra takibinde bulunduğu, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 98. maddesinde bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde bu kanuna göre alınacak vergi, harç ve katılma payları hakkında 213 sayılı V.U.K ile 6183 sayılı kanun ve bunların ek ve tahsilleri hükümlerinin uygulanacağını, buna bağlı olarak 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri ve İdare Mahkemeleri ve

Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri hakkındaki Kanunun 6. maddesinde de belediyelere ait vergi resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ile bunların zam ve cezalarına ilişkin davaların Vergi Mahkemesinin çözümleyeceği hükmünün yer aldığı, 6183 sayılı Kanunun 5. maddesinde takibatın alacaklı amme idaresinin mahalli tahsil dairesince yapılacağının belirtildiği, bu konuda icra dairelerine görev yüklenmediği, buna göre ortada geçerli bir icra takibi olmadığından takibe yapılan itirazın iptali için açılan bu davanın da dayanağı ve dava şartı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.