muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7665, Karar No: 2020/3866, Tarih: 23.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7665 E.  ,  2020/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK 223/2-e. maddelere gereğince beraat (her iki sanık hakkında)

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafii tarafından yapılan temyiz itirazının vekalet ücretine hasren olduğu anlaşılmakla;

Sanıkların .. Tekstil San. Ve Tic. A.Ş de ortak ve yönetici oldukları, katılanın da bu şirkette modalist yardımcısı olarak görev yaptığı, olay günü katılanın çalıştığı modelhane bölümünden bir alt katta bulunan dikimhane bölümüne geçtiği, kuş gözü denilen makinayı kullanan kişinin o anda işyerinde bulunmaması sebebiyle katılanın makineyi kendisinin kullandığı ve parmağını kaptırararak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanadığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye, kusur durumuna, verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Meydana gelen iş kazasında kusuru bulunmadığı kabul edilen sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, beraat eden ve kendini bir vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasının hükümden çıkarılarak, yerine "Sanıkların taksire dayalı kusurlarının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATİNE" ibaresinin eklenmeleri ve hükme yargılama giderlerinden önce gelmek üzere "Kendisini bir vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanıklar ... ve ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.800,00- TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesi" cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14886, Karar No: 2025/3327, Tarih: 24.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/14886 E.  ,  2025/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 02.01.2020

EK KARAR TARİHİ : 17.04.2020

SAYISI : 2019/314 E., 2020/18 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine ve 17.04.2020 tarihli ek karar ile sanık müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın mağdurenin konutuna rızasıyla girdiğine, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, somut delil bulunmadığına, verilen karar ve ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için işlemeyi kastettiği nitelikli cinsel saldırı suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerektiği, dosya kapsamında katılana yönelik cinsel saldırı eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirmek istendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle tamamlanan eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin Reddine Dair Ek Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8268, Karar No: 2013/4332, Tarih: 12.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/8268 E.  ,  2013/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 10.05.2012

İtiraz Edilen Daire Kararı : 29.03.2012 tarih ve 2010/14913 - 2012/4186 sayılı bozma kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2008 tarih, 2007/336 - 2008/164 sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : 1- TCK'nın 106/2-a, 62 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve erteleme

2- TCK'nın 152/1-a, 62 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve erteleme

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

Suç : Mala zarar verme, silahla tehdit

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendi:

Sanık hakkında mala zarar verme ve silahla tehdit suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan mahkumiyet hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce “esaslı işlemlerin yapıldığı 20.03.2008 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının ilk sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi” kanuna aykırı görüldüğünden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 10.05.2012 tarihli itiraz dilekçesinde;

“Dosyanın incelenmesinde, sanığın savunmasının ve tanık ...'in yeminli beyanının alındığı 20.03.2008 tarihli duruşma tutanağın üç sayfadan ibaret olduğu, tutanağın birinci sayfasının zaptı yazan 99804 sicil numaralı zabıt katibi tarafından imzalanmamakla birlikte, ikinci ve üçüncü sayfalarda imzasının bulunduğu, duruşmayı icra eden hakim tarafından ise tutanağın bütün sayfalarının imzalandığı görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma tutanaklarının her bir sayfasının mahkeme başkanı veya hakimi ile tutanağı yazan zabıt katibi ve 232/4. maddesi uyarınca karar ve hükümlerin bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanması gerekir. Bu yasal düzenlemelerin amacı tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamaktır. Duruşma tutanakları, imzalanmak suretiyle ancak sahteciliği iddia olunabilen resmi belge niteliğine kavuşur. 5271 sayılı CMK'nın 222. maddesinde, “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir” hükmü ile açıkça bu husus belirtmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 307. maddesi uyarınca, temyiz ancak hükmün yasaya aykırı olması sebebine dayanır. Yasaya aykırılık ise bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Ancak her yasaya aykırılık mutlak bir bozma nedeni değildir. Mutlak bozma nedeni olan kanuna aykırılık hâlleri aynı Yasanın 308. maddesinde sekiz bent hâlinde sayılmıştır. Bu hallerin bozma sebebi sayılıp sayılmaması hususu Yargıtay'ın takdirine de bırakılmamıştır. Bunun dışındaki hâllerde yasaya aykırılığın bozma sebebi sayılabilmesi için aykırılığın yine aynı Yasanın 306. maddesindeki “hükme esas alınan”, 308. maddesindeki “hüküm için mühim noktalarda” ve 320. maddesindeki “hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet” ibareleri ile işaret olunduğu üzere son karara (hükme) tesiri gerekir.

5271 sayılı CMK'nın 219/1 ve 232/4. maddelerine aykırı davranılması, aynı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 308. maddesinde sayılan mutlak bozma nedenlerinden biri değildir. Bu itibarla, her imza eksikliği hükmün bozulmasını gerektirmez. Eksik imza bulunan tutanaklarda esaslı bir işlem yapılıp yapılmadığı, mevcut imzaların tutanağa yeterli güveni sağlayıp sağlamadığı, tutanağın diğer sayfalarında imza eksikliği bulunup bulunmadığı, eksik imzalı tutanaktaki işlemlerin imza eksikliği bulunmayan başka tutanak veya kararlarla ve var ise UYAP’taki kaydı ile uyumlu olup olmadığı, güvenli elektronik imza kullanılıp kullanılmadığı, tutanaktaki kararların oybirliği ile ve ilgilerinin istemlerine uygun olarak alınıp alınmadığı, tutanağın içeriğine yönelik bir itiraz olup olmadığı gibi hususlar gözetilerek mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte usul ve yasaya aykırılığı teşkil edip etmediği belirlenmelidir. Anayasanın 141/4 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen davaların makul sürede bitirilebilmesinin sağlanması ve usul ekonomisi esaslarına uygun olan da budur.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; 20.03.2008 tarihli sanık savunması ve tanık beyanı alınan duruşma tutanağının birinci sayfası zabıt katibi tarafından imzalanmamış ve bu suretle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine aykırı davranılmış ise de, aynı zabıt katibinin tutanağın diğer sayfalarında imzası bulunduğu gibi, zabıt katibinin imzasının eksik olduğu sayfanın hakim tarafından imzalanarak tutanak içeriğinin doğruluğunun tasdik edildiği, duruşma tutanağının UYAP ortamında gerçekleştirildiği ve tutanakların içeriğine yönelik sahteliğe ilişkin herhangi bir itiraz ileri sürülmediği hususları birlikte gözetildiğinde, tutanağın zabıt kâtibince imzalanmasının unutulduğu değerlendirilerek, yasanın aradığı ve amaçlanan tutanağa güvenin kafi derecede korunduğu, yasaya aykırılığın hükmün bozulmasını gerektirecek derecede ihlal edilmediği, mevcut imza eksikliğinin mahallinde tamamlanabileceği” ileri sürülerek Dairemiz bozma kararına karşı itirazda bulunulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, imza eksikliği nedeni ile oluşan kanuna aykırılığın hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte bir kanuna aykırılık olarak kabul edilip edilmemesi gerektiğine ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Dairemizin 05.11.2012 tarihli yazısı ile, “sanığın sorgusunun yapıldığı ve tanık beyanlarının alındığı 20.03.2008 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1. sayfasında 99804 sicil nolu zabıt katibinin imzası bulunmadığı gibi bu sayfanın elektronik olarak da imzalanmadığı” belirtilip, bu eksikliğin aynı katip tarafından hakim huzurunda giderilerek, buna dair düzenlenecek tutanakla birlikte iade edilmesi istenilmiş,

“20.03.2008 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının ilk sayfasında katibe ait imza eksikliğinin giderildiğine” dair Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2012 tarihli tutanağı ve ekindeki duruşma zaptı da nazara alındığında itiraz yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR:

1- Dairemizin itiraz edilen bozma kararının kaldırılmasına,

2- Katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde,

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı nazara alındığında, sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi bulunmayıp, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği anlaşılmakla, mala zarar verme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/569, Karar No: 2023/11696, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/569 E.  ,  2023/11696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/635 Esas, 2020/175 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Uşak ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 532 ada 34 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Uşak ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 532 ada 34 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin taşınmazı üzerinde fabrika binası ve müştemilatı bulunmakta iken, idare ve proje ortağı ve müteahhit şirketi tarafından izin alınmaksızın muvafakatı söz konusu olmaksızın yıkıldığını, taşınmazın geçmişten bugüne ve halen imar planında sanayi alanı olarak tanımlandığını, belediye sınırları içerisinde, kent merkezinde, yakın ve sanayi bölgesini Ankara- İzmir karayoluna bağlayan ana bağlantı yolu üzerinde bulunduğunu, projenin, belirsizlikler içermesi nedeni ile olumsuz etkiler yaratması dışında kendine has özellikleri nedeni ile ulaşım ve pazarlama açısından ticari değerinin oldukça yüksek olduğunu, talep dilekçesinde ileri sürülen hususların ve taşınmazın bulunduğu alana dair iddia olarak tanımlamaların gerçeklik dışı olduğunu, nitekim müvekkilinin bulunduğu taşınmazın eski yıpranmış yapıların bulunduğu bir alanda olmayıp, son derece modern ve şehircilik ilkelerine, fen ve sağlık kurallarına uygun, kent merkezinde ticaret merkezine yakın bir bölgede yer aldığının görüldüğünü, ayrıca acele el koyma dosyasında belirlenen m² birim bedelinin de kabul edilebilir mahiyette olmadığını, komşu bölgede ve emlak açısından oldukça kıymetli bir bölgede yer alan Ankara- İzmir karayoluna çok yakın bulunan, imar parseli mahiyetindeki taşınmazın m² birim bedelinin oldukça düşük ve gerçekliğe uygun olmadığını, idarenin olağan, olağanüstü tüm yetkilerini kullanmakta ve istediği sonucu almak adına tüm hukuk sistemini yok saymaya veya etkisini ortadan kaldırmaya yönelik tasarruflarda bulunduğunu, bir takım gerçeklikten, hakkaniyetten, hukukilikten uzak değerlendirmeler içeren sözde değerlendirme raporu hazırlandığından ve dilekçe ekinde sunulduğundan bahsedildiğini, oysa bu rapora itibar etmek fiilen mümkün olmadığı gibi hukuken de olanaksız olduğunu, 2942 sayılı Kanun'un bir teminat kanunu olduğunu, kanun gereğince; emsal almaktaki amacın dava konusu taşınmazla üstün ve eksik yönlerinin mukayesesi ile objektif biçimde güncel rayiç değere ulaştığını, bu sebeple belediye sınırları içerisinde, imar planlama sahası içerisinde yer alan, her türlü belediye hizmetinden yararlanan, İzmir- Ankara karayoluna yakın bir bölgede ve kent merkezinde yer alan, toplu konut alanları, hastane, adliye, belediye, alışveriş merkezleri, ticaret alanları, resmi daireler içerisinde, yerleşim alanı içerisinde kent merkezinde kalmış ibadethanelere, aktif yeşil alanlara komşu, hemen karşısında turizm yatırım belgeli oteller bulunan alandaki birim m² bedelinin oldukça düşük kaldığını, bu sebeplerden dolayı yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.11.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/880 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 30.11.2015 tarihli ve 2014/175 Esas, 2015/880 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde;hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, şirkete yapılan özel amaçlı satışların emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürülüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 15 ve 16 ncı maddeleri uyarınca bir kısmı kamuya terk edilen taşınmazların Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği de gözetilerek alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporunun denetlenmesi ve aynı amaçla kamulaştırılan, birbirine komşu olan taşınmazlarla ilgili olarak açılan davalarda aynı değerlendirme tarihi itibarıyla benzer sonuçlara ulaşılması, oluşabilecek farklılıkların da makul gerekçelerle açıklanması gerektiği halde, birbirine komşu taşınmazlar için haklı bir gerekçe gösterilmeden çok farklı metrekare birim fiyatları belirlendiğinden bu raporlara göre karar verilmesi,dava konusu taşınmazın tapu kaydında kargir iki katlı atölye vasfı ile kayıtlı olduğu, davalı vekilinin taşınmaz üzerinde bulunan yapının davalının muvafakati alınmadan davacı idarece yıkıldığını ve bina bedelinin alınmadığını ileri sürdüğü anlaşıldığından dava konusu taşınmaz üzerinde yapı bulunup bulunmadığı var ise kime ait olduğu, niteliği ve binanın davacı idare tarafından yıkılıp yıkılmadığı taraflardan tüm delilleri sorulup gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, bu hususta bir araştırma yapılamadan eksik inceleme ile karar verilmesi, 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine 6459 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin karar tarihine kadar işletilmesi gerektiği gözetilmeden faiz bitiş tarihinin bedelin depo edildiği tarih olarak belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmeyerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar