muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5568, Karar No: 2019/913, Tarih: 18.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5568 E.  ,  2019/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekirdağ 1.nolu F Tipi kapalı Ceza İnfaz kurumunda tutuklu bulunması nedeniyle 11.12.2014 tarihli ara karar ile SEGBİS yolu ile savunmasının alınmasına karar verilen sanık ....'ün bu şekilde savunmasının alınmasına itiraz etmediği ve duruşmalara bizzat katılıp huzurda savunma yapmak istediğine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı, sanık ....'in suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir dosya numarası ile soruşturma yürütüldüğü, diğer sanıklar ...., .... ve .... hakkında Kocaeli 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2014 gün, 2013/318 Esas, 2014/11 Karar sayısı ile yağma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükmün Dairemizin 23.11.2017 tarihli kararı ile onandığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir

1-)Sanık .... hakkında mağdur ....'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde

Sanığın, haklarındaki mahkumiyet hükmü daha önce kesinleşen diğer sanıklarla birlikte yakınana ait inşaat sahasından boruları çalarken kendilerine engel olmak isteyen yakınana sopalarla saldırarak kaçtıkları, akabinde de kolluk güçlerinin takibi üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanığın yakınana karşı gerçekleştirdiği yağma eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık .... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak üye Mehmet Kurt’un muhalefetiyle ve oyçokluğu ile ONANMASINA,

2-)Sanık .... hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanığa yüklenen başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl kesintili ve uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 12.05.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında dolmuş bulunması;

2-)Sanık .... hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanığa yüklenen başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl kesintili ve uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 12.05.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında dolmuş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY :

Ceza Muhakemesi Hukukunun temel ilkelerinden biri “yüzyüzelik” ilkesidir. Yasa koyucu, açıkça düzenlediği istisnalar dışında, sanığın yokluğunda duruşma yapılamayacağını hüküm altına almıştır. (CMK. madde 193/1) Bu istisnalardan biri, sanığın kabul etmesi şartıyla, alt sınırı 5 yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda talimat yoluyla sorgusunun yapılabilmesidir. İşte, CMK’nin 196/4. maddesi, ancak, bu suçlar yönünden “SEGBİS”le sorgu yapılabilmesi imkanını vermiştir.

Yasa koyucu, alt sınırı 5 yıl ve üzerinde hapis cezasını gerektiren suçlarda hiç bir şart altında “yüzyüzelik” ilkesine istisna getirmemiştir. Bu nedenle, CMK’nin 196/4. maddesinin bu suçlarda tatbikinin mümkün olmadığını, aksi bir uygulamanın müdafii huzuruyla, vasıtasız olarak mahkeme önünde savunma yapma hakkının ve adil yargılanma ilkesinin ihlali sonucunu doğuracağını düşünüyorum.

Bu açıklamalar ışığında, hakkında yağma suçundan dava açılan ve Ceza ve İnfaz Kurumunda bulunan sanığın, Mahkeme huzurunda bizzat hazır edilmeyip, SEGBİS üzerinden yürütülen muhakeme sonucu ceza tayini yoluna gidilmesi nedeniyle, yerel mahkeme hükmünün bozulması vicdani kanaatinde olduğumdan, yüksek çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1396, Karar No: 2023/2743, Tarih: 03.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1396 E.  ,  2023/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/329 Esas, 2022/258 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2659 Esas, 2022/2405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın kolluk ifadesinin baskı ve kötü muamele neticesinde verdiğine, mahkemede bu ifadesini kabul etmediğine, tanık beyanları, adli görüşme ve adli tıp raporlarının sanık lehine olduğuna, mağdurun beyanlarının yönlendirmeye dayalı olduğuna, mağdurun beyanlarının tutarsız olduğuna, mağdurun zeka seviyesi ile ilgili adli görüşme raporu ile üniversitesi hastanesi raporu arasında çelişki olduğunu, mağdurun kabızlık, bağırsak problemleri nedeniyle oral ve anal yoldan lagman ve fitil gibi ilaçlar kullandığına bu durumun mahkemece araştırılmadığına, tanık Zeynepin mağdurun poposunda iz olup olmadığına bakmasının hukuka aykırı olduğuna, mağdur beyanı dışında delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun 17.05.2017 doğumlu olduğu, sanığın mağdurun babası olduğu, mağdurun 27.10.2021 günü anaokulunda oyun oynadığı sırada oyuncak ateş ölçeri dik bir şekilde yere koyarak üstüne oturmaya çalışması üzerine, öğretmeni tanık ...'nın mağduru dışarı çıkartarak ona bu haraketi nereden gördüğünü ve kimin yaptığını sorduğu, mağdurun öğretmenine hareketi köyde gördüğünü ve babasının bu hareketi yaptığını beyan ettiği, bunun üzerine olayın okul idaresine bildirildiği ve okul müdür yardımcısı tanık ...'nin mağdurdan sınıfta yaptığı hareketi tekrar yapmasını istediği, mağdurun bu sefer kalem kullanarak aynı hareketi tekrarladığı ve "Bu çubuk, sopa bunu babam popoma sokuyor" şeklinde söylediği, tanığın mağdura "Pantolon üzerinde var mıydı? şeklinde sorması üzerine, mağdurun "Hayır" şeklinde beyanda bulunduğu, "Ne yaptın peki" şeklinde sorulması üzerine, mağdurun "Çok canım acıdı ve ağladığım için babam beni dövdü" şeklinde söylediği, bunun üzerine olayın okul idaresince kolluk kuvvetlerine bildirilmesi ile araştırılmaya başlandığı anlaşılmıştır.

2. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; mağdurun aşamalardaki beyanları ile adli görüşme odasında kayda alınan davranışları, mağdurun beyanlarını destekler nitelikteki tanık beyanları, okulun tuvaletten sorumlu personeli olan tanık ...'nün, kendisinden mağdurun tuvalete götürülerek poposunda herhangi bir yara izi olup olmadığının tespitinin istenilmesi üzerine, mağduru tuvalete götürdüğünde, mağdurun poposuna kendisini yaklaştırmayıp, korku ile bir adım geri çekilerek titrediğine ilişkin anlatımları, olayın ortaya çıkış şekli, mağdurun annesi ile sanık babası arasında herhangi bir husumet olmayışı, olayın ortaya çıkışından önce mağdur ile babası arasında iftira atmayı gerektirecek bir olay yaşanmamış olması, sanığın kollukta alınan ifadesinde "Bir kere cahilliğime kapılarak cinsel organımla poposuna dokundum, bir kerede parmağımla cinsel organına dokundum." şeklindeki, Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında "ön cinsel organıyla oyun oynamak maksatlı dokundum. Çocuğum hiperaktiftir yerinde duramıyor. Bende oyun olsun diye cinsel organım ile onun poposuna dokundum." şeklindeki ve sorgu sırasında alınan beyanında "Onun ön cinsel organına oyun oynamak maksadıyla dokundum. Benimde cinsel organım onun poposuna fark etmeden değdirmiş olabilirim. Bu esnada benim üzerimde pantolon vardı çıplak değildim. "Oyun olsun diye cinsel organımla onun poposuna dokundum."," Ben şaka amaçlı olarak ön cinsel organımı onun poposuna değdirdim" şeklindeki anlatımlarıyla tevil yoluyla ikrarda bulunması, mağdur hakkında K.T.Ü Farabi Hastanesi’nden alınan adli kurul raporunda; mağdur çocuğun beyanına itibar edilebileceğinin, okul öncesi dönemdeki bir çocuğun pornografik video maruziyeti ya da doğrudan maruziyet gibi bir durum olmadan cinsel bilgi düzeyinin erişkin ereksiyon (sertleşme) kavramına yetmeyeceğinin bu bağlamda mağdurun verdiği beyanların içeriğinin kendi yaş grubunda kurgulanamayacağının, mağdurun yapılan gelişim testi sonucu ve klinik olarak genel gelişiminin yaşıtlarıyla uyumlu olduğunun bildirilmesi hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdura yönelik poposuna dokunma şeklindeki belli bir yoğunluğa ulaşan, ani ve kesintili olmayan eylemi mahkemece sabit görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2659 Esas, 2022/2405 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/529, Karar No: 2015/4861, Tarih: 08.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/529 E.  ,  2015/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2014 tarih ve 2011/115-2014/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp,düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardan beri yüksek nitelikli yapıştırıcılar, izolasyon, boya ve vernik emtiası alanında ticari faaliyet gösterdiğini, ticari faaliyetlerini "...", "..." ve "..." markaları altında gerçekleştirdiğini, davalı firmanın markalarının başvuru tarihlerinden çok daha önceleri bu markalar ile üretim ve satış yapmaya başladığını, davalı firmanın ise kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin kullandığı ..., 333 ibareli markaları için ve ... 1500+ şekil ve... 1500+ şekil markaları için de tescil başvurusu yaptığını, davalı tarafın tescil gerçekleştirebilmek amacıyla ..., ... ve 123 ibarelerine eklediği ... ibaresinin ayırd edici bir ibare olmadığı, markaların kullanıldığı ürünler bakımından genel bir ifade olduğu, bir içerik maddesinin adından ibaret bulunduğunu, davalının markalarının, 556 sayılı KHK'nın 7/c maddesi nedeniyle tescilinin mümkün olmadığını, öte yandan davalı tarafın uzun yıllardan beri müvekkili ile ticari ilişki içinde olduğu ve ticari faaliyet sırasındaki faturalardan, ürün sipariş ve satışlardan davalının müvekkiline ait markalardan haberdar olduğunu ve müvekkilinin markalarının sektördeki tanınırlığından faydalanmak amacıyla hareket ettiğini, davalının eylemlerinin TTK anlamında haksız rekabet hükümlerine de aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının 2009/12813, 2009/12821, 2009/12823 ve 2009/12824 no'lu markaların hükümsüzlüğüne, ... sicilinden terkinine ve verilecek kararın gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin otomotiv ve kimyasallar başta olmak üzere pek çok alanda ticari faaliyet gösterdiğini, davaya konu markaların 2009 yılında ... tarafından müvekkil adına tescil edildiğini, bu nedenle markalar üzerinde müvekkilinin üstün hakkı bulunduğunu, bu markaların tescilden önce 2007 yılından itibaren müvekkil tarafından kullanıldığını ve sektörde maruf hale getirildiğini, davacının eskiye dayalı kullanım konusundaki üstün hak iddiasının gerçek dışı olduğunu, marka hukukunda öncelik ilkesinin geçerli olduğunu, davalı tarafın önceye dayalı kullanım iddiasını ispatlayamadığını, markaların unsurlarından sadece birisine bakılarak değil bir bütün olarak incelenmesi gerektiğini, müvekkili ile davacı arasında 2008 yılı Mayıs ayında başlayan işbirliğinin, aynı yılın 11. ayında sona erdiğini, davacı tarafın yargıyı yanıltmaya çalıştığını, davacının yaptığı marka başvurularının, müvekkilinin markaları ile birebir benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hükümsüzlüğü istenen markaların tamamının birinci sınıftaki kırtasiye amaçlı olmayan yapıştırıcılar emtiası bakımından tescilli olduğu, bu markaların başvuru tarihlerinin ise 16/03/2009 olduğu, davacı tarafın dava açıldığı tarihte, dava dilekçesinde hak iddia ettiği markalarla ilgili herhangi bir tescili bulunmadığı, her ne kadar dava konusu rakam grubu, sözcük ve şekil markaları bakımından davacının marka tescili mevcut değil ise de, davacı tarafın güçlü yapıştırıcılar sektöründe ..., ..., ..., ...,...,...,... markalarını kullanarak ticari faaliyet gösterdiği, bu markalar altında güçlü yapıştırıcı üretim ve satışı yaptığı, güçlü yapıştırıcılar, kırtasiye amaçlı olmayan yapıştırıcılar bakımından bu rakam ve sözcük markaları üzerinde gerçek hak sahipliğinin davacıya ait olduğu, taraflar arasında 2007 ve 2008 yıllarında bir süre devam eden ticari ilişki, mal alım satımı nedeniyle davalı tarafın, davacının ürün ve satışlarından haberdar olduğu, bu nedenle dava konusu markaları ... nezdinde kendi adına tescil ettiren davalının tescil anında iyi niyetli olmadığı, davacı ile olan ticari ilişkisi nedeniyle dava konusu markaların davacıya ait olduğunu bildiği ya da kolaylıkla bilebilecek durumda olduğundan dolayı dava konusu markaların tescillerinin birer kötü niyetli tescil niteliği taşıdığı, bunun yanında 2009/12813 no'lu markanın ayrıca KHK' nın 5. maddesinde yazılı ayırd edicilik niteliğini de taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli ve davaya konu 2009/12813, 2009/12821, 2009/12823 ve 2009/12824 no' lu markaların hükümsüzlüklerine, ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/586, Karar No: 2022/7629, Tarih: 07.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/586 E.  ,  2022/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarih ve

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5 maddesi ile TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08.03.2017 tarih ve 2017/1094 Değişik iş sayılı kararı ile tüm sanıklar hakkında arama el koyma, 12.04.2017 tarih ve 2017/1695 Değişik iş sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında yakalama, 16.04.2017 tarih ve 2017/2000 değişik iş sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tutukluluk devam kararları veren 38095 sicil numaralı hakim ...in, mahkemenin Kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ... ve ...’ın üzerlerine atılı suçun niteliği ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alınarak tahliye taleplerinin reddi ile sanıkların tutukluluk halinin devamına, hukuka aykırılığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi heyetinin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesinden kaynaklanması ve bu hukuka aykırılığın ancak anılan Dairenin usulüne uygun olarak oluşturulan heyeti tarafından yeniden verilecek bir kararla mümkün bulunmasına nazaran, bozma kararının içeriği gözetilerek 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14747, Karar No: 2015/12495, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14747 E.  ,  2015/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kepsut Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2015

NUMARASI : 2015/119-2015/239

TALEP EDEN : Balıkesir Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğü

KISITLI ADAYI : H.. A..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Balıkesir 1. Sulh Hukuk ve Kepsut Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının UYAP sisteminden alınan adres kayıtları ve talimat mahkemesince yapılan araştırmaya göre “O.. Mah. O.. Sk. No:.. Kepsut/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kepsut Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Altıeylül İlçe Jandarma Komutanlığının yaptığı araştırmaya göre kısıtlı adayının annesi ile birlikte “T... Mah. Altıeylül/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Altıeylül İlçe Jandarma Karakol Komutanlığının 15.08.2015 tarihli tutanağından kısıtlı adayının “T.. Mah. Altıeylül/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.