muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7050, Karar No: 2020/603, Tarih: 21.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7050 E.  ,  2020/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2018 gün ve 2018/22 Esas, 2018/181 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 04.07.2019 gün ve 2019/3155 Esas, 2019/10649 sayılı tevdi kararıyla suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure Zehra'nın velayet hakkına sahip annesi Yağmur'a yokluğunda verilen ilk derece mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün anılan kararlarla ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunması nedeniyle usulünce tebliği için dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ edilmeksizin dosyanın iade edildiği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulduğu takdirde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2107, Karar No: 2009/9604, Tarih: 04.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2107 E.  ,  2009/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından kamulaştırma ilamına dayalı olarak 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 20.maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmazda bulunan borçlu tahliyesi talebi ile icra takibine başlanarak adı geçene örnek 2 nolu icra emri tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Alacaklı vekilinin tahliyenin infazı talebinin, takip yapan alacaklının, dayanak ilamın davacısı olmadığı nedeniyle memurlukça reddedildiği görülmektedir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 20.maddesine göre; “Lehine kamulaştırma yapılan idare adına tapu dairesince tescil edilen taşınmaz malın boşaltılması, idarece icra memurundan istenir. İcra memuru taşınmaz malı onbeş gün içinde boşaltmalarını içindekilere tebliğ eder. Bu süre içinde taşınmaz mal boşaltılmazsa icraca boşaltılır.”

Takip dayanağı Alanya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/403 esas, 2007/297 karar sayılı, 20.09.2007 karar ve kesinleşme tarihli ilamı ile kamulaştırma bedelinin tespitine, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı Toplu Konut İdaresi adına tapuya kayıt ve tesciline hükmedildiği anlaşılmaktadır. Takip yapan alacaklı, her ne kadar lehine kamulaştırma yapılan idare değil ise de, şikâyet dilekçesinde; Toplu Konut İdaresince, kamulaştırmanın kendileri için yapıldığını ve kamulaştırılan taşınmazların idarece devri sonucu adlarına tapu tescil işlemlerinin gerçekleştirildiğini ileri sürmektedir. Bu durumda alacaklı, kamulaştırma yapan idarenin yasadan doğan haklarına halef olacağından, mahkemece ileri sürülen hususlar araştırıldıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21608, Karar No: 2022/2640, Tarih: 21.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21608 E.  ,  2022/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş bulunan ve usülüne uygun tebliğ ile duruşma gününden haberdar edilip davaya katılma olanağı sağlanmayan ancak suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösteren müşteki kurumun CMK'nın 260/1 ve 237/2 maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun ilköğretim okulunun kuzey cephesinde bulunan kameraya zarar vermesi şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 23/02/2016 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4359, Karar No: 2022/39, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4359 E.  ,  2022/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/52 E. - 2018/354 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin temyiz isteminin esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/52 Esas - 2018/354 Karar sayılı ilamın incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10589, Karar No: 2013/9415, Tarih: 08.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10589 E.  ,  2013/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2012 tarih ve 2010/335-2012/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait elmaların 01/10/2009 tarihinde soğuk hava deposuna konulduğunu, normal şartlarda elmaların 2010 yılı Ocak ayına kadar bozulmadan bekleyebilecekken, bu sürenin 6 ay kadar uzatılması için davalı tarafından smart fresh uygulaması yapıldığını, ancak elmaların Nisan ayının başında hasarlanmaya başlandığını, davalının smart fresh uygulamasını hatalı yaptığını, bu durumun bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, davalının hatalı uygulama yapmasından dolayı 119.700 TL zarar uğradığını ileri sürerek anılan meblağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin smart fresh uygulamasını başarıyla tamamladığını, smart fresh satış koşullarına göre uygulamanın sonuçlarından herhangi bir sorumluluğunun olmadığını, uygulama yapıldığı sırada elmalarda güneş yanığının tespit edildiğini, uygulamanın hasar tarihinden bir hafta içinde yapılmak zorunda olduğunu, bu tarihin geçirilip geçirilmediğini de müvekkilinin ancak davacının beyanı ile bilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının yapılan uygulama nedeniyle ürünlerin altı ay daha bekletilebileceği yönünde taahhütte bulunduğunun kanıtlanamadığı, uygulamanın yapıldığı tarihten itibaren altı aylık sürenin Nisan ayında dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının, davacıya ait ürünlerde hatalı smart fresh uygulaması iddiasına dayalı bu uygulama nedeniyle meydana gelen ürün kaybından kaynaklanan zararın tahsili istemine ilişkindir. Davacı işbu dava öncesinde ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden dava konusu hasarın meydana geliş sebebinin tespiti yönünde istemde bulunmuş olup bu dosyaya sunulan bilirkişi raporunda davalının hatalı uygulama yaptığı bu nedenle dava konusu zararın meydana geldiği belirtilmiş, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda ise zararın meydana

gelmesinde davacı ve davalının %50 kusurlu olduğu bildirilmiştir. Bu durumda raporlar arasında meydana gelen çelişki giderilerek davalının davacıya ait ürünler üzerinde yaptığı uygulamanın hatalı olup olmadığını tespiti açısından uzmanı bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10510, Karar No: 2008/9680, Tarih: 06.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10510 E.  ,  2008/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26939, Karar No: 2013/13729, Tarih: 07.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26939 E.  ,  2013/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tayin edilen adli para cezasının miktarı ve infazda Cumhuriyet Savcılığının taksitlendirme yetkisinin bulunması karşısında, tebliğnamede yer alan (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b madde- sindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, ''sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...'un 18.06.2007 tarihli rapor ve krokisinde gösterdiği 67,00 m²'lik tek katlı inşaat halindeki ev olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine" ibaresi çıkarılarak yerine "sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle mağdurun uğradığı zararın giderilmesi seçenek tedbirine çevrilmesine" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5170, Karar No: 2024/4078, Tarih: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5170 E.  ,  2024/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/1195 E., 2021/297 K.

KATILANLAR :...,...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.03.2021 tarihli ve 2020/1195 Esas, 2021/297 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 31.03.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8078, Karar No: 2016/6705, Tarih: 21.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/8078 E.  ,  2016/6705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-13/11/2012 tarihinde, gece saat 21:30 sıralarında ..... ilçe merkezinde kanal boyu diye tabir edilen, daha çok roman vatandaşların bulunduğu ...... Mahallesine gelen yakınan ... ve tanık ...’ün, tuvalet ihtiyacını gidermek istediği sırada aniden ortaya çıkan sanıkların, ‘baksana birader, burada ne işiniz var, bir şey mi alacaksınız’ dedikleri, yakınanın ‘bir şey istemiyoruz’ diye cevap vermesi üzerine sanıkların yakınana saldırarak cebinde bulunan toplam 100.-TL parasını aldıkları, bu esnada tanık ...’ün kaçmayı başardığı, yakınanın parasını aldıktan sonra sanıkların, yakınanı serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

3-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 16,00.-TL yargılama giderinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

4-Uygulamaya göre de, TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli ...'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ... 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6528, Karar No: 2019/11791, Tarih: 01.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6528 E.  ,  2019/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.07.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 12.07.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekilerin araçlarının kilitli olan mazot depo kapaklarını açıp mazot çalmaya çalışırken yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 28.05.2007 olan sorgu tarihinden 22.01.2015 olan mahkumiyet tarihine kadar gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/7379, Karar No: 2004/11507, Tarih: 07.12.2004

10. Hukuk Dairesi 2004/7379 E., 2004/11507 K.

**10. Hukuk Dairesi 2004/7379 E., 2004/11507 K.**

**- GÖREV

- PİRİM CEZASINA İTİRAZ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 140 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 58 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, borçlu olmadığının tespiti ile % 40 kötü niyet tazminatının davalı kurumundan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde Mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, tahakkuk ettirilen idari para cezasının tahsili amacıyla 2004/771 sayılı takip dosyası üzerinden yürütülen İcra işlemlerinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulması, takip nedeniyle yaratılan muarazanın önlenmesi, borçlu bulunmadığının tespiti İstemine yönelik olup, Mahkeme, talebin idari para cezasının iptaline ilişkin olduğunu ve denetiminin de İdari Yargıya ait bulunduğunu gerekçe göstererek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 80/4. fıkrasının da; Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanacağı, aynı maddenin 6. fıkrasında kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli ve yetkili olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, İdari para cezaları 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 19. maddesinde kurum gelirleri arasında sayılmış ve 4958 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasanın 140. maddesinde ise idari para cezasının tebliğ ile tahakkuk edeceği tebliğden itibaren 15 gün içinde ödeneceği veya kurum ünitesine itiraz edileceği, itirazı reddedilenlerin tebliğe müteakip altmış gün içinde İdare Mahkemesine başvurabileceği, tebliğ tarihinden on beş gün içinde ödenmeyen idari para cezalarının aynı kanunun 80. maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme zammıyla birlikte tahsil edileceği belirtilmiştir.