muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1768, Karar No: 2025/5226, Tarih: 27.06.2025

anılan Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve anılan Kanun'un 106. madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin anılan Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde bulunan düzenleme uyarınca 01.08.2023-15.08.2023 tarihleri arasında infaz işlemlerinin yürütüldüğü ceza infaz kurumuna dönmek zorunda olduğu,

Ancak, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesine istisna getiren anılan Kanun'un Geçici 10/2. maddesi gereğince 31.07.2023 tarihi itibarıyla anılan Kanun'un Geçici 9/5. maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, infaz hakimi tarafından karar verilen hükümlülerin, infaz kurumuna dönüp dönmeyeceği, infaz hâkimliği tarafından verilen kararın tebliğ edilip edilmeyeceğinin inceleme konusunu oluşturduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6. maddesinde bulunan, ''..Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi..,hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir..'' şeklindeki düzenleme değerlendirildiğinde,

... 3. İnfaz Hâkimliğinin 14.07.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infazı devam ediyorken denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle statü değişikliğine uğradığı, hükümlünün kendisine sorumluluk yükleyecek kararları hukuki olarak bilme hakkı olduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi hükümleri uygulanarak verilen kararların hükümlülere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ edilmesini takiben ilgili denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının beklenilmesi gerektiği, anılan kararın hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, itirazın anılan sebepler yönünden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

....

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 2 yıl 11 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.07.2023 tarihli ve 2023/1-16066 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 07.07.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 18.12.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/5817 Esas, 2023/5784 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 14.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ-Tebellüğ Belgesinin hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, hükümlünün izne gönderildiği sırada Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 2023/11150 sayılı izin belgesinde, izne ayrıldığı tarihin 07.07.2023 saat 14.00, izinden

döneceği tarihin ise 31.07.2023 saat 14.00 olarak gösterilmesi ve izin bitim tarihi kendisine tebliğ edilen hükümlünün izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği, etti ise hakkında ne gibi işlem yapıldığı araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan farklı gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.11.2023 tarihli ve 2023/2901 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6687, Karar No: 2021/226, Tarih: 20.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6687 E.  ,  2021/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünülü;

-K A R A R-

Davacılar vekili; 26/05/2010 tarihinde davalıların maliki, sürücüsü ve sigortacısı oldukları aracın davacı ...'in sürücüsü olduğu araca çarpması sonucunda davacının malul kalacak şekilde yaralandığını, davalı sürücünün olayda kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan; davacı ... için 60.000,00 TL ile ...'in anne ve babası olan diğer davacılar için 10.000,00'er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; 07/09/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı ... için talep edilen 1.000,00 TL'lik maddi tazminat talebini ıslah yoluyla 195.881,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının aracın maliki olduğunu, ancak söz konusu aracı 10/10/2009 tarihinden itibaren 24 ay süreli dava dışı şirkete kiraya verdiğini, davalının aracın işleteni olmayıp yalnızca maliki olduğunu ve kendisine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili; davacı ...’in ehliyetsiz, kask takmadan ve gerekli tedbirleri almadan, aşırı hızlı ve kontrolsüz şekilde motosiklet kullanması sonucu kazanın meydana geldiğini, olay anında motosikletin farlarının da yanmadığını, bu nedenle olayda davacının ağır kusurunun bulunduğunu ve bu nedenle maddi-manevi tazminat taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Birlik Sigorta A.Ş. vekili; davalının sigortalısına düşen kusur oranında ve poliçe limitleri oranında sorumlu olduğunu, davacının görmüş olduğu tedavilere ilişkin olarak Sağlık Bakanlığı'na 12.10.2010 tarihinde 8.653,35 TL, 14.10.2010 tarihinde 1.120,00 TL ödeme yapıldığını ve olay tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Birlik Sigorta A.Ş. vekili; davalının sigortalısına düşen kusur oranında ve poliçe limitleri oranında sorumlu olduğunu, davacının görmüş olduğu tedavilere ilişkin olarak Sağlık Bakanlığı'na 12.10.2010 tarihinde 8.653,35 TL, 14.10.2010 tarihinde 1.120,00 TL ödeme yapıldığını ve olay tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ...'in maddi tazminat talebinin ıslah edilen miktar üzerinden kabulü ile 196.881,00 TL maddi tazminatın davalılardan (sigorta şirketi poliçe limitiyle sorumlu olarak) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, tazminatın 1.000.00 TL'lik kısmına davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 26/05/2010 tarihinden, davalı ... yönünden temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, ıslah ile artırılan kısmına ise ıslah tarihi olan 07/09/2015 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz işletilmesine; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı Birlik Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11/09/2017 gün ve 2016/13009 Esas 2017/7513 karar sayılı ilamı ile "davanın ... yönünden husumet nedeniyle

reddine karar verilmesi gerektiği ve faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğu" gerekçeleriyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalı ... yönünden maddi ve manevi tazminat davasının reddine, 196.881,00 TL'nin davalılar ... ve Birlik Sigorta A.Ş.'den davalı Birlik Sigorta A.Ş. yönünden dava tarihinden, davalı ... yönünden 26/05/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile (davalı ... şirketinin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama sırasında yapılan tüm ödemelerin bu alacaktan mahsubuna; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26/05/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ...'dan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı Halk Sigorta A.Ş. tarafından 17.05.2019 tarihinde İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2016/10265 sayılı takip dosyasına 285.349,31 TL tutarında yapılan ödemenin infaz aşamasında dikkate alınacak olmasına göre, davalı Halk Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 9.473,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Halk Sigorta A.Ş'den alınmasına 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2851, Karar No: 2021/4919, Tarih: 07.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/2851 E.  ,  2021/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "2005 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında davacı ... tarafından 09.12.1996 tarihinde açılan tescil davasının bozma ilamına konu bölümü 135 ada 25 parsel numarası adı altında malik ve yüzölçüm hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş olup, malik hanesi açık bırakılarak itirazlı olan taşınmazlarla ilgili olarak 3402 sayılı Yasa'nın 5 ve 26. maddeleri uyarınca gerçek hak sahibinin tespitiyle sicil oluşturma görevinin Kadastro Mahkemesine ait olması nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Kadastro Mahkemesine gönderilmesi" gereğine değinilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen görevsizlik kararına istinaden dosyanın gönderildiği Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 135 ada 25 parsel sayılı taşınmazın hükümde gösterilen paylar ile davacılar ... mirasçıları adına mülkiyet hanesi doldurularak kadastro tespit tutanağındaki vasıf ve mahiyeti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine ve ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10471, Karar No: 2010/3405, Tarih: 22.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/10471 E.  ,  2010/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 220/8, 220/8-2. Cümle, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Temyiz aşamasında sanık müdafii Av..... tarafından ibraz edilen Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Sekreterliğinin 29.7.2007 günlü yazısından sanığın hüküm tarihinden sonra 22 Temmuz 2007 tarihinde yapılan 23. dönem Milletvekili Genel Seçiminde Diyarbakır ilinden milletvekili seçildiği anlaşılmış ise de, sübutu kabul edilen ve aşağıda açıklanan suçun niteliği itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 14. maddesinde öngörülen Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmaya yönelik olduğu, seçimden önce soruşturmaya başlanarak hüküm kurulduğu, bu nedenle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 83. maddesinin 2. fıkrası 2. cümlesi kapsamında ve yasama dokunulmazlığı dışında kaldığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yargılamanın durdurulması talebinin reddine, ancak;

Olay tarihinde Diyarbakır ilinde yerel yayın yapmakta olan ... TV adlı televizyon kanalında canlı olarak yayınlanan Özel Gündem adlı programa katılan sanığın, silahlı terör örgütünün amacı ve kurucusu ....’ın görüş ve düşüncelerinin toplum içinde benimsenmesi, yayılması ve kökleşmesini telkin ve teşvik edecek şekilde yaptığı konuşmanın içeriği, sanığın konumu, hitap edilen kitle, yayımlanma amacı ile hitap edilen kitle tarafından algılanma biçimi de nazara alındığında, düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında kabul edilemeyeceği, kullanılması kişiye görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlüklerin demokratik bir toplumda zorunlu tedbirler niteliğinde ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün sağlanması bakımından sınırlandırılabileceği ve eylemin 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde belirlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı;

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı;

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 11.3.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle tayin edilen ceza süresi yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3583, Karar No: 2025/7952, Tarih: 08.04.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/3583 E.  ,  2025/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/354 E., 2022/663 K.

KATILANLAR : Müflis Asya Katılım Bankası A.Ş., Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan müflis Asya Katılım Bankası A.Ş. vekili, katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/283 Esas, 2021/340 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2022/354 Esas, 2022/663 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan müflis

Asya Katılım Bankası A.Ş. vekili ile katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesinde, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan müflis Asya Katılım Bankası A.Ş. vekilinin temyiz istemi; münhasıran sanık ... aleyhine, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği sebebi ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

Katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin temyiz istemi; sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği sebebi ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2018 tarihli iddianamesi ile hukuki dayanaktan yoksun ikale bedeli ödemeleri nedeniyle, hakkındaki yakalama kararı infaz edilmemesi nedeniyle kovuşturmada tefrik kararı verilen banka eski genel müdürü ..., ödemeleri kabul eden sanıklar ..., ... ve ... ile ödemeleri yapan temyiz kapsamı dışı dosya sanığı insan kaynaklarından sorumlu genel müdür yardımcısı ... hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160/1. maddesi uyarınca zimmet suçundan kamu davasının açıldığı, Zimmet suçundan yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmiş ise de; dosyada mevcut müflis Asya Katılım Bankası A.Ş. Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 14.11.2016 tarihli, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun 27.07.2017 tarihli inceleme raporları, bilirkişi raporu, banka kayıtları ile tüm dosya kapsamının incelenmesinde,