muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21383, Karar No: 2015/33355, Tarih: 24.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21383 E.  ,  2015/33355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-)Davacı vekili, temyiz dilekçesinde davalının ilk defa yaptığı “davacının işini gereği gibi yapmadığı gerekçesine dayalı” feshi davacıya tebliğ ettiğini, bilahare tutanağı, yani fesih gerekçesini değiştirdiğini ileri sürmektedir. Davacı vekilinden davalının bu şekilde davacıya yaptığı yazılı fesih bildirmi olup olmadığı, varsa onaylı bir suretinin dosyaya ibrazının Mahkeme tarafından davacı vekiline yazılacak bir yazı ile temin edilerek, ibrazı halinde yazılı fesih bildiriminin gönderilmesi,

2-)Davacı vekili, değişiklikten önceki toplantı tutanağının dosyaya sunulduğunu, ıslak imzalı bir suretinin ellerinde olduğunu ifade etmektedir. Davacı vekilinden, değişiklikten önceki toplantı tutanağının onaylı bir suretinin dosyaya ibrazının Mahkeme tarafından davacı vekiline yazılacak bir yazı ile temin edilerek, ibrazı halinde yazılı fesih bildiriminin gönderilmesi,

3-)Davalı siteye ait 2013 yılı karar defteri aslının davalıdan Mahkeme tarafından yazılacak bir yazı ile celbedilerek gönderilmesi,

4-)Davalı tanığı ... ifadesinde; yönetim toplantısında davacının görevini gereği gibi yapmadığının ifade edilmesi üzerine davacının işine son verilmesine ilişkin sözlü olarak karar alındığı, bilahare davacının toplantı dağılırken ... isimli sakinle bir olay yaşamasının ardından ...'in yeniden toplantı odasına gelerek davacının kesinlikle çıkarılması gerektiğini belirtmesi üzerine söyledikleri tutanak altına alınarak davacının işine son verildiğine ilişkin yazılı karar alındığını beyan ettiğinden

Davalı tanığı ...'ın ifadesindeki, davacı ile ... arasındaki olay öncesinde yapılarak dağılan toplantıya ilişkin yazılı toplantı tutanağının davalıdan istenerek gönderilmesi,

5-)Davalı tanığı ...'ın ifadesindeki, davacı ile ... arasındaki olay öncesinde yapılarak dağılan toplantıda davacının işini gereği gibi yapmamasına dayanılarak alınan sözlü karara ilişkin yazılı bir karar tutanağı veya davacıya bildirim yazısı gibi yazılı bir belge olup olmadığı davalı taraftan sorularak bahsolunan belgeler istenerek gönderilmesi,

Bu ilk fesih kararının davacıya tebliğ edilip edilmediğine veya sözlü olarak bildirilip bildirilmediğine ilişkin bilgi ve belgelerin olup olmadığı davalı taraftan Mahkeme yazısı ile sorularak bahsolunan belgeler istenerek gönderilmesi,

6-)Yukarda istenen belgelerin olup olmadığı konusunda Mahkeme tarafından davanın taraflarından yazılı beyan istenmesi, gerekir ise Mahkeme tarafından bu hususta tutanak tutulması ve gönderilmesi,

7-Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/505 esas -2015/186 Karar sayılı dosyasının aslının veya onaylı örneğinin celbedilerek gönderilmesi için, dosyanın ilk derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16396, Karar No: 2017/15647, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16396 E.  ,  2017/15647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı , fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, yargılama harcından sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının harca ilişkin;

“ 3 “ nolu;"Alınması gereken 434,65 TL harçtan başlangıçta alınan 90,55 TL'nin mahsubu ile bakiye 344,10 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına" bendinin çıkartılmasına,

Yerine;" Davalı Bakanlık 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına"

"4" nolu "Davacı tarafından peşin olarak ödenen karar,ilam ve ıslah harcı toplamı 207,69 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin çıkartılmasına,

Yerine;" Davacı tarafıdan peşin ödenen karar,ilam ve ıslah harcı toplamı 207,69 TL'nin davacıya iadesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/939, Karar No: 2022/3982, Tarih: 09.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/939 E.  ,  2022/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK’nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. Maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA,yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereği yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca "cezayı aleyhe değiştirme yasağı" ilkesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5301, Karar No: 2024/4081, Tarih: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5301 E.  ,  2024/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/1738 E., 2021/702 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.03.2021 tarihli ve 2020/1738 Esas, 2021/702 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 30.03.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silivri 7.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/317, Karar No: 2004/31, Tarih: 10.02.2004

Ceza Genel Kurulu 2003/7-317 E., 2004/31 K.

**Ceza Genel Kurulu 2003/7-317 E., 2004/31 K.**

**- EKSİK SORUŞTURMAYA DAYALI HÜKÜM TESİSİ**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 253 ]

**"İçtihat Metni"**

Telsiz Yasasına aykırılık suçundan sanık C.... Ç....'ın beraatine ilişkin Ankara 23.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 5.7.2000 gün ve 180-784 sayılı hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 7.Ceza Dairesince 10.12.2001 gün ve 18325-19355 sayı ile;

"Sanığın 2813 sayılı yasa ve bu yasanın 33. maddesine dayanılarak çıkarılan yönetmeliklere aykırı olarak Ulaştırma Bakanlığı Telsiz Genel Müdürlüğünden izin almadan devir aldığı kabul edilen el telsizlerinin yasanın 13. maddesindeki ruhsatlı telsiz verici ve verici-alıcı cihazları mı veya 23/b maddesinde belirtilen telsiz alıcı cihazı mı olduğu telsiz konusunda uzman (Ulaştırma Bakanlığı Telsiz Genel Müdürlüğünden seçilecek) bilirkişilere incelettirilerek tespiti ve sonucuna göre 312/a-2 maddesinde gerekli ruhsat almadan verici veya verici-alıcı telsiz tesisi kuranların cezalandırılacağına dair hüküm bulunduğu, dava konusu cihazlar kullanılmadan önce izin alınmadığı da gözetilerek suç vasfının ve sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 16.4.2002 gün ve 206-352 sayı ile; sanığın suç kastı bulunmadığı gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de süresi içinde katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli tebliğnamesi ve Özel Dairenin 24.9.2003 gün ve 9700-7140 sayılı kararı ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Telsiz Yasasına aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, eksik soruşturma ile hüküm tesisi isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkemece bozmadan sonra tensiple duruşmanın 16.4.2002 gününe ertelendiği, bu oturuma ilişkin tutanak kapsamına göre, bozma ilamı okunarak, öncelikle duruşmaya gelip kim-liği saptanan sanık ve vekilinden, ardından da katılan vekili ile C.Savcısından bozmaya karşı di-yecekleri sorulduktan sonra, CYUY'nın 253/1. maddesi hükmü uyarınca duruşmanın sona erdiği tefhim olunmadan ve aynı yasanın 251. maddesi uyarınca en son söz sanığa verilmeden hüküm kurulduğu, tutanak sonunda hükmün sanığın gıyabında verildiği belirtilmek suretiyle de çelişkiye düşüldüğü anlaşılmaktadır.

CYUY'nın 251. maddesi uyarınca "…

CYUY'nın 251. maddesi uyarınca "…

….. en son söz sanığındır." Bu hüküm gereğince, hazır bulunduğu takdirde duruşma mutlaka en son söz sanığa verilerek bitirilecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bu-lunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturmak-tadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı olan savunma hakkı hiçbir şekilde kısıt-lanamaz.

"En son sözün sanığa verilmesi" kuralı, kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilke-sinin doğal sonucu olarak, bozmadan sonra başlayan yargılama sürecinde de aynen geçerlidir. Çünkü, dava sonuçlanmamış olup yargılama sürmektedir. Bu nedenle, "en son söz" sanığa verilmeyerek CYUY'nın 251. maddesine aykırı davranıldığı gibi, sanığın duruşma tutanağına göre son oturumda hazır bulunduğu ve kimliği saptanarak bozmaya karşı diyecekleri de sorulduğu halde, tutanağın son kısmında hükmün sanığın yokluğunda verildiği belirtilerek, duruşma süre-cini yansıtan ve yargılamaya kimlerin katıldığını kanıtlamaya yarayan tutanakta çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, esası incelenmeyen hükmün öncelikle bu usuli nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, CYUY'nın "Duruşmanın bitmesi ve hüküm" başlığını taşıyan 253. madde-sinin 1. fıkrasında "Duruşmanın sona erdiği tefhim olunduktan sonra hüküm verilir." hükmü yer almaktadır. Bu hükümden de açıkça anlaşılacağı üzere, mahkeme artık son kararı verebileceğine, olayı aydınlatmak için yapılacak başka bir iş kalmadığına kanaat getirince, mahkeme başkanı ve-ya hakim duruşmanın bittiğini açıkladıktan sonra hüküm verilecektir. Madde metninin açıklığı karşısında, duruşmanın bittiğinin bildirilmesi zorunludur.

Somut olayda, duruşmanın bittiği bildirilmeden, dolayısıyla sanığın duruşma sırasında kanıt ileri sürebilme hakkını kullanmasına olanak sağlanmadan hüküm kurulmuş olduğundan, CYUY'nın 253/1. maddesine aykırılık oluşturan bu usuli yanılgı nedeniyle de hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, esası incelenmeyen Yerel Mahkeme direnme hükmünün öncelikle açıklanan usul yanılgıları nedeniyle BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.02.2004 günü sonucu itibariyle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5236, Karar No: 2019/6657, Tarih: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/5236 E.  ,  2019/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 05.07.2019 tarihli ve 2019/6684 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.07.2019 tarihli ve KYB-2019/72919 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/02/2019 tarihli ve 2018/101457 soruşturma, 2019/16936 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/04/2019 tarihli ve 2019/2570 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Buna göre, müştekinin,... İcra Müdürlüğünün 2016/16693 esas sayılı takip dosyasında şüpheli ... hakkında icra işlemi yürüttüğü, 27/10/2017 tarihinde ...'a ait ... adresinde bulunan işyerine hacze gidildiği, haciz sırasında şüpheli ...'ın işyerinin sahibi olduğunu belirttiği, aynı şekilde şüpheli ...'in de işyerinin şüpheli ...'a ait olmadığını söylediği ve tutanakların bu şekilde düzenlendiği, ancak gerçekte işyerinin şüpheli ...'a ait olduğu, ayrıca şüpheli ... hacze gidilen adreste bulunan işyerini kapatmış gibi gözükerek yine kendisi işletmeye devam etmiş ancak yeni açılan işyerinin yetkilisi olarak şüpheli ...'yü göstediği, borcun ödenmemesi için şüphelilerin bu şekilde davrandıkları ve haciz belgesi içeriğinin sahte şekilde düzenlenmesini sağladıkları iddiası üzerine yürütülen soruşturmada, şüpheli ...ile...arasında imzalanan 10/11/2017 tarihli kira sözleşmesinde... adına atılı bulunan imzanın ...'a ait olup olmadığı hususunda ... tanık sıfatıyla dinlenilerek, gerekirse imzanın ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda kriminal inceleme yaptırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturmaya dayalı şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.02.2019 tarihli 2018/101457 Soruşturma ve 2019/16936 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliği’nin 03.04.2019 tarihli ve 2019/2570 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1955, Karar No: 2024/3010, Tarih: 18.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/1955 E.  ,  2024/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.07.2023 tarih ve 2023/285 Esas, 2023/263 Karar ... YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9074, Karar No: 2015/13502, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9074 E.  ,  2015/13502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2012/104-2012/230

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.