muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10322, Karar No: 2012/1817, Tarih: 13.02.2012

Mahkemece, taraflar arasında fabrikanın satışı konusunda anlaşma yapıldığı ve bu anlaşma karşılığında ...'nün bir miktar para ve 10 ton zeytin yağını 5 Mart 2003 tarihinde vermesinin kararlaştırıldığı, bu tarihte teslim yapılmadığı, 6,5 ton yağın o tarihteki piyasa koşullarına göre Türk Lirası karşılığı bedelinin ödendiği, ancak borcun para borcuna dönüşmediği ve zeytinyağı borcu olarak kaldığı, aranılacak borçlardan olan zeytinyağını teslim almak üzere Ekiztaş köyündeki fabrikaya gitmesi gereken davacının fabrikaya giderek 3,5 ton zeytinyağını istemediği, buna rağmen ...'nün zeytinyağını bizzat davacının evine götürerek teslim etmek istediği, davacının zeytinyağını almadığı ve senedin avukatta olduğunu beyan ettiği, davacının bu şekilde temerrüde düştüğü, davalının zeytinyağını bir depoya teslim ettiği, bu işlemin BK.'nın 73 ve 91. maddelerine uygun olduğu, alacaklı temerrüdünün gerçekleştiği ve sözleşmenin feshedilmediği, cezai şart koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, fabrika devir sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı ile davalı ... arasında düzenlenen 04.03.2002 tarihli “satış anlaşması” ile davacının, Ekiztaş Köy'ünde kurduğu zeytinyağı farikasındaki dekantörü ve yarı hisseyi davalı ...'ye sattığı, karşılığında davalı ...'nin 10 ton zeytinyağını en geç 05.03.2003 tarihinde ödemesinin kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Bu miktarın 6,5 tonunun 05.04.2003 tarihinde davacıya teslim edildiği, kalan 3,5 ton zeytinyağının ise 25.04.2003 tarihine kadar ödenmesinin kararlaştırıldığı, bu durumun tarafların da kabulünde olduğu üzere satış anlaşmasının arkasına yazıldığı, ayrıca “bu son uzatmadır” şeklinde şerh düşüldüğü belirlenmiştir. Davalı taraf 25.04.2003 tarihine kadar 3,5 ton zeytinyağının aynen teslimi hususunda alacaklı temerrüdünün gerçekleştiğini kanıtlayamamıştır. 25.04.2003 tarihinin 3,5 ton zeytinyağının ödeneceği son tarih olduğu dikkate alındığında, bu tarihe kadar davalı taraf ödeme yapmak istediğini ve alacaklının zeytinyağını almadığını ispatlayamadığına göre, bu tarihin hitamında davalı taraf temerrüde düştüğü, satış anlaşması gereği zeytinyağı borcunun bedel borcuna dönüştüğü, nitekim satış anlaşmasının arka sayfasında “piyasadaki 5 asit yağ parası üzerinden ödeme yapılacaktır” ibaresi bulunduğu için mahkemece, satış anlaşmasıyla kararlaştırılan bedel üzerinden tahsile karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3798, Karar No: 2023/5815, Tarih: 24.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3798 E.  ,  2023/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabülü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Tekirdağ Otopark Ulaşım Nakliye İmar Planlama İnşaat ve Taahhüt Sanayi Ticaret Anonim Şirketi (Şirket) işçisi olan davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediyesine bağlı işyerlerinde otobüs şoförü kadrosunda süreklilik arz eden işlerde çalıştığını, davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında, Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 10.02.2017 tarihli ve 2016/1928 Esas, 2017/361 Karar sayılı kararıyla 01.05.2016-30.04.2018 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi imzalandığını, davacının taraf sendikaya üye sıfatıyla toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, davalı tarafından davacının da aralarında bulunduğu işçilere ilave tediye ödemelerinin eksik yapıldığını, son 3 döneme ilişkin ödemenin davacıya yapılmadığını ileri sürerek ilave tediye ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hâlen davalıya ait işyerinde çalıştığını, belediye şirketi olan davalı Şirketin kamu kurumu niteliğini haiz olmayan ... hukuk tüzel kişiliğini haiz anonim şirket olduğunu, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde kanun gereği ilave tediye ödemesi yapılacağı ibaresi yer aldığından bir belediye şirketi olan davalının bu ödemeyi gerçekleştirmesinin kanuna aykırı olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Şirketin 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) kapsamında bulunmadığı, toplu iş sözlemesindeki ilave tediye düzenlemesinin doğrudan 6772 sayılı Kanun'a atıf yapılarak düzenlendiği, ayrıca bir ikramiye düzenlemesi bulunmadığı, 6772 sayılı Kanun'un taraflar arasında uygulanamayacağı, davalı işyerinin 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde niteliği gereği süreklilik arz eden işlerde otobüs şoförü olarak belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, müvekkilinin üyesi olduğu ... Taşıma İş Sendikası ile davalı Şirket arasında Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin davalı işverene bağlı tüm işyerlerinde aynen uygulandığını, müvekkilinin de toplu iş sözleşmesinden taraf sendikaya üye olmak suretiyle yararlandığını, müvekkiline, toplu iş sözleşmesinde yer ... düzenleme gereği ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin ödenmediğini, toplu iş sözleşmesinde yer ... emredici düzenlemeye rağmen Mahkemece davalı Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamında yer almadığından bahisle davanın reddine karar verilmesinin toplu iş sözleşmesinin düzen ilkesine aykırı olduğunu, toplu iş sözleşmesi gereğince müvekkiline ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin bilirkişi raporunda hesaplanan ve ıslah ettikleri miktar üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya ibraz edilen sendika üyelik fişine göre, davacının toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma İş Sendikasına 25.03.2016 tarihinde üye olduğu, Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 10.02.2017 tarihli ve 2016/1928 Esas ve 2017/361 Karar sayılı kararı ile ... Taşıma İş Sendikası ile davalı Şirket arasında 01.05.2016-30.04.2018 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmenin İlave Tediye başlıklı 36 ncı maddesinde; "6772 sayılı kanun gereği 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Bakanlar Kurulunun belirlediği tarihlerde ödenir." düzenlemesi ile yine davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında imzalanan 01.05.2018-30.04.2020 tarihleri arası yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin İlave Tediye başlıklı 45 ... maddesinde "6772 sayılı kanun gereği 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Cumhurbaşkanınca belirlenen tarihlerde ödenir." düzenlemesinin yer aldığı, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince toplu iş sözleşmesi hükümlerinin yenisi yürürlüğe girinceye kadar iş sözleşmesi hükmü olarak devam edeceği, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ve yukarıda belirtilen maddelerdeki düzenlemeye göre davacının 6772 sayılı Kanun'dan yararlanarak yasal ilave tediye alabileceği değil, ilave tediye olarak isimlendirilmiş akdi ikramiye alabileceğinin kabul edildiği, davacının ilave tediye olarak isimlendirilmiş akdi ikramiye alacağına hak kazandığı kabul edilerek davanın kabulü gerekirken reddedilmesinin hatalı olduğu, dosyada mübrez hükme elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, davalının daha önce temerrüde düşürüldüğüne dair delil sunulmaması sebebiyle akdi ilave tediye alacağına ilişkin olarak Cumhurbaşkanınca belirlenen ödeme tarihlerinin kesin vade gibi değerlendirilerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olacağından alacağa arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle davacının istinaf başvurusunun kabülü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararı kaldırarak davayı kabul etmesinin usule aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerektiğini, davalı Şirketin bir belediye şirketi olduğunu ve 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını, davalı Belediye ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmelerinde akdi değil kanuni ilave tediye düzenlemesi bulunduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin yanılgıya düşerek davalı Belediye Şirketinin 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığından bahisle davalı Şirketin davacıya ilave tediye ödemesi yapmasına karar verdiğini, bu karar ile tarafların toplu iş sözleşmesindeki amacına aykırı davranıldığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenen ilave tediye alacağının niteliği ve davacının alacağa hak kazanıp kazanamayacağı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 17, 33, 39 ve 51 ... maddeleri.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

Muaccel bir borcun borçlusu,alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği ... birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse ,bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2429, Karar No: 2013/3400, Tarih: 22.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2429 E.  ,  2013/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının aidat ve katılım bedeli borçlarının tahsili amacıyla başlatılan takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile ... inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, arsa sahibi olduğunu, kooperatifin üyesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin ....04.2012 tarih 2011/4633 Esas 2012/2886 Karar sayılı ilamıyla; davalının arsa sahibi olup olmadığı, arsa sahibi değil ise davaya konu taşınmazı hangi sıfatla devraldığı, kooperatif defter ve kayıtlarında üye olarak kayıtlı olup olmadığı, üye olarak kaydedilmiş ise üyelik başvurusu bulunup bulunmadığı, üyeliği re'sen yapılmış ise üyeliğin zımni kabulü olup olmadığı, talep edilen" aidat alacağı" kapsamında hangi kalemlerin yer aldığı (inşaat finansman gideri ya da genel gider ve altyapı gideri) tesbit edildikten sonra davalının varsa sorumlu olacağı miktarın hesaplanması gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının davacı kooperatifin üyesi olmadığı, pay devri yapılmadığı, üyeliğinin kabulü için yeterli bir ilişkinin kurulmadığı, ... yoluyla istenilen alacakların eski malik Abdullah Osmanoğulları'nın üyelik döneminden kalan aidat borçlarından ibaret olduğu,davalının bu borçların ödenmesini davacı kooperatife karşı taahhüt etmediği gibi eski malik ile kooperatif borçları hakkında bir anlaşma yapılmadığı, ... takibinde davalının konutu satın aldıktan sonra katlanmakla yükümlü olacağı ortak ve genel giderlere ilişkin bir alacak talebinin bulunmadığı ve bu itibarla yapılan takibin haksız ve davalının itirazında haklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15601, Karar No: 2024/3673, Tarih: 20.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15601 E.  ,  2024/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/279 E., 2022/1094 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/594 Esas, 2020/650 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2021/279 Esas, 2022/1094 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan ...'in olay tarihinde arkadaşları ile birlikte Acıbadem Hastanesi karşısında bulunan mezarlığın duvarında oturdukları, bu sırada 7-8 kişilik kalabalık bir öğrenci grubu arasında tartışma ve küfürlü konuşmalar geçtiği, katılan ...'in yanında bulunan bayan arkadaşları nedeniyle şahısları uyarmak ve kavgayı aralamak için yanlarına gittiği, suça sürüklenen çocuk ... ile bu sebepten aralarında tartışma ve itişme olduğu, karşılıklı tartışma sırasında taraflar arasında hakaret içerikli sözler söylendiği, katılan ...'in tepki olarak suça sürüklenen çocuk ...'a yumrukla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın ele geçirilemeyen bir bıçağı cebinden çıkartarak katılan ...'i öldürücü bölgelerinden bıçakladığı ve olay yerinden kaçtığı, katılanın boyun, göğüs ve kolundan yaralandığı, göğüs bölgesindeki yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu ve akciğer yaralanmasına sebep olduğu, diğer yaralanmalarının ise yaşamını tehlikeye sokmadığı ancak basit tibbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, katılan ...'in boyun arkasında sol tarafta derin kesinin olduğu, tanık Fethi Deniz'in soruşturma aşamasında alınan beyanında suça sürüklenen çocuk ...'ın cebinden bıçak çıkararak ani hareketle katılan ...'in ense bölgesine hedef gözeterek bıçağı salladığını beyan ettiği, yine diğer tanıklar Habibe Lale ve Furkan Nuri'nin de soruşturma aşamasında alınan beyanlarında suça sürüklenen çocuk ...'ın cebinden çıkardığı bıçağı katılan ...'in boynuna soktuğunu beyan ettikleri, olay nedeniyle suça sürüklenen çocuğun katılan ...'in hayati tehlike oluşacak şekilde yaralanmasına neden olması, öldürmeye elverişli bıçak ile birden fazla darbe vurması, katılan ...'in yaralandığı bölgeler dolayısıyla hedef alınan vücut bölgesi nazara alındığında suça sürüklenen çocuk ...'ın olayda öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut da dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı, katılanla suça sürüklenen çocuk arasında tartışma olduğu, olay anında katılan tarafından suça sürüklenen çocuğa yumruk atıldıktan sonra aralarındaki kavganın büyüdüğü, suça sürüklenen çocuğun yanında getirdiği bıçak ile katılanın hayati bölgelerini hedef alarak birçok defa bıçakladığı, elindeki bıçakla katılanın hayati bölgelerini hedef almadan yaralama kastı ile hareket etmesi mümkün iken bunu yapmadığı ve bıçağı doğrudan katılanın Esas No: 2022/15601

hayati bölgelerini hedef alarak kullanması, olayda kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, yaralanmanın niteliği, suça sürüklenen çocuğun bıçağı bir kez vurup eylemini sonlandırma imkanı varken ısrarla bir çok kez bıçak saplaması ve eylem sonucunda katılanın hayati tehlike geçirmesi nedeniyle ortaya çıkan kastının yaralama niteliğinde olmadığı dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2021/279 Esas, 2022/1094 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.