muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19208, Karar No: 2018/1062, Tarih: 19.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19208 E.  ,  2018/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/ sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı ...'nın idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralanıp maluliyete uğradığını, gerek davacı ...'nın gerekse diğer davacıların ağır bedensel zarar nedeniyle manevi zarara da uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi ve 75.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 12.08.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 92.025,10 TL'ye yükseltmiştir.Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı olarak ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, davacının kusur ve zararı ispat etmesi gerektiğini, kask takmama nedeniyle müterafik kusurlu olan davacı için belirlenecek tazminattan indirim yapılması gerektiğini, ticari faiz isteminin yersiz olduğunu, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ..., kazada kusuru bulunmadığını, davacının maddi zararından diğer davalı ... şirketinin sorumlu olduğunu, istenen manevi tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 92.025,10 TL. işgöremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, tazminata davalı ... şirketi yönünden dava ve diğer davalı yönünden kaza tarihinden faiz işletilmesine; davacı ... için 10.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline, diğer davacıların manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacının yaralanmasının omuz ve bacaklarından olduğu dikkate alındığında, kaza anında kask takmamasının, kazadaki yaralanması nedeniyle oluşan maluliyetine etkisi bulunmadığından, bu yönde müterafik kusur indirimi yapılmayışında bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Davacı ...'nın, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 24.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, ... (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu, hükme esas almaya elverişli bir rapor değildir.Yine, anılan bilirkişi raporunda, davacının işlemiş döneme ilişkin tazminatının hesaplanmasında herhangi bir iskontoya tabi tutulmayan geliri üzerinden doğru biçimde hesaplama yapılmış olmasına rağmen; işleyecek (bilinmeyen) dönem tazminatının hesabında, hesaba esas gelirin belirlenmesi bakımından gelirin her yıl %10 oranında artırılması ve %10 oranında iskonto edilmesi suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, yerleşik uygulamalara aykırı şekilde, artırım ve iskonto oranının % 5 olarak kabulü de hatalı hesaplama niteliği taşımaktadır.Bu durumda mahkemece; davacı ...'nın muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve işleyecek (bilinmeyen) devre hesabının yukarıda ifade edilen biçimde yapılması suretiyle, davacının talep edebileceği tazminat miktarının hesaplanması için, konusunda uzman başka bir aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Türk Sigorta Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Türk Sigorta Şirketin geri verilmesine 19.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6073, Karar No: 2011/12561, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6073 E.  ,  2011/12561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1536, Karar No: 2015/2972, Tarih: 25.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1536 E.  ,  2015/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şirketi adına, katılan şirketten muhtelif makineleri finansal kiralama yoluyla kiraladığı fakat sanığın kira bedelini ödemediği ve katılan şirketin usulüne uygun şekilde makineleri talep ettiği halde iade etmediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafii yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "200 GÜN", "166 GÜN" ve "3.320 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6267, Karar No: 2020/2482, Tarih: 18.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/6267 E.  ,  2020/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi :

Dava , davacının Kuruma müracaat tarihi olan 05/04/2006 tarihinden itibaren malulen emekli olduğunun tespiti, müracaat tarihini takip eden aybaşından itibaren malullük aylığının bağlanması, birikmiş aylıkların ve yersiz ödenen Bağ-Kur primlerinin yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

B)Davalılar Cevabı :

Davalı Kurum vekili; davacının 08/02/2005 tarihli malullük aylığı talebine istinaden ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesince gönderilen evrak arasında heyet raporu bulunmadığından davacının işlemlerinin sonuçlandırılmadığını, davacının 05/04/2006 tarihinde ikinci defa maluliyet aylığı talebinde bulunduğunu, hastaneye sevkinin yapıldığını, akabinde kuruma gönderilen sağlık kurulu raporunun 17/08/2006 tarihli yazı ile değerlendirilmek üzere Sağlık İşleri Daire Başkanlığına gönderildiğini, ancak gerek bilgi işlem kayıtlarında gerekse Sağlık İşleri Daire Başkanlığı ile yapılan yazışmalar sonucunda davacıya ait belgelere kurumun ilgili birimlerince çıkış işleminin yapıldığını, 21/08/2006 tarihinde ise evrak servisince postaneye gönderildiğini , fakat anılan belgelerin Sağlık İşleri Daire Başkanlığına ulaşmadığının tespit olduğunu, bu nedenle davacının işlemlerinin sonuçlandırılamadığını, son olarak sigortalının 05/10/2007 tarihli dilekçesinin kuruma verildiğini, davacının yine hastaneye sevkinin yapıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile, davacının 05/04/2006 tarihinde malullük aylığına hak kazandığının ve 01/05/2006 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanması gerektiğinin TESPİTİNE, hükmün kesinleşmesini müteakip hükmün sonucuna göre, infazı aşamasında gözetilip idari işlem tesisi gerektiğinden davacının ödemeye, ödenmiş primlerin iadesine dair talepler hususunda hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile, davacının 05/04/2006 tarihinde malullük aylığına hak kazandığının ve 01/05/2006 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanması gerektiğinin TESPİTİNE, hükmün kesinleşmesini müteakip hükmün sonucuna göre, infazı aşamasında gözetilip idari işlem tesisi gerektiğinden davacının ödemeye, ödenmiş primlerin iadesine dair talepler hususunda hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; “Davacıya emekli olduğu tarihten dava tarihine kadar ödenmesi gereken maaş ve faiz alacağının tahsili için açılmış davanın bulunmadığı, dava açılırken talep edilmeyen alacağın ıslah ile de istenemeyeceği, ayrıca ödenmiş primlerin iadesi ile ilgili hükmün kesinleşmesini müteakip idarece infaz aşamasında dikkate alınıp mahsup yapılabileceğinden, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun oy birliği ile esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla …... 32. İş Mahkemesi'nin 17/01/2017 tarihli, 2016/16 Esas - 2017/7 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, Mahkemece ödemeye ve ödenmiş primlerin iadesine ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, talebin 1.davacının 5.04.2006 tarihinde malullük aylığına hak kazandığı şeklinde düzeltilmesi 2.1.5.2006 tarihinden itibaren ödenmesi gereken malullük aylıklarının hesap edilerek her bir aylığın hak kazanıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi 3.1.5.2006 tarihinden sonra Kuruma fuzuli ödemek zorunda kalınan 13.726,06 TL prim ödemelerinin her bir ay için ödendiği tarihten başlamak üzere yasal faizi hesap edilerek iadesinin talep edildiği.

SGK vekili temyiz dilekçesinde, davacı tarafından müvekkil kurum içi işlemler tüketilmeden dava açıldığını, yargılama devam ederken davacı hakkında müvekkil Kurum tarafından malul olduğu kararı verildiğini, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek verilen kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1-Davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince ;

Uyuşmazlık, davacının malullük aylığına hangi tarihten itibaren hak kazandığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Sağlık Bakanlığı ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28.04.2006 tarihli, ... sayılı sağlık kurulu raporunda; Aralık 2004 tarihinde sol MCA infarktı tanısı ile yatırıldığı, nörolojik muayenesinde: global afazik olduğu, sağda üst 3/5, alt -4/5 kas gücü ölçüldüğü, %70 malul olduğunun belirtildiği ,Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 18.01.2012 tarihli, 5/341 karar sayılı mütalaasında; "Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü 3. Bölüm 10. Madde O-97 fıkrası uyarınca çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmiş olduğu, başlangıcının İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'nin 27.04.2011 tarihli raporu olduğunun değerlendirildiği ,Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’nun 26.08.2013 tarih ve 9967 karar numaralı mütalaasında; Mevcut belgelere göre: İsmet oğlu 1957 doğumlu ...'ın 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden Yararlanılarak ve meslek grup numarası bildirilmemekle Grup 1 kabul olunarak: Gr1 I (6Bb……57) A %65 ,E cetveline göre: %68 (yüzde altmış sekiz nokta sıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı tüzük hükümlerince beden çalışma gücünün 2/3'sini kaybetmiş olduğu, maluliyet başlangıç tarihinin ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi'nin giriş tarihi olan 11.12.2004 tarihi olduğunun oy birliği ile mütalaa olunduğu anlaşılmıştır.506 sayılı Yasa'nın 53. maddesinde Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesinde ise 4.maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalının malul sayılacağı bildirilmiştir.5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesi ise, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir

.Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır." şeklinde düzenlenmiştir.Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulu'nca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu'nu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu'na giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.Somut olayda; Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu’nun raporu sonucuna göre davacının 2/3 oranında çalışma gücü kaybına uğradığı yönünde çelişki bulunmadığı, ancak maluliyet başlangıç tarihlerinin her iki raporda farklı olduğu, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun raporları arasındaki maluliyet başlangıç tarihleri arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gidilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.Yapılacak iş; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun raporları arasında maluliyet başlangıç tarihi açısından oluşan çelişkinin ortadan kaldırılabilmesi amacıyla Adli Tıp 2.üst Kurulu'ndan rapor almak, davacının aylığının hangi tarihten itibaren ödeneceğini netleştirmek ve hangi tarihten itibaren aylığa hak kazandığını hükümde gösterecek şekilde infazda tereddüt uyandırmayacak bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.G) SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8332, Karar No: 2019/16411, Tarih: 16.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8332 E.  ,  2019/16411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Acele el koyma bedeli ile bozma sonrası bedel arasındaki fark bedelin 3 er aylık hesapta nemalandırılması gerektiği düşünülmeden davalıya ödenmesine karar verilmesi

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 910,20 TL davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/9.fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

3- Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-1 nolu bendinde yer alan (davalıya ödenmesine )ibaresinin kısmın hükümden çıkarılmasına yerine (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) cümlesinin eklenmesine

2-3 nolu bendindeki (karar) kelimesinin hükümden çıkarılmasına yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına

3- 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20113, Karar No: 2015/22626, Tarih: 08.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20113 E.  ,  2015/22626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesi, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak adli para cezasının 4 güne indirilmesi, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.