muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18660, Karar No: 2022/4012, Tarih: 30.03.2022

Somut olayda, 05/09/2019 tarihi itibarıyla tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin AMATEM polikliniğine sevk edilmesine rağmen yükümlülüğünü ihlal ettiği ve 14/11/2019 tarihinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının bildirilerek uyarıldığı, tebligatın şüphelinin bizzat kendisine yapılmasına karşın 10 gün içerisinde başvuruda bulunmadığı, bu halin ısrar niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının durmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, açılan kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2021 tarihli, 2020/64 esas ve 2021/252 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6784, Karar No: 2020/444, Tarih: 22.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6784 E.  ,  2020/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı ... ile Kuruma devredilen Bağ-Kur arasında 1999 ve sonrasında akdedilen ve her yıl yenilenerek yürürlüğe giren sözleşmeler imzalandığını, davalı eczacı ...'nun akdedilen sözleşmeler kapsamında, sahibi olduğu Yeni ... Eczanesinde Kurum sigortalılarına ilaç temin ettiğini, ihbar üzerine yapılan incelemede bu eczanede düzenlenen reçetelerin küpürlerinin sahte olduğunu ve reçetelerde tahrifat yapıldığının tespit edildiğini, ilgililer hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/47 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada davalı ...’nun beraat ettiğini, ancak diğer davalı kalfa Basir Karakolcu'nun mahkum olduğunu, davalılardan toplam 41.890,00 TL ödeme yapılması istenmesine rağmen kendilerine bir ödeme yapılmadığını, kurumun alacağının, ana para ve ana parayı geçmemek üzere yürütülen faiz olmak üzere eczacının kurumdan alacağı olan 7.874,14 TL düşüldükten sonra 76.207,36 TL olduğunu, akdedilen sözleşmenin 22. maddesi gereğince sahte reçete ve kupürlerin bedelinin 5 katı tutarındaki 162.170,15 TL cezai şartın davalı ...'dan tahsilinin gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile davalı ... ve kalfası olarak çalışan diğer davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini 192.644,92 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...; davanın reddini dilemiş, davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 28.645,58 TL anapara ve 20.771,44 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 49.417,02 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının, davalı ...'nun aşağıdaki 2. ve 3. bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının, davalı ...'nun aşağıdaki 2. ve 3. bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, davalıların sözleşme hükümlerine aykırı şekilde sahte küpür ve sahte reçete düzenlemek suretiyle kurumu zarar uğrattıklarını ileri sürerek, faiz ve ana para olmak üzere toplam 49.41,02 TL kurum zararı ile 143.227,90 TL cezai şart olmak üzere toplam 192.644,92 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Mahkemece hüküm tesis edilirken asıl alacak ve işlemiş faiz olarak toplam 49.417,02 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, böylelikle işlemiş faiz tutarına yeniden faiz işletilmiştir. Ancak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117. maddesi hükmü uyarınca faize faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Mahkemece, her ne kadar davanın kısmen kabulü ile toplam 49.417,02 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş ise de, ıslah edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekmektedir. O halde mahkemece, davacı tarafın dava tarihinden önce borcun ödenmesi konusunda davalılara bildirdiği bir temerrüt ihtarı bulunup bulunmadığı araştırılarak, temerrüt ihtarının bulunmadığının tespit edilmesi halinde 10.000,00 TL için dava tarihi olan 29.06.2009 tarihinden, ıslahla arttırılan kısma ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, mahkemece, açıklanan husus gözardı edilerek alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenle davacının tüm temyiz itirazlarının, davalı ...'nun (2) ve (3) nolu bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 843,75 TL. harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10851, Karar No: 2019/1279, Tarih: 04.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10851 E.  ,  2019/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı usulüne uygun 28.12.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 14.05.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4332, Karar No: 2023/6707, Tarih: 21.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4332 E.  ,  2023/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; Dairece mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442/son ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4 üncü ve 7 nci maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle takdiren 1.471,00 TL para cezasının karar düzeltme talep edenlerden ayrı ayrı tahsiline; karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4748, Karar No: 2011/11408, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4748 E.  ,  2011/11408 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, aralarında boşanma davası devam eden eşi (dahili davalı) ...’nun, tapuda adına kayıtlı olan ancak üzerinde “aile konutu” şerhi bulunan meskenin icra yoluyla satılmasını sağlamak amacıyla, gerçekte borçlu olmadığı halde, el ve işbirliği ile hareket ettiği davalı şirkete muvazaalı olarak kendisini borçlu gösterip, bu amaçla keşide etmiş olduğu bono gereğince aleyhinde takip yapılmasını sağladığını belirterek, takip borçlusu dahili davalı ...’nun, alacaklı görünen davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline karar verilmesini istemiş olup, taraflar arasında sözleşme ilişkisinin bulunmamasına, davanın, davalı ve dahili davalı arasındaki muvaaza iddiasına dayanmış olmasına, mahkemece de takibin muvazaalı yapıldığının kabul edilmiş olmasına göre, davanın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10399, Karar No: 2018/7176, Tarih: 11.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/10399 E.  ,  2018/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 gün ve 2017/36 E. 2018/85 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2982, Karar No: 2010/4099, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2982 E.  ,  2010/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılardan ... ve ... vekileri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın bitişiğinde bulunan 1938 ve 2025 parsel sayılı taşınmazların metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibari ile sırasıyla 24,54-YTL. ve 22,44-YTL. değer biçildiği halde, dava konusu 1937 parsel sayılı taşınmaza 20,88-YTL. değer belirlenmiştir.

Bilirkişi kurulundan bu hususta ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile davalı ... vs.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7322, Karar No: 2022/3746, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7322 E.  ,  2022/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasında başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar faiz işletilmesine ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendinde yer alan (iş bu kararın kesinleşmesine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 07/03/2022 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile birlikte derhal ) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ... ve ...'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30306, Karar No: 2011/9504, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30306 E.  ,  2011/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Hükümlü ... bakımından yapılan incelemede ;

Hükümlü ... hakkında kurulan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2003 günlü, 2003/518 - 2003/1106 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karsısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesi'nin 19/12/2005 günlü 2005/19179 sayılı kararı ile bozularak mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanın yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B)Sanık ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 16/11/2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7407, Karar No: 2014/1284, Tarih: 28.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7407 E.  ,  2014/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'nun çorap imalatçılığı yaptığı, diğer sanık ...'in de...'ın imal ettiği ürünleri pazarladığı, sanıkların, .... Tekstil Turizm ve Otelcilik Hizmekleri Sanayi ve Ticaret Şirketi'nin Yapı ve Kredi Bankası Eğitim Topçular şubesi nezdindeki hesabından keşide edilmiş gibi görünen, 14/09/2009 keşide tarihli 6.200 TL bedelli, hamiline yazılı, tümü ile sahte oluşturulmuş çeki ele geçirdikleri ve sanık ...'in çekin arka kısmına ... ismini yazarak imzalayıp ciro ettiği, sanık ...'nun da çeki ciro ederek şikayetçi ...'dan satın aldığı iplik karşılığında verdiği şeklindeki olayda;

A-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen

“...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.