muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/48, Karar No: 2023/2993, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/48 E.  ,  2023/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/472 E., 2022/1661 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/219 E., 2020/746 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının son 3-4 aydır eşine soğuk davrandığını, vardiya sonrası eve gelmemeye başladığını, aradığında arkadaşlarıyla piknikte, doğum günü kutlamasında vs. olduğunu beyan ettiğini, bir gece, davalı tuvaletteyken telefonuna mesaj geldiğini, ekrana bakan müvekkilinin "karını uyuttun mu, ben artık yatıyorum..." şeklinde mesaj gördüğünü, davalının vardiyadan bir arkadaşının telefonunu kullandığını, mesajın ona geldiğini söylediğini, Ocak ayından beri eve gelmemeye başladığını, davalının ... Anadolu 9. Aile Mahkemesi’nin 2019/31 Esas sayılı dosyası ile anlaşmalı boşanma davası açtığını, müvekkilinin ilk duruşmada davayı ve boşanma isteğini kabul etmediğini, davalının bir hafta sonra eve geleceğini bildirdiğini, müvekkilini Yeşim D. isimli bir kadın arayarak, eşinden boşanması konusunda kendisini tehdit ettiğini, bu olaylardan şüphelenen müvekkilinin tapuya gittiğinde, her iki evin de Yeşim D.ye satıldığını öğrendiği davalının evleri birlikte yaşadığı Yeşim D.ye devrettiğini, boşandıktan sonra evleneceklerini beyan ettiğini, davalının başka bir kadınla yaşaması nedeniyle öncelikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi uyarınca zina sebebiyle, bunun kabul görmemesi halinde davalının müvekkilinin hayatına kast edecek şekilde kendisini nefessiz bırakacak kadar boğazını sıkarak darp etmesi nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış nedeniyle, kabul görmemesi halinde, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmasına, müşterek çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ayrı ayrı olmak üzere aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı için aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin Yeşim adlı başka bir kadınla yaşadığının subuta erdiği, bu nedenle zinanın sabit olduğu gerekçesi ile davacının zina sebebi ile açmış olduğu boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocukların velâyetinin anneye verilmesine baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk Gökdeniz yararına dava tarihinden reşit olma tarihi olan 20.12.2020 tarihine kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, iştirak nafakası talebinin reddine, yasal koşulları oluştuğundan ortak çocuk Şura yararına dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafkasına, 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma nedeninin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası maddesi olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, hükmün zina nedeniyle kurulması gerektiğini, kusur belirlemesinden bahsedilmemesinin hatalı olduğu, nafaka ve tazminat miktarlarının çok düşük olmasına yönelik istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma ve velâyete yönelik istinaflarının bulunmadığını belirterek, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen davacı talepleri nedeniyle lehlerine vekâlet ücreti verilmemesine yönelik istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma ve velâyete yönelik istinaflarının bulunmadığını belirterek, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen davacı talepleri nedeniyle lehlerine vekâlet ücreti verilmemesine yönelik istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın hüküm kısmında 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi yerine 166/1 ifadesinin yazılmasının maddî hata olup mahkemesinde her zaman düzeltilebilir olduğu, özel boşanma sebebiyle aleyhinde yürütülmekte olan bir davada, davalının ayrıca bağımsız bir boşanma davası bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece zina nedeniyle davanın kabulüne karar verilmekle davalının tam kusurlu olduğunun açık bulunması karşısında ayrıca kusur belirlemesine gerek bulunmadığı, müşterek çocuklar için takdir edilen tedbir nafakaları ve müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakası ile kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacı kadının tedbir nafakalarına, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bentlerinin kaldırılmasına, ortak çocuk Gökdeniz için dava tarihinden reşit olduğu 20.12.2020 tarihine kadar aylık 450,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep ile iştirak nafakası talebinin reddine, ortak çocuk Şura için dava tarihinden itibaren aylık 450,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar kesinleştikten sonra aylık 600,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı için dava tarihinden itibaren aylık 600,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar kesinleştikten sonra aylık 750,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, 30.000,00 TL maddî tazminat ile 30.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, tazminatlara boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı kadının diğer, davalı erkeğin ise tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece karar içeriğinde zinanın gerçekleştiği belirtilmesine rağmen 4721 sayılı Kanun'un 166/1 gereği boşanmalarına şeklinde hüküm kurulmasının hatalı olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilmediği, davalının kusurlarının, tam kusurlu olduğunun belirtilmediği, dosyada kendisi ve çocuklar yararına nafaka ve tazminat miktarlarının olayın oluş şekli hayat koşullarının zorlaşması nedeni ile az olduğunu belirterek: kusur belirlemesi boşanma hukuki nedeni, kendisi ve çocuklar yararına hükmolunan nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanma ve velâyet kararına itirazlarının bulunmadığını, kadın yararına yoksulluk nafakasına ve tazminatlara, çocuklar yararına nafakalara hükmolunmasının hatalı olduğunu, tarafların anlaşmalı boşanmak için protokol imzalayıp taşınmazları kadına devretmesine rağmen kadının vazgeçmesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını belirterek; kararı kadın yararına hükmolunan nafaka ve tazminatlar ile ortak çocuklar yararına hükmolunan nafakalar yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasında davanın dayanak maddesi, hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 161 inci, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, maddesi, 182 nci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11590, Karar No: 2011/15096, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11590 E.  ,  2011/15096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 10.10.2006 gün ve 2004/42-2006/276 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.05.2011 gün ve 2009/13763-2011/6424 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı Sarıtaş Çelik San.A.Ş. tarafından ithal edilen ve İsveç’ten İstanbul’a deniz yolu ile taşınan çelik rulo yükünün nakliye rizikolarına karşı sigortalandığını, yükün davalıya ait Tyrusland isimli gemi ile taşınıp davalı Kumport Liman Hizmetleri A.Ş.’ne ait liman sahasında gemiden tahliye esnasında hasarlandığını, sigortalıya 11.986.547.750 TL ödendiğini, TTK’nun 1061. maddesi uyarınca taşıyıcının malların yüklenmesi, istifi, taşınması, boşaltılmasında tedbirli davranmak zorunda olduğunu, bu safhada meydana gelecek zararlardan sorumlu olduğunu, liman işletmesinin de zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu ileri sürerek, 11.986.547.750 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini ve TTK’nun 1235/7 ve 1236. maddeleri uyarınca dava konusu alacak için MV Tyrusland adlı gemi üzerinde rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kumport Liman Hizmetleri A.Ş. vekili, müvekkilinin BK’nun 55. ve 100. maddeleri uyarınca liman işletmecisi sıfatıyla taşıyanın yardımcısı olduğu için sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekili, hasarın yükün gemiden tahliyesi esnasında meydana geldiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu taşımanın FİOS liner out şartları ile yapılıp tahliye ve boşaltmanın sorumluluğunun alıcıya ait olduğunu, davanın 12.11.2004 tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalının 07.01.2004 tarihinde taşıyana hasar ihbarında bulunduğu, boşaltmada 2 rulo sac yükünün liman işletmesinin forkliftlerinin kusurundan dolayı hasarlandığı, davalı liman idaresi Kumport A.Ş.’nin zarardan sorumlu olduğu, davalı donatan/taşıyanın muavin şahsı

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalının 07.01.2004 tarihinde taşıyana hasar ihbarında bulunduğu, boşaltmada 2 rulo sac yükünün liman işletmesinin forkliftlerinin kusurundan dolayı hasarlandığı, davalı liman idaresi Kumport A.Ş.’nin zarardan sorumlu olduğu, davalı donatan/taşıyanın muavin şahsı

durumunda olan liman işletmesinin kusurundan ve fiilinden dolayı sorumluluğu bulunduğu, rulo sacın hasardan dolayı hurda yük haline gelmediği, yüklerdeki ezilmeden dolayı piyasa değerinin azaldığı, ezilmeye maruz kalan sarımların miktarı ile malın ton birim fiyatının çarpımı 2 rulo sacın hasarsız-hasarlı piyasa değer farkını verdiğinden ezilen sarım miktarının 719,4 USD (964,85 YTL) olduğu, meydana gelen zarara ilişkin tazminat alacağının kanuni rehin hakkı ile temin edilmiş alacak olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 964,85 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, 964,85 YTL alacağın temini için MV Tyrusland gemisi üzerine kanuni rehin hakkı tanınmasına dair tesis edilen karar, davalı vekili ve davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş vekilinin temyizi üzerine, davalı şirketin temyiz isteminin miktar itibariyle kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili ve davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı Yakındoğu Deniz Acenteliği vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2405, Karar No: 2024/4177, Tarih: 05.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2405 E.  ,  2024/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2556 E., 2023/3975 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 43. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/682 E., 2023/245 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğu, davalı Kuruma bağlı işyerinde işe alındığı ve 3 aylık deneme süresinden sonra 1 (bir) üst derece ile kesin kabulünün yapıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılıp yapılmayacağı yönünde olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ticaret meslek liselerinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul statüsünde olduğu gerekçesiyle davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe girerken ibraz ettiği diplomasının çalışacağı meslek kolu ile bağlantılı olmadığını, 09.12.2016 tarihi öncesinde ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, işe başladığı tarihte teknisyen ünvanında olmadığını, dolayısıyla bu işçilerin işe başlangıç tarihinde lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılmaması gerektiğini ve buna bağlı olarak da deneme süresi sonunda bu işçilere teknik öğrenim veren okul mezunlarına verilen ilave bir üst ücret derecesi verilmesine yer olmadığını, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, alacaklara işletilen faizin türü ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işe yeni alınan işçilerin 3 aylık deneme süresi sonunda kesin kabullerinin yapılacağı, kesin kabul yapılırken lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarının 2 (iki) derece alacağının düzenlendiği, davacının işe giriş tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde de aynı yönde düzenleme bulunduğu, davacının mezun olduğu okulun lise muadili teknik öğrenim veren okul olduğu ve davacının 2 (iki) derece almaya hak kazandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu maddi ve hukuki olgulara uygun şekilde fark alacakların hesaplandığı, ileri sürülen zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, alacaklara işletilen faiz türü ve başlangıç tarihlerinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olup olmamasına göre kesin kabul esnasında 2 (iki) derece almaya ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile hükmedilen faiz hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 3795 sayılı Kanun’un "Unvanlar" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi şöyledir:

"Madde 3 – Gördükleri mesleki teknik öğretim alanlarına göre;

a) (Değişik: 2/12/2016 -6764/50 md.) Mesleki ve teknik öğretim veren ortaöğretim kurumlarından mezun olanlar ile denkliği Millî Eğitim Bakanlığınca kabul edilen diğer mesleki ve teknik öğretim veren ortaöğretim kurumlarından mezun olanlar ve bu okullara denk mülga okullardan mezun olanlara “teknisyen”,

...

Unvanı verilir"

4. Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

"(Ek:RG-16/9/2017-30182) (Değişik:RG-5/9/2019-30879) Mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarından mezun olanların diplomalarına “Bu diploma sahibi 29/4/1992 tarihli ve 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre eğitimini aldığı alan/dalda ‘Teknisyen’ unvanını kazanmıştır.” ifadesi yazılır. Daha önceki mezunlara da talep etmeleri hâlinde diploma veya belgenin arkasına aynı ifade yazılır."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.