muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15926, Karar No: 2021/15722, Tarih: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15926 E.  ,  2021/15722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.08.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti Tansaş'a müşteri gibi girip içeriden toplam 70,00 TL değerindeki votka ve prezervatifi çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 23.05.2011 olan suç tarihi ile 17.11.2020 olan karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9018, Karar No: 2023/6219, Tarih: 11.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9018 E.  ,  2023/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/334 E., 2023/38 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2011 tarihli ve 2009/163 Esas, 2011/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile aynı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

2.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.07.2011 tarihli ve 2009/163 Esas, 2011/353 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdure tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 23.10.2014 tarihli ve 2013/976 Esas, 2014/11614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümde lehe kanun değerlendirmesi yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına,

karar verilmiştir.

3.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/545 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/545 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.09.2022 tarihli ve 2021/5186 Esas, 2022/7672 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/545 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.09.2022 tarihli ve 2021/5186 Esas, 2022/7672 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/334 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6763 sayılı değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.06.2023 tarihli ve 9-2023/68728 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın eyleminin basit taciz boyutunda kaldığına, atılı suça ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğuna, mahkumiyet için her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın eyleminin basit taciz boyutunda kaldığına, atılı suça ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğuna, mahkumiyet için her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Mağdure ...’nin ... İlköğretim Okulu’nda 3 üncü sınıf öğrencisi olduğu, sanık ...’nın ise aynı okulda hizmetli olarak çalıştığı, mağdure ...’nin ihtiyacı olduğu kitapları almak üzere okulun harita odasına gittiği, diğer öğrenciler tarafından oda boşaldıktan sonra sanığın, mağdurenin istediği kitabı bulup kendisine verdikten sonra ona sıkıca sarılıp dudaklarından öptüğü, daha sonra yanağından öptüğü, mağdurenin korkarak oradan kaçtığı, daha sonra durumu okuldan arkadaşı olan mahkememizce tanık olarak dinlenilen ...’a anlattığı, tanık ...’ın da bu hususu doğruladığı, sanığın savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, sadece aradığı kitabı bulup verince mağdurenin sevinçten kendisini yanağından öpüp teşekkür edip ayrıldığını beyan etmiş ise de, sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında mağdurenin kitabı aldıktan sonra sevinerek kendisini öpmesi üzerine kendisinin de bir şey değil canım diyerek kızı öpebilmek için eğilip sağ yanağından bir kez öptüğünü beyan etmesi karşısında sanığın mağdureye karşı öpme eylemini gerçekleştirdiği, cezadan kurtulmak için mağdureyi dudaklarından öptüğünü gizlediği kanaatine varıldığı, sanığın 27.07.2009 tarihli celsede mağdure kitap almaya geldiğinde sosyal hocasının da odada olduğunu, mağdure ayrıldıktan sonra kendisinin sosyal hocası ile birlikte en son odadan ayrıldığını beyan ettiği, okulun sosyal hocası ... ... celp edilip dinlenildiğinde, bu beyanı doğrulamadığı , tüm öğrenciler çıktıktan sonra sanık ile birlikte çıktığı, içeride öğrenci kalmadığı hususunu doğrulamadığı , esasen sanığın olayın hemen akabinde alınan ifadesinde, bu olaydan da bahsetmediği nazara alındığında bu savunmanın da doğru olmadığı, sadece cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmakla; sanığın savunmaları, mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, müşteki beyanları, tanıkların anlatımı, doktor raporları, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu’nun 28.02.2011 tarihli raporu, olay yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde sanığın olay tarihinde 9 yaşında olan mağdura sıkıca sarılıp dudaklarından öpmek ve akabinde yanağından öpmek şeklindeki eylemleri işlediğinin sabit olduğu, sanık hakkında her ne kadar 'Mağdurun Beden Ve Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğa Cinsel İstismarı' suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de sanığın mağdura sıkıca sarılıp dudağından yanağından öpmek şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığının anlaşıldığı '' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamında bulunan deliller;

Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın savunmaları, katılan mağdure beyanları, tanık anlatımları, emniyet evrakları, doktor raporları ve olaya dair tüm tutanaklardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak Mahkemece sanık hakkında lehe kanun tespit edilirken 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonra ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'la getirilen düzenlemeden önceki hale göre 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinden uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde lehe kanunun yanlış belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/334 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6212, Karar No: 2018/1864, Tarih: 14.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6212 E.  ,  2018/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İnş. Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Malzemecilik Mobilya İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 22/08/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkiline ait kenar bantlama makinesi'nin ... İcra Müdürlüğünün 2009/5642 Tal. sayılı dosyası ile haczedilip, muhafaza altına alındığını, ...İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1016 esas sayılı dosyası ile müvekkilinin istihkak davası açtığını, bu dosyanın yargılaması sırasında verilen ara karar ile haczedilen malın teminat karşılığında müvekkiline iadesine karar verildiğini, ara karar gereğince müvekkilinin mahcuz malı teslim alabilmek için yediemin ücretini ödemek zorunda kaldığını, .... İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1016 esas sayılı dosyasında davanın kabulüne dair karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, anılan karar ile haczin haksız olduğunun tespit edildiğini, dolayısıyla icra dosyasına konu mahcuz malın teslim alınması sırasında ödenen yediemin ücretinin tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafından yapılan bu itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacıya ait olan makinenin, dava dışı borçlunun borcu nedeniyle haczedilmesinin haksız olduğunun kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edildiği, haciz tarihinden makinenin iade edildiği tarihe kadar geçen sürede davacı tarafından ödenen yediemin ücretinin davalıdan talep edilmesinin haklı olduğu, alacağın likit olduğu, takip tarihinden önce temerrüdün oluşmadığı gerelçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesini değiştiren 6335 sayılı Kanunu'nun yürürlük tarihi olan 01/07/2012 tarihinden sonra 22/08/2014 tarihinde açılmıştır. Sözü edilen değişiklikle asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki, iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp, görev ilişkisi haline getirilmiştir. İş bölümü itirazı 6100 sayılı HMK'nın 116/1-c maddesi gereğince ilk itiraz iken, görev ilişkisi ilk itiraz niteliğinde olmayıp mahkemece resen davanın her aşamasında nazara alınan ve kamu düzeninden sayılan bir dava şartıdır.

./..

-2-

./..

-2-

Ticarî davalar, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1. maddesinde sayılmış olup, buna göre, “Her iki tarafın da ticarî işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın aynı maddenin (a), (b), (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde sayılan davalar” ticarî dava olarak adlandırılmıştır.

Mutlak ticarî dava; tarafların tacir olup olmadıklarına ve dava konusu edilen işin ticarî nitelikte olup olmadığına bakılmaksızın ticarî dava olarak sayılan davalar olup, TTK’nın 4/1. maddesinde 6 bent halinde sayılan dava türleri mutlak ticarî davadır.

Nispî ticarî dava ise; tarafları tacir olan ve tarafların ticarî işletmesi ile ilgili olan davalardır. Bu anlamda bir davanın nispî ticarî dava sayılabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticarî işletmesi ile ilgili olması gerekli ve zorunludur.

Eldeki davada; taraflar tacir olup, dava konusu eylem, dava dışı....Mobilya Pazarlama Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine başlatılan icra takibi kapsamında, davacı şirkete ait makinenin haksız olarak haczedilmesi ve haksız haciz nedeniyle davacının mahcuz malı geri alabilmek için ödenen yediemin ücretinin tazminine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebidir. Bu eylem her iki tarafın ticari işletmeleriyle ilgilidir. Tarafları da tacir olan uyuşmazlığın ticari dava olarak asliye ticaret mahkemesinde görülüp çözülmesi gerekmektedir.

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Şu durumda; davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5797, Karar No: 2014/11913, Tarih: 23.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5797 E.  ,  2014/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/258-2013/255

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 tarih ve 2011/258-2013/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı T. Teknolojileri Bilgi Sistemleri Yazılım Proje Dan. Ltd. Şti. ve N.. A.. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin deri kimyasalları sektöründe faaliyet gösterdiğini, firmasında kullanmak üzere ihtiyacı olan yazılım programı hususunda davalı T. Ltd. şirketi ve P. Yazılım A.Ş yetkilileriyle görüşmeler yaparak ihtiyaçlarını anlattığını, davalıların müvekkilinin ihtiyacına cevap verecek programın diğer davalı tarafından üretilen program olduğunu belirttiklerini, bunun üzerine diğer davalı yetkilileriyle de müvekkilinin görüştüğünü, N. yetkililerince programın ihtiyacı karşılayacağından bahsedildiğini, bunun üzerine müvekkilinin N. Yazılım A.Ş.'nin yetkili satıcısı olan T. Teknolojileri Ltd. şirketi ile sözleşme imzalayıp 18.880,00 TL bedelle dava konsu yazılımı satın aldığını, N. A.Ş'nin kurumsal çözüm ortağı P. Yazılım A.Ş. tarafından programın kurulumunun yapıldığını, bir müddet sonra satın alınan yazılımın müvekkilinin istek ve beklentilerini karşılamadığının ortaya çıktığını, bu durumun davalılarla müzakere edilmesine ve yapılan tüm müdahalelere rağmen düzeltilemediğini, bunun üzerine müvekkilince ödediği paranın iadesinin istenildiğini ancak davalıların buna yanaşmadığını ileri sürerek 18880.00 TL'nin fiili ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı N. Yazılım A.Ş. ve T. Teknolojileri Ltd. Şti. vekilleri; dava konusu programın paket program olduğunu, üzerinde sınırlı değişiklik yapılabileceğini, özel yazılım gibi olamayacağını, savunarak davanın reddini istemişler diğer davalı tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Davalı N. Yazılım A.Ş. ve T. Teknolojileri Ltd. Şti. vekilleri; dava konusu programın paket program olduğunu, üzerinde sınırlı değişiklik yapılabileceğini, özel yazılım gibi olamayacağını, savunarak davanın reddini istemişler diğer davalı tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda davalılardan N. tarafından paket program niteliğinde hazırlanan yazılımın davacının ihtiyaçlarını karşılayacağı düşüncesiyle davalı T. Ltd. şirketi tarafından satın alınarak davacıya satıldığı, bu doğrultuda davalı N. ve P. yazılım şirketlerinin doğrudan sorumluluklarının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporu uyarınca davacının satın aldığı programın işletmesiyle tam uyumlu ve ihtiyaçlarını karşılar düzeyde çalışmadığı, programdaki aksaklıkların davacının işletmesine zarar verir nitelikte olduğu, davacının satın alma öncesinde ne tür bir yazılama ihtiyaç duyduğu hususunda ihtiyaçlarını aktarmak ve davalı T. Ltd. şirketi tarafından ihtiyacına uygun bir yazılımın belirlenip belirlenmediğini denetlememekte kusurlu olması nedeniyle hakkaniyet uyarınca ödediği bedelin % 50'sini talep edebileceği gerekçesiyle 9.440,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalı T. Teknolojileri Bilgi Sis. Yaz. Proje Dan. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar yönünden açılan davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı T. Teknolojileri Bilgi Sis. Yaz. Proje Dan. Ltd. Şti. ve N. Yazılım San. ve Tic. A.Ş vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı T. Teknolojileri Bilgi Sis. Yaz. Proje Dan. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı N. Yazlım San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece davalı N. Yazlım San. ve Tic. A.Ş. yönünden açılan dava tamamen reddedilmiş olup bu husus gözetilerek davalı yararına vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken bu davalı yönünden de açılan davanın kısmen reddedildiğinden bahisle kabul-red oranına göre yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece davalı N. Yazlım San. ve Tic. A.Ş. yönünden açılan dava tamamen reddedilmiş olup bu husus gözetilerek davalı yararına vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken bu davalı yönünden de açılan davanın kısmen reddedildiğinden bahisle kabul-red oranına göre yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı T. Teknolojileri Bilgi Sis. Yaz. Proje Dan. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı N. Yazlım San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz davalı N. Yazlım San. ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 483,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı T. Teknolojileri Bilgi Sistemleri Yazılım Proje Dan. Ltd. Şti.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı N.. A..'ne iadesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.