muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12130, Karar No: 2020/16395, Tarih: 01.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/12130 E.  ,  2020/16395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak mağdur ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek mağdur vekilinin temyiz isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE,

B- Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine ve haksız yere ceza tayin edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

C- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

b) Başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan para cezasına ilişkin mahkumiyetinin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle TCK.nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

b) Başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan para cezasına ilişkin mahkumiyetinin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle TCK.nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "1 yıllık" ibaresinin çıkartılması; sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nce E. 2009/1471, K. 2010/755 sayılı ilam ile verilen 13.09.2010 tarihinde kesinleşen adli para cezasına ilişkin" ibaresinin çıkarılarak yerine "Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/470 Esas ve 2009/517 Karar sayılı ilamı ile verilen ve 16.12.2009 tarihinde kesinleşen" ibaresinin eklenmesi, ayrıca aynı bölümde yer alan "1 yıllık" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5237 Sayılı TCK'nın 106/son maddesi hükmü karşısında, sanık ... hakkında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Dosya kapsamına göre, sanıkların olay günü yaşanan tartışma ve kavga ortamında av tüfeği ve silahlar ile karşı grubu korkutmak amacıyla ateş etmeleri şeklindeki eylemlerinin, TCK'nın 106/2-a, 43/2. maddelerinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

b) Başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan para cezasına ilişkin mahkumiyetinin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle TCK.nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

b) Başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan para cezasına ilişkin mahkumiyetinin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle TCK.nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA,

E- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosyada mevcut 28.06.2012 tarihli Bursa Kriminal ... Laboratuvarı Müdürlüğü ve 26.05.2014 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu'nun raporları dikkate alındığında, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, bu haliyle uygun çapta, özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu haliyle mermi çekirdeği niteliğini taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliğini kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri atabileceği ancak, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20169, Karar No: 2010/1771, Tarih: 10.02.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/20169 E.  ,  2010/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 24.04.2008

Esas-Karar No : 2007/350 - 2008/181

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak ve yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemek suçlarından sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 31/3, 62/1, 50, 98/1, 31/3, 62/1, 50/6. maddeleri gereğince 1.200,00 ve 400,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Karadeniz-Ereğli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2008 tarihli ve 2007/350 esas, 2008/181 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Mahkemece, hüküm kesinleştikten itibaren para cezalarının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle kanun yararına bozma talep edilmekte ise de, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12/06/2007 tarihli ve 2007/5264-5598 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan "Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kararda bu yönden bir isabetsizlik bulunmadığı düşüncesiyle yapılan incelemede,

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesi uyarınca adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği hâlde, sanığın yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemek eylemi sebebiyle hakkında tespit edilen 30 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesini müteakip, artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında,

2- Mahkemenin kabulüne göre, sanığın yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemek eylemi ile ilgili olarak, 5237 sayılı Kanun'un 98/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 400,00 yeni Türk lirası adlî para cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 330,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında,

3- Sanığın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak eylemi ile ilgili olarak, 5237 sayılı Kanun'un 89/1, 89/2-b, ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayin olunmasında,

4-Sanığın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 89/1. maddesine göre temel ceza Tayin olunduktan sonra, mağdurda kemik kırığı oluştuğundan bahisle cezasında 1/2 oranında artırım yapılmışsa da, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı olacak şekilde uygulanan kanun maddesinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmemiş olunmasında,

4-Sanığın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 89/1. maddesine göre temel ceza Tayin olunduktan sonra, mağdurda kemik kırığı oluştuğundan bahisle cezasında 1/2 oranında artırım yapılmışsa da, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı olacak şekilde uygulanan kanun maddesinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmemiş olunmasında,

5- 18 yaşını doldurmamış olan ve adlî sicil kaydı bulunmayan küçük sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1. maddesi uyarınca hüküm tesis edilirken, maddede gösterilen seçenek yaptırımlardan tercih edilmiş bulunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü karşısında ancak adlî para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilebileceği gözetilmeden adlî para cezasına çevrilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 15.10.2009 gün ve 58347 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2009 gün ve 2009/244660 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Karadeniz-Ereğli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.04.2008 tarih ve 2007/350-2008/181 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

A) Taksirle yaralama suçu bakımından;

Hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, fiil mağdurun vücudunda kemik kırılmasına neden olduğundan hükmedilen ceza 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak hükümlünün 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde hükümlü 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmamış bulunduğundan hükmedilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, koşulları bulunduğundan; 5237 sayılı TCK'nın 62. madddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, temel cezanın tayini sırasında seçenek

yaptırımlardan hapsin tercih edilmiş olması ve 5237 sayılı TCK'nın 50/2-3 maddesi hükmü karşısında hapis cezası, adli para cezası dışında bir seçenek yaptırıma çevrilebileceğinden; hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi uyarınca "2 yıl süreyle bir meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi" seçenek yaptırımına çevrilmesine, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmın çıkartılmasına,

B) Yardım veya bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçu bakımından,

B) Yardım veya bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçu bakımından,

Hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 98/1 maddesi uyarınca 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde hükümlü 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmamış bulunduğundan hükmedilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, koşulları bulunduğundan; 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 16 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca belirlenen 20 TL ile çarpılması suretiyle hükümlünün 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezası 5 ay süreyle ve eşit miktarlar ile taksitlendirilmiş bulunduğundan buna göre; belirlenmiş bulunan taksit miktarının karardan çıraktılmasına,

Kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, cezaların infazının buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8449, Karar No: 2013/9945, Tarih: 27.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8449 E.  ,  2013/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... .. Rektörlüğü vekili Avukat... tarafından, davalılar ... ... Paz. ve Bilgisayar İnt. Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 25/11/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içindeki belgelerden, davalı ...'e (.....) mahkeme gerekçeli kararının tebliğ edildiğine dair tebligat evrakının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı ...'e mahkeme ilamının tebliğine ilişkin tebliğ evrakının eklenmesi, ilam tebliğ edilmemiş ise davalı ...'e tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline çevrilmesi gerekmiştir.

Ayrıca davacı ... vekili Burcu Gök'e davacı kurum tarafından verilmiş usulüne uygun vekaletnamenin dava dosyası içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, bu eksiklik yönünden de dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3749, Karar No: 2021/753, Tarih: 09.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/3749 E.  ,  2021/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.11.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.02.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, 107 ada 51 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu bu parselde kendisine ait ev bulunduğunu, evine gitmek için davalıların taşınmazlarını kullanmak zorunda kaldığını, kadastro krokisinde evinin güneyinde patika bir yol gözükse de bu yolun hem çok eğimli hem de dar olmasından dolayı evine gidip gelmesi için uygun olmadığını, evine araba ile ulaşabileceği şekilde maliki bulunduğu 107 ada 51 parsel ile en yakın yol arasında uygun görülecek güzergahtan geçit tesisini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 15.05.2019 tarihli, 2016/12502 Esas, 2019/4442 Karar sayılı bozma ilamı ile; “... davalılardan ...’in 04.06.2016 tarihli dilekçe ile hakimin reddini talep ettiği görülmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanununun hakimin reddini düzenleyen ilgili maddeleri dikkate alındığında, reddi istenen hakim gecikmesinde zarar umulan iş ve davalar dışında ret hakkında kesin karar verilinceye kadar o davaya bakamaz, aksi hareket mutlak bir temyiz sebebi olup, hükmün yalnız bu nedenle bozulmasını gerektirir (HGK 6.12.1972, 2/208-1326). Yine aynı nedenle, acele işlemler dışında yapılan diğer mahkeme işlemleri geçersizdir. Reddi istenen hakimin HMK m. 38/5 uyarınca öncelikle hakimin reddi talebi hakkında karar vermesi gerekir. Mahkemece, 04.06.2016 tarihli hakimin reddi talebini içeren dilekçeye ilişkin olarak Kanunun öngördüğü usulü uygulamayıp esasa ilişkin yargılamaya devam etmesi doğru görülmemiş ” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili ve davacı vekili temyiz etmişlerdir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “Mutlak geçit ihtiyacı” veya “Geçit yoksunluğu”, ikincisine de “Nispi geçit ihtiyacı” ya da “Geçit yetersizliği” denilmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır

Somut olaya gelince; mahkemece, davacının kullandığı taşınmazın yola cephesinin bulunduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmişse de; bilirkişi raporlarında davacının sınırdaş olduğu yolun eğimi nedeniyle kullanıma elverişli olmadığı belirtildiğinden, yeniden taşınmaz başında yol konusunda uzman inşaat mühendisi refakatinde keşif yapılmak suretiyle fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de gözetilerek yapılacak imalatlar ile taşınmazın sınırında bulunan yola çıkışın mümkün olup olmayacağı tespit edilmeli; yola çıkışın mümkün olmadığının anlaşılması durumunda ise uygun güzergahın tespiti ile hükmün kurulması gerekmektedir. Belirtilen hususlar değerlendirilmeden, uzmanlığı olmayan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmeyip hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.