muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18493, Karar No: 2016/13063, Tarih: 21.11.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6147, Karar No: 2019/16475, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6147 E.  ,  2019/16475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24158, Karar No: 2009/19077, Tarih: 13.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/24158 E.  ,  2009/19077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/08/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3233, Karar No: 2015/3742, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3233 E.  ,  2015/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/266307

MAHKEMESİ : Ankara 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2011/281 (E) ve 2012/217 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, mağdura ait evin çatı katında bulunan altı adet bıldırcın kuşu ile dört adet otomobil jantını çaldıkları, kesintisiz takip olmadan yakalandıklarında ise üç adet jantın ve dört adet kuşun ele geçirilebildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk H.. İ.. hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu kapsamında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 31/3.maddelerinin uygulanmasıyla belirlenen 8 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 6 ay 20 gün hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 6 ay hapis cezası belirlenmiş ise de, daha sonra hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sonucunda 4000 TL adli para cezası doğru bir şekilde belirlenmiş olduğundan, sonuca etkili olmayan bu uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4950, Karar No: 2018/5048, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4950 E.  ,  2018/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, tazminat, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2012/8134, Karar No: 2012/14146, Tarih: 11.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/8134 E.  ,  2012/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ..., 18/09/2011 tarihli olay sonrası hemen verdiği ifadesinde; gece 04:40 da, gece bekçi olarak görev yaptığı inşaatta, sırtında çuval taşıyan sanığı merdivende gördüğünü, "ne yapıyorsunuz" diye sözlü müdahalede bulunduğunda, sanık ...'ın, bıçak çekerek, "yaklaşma bana, bıçaklarım seni" diye söylediğini belirttiği, yakınana ait deponun kilidini kırarak, buradan çaldığı elektrik kabloları sırtındaki çuval içerisinde olduğu halde, bıçak çekerek gece bekçisi katılana tehditte bulunan sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın caza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/185, Karar No: 2021/2212, Tarih: 02.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2018/185 E.  ,  2021/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümler sanık ... müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... ile temyiz kapsamı dışındaki sanık ...’ın kardeş olup... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd Şirketi'nin hissedarı oldukları, sanık ...'ın %25 hisseye sanık ...’ın ise %75 hisseye sahip olduğu ve şirketin müdürlüğünü sanık ...'ın yürüttüğü, sanıkların sahibi olduğu acenta şirketi ile müşteki Ergo Sigorta A.Ş arasında 16.04.2002 tarihli acentelik sözleşmesi yapıldığı bu sözleşmenin 01.03.2011 tarihinde fesh edildiği, Sampo Japan sigorta Aş ile de 15.06.2008 de acentelik sözleşmesi yaptıkları ve bu sözleşmenin de 11.11.2011 de feshedildiği, sanıkların bu sigorta şirketleri ile acentelik sözleşmeleri bitmesine rağmen yetkili sigorta acentesi namı ile çalışmaya devam edip sigorta işlemi yaptırmak isteyen katılanlar ... ve ...'in temsilcisi olduğu Özçelik-İmaj-Tan Adi Ortaklığı adına Ergo adına sahte poliçeler düzenledikleri, bunun dışında sanık ...’ın tek başına Sampo şirketinden düzenlenmiş gibi yine katılanlara sahte poliçeler düzenleyip karşılığında poliçe bedellerini tahsil ederek özel belgede sahtecilik yapak sureti ile nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

1- Sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın dosya kapsamında yalnızca ‘’sanık’’ sıfatı bulunduğu ve katılan sıfatını alabileceği bir durumun da olmaması karşısında sanık ... aleyhine katılan sıfatı bulunmadığından sanık ... hakkında kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi de taşımadığı anlaşılmakla, hükmü temyiz hakkı bulunmayan sanık ... müdafinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılanların vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın kardeşi ile aralarında çıkan uyuşmazlık sonucu şirket paylarının % 74'ünü sanık ...'a % 1'ini de ...'e taraflar arasında imzalanan hisse devir sözleşmesi ile devrettiği, devir tarihinin karar defterine 21.02.2011 olarak kaydedildiği, 25.03.2011 tarihli noterlik sözleşmesi ile de hisse devrinin gerçekleştirilip 06.04.2011 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde tescil ve ilan olunduğu, davaya konu edilen sahte poliçelerin tarihlerinin ise sanık ...’ın ortaklıktan ayrıldığı tarihten sonra olduğu ve poliçelerdeki imzaların sanık ...’a ait olduğunun adli tıp raporu ile sabit olduğu, dinlenen tanıkların beyanlarında acentada poliçe işlemlerinin sanık ... tarafından yapıldığını beyan etmeleri karşısında, sanık ...’ın üzerine atılı suçları işlediği yönünde delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1842, Karar No: 2021/12730, Tarih: 08.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1842 E.  ,  2021/12730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayadığı gerekçeye göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı idarece yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idarenin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9219, Karar No: 2013/1660, Tarih: 22.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/9219 E.  ,  2013/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan temel cezalarda indirim yapılırken, hürriyeti bağlayıcı ceza para cezasına çevrilirken ve para cezası takside bağlanırken uygulanan yasa maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan temel cezalardan 5237 sayılı TCK.nun 62/1.maddesi uyarınca indirim yapılması, gün para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2.maddesi, hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi uyarınca taksitlendirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6137, Karar No: 2019/16474, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6137 E.  ,  2019/16474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7024, Karar No: 2012/902, Tarih: 16.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/7024 E.  ,  2012/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... Tekstil San.ve Tic.A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle başlatılan ilamsız icra takibine borçlu davalı tarafından yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine; birleşen karşı dava ise sözleşmenin geç ifasından ve boya baskı kalitesinin düşüklüğünden dolayı dava dışı ihracaatçı firmaya ödenen reklamasyon bedeli ile fazla fire nedeniyle eksik teslim edilen kumaş bedeline ilişkindir. Mahkemece her iki davanın ayrı ayrı kabulüne dair verilen karar davacı ve birleşen davada davalı yüklenici ... Tekstil San. ve Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve birleşen davada davalı yüklenici ... Tekstil San. ve Tic. AŞ. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece birleşen davada 586.588 DM tazminatın davalı yüklenici şirketten tahsili ile davacı iş sahibi şirkete verilmesine karar verilmiştir. Hüküm altına alınan bu miktarın 111.588,00 DM 'si fazla fire nedeniyle uğranılan zarara, 475.000,00 DM 'si de reklamasyon bedeline ilişkindir.

31.01.2002 günlü kök raporda piyasa şartlarına göre kabul edilebilir fire oranının %16 olup sözleşmede de bu oranın kararlaştırıldığı, fiili durumda ise fire oranının %18,9 olarak gerçekleştiği, %2,9 oranındaki fazla fireden dolayı 3.240 kg., ayıplı malların tamiri esnasında da 2.522,8 kg. olmak üzere toplam 5.762,8 kg. kumaşın yüklenicinin kusuru ile zayi olduğu belirtilerek fazla fireden dolayı davalı ve birleşen dosyada davacı iş sahibi şirketin uğradığı zarar 5.762,80 kg.x 2,65 TL/kg. = 15.300,23 TL olarak hesaplanmıştır. Yanlar arasındaki 11.03.1998 tarihli sözleşmede iş bedeli TL cinsinden kararlaştırılmıştır. Sözleşmede, sözleşme hükümlerinin ihlali sonucu zarar oluşması halinde bu zararın DM cinsinden hesaplanıp ödeneceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda iş sahibi şirketin fazla fire nedeniyle uğradığı zararın TL cinsinden hüküm altına alınması gerekirken sözleşme dışına çıkılarak zararın DM cinsinden hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Birleşen davada yapılacak iş; fazla fire nedeniyle oluşan 15.300,23 TL zararın davanın açıldığı 29.01.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 2/II maddesi uyarınca değişen oranlarda avans faiziyle tahsiline karar vermekten ibarettir.