muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7022, Karar No: 2020/2485, Tarih: 02.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/7022 E.  ,  2020/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2018/353-2018/575

Dava, ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1-Hükmün, vekâlet ücretine ilişkin 5. fıkrasında yer alan “3.144,00TL” silinerek yerine “Maktu 2.180,00 TL” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1483, Karar No: 2015/10075, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/1483 E.  ,  2015/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar... ve ...'nun beraatlerine, sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekilleri ve sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) ... İhtisas Kurulu'nun 11/03/2009 tarih ve 699 sayılı raporuna göre, kendisinde sinüzit bulunan ...'in kafa kaidesindeki kemik fistül komşuluğunda oluşmuş beyin apsesi, menenjit ve gelişen komplikasyonlar sonucu 03/12/2008 tarihinde öldüğü,

Ölenin, 07/11/2008 tarihinde ... Hastanesine müracaatıyla başlayıp....Hastanesinde devam eden ve... Hastanesinde vefat etmesiyle sonuçlanan tıbbi süreçte hastaya yapılan tıbbi müdahaleleri gerçekleştiren sanıkların kusur durumlarının belirlenmesi bakımından dosyanın... İhtisas Kurulu tarafından incelenmesiyle düzenlenen 07/05/2010 tarih ve 4518 sayılı raporda; ölene ...Hastanesi'nde yapılan tıbbi müdahalelerin tıp kurallarına uygun olduğu, .... Hastanesi'nde yapılan tıbbi müdahalede ise; 26/11/2008 tarihinde ... Hastanesine başvuran ölenin aynı tarihte çekilen grafilerinde sol frontalde seviye veren pnömosefalisinin bulunduğu belirlendiği halde ileri tetkik amacıyla BT çekilmesi uygunken ve böylece ileri tetkik yapılıp apsenin tespit edilmesi durumuna göre daha önce apse boşaltılması yapılabileceği ve survinin artabileceği, bu aşamada ileri tetkik yapılmamasının eksiklik olduğunun belirtildiği,

Söz konusu rapora itibar edilerek kurulan hükümde, sanıklardan ... Hastanesinde çalışan acil servis doktoru pratisyen hekim sanık... ve aynı hastanede çalışan acil servis doktoru aile hekimliği uzmanı sanık ...'nun beraatlerine, ...Hastanesinde görevli enfeksiyon ve klinik mikrobiyoloji uzmanı doktor olan sanık ...'nun ise mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Söz konusu rapora itibar edilerek kurulan hükümde, sanıklardan ... Hastanesinde çalışan acil servis doktoru pratisyen hekim sanık... ve aynı hastanede çalışan acil servis doktoru aile hekimliği uzmanı sanık ...'nun beraatlerine, ...Hastanesinde görevli enfeksiyon ve klinik mikrobiyoloji uzmanı doktor olan sanık ...'nun ise mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Hükme esas alınan... İhtisas Kurulu'nun 07/05/2010 tarih ve 4518 sayılı raporunda, .... Hastanesi'nde hastaya uygulanan tedavideki eksikliğin meydana gelen netice ile arasındaki illiyet bağının bulunup bulunmadığı, söz konusu eksiklikte hastaya müdahale eden doktor ...'nun kusurlu olup olmadığı, kusurlu ise hangi derecede kusurlu olduğunun açıklığa kavuşturulmadığı, bunun yanısıra hastalığının seyri ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından konulan teşhis tedavileri ile tedavilerin tarihleri ve hastanın ölümü arasındaki geçen süre de dikkate alınarak somut olayda, bu sanıkların varsa kusurlu eylemlerinin tespiti ve söz konusu eylemlerle netice arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının duraksamaya yol açmayacak şekilde ortaya konulması bakımından dosyanın bir kez de ... Kurumu Genel Kurulu'na gönderilerek buradan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- ) ... Hastanesi acil servisinde görevli aile hekimi uzmanı olan doktor sanık ...'ın, hastayı 26/11/2008 tarihinde müracaatı üzerine muayene ederek enfeksiyon ve klinik mikrobiyoloji uzmanı doktor olan sanık ...'dan konsültasyon istemiş olması ve akabinde hastanın takibinin bu doktor tarafından yapılmış olması ve müracaat günü hastasını konusunun uzmanı doktora yönlendirmesi nedeniyle kendisine kusur izafe edilemeceği gözetilmeksizin sanık ...'ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5885, Karar No: 2007/5823, Tarih: 20.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2007/5885 E.  ,  2007/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklar ..., ...'in yapılan yargılamaları sonunda; Hükümlülüklerine ve zoralıma dair (İPSALA) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.1.2007 ... ve 334 esas, 12 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile o yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 24.5.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların göçmen taşıdıkları araçların nitelikleri ve taşınan göçmen sayısına göre mahkemenin ceza miktarını takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine ve ele geçen paraların sahte para olmadığı anlaşılmakla (2) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanıklar ... ve ... müdafiisi ile o yer C.Savcısının yerinde görelmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 20.7.2007 gününde nitelendirmeye ilişkin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY : Sanıkların yurda ... olarak girmiş bulunan ve yine yasal olmayan yollardan yurt dışına çıkmak isteyen göçmenleri, sahte plaka ve ruhsat düzenlenmiş olan araçların şoförlüğünü yaparak İstanbul'dan alıp, İpsala sınırına yakın bir yere kadar taşıdıkları anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 79/1-a., madde ve fıkrasında tanımlanan yurt dışına çıkmalarına taşımak suretiyle imkan sağladıkları ve

bu şekilde eylemlerinin tamamlandığı düşüncesi ile çoğunluğun eylemin teşebbüs aramasında kaldığına ilişkin görüşüne karşıyım.

KARŞIOY : Sanıkların birden fazla göçmenin, yurt dışına çıkmasına imkan sağlamaya teşebbüs ettikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin 2. fıkrası bir suç işleme kararının icrası kapsamında “aynı suçun birden fazla kişiye karşı ... bir fiille işlenmesi durumunda” zincirleme suç hükmünün uygulanacağını ve cezanın artırılacağı öngörmektedir.

Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Protokolün 5. maddesi “Göçmenler, bu protokolün 6. maddesinde öngörülen eylemlerin konusu olmaktan dolayı bu protokol’e göre, cezai kovuşturmaya tabi tutulmayacaklardır.” hükmünü getirmek suretiyle, suçun konusu olmalarının yanı sıra göçmenleri bir bakıma “mağdur” da saymaktadır. Nitekim öğretide de göçmenlerin dar anlamda suçun mağduru olduğu ifade edilmiştir.(... ...: Göçmen Kaçakçılığı Suçu, Ankara, 2005 s.106 vd.; Yrd. Doç.Dr ... ... Evik: Göçmen Kaçakçılığı Suçu, A.Ü. Erzincan Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: IX, sayı: 3-4, Erzincan, 2005, S.140 Vd.; Dr. ... ..., Göçmen Kaçakçılığı Suçları, s.9 Vd.)

Genel olarak suç; toplumsal düzeni bozmakla, doğal biçimde devletin kurduğu ve koruduğu düzene zarar verir; ya da tehlikeye düşürür. Ayrıca, ceza hukukunda mağdur, “suç kurbanı” ile de özdeş bir kavramdır. Diğer taraftan, bir başka açıdan mağdur kavramı ile suçun konusu kavramları da yakın kavramlardır. Bu nedenle Sözleşmeye bağlı Ek Protokolde göçmenlerin suçun konusu olmalarının açıklanmış olması, aynı zamanda suçun mağduru olmalarına engel değildir. (Doç. Dr. Erdener Yurtcan: Şahsi Dava, İstanbul Üniversitesi, Hukuk Fakültesi yayını, 1977, s.104 vd.)

Göçmen kaçakçılığı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 79. maddesinin gerekçesinde de göçmenlerin suçun mağduru olduğuna ilişkin ibareler bulunmaktadır. (Kemalettin Erel: Yargıtay Kararları ışığında Göçmen Kaçakçılığı Suçu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, sayı: 71, s.270.) Gerçekten de gerekçedeki "maddi menfaat sağlamak üzere, genellikle suç örgütleri marifetiyle göçmenler başka ülkelere kaçırılmakta, yasal olmayan yollarla ülkeye sokulmakta ve bu örgütlerin eline düşen çaresiz insanlar, büyük ve bazen yaşam ve beden bütün-

lükleri bakımından onarılamayan zararlara uğrayabilmektedirler.” şeklindeki ifadeler göçmenlerin mağdur olduklarına işaret etmektedir.

Bu gerekçelerle sanıklar hakkında zincirleme suç hükmüne ilişkin TCK.nun 43/2. madde-fıkrası uygulanması ve bu nedenle kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/13770, Karar No: 2015/1657, Tarih: 17.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13770 E.  ,  2015/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2012 gününde verilen dilekçe ile birleştirilen davada 28.02.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 11.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı tarafa verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8841, Karar No: 2020/11595, Tarih: 16.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/8841 E.  ,  2020/11595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve müşteki annenin tebligata rağmen duruşmaya katılmaması, baba ...'e gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen beraat hükmünü temyiz etmemesi karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27308, Karar No: 2013/30634, Tarih: 09.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/27308 E.  ,  2013/30634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sözlü anlaşma ile davalılara ait tarladaki armutları satın aldığını, karşılığında davalılara çekler verdiğini, çeklerin 2 adedinin davalılar tarafından tahsil edildiğini, davalılara ait tarladaki bir kısım mahsülün çürük ve hastalıklı olduğunu fark edince davalılara bu miktarı satış bedelinden mahsup etmeyi önerdiğini, davalılardan olumlu cevap alamadığını ve bunun üzerine tarlaya sağlam mahsülü toplamaya gittiğinde davalıların mahsülleri bir başkasına sattığını öğrendiğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9 bin lira maddi tazminat, tahsil edilen çekler nedeniyle de şimdilik 1.000,00 Tl nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemiş, verdiği ıslah dilekçesi ile de tahsil edilen çek bedelinden 35.000,00 TL nın tahsili istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalılardan sözlü anlaşma ile armut mahsülü satın aldığını, davalılara verdiği 2 adet çekin tahsil edildiğini, ancak satılan mahsullerin bir kısmının ayıplı olduğunu bu nedenle davalılarla görüşmeler yapıldığı esnada diğer sağlam kısmında davalılar tarafından bir başkasına satıldığını beyanla, uğradığı maddi zararın tazmini ile tahsil edilen çeklerin bedelinin davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar ise mahsülün davacı tarafından çeşitli bahaneler ileri sürülerek satın alınmaktan vazgeçildiğini, çürüme olmaması için kalan mahsülün 3. kişiye satıldığını savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davacının topladığı mahsülün 18.964,00 TL tutarında olduğu kalan mahsülünde 3.kişilere satıldığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davacının, 2 adet çek karşılığı olarak 35.000,00 TL ödediği anlaşıldığına göre bu bedelden toplanan mahsulün bedeli düşülerek kalanın davacıya iadesi gerekirken davanın tamamen reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4830, Karar No: 2014/9771, Tarih: 27.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4830 E.  ,  2014/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2012/48-2012/91

Taraflar arasında görülen davada Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.11.2012 tarih ve 2012/48-2012/91 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.05.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. H.Ö.ile davalılar vekili Av. İ.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı T. . Makine San. Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu, davalıların 13.09.2003 tarihli ortaklar kurulu kararı ile anılan şirkete müdür tayin edildiğini, 08.01.2004 tarihli ortaklar kurulu kararı ile de müdürlerin 01.01.2004 tarihinden itibaren aylık (2.655.000.000) TL ücret almasına karar verildiğini, bu ücretin sırasıyla 09.07.2004 ve 05.01.2006 tarihli ortaklar kurulu kararları ile (5.000.000.000) TL ve (7.775) YTL'ye yükseltildiğini, müvekkilinin toplantılara çağrılmaması, anasözleşmenin 11. maddesi gereğince oybirliğiyle alınmaması ve davalılar Y.. B.. ve N.. S..'in ortak vekili sıfatıyla toplantılara katılması nedeniyle bu ortaklar kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunu, davalıların bu eylemiyle müvekkilinin ve şirketin zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik her bir davalıdan (300.000) YTL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsili ile anılan şirkete verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının ücretlere zimnen muvafakat ettiğini, geçerli karar olmasa da müdürlerin ücret alabileceğini, zararın kanıtlanması gerektiğini savunarak, davanın husumet, zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının ücretlere zimnen muvafakat ettiğini, geçerli karar olmasa da müdürlerin ücret alabileceğini, zararın kanıtlanması gerektiğini savunarak, davanın husumet, zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, görevsizliğe dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, ortaklar kurulu toplantısına çağırılmayan ortağın ortaklar kurulu kararının iptali davası açabilmesinin mümkün olduğu, yokluk ile geçersiz olan kararların iptali için dava açma süresi bulunmadığı, ana sözleşmenin 11. maddesine göre dava konusu edilen 3 ortaklar kurulu kararlarındaki yönetim kurulu üyelerinin ücretlerinin belirlenmesine ilişkin kararların yokluk ile malul olduğu, şirket yönetim kurulu üyelerine belirlenen ücretlendirmelerin geçersiz olduğu, sorumluluğun oluşması için bu kararlardan dolayı ayrıca şirketin de zarara uğramış olması gerektiği, şirket müdürlerinin görevi 11/09/2006'da bitmesine rağmen şirket müdürlerine aylık ödemelerin 31/12/2007 tarihine kadar yapıldığı, şirket müdürlerine ücret miktarı belirlenmesi ve ödenmesi kararları geçersiz ise de hiç kimsenin ortak dahi olsa ücretsiz bedava çalışması mümkün olmadığı, ortaklar kurulu kararı olmasa dahi çalışan kişilere yapmış olduğu işine münasip olarak ücret ödemesi gerektiği, davacının zarara ıttıla ettiği tarihin tespit edilemediği, sorumluluk davalarında ibra ile sorumluluktan kurtulabilmek için sorumluluk konusu olayın ibra yapılırken görüşülüp tartışılmış olmasının gerektiği, davada 01/01/2004 tarihinden itibaren yapılan ücretlendirme ile ilgili kısım talep edilmiş olduğundan davanın açıldığı 13/06/2007 tarih itibari ile 5 yıllık zaman aşımı süresinin geçmemiş olduğu, zararın ortaklar kurulu kararı ile oluştuğu, davalılardan N.. S.. ve Y.. B..'un dava konusu şirketin ortağı olmadıkları, eşlerinin ortak oldukları, bu davalıların ortaklar kuruluna vekaleten katıldıkları, zararın oluşmasında bilgilerinin mevcut olduğu ve kötü niyetli olduklarının kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, TTK’nın 556. maddesindeki atıf nedeniyle 309. maddesine dayalı, zarar gören pay sahibinin uğradığı dolaylı zararın, limited şirket müdürleri davalılardan tahsili ile şirkete verilmesi istemine ilişkin olup, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dışarıdan müdür olan davalılardan Y.. B.. ve N.. S..'e görev süreleri dolmuş olmasına rağmen müdürlük ücreti ödenmesine devam olunduğu belirlenmiş, mahkemece ödenen bu ücretlerin de anılan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

2- Dava, TTK’nın 556. maddesindeki atıf nedeniyle 309. maddesine dayalı, zarar gören pay sahibinin uğradığı dolaylı zararın, limited şirket müdürleri davalılardan tahsili ile şirkete verilmesi istemine ilişkin olup, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dışarıdan müdür olan davalılardan Y.. B.. ve N.. S..'e görev süreleri dolmuş olmasına rağmen müdürlük ücreti ödenmesine devam olunduğu belirlenmiş, mahkemece ödenen bu ücretlerin de anılan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, müdürlük görev süreleri dolmasına rağmen şirkette çalışmaya devam etmiş olmaları halinde bu süreye ilişkin olarak dahi anılan davalıların şirkette yaptıkları görevle uyumlu münasip bir ücrete hak kazanacakları kuşkusuz olup, mahkemece bu ilke nazara alınarak anılan bu davalıların hukuki durumlarının denetlenebilir bir şekilde tayin ve takdir edilmeleri gerekirken, yanlış ilkeden hareketle yazılı miktara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davalılardan Y.. B.. ve N.. S.. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılardan Y.. B.. ve N.. S.. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan Y.. B.. ve N.. S..'e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15999, Karar No: 2020/840, Tarih: 03.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15999 E.  ,  2020/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... İli Merkez İlçesinde 1978 yılında yapılan kadastro sonucu, Büyükhataplı Köyü çalışma alanında bulunan 1365 ve 1406 parsel sayılı 9400 ve 4000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu oldukları gerekçesiyle malik haneleri açık olarak tespit edildikten sonra, hükmen davalı ... ve diğerleri adına tespit ve sırasıyla 21.09.1995 ve 01.03.1993 tarihlerinde tapuya tescil edilmiştir. Davacı ..., 1956 tarihli gayrimenkul satış vaadi senedine dayanarak, tapu iptali ve miras hissesi oranında adına tescili istemiyle 19.09.2014 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.