muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8372, Karar No: 2019/6880, Tarih: 08.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/8372 E.  ,  2019/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6362 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, hükmolunan ceza miktarları nedeniyle bir kısım sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Suç tarihinde yürürlükte olan 2499 sayılı Kanun'un "Cezai sorumluluk" başlıklı 47/1-A-2. maddesi;

"...Yapay olarak, sermaye piyasası araçlarının, arz ve talebini etkilemek, aktif bir piyasanın varlığı izlenimini uyandırmak, fiyatlarını aynı seviyede tutmak, arttırmak veya azaltmak amacıyla alım ve satımını yapan gerçek kişilerle, tüzel kişilerin yetkilileri ve bunlarla birlikte hareket edenler,..."

"...her bir alt bent kapsamına giren fiillerden dolayı iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin günden onbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır..."

47. maddenin son fıkrası;

"...Birinci fıkranın (A), (B) ve (C) bentleri uyarınca verilecek para cezaları üst sınırla bağlı olmaksızın suçun işlenmesi suretiyle temin edilen menfaatin üç katından az olamaz...",

Suçun işlendiği tarihten sonra yürürlüğe giren ve mahkemece isabetli şekilde sanıkları daha lehine olduğu değerlendirilen 6362 sayılı Kanun'un "Piyasa dolandırıcılığı" başlıklı 107/1. maddesi ise;

"(1) Sermaye piyasası araçlarının fiyatlarına, fiyat değişimlerine, arz ve taleplerine ilişkin olarak

yanlış veya yanıltıcı izlenim uyandırmak amacıyla alım veya satım yapanlar, emir verenler, emir iptal edenler, emir değiştirenler veya hesap hareketleri gerçekleştirenler iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin günden on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılırlar. Ancak, bu suçtan dolayı verilecek olan adli para cezasının miktarı, suçun işlenmesi ile elde edilen menfaatten az olamaz." hükümlerini amirdir.

Buna göre; 6362 sayılı Kanun'da düzenlenen "piyasa dolandırıcılığı" (işleme dayalı manipülasyon) suçunun işlenmesi sonucu verilecek adli para cezasının belirlenmesinde, failin elde ettiği menfaatin miktarı önemli bir rol oynamaktadır.

Buna göre; 6362 sayılı Kanun'da düzenlenen "piyasa dolandırıcılığı" (işleme dayalı manipülasyon) suçunun işlenmesi sonucu verilecek adli para cezasının belirlenmesinde, failin elde ettiği menfaatin miktarı önemli bir rol oynamaktadır.

Mahkemece, sanıkların eyleminin piyasa dolandırıcılığı suçunu oluşturduğu yönündeki tespit ve TCK'nun 61. maddesine göre alt ve üst sınırlar arasında uygulanan teşdit ve TCK'nin 62. maddesine göre yapılan indirim sonucunda belirlenen 2 yıl 6 ay hapis ve 5000 gün adli para cezasıyla, takdir edilen günlük 30 TL miktarla çarpılması sonucunda 150.000 TL adli para cezasıyla, neticeten tüm sanıkların adli para cezasının, 6362 sayılı Kanun'da yazılı şekilde elde edilen toplam menfaat (8.137.499,74 TL'nin) miktarına çekilerek bu miktardan ayrı ayrı adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, hakkında kamu davası açılan sanıkların her biri hakkında verilen adli para cezası miktarının; tüm sanıkların birlikte işledikleri suç dolayısıyla ayrı ayrı ne kadar menfaat elde ettiklerinin katılan kuruma sorulması ve bu hususta ek bilirkişi raporu aldırılması, şayet elde edilen menfaat hükmedilen adli para cezası miktarını geçiyorsa, buna göre Kanun'da yazılı olduğu üzere adli para cezasının elde edilen menfaatten aşağı olmamak üzere belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde sanıkların her birinin ayrı ayrı toplamda elde edilen menfaat miktarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6747, Karar No: 2018/1168, Tarih: 19.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6747 E.  ,  2018/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... köyü 101 ada 1242 parsel sayılı 4084.39 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmış, ... de aynı iddia ile davaya katılmıştır.

Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.02.2009 tarih ve 2009/638 - 1213 E.K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; ”Mahkemece taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ilk keşifte rapor düzenleyen orman bilirkişi...'in taşınmazın konumunu renksiz memleket haritasının fotokopisi üzerinde gösterdiği, ikinci keşif sonucu uzman bilirkişi ... tarafından memleket haritası ile kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmeden parsel bazında memleket haritası üzerinde işaretlendiği, iade üzerinde aynı bilirkişi tarafından alınan ek raporda taşınmaz, memleket haritasında iğne yapraklı ağaç rumuzu bulunan ve kısmen yeşil renkli bölüm üzerinde gösterildiği anlaşılmaktadır. Yetersiz, denetlenemeyen ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz. '' denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, Afyonkarahisar ili, ...ilçesi, ... köyü,...mevkiinde kain 101 ada 1242 parsel sayılı taşınmazın mevcut kadastro tespitinin iptaline, 101 ada 1242 parsel sayılı taşınmazın; 19/06/2015 tarihli orman mühendisleri ve kadastro teknisyeninin müşterek raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 3437,43 metrekarelik kısmının ifrazı ile aynı ada içerisinde en son parsel numarası verilerek tarla vasfı ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 646,96 metrekarelik kısmının ifrazı ile aynı ada içerisinde en son parsel numarası verilerek orman vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi vekili tarafından dava konusu 101 ada 1242 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemenin 28.09.2015 tarihli kısa kararında, [ Peşin alınan 11.20 TL başvuru harcının güncel başvuru harcından mahsubu ile bakiye kalan 16.50 TL'nin kabul ve red oranına göre 4.15 TL'nin davalı ...’den, 12.35 TL'nin davacı kurumdan alınarak Hazineye irat kaydına," karar verilerek, kısa kararda davacı aleyhine harca hükmedilerek hüküm kurulduğu, ancak, gerekçeli kararda (Kabul ve red oranına göre Hazineden karşılanan 190,80 TL'nin davalı ...'den tahsili ile ... ye irat kaydına, 152,43 TL'nin davalı ...'den alınarak davacı kuruma verilmesine) denilerek hüküm kurulmuş olduğu ve bu şekilde, kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.

Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK. madde 298/2). Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hâkim tefhim ettiği kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemek olanaklı değildir. İçtihadı birleştirme kararında; çelişkinin varlığı tesbit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Bu sebeple, mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4691, Karar No: 2024/6408, Tarih: 27.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4691 E.  ,  2024/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2023 tarih ve 2023/258 Esas, 2023/240 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4941, Karar No: 2024/1691, Tarih: 23.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4941 E.  ,  2024/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/881 E., 2022/1383 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1255 E., 2019/1731 K.

KARAR

1-İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesine dayalı alacak davasında yüklenicinin temerrüdü nedeniyle davacının göndermiş olduğu ihtarnameyle sözleşmeden döndüğü ve ödediği paranın iadesini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararı ile taraflar arasındaki sözleşmede teslim süresi ön ödemenin alınmasından iki ay sonrası olarak tespit edildiği, ödemeden beş ay sonra gönderilen ihtarnamede verilen bir aylık süre içinde makinenin teslim edildiğinin iddia ve ispat edilmediği, davalı şirketin faal olduğu, TMSF tarafından el konulduğu, tebligatın şirket adresinde çalışanına yapıldığı, davacının gönderdiği ihtarnamede, makinenin yerinde yapılan incelemesinde kağıt kırma sorununun bulunduğunun tespit edildiği, sorunun giderilmediği, makinenin kusurlu olduğunun tespit edilmesi nedeniyle ihtarnamedeki anlatıma göre makinenin teslime hazır hale getirilmediği, davalı makinenin teslime hazır hale getirildiğini iddia etmiş ise de, bu iddiayı ispatlayacak delilin dosyaya ibraz edilmediği dikkate alındığında, teslim süresinin üzerinden uzun bir süre geçmiş olmasına rağmen makinenin davacıya teslim edilmemesi nedeniyle TBK'nın 125/3 maddesi gereğince fesih isteminin yerinde olduğu, ön ödemenin iadesine ve ihtarnamede verilen bir aylık sürenin sona ermesinden sonra faiz yürütülmesine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalının taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihine göre temerrüde düştüğünün sabit olmasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.05.2023 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10322, Karar No: 2022/8921, Tarih: 12.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10322 E.  ,  2022/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının

açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin, TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11261, Karar No: 2017/25780, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/11261 E.  ,  2017/25780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının bir takım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, yargılama harcından hangi davalının sorumlu olduğu açıkça belirtilmeden hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının,

'' Alınması gerekli harçtan başlangıçta alınan harcın ve ıslah ile alınan harcın mahsubu ile bakiye 362.14 TL'nin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

Davacı tarafça yapılan 140,05 TL ilk dava açma gideri, 77,00 TL ıslah harcı, 8,00 TL posta masrafı 72,00 TL 9 tebligat masrafı, 50,00 TL 2 tanıklık ücreti, 300,00 TL bilirkişi masrafı olmak üzere 647,05 TL'nin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,'' şeklinde olan paragraflarının hüküm yerinden tamamen çıkartılmasına; yerine,

'' Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına;

Davacı tarafça yatırılan toplam 217.05 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafça yapılan toplam 430,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine ''rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1464, Karar No: 2012/4051, Tarih: 10.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1464 E.  ,  2012/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... ile davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2010 gün ve 441/109 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı-birleşen dosya davalısı ... vekili, tarafların miras bırakanları Veli ve ...’dan intikal eden taşınmazların Erdemli 1.Noterliğinin 16.4.2004 gün ve 2492 yevmiye numaralı miras taksim sözleşmesiyle paylaşıldığını, sözleşme içeriğine göre 233 ada 9 parselin 1440/3774 payı ile 226 ada 71 ve 111’in birleştirilmesiyle oluşacak parselden krokide C harfiyle gösterilen 3200 m2 bölümünün vekil edenine bırakıldığını açıklayarak ilgili tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/273 Esas sayılı dosyasında davacı-asıl dosya davalısı ... vekili, tarafların Veli ve ... mirasçıları olduğunu, miras bırakan ...’nin bir kısım taşınmazlarını sağlığında muvazaalı olarak davalılara devri nedeniyle açılan iptal ve tescil davalarının devamı sırasında tarafların anlaşarak 16.4.2004 tarihli miras taksim sözleşmesi düzenlediklerini, buna göre 30 ada 1 parselde muris Veli’ye ait hisse ile 226 ada 71 parselle davalı ... ve... adına kayıtlı 226 ada 111 parselin tevhidiyle oluşacak taşınmazın taksim krokisinde A harfiyle gösterilen 2000 m2 bölümünün vekil edenine bırakıldığını, sözleşme nedeniyle açılan davalardan feragat edildiğini, ancak davalı ...’in sözleşmeye rağmen 111 parseldeki payını dava dışı Adnan Uğuz’a sattığını (A'nın 71 parsel dahilinde olduğunu) açıklayarak, taksim sözleşmesi gereğince vekil edenine bırakılan taşınmaz bölümlerine ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tesciline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.