muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17445, Karar No: 2015/14137, Tarih: 03.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17445 E.  ,  2015/14137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2009/182-2013/113

Davacı T.. Ş. .vekili Avukat E.. D.. tarafından, davalılar H.. Ç.. İ.. . T..Ş.. ve diğerleri aleyhine 17/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan G.. M.. ve M.. E.. bakımından yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, diğer davalılar bakımından kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılardan G..köyü adına köy muhtarı olan M.. E..'nin talimatları doğrultusunda davalı şirket tarafından yapılan atık su kanalı çalışmaları sırasında kendisine ait kablolara zarar verildiğini belirterek uğramış olduğu zararın tazminini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda diğer davalılar bakımından istem kısmen kabul edilmiş; davalı G.. M.. ve köy muhtarı M.. E.. bakımından davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

2577 sayılı İdari Y.. K.. 2. maddesinde idari yargıda görülebilecek davalar sayılmış olup; idari yargıda ancak idare aleyhine dava açılabilir. Gerçek kişi olan davalılardan M.. E.. aleyhine idari yargıda dava açılması mümkün olmayıp davanın adli yargıda görülmesi gerekir. Ancak adı geçen davalının köy muhtarı olarak, köy adına gerçekleştirdiği eylem ve işlemler nedeniyle sorumlu olduğu ileri sürüldüğüne göre husumet sorununun irdelenmesi gerekir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan sorumluluk hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Mahkemece açıklanan olgular ve yasal düzenlemeler gözetilerek; davalılardan M.. E.. bakımından davanın husumet nedeniyle reddi gerekirken, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece açıklanan olgular ve yasal düzenlemeler gözetilerek; davalılardan M.. E.. bakımından davanın husumet nedeniyle reddi gerekirken, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı D.. M..Y.. 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle, gerçek kişi davalılar yönünden işin esasının incelenmesi gerektiği düşüncesiyle bozma kararının 2 nolu bendine katılmıyorum.03/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2024/9492, Karar No: 2025/1652, Tarih: 19.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9492 E.  ,  2025/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1964 E., 2024/1570 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna ve elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4. Her türlü şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Ele geçirilenlerin maddelerin kullanım sınırı içerisinde olduğuna,

6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu, delillerin hukuka uygun yöntemlerle ele geçirildiği ve hükme esas alınabileceği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23422, Karar No: 2015/18117, Tarih: 05.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/23422 E.  ,  2015/18117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalı temyizi açısından; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davalı vekilinin sunduğu dilekçede yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair nedenler bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddine.

2-Davacı temyizine gelince; dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

3-Davacı dava ve ıslah dilekçesinde talep ettiği alacaklara en yüksek mevduat faizi talep etmiştir. Fazla çalışma alacağına talebe rağmen faize hükmedilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen silinerek yerine;

“1-Davanın fazla mesai alacağı yönünden ıslahen KISMEN KABUL KISMEN REDDİ ile, 06.08.2013 tarihli bilirkişinin son ek raporu göz önüne alınarak, 4.952,34 TL. Fazla mesai ücretinin 200,00 TL sinin 24.08.2011 dava tarihinden itibaren, 4.752,34 TL'nin ise 12.02.2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazla talebin REDDİNE” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13817, Karar No: 2012/14455, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13817 E.  ,  2012/14455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin meni istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava, davalılar ... ve ... aleyhine açılmış olup, birden fazla davalı olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ''davalının ... Mah. A Bloktaki kargir evin dışında bulunan boruların onarılması, eskiyen ve sızıntı yapan boruların değiştirilerek, yağmur iniş borularının aşağıya kadar indirilmek suretiyle davacıya müdahalenin men'ine, davalıya 30 gün süre verilmesine" dair infazda tereddüt yaratacak şekilde ''davalı'' ibaresinin kullanılması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasındaki ''davalının'' yerine ''davalıların'', ''davalıya'' yerine ''davalılara'' ibarelerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1695, Karar No: 2011/2443, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1695 E.  ,  2011/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ... ve ... gelmiş, diğer davalılar ve davacı tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkil kooperetifin 1996-2006 yılları arasında yönetim kurulu başkanlığını yapan davalı ...'ın, arsa sahiplerine, arsa değerinden fazla konut vaat ederek kooperatife üye yaptığını, arsa sahiplerinin, alacakları daire sayısınca üye kaydı yapılarak genel kurullarda istenilen kararların alındığını, kooperatifçe arsası kullanılmayan arsa maliklerinin dahi üye yapılarak kendilerine daire verildiğini, böylece üyelerin haklarının zarara uğradığını, ...'ın, alınan arsaları kooperatife devretmek yerine kendi ve yönetim kurulu üyeleri üzerine yaparak haksız kazanç elde ettiğini, düzenli muhasebe kaydı tutulmadığını, harcamaların faturalandırılmadığını, yaptırılan işlerde fiyatların fahiş gösterilerek aradaki paranın zimmete geçirildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 135.000,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ...vekili, davanın usulüne uygun açılmadığını, ibra edilen dönemler için dava açılamayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını, arsa sahipleri ile satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, arsaların gerçek değeri üzerinden alındığını, daireler teslim edilmediğinden arsa tapularının alınamadığını, arsa tapularının müvekkilleri adına değil arsa sahipleri adına olduğunu, muhasebe kayıtlarının davacı tanığı tarafından tutulduğunu, yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu, ... tarafından satın alınan arsaların bedelinin müvekkil tarafından ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın TTK'nun 341. maddesindeki usule uygun açılmadığını, 2000 yılında yönetim kurulu üyeliğinden ayrılan müvekkiline karşı açılan davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin imza yetkisinin bulunmadığını, görev yaptığı dönemde işlemlerin usulüne uygun yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın usulüne uygun açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, 1999 yılında yönetim kurulu üyeliğinden ayrılan davalının kooperatifi ilzam edecek herhangi bir işlem yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın usulüne uygun açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, 1999 yılında yönetim kurulu üyeliğinden ayrılan davalının kooperatifi ilzam edecek herhangi bir işlem yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kooperatifin eski yöneticileri olan davalıların, kura çekilen daire karşılığında verilmesi gereken arsanın verilmemesi, satılan arsa bedellerinin kooperatif kayıtlarına intikal ettirilmemesi, arsa ticareti yapılması, hakedişlerin üzerinde ödeme yapılması, sahte fatura kullanılması, üye aidatları, gecikme zamları, devir ücretlerinin kooperatif kasasına girmemesi, arsa sözleşmesi yapan kişilerin arsalarının kendi adına geçirilmesinden ötürü kooperatifi zarara uğrattıkları, bu zarar nedeniyle kooperatif yönetim kurulunda görev yapan davalıların sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne, 135.000,00 TL'nin, 26.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dava, kooperatif yönetim kurulu eski üyesi olan davalıların kooperatife verdiği zararın tazmini istemine ilişkindir. Davalılardan ... vekili, duruşma tutanağına geçen beyanıyla zamanaşımı def'inde bulunduğu gibi davalılar, cevap dilekçelerinde ayrı ayrı zamanaşımı def'inde bulunmuşlardır. Zamanaşımı def'i ilk itirazlardan olmayıp, davanın her aşamasında ileri sürülebilir ise de cevap süresi geçtikten sona ileri sürülmesi halinde dinlenebilmesi için savunmanın genişletilmesi itirazıyla karşılaşmaması gerekir. Süresinde ileri sürülmeyen zamanaşımı def'ine hemen ya da tanınan süre içerisinde karşı çıkılmaması halinde savunmanın genişletilmesi itirazı yapılmamış sayılacaktır. Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmadan zamanaşımı def'inin yazılı gerekçe ile reddi yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan, davalı ... hakkında ceza davası açıldığı anlaşıldığından, Mahkemece, ceza dosyası veya onaylı sureti celbedilerek ceza davasının bu dosyaya etkisi ve gerektiğinde ceza davası sonucunun beklenmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2)Bozma neden ve şekline göre, davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17660, Karar No: 2013/8346, Tarih: 27.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17660 E.  ,  2013/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çanakkale 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :06.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/24007, Karar No: 2012/27298, Tarih: 26.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/24007 E.  ,  2012/27298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2009/82-2011/344

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Davacı vekili, davacının, 7.5.2005-15.1.2009 tarihleri arasında aylık 680 TL ücretle davalıya ait işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkeme, kısa kararda, sadece “davanın kabulüne” şeklinde hüküm kurmuş, gerekçeli kararda ise, kabul kararına esas alınan bilirkişi raporunda eksik bildirilen gün sayısı 150 olmasına rağmen, “davacının … 7.5.2005-15.1.2009 tarihleri arasında kuruma bildirilen günler dışında eylemli net 600 TL ücretle 60 gün daha çalıştığının tespitine” şeklinde hüküm kurmuş olmakla kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturduğu anlaşılmıştır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, son oturumda tefhim edilen ve usule göre yeterli bir karar olmayan kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereklidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18157, Karar No: 2013/6787, Tarih: 29.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18157 E.  ,  2013/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatili, asgari geçim indirimi ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, teknisyen olarak çalıştığını son ücretinin 800,00 TL olduğunu, ayrıca tamir ve kurulum işlerinden aylık 300,00 TL altında olmamak üzere bahşiş aldığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesini ve teknisyenlik kursuna gönderilmesini istediği için iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma,aile geçim indirimi ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının teknisyenlik kursuna gönderilme isteğinin şartlarının uygun olmaması sebebi ile reddedildiğini, devamsızlık yapması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının alacaklarını talep etmesine karşın işverence ödenmediği, davacı tarafından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen aylık ücretin miktarı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı teknisyen olarak çalıştığını, 800,00 TL ücret ve 300,00 TL altında olmamak üzere bahşiş usulüyle çalıştığını iddia etmiştir. Davalı işveren davacının 800,00 TL ücret ile çalıştığını yetkili servis olduklarını, bahşiş alınmasının davalı şirket ilkelerine aykırı olduğunu, ücret dışında başkaca ek menfaat sağlanmadığını savunmuştur. Bilirkişi tarafından ücret; davalı ve davacı tanık anlatımlarına göre 300,00 TL bahşiş eklenerek hesaplanmıştır. Davacı tanığı günlük 15,00-20,00 TL bahşiş aldıklarını beyan etmiş davalı tanığı ise " davacının bahşiş aldığı olurdu " şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı; işyeri kayıtlarında belirtilen ücretin yanında ek menfaat ile çalıştığını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlamış değildir. Salt davacı tanık beyanına itibar edilerek davacının ücretine 300,00 TL bahşiş eklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.