muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18067, Karar No: 2014/8245, Tarih: 03.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18067 E.  ,  2014/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/222106

Mahkemesi : Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/03/2013

Numarası : 2010/1744 -2013/510

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine ve katılan vekilinin lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, sanığın sorumlu müdür olduğu iş yerinde ustabaşı olarak çalışan katılanın plastik sıkma makinesinin çapağına sıkışan kırık plastikleri bıçak çalıştığı halde almak isterken pervanenin sol elini kapması sonucu elinde 6. derece kırık oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın makine ve tezgahlarda bulunması gereken koruyucu aparat eksikliği nedeniyle olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli ve meydana gelen zarar gözetilip asgari sınırdan daha fazla uzaklaşılarak adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- Dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğünce düzenlenen kati raporda katılanın sol elinde 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı belirtilmiş ise de, aynı raporda beş parmak ampute olan hastaya nekrotik doku debridosyoları yapıldığı da belirtildiğinden, sözü edilen yaralanmanın sanığın duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 89/3-b maddesinin uygulanma ihtimalinin ve buna göre ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6131, Karar No: 2023/10965, Tarih: 13.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6131 E.  ,  2023/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık ... müdafiinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunduğu; ancak sirayet üzerine yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz talebinin reddinin gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) 31.05.2012 tarihli ve 2009/197 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 31.250,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) kararının, sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.12.2013 tarihli ve 2012/26551 Esas, 2013/1788 Karar sayılı kararı ile;

"...

A) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

Sanık ve müdafii tarafından hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'in tutuklu bulunduğu ceza

infaz kurumundan gönderdiği 18.01.2013 tarihli dilekçesindeki “dosyanın onaylanmasına” ilişkin talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

...

D) Sanıklar Halil ve İdris hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Sanık ve müdafii tarafından hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'in tutuklu bulunduğu ceza

infaz kurumundan gönderdiği 18.01.2013 tarihli dilekçesindeki “dosyanın onaylanmasına” ilişkin talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

...

D) Sanıklar Halil ve İdris hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Diğer sanık ...'in, suç konusu kokaini satın almak için hakkındaki mahkûmiyet hükmü onanan sanık Vincent ile anlaştığı ve sanık İdris'i kokaini teslim alması için görevlendirdiği, sanık İdris tarafından henüz teslim alınmadan Vincent'in kokainle birlikte yakalandığı; böylece sanık İdris'in “uyuşturucu madde satın alma” suçunun “teşebbüs aşamasında” kaldığı dikkate alınarak, sanık İdris hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık İdris müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; CMUK'nın 325. maddesi uyarınca bozmanın, temyiz isteğinden vazgeçen ve aynı konumda olan diğer sanık ...'e SİRAYET ETMESİNE,

E) Sanıklar İsmail, Mustafa ve Özgür hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Sanıkların savunmalarının aksine, diğer sanık Vincent'ta ele geçirilen suç konusu kokainle ilgileri olduğuna ya da diğer sanıklar Vincent, Halil ve İdris'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarına iştirak ettiklerine ilişkin, somut olay ve olgularla örtüşmeyen telefon konuşmaları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı; kullanıcı kişilere verdikleri ileri sürülen maddelerin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar İsmail ve Mustafa'nın müdafileri ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2013 tarihli ve 2013/78 Esas, 2013/141 Karar sayılı

kararı ile direnme kararı verilmesi üzerine, Dairemizin 13.13.2017 tarihli ve 2017/55 Esas, 2017/952 Karar sayılı kararı ile dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Ç. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.09.2021 tarihli ve 2017/10-218 Esas, 2021/365 Karar sayılı kararı ile

"...

..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2013 tarihli ve 2013/78 Esas, 2013/141 Karar sayılı

kararı ile direnme kararı verilmesi üzerine, Dairemizin 13.13.2017 tarihli ve 2017/55 Esas, 2017/952 Karar sayılı kararı ile dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Ç. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.09.2021 tarihli ve 2017/10-218 Esas, 2021/365 Karar sayılı kararı ile

"...

Somut olayda Yerel Mahkemece direnme kararı verildiğinden, Özel Dairenin sanık İdris Alper hakkındaki bozma kararının, temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesine yer olmadığına karar verilen hükümlü ...’e sirayetinin olanaksız olduğu, bu bağlamda hükümlü ... hakkındaki ilk hükmün kesinleştiği ve Yerel Mahkemece adı geçen hakkında verilen son hükmün hukuki değer taşımadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesi, ilk hükümleri temyiz eden sanıklar İdris Alper, ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan direnme kararına konu hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

...

Yerel Mahkemece verilen ilk hükümlerin Özel Dairece, sanık İdris’e atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı, diğer sanıklar Mustafa, Özgür ve İsmail’e atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarının ise sübut bulmadığı ve adı geçen sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasından sonra, sanık ... ve müdafisi ile sanıklar İdris, Özgür ve temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen hükümlü ...’in hazır bulunduğu 18.06.2013 tarihli oturumda, sırasıyla Cumhuriyet savcısından, sanık ...’in müdafisinden, sanıklar Özgür ile İdris’den ve hükümlü ... ile sanık ...’den Özel Daire bozma kararına karşı diyeceklerinin sorulduğu, ardından Yerel Mahkemece bozma ilamına direnilmesine ilişkin ara karar kurulup Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan ve hazır bulunan sanıklar İdris, Özgür ve İsmail’e esasa ilişkin savunma yapma imkânı tanınmadan ve son sözleri de sorulmadan duruşmaya son verilip direnme kararına konu hükümlerin kurulduğu dosyada;

Kamusal iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı karar verilmeden önce, toplanan delillere göre esasa ilişkin görüşünü açık ve anlaşılır bir şekilde ve eğer görüşü mahkûmiyete ilişkin ise ilgili kanun ve maddelerini göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğundan, somut olayda 18.06.2013 tarihli oturumda Cumhuriyet savcısı tarafından beyan edilen ve CMK’nın 216. maddesinin 1. fıkrası uyarınca

duruşmada ortaya konulan delille yönelik olan “Bozma ilamına uyulması talep olunur” şeklindeki sözlerin esas hakkında mütalaa olarak geçerli ve yeterli kabul edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Dolayısıyla Yerel Mahkemece Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin görüşü alınmadan direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu kabul edilmelidir.

duruşmada ortaya konulan delille yönelik olan “Bozma ilamına uyulması talep olunur” şeklindeki sözlerin esas hakkında mütalaa olarak geçerli ve yeterli kabul edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Dolayısıyla Yerel Mahkemece Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin görüşü alınmadan direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu kabul edilmelidir.

Diğer taraftan Yerel Mahkemece direnme kararına konu hükümlerin tefhim edildiği 18.06.2013 tarihli oturumda sırasıyla Cumhuriyet savcısından, sanık ...’in müdafisinden, sanıklar Özgür ile İdris’den ve hükümlü ... ile sanık ...’den Özel Daire bozma kararına karşı diyecekleri sorulduktan ve müdafi ile adı geçen sanıkların CMK’nın 216. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşmada ortaya konulan delille ilişkin olan “Yargıtay kararına uyulmasını talep ediyorum” biçimindeki beyanları alındıktan sonra, müdafi ve sanıklara esasa ilişkin savunma yapma imkânları tanınmadan ve son sözleri de sorulmadan, Özel Daire bozma ilamına direnilmesine ilişkin ara karar kurulup yargılamanın bitirilmesinin CMK’nın 216. maddesinin 1 ve 3. fıkralarına aykırılık oluşturduğunun ve yine aynı zamanda Uluslararası Sözleşmeler, Anayasa ve CMK ile de güvence altına alınmış olan savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan bu usule aykırılıklar nedeniyle Yerel Mahkemenin sanıklar hakkında kurduğu direnme kararına konu hükümlerinin, Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan ve hazır bulunan sanıklar İdris, Özgür ve İsmail’e esasa ilişkin savunma yapma imkânları tanınmadan ve son sözleri de sorulmadan yargılamaya son verilip hüküm tesis ve tefhim edilmesi isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2021/443 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut, net ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut, net ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) 31.05.2012 tarihli ve 2009/197 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün temyizden vazgeçme nedeniyle kesinleştiği, diğer sanık İdris yönünden kurulan hükmün, sanık İdris müdafiinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.12.2013 tarihli ve 2012/26551 Esas, 2013/1788 Karar sayılı kararı ile bozulduğu ve bozma kararının İlk Derece Mahkemesince sirayet ettirilerek yargılamaya sanık ...'in de dahil edildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 12.07.1948 tarihli ve 163-121 sayılı, 07.12.1987 tarihli ve 322-588 sayılı, 31.10.2012 tarihli ve 2011/777-2012/1819 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanığın sirayet üzerine yeniden kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

1136 sayılı Kanun’un 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) başlıklı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) başlıklı bendinde açıklanan nedenle, İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2021/443 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

Yargılama giderlerine ilişkin kısmına "Sanık ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 17.400,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," paragrafının eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Yargılama giderlerine ilişkin kısmına "Sanık ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 17.400,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," paragrafının eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7659, Karar No: 2013/9021, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7659 E.  ,  2013/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Uğurcuk Köyü çalışma alanında bulunan 17.882,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, nedeni belirtilmeksizin tescil harici bırakılmıştır. Davacı ..., irsen intikal ve tespit sonrası kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 17.882,35 metrekarelik bölümün davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı ... yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır. İmar-ihya ve zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmemiş, hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmamıştır. Uyuşmazlık; nedeni belirtilmeksizin tescil harici bırakılan taşınmazın 1975 tarihinde yapılan kadastro tespiti sonrası kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescili istemine ilişkindir. Bu nitelikteki bir taşınmaz ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında para ve emek sarfedilmek suretiyle kültür arazisi haline getirilmesi ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarruf edilmiş olması halinde kazanılabilir. Bu tür uyuşmazlıklarda taşınmazın niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüşünün yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında hava fotoğrafları ve topoğrafik haritalardan yararlanmak suretiyle de belirlenmesi gerekir. Somut olayda, 1999 tarihinde çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılarak taşınmazın o tarihte kültür arazisi olduğu sonucuna varılmak suretiyle karar verilmiştir. Dava 2008 tarihinde açıldığından bu inceleme dava tarihinden geriye doğru 20 yıllık dönemde taşınmazın niteliğini belirlemek bakımından yetersizdir. Doğru sonuca ulaşabilmek için dava tarihinden geriye doğru en az 20 yıl ve daha önceki tarihlerde çekilmiş beşer yıllık dönemlere ait hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların istenerek stereskopik çiftler halinde incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Öncelikle dava konusu yeri içine alacak şekilde dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait eski tarihli hava fotoğrafları ve topoğrafik haritalar getirtilerek mahallinde üç kişiden oluşan ziraatçı bilirkişi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri

2013/7659-9021

2013/7659-9021

uzmanı mühendis, teknik bilirkişi, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte hava fotoğrafları ile fotoplan, fotometrik, fotogrametrik paftalar uygulanmalı, uzman bilirkişilerden taşınmazın niteliği, kullanım süresi ve kullanımın devam edip etmediği yönünde ayrıntılı ve gerekçeli raporlar alınmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan delillere göre hüküm kurulmalıdır. Eksik soruşturma ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, bu nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/808, Karar No: 2025/3416, Tarih: 26.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/808 E.  ,  2025/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2782 E., 2024/1111 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ölüm nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça konu kaçak eşyalar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 09.10.2019 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64/1. fıkrasındaki "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir..." şeklindeki düzenleme karşısında hükümden önce 09.10.2019 tarihinde vefat ettiği anlaşılan sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.