muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10709, Karar No: 2012/18309, Tarih: 02.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10709 E.  ,  2012/18309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Aile Konutu Şerhi Konulması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 13.02.2012 gün ve 8866-2400 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 43.90 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.02.07.2012 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı ve ailesinin İsviçre'de çalıştıkları ve dava konusu konutta yaz tatillerinde kaldıkları konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi hükmünde tanımlanan aile konutu eşlerin "bütün yaşam faaliyetlerini" geçirdikleri alandır (Madde gerekçesi). Dava konusu konutun "bütün yaşam faliyetlerinin" değil sadece "tatil faaliyetlerinin" geçtiği bir alan olduğu tartışmadan varestedir.

Yurtdışında "bütün faaliyetlerini" geçiren bir ailenin diyelim yıllık izinde ayrıca geldiği köyündeki ev bile "bütün yaşam faaliyetlerinin geçirildiği" alan olmadığı için dava konusu konutun aile konutu olmadığı kuşkusuzdur.

1-ARB/HA/UP
Yargıtay — Esas No: 2013/14231, Karar No: 2013/13680, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14231 E.  ,  2013/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62, 50 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2008 tarihli ve 2006/21 esas, 2008/860 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 30/04/2013 gün ve 2013/6971/28223 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2013 gün ve 2013/156048 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırının o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağına dair 5237 sayılı Kanun'un 61/9. maddesi hükmünün suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı cihetle, kararın gerekçesinde sanıklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, anılan kanun'un 151/1. maddesinde öngörülen adlî para cezasının alt sınırının suç tarihi itibarıyla 5 gün olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 120 gün adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli para cezasının seçimlik olarak öngörüldüğü suçlarda tespit edilecek birim gün sayısının suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağına dair 5237 sayılı TCK'nın 61/9. maddesindeki 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklik hükmünün 06/12/2006 tarihinde yürürlüğe girdiği ve sanığın oluşu kabul edilen eyleminde ise suç tarihinin 19/12/2005 olup, bu tarihe göre adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğunun anlaşılması karşısında, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden,

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 gün ve 2006/21 esas, 2008/860 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma

nedenine göre, sanık hakkında TCK'nın 151/1, 62, ve 52/2 maddelerine göre kurulan hükümda adli para cezasına ilişkin uygulamaların çıkartılarak, yerine, sırasıyla 5 gün, 4 gün ve 80. TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 23.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12493, Karar No: 2016/16294, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12493 E.  ,  2016/16294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10669, Karar No: 2015/5675, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10669 E.  ,  2015/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2014

NUMARASI : 2009/110-2014/134

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan 1990 yılına en yakın tarihli memleket haritası ve elde edildiği hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması,

2) Bir numaralı bentte istenilen belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Getirtilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri

b) Getirtilen hava fotoğrafı üzerinde stereoskopik inceleme yapılıp, çekim tarihinde taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsü ile tarım arazisi olarak kullanıp kullanılmadığını açıklar ek rapor alınıp dosyaya konulması,

3) Mardin Kadastro Mahkemesine ait 2009/101 ve 117 Esas sayılı dosyaları ile 139 ada 8 sayılı parselin itirazlı olduğu kadastro mahkemesi dava dosyası asıllarının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12921, Karar No: 2012/20849, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12921 E.  ,  2012/20849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK sigortalılığı haricinde 01/03/1986 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının çakışan 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılık süresi dışında 1.3.1986 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmişse de, bu sonuca eksik inceleme ve araştırma sonucunda gidilmiştir.

2926 sayılı Kanun'un 3/1-b bendine göre kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanları veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar sigortalı sayılmıştır. Tarımsal faaliyet niteliği itibariyle yılın her döneminde yapılmadığı gibi mutlak surette taşınmazın bulunduğu yerde ikameti de zorunlu kılmamaktadır. Bu nedenledir ki taşınmazın bulunduğu köy veya kasaba sınırları dışında ikamet etmek veya tarımsal faaliyet dışında bir iş yapmak kişinin tarım ... sigortalısı olmasına engel değildir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 1988 yılında İstanbul'a göç ettiği ve halen orada ikamet ettiği muhtar beyanı ve zabıta araştırması ve tanık beyanları ile sabittir.

Her ne kadar, tarımsal faaliyet niteliği itibari ile yılın her döneminde yapılmadığı gibi, taşınmazın bulunduğu yerde ikameti zorunlu kılmasa da, davacının yaklaşık 20 yıldır İstanbul'da yaşadığı, taşınmazın Yozgat ilinde bulunduğu hususları dikkate alındığında, ara sıra taşınmazın bulunduğu yere gelmek sureti ile tarımsal faaliyetini devam ettirdiğinin kabulü, hayatın olağan akışına aykırıdır.

Yapılacak iş; davacının İstanbul'a göç ettiği tarihi net olarak belirlemek ve bu tarihe kadar davacıyı tarım ... sigortalısı kabul etmek, göç ettiği tarihten sonrası için ise talebin reddine karar vermekten ibarettir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının İstanbul'a göç ettiği tarihi net olarak belirlemek ve bu tarihe kadar davacıyı tarım ... sigortalısı kabul etmek, göç ettiği tarihten sonrası için ise talebin reddine karar vermekten ibarettir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/11/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/124, Karar No: 2025/209, Tarih: 23.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/124 E.  ,  2025/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1613 E., 2023/1787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/83 E., 2021/131 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; muris ...'ın 02.11.2000 tarihinde ölümünden önce 1987 yılında adına kayıtlı bulunan Tekirdağ ili, Şarköy ilçesi, Eriklice Mahallesi 275, 288, 326, 335, 336 ve 2360 parselde kayıtlı taşınmazları satış yolu ile, yine 1998 yılında 2513 parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma akdi ile davacının kardeşi, davalıların murisi ...'a devrettiğini, davalıların murisi ...'ın 275 ve 335 parsel sayılı taşınmazları sağlığında iyiniyetli 3. kişilere devrettiğini, muris ...'ın diğer çocuklarını mirastan mahrum etmek amacı ile bağışlamak istediği mal varlığını satış ve ölünceye kadar bakma akdi göstermek suretiyle devrettiğini belirterek davalının murisi ve davalı ... adına kayıtlı taşınmazlar yönünden miras hissesi oranında tapu iptali ve tesciline; iyiniyetli 3. kişilere devredilen 275 ve 335 parsel sayılı taşınmazlar bakımından ise gerçek değerlerinin tahkikat sonucunda belirlenmesinin mümkün olduğundan şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan miras hisseleri oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu, davaya konu işlemlerin bizzat davacının da tarafı olduğu ve tüm çocukların da katılımı ile Tapu Müdürlüğü nezdinde gerçekleştirildiğini, çocukların bilgisi, rızası ve katılımları ile taşınmazları paylaştırdığını, her ne kadar taraflar arasında gerçekleşen resmi işlem satış şeklinde yapılmış ise de gerçekte bir para alış-verişi olmadığını, muris tarafından bedelsiz paylaştırma amacı ile devir işlemlerinin gerçekleştirildiğini, davacı ...'ün 1979 yılında, diğer kızı Safinaz'ın 1982 yılında evlenerek köyden ayrıldığını ve bu tarihe kadar da halen şehir dışında yaşadıklarını, diğer oğlu İlyas'ın da bekarlığından itibaren Edirne’de yaşayıp orada vefat ettiğini, murisin gerçek amacının mal kaçırma olmadığını, istisnasız bütün yasal mirasçılarına sağlığında taşınmaz temlikleri yaptığını, öldüğü tarihe kadar da köyde hep beraber yaşadıklarını, ...'ın, babası ...'a ölünceye kadar baktığını ve sözleşmenin gereğini eksiksiz olarak yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 2513 parsel sayılı taşınmaz dışındaki diğer taşınmazlar yönünden, muris ... ve davacının da dahil olduğu murisin dört çocuğu arasında 22.07.1987 yılında satış akdinin yapıldığı, davacının satış işlemi esnasında huzurda bulunduğu, muris tarafından davalıların murisi ...'a yapılan satış işleminden haberdar olduğunun anlaşıldığı, murisin dört çocuğundan her birine taşınmaz devir ettiği, davacı ... ve dava dışı kızı Safinaz Tosun'a 908 parsel sayılı taşınmazı 150.000,00 TL bedelle yarı yarıya devrettiği, denkleştirme yapılırken mutlak surette eşitlik aranmayacağı ve tüm mirasçıları kapsar şekilde devir yapıldığı anlaşıldığından somut olayda murisin mal kaçırma kastıyla hareket etmediği, yapılan satış işlemlerinin muvazaalı olduğunun davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; muris ...'ın davalıların murisi ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğini, gerçekte bağışlamak istediği dava konusu taşınmazları satış ve ölünceye kadar bakım akdiyle devredilmiş gibi gösterdiğini, davalıların da bu durumdan haberli olduklarını, murisin devrettiği bu taşınmazların neredeyse murisin tüm malvarlığına isabet ettiğini, paraya ihtiyacı olmadığı anlaşılan murisin söz konusu muvazaalı işlemleri yapmakta haklı ve geçerli bir sebebinin bulunmadığını, davalıların murisinin söz konusu tarihte dava konusu taşınmazları alım gücünün bulunmadığını, bir minnet duygusu olarak da dava konusu taşınmazları davalıların murisine devretmediğini, davalıların murisi ile arasında akdedilen ölünceye kadar bakım akdi yönünden sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları, elinde bulunan malvarlığının miktarı, devredilen malın tüm malvarlığına oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı kıstasları da davanın haklı olduğunu gösterdiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; muris ...'ın davacının da dahil olduğu dört çocuğu arasında 22.07.1987 yılında tapuda satış akdinin yapıldığı, 15.10.1998 tarihinde ise ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıların murisi olan ... lehine kazandırmada bulunduğu, 22.07.1987 tarihli resmi senet ile murisin, dört çocuğundan her birine taşınmaz devir ettiği, davacıya ve dava dışı kızı ...'a Şarköy ilçesi, Eriklice köyü, 908 parsel numaralı taşınmazı 150.000,00 TL bedelle yarı yarıya devrettiği, görüleceği üzere değerler arasında açık ve aşırı bir fark bulunduğu gibi murisin aynı gün içerisinde 8 ayrı taşınmazını birden satmasını gerektirecek nitelikte büyük bir ihtiyaç durumunun dosyaya yansımadığı, bu durumda davacı tanıklarının murisin o yıllarda durumunun iyi olduğu, taşınmaz satmaya ihtiyacının bulunmadığı ve dava konusu bağımsız bölümü davalıya bağışladığı yönündeki beyanları da dikkate alındığında murisin terekeden mal kaçırma iradesiyle hareket ettiği ve yapılan temlikin gerçekte satış olmayıp bağış niteliğinde olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İstinaf Mahkemesinin kararının yanılgılı olduğunu, murisin aralarında ailevi hiçbir problem bulunmayan tüm çocuklarına az veya çok mallarını paylaştırma iradesi ile hareket ettiğini ve tüm çocuklarının da bu duruma rıza gösterdiğini, murisin ölene kadar çocukların da taşınmazlarını kullandığını, murisin vefatından 19 yıl sonra huzurdaki davanın ikame edilmesinin açıkça hakkın kötüye kullanılması olduğunu, murisin yaptığı paylaştırmada oğlu Celal’e daha fazla mal vermiş olmasının işlemin muvazaa ile illetli olduğunun göstergesi olmadığını, murisin minnet duygusuyla hareket ettiğini, davalı tanık beyanları ile de bu hususun teyit edildiğini, murisin diğer çocuklarının şehir dışında yaşadıklarını, davacı ...'ün 1979 yılında, diğer kızı Safinaz'ın 1982 yılında evlenerek köyden ayrıldığını ve bu tarihe kadar da halen şehir dışında yaşadıklarını, diğer oğlu İlyas'ın da bekarlığından itibaren Edirne’de yaşayıp orada vefat ettiğini, öldüğü tarihe kadar da köyde hep beraber yaşadıklarını, ...'ın, babası ...'a ölünceye kadar baktığını, satış işleminin bedelsiz yapılmasının tek başına muvazaanın göstergesi olamayacağını, murisin mal kaçırma kastıyla hareket ettiğinin somut delilleriyle ispatlanması gerektiğini, ispat yükü altında olan davacı yanın muvazaa iddiasını ispatlayamadığını, muris ile oğlu ... öldükleri tarihe kadar Eriklice köyünde birlikte yaşamış olduklarını, murisin tüm ihtiyaçlarının Celal ve ailesi tarafından karşılandığını, sözleşme tarihi itibariyle 74 yaşında olan murisin her türlü ihtiyaçları ve sağlık sorunları ile aynı çatı altında yaşayan oğlu ...'ın ilgilendiğini, 2513 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temlikin, karşılıklı edimler yükleyen ve gereği de taraflarca eksiksiz olarak yerine getirilmiş bir tasarruf olduğunu, nitekim sözleşme tanzim edildikten vefat ettiği 02.11.2000 tarihine kadar da murisin herhangi bir şikayet, yakınma, dava gibi bir başvurusunun olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkindir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1924 doğumlu muris ...'ın 02.11.2000 tarihinde ölümü ile geriye eşi Ayşe Acar, kızı davacı ..., kızı ..., oğlu İlyas Acar, oğlu davalıların murisi ...'ın mirasçı olarak kaldığı, ...'ın ise 25.05.2016 tarihinde vefat ettiği ve davalıların mirasçı olarak kaldığı; 22.07.1987 tarihli resmi senet ile davaya konu Tekirdağ ili, Şarköy ilçesi, Eriklice Mahallesi 288 (yeni 163 ada 30 parsel), 326 (yeni 162 ada 70 parsel), 336 (162 ada 29 parsel), 2360 (148 ada 16 parsel), 275 (yeni 163 ada 92 parsel) ve 335 (yeni 163 ada 10 parsel) parsel sayılı taşınmazları satış yoluyla oğlu ...'a devrettiği, bununla birlikte 908 parsel numaralı taşınmazı davacıya ve dava dışı kızı Safinaz'a, 1910 parsel sayılı taşınmazı ise oğlu İlyas'a satış yoluyla yarı yarıya devrettiği; öte yandan 15.10.1998 tarihinde davaya konu 2513 (yeni 130 ada 13 parsel) parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıların murisi ...'a devrettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı 12.388,23 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.