muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1022, Karar No: 2019/628, Tarih: 24.10.2019

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2016 tarihli ve 23752 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 204-601 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 14.09.2017 tarih ve 490-10899 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Kasten yaralama suçunun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Yerel Mahkemece TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, adli para cezasının bir gün karşılığının 40 TL olarak takdir edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın sosyal ve mali durumuna ilişkin 02.02.2012 tarihli tutanakta; sanığın tutanak tarihi itibarıyla cezaevinde bulunduğu, cezaevine girmeden önce ailesi ile birlikte yaşadığı, bekâr olduğu, herhangi bir işte çalışmadığı, geçimini babasının sağladığı, babasının emekli, annesinin ev hanımı, genel durumunun normal olduğu, üzerine kayıtlı menkul veya gayrimenkul bulunmadığının belirtildiği,

Kolluk tarafından düzenlenen 10.11.2011 tarihli şüpheli bilgi alma tutanağının “mesleği, ekonomik durumu” ile ilgili kısmında; “çaycı-500 TL” ibarelerine yer verildiği,

Mahkemece sanığın savunmasının alındığı 07.05.2012 tarihli duruşma tutanağında, sanığın evli ve 1 çocuklu olduğunu, hurdacılık yaptığını ve aylık ortalama 600 TL kazandığını beyan ettiğinin belirtildiği,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanığın evli ve çocuklu olduğuna dair bilgiler bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın “adli para cezası” başlıklı 52. maddesinin ikinci fıkrasında;

“En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanığın evli ve çocuklu olduğuna dair bilgiler bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın “adli para cezası” başlıklı 52. maddesinin ikinci fıkrasında;

“En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Adli para cezasının bir gün karşılığı miktarın, kişinin ekonomik durumu ve diğer şahsi hâllerinin göz önünde bulundurulmak suretiyle tespit edilmesi gerektiği, anılan Kanun’un 52. maddesinin gerekçesinde; "Hâlen yürürlükte olan ve Hükûmet Tasarında da muhafaza edilen, para cezası sistemi, cezadan beklenen amaçları gerçekleştirmekten uzak kalmaktadır. Özellikle enflasyon nedeniyle Türk parasının değerinin düşmesi karşısında, para cezalarını artırmak için sık sık yapılan kanun değişikleri de, uygulamada çeşitli sorunlara yol açmaktadır. Bu sorunların giderilmesi için para cezasının miktarının belirlenmesinde 'memur maaş katsayısı' veya 'yeniden değerleme oranı' gibi ölçütlerin dikkate alınması ise, ceza hukuku ilkeleriyle bağdaşmamaktadır.

Suç işleyen kişinin ekonomik durumu dikkate alınmadan hükmolunan para cezası, eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar doğurmaktadır. Ödeme gücü olan kişi üzerinde etkisi olmayan, ödeme gücü olmayanı ise sonuçta yine infaz kurumuna gönderilmesini sonuçlayan bu sistemden vazgeçilerek; gün para cezası olarak adlandırılan ve günümüzde Almanya, Avusturya, Polonya, İsveç, Finlandiya, Danimarka ve hatta, Fransa gibi bir çok ülkede uygulanan sisteme geçilmiştir.

Gün para cezası sisteminin temel amacı, para cezasının kişinin ödeme gücüne göre belirlenmesi yoluyla, suç işleyen zengin ile fakir arasındaki eşitsizliği gidermektir. Bunun yanında sistem, uygulaması basit, etkili, saydam ve para cezasından güdülen amaçları yerine getirebilecek özelliktedir...." şeklindeki açıklamayla belirtilmiştir.

Bu düzenlemeye göre kanun koyucu, verilen cezadan beklenen etkinin oluşturulabilmesi için adli para cezasının belirlenmesinde kişinin ekonomik gücünün önemli olduğunu vurgulamış, bununla birlikte belirtilen soyut çerçeve içerisinde bir gün karşılığı miktarı takdir etme yetkisini yargılamayı yapan hâkime vermiştir.

Hâkim bu tespiti yaparken, kolluk güçlerince belirlenen somut verileri göz önünde bulundurmalı, ancak rapordaki subjektif değerlendirmeler ile de bağlı olmamalıdır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hâkim bu tespiti yaparken, kolluk güçlerince belirlenen somut verileri göz önünde bulundurmalı, ancak rapordaki subjektif değerlendirmeler ile de bağlı olmamalıdır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın sosyal ve mali durumuna ilişkin 02.02.2012 tarihli tutanakta, sanığın araştırma tarihi itibarıyla herhangi bir işte çalışmadığı, bekâr olan sanığın ailesiyle birlikte yaşadığı ve geçiminin babası tarafından sağlandığı, üzerine kayıtlı menkul veya gayrimenkul mal bulunmadığının tespit edildiği, sanığın Kollukta çaycı olduğunu ve aylık ortalama 500 TL kazandığını, Mahkemede ise hurdacı olduğunu ve aylık ortalama 600 TL kazandığını beyan ettiği göz önüne alındığında; sanığın ekonomik durumunun, beyanından ve yapılan araştırmadan daha iyi olduğuna ilişkin herhangi bir tespite yer verilmeden ve 20 eşit taksitle ödenmesi hâlinde bile 300 TL olan aylık taksitlerin sanığın ekonomik durumuna göre fazla miktarda olduğu da gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine rağmen "geçmişinde çok sayıda suç kaydı bulunan sanığın kişiliği ve sosyal durumu ile cezanın caydırıcılık ilkeleri" şeklindeki çelişkili ve "ülkedeki enflasyonist ortam ve ekonomik koşullar, paranın alım gücü" gibi yasal olmayan gerekçelerle doğrudan verilen adli para cezasının, bir gün karşılığı miktarının alt sınırdan uzaklaşılarak 40 TL olarak belirlenmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının, sanığın ekonomik ve şahsi hâlleri ile uyumlu olmayacak şekilde 40 TL’den belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemece TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, adli para cezasının bir gün karşılığının 40 TL olarak takdir edilmesinin isabetli olduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1. Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 692-630 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının, sanığın ekonomik ve şahsi hâlleri ile uyumlu olmayacak şekilde 40 TL’den belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2. Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2319, Karar No: 2020/11771, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2319 E.  ,  2020/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının 4-b numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 26.11.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama tarihi olan 24/12/2020) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15218, Karar No: 2016/18355, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/15218 E.  ,  2016/18355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile arasında 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında uğramış olduğu zararların tazmini için sulhname imzalandığını, ödemenin 3 aylık sürede yapılması gerektiği halde yapılmadığını, ödemenin gecikmesi nedeniyle gecikme faizi için davalı aleyhine icra takibi başlattığını ancak takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalı tarafın Diyarbakır 8. İcra Müdürlüğünün 2012/5225 esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın İptali ile takibin kaldığı yerden devamına, davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin dosyanın mahiyeti ve hakkaniyet ilkesi gereğince takdiren reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 5233 sayılı kanundan doğan zararının davalı idare tarafından geç ödenmesi nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine itirazın iptalini istemiştir. Mahkemece, davacının talebinde haklı olduğu değerlendirilerek, takibin devamına karar verilmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde sulhnamede belirlenen zararlar, sulhnamenin imzalanmasından sonra valinin onayı üzerine ifa tarzına göre Bakanlık bütçesine bu amaçla konulan ödenekten üç ay içerisinde karşılanacağı düzenlenmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101.maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, B.K.nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Davacı, usulünce davalıyı temerrüde düşürmediğinden gecikme faizi yönünden icra takibinde bulunması yerinde değildir. O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde takibin devamına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8607, Karar No: 2012/12142, Tarih: 27.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/8607 E.  ,  2012/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs, tehdit, 6136 sayılı Yasaya

muhalefet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan verilen mahkümiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile değişik TCK'nın 252. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Tehdit suçundan verilen mahkümiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinin "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." hükmü karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, 12/11/2007 günlü iddianamenin anlatım kısmında da "sanık ...'ın, diğer sanıklar ..., ... ve ...'a tehdit edici sözler sarf ettiği" belirtilip, üç kez TCK 106/1-1. cümlesinden cezalandırılmasının talep edildiği, polis memuru olan ..., ..., ...'nın iddianamede müşteki olarak gösterilmediği gibi sanığın bu kişilere yönelik tehdit eyleminden de bahsedilmediği halde sanık hakkında ..., ... ve ...'a yönelik tehdit suçundan dava açıldığı gözetilip bu suçlara ilişkin hüküm kurulması gerekirken, dava konusu olmayan polis memurlarına yönelik tehdit eyleminden usulüne uygun iddianameyle kamu davasının açılması sağlanmadan yargılama yapılıp, mahkümiyet hükümleri kurulması,6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkümiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tabancanın taşındığına ilişkin dosyada delil bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu ve bu suça göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezaya hükmolunması,

Ancak;

Tabancanın taşındığına ilişkin dosyada delil bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu ve bu suça göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezaya hükmolunması,

Sanığın evinde yapılan aramada bir adet ruhsatsız tabanca, iki adet kuru sıkı tabanca ve mutat sayıda mermilerin ele geçirilmesi, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 03/04/2008 tarihli raporda "bir adet Browning marka yarı otomatik tabancanın mekanik arızası bulunmayıp, 6136 sayılı Yasa kapsamına girdiği, kuru sıkı tabancaların ise ucuna saçma tanesi ya da kurşun konulmak suretiyle kuru sıkı ya da gaz fişeklerinin tadili sonucu elde edilen özel mermileri atamadığı, mevcut haliyle sadece kuru sıkı ya da kimyasal gaz içeren fişek atabildiği, 06/12/2000 tarihli 24252 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ateşli silah ve diğer aletler hakkındaki yönetmelikte değişiklik yapılmasına ilişkin yönetmeliğin 1. maddesinde tanımlanan tam otomatik olmamak şartıyla, namlu uzunluğu fişek yatağı hariç otuz santimetreyi ve tüm uzunluğu elli santimetreyi geçmeyen, dumanlı veya dumansız barut veya bu neviden bir patlayıcı ve itici güç ile gülle, mermi, saçma veya füze ile gaz ya da diğer nesneleri atabilen, belli bir çapta namluya uygun imal edilmiş ateşli silahlar, tanımına uygun tabanca olup, mevcut hali ile 6136 sayılı Yasa kapsamına girip girmediğinin takdirinin mahkemeye ait olduğunun" tespitine rağmen, kuru sıkı tabancaların bu Kanun kapsamında bulundurulması ve taşınması yasak olan silahlardan olup olmadığı konusu gerekçede tartışılmadan, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2007 gün 2007/8-127 Esas, 2007/144 Karar, 20/09/2011 gün 2011/3-82 Esas, 2011/182 sayılı Kararlarındaki saptamalar da nazara alınmadan 6136 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabulü ve silah sayısının birden fazla olduğundan bahisle temel ceza tespit edilirken alt sınırdan uzaklaşılması,

Kabule göre de;

Sanıktan elde edilen kuru sıkı tabancalar ve kuru sıkı fişeklerin 5729 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslimi gerektiği gözetilmeden, sürgüsünde "mod 85 auto" yazısı olan 8 mm çapındaki yarı otomatik gaz tabancasının müsaderesine, sürgüsünde "sport&voltran" yazısı olan 9 mm çapındaki yarı otomatik gaz tabancasının sanığa iadesine karar verilmesi ve 5729 sayılı Yasanın 4. maddesinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7707, Karar No: 2020/3411, Tarih: 09.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7707 E.  ,  2020/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2019 gün ve 2018/198 Esas, 2019/117 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin ayrıntı içermeyen, kısmen tutarsız ve çelişkili beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında, mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.05.2019 gün ve 2019/1476 Esas, 2019/1135 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunun ivedi şekilde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince kurulan hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece verilen 09.09.2020 gün ve 2019/7707 Esas, 2020/3411 Karar sayılı ilamla olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken, sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yönündeki sayın çoğunluğun kararına aşağıda belirtilen gerekçelerle iştirak etmiyorum.

Oluş ile dosya kapsamına uygun kabule göre;

Oluş ile dosya kapsamına uygun kabule göre;

Sanık ...'ın katılan ... 'ın öz amcası olduğu, ... 'ın Ramazanoğlu Teknik Anadolu Lisesinde 2. Sınıf öğrencisi olduğu, dosya kapsamında beyanı alınan tanık ...'in edebiyat öğretmeni olduğu, ...'ın sınıfta ağlamaya başlaması üzerine edebiyat öğretmeni ...'nın ...'a ne olduğunu sorduğu, ...'ın cevap vermemesi üzerine anlatmak istemiyorsan kağıda yazabilirsin dediği, bunun üzerine ...'ın dosya kapsamında bulunan "Hocam benim anneme söyleyemediğim bir şey var, kimsenin aklının ucundan bile geçmez, annemin yıkılacağını bildiğim için söyleyemediğim şey benim öz amcam 4 ve 5.sınıfta fazla bişey hatırlamıyorum ama resmen bana dokundu, ben bunu aileme anlatamadım ve şimdi öğrenirlerse ya beni öldürürler ya da onu, hiçbirşey olmamış gibi yüzüme gülüyor, bunu yaptığında bekardı, şimdi iki tane nur topu gibi biri kız biri erkek çocuğu var, onun çocuklarının günahı yok bu yüzden Allah onun çocuklarına aynı acıyı yaşatmasın, benim piskolojim bozuldu, derslerim hep düştü 5. Sınıftan itibaren, hala içimde acı var, öz amcam olması bana bunu yaptı ya...zorla yaptı ben anneme söyleyemedim, babam duyarsa öldürür" şeklinde anlatımların bulunduğu mektubu yazarak öğretmeni ...'ya verdiği, ...'ın mektupta yazdığı hususları annesine anlatmak istediği ancak anlatamadığı, bu nedenle ...'ın mektup yazdıktan bir gün sonra yani 15/05/2018 tarihinde teneffüste okul bahçesine indiği, okul bahçesinde gezerken yerde küçük cam parçası bulduğu ve okulun 2. Katında bulunan kızlar tuvaletine çıktığı, burada küçük cam parçası ile sol kolunun iç kısmını çizerken edebiyat öğretmeni ...'in ...'ı gördüğü ve ...'a böyle yaparak kendine hiçbir şey kazandıramazsın dediği ve ...'ı da alarak müdür yardımcısı olan tanık ...'ın yanına gittikleri, ...'in ...'ın bir gün önce yazmış olduğu mektubu ...'a verdiği ve okuduğu, daha sonra ...'dan olanları anlatmasını istediği, ... 'ın amcası olan sanık tarafından 4. Sınıftan 7. Sınıfa kadar tacize uğradığını, bu durumun aklından hiç çıkmadığını, psikolojisini bozduğunu söylediği, söylememesi yönünde amcası tarafından tehdit mi edidiği yönünde sorduklarında ...'ın hatırlamadığını söylediği, babasından korktuğu için ailesine söyleyemediğini belirttiği, kaç defa olduğu sorulduğunda ise hatırlamadığını 10 defadan fazla olduğunu, köyde otururlarken babaannesi ile yaşayan amcasının fırsat buldukça bu durumu tekrarladığını söylediği, ...'ın ...'ın annesi olan katılan ...'ı okula çağırdığı ve olayları anlattığı, bunun üzerine ...'ın sanıktan şikayetçi olduğu ve olayın bu şekilde ortaya çıktığı, bu beyanları destekleyecek katılan ... 'ın kardeşi diğer katılan mağdur ... "...babam birgün evde yokken amcam ... ablam ...'ın yanına uzandığını gördüm, amcamın ablama birşey yaptığını görmedim, evde bu esnada annem ve babam yoktu, ablamla bu hususta herhangi bir konuşma geçmedi..." şeklindeki anlatımları ve yine katılan ... m'ın kardeşi olan tanık .... [soruşturma] " ...amcam