muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14085, Karar No: 2017/2299, Tarih: 20.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/14085 E.  ,  2017/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aylık kesme işleminin iptali ile kesilen aylıkların yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca talep konusu dönemde yersiz olarak ödenen aylıkların ödenmesi için davacıya tebligat yapılmıştır.Bu durum üzerine davacı tarafından Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların kesildiği tarihten yeniden bağlanması istemli eldeki dava açılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Dava öncesinde Kurum tarafından araştırma yapılmıştır. Davacının 30.10.2011 tarihinden itibaren, boşanmış olduğu eşinin 05.12.2012-10.04.2016 tarihleri arasında yerleşim yeri adresi olarak gözüken,/... adresinde yapılan araştırmada; daire 5 de ikamet eden ...’in beyanı alınmış, beyanında; yaklaşık 2 yıldır adreste ikamet ettiği, davacı ve boşanmış dolduğu eşinin birlikte ikamet ettikleri beyan edilmiştir. Aynı binanın altında ... Mobilya sahibi ...nin beyanı alınmış, beyanında; 16 yıldır bu adreste ikamet ettiği, davacı ve boşanmış olduğu eşinin ... adresinde ikamet ettikleri, bina komleksinin teyzesine ait olduğu, davacı ve boşanmış olduğu eşinin yaklaşık 5 yıldır bu binada kiracı olarak birlikte ikamet ettikleri beyan edilmiş, imzalı beyanı alınmıştır. Davacının boşanmış olduğu eşinin beyanı alınmış, 20.05.2014 tarihli beyanında; tır şoförü olduğu, genelde yollarda olduğu, tırda yattığı, bazen otelde kaldığı, resmi kayıtlarda ikamet adresinin eski eşine ait adres olduğu, çünkü resmi kurumlara adres vermesi gerektiği, eski eşine maddi yardımda bulunduğu, ay başlarında eski eşinin yaşadığı mahalleye gittiği, onun alışveriş yaptığı bakkala borcunu ödediği, kira ve faturaları yatırdığı, kendisine herhangi bir nafaka ödemediği ve eski eşinin geliri olmadığı için ihtiyaçlarını karşılamak zorunda olduğu beyan edilmiştir. Kurum tarafından, davacıya ait medula kayıtları dosyaya delil olarak sunulmuştur. Davacı 26.02.2014 tarihinde, ... ... Ruh Sağlığı Hastanesi Psikiyatri bölümündeki muayenesinde, özgeçmiş olarak “Boşanmış ancak aynı evde yaşıyorlar" şeklinde özgeçmiş hikayesini belirtmiştir. 26.07.2013 tarihinde Özel Bölge Hastanesi Dermetoloji bölümündeki muayenesinde, davacının hastaneye verdiği cep telefon numarasını, davacının eski eşi Kuruma vermiştir. Kurum tarafından davacıya ait facebook hesap bilgileri dosyaya sunulmuştur. Davacı, 15.09.2013 tarihinde, facebook profil resmi olarak kullandığı fotoğrafta, aile ortamında eski eşi ile aynı masa başında birlikte görülmektedir. Yukarıda belirtilen bilgi ve belgelerden, davacı ve boşanmış dolduğu esinin, boşanmalarına rağmen fiilen birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31540, Karar No: 2014/32074, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31540 E.  ,  2014/32074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/483-2014/684

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16476, Karar No: 2024/9371, Tarih: 05.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16476 E.  ,  2024/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.07.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/1202 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın temyizinin kapsamı konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olduğundan bu suçla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 05.07.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1927, Karar No: 2014/2551, Tarih: 18.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1927 E.  ,  2014/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 29. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2013/80-2013/238

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının Kasım 2002-Aralık 2009 davalı işyerlerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı şirkete ait işyerinde 01/07/2004-31/12/2004 tarihleri arasında 180 gün 01/07/2005-31/12/2005 tarihleri arasında 180 gün asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait deri ve kürk dikim işyerinde 01/07/2006-01/01/2007,01/07/2007-31/12/2007,25/01/2008-31/01/2008,17/06/2008-31/12/2008 ve 15/08/2009-16/12/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği ve tüm dosya kapsamından davacının, İlker Erdem isimli kişi ile davalıya ait işyerinde aynı işi birlikte yaptıkları, işe başlama-ayrılış tarihlerinin ve çalışma koşullarının aynı olduğu anlaşılmaktadır. Dairemize birlikte gelen ve temyiz incelemesi yapılan İ. E. davalı işyerinde geçen hizmetlerinin tespiti istemli davada, davalı işyerinde 15/11/2002 tarihinden itibaren 2009 yılı Aralık ayı sonuna kadar her yıl Haziran ayı başından yıl sonuna kadar çalıştığının kabul edildiği görülmüş olup, tüm dosya kapsamından davacının da aynı tarihler arasında ve aynı şartlarda çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,

18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27984, Karar No: 2014/20084, Tarih: 16.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27984 E.  ,  2014/20084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/318840

MAHKEMESİ : Kayseri (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

Numarası : 2012/501 - 2013/743

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık E.. Ç..’in , merkezi Tokat’ta bulunan M.. M.. Sanayi Limited Şirketinin genel müdürü, hakkında dava açılmayan T.. K..’nun ise mermer şirketinin Kayseri’deki şubesinde fabrika müdürü olduğu, olay günü fabrikanın makine bakımından sorumlu işçi olarak çalışan katılan E.. D..’ın, büyük mermer silim makinesinin arızalanan rulmanını tamir etmek için, elektrik ustası ve makine operatörü ile birlikte mermer silim makinesini vinç yardımı ile 10 cm yukarı kaldırdıkları, katılanın elini makinenin arasına sokarak rulmanlarını değiştirdiği sırada, makineyi havaya kaldıran vincin zincirinin koptuğu ve katılanın sol el 2,3,4 ve 5.parmaklarının koptuğu olayda; T.. K..’nun Kayseri’deki fabrikaya müdür olarak atandığına dair 01.12.2011 tarihli şirket Yönetim Kurulu Kararı ile T.. K..’nun İş mahkemesinde açılan dava da davalı tanığı olarak verdiği beyanında, olayın meydana geldiği fabrikanın müdürü olduğunu açıkça beyan etmesi ve 20.04.2013 tarihli bilirkişi heyet raporunda sanık ile fabrika müdürü T.. K..’nun kusurlu olarak kabul edilmesi karşısında; T.. K.. hakkında taksirle yaralama suçundan dava açılıp, sanık hakkında açılan bu dava ile birleştirilip, sözkonusu fabrikaya yetkili fabrika müdürü atayan ve şirket genel müdürü olan sanık E.. Ç..’in kusur durumunun diğer sanık ile birlikte takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- TCK'nın 54. maddesi gereğince sadece kasıtlı suçlarda müsadere hükmü uygulanabilecekken, olay yerinden elde edilen ve adli emanetin 2008/297 sırasında kayıtlı zincir halkasının dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması,

2-TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrası, son cümlesi uyarınca “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı yerine 5275 sayılı Kanunun 106. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9445, Karar No: 2022/18779, Tarih: 14.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9445 E.  ,  2022/18779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan neticeten 4.000 TL. adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4.000 TL. adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak 4.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 4.000 TL. adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18991, Karar No: 2017/82, Tarih: 09.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/18991 E.  ,  2017/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'in kayden paydaşı olduğu 19 parsel sayılı taşınmazdaki 7/28 payını oğlu olan davalıya satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı bedelini ödemek suretiyle taşınmazı satın aldığını, murisin bu satıştan elde ettiği gelir ile oğulları ...evlendirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairece "...miras bırakanın başka malvarlığının bulunup bulunmadığı, temlik tarihinde ekonomik ve sosyal durumunun ne durumda olduğu, taşınmazını satmasını gerektirecek haklı ve geçerli bir nedeninin olup olmadığı, çekişme konusu taşınmazın devir tarihinden sonra kim tarafından ne şekilde tasarruf edildiği ve miras bırakanın davalı dışındaki mirasçıları ile beşeri ilişkilerinin nasıl olduğu tespit edilmiş değildir. Hâl böyle olunca, öncelikle değinilen eksikliklerin giderilmesi, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, toplanan ve toplanacak delillerin yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte irdelenip değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. ’’ gerekçesi ile bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme sonucunda mirasbırakanın oğlu davalıya temlikinin muvazaalı olduğu saptanarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, muris ...’e ait veraset ilamına göre; davacıların miras paylarının toplamının 9/14 olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak, muris ...’e ait veraset ilamına göre; davacıların miras paylarının toplamının 9/14 olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, harca esas alınacak değer çekişmeli taşınmazın tapusunun iptaline karar verilen kısım olmalıdır. Bu nedenle iptal edilen pay üzerinden harç alınması ve davacılar lehine avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken, murisin davaya konu payının tamamı üzerinden harç ikmal edilmesi ve vekâlet ücretine karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 2.bendindeki “3.415,50 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine "2.195,67 TL", yine ‘’2.673,00-TL’’ ibaresinin çıkartılarak yerine ‘’1.453,17-TL’’ ve hükmün 3. bendinden ‘’5.750,00-TL’’ ibaresinin çıkartılarak yerine ‘’3.857,14-TL’’ ibaresinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16305, Karar No: 2025/3980, Tarih: 11.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16305 E.  ,  2025/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının miras bırakan eşi ...'nın davalı ... Tic. Ltd. Şti. bünyesinde 22.10.1998 tarihinden 2003 yılı Aralık ayı sonuna kadar kimyasal parlatıcı bölümünde asgari ücretle bilfiil aralıksız ve kesintisiz şekilde çalıştığını, müvekkilinin yaşlılık aylığı talebiyle Kuruma başvuruda bulunduğunu, ancak Kurumca miras bırakan eşin davalı şirketten bildirimlerinin bulunmadığı, şartları oluşmadığından emekli maaşı bağlanamayacağının belirtildiğini, bunun üzerine davacının davalı şirket yetkilileri ile görüşerek sigorta kayıtlarının düzeltilmesi hususunda talepte bulunduğunu, ancak bugüne kadar herhangi bir düzeltme yapılmadığını belirterek, davacının miras bırakan eşi ...'nın 22.10.1983-2003 Aralık tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti ve tesciline, bu çalışmalarına ait yatırılmayan / eksik yatırılan primlerinin işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle;davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, dava dışı ...'nın hiçbir zaman davalı şirket nezdinde bir çalışmasının olmadığını, davanın davalı yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacının çalıştığını iddia ettiği dönemler yönünden hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle;bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığının yeterli olmadığını ve eylemli olarak çalışmasının koşul olduğunu, yöntemince araştırılması gerektiğini, davacı taleplerinin 5 yıllık hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini, iddiaların Kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlanması gerektiğini, salt tanık anlatımlarına dayalı olarak kanıtlanmasına muvafakat etmediklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçelerinde özetle; sigortalı ölmüşse murisin hak sahiplerinin hizmet tespit davasına dair hak düşürücü süresinin murisin ölüm tarihinden itibaren başlayacağı hususunun gözetilmediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, temyizen bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.