muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1484, Karar No: 2020/4327, Tarih: 02.07.2020

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine, davalı ...'in %75, davalı ...'un %25 kusuruna dayanarak 1.300,00 TL cenaze giderinin davalılardan tahsiline, davacılar için 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar ..., DSİ Genel Müdürlüğü ve ...'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... Müdürülüğü vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire’nin 10.06.2013 tarihli ve 2013/284E.-2013/8751K. Sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin 2013/401E. sayılı asıl dosyası ve birleşen 2013/439E. sayılı dava dosyası yönünden açılan davaların kısmen kabulü ile davacılar ... , davacı ..., davacı ... ve davacı ... için 10.000,00’er TL manevi tazminatın 7.500,00 TL'sinin 12/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile, kalan 2.500,00 TL'sinin 12/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve DSİ Genel Müdürlüğü'nden müştereken ve müteselsilen tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine, 1.300,00 TL cenaze ve defin giderinin 12/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, (Davalı ... şirketleri yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile ve dava tarihi 21/12/2009 tarihinden itibaren faiz işlemek kaydı ile), davacı ... için 250,00 TL, davacı ... için 250,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 12/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ... ve ...'a ödenmesine, (Davalı ... şirketleri yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile ve dava tarihi olan 21/12/2009 tarihinden itibaren faiz işlemek kaydı ile), birleşen 2015/54 E. sayılı dava dosyası yönünden, açılan davanın kabulü ile davacı ... için 26.933,77 TL destekten yoksun kalma tazminatının 12/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., DSİ Genel Müdürlüğü, ... Sigorta A.Ş., ... ve ... Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ... 'a ödenmesine, (Davalı ... şirketleri yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile ve dava tarihi olan 02/02/2015 tarihinden itibaren faiz işlemek kaydı ile), davacı ... için 4.162,02 TL destekten yoksun kalma tazminatının 12/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., DSİ Genel Müdürlüğü, ... Sigorta A.Ş., ... ve ... Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, (Davalı ... şirketleri yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile ve dava tarihi olan 02/02/2015 tarihinden itibaren faiz işlemek kaydı ile)karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, anne ve babalarının meydana gelen kazada öldüğünü, hayattaki tek desteklerinin anne ve babaları olduğunu açıklayarak destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş; mahkeme tarafından, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacılar ... ve ... için tazminata hükmedilmiştir.

Çocukların bakım ihtiyacından ne zaman kurtulacağını tayin etmek çocuğun yaşadığı yöreye, sosyal çevreye, çocuğun özelliklerine, cinsiyetine, ailenin sosyal ve ekonomik durumuna göre değişmektedir. Hakim, her somut olayda, destek ölmeseydi, ne kadar süre ile destek olacak idiyse bu süreyi destek süresi olarak kabul eder. Ana-babaya yardımda, onların yaşama süreleri; çocuklara yardımda ise, çocukların çalışmaya başlama süresi esas alınır. Çocuklarda, kız veya erkek olmalarına, yüksek öğrenim yapıp yapmamalarına, fiziksel/zihinsel engelleri bulunup bulunmamasına göre farklı süreler kabul edilmektedir. Bunun dışında kız çocukları için genellikle, çalışmaya başlama veya evlenme ile destek ihtiyacı ortadan kalkar.

Mahkemenin 02.03.2012 tarih ve 2009/653 E.-2012/139K. sayılı kararı ile davacılar ... ve ...’nin destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, Daire’nin 10.06.2013 tarihli ve 2013/284E.-2013/8751K. Sayılı ilamı ile, “Davacı ... kaza tarihi itibariyle 42, davacı ... ise 39 yaşındadır. Adı geçen davacıların dul olup tüm bakım ve gözetimlerinin müteveffa anne babaları tarafından karşılandığı iddiasıyla destekten yoksun kalma tazminatı talep edilmiş, mahkemece davacıların destek alacağı bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmayıp, öncelikle adı geçen davacılar ve murislerinin kaza tarihinden önceki döneme ilişkin sosyal ve mali durumlarının ayrıntılı olarak araştırılması, davacıların anne babalarının bakımına muhtaç olup olmadıkları, çalışmaya ve kendi geçimlerini sağlamaya engel bir hallerinin bulunup bulunmadığı, başkaca gelir kaynakları olup olmadığı, bakmakla yükümlü oldukları kimse bulunup bulunmadığının araştırılması, gerekirse tanıkların yeniden dinlenerek müteveffaların destek olup olmadıkları hususunun tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile talebin tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.” şeklindeki gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda Mahkemece, hükme esas alınan 27.01.2015 tarihli hesap bilirkişi raporunda; kaza tarihinde davacı ...’nın 39, ...’nin 42 yaşında olduğu, muris ...’nin 50 yaşında olduğu, bakiye ömrünün 14 yıl 10 ay olduğu, muris ...’in 67 yaşında olduğu, bakiye ömrünün 10 yıl 6 ay olduğu, davacı ...’nın 30.09.2012 tarihinde yeniden evlendiği, bu nedenle evlilik tarihine kadar destek hesabı yapıldığı, davacı ...’nin ise anne ve babasının bakiye ömrü süresince destek alacağı kabul edilerek, tazminat hesabı yapıldığı, anlaşılmaktadır. Yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, kız çocuklarının 22 yaşına kadar, erkek çocuklarının 18 yaşına kadar, yüksek öğrenim gören ya da görme ihtimali bulunan çocukların ise 25 yaşına kadar destek alacağı dikkate alınarak destek tazminatı hesaplanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacıların zihinsel/fiziksel bir engel sebebi ile ölen anne ve babalarının destekliğine muhtaç olduğuna dair bir iddia, delil ve ispat bulunmamaktadır. Kolluk tarafından yapılan araştırmada davacı ...’nın 27.04.2009 tarihinde eşinden boşandığı, reşit iki çocuğunun bulunduğu, fiziksel engelinin ve sağlık sorununun bulunmadığı, davacı ...’nin de eşinin 01.11.1987 tarihinde vefat ettiği, fiziksel engelinin ve sağlık sorununun bulunmadığı, eşinden dolayı aylık bağlandığı, babasının evinde kira vermeden oturduğu, kendi imkanları ile geçindiği, dinlenen tanık beyanlarına göre de davacılar Ahmet, ... ve ...’nin aynı evde yaşadığı, ...’nın daha sonra evlenerek ayrıldığı, tespit edilmiştir. Buna göre davacıların, ölen anne ve babalarından destek almaya devam etmelerini gerektirir özel durumları bulunduğunun ispat edilemediği dikkate alındığında maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yanılgılı gerekçe ile maddi tazminat davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 574,48 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ne geri verilmesine, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1358, Karar No: 2012/3530, Tarih: 22.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1358 E.  ,  2012/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av....gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkillerinin, davalıların yöneticisi oldukları kooperatifin üyesi olduklarını, davalıların maliyeye ödemesi gereken vergi borçlarını zamanında ödemeyerek, mülkiyet ihtilafı çözümlenmemiş ve kooperatifçe usulüne uygun şekilde temin edilmeyen arsa üzerinde yapılan kaçak inşaat nedeniyle yükleniciye avans ve hak ediş ödemek suretiyle kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00TL' nin davalılardan tahsili ile kooperatife verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların sürekli şekilde yönetime muhalefet ettiklerini, dava açmalarında hukuki yararlarının bulunmadığını, kooperatifin zararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kooperatifçe inşa edilen konutlardan A, B ve C blokların inşaat ruhsatları bulunmadığından belediyece işlem yapılarak yıkım kararı alındığı, ancak kararın henüz uygulanmadığından kooperatif zararının oluşmadığı, yükleniciye yapılan ödemelerin toplanan aidatlardan fazla olmadığı, kooperatifin vergi borçlarının geç ödenmesi nedeniyle kooperatifin zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı kooperatifin yönetiminde görev alan davalıların kooperatife verdikleri zararların tazmini istemine ilişkindir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 62 nci maddesinde yönetim kurulu üyelerinin görevleri belirtilmiş, yönetim kurulunun, kooperatif amaçlarının gerçekleşmesi ve ortakların çıkarlarının korunması ile ilgili olarak yasalara, anasözleşme hükümlerine ve genel kurul kararlarına göre işleri titizlikle yürütecekleri ve kooperatifin başarısı ve gelişmesi yolunda gereken çabayı göstermekle görevli oldukları

açıklanmış 1163 sayılı yasanın 98.maddesi yollamasıyla TTK.nun 336/1 ve 5.maddesine göre kanun ve anasözleşmenin kendilerine yüklediği vazifeleri kasden veya ihmal neticesi olarak yapmayan yönetim kurulu üyelerinin müteselsilen sorumlu olacakları belirtilmiştir. Somut olayda davacılar, TTK’nun 309. maddesine dayalı olarak, kaçak yapılan ve yıkılmasına karar verilen yapılar nedeniyle oluşan kooperatif zararı ile kooperatif kasasında yeterli para bulunduğu halde ödenmeyen vergi borçları nedeniyle kooperatifin ödemek zorunda kaldığı gecikme faizi ve zammı nedeniyle oluşan kooperatif zararının tazminini istemişlerdir. Mahkemece yapılan araştırma hüküm vermek için yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Öncelikle, 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca her türlü inşaat yapımı yerel idarelerden ruhsat alınmasına bağlıdır. Ruhsatsız veya ruhsata aykırı yapılan bina veya bağımsız bölümler aynı Kanun uyarınca yıktırılır. Yıktırılacak yerlerle ilgili de ekonomik değerden söz edilemez. Bu durumda, yıkılmasına karar verilen yapıların yasal hale getirilme olanağının bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa bu işlemler için yapılması gereken masraflar belirlenmelidir. Yapıların yasal hale getirilmesinin mümkün olmaması halinde ise, kaçak yapının ekonomik bir değerinin bulunmayacağı dikkate alınarak kooperatifin bu yapılar nedeniyle uğradığı zarar belirlenerek, yukarıda belirlenen sorumluluk ilkelerine göre davalıların oluşan zarardan sorumlu olup olmadığı hususu irdelenmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2- Davacıların, geç ödenen vergi borçları nedeniyle kooperatifin uğradığı zarara yönelik istemlerine gelince, mahkemece, ödenmeyen vergi borçlarının çok önemli bölümünün davalı kooperatifin yükleniciye ödeme yaparken kestiği halde vergi dairesine yatırmadığı gelir vergisi kesintileri, kira stopajı ve serbest meslek stopajı ve damga vergisi kesintilerinden kaynaklandığı, kooperatifin kendi faaliyetleri nedeniyle önemli bir vergi borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Öncelikle, herbir vergi borcunun doğum tarihinin ayrı ayrı belirlenerek anılan tarihlerde kooperatif kasasında borcun ödenmesine yetecek paranın bulunup bulunmadığı, vergi borcunun yükleniciye yapılan ödemeden vergi sorumlusu olarak kesilen gelir vergisi veya stopajdan kaynaklanması halinde bu miktarların neden vergi dairesine hemen ödenmeyerek kooperatif kasasında tutulduğunun, tüm stopaj ve hak ediş belgelerinin de getirtilerek vergi, kooperatif ve inşaat konusunda uzman bilirkişi kurulundan gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle rapor alınarak belirlenip, davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, vergi borcunun büyük kısmının yükleniciden kesilen stopajlardan oluştuğu gerekçesiyle, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına 900,00TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31493, Karar No: 2014/32027, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31493 E.  ,  2014/32027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/498-2014/615

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1804, Karar No: 2011/3414, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1804 E.  ,  2011/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil ve tazminatın kısmen kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının sürüp ekerek maliki olduğu 29 parsel sayılı taşınmaza davalının ekim yaparak elattığını ve 10 adet ağacını kestiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini, 1.000TL ecrimisil ve 10 adet ağaç bedeli 5.000TL’nin davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil ve ağaç bedeli istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve haksız kesilen ağaç bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

TMK’nun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683/2. maddesi “Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” şeklinde düzenlenmiştir. Malik taşınmaza haksız elatılması halinde dava açarak elatmanın önlenmesini isteyebilir.

Somut olayda, 29 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 05.09.2009 tarihli bilirkişi raporunun ekindeki krokide 29 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretli, kırmızı renkle gösterilen 420m2’lik bölümünün davalı tarafından kullanıldığı, (B) ile işaretli bölümünün çalılık, yamaç, dere niteliğinde bulunulduğundan tarıma elverişli olmadığı, (D) ve (E) ile işaretli kısımların ise, davacının kullanımında olduğu belirtilmiştir. Yine hükme esas alınan 09.10.2009 tarihli ziraat bilirkişi raporunda, ecrimisil bedeli ve fen bilirkişi raporunda (B) ile işaretli bölümdeki ağaçlardan 40 tanesinin kesildiği belirterek, bu ağaç bedeli hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminin kabulünde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak, davacı dava dilekçesinde 10 adet ağacın kesildiğini ileri sürerek, bu ağaç bedellerinin tahsilini istemiş, yargılama sırasında bu istem ıslah yoluyla artırılmamıştır. HUMK’nun 74. maddesi uyarınca hakim tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Mahkemece, davacının istemi ile bağlı olarak kesilen 10 adet ağaç bedelinin hüküm altına alınması gerekirken, talebi aşılarak 40 adet ağaç bedeli üzerinden hesaplanan tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4653, Karar No: 2012/23785, Tarih: 13.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4653 E.  ,  2012/23785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.12.2006 tarihinde meydana gelen dava konusu olayda, mağdur ..., gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmiş ise de, 28.07.2007 tarihli iddianamede, olaydan çok sonra ifadesi alınan mağdurun ifadesine itibar edilmediği ve sanığın bir kişinin ölümüne, bir kişinin de yaralanmasına sebebiyet verdiği belirtilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinin uygulanması istemiyle Ağır Ceza Mahkemesine dava açılmış bulunması karşısında, yargılama esnasında, sanık müdafiinin talebinin reddiyle Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmeyip, yargılamanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince tamamlanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin davaya bakan mahkemenin görevli olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm; katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine, özellikle olayın tek görgü tanığı konumunda bulunan ...'ın, soruşturma aşamasında olayın sıcağı sıcağına polis ve Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 20.12.2006 tarihli ilk ifadelerine; adı geçen tanığın ilk ifadeleriyle uyumlu Cumhuriyet Savcısınca düzenlenen 20.12.2006 tarihli olay yeri inceleme tutanağındaki tespitlere, işyeri çalışanlarının “patlamaya sobanın yanında bulunan tiner kutusunun sebep olduğunu öğrendik” şeklindeki olayın hemen ardından verdikleri beyanlarına göre, sanığın ortağı ve sorumlu müdürü olduğu Ostim İvedik Organize Sanayi Sitesindeki ... Asansör Metal Elektrik Elektronik Sanayi Ticaret Limited Şirketi ünvanlı asansör imalat işyerinde işçi olarak çalışan 18 yaşlarındaki ...'ın, çay molası verildiği saat 10.00 sularında, zemin katta, işyeri arkadaşları mağdur ... ve tanık ... ile beraber ısınma amaçlı kullanılan sobanın etrafında bulundukları esnada, içerisinde ihtiva ettiği maddelerden dolayı kolayca alevlenme özelliği olan tiner galonunun yanan soba yakınında durması nedeniyle ısınması veya sızıntı buharının ateşe maruz kalmasının etkisiyle oluşan patlama sonucu yanarak öldüğü olayda, işletmede imal edilen asansör kabin aksamlarının boyanmasında kullanılan patlayıcı ve parlayıcı kimyasal madde olan tinerin; kullanılması, taşınması ve saklanmasına dair gerekli organizasyon ve denetimi yapmayıp, uygun yerde kilitli şekilde muhafaza edilmesini sağlamayarak, kontrolsüzce yanan soba yakınında bulundurulmasına engel olmama şeklindeki tam kusurlu eylemiyle bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, suçun işleniş şekli, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, “Maktulün en çok yüz bölgelerinin yandığı otopsi raporundan anlaşılmakla mevcut delillere göre maktul tarafından tinerin sobaya dökülmesi sonucu patlamanın meydana geldiği fakat bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere gerekli önlemleri almayan işverenin de sorumlu olup kusurlu bulunduğu sabit olduğundan” şeklindeki oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmayan yetersiz gerekçelerle, yazılı şekilde, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.