muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10650, Karar No: 2024/3371, Tarih: 26.06.2024

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4946, Karar No: 2025/3303, Tarih: 12.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4946 E.  ,  2025/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/744 Esas, 2024/1062 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/178 E., 2021/3 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ticaret unvanı ve tanınmış markası olan “Eczacıbaşı” ibareli muhtelif markalarının bulunduğunu, davalı şirketin "..." ibareli marka başvurusuna itirazlarının TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, ancak dava konusu markanın müvekkili markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ileri sürerek 2018-M-1079 sayılı YİDK kararının iptaline ve tescili halinde 2014/76288 sayılı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevep dilekçesinde; eczacı ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, ayırt ediciliği düşük unsurlardaki ortaklık karşısında diğer bileşenlere yönelmek gerektiğini, taraf markalarının tertip tarzının, yazım stillerinin, ihtiva ettikleri farklı şekillerin ve renk unsurlarının markalar arasında karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; markalar arasında herhangi bir benzerliğin, karıştırmanın söz konusu olmadığını, YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığını, eczacı ibaresinin bir meslek adı olduğunu, toplumda sağlık faaliyeti yürüten bir meslek grubunun isminin kullanılmasından yoksun bırakılmanın hukuka ve hakkaniyete aykırılık taşıyacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; markalar arasında herhangi bir benzerliğin, karıştırmanın söz konusu olmadığını, YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığını, eczacı ibaresinin bir meslek adı olduğunu, toplumda sağlık faaliyeti yürüten bir meslek grubunun isminin kullanılmasından yoksun bırakılmanın hukuka ve hakkaniyete aykırılık taşıyacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun tescil edilmek istendiği 03. ve 35. sınıflardaki tüm mal ve hizmetler yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, bu emtia grubunun ortalama tüketici kitlesine hitap ettiği, "ECZACIBAŞI" esas unsurlu davacı markaları ile "..." ibareli davalı şirket marka başvurusunun mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) nın 8/1-(b) hükmü anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olduğu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacının "ECZACIBAŞI" markasının "ilaç ve kimyasal ürünler" sektöründe tanınmış marka olduğu, somut olayda markaların emtia listeleri çekişmeli mal ve hizmetlerin tamamı bakımından aynı/aynı tür ve benzer mal ve hizmetlerden oluştuğundan bu durumun iltibas tehlikesini artıracağı, ancak 556 sayılı KHK'nın 8/4 hükmünün somut olaya tatbikine gerek olmadığı, davalı ... başvurusunun kötü niyetle yapıldığına dair delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "ECZACIBAŞI" asıl unsurlu markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesi bulunduğu, davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "ECZACIBAŞI" ibaresi ile benzer nitelikteki "ECZACIOĞLU" ibaresinin, dava konusu başvuruda asli unsur olarak kullanıldığı, başvuruda farklı olarak yer verilen "Rosmarin" ibaresinin, başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, davacı markalarının tanınmışlığının da iltibas ihtimalini artıran bir unsur olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK Kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK Kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9941, Karar No: 2018/7970, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9941 E.  ,  2018/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde yaz aylarında haftalık 15 saat, kış aylarında haftalık 9 saat fazla mesai yapıldığı, ayda 2 pazar çalışıldığı kabul edilmiştir. Dairemizden geçen emsal 2017/12237, 2017/24832 ve 2017/14702 esas sayılı dosyalarda davacının 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hükümler bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarında bu dosyada aynı şekilde hesaplama yapılması gerekir. Emsal dosyalardan farklı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11542, Karar No: 2012/12680, Tarih: 20.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11542 E.  ,  2012/12680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Bilecik Osmaneli Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyet Başkanlığı'nın 28.12.2009 tarihli yönetim ve yatırım katılım paylarına ilişkin kararı ile borçlu aleyhinde ilamların icrası yolu ile ilamlı takip başlatılmış ve örnek 4-5 numaralı icra emri tebliğ edilmiştir. Borçlu takip dayanağı kararın ilam niteliğinde olmadığından, ilamlı takibe konu edilemeyeceğinden, icra emrinin takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece takip dayanağı karar ile istenen alacağın tamamının yönetim aidatı kapsamında kaldığı yapılan bilirkişi incelemesiyle tespit edildiği halde, belgenin ilamlı icra yolu ile takibe konabilecek belge vasfında olmadığı gerekçesiyle icra emrinin iptaline karar verilmiştir.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun 16.maddesinde; Yönetim aidatları ve hizmetlerin karşılıkları, müteşebbis heyet tarafından parsel büyüklüğüne göre belirlenir. Yönetim kurulunun yıllık bütçesinde belirtilen, bölgenin alt yapı ve müşterek hizmetlerine ait tüm masraflar önceki yıla ait kesin hesap da dikkate alınarak katılımcılar tarafından karşılanır. Belirtilen hizmetlerden yararlanmadıkları gerekçesi ile yönetim aidatlarının ödenmesinden kaçınılamayacağı ve müteşebbis heyetin yönetim aidatı ile ilgili kararlarının ilam hükmünde olduğu, ilamların icrasına ilişkin yolla takibe konulabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda takip dayanağı müteşebbis heyeti kararının anılan Yasanın 16/son maddesi kapsamında kalan yönetim aidatlarına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Yine bilirkişi tarafından da bu tespitin yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan yasal düzenleme, takip dayanağı belge ve bilirkişi raporu dikkate alınarak borçlu aleyhinde ilamlı takip başlatılması ve icra emri gönderilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı nazara alınarak, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü ile icra emrinin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK:nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4 (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4191, Karar No: 2025/2501, Tarih: 16.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4191 E.  ,  2025/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ: Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/133 E., 2021/371 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibareli 03 ve 21. sınıf mallarda tescilli markaların sahibi olduğunu, dava konusu 2019/85418 sayılı “...” ibareli başvuruya karşı itirazlarının reddolunduğunu, davalı markasının hiçbir ayırıcı vasfının bulunmadığını, taraf markalarının aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını, dava konusu markanın müvekkilinin tanınmış markalarının bir serisi olarak algılanacağını, müvekkilinin ... markasının yanı sıra dentalux, dentaluxe gibi markalarının da bulunduğunu, davalı markasının bu haliyle açıkça iltibas yarattığını, markaların telaffuzlarının birebir aynı olduğunu ileri sürerek 2020-M-1485 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararının iptali ve 2019/85418 sayılı başvurunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili, taraf markaların iltibas oluşturmayacak şekilde farklılık taşıdığını, diş ve ağız sağlığına yönelik endüstriyel mamullerde marka isimlerinin “dent” ibaresi etrafında şekillenmesinin doğal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili, taraf markaların iltibas oluşturmayacak şekilde farklılık taşıdığını, diş ve ağız sağlığına yönelik endüstriyel mamullerde marka isimlerinin “dent” ibaresi etrafında şekillenmesinin doğal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının 03. sınıftaki mallar bakımından aynı, aynı tür ya da benzer içerikte malları kapsamakla birlikte başvuruda yer alan 05. sınıftaki ilaç, kimyasal, tıbbi içerikli ürünleri, böcek – haşerat ürünleri ve yine tıbbi içerikli dezenfektan, antiseptik vb. nitelikte ürünler bakımından ise herhangi bir ortak mal grubu kapsamadığı, davacı markalarının tamamında “...” ibaresinin bir bütün olarak varlığını koruduğu, “...” ve “...” şeklindeki işaretler arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimali doğuracak bir benzerlik kurulmayacağı, işaretlerin bütün olarak birbirlerinden farklı oldukları, gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davacı markalarını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı, bu nedenlerle karıştırılma ihtimaline yönelik koşulların somut olayda oluşmadığı, davacı yanın markalarının tanınmışlığı iddiaları ile ilgili olarak dosya kapsamında bu iddiaları destekler somut delillerin yer almadığı, tanınmışlık ile ilgili bir kanaate varılamadığından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmü koşullarının oluştuğu yönünde bir yorumda da bulunulmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı şirketin “...” ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "..." esas unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede, SMK'nın 6/1 hükmü anlamında benzerlik bulunmadığı, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların birbirinden farklı olduğu, esasen davacının markasının "..." olduğu ve emsal kararlarda da bu şekilde bir bütün olarak korunduğu, davalı şirketin “tüm dişler” gibi bir anlamı veya “all” sesinin “al” olarak algılanmasıyla birlikte İngilizce’de “dental”, yani Türkçe karşılığıya “diş ile ilgili” anlamını tüketiciye veren markasının da bütününün markanın esas unsurunu oluşturduğu, tüketici kitlesinin makul seviyede bilgilenmiş, özenli ve dikkatli tüketiciler oldukları, bu bağlamda her iki tarafa ait markalar altında sunulan malları satın almak isterken, yanlışlıkla diğer tarafın mallarından satın almak gibi bir yanılgıya düşmeyeceği, dosya kapsamındaki delillerin tanınmışlık iddialarının kabulü için yeterli görülemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2064, Karar No: 2015/20417, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2064 E.  ,  2015/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/276124

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/920 (E) ve 2013/199 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.08.2008 tarihinde kesinleşmiş, 30.05.2007 tarih ve 2007/40 esas-2007/199 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nin 429/1, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2007 tarih ve 2006/812 esas-2007/212 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendinin karar metninden çıkarılarak yerine "Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2008 tarihinde kesinleşmiş, 30.05.2007 tarih ve 2007/40 esas-2007/199 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nin 429/1, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünden dolayı sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimlik serbestlik tedbiri uygulanmasına, kazanılmış hak nedeniyle,

infaz aşamasında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden değerlendirme yapılırken "tekerrüre esas alınan cezanın en ağırı" olarak, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2007 tarih ve 2006/812 esas-2007/212 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19226, Karar No: 2017/10436, Tarih: 13.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19226 E.  ,  2017/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 02/11/2014 tarihinde müvekkili ...'ın sevk ve idaresindeki ...plakalı araç ile; seyir halindeki ve aynı istikamette olan davalı ...'nın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı ... ...'ne ait ...aracının müvekkiline ait aracın sol yan ve sol arka kısımlarına çarptığı, ... ili ... ilçesi İskele caddesi üzerinde karayolları kavşağında meydana gelen maddi hasarlı kazada müvekkiline ait araçta büyük oranda hasarın meydana geldiğini, meydana gelen kaza ile ilgili ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından bilirkişi incelemesi yapıldığını, mahkemeye ibraz edilen raporda ... aracı sürücüsünün %100 kusurlu bulunduğunu, araçta yaklaşık olarak 6000,00TL maddi değer kaybının oluştuğunu, kazada müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, bunun yanı sıra Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan tespitten dolayı 550,00 TL giderin davalı idare tarafından karşılanması gerektiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla kaza nedeniyle müvekkilinin aracından meydana gelen değer kaybına ilişkin şimdilik 2450,00 TL ile ... Sulh hukuk mahkemesinde kullanılan 550,00 TL gider avansının işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı vekili; 07/06/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen kazada kusurunun olmadığını, kullandığı aracın çok ağır olduğunu, 5 ton su yüklü olduğunu, aracın toplam ağırlığının bununla birlikte 18 ton olduğunu, bu kadar kısa mesafede durmasının mümkün olmadığını, bilirkişinin tutmuş olduğu bilirkişi raporunda c maddesinde ... aracının sol şeritten hızlı bir şekilde gelmesinin imkansız olduğunu, kırmızı ışıkta durur vaziyette olan ... aracının yeşil ışık yandıktan sonra belirtilen mesafede yapabileceği maksimum hızın 10-15 km olabileceğini, bu nedenle bilirkişi raporuna itirazda bulunduğunu, ayrıca kullandığı aracın ...ile sigortalı olmasından dolayı davanın ...ne yöneltilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve dosya kapsamındaki benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 3000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine,Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.