muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9981, Karar No: 2018/4272, Tarih: 15.10.2018

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

15.10.2018 tarihinde Üye ...’ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

"Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda Sanık ...'in mahkûmiyetine ilişkin hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, daire çoğunluğunca hükmün onanmasına karar verilmiş ise de;

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında otobüsün bagajında bulunan çuval içerisindeki esrar maddesinin kendisine ait olmadığını, kendisinin otobüse bagaj vermediğini beyan etmiştir. Suça konu esrar maddesinin iki adet peynir bidonu içerisinde olduğu ve bunların da üzerinde "5" yazısı bulunan beyaz telis çuval içerisinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Çuval üzerinde bagaj fişi veya kartı bulunmadığından çuval üzerindeki "5" ibaresinin 5 nolu koltukta oturan şahsa ait olduğunu gösterdiği hususu araç muavini olan tanık...'in beyanından anlaşılmaktadır. Ancak bu tanığın yalnızca soruşturma aşamasında kollukça ifadesi alınmış olup mahkemece dinlenmemiştir.

Mahkemenin kararını delillerle doğrudan doğruya, bizzat temasa geçerek vermesini ifade eden ilkeye vasıtasızlık (yüzyüzelik) ilkesi denmektedir. Yani, kararı verecek olan mahkeme veya hâkim, delil sözlü ise; dinleyecek, yazılı ise; okuyacak, eşya veya iz şeklinde ise; görecektir. CMK m. 217/1'de bu ilke dile getirilmiştir. Öte yandan bu ilkenin sonucu olarak, tanıkların duruşmada doğrudan doğruya dinlenmeleri aranmıştır. Açıkça yer verilen bazı istisnalar dışında tanıkların önceki ifadelerinin duruşmada okunmasıyla yetinilemez. CMK'nun 210. maddesine göre "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez."

Somut olayda esrar maddesinin bulunduğu çuvalın sanığa ait olduğunu gösteren en önemli delil tanık...'in beyanı olduğu halde bu tanığın dinlenmemesi CMK'nun 210. maddesine açıkça aykırı olduğu gibi, bu tanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesi duruşmada okunmadan hükme dayanak yapılması CMK'nun 217. maddesine aykırıdır.

Bu durumda, CMK'nun 210 maddesi hükmü gereğince tanık...'in duruşmada dinlenmesi, tanığa ulaşılamaması halinde CMK'nun 211. ve 217 maddesi hükmüne göre önceki ifadesinin duruşmada okunması gerektiği, bu nedenle hükmün eksik inceleme gerekçesiyle bozulması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/27463, Karar No: 2016/3093, Tarih: 06.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27463 E.  ,  2016/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ....Eczanesi sahibi eczacı ... ile bu eczanede çalışan sanık.....'nun tanıkların sağlık karnelerini alarak diğer sanık doktor .....'e ait özel polikliniğe götürüp hasta muayenesi olmaksızın hayali ilaç yazdırdıkları ve bedelini katılan SGK'dan fatura ettirerek tahsil ettikleri, doktor sanığın hasta olmaksızın hasta muayene etmiş gibi diğer sanıklarla dayanışmalı olarak reçete yazarak her reçete başına haksız muayene ücreti temin ettiği iddia edilen somut olayda, sanıkların bu suçu işledikleri yönünde bilirkişi raporunda belirtildiği üzere savunmalarının aksine kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden sanıklar hakkında gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin aramada ilaç kupürleri ve sağlık karnesi ele geçirildiği bu nedenle suçu işlediklerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5412, Karar No: 2024/7065, Tarih: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2020/5412 E.  ,  2024/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/698 E., 2015/742 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Ret, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 Tarihli ve 2012/698 Esas, 2015/742 Karar kararı ile sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mükerrer açılan kamu davasının reddine; sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; ret ve beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... hakkında birleşen dava dosyası dayanağı 19.06.2012 tarihli iddianame ile açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A. Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ... ve ...'e yüklenen aynı mükellefiyete ilişkin 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili olarak Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2014 tarihli ve 2012/551 Esas, 2014/682 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'e yüklenen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili olarak Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2012/548 Esas, 2014/594 Karar sayılı ilamı ile hüküm kurulduğu anlaşılmakla, mahkemenin mükerrerlik nedeniyle davanın reddine ilişkin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

B. Sanık ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

1. Sanık ... Hakkında hüküm fıkrasının 1-b bendinde suç tarihinin 2011 yerine 2010 şeklinde yazılması maddi hata olarak kabul edilmiş, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında mütalaa verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu belirlenmiştir.

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... yönünden 02.12.2013, sanık ... yönünden 06.03.2013, sanık ... yönünden 15.04.2013, sanık ... yönünden 08.06.2014 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 Tarihli ve 2012/698 Esas, 2015/742 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

B. Sanık ... Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme, Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 Tarihli ve 2012/698 Esas, 2015/742 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26399, Karar No: 2013/30515, Tarih: 24.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/26399 E.  ,  2013/30515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Asıl Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi

Ek Karar : Temyiz isteminin süreden reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, yokluğunda verilen hüküm sanığa 23/02/2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 08/08/2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7533, Karar No: 2021/3577, Tarih: 17.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7533 E.  ,  2021/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Arsa niteliğindeki 2. Mıntıka Mahallesi 2185 ada 22 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması sonucu değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi dava konusu taşınmazın m² bedeli 1.053,00 TL olarak tespit edilmiş olup, hükmün davacı idarenin temyizi üzerine bozulduğu ve bu nedenle davacı idarenin lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınmaksızın, bozma sonrası 1.584,95-TL m² birim fiyatı üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5540, Karar No: 2018/2850, Tarih: 17.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/5540 E.  ,  2018/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ......adresindeki taşınmazın bodrum katındaki 9.000,00 m² alanlı bölümü .....devraldığını, haklarının bir bölümünü de ....devrettiğini, üst katlar ile çatı katının davalının mülkiyetinde olduğunu, müteahhit ile davalı arasındaki sözleşmeye göre, çatıyı yapma yükümlülüğünün davalı tarafa ait olduğunu, ancak davalı tarafın çatıyı bugüne kadar yapmadığını, bu nedenle binanın su aldığını, yağmur sularının bodrum kata kadar indiğini, binaya zarar verdiğini, yağmur suyu nedeniyle duvarlarda hasar oluştuğunu, hasarlı yerleri kiraya veremediği için kira gelirinden yoksun kaldığını, uğranılan zarar nedeniyle açacakları davaya delil teşkil etmesi için tespit yaptırdığından bahisle zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 10.000,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 06.03.2014 havale tarihli dilekçe ile davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının talepleri hususunda yüklenici .....sorumlu olduğunu, ayrıca davaya konu taşınmaza ait tapunun halen Kooperatifler Birliğine ait olduğunu ve iskan izni bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava ve sözleşmelere konu .....530/2 ada-parsel numaralı taşınmaz malikinin sınırlı sorumlu ..... davalı kooperatifin ....... ile aralarında noterden yapılmış olan inşaat sözleşmeleri ve ek sözleşmelerin bulunduğu, yapılan sözleşmeye rağmen sözleşmelerin tarafı olan .......tarafından bina iskanının alınmadığı, dolayısıyla davacı tarafın iskan alınmayan bir binayı kullanamayacağı veya kiraya veremeyeceği, davacının akidi yüklenicinin henüz edimlerini yerine getirmediğini davacı ile müteahhit arasında yapılan sözleşmelerin sadece tarafları bağlayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

....

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8598, Karar No: 2022/7095, Tarih: 30.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8598 E.  ,  2022/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2019 gün ve 2018/518 Esas,2019/261 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 29.12.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile mağdure vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 23.09.2020 gün ve 2019/1449 Esas, 2020/1055 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8125, Karar No: 2012/14138, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8125 E.  ,  2012/14138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7191, Karar No: 2018/1320, Tarih: 21.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7191 E.  ,  2018/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2016 tarih ve 2011/204-2016/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının geçmişte bir süreliğine müvekkili şirkette üretilecek ürünlerin içeriği, oranları, bileşimi, terkibi ve benzeri konularda bilimsel anlamda danışmanlık yaptığını ve bu vesileyle müvekkili şirkete ve şirketin ürettiği ürünlere ait ticari sırlara vakıf olduğunu, davalının önerisiyle hazırlanan ürünlerin piyasada tutulmaması ve tüketicilerden gelen yoğun şikayetler üzerine ürünlerin içeriklerinin yapılan kontrollerinde ürünlerin içerisine firma yetkililerinin bilgisi dışında farklı kimyasal maddeler konulmuş olması sebebiyle davalının şirketle olan bilimsel danışmanlık ilişkisine son verildiğini, müvekkili firmaya danışmanlık yaptığı dönemde kamuoyuna açıklamalarda bulunduğu ve üyelere ürün içerisinde fosfat olmadığı rihta bitkisinin kullanıldığına dair seminerler verdiğini, bütün bu maddi olguların davalı tarafından biliniyor olmasına rağmen davalıyla olan bilimsel danışmanlık ilişkisine son verilmesi sebebiyle davalının müvekkili şiket aleyhine haksız ve kötüniyetli olarak müvekkili şirketin ürünlerini kötülediğini, ürünler hakkında gerçeğe aykırı beyan ve faaliyetlerde bulunduğunu, davalının bu gerçeğe aykırı ve haksız rekabet içeren davranışları sebebiyle müvekkili firmanın piyasada imaj ve itibar kaybettiğini, maddi ve manevi açıdan zarara uğratıldığını ileri sürerek davanın haksız rekabet teşkil eden davranışlarının menini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 40.000,00 TL manevi 10.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesini, hükmedilecek maddi ve manevi tazminata, haksız rekabet fiil tarihinden itibaren ticari reoskont avans faizi işletilmesini, mahkeme ilamının ulusal düzeyde yayın yapan bir gazetede ilanına, her türlü yargılama gideri ile avukatlık ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı yanın eylem ve söylemleri ile davacı firmayı, davacı firma ürünlerini, davacı firma elemanlarını kötüleyici nitelikte davranışlar sergilediğinin somut, ciddi ve inandırıcı delil ve belgelerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı yanın eylem ve söylemleri ile davacı firmayı, davacı firma ürünlerini, davacı firma elemanlarını kötüleyici nitelikte davranışlar sergilediğinin somut, ciddi ve inandırıcı delil ve belgelerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/34617, Karar No: 2013/17606, Tarih: 10.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34617 E.  ,  2013/17606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; sanığın aracında taşırken ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Yasa'nın 4/1. madde ve fıkrasında belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklar ile bunlardan bir sanat veya mesleğin icrası için kullanımı zorunlu bulunup izne tabi olan bıçaklardan da olmayıp anılan Yasanın 15/3. maddesinde yazılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.