muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8240, Karar No: 2022/2164, Tarih: 17.02.2022

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir.

Öte yandan, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümlerini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 2. bendine göre, 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı kanunlara göre bağlanan veya hak kazanan; aylık, gelir ve diğer ödenekler ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ödenmekte olan ek ödemenin verilmesine devam edilir. Bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

8. İlk derece mahkemesinin de açıkladığı gibi “sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hak düşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar". 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır”.

9. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu benzer dosyalarda 5510 öncesi ölan baba ile 5510 sonrası ölen eş ayrı statüde sigorta kanunu kapsamlarında ise (baba 1479, eş 506 sayılı kanun kapsamında) çift maaş alacaklarına karar vermiştir(2021/10-228 E, 2021/10-146 E, 2021/10-165 E, 2021/10-408 E, 2021/459 E).

10. Hak sahibi kız olarak davacının babası 1994 yılında ölmüştür. Eşi ise 2011 yılında ölmüş olup, davacıya dul aylığı 4/a kapsamında bağlanmıştır. 5510 sayılı Kanunun 54. Maddesinin somut olayda uygulanması için hak sahibi sıfatı ile ölüm aylığı talep edebilecek her iki sigortalının ölüm tarihlerinin de 01.10.2008 tarihinden sonra olması gerekir. Hak sahibi sıfatı ile davacı kadının babası 01.10.2008 den önce ölmüştür. Farklı statüye tabi eş ise 2010 yılında ölmüştür. 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs.. yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur. Önceye etki yasağı ve geçici madde uyarınca davacı kadının babasından dolayı yetim aylığı bağlanması gerekeceğinden kurum işlemi hatalıdır. Kararın bozulması gerekir. Çoğunluğun aksi yöndeki onama gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2010/14772, Karar No: 2010/27086, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14772 E.  ,  2010/27086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ........... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HUMK. nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir.

İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgâhındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K. nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz.

Öte yandan, İİK. nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler. Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, alacaklının seçimine göre, hem genel hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

Somut olayda, icra takibinin diğer borçlusu .............’e ödeme emrinin 16.02.2010 tarihinde İnegöl’de tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece anılan borçlu yönünden İnegöl İcra Dairelerinin yetkisinin kesinleşip kesinleşmediği ve yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda H.U.M.K.nun 9/2.maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna  göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı ............. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6963, Karar No: 2013/23893, Tarih: 09.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6963 E.  ,  2013/23893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kolu kodunun kurumca değiştirilmesi işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, isteğin kabulüne, SGK ... Sosyal Güvenlik Merkezinin 10/11/2011 tarih, İş Kolu Kodu konulu B.13.2.SGK.4.41.02.00.Vlll-İDS-1059944.41 sayılı İş kolu kodu ile tehlike sınıfı ve prim oranlarına dair değişiklilik kararının iptaline, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Eldeki davada, davacı, davalı Kurumca tutulan rapor içeriğine göre dava dışı ... Gıda San.Tic. AŞ’ye ait fabrikada işçi temin edildiğini ve buna göre iş kolu kodunun ilk kez 7022 (işletme ve diğer idari danışmanlık olarak tescil edilmesine rağmen aslen işletmede yapılan faaliyetin Kargo Yükleme boşaltma faaliyeti olması nedeniyle 5224 (Kargo Taşımacılğı,yükleme boşaltma) kodu üzerinden 01.01.2012 tarihinden itibaren tespit edilmesi ve buna göre prim nisbetinin 2,5’e, tehlike sınıfının ise 4’e yükseltilmesine ilişkin yapılan Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen kararın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Her olaya, meydana geldiği tarihteki yasal mevzuatın uygulanmasına dair genel ilke gereğince, davanın yaal dayanağı 19/01/2013 tarih ve 28533 S.R.G. de yayımlanan 10/01/2013 tarih ve 6385 sayılı Kanunun 10. maddesi ile mülga edilen 5510 sayılı Yasanın 83. maddesi olup, bu maddede hangi iş kollarının hangi tehlike sınıfına girdiğinin belirlenmesi hususunda, Bakanlar Kuruluna yetki verildiği belirtildikten sonra tehlike sınıf ve derecesine ait prim oranlarının ve tehlike derecelerinin Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulacak bir tarife ile tespit edileceği belirtilmiş, Kurumca yapılacak incelemeler veya sigortalıların talebi üzerine bu kodların uygun prim nispeti ve tehlike sınıfları üzerinden tespit ve

değiştirilebileceği ve bu değiştirme işlemine karşı itiraz usulü açıklanmıştır. Aynı maddenin 6. fıkrasında ise, itirazdan sonra verilecek kararın işverenin talebine göre veya Kurumca yapılan tespit işlemine göre ne zamandan itibaren yürürlüğe gireceği hususunda getirtilen “…İşverenin veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların itirazı; işyerinin tehlike sınıfı ve derecesi ile kısa vadeli sigorta kolları prim oranının tebliğine ilişkin yazının işverence veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanlar tarafından tebellüğünden itibaren bir ay içinde yapılmış ise, değiştirilen iş kolu kodu ve tehlike sınıfı ile tehlike derecesinin hatalı uygulandığı tarihten, bir aylık süre dışında yapılmış ise, itirazın Kurum kayıtlarına intikali tarihini izleyen yılbaşından, üçüncü fıkrada belirtilen sürelerin aşılması durumunda ise, Kurumca yapılacak değişikliğe ilişkin kararın tebliğini izleyen takvim yılı başından geçerli olarak uygulanır.” hükmü mevcuttur.

Diğer taraftan 29.09.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2008/14173 Sayılı Bakanlar kurulu kararı gereğince “İş Kazalar ve Meslek Hastalıkları Prim Tarifesi”’nin 6’ncı maddesindeki “Bir işyerinde yürütülen ve esas işin fer’i ve mütemmimi mahiyetinde olan bütün işlerin sigorta primleri, esas işin tabi tutulduğu prim haddine göre hesaplanır. Ancak, esas işin fer’i ve mütemmimi sayılan işler, sigortalıları birbirine karışmayacak şekilde, ayrı ve bağımsız olarak yürütüldüğü ve Kurumda ayrı bir işyeri olarak tescil edilmiş olduğu takdirde her biri kendi tehlike sınıfının prim haddine tabi olur. ” hükmü ile 7’nci maddesindeki “Aynı işveren tarafından, aynı işyerinde yürütülen ve mahiyetleri bakımından ayrı özellikler gösteren ve farklı tehlike sınıflarına dahil olan bütün işler, işyerinde en yüksek tehlike sınıfına giren işin prim oranına tabi olur.” Hükmünün gözetilmemesi isabetsizdir.

Eldeki davada; Mahkemece, görevlendirilen ve Sosyal Güvenlik alanında uzman olmayan bilirkişilere usul dışında ve yargılamanın doğrudanlığı ilkesini de zedeleyecek biçimde, fabrikada tespit yaptırıldığı; bu tespite göre de, davacı şirket elemanları ile fabrika sahibi olan ... Gıda San.Tic. AŞ’ye ait olan işçilerin sözleşmede belirtilen bütün işleri bir arada ve aynı işi yaptıklarının belirlendiği, burada yapılan işin ağırlıklı olarak 50,100,200 Kg’lık çuvallarla gelen çay ve şekerlerin daha küçük paketlere tasnifi ile dışarıya dağıtımı olduğunun belirlendiği dikkate alındığında, davacı şirket ile ... Gıda San.Tic. AŞ arasında 506 sayılı Yasanın 87. maddesi anlamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı, davacının alt işveren olduğunun kabul edilmesi halinde ise Prim tarifesinin 6.maddesi gereğince asıl işin tabi olduğu prim oranı ve tehlike sınıfına tabi olması gerektiği hususları gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-)Kabule göre de; mahkemece, davacı Kurumun, işleminin iptaline karar verildikten sonra, davacı şirket hakkında hangi iş kolu kodunun, ne zamandan itibaren yürürlüğe gireceği hususunun, tespit edilmemesi isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde uzman bilirkişi ve hukukçudan oluşan heyetle birlikte keşif yapılarak, davacı şirketin niteliği araştırılarak, hangi iş kolunda olması gerektiği hususu açık olarak belirlendikten sonra, 5510 sayılı Yasanın 83. Maddesi gereğince hangi tarihten itibaren yürürlüğe gireceği belirtilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12796, Karar No: 2019/19176, Tarih: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12796 E.  ,  2019/19176 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.11.2013 tarih 2012/126 esas 2013/616 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2016 tarih ve 2014/36191-2016/114 sayılı ilamı ile oybirliği ile düzelterek onama yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.11.2019 tarih ve 2019/77569 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 25.12.2019 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 27.11.2019 tarih ve 2019/77569 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 11.01.2016 tarih ve 2014/36191 esas 2016/114 Karar sayılı D.Onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma şartlarının mevcut olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından '' TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5947, Karar No: 2015/12881, Tarih: 02.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5947 E.  ,  2015/12881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/02/2015

NUMARASI : 2014/743-2015/50

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/02/2015 tarih ve 2014/743-2015/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 09/09/2014 tarihi gecesinden itibaren devam eden yağmur nedeniyle müvekkili şirketin merkezinin bulunduğu taşınmazın önündeki lögar kapağının 10/09/2014 tarihinde patladığını, yağmur sularının taşması sonucu taşınmazın zemininde bulunan müvekkili şirkete ait arşiv kayıtları ile ticari defter ve kayıtların zarar gördüğünü, taşınmazın zemin katını su bastığını, Aski Genel Müdürlüğü ile irtibata geçildiğini ancak suyun boşaltılmadığını, taşınmaz maliki tarafından 10/09/2014 tarihinde Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/147 D. İş dosyası ile tespit yaptırıldığını, suyun boşaltılma sürecinin 12/09/2014 tarihinde tamamlanabildiğini, müvekkilinin saklamakla yükümlü olduğu belgelerin su basması nedeniyle zayi olduğunu ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, su baskınının 10/09/2014 tarihinde gerçekleştiği, davacının bu durumu öğrendiği, ASKİ'den yardım istendiği, bilahare tespit yapıldığı, davacının ticari defterlerinin bulunduğu binanın zemin katındaki depoya dolan suyun 12/09/2014 tarihinde boşaltıldığı, davanın ise 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 29/09/2014 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, su baskınının 10/09/2014 tarihinde gerçekleştiği, davacının bu durumu öğrendiği, ASKİ'den yardım istendiği, bilahare tespit yapıldığı, davacının ticari defterlerinin bulunduğu binanın zemin katındaki depoya dolan suyun 12/09/2014 tarihinde boşaltıldığı, davanın ise 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 29/09/2014 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ancak, 6102 sayılı TTK'nın 82/7 maddesine göre “Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir. Bu dava hasımsız açılır. Mahkeme gerekli gördüğü delillerin toplanmasını da emredebilir.” Anılan yasal düzenleme uyarınca işbu davanın açılması için hak düşürücü süre mahkemenin de kabul ettiği üzere öğrenmeden itibaren başlar. Davacı tarafça ticari defter ve belgelerinin şirket merkezi olan “Farabi Sok. No:30/A Çankaya/Ankara” adresinde bulunduğu, 10/09/2014 tarihinde aşırı yağış nedeniyle taşınmazı su bastığı, suyun boşaltılmasının ancak 12/09/2014 tarihinde tamamlanabildiği ve suyun boşaltılması ile dava dilekçesi ekindeki defter ve belgelerin zayi olduğunun anlaşıldığının belirtilmiş olması karşısında; sürenin bu tarihte başlayacağı ve bu nedenle de davanın süresinde açıldığı gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/394, Karar No: 2013/1454, Tarih: 23.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/394 E.  ,  2013/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.09.2011 tarih ve 2008/325-2011/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar ...'ın işletmecisi, davalılar ... ve ...'in murisi ...'ın sahibi olduğu, diğer davalının ise sigortacısı olan ... Bayisinde çıkan yangının müvekkili derneğe sirayet ettiğini, bu suretle dernekte maddi zarar meydana geldiğini, ayrıca müvekkili derneğin tadilat nedeniyle kapalı kaldığını bu nedenle de kazanç kaybı oluştuğu gibi bu süre içinde kira vermek zorunda kaldıklarını ileri sürerek 30.000 TL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 97.196,97 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sigorta poliçesine göre komşuluk mesuliyeti limitinin 7.732,50 TL olduğunu ve var ise sorumluluklarının bu halde ancak 7.732,50 TL ile sınırlı kalacağını, davacının uğradığı gerçek zararı ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, meydana gelen yangında ne müvekkillerinin murisinin malik olarak ne de müvekkili ...'ın kiracı olarak kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ..., savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının iş yerinde çıkan yangının gelişerek davacının iş yerine geçtiği, böylece davacının iş yerinde hasar oluştuğu davacının toplam zararının 25.503,18 TL olduğu, yangın nedeniyle davalının kusursuz sorumluluğu olduğu, davalı ... şirketinin de poliçe limiti ile sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 25.503,18 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.