muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2387, Karar No: 2023/2439, Tarih: 20.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2387 E.  ,  2023/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1861 E., 2021/1139 K.

DAVALILAR : Müteveffa ... Mirasçıları 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ... 6- ...

7- ... 8- ... 9- ... 10- ... 11- ... 12- ... Vekili Avukat ... 13-... Vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 13.07.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/467 E., 2019/398 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... gelmiş tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı S.S. ...Konut Yapı Kooperatifinin 15.05.1992 tarihinde kurulduğunu ve davalılardan ...'ın yönetim kurulu başkanı olduğunu, 1993 yılında diğer davalıların murisi ile dava dışı kooperatif arasında 06.05.1993 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye aykırı olarak arsa maliklerine fazladan ödeme yapıldığını, müvekkilinin genel kurul toplantılarına çağrılmadığı halde sahte imzalarla katıldığının gösterildiğini ve denetim kurulu üyesi olarak sahte imzasının atıldığını, davalı ...'ın arsa sahipleri ile irtibat kurarak kooperatif üyelerini mağdur ettiğini, davalılar tarafından muvazaalı işlemler yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinin dava dışı kooperatife ödemiş olduğu 190.000,00 TL'nin ödeme tarihleri esas alınarak tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde; davacınn talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının ortağı bulunduğu kooperatifin 1993 yılında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, sözleşme uyarınca diğer davalı arsa sahibine ödeme yapıldığını, davacının kooperatife 11.12.1995 tarihinde üye olduğunu, sözleşmenin davacının ortaklığından önce düzenlendiğini, sözleşmenin yapıldığı sırada müvekkilinin kooperatifin yönetim kurulu üyesi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde; davacınn talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının ortağı bulunduğu kooperatifin 1993 yılında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, sözleşme uyarınca diğer davalı arsa sahibine ödeme yapıldığını, davacının kooperatife 11.12.1995 tarihinde üye olduğunu, sözleşmenin davacının ortaklığından önce düzenlendiğini, sözleşmenin yapıldığı sırada müvekkilinin kooperatifin yönetim kurulu üyesi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının alacağı müvekkillerinden isteme hakkının olmadığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, davanın zaman aşımı nedeniyle reddinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sözleşmenin arsa sahibi ... ile dava dışı kooperatif arasında düzenlendiği, davalılar ile davacı arasında akdi ilişkinin bulunmadığı, davacı vekilinin son celse beyanında açıkça müvekkilinin kooperatife ödediği aidatları geri istediğini beyan ettiği, bu davanın ancak dava dışı kooperatife karşı açılabilecek olduğu gerekçesiyle davanın davalılar açısından pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; sözleşmenin arsa sahibi ... ile dava dışı kooperatif arasında imzalandığını, sözleşmede kooperatif yetkililerinin ...,... olduğunu, yönetim kurulu üyelerinin ve kooperatif memurlarının kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumlu olduklarını, davalıların yasal düzenlemeler nedeniyle üyelere verdikleri zararlardan dolayı ceza-i ve hukuki sorumluluklarının bulunduğunu, yargılama devam ederken genel kurulun devredilemez yetkilerini kullanarak kooperatifin usulsüz olarak tasfiyesini ve oda kaydının terkinini yaptırarak, kooperatifi ortadan kaldırmaları nedeniyle hukuki ve ceza-i sorumluluklarının bulunduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafından, dava dışı kooperatife ödenen aidatların günümüze uyarlanarak iadesi talep edilmiş olmakla, bu davanın ancak dava dışı kooperatife karşı yöneltilebileceği, davalıların aidat alacağı yönünden sorumluluklarının bulunmadığı, bu nedenle davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı kooperatifin başkanı ile muris ve yaşlılığından faydalanan davalı mirasçılar aralarında muvazaalı ilişkiler kurarak, üyelerden alınan aidatlarla kendilerine lüks villalar, lüks daireler, arabalar, arsalar alarak devasa mal varlığı edindiklerini, şu an kooperatifin kaydının bulunmadığını, muris ve mirasçılarının tapu kaydı üzerindeki sözleşme şerhini diğer davalı ... ile birlikte aralarında muvazaalı olarak anlaşarak kaldırdıklarını, arsaları 3. şahıslara muvazaalı şekilde devrettiklerini, kendilerine haksız kazanç sağladıklarını, davalıların kötü niyetli hareket ettiklerini, verdikleri zararlardan sorumlu olmaları gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif üyeliğine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davada davacı temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalılar yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3589, Karar No: 2019/5531, Tarih: 21.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3589 E.  ,  2019/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.12.2017 tarih, 2017/223 esas ve 2017/405 sayılı kararı

2.Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 19.02.2018 tarih, 2018/326 esas ve 2018/297 sayılı karar

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin; tanığın polise verdiği ifadesinde sanığı tarif edemediğine, teşhisin fotoğraf üzerinden değil de canlı yapılması gerektiğine, sanık aleyhine fiziki takip tutanağı, gizli soruşturmacı kaydı, ihbar, istihbari bilgi ve canlı teşhisin bulunmadığına, evde yapılan aramada suç unsuru bulunmadığına, bulunan uyuşturucu maddelerin ise sanığa ait olmadığına dair temyiz isteminin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/737, Karar No: 2020/6143, Tarih: 18.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/737 E.  ,  2020/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz nedeniyle yapılan yargılama sırasında; Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hakimliğiyle İnegöl Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, olayın meydana gelişi ve Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/2150 Değişik iş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17736, Karar No: 2014/5863, Tarih: 14.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17736 E.  ,  2014/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, tedavide kullanılan ilaç salınımlı stent bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A-) Davacı vekilinin temyiz itirazlarına ilişkin olarak;

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 3333,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle, 3007,17TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 26.06.2013 günlü karar taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan alacak tutarı gözetildiğinde, reddine karar verilen 325,83 TL yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunup, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE;B-) Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. Madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir…. Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; davacının, tedavinin yapıldığı 27.11.2009 tahinde ve halen memur olarak çalıştığı; buna göre uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Kabule göre de; davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi gözetilmeksizin fazla belirlenmiş olması; Yine, davanın kısmen reddine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1771, Karar No: 2020/3130, Tarih: 07.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1771 E.  ,  2020/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-Özel Dent Mersin Ağız ve Diş Sağlığı Hiz. Ltd. Şti., ihbar olunan ... A.Ş. arasındaki davadan dolayı .... Tüketici Mahkemesince verilen 08.05.2018 gün ve 2017/481 E.-2018/213 K. sayılı hükmü bozan Dairemizin 22.01.2020 gün ve 2019/170 E.-2020/183 K. sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.