muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6961, Karar No: 2023/650, Tarih: 02.03.2023

2.Sanık savunmasında; "Benim evimde bulunan eşyaları ben ... Kapalı çarşıda süs eşyası olarak almıştım, bunların suç oluşturduğunu bilmiyordum. Kaldı ki zaten sadece yüzük kanuna aykırı olarak bulunmuş, ben bildirim yükümlülüğüm olduğunu bilmediğimden evde tutuyordum, kanun kapsamında olmayan ve el konulan eşyalarımın bana iadesini istiyorum, evimde bulunan malzemeleri ben meraklı olduğum için yüzük yapmak için bulunduruyordum, bu malzemeleri de ...'dan aldım, tamamı imitasyondur, suçsuzum, beraatime karar verilmesini talep ediyorum, " demiştir.

3.24.11.2014 tarihli Müze Müdürlüğü raporu ile, sanık ...'in ikametinde ele geçen eserlerden 1 adet bakır yüzüğün 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, geri kalan 24 adet eserin Kanun kapsamında kalmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, iddianame, iddianamenin kabul kararı ve eklerinin okunmadığına, duruşmaların yokluğunda yapılması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz isteği yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrildiği, sanığın hazır bulunduğu 02.07.2015 tarihli duruşmada iddianame, iddianamenin kabulü kararı ve eklerinin okunduğu ve bu hususun duruşma zaptına yazıldığı, dosya kapsamında 02.07.2015 ve 10.07.2015 tarihlerinde iki duruşma yapıldığı, sanığın her iki duruşmada da hazır bulunduğu anlaşıldığından, sanığın bu hususlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B.Katılan vekilinin sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin koşulların oluşmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden

Mahkemece sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak hükmedilen hapis cezasını 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz istekleri yönünden

1.Sanığın ikametinde ele geçen dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıkları, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de; sanığın savunmasında, ikametinde ele geçirilen eserleri ...'da Kapalı Çarşı'dan süs eşyası olarak satın aldığını beyan ettiği, bu hali ile sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 70 inci maddesinde hükme bağlanan “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile aynı Kanunun 67 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C-1-2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerleMalkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2015/201Esas, 2015/605 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13428, Karar No: 2022/8673, Tarih: 13.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13428 E.  ,  2022/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 26/09/2017 gün 2015/2114 Esas- 2017/8170 Karar sayılı ilamında; “Destekten yoksun kalma tazminatı hususunda aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekir. Somut olayda davacı çocuk Vildan Konakçı babasını kaybetmiş olup, kaza tarihinde 18 yaşındadır. Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda davacı kız çocuğunun 18 yaşında olduğu belirtilerek Vildan yönünden destekten yoksunluk hesabı yapılmamıştır. Davacı çocuk Vildan için destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmemiş olması Yargıtay'ın ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırıdır. Yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre kız çocuklarının 22 yaşına kadar, yüksek öğrenim gören ya da görme ihtimali bulunan çocukların ise 25 yaşına kadar destek alacağı dikkate alınarak destek tazminatı hesaplanması gerekmektedir. Dosya kapsamında bulunan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına ilişkin tutanakta, davacı ...'ın Kırıkkale Üniversitesi Endüstri Mühendisliği 4. sınıf öğrencisi olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, davacı ...'ın eğitim hayatına ilişkin durumu saptandıktan sonra; rapor düzenleyen bilirkişiden, eğitim hayatı devam etmeyen davacı kız çocuk için 22 yaşına kadar destek alacağı, yüksek okul okuması durumunda ise 25 yaşına kadar destek alacağı gözetilerek hesaplama yapılması konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. HUMK'nun 74. (HMK'nun 26) maddesi uyarınca, hakim taleple bağlı olup, talepten fazlasına karar verilemez. Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ... hakkında maddi tazminat talep etmemiştir. Buna rağmen mahkemece davalı ...'ın maddi tazminattan sorumlu tutulması suretiyle talep aşılarak hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.......Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ... hakkında manevi tazminat talep etmemiştir. Buna rağmen mahkemece davalı ...'in manevi tazminattan sorumlu tutulması suretiyle talep aşılarak hüküm kurulması isabetli bulunmamış, kararın bu yönü ile de bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 24.627,11 TL maddi tazminatın 10/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, 5.282,40 TL maddi tazminatın 10/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, ...'nın maddi tazminata ilişkin taleplerinin reddine, ... için 12.000 TL, Nazmi ve Vildan Konakçı için ayrı ayrı 8.000'er TL manevi tazminatın davalı ...'dan 10/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 853,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan ve 2.967,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına, 13/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4528, Karar No: 2024/1377, Tarih: 08.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4528 E.  ,  2024/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1004 E., 2022/1107 K.

HÜKÜM/KARAR : Birleşen Davada Davacının İstinaf Talebinin Reddine Asıl Davada Davacının İstinaf Talebinin Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/369 E., 2021/468 K. - Birl. Dava 2017/96

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl davada yüklenici tarafından sözleşmenin haklı feshi nedeniyle mahrum kalınan kârın ve bakiye iş bedelinin tahsili; birleşen davada iş sahipleri tarafından fazla ödemenin iadesi, eksik ve ayıplı işler giderim bedeli ile tazminat isteminde bulunulmuştur. İlk derece mahkemesince, sözleşmenin yüklenici ile imzaları bulunan iş sahipleri ... ve ... arasında akdedildiği, akdin tarafı olmayan kişilere karşı açılan ve akde taraf olmayan kişilerce açılan asıl ve birleşen davalarda usulden ret kararı verileceği, yüklenicinin tek taraflı irade beyanı ile sözleşmeyi feshettiği, hüküm kurmaya elverişli rapor uyarınca yükleniciye 81.316,00 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiği, yüklenicinin bakiye iş bedeli alacağı kalmadığı, sözleşmeyi fesheden yüklenicinin kâr kaybı talebinin yerinde olmadığı, birleşen davada davacılar ... ve ...'un talepleri bakımından inşaatın seviye tespitinde eksik, ayıplı işler belirlenerek hesaplama yapıldığından dolayı davacıların eksik, ayıplı işler bedeli ile sözleşmede kiraya ilişkin herhangi bir düzenleme olmadığından tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçeleriyle asıl davanın ..., ... ve ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, asıl davanın ... ve ... yönünden reddine, birleşen davacılar ..., ... ve ... yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, birleşen davacılar ... ve ...'un davasının kısmen kabulü ile 81.316,00 TL'nin yükleniciden tahsiline ve fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından davalılar/birleşen davacılar vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddine, davacı/birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; sözleşmede imzası bulunmayan arsa sahipleri birleşen davacı olarak sözleşmeye dayalı talepte bulunduklarından sözleşmenin onaylanmış olduğunu ve bu sebeple sözleşmede imzası bulunmayan arsa sahipleri yönünden husumet yokluğundan usulden red kararı verilmesinin hatalı olduğu, sözleşmenin ifa edilmemesinde her iki tarafın da kusuru mevcut olduğundan tarafların fesihten kaynaklı menfi ve müspet zarar taleplerinin reddi gerekeceği, birleşen davacıların talep ettikleri 100.000,00 TL alacaktan sadece 25.000,00 TL'sinin fazla ödenen iş bedeli talebi olarak ileri sürüldüğü, sair kısmın reddedilen alacak kalemlerine ilişkin olduğu ve birleşen davada ıslah da yapılmadığından taleple bağlılık ilkesi gereği talep edilen 25.000,00 TL'nin kabulü gerektiği gerekçeleriyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın taleple bağlı kalınarak kısmen kabulü ile 25.000,00 TL fazla ödemenin tahsiline, birleşen dava davacılarının diğer taleplerinin reddine, asıl davada temyiz yolu açık ve birleşen davada kesin olmak üzere karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı/birleşen davada davalı yüklenici vekilince asıl dava yönünden süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, olaya uygun, içerik itibariyle yeterli, inandırıcı bulunan ve özellikle götürü bedelli sözleşmelerdeki fiziki oran yöntemini esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması karşısında davacı/birleşen davada davalı yüklenici vekilinin asıl davaya yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı/birleşen davada davalı yüklenici vekilinin asıl davaya yönelik tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi gönderilmesine, 08/05/2024 tarihinde, kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6147, Karar No: 2010/2425, Tarih: 08.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6147 E.  ,  2010/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Şifa Sağlık Tesisleri ve Sağlık Mal. Tic. AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Gaz. ve Mat. AŞ aleyhine 10/04/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu yazının internet sitesine üye kişiler tarafından yazılması, yargılama aşamasında yazının siteden kaldırılmış olması ve yazı içeriği gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Ayrıca istemin reddedilen bölümü üzerinden davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da doğru değildir. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…8.000,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…4.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde “…432,00…” ve “…243,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…216,00…” ve “…459,00…” sayılarının yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…960,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…575,00…” sayılarının yazılmasına; hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak “Davalılar yararına hesap ve takdir edilen 575,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12283, Karar No: 2017/2398, Tarih: 21.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12283 E.  ,  2017/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nın 142/2-b maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2009 gün 2008/5-202 esas ve 2009/102 sayılı kararı ışığında, “Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında yeni sistemde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve mahkumiyetin yasal sonucu olan bu hak mahrumiyetleri, mahkumiyetin doğal sonucu olduğundan, sanık açısından kazanılmış hakka konu olamayacağı, başka bir anlatımla aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesinin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00.-TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6783, Karar No: 2024/8069, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6783 E.  ,  2024/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2024 tarih ve 2024/3 Esas, 2024/370 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4274, Karar No: 2021/9334, Tarih: 28.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4274 E.  ,  2021/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde gündüz vakti katılanın restorasyon binasının içine girip, bakır yağmur oluklarını çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 23.12.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ... ile ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6337, Karar No: 2025/4226, Tarih: 10.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/6337 E.  ,  2025/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/195 E., 2024/610 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Suça konu maddenin kişisel kullanım sınırında olduğuna, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının "A-1" numaralı bendinde "takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak" ceza belirlendiği belirtilmiş ise de; bu ibarenin maddi hata sonucu yazıldığı değerlendirilmiştir.

Olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı neticesinde, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde eleştiriler dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.