muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1045, Karar No: 2009/399, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1045 E.  ,  2009/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ..... ile davalılar vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptali, tescil istemi ile açılmış, mahkemece 2.500,00 TL’nin yüklenici şirket tarafından arsa sahiplerine ödenmesi kaydıyla davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 14.09.2007 havale tarihli bilirkişi raporunda binanın ortak yerleri ve bağımsız bölümlerindeki eksik ve kusurlu işler 9 kalem halinde belirtilmiştir. Mahkemece bunlardan sadece 9 numaralı kalemde belirtilen bedelin arsa sahiplerine ödenmesi kaydıyla tescil kararı verilmiştir. Mahkemenin kararında bilirkişi raporunda diğer 8 kalem halinde belirtilen eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleri hakkında bir değerlendirme yapılmamış, bu bedellerin arsa sahiplerine ödenmeme gerekçesi açıklanmamıştır. T.C. Anayasasının 141. maddesi ile HUMK’nun 388. maddesi uyarınca mahkeme kararının gerekçeli olması zorunludur.

Somut olayda, bilirkişi raporunda belirtilen 8 kalem eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelleri yönünden arsa sahiplerine ödenmesine gerek görülmemesinin gerekçesinin açıklanmadığı, ayrıca arsa sahibi Adıgüzel Han mirasçısı ... tarafından imzalanan teslim ve ibra belgesi hakkında herhangi bir değerlendirme yapılıp gerekçe yazılmadığı anlaşıldığından, tarafların diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, kararın gerekçesizliği nedeniyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 625,00 TL vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38568, Karar No: 2025/4872, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38568 E.  ,  2025/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/247 E., 2021/279 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/132 E., 2020/18 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/81, Karar No: 2025/3622, Tarih: 30.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/81 E.  ,  2025/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/634 E., 2024/2571 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/276 E., 2021/682 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 18.12.2013 tarihli yazısı ile müvekkilinin eczanesi hakkında 21.06.2013 tarih ve 209951/SRŞ/01 sayılı soruşturma raporu uyarınca 168 adet reçetenin hasta ifadeleri ile içerik olarak sahte olduğunun belirlendiği ve söz konusu reçetelerde Sağlık Uygulama Tebliğinin (3.2) maddesine aykırı işlem yapıldığı, 46 adet reçetede hak sahiplerinden ilaç katılım payı tahsil edilmediği, 3 adet reçetenin arkasında yer alan reçete muhteviyatı ilaçların hasta veya yakınına teslim edildiğine dair imzanın hasta veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığı, 5 adet reçetede ise yer alan ilaçların bazılarının hak sahibine veya yakınına teslim edilmemesine rağmen Kuruma fatura edildiği gerekçesiyle, toplam 730.388,06 TL para cezası uygulandığı ve borç tahakkuk ettirildiğinin bildirildiği, Kurum işleminin Protokol ve mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek; Kurum işlemin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli kararıyla; davaya konu yazılı olarak uyarılma ve cezai işlem uygulanmasına dayanak olan 21.06.2013 tarih ve 209951/SRŞ/01 sayılı soruşturma raporu, ceza yargılamasında belirlenen hususlar, 2009 ve 2012 yıllarına ait Eczane Protokolleri, Sağlık Uygulama Tebliği ilgili hükümleri ile Kurum kayıtları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre alınan bilirkişi raporunun yeterli olduğu, ilaç almak için eczaneye gelen hasta veya yakınının getirdiği reçete karşılığında ad, soyad, telefon numarası ve imza alınmak suretiyle reçetedeki ilaçların karşılanması gerektiği, eczacının reçete içeriğinin doğru olup olmadığını kontrol etme yükümlülüğü bulunmadığı, bu nedenle davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan yazılı olarak uyarılma ve cezai şartın yerinde olmadığı, 46 adet reçete atlatma işlemi nedeniyle uygulanan cezai işlemin ise yerinde olduğu, davacı hakkında kamu kurumu zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-e maddesi uyarınca açılan dava derdest ise de bu davanın sonucunun beklenilmesinin davaya katkı sağlamayacağı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı Kurumun 18.12.2013 tarihli yazısı ile 168 adet reçete bedeli 59.717,59 TL, 20.823,75 TL yasal faiz ve 597.175,90 TL cezai şart bedeli olmak üzere 677.717,24 TL, 3 adet reçete bedeli 980,81 TL, 412,28 TL yasal faiz ve 4.904,05 TL cezai şart bedeli olmak üzere 6.297,14 TL, 5 adet reçete bedeli 1.922,24 TL, 623,98 TL yasal faiz ve 9.612,70 TL cezai şart bedeli olmak üzere 12.159,22 TL, toplamda 696.173,60 TL borç tahakkuku ve yazılı uyarılma işleminin iptaline, 46 adet reçete bedeli 15.902,95 TL, 5.210,71 TL yasal faiz ve 12.912,05 TL tahsil edilemeyen ilaç katılım payı bedeli cezai şart olmak üzere toplam 34.214,46 TL borç tahakkuk işleminin iptali isteğinin reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.02.2018 tarihli kararıyla; cezai işleme konu reçetelerden 14 tanesi ile ilgili olarak aralarında davacının da sanık olduğu kişiler hakkında kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/244 E. sayılı dosyasında açılan kamu davasının derdest olduğu, hukuk hakiminin beraat kararı ile bağlı olmadığı ancak mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğu nazara alınarak davacı hakkında açılan kamu davasının sonucunun beklenmesi gerektiği, reçetelerde dahili olduğu veya reçeteleri aldığı belirtilen ... ve ... hakkında Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/354 E

.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/244 E. sayılı dosyasında açılan kamu davasının derdest olduğu, hukuk hakiminin beraat kararı ile bağlı olmadığı ancak mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğu nazara alınarak davacı hakkında açılan kamu davasının sonucunun beklenmesi gerektiği, reçetelerde dahili olduğu veya reçeteleri aldığı belirtilen ... ve ... hakkında Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/354 E. sayılı dosyasında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçlarından dava açıldığı ve davanın derdest olduğu, Kurumun işleme dayanak yaptığı reçetelerin hangilerinin bu ceza davasına konu edilip edilip edilmediği araştırılarak, konu olması halinde dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiği, 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.3) maddesi uyarınca cezai işlem uygulanan davacı hakkında 2016 yılı Protokolü hükümlerinin değerlendirilmediği, muayene katılım payı alınmadığından 2009 yılı Protokolünün (6.3.12) ve (4.3.6) maddelerine göre işlem tesis edilen 46 reçete ile ilgili kararda bu işlemin reçete atlatma olarak nitelendirildiği, 2016 Protokolünün (5.3.14) maddesinde reçete atlatma işleminin, muayene katılım payı alınmamasının ise (5.3.6) maddesinde düzenlendiği, yaptırımlarının farklılık arz etmesine karşın kararda reçete atlatma işlemi olarak kabul edildiği, Protokollerde yapılan değişiklik uyarınca 2016 yılı ve özellikle 01.04.2016 yılı Protokollerinin ilgili hükümlerinin değerlendirilmediği, sahte reçetelerin davalı Kuruma fatura edilmesinde davacının kusuru olmasa bile sahte reçete bedelinin davacıya ödenmesinin mümkün olmadığı, davacının sahte reçete bedelini ve faizini ancak sahtecilik yapan kişilerden isteyebileceği, zira üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı Kurumun sorumlu tutulamayacağı halde sahte reçete bedelleri ve faizleri yönünden de davanın kabulüne karar verildiği gerekçesiyle; istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden incelenmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu 168 adet sahte olduğu tespit edilen reçetelerden 14 adedinin iddianame konusu yapıldığı ve davacının sanık olarak yargılandığı Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/244 E. sayılı dosyasında hakkında beraatine dair verilen kararın kesinleştiği, karara göre davacının sahtecilik fiiline iştirakinin bulunmadığı, bu nedenle davacı hakkında 2012 yılı Eczane Protokolünün (5.3.10) ve (4.3.6) maddeleri gereğince tahakkuk ettirilen 597.175,90 TL’lik cezai şart bedelinin talep edilebilmesinin mümkün olmadığı, ancak reçete bedeli ve işlemiş faiz yönünden davalı Kurumun sorumluluğunun bulunmadığı, Protokolün (5.3.6) ve (4.3.6) maddeleri gereğince tahakkuk ettirilen 46 adet reçete bedeli, işlemiş faizi ve cezai şart yönünden katkı payı alacağının ödendiğinin davacı tarafça ispat edilemediği, kaldırma ilamında belirtilen sonraki tarihli Protokol hükümlerinin uygulanmasına yönelik bilirkişi raporu doğrultusunda buna yönelik talebin kısmen kabulünün gerektiği, 2009 yılı Protokolünün (6.3.3) maddesine göre işlem tesis edilen 3 adet reçete ve (6.3.10) maddesine göre işlem tesis edilen 5 adet reçete ile ilgili bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere uygulanan işlem yerinde olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı Kurumun 18.12.2013 tarihli yazısı ile 168 adet reçete bedeli yönünden hesaplanan 597.175,90 TL cezai şart bedeli, 3 adet reçete bedeli 980,81 TL, 412,28 TL yasal faiz ve 4.904,05 TL cezai şart bedeli olmak üzere 6.297,14 TL, 5 adet reçete bedeli 1.922,24 TL, 623,98 TL yasal faiz ve 9.612,70 TL cezai şart bedeli olmak üzere 12.159,22 TL, toplamda 615.632,26‬ TL borç tahakkuk işleminin iptaline, 46 adet reçete bedeli 15.902,95 TL, 5.210,71 TL yasal faiz ve 12.912,05 TL tahsil edilemeyen ilaç katılım payı bedeli cezai şart olmak üzere toplam 34.214,46 TL borç tahakkuk ve yazılı uyarı işleminin ve 168 adet reçete bedeli 59.717,59 TL ve 20.823,75 TL yasal faiz işleminin iptali isteğinin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece kaldırma kararında belirtildiği şekilde araştırma ve inceleme yapılarak bilirkişi asıl ve ek raporları alındığı, anılan bilirkişi raporlarının denetime açık ve dosya kapsamına uygun olduğu, Mahkemece Protokollerde yapılan değişiklik uyarınca 2012 yılı ve özellikle 01.04.2016 yılı Protokollerinin ilgili hükümlerinin değerlendirildiği, verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı Kurum tarafından müvekkili aleyhine tesis edilen yaptırıma dayanak olarak uygulanan 2012 yılı Protokolünün (4.3.6) maddesinin yanlış değerlendirildiğini, 46 adet reçete bedeli, işlemiş faizi ve cezai şart yönünden Mahkeme tarafından güncel Protokolde yer alan lehe değişikliklerin değerlendirilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; müvekkil Kurum tarafından davacı hakkında uygulanan ceza işlemlerin mevzuata uygun olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2009 yılı Eczane Protokolü uyarınca davacı hakkında uygulanan kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

1.Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunun denetime elverişli olup, İlk Derece Mahkemesince alınan tanık beyanları ile bir kısım reçeteler yönünden davalı Kurum işleminin yerinde olmadığının anlaşılmasına göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Bir mahkeme hükmünde, Mahkeme kararının asli unsurlarından olan gerekçenin de kısa karara uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Buna göre, gerekçe hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasaya açık aykırılık oluşur.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde; davalı Kurum tarafından Protokolün (5.3.6) ve (4.3.6) maddeleri gereğince tahakkuk ettirilen 46 adet reçete bedeli, işlemiş faizi ve cezai şart yönünden katkı payı alacağının ödendiğinin davacı tarafça ispat edilemediği, kaldırma ilamında belirtilen sonraki tarihli Protokol hükümlerinin uygulanmasına yönelik bilirkişi raporu doğrultusunda buna yönelik talebin kısmen kabulüne karar verildiğinin belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında 46 adet reçete bedeli 15.902,95 TL, 5.210,71 TL yasal faiz ve 12.912,05 TL tahsil edilemeyen ilaç katılım payı bedeli cezai şart olmak üzere toplam 34.214,46 TL borç tahakkuk ve yazılı uyarı işleminin iptali talebinin reddine karar verilmek suretiyle, hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına usulden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26849, Karar No: 2009/6921, Tarih: 31.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26849 E.  ,  2009/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonolara dayanılarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatılmış olup borçlu, icra mahkemesine başvurusunda ödeme emri tebliğ tarihinde İstanbul dışında tatilde bulunduğunu ve tebligata 18.8.2008 günü mutali olduğunu bildirerek gecikmiş itirazının kabulünü istemiş ve dilekçesinde itiraz nedenini de bildirmiştir.

İİK. 65. maddesine  göre gecikmiş itirazdan söz edilebilmesi için tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak borçlunun kusuru olmaksızın bir mani nedeniyle itiraz edememiş olması gerekir. HUMK. 76. maddesine göre hukuki nitelendirme hakime ait olduğundan borçlunun dilekçesinde gecikmiş itirazdan söz etmiş olmasının bağlayıcılığı yoktur. Somut olayda örnek 10 nolu ödeme emri “muhatap tevziat saatlerinde adreste bulunmadığından komşusu S. E.. imzadan imtina edip tatilde olduğunu beyan ettiği" şerhi ile yapılmıştır.  Tebligat Kanununun 21. maddesine göre muhatap veya adına tebligatı kabule kanunen yetkili kimseler adreste yok ise tebliğ imkansızlığının söz konusu olduğu bu durumda tebliğ memuru, Tebligat Tüzüğünün 28. maddesine göre tahkik işlemini yapmalıdır. Zira Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kapıya yapıştırma tarihinin tebliğ tarihi kabul edilebilmesi için muhatap sadece tebligatın yapılacağı sırada adreste bulunmamalı ve fakat tevziat saatlerinden sonra o adrese geleceği belirli olmalıdır. (HGK. 13.10.1965 tarih ve 2/793-360; 16.09.1981 tarih ve 7/2371-604) Bu durumda borçluya yapılan tebliğ işlemi “muhatabın tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği” anlaşılamadığından usulsüzdür. 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesine göre (tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur.) düzenlemesi yer almaktadır. Mahkemece borçlunun tebligatı öğrendiğini bildirdiği 18.08.2008 tarihi tebliğ tarihi olarak düzeltilerek takip şekline göre süresinde icra mahkemesine yapılmış olan itirazın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.