muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4527, Karar No: 2019/3500, Tarih: 16.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4527 E.  ,  2019/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, iptal edilen yaşlılık aylığının iptal tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini, haksız şekilde geri alınan yaşlılık aylıklarına ilişkin olarak da şimdilik 3.000 TL’nin yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının, 05.05.1980-31.12.2002 tarihleri arasındaki yurtdışı hizmetlerini 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlandığı ve 01.06.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, 16.01.2010 tarihli Alman sigorta Merciin TR 4 belgesine göre, 05.05.1980-30.09.2008 ve 21.07.2009-07.08.2009 tarihleri arası dönemde yurtdışı çalışmaları bulunması nedeniyle, aylığının 20.07.2009 tarihi itibarıyla durdurulduğu, 20.07.2009-20.10.2009 arası dönem yönünden çıkarılan 3.992,00 TL ödenmiş aylığın yasal faiziyle birlikte 15.05.2010 tarihinde davacıdan tahsil edildiği, 13.05.2010 günlü ikinci tahsis başvurusu üzerine de 01.06.2010 tarihinden itibaren yeniden aylık bağlandığı, 20.11.2009-20.05.2010 arası aylıkların, bankada hareket görmemesi nedeniyle davalı Kurum’a iade edildiği, davacının, sadece kısa süreli çalışmaya konu 21.07.2009-07.08.2009 arası aylıkların kurumca istenebileceğini, bunun dışındaki aylıkların ise istenmesinin mümkün olmadığını beyanla; iptal edilen yaşlılık aylığının iptal tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini, haksız şekilde geri alınan yaşlılık aylıklarına ilişkin olarak da şimdilik 3.000 TL’nin yasal faiziyle birlikte iadesini istediği, Mahkemenin istemin reddine ilişkin hükmünün, Dairemizce, 3201 sayılı Yasa'nın 6'ıncı maddesi uyarınca ilk yaşlılık aylığın yeniden bağlanması için gereken kesin dönüş koşulunun usulünce araştırmasına yönelik olarak bozulduğu, uyulan bozma ilâmı uyarınca önceki gibi davanın reddine karar verildiği ancak bu hükmün de, 16.04.2013 günlü Alman TR 4 belgesine göre davacının 07.08.2009 tarihi sonrasında çalışması bulunmadığı veya Alman sigorta merciinden ikamete dayalı sosyal yardım ödeneği almadığının anlaşılması karşısında, 01.06.2009 tarihi itibarıyla iptal edilen yaşlılık aylığının 01.09.2009 tarihi itibarıyla yeniden bağlanmasına karar verilmesi, ayrıca davacı tarafından iade edilen aylıklardan geri ödenmesi gereken miktarın, anılan tarih esas alınmak suretiyle yapılacak hesap ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bozulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamı uyarınca davacının yaşlılık aylığının 01.09.2009 tarihi itibariyle yeniden bağlanmasına ilişkin verilen karar isabetli ise de, 15.05.2010 tarihinde Kurumca fazladan tahsil edildiği için davacıya geri ödenmesi gereken fazla ödeme miktarının hesaplanması neticesinde, hükmün “b” fıkrasında 153,59 TL yönünden faize faiz uygulanmış olması ve “c” fıkrasında talebi aşacak şekilde hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün b ve c fıkraları silinerek, b fıkrasının ”2657,33 TL asıl ile 153,99 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2810,92 TL’nin (2657,33 TL asıl tutara 15.05.2010 ödeme tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle) davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8234, Karar No: 2014/15291, Tarih: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8234 E.  ,  2014/15291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/942-2013/1115

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin üniversite öğrencisi olduğunu, okul masraflarını karşılayacak her hangi bir gelirinin bulunmadığını, eğitimini sürdürebilmek için davalı babasının yardımına ihtiyaç duyduğunu belirterek; davalının, müvekkiline aylık 2.000,00 TL yardım nafakası ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; cevap dilekçesi vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; aylık 250,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2)

Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Yardım nafakası; aile bireylerini yoksulluktan kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Ancak kanun koyucu yardım nafakasını, kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında; yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme, çok sıkıntılı bir durumu ve zorlu ekonomik şartları ifade eder.

Bu bağlamda; eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babadan öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Mahkemece yardım nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve davalının geliri birlikte göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesinde düzenlenmiş olan hakkaniyet ilkesi de nazara alınmalıdır.

Bu bağlamda; eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babadan öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Mahkemece yardım nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve davalının geliri birlikte göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesinde düzenlenmiş olan hakkaniyet ilkesi de nazara alınmalıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde dosyadaki bilgi ve belgelerden; 15.02.1994 doğumlu reşit davacının Beykent Üniversitesi İktisat Bölümünde yarı burslu öğrenci olarak eğitimini sürdürdüğü, okula yıllık 9.580,00 TL ödeme yapmak zorunda olduğu, anne babasının 06.12.2010 günü anlaşmalı boşandıkları, boşanma ilamıyla davacının velayetinin annesine verildiği ve babasının iştirak nafakası ödemeyi kabul ettiği, davacının, davalı babasından almakta olduğu aylık 750,00 TL iştirak nafakasının reşit olmakla yasa gereği son bulduğu, davacının hali hazırda anne babasının yardımına muhtaç olduğu, annesi ile birlikte yaşadığı, annesinin çalışmadığı, annesinin davalıdan aldığı nafaka dışında her hangi bir yerden gelirinin bulunmadığı, bu koşullar altında davacının zaruret içinde bulunduğu, lehine nafakaya hükmedilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacı yararına aylık 250,00 TL yardım nafakası takdir edilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık; belirlenen bu miktarın davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek mahiyette olup olmadığı, davalı babanın ekonomik durumunun yeterince araştırılıp araştırılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Aylık 250,00 TL yardım nafakasının, özel üniversitede okuyan ve annesi çalışmayan davacının ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kalacağı açıktır.

Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davalı babanın çanta işi ile uğraştığı, aylık 1.000,00 TL geliri olduğu kollukça belirlenmiş, mahkemece bu belirlemeye göre nafaka takdiri yoluna gidilmiştir. Ancak bu belirlemenin hangi kıstaslara göre yapıldığı belirsizdir.

Davalı, 2010 tarihli boşanma protokolünde eşine ve kızına aylık toplam 1.500,00 TL nafaka ödemeyi kabul etmiştir. 2010 yılında kendi hür iradesi ile aylık 1.500,00 TL nafaka ödemeyi kabul eden bir kişinin 2013 yılında aylık gelirinin 1.000,00 TL olması hayatın olağan akışına uygun değildir. Kaldı ki; 2010 yılından bu yana davalının ekonomik durumunda kötüleşme olduğu yönünde dosyada bir savunmada bulunmamaktadır. Buna göre 2010 yılında aylık 1.500,00 TL nafaka ödemeyi kabul eden birinin aylık gelirinin 2013 yılında 1.000,00 TL olamayacağının kabulü ile davalının gelir durumuna ilişkin etraflı bir araştırma yapılarak hüküm kurulması gerekirken, mahkemenin eksik inceleme ile hüküm kurması doğru görülmemiştir.

Davacının duruşmada tanık olarak dinlenen annesi; davalı eski eşinin, iş yeri sahibi olduğunu, bayan çantası imalatı ile iştigal ettiğini, yanında oğlu dahil yaklaşık 15 kişinin çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece, tanığın bu beyanı üzerinde hiç durulmamış, davalının iş yerine ilişkin yeterli araştırma yapılmamıştır.

Davacının duruşmada tanık olarak dinlenen annesi; davalı eski eşinin, iş yeri sahibi olduğunu, bayan çantası imalatı ile iştigal ettiğini, yanında oğlu dahil yaklaşık 15 kişinin çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece, tanığın bu beyanı üzerinde hiç durulmamış, davalının iş yerine ilişkin yeterli araştırma yapılmamıştır.

Diğer taraftan dosya içerisinde yer alan boşanma dosyasında, davalı adına 3 ayrı tapu senedi bulunmaktadır. Buna göre davalı adına; Balıkesir Erdek'de 407,27 m2 arsa, İstanbul Gaziosmanpaşa'da 198 m2 tarla, İstanbul Arnavutköy'de 86.142,00 m2 tarla kayıtlıdır. Mahkemece; boşanma dosyası içinde yer alan tapu senetleri değerlendirilmemiş, ilgili tapu müdürlüklerine müzekkere yazılarak, bu taşınmazların halen davalı adına kayıtlı olup olmadığı, kayıtlı ise bu taşınmazların hali hazırda semere getirip getirmediği, satış fiyatlarının ne olduğu hususları araştırılmamış, davalının gelir durumuna ışık tutacak bu husus irdelenmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumu etraflıca araştırılıp, tam olarak tespit edildikten sonra davacının ihtiyaçları ile davalının gelir ve giderleri göz önünde bulundurularak; TMK'nın 4. maddesinde hükme bağlanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu özel üniversitede öğrenci olan ve annesi çalışmayan davacı için yalnızca aylık 250,00 TL nafaka takdir edilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12495, Karar No: 2013/10027, Tarih: 15.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12495 E.  ,  2013/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.02.2012 tarih ve 2010/73-2012/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının İstanbul Deri Serbest Bölge Müdürlüğü'nden tescilli beyanname muhteviyatı ürünlerle ilgili olarak İ.D.S.B. Gümrüğü'ne ithal malların uygunluk değerlendirme sonuç belgesini sunduğunu, İstanbul Deri Serbest Bölge Müdürlüğü'nce de, davalı tarafından ibraz edilen söz konusu belgenin müvekkilince düzenlenip düzenlmediği hususunun sorulduğunu, yapılan araştırma neticesinde, davalının beyanname muhteviyatı eşyalarla ilgili müvekkiline herhangi bir başvurusunun bulunmadığının, ithal malların uygunlak değerlendirme sonuç belgesinin müvekkilince düzenlenmediğinin İ.D.S.B. Gümrük Müdürlüğü'ne bildirildiğini, davalı şirket yetkilileri hakkında gerçeğe aykırı belge düzenlemek suçundan ceza davası açıldığını, bu durumun müvekkilini maddi ve manevi zararlara uğrattığını ileri sürerek, 4.924,14 TL maddi ve 24.620,70 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının davacı kurum ile sözleşme yapmaksızın izinsiz olarak TSE markasını piyasaya sunduğu ürünlerde kullanmak suretiyle, davacının tescilli TSE ibareli markasına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının tescilli markasına tecavüzden dolayı 4.924,00 TL maddi ve taktiren 4.924,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21361, Karar No: 2015/21061, Tarih: 01.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21361 E.  ,  2015/21061 K.**

**"İçtihat Metni"**

N.. E.. adına Av.K.. B... G... ile 1-S.. B.. adına Av.T... S... 2-Ü... T... ve O... Limited Şirketi adına Av.İ.. E... aralarındaki dava hakkında ankara 13.İş Mahkemesi'nden verilen 17.12.2014 Günlü ve 2014/2084 - 2014/2084 sayılı hükmün, Dairemizin 11.05.2015 tarih ve .../... -.../... sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davalı Ü... T... ve O.. Limited Şirketi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin bozma kararında maddî hata yoktur. Ayrıca, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8’inci maddesinin son fıkrasında, İş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu ilâmlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup, bu bakımdan, davalı Ü...T... ve O... Limited Şirketi vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, maddi hataya dayalı olduğu ileri sürülen bozma ilâmının düzeltilmesi isteminin REDDİNE, 01.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3284, Karar No: 2015/6372, Tarih: 29.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3284 E.  ,  2015/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/524-2013/393

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu B blok 1 nolu bağımsız bölümün yargılama sırasında davacıya teslim edildiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Y.. U.. tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır.(HMK.334 – 340. md.) 6100 sayılı HMK'nin 336. maddesine göre adli yardımın, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden isteneceği, Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin ise bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un adli yardım talebinin incelenmesi başlıklı 337.maddesinde mahkemenin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği düzenlenmiş, 11.04.2013 gün ve 6459 sayılı Kanun’un 23.maddesi ile eklenen cümle ile de, talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı, adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebinin açıkça belirtileceği düzenlemesi getirilmiştir.

Yine, 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonunda adli yardım talebi hakkında verilen kararlara karşı itiraz yasa yoluna gidilebileceği; buna göre adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebileceği, kararına itiraz edilen mahkemenin, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin

./..

bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye göndereceği, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın kesin olacağı düzenlenmiştir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nin 337/son maddesinde adli yardımın daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamayacağı da hüküm altına alınmıştır.

./..

bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye göndereceği, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın kesin olacağı düzenlenmiştir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nin 337/son maddesinde adli yardımın daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamayacağı da hüküm altına alınmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, adli yardım ancak derdest olan bir davada asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; Kanun yollarına başvuru sırasında ise bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay’dan istenebilecektir. Bir diğer deyişle esas hakkında verilen karar kesinleştikten sonra artık kesinleşen dosyada adli yardım talep edebilmek imkânı bulunmamaktadır. (Y.HGK'nin 14.06.2013 gün ve 2013/19-1017 E, 2013/832 K. sayılı ilamı)

Somut olayda dosyaya eklenen belgelerden talepte bulunan davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m.336/2) adli yardım talebinin kabulüne karar verildikten sonra, işin esasına yönelik olarak yapılan inceleme sonucunda;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 605 ada 115 parselde yer alan A blok 1 nolu bağımsız bölüm ile B blok 1 nolu bağımsız bölümler davacı .. İnşaat Adi Komandit Şirketine ait iken davalının murisi ve şirketin %79 ortağı sahibi Ö.. U.. tarafından 17.08.2004 tarihinde davalıya temlik edildiği, muris Ö.. mirasçılarından B.. ve G.. tarafından taşınmazların tekrar şirket adına tescili isteğiyle İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan 2005/923 E sayılı davanın kabulüne karar verildiği ve davacı adına 25.09.2008 tarihinde tekrar tescil edildiği, davacının, çekişme konusu B blok 1 nolu bağımsız bölümün davalı tarafından mesken olarak kullanıldığı, A blok 1 nolu bağımsız bölümün ise kiraya verilerek gelir elde edildiğini ileri sürerek mesken olarak kullanılan bağımsız bölüm için elatmanın önlenmesi, her iki taşınmaz yönünden ecrimisil istemi ile eldeki davayı açtığı, davalının, kötüniyetli olmadığını, iptal ve tescil davasının kesinleşme tarihinden itibaren ecrimisilden sorumlu olması gerektiğini, A blok 1 nolu bağımsız bölümün 01.05.2003 tarihinde dava dışı S.. A..'a kiraya verildiğini, kiraların bir kısmının ödenmediğini, aleyhine icra takibi yapıldığını, 2007 yılında ise dava dışı .. Ahşap Yapı Sis. Ltd. Şti.'ye kiraya verildiğini, davacının 2008 yılı Eylül ayından itibaren kira parasını aldığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Hemen belirtmek gerekir ki, çekişme konusu B blok 1 nolu meskenin yargılama aşamasında boşaltılmış olduğu gözetilerek elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına ve haksız kullanım belirlenerek ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince,

Davalı, davacı şirket ortaklarından B.. ve G..'in dava konusu A blok 1 nolu bağımsız bölümün kiracısı dava dışı .. Ahşap Yapı Sis. Ltd. Şti.'ne 03.09.2008 tarihli bir ihtarname göndererek kira bedellerinin davacı şirkete ödenmesini istediklerini savunmuştur. Gerçekten de 03.09.2008 tarihli ihtarname ile kira paralarının davacı şirkete ödenmesi istenmiş ve kira paraları davacıya ödenmiş ise bu dönemler için davacının ecrimisil isteyemeyeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmış değildir.

../...

Hâl böyle olunca, davalının savunması üzerinde durulması, davacıya dava konusu A blok 1 nolu bağımsız bölüm için kira parası ödenip ödenmediğinin araştırılması, bir ödeme yapılmış ise bunun dikkate alınması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.