muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4947, Karar No: 2019/12939, Tarih: 11.06.2019

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği, davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre nispi temyiz harcının davalı taraftan alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20279, Karar No: 2015/17742, Tarih: 05.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20279 E.  ,  2015/17742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/10/2014

Numarası : 2013/488-2014/538

Davacının 14.07.2011 tarihinde emekli olmasına göre kadrosunun nerede kaldığının, davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilen personel arasında olup olmadığının Bursa Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığından sorularak belgeler getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2015 gününde oybiriğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31494, Karar No: 2022/234, Tarih: 12.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/31494 E.  ,  2022/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

1) Müştekinin arabam.com isimli internet sitesinde satılmak üzere ilana verilmiş .... plakalı araçla ilgili görüşmek üzere ilanda yer alan numarayı aradığı ancak görüşemediği, daha sonra kendisinin .....nolu telefondan arandığı, kendisini .... olarak tanıtan kişi ile araç hakkında görüştüğü, telefondaki kişinin, aracın ve sahibinin geçici olarak Fransa’da olduğunu, Fransa’da tanıdığı varsa bu kişiye aracın yarı bedelini yatırmasını, parayı yatırdığına dair dekontu verdiği mail adresine göndermesini istediği, müştekinin üzerinde 2.000 TL olduğunu bunu gönderebileceğini söylemesi üzerine, müştekinin komşusunun tanıdığı olan ve Fransa’da yaşayan Ramazan Borhan hesabına 800 Euro para gönderdiği, dekontu da kendisine verilen mail adresine ilettiği, ancak daha sonra telefon numarasına ulaşamadığı, PTT’ye gittiğinde paranın çekildiğini öğrendiği ve şikâyetçi olduğu olayda; sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, söz konusu hattın kendisi tarafından kullanılmadığını, olayla ilgili bir bilgisinin olmadığını savunması, sanık müdafisinin temyiz aşamasında verdiği dilekçede hattı sanığın aldığını ancak kullanmadığı için unuttuğunu, bu nedenle hattın kendisine ait olmadığına ilişkin savunmalar yapmış olduğunu beyan etmesi, söz konusu numaraya ait 02.06.2010 tarihli abonelik sözleşmesindeki imzaların sanığa ait olduğuna dair bilirkişi raporu alınmasına karşın, suç tarihinden önce taşıma işlemi yapılan hatta ait 09.01.2013 tarihli .... abonelik sözleşmesi ve 25.04.2013 tarihli ..... abonelik sözleşmesindeki imzaların sanığın eli ürünü olmadığının belirlenmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; söz konusu numaranın 02.06.2010 tarihinde alındıktan sonra kullanılıp kullanılmadığı, kullanıldıysa HTS kayıtlarının çıkarılması ile söz konusu hatla kim ya da kimlerle görüşmeler yapıldığı belirlenerek bu hattın görüşüldüğü kişilerin sanığı tanıyıp tanımadıklarına dair beyanlarının alınması, sanığın kullandığı hat ile suça konu hattın suç tarihinde baz istasyonu çakışması olup olmadığının incelenmesi, müşteki tara

2- Kabule göre de;

a) Sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b) Yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin temel adli para cezasının alt sınırın üzerinde 40 gün olarak tayin edilmesi,

c) Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK 158/son ibaresi yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5538, Karar No: 2015/10007, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5538 E.  ,  2015/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı şirketin'dan ihale yoluyla alınan Eskişehir yolunun ve çevresindeki caddelerin su borularının yenilenmesi ve yolun iki tarafının düzenlenmesi işini yapmak üzere anlaşma yapıldığını, davacı ve arkadaşlarının 50,00 TL yevmiye ile çalışmaya başladığını altıbuçuk ay çalıştıkları halde hak ettikleri ücretlerin kendilerine ödenmediğini ileri sürerek ücret alacağını istedi .

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücret alacağına hak kazandığı gerekçesi ile kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece son celse tefhim edilen kısa kararda ek rapor doğrultusunda 8.100,00 TL alacağın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararda ise ilk rapor doğrultusunda 3.827,85 TL ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar tavzih duruşması yapılarak kısa kararda yapılan yanlışlığın tavzih duruşması ile düzeltildiği belirtilmiş ise de mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi meydana getirilmiştir. Böylece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297, 298. ve 321. maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14119, Karar No: 2015/22088, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14119 E.  ,  2015/22088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/1128-2014/47

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan O.. Y.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan O.. Y.. vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare, tapuda kayıtlı olmayan dava konusu taşınmaz malın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine mahkemece gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Müdahil Orman İdaresi tarafından itiraz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek ileride hak sahibi olduğunu ispat eden ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılardan O.. Y.. vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak kamulaştırma bedeline 23.06.2008 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasının sonuna gelmek üzere (Belirlenen kamulaştırma bedeline, 23.06.2008 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan O.. Y.. vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9130, Karar No: 2016/4237, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9130 E.  ,  2016/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2014 tarih ve 2014/381-2014/447 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... yolu şirketi ile ...'dan ...'e doğru seyahat amacıyla bagajını teslim ettiğini, ancak kendisine verilen bagaj kuponunda ... yazdığını fark ettiğini, durumu yetkililere bildirdiğini ancak uçağın kalktığını ve kendisine yardımcı olunacağının bildirildiğini, ancak geçen süre zarfında bagajın bulunamadığını, müvekkilinin uluslararası düzeyde tanınan bilim adamı ve sanatçı kimliğinin olduğunu, müvekkilinin ...'e kendisi tarafından meydana getirilen “...” adlı eserin sergilenmesi amacıyla gittiğini, bu etkinliğe eserinde içinde olduğu bagaj kaybı nedeniyle katılamadığı gibi iki hafta boyunca sınırlı bütçeyle tek bir kıyafetle yabancı bir ülkede çaresiz kaldığını, bu durum karşısında prestij kaybına uğradığını ve manevi çöküntü yaşadığını ileri sürerek 10.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın kayıp tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sınırlı sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığa uluslararası Varşova/Lahey konvansiyonu ve takip eden 4 sayılı Montreal protokolü hükümlerinin uygulanması gerektiği, davacı tarafından ispatı yapılabilen maddi zarar miktarının 1.253,73 TL olduğu, ancak davalının sınırlı sorumlu olduğu miktarın karar tarihi itibariyle (15 kg x 17 SDR) 843,69 TL olduğu, davacının bagajının davalı tarafından kaybedilmesi karşısında davacının sıkıntılar yaşadığı ve tatilinin kabusa döndüğü kabul edilse dahi bunun kişilik haklarının ihlaline neden olduğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 843,69 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1697, Karar No: 2021/6658, Tarih: 10.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1697 E.  ,  2021/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı tarafından istinafı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, işin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinden davalı ...’ın sorumlu tutulmasına ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı ..., görev alanında bulunan taşınmazlarla ilgili evrakta sahtecilik yapılmak suretiyle bazı işlemler gerçekleştirildiğini, bu hususta Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/757 Soruşturma sayılı dosyası bulunduğunu, dava konusu 325 ada 319 parsel sayılı taşınmazın Maliye Hazinesi adına kayıtlı iken, kütükte malik isimlerinin bulunduğu bölümde Maliye Hazinesinin yazılı olduğu satırın hemen altına ve bilahare onun da alt satırına başka kişilerin isimlerinin ve taşınmazla hiçbir ilgisi bulunmayan tarih ve yevmiye numaralarının yazıldığını, ilk yazımda 21.11.2013 tarih 611 yevmiye numarası, ikinci yazımda 21.11.2013 tarih 675 yevmiye numarasının kalemle yazıldığını, ancak isimler karalandığı için okunamadığını, zira bu yazıların siyah mürekkepli kalemle karalanmak suretiyle okunmaz hale getirildiğini, tahrif edilen malik isimlerinin bulunduğu alanın üzerine kağıt parçası yapıştırıldığını, yapıştırılan kağıdın üzerine taşınmazın gerçek maliki olan Maliye Hazinesinin tescil edildiğini, taşınmazın hem elektronik sicilde hem de kütükte gerçek maliki Maliye Hazinesi adına göründüğünü, ancak kütük sayfasının kağıt yapıştırılarak ve karalama yapılarak tahrif edildiğini, karalanan isimlerin davalılar ... ve ... olduğunun tahmin edildiğini, lehine yolsuz tescil gerçekleştirilen kişilere ulaşılamadığı için TMK’nin 1027. maddesine göre dava açma zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek, dava konusu 325 ada 319 parsel sayılı taşınmazın yolsuz olarak davalılar adına tescil edilen tapu kaydının iptali ile önceki haliyle Maliye Hazinesi adına tescilini istemiş; dava, Hasanbeyli Mal Müdürlüğüne de ihbar olunmuştur.

Davalı ..., diğer davalı tarafından kimlik bilgileri kullanılarak usulsüz işlemler yapıldığını, işlemlerden sorumlu olmadığını, Tapu Müdürlüğünde herhangi bir işlem yapmadığını, dava konusu taşınmazda hak iddiası bulunmadığını, taşınmazın halen Hazine adına kayıtlı olması nedeniyle davanın konusuz kaldığını; ön inceleme duruşmasındaki beyanında, diğer davalının kendisini arayarak uygun bir arsa olduğunu söylediğini ve almak isteyip istemediğini sorduğunu, daha sonra bu yere bakıp beğendiğini, kimlik fotokopisini diğer davalıya verdiğini, satış bedelini tamamlayamadığı için diğer davalının satıştan vazgeçtiğini ve işlemleri tapuda iptal ettireceğini söylediğini, kendisinin tapu dairesine gitmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., diğer davalının tapuya hiç gitmediğini, davacının bir zararı oluşmadığını, zira taşınmazın halen davacı adına kayıtlı olduğunu belirterek, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; tescil kaydının, son olarak Maliye Hazinesi adına tescil edilmek suretiyle düzeltildiği gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı tarafından istinafı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinden davalı ...’ın sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 325 ada 319 parsel (eski 2337 parsel) sayılı taşınmazın 15.10.1997 tarihli hükmen tescil işlemiyle davacı Maliye Hazinesi adına kayıtlı olup, kütük fotokopisine göre, Maliye Hazinesi adının çizildiği, alt tarafa iki isim yazıldığı ancak üzeri karalandığı için okunamadığı, üzerine kağıt yapıştırıldığı, ancak fotokopi olduğu için kağıtta ne yazdığının anlaşılamadığı; ceza soruşturması kapsamında alınan 27/02/2017 tarihli bilirkişi raporuna göre, dava konusu 325 ada 319 parsel sayılı taşınmazın Maliye Hazinesi adına kayıtlı iken, taşınmazın kayıtlı olduğu 2694 numaralı kütük sahifesinde malik isimlerinin bulunduğu bölümde Maliye Hazinesinin yazılı olduğu satırın hemen altına ve bilahare onun da alt satırına başka kişilerin isimlerinin ve taşınmazla hiçbir ilgisi olmayan tarih ve yevmiye numaralarının (ilk yazımda 21/11/2013 tarih 611 yevmiye numarası, 21/11/2013 tarih 675 yevmiye numarası kalemle yazılmış, ancak isimler karalanmış olduğundan okunamadığı) yazıldığı, bilahare bu yazıların siyah mürekkepli kalemle karalanarak okunmaz hale getirildiği, bu suretle tahrif edilen malik isimlerinin bulunduğu alanın üzerine kağıt yapıştırıldığı, yapıştırılan kağıdın üzerine taşınmazın gerçek maliki olan Maliye Hazinesinin tescil edildiği, hem elektronik sicilde hem de tahrif edilmiş kütükte taşınmazın gerçek maliki olan Maliye Hazinesi adına kayıtlı göründüğü, bu işlemlerle ilgili herhangi bir belgeye rastlanmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde; “Taşınmaz mülkiyetinin kazanılması, tescille olur. Miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” 1022/1. maddesinde; “ Aynî haklar, kütüğe tescil ile doğar; sıralarını ve tarihlerini tescile göre alır.”, 1023. maddesinde; “ Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.", 1024/2. maddesinde; “Bağlayıcı olmayan bir hukukî işleme dayanan veya hukukî sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur.”, 1027. maddesinde, “ İlgililerin yazılı rızaları olmadıkça, tapu memuru, tapu sicilindeki yanlışlığı ancak mahkeme kararıyla düzeltebilir. Düzeltme, eski tescilin terkini ve yeni bir tescilin yapılması biçiminde de olabilir. Tapu memuru, basit yazı yanlışlıklarını, tüzük kuralları uyarınca resen düzeltir.” düzenlemelerine yer verilmiştir. Değinilen yasal düzenlemeler uyarınca, ayni haklar tapu siciline tescil ile doğar ve tescilin hukuki netice doğurabilmesi için de geçerli bir hukuki sebebinin bulunması zorunludur. Bu hususun tapunun illilik prensibinden kaynaklandığı açıktır. Oysa, oluşan sicilin hukuken geçerli bir sebebi bulunmadığı takdirde, tescilin yolsuz tescil niteliğini taşıyacağı ve sicilin iptali gerekeceğinde kuşku yoktur.