muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29196, Karar No: 2017/1847, Tarih: 20.02.2017

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin 6. maddesinin (a) bendinde “fekal atıklar” kirlenmeye neden olan başlıca etkenler arasında düzenlenmiştir. Sanığın suça konu eylemin gerçekleştiği işletmenin müdürü olduğu, personel kaynaklı evsel atıksuların alıcı ortam olan dereye verildiği ve çevrenin kasten kirletildiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1542, Karar No: 2012/7821, Tarih: 21.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1542 E.  ,  2012/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müdahil davacı ... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.11.2011 gün ve 1/227 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve müdahil davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu 188 ada 1, 191 ada 1, 192 ada 7, 202 ada 1 ve 203 ada 6 parsel sayılı taşınmazların muris babası ...'ın ölümü ile kaldığını, taksim edilmediğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Harcını yatırmak suretiyle davaya katılan davacı ... vekili, dava konusu taşınmazların dip muris dede ...’dan yakın muris baba ...'a kaldığını, eklemeli zilyetliklerinde olduğunu, taksim edilmediğini, davalının mülkiyet hakkının olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazların davacı ve müdahil davacının dip muris dedeleri ...’dan kaldığını, adı geçenin ölüm tarihi itibariyle babaları Ahmet'in ölü olması nedeniyle anneleri ...'nin mirasçılık sıfatının olmadığını, daha sonradan vekil edeninin ... ile evlendiğini, dava konusu taşınmazlara 40-50 yıldan beri zilyet olduğunu, mirasçılar arasında zilyetlik işlemez kuralının geçerli olmadığını, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların dip muris ...'dan kaldığı, taksim yapılmadığı, mirasçılar arasında zilyetlikle kazanmanın mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptaliyle l/4'er paylarının davacı ... ve müdahil davacı ... adlarına tesciline, geri kalan payların tespit maliki üzerinde bırakılmasına, mirasçılardan Zarife'nin (Ahmet mirasçısı) açtığı dava bulunmadığından ve davacılarında tereke temsilcisi sıfatı olmadığından adı geçen yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ... ve müdahil davacı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mirasçılık belgesine göre, dip muris ... 20.06.1968 tarihinde, davacı ve müdahil davacının yakın murisi babaları ... ise 22.03.1958 tarihinde ölmüşlerdir. Görüldüğü gibi davacı ve müdahil davacının yakın muris babaları Ahmet, dip muris ...'den daha önce ölmüştür. Buna göre sonradan davalı ile evlenen, davacı ve dahili davacının anneleri ...'nin dip muris ...'in mirasçılık sıfatı bulunmamaktadır. Bu açıklamaya göre, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu uyuşmazlığın çözümü bakımından önemlidir. Mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulmadan eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, tarafların liste halinde verdikleri tanıkların 6100 sayılı HMK.nun 243 ve 244. maddeleri (HUMK. 258) uyarınca ve mümkün olduğunca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları, aynı Kanunun 259/2 ve 290/2. maddeleri (HUMK. 259) hükümleri gereğince taşınmazın başında yapılacak keşif yerinde dinlenilerek, taşınmazların öncesinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde kime ait olduğunun, kimler tarafından ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığının, üstün kullanım hakkının kimde bulunduğunun, mirasçılar arasında geçerli taksimin yapılıp yapılmadığının, kendilerinden sorulup belirlenmesine çalışılması, beyanları arasında aykırılık çıktığı taktirde 261/1. maddesi (HUMK. 265) hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, davalı ile davacılar arasında dava konusu taşınmazlar yönünden miras ilişkisinin bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Çekişme konusu taşınmazlar yönünden, taraflar arasında miras bağının bulunmadığının anlaşılması durumunda davacı ve müdahil davacının yakın muris ... mirasçıları adına tescil isteği gözönünde bulundurularak diğer mirasçı ... (...)’ın yöntemine uygun olarak davaya katılımının sağlanmasına, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan delillere göre esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus giderilmeden eksik araştırmayla karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle davacı ve müdahil davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 126,25'er TL peşin harçın istek halinde temyiz edenlerden davacı, müdahil davacı ile davalıya ayrı ayrı iadelerine 21.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7235, Karar No: 2012/6306, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7235 E.  ,  2012/6306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres

hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6642, Karar No: 2014/8092, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6642 E.  ,  2014/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 15.01.2014 gün ve 18547-444 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17092, Karar No: 2013/13407, Tarih: 13.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17092 E.  ,  2013/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 864,32 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, talep edilen ve hükmolunan 864,32 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22239, Karar No: 2013/13490, Tarih: 23.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22239 E.  ,  2013/13490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, Kamu kurumları aleyhine dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçu nedeniyle tüm sanıklar hakkında; beraat

2- Kamu kurumları aleyhine dolandırıcılık suçu nedeniyle; tüm sanıklar hakkında; ortadan kaldırma,

3- Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle tüm sanıklar hakkında; mahkumiyet.

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.07.2008 tarih 2008/31782 esas sayılı iddianamesi ile eczacı ve ilaç mümessili olan sanıkların 2002-2005 yılları arasında örgüt faaliyeti kapsamında tahrifat yaptıkları reçete bedellerini Emekli Sandığından tahsil ettikleri iddia olunarak 5237 sayılı TCK'nun 220/2, 204/1, 158/1-e maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, iddianameye dayanak müfettiş ve 28.03.2008 tarihli bilirkişi raporları kapsamında, sanıklardan ...'ya ait Emre Eczanesi tarafından kuruma fatura edilen bir kısım reçetelerin 01.06.2005 tarihinden sonra düzenlendiği ve dosyada mevcut ödeme belgelerine göre de kurumdan en son 23.07.2005 tarihinde tahsil edildiği, sanık ... yönünden iddianamede belirtilen suçların 01.06.2005 tarihinden sonra işlendiği ve eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 158//1-e, 220/2. maddeleri kapsamında kaldığı cihetle, iddianamedeki sevk ve tavsife temyizin kapsamına, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dairemiz ile 15. Ceza Dairesi arasında doğan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.