muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/43, Karar No: 2025/39, Tarih: 22.01.2025

İstinaf mahkemesinde; önceki savunmalarını tekrar ettiğini, iddiaların gerçek dışı olduğunu, aynı odada beş kişi kaldıklarını, 2016-2017 yıllarında zaten karayollarında çalıştığını, eve cumartesi ve pazar günleri geldiğini,

Temyiz aşamasında gönderdiği 15.03.2022 tarihli dilekçesinde; bir başka kadınla gönül muhabbeti olması nedeni ile karısı ve kızının kendisine iftira attıklarını, bu durumu mağdurenin de pişman olduğunu söyleyerek beyan ettiğini,

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

Anayasa’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (Metin Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, s. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (Metin Feyzioğlu, s. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, s. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK, 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (YCGK, 11.6.2013 tarihli ve 36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın mağdurenin öz babası olduğu, 2016 yılı içerisinde birlikte bir düğün törenine katılmak üzere sanık ve mağdurenin ... ilçesi... mahallesine gittiklerini, düğün sona erdikten sonra sanık ve mağdurenin, mağdurenin dedesi olan ...'in evine kalmaya gittikleri ve aynı koltukla yattıkları, mağdurenin gece uyanarak su içmek için mutfağa gittiğini gören sanığın konuşma bahanesiyle mağdurenin yanına geldiği, birlikte oturdukları sırada sanığın elini mağdurenin omzuna atarak kıyafetlerinin içinden göğüslerine dokunduğu, sanığın "Sus!" demesi nedeniyle mağdurenin bu eyleme herhangi bir tepki gösteremediği, sanığın benzer eylemleri birlikte yaşadıkları evde de sürdürdüğü ve geceleri mağdurenin vücuduna dokunduğu, mağdurenin, bu durumu, sabah uyandığında gömleğinin düğmelerinin açık olması nedeniyle fark ettiği, 2017 yılı içerisinde sanığın “Son kez olacak!” diyerek mağdureyi köye götürmek istediği, mağdurenin direnip ağlayarak köye gitmek istemediğini söylediği, ancak buna mecbur kalınca köye gitmeden önce bir mektup yazarak kıyafetlerinin altına bıraktığı, kardeşi olan tanık ...'e de köye gittiği zaman bıraktığı mektubu okumasını söylediği, köye gittikleri gün mağdurenin dedesinin evinde kimsenin olmadığı, sanığın evde bulunan tüfeği alarak başına dayadığı ve mağdureye "Seni zevke getireceğim, girmeyeceğim, avret yerini yalayacağım!" dediği, ardından da havaya ateş ettiği, sanığın "Kızım seninle bir anlaşma yapacağız, ben sana istediklerimi yapacağım, yarın da seni otobüse bindirip kendimi burada vuracağım. Yoksa seni burada öldürürüm!" diyerek saldırdığı mağdurenin cinsel bölgesini ve göğüslerini yaladığı, sonrasında "Daha işimiz bitmedi!" diyerek cinsel organını mağdurenin anüsüne sokmaya çalıştığı, mağdurenin "Baba, yeter artık!" demesi ile sanığın eylemine son verdiği, 2018 yılında da sanığın mağdureye "Kızım bir rüya gördüm, bir kez daha gideceğiz!" demesi üzerine mağdurenin ağlamaya başladığı ve fırsatını bulduğunda sanığın eylemlerini abisi olan tanık...’e anlattığı kabul edilen olayda;

Mağdurenin 16.06.2020 tarihinde kolluğa müracaat ederek sanık hakkında cinsel istismara maruz kaldığından bahisle şikâyetçi olmasına karşın 27.08.2020 havale tarihli dilekçesinde bu kez; babasının erkek arkadaşları ile olan ilişkisi nedeniyle üzerinde baskı kurması ve annesini başka kadınlarla aldatması sebebiyle bu olayı kurguladığına yer vermesi, mağdurenin bu aşamaya kadarki beyanlarının da maruz kaldığını ileri sürdüğü eylemlerin tarihleri ve diğer aile bireylerine hangi eylemi ne şekilde aktardığı hususlarında çelişkiler içermesi, mağdurenin 2016 yılında dedesinin evinde uyandığında kıyafetlerinin düğmelerinin açık olduğu iddiasını, bu durumun sonradan sanık tarafından kendisine iletilmesi nedeniyle dile getirdiğini belirtmesi, 2017 yılında yine köyde gerçekleştiği öne sürülen cinsel eylemler sırasında, mağdurenin isimlerini de bildiği hiçbir komşularından yardım istememesi, aynı sabah hep birlikte kahvaltı ettiklerini söylemesinin genel hayat tecrübeleriyle bağdaşmaması, değinilen hususların Bölge Adliye Mahkemesindeki ifadesi sırasında hazır bulunan pedagog tarafından mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğinin açıkça bildirilmemesi, adli tıp uzmanınca düzenlenen 16.06.2020 tarihli raporda mağdurede fiilî livata bulgusuna rastlanmadığının belirtilmesi ve tüm aşamalarda istikrarlı biçimde suçlamaları kabul etmeyen sanığın, hakkındaki isnatların eşi ve kızının kendisine husumet duymalarından kaynaklandığını savunması bir bütün olarak değerlendirildiğinde; mahallinde ikame olunan ve tartışılan delillerin, gerekçeli/muhtemel şüphenin tamamen ortadan kaldırılması ve sanığın müsnet nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği yönünde vicdani kanaat oluşması için yeterli olmadığı anlaşılmakla in dubio pro reo/şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince ispat edilemeyen suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.01.2025 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 22.01.2025 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6695, Karar No: 2014/8085, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6695 E.  ,  2014/8085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması - Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı ve davalı banka tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/37658, Karar No: 2017/5538, Tarih: 15.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37658 E.  ,  2017/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

çocuklar müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kendisine duruşma günü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilen ...'in Belediye fen işleri müdürlüğünde çalışan bir teknisyen olup Konak Belediye Başkanlığı'nı temsile yetkisi olmadığının anlaşılması karşısında, katılan sıfatını alabilecek şekilde hırsızlık suçundan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan Konak Belediye Başkanlığı'nın 5271 CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunmaktadır.

Konak Belediye Başkanlığı'na, kovuşturma evresinde yöntemine uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, kanun yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm kurulan Konak Belediye Başkanlığı'na 5271 sayılı CMK'nın 35/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, mahkemesi tarafından gerekçeli hükmün yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ belgesi ile sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5730, Karar No: 2025/7978, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5730 E.  ,  2025/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1730 E., 2025/455 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 62. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/150 E., 2023/146 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1754, Karar No: 2023/7339, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1754 E.  ,  2023/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/230 Esas, 2022/633 Karar

DAVA TARİHİ : 21.06.2012

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Adıyaman ili ... ilçesi, Yenimahalle Mahallesinde bulunan 1004 ada 15 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle fiilen el atıldığını belirterek irtifak ... karşılığının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre, husumet yönünden reddini savunmuş ve dava konusu parselden hat geçip-geçmediğinin tespit edilemediğini, tespit edilmesi halinde dahi irtifak hakkının, Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre belirli bir yüksekliğe kadar can ve mal emniyetini sağlayacak şekilde tesis edildiğini, taşınmazın eskiden olduğu gibi kullanılmasına engel olmadığını, değer düşüklüğüne sebep olmadığını, fahiş miktarda tazminat talep edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.04.2016 tarihli ve 2012/399 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin14.04.2016 tarihli ve 2012/399 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.04.2016 tarihli ve 2012/399 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin14.04.2016 tarihli ve 2012/399 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal olarak incelenen Yenisanayi Mahallesi, 900 ada 92 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki emlak metrakare rayiç bedeli 40,00 TL, dava konusu taşınmazın ise 84,04 TL olduğu, aralarında bir kat fark olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeden dava kosusu taşınmazın bedelinin emsal taşınmazın bedelinden 2.5 kat daha değerli kabul edilerek bedel tespit edildiği, yine dava konusu taşınmazın yakınında aynı maksatla el atılan ve Dairemizin incelemesinden geçen Adıyaman 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2015/933 Esas sayılı dosyasında idarenin temyizi ile aynı mahalledeki 1002 ada 505 parsel taşınmaz için 2015 yılında 448,82 TL/m² birim bedeli kesinleştiği halde, dava konusu taşınmazın 2012 yılında m² bedelini 701,27 TL kabul eden rapor inandırıcı görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

A. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 18.02.2020 tarihli ve 2019/636 Esas, 2020/310 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce yapılan inceleme sonucu; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın yakınında aynı maksatla el atılan yakın zamanda Dairemiz denetiminden geçen Adıyaman 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/863 Esas, 187 Karar sayılı kararı ile 21.07.2016 değerlendirme tarihi ile dava konusu taşınmaza yakın konumda olan 1002 ada 54 parsel sayılı taşınmaz için metre-kare bedelinin 731,88 TL olarak belirlendiği, yine Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/933 Esas sayılı dosyasında idarenin temyizi ile aynı mahalledeki 1002 ada 505 parsel sayılı taşınmaza 2015 yılında 448,82 TL'/m² birim bedelinin kesinleştiği anlaşılmakla dava konusu taşınmazın 2012 yılında m² bedelini 701,27 TL kabul eden

rapor inandırıcı görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri