muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/922, Karar No: 2019/7096, Tarih: 11.12.2019

4- 26/08/2016 tarihinde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini infaz ettiğinin bildirilmesi üzerine İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2016 tarihli, 2014/572 esas ve 2015/21 sayılı ek kararı ile "Kamu davasının düşürülmesine" karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

5- Sanığın 26/11/2016 tarihinde işlediği iddia olunan 6136 sayılı Kanun’a Muhalefet suçundan yapılan yargılama sonucunda İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli 2016/ 574 esas ve 2017/280 karar sayılı kararı ile sanığın eylemini kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında değerlendirip, 6136 Sayılı Kanun’un 13/1 ve TCK’nın 51,52, 62. maddeleri uyarınca hükmettiği 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verdiği ve İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2015 tarihli ve 2014/572 esas, 2015/21 sayılı kararı yönünden ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin İnegöl 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2017/360 esas, 2018/207 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1,31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

"..Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ün, TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün 5 yıl süre ile 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddeleri gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2015 tarihli ve 2014/572 esas, 2015/21 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2015/59 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığının bildirilmesi üzerine sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2016 tarihli ve 2014/572 esas, 2015/21 sayılı ek kararını takiben, sanığın denetim süresinde işlediği 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve sanığın, TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2017/360 esas, 2018/207 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

Dosya kapsamına göre;

1-) İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2016 tarihli ve 2014/572 esas, 2015/21 sayılı ek kararının yapılan incelenmesinde; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2015 tarihli ve 2014/572 esas, 2015/21 sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 26/02/2015 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresinin kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve düşme kararı verildiği tarih itibariyle bahse konu sürenin dolmadığı anlaşıldığından, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde,

2-) İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2017/360 esas, 2018/207 sayılı kararının yapılan incelenmesinde; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak eyleminden dolayı 6545 sayılı Kanun'la eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının

da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.." denilerek İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2017/360 esas, 2018/207 sayılı karar sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- TCK'nın 191/9. maddesinde yer alan, “Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır.” şeklindeki hükmü ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçuna ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi hükümlerinin uygulanacağı,5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde yer alan, “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.’’ hükmü karşısında sanık hakkındaki 5 yıllık süre beklenmeden düşme kararı verilmesi,

2- “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan TCK'nın 191/1. maddesi gereğince sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan,

2- “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan TCK'nın 191/1. maddesi gereğince sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan,

"a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlerle;

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2018 tarihli ve 2017/360 esas, 2018/207 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4373, Karar No: 2011/8692, Tarih: 21.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/4373 E.  ,  2011/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sofulu Belediye Başkanlığında Fen İşleri Müdür vekili olan sanığın, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Teknik Araştırma ve Uygulama Genel Müdürlüğü'nün genelgelerine aykırı biçimde yapı ruhsatlarında sicil belgesi aramadan eksik işlemlerle ruhsat vererek görevin gereklerine aykırı davrandığı anlaşıldığından; eylemin, kişilerin mağduriyetlerine, kamu zararına yol açıp açmadığı ve kişilere haksız kazanç sağlayıp sağlamadığı tartışılıp açıklanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan TMMOB ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9120, Karar No: 2016/5411, Tarih: 11.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9120 E.  ,  2016/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... beldesinde, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 25. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında, 840 ada 4 parsel sayılı 1197,05 m2 yüzölçümündeki taşınmaz (eski 946 sayılı parsel, 1128 m2), tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiş ve 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yenileme çalışmalarına ilişkin ilân cetveli 25/02/2012 - 26/03/2012 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Davacı ... ..., ... ilçesi, ... beldesi, ... mahallesinde bulunan ve yörede 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda 840 ada 4 parsel numarasıyla tespit edilen taşınmazın bir kısmının, 25.01.1991 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman tahdidine göre orman sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, dava konusu 840 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman sınırları içinde kalan kısmının orman niteliğiyle adına tescil istemiyle kadastro mahkemesinde dava açmış; kadastro mahkemesince, yenileme çalışmalarının usûlüne uygun yapıldığı anlaşıldığından davanın reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline, davacının taşınmazın orman vasfıyla tescili talebi yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.01.2014 gün ve ... sayılı kararı ile onanmıştır.

Asliye hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sonunda, dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... (...) köyünde ilk tesis kadastrosu 1987 yılında yapılmış, 1994 yılında da ek kadastro çalışması yapılmıştır. Orman kadastrosu ise, 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılmış olup, 25.09.1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın 1992 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulamasında 2/B maddesiyle adına orman sınırları dışına çıkartılmış yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/05/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1218, Karar No: 2019/1154, Tarih: 19.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1218 E.  ,  2019/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, 48.778,29 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacının davalı işveren nezdinde presçi olarak çalışırken, kaza tarihi olan 06/07/2005 tarihinde, üretilen traktörün motor üst kapak deliğinin açılması işlemi sırasında parçanın kalıba tam oturmaması üzerine usta başı ... ’ın işaretleme yaparak delinecek yerin presin delici kısmına denk getirmeye çalıştığı, bu işlem sırasında usta başı ... ’ın talimatı ile davacı ve iki işçinin daha sac malzeme parçayı sabit tutmaya çalıştıkları, usta başı ... ’ın da presi çalıştırıp parçadaki delik yapma işlemini ayarlamaya çalıştığı, bu esnada davacı işçinin sağ elinin prese sıkışması sonucu %7 oranında malul kaldığı, olayın SGK tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, iş kazasının gerçekleşmesinde işveren davalı şirketin %90, dava harici usta başı ... ’ın %10 oranında kusurlu, davacı kazalının ise kusursuz olduğunun tespit edildiği, mahkemece sadece davalı işverenin kusuru olan %90 oranındaki kusur üzerinden yapılan hesaba itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen 6098 sayılı TBK'nun 61. maddesi uyarınca (818 sayılı B.K.’nun 50 ve 51. Maddesi) ve aynı Yasanın 163. (818 sayılı B.K.’nun 142.) maddesi hükmüne dayanarak davacı, zararının tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı bir dava ile de talep edebilir. Ancak, aynı Yasanın 163. (BK 141) maddesi gereğince teselsül, ister yasadan, ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanma hakkı sadece zarara uğrayanın, daha geniş bir deyim ile alacaklınındır. Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 165.maddesi (818 sayılı BK'nun 144. maddesi) hükmüne göre, Kanun veya sözleşme ile aksi belirlenmedikçe, borçlulardan biri kendi davranışıyla diğer borçluların durumunu ağırlaştıramaz. 166. maddesi(818 sayılı BK'nun 145. maddesi) hükmüne göre, sorumlulardan birinin zararı ödemesi halinde, diğerleri bu oranda borçtan kurtulurlar. Ancak, müteselsil borçluların borçtan tamamen veya kısmen kurtulabilmeleri, alacaklının bilfiil tatmin edilmiş olması halinde söz konusudur.Somut olayda, davacının davalı işverene karşı açtığı davanın müteselsil sorumluluk hükümlerine dayalı olması nedeniyle, dava harici usta başı ... ’ın kusurundan da davalı işverenin sorumlu olduğu, davacının ise kusursuz olduğu gözetilerek %100 kusur üzerinden davalının sorumluluğunun tespiti gerekirken; dava harici usta başı ... ’a yüklenen %10 oranındaki kusurun hesap harici bırakılarak, sadece davalı işverene yüklenen %90 oranındaki kusur üzerinden yapılan hesabın hükme esas alınması hatalı olmuştur

... ’ın kusurundan da davalı işverenin sorumlu olduğu, davacının ise kusursuz olduğu gözetilerek %100 kusur üzerinden davalının sorumluluğunun tespiti gerekirken; dava harici usta başı ... ’a yüklenen %10 oranındaki kusurun hesap harici bırakılarak, sadece davalı işverene yüklenen %90 oranındaki kusur üzerinden yapılan hesabın hükme esas alınması hatalı olmuştur.Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş; %100 kusur üzerinden davalının sorumlu olduğu yeni bir hesap raporu almak ve fakat alınacak bu raporda hükme esas teşkil eden hesap raporundaki doneleri dikkate almak ve taraflar lehine oluşan usulü kazanılmış haklara riayet edilerek rapor neticesine göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17789, Karar No: 2017/9899, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17789 E.  ,  2017/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9129, Karar No: 2012/2378, Tarih: 15.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9129 E.  ,  2012/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46, Karar No: 2011/3549, Tarih: 21.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/46 E.  ,  2011/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Suçun son kesme nedenini oluşturan sanık ... ve ...'in savunmalarının alındığı 03.12.2004sanık ...'ın savunmasının alındığı 04.03.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanıklar yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4,104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığın savunmasında; olay tarihinde ... ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü ileri sürmesi karşısında ; tedavisine ilişkin belgeler temin edilerek 765 sayılı TCK.nun 46-47, 5237 sayılı TCK.nun 32,57. maddeleri gereğince adli tıp kurumundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.