muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/25287, Karar No: 2010/6840, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25287 E.  ,  2010/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 170/3.maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu “anlaşılırsa” itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, düzenlenen raporda inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin açıklandığı görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen “inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması” koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir. (HGK.nun 26.04.2006 tarih 2006/12-223 E. 2006/235 K. sayılı kararı)

O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yeni imza örneklerinin verilen kesin sürede borçlu vekilince ibraz edilmediği gerekçesi ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8923, Karar No: 2023/7780, Tarih: 05.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/8923 E.  ,  2023/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/296 E., 2021/585 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Süreden ret

Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2020/296 Esas, 2021/585 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 06.04.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararın, 12.04.2022 tarihli vekaletname ibraz eden sanık müdafii tarafından, 13.04.2022 e-imza tarihli olarak imzalandığı halde doküman oluşturma tarihinin 14.04.2022 olduğu Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) yapılan sorgulamadan anlaşılan temyiz dilekçesi ile temyiz edildiği, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14328, Karar No: 2022/21298, Tarih: 21.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14328 E.  ,  2022/21298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 23.03.2022 günlü ve 2021/23700 E., 2022/5522 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 2.660,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince 2.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından ''... suça sürüklenen çocuğun neticeden 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ibaresi çıkarılarak yerine '' ...suça sürüklenen çocuğun cezasının 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına '' ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19887, Karar No: 2014/3586, Tarih: 06.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/19887 E.  ,  2014/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/176280

Mahkeme:BAFRA Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 17/02/2011 – 2010/591 esas ve 2011/175 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" amacına dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5366, Karar No: 2022/1108, Tarih: 20.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5366 E.  ,  2022/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin mobese görüntülerinin incelenmesi, dinlenen tanıkların sanıklara yakın olduğundan hükme esas alınmaması ve sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4056, Karar No: 2021/172, Tarih: 21.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/4056 E.  ,  2021/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVALILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek, mahallinde yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılması, davacı tarafın dayanağı 26.11.1990 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydının ve ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 1974/106-1985/152 Esas-Karar sayılı kararı ve ekindeki haritanın yerel bilirkişiler yardımı ve fen bilirkişisi aracılığı ile zemine uygulanmasına çalışılması, hudutlarının tek tek zeminde gösterilmesinin istenmesi, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme imkanı tanınması, yerel bilirkişilerce gösterilen hudutların fen bilirkişi krokisinde işaretlenmesi, tapu uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi beyanlarının komşu parsellerin tutanak içerikleri ve malikleri ile denetlenmesi, bu şekilde kaydın kapsamının belirlenmesi ve dosya içerisinde bulunan karar ve krokide göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 110 ada 15 ve 20 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddi ile kadastro tespiti gibi tescillerine, çekişmeli 110 ada 16, 19, 22, 23, 24, 26, 30, 34, 43, 44, 45, 50, 56 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile kadastro tespitlerinin iptaline, veraset ilamındaki payları ile ... ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, 110 ada 16 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir ev ve asma ağacının ... oğlu ...' a ait olduğunun, 19 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan meyve ağaçlarının ... oğlu ...' a ait olduğunun, 22 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir ev ve meyve ağaçlarının ... oğlu ...'e ait olduğunun, 23 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir ev ve meyve ağaçlarının ... oğlu ...'a ait olduğunun, 24 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir ev ve meyve ağaçlarının ... oğlu ...'a ait olduğunun, 26 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir ev ve meyve ağaçlarının ... oğlu ...' e ait olduğunun, 30 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir ev ve meyve ağaçlarının ... oğlu ...'e ait olduğunun, 34 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan meyve ağaçlarının ... oğlu ...'a ait olduğunun, 43 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan zeytin ağaçlarının ... oğlu ...'e ait olduğunun, 44 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan meyve ağaçlarının ... oğlu ...'e ait olduğunun, 45 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan kargir evin ... oğlu ...'e ait olduğunun, 50 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan zeytinliğin ... kızı ...'ya ait olduğunun, 56 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan meyve ağaçlarının ... oğlu ...'e ait olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu 110 ada 15, 20 ve 45 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davacı vekilinin 110 ada 16, 19, 22, 23, 24, 26, 30, 34, 43, 44, 50 ve 56 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Mahkemece, davacıların davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile davacılar adına hüküm yerinde yazılı şekilde tesciline ve taşınmazlar üzerindeki yapı ve ağaçlar yönünden davalılar lehine muhdesat şerhi verilmesine hükmolunmuş ise de, ziraatçi bilirkişi raporunda muhtelif yaş ve çeşitte meyve ağaçları gibi genel ifadeler kullanılarak ağaçların yaşı, türü ve sayısı belirlenmemiş, fen bilirkişi raporunda ağaçların taşınmaz üzerindeki konumu gösterilmemiş ve şerhe konu ağaç ve yapıların kime ait oldukları ve kadastro tespitinden önce mi yoksa kadastro tespitinden sonra mı meydana getirildikleri araştırılmamıştır. Bu şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; Mahkemece mahallinde, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat, inşaat ve fen bilirkişilerinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazların üzerindeki yapı ve ağaçların kim veya kimler tarafından ve hangi tarihte meydana getirildiği hususlarında somut olgu ve olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı, tespit tutanağı veya komisyon tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde bu tutanaklarda imzası bulunan tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; ziraatçı bilirkişiden, çekişmeli taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların cins, yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir rapor alınmalı; inşaat bilirkişisinden, taşınmazların üzerinde bulunan yapıların niteliklerine ve yaşlarına ilişkin ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmeli; fen bilirkişisine, yapılan keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, çekişmeli taşınmazların üzerindeki muhdesatların yerleri ile kadastro tespit günü itibariyle ağaçların bulunduğu bölümleri gösterir, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ile desteklenmiş ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye ve dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8274, Karar No: 2008/11963, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8274 E.  ,  2008/11963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda "taşınmazın içinde bulunduğu ... ovası yeraltı su kaynakları bakımından zengin olduğu, çevrede keson, artezyen veya derin kuyu motopomplarının, DSİ kanaletlerinin olduğu, dava konusu taşınmazın bölgedeki yeraltı sularından istifadesinin mümkün olduğu ve ayrıca tek tek yada gruplar halinde bu kaynaklardan sulandıkları" belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazın sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek ürünlere göre değerlendirme yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu açıkça saptandıktan sonra, yukarıda açıklandığı gibi belirlenen bu niteliğine uygun kapitalizasyon faiz oranının esas alınması gerekirken, %5 oranına göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmüştür.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/102, Karar No: 2025/112, Tarih: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/102 E.  ,  2025/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1064 E., 2023/858 K.

DAVA TÜRÜ : Kişisel Eşyanın İadesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 02.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairenin 21.02.2024 tarih ve 2024/1607 Esas, 2024/1052 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi talep edilmiş ve İlk Derece Mahkemesince verilen 28.05.2024 tarihli ek karar ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı, karara karşı karar düzeltme yoluna başvurmuş ve Dairenin 21.10.2024 tarih ve 2024/8532 Esas, 2024/7632 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nin 28.05.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve davacının karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili "Hukuk Genel Kurulu"na hitaben yazdığı dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulunmuş olduğundan, talebin değerlendirilmesi için dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YAGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3789, Karar No: 2018/12678, Tarih: 09.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/3789 E.  ,  2018/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.