muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6677, Karar No: 2007/6222, Tarih: 17.09.2007

5. Ceza Dairesi 2007/6677 E., 2007/6222 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/6677 E., 2007/6222 K.**

**- ETKİLİ EYLEM

- HUKUKİ VASIFLANDIRMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 129 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme ve cinsel saldırı suçlarından sanık Özgür'ün, kamu görevlisine hakaret suçundan sanık Şenol'un yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.2.2007 gün ve 2006/422 Esas, 2007/33 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Özgür müdafii ve sanık Şenol tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Özgür'ün konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçları ile sanık Şenol'un kamu görevlisine hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurenin anlatımlarına, sanık Şenol ile olaya müdahale eden polis memurlarının beyanlarına, olay ve yakalama tutanağı ile dosya içeriğine göre, sanık Özgür'ün rızası dışında katılanın konutuna girip basit cinsel saldırıda bulunduktan sonra da elinde bulunan satırı boğazına yaslayıp bir süre rehin tuttuğu, kardeşi ve polislerin girişimiyle kurtarıldığı, kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetinden yoksun bırakılması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu, ceza miktarı itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 50.maddesinde yer alan seçenek yaptırımların uygulanması kapsamında kalan suçlar yönünden hürriyeti bağlayıcı cezaların "sanığın kişiliği ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına" karar verildiği, bu gerekçenin yasal ve yeterli olduğu, TCK'nun 129/2.maddesinin sanık Şenol hakkında uygulanması için kendisine karşı işlenen kasten müessir fiile tepki olarak hakaret eylemini gerçekleştirmesi gerektiği, oysa olayımızda görevli polis memurlarının yasal görevleri gereği alkollü ve elinde silahtan sayılan iki adet satır ile saldırganlığını sürdüren sanık Özgür'ü etkisiz hale getirmek için kullandıkları biber gazından etkilenmesi sonucu görevlilere hakarette bulunduğu, bu durumda kendisine karşı işlenmiş etkili eylem suçundan söz edilemeyeceği için 129/2.maddenin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık Özgür'ün basit cinsel saldırı suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun sonucunda mağdurenin beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığı hususundan Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunda mütalaa alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri yerine, gerekçesiz ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1721, Karar No: 2006/3969, Tarih: 17.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1721 E.  ,  2006/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili kurumca kiralanan TCDD yolları Genel Müdürlüğüne ait Devlet Demiryolları ... Hastanesinin 5283 sayılı yasa gereğince ... Bakanlığına devredildiğini, anılan yasa gereği kurum tarafından peşin ödenen kira bedelinin iadesi gerektiği halde iade edilmediğini, tahsili için yapılan icra takibine de davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Hakem Sıfatıyla yargılama yapılmak üzere ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verimli; Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı yasanın birinci maddesinde, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daire ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye ya da hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği hükme bağlanmıştır. Bir uyuşmazlığa 3533 sayılı yasa hükmüne göre bakılabilmesi için davanın her iki tarafının da yasanın 1. maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse taraflar arasındaki ihtilafta 3533 sayılı kanun hükümleri uygulanmaz. Davalı TCDD yolları Genel Müdürlüğünün 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davacı Sosyal Sigortalar Kurumu ise kamu tüzel kişiliğini haiz idari ve mali özerkliğe sahip, ... hukuk hükümlerine tabidir. Davacı bu nedenlerle 3533 sayılı yasa kapsamında kalan idare ve kuruluşlardan değildir. Bu nedenle uyuşmazlığa 3533 sayılı yasanın uygulanma olanağı yoktur. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. Öyle ise mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 17.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1705, Karar No: 2013/1899, Tarih: 13.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1705 E.  ,  2013/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MÜLKİYET

YRG.GELİŞ TARİHİ:06.02.2013

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taraflar arasındaki uyuşmazlık TMK.' nun miras hukuku (TMK.3 kitap) hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/4153, Karar No: 2015/2939, Tarih: 10.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4153 E.  ,  2015/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kağızman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/129

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Kağızman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “T. Afet Evleri Mevkii, Köy Sokak No:11 Taşburum-Merkez,Kağızman/Kars” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kağızman Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının çok uzun yıllardan beri Kağızman ilçesinde bulunmadığı, kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte "B.. sokak No:21/12 Çankaya/ Ankara " adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından,her ne kadar Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “T.n Afet Evleri Mevkii, Köy Sokak No:11 Taşburum-Merkez, Kağızman/Kars” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yerleşim yerinin tespiti amacıyla yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının çok uzun yıllardan beri Kağızman ilçesinde bulunmadığı, kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte "B. Sokak No:21/12 Çankaya/ Ankara" adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11638, Karar No: 2013/13666, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11638 E.  ,  2013/13666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27.maddesi hükmüne göre davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Davanın tarafları da bu kapsamda hukuki dinlenme hakkına sahip olup hakim davanın taraflarını dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hüküm veremez. Mahkemece duruşma gününden haberdar edilmek suretiyle bu hakkın ilgililere tanınması gerekir.

Tebligat Kanununun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklikle birlikte 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununda kabul edilen “adres kayıt sistemi”ndeki adreslerin tebligat işlemleri bakımından esas alınabileceği benimsenmiştir. Tebligat Kanununun 6099 sayılı yasa ile değişik 10.maddesinde, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin, bilinen son adresi olarak kabul edilerek tebligatın buraya yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. 10. Maddede yapılan değişiklik ile bilinen en son adrese tebligat yapılması usulü terk edilmemekle birlikte, tebliğ işleminin bu adrese yöntemine uygun bir şekilde yapılamaması durumunda “adres kayıt sistemindeki adres”in esas alınacağı, başka hiçbir araştırma yapılmadan tebligatın o adrese yapılacağı usulü benimsenmiştir.

Muhatabın adreste bulunmaması veya bulunduğu halde tebellüğden imtina etmesi halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiği, Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesinde açıklanmıştır. Buna göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanununun 21.maddesine 6099 sayılı yasa ile ilave edilen ikinci fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru

Öte yandan Tebligat Kanununun 21.maddesine 6099 sayılı yasa ile ilave edilen ikinci fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru

tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür. Tebliğ işleminin Tebligat Kanununun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebligat memurunca tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Olayımızda ise yargılama davalının yokluğunda yapılmış olup dava dilekçesi davalının adres kayıt sisteminde yer almayan “... sokak ... suyu Sitesi No:...” adresinde Tebligat Kanununun 21/1.maddesine göre tebliğ edilmiştir. Ne var ki tebligat mazbatasına adres tahkikine ilişkin komşu imzası alınmadığı gibi gibi imzadan imtina ettiğine dair bir açıklama da yazılmamıştır. Tebliğ evrakındaki adres davalının kayıtlı adresi olmadığından tebliğ işlemi Tebligat Kanununun 21/1.maddesindeki usule uygun olmak zorundadır. Somut olayda Tebligat Kanununun 21/1 maddesinde belirtilen usule uyulmamıştır. Davalı temyiz dilekçesinde duruşma gününden haberdar olmadığını bildirdiğine göre usule uygun olmayan tebligat işlemine dayanılarak karar verilemez. O nedenle mahkemece dava dilekçesinin yöntemine uygun şekilde tebliği sağlanarak davalının duruşma gününden haberdar olması sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6608, Karar No: 2009/9746, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6608 E.  ,  2009/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... Kuş aralarındaki dava hakkında Sivrihisar Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.5.2008 tarih ve 18-159 sayılı hükmün Dairenin 10.3.2009 tarih ve 12910-3171 sayılı ilamiyle karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2009 tarihinden itibaren 8.510.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2009 tarihinden sonra verilen ve 8.510.00 YTL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 10.3.2009 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davalı tarafın 8.000 YTL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15308, Karar No: 2016/3080, Tarih: 17.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15308 E.  ,  2016/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 168/2, 31/2, 62, 52, maddeleri uyarınca 75 gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun;...Atatürk İlköğretim Okulunun duvarına sprey boya ile yazı yazarak duvara zarar verme şeklindeki eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabülde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9491, Karar No: 2013/11453, Tarih: 20.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9491 E.  ,  2013/11453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eylemini silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirmesi nedeni ile uygulanan yasa maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi yerine sehven 86/3-a maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanığın mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın mağdur ...'i bıçakla yaraladıktan sonra yeniden ...'e bıçağı salladığı sırada , araya giren mağdur ... ' nin sanığın elindeki bıçağı almak isterken yaralandığı olayda ,sanığın olası kast ile hareket ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10679, Karar No: 2010/2897, Tarih: 16.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/10679 E.  ,  2010/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.06.2009 tarih ve 2007/109 - 2009/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16.03.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların davacı kooperatifin müdürü ve yönetim kurulu başkan ve üyeleri oldukları dönemde usulsüz harcamalar, gerçek dışı faturalar ile haksız kazanç sağlayıp, kooperatifi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte toplam 89.642 YTL'nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizce eksik inceleme gerekçesiyle davalılar yararına bozulmuş, bozmaya uyulmuş,23.06.2008 tarihli asıl, 29.04.2009 tarihli ek rapor benimsenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Bozma ilamına uyulduğuna göre, bozma ilamının 2 nolu bendinde açıklanan husus yönünden davalılar yararına usuli kazanılmış hak doğmuş olup, bilirkişi ek raporunda da bu ilkeye işaret edilmiş ise de, kazanılmış hakka aykırı düşen ve bozulan ilamda hükmedilen meblağın tekrar hüküm altına alınması görüşü bildirilmiştir.

Oysa mahkemece, önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere 06.04.2002 tarihli genel kurulda kabul edilen bilançoda yer alan faturasız harcama miktarının ne kadar olduğu belirlenerek bu miktar yönünden açıkça ibra edilen yönetim kurulu ve müdür hakkındaki bu kaleme ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kazanılmış hakkın varlığının gözden kaçırılmasına dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Oysa mahkemece, önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere 06.04.2002 tarihli genel kurulda kabul edilen bilançoda yer alan faturasız harcama miktarının ne kadar olduğu belirlenerek bu miktar yönünden açıkça ibra edilen yönetim kurulu ve müdür hakkındaki bu kaleme ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kazanılmış hakkın varlığının gözden kaçırılmasına dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temiyz itirazlarının kabulü ile hükmün bu istek kalemi yönünden davalılar yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.