muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/179, Karar No: 2019/60, Tarih: 05.02.2019

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi ... kollukta; Yunanistan vatandaşı olduğunu, olay günü sanığın kendisinden motosikletini istediğini, sanığa motosikletini vermediğini, sanığın bunun üzerine kendisine hakaret ettiğini, aralarında tartışma çıktığını, tartışma sırasında sanığın hamili bulunduğu bıçağı çıkararak bıçağı beş kez sapladığını, daha sonra sanığın olay yerinden kaçtığını,

Mahkemede; tartışma sırasında sanığın kendisine yumruk attığını, sanığa karşılık verdiğini, sanığın cebinden çıkardığı bıçağı karın bölgesine rastgele sapladığını, olay yerinde bulunan arkadaşlarından yardım istediğini, arkadaşlarının gelerek sanığı tutmaya çalıştıklarını ancak sanığın 6. bıçak darbesinden sonra kaçtığını,

Tanıklar ...... ve .....benzer şekilde; olay günü sanığın şikâyetçiden motosikletini istediğini, şikâyetçinin ise sanığa “Senin ehliyetin yok, veremem” diye karşılık verdiğini, bunun üzerine tartışma çıktığını, sanıkla şikâyetçinin karşılıklı olarak birbirlerini darbettiklerini, kavgayı aralamaya çalıştıkları sırada sanığın elindeki çakı bıçağını sallayarak 3-4 defa şikâyetçinin vücudunun çeşitli yerlerine sokup çıkardığını, şikâyetçiyi alarak hastaneye götürdüklerini,

Tanık .....; sanığın şikâyetçiden motosikletini istediğini, şikâyetçi motosikleti vermeyince çıkan tartışma sırasında sanığın şikâyetçiye kafa atmaya çalıştığını, daha sonra birbirlerine vurduklarını, kavgayı aralamaya çalıştığını, şikâyetçinin yere düştüğünü, yerden kaldırdığında şikâyetçiyi kan içinde gördüğünü, bıçaklanma anına ilişkin tanıklığının bulunmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; olay tarihinde saat 22.30 sıralarında kahvehanede arkadaşları ile birlikte oturduğunu, şikâyetçinin motosikleti ile geldiğini, motosiklet yüzünden şikâyetçi ile tartışmaya başladığını, birbirlerini darbettiklerini, sinirlenerek cebinde taşıdığı çakı bıçağını çıkarıp korkutmak için şikâyetçiye salladığını, şikâyetçiyi bıçakla yaraladığının farkına varmadığını, olay yerinde bulunan arkadaşlarının araya girerek şikâyetçi ile kendisini ayırdıklarını, olay yerinden ayrıldıktan sonra bıçağı attığını, maksadının şikâyetçiyi korkutmak olduğunu,

Sorguda; şikâyetçinin kendisini tahrik ettiğini, alay edip kendisine vurduğunu, bunun üzerine şikâyetçiyi uzaklaştırmak için çakı bıçağını çıkarıp şikâyetçiye doğru salladığını, pişman olduğunu,

Mahkemede; olay günü kahvehanede oturup sohbet ettiğini, şikâyetçiye sözle sataştığını, aralarında kavga çıktığını, arkadaşlarının şikâyetçinin yanında yer alıp birlikte üstüne doğru gelmeleri üzerine, kendisini savunmak için cebindeki bıçağı çıkardığını, bıçağı sağa sola salladığını, kolluktaki ifadesini okumadan imzaladığını, şikâyetçi ile arkadaş olduklarını, öldürme kastının bulunmadığını, pişman olduğunu,

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde saat 23.00 sıralarında, İzmir ili, Bornova ilçesi, Altındağ Mahallesinde bulunan kahvehanede oturan sanık ... ve arkadaşları olan tanıkların yanına şikâyetçi ...'in kullandığı motosikleti ile gelerek oturduğu, sanığın şikâyetçiden motosikletini istediği, ehliyeti olmadığı için sanığa motosikletini kullandırmak için veremeyeceğini söyleyen şikâyetçi ile sanık arasında tartışma çıktığı, sanığın şikâyetçiye hakaret edip yumrukla vurarak kavgayı başlattığı, şikâyetçinin de sanığa karşılık verdiği, kavga sırasında sanığın cebinden çıkardığı ele geçirilemeyen bıçağı şikâyetçinin göğüs ve batın bölgesine doğru sallayarak şikâyetçiyi dördü göğüs ve batın bölgesine, biri de sol ön kola isabet edecek şekilde beş bıçak darbesi ile yaraladığı, dört kesici delici alet yarasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralanmaya yol açarken, şikâyetçinin göğsüne isabet eden bir kesici delici alet yarasının ise batın boşluğuna girerek karaciğer ön yüzde kesi oluşturup şikâyetçinin yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, sanığın olay yerinde bulunan ve şikâyetçinin bağırarak yardım istemesi üzerine tanıklar ......, .....ve .....'in müdahaleleri üzerine eylemine son verdiği anlaşılan olayda; suçta kullanılan kesici delici aletin niteliği, sanığın şikâyetçinin batın ve göğüs bölgesini hedefleyerek şikâyetçiye beş kez bıçakla vurması, şikâyetçinin göğsüne isabet eden bir kesici delici alet yarasının batın boşluğuna girerek karaciğer ön yüzde kesi oluşturup şikâyetçinin yaşamsal tehlike geçirmesine neden oluşu, şikâyetçinin etkin direnmesi ve etrafta bulunan tanıkların müdahalesi üzerine, engel hâl nedeniyle sanığın eylemine son vermek zorunda kalmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu nedenle, sanığın kastının yaralama olduğunu kabul eden Yerel Mahkemenin direnme kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 394-166 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2. Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10566, Karar No: 2021/8293, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10566 E.  ,  2021/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

1)Sanık ... hakkında ''2009 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, sanık ... Havutçu hakkında "2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında ''2009 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçu yönünden yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanık ... hakkında '2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme' suçları yönünden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşmesi gerektiği, Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında, '2008 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik ise katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Yargıtay — Esas No: 2017/3159, Karar No: 2021/858, Tarih: 29.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3159 E.  ,  2021/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "nüfus kaydının düzeltilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 23.12.2014 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin ... ilçesi ... Mah. Cilt No:3, Aile Sıra No: 830, Sıra No:1’de ... soyadı ile kayıtlı olduğunu, ... ilinde ikamet ettiğini, müvekkilinin ... vatandaşı eşi ... ... ... ile evli olduğundan ve ...'ta kişilerin soyadları bağlı oldukları aşiret/soy ile bağlantılı olarak belirlendikleri için eşinin bağlı olduğu aile soyu olan ... soyadını aldığını, (pasaport bilgilerinde her iki eşin soyadı ... olarak geçtiğini, müvekkilinin Türkiye’de anne kızlık soyadının ... olduğunu, toplumda akrabalar ve arkadaşları arasında soyadı ... olarak bilinen müvekkilinin resmî kayıtlarda soyadının ... olarak görünmesinin ciddi anlamla karışıklıklara neden olduğunu, müvekkilinin eşinin adı soyadı ... ... ... olmasına rağmen (pasaport aslı ve tercümesinde) müvekkilinin nüfus kaydının açıklama kısmına sehven ... ... olarak yazıldığını, müvekkilinin eşi ... vatandaşı olduğu için yasal olarak müdahale etme imkânı bulunmadığını, nüfus kaydının açıklamalar kısmına sehven ... ... yazılan adının ... ... ... olarak yazılarak düzeltilmesi gerektiğini, müvekkilinin eşi vatandaşlık başvurusunda bulunacağından nüfus kaydındaki karışıklığın giderilmesine ihtiyaç bulunduğunu ileri sürerek müvekkilinin ... olan soyadının nüfusta ... olarak tashihine ve nüfus kaydının açıklamalar kısmına sehven ... ... olarak yazılan eşinin ... ... ... olarak yazılması suretiyle düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... idaresi, davacının evlendiğini ve ... soyadının evlendiği eşinin soyadı olduğunu, Medeni Kanun’umuza göre yabancı kişi ile evlenen kadının aynı kütüğün son hanesine yeni hane açılarak koca soyadı ile kayıt edileceği, bu konuda ... Nüfus Müdürlüğünce 2014 tarihinde kayıt taşıma gerçekleştirilmiş olup eşinin soyadı ile kayıt edildiğini, davacının kızlık soyadını almak istiyorsa bir dilekçe ile nüfus müdürlüğüne başvurarak iki soyadını birlikte kullanabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

6. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli ve 2014/2141 E., 2015/45 K. sayılı kararı ile; TMK’nın 26. maddesine göre haklı nedenin varlığı hâlinde soyadının düzeltilmesinin mümkün olduğu, Yargıtay uygulamalarında kişinin toplum içinde bilinip tanındığı soyadı ile anılmayı ve onu kayden de taşımasını istemesinin haklı neden kabul edildiği, herkesin etrafında tanındığı ve çağrıldığı soyadını yasaya aykırı olmadıkça resmen ve kayden taşıma hakkına sahip olduğu, dinlenen tanık beyanından ve dosyaya ibraz edilen evraklardan davacının soyadının ... olduğu, çevresinde ... soyadı ile tanınıp bilindiği, nüfusta kayıtlı soyadının ise ... olduğu, bu durumda davacının soyadını “...” olarak değiştirmekte haklı nedenleri olduğu, ayrıca dosyaya ibraz edilen evrakların incelenmesinden davacının eşinin adının ... ... ... olduğu hâlde evlilik evraklarında ... ... olarak kaydedildiği gerekçesiyle davacının soyadının ... olarak tashihen tesciline, eşinin adının da ...'tan alınan evraklar göz önüne alındığında ... ... ... olarak kaydedilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/6258 E., 2016/1372 K. sayılı kararı ile;

"...Hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, kızlık soyadı ... olan davacının ... uyruklu ... ... ... ile evliliği sırasında eşinin bağlı olduğu aile adı olan ... soyadını aldıklarını ve davacının nüfus kaydının şerhler bölümüne de ... ... ile evlidir kaydının düşüldüğünü, davacının halen ... soyadı ile tanındığını ve ... ... ... ile evli olmasına rağmen nüfus kaydında ... ... ile evli görünmesinin karışıklığa neden olduğunu ileri sürerek, davacının ... olan soyadının ... olarak ve nüfus kaydındaki ... ... ile evlidir şerhinin de ... ... ... ile evlidir şeklinde düzeltilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının soyadı ... iken ... Evlendirme Memurluğunca düzenlenen evlenme ihbariyesine göre 16.08.1968 tarihinde evlendiği eşinin soyadı olan ... soyadını aldığı, nüfus kaydının şerhler bölümüne de bu ihbariyeye uygun olarak ... uyruklu ... ... ile evli olduğunun yazıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının soyadı ... iken ... Evlendirme Memurluğunca düzenlenen evlenme ihbariyesine göre 16.08.1968 tarihinde evlendiği eşinin soyadı olan ... soyadını aldığı, nüfus kaydının şerhler bölümüne de bu ihbariyeye uygun olarak ... uyruklu ... ... ile evli olduğunun yazıldığı anlaşılmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 187. maddesine göre, kadın evlenmekle kocasının soyadını alır, ancak evlendirme memuruna veya daha sonra nüfus idaresine yapacağı yazılı başvuruyla kocasının soyadı önünde önceki soyadını da kullanabilir, somut olayda, davacı evlenmekle evlenme ihbariyesinde eşi olarak gösterilen ... ...'nin soyadını aldığından, evlilik birliği sürdükçe ve kocası soyadını değiştirmedikçe kadın kocasının bu soyadını taşımak durumunda olduğundan; davacının kendiliğinden evlenmekle aldığı soyadını değiştirme hakkı ve dosyaki nüfus kaydının şerhler bölümünde belirtilen evli olduğu kişinin ad ve soyadının değiştirilmesini gerektirecek nitelikte yeterli bilgi ve belge bulunmadığından; mahkemece, davanın reddine karar verilmesi yerine kabulü doğru görülmemiştir,..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkeme Uyma Kararı:

8. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.01.2017 tarihli ve 2016/662 E., 2017/7 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyulduğu, davacının iki ayrı talebi olduğu, ilkinin kendi soy ismine diğer talebinin ise eşinin ad ve soyadının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu, bozma sonrası davacının eşine ilişkin istemine dair dosyanın tefrik edildiği, 6100 sayılı HMK hükümleri gereğince göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerektiği, elde kalan davanın TMK’nın 187. maddesi ile düzenleme altına alınan hükme ilişkin olduğu, 4787 sayılı Kanun’un 4. maddesine göre TMK’nın 118 ila 395. maddelerinden kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğu, dolayısıyla uyuşmazlığa ilişkin görevli ve yetkili mahkemenin aile mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Direnme Kararı:

9. Dosyanın görevsizlik kararı ile gönderildiği ... 1. Aile Mahkemesi ise 15.05.2017 tarihli ve 2017/157 E., 2017/526 K. sayılı kararı ile; davacının arkadaş, akraba ve toplum içinde tanınabilirliği açısından evlendikten sonra da önceki soyadını kullanmakta hukukî yararı olduğu gibi Türkiye Cumhuriyeti Devletinin tanıdığı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Uluslararası Sözleşmesi, bunlara bağlı protokol ve tavsiye kararları hükümleri ile de evlendikten sonra önceki soyadını kullanma hakkının da olduğu gerekçesiyle kadının evlenmeden önceki soyadını kullanması yönündeki ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/2141 E., 2015/45 K. sayılı kararında direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, davacının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 27. maddesine dayalı soyadının değiştirilmesi istemli davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Yukarıda açıklandığı üzere ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Yargıtay 18. Hukuk Dairesince davanın reddi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma kararı üzerine yerel mahkemece yapılan 20.12.2016 tarihli duruşmada bozmaya uyulmasına karar verildikten sonra kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile görev hususu re’sen dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmiş ve talep hâlinde dosyanın görevli aile mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir. Direnme kararı ise bozma kararına uyulduktan sonra verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği ... 1. Aile Mahkemesince verilmiştir. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunda öncelikle direnme adı altında verilen bu kararın usule uygun olup olmadığı hususu ön sorun olarak ele alınıp tartışılmıştır.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulî kazanılmış hak denilir. Bu kapsamda mahkemenin, Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

14. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozma kararında gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bozma sebebidir, meğerki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukukî alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeniyle de ilgilidir.