muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9857, Karar No: 2024/4059, Tarih: 02.04.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2018/813 Esas, 2019/1266 Karar sayılı ilamı ile davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin ek karara karşı yaptığı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2018/813 Esas, 2019/1266 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine ilişkin verilen ek karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin doğru olduğu belirtilerek, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinde devam eden 2013/461 Esas sayılı davada ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, ilgili dava dosyası getirtilip, ihtilafın tarafları ile bu davanın davalılarının aynı kişiler olup olmadığı tespit edilerek, farklı kişilerse, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına tebligat yapıldıktan sonra tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğundan İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli ve 2021/110 Esas, 2021/458 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyulmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı taraf adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın mülkiyet ihtilafına ilişkin Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/461 Esas, 2016/48 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonrası dava konusu ...Köyü 133 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 60/560 hissesinin Fadime Kaya adına, 500/560 hissesinin ise davalı ... adına tespit edildiği, iş bu kararın ise 02.04.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığı halde, Mahkemece tapu maliklerinden Fadime Kaya davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14869, Karar No: 2013/15944, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14869 E.  ,  2013/15944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı ...’ye zorunlu mali mesuliyet sigortalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hasar nedeniyle meydana gelen 2.000,00 TL değer kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunup değer kaybının trafik sigortası kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre değer kaybının mecburi mali mesuliyet sigortası teminat kapsamı dışında kaldığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK.nun 91/1. maddesi yollaması ile 85.maddesi ve Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre trafik sigortası işletene düşen hukuki sorumluluğu azami sigorta limitine kadar teminat altına almaktadır. Davalı .... kazaya karışan karşı aracın zorunlu trafik sigortacısı olup davacı aracında meydana

gelen gerçek zararı limiti dahilinde karşılamakla yükümlüdür. Dava konusu trafik kazası sonrasında davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek zarar kalemleri arasında bulunmaktadır. O halde, davalı sigortanın sigortacısı olduğu aracın kazadaki kusur oranına göre değer kaybından sorumluluğuna hükmetmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4990, Karar No: 2019/193, Tarih: 09.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4990 E.  ,  2019/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Defter ve belgeleri gizleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

A) Sanık hakkında defter ve belge gizleme ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekillerinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, 2009 takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlemesine karşın, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde niteliği belirlenmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İ.Ç
Yargıtay — Esas No: 2010/12309, Karar No: 2012/7950, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12309 E.  ,  2012/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/07/1986-09/05/1991 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.7.1986-9.5.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 27.11.1986 tarihinde Kurum kayıtlarına giren "Bağ-Kur'a Giriş Bildirgesi" ile "Komisyonculuk" mesleğinden dolayı 1.7.1986 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden aynı tarih itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, Vergi Dairesinin 7.3.2007 tarihli yazısına göre bu vergi kaydının "zirai" olduğu gerekçesiyle sigortalılık başlangıç tarihinin 9.5.1991 olarak değiştirildiği, Kurumun uyuşmazlığa konu 1.7.1986-9.5.1991 tarihleri arasında davacıyı 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul etmediği, 1.7.1986 tarihinde başlayan vergi kaydının gerçekten de "Bahçecilik" mesleği nedeniyle zirai nitelikte olduğu ancak Vergi Dairesi'nin değişik tarihli

yazılarıyla Tarsus Yeni Sebze Halinde "Komisyonculuk" mesleği nedeniyle vergiye kayıtlı olduğunu bildirdiği, davacının 1992 affı olarak bilinen 3780 sayılı Yasa'dan yararlanarak 31.12.1991 tarihine kadar olan prim borçlarını ödediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 2008/10-732 E, 2008/736 K. Sayılı kararında ifade edildiği üzere gelir vergisi, meslek kuruluşu, esnaf ve sanatkarlar sicili kayıtları ve şirket ortaklığı, sigortalıların gerek kendi nam ve hesabına kazanç temini için bağımsız çalışmalarının varlığı ve başlangıcı, gerekse sona erdiği tarih bakımından yasal karine teşkil etmekte olup, aksinin taraflarca ispatı mümkündür. Bundan dolayı, davacının uyuşmazlığa konu 1.7.1986-9.5.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasını gerektirir biçimde kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunduğu belirlenir ise vergi kaydının zirai olması davacının bu dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasına engel değildir.

Mahkemece, uyuşmazlığa konu dönemde davacının gerçekten kendi adına ve hesabına bağımsız bir çalışması olup olmadığının hiçbir kuşku ve tereddüte yer bırakmayacak biçimde aydınlığa kavuşturulması gerekirken bu yönde sağlıklı bir araştırma yapılmadığı ortadadır.

Yapılacak iş, davacının uyuşmazlığa konu dönemde gerçek veya götürü usulde vergi mükellefi olmasını gerektirir biçimde kendi adına ve hesabına bağımsız bir çalışması olup olmadığını Tarsus Yeni Sebze Halinden ve bu faaliyetin denetlenmesi ile yetkilendirilen kurum ve kuruluşlardan sormak, oda ile esnaf ve sanatkar Sicil kaydı olup olmadığını sormak, davacının uyuşmazlığa konu dönemle çakışan başkaca sigortalılık statüsüne dahil çalışması ( 506, 5434, 2925, 2926 sayılı Yasalar ) olup olmadığını Kurumdan sormak, uyuşmazlığa konu dönemde Tarsus Yeni Sebze Halinde ticari faaliyette bulunan kişileri dinlemek, gerek görülürse kolluk eliyle belirlenecek kamu tanıklarını dinlemek, Vergi Dairesinden uyuşmazlığa konu dönemde davacının vergi bildirimi olup olmadığını sormak, Tarsus 1.İcra Müdürlüğünün 1994/2839 sayılı takip dosyasını getirterek icra yoluyla tahsil edilen primin hangi döneme ilişkin olduğunu belirlemek, davacının 1992 affıyla ödediği primin hangi döneme ilişkin olduğunu Kurumdan sormak ve böylece davacının uyuşmazlık konusu dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasını gerektirir koşullara sahip olup olmadığını belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6913, Karar No: 2016/11387, Tarih: 12.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/6913 E.  ,  2016/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından doğan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirket nezdinde sigortalı işyerinde su borusunun patlaması sonucu 13/03/2010 tarihinde başlayan ve 15/03/2010 tarihine kadar devam eden su sızması nedeniyle endüstriyel ürünlerin zarar gördüğünü, sigortalının söz konusu işyerinin davalı ile aralarında bulunan kira sözleşmesine istinaden kullandığını, davalı kiraya verenin taşınmaz malikinin sorumluluğu gereğince yükümlülüğünü yerine getirmediğinden zararın meydana geldiğini ve ekspertiz incelemesine göre tespit edilen 96.955.00 TL tazminatın ödendiğini belirterek ödeme tarihi olan 09/06/2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 25.02.2011 tarihinde komşuluk mali mesuliyet teminatından yaptığı 19.851 TL ödeme için ıslah talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davalı şirkete geç bildirimde bulunulduğunu, meydana gelen zararın sigortalının her hafta sonu kapattığı su vanalarının ihmalen kapatmaması sonucu meydana geldiğini, zararın dava dışı sigortalının kendi kusuru ile meydana geldiğini, bu sebeple kendilerinden talep edilemeyeceğini, yine dava dışı sigortalının kusuru ile zararının arttığını ve ekspertiz raporunun da dikkate alınamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kullanımdan kaynaklanan ve kullanım sırasındaki bakım yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan bir zarar söz konusu olduğu kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6245, Karar No: 2012/1265, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6245 E.  ,  2012/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 29/12/2003-29/12/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının 29/12/2003—15/07/2008 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 29/12/2003—15/07/2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Resmi kurum çalışmalarının belgelere dayanması asıldır. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması gerekmektedir. Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, tespiti istenilen çalışmalarının gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerle davalı belediyenin diğer çalışanlarını dinlemek, aylık prim ödeme gün

sayısının 30 günün altında bildirilen aylarda davacının yerine temizlik işlerini kimin yaptığını sormak, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilmek suretiyle araştırma

genişletilerek sonuca varmak gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

genişletilerek sonuca varmak gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı Karapınar Belediğe Başkanlığına iadesine, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24856, Karar No: 2016/1251, Tarih: 19.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24856 E.  ,  2016/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

:

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde borçlular, takibe konu çekin teminat senedi olduğunu, süresinde bankaya ibraz edilmediğini, çek tazminatının hukuka aykırı olduğunu, borçları bulunmadığını ileri sürerek takibin iptali ile %20'den az olmamak üzere tazminat talep etmişler, mahkemece şikayet tarihinden sonra alacaklının feragatı ile takip dosyasının kapatıldığı, davanın konusuz kaldığı belirtilerek esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ve itirazın esası incelenip karar verilmediğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

1-Borçlu ..... San. ve Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 168/3-5. maddeleri hükmü gereğince, borçlunun itiraz ve şikayetini ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine yapması zorunludur.

Somut olayda borçlu şirkete gönderilen ödeme emrinin 15.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği halde, itiraz ve şikayetin adı geçen borçlu tarafından 5 günlük yasal süreden sonra yapıldığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının borçlu... ve Deri Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2-Borçlu ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takibe itiraz edilmesinden sonra, gerek borçlunun itirazından vazgeçmesi ve gerekse alacaklının itirazı kabul etmesi yahut icra dairesine başvurup takipten feragat etmesi, süresi içinde usulüne uygun olarak yapılan itirazın esasının incelenmesine engel değildir. Aksinin kabulü halinde, itiraz üzerine haklı olmadığını anlayan tarafın talebinden vazgeçmek suretiyle aleyhine tazminata hükmedilmesini engellemesi gibi kabulü mümkün olmayan bir durum ortaya çıkar. (HGK'nun 16.10.1996 tarih, 1996/601-711 ve 21.3.2001 tarih, 2001/266 sayılı kararları).