muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9123, Karar No: 2023/5355, Tarih: 18.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9123 E.  ,  2023/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1445 Esas, 2021/912 Karar

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/357 Esas ve 2020/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53

üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/1445 Esas, 2021/912 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, suçun niteliğine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine; teşebbüsün derecesine,

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfına, katılan ile arasındaki ilişkinin rızaya dayalı olmadığına, sanığın eylemini gerçekleştirdiği bıçağın meyve bıçağı olması nedeniyle öldürmeye elverişli olmadığına, eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfına, katılan ile arasındaki ilişkinin rızaya dayalı olmadığına, sanığın eylemini gerçekleştirdiği bıçağın meyve bıçağı olması nedeniyle öldürmeye elverişli olmadığına, eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık aşamalarda verdiği tüm savunmalarında katılanla 2009 senesinde kendisi lisede okurken tanıştıklarını, katılanın o dönem kendisine zorla tecavüz ettiğini, katılandan korktuğu için kimseye bir şey anlatamadığını, katılanla aralarındaki ilişkinin bir süre devam ettiğini, sonrasında katılanın cezaevine girdiğini ve kendisinin evlendiğini, eşi ...'a da herşeyi anlattığını, böylece katılanla aralarındaki ilişkinin bittiğini fakat katılanın cezaevinden çıkmasının ardından yine kendisine ulaşarak tehditle ve korkutarak kendisiyle yeniden konuşmaya görüşmeye zorladığını, onun tehditleri üzerine tekrar görüşmeye başladıklarını, cinsel ilişkiye de girdiklerini ve fakat cinsel ilişkilerin rızası kapsamında olduğu yönündeki savunmaları karşısında katılan beyanları, tanık anlatımları ve özellikle dosyada mevcut bulunan sanıkla katılan arasındaki mesajlaşmaların dokümanları, içeriklerde yer alan sanığın katılana hitaben "şimdiye kendi evimizde birlikte olacaktık, her şeyin ilkini seninle yaşamam gerekiyordu, böyle olmadı benim yüzümden, ...ben anlamam oğlum ben de böyleyim kabul ediyorsan, ben senin etrafında ... (müştekinin eşi) hariç bir tane bile dişi sinek görmicem dedim taa baştan demi, ...neyse sıkmıcam canını aklına getiripte bütün acılar benim içimde kalsın yaksın kavursun aha böyle, sen sadece gül o tatlı gülüşünle, ...benim gönlüm sende orası yüzde yüz kimse aksini iddia edemez ettirmem, yoksa evli barklıyım neden riske giripte seninle konuşayım halen, yazcam gece..." şeklinde mesajları ve benzer nitelikte pek çok mesajın bulunduğu, bu haliyle sanıkla katılan arasındaki ilişkide sanığın da rızasının

bulunduğu, tarafların birbirlerinin evli olmalarını bilmelerine rağmen kendi rızalarıyla bu ilişkiye devam ettikleri ve hatta sanığın katılana saplantı olarak dahi nitelendirilebilecek yönde duygularının olduğu, mesaj içeriklerini destekler sanıkla katılanın dosyada mevcut bulunan fotoğrafları da değerlendirildiğinde aralarındaki ilişkinin tarafların karşılıklı rızasına dayalı olarak başladığı ve devam ettiği sabit olmakla sanığın bu yöndeki savunmalarına heyetimizce itibar edilmemiştir.

bulunduğu, tarafların birbirlerinin evli olmalarını bilmelerine rağmen kendi rızalarıyla bu ilişkiye devam ettikleri ve hatta sanığın katılana saplantı olarak dahi nitelendirilebilecek yönde duygularının olduğu, mesaj içeriklerini destekler sanıkla katılanın dosyada mevcut bulunan fotoğrafları da değerlendirildiğinde aralarındaki ilişkinin tarafların karşılıklı rızasına dayalı olarak başladığı ve devam ettiği sabit olmakla sanığın bu yöndeki savunmalarına heyetimizce itibar edilmemiştir.

Sanığın olay gecesine ilişkin aşamalarda verdiği beyanlarında özellikle katılanın yaralanmasında kullandığı bıçağı yanına almasında ve gerçekleşen yaralama neticesinin nedeni ve olay akışında heyetimizce makul bir gerekçe ile giderilememiş çelişkiler tespit edilmiştir. Taraflar beyanlarıyla sabit olan husus katılanın sanığın eşi Metin'i aramaları ve attığı mesajlar sonucu eşi Metin'in taraflar arasındaki ilişkiyi öğrendiği, bunun sonucunda sanıktan boşanmak istediği ve sanığın bunu kabul ettiği, eşiyle aralarında gerçekleşen bu boşanma konuşması ve kararının ardından sanığın katılanı arayarak gece yarısı buluşmaya karar verdikleridir. Sanık her ne kadar huzurdaki savunmalarında olay gecesinden önce katılanın evinin önüne geldiğini ve kendisinde silah bulunduğunu gördüğü için olay gecesi yanına bıçağı aldığını söylese de hem kovuşturma aşamasında hem de soruşturmada kollukta ve savcılıkta verdiği beyanlarda bu konuda farklılıklar bulunmaktadır. Olay gecesi buluşmaya katılanın iki araç şeklinde arkadaşlarıyla geldiği ve fakat sanıkla katılanın bir araçla oradan ayrıldıkları, katılanın arkadaşlarının ise gelen ikinci araçla sanıkla katılanın aracını takip ettikleri, sanığın aracın arka koltuğuna oturduğu sabittir. Bu aşamada sanık savunmaları ve katılan beyanlarının birbirlerinden ayrıldığı nokta yaralama olayının gerçekleşme şekli ve olay akışıdır. Öncelikle olayın gerçekleşme anına ilişkin olarak sanık savunmalarında çelişkiler bulunmaktadır. Sanık aşamalardaki ilk savunmasında katılan yüzünden evliliğin bittiği bu yüzden ona sinirlenerek ona zarar vermek için onu yaraladığını, sonrasında sadece bir anlık sinirle yaptığını, huzurda ise katılanın ön koltuktan kalkarak arkaya yanına geldiğini ve kendisine saldırmaya başladığını, onu uzaklaştırmak için bıçakla dürttüğünü savunmuş olmakla sanığın huzurda verdiği çelişkili savunmasını destekler nitelikte katılanın kendisine saldırdığını gösterir somut başkaca delil olmadığı ve bu kapsamda katılanın beyanlarının daha tutarlı ve oluşa uygun olduğu kanaatiyle sanığın ilk savunmalarına itibar edilmesine karar verilerek sanığın sabit görülen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Katılan ...'in gerçekleşen olay neticesinde Kütahya Sağlık Bilimleri Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 20.08.2019 tarihli raporuna göre; basit tıbbî müdahale ile giderilmeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan ...'in gerçekleşen olay neticesinde Kütahya Sağlık Bilimleri Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 20.08.2019 tarihli raporuna göre; basit tıbbî müdahale ile giderilmeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza yerine 10 yıl hapis cezası verilmesi ve sanık hakkında katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan davranışlar dikkate alındığında aynı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı isabetsiz olduğundan kaldırılmasına karar verilerek bu yönde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan ... vekilinin suçun niteliğine sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine; sanık ... müdafiinin suç vasfına, fazla ceza tayinine, haksız tahrik derecesine, eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına yönelen temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve katılanın yaralanmasının niteliği göz önüne alındığında suç vasfının doğru tespit edildiğinin anlaşıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/1445 Esas, 2021/912 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8330, Karar No: 2019/16412, Tarih: 16.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8330 E.  ,  2019/16412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Acele el koyma bedeli ile bozma sonrası bedel arasındaki fark bedelin 3 er aylık hesapta nemalandırılması gerektiği düşünülmeden davalıya ödenmesine karar verilmesi

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedel 1.025,00 TL davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/9.fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

3- Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-1 nolu bendinde yer alan (davalıya ödenmesine )ibaresinin kısmın hükümden çıkarılmasına yerine (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) cümlesinin eklenmesine

2-3 nolu bendindeki (karar) kelimesinin hükümden çıkarılmasına yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına

3- 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11650, Karar No: 2019/4081, Tarih: 18.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11650 E.  ,  2019/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “Sanık ... için atanan müdafii ücreti 540.00 TL ‘nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13248, Karar No: 2019/278, Tarih: 09.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/13248 E.  ,  2019/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2018 gün ve 2018/188 E. 2018/116 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19897, Karar No: 2019/7802, Tarih: 19.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19897 E.  ,  2019/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.06.2019 Çarşamba günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp ıslah ile artırılan 27.177,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davacıda oluşan gerçek zararın belirlenebilmesi açısından davacıdaki maluliyet oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda hastaneden alınan özürlü sağlık kurulu raporunda davacının %39 oranında özürlü olduğuna ilişkin rapor alınmış ise de alınan rapor kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne uygun değildir. Bu durumda mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan, Adli Tıp Şube Müdürlüklerinden veya üniversitelerin adli tıp kürsülerinden olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun rapor alınarak sonucuna göre aktüerya uzmanından ek rapor alınarak karar verilmesi gerekmekte olup kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacının kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

3-Davacının kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin CSO 1980 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 Esas, 1990/199 sayılı Kararı ve Dairemiz'in yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi de doğru değildir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir vs.) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle davacının talep edebileceği tazminat miktarının hesaplanması için, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Davacı vekilince eldeki dava ilk olarak asliye hukuk mahkemesinde açılmış, asliye hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi üzerine yargılamaya ticaret mahkemesinde devam edilmiştir. 6100 Sayılı HMK'nun 331/2. maddesinde "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkemece hükmedileceği..." düzenlenmiştir.

Davalı lehine HMK'nın 331/2 maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince daha önce verilen görevsizlik kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.