muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6112, Karar No: 2023/6252, Tarih: 01.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davanın 12.04.2021 tarihinde açılmış olduğu, 01.05.2009 tarihi öncesi işveren tarafından davacı hakkında işe giriş ile aylık sigorta primleri bildirgesi, dört aylık sigorta primleri bordrosu, sigortalı hesap fişi vb belgeler ile herhangi bir bildirimde bulunulmadığı ve çalışmanın geçtiği yılı takip eden 5 yıllık sürede davanın açılmamış olduğu gözetildiğinde, uyuşmazlık konusu 01.04.1997 - 30.04.2009 tarihleri arasındaki süre yönünden hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçmediğini, tanılarca davacının çalışmalarının doğrulandığını, her ne kadar davacının 02.08.2008 – 30.11.2008 tarihleri arasındaki çalışmaları dava dışı bir şirketten bildirilmişse de davacının söz konusu dava dışı şirkette çalışmasının olmadığını, davacının bu süre içerisinde de davalılar yanında çalıştığını, çalışma olgusunun ispat edildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan ve incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, özellikle; davacıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi bulunmadığı, davacının iş yerinin dönem bordrolarında isminin olmadığı, davacının çalışmaların Kurumca tespitine yönelik işlem yapıldığı ispat edilemediği dikkate alındığında, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371; 506 sayılı Kanun'un 79/10, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 ve 3995 sayılı Kanun'un 3 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371; 506 sayılı Kanun'un 79/10, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 ve 3995 sayılı Kanun'un 3 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23259, Karar No: 2017/4202, Tarih: 18.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23259 E.  ,  2017/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından "İşyerim Paket Sigorta Poliçesi" ile sigortalı bulunan ... Tur San ve Tic Ltd Şti.nin kiracısı olduğu işyeri ve içerisindeki emtiaların 30/04/2010 tarihinde sigortalı işyerinin üst katında bulunan davalı ... ve Spor Genel Müdürlüğü'ne ait havuzun gider tesisatında ve su devir daim hattında oluşan arıza sonucunda akan sular nedeniyle hasarlandığını, müvekkili şirketin olay nedeniyle 21/09/2010 tarihinde 8.288,00 TL sigorta tazminatı ödediğini belirterek 8.288,00 TL'nin 21/09/2010 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili İdareye ait taşınmazların ihale edilmek suretiyle kiraya verildiğini, davacı tarafından olayın meydana geldiği iddia edilen tarihin 30/04/2010 tarihi olduğunu, bu tarihte müvekkili ile sigortalı ... Turzm San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında kiracılık ilişkisi bulunmadığını, müvekkilinin kamu kurumu olduğunu, taşınmazları devlet malı niteliğinde olduğundan meydana gelen arıza ve eksikliklerinin yazışma olmaksızın giderilmesinin mümkün olmadığını, havuzda meydana geldiği iddia edilen arızanın gerçekten meydana geldiği hususunda İdarede hiçbir bilgi ve belgenin kayıtlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanın taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğunu kanıtlayamadığı, sigortalı şirketin geçerli bir hukuki sebep olmaksızın bulunduğu taşınmazda meydana gelen hasardan dolayı bina malikine karşı dava açma hakkı bulunmadığından halefi durumundaki sigorta şirketinin de rücuen tazminat isteme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 04.06.2013 günlü ... E,... K sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile, 8.288 TL'nin ödeme tarihi olan 21/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 424,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18.4.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9534, Karar No: 2014/10149, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9534 E.  ,  2014/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/7150, Karar No: 2008/6658, Tarih: 01.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7150 E.  ,  2008/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23116, Karar No: 2018/3522, Tarih: 05.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23116 E.  ,  2018/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 833 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15686, Karar No: 2016/13783, Tarih: 28.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15686 E.  ,  2016/13783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 28/05/2014

Ek Karar Tarihi : 08/07/2014

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen düşme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzünde 28/05/2014 tarihinde tefhim olunan hükmün sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 07/07/2014 tarihinde temyiz edildiği, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 08/07/2014 tarihli ek kararın da herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25939, Karar No: 2020/948, Tarih: 15.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/25939 E.  ,  2020/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Tanık ...'nın beyanında, sanığın bıçakla içeri girdiğini, çuvalın içerisinden bıçağı çıkararak pencere kenarına koyduğunu ve ''sizi yakacağım'' şeklinde sözlerle tehdit ettiğini belirtmesi; mağdur ...'nın soruşturma evresindeki beyanında da sanığın bıçak ya da satır doğrulttuğundan açıkça söz etmediği, bıçağı önüne koyduğunu belirtmesi karşısında, sanığın bıçak veya satır doğrultarak tehdit edip etmediğinin açıkça mağdur ve tanık ...'ya sorulması ve sonucuna göre sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1 madde ve cümlesi ya da aynı Kanun maddesinin 2-a bendinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümleri uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''2 yıl 1 ay'' hapis cezası yerine ''1 yıl 13 ay'' olarak belirlenmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2020/1068, Karar No: 2021/783, Tarih: 03.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1068 E.  ,  2021/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.04.2017 tarih ve 2016/147 E- 2017/175 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.12.2018 tarih ve 2018/622 E- 2018/1310 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BJK 1903+ŞEKİL", "BJK 1903 KARA KARTAL+ŞEKİL", "SİYAH&BEYAZ", "SİYAH BEYAZ", "YER SİYAH GÖK BEYAZ ŞAMPİYON BEŞİKTAŞ", "SİYAH BEYAZ TV BJK 1903+ŞEKİL", "SİYAH BEYAZ ÇARŞI" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalıların bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "TARAFTARİUM+ŞEKİL" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin itirazlarının nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu, müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılanacağını, müvekkilinin çubuklu formasından kaynaklı bir karıştırılma ihtimalinin olduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek 2016-M-1475 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru ile daavcı markaları benzer olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar cevap vermemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davacıya ait markalar ile davaya konu "TARAFTARIUM" ibareli marka başvurusunun benzer olmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluşmadığı ancak 556 sayılı KHK'nın 35. maddesi kapsamında davalıların marka başvurusunu kötüniyetle yaptığı yönünde kanaat oluştuğu gerekçesiyle TPMK YİDK’nın 2016-M-1475 sayılı kararının iptaline, 2014/66362 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı davalı TPMK vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının markalarıyla davalının başvurusu arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığından mahkemenin bu yöne ilişkin değerlendirmesinin yerinde olduğu, başvurunun kötüniyetle yapıldığı değerlendirilerek davanın kabulüne karar verildiği, kötüniyetin varlığı her somut olayın özelliğine göre belirlenmesi ve taraf markaları arasında da iltibas ihtimalinin varlığının gerektiği, bu durumda tescilli bir marka ile 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas yaratmayan bir marka tescil başvurusunun sırf kötüniyetli bir başvuru olduğundan bahisle reddine karar verilemeyeceğinden sırf davalının kötüniyetli bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair kararın yerinde olmadığı gerekçesi ile davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve uyuşmazlığa konu marka başvurusu ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca iltibasa neden olacak bir benzerliğin bulunmadığına yönelik İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi yönünden davacı tarafça istinaf isteminde bulunulmamış olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13707, Karar No: 2021/19329, Tarih: 22.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13707 E.  ,  2021/19329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde Şehzadeler İlköğretim Okulu bahçesinde bulunan güvenlik kamaralarına taş atmak suretiyle zarar vermeleri şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 25.02.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26818, Karar No: 2020/14855, Tarih: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/26818 E.  ,  2020/14855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/12/2006-30/06/2013 tarihleri arasında kesintili olarak davalı şirket nezdinde canlı yayın teknisyeni olarak çalıştığını, en son aylık net 1.668,00-TL ücret aldığını, davacının görev yeri İstanbul içi olmasına rağmen Türkiye'nin her tarafına gönderildiğini ve hatta yurt dışında dahi birçok kez görev yaptığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, hak ettiği işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, fazla çalışma yapmadığını, iş sözleşmesi gereği günlük 1 saate kadar fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunu, dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Davacı vekili, müvekkilinin çalışma saatlerinin 08.30-19.30 saatleri arasında olduğunu ancak eleman azlığı nedeniyle gece meydana gelen haber değeri taşıyan canlı yayınlarda görevlendirildiğini, Cumartesi ve Pazar dahil çalıştığını ve bu şekildeki çalışmasının haftanın dört günü olduğunu, il dışındayken her an çalışmaya hazır beklediğini ve belirli bir çalışma saatinin olmadığını iddia etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla çalışması olmadığını, iş sözleşmesi gereği günlük 1 saate kadar fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunu ve bu çalışmayı aşan bazı aylarda ücretinin ödendiğini savunmuştur.