muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4771, Karar No: 2021/13549, Tarih: 22.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4771 E.  ,  2021/13549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353 /1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Şırnak İli, Güçlükonak İlçesi, ... Köyü 164 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerindeki yapıya ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile karar kesinleştiğinden ödenmek üzere üçer aylık hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9769, Karar No: 2015/15592, Tarih: 17.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9769 E.  ,  2015/15592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin, Türkiye'de de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Özgür Kocakaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; yurtiçi sigortalılık kaydı bulunmayan, 18/06/2014 tarihli borçlanma başvurusu ve ödemeyle ...’da geçen yurtdışı sürelerini 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde borçlanan davacının, Türkiye Cumhuriyeti ile ... Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü fıkrası hükmü uyarınca, ... sigortasına giriş tarihinin, Türkiye’de 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılığa giriş niteliğinde olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2655, Karar No: 2013/19177, Tarih: 30.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2655 E.  ,  2013/19177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2012 tarih ve 2011/1031-2012/345 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalı...Kitapçılık Yay. San. Tic. Ltd. Şti'nin kiracı olarak kullanmakta olduğu iş yerinin, 03/08/2010 tarihinde davalının maliki olduğu taşınmazın tadilat çalışmaları esnasında açık bırakılan musluktan sızan suyun sirayet etmesi nedeni ile hasarlandığını,müvekkilinin sigortalısına zararını ödediğini, davalıya rücu edildiği halde ödeme yapılmaması üzerine başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek,itirazın iptalini ve %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşınmazı Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nden kiraladığını ve kiracılığının da çok kısa bir zaman sürdüğünü, dava konusu taşınmazın yaklaşık 100 yıllık bina olup, su tesisatının da azami ömrü 40-50 yıl olan çelik borulardan oluştuğunu, hasarın su tesisatının maliklerce yenilenmemesinden meydana geldiğini, ayrıca hasarın binanın hangi katındaki sızıntıdan meydana geldiğinin de belli olmadığını, kiracı olan müvekkilinin eski eser niteliğinde tescilli olan binanın su tesisatının değiştirilmesinden sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasara açık bırakılan musluktan akan suyun neden olduğu, hasarın oluşumunda, kiracı olan davalının mecuru kullanım şekli ve tarzının etkili olduğu, davalının kiralananı hor ya da hatalı kullandığı ve bu itibarla hasarın meydana gelmesinde ihmali ve kusuru bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,70 TL harcın temyiz edene iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8397, Karar No: 2025/1347, Tarih: 20.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8397 E.  ,  2025/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararı ile mağdure vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 315. maddesi gereği “Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Reşit olan mağdurenin kovuşturma evresinde sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, mağdurenin annesi olan ... yargılamanın ilk aşamalarında katılan sıfatını almış ise de

mağdurenin daha sonradan reşit olması nedeniyle bu sıfatının ortadan kalktığı ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4777, Karar No: 2015/15462, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/4777 E.  ,  2015/15462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KULP KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/31-2014/159

.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ......Köyü çalışma alanında bulunan 277 ada 3 parsel sayılı 8.843,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kayıt miktar fazlası olması ve tarım arazisi vasfı bulunmayan kumluk olması sebebiyle kadastro komisyon tutanağı ile kumluk vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı .. irsen intikal, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 277 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın, dava dışı komşu 277 ada 2 parselle birlikte davacının dayandığı 08.01.1992 tarih ve 3 sıra nolu tapu kaydının kapsamında kaldığı ve ayrıca davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartları da oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme, uygulama ve araştırma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacının dayanmış olduğu 8.1.1992 tarih ve 3 sıra nolu tapu kaydı, çekişmeli taşınmaza komşu olan 277 ada 2 parsele revizyon görmüş olup miktarı 5200 metrekaredir, revizyon gördüğü 277 ada 2 nolu parselin miktarı ise 6197, 64 metrekaredir. Dayanak tapu kaydının kuzey ve batı hududu dere ve Kulp Çayı okumakta olup gayrisabit hudutlar ihtiva ettiğinden miktar itibariyle geçerlidir. Yine yapılan keşif sonucu düzenlenen ziraat bilirkişi raporu soyut ifadeler içermekte olup ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığının tespiti bakımından yetersizdir. Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazı kapsar şekilde tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları dosya arasına getirtildikten sonra mahallinde olabildiğince yaşlı ve yansız 3 kişilik mahalli bilirkişiler, tutanak tanıkları, 3 kişilik ziraat, 3 kişilik jeolog, fen ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi eşliğinde yeniden keşif yapılarak, stereoskop aletiyle üç boyutlu olarak inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin, ne zaman kullanılmaya başlandığının belirlenmesine çalışılması, ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın tarım arazisi vasfında olup olmadığı, niteliği, taşınmaz üzerinde zirai faaliyet bulunup bulunmadığı hususlarında rapor düzenlenmesinin istenmesi, jeolog bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın komşu ..... Çayının taşkın sahası kapsamında bulunup bulunmadığı, çaydan kazanım olup olmadığı hususlarında rapor düzenlenmesinin istenmesi, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin bilimsel verilere göre düzenlenen teknik raporlar ile denetlenmesi, dava konusu taşınmazın farklı yönlerden fotoğraflarının çekilerek dosya arasına konulması, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinden görülmekle hükmün BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6826, Karar No: 2016/4336, Tarih: 11.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6826 E.  ,  2016/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nakliyesi şikayetçi.... Şirketi tarafından üstlenilen kurşunsuz benzin yükünü, yurt dışına götürmek üzere aracına yükleyen sanığın, kendi sevk ve idaresindeki araçla .... gümrük sahasına geldiği, burada görevliler tarafından yapılan inceleme neticesinde aracın yükünde 480 kilogramın eksik olduğunun tespit edildiği iddia olunan olayda,

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık savunmalarında aracındaki eksikliğin kantar farkından doğmuş olabileceğini, kontroller sırasında yakıt kapaklarının mühürlerinin aynen durduğunu, benzin uçucu bir madde olduğu için eksikliğin bu nedenle çıkmış olabileceğini beyan ettiğinden, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; olay döneminde sanığın tasarrufta bulunduğu iddia edilen kurşunsuz benzini mühürlerde oynama yapmadan boşaltıp boşaltamayacağının, kantar farkından ya da kontrole kadar geçen süre içerisinde söz konusu yükün uçuculuk özelliği nedeni ile eksilip eksilmeyeceğinin bilirkişi raporu ile tespit edilmesi; katılan şirketten aynı gün yüklenen kantarda tartılan diğer araçların da belirlenerek bu araçların .... Gümrük Kapısından çıkış yaptıklarının tespiti halinde buradaki kantar tartım sonuçları da temin edilerek araçların tümünde yük eksikliği olup olmadığının sorulması; araca yükleme yapıldığında boşaltma vanasının mühürlenmiş olup olmadığının ilgili kurumlardan sorulup buna ilişkin tutanakların dosyaya getirtilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6435, Karar No: 2017/4461, Tarih: 14.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/6435 E.  ,  2017/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurun evine girerek bıçak gösterip 20,00 TL para istediği, mağdurun “param yok çabuk git” demesi üzerine balkondan atlayıp gittiğinin anlaşılması karşısında, teşebbüs hükümlerinin uygulama koşulları oluştuğu halde TCK'nın 35/2. maddesi ile uygulama yapılmaması kanuna aykırı ise de, bu hal sonuç cezaya etkili görülmediğinden, sanık hakkında daha önceden ayrı ayrı iki kez hükmedilen 7.200 TL adli para cezasının toplamı ile sonuç cezanın değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesine aykırı davranılmasının, infazda gözetilmesi olanaklı olduğu dikkate alındığında;

Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234. ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “561,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "zorunlu müdafiliğe ilişkin giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10228, Karar No: 2015/7675, Tarih: 18.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10228 E.  ,  2015/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre "... Mahallesi ... Sok. No:... ..., .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün resmî kayıtlara göre “...” ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlüye ait müddetname, cezaevine yazılan müzekkere cevabına göre hükümlünün "... Mahallesi ... Sok. No: ... ..., .../...” adresinde ikamet ettiği belirtilmekte ise de 05.06.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre belirtilen bu adres ve çevresinin 2010 yılında yıkıldığının ve adres çevresinde hükümlüyü tanıyan kimsenin olmadığının belirtildiği, ayrıca hükümlüye ait müddetnamede infaza başlama tarihinin 08.11.2013 olduğunun belirtildiği, hükümlünün güncel MERNİS adresinin ise “... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31585, Karar No: 2014/32119, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31585 E.  ,  2014/32119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/506-2014/606

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/304, Karar No: 2022/2424, Tarih: 14.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/304 E.  ,  2022/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davacı-davalı erkeğin “ hakaret ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı”, davalı-davacı kadının ise “ortak konutu terk ederek birlikte yaşamaktan kaçındığı”, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı erkeğin ağır, davalı-davacı kadının ise az kusurlu olduğu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile boşanmaya ve ferilere karar verilmiştir. Taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı-davacı kadının istinaf başvurusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davacı-davalı erkek, dilekçelerinde kadının hakaret ettiği vakıasına dayanmış olup dinlenen tanık beyanları ile de bu vakıa ispatlanmıştır. Bununula birlikte davalı-davacı kadın da dilekçelerinde hakaret vakıasına dayanmış olmasına rağmen bu vakıa tanık beyanları veya başka delil ile ispatlanamamış olmasına rağmen mahkemece davacı-davalı erkeğe hakaret kusuru yüklenmiştir. Hal böyle olunca davacı-davalı erkeğe yüklenen hakaret kusurunun erkekten çıkartılarak, davalı-davacı kadına hakaret kusurunun yüklenmesi ve tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. O halde davacı-davalı erkeğin ağır, davalı-davacı kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata karar verilemez. Davalı- davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata karar verilemez. Davalı- davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer itirazların yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddi ile hükmün ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatrana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karadan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.14.03.2022 (Pzt)