muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/537, Karar No: 2024/10649, Tarih: 02.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/537 E.  ,  2024/10649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/267 E., 2015/617 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Kendisine gerekçeli karar tebliğ edilen Tuğba Taşçı’nın İçişleri Bakanlığında teknisyen ünvanıyla görev yaptığı, tebliğ belgesinde evrakı tebliğ almaya yetkili görevliye neden tebligat yapılamadığına dair açıklama bulunmadığı, teknisyen olarak görev yapan şahsın Bakanlığı temsile yetkisi olmadığının ve tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek ve kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 24.10.2022 tarihli yazısı sonrasında hükmün suçtan zarar gören ... vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz talebini içeren dilekçeyi göndererek katılma iradesini ortaya koyması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü trafik polisi olarak görev yapmakta olan kolluk görevlisinin elindeki telsize zarar vermesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 12.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekili ile sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24, Karar No: 2021/532, Tarih: 25.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/24 E.  ,  2021/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

...

K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1) Birleşen 2017/619 esas sayılı davaya konu 11.10.2006 tarihli “Ankara’nın merkez ilçeleri ile ilk kademe belediyelerinde muhtelif cadde ve sokaklarda pis su, yağmur suyu ve kanalizasyon inşaatı yapım işi” sözleşmesi nedeniyle düzenlenen tüm hakedişlerin ve eki belgeler ile varsa hakedişlere itiraz dilekçelerinin taraflardan ibrazının istenerek dava dosyasına eklenmesi

2) Birleşen 2017/619 esas sayılı dava dosyasında davacı vekili tarafından verilen 28.05.2014 tarihli dilekçe ekinde mahkemeye sunulduğu anlaşılan ve dosya ekleri arasında bulunmayan klasörün de eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4726, Karar No: 2013/6227, Tarih: 11.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4726 E.  ,  2013/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı davasında; davaya konu taşınmazın annesine ait hissesine meyve ağaçları ve üzüm omcaları diktiğini, taşınmazı tel örgüyle çevirdiğini, taşınmazın davalı dayısı tarafından dava dışı ........'na satıldığını ve diktiği ağaçların bedellerini de, davalının aldığını iddia ederek yaptığı zorunlu ve faydalı masrafların karşılığı olmak üzere şimdilik ....000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabında, taşınmazın babasından miras yoluyla intikal ettiğini, davacının annesinin de taşınmazda hissedar olduğunu, taşınmazın satışından elde edilen paranın hissedarlara hissesi oranında dağıtıldığını, fazla para almasının söz konusu olmadığını, davacının varsa taşınmaza yaptığı iyileştirmeleri annesinden talep etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının annesine ait hisseyi kullandığı, bu kısma meyve ağaçları ve bağ fidanları diktiği, hissedarlar arasında rızai taksimin oluştuğu, taşınmazın dava dışı ........'na davalının aracılığıyla satıldığı ve tüm hissedarların satıştan payını aldığı sebepsiz zenginleşme şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bu davada taşınmazın kendisince dikilip yetiştirilen meyve ağaçları ve üzüm ağaçları ile birlikte satıldığını, kendisine ağaçların bedelinin ödenmediğini, bu bedel kadar davalının sebepsiz zenginleştiğini öne sürerek, ağaçların bedelinin ödetilmesini istemiştir. Taşınmaz, davacının dikip yetiştirdiği ağaç ve muhtesatlarla birlikte satılıp teslim edildiğine göre davalı davacının diktiği ağaçları benimsemiş sayılır. Taşınmaz, davaya konu ağaçlar nedeniyle daha ... bir bedelle satılmış ise, davalının haksız olarak zenginleştiği miktarı davacıya iade etmesi gerekir. Bu halde de, olaya BK.61 (TBK.77) ve devam eden madde hükümleri uygulanmalıdır.

Hal böyle olunca da, davacının taşınmaza dikip yetiştirdiği ağaçlar için hiç bir şekilde maliyet hesabı yapılmaksızın taşınmazın üçüncü kişiye satış tarihi itibariyle taşınmazın mevkii, konumu, imar durumu, satın alınmasındaki objektif amaç, taşınmaz üzerindeki ağaçların alıcıya sağlayacağı muhtemel yarar ile varlığının getireceği muhtemel zarar gibi faktörler tek tek irdelenerek, taşınmazın muhtesatlı (ağaçlı) gerçek sürüm değeri ile muhtesatlar (ağaçlar) yok farz edilerek gerçek sürüm değerleri ayrı ayrı saptanmalı, bu yolla bulunacak iki değer arasında muhtesatlar yapan lehine bir fark oluşmaz, eş söyleyişle taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların (ağaçların) varlığı alıcı yönünden bir ekonomik değer taşımadığı için satım bedeline etki yapmıyor veya yapmayacak ise davalının, davacının diktiği bu ağaçlar nedeniyle zenginleşmesinin olmadığı, aksi halde iki bedel arasında muhtesatları yapan yönünden lehine bir fark oluştuğunda da bu iki değerin birbirine oranlanması, bu oranın üçüncü kişiye satış bedeline uygulanması suretiyle elde edilecek fark bedel kadar bu ağaçlar nedeniyle arsa sahiplerinin zenginleştiği kabul edilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yönteme uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılarak ... denetimine uygun bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2351, Karar No: 2010/7436, Tarih: 17.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/2351 E.  ,  2010/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :19.11.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece husumet yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde ödenmeyen kira borcu nedeniyle ihtarname tebliğine rağmen borcun ödenmediğinden bahisle temerrüt nedeniyle tahliye ve ödenmeyen 5.150 TL kira parasının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, sözleşmeyi imzalayan şirket yönetim kurulu üyesinin 31.05.2008 tarihinde istifa etmesi nedeniyle müvekkil şirketle ilişiğinin kesildiğini, bu nedenle şirketin sorumluluğu ve davalı sıfatı bulunmadığını, davanın mecurda oturmaya devam eden ...’a yöneltilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davada dayanılan ve karara esas alınan 01.09.2004 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme kiracı sıfatıyla “...adına Genel Müdür Yrd. – Yönetim Kurulu Üyesi ...” tarafından imzalanmış olup, yapılan bu işlemin şirket adına yapıldığının ve kiracının şirket olduğunun kabulü gerekir. Sözleşmenin imzalandığı tarihte adı geçen Yönetim Kurulu Üyesinin şirketteki görevinin devam ettiği konusunda çekişme bulunmamakta olup, şirket adına sözleşme imzalayan yetkilinin sonradan şirketle ilişiğinin kesilmesi veya yetkisinin kaldırılması halleri sözleşmeyi ortadan kaldırmaz ve kiracılık sıfatının değiştiği anlamına gelmez. Mahkemece her ne kadar sözleşmenin imzalandığı tarihte sözleşmeyi imzalayan dava dışı ...’ın şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadığı, bu nedenle sözleşmenin davalı şirketi bağlamayacağı gerekçesi ile husumet yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, esasen adı geçen Yönetim Kurulu Üyesi ...’ın şirket ile ilişiğinin kesildiği 31.05.2008 tarihine kadar görevinin devam ettiği ve bu tarihe kadar yapılan işlemlerde yetkisinin bulunduğu davalı tarafın kabulündedir.

Yukarıda açıklandığı üzere sonradan şirket ile ilişiğin kesilmesi veya yetkinin kaldırılması geçmişte yapılan işlemleri hükümsüz kılmayacaktır. 01.09.2004 tarihli 3 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi 01.09.2007 tarihinde sona ermiş olup, 6570 Sayılı Yasanın 11.maddesi gereğince sözleşme kendiliğinden bir yıl süreliğine uzamıştır. Mahkemece sözleşmenin devam etmekte olup, kiracının da şirket olduğunun kabulü ile işin esasına ilişkin olarak taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5729, Karar No: 2015/1254, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5729 E.  ,  2015/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2010/280-2013/588

Davacı C.. Ö.. vekili Avukat Murat tarafından, davalı K. Enerji Yatırımları A.Ş. (K.) BOTAŞ Ps-3 Termik Santrali aleyhine 31/05/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı tesisinden kaynaklanan taşınmaz değer kaybının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tarım arazisinin davalı şirketin işletmiş olduğu termik santrale çok yakın bir mesafede olduğunu, termik santralden çıkan toz, gaz ve katı atıklar gibi kirli ve kimyasal atık etkisi bırakan havanın teması yüzünden tarlasının veriminin iyice düşmüş olduğunu, tarladan ürün alamayacak duruma geldiğini iddia ederek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, işletme tarafından verilen bir zarar olmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında keşif yapılmış, alınan toprak örnekleri analiz edilmiş ve bilirkişi kurulu raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Karara dayanak yapılan 08/11/2013 günlü bilirkişi kurulu raporunda; taşınmazda tesisten kaynaklanan elementsel kirlilik olmadığı bölgedeki Ni, Cr, Zn, Ba, U, Th ve Fe element oranlarının doğrudan kayalardan ve topraklardan kaynaklandığı ve verim kaybının olmadığı yönünde görüş beyan edilmiştir. Ancak; inceleme ve rapor bu haliyle yetersiz olup hükme esas alınamaz.

Davalı tarafından işletilen termik santralden çevreye yayılan atıklar nedeniyle, dava konusu taşınmazların tarım toprağı özelliğini kaybettiği ve verim kaybına neden olduğu ileri sürüldüğüne göre, uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; dava konusu taşınmazlardan analiz için yeterince toprak ve bitki örnekleri alınmalıdır. Taşınmazların en üst tabakasındaki bitki örtüsü sıyrılarak karma (paçal) toprak örnekleri ile ekili arazilerdeki gelişen bitkilerden örnek toplanmalıdır. Yine etki alanı dışındaki arazi ve tarlalardan şahit toprak numuneleri ile santrale komşu arazi ve tarlalardan toprak ve bitki örnekleri analiz için alınmalıdır. Bitkilerin başak, yaprak ve kökleri yerinde incelenmeli, fitotoksik belirti olup olmadığı gözlemlenmelidir.

Taşınmazların yol, yerleşim yeri ile santrale olan uzaklıkları ve hakim rüzgar etkisi belirlenmelidir.

Toprak ve bitki analizi ile gözlem sonucuna göre düzenlenecek bilirkişi kurulu raporunda, topraktaki maddelerin çeşitli bitkiler tarafından maksimum alınabilirlik miktarı literatüre göre belirlenen miktarlar gözetilerek açıklanmalıdır.

Taşınmazların yol, yerleşim yeri ile santrale olan uzaklıkları ve hakim rüzgar etkisi belirlenmelidir.

Toprak ve bitki analizi ile gözlem sonucuna göre düzenlenecek bilirkişi kurulu raporunda, topraktaki maddelerin çeşitli bitkiler tarafından maksimum alınabilirlik miktarı literatüre göre belirlenen miktarlar gözetilerek açıklanmalıdır.

Santralden salınan maddelerin topraktaki zararlı maddeleri arttırıp arttırmadığı, arttırmış ise bu artışın bitkiler tarafından özümleme kapasitesi, topraktaki maddelerin toprağın doğal yapısı gereği yüksek olup olmadığı her taşınmaz için somut ve denetime elverişli şekilde açıklanmalı ve sonucuna göre toprağın verimsiz hale gelip gelmediği, tarım vasfını kaybedip etmediği belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2786, Karar No: 2015/8639, Tarih: 16.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2786 E.  ,  2015/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sahte fatura düzenlemek suçlarında; faturanın düzenlenme tarihinde suçun oluşacağı, vergi ziyaının aranmadığı, vergi suçu raporuna göre de incelemenin 2007 takvim yılını kapsadığı cihetle, en aleyhe kabulde bile suç tarihi 2007 yılının Aralık ayı olacağından, tebliğnamenin (B) bendinin ikinci paragrafında yazılı bulunan suç tarihine ilişkin tespite iştirak olunmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen defter ve belgelerini vergi denetmeninin tuttuğu 05.03.2008 tarihli tutanak içeriğinde, kaybettiğini, bulamadığını ve incelemenin dairede yapılmasını istediğini anlaşılması karşısında; sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, defter ve belgelerin bulunamadığı, kaybolduğu ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda, Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve ... sayılı içtihadında açıklandığı üzere; mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı, aynı Kanun'un 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin anılan Kanun'un 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep kapsamında düşünülmesi mümkün olmayan nedenlerden dolayı ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığa yükletilen ''defter ve belgeleri gizlemek'' suçunun unsurları itibariyle oluştuğu cihetle; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un ... verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;

Suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek ''sahte fatura düzenlemek'' suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre ise;

Suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek ''sahte fatura düzenlemek'' suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre ise;

a-Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından vergi suçu raporuna uygun olarak ''2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçundan mütala verilmesine karşın; 04.11.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında, yıl belirtilmeden “sahte fatura düzenlemek” iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı ancak, iddianamede hangi yıla ilişkin dava açıldığı belirsiz olduğundan, öncelikle iddianame açıklattırılarak hangi takvim yıllarına ilişkin olarak dava açıldığı belirlenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

b-Sanık hakkında ''2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarına ilişkin olarak verilen son matrahlı beyannamenin 2007 yılı aralık ayı olması nedeniyle; suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359/b-1. maddesinde 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun' la değişik hali esas alınarak fazla ceza tayini,

c-Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ...sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ...K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

e-Suç tarihinin, sanığın 2007 takvim yılının Aralık ayına kadar matrahlı beyanname vermesi nedeniyle 31.12.2007 olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında vergi suç raporunun tarihi olan 05.05.2008 olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, sahte fatura düzenlemek suçu yönünden karşı temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10310, Karar No: 2019/2953, Tarih: 04.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10310 E.  ,  2019/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları gece vakti okul içerisinde gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.