muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20686, Karar No: 2018/10378, Tarih: 07.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/20686 E.  ,  2018/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 691.200,00 TL ödeyerek yüklenici olan davalılar ile gayrimenkul satış sözleşmesi imzaladığını ancak sözleşmeye konu bağımsız bölümün dava dışı şahsa satıp devredildiği gibi ödediği bedelin de iade edilmediğini ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümün rayiç değerinin tespiti ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısa kararda “davanın kısmen kabulü ile 6.912,00 TL'nin 11/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine” karar verilmiştir. Uyap sistemi üzerinde kayıtlı gerekçeli kararın hüküm kısmında ise “Davanın kısmen kabulü ile 6.912,00-TL nin 11/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine,Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükteki ... 9. maddesi uyarınca takdiren 900,00-TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,” karar verilmiştir. Dosya içerisinde ayrıca Uyap sisteminde kayıtlı olan gerekçeli karardan farklı olarak başka bir gerekçeli karar daha tesis edilerek, bu kararın hüküm fıkrasında ise “Davanın kısmen kabulü ile 691.200-TL'nin 11/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine, Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükteki ... 9. maddesi uyarınca takdiren 41.598,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,” karar verilmiştir. Karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, dosya içerisinde iki farklı gerekçeli karar mevcut olup Uyap sisteminde kayıtlı olan gerekçeli karar ile kısa karar birbirinden farklı hükümler ihtiva etmektedir. Her ne kadar mahkemece, sistemdekinden farklı yeni bir karar tesis edilmiş ve bu gerekçeli karar, kısa karar ile uyum içerinde ise de, dosya içerinde bir birinden farklı gerekçeli kararlar çelişki yaratmakta ve infazda tereddüde neden olmaktadır. Bu düzeltilmiş kararın sistemde ek karar olarak yer alması da infazda tereddüt oluşmasına engel teşkil etmemektedir. Kaldı ki, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğinin Uyap'ın kullanılması başlıklı 5. maddesinin 11. Fıkrasında, güvenli elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belge ile çelişmesi halinde UYAP'ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir, hükmü düzenlenmiş olup, sistemde gerekçeli karar olarak kayıtlı olan elektronik imzalı hükmün geçerli olduğunun kabulü gerekir. Daha sonra sistemde ek karar başlığı altında yeni bir gerekçeli karar tesis edilmesi, ve fakat dosyada yukarıda değinildiği gibi birbirinden farklı, çelişki ve ikilik yaratır mahiyette birden fazla gerekçeli karar bulundurulması, kısa kararın da geçerli sayılan karardan farklılık içermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33676, Karar No: 2013/8889, Tarih: 12.03.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/33676 E.  ,  2013/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Borçlu-lehtar aleyhine yapılan kambiyo takibindre, borçlu vekili icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe konulan bonoların tahsil cirosu ile verildiği, takip alacaklısı bankanın vekil hamil konumunda olduğundan lehtarı takip edemeyeceğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

TTK.nun 598.maddesi (6102 Sayılı TTK.nun 686.md) gereğince bir bonoyu elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır.

Somut olayda; takip dayanağı bonolar lehtar A. A.'un beyaz cirosuyla Asya Katılım bankası A.Ş.ye devredildiğinden, bu ciro ile yetkili hamil durumuna gelen alacaklının lehtarı takip etmesinde yasal bir engel bulunmamaktadır. Alacaklının senetler üzerinde kendisinin tekrar tahsil cirosu yapmış olması, senedi elinde bulunduruyor olması nedeni ile lehtara başvurma hakkına engel değildir. Bir başka anlatımla; "Bedeli Tahsil içindir" ibaresini ihtiva eden tahsil cirosu  llehtar tarafından değil, takip alacaklısı banka tarafından yapıldığı için lehtarın takip edilmesinde yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde mahkemece istemin reddi yerine yazılı gerekçelerle takibin iptali yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öte yandan 02.11.2004 tarihli ve 25658 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Resmi Yazışmalarda Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik" hükümleri ile resmi yazışma kuralları belirlenmiş olup, 2.maddesi gereği bu yönetmelik tüm kamu kurum ve kuruluşlarını kapsamaktadır. Dolayısıyla mahkeme kararlarının şekil olarak yazımında da uyulması gereken yönetmeliğin 8.maddesi gereği, "Times New Roman" yazı tipi ile (12) karakter boyutunun kullanılması esastır.

Mahkeme kararında kullanılan (8) karakter yazı boyutu ise çok küçük olup, kararın okunmasında ve dolayısıyla anlaşılmasında güçlük bulunmaktadır. Anılan yazım kurallarına uyulmaması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10236, Karar No: 2022/664, Tarih: 20.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10236 E.  ,  2022/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2020 gün ve 2020/751 E. 2020/770 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31377, Karar No: 2016/3837, Tarih: 28.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31377 E.  ,  2016/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülemiştir,

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü gece vakti yakınan ... evine yaya olarak giderken, karşısına çıkan sanıkların, yakınanı darp etmeye başladıkları, yere düşerek başını çarpan yakınanın bayıldığı, yakınanın bu şekilde direncini kıran sanıkların yakınanın üzerinden cep telefonunu, ve cüzdanının içinden 250-TL parasıyla, 2000-TL değerindeki alacak senedini alarak kaçtıkları, sanıkların yakınanın üzerindeki değerli eşyaları alabilmek amacıyla cebir uyguladıkları, sanıkların eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından hüküm kurulması,

2-Sanıkların hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3-T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13921, Karar No: 2025/6176, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13921 E.  ,  2025/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/436 E., 2024/461 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 05.09.1992 tarihinde işe giriş bildirgesi verilerek Bilkent Üniversitesi öğretim üyesi olarak işe başladığı, halen İngiliz Dili Meslek Yüksek Okulunda görev yaptığı, işe başladığı 05.09.1992 tarihinden 31.05.2000 tarihine dek sadece kısa vadeli sigorta kollarının primlerinin yatırıldığı, yaşlılık, malullük ve ölüm sigortası primlerinin yatırılmadığının tespit edildiği, yaşlılık aylığı alabilmek için sırf bu nedenle uzunca bir süre daha çalışmak durumunda kalacağı, sigorta primlerini eksik yatıran davalı işverenin kusurlu bulunduğu, sadece kısa vadeli sigorta kollarına tabi olmak yönünde iradesinin yahut yazılı beyanının mevcut olmadığı belirtilerek; davalı ... Üniversitesinde öğretim üyesi olarak görev yapmaya başladığı ve adına kısa vadeli sigorta kollarından prim yatırıldığı 05.09.1992 tarihinden, uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu dönem olan 31.05.2000 tarihine kadar olan sigortalı hizmetinin tespit edilmesine ve eksik sigorta primlerinin yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Hollanda uyruklu olan davacının 05.09.1992 tarihinden itibaren davalı üniversitenin İngiliz Dili Meslek Yüksekokulu, Akademik İngilizce Geliştirme Programında öğretim görevlisi/okutman olarak görev yaptığı, davacının 05.10.1992 tarih ve 12.09.1994 tarihi işe giriş bildirgesi ile SSK kaydının yapıldığı, işe giriş tarihinden 06.08.2003 tarihine kadar hizmetlerinin yürürlükte bulunan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca yalnızca kısa vadeli sigorta kolları üzerinden, önce şifahi ve bilahare 19.07.2001 tarihli yazılı talebi üzerine yasaya uygun olarak malullük, yaşlılık ve ölüm olmak üzere tüm sigorta kolları üzerinden Kuruma bildirildiği, davacının sigortalı hizmetlerinin Kuruma bildirilmesinde herhangi bir gecikme, hata ve kusurun söz konusu olmadığı belirtilerek, açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli kararı ile "Davanın kabulü ile;

1-Davacı ... in davalı ... Üniversitesinin ... numaralı işyerinde 05.09.1992-31.05.2000 tarihleri arasında malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalılarına tabi olarak çalıştığının tespiti ile 01.10.1992 tarihinden itibaren malullük, yaşlılık ve ölüm sigortasına hak kazandığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli kararı ile "Davanın kabulü ile;

1-Davacı ... in davalı ... Üniversitesinin ... numaralı işyerinde 05.09.1992-31.05.2000 tarihleri arasında malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalılarına tabi olarak çalıştığının tespiti ile 01.10.1992 tarihinden itibaren malullük, yaşlılık ve ölüm sigortasına hak kazandığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli kararının süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 21.09.2023 tarihli kararı ile "...Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, 1995/3. dönem ve 1999/1. dönemleri yönünden kısa vadeli sigorta kolları üzerinden prim yatırıldığına dair belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; söz konusu dönemlere ait kısa vadeli sigorta kolları üzerinden prim yatırıldığına dair 4 aylık dönem bordrolarının kurumdan celbi, davalı Üniversiteden de davacıyla ilgili ücret bordroları ve kayıtlı tüm belgelerin celbi ile sonucuna göre karar verilmelidir.

" gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davanın kabulü ile;

Davacı, 05.09.1992-31.05.2000 tarihleri arasında davalı işverenliğe ait işyerinde çalıştığından, davacının 01.10.1992-31.05.2000 tarihleri arasında uzun vadeli sigorta kollarından olan malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla karara karşı temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4595, Karar No: 2011/7330, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4595 E.  ,  2011/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...A.Ş. Vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 313-415 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.10.2010 gün ve 3748-11822 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 185.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 2.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4804, Karar No: 2008/6677, Tarih: 29.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4804 E.  ,  2008/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ/SARAY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakana ait 2354 ve 2360 parsel sayılı taşınmazların noterce düzenlenen 01.10.2004 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile davalı üzerine geçirildiğini, ancak davalının bu sözleşmeyi hileli olarak, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı şekilde yaptığını, miras bırakanın işlem tarihinde temyiz kudretinden yoksun olduğunu ileri sürüp; tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın ölünceye kadar bakma sözleşmesinin düzenlendiği tarihte hukuki ehliyetine haiz olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik, hile ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacılardan A.'nin, miras bırakan F.'nın mirasçısı olmadığı, mirasçısı olan R.S.in ise davada yer almadığı anlaşılmaktadır.

Davada ehliyetsizlik ve hile hukuksal nedenlerine dayanıldığı ve dava dışı mirasçının bulunduğu gözetildiğinde mahkemece, taraf teşkilinin sağlandığı söylenemez.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Davada ehliyetsizlik ve hile hukuksal nedenlerine dayanıldığı ve dava dışı mirasçının bulunduğu gözetildiğinde mahkemece, taraf teşkilinin sağlandığı söylenemez.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Medeni Kanunun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, Medeni Kanunun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

Medeni Kanunun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olayda, elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortak bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan ortağın olurunun alınması yada miras şirketine Medeni Kanunun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacı A. yönünden de aktif taraf ehliyeti yokluğundan davanın reddi gerekirken kabulü isabetsizdir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.