muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8165, Karar No: 2013/10647, Tarih: 04.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8165 E.  ,  2013/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete trafik sigortalı olduğunu, dava dışı 3.kişiye ait araçla müvekkiline ait araç arasında meydana gelen yaralamalı trafik kazasında, karşı aracın sürücüsüne asli kusur izafe edildiğini, davalının, olayda yaralanan ve sakat kalan mağdur ...'ya sürekli işgöremezlik tazminatı ödediğini, ödediği meblağı olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini ileri sürerek, müvekkili sigortalıdan rücuen tahsil etmek için müvekkili hakkında Adana 14.İcra Müdürlüğü'nün 2009/580 sayılı dosyasında icra takibine geçtiğini, müvekkilinin takibe itiraz süresini geçirmesi sebebiyle takibin kesinleştiğini kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini, diğer sürücünün kazanın olmasında asli kusurlu bulunduğunu, rücu şartlarının oluşmadığını, davalının ex gratia ödemesi yaptığını belirterek müvekkili aleyhine yapılan takibin iptaline ve davalıya borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının süresinde takibe itiraz etmeyerek, takibin kesinleşmesine davanın açılmasına sebebiyet verdiğini, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, icra dosyasının takip edilmemesi sebebiyle düştüğünü, derdest olmadığını, icra tehdidi bulunmadığını, icra dosyasındaki hacizlerin hukuki geçerliliğini kaybettiğini, kazanın 2007 yılında meydana geldiğini, alacağın zamanaşına uğradığını, icra takibinin yenilenmesinin mümkün olmadığını, yenilense dahi zamanaşımı definde bulunabileceğini, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında

gerçekleştiğini, rücu şartlarının olduğunu, ZMSS Genel Şartlarına göre mağdura ödeme yapıldığını, hatır ödemesi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı taraf Adana 14.İcra Müdürlüğünün 2009/580 sayılı icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının kabulüne olayın alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin belirlenmesi bilirkişi incelemesi ile belirlenebilir nitelikte olup, davalının takibinde haksız ve kötüniyetli kabul edilmeyeceği anlaşıldığından davacı lehine tazminat verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.362,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9835, Karar No: 2022/21828, Tarih: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9835 E.  ,  2022/21828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16.07.2021 tarihli ek kararın, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 30.07.2021 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine ek karara yönelik vermiş olduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilip 22/06/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16/07/2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 16/07/2021 gün ve 2019/3533 Esas, 2021/636 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 29/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20466, Karar No: 2010/4817, Tarih: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20466 E.  ,  2010/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kısmen kapama bağ ve kısmen fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35243, Karar No: 2016/5215, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35243 E.  ,  2016/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işletme teknisyeni olduğunun tespine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52395, Karar No: 2012/2235, Tarih: 30.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/52395 E.  ,  2012/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, sakatlık indirimi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1991 yılı mart ayından 2007 yılı temmuz ayına kadar davalı işyerinde çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını, davacının sakat işçi kadrosunda çalıştığını, ancak sakatlık indiriminden yararlandırılmadığını iddia ederek, davacının 1991 yılı mart ayından temmuz 2007 ayına kadar sakatlık indiriminden faydalandığının tespiti ile bu dönem arasında hak ettiği sakatlık indiriminin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı süre boyunca maaşında vergi muafiyetinin uygulandığını, davacının vergi muafiyeti için Maliye Bakanlığından aldığı bir belgeyi sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacıya sakatlık indirimi uygulamadığı için fazla vergi kesintisine neden olduğu gerekçesi ile taleple bağlı kalınarak 100 TL.sinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

-Davacı vekili gerekçeli kararın tebliği üzerine, karar kesinleştikten sonra 02.07.2010 havale tarihli tavzih dilekçesi ile “…davacının 14.11.2991-16.07.2007 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde sakat işçi kadrosunda çalıştığının karar gerekçesinde belirtilmesine rağmen bu hususun hüküm kısmında açık ve anlaşılır biçimde yazılmadığını” belirterek “…davacının 14.11.2991-16.07.2007 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde sakat işçi kadrosunda çalıştığının tespitine ilişkin tespitin hüküm fıkrasına eklenmesini talep etmiştir.

Davacı vekilinin tavzih talebi Mahkemenin 19.07.2010 tarihli ek kararı ile reddedilmiştir.

Davacı vekili tavzih talebinin reddi kararını,

Davalı vekili ise Mahkeme’nin kabul kararını temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işverenin ihmali sonucunda sakatlık indiriminden yararlanamadığını iddia etmiş,

Davalı vekili davacının vergi muafiyeti için Maliye Bakanlığından aldığı bir belgeyi sunmadığını savunmadığını savunmuş,

Mahkemece davalı işverenin davacıya sakatlık indirimi uygulamadığı için fazla vergi kesintisine neden olduğu gerekçesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sakatlık indirimi 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun değ. 31. maddesinde düzenlenmiştir.

Sakatlık indirimi doğrudan doğruya gelir vergisi ile ilgilidir. Sakatlık indiriminin uygulanmaması sonucunda işçinin ücretinden fazla kesilen vergiler işverenin uhdesine kalmamakta, Maliye Hazinesi’ ne intikal etmektedir.

Mahkemece davalı işverenin davacıya sakatlık indirimi uygulamadığı için fazla vergi kesintisine neden olduğu gerekçesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sakatlık indirimi 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun değ. 31. maddesinde düzenlenmiştir.

Sakatlık indirimi doğrudan doğruya gelir vergisi ile ilgilidir. Sakatlık indiriminin uygulanmaması sonucunda işçinin ücretinden fazla kesilen vergiler işverenin uhdesine kalmamakta, Maliye Hazinesi’ ne intikal etmektedir.

Fazla kesildiği iddia edilen vergiden kaynaklandığı iddia edilen paranın talep edileceği merci işveren olmayıp, Maliye Hazinesi’dir.

Vergi ile ilgili ihtilafların çözüm yeri adli Mahkeme’ler olmayıp, Vergi Mahkemesidir.

Bu nedenle Mahkemece davanın 6100 sayılı HMK.nun 114/1- b ve 115/2. maddeleri uyarınca “ Yargı yolunun caiz olmaması” nedeniyle reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4656, Karar No: 2015/23774, Tarih: 06.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4656 E.  ,  2015/23774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/216250

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/24 (E) ve 2013/169 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin 13.02.2013 tarihinde mahkemece alınan beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu ve katılmak istediğini beyan etmesi ve kararı süresinde temyiz etmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260/1. maddelerince katılan olarak kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Katılanın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

09.11.2010 tarihinde kollukta alınan beyanında sanığın kendisini bıçakla yaraladığını belirten katılanın 13.02.2013 tarihinde mahkemece alınan beyanında da sanık tarafından bıçaklandığını beyan etmesi ve katılanın beyanı ile uyumlu Bursa Muammer Ağım Gemlik Devlet Hastanesince tanzim olunan 09.11.2010 tarihli 922 numaralı geçici adli raporun mevcudiyeti karşısında üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olan sanığın, katılanın en yakın Adli Tıp kurumundan kati raporu alındıktan sonra cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/255, Karar No: 2012/3911, Tarih: 15.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/255 E.  ,  2012/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan öldürmeye teşebbüs- Kasten yaralama- 6136 Sayılı Kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan verilen adli para cezası CMUK.nun 305 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, müdafiinin bu suça yönelen temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'a yönelen eylemi ile sanık ...'nin mağdurlar ... ... ve ...'ı kasten yaralama, sanık ... ...'ın mağdur ...'u kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, sanık ...'un mağdur ...'a yönelen eylemi dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, sanıklar ... ve ... yönünden tahrike, tüm sanıklar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... yönünden mağdur ...'a yönelen hakaret, sanık ... yönünden mağdur ...'ye yönelen hakaret suçlarında, hakaretin karşılıklı yapılması nedeniyle sanıklara ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... yönünden mağdur ...'ye yönelen tehdit suçunda elde edilen delillerin mahkumiyetine yetecek nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanıklar ... ve ... müdafiinin sübuta, eksik soruşturmaya, sanık ...'nin kasten yaralama suçlarında niteliğe, katılan-sanıklar ... ve ... müdafiinin gerekçede çelişki bulunduğuna, sanık ...'nin hakaret suçundan mahkum olması, katılan-sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına kararı ve sanık ... ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna

aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ve tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelen eylemi ile sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ve tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelen eylemi ile sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a)Sanık ...'un, bıçakla birden fazla vurarak mağduru sternum üzerinde 10 cm'lik kesi, meme alt içte 1x1,5 cm cilt-cilt altı kesisi, sağ meme ön yüzde 4 cm göğse nafiz, göğüs sağ arka kenarda 8-9 kotlar yan kenarı boyunca 4 cm batına nafiz olan ve karaciğer, akciğer, diafragma organlarında yaralanma meydana getirecek şekilde yaralaması üzerine mağdurun acilen ameliyata alındığı ve meydana gelen yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olup, yaşamını tehlikeye soktuğu olayda;

Suçta kullanılan silahın elverişliliği, meydana gelen yaraların niteliği ve hedef alınan vücut bölgeleri dikkate alınarak sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde; suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçu yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçunda 4 aydan 1 yıla kadar hapis veya adli para cezası öngören TCK.nun 86/2 maddesinin uygulanması sırasında, seçimlik olarak öngörülen hapis cezasına hükmolunduktan sonra belirlenen hapis cezasının, TCK.nun 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği düşünülmeyerek yazılı şekilde hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... ile katılan ... vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29037, Karar No: 2014/5818, Tarih: 10.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29037 E.  ,  2014/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet. .

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... İlçesi .... mahallesi.. sokak girişinde bulunan K-102 Kuşaklama kanalında, kanalizasyon şebekesinden kuşaklama kanalına deşarj edilen yağmur ve atık sularında meydana gelen birikintiye düşen ...'in hayatını kaybettiği olayda, söz konusu kanalın DSİ tarafından sulama amacıyla 1974 yılında tamamlanarak hizmete sunulduğu, aradan geçen süre zarfında kanalın bulunduğu yerin tarım arazisi olmaktan çıkarak yerleşim yerine dönüştüğü, DSİ tarafından bu kanalın etrafında herhangi bir şekilde tedbir alınmadığı, ... tarafından ise DSİ'den izin alınmadan bu kanal içerisine kanalizasyon borusu bağlanarak atık ve yağmur sularının akıtıldığı, maktülün ... tarafından döşenen ve ucu açık bırakılan künt borudan açık ortama akan pis suyun meydana getirdiği gölete düşerek hayatını kaybettiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nın kusursuz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin katılanlar yerine vekillerine ödenmesine karar verilmesi,

2- Hükmedilen hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında ceza süresinden az olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı yetkiye istinaden hükmün denetim süresi belirlenmesine ilişkin bendinde yer alan "1 yıl" ibaresinin “1 YIL 8'er AY ” şeklinde, vekalet ücretine ilişkin bentteki "katılanlar vekiline" ibaresinin çıkarılak yerine "katılanlara verilmesine" şeklinde düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12927, Karar No: 2016/7419, Tarih: 28.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12927 E.  ,  2016/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar biçimde, ödenmeyen adli para cezasının 20 TL'si bir gün olmak üzere hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi;

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5. paragrafındaki ''sanığın bu para cezasını ödememesi halinde ödenmeyen adli para cezasının 20 TL.si bir gün olmak üzere hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresi çıkarılarak yerine, ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/794, Karar No: 2016/9542, Tarih: 13.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/794 E.  ,  2016/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2015 tarih ve 2012/338-2015/598 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşıma bedelinin tahsili için davalı aleyhine takip başlattığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalının %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline yurt dışı taşıma hizmeti verdiğini, taşıdığı plastik kapları zamanında alıcıya ulaştırmaması nedeniyle dava dışı alıcının müvekkiline reklamasyon faturası kestiğini, davalının navlun bedeliyle sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunu, bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, dava dışı ...’ndeki alıcısına ulaştırılmak üzere taşınması için meyve kabı emtiasını davacıya teslim ettiği ve CMR hükümlerine tabi bu taşımada davacının mutat süreyi aşar şekilde teslim yaptığı hususlarının uyuşmazlık konusu olmadığı çekişmenin, davalının, taşıma ücretine hak kazanıp kazanmadığı, davalının gecikme nedeniyle bir zarara uğrayıp uğramadığı, uğramış ise bu zararını navlun alacağından mahsup edip edemeyeceği noktalarında toplandığı, CMR hükümlerine tabi taşımada geç teslim de olsa kural olarak taşıyıcının taşıma bedelini talep edebileceği yine, aynı Konvansiyon hükümlerine göre, taşıma bedelini geçmemek üzere, taşıyıcının geç teslim nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğu, davalının geç teslim nedeniyle zarara uğradığını savunduğu ancak, satış bedelini peşin aldığı, dava dışı alıcıya reklamasyon faturasıı nedeniyle bir ödeme yaptığını veya bedeli bu nedenle eksik ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının itirazının kısmen iptaline, icra takibinin 1.600,00 Euro asıl alacak ve 21,17Euro işlemiş faiz üzerinden devamına, asıl alacağın takip tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiziyle fiili ödeme tarihindeki TL karşılığı ile hüküm altına alınan alacağın %20'sine tekabül eden 750,92 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.