muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2309, Karar No: 2025/1172, Tarih: 24.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2309 E.  ,  2025/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2023/248 E., 2023/657 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin sahibi ve işleticisi olduğu "Doğa Koleji" markası altında işletilen okulların, uzun zamandır ekonomik bir dar boğaz içerisinde olduğunu, müvekkili şirketin en önemli varlıkları ve müvekkil şirketin yegane gelir kaynağının "Doğa Koleji" markası ile işletilen okullar olduğunu ve çeşitli sebepler ile müvekkili şirketin ekonomik sıkıntısının okullara da sirayet ettiğini, bu okulların sağlam finansal kaynağa ve prestijli hissedar yapısına sahip bir şirkete devredilmesinin gündeme geldiğini, bu kapsamda müvekkili şirketin "Doğa Koleji" adıyla işlettiği okulların davalı şirkete devredilmesi için devir görüşmelerine başlandığını, davalı şirketin o dönemdeki hissedarlık yapısı dikkate alındığında son derece prestijli ve güvenilir bir şirket olduğunu, davalı şirket ile yapılan devir görüşmeleri sonucunda bir mutabakata varıldığını ve işletme devir sözleşmesi imzalandığını, ayrıca her bir okul için ayrı ayrı olmak üzere düzenleme şeklinde işletme devir sözleşmeleri imzalandığını, müvekkili şirkete ait olan toplam 166 adet okulun davalı şirkete devredildiğini, davalı şirketin, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler ile üstlendiği yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve sözleşmeleri ihlal ettiğini, taraflar arasındaki sözleşmelerin senet ve kesin delil olduğunu, davalı şirketin üstlendiği yükümlülüklerin kesin delil ile sabit olduğunu, davalı şirketin sözleşmesel yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve sözleşmeleri ihlal etmesi karşısında müvekkili şirketin sözleşmelerden dönme hakkına sahip olduğunu ve bu hakkını kullandığını, sözleşmeden dönme beyanının, yenilik doğuran bir hak olduğunu ve geriye etkili olacağını, taraflar arasında imzalanan ve müvekkili şirket tarafından dönülmüş olan sözleşmelerin en başından beri hükümsüz hale geldiğini ileri sürerek taraflar arasında akdedilen işletme devir sözleşmesinden ve düzenleme şeklinde yapılan işletme devir sözleşmelerinden haklı nedenle dönüldüğünün tespiti ile bu sözleşmelerin tamamının geçmişe etkili olarak ortadan kalktığının/hükümsüz kaldığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın işbu tespit davasını açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın işbu tespit davasını açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça sözleşmeye konu okulların işletilmesinin davalıya devredildiği, davalının da kendilerinin borçlarını yan edimleri ile ödemeyi üstlendiği, 06.10.2020 tarihli sözleşmenin her iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olduğu iddiaları doğrultusunda, eda davası açabilecekken hasımsız tespit davası açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanının dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmeden dönmenin maddi bir vakıa olup tespit davasına konu olamayacağı, ayrıca davacı tarafça sözleşmelerden dönüldüğünün dava dilekçesi ekinde sunulan ihtarname ile de ortaya koyulduğu, bu nedenle sözleşmeden dönüldüğünün tespitinde hukuki yararı bulunmadığı, görülmekte olan veya açılacak bir davada iddia ve savunma olarak ileri sürülebilecek konular olan sözleşmeden haklı nedenle dönüldüğü ve davalı tarafın sözleşmeyi haksız olarak ihlal ettiği hususlarının tespiti için ayrı bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı, mahkemece gerekçede davanın hasımsız açıldığının belirtilmesi yerinde olmamış ise de sonuca etkisinin bulunmadığı ve sonuç olarak davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının taraflar arasında akdedilen dava konusu sözleşmeleri ihlal ettiği iddiası ile davacı tarafından dava konusu sözleşmelerden haklı nedenle dönüldüğünün tespiti ile bu sözleşmelerin tamamının geçmişe etkili olarak ortadan kalktığının/hükümsüz kaldığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3106, Karar No: 2025/3964, Tarih: 14.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/3106 E.  ,  2025/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 14.05.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15831, Karar No: 2011/9833, Tarih: 27.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/15831 E.  ,  2011/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62,50/4, 52/4,63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında adli para cezasına çevrilmeden önce hükmolunan sonuç hapis cezasının süresinin 2 yıldan fazla olması ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin ilk cümlesinde yazılı “ Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. ” düzenlemesi karşısında, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi istemiyle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına, katılanlar vekilinin bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;ancak,

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın gündüz vakti, genişliği 4.30 metre, stabilize, köy yolunda, sevk ve idaresinde bulunan yolcu minibüsü ile seyir halindeyken, yola dikkatini vermeyip, direksiyon hakimiyetine kaybederek, aracın yolun solunda bulunan uçuruma yuvarlanmasına ve araçta bulunan yolculardan ... ve Rıza Kaplanseren'in ölümüne sebebiyet verdiği olayda, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14141, Karar No: 2016/3719, Tarih: 08.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14141 E.  ,  2016/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 441.219,45TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan Müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan San. Tic.A.Ş. vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/04/2015 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan San. Tic.A.Ş. vekili Avukat ile karşı taraf vekili Avukat geldiler. Diğer davalı ile ihbar olunan adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 13/07/2015 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 24.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının eşi ve çocuklarının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde, davalılardan San. Tic. AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece manevi tazminatların takdirine ilişkin karar isabetlidir. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise hataya düşüldüğü görülmektedir.

Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, dava konusu olay nedeniyle maddi tazminatın hesaplanmasında esas alınacak ücretin belirlenmesine ilişkindir. İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Davacının vasıflı işçi olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden belli olmaktadır. İş yeri kayıtlarındaki ücreti ise asgari ücrettir. Öte yandan vasıflı işçinin asgari ücretle ya da bu düzeyde bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği açıktır. Bu nedenle yerel mahkemece, davacın asgari ücretin üzerinde bir ücret ile çalışacağının kabulü isabetlidir. Ancak davacının emsali işçinin, olay tarihindeki ücretine ilişkin olarak tanık beyanları esas alınmak suretiyle asgari ücretin 3,31 katı kazanç elde edeceğinin kabulü isabetli olmamıştır.

Yapılacak iş, davacı işçinin forklift operatörü olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, Bakanlığı ile ilgili meslek kuruluşlarından, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretleri araştırılarak işçinin gerçek ücretini belirlemek, belirlenen bu gerçek ücretle işçinin tazminatını yeniden hesaplatmak, hesaplanan zarardan Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmını indirmek, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan hükme esas hesap raporunda, sigortalının muhtemel yaşama süresinin yaşam tablosuna göre tespit edilerek hak sahiplerinin zararlarının hesaplandığı anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde 1931 tablosunun uygulandığı açık olup tazminat miktarının, 1931 yaşam tablosuna göre işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Hal böyle olunca 1931 yaşam tablosu yerine 1980 yaşam tablosu ile bakiye yaşamın belirlendiği hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı San. Tic. AŞ vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, Davalılardan San. Tic.A.Ş. yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 08/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36449, Karar No: 2018/5660, Tarih: 28.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/36449 E.  ,  2018/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;Mahkemenin ilk kararında verilen taşınmazın tapusunun iptali tapudan yol olarak terkinine ilişkin hükmün bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin, hükmün kesin olduğundan bahisle bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın 1 nolu bendinin (talebi yönünden yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığına ) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine ( ile bu konuda Tapu Müdürlüğüne yazı yazılmasına) kelimelerinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3902, Karar No: 2023/5920, Tarih: 04.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3902 E.  ,  2023/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1550 E., 2022/1479 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2020/244 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında şikayetçi ...a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası,35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1550 Esas, 2022/1479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın cezai sorumluluğu olmadığına, haksız tahrike, eksik incelemeye, takdiri indirime ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın cezai sorumluluğu olmadığına, haksız tahrike, eksik incelemeye, takdiri indirime ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay tarihinde şikayetçi ...ın evine gece saat 02:00 sıralarında giderek kapıyı çalıp içeri girdiği, burada şikayetçi ......, evde misafir olarak bulunan katılan ... ve ...ın eşi tanık ... olduğu halde bir müddet oturdukları, katılan ...'la tanık ...'nin başka bir odada bulundukları bir sırada sanığın elinde bulunan bıçakla şikayetçi ...ın boyun kısmına vurmaya başladığı, sanığın şikayetçi ...ın hayati bölgesi olan boyun kısmına bıçakla vurması neticesinde ...ın sağ boynundan delici kesici yaralanması ve kanama nedeniyle acil ameliyata alındığı, sağ internal juguler ven lezyonuna neden olan yaralanmasının yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olduğu, bu sırada şikayetçi ...ın çığlıklarını duyarak odaya gelen ve sanığın elinden bıçağı almaya çalışan katılan ...'a da saldırıp yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın şikayetçi ...a karşı işlemeyi kastettiği eylemini tamamlayamadığı ve çıkan arbede sonrası evden kaçtığı kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılan ve şikayetçi beyanları ile uyumlu tanık beyanı, katılan ve şikayetçiye ait 23.01.2020 tarihli geçici adlî muayene raporları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporları, Bahçelievler İlçe Emniyet Müdürlüğü olay yeri inceleme uzmanlık raporu, sanığa vasi tayinine ilişkin mahkeme evrakı, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi raporları, kolluk güçleri tarafından tutulan tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Prof. Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 25.11.2020 tarihli raporunda, 20.07.2019 tarihinde hakaret, tehdit, mala zarar verme suçları esnasında "atipik psikoz" denilen psikiyatrik hastalığın etkisinde olduğu, ceza sorumluluğunun olmadığı bildirilmiştir.

4. Şikayetçi Altan hakkında düzenlenen Bakırköy Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 02.03.2020 tarihli raporunda, boyun bölgesinde tarif edilen ve sağ internal juguler ven lezyonuna neden olan yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bildirilmiştir.