muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5345, Karar No: 2018/15763, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/5345 E.  ,  2018/15763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- ... köyü 183 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal vergi değeri dosya içinde bulunmamasına rağmen, daha önce incelenen dosyalardan emsalin vergi değeri ile dava konusu taşınmazın vergi değerleri eşit olduğu anlaşıldığından, şehir merkezine daha yakın olan emsalin dava konusu taşınmazdan daha değersiz olduğu inandırıcı olmadığı gibi, aynı kamulaştırmasız el atmaya dayalı olarak açılan ve Dairemiz denetiminden geçen 181 parsel sayılı taşınmazın 2014 yılı değerlendirme tarihi itibariyle metrekaresine 101,09 TL değer biçildiği ve önceden geçen rapor gözetildiğinde, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın üzerinde dava dışı ...'a ait 333,27 m2 irtifak ve 40 m2 pilon bulunmakta olup, bilirkişi kurulunca bu kısımlar için hesaplanan bedelin davalı ...'tan tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2018gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31596, Karar No: 2014/32130, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31596 E.  ,  2014/32130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/537-2014/743

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11101, Karar No: 2015/14694, Tarih: 01.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11101 E.  ,  2015/14694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/276451

MAHKEMESİ : Delice Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2010/71 Esas, 2011/71 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kırıkkale ili D. ilçesi Ç. Kasabası G. Mahallesi muhtarı olarak görev yapan sanığın, 26/11/2008-15/12/2008 tarihleri arasında Delice İlçe Nüfus Müdürlüğüne başvurarak adres beyanında bulunan ve kolluk marifetiyle yapılan araştırma neticesinde Güzelyurt Mahallesinde ikamet etmedikleri anlaşılan iddianamede adı geçen 53 kişiyle ilgili adres değişikliği bildirim formlarını ikamet ettikleri şeklinde onaylamak suretiyle görevini kötüye kullandığı iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; soruşturma ve kovuşturma aşamasında yaptırılan kolluk araştırmalarında belirtilen şahısların önemli bir kısmının Güzelyurt Mahalllesinde ikamet etmediklerinin kayıt altına alındığı nazara alınarak, ilgili tutanakları düzenleyen kolluk görevlileri ile iddianamede adı geçen kişilerin olay hakkındaki bilgi ve görgülerinin tespiti sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32753, Karar No: 2017/11458, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32753 E.  ,  2017/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın altı günü 08:00 -17:00 saatleri arasında en az dokuz saat çalıştırıldığını, kanun ile röntgen teknisyenlerinin haftada otuzbeş saat çalışmalarının düzenlendiğini, çalıştığı süre boyunca şua izninin kullandırılmadığını belirterek fazla mesai alacağı ile şua izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ihalesini aldığı devlet hastanesinde MR makinesinde MR çekiminde çalıştığını, bu alanda sadece MR ve tomografi makinelerinin bulunduğunu, röntgen cihazının bulunmadığını, haftalık çalışma saatinin kırkbeş saat olduğunu, davacının röntgen teknisyeni olsa da röntgen cihazında değil MR cihazında çalıştığını, MR çekimi yapan personel için şua izninin bulunmadığını, davacının radyasyon çalışanı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasıdır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Somut olayda, davalı vekili, davacının ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Islah tarihine göre zamanaşımına uğrayan dava konusu alacakların belirlenmesi yönünden bilirkişi ek raporunda zamanaşımı değerlendirilmiş, ancak davacı tarafından dava dilekçesindeki talep dikkate alınmadan alacaklar belirlenmiştir. Dava dilekçesindeki talep edilen alacak miktarlarının zamanaşımına uğramadığı dikkate alınarak alacaklar belirlenip karar verilmesi gerekirken Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14551, Karar No: 2013/15471, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/14551 E.  ,  2013/15471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve iş yeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde ve beyanlarında, davacı şirketin yurt içi ve yurt dışında tanınmış ünlü bir firma olduğunu, Nişantaşı'nın davacının müşterilerinin yoğun olarak yaşadığı bir semt olduğunu, bu semtte firmaya bir şube açmak istediğini, buranın rantabl olduğunu, şirketin bir çok firmanın mümessilliğini üstlendiğini, belli satış kotalarını yakalaması gerektiğini, bu nedenle taşınmazı satın aldığını, süresi içinde davalıya ihtarname ile bildirilmesine karşın altı aylık süre sonunda tahliye edilmediğini ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının ihtiyacının samimi ve zorunlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda, tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda, tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacı vekili davacının tanınmış bir firma olduğunu, müşterilerinin yoğun olarak ...'nda yaşadığını, bir çok firmanın mümessili olduğunu, belli satış kotalarını yakalaması gerektiğini, bu nedenle şube açmak istediğini belirtmiş ve dava dilekçesine ekli delilleri arasında tanık deliline de dayanmış ve tanıklarının isim ve adreslerini de bildirmiştir. Davalı vekili de 12.12.2012 tarihli delil listesinde tanık deliline dayanmış, tanıklarının isim ve adreslerini bildirmiştir. Mahkemece, davacının kiracı olduğu, tasarım işi ile iştigal ettiğine dair internet ortamında yapmış olduğu ilan ve reklamlara ait bilgisayar çıktıları verildiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın yapılacak işe uygun olduğunun bilirkişilerce tespit edildiği, bu nedenle ihtiyacın samimi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tahliye kararı verilmişse de; yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Az yukarıda belirtildiği üzere ihtiyaç iddiasına dayalı tahliye davalarında, tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Bu nedenle taraf tanıklarının usulüne uygun yöntemle dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,18 11..2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18307, Karar No: 2016/12282, Tarih: 06.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18307 E.  ,  2016/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından özel sağlık sigorta primlerinin tahakkukuna ilişkin sigorta primine esas kazanç farkının iptaline, özel sağlık sigorta primi için talep olunan 12.446.77.TL. bedel ve işletilecek faizden borçlu olmadığının tespitine, Kuruma yapılan ödemelerin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı Kurum tarafından özel sağlık sigortası primlerinin tahakkukuna ilişkin spek farkının iptali ile özel sağlık sigorta primi için talep olunan 12.446,77 TL bedel ve bu bedele işletilecek faizden borçlu olmadığının tespiti, davalı idareye yapılacak ödemenin, ödendiği tarihten itibaren faizi ile birlikte Kurum'dan tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ancak davalı Kurum aleyhine 5.506 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 6. paragrafının tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden ... gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7959, Karar No: 2019/18981, Tarih: 24.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7959 E.  ,  2019/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokununulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ...’nin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK.'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanığın yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece de kararın incelenmiş olduğunun anlaşılması karşısında dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

III-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdura ait ikamete pencere zorlanmak suretiyle girildiği ve elbise dolabında bulunan etrafı cam tülbent kutu içerisinde bulunan bir adet altın küpenin de çalındığı, yapılan soruşturma sonucunda da bahsedilen cam kutu üzerinde sanığa ait parmak izinin tespit edilmiş olduğu anlaşılmış ise de; sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında özetle yüklenen suçu işlemediğini, mesleğinin camcılık olduğunu, suça konu kutu üzerinde elde edilen parmak izinin de mesleği gereği satmış olduğu camdan dolayı çıkmış olabileceğini ve suç tarihinde ...İlçesinde hiç bulunmadığını belirtmiş olması karşısında öncelikle savunma doğrultusunda parmak izinin tespit

edildiği etrafı cam kutunun nereden temin edildiğinin ve sanık ile aralarında bir bağlantı bulunup bulunmadığının mağdur beyanı, kolluk araştırması ve araştırma sonucu varsa görgüsü bulunduğu tespit edilen kişilerin tanık sıfatı ile beyanları alınmak suretiyle etraflıca araştırılması ve ayrıca mağdurdan hırsızlık eylemi öncesinde suçun işlendiği ikametten son ayrılış saati ile hırsızlık eyleminin farkedilmiş olduğu saat sorulmak suretiyle suçun işlendiği zaman dilimi tereddüte mahal bırakmayacak bir şekilde tespit edilip bu zaman dilimi içerisinde sanığın adına kayıtlı veya fiilen kullandığı telefonlarla, suç yerine yakın baz istasyonunun çekim sahasında görüşme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, HTS raporlarının getirtilmesi sağlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/294, Karar No: 2013/19505, Tarih: 10.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/294 E.  ,  2013/19505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, jandarmaya ismini vermeyen bir şahıs tarafından Tutak İlçesi, Ortayamaç Köyü, Gedikli Mevkiinde kaçak kazı yapıldığının ihbarı üzerine olay yerine intikal eden güvenlik güçlerinin sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in olay yerinde bulunduklarını, Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 24/09/2009 tarihli ve 1425 sayılı kararı ile 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen höyüğün civarında yer alan arazinin bir kısmının 80x60 cm ebatlarında ve 10 cm derinliğinde kazılmış olduğunu, olay yerinde 2 adet kürek, 1 adet bel küreğin ve 1 adet demir şişin ele geçirildiğini tespit ettikleri, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmalarında; olay günü sanıklardan ...'in tarlasının ilerisinde bulunan dereye gidip traktörle kum taşımak üzere yola çıktıklarında sanıklardan ...'in tarlasını kazılı halde görmeleri üzerine araçtan inerek meraklarını gidermek için kazı yapılan yere geldiklerini ve define aramak amacıyla kazı yapmadıklarını ifade ettikleri, tutanak tanığı Murat Öztürk'ün, olay yerine vardıklarında sanıkların define aramak maksadıyla ya da başka amaçla kazı yaptıklarına şahit olmadıklarını, sanıkları olay mahallinde görmeleri nedeniyle kazı işini sanıkların yapmış olabilecekleri düşüncesiyle tutanakta sanıkların ismine yer verdiklerini, oysa sanıkların tarlanın ilerisindeki dere yatağından kum almak üzere yola çıktıklarında tarlayı kazılı halde görünce araçtan inip meraklarını gidermek üzere tarlaya geldiklerini söylediklerini beyan ettiği anlaşılmış olup, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı izinsiz olarak kazı yapma suçunu işlediklerine dair, aşamalarda kendi içerisinde ve birbirleriyle uyumlu, ayrıca tutanak tanığının anlatımları ile doğrulanan savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, tebliğnamade sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri