muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11005, Karar No: 2014/12814, Tarih: 18.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11005 E.  ,  2014/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/106-2013/60

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda K...Mah../.... ada 7 parsel sayılı 327 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamının 08.02.2010 tarihinde 14.715,00 TL bedelli satışının emsal alındığı belirtilmiş ise de, geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen tapu müdürlüğü yazısı ve tapu kayıtlarında emsal alınan 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 08.02.2010 tarihinde böyle bir satışının olmadığı anlaşılmış olup, mahkemece gerçekte var olmayan bir satışı emsal olarak inceleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31555, Karar No: 2014/32089, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31555 E.  ,  2014/32089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/421-2014/718

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13596, Karar No: 2010/16136, Tarih: 13.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13596 E.  ,  2010/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/168258

MAHKEMESİ : Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

NUMARASI : 2006/822

SUÇ : Silahla kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur Murat ile tanık B.D.’ın olaydan hemen sonraki anlatımları, dosya içeriği, mağdura ait doktor raporu ve sanık Ramazan’ın 31.05.2004 tarihli soruşturma aşamasında “kavga sırasında elinde çakı bıçağı olduğu ve mağdurun elinin çakı bıçağına çarpması sonucu yaralandığı” şeklindeki savunması karşısında, sanık Ramazan’ın mağduru bıçakla yaraladığı sübuta ermesine rağmen atılı suçtan mahkumiyeti yerine, hatalı değerlendirme ile eylemin basit yaralama olarak kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11001, Karar No: 2022/3481, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11001 E.  ,  2022/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma ve düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ise 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanıklar hakkında 2007 takvim yılında işledikleri iddia edilen suçlar nedeniyle mahkumiyet kararı verilerek hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı, katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itiraz talebinde bulunduğu ve itirazın İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2019 tarih ve 2019/618 değişik iş sayılı kararı ile kabul edilerek hükümlerin kaldırılmasına karar verildiği, diğer suçlar hakkında verilen hükümlerin ise, Dairemizin 06.10.2020 tarihli, 2020/1328 Esas ve 2020/5456 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelemesi tamamlanarak dosyanın mahkemesine gönderildiği, ancak yerel mahkeme tarafından sanıklar hakkında 2007 takvim yılında işlenen suçlar hakkında verilen kararlarla ilgili inceleme yapılmadığından bahisle dosya yeniden gönderilmiş ise de, mahkemenin dosyayı yeniden ele almak suretiyle sanıklar hakkında 2007 takvim yılında işledikleri suçlar hakkında 21.01.2020 tarih, ve 2019/671 Esas ve 2020/26 Karar sayılı kararı ile kamu davalarının düşmesine karar verdiği ve düşme hükümlerinin istinaf incelemesi sonucunda kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, temyiz incelemesine esas bir karar bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2256, Karar No: 2021/5761, Tarih: 24.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/2256 E.  ,  2021/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tefenni Asliye Ceza Mahkemesiyle Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından 17/02/2021 tarihli tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 04/12/2015 gün ve 2015/814 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde ve bu karardan sonra Tefenni Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10/03/2016 gün 2015/298 E. 2016/173 K. sayılı kararının yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tefenni Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2015 gün ve 2015/814 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4452, Karar No: 2016/5709, Tarih: 17.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4452 E.  ,  2016/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Erzincan Sulh Hukuk ve Kelkit Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesince, Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 12/01/2016 tarih ve 2016/245 sayılı vasi atanmasına ilişkin talep yazısı ve sistem üzerinden alınan nüfus kayıtlarına göre; kısıtlanması istenilen ...'ın ceza infaz kurumuna girmeden önceki son ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kelkit Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün beyanına göre; cezaevine girmeden önce "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün...Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 12.02.2016 tarihli dilekçesindeki kendi imzalı beyanından cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18312, Karar No: 2022/1116, Tarih: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/18312 E.  ,  2022/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya üzerinden ve UYAP’tan yapılan incelemede, temyiz isteminin reddine dair bölge adliye mahkemesinin 13/01/2021 tarihli ek kararının sanık müdafiine elektronik tebliğ yoluyla 19/01/2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin UYAP üzerinden 15/01/2021 tarihinde ek karara yönelik temyiz dilekçesi gönderdiği, dilekçenin ilk önce ilk derece mahkemesi dosyasına 18/01/2021 tarihinde (savunma dilekçesi olarak) kaydedildiği, buna göre ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmekle, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması ile; mala zarar verme suçu yönünden ise bölge adliye mahkemesince doğrudan hükmolunan 1.000,00 TL adli para cezasına dair mahkumiyet hükmünün temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 13/01/2021 tarihli ve 2018/2728 Esas, 2020/2493 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12221, Karar No: 2013/24920, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12221 E.  ,  2013/24920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tıbbi malzeme ihalesini kazanan davalı ile sözleşme imzalandığını, sözleşmelere konu tıbbi malzemelerin teslim edilmesi üzerine bedelinin davalıya ödendiğini, bir süre sonra bu ürünlerin saklama koşullarına uygun olarak muhafaza edildikleri halde ve son kullanma tarihleri de gelmediği halde özelliklerini kaybettiği ve kullanılamaz hale geldiğinin tespit edildiğini ileri sürerek 833 adet ürün bedeli olan 59.376, 24 TL nin ödeme tarihi olan 30.11.2010 tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın alınan tıbbi malzemelerin bir kısmının uygun depolama koşulları içinde saklandığı halde ve son kullanım tarihleri gelmediği halde kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek ürünlerin bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır.Mahkemece, bilirkişiler eşliğinde ürün üzerinde 14.11.2012 tarihinde keşif yapılarak hazırlanan raporda, Ekim 2012 tarihi itibariyle miadlarının dolmuş olduğu, ürünün havaya maruz kaldığında çok kısa bir sürede donan bir yapıda olduğu, ürünün saklama koşullarının uygun olduğu, miadları geçen ve donma zamanının tespit edilemiyor olması nedeniyle raf ömrü süresince kusurlu olduğuna dair bulguya rastlanmadığı belirtilmiştir .Dava tarihi itibariyle davaya konu olan tıbbi malzemelerin miadının dolmadığı, ekim

2012 tarihinde dolacağı bilirkişi raporu ile de sabittir.Davacı miadı dolmayan ürünler için eldeki bu davayı 30.03.2012 tarihinde açtığına göre ilaçlardaki bozulmanın dava tarihinden önce meydana geldiğinin kabulü gerekir. Bilirkişi raporunda ürünlerin depolama koşullarına uygun saklandığı da açıklandığına göre bu durumda ürünlerdeki bozulmanın dava tarihinden önce meydana geldiğinin kabulü gerekir. Mahkemece, uzman bilirkişilerden oluşmuş kurul aracılığıyla tüm deliller birlikte değerlendirilerek açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeniden rapor alınarak davacının zararının tespitine karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13810, Karar No: 2015/2461, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13810 E.  ,  2015/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7016, Karar No: 2017/7676, Tarih: 07.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7016 E.  ,  2017/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı idareler yönünden reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2017 günü temyiz eden davalı idare ile davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ...-... 20 pafta ... vd. parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davalarda taşınmaz bedeli yargılama sonucunda belirlendiğinden dava HMK'nın 107.maddesinde tanımlanan belirsiz alacak davası niteliğinde olup, davacı vekilinin toplam talebini belirleyen dilekçesine göre davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1677, Karar No: 2014/23574, Tarih: 24.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1677 E.  ,  2014/23574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/162860

Mahkemesi : Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 07/03/2013

Numarası : 2012/118-2013/53

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25.06.1998 tarih ve 6526 sayılı kararıyla 1. derece doğal sit alanı ilan edilen Langoz Ormanı sınırları içerisinde bulunan, Kaynarca ilçesi, Birlik köyü, 59. Bölümde orman muhafaza memurlarının yaptıkları kontrolde, orman içerisinden gelen elektrikli testere sesi duydukları ve sesin geldiği yere gittiklerinde sanık H.. K..'ı yaş gürgen ağacı kestiği esnada yakaladıkları, olay hakkında tutulan suç tutanağına göre sanığın 2 kental ağaç kestiğinin tespit edildiği; sanığın verdiği ifadelerde, yakacak ihtiyacı olduğu için ağacı kestiğini, ancak ağacın çürümekte olduğunu, bu nedenle kestiğini, ağaç kesmenin suç olduğunu bilmediğini beyan ettiği; sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, Kaynarca Sulh Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davanın yargılaması sonunda, eylemin 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu oluşturacağı düşüncesiyle görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, gerek sanık beyanlarından, gerekse suç tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın yakacak temini amacıyla yaş haldeki gürgen ağacını elektrikli testere marifetiyle kestiği ve eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla;

Yapılan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın 1. derece doğal sit alanı ilan edilen Langoz Ormanı sınırları içerisinde bulunduğu belirtilen bölgede izinsiz ağaç kestiği ve üzerine atılı eylemin sabit olduğu, ancak dosya kapsamında bölgenin sit alanı ilan edilmesine dair kararların mahallinde mutad vasıtalarla duyurusunun yapıldığına dair tutanakların bulunmadığı ve sanığın davaya konu yerin sit alanı içerisinde kaldığını bildiğine dair beyanlarının bulunmadığı ve bölgeden ağaç kesmenin yasak olduğunu bilmediğine dair beyanının bulunması karşısında, sanığın olay mahallinde ne zamandır

ikamet ettiğinin, sit alanına ilişkin Kurul kararının, mahallinde usulüne uygun şekilde ilan edilip edilmediğinin, ilan edilmiş ise edilme tarihinin araştırılması ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Olay yerinde fen bilirkişisi marifetiyle keşfin yapılarak, sanığın ağaç kestiği yerin, ilgili Koruma Kurulu'nca kabul edilen sit alanı sınırları kapsamında bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Olay yerinde fen bilirkişisi marifetiyle keşfin yapılarak, sanığın ağaç kestiği yerin, ilgili Koruma Kurulu'nca kabul edilen sit alanı sınırları kapsamında bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-Her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/a. maddesi uyarınca hüküm tesis edilmiş ise de, sanığın 1. derece doğal sit alanı olduğu belirtilen bölgede kestiği ağacın, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde gösterilen korunması gerekli bir ağaç olduğuna dair bir belirlemenin bulunmadığı, bu nedenle ziraat mühendisi ile olay yeri keşfinin yapılarak doğal silüetin bozulup bozulmadığının, kesilen ağacın endemik bir bitki olup olmadığının belirlenmesine çalışılması ve yapılacak belirlemeler doğrultusunda, sanığın hukuki sorumluluğunun tayin edilmesi gerekirken; eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.