muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/132, Karar No: 2023/100, Tarih: 22.02.2023

22. Kanun koyucu ailenin sürekli ihtiyacı kavramının kapsamı açıklamamış, her olaya göre somutlaştırma görevini uygulayıcıya bırakmıştır.

23. Bu kavram; kapsamı, her ailenin sosyal ve ekonomik düzeyine, kültürel durumu, alışkanlıkları ve yerel örf ve adetler gibi kriterlere göre değişebilecekse de genel itibarıyla ortak yaşamla maddi bağlantı içinde olan, evlilik birliğinin günlük ve olağan ihtiyaçlarının giderilmesine ilişkin hukuki işlemleri ifade eder. Bu ihtiyaçların ne sıklıkla ortaya çıktığı önemli olmasa da, aile bütçesine olağanüstü bir yük getirmemesi gerekir. Eşlerin önceden bu konuyla ilgili görüşmeye ihtiyaç duyup duymayacakları da ihtiyacın niteliğinin belirlenmesinde önem taşır; eğer hukuki işlem yapılmadan önce eşlerin bir araya gelerek görüşmeleri gerektiği sonucuna ulaşılırsa işlemin olağan temsil yetkisi kapsamı dışında kaldığı sonucuna ulaşılacaktır (Havutçu, s.73; Öztaş, s.255 vd.). Bu kapsamdaki işlemlere örnek olarak çocukların eğitimi için kırtasiye malzemesi alınması, hastalık durumunda ilaç temini, evin zorunlu küçük onarımlarının yaptırılması, ısınma ihtiyacının giderilmesi gibi ancak eşlerden her birinin diğerinin rızasına ve katılımına ihtiyaç duymaksızın tek başına yapabileceği işler verilebilir (Turgut Akıntürk, Derya Ateş; Türk Medeni Hukuku-İkinci Cilt-Aile Hukuku, Yenilenmiş 23. Baskı, Ankara 2008, s.128).

24. Söz konusu hukuki işlem, gerek aile ekonomisine getirdiği yük gerekse alınan kararın eşlerin ortak aklıyla hareket etmesini gerektirmesi nedeniyle günlük alım satım, olağan eğitim, küçük onarım işleri gibi mutad ihtiyaçların giderilmesi seviyesinden öteye geçiyor ve aile bakımından alışılmışın dışında/alışılmıştan farklı sonuç doğuruyorsa bu hususun ailenin sürekli ihtiyacı olarak değerlendirilmesi mümkün olmamalıdır. Zira ailenin sürekli ihtiyacından bahsedilebildiği bir durumda bu ihtiyacın giderilmesi için eş tarafından yapılan işlem, rızası olmasa bile diğer eşi de bağlayacağından, kanundan doğan bu temsil yetkisinin kapsamı dar yorumlanmak zorundadır.

25. Türk Medeni Kanunu'nun 189 uncu maddesinin ikinci fıkrası ilk cümlesinde açıkça öngörüldüğü üzere, eşlerden her biri yukarıda açıklanan temsil yetkisi bulunmaksızın yaptığı işlemlerden kişisel olarak sorumludur.

26. Anılan fıkranın devam eden ikinci cümlesinde kanun koyucu üçüncü kişilerin iyiniyetini korumuş ve temsil yetkisinin üçüncü kişilerce anlaşılamayacak şekilde aşılması durumunda eşlerin yine müteselsilen sorumlu olduğunu kabul etmiştir.

25. Türk Medeni Kanunu'nun 189 uncu maddesinin ikinci fıkrası ilk cümlesinde açıkça öngörüldüğü üzere, eşlerden her biri yukarıda açıklanan temsil yetkisi bulunmaksızın yaptığı işlemlerden kişisel olarak sorumludur.

26. Anılan fıkranın devam eden ikinci cümlesinde kanun koyucu üçüncü kişilerin iyiniyetini korumuş ve temsil yetkisinin üçüncü kişilerce anlaşılamayacak şekilde aşılması durumunda eşlerin yine müteselsilen sorumlu olduğunu kabul etmiştir.

27. Kanun koyucu evlilik birliğinin korunması amacına yönelik önlemlerden biri olan 190 ıncı maddede ise, eşlerin temsil yetkisinin kaldırılması ve sınırlandırılması hâlini öngörmüş, bu suretle, eşlerden birinin evlilik birliğini temsilen yaptığı hukuki işlemlerle diğer eşi o hiç istemese veya karşı çıksa bile borç altına sokabilmesi riskini dengelemiştir. Anılan maddeye göre temsil yetkisini kullanan eş söz konusu yetkiyi aşar yahut bu yetkiyi kullanmakta yetersiz kalırsa mahkemeye başvurarak bu duruma müdahale edilmesini isteyebilir.

28. Olağan temsil yetkisinin aşılıp aşılmadığının belirlenmesinde iki aşamalı bir değerlendirme yapılmalı, öncelikle "ailenin sürekli ihtiyaçları" kapsamına nelerin girdiği saptanarak eşlerden her biri tarafından yapılması gereken parasal katkı somutlaştırılmalı, sonrasında yapılan işlemin sürekli ihtiyaç kapsamı dışına çıkıp çıkmadığı, bu işlemden doğan giderin ailenin günlük ihtiyaçlarının ekonomik sınırını açıkça geçip geçmediği belirlenmelidir. Örneğin ailenin olağan ihtiyaç düzeyini sürekli ifraza kaçacak şekilde aşarak alışveriş yapılması hâli bu kapsamda değerlendirilebilecektir (Bayram, s.207 vd.).

29. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalı şirket davacıyı, dava dışı eşi ile birlikte borçlu olarak göstererek başlattığı icra takibinde takip sebebi olarak müşterek çocuğun 2013-2014 yılı eğitim borcunu göstermiş, takibin kesinleşmesi üzerine davacı, kanundan doğan bir sorumluluğu bulunmadığını, eğitim sözleşmelerinin dava dışı babayla imzalandığını, kendisinin bu sözleşmelere taraf olmadığını ileri sürerek borçsuzluğunun tespitini istemiştir. Takipte herhangi bir eğitim sözleşmesine dayanılmadığı gibi davalı savunmasında alacak iddialarının 4721 sayılı Kanun'un 327 inci maddesine dayandığını belirtmiştir. İlk Derece Mahkemesi sözleşmede taraf olmayan annenin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi 188 ve 327 nci maddeler gereği çocuğun eğitim giderinden davacının da sorumlu olduğunu kabul etmiş ve davayı reddetmiş, Özel Daire ise borçlar hukukuna hâkim olan sözleşmenin nispiliği ilkesinin istisnasını teşkil eden bir durumun olmadığı ve 327 nci maddenin işlerlik kazanamayacağına işaret ederek hükmü bozmuştur.

30. Eşlerden her biri 342 nci madde gereği çocuklarının yasal temsilcisi olarak hareket edip çocuğun eğitimi için gereken hukuki işlemleri yürütebilirler ve karineten bu duruma diğer eşin de rıza gösterdiği kabul edilir. Bu sebeple anne ve babadan her birinin tek başına müşterek çocuğun okula kayıt işlemini gerçekleştirebileceğinde şüphe bulunmamaktadır.

31. Ne var ki anne ve babanın çocuğun eğitim giderlerinden birlikte sorumlu olması (md.327), hukuki işlemi tek başına yapabilme hâli (md.342) ve evlilik birliğini temsil yetkisi (md.188) birbirinden farklı amaçlara hizmet eden yasal düzenlemelerdir.

32. Elbette borcun kaynağı yalnızca sözleşme ilişkisi değildir, borç bir 327 nci madde gibi bir kanun hükmünden de kaynaklanabilir. Ancak anılan maddede çocuğun eğitim giderinin anne ve baba tarafından karşılanacağına ilişkin hüküm, eşler arasındaki iç ilişkide eşlerin eşit hak ve sorumluluk altında olduğunu gösterir bir düzenlemedir ve üçüncü kişilere salt bu nedenle hukuki işlemin tarafı olmayan eşe karşı da talepte bulunma hakkı vermez. Borç ilişkisinin nispiliği asıldır.

33. Bununla birlikte sözleşmenin nispiliği mutlak bir kural değildir ve taraf iradesi yahut açık kanun hükmüyle aksi öngörülebilir. Nitekim kanun koyucu, aile birliğinin ihtiyaçlarının giderilmesi sırasında gündelik hayatın bir gereği olarak eşlerden her birinin, diğerinin bilgisi yahut rızasına ihtiyaç duymaksızın hareket edebilme yetisi olduğunu 4721 sayılı Kanun'un 188 inci maddesiyle açıklığa kavuşturmuştur.

34. Ancak söz konusu temsil yetkisinin yalnızca Kanun'un çizdiği sınır dâhilinde işlerlik kazanacağı ve bu kapsamda yapılmış bir işlem yoksa diğer eşin kişisel sorumluluğunun doğmayacağı gözden kaçırılmamalıdır. Aksi yöndeki bir değerlendirme; kanundan doğan istisnai bir durumun kapsamının genele sirayet edecek şekilde genişlemesine ve şahsen borçlanması için (kural olarak) iradesi asıl olan bir kişinin her an iradesi dışında borç yükümlülüğü altına girme riskiyle karşı karşıya kalmasına sebep olacaktır.

35. Somut olayda tartışma konusu olan özel okula kayıt işlemi, işlemi yapan ebeveynin velâyet hakkı çerçevesinde çocuğun yasal temsilcisi olarak borç altına girdiği ve diğer eşin rızasıyla hareket ettiğinin karineten kabul edildiği bir durumdur. Ancak bu durum, yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere, eşin diğerinin bilgisi ve rızasına ihtiyaç duymaksızın gerçekleştirebileceği alelade bir karara ilişkin olmadığı gibi ekonomik olarak ailenin gündelik hayat ihtiyaçlarından çok daha fazlasını evlilik birliğine yüklediğinden birliğin sürekli ihtiyacı olarak değerlendirilemez. Bu sebeple de dava dışı babanın Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde olağan temsil yetkisini kullandığından bahsedilemez. Olağan dışı temsile ilişkin kanun koyucunun aradığı koşulların somut olayda mevcut olmadığı da tartışma konusu değildir.

36. Evlilik birliğini olağan temsile ilişkin maddenin işlerlik kazanmadığı bir durumda, bu maddeyle verilen temsil yetkisinin kısıtlanması veya kaldırılmasıyla ilgili bir talebin bulunup bulunmadığı da tartışılmaz.

37. Tüm bu hususlar karşısında davacının, 4721 sayılı Kanun'un 188 inci maddesine dayanılarak okula kayıt işlemini gerçekleştiren dava dışı eşle birlikte davalıya karşı müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilemez.

38. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmelerde; müşterek üç çocuğun, birden çok eğitim yılı boyunca özel okulda eğitim aldığı gözetildiğinde çocukların davacı annenin rızası dışında özel okula kaydettirildiği iddiasının genel hayat tecrübesi ile bağdaşmadığı, çocuğun eğitim giderinden kanun gereği anne ve babanın birlikte sorumlu olduğu, özel okula kayıt işlemi ve bundan doğan eğitim giderlerinin günümüz koşullarında evlilik birliğinin sürekli ihtiyaçları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacının temsil yetkisinin aşıldığı yönünde hâkim müdahalesini talep ettiği yönünde herhangi bir savunmada bulunmadığı, sorumluluğun sözleşmeden değil kanundan kaynaklandığı ve bu nedenle uyuşmazlığın sözleşmenin nispiliği ilkesiyle çözümlenemeyeceği, direnme kararının yerinde olduğu ve sair temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

39. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

40. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın direnme kararını veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde yapılan ikinci görüşmede, oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Dava, müşterek çocuğun eğitim ücretiyle ilgili olarak davalı eğitim kurumu tarafından davacı anne hakkında başlatılan ilâmsız icra takibi yönünden borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Aynı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın direnme kararını veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde yapılan ikinci görüşmede, oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Dava, müşterek çocuğun eğitim ücretiyle ilgili olarak davalı eğitim kurumu tarafından davacı anne hakkında başlatılan ilâmsız icra takibi yönünden borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı şirket, Çınar Koleji isimli okulda öğrenci olan davacının dava dışı eşi ... ile müşterek çocuklarının okul ücretleri alacağı nedeniyle gerek davacı gerek eşi ... ... hakkında Küçükçekmece 3. İcra Müdürlüğünün takip dosyasında ilâmsız icra takibi başlatmış, ödeme emrine süresinde itiraz edilmemesi üzerine takip kesinleşmiş, haciz işlemlerine başlanarak davacının elbirliği ile malik olduğu taşınmazları üzerine haciz konulmuş, davacı anne eşinin rızası dışında müşterek çocuklarını okula kaydettirdiğini, herhangi bir sözleşme imzalamadığını, aile hukukuna ilişkin hükümlere dayanarak sözleşmenin tarafı olmayan kişi hakkında takip yapılmasının haksız olduğunu ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili iddianın gerçek dışı ve kötüniyetli olduğunu borcun doğrudan kanundan kaynaklandığını, eğitim hizmetinin verildiğinin inkâr edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuş, Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesince, takibin dayanağı olan 15.09.2013 tarihli sözleşmenin yalnız dava dışı ... ... ile yapıldığı ve davacının taraf olmadığı bir sözleşme ile ilgili borçtan sorumlu tutulamayacağı, ayrıca TMK’nın 327 nci maddesi çerçevesinde alınmış bir karar mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince TMK’nın 188, 189, 190 ve 195 inci madde hükümleri nazara alınarak davacının okula kayıt konusunda eşinin temsil yetkisine hâkimin müdahalesini talep ettiğini iddia veya ispat edemediği, eşlerden biri tarafından yapılan eğitim sözleşmesinden doğan borcun anne baba açısından bağlayıcı olacağı ve TMK’nın 327/2 nci maddesi uyarınca da çocuğun eğitim giderlerinden anne ve babanın müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, Özel Dairece TMK’nın 327 nci maddesinde yer alan hükmün anne babanın çocuğa karşı yükümlülüğünü düzenlediği, üçüncü kişilere olan borçlarından müteselsil sorumlu olacakları anlamına gelmeyeceği, sözleşmenin dava dışı ... ... ile davalı şirket arasında akdedildiği, sözleşmenin nispiliği ilkesinin geçersiz kılınacak şekilde aile hukuku kurallarının yorumlanmasının doğru olmadığı ve sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerin ve talep hakkının sözleşmenin taraflarına ait olduğu bozma kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmiştir.

Uyuşmazlık, müşterek çocuğun özel okul eğitimi ile ilgili olarak davalı eğitim kurumu ile dava dışı baba arasında imzalanan sözleşmede taraf olarak yer almayan davacı annenin çocuğun eğitim bedelinden sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

İki veya daha çok kişi arasında kurulan ve bunlardan alacaklı olan kişiye, borçludan belirli bir edimi yerine getirmesini isteme yetkisini veren, borçlu tarafı da böyle bir edimi ifa etme yükümlülüğü altına sokan hukuki bir ilişki olarak tanımlanabilecek borç ilişkisi hukuki işlemden doğabileceği gibi kanundan da doğabilir.

Başka bir anlatımla bir borcun kaynağı taraflar arasındaki sözleşme olabileceği gibi, kanun koyucunun öngördüğü hâllerde böyle bir hukuki ilişki olmaksızın da borç doğabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’ndan doğan borç ilişkileri haksız fiil, kusursuz sorumluluk ve sebepsiz zenginleşme hükümleriyle düzenlenmiştir. Ne var ki kanundan doğan borcun kaynağı yalnıza TBK değildir, başka kanunlarda da bu yönde bir düzenleme olabilir. Direnmeye konu olayda olduğu gibi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nda da kanundan doğan bir borç hâline yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta borçsuzluğun tespiti istemine konu icra takibinde takip sebebi olarak dava dışı baba ve davacı annenin müşterek çocuğun 2012-2014 yıllarındaki “eğitim borcu” gösterilmiş, alacaklı tarafça takip talebinde herhangi bir sözleşmeye dayanılmamıştır. Dolayısıyla uyuşmazlığın Özel Daire bozma kararında gösterildiği şekilde sözleşmenin nispiliği gibi sözleşme hukukuna hâkim ilkeler çerçevesinde çözümlenmesi mümkün değildir; uyuşmazlığın çözümüne TMK hükümleri çerçevesinde üçüncü kişiye karşı kanundan doğan sorumluluk koşullarının oluşup oluşmadığı tartışması sonucunda varılabilir.

Bu bağlamda yapılan incelemede; TMK’nın 188 inci maddesinde eşlerden her birinin ortak yaşamın devamı süresince ailenin sürekli ihtiyaçları için evlilik birliğini temsil edeceği ve 189 uncu maddeye göre ise 188 inci madde çerçevesinde birliği temsil yetkisinin kullanılması hâlinde eşlerin üçüncü kişilere karşı müteselsilen sorumlu olduğu açıkça düzenlenmiştir. Hatta kanun koyucu 189 uncu maddenin ikinci fıkrasında eşlerden birinin aile birliğini temsil yetkisi bulunmaksızın gerçekleştirdiği işlemlerden yalnızca kendisinin sorumlu olacağı kuralını ortaya koymakla birlikte maddenin devamında, temsil yetkisinin üçüncü kişilerce anlaşılamayacak şekilde aşılması söz konusu olduğunda üçüncü kişileri korumuş ve yine eşlerin müteselsilen sorumlu olduğunu hükme bağlamıştır.

Eşlerden biri diğer eşin temsil yetkisini aştığını ileri sürmekteyse TMK'nın 190 ıncı maddesi çerçevesinde hâkimin müdahalesini isteyebilir ve bu suretle mahkeme diğer eşin istemi üzerine temsil yetkisini kaldırabilir veya sınırlayabilir. Yine TMK'nın 195 inci maddesine göre eşlerin evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşmesi hâlinde de, eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler.

Eşlerden biri diğer eşin temsil yetkisini aştığını ileri sürmekteyse TMK'nın 190 ıncı maddesi çerçevesinde hâkimin müdahalesini isteyebilir ve bu suretle mahkeme diğer eşin istemi üzerine temsil yetkisini kaldırabilir veya sınırlayabilir. Yine TMK'nın 195 inci maddesine göre eşlerin evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşmesi hâlinde de, eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler.

Aile birliğini temsilen işlem yapan eş yanında bu hukuki işleme fiilen dâhil olmamış diğer eşin de üçüncü kişilere karşı sorumlu olmasına ilişkin bu düzenlemeler, kanundan doğan ve TBK’daki temsil hükümlerinden farklı özellikler taşıyan bir temsil ilişkisini ve bu temsilin neticesi olarak yine kanundan doğan bir borcu beraberinde getirmektedir.

Dava konusu olayda evlilik birliğinin devam ettiği, müşterek üç çocuğun davalı okulda eğitim hizmeti aldığı çekişmesizdir. TMK’nın 327 nci maddesine göre çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gereken giderlerin eşler tarafından birlikte karşılanacağı açık olduğuna göre özel okula kaydın ebeveynlerden yalnızca biri tarafından yapıldığı kabul edilse dahi bu işlemin ailenin sürekli ihtiyacı çerçevesinde gerçekleştirildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda TMK’nın 188 inci maddesine göre davacı anne de davalıya karşı eğitim borcundan sorumludur.

Davacı, çocuklarının bu okula kaydedilmesine izninin olmadığını, kendisinin rızası dışında bu işlemin gerçekleştiğini belirtmiş ise de; davacının TMK’nın 190 ıncı maddesi çerçevesinde, eşinin aile birliğini temsil yetkisini aştığı yönündeki bir iddiayla temsil yetkisinin sınırlandırılması yahut kaldırılması yönünde bir başvurusu bulunmadığı gibi müşterek çocukların üçünün birden iki yıl süreyle davalı eğitim kurumunda öğrenci olması karşısında bu iddianın ileri sürülmesinin TMK’nın 2/1 inci maddesi anlamında dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı da açıktır.

Borç ilişkisi sadece bunun taraflarını ilgilendiren ilişkilerdir. Bu ilişkiden doğan hak ve borçlar üçüncü kişileri etkilemezler. Bu nedenle borç ilişkisinden doğan haklar nispi haklar adını alırlar. Borç ilişkisinin sadece bunun tarafları arasında hüküm ve sonuç doğurabilmesi mutlak bir kural değildir. Bu ilişkinin üçüncü kişilere de etkili olmasını sağlayan kanundan ya da sözleşmeden kaynaklanan istisnaları söz konusu olabilir. Bazı hâllerde yasa koyucu bir borç ilişkisine taraf olmayan üçüncü kişilerin bu ilişkiye müdahalede bulunma ya da bu ilişkinin üçüncü kişileri etkilemesi olanağını tanıyabilir (Prof. Dr. Ahmet M. Kılıçoğlu Borçlar Hukuku Genel Hükümler genişletilmiş 21.bası). Somut olayda da yukarıda belirtilen hükümler sözleşmenin nispiliği ilkesinin istisnası olarak üçüncü kişilere karşı sözleşmenin tarafı olmayan anne-babanın da müteselsil sorumluluğunu ve iyiniyetli üçüncü kişilerin eşlerden her birinin diğerinin rızasıyla işlem yaptığını varsayabileceklerini düzenlemiş olmakla davacı annenin dava dışı eşi ile okul idaresi arasında düzenlenen çocukların eğitimi sözleşmesinde imzası bulunmasa da belirtilen kanun hükümleri uyarınca eşi ile müteselsilen sorumluluğu söz konusudur.

Hâl böyle olunca aynı yöne ilişkin direnme kararının yerinde olduğu, sair yönlere ilişkin hususların incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, Özel Daire bozma kararını benimseyen saygıdeğer çoğunluk görüşüne katılmamız mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/796, Karar No: 2015/12938, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/796 E.  ,  2015/12938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/778

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.