muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9411, Karar No: 2016/8741, Tarih: 10.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9411 E.  ,  2016/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleten/sürücüsü olduğu aracını park etmeye çalışırken geri manevra yaptığı sırada davacıya çarptığını, davacının sağ ayağının kırıldığını ve vücudunda ezilmeler olduğunu, hastanedeki 10 günlük tedavi sonucu taburcu edildiğini, pansuman-iğneci-taksi ücreti-fizik tedavi masrafı yapmak zorunda kalan ve efor kaybı yaşayan davacının maddi ve manevi zarara uğradığını, davalının kazada tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL. maddi ve 5.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 31.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam maddi tazminat talebini 5.065,38 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı asıl, kazada kusuru olmadığını, ceza davası sonucunun beklenmesi gerektiğini, talep edilen tazminat bedellerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 5.065,38 TL. maddi tazminat ve 5.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 515,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/5544, Karar No: 2011/7160, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5544 E.  ,  2011/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanı ile "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesini istemiştir.

Dosyadaki nüfus kayıtlarından, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.07.1989 gün 1989/156-540 sayılı kararı ile davacının "Asime" olan adının "..." olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasası'nın 36. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre; aynı konuya ilişkin olarak nüfus kaydının düzeltilmesi davası ancak bir kere açılabileceğinden bu durum karşısında davanın reddi gerekirken, yukarıda belirtilen Yasa hükmüne aykırı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4348, Karar No: 2010/6019, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4348 E.  ,  2010/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Sözleşme konusu arsada Belediyenin de pay sahibi olmasına rağmen sözleşmede taraf olmamasına, Belediye payının da alınmamadığının anlaşılmasına, bu haliyle sözleşmenin geçersizliği nedeniyle feshi istenemeyeceğine, bilirkişi incelemesinde Belediye payı alınmadan mimari proje çizildiğinin belirtilmesine bu durumda tarafların sebepsiz zenginleşme hükümlerince birbirlerinden alacakları bulunmadığına göre HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilerek bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.11.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi sebebiyle yapılan masraf ve imalât bedeli ile kâr kaybı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

İnşaat yapımı kararlaştırılan arsada dava dışı belediye de pay sahibi olup bu paydaş ile yapılan sözleşme bulunmadığı gibi davalı arsa sahipleri ile yapılan sözleşmede de taraf olmadığından TMK'nın 692. maddesi hükmünce tüm paydaşların katılımı sözkonusu olmaması nedeniyle kat karşılığı inşaat sözleşmesi geçerli olarak kurulmamıştır. Geçersiz olan sözleşme sebebiyle kâr kaybı istenemeyeceğinden bu kalem alacakla ilgili istemin reddi doğrudur. Ancak sözleşmenin geçersizliği halinde de taraflar sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerini talep edebilirler. Davacı yüklenici plan, proje, etüt çalışması vs. gibi inşaatın yapımına yönelik çalışmalar yaptığını ileri sürerek bunların bedelinin de ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ya da yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak alınacak raporla davacının gerçekleştirdiğini ileri sürdüğü plan, proje, yol kotu, etüt çalışması gibi iş ve imalâtların davalı arsa sahiplerinin yararına olup olmadığı ve bedeli tesbit ettirilip değerlendirilmek suretiyle bu alacak kalemiyle ilgili sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, davacının yaptığı çalışmaların arsa sahiplerinin yararına olup olmadığı konusunda kesin görüş bildirmeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek reddi doğru olmadığı, yerel mahkeme kararının eksik inceleme sebebiyle bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/1795, Karar No: 2025/4548, Tarih: 11.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1795 E.  ,  2025/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1361 E., 2023/1382 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar müdafiinin hükmü vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2014/111 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararları ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2021/1361 Esas, 2023/1382 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... hakkında isnat edilen suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle, beraat kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanıklar müdafinin temyiz sebebi; beraat eden sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet üzerine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlendiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından verilen beraat kararlarında isabetsizlik bulunmadığı, vekalet ücretinin takdirin isabetli olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olaydan kısa bir süre sonra tutulan ve iki kolluk görevlisi, bir özel güvenlik görevlisi ve ilk tıbbi müdahaleyi yapan doktor tarafından imzalanan 28.11.2010 tarihli tutanağa göre, yaralı halde hastaneye getirilen mağdurenin, ailesinin ölüm kararı aldığını ve kendisinin ağabeyi sanık ... tarafından vurulduğunu beyan ettiği, bilahare beyanları alınan bu tutanak mümzilerinin tutanağı doğruladıkları, sanık ...'nın olay yerine gelen jandarma ekibine, oğlu olan sanık ...'in kızı olan mağdur ...'i öldürerek kaçtığını söylediği, olay anında Antalya ili, ... ilçesinde olduğunu savunan sanık ...'in ... Cumhuriyet Başsavcılığına olaydan sonra, 01.12.2010 havale tarihli bir dilekçe verdiği ve bu dilekçede ... ilçesinde çalışmaktayken aldığı bir telefon ile kendisine, aile büyüklerinin kardeşi ...'i öldürme kararı aldıklarını ve kendisinden suçu üstlenmesini istediklerini ifade ettiği, olay gecesi mağdur ile aynı evde bulunan tanıklar ... ile ...'ın, sanık ...'in o gece evde olduğunu, silah sesleri duyunca sanık ... ile mağdurun evden çıkmış olduklarını farkettiklerini beyan ettikleri olayda, sanığın kardeşi olan mağduru töre saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d ve k bentleri uyarınca cezalandırılması gerektiği anlaşıldığı halde, yanılgılı değerlendirme sonucu sanık ...'in kullandığı savunulan telefon hattının suç tarihinde olay yerinde bulunmadığına ilişkin tespitlere ve sanığın ... ilçesinde çalışmakta olduğunu ifade eden tanıkların beyanlarına itibar edilerek 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2021/1361 Esas, 2023/1382 Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı, ve katılan vekili ve sanıklar müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi sübut yönünden yerinde görülmekle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2021/1361 Esas, 2023/1382 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi sübut yönünden yerinde görülmekle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2021/1361 Esas, 2023/1382 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7355, Karar No: 2017/14188, Tarih: 31.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/7355 E.  ,  2017/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ:İcra Emrine İtiraz, Takibin İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili icra emrinde alacaklı asilin adres ve icra dairesinin hesap numarası bilgilerinin yer almadığını, icra emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, icra emrinde alacağın tutarı, faizin miktarı ile işlemeye başladığı günün belirtilmediğini, takibe konu alacağın zamanaşımına uğradığını ve nafaka alacaklarının fazlası ile ödendiğini belirterek icra takibinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, ... 25. İcra Dairesinin 2015/14496 sayılı dosyasındaki takip borcunun toplam 1.558,79 TL olarak kabul edilip takibin bu miktar üzerinden devamına, fazla istenen miktarın iptaline ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı ve borçlu vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

3-Alacaklı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

İlama dayalı takipte borcun ödendiği iddiası, İİK'nun 33. maddesinde belirtilen belgeler ile ispat edilmelidir. Yargıtay yerleşik içtihatlarıyla, nafaka borcunun ödendiğine ilişkin iddianın ispatı yönünde sunulan ödeme belgelerinin geçerli olabilmesi için açıkça nafaka borcuna atfen yapıldığının yazılı olması gerektiği koşulu, yeni uygulamalarla objektif kriterlerle yumuşatılmış olup; Dairemizin son içtihatlarında; nafaka borçları yönünden yapılan ödemelerin, aylık nafaka miktarına, bu miktara yakın miktarda ve düzenli olarak yapılması durumunda, ödeme belgelerinde nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair atıf olmasa dahi, bu ödemelerin nafaka borcundan mahsubunun hakkaniyet kurallarına uygun düşeceği kabul edilmektedir. Zira işleyen nafaka borcu bulunan bir borçlunun yaptığı ödemelerin bu borç dışında ahlaki bir ödeme olduğunu kabul etmek hak kaybına neden olacaktır. Aksi düşünce,aşırı şekilcilik olup, hak zayiine ve mükerrer ödemelere neden olacağından kabulü mümkün değildir.

Somut olayda borçlu tarafça müşterek çocuk ve alacaklıya yapıldığı belirtilen okul taksitleri, okul servis ücreti, ev kirası, aidat, bireysel kredi, kredi kartı, ... Telekom, ... fatura, vergi dairesi sağlık harcamaları gibi ödemelerin nafaka borcuna mahsuben yapıldığı kabul edilemez.Bu durumda Mahkemece, alacaklının hesabına yapılan ve açıkça nafaka borcuna atfen yapıldığı belirtilen ödemeler ile aylık nafaka miktarına, bu miktara yakın ve düzenli olarak yapılan diğer ödemelere ilişkin borçlu tarafından dosyaya ibraz edilen dekont örnekleri ilgili bankalardan temin edilerek gerektiğinde bilirkişi raporu da aldırılmak suretiyle nafaka borcunun tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda (2) numaralı bentte ve borçlu vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7499, Karar No: 2014/11314, Tarih: 20.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/7499 E.  ,  2014/11314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/147616

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2009/895 Esas, 2010/717 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkındaki hükmü temyiz etmeyen hükümlü S.. K.. tarafından suçun işlenmesinde kullanılan bıçağın müsaderesine bu sanığa ilişkin hükümde karar verildiği halde sanık M.. G.. hakkındaki hükümde de bu yönde hüküm fıkrasına yer verilmesi sonuca etkili görülmemiş, direnme fiilini birden fazla kişi ile birlikte olacak şekilde, birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 43. maddesine göre artırım yapılırken hesap hatası sonucu cezanın 1 yıl 9 ay hapis yerine 2 yıl 4 ay hapis ve buna bağlı olarak sonuç cezanın 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 11 ay 10 gün şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olarak tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2006 tarih, 2005/357 Esas, 2006/75 Karar sayılı ilamının yanı sıra, infazda tereddüt oluşturacak şekilde 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikteki adli para cezalarına ilişkin olup aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacak nitelikteki İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 05/07/2006 tarih, 2005/514 Esas, 2006/377 Karar, İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarih, 2007/422 Esas, 2008/36 Karar sayılı ilamlarına da yer verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hakaret suçuna ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "2 yıl 4 ay" ibaresinin "1 yıl 9 ay", "1 yıl 11 ay 10 gün" olan sonuç hapis cezasının ise "1 yıl 5 ay 15 gün" şeklinde değiştirilmesi, tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümden ise "...İnegöl SCM'nin 2005/514 E. 2006/377 Karar sayılı 11/09/2006 kesinleşme tarihli 18/12/2006 tarihinde infaz edilmiş ilamı ile TCK 125/1-4, 52 maddeleri gereğince verilen 140 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin ilamı ile, İnegöl 2. SCM'nin 2007/422 E. 2008/36 Karar sayılı 19/03/2008 kesinleşme tarihli 06/01/2009 tarihinde infaz edilmiş ilamı ile TCK 125/1-4, 129, 62, 52 maddeleri gereğince verilen 500 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin, TCK 106/1-1, 29, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince verilen 1000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin ilamı ile..." ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9489, Karar No: 2012/3553, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9489 E.  ,  2012/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçirdiği iş kazası sonucu maluliyet oranının yeniden tespitiyle maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, feragat nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ve maluliyet oranının yeniden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacının davasının feragat nedeniyle reddine, karar vermiştir. Bu halde ise, yürürlükte bulunan AAÜT’nin 3/2. maddesi gereğince red nedeni aynı olan davalılar lehine tek vekalet ücreti takdiri gerekirken ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 370/2.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, avukatlık ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının avukatlık ücretine ilişkin bendlerinin tümüyle silinerek yerine,

“Davalılar vekil ile temsil edildiğinden yürürlükte bulunan AAÜT’nin 3/2 maddesi gereğince 2.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12/03/2012 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.