muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5379, Karar No: 2022/6618, Tarih: 26.05.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, cevap dilekçesini tekrar ile alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının kısa çalışma primi ile fazla mesai ücretine hak kazanmadığını ve talep edilen faiz tür ve başlangıç tarihlerinin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek, istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin 21.08.2020 tarihli ve 2018/413 Esas, 2020/655 Karar sayılı davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk kararının, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/2384 Esas, 2020/2860 Karar sayılı kararı ile sendika üyeliklerinin işverene ne zaman bildirildiğinin ilgili sendika ve davalı işverenden sorulmak suretiyle belirlenmesi, kısa çalışma primi alacağının dava konusu edilen dönemde Yönetmeliğin 4 üncü maddesi gereğince 7,5 saat çalışma üzerinden hesaplanması gerektiği, kabule göre ise talep konusu alacaklara en yüksek işletme kredisi işletilmesi ile kısa çalışma primi alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinin yerinde olmasına karşın fazla çalışma alacağına temerrüt tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği, davacının Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti talebi ile ilgili olarak olumlu/olumsuz bir karar verilmemiş olmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının sendika üyelik formu, ... Sendikası cevap yazısı ile dosyada yer alan ücret bordrolarındaki tahakkuk eden sendika aidat kesintileri dikkate alınarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığının tespit edildiği, bilirkişiden alınan ek rapor ile gönderme kararında belirtilen usullere uygun şekilde kısa çalışma prim alacağının yeniden hesaplandığı, neticede; mahallinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen teknik bilirkişi raporunda elektrikçi statüsünde çalışan davacının akücü statüsünde çalışan işçilerle aynı ortamda çalıştığı, davacının akücü statüsünde çalışan işçilerle birlikte Yönetmelik kapsamında belirtilen kurşun ve alaşımlarına ve diğer zararlı maddelere maruz kaldığı, bu nedenle davacının yaptığı işlerin anılan Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin ayrıntılı olarak belirtildiği, davacının anılan Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesinin isabetli olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, talep konusu alacaklara yürütülen faiz türü ve başlangıçlarının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesi ile istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Bakanlığa ait işyerinde elektrikçi olarak çalışan işçinin, işyeri çalışma koşullarına göre Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olup olmadığı ve buna göre kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (k) bentleri, 7 nci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda; davalı Bakanlığa bağlı ... Tersane Komutanlığı Denizaltı Batarya Fabrikası işyerinde elektrikçi olarak çalışan işçinin sendika üyesi olduğu ve işyerinde yürürlükte olan ... işyerleri için ...ve Hizmet Sektörü Kamu İsverenleri Sendikası ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.03.2015-28.02.2017 yürürlük tarihli 25 inci Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi ile 01.03.2017-28.02.2019 yürürlük tarihli 26 ncı Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesi'nin ilgili hükümlerinden yararlandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

2. Davacı işçinin işyeri çalışma koşullarına göre, Yönetmeliğin bir çalışanın günde ancak yedi buçuk saat çalıştırılabileceği işlerin sayıldığı 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (k) bentlerinde belirtilen kurşun ve akümülatör işleri ile iştigal eden ve Yönetmelik kapsamında olmakla toplu iş sözleşmesi gereğince kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacağından yararlanan akücü meslek kolunda çalışan işçilerle ekseriyetle aynı ortamda çalıştığı, dolayısıyla çalışma ortamında bulunan kurşun ve kurşun alaşımları ile diğer kimyasalların zararlandırıcı etkilerine bu işçiler gibi maruz kalan davacının da anılan Yönetmelik kapsamında olması gerektiği ve talep konusu alacaklara hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereğince hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz türü ile faiz başlangıç tarihlerinde de bir isabetsizlik bulunmadığı, netice itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/184, Karar No: 2010/19, Tarih: 11.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/184 E.  ,  2010/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11789, Karar No: 2016/16633, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11789 E.  ,  2016/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek 161.367,68 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13636, Karar No: 2009/4143, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13636 E.  ,  2009/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

TaraflaR arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ...’a 10.000 DM ödünç verdiğini, alacağının ödenmemesi üzerine başlatmış olduğu takibe ise itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... Tekstil Limited Şirketi, davalı ile akdi ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın husumet nedeniyle reddini, diğer davalı ise borcun senede bağlanmak suretiyle ödendiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalılardan şirket hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı hakkındaki davanın ise borcun ödendiği gerekçesiyle reddine, %40 kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalılardan ... Tekstil Limited Şirketine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün adı geçen davalı yönünden onanmasına.

2-Davacının, davalılardan ...’a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2008/13636-2009/4143

Davacı, davalıya ödünç verdiğini ileri sürerek, davalının imzasını taşıyan 14.10.1999 tarihli belgeye dayanmış, davalı ise söz konusu belgedeki imzasını kabul etmekle birlikte, belgenin senede karşı verildiğini, senedin ise ödenmek suretiyle geri alındığını bildirerek, borcun sona erdiğini savunmuştur. Takip konusu 14.10.1999 tarihli belgedeki imza davalı tarafından kabul edildiğine ve ödeme savunmasında bulunulduğuna göre davada ispat yükü borcu ödediğini iddia eden davalıya aittir. Davalı her ne kadar dava konusu borç karşılığını senetle ödediğini belirterek, kendisinin keşidecisi, davalının da lehdarı olduğu 30.10.2001 vade tarihli 10.000 DM bedelli senet aslını ibraz etmişse de, söz konusu senet, davacının imzasını içermediğinden, davalı tarafından her zaman düzenlenmesi mümkün olduğundan, ödeme belgesi niteliğinde kabul edilemez. O halde davada ispat yükü kendisine düşen davalının, ödeme savunmasını ispat ettiğini kabule olanak bulunmamaktadır. Ne var ki davalı, cevap dilekçesinde “vs. deliller” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan bu hususta davacıya yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davacının imzasını taşımayan senede dayanılarak, ödeme savunmasının ispat edildiğinden bahisle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-İİK.nun 67. maddesinin ikinci fıkrası gereğince alacaklının inkar tazminatına mahkum edilebilmesi için, icra takibinde haksız olmasının yanında kötüniyetli olması da gereklidir. Davacının takipte kötüniyetli olduğu ispat edilemediğine göre, davalının inkar tazminatına mahkum edilmiş olması da kabul şekli yönünden ayrıca usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının davalılardan ... Tekstil Limited Şirketine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün adı geçen davalı yönünden onanmasına, 2. ve 3. bentler gereğince davalılardan ... yönünden temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/493, Karar No: 2025/520, Tarih: 15.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/493 E.  ,  2025/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/125 E. 2016/172 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; katılan sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba, katılan sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; 1.00 promilin altındaki alkol oranına rağmen bilinçli taksir hükümlerine göre cezalandırılma kararı verilmesi yasal olmadığına, hüküm kurmaya yeterli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verildiğine, sanığın kusurlu olmadığına, ölen ...'ün emniyet kemerini takmamasının ölümüne etkili olduğuna, asgari hadden uzaklaşılarak karar verildiğine, katılan sanık ...'ün kusuru olduğu halde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin yerinde olmadığına, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Katılan sanık ... vekilinin temyiz sebepleri; katılan ...'ın herhangi bir kusurunun bulunmaması sebebiyle mahkeme kararının hatalı olup katılanın beraatı gerekirken taksirle ölüme sebebiyet verdiğinden bahsedilmesinin hatalı olduğuna, sanık ...'ün asli ve tam kusurlu olması sebepleriyle sanık hakkında ceza verilirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğine, kararın katılan ... lehine ve sanık ... aleyhine bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 15/02/2015 günü saat 18.20 sıralarında meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmasız, yağmurlu havada, katılan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş zeminin ıslak asfalt olduğu karayolunda seyir halindeyken olay mahalli üç yönlü Y kavşak mahalline geldiğinde aracının ön ve yan kısımları ile istikametine göre sağ taraftaki tali yoldan gelerek sola dönüş yapmak için seyir yoluna giren katılan sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobilin ön ve sağ ön kısmıyla çarpışması sonucu katılan sanık ...'ün ve katılan ...'ün vücutlarında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları ve yine bu araçta bulunan ...'ün öldüğü, katılan sanık ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'ün aracındaki yolculardan mağdurlar ... ve ... 'ın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde ve mağdur ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları olayda, katılan sanık ...'ın 0.50 promilin üzerinde alkollü bir şekilde araç kullandığının ve kazanın da bu sırada meydana geldiğinin anlaşıldığı, yine katılan sanık ...'ın idaresindeki araçla kavşağa giriş yapmadan önce önünde bekleyen araçlar olmasına rağmen yolu kontrol etmeden tali yoldan ana yola çıkarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği ve asli kusurlu olduğu, katılan sanık ...'ün ise seyri sırasında emniyet kemeri takmadığı, mağdur çocuk yolcu için çocuk bağlama sistemi kullanmadığı ve bu şekilde mağdur yolcunun ve kendisinin yaralanması ile sonuçlanan olayda tali derecede kusurlu olduğu, ölen ...'ün de seyir sırasında emniyet kemeri takması gerekirken emniyet kemeri takmadan yolculuk etmesi sonucu kendi ölümü ile gerçekleşen olayda alt düzeyde tali kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, katılan sanık ...'ın asli kusurlu olarak katılan sanık ..., katılan ..., mağdurlar ..., ... ve ... ...'un yaralanmasına, ...'ün de ölümüne sebebiyet verdiği kabul edilerek TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş yolu kontrol etmeden tali yoldan ana yola çıkmak ve 0,60 promil alkollü şekilde araç kullanmak suretiyle bilinçli taksir ile hareket ettiği gerekçesiyle cezasında TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca artırım yapılmış , katılan sanık ... 'ın ise trafik kazasının oluşumuna asli derecede kusuru bulunmaması, trafik kazasının katılan sanık ...'ın tali yoldan ana yola kontrolsüz bir biçimde ve alkollü içki tesiri ile araç kullanarak seyretmesinden kaynaklandığı, kendi kusurunun kendi kızının yaralanmasına ve eşinin ölümüne tali ölçüde etki ettiği, bu haliyle meydana gelen neticenin katılan sanık ...'ün münhasıran ailevi durumu bakımından artık kendisine bir ceza hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağduriyetine yol açtığı anlaşıldığından katılan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR