muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13048, Karar No: 2023/850, Tarih: 22.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; çelişkili mağdur beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinden faydalanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanığa alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, okul arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin sevgili oldukları, 25 Mart 2019 tarihinde suça sürüklenen çocuğun evine gittikleri ve mağdurenin kendi isteği ile suça sürüklenen çocuk ile cinsel ilişkiye girdikleri, olay tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdurenin hukuken geçerli bir rızası bulunmadığı anlaşılmıştır. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk mağdurenin on beş yaşını bitirmediğini bilmediğini savunmuş ise de, iki senedir sevgili oldukları, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin doğum gününü bildiği ve aynı okulda öğrenci oldukları nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunmalarına itibar edilmemiş ve 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uygulanmamıştır. Kaldı ki mağdure suça sürüklenen çocuğun kendisinin yaşını ve doğum gününü bildiğini her aşamada beyan etmiştir. Suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında mağdur ile cinsel ilişkiye girdiklerini, mağdurenin canı acıyınca eylemine son verdiğini beyan ettiği halde kovuşturma aşamasında suçtan kaynaklanan ceza sorumluluğundan kurtulmaya yönelik mağdure ile cinsel ilişki yaşamadıklarını savunmuştur. Mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları, suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olmadığı halde olayı aynı şekilde anlatması, mağdurenin suça sürüklenen çocuk ile cinsel ilişkiye girdikleri yönündeki beyanlarının Adli Tıp Uzmanı raporu ile de doğrulanmış olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun savunmasına itibar edilmemiş ve müsnet suçtan cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin

birinci fıkrası uyarınca kendisini vekille temsil ettiren katılan Bakanlık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle vekalet ücretiyle ilgili kısmın düzeltilmesi suretiyle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Teşdit Uygulanması Gerektiğine Yönelik

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Teşdit Uygulanması Gerektiğine Yönelik

Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak temel cezanın "16 yıl" hapis cezası olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri İndirim Hükümlerinin Uygulanmaması Gerektiğine Yönelik

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve "Suça sürüklenen çocuğun geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın suça sürüklenen çocuğun geleceği üzerindeki olası etkileri yargılama sürecindeki davranışı lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek ..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Mağdurenin eylemin gerçekleşme şekline dair aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdurenin 25.03.2019 tarihinde gerçekleşen eylemi başka bir olay nedeniyle vermiş olduğu 07.07.2019 tarihli ifadesinde anlatması ve suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmaması, mağdurenin vajinal muayenesine yönelik 07.07.2019 tarihli raporda yer yer kanamalı epitel yırtıkların olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut hali ile eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşını doldurduğu düşüncesi ve rızasıyla cinsel eylemi gerçekleştirdiğini belirtmesi, ikisinin de aynı okulda dokuzuncu sınıfta okumaları nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilebilecek durumda olmaması, ilk derece mahkemesince gercekleştirilen yargılamada mağdurenin görünümüne dair herhangi bir gözlem yapılmaksızın dosya içeriğiyle çelişecek şekilde hata hükümlerinin yanlış tartışılması ve tüm dosya

2. Suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşını doldurduğu düşüncesi ve rızasıyla cinsel eylemi gerçekleştirdiğini belirtmesi, ikisinin de aynı okulda dokuzuncu sınıfta okumaları nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilebilecek durumda olmaması, ilk derece mahkemesince gercekleştirilen yargılamada mağdurenin görünümüne dair herhangi bir gözlem yapılmaksızın dosya içeriğiyle çelişecek şekilde hata hükümlerinin yanlış tartışılması ve tüm dosya

kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulüne, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1235 Esas ve 2022/1600 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin İkinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/97, Karar No: 2023/2353, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/97 E.  ,  2023/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de küçüklerin yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve küçüklerin yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, küçüklerin nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve küçüklerin ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26296, Karar No: 2010/22625, Tarih: 07.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/26296 E.  ,  2010/22625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13467, Karar No: 2017/9651, Tarih: 26.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/13467 E.  ,  2017/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kısmen kabulüne dair verilen itiraz hakem heyeti kararının süresi içinde davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili,... plakalı aracın karıştığı 03.12.2012 tarihli trafik kazası sonucunda, başvuru sahibi ...'nin kızı...'nin kazada sürücü (kaza tutanağında yolcu olarak görünse de savcılık kararında ve ifade tutanaklarından anlaşılacağı üzere sürücü) olarak bulunduğu ve vefat ettiğini, bu vefat sonucu kızının desteğinden yoksun kaldığını ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı tutarak 40.050.00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 11.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 59.735.00 TL’ye çıkarılmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

... Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, bilirkişiye tespit ettirilen destekten yoksun alma tazminatı 59.735,00 TL’nin başvuru sahiplerine ödenmesine karar verilmiş, ... Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince davalı ... şirketinin itirazı üzerine itirazın kısmen kabulü ile hakem heyeti kararının aşağıdaki şekilde düzeltilmesine; başvurunun kabulü ile 59.735,00 TL’nin 05.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ... Sig A.Ş’den alınarak başvuru sahibi verilmesine karar verilmiş; ... Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre

davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkilinin desteğinin öldüğünü destekten yoksun kaldığını ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından TRH yaşam tablosu dikkate alınarak desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkilinin desteğinin öldüğünü destekten yoksun kaldığını ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından TRH yaşam tablosu dikkate alınarak desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, ...'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararına ve yerleşik ... içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, ... kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9073, Karar No: 2015/13506, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9073 E.  ,  2015/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2012/206-2012/466

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13156, Karar No: 2011/274, Tarih: 17.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13156 E.  ,  2011/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş olduğu 11 parsel sayılı taşınmaza komşu 6 parsel maliki olan davalıların çekme mesafesine uymadan yaptıkları seralardan akan yağmur sularının taşınmazında birikerek tarımsal faaliyetine engel olunduğunu, taşınmazın bir bölümünü kullanamadığını ileri sürerek, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmek suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"...eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı hak ve yarar dengesi gözetilerek yeni önlemlerin neler olacağının açıklığa kavuşturulması ve buna göre bir hüküm kurulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalıların, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 505.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30870, Karar No: 2022/9826, Tarih: 12.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/30870 E.  ,  2022/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, temyize gelmeyen kasten yaralama eylemi ile tehdit eylemini farklı mağdurlara karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanabileceği değerlendirilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 - 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyizi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27558, Karar No: 2019/37809, Tarih: 27.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/27558 E.  ,  2019/37809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması,

2. Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi ile birlikte TCK'nun 52/3. maddesinin de gösterilmesi, yine kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 50/1-a maddesi yerine TCK'nun 50. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Dava konusu çayların TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 3. fıkrasında "62." ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1." ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün 4. fıkrasından "ve 52/3 maddeleri" ifadesinin "maddesi" olarak değiştirilmesi, yine hükmün 6. fıkrasından "TCK'nun 50/1, 52/2 ve 52/3" ifadelerinin "TCK'nun 50/1-a ve 52/2." olarak değiştirilmesi,

3. Hükmün müsadere fıkrasında "TCK.nin 54." ifadesinin "TCK'nun 54/4." olarak değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.