muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12686, Karar No: 2016/2112, Tarih: 17.02.2016

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin

08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02 2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2081, Karar No: 2012/2540, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2081 E.  ,  2012/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Davada Hazine ve Orman İdaresi taraf olup, taşınmazın yakın çevresinde orman olup, ihtilafın çözümü için orman araştırması yapılması gerektiği anlaşılmakla, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı gereğince temyiz inceleme görevi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/870, Karar No: 2014/3463, Tarih: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/870 E.  ,  2014/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/72259

Mahkeme : TARSUS 4.Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 22.10.2010 - 2010/460 esas ve 2010/712 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, sonradan döndüğü soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6933, Karar No: 2017/3255, Tarih: 15.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6933 E.  ,  2017/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

araflar arasındaki yetki verilmesi istemi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı Cahit Bekir Akaydın tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili kooperatif ile davalı arsa sahipleri arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tamamlanan inşaat için gereken başvuruların davalılar tarafından yapılmadığını ileri sürerek, inşaat ve tapuyla ilgili her türlü resmi ve özel işlemleri yapmak için kooperatif yöneticilerine yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar davayı kabul etmiş, bir kısmı ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu yapının sözleşmeye uygun olarak henüz tamamlanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı.... temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı .... tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4251, Karar No: 2016/5165, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4251 E.  ,  2016/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I-Sanık ...'ün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 31.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 09.11.2012 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Katılan vekilinin dilekçesi içeriğinden temyizinin "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu cihetle; anılan suçla sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği de dikkate alındığında, sanık hakkındaki kamu davasının .......... Vergi Dairesi Başkanlığının 08.04.2010 tarihli mütalaası ile vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına aykırı olarak "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalanın bulunmadığı gibi vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunun da sahte fatura düzenlemek fiillerine ilişkin olduğu gözetilmeden; aynı Yasanın 223/8. maddesi gereğince durma kararı verilerek idareden, iddianame konusu suçla ilgili 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devam olunarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22961, Karar No: 2014/16597, Tarih: 22.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22961 E.  ,  2014/16597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/863-2013/825

M.. A.. ile K.. A.. aralarındaki zilyetliğin tespiti ve korunması davasının kabulüne dair İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.10.2013 gün ve 863/825 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde, Hazine'ye ait 190 parsel üzerinde 25.000 m2'lik yer kapsamında ecrimisil ödemek suretiyle yaklaşık 1050 adet zeytin fidanını 1996 yılında diktiğini, zeytin ağaçlarının ürün vermeye başladığını, o günden beri ağaçlarla ilgilendiğini, hal böyle iken davalı bu zeytinleri dün itibarıyla kendi malıymış gibi toplamaya başladığını, tüm uyarılara karşın zeytin ürünlerini topladığını, vekil edeninin yıllarca emek vermiş olduğu bu zeytin ağaçlarından elde edilecek hasılatı toplayamadığını, haksız girişimin engellenemediğini açıklayarak zilyetliğinin korunması ve semerenin toplanmasının önlenmesi konusunda karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili havalesiz ve tarihsiz cevap dilekçesinde; davacı tarafın belirttiği hususların yanıltmaya yönelik olduğunu, bu konuda idari tutanak ve mahkeme kararlarının ortada bulunduğunu, Hazine'ye ait taşınmazın üzerinde zeytin ağaçlarının dikildiğini, arazinin davacı ve tüm kardeşlerine miras yoluyla babalarından kaldığını, zilyetliğin babalarından kendilerine intikal ettiğini, tapu kaydı incelendiğinde durumun anlaşılacağını, başka parsellerinde aynı durumda olduğunu, taşınmaz üzerindeki ağaçların dikiminin vekil edeni tarafından sağlandığını bu hususun Belen Mal Müdürlüğünün ecrimisil dosyasından ve Mahkemenin (İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi) 2012/28 Değişik İş sayılı dosyası ile sabit olduğunu, zeytin ağaçlarının 1992 ve 1993 yıllarında dikildiğini, vekil edeninin ağaçları birçok para harcayarak diktiğini yıllarca bakımını yaptığını, buna bağlı olarak vekil edeninin zilyetlikten kaynaklanan haklarının kullanılmasının önlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, “...dava konusu 190 parsel sayılı taşınmazın toplam 81200 m2 olarak Maliye Hazinesi adına tapuda kayıtlı bulunduğunu, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Belen İlçe Müdürlüğü'nün düzenlemiş olduğu belgede; davacının dava konusu taşınmaz üzerine 1050 adet aşılı, tüplü zeytin fidanı dikmek üzere devlet desteğinden yararlandırıldığının bildirildiği, bilirkişice tespit edilen zeytin ağaçlarının 16-17 yaşlarında olduğu, 190 sayılı parselin 25 m2'lik kısmının 01.01.1983 tarihinden beri davacı M.. A..'in işgalinde bulunduğu ve 22.01.2007-21.01.2010 tarihleri arasında üç yıllığına M.. A..'e kiralandığı, kira bitiminden önce 15.12.2009 tarihinde şahsın yeniden kiralama talebinde bulunduğu ve 22.01.2010-02.07.2012 tarihleri arasında ecrimisil yoluyla kullanım bedelinin alındığı, taşınmazın 1996 yılından beri davacı M.. A..'in zilyetliğinde bulunduğu, zilyet ve kullanımının sabit görüldüğü, davalı vekili her ne kadar vekil edeninin buraya zilyet olduğunu ve bu araziye dikilen meyve ağaçlarının parasını gönderdiğini beyan etmiş ise de tanıkların beyanları da dikkate alındığında davalının bir dönem Almanya'da yaşadığı bu nedenle de taşınmaz üzerinde sürekli ve fiili zilyetliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne, 190 parsel üzerindeki 25000 m2 alanda bulunan zeytin ağaçlarının zilyetliği korunarak davalının buraya müdahalesinin önlenmesine .... “ karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Hazine'ye ait 190 parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlarına yönelik davacının zilyetliğinin korunması ve davalı tarafından semerenin toplanmasının önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava, Hazine'ye ait 190 parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlarına yönelik davacının zilyetliğinin korunması ve davalı tarafından semerenin toplanmasının önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Gelen tapu kaydına göre 190 sayılı parsel 81200 m2 yüzölçümlü olarak 02.07.1974 tarihinde tapulama yoluyla ve tarla niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Hazine'ye ait taşınmazın en azından bir bölümünün tarafların babası tarafından ekilip biçildiği, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Dolayısıyla Hazine'ye ait taşınmazın üzerindeki fiili zilyetliğinin babalarından kendilerine intikal ettiği taraf beyanları ile de sabittir. Ancak, üzerindeki zeytin ağaçlarının babalarının ölümünden sonra 1990'lı yıllarda dikildiği anlaşılmaktadır. O halde, taraflar arasındaki uyuşmazlık üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğu Hazine'ye ait zeminle bir ilgisi olmayıp teknik bilirkişinin 05.06.2013 tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterdiği 24994,57 m2 yüzölçümlü yer üzerinde bulunan ağaçların davacı ve kardeşleri tarafından birlikte dikilip dikilmediği davalının Almanya'da çalışarak bu ağaçların dikimine parasal katkıda bulunup bulunmadığı, yada sadece davacı tarafından mı yoksa davalı tarafçamı zeytin ağaçlarının dikildiği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusu teşkil etmektedir. Keşifte dinlenen tanıklardan Z. ve O. A. ile Z. K. zeytin ağaçlarının tüm kardeşler tarafından dikildiği, davalı Kemal'in Almanya'da çalıştığı para göndermek suretiyle dikimin yapılmasına katkı sağladığı anlaşılmaktadır. Z. ve O. A., davacı ve davalının kardeşidir. Davacı tanığı Mehmet Gözler'de tarafların babası B. A.'in taşınmazı daha önce ekip biçtiğini, bundan 15 yıl önce zeytin ağaçlarının davacı tarafından dikildiğini bildirmektedir.

Dosya arasında bulunan İskenderun 2. Noterliği'nin 30 Ocak 2007 tarih 0001811 yevmiye numaralı kira sözleşmesiyle taşınmazın M.. A.. tarafından kiralandığı, ancak kira sözleşmesinin bitiminden sonra M.. A..'in 15.12.2009 tarihli dilekçesiyle taşınmazın zeytinlik olarak kullanılmak üzere beş yıl süreyle yeniden kiralanmasının istenildiği, fakat bu tarihten sonra davacı M.. A..'e haksız kullanımdan dolayı kullanıcılara gönderilen ecrimisil ihbarnamesi yoluyla haksız işgal tazminatının tahsili yoluna gidildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zeytin ağaçlarının 1992 ve 1993 yıllarında dikildiğini açıklamakta, keşifte dinlenen kısmi tanık beyanlarına göre de söz konusu ağaçların 1993-1994 yılları arasında dikildiğini beyan etmektedirler.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zeytin ağaçlarının 1992 ve 1993 yıllarında dikildiğini açıklamakta, keşifte dinlenen kısmi tanık beyanlarına göre de söz konusu ağaçların 1993-1994 yılları arasında dikildiğini beyan etmektedirler.

30 Ocak 2007 tarihli kira sözleşmesinden önce davacı ile Milli Emlak Müdürlüğü arasında bir kira sözleşmesinin olup olmadığı en azından ağaçların beyanlara göre dikildiği, 1991-1992 yada 1993-1994 yıllarından itibaren kira sözleşmesinin yapıldığı 30 Ocak 2007 tarihine kadar söz konusu zeytin ağaçlarının bakımının kim yada kimler tarafından yapıldığı, ürünlerinin bu dönem içerisinde alınıp alınmadığı, alınmış ise kimler tarafından alındığı hususu üzerinde mahkemece durulmamış ve bu konu açıklığa kavuşturulmamıştır. Ayrıca, bu tür sözleşmelerin yapıldığı bölgedeki bu sözleşmelere ilişkin örf ve adetin ne şekilde geliştiği konusuda mahkemece araştırılmadığından bu konuda sonuca ulaşmak açısından duraksama yaratmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş, 30 ocak 2007 tarihinden önce B. A. mirasçılarının tamamı yada bir kısmı ile veya biri ile zeytin ağaçlarının işgal ettiği bölge bakımından bir kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığının Milli Emlak Müdürlüğünden sorulması, uyuşmazlık ağaçların zeminine ilişkin bulunmadığı ve bu nedenle TMK'nun 981 ve devam maddelerinde yer alan zilyetliğin korunması davasının somut olayda söz konusu olamayacağı gözetilerek zeytin ağaçlarının gerçekten adı geçen kardeşler tarafından ortaklaşa dikilip dikilmediği, kim yada kimler tarafından bakımının yapıldığı, bölgedeki bu tür olaylara yönelik örf ve adetin neyi gösterdiği, konularının araştırılması, hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde yeniden dinlenecek tanıklardan sorulması, birlikte dikilmiş ise davalı Kemal'in de Almanya'da çalışarak para gönderdiği zeytin ağaçlarının dikimine katkıda bulunduğu gözetilerek bu ağaçların ürününden yararlanma hakkının olduğunun düşünülmesi, bu çerçevede toplanacak bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi, tanıklara sorular yöneltilmek suretiyle söz konusu duraksamaların ve varsa beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucana göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bundan ayrı, hükme esas alınan teknik bilirkişi İlhan Salkın'ın 15.06.2013 tarihli rapor ve krokisinde 190 sayılı parsel içerisinde A harfi ile gösterilen 24994,57 m2'lik yer dava konusu olduğu halde HMK'nun 26/1 (HUMKm.74). maddesine uygun bir biçimde istekten az hakkında hüküm kurulmaması usul ve kanuna aykırıdır. Teknik bilirkişice saptanan miktarın hükme esas alınması kanun gereğidir. (HMK.m. 26/1, HUMK'.m.74/1).

Keşif sırasınde dinlenen kardeş tanıkların beyanları doğrulandığı takdirde kural olarak dikime gerek iş gücü ve gerekse maddi olanaklarla katılan tüm kardeşlerin bundan yararlanması mümkündür.

Keşif sırasınde dinlenen kardeş tanıkların beyanları doğrulandığı takdirde kural olarak dikime gerek iş gücü ve gerekse maddi olanaklarla katılan tüm kardeşlerin bundan yararlanması mümkündür.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5946, Karar No: 2021/7466, Tarih: 26.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5946 E.  ,  2021/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10.03.2020 tarih 2020/İHK-5592 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 24.08.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 26.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8123, Karar No: 2008/11991, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8123 E.  ,  2008/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda "taşınmazın içinde bulunduğu ... ovası yeraltı su kaynakları bakımından zengin olduğu, çevrede keson, artezyen veya derin kuyu motopomplarına, DSİ kanaletlerinin olduğu, dava konusu taşınmazın bölgedeki yeraltı sularından istifadesinin mümkün olduğu ve ayrıca tek ya da gruplar halinde bu kaynaklardan sulandıkları" belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazın sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek ürünlere göre değerlendirme yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu açıkça saptandıktan sonra, yukarıda açıklandığı gibi belirlenen bu niteliğine uygun kapitalizasyon faiz oranının esas alınması gerekirken, %5 oranına göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.