muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10296, Karar No: 2023/502, Tarih: 19.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10296 E.  ,  2023/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 156 ada 470 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, taşınmazın idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken terkinine karar verilmesinin hatalı olduğunu, emsal alınan taşınmazın uygun olmadığını, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, taşınmazın idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken terkinine karar verilmesinin hatalı olduğunu, emsal alınan taşınmazın uygun olmadığını, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmakla birlikte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, yüz ölçümünün hatalı belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili" kenar başlıklı 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının ilgili bölümü ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 156 ada 470 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, kamu düzeni ilkesi resen gözetilerek 3402 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/807, Karar No: 2022/9161, Tarih: 23.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/807 E.  ,  2022/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile harç yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki, dava konusu ... ada, 95 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca maktu harca hükmedilmesi gerektiğinden bahisle, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin 1983 yılı öncesi olduğu gözetildiğinde, davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan (35.669,92) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (3.400) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20085, Karar No: 2015/14534, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20085 E.  ,  2015/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/315-2014/277

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2867, Karar No: 2017/7353, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2867 E.  ,  2017/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/11/2015 tarih ve 2014/296-2015/684 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından... II (...) Kanalizasyon İnşaatı’nın ihale edilerek dava dışı... Yapı Grup Elektrik İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile sözleşme yapıldığını, inşaatın davalı tarafça sigortalandığını, müvekkilinin sigortalı ve menfaat sahibi olduğunu, sigorta sözleşmesinde deprem bölgesindeki yapılar özel şartının yanı sıra özel şart klozları ile sigorta poliçesinde inşaatı devam eden ve geçici kabulü yapılan kısımları itibariyle depremin poliçede yazılı şartlar ve ekli genel ve özel şartlar itibarı ile teminata dâhil bulunduğunu, inşaatı tamamlanan kısımlar için sağlanan bu teminatın kesin kabul onama tarihine kadar geçerli olduğunu, işletmeye alınan kısımların 116 no.lu kloz ile teminata dâhil olduğunu, kloz 008 ile deprem bölgesindeki yapılar ile ilgili özel hükümlerin verildiğini, inşaatın 11.11.2010 tarihinde geçici kabulünün yapıldığını ve teslim edildiğini, geçici kabul sonrası 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde deprem meydana geldiğini, davalının meydana gelen hasarı ödemediğini ileri sürerek, 2011 yılı birim fiyatları ile 2.460.920,96 TL hasar tutarının temerrüt tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş; İnşaat Sigorta Poliçesi Genel Şartları gereğince; plân, proje veya hesap hatasından dolayı sigortalı mallarda meydana gelecek fiziksel ziya ve hasarların teminat dışı olduğunu, ekspertizde hasarın deprem ile ilgisi olmayan uygulama hataları sonucu inşaatta var olan ayıp nedeniyle meydana geldiğinin tespit edildiğini, yine İnşaat Sigorta Poliçesi Genel Şartları Kloz 004 Bakım Devresi Özel Şartı gereğince sigortacının, bakım devresinde her türlü doğal afetler sonucu meydana gelen hasarlardan sorumlu olmadığını, davaya konu hasarın 23.10.2011 tarihinde bakım devresi dönemi içinde meydana geldiğini savunarak, da...ın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı müteahhit ile davalı arasında İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi düzenlendiği, Kloz 004'de yer alan bakım devresi özel şartı gereğince teminatın inşaatın bitim veya geçici kabulünden sonra başlayan bakım devresini de kapsayacak şekilde genişletildiği, her türlü doğal afetin teminat kapsamı dışında olduğu, zeyilname ile 31.08.2010 ve 24.11.2011 tarihleri arasını kapsayan bakım devresi teminatının verildiği, inşaatın bakım devresine geçilmiş olduğu, her türlü doğal afetin sigorta poliçesinde ve zeyilnamede teminat kapsamı dışında olduğu, talep edilen hasarın depremden kaynaklanığı, inşaatının 11.11.2010 tarihinde geçici kabulünün yapılıp teslim edildiği, geçici kabul sonrası 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde deprem nedeniyle 20.02.2013 tarihli hasar tespit tutanağı tutulduğu, yapılan keşif ve alınan raporda mahallinde gözle görülebilir zararın tespit edilemediği, Kloz 004 gereğince doğal afet olan depremin poliçe kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle da...ın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1562, Karar No: 2025/998, Tarih: 20.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1562 E.  ,  2025/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/154 E., 2024/259 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/150 E., 2023/230 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; kanuni düzenlenme gereği davalının aidatlarını davacı Kuruma ödemesi gerektiğini, davalının 2017 yılı kurumlar vergisine matrah olan yıllık kârının yüzde 2'si nispetindeki 2018 yılında ödenmesi gerekli aidat tutarının belgelerinden anlaşıldığını, davalı tarafça 2018 yılına ait aidat bedeli miktarının kabul edilecek ilk taksit olan 1.806.006,17 TL'nin 31.05.2018 tarihinde ödendiğini, 31.10.2018 tarihinde ödenmesi gereken ikinci taksit olan 1.806.006,17 TL'den ise sadece 1.128.753,86 TL ödenip bakiye aidat miktarının ödenmediğini, davalı tarafından aidat bedelinin ödenmeyeceği ve yatırılan aidat bedelinin iadesinin gerektiğinin müvekkili Kuruma bildirildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak, 31.10.2018 tarihinde ödenmesi gereken bakiye aidat bedelinden şimdilik 500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 30.11.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 677.252,31 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 24.10.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7147 sayılı Kanun'un 7/1 maddesi ile müvekkili Bankanın 3624 sayılı Kanun çerçevesinde davacı kuruma aidat ödeme yükümlülüğünün kaldırıldığını, ödemelerin eksiksiz şekilde yapıldığını, 31.05.2018 tarihinde aidat bedelinin 1. taksitinin 1.806.006,19 TL olarak ödendiğini, ikinci taksit tutarının ise 31.10.2018 tarihinden önce 7147 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile aidat ödeme yükümlülüğünün kaldırıldığını, 2018 senesi ve devamı için aidat ödenmeyeceğini, birinci taksit tutarının da 2018 yılında yersiz olarak ödendiğini, yılın ikinci yarısı için kıstelyevm hesaplanarak 1 Temmuz 2018-23 Ekim 2018 arası 115 gün için 1.1128.753,86 TL 31.10.2018 tarihinde davacı Kurumun hesabına ödendiğini, ödemenin ihtirazi kayıtla yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; muafiyet hususunu düzenleyen 7147 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle davalı Bankanın aidat ödeme yükümlülüğünün ortadan kalktığı, aidat ödeme yükümlülüğünün kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar (gün,ay,yıl olarak) devam ettiği ve aidat ödeme yükümlülüğü bulunan sene içinde kanunun yürürlüğe girmesi halinde, bir ödeme yükümlülüğünden bahsedilecekse de bu yükümlülüğün kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapılacak kıstelyevm hesabı ile belirlenmesi gerektiği, madde hükmünün bu şekilde kabulü halinde 7147 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 24.10.2018 tarihine kadar, yılın ikinci yarısı için (1 Temmuz 2018-23 Ekim 2018 =115 Gün) 1.128.753,86 TL olarak 31.10.2018 tarihinde davalı Banka tarafından aidat bedeli ödendiğinden bakiye borcun sona erdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aidat ödeme yükümlülüğünün muafiyet hususunu düzenleyen 7147 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapılacak kıstelyevm hesabı ile belirlenmesi gerektiği dikkate alındığında, 7147 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 24.10.2018 tarihine kadar, yılın ikinci yarısı için (1 Temmuz 2018-23 Ekim 2018 =115 Gün) 1.128.753,86 TL olarak 31.10.2018 tarihinde davalı Banka tarafından aidat bedeli ödendiğinden bakiye borcun sona erdiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı tarafça 7147 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile birlikte 2018 yılında da aidat ödeme yükümlülüklerinin sona erdiği iddia edilmiş ise de kanunların geriye yürümezliği kuralı nedeni ile bu durumun söz konusu olamayacağını, söz konusu Kanunun 24.10.2018 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle davalıdan olan aidat alacaklarının zaten doğduğunu, davalının 2018 yılı aidatının tamamını ödemekle yükümlü olup 7147 sayılı Kanunun bu konudaki yükümlülüğü ortadan kaldırmadığını, davalı tarafça KOSGEB'e ödenmesi gereken 2018 yılı aidatının eksik ödendiğini, 2018 yılı mali bütçesinin 7147 sayılı Kanun değişikliğinden önce oluşturularak borcun doğumu yapılıp vadesi ileriki aylarda gerçekleştiğini, 2019 yılı bütçesinde gelirler kısmında aidata yer verilmediğinden davalı Bankanın 24.10.2018 tarihine kadar değil, tüm dönemi kapsar şekilde aidat ödemesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 3624 sayılı ... Teşvik ve Muafiyetleri Kanunundan kaynaklı aidat alacağı istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 3624 sayılı ... Teşvik ve Muafiyetleri Kanunundan kaynaklı aidat alacağı istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle dava konusu alacağın yılın ikinci yarısına ilişkin 2. taksit bedeli olup, 01.07.2018 ile aidat borcunu ortadan kaldıran 7147 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 24.10.2018 arasında geçen 115 gün üzerinden belirlediği 1.128.753,86TL tutarındaki 2. taksit bedelinin davalı tarafça ihtirazi kayıtla ödendiği ve bakiye borcun sona erdiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesinin uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8285, Karar No: 2014/14257, Tarih: 10.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8285 E.  ,  2014/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 24.01.2013 gün ve 2012/21529 esas, 2013/2919 sayılı bozma kararındaki, sanık hakkında "ele geçen bıçağın 19.03.2010 tarihli ekspertiz raporu ile 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak nitelikte olmadığının belirlenmesi ve oluşa göre de sanığın söz konusu bıçağı sırf saldırı amacı ile taşıdığının kanıtlanamaması dikkate alınarak atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar veril- mesi"ne dair bozma nedenine yerel mahkemece; bozma kararından sonra Adli Tıp Kurumundan alınan 19.06.2013 tarihli raporda, suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kap- samında değerlendirilmesinin uygun olduğu bildirildiğinden bahisle direnildiği anlaşıl- makla; Yargıtay Kanununun 15. maddesi hükmüne göre kararın direnme veya eylemli uyma niteliğinde olup olmadığının takdiri Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna ait olduğundan Dairemizin görevsizliğine, dosyanın Ceza Genel Kuruluna (GÖNDERİL- MESİNE), 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.