muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22194, Karar No: 2019/11347, Tarih: 14.11.2019

Davalı, uygulanan para cezası ve kapatma cezasının yerinde olduğunu, davacının talebi üzerine verilen cezanın 2012 Yılı Eczane Protokolünün lehe olan hükümleri uygulanmak suretiyle hafifletilerek düzeltildiğini, davacının eczanesine doktor olan eşi ve onun işyerindeki diğer doktorlar tarafından yönlendirme yapıldığını, davacının haksız ve yersiz açtığı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... ... ... sosyal güvenlik il müdürlüğü ... hizmet sunucuları denetim biriminin 09/05/2012 tarih ve 31 sıra nolu toplantısı ve 29/05/2012 tarihli toplantı 36 sıra nolu toplantı sonrası alınan kararlar gereğince davacı eczacıya uygulanan idari para cezalarından 22.394,20 TL dışında kalan 18.012,80 TL'lik para cezası yönünden ve 3 ay süreli sözleşmenin feshine ilişkin ceza yönünden verilen kararların iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine dair verilen kararın dairemizce 2015/24507 esas ve 2015/33590 karar sayılı ilamı ile 18/11/2015 tarihinde, hükme esas alınan raporda, davacının 5.3.10 ve 5.3.5 maddelerine aykırı davrandığı sonucuna varılmış ancak davacı eczaneye uygulanan 5.3.2, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri ile ilgili cezai işlemin yerinde olup olmadığına ilişkin somut bir değerlendirmede bulunulmamıştır. Bu yönüyle bilirkişi raporu eksik incelemeye dayalıdır. Bu halde mahkemece dosyadaki tüm kayıtlar, taraf savunmaları, ve bütün deliller birlikte değerlendirilerek davacının sözleşmeye aykırı davranıp davranmadığı hususunda nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile; ... ... ... sosyal güvenlik il müdürlüğü ... hizmet sunucuları denetim biriminin 09/05/2012 tarih ve 31 sıra nolu toplantısı ve 29/05/2012 tarihli 36 sıra nolu toplantı sonrası alınan kararlar gereğince davacı eczacıya uygulanan 40.406,70 tl idari para cezası ve 3 ay süreli sözleşmenin feshine ilişkin ceza yönünden verilen kararların idari para cezası yönünden 35.179,61 tl'si ile sözleşmenin feshine dair kararın 2 aylık bölümünün iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davalının temyizi bakımından ise mahkemenin 14.07.2016 tarihli kararı davalı vekiline 15.08.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili tarafından 13.10.2016 tarihinde temyiz talebini içeren dilekçe sunulmuştur. HUMK uyarınca 15 günlük yasal süre geçtikten sonra verilen davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyizi bakımından ise mahkemenin 14.07.2016 tarihli kararı davalı vekiline 15.08.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili tarafından 13.10.2016 tarihinde temyiz talebini içeren dilekçe sunulmuştur. HUMK uyarınca 15 günlük yasal süre geçtikten sonra verilen davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz dilekçesinin reddine, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21006, Karar No: 2014/17242, Tarih: 22.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21006 E.  ,  2014/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanıkların yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adreslerin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadıkları anlaşıldığından, kararın adı geçen sanıklara 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2038, Karar No: 2021/9749, Tarih: 06.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2038 E.  ,  2021/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 11/02/2019 tarih, 2018/4555 Esas ve 2019/1185 Karar sayılı ilamında özetle; SGK Başkanlığı tarafından yapılan ödemelerin rücuya tabi olup olmayacağının, 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesi gözetilerek değerlendirilmesi suretiyle tazminatların hesaplanması; birkısım davacıların açtığı davaya ilişkin Adana 4. İş Mahkemesi'nin 2015/185 Esas- 2017/659 Karar sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilmesi ve anılan davada hükmedilen tazminatlar ile tahsilde tekerrür olmayacak biçimde belirlenecek tazminatların hüküm altına alınması gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacı ... için 185.701,33 TL, ... için 21.817,43 TL. ve ölenin oğlu ... için 18.662,85 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 26/08/2014 tarihinden; davacı ... için 21.879,87 TL. ve ölenin babası ... için 19.938,52 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 08/07/2015 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, asıl davanın davacıları tarafından, desteklerinin işvereni konumunda olan dava dışı şirkete karşı açılan Adana 4. İş Mahkemesi'nin 2015/185 Esas- 2017/659 Karar sayılı dosyasında, eldeki dava kapsamında hüküm altına alınmayan ve eldeki davada hükmedilen bedelleri aşan tazminat miktarlarının hüküm altına alındığı, eldeki davada hükmedilen miktarlar ile anılan dosyada hükmedilen miktarlar bakımında tekerrüre yol açacak nitelikte bir tazminat hesabı ve hüküm bulunmadığı hususları dikkate alındığında, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine göre, davalı vekilinin diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dairemizin önceki bozma ilamında, asıl davanın davacılarına (desteğin eş ve çocukları) dava dışı SGK Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle ödenen ve ilk peşin sermaye değerinin 128.529,11 TL olduğu bildirilen gelirin, 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesi gereği rücuya tabi olup olmayacağı değerlendirilmek suretiyle, asıl dava davacılarının tazminatlarının belirlenmesi gerektiğine vurgu yapılmıştır. Bozmaya uyan mahkeme tarafından, 07/01/2020 tarihli aktüer raporundaki görüş doğrultusunda, SGK tarafından davacılara ödenen peşin sermaye değerli gelirin tazminattan düşülemeyeceği kabul edilerek karar verilmiştir. Mahkemenin kararına esas aldığı aktüer raporunda; davaya konu kaza sonucunda, SGK sigortalısı da olan araç sürücüsü ile araç muavini olan davacılar desteğinin öldüğü, kazada araç maliki olan işverenin herhangi bir kusurunun bulunmadığı, 5510 sayılı Kanun'un 21/5. maddesi gereğince kurum sigortalısı olup tam kusuru ile kazayı yapan araç sürücüsünün mirasçılarına SGK'nın rücu hakkının bulunmadığı, araç maliki olan olayda kusuru olmayan işverene de SGK'nın rücu edemeyeceği, SGK Başkanlığı'nın rücu hakkının olmadığı ödemelerin davacıların tazminatlarından düşülemeyeceği yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. Mahkemenin kararına esas aldığı aktüer raporundaki değerlendirmenin, 5510 sayılı Kanun'un 21/5. maddesine dayalı tespitler içerdiği ve Dairemizin önceki bozma ilamında, anılan kanunun 21/4. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gereğinin vurgulandığı dikkate alındığında, esas alınan raporun yeterli bir rapor olmadığı açıktır.

Diğer yandan; 2918 sayılı KTK'nın 85/son maddesinde yer alan "araç işleteninin, sürücüsünün kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olduğu" yönündeki düzenleme gereği, davacılar desteğinin muavin olarak çalıştığı otobüsün maliki/ işleteni (aynı zamanda desteğin işvereni) konumunda olan şirkete ve işletenin sorumluluğunu ... poliçesi ile üstlenen davalı sigortacıya SGK Başkanlığı'nın rücu hakkının bulunduğu açıktır. Bu itibarla, kazada oluşan zarar için davacılara ödeme yapan dava dışı SGK Başkanlığı'nın, KTK'nın 85/son maddesi hükmü gereği işveren (araç maliki/ işleteni) konumundaki davalının sigortalısına ve davalı sigortacıya rücu hakkının bulunduğunu dikkate almayan ve davaya konu olay bakımından uygulanma imkanı da olmayan 5510 sayılı Kanun'un 21/5. maddesine dayanan gerekçe yerinde olmamıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında; asıl davanın davacılarına ödediği bedeller için SGK Başkanlığı'nın davalı trafik sigortacısına rücu imkanının bulunduğu, mahkeme hükmü sadece davalı tarafça temyiz edildiği ve hükme esas tazminat hesap raporundaki hesap şekli bakımından davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu da dikkate alınmak suretiyle, başka bir aktüerya uzmanı bilirkişiden, ilk hükme esas alınan 2016 tarihli rapor verileriyle (işlemiş/ işleyecek devre belirlemesinde 2016 yılının esas alınması, 02/03/2016 ve 11/03/2016 tarihli raporlarda kullanılan verilere göre hesabın yapılması) asıl dava davacılarının tazminat alacaklarının hesap edilmesi ve SGK Başkanlığı tarafından ödenen rücuya tabi peşin sermaye değerli gelirin 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesi gereği tazminatlardan düşülmesiyle sonuç tazminatların belirlenmesi konusunda rapor alınıp karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer bütün temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2149, Karar No: 2010/8562, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2149 E.  ,  2010/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7400, Karar No: 2016/7227, Tarih: 05.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7400 E.  ,  2016/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 gün ve 2015/143 E. 2015/491 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12516, Karar No: 2014/12169, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12516 E.  ,  2014/12169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/455-2013/185

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/686, Karar No: 2018/1426, Tarih: 04.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/686 E.  ,  2018/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir 1. Tüketici Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.03.2014 tarihli ve 2013/677 E., 2014/336 K. sayılı karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 09.06.2014 tarihli ve 2014/19569 E., 2014/18200 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı, davalı banka şubesinden konut kredisi kullandığını, kullandığı konut kredisi sırasında davalı bankaca dosya masrafı,yapılandırma masrafı,sigorta bedeli ve ekspertiz masrafı adı altında 26.830,21 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek haksız şekilde alınan toplam 26.830,21 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki sözleşme 29.05.2008 düzenlenmiş olup, o tarihte davacı 10 yıl süre ile ferdi kaza sigortalısı olarak 3.759,00 TL. ödemiş ve 6 yıl süre ile bu sigortalılığa devam etmiş, böylece yapılan ferdi kaza sigortasına rıza göstermiştir. Aradan bu kadar süre geçtikten sonra talepte bulunulması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.Hal böyle olunca bu kalem yönünden isteğin reddine karar verilmesi gerekirken bu isteğin de kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile ekspertiz ücreti olarak tahsil edilen bedelin de davalıdan tahsilini istemiş olup, mahkemece, ekspertiz işlemi nedeni ile davalı banka tarafından tahsil edilen 367,50 TL'nin de davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun 01 Kasım 2006 Tarihli 26333 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Bankalara Değerleme Hizmeti Verecek Kuruluşların Yetkilendirilmesi ve Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik"in geçici 1. maddesi uyarınca, bankalarca verilen kredinin teminatı olarak Konut ve diğer gayrimenkul değerleme işlemlerinin kimler tarafından ve ne şekilde yerine getirileceği hususu ayrıca ve açıkça düzenlenmiş olup, dairemizin yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, bankaların ancak davaya konu kredinin verilmesi için zorunlu, makul ve belgeli masrafları tüketiciden isteyebileceğinin kabulü gerekir. Davalı banka tarafından değerleme şirketine ekspertiz işlemi yaptırıldığına ve bu şirkete 236 TL. ödeme yapıldığına dair belge dosyaya sunulmuş olmakla, belgeli olan bu masrafın dava değerinden mahsup edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA nedenidir…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda kısmen direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda kısmen direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, yanlar arasında 29.08.2008 tarihli konut kredisi sözleşmesi imzalandığını, davalı tarafından gerek kredinin ilk kullanımı gerekse yapılandırma işlemi sırasında komisyon ücreti, hayat sigortası, konut sigortası, ekspertiz ücreti ve yapılandırma ücreti adı altında tahsilat yapıldığını, tahsil edilen bu bedellerin zorunlu masraflar olmayıp iadesi gerektiğini, söz konusu bedellerin kendisi ile müzakere edilmeden tahsil edildiğini ileri sürerek, davanın kabulü ile 11.302,20TL komisyon ücreti, 367,50TL ekspertiz ücreti, 206,51TL konut sigortası bedeli, 11.195,00TL yapılandırma ücreti ve 3.759,00TL hayat sigortası bedeli toplamı 26.830,21TL’nin kesinti tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya teslim edilen sözleşme öncesi bilgi formunda kredi kullanımı hâlinde alınacak komisyon ve masraflar konusunda bilgi verildiğini, davacının satın aldığı konut için ekspere ödenen ücretin iadesini talep etmesinin yerinde olmadığını, davacıya verilen sözleşme öncesi bilgi formunda hayat sigortası ve konut sigortası ücretine ilişkin bilgilerin de yer aldığını, kredinin bu koşullara göre kullandırıldığını, davacının beş yıl boyunca sigortadan yararlandıktan sonra sigorta poliçe bedellerinin iadesini talep etmesinin yasal dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüketici ile müzakere edilmeden tek taraflı olarak sözleşmeye konulan, tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde iyi niyet kurallarına aykırı düşecek biçimde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme koşullarının haksız şart sayılacağı, davacıdan alınan ücretlerin karşılığı olan hizmetlerin somutlaştırılmadığı, davacıya hayat sigortasının yapılması kararlaştırılmasına ve buna ilişkin işlem başlatılmasına rağmen on yıl süreli ferdi kaza sigortası yapıldığı ve ücretinin de on yıllık olarak alındığı, davacının talimatı olmadan ferdi kaza sigortası yapılarak on yıllık süre için peşin alınmak suretiyle zorunlu olmayan bu sigortanın tek yanlı tasarrufla zorunlu hâle getirildiği, davacının toplam 26.623,70TL’yi geri istemekte haklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.