muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21235, Karar No: 2013/23063, Tarih: 04.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21235 E.  ,  2013/23063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ... - ... - ... - ... müdafiileri, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan bir süre önce katılanların sanık ...'in çalıştırdığı dükkana gelerek, yan keski aleti istedikleri, sanık ...'in katılanlara istedikleri aleti vermek istememesi üzerine, katılanların sanık ...'e hitaben "sana sorarız" şeklindeki sözlerle tehditte bulunup gitmeleri üzerine, sanık ...'in olayı diğer sanıklara anlatıp, tüm sanıkların bir plan yaparak olayı gerçekleştirdikleri tanık Akın anlatımı ve sanık beyanı ile iddia olunduğundan sanık ... lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21624, Karar No: 2014/11241, Tarih: 29.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21624 E.  ,  2014/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların kastı ve amacı" nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK.nun 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/769, Karar No: 2015/4774, Tarih: 17.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/769 E.  ,  2015/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Atılı suç yönünden temyiz incelenmesi sonrasında kanun yararına bozma yolu ile kararın düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokulmazlığını ihlal suçları ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamına göre, olay günü gece saat 23.20 sıralarında ikametine dönen müştekinin daire giriş kapısı önünde 2 erkek şahsı görerek, kimi aradıklarını sorduğu, şahısların ... isminde bir kişiyi aradıklarını söyledikleri, şahısların, devamında “yanlış gelmişiz” diyerek hızlıca apartmandan uzaklaştıkları, müştekinin anahtarı ile kapıyı açmaya çalışırken kapının zorlandığını fark edip, şahısların arkasından baktığı, ancak şahısların olay yerinden uzaklaşmaları ve müştekinin ikametine girilmediğini tespiti üzerine müracaatta bulunmadığı, aynı gece müştekinin ikameti ile aynı mahallede bulunan okuldan, kamera saatine göre saat 23.45 sıralarında hırsızlık olayı meydana geldiği, bunun üzerine müştekinin olay yeri inceleme görevlilerine, kendi ikametinde meydana gelen hırsızlığa teşebbüs olayını anlattığı, okul içini kamera görüntüleri izletilen müştekinin, görüntüleri bulunan maskeli şahısların, kendi daire giriş kapısı önünde gördüğü şahıslara benzediğini beyan ettiği, parmak izi incelemesi sonucunda okul içinden elde edilen parmak izinin sanık ...'a ait olduğunun belirlendiği, başka olaylar nedeniyle sanıklar yakalanıp, teşhis amacıyla müşteki ile yüzleştirildiğinde, müştekinin, olay günü apartman lambasının arızalı olması nedeniyle şahısların yüzünü net bir şekilde göremediği ancak boy, tip ve saç şekilleri bakımından canlı olarak gördüğü şahısların, olay günü evinin önünde gördüğü şahıslara çok benzediğini söylediği, bu yolla ulaşılan sanıkların aşamalarda ısrarlı bir şekilde atılı suçları kabul etmediklerinin ve müştekinin net olmayan teşhis işlemi dışında başkaca bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatleri yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde mahkumşyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

2-İddianameyle sanıklar hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde CMK’nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

3-Dosya kapsamına göre sanıkların, müştekinin daire giriş kapısını zorladıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların hırsızlık amacıyla müştekinin ikamet ettiği apartmana girmeleri ile dahi konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşacağı gözetilmeden, henüz müştekinin ikametine girilmemiş olması gerekçe kılınarak koşulları oluşmadığı halde konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4076, Karar No: 2016/6167, Tarih: 17.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4076 E.  ,  2016/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-)Sanık hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme' suçunun, yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/l.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme' suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanık hakkında "2005,2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

1-)2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın; sahte fatura düzenlemediğini, yaptığı satışların ve alışların gerçek olduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın iş yerinde 2004,2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında katılan kurumca yoklama yapılıp yapılmadığı sorularak varsa buna ilişkin belgelerin getirtilip incelenmesi, anılan yıllarda işyerinin faaliyette olup olmadığının araştırılması, her bir takvim yılında düzenlenen suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile sanığın mal sattığını söylediği alıcılar arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak saptanıp bu kapsamda faturalar kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki/ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı ve sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulduktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-)Sanık hakkında .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.10.2008 tarih ve ..... Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2004,2005,2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”; "2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ile kullanmak eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarını tek suç olarak kabul edilip her iki suçtan tek hüküm kurulması,

3-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7393, Karar No: 2024/6803, Tarih: 13.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7393 E.  ,  2024/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/142 E., 2023/744 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/33 E., 2022/12 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; davacının emekli olduğunu, daha sonra davalı kurumca ... Elektronik Pey İnş. Müh. Mak. Pet. EGT adlı işyerindeki 119 günlük çalışmalarının sahte çıktığı iddiası ile emekli maaşının kesildiğini, kendisine borç çıkartıldığını, davalı işyerince çalışmalarının başka yerden bildirildiğini bundan haberinin olmadığını bu nedenlerle davalı şirkette 119 gün çalıştığının tespiti ile davacının emeklilik tahsisi ile ilgili 15.01.2014 tarih ve 1079000 sayılı işlemin ortadan kaldırılmasına, kesilen maaşların ve kesintilerin yasal faizi ile iadesine, kurumca tahakkuk ettirilen toplam 15.721,25 TL borcun bulunmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Kurum işleminin iptaline yönelik dava tefrik edilmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özet olarak; davacı vekilinin dilekçesinde belirttiği hususların kabulü mümkün olmayıp gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkil firmada ilk olarak 24.06.2008 tarihinde işe başlamış 10.11.2008 tarihinde işten ayrılmış 17.04.2009 tarihinde yeniden işe başlayarak 13.11.2009 tarihinde işten ayrıldığını, 2010 yılına ait çalışma ilk olarak 16.08.2010 yılında başlamış olup davacı, müvekkilin almış olduğu ihale işleriyle ilgili olarak 16.08.2010 - 17.09.2010 tarihleri arasında Denizli yeşil alanlarda, 22.09.2010 - 30.12,2010 tarihleri arasında Denizli yeşil alan mezarlık bakımında 25.01.2011 -27,07.2011 tarihleri arasında Denizli yeşil alanda, 28.07.2011 - 14.10,2011 tarihleri arasında 1. 2. 3. Bölge park inşaatlarında çalıştığını, davacının bu çalışma süreleri dışında müvekkil Firmada başkaca bir çalışmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davanın kabulüne" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davanın kabulüne" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece prim ödeme gün sayısı yönünden tespit kararı verilmişse de ilgili dönem aylık kazancı hakkında bir karar oluşturulmamış olduğunu öncelikle hükmün bu nedenle kaldırılması gerektiğini, dinlenen bir kısım tanıkların davacının anılan tarihler arası çalıştığını görmediklerini, bilmediklerini ifade etmelerine rağmen mahkemece bu durumun davacı aleyhine delil olarak dikkate almamış olduğunu, müvekkili şirket ile tespite konu tarihlerde davacının sigorta kaydının bulunduğu ... Atlas Elektronik firması arasında bir bağ tespit edilemediği halde mahkemenin bu durumu da dikkate almamış olduğunu, banka kayıtlarının da davacının müvekkili ile çalışmadığını gösterdiğini belirtmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kamu düzenini ilgilendirdiğini ancak kesin delille ispatlanabileceğini, davanın süre yönünden reddinin gerektiğini, hizmet dökümüne göre davacının işbu davanın açılmasında hukuki yararı bulunmadığını ve hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ve feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/120, Karar No: 2009/193, Tarih: 13.05.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/4-120 E.  ,  2009/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19.09.2008

Taraflar arasındaki "manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şişli 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 28.07.2006 gün ve 2006/53 E- 389 K. sayılı kararın incelenmesi, davacılar vekili  tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  4.Hukuk Dairesinin 11.12.2007 gün ve 2006/12581-2007/15816 sayılı ilamı ile; (“…Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalının yabancı bir dergide yayınlanan röportajda; "30 bin Kürdü ve 1 milyon Ermeni'yi öldürdük. Türkiye'de hiç kimse bunu dile getirmeye cesaret edemiyor. Ben ediyorum." şeklinde beyanda bulunarak Türk Milletini ve atalarımızı katil ilan ettiğini, davalının iftiradan ibaret bu beyanının Türk Milletinin bütün fertlerini yurt dışında yabancı milletler karşısında zor duruma düşürdüğünü, Ermeni iddialarına güç kazandırdığını, bu beyanlarla birlikte Türk Milletinin dışarda horlanma, dışlanma ve aşağılanma şeklinde davranışlara daha sıklıkla maruz kalmaya başladıklarını, bir çok ülkede Ermeni iddiaları ile ilgili yasa tasarılarının kabul edilmeye başlandığını, Türk Milletinin bu iddialarla ilgili dış baskı ve tehdit ile karşılaştığını, davalının bu sözlerinin Türk Milletinin bütün fertlerine, tarihine, uluslararası ilişkilerine, menfaatlerine büyük darbe vurduğunu, fert olarak da büyük üzüntü duyulduğunu, şahsiyet haklarının ağır surette ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

Davalı vekili ise müvekkilinin söylediği cümlenin davacılar tarafından tahrif edildiğini, dergide yer alan ifadenin aynen "Burada 30 bin Kürt öldürüldü, 1 milyonda Ermeni ve neredeyse kimse bundan söz etmeye cesaret edemiyor" biçiminde olduğunu, cümlenin özne içermediğini, davacıların aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, hem tazminat hem de yayın isteminin doğru olmadığını, tazminat koşullarının oluşmadığını, Ermeni tehcirinin Osmanlı döneminde yaşandığını, müvekkilinin söylediği cümlenin Osmanlı Devletinde olan bir olaya ilişkin kanaatı olduğunu, düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, ağır zarar koşulunun gerçekleşmediğini, Ermeni tehcirinin bir vakıa olduğunu, tarihi olayların tartışılmasına hiçbir sınır konulamayacağını, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davacıların bu eleştiriye katlanmak zorunda olduklarını, İstanbul Basın Savcılığı tarafından takipsizlik kararı verildiğini, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 10.maddesi uyarınca müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların salt Türk Milletinin bir ferdi olmaları nedeniyle yansıma yoluyla kişilik haklarına saldırı olduğunun kabulüne imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacıların salt Türk Milletinin bir ferdi olmaları nedeniyle yansıma yoluyla kişilik haklarına saldırı olduğunun kabulüne imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedenine dayanmaktadır. Hukukumuzda kişilik haklarının tanımı yapılmamış ve bu hakkın hangi değerleri kapsadığı da açıklanmamıştır. Böylece kişilik haklarının diğer bir anlatımla şahsiyet haklarının nelerden ibaret olduğunun belirlenmesi ve sınırının çizilmesi uygulamaya yani yargıya bırakılmıştır. Gerek öğretide gerekse yargısal kararlarda kişisel değerlerin; fiziki, duygusal ve sosyal kişilik değerleri olarak belirlendiği, kişinin toplum içindeki mesleki kimliği şeref ve haysiyeti, özgürlüğü, vücut ve ruh bütünlüğü ve sağlıgı, ırk, din ve vatandaşlık gibi bağları kapsadığı kabul edilmektedir.

Anayasanın 66.maddesine göre "Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk'tür." Kişilerin onur ve serefleri gibi mensubu bulundukları ve Anayasa ile çerçevesi belirlenmiş bir millete aidiyet duygularıda yukarıdaki açıklamalar nazara alındığında; kişilik değerleri kapsamında ve hukuki koruma altındadır.

Davalı tarafından söylendiği iddia edilen sözlerin, davacıların vatandaşlık bağı ile bağlı bulundukları Türk Milletine yönelik olması durumunda davacıların aktif dava ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerekir. Her ne kadar davalı, dava konusu sözlerinde özne bulunmadığını, savunmuş ise de mahkemece, sözlerin Türk Milletine yönelik olduğu benimsenmiş ancak davacıların salt Türk Milletinin ferdi olmaları nedeniyle aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Şu durumda davacıların aktif dava ehliyetinin varlığının kabulü ile davanın esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Kişilik haklarına saldırının varlığının benimsenmesi durumunda MK.'nun 25. ve BK.'nun 49.maddesine göre ve ayrıca BK.'nun 49/3.maddedeki düzenlemede gözetilerek bir hüküm kurulmalıdır.

Yazılı şekilde davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.