muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3299, Karar No: 2015/2704, Tarih: 28.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3299 E.  ,  2015/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/218566

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/04/2013, 2012/6 (E) ve 2013/118 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık , kardeşi mağdur karşı eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,Ancak,Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile ablası mağdur arasında evde oturacak yer nedeniyle tartışma çıktığı, mağdurun sanığa "sen adam mısın" diyerek hakaret ettiği, daha sonra odasına geçtiği, oda da sanığa yönelik tahrik edici sözler söylemesi üzerine, sanığın odaya girerek kravatı mağdurun boğazına geçirerek sıkmaya başladığı, ev sakinlerinin araya girmesiyle eylemine son verdiği, mağdurun eylem nedeniyle, dolaşım ve solunum sistemini etkileyen bilinç kaybına bağlı olarak hayati tehlike geçirdiği olayda,

A-Olayın oluş şekli, mağdurdaki yaralanmanın şiddeti, yaranın yeri ve sanığın engel hal nedeniyle eylemine son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemi ile ortayan çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürme

suçuna teşebbüsten TCK'nun 35. maddesi uyarınca makul bir ceza belirlenerek cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

B- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'nun 326. maddesi gereğince ceza miktarı saklı kalmak kaydı ile BOZULMASINA, 28/04/2015 gününde oybirilği ile karar verildi.

K
Yargıtay — Esas No: 2021/3262, Karar No: 2022/5153, Tarih: 22.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/3262 E.  ,  2022/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22/03/2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, fark bedelin ödenmesi, faiz ve harç yönünden hükmün düzeltilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Durhasan Mahallesi, 2258 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak üzerindeki tel çite niteliğine göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi, faiz ve harç yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10380, Karar No: 2011/2743, Tarih: 15.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10380 E.  ,  2011/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.07.2009 tarih ve 2007/736-2009/519 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında makine kırılması sigorta poliçesinin düzenlendiğini, 2007 yılı Ocak ayında şebeke beslemesindeki aşırı voltaj dalgalanmaları sebebiyle teminat konusu makinede arıza meydana geldiğini, bu arıza nedeniyle müvekkilinin 20.917, 58 TL zararının olduğunu, olayın hemen ardından davalı şirkete ihbarda bulunulduğunu, yapılan telefon görüşmesinde faturanın gönderilmesi halinde zararın ödeneceğinin ve eksper tarafından hasar tespitinin gerekmediğinin kendilerine söylendiğini, buna güvenerek arızalanan parçayı değiştirdiklerini, bundan sonra davalı şirketin ekspertiz incelemesi yaptırdığını ve hasarın teminat dışı olduğunu belirterek ödeme yapmaktan kaçındığını, oysa makineyi ithal ettikleri yabancı şirketin Türkiye'deki temsilcisi olan firmadan gelen uzmanın arızanın şebeke beslemesindeki aşırı voltaj dalgalanmasından meydana geldiğini tespit ettiğini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.500 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.11.2008 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 39.080,89 TL2nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket nezdinde makine kırılması sigortası ile sigortalı bulunan makinedeki arızanın ani ve beklenmedik bir şekilde olmadığını, makinenin çalışmasına bağlı olarak rezistans telinin malzeme özelliğini kaybetmesi sonucu hasarın meydana geldiğini, makine kırılması genel şartlarının 3/h maddesi uyarınca bu arızanın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket nezdinde makine kırılması sigortası ile sigortalı bulunan makinedeki arızanın ani ve beklenmedik bir şekilde olmadığını, makinenin çalışmasına bağlı olarak rezistans telinin malzeme özelliğini kaybetmesi sonucu hasarın meydana geldiğini, makine kırılması genel şartlarının 3/h maddesi uyarınca bu arızanın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, voltaj dalgalanması olması halinde sadece bahse konu olan makinede değil, diğer makinelerde de arıza olmasının gerektiği, bunun yanında böyle bir durumda ilk hasar gören parçaların elektronik kartlar olduğu, ancak ilgili makine ve diğer makinelerde daha önce elektronik kartların arızalandığı hususunda bir iddianın olmadığı, makinenin kendi sistemi içinde voltaj, frekans, genlik değişikliklerine ilişkin koruyucu sistemin var olduğu, rezistansların belirli bir kullanım ömrü olduğu, bu sürenin dolması halinde orijinal rezistanslar ile değişmesinin gerektiği, davacının ise orijinal olmayan rezistansları kullanmayı tercih ettiği, teknik bilirkişilerin bu tespitleri doğrultusunda temperleme makinesindeki arızalanan rezistansın ömürlü parçalardan olması, kullanıma bağlı olarak özelliğini kaybetmesi nedeniyle somut olaydaki rizikonun meydana geldiği, bu hali ile rizikonun makine kırılması genel şartlarının 3/h maddesi uyarınca teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılması sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece meydana gelen rizikonun teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Zira dosyaya sunulan 23.07.2008 ve 24.02.2009 tarihli raporlarda meydana gelen rizikonun teminat kapsamında olduğu belirtilmesine rağmen aynı bilirkişilerin içinde bulunduğu heyet tarafından verilen 16.06.2009 tarihli raporda rizikonun teminat kapsamı dışında olduğu belirtilmiş ve mahkemece de bu son rapor hükme esas alınmıştır. Aynı bilirkişiler tarafından yeni bir teknik inceleme yapılmaksızın verilen raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacı tarafından, sigortalanan makinenin bilgisayar destekli bir makine olduğunun ve rizikonun şebeke beslemesindeki aşırı voltaj dalgalanması sonucu meydana geldiğinin ileri sürülmüş bulunmasına göre, bu konularda uzman makine, elektrik ve bilgisayar mühendisinden oluşacak bir bilirkişi kurulundan rapor alınması gerekirken yalnızca makine mühendislerinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak hüküm kurulması da doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, davacı tarafından, sigortalanan makinenin bilgisayar destekli bir makine olduğunun ve rizikonun şebeke beslemesindeki aşırı voltaj dalgalanması sonucu meydana geldiğinin ileri sürülmüş bulunmasına göre, bu konularda uzman makine, elektrik ve bilgisayar mühendisinden oluşacak bir bilirkişi kurulundan rapor alınması gerekirken yalnızca makine mühendislerinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak hüküm kurulması da doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8068, Karar No: 2017/5973, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8068 E.  ,  2017/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek, faturalara konu alışverişlerin gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; dosya kapsamına göre sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... ve Boya Kimyasalları San. Tic. LTD. şirketi hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak düzenlenmiş olması halinde ilgili raporlar temin edilerek, şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının birleştirilmesi, birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

a-)Suça konu faturaların kurumlar vergisinde de kullanılması nedeniyle, 2005 takvim yılı için 16.04.2006 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “27.04.2010” şeklinde yanlış yazılması,

b-) 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; somut olayda sanığın aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığının kabul edilmesi karşısında hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

c-)Suç tarihi gözetildiğinde, lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından teşdiden üst sınırdan mı, yoksa 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 3 yıldan 5 yıla kadar olan hapis cezasından dolayı alt sınırdan mı ceza verildiğinin anlaşılamaması nedeniyle denetimden yoksun hüküm kurulması, yasaya ayıkırı,

d-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9152, Karar No: 2013/14205, Tarih: 04.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9152 E.  ,  2013/14205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/09/2011 gün ve 2009/437-2011/391 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.03.2013 gün ve 2012/1124-2013/5493 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile davacının dava dışı limited şirketlerdeki hisselerini davalılara sözleşmenin üçüncü maddesinde geçtiği üzere ''şu ana kadar doğmuş ve ileride doğacak gerek piyasaya, bankalara ve finans kurumlarına ve gerekse maliyeye olan vergi borcu faiz ve tüm ferileri ile şirketin sair her türlü borçlarını davalıların üstlenmiş oldukları'' şeklindeki açık beyana dayanarak devrettiğini, şirketlerde isim değişiklikleri de yapıldığını, davalıların sözleşme gereği borçlarını ödememeleri sebebiyle Vergi Dairesi tarafından davacı hakkında başlatılan icra takibi sonucunda 132.040 TL bedeli vergi dairesine ödemek zorunda kaldığını, davalıların şirket borçları ile vergi borçlarını ödemekten imtina ettiklerini, şirketin vergi borçlarının 1/2 sini icra zorlaması ile müvekkiline ödetildiğini ileri sürerek, davacı tarafından cebren ödenmek durumunda kalan ve davalıların sorumluluğunda bulunan 132.040 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının ödediği tutarın devirden önceki döneme ait usulsüzlük cezası olduğunu, müvekkilinin bu vergi usulsüzlüğünden haberinin olmadığını, devir sırasında da davacı tarafından bunun bildirilmediğini, sakladığını, usulsüzlük cezasından haberi olsa idi müvekkilinin sözleşmedeki bu maddeyi kabul etmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemiştir.

Davalı ... vekili, davacının ödediği tutarın devirden önceki döneme ait usulsüzlük cezası olduğunu, müvekkilinin bu vergi usulsüzlüğünden haberinin olmadığını, devir sırasında da davacı tarafından bunun bildirilmediğini, sakladığını, usulsüzlük cezasından haberi olsa idi müvekkilinin sözleşmedeki bu maddeyi kabul etmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemiştir.

Mahkemece, vergi dairesince kesilen cezaların kayba uğratılan KDV'lerden kaynaklanan idari para cezası niteliğinde olduğu, herhangi bir suç dolayısıyla kesilmiş cezanın bulunmadığı, vergi borcuna esas hususların sözleşme sırasında davacı tarafından bilindiği ve davalılardan gizlendiği yönünde delil elde edilemediği, taraflar arasındaki sözleşmenin 3. ve 4. maddelerinde şirketin devir anına kadar doğmuş ve ileride doğabilecek maliyeye olan vergi borcu faiz ve tüm ferileri ile şirketin sair her türlü borçlarının davalılar tarafından üstlenildiği ve yine bu borçların davacı tarafından ödenmek zorunda kalması halinde bu miktarı faiziyle birlikte davalılardan tahsil ve talep etme hakkının bulunduğunun açıkça belirtildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 132.040 TL alacağın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4842, Karar No: 2017/9483, Tarih: 29.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4842 E.  ,  2017/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7908, Karar No: 2016/18307, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/7908 E.  ,  2016/18307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı ile aralarında imzalanan 2013 yılı protokolünün 5.3.15 maddesi gereğince davalı kurum tarafından verilen cezai şartın haksız olduğunu ileri sürerek iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda davanın reddine dair verilen mahkeme kararı, davacı tarafından temyiz edilmiş ise de temyizden sonra davacı vekili avukat ..., 6.5.2016 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece işlem yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davadan feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1781, Karar No: 2018/9194, Tarih: 19.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1781 E.  ,  2018/9194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanığın 2008, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan: Beraat; 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

I- Sanık hakkında “2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında düzenlenen 25.12.2013 tarih ve 2013-A-362/35 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine göre; sanığın aynı takvim yıllarında farklı mükellefiyet kayıtları bulunan şirketlere ait faturaları sahte olarak düzenlenmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, birbirinden bağımsız ve şirket/mükellefiyet sayısınca suç oluşturacağı gözetilmeden, her bir takvim yılı için zincirleme biçimde işlenmiş tek suç olarak kabul edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2008-2009-2010-2011“ olarak eksik gösterilen suç tarihlerinin, dosya içerisinde mevcut faturalara göre 2008 takvim yılı için “31.12.2008“, 2009 takvim yılı için “29.12.2009“, 2010 takvim yılı için “15.10.2010“, 2011 takvim yılı için “07.11.2011“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezayı artıran ve azaltan nedenlerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin, “2008, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;