muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8359, Karar No: 2007/14402, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8359 E.  ,  2007/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı BRT A.Ş’nin sahibi olan diğer davalı ...’in bir takım inandırıcı vaatlerle kendisine ait kredi kartı ile 2.000,00 YTL’lik harcama yaptığını, ayrıca yine davalı ...’in isteği ile 20.3.2002 tarihli banka havalesi ile davalı BRT A.Ş adına olan banka hesabına 15.000,00 YTL yatırdığını, davalı ...’in parayı iade etmemesi üzerine bu borçlarına karşılık 21.000 dolar bedelli bir senet imzalayarak kendisine verdiğini, ancak senet bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek 21.000 dolar karşılığı 30.000,00 YTL’nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...’in tüm, davalı BRT A.Ş’nin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde, davalı ...’in bir takım vaatlerle kendisinden aldığı parayı iade etmediği, bu para karşılığında tanzim ettiği senedi de ödemediği iddiası ile eldeki davayı açmıştır. Davacı, iddiasını ispat için banka havale makbuzu ile davalı ... tarafından imzalanan, vade tarihi bulunmayan 21.000 dolar bedelli senede dayanmıştır. Sözü edilen senette davalı BRT A.Ş’nin adı geçmemektedir. Banka havalesi davalı şirket hesabına yapılmış ise de havale kural olarak bir ödeme vasıtası olup gönderilen paranın ödünç olduğunu ispata yeterli değildir. Davacının başka yazılı delili de yoktur. Olayda miktar itibari ile tanık da dinlenemez. Ne var ki davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Öyleyse mahkemece davacıya, davalı şirket yetkilisine yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp bunun sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8836, Karar No: 2015/2329, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8836 E.  ,  2015/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7468, Karar No: 2015/15801, Tarih: 14.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7468 E.  ,  2015/15801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/460-2015/164

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların müşterek 1993 doğumlu Ali, 1997 doğumlu Bilgenur, 2001 doğumlu Muhammed M. ve 2007 doğumlu Alper isimli dört çocuklarının olduğunu, Şanlıurfa Aile Mahkemesinin 2010/180 Esas, 2010/1049 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, müşterek çocukların velayetlerinin müvekkiline verildiğini, müvekkili yararına aylık 250,00 TL yoksulluk nafakası ile müşterek çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 150,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müşterek çocukların halen okula devam ettiklerini, masraflarının zamanla arttığını, nafakaların yetersiz olduğunu, davalının da maddi durumunun iyi olduğunu bildirerek, müvekkili yararına hükmedilen aylık 250,00 TL yoksulluk nafakasının 1.000,00 TL'ye, müşterek çocuklar Bilgenur, Muhammed M. ve Alper yararına ayrı ayrı hükmedilen aylık 150,00 TL iştirak nafakalarının 750,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dava dilekçesinde, açılan davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin herhangi bir işte çalışmadığını, gelirinin olmadığını, bu nedenle annesi ile birlikte yaşadığını, boşanma kararı ile birlikte hükmedilen nafakaları da ödeyemediğini, nafakayı ödemek için borç aldığını, borcunu ödemek için de annesinin emekli maaşını kullandığını, davacının ekonomik durumunun iyi olduğunu, müşterek çocukların tüm masraflarını karşıladığını, istediği nafaka miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Şanlıurfa Aile Mahkemesi'nin 2010/180 Esas, 2010/1049 Karar sayılı kararı ile davacı yararına hükmedilen aylık 250,00 TL yoksulluk nafakası ile müşterek çocuklar Bilgenur, Muhammed M.ve Alper yararına ayrı ayrı hükmedilen aylık 150,00 TL iştirak nafakalarının dava tarihinden geçerli olmak üzere ayrı ayrı aylık 350,00 TL arttırılarak, davacı için 600,00 TL'ye, müşterek çocuklar Bilgenur, Muhammed M. ve Alper için ayrı ayrı 500,00 TL'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.nun 175.maddesi gereğince; boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında nafaka isteyebilir. Yoksulluk nafakası boşanma davası içerisinde istenebileceği gibi, o dava devam ederken ya da sonuçlandıktan sonra ayrı bir dava ile de istenilebilir.

Yoksulluk durumu; günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları birlikte değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası, ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır. Onun içindir ki bilimsel öğretide: "Evlilik birliğinde eşler arasında geçerli olan dayanışma ve yardımlaşma yükümlülüğünün, evlilik birliğinin sona ermesinden sonra da kısmen devamı niteliğindedir" şeklinde açıklamalara yer verilmiş bulunmaktadır (Akıntürk, Turgut: Aile Hukuku, 2. cilt, İst. 2002, sh.294).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hakim, yoksulluk nafakasının takdirinde, nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile, nafaka yükümlüsü kocanın gelir durumu arasında bir oranlama yaparak, taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyarak bir karar vermelidir. Bu verilecek karar da TMK.nun 4.maddesi kapsamında hakkaniyete uygun olmalıdır.

Somut olayda, davacının ev hanımı olduğu, herhangi bir işte çalışmadığı, gelirinin bulunmadığı, geçiminin babası ve kardeşleri tarafından sağlandığı, aylık 1.000 TL kira ödediği, çocuklardan Bilgenur'un özel okula ve dershaneye gittiği, okul ücretinin yıllık 15.898 TL, dershane ücretinin aylık 200 TL olduğu, Muhammed M.'in 7. sınıfta, Alper'in 2. sınıfta okuduğu, davalının ise tanık anlatımlarına göre pastane işlettiği, oturduğu evin bir milyon TL değerinde olduğu, iki arabasının, fıstık bahçesi içinde havuzlu villasının, muhtelif gayrimenkullerinin olduğu ancak bunları başka şahıslar adına devrettiği anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının zorunlu ihtiyaçları, davalının çocuklarına ödemiş olduğu nafaka miktarları ve özellikle yıllık ÜFE artış oranı nazara alındığında mahkemece takdir edilen yoksulluk nafakası miktarı yüksektir. O halde, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ve TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranına göre uygun bir yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının zorunlu ihtiyaçları, davalının çocuklarına ödemiş olduğu nafaka miktarları ve özellikle yıllık ÜFE artış oranı nazara alındığında mahkemece takdir edilen yoksulluk nafakası miktarı yüksektir. O halde, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ve TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranına göre uygun bir yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/552, Karar No: 2022/192, Tarih: 22.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/552 E.  ,  2022/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 417-76

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanık ...'nin TCK’nın 152/1-c, 62, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.10.2013 tarihli ve 1066-947 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 11.05.2016 tarih ve 10544-4770 sayı ile;

"Sanık ...'nin sahibi olduğu inşaat firmasının katılanın arazisinin bitişiğindeki arsada inşaat çalışması yaparken, katılana ait arsada bulunan 3 adet dut ağacını kökünden keserek, mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanık ...'nin inşaatı yaptığı arazinin sahibinin katılandan izin aldığı, arazi malikinin onayına uygun olarak hareket ettiği anlaşılmakla, sanığın suç işleme kastı olmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 16.03.2017 tarih ve 417-76 sayı ile;

"Yargıtay 15. Ceza Dairesi bozma kararında, sanığın inşaatı yaptığı arazi sahibinin katılandan izin aldığı, arazi malikinin onayına uygun olarak hareket ettiği şeklinde Mahkememiz kararının bozulmasına karar vermiş ise de; Mahkememizce duruşmada dinlenilen katılan ... beyanında olaydan hiç haberinin olmadığını, Hayri isimli şahsın kendisi ile görüşmediğini, Mahkememizce keşifte dinlenilen katılanın babası ... beyanında kimsenin ağaçların kesilmesi konusunda izin almadığını, torunu ... aracılığıyla da kimsenin kendisinden bu konuda izin almadığını belirttiği, yine keşifte dinlenilen ...n beyanında ağaçlar kesildikten bir buçuk ay sonra komşusunun gelerek ağaçların kesildiğini söylediğini, araba ile gittiklerinde ağaçların köklerinin greyder ile çıkarıldığını, tellerin kesildiğini, duvarların örüldüğünü gördüğünü tüm bu anlatılanlardan katılan ..., katılanın babası tanık Ali, katılanın kızı ...'ın herhangi bir şekilde sanığa veya arazinin sahibi olan kişiye veya herhangi bir kişiye ağacın kesilmesi konusunda izin vermediği kanaatine varılarak Mahkememizin 2012/1066 esas, 2013/947 karar ve 07.10.2013 tarihli kararı usul ve yasaya uygun olduğu," şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2017 tarihli ve 26667 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 08.10.2019 tarih ve 6050-9567 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, katılana ait 3 adet dut ağacını kestiği iddia edilen somut olayda ilgilinin rızasının olup olmadığı ve bu bağlamda TCK’nın 26/2. maddesinde düzenlenen hukuka uygunluk nedeninin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de öncelikle bu konuda eksik araştırma ile karar verilip verilmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk tarafından hazırlanan 08.10.2012 tarihli tahkikat evrakı ekinde yer alan tapu senedi fotokopilerine göre; ... ili, Merkez ilçesi, Baş Mahallesi, Çıkmaz Sokak Mevkisi, 81 pafta, 1383 Ada, 156, 157 ve 158 parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmazların katılan ... adına kayıtlı olduğu,

Kolluk tarafından düzenlenen olay yeri tespit tutanağının; "08.10.2012 günü saat 13.00 sıralarında Ulaşlı Mah. 11526 Sokak ile 11527 Sokak kesişiminde bulunan arsaya müracaatçılar ile birlikte gidilmiş; bahse konu arsada üç adet ağaç kökü ve köklere ait olan ağaç köklerine ait kök parçaları söküldüğü yerin bir kısmı toprağa gömülü, bir kısmı da dışarıda gözle görülür şekilde tespit edilmiştir. Ayrıca arsa içerisinde 1 (Bir) adet kesilmiş dut ağacının kök kısmı çıkarılmış ve kenara atılmış olarak görülmüştür." şeklinde olduğu ve aynı tarihli olay yeri basit krokisine göre de birinci ağacın bahse konu binanın sol köşesine yakın bir yerden, ikinci ağacın bahse konu binanın ortasından, üçüncü ağacın ise bahse konu binanın sağ köşesine yakın bir yerden söküldüğü,

Sanık ... tarafından ibraz edilen ve ... Belediyesi İmar Müdürlüğü tarafından tanık ... ile Ali Yüce isimli şahsa hitaben düzenlenen 30.03.2011 tarihli imar durum kağıdında bahse konu bina ile bu binanın güneydoğusunda bulunan ihata duvarı arasında 3,5 metre mesafe olduğu,

Sanık ... tarafından ibraz edilen ve ... Belediyesi İmar Müdürlüğü tarafından tanık ... ile Ali Yüce isimli şahsa hitaben düzenlenen 30.03.2011 tarihli imar durum kağıdında bahse konu bina ile bu binanın güneydoğusunda bulunan ihata duvarı arasında 3,5 metre mesafe olduğu,

Dosya içinde yer alan fotoğrafların incelenmesinde; üzerinde "... İnş" ibaresi bulunan 4 katlı binanın etrafında ihata duvarı bulunmadığı ve çevre düzenlemesinin yapılmadığı, birinci ağacın söküldüğü yer olarak değerlendirilen çukurun bina duvarına ve binanın fotoğrafa göre sol köşesine yakın bir alanda; ikinci ağacın söküldüğü yer olarak değerlendirilen çukurun binanın ortasında ve binaya bitişik vaziyette; üçüncü ağacın söküldüğü yer olarak değerlendirilen çukurun ise bina duvarına ve binanın fotoğrafa göre sağ köşesine yakın bir alanda bulunduğu,

Sanık ... tarafından ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 11.04.2013 havale tarihli dilekçe içeriğinin; "... ilinde inşaat işi ile iştigal etmekteyim. ... Merkez Başmahalle 1383 ada, 161 parsel sayılı yerin bir kısmı bize ait iken diğer kısmın sahibi olan ... ile kat karşılığı olmak üzere anlaşarak inşaat yapmaya karar verdik. İnşaat alanını inşaata başlamadan önce ..., Merkez, Adnan Menderes Bulvarı, Sefa Evler civarında faaliyet gösteren Likap kadastro ölçüm işi yapan şirkete resmî olarak ölçtürdük. İnşaat ve parsel alanımızı belirledik, buna ilişkin inşaat ruhsatımızı aldık. İnşaatımızı yapıp bitirdikten sonra çevre düzenlemesi sırasında inşaat alanımız yani bize ait parselin içinde bulunan 2 adet dut ağacının kime ait olduğunu ve bu ağaçları yıkmamız gerektiğini parseli aldığımız şahıs olan ... isimli kişiye söyledik. ... parsel sahiplerine söylediğini ve inşaat aşamasında dut ağaçlarının sökülebileceğini bize söyledi. Biz de çevre düzeni yaptığımız esnada bu dut ağaçları kepçe aracılığıyla parselimizin dışına sahibi olduğunu düşündüğümüz parsel içine itildi, bu ağaçlar parsel sahipleri tarafından bulundukları yerden kesilip parçalanmak suretiyle taşınmıştır. Bu işlemden takriben bir hafta veya on gün kadar sonra tanımadığımız üç bayan inşaat alanına gelerek dut ağaçlarının kendilerine ait olduğunu söyleyerek tarafıma ve aile efratlarıma türlü hakaretlerde bulundular. Ben bu dut ağaçlarının o kişilere ait olduğunu o aşamada öğrendim.

İddia konusu dut ağaçları bizim maliki olduğumuz 1383 ada, 161 nolu parsel içerisinde bulunmaktaydı, buna ilişkin parsel sahibi ... ve ağaçların yıkılma aşamasında inşaatta çalışan ve olay yerinde bulunan ... tanıktır hatta olay yerinde Mahkemenizce keşif yapılmak suretiyle bu dut ağaçlarının bulunduğu yer tespiti yapılabilir.

İddia konusu dut ağaçları bizim maliki olduğumuz 1383 ada, 161 nolu parsel içerisinde bulunmaktaydı, buna ilişkin parsel sahibi ... ve ağaçların yıkılma aşamasında inşaatta çalışan ve olay yerinde bulunan ... tanıktır hatta olay yerinde Mahkemenizce keşif yapılmak suretiyle bu dut ağaçlarının bulunduğu yer tespiti yapılabilir.

Biz ne inşaat aşamasında ne inşaat sonrasında inşaat alanımızın çevresinde bulunan hiçbir ağaç veya mala zarar vermedik. İnşaatla ilgili tüm ruhsat işlemlerimizin tamamı usulüne uygun olarak ... Belediyesinden alınmıştır. Hatta inşaat alanını ölçme işlemi yaptırdıktan sonra bizim parsel içerisinde bulunan 154 nolu parsele ait duvar bizim parsel içerisinde olması nedeniyle parsel sahibinin bilgisi dahilinde tarafımızdan yıkılarak yapılan ölçüm sonucu tespit edilen sınırdan yeniden gerekli duvarı yaptırılmış ve hiçbir şekilde zarar verilmemiştir.

İddia konusu suç kasten işlenebilen bir suçtur ve söz konusu olayda benim hiçbir şekilde suç işleme kastım bulunmamaktadır. Ben iyiniyetli olarak satın aldığım ve inşaat yaptığım alan içerisinde bulunan dut ağaçlarının sahibini hiç aramadan da satın aldığım yer içerisinde bulunduğu gerekçesiyle yıktırabilirdim, ancak bunu yapmayarak her ihtimale karşı parseli aldığım şahsa bu dut ağaçlarının olması muhtemel sahiplerini sordum, o da gerekli kişilere söylediğini beyan edince ben de yıktım..." şeklinde olduğu,

Ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 17.06.2013 tarihli raporda; katılan ...'e ait olup ... ili, Merkez ilçesi, Başmahalle Mahallesi, Çıkmaz Sokak mevkisinde bulunan taşınmazın arsa vasfında olduğunun, üzerinde portakal ağaçlarının bulunduğunun, doğusu ve güneyinde yol, kuzeyinde müstakil evler olduğunun, batısında ise sanık tarafından yapılmış olan apartmanın bulunduğunun, katılanın 2012 yılı Ekim ayında emniyete müracaat etmesi üzerine düzenlenen 08.10.2012 tarihli kroki ve olay yeri tespit tutanağı ile keşif tarihinde bahçe içerisinde görülen dut ağacı kökü üzerinde yapılan incelemeye göre kesilen dut ağaçlarının 70-80 yaşlarında olduğunun ve kuturuna bakılarak odun değerlerinin toplam 1.350 TL olduğunun belirtildiği, ayrıca söz konusu raporda yer alan fotoğrafa göre de bahse konu binanın çevresine ihata duvarı yapıldığı,

Kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenen 18.06.2013 tarihli raporun;

"Keşif sırasında yanımızda getirdiğimiz ölçü aletiyle, dava konusu ağaçların çıkarıldığı iddia edilen yerleri, zeminde ağaçların söküldüğü yerler belli olmadığı için davacının gösterdiği yerlerden ve 161 nolu parsel ile 158 nolu parsel arasındaki duvarı ölçtük.

Yaptığımız ölçümler ve arazide gözlemlerimiz sonucu;

Dava konusu ağaçların söküldüğü iddia edilen yerler 1383 ada, 158 nolu parsel içinde kalmaktadır. Dava konusu 158 parsel ile 161 nolu parsel arasında bulunan duvar ise iki parselin arasındaki sınırda olup herhangi bir tecavüzü söz konusu değildir.

Sonuç: Dava konusu, söküldüğü iddia edilen üç adet dut ağaçlarının yeri 1383 ada, 158 nolu parsel içerisinde kalmaktadır.

Yaptığımız ölçümler ve arazide gözlemlerimiz sonucu;

Dava konusu ağaçların söküldüğü iddia edilen yerler 1383 ada, 158 nolu parsel içinde kalmaktadır. Dava konusu 158 parsel ile 161 nolu parsel arasında bulunan duvar ise iki parselin arasındaki sınırda olup herhangi bir tecavüzü söz konusu değildir.

Sonuç: Dava konusu, söküldüğü iddia edilen üç adet dut ağaçlarının yeri 1383 ada, 158 nolu parsel içerisinde kalmaktadır.

Krokide ağaçların çıkarıldığı iddia edilen yerler kırmızı renkle işaretlenerek, 1383 ada, 161 parselin 158 nolu parsele olan sınırında bulunan duvar ise mavi renkle çizilerek gösterilmiştir." şeklinde olduğu, ekinde yer alan krokiye göre ise inşaatın yapıldığı 161 numaralı parsele komşu parsellerin 154, 155 ve 158 numaralı parseller olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; 81 pafta ve 1383 ada üzerinde bulunan 156, 157 ve 158 parsel numaralı taşınmazların kendisine ait olduğunu, yaklaşık iki ay kadar önce arsasının sınırında yer alan ağaçlarının ... İnşaat'ın müteahhidi olan sanık ... tarafından kendisine haber vermeden kesilip boş vaziyette bulunan arsasının içine atılmış olduğunu öğrenmesi üzerine söz konusu yere gittiğinde ağaçlarının kesildiğini ve köklerinin çıkarılmış olduğunu gördüğünü, ardından kesilen bu ağaçların parçalarını alarak ikametine götürdüğünü, sanık ...'ye ağaçlarını neden kestiğini sorduğunda "Biz arsa sahibi ...'e söyledik, o da sökün atın dedi." şeklinde beyanda bulunduğunu, tanık ...'in kayınbiraderi olduğunu, bu kişiye olanları anlattığında kendisinin böyle bir şey söylemediğini belirttiğini, sanığın kesmiş olduğu üç adet dut ağacının yaklaşık 75 yaşında olduğunu, sanığın ilk olarak "Anlaşalım ve zararınızı ödeyeyim." dediğini, daha sonra ise "Git, kime şikâyet edersen et." diyerek zararını karşılamadığını, boş arsasında bulunan dikenli tellerin de sökülerek atıldığını, bu olayla ilgili olarak kızı olan tanık ...'in fotoğrafçı getirerek arsanın ve kesilmiş olan ağaçların parçalarının resimlerini çektirdiğini, bu resimleri kolluk görevlilerine teslim ettiğini, sanık ...'den şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; ağaçların kesilmesine ilişkin olarak tanık ...'ın kendisi ile hiç görüşmediğini, olaydan dolayı meydana gelen zarar miktarını bilmediğini, ancak hesap ettirip bildireceğini, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Tanık ... kollukta; bahse konu boş arsanın kardeşinin eşi olan katılan ...'e ait olduğunu, bu taşınmazın yanına inşaat yapıldığını bildiğini, katılan ...'in arsasında bulunan ağaçları kesmek için hiç kimsenin kendisinden izin istemediğini, zaten söz konusu arsanın kendisine ait olmadığı,

Keşifte; ağaçların kesilmesi konusunda torunu olan tanık ... aracılığıyla kimsenin kendisinden izin almadığını, tanık ...'ın keşifte alınan beyanının doğru olmadığını,