muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3931, Karar No: 2024/4962, Tarih: 17.09.2024

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının muvazaa iddiasını ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayandırdığını, ancak davacı tarafın evlatlık ilişkisi kurulduğu tarihten beri murisi arayıp sormadığı gibi muris ölene kadar rahim kanseri tedavisi görmüş olmasına rağmen bu süreçte dahi murisin yanında olmadığını ve ilgilenmediğini, bu hususun davacının kendi beyanından ve tanık beyanlarından anlaşıldığını, bu nedenle murisin dava konusu 1325 ada 82 parselde kayıtlı olan hisselerini ölünceye kadar bakma sözleşmesi karşılığında müvekkilinin babası olan ... ...'ya devrettiğini, tedavi sürecinde murisin tedavisi, ameliyat ödemeleri, bakımı, hastaneye götürüp getirilmesi, evinde özel bakım ihtiyaçlarının karşılanması gibi bakım ve gözetimini müvekkili Köksal ile müvekkilinin babası ...'in yerine getirdiğini, bu nedenle muvazaa iddiasının doğru olmadığını, dava konusu olayda murisin sözleşme tarihinde 75 yaşında olduğu, bakımının davalı müvekkilinin babası ... ve diğer davalı ... tarafından yapıldığı, murise davacı tarafça bakılmadığı ve asla ilgilenilmediği dosya kapsamından anlaşılmışken İstinaf Mahkemesince murisin ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile dava dışı ...'e yaptığı devir işleminin muvazaalı olduğuna karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, murisin ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile devrettiği taşınmaz dışında başkaca taşınmazının olmamasının bu işlemin muvazaalı olduğunu göstermeyeceğini, ...'in, eşi ve oğlu ile birlikte ölümüne kadar murise baktığınının dinlenilen davalı tanıklarının beyanlarından anlaşıldığını, yaşı ve hastalığı nedeni ile bakacak kimsesi olmayan murisin gerçek irade ve amacının mal kaçırmak olmayıp bakımını sağlamak olduğunun açık olduğunu, müvekkili davalı ...'nin ise dava konusu taşınmazı satın almaya ekonomik gücü bulunduğunu, ekonomik gücü olan müvekkilinin babasının tüm taşınmazını satın almasının satın alma işleminin muvazaalı olduğunu göstermeyeceğini, murisin davacıya karşı evlatlıktan çıkarmak için dava açmış olmasının ölünceye kadar bakma sözleşmesini muvazaalı hale getirmeyeceğini, davanın kabulüne karar verilmesinin usule ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı;

2. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706. maddesi; Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. maddesi; Tapu Kanunu'nun 26. maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı;

2. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706. maddesi; Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. maddesi; Tapu Kanunu'nun 26. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden 1942 doğumlu ...'nın 12.02.2020 tarihli ölümü ile geriye tek mirasçısı olarak oğlu (evlatlığı) ...'yı bıraktığı, davalılar ... ve ...'ın murisin yeğenleri olduğu, murisin tam pay ile kayden maliki olduğu Giresun ili, Merkez ilçesi, ... mahallesi 734 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tamamını 05.05.2011 tarih ve 467 yevmiye numaralı işlem ile davalı ...'ya satış yoluyla temlik ettiği, yine murisin Giresun ili, Merkez ilçesi, ... mahallesi 1325 ada 82 parsel sayılı taşınmazdaki 3/20 hissesinin 05.05.2017 tarihli ve 5147 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile dava dışı ... ...'ya devrettiği, dava dışı ... ...'nın bu taşınmazdaki kendi hissesini muristen aldığı hisse ile birleştirerek 12.07.2017 tarih ve 7673 yevmiye numaralı işlem ile kızı olan davalı ... ...'a satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmıştır.

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı ... ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan; 47.070,04 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... ...'dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5198, Karar No: 2014/11425, Tarih: 10.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5198 E.  ,  2014/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : İade öncesi bir karar verilmedi

İade sonrasında: TCK'nun 203/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına

Sanık hakkında 30.03.2009 tarihinde mühür bozma suçundan dava açıldığı, mahkemenin 12.03.2010 günlü kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği, katılan vekilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması için gereken şartların oluşmadığı gerekçesiyle karara itiraz ettiği, ayırca bu kararı vekalet ücreti yönünden de temyiz ettiği, itiraz merciince yapılan incelemede, itiraz yerinde görülerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği, ancak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasından sonra bir karar verilmesi gerekirken hiçbir karar vermeden katılan vekilinin ücreti vekalet yönünden yaptığı itirazı temyiz olarak değerlendirerek dosyayı Yargıtay'a gönderdiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.08.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın 2/1-2. maddesi gereğince dosyanın yeniden değerlendirme yapılması amacıyla iade edildiği mahkemenin de davayı aynı esas üzerinden yürüterek 25.06.2013 tarihinde sanık hakkında ek karar verdiği anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.08.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için dosyayı iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan 25.06.2013 tarihli hüküm hukuki değerden yoksun olduğu ve katılan vekilinin 12.03.2010 tarihli karara yönelik temyizinin de ücreti vekalet istemine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğundan, katılan vekilinin temyiz istemi hakkında 25.06.2013 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle de sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11807, Karar No: 2010/3028, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11807 E.  ,  2010/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah.Sıfatıyla)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya teslimi - alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, çeyiz ve ziynet eşyasının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 tarihinde davalı ile evlendiğini, bir müddet sonra ziynet eşyalarının ileride geri verileceği beyan edilerek davalı tarafından alınıp, müşterek evin yapımında harcandığını, 2005 yılı Ekim ayında davalının müvekkilini darp ederek evden kovduğunu, akabinde de boşanma davası açıldığını, bu olaydan sonra davacının hiçbir eşyasını alamadan müşterek haneden ayrılmak zorunda kaldığını, ekli listede belirtilen 41 adet çeyiz eşyası ile 31 adet giyim eşyası ve davalılarda kalan ve halen teslim edilmeyen 7 adet üçlü burma bilezik, 1 adet ikili dolama altın zincir, bir çift altın küpe, 3 adet altın yüzük, 1 adet altın kol saati, 1 adet altın ince zincir ile 11 adet çeyrek altının aynen olmadığı takdirde fiili ödeme tarihindeki değerlerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, evlilik sürecinde davacının muvafakati ile düğün ve diğer borçlar için 1 adet ikili burma bilezik ile 11 adet çeyrek altının bozdurulduğunu, davacının bunları talep etmesinin yasal olmadığını, bileziklerin üçlü burma değil ikili burma olduğunu, diğer ziynet eşyalarının davacıda olduğunu, belirtilen çeyiz eşyalarının bir kısmının kendisinde olup teslime hazır oluklarını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu 11 adet çeyrek altın, 5 adet ikili burma bilezik, 2 adet dolama altın zincir, 1 çift küpe ve 1 adet alyans ile 1 adet taşlı yüzüğün davalıdan aynen alınarak davacıya iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde belirtilen ziynet eşyalarının fiili ödeme günündeki değerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının 29/02/2008 hakim havale tarihli dilekçede kalem kalem belirtip davalının 08/09/2008 tarihli dilekçesi ile kabul ettiği eşyanın davalının kabul ettiği miktarı ile kalem kalem davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair ziynet eşyası ve diğer eşya yönünden davacı tarafın talebinin reddine, karar verilmiştir.

HUMK’nun 388. maddesi hükmü gereğince hüküm fıkrasının açık ve infazda tereddüt uyandırmayacak biçimde oluşturulması gerekir. Mahkemece, çeyiz eşyalarının kabulüne karar verilirken hüküm kısmında kabul edilen eşyalar belirtilmeksizin davacı tarafından verilen 29.2.2008 tarihli dilekçede belirtilen ve davalı tarafından 8.9.2008 tarihli dilekçe ile kabul edilen eşyanın kabul ettiği miktar ile kalem kalem davalıdan alınarak davacıya verilmesine biçiminde infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5819, Karar No: 2018/12099, Tarih: 27.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5819 E.  ,  2018/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik şirketinin abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davalıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20214, Karar No: 2015/22107, Tarih: 09.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20214 E.  ,  2015/22107 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. B..

DAVALI : Ş.. E..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine, Sakarya İş Mahkemesi'nce verilen ilama dayanılarak ilamlı takip başlatıldığı, borçlu Belediye vekili, ilamda alacağın brüt olarak hüküm altına alındığını, işveren olarak kendilerinin bu ücretlerden ilgili yerlere yatırmak zorunda oldukları gelir ve damga vergisi ile bazı yasal kesintiler olduğunu, oysa tazminatlar ile diğer ücret alacaklarının net olarak belirlenmesi ve talep edilmesi gerektiğini, bu miktarlar değişince asıl alacaklara işletilmiş faiz kısımlarının da değişeceğini belirterek, ilama aykırılık nedeniyle icra emrinin ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacak kalemlerinin net olarak hesaplanıp takibe konulması gerekirken, brüt üzerinden takibe konulup, yine brüt üzerinden faiz hesabının yapıldığı belirtilerek takipte fazla talep edilen kısmın iptaline karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda brüt olarak hesaplandığı belirtildiğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemeye zorunlu olduğu miktarlarda kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK.nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Takip dayanağı ilam içeriği ile ilgili yasal düzenlemeler nazara alındığında, işverence işçiye ödenen ücretin ödenmesi sırasında, işçinin mükellefi olduğu gelir ve damga vergisi ile sigorta prim borçlarının, kaynaktan yatırılması kuralı gereğince, işverence ödemeler sırasında kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınmak suretiyle takibe konulduğu tarihteki oranlar üzerinden hesaplama yapılamaz.

-//-

-//-

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gelir vergisi, damga vergisi ve sigorta prim kesintilerinin matrahının ne olduğu belirtilmediği gibi hangi oranda kesinti yapıldığı da açıklanmamıştır. Bu hali ile rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere göre, gerektiğinde yeni bir bilir kişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3026, Karar No: 2010/22524, Tarih: 07.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3026 E.  ,  2010/22524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/129044

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

NUMARASI : 2007/350

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.