muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/490, Karar No: 2019/1011, Tarih: 08.10.2019

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı inceleme raporu uyarınca asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğindeki bir kısım belgeler ile UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) üzerinden yapılan araştırma sonucunda, Özel Dairece bekletici mesele yapılması gerektiği belirtilen ve İstanbul 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz davasında nihai olarak, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edildiğinden davanın reddine, davacı ... ile Atlas İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığının tespiti nedeniyle davanın kabulüne dair verilen kararın, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 15.03.2018 tarihli ve 2018/2254 E., 2018/5324 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

Aynı dosya üzerinden, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... vekilleri tarafından yapılan maddi hata başvurusuna ilişkin olarak ise Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 05.07.2018 tarihli ve 2018/5924 E., 2018/14813 K. sayılı kararı ile temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususların hukuki takdire ilişkin olduğu, İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği belirtilerek, davacılar ... ve Kent Yol A.Ş. vekillerinin dilekçelerinin reddine karar vermiş, İstanbul 24. İş Mahkemesince 14.01.2019 tarihinde, kararın 15.03.2018 tarihi itibariyle kesinleştiğine ilişkin kesinleşme şerhi verilmiştir.

Açıklanan bu durum itibariyle, İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz dosyasının bekletici mesele yapılmasına ihtiyaç kalmamıştır.

O hâlde, muvazaa tespitine itiraz davasının bekletici mesele yapılmasına gerek kalmadığından, sonucu itibariyle direnme kararı yerinde olup, açıklanan bu değişik gerekçeye göre onanmalıdır.

Ne var ki, esasa yönelik temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan bu değişik gerekçeye göre direnme uygun bulunduğundan; davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4581, Karar No: 2025/3007, Tarih: 30.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4581 E.  ,  2025/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; su arıtma sistemleri alanında faaliyet gösteren müvekkilinin 2018/5555 sayılı "..." ibareli marka başvurunun davalı şirketin "..." esas unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, “...” ibaresinin sektörde yaygın bir şekilde kullanıldığını, su arıtma sektöründe kelimenin jenerik hale geldiğini, “...” ibaresini içeren çok sayıda tescilli marka bulunduğunu, iltibas oluşmayacağını, “water treatment systems” kelimelerinin işin niteliği olan “su arıtma sistemleri” ifadesinin İngilizce karşılığı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin “...” ibareli markalarının tanınır hale geldiğini, 2008/22457, 2009/41676, 2011/75915, 2011/64324, 2013/21298, 2013/21282, 2013/21277, 2014/92986, 2015/71295, 2017/63562 sayılı markalarının bulunduğunu, davacının başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu, müvekkilinin markalarının da 11. sınıf emtiaları kapsadığını, bu nedenle karıştırılma ihtimali doğabileceğini, müvekkilinin “...” ibaresi üzerine 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/6 hükmü anlamında üstün hakkının bulunduğunu, davacının başvurusunun kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markasının bütününe hakim unsurun “...” ibaresi olduğu, İngilizce'de “...” kelimesinin “yağmur, yağmur suyu”, “tag” kelimesinin ise “etiket” anlamına geldiği, davalının markalarının ise “...+water”, “...+gold” gibi iki kelimenin birleşiminden ve sair ek unsurlardan oluştuğu, her iki markada da “...” ibaresinin ön ses olarak algılanacağı, bu ibarenin 11. sınıftaki “Su yumuşatma cihazları, su arıtma cihazları, su arıtma tesisatı, atık arıtma tesisatı” bakımından ilgili sektörde yaygın kullanıldığı ve “yağmur sularının arıtımı” mesajını tüketiciye verme amaçlı kullanılan bir ibare olarak yorumlanacağı, "..." ibaresinin dava konusu emtia ve hizmet listesi bakımından zayıf marka niteliğinde olduğu, bu ibareye eklenen zayıf dahi olsa ibarelerin ayırt ediciliği sağlayacağı, "..." ibaresinin sektördeki yaygın kullanımı nedeniyle tüketicinin taraf markaları arasında özellikle iktisadi-idari bir ortaklık bulunduğu kanaatine varmasının mümkün olmadığı, taraf markalarından önce ve sonra anılan ibarenin ilgili emtialarda çok sayıda firmaca tescil edilmiş olmasının iltibas ihtimali temelinde yatan imaj transferi algısının oluşmasının önüne geçeceği, dava konusu markanın bir bütün olarak davalı markalarından ayrışmayı başardığı, bu nedenlerle taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimali bulunmadığı, SMK'nın 6/4-5 hükümlerinin somut uyuşmazlık bakımından uygulanamayacağı, davacının SMK'nın 6/6 hükmü anlamında üstün bir hakkının var olduğunu gösterir herhangi bir delilin dosyada mevcut olmadığı, davacının bu kapsamda değerlendirilebilecek bir ticaret unvanının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK karının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18140, Karar No: 2017/8676, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18140 E.  ,  2017/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin 2013 yılı 1-11 aylar arasında düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş; 25/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 183.541,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2450, Karar No: 2017/2355, Tarih: 12.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2450 E.  ,  2017/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Uyuşturucu maddelerin yakalandığı yere yakın olan yerlerden sadece ... adlı dershanenin TCK'nın 188/4-b maddesinde sayılı yerlerden olması ve dershanelerin kapatılmış bulunması karşısında, sözü edilen yerin eğitim kurumu olarak faaliyetine devam edip etmediği ve suç tarihinde faal olup olmadığı araştırılarak, suç tarihinde eğitim amacıyla toplu bulunulan bina ve tesislerden olduğunun tespit edilmesi durumunda suçun dersaneye iki yüz metreden yakın mesafe içinde işlenip işlenmediği belirlendikten sonra sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararına hatalı anlam verilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/b maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-Suçtan elde edildiği sabit olmayan 179 TL ile 5 Euro paranın sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan re’sen de temyize tâbi olan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14529, Karar No: 2025/2095, Tarih: 27.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14529 E.  ,  2025/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili müvekkilinin 01.04.2007 ile 16.11.2018 tarihleri arasında davalı işveren Şirkette ustabaşı/formen olarak çalıştığını, son ücretinin net 3.585,00TL olduğunu, davacının 25.10.2017 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, işyerinde çalışan 48 çalışanın da aynı sendikaya üye olduğunu, durumu öğrenen davalı işverenin sendikalı olan işçilere yönelik yoğun baskı ve ayrımcılık içeren davranışlarda bulunmaya başladığını, o dönemde işyerinde çalışmakta olan toplam 102 çalışanın 49’unun sendikaya üye olduğunu, işverenin sendikal çoğunluğa ulaşılmaması için 5 sendikalı çalışanı derhal işten çıkardığını, diğer işçilere de manevi baskı ve ayrımcı muamele uyguladığını, davacının işten çıkartılmadığını ancak işten kendisinin ayrılması için her türlü baskı, kötü muamele ve sözlü taciz ile yıldırılmaya çalışıldığını, normalde yaptığı iş alanı dışında işler verilmek ve buna ilişkin becerisi bahane gösterilmek suretiyle diğer işçilerin önünde küçük düşürücü söylemler ile onurunun ve itibarının zedelenmiş olduğunu, kendisi ustabaşı iken astı olan .... isimli işçinin kendisinin üstü pozisyonuna getirilerek ondan direktif alacak şekilde çalışmak zorunda bırakıldığını, yemek ve çay molalarında diğer işçilerin kendisinden uzak durduğunu farketmesi üzerine iş arkadaşlarına nedenini sorduğunda; işyeri sahibinin açıkça bu konuda talimat verdiğini, davacının yanında gördüğü kişiyi işten çıkartacağını söylediğini öğrenmiş olduğunu, davalı işyerinde işçilere ödenen ücret haricinde prim uygulaması olmamasına karşın, davacı dışındaki çalışanlara davalı Şirket yetkilileri tarafından “emek karşılığı” ya da “sendikadan ayrılma, üyelikten vazgeçme hediyesi” adı altında elden paralar ve zarflar verildiğini, davacıya bir kez dahi bu kapsamda prim verilmemiş olmasının ayrımcı muamelenin en açık göstergesi olduğunu, davacının çalışma ortamındaki kötüniyetli tutumdan manevi olarak çok yıpranması üzerine üyesi olduğu Sendikadan kendisine yol göstermelerini istediğini, Sendika yetkililerinin de davacının sendika üyeliğinden çıkışının yapılarak davalı Şirket yetkililerine çıkış evrakının sunulmasıyla baskıların azalabileceğini değerlendirerek 07.03

.03.2018 tarihinde üyeliğini düşürdüklerini, ancak aynı gün tekrar sendikaya üye yapıldığını, bunun üzerine davalı Şirket yetkililerinin kötüniyetli tutumlarının bir süre azaldığını ancak üyeliğinin devam ettiğinin öğrenilmesi ile yapılan baskıların arttırılarak devam ettiğini, davacının kendisine yapılan baskılara daha fazla dayanamayarak, sigorta prim gününün dolmuş olmasından faydalanmak suretiyle kıdem tazminatını alıp işten ayrılmak zorunda kaldığını, üç çocuğu olan davacının hâlen iş aradığını, davacıya sendikal nedenler ile yapılan baskılar ve çalışma ahlakına aykırı muameleler olmasaydı öncesinde olduğu gibi davalı işyerinde çalışmaya devam edeceğini, günümüz ekonomik koşullarında işsiz kalmayacağını ileri sürerek bir yıllık ücretinden az olmamak koşulu ile takdir edilecek sendikal tazminat ile manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı işçinin 08.08.2007 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığını, en son işyerinde ahşap bölümü ustabaşı olarak görev yaptığını, 2015 yılında toplu paraya ihtiyacı olduğu gerekçesiyle yaş dışında emeklilik şartlarını yerine getirmiş olduğundan işten çıkışının yapılarak kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiğini, kıdem tazminatını alarak işten ayrıldığını, 01.06.2015 tarihinde yeniden işe girişinin yapıldığını, davacının 2018 yılında aynı hakkı ikinci kez kullanarak 16.11.2018 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan aldığı yazıyı getirdiğini ve emeklilik sebebi ile işten ayrıldığını, dava dilekçesinde anlatılanların gerçeğe aykırı olduğunu, "işverenden daha fazla ne alabilirim" zihniyeti ile haksız kazanç sağlama amacına yönelik iddiaları olduğunu, işverenin işyerinde bir takım işçilerin sendikaya üye olduğunun Y.B. adlı işçinin işe iade talepli dava dilekçesinin 08.12.2017 tarihinde tebliği ile öğrendiğini, davacının sendikaya üye olup olmadığı, işyerinde sendikal faaliyetleri ve örgütlenme çalışmaları olup olmadığı hususunda davalı işverenin bilgisi olmadığını, sendikal faaliyetlerden haberi olsaydı dahi herhangi bir baskı uygulamasının söz konusu olmayacağını, davacıya alanına aykırı iş verilmediğini, kendisine hakaret edildiği iddiasının asılsız olduğunu, davacının kişilik ahşap bölümün başı olarak çalışmakta iken siparişlerin yoğun olduğu zamanda yıllık izne çıkmak istediği kabul edilmeyince rapor aldığını, hemen ardından yıllık iznini ve ücretsiz izin kullandığını ve tekrar rapor aldığını, akabinde de 10 gün kadar çalışıp emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını, bu süreçte 1,5 ay boyunca davacı işçiden sonra en kıdemli çalışan olan ...'nın bölümünü temsilen her hafta yapılan üretim planlama toplantılarına katıldığını, statü değişikliğinin söz konusu olmadığını, davalı işverenin herhangi bir işçiye talimat vermesinin, telkinde bulunmasının söz konusu olmadığını, tüm ödemelerin banka yoluyla yapıldığını, elden ödeme yapılmadığını, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihte üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihte üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, üyelikten çekilip de işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmesinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı, alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadıklarının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI