muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8473, Karar No: 2010/4285, Tarih: 12.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8473 E.  ,  2010/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/08/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 06/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari yargı kararının uygulanmaması nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 13 yıldır yürüttüğü Anamur Belediyesi Hesap İşleri Müdürlüğü görevinden alınarak bir alt derecede bulunan Hal Müdürlüğü görevine atanmasına ilişkin işlemin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemi ile idare mahkemesinde açtığı davada verilen yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararın 11.06.2008 günü Anamur Belediye Başkanlığı'na tebliğ edildiğini; ancak, önceki görevine başlatılmadığını belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı Belediye Başkanı ise, davacının maddi ve manevi hiçbir zararı bulunmadığını, davacının Belediye Meclisi kararı ile atandığı yeni görev yerinin seviyesine uygun bir görev yeri olarak düzenlendiğini, Anamur Kaymakamlığı'nın 30.07.2008 günlü kararı ile davacıya kademe ilerlemesinin durdurulması cezası verildiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, def'i değil itiraz niteliğinde olan husumetin kendiliğinden gözetilmesi gerektiği, davacı hakkındaki işlemlerin Anamur Belediye Başkanlığı adı altında Belediye Meclisi tarafından davalının da katılımı ile Anamur Belediye Başkanlığı adına ve Belediye Başkanı olarak yapıldığı, bu nedenle davalının davacıya karşı doğrudan sorumlu olmadığı, Belediye Başkanlığı'nın ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu; davalının, davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasa'nın 138/son maddesi gereğince, yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 28/1. maddesi gereğince de, Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının icaplarına göre idare, gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecburdur. Bu süre hiçbir şekilde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez.

Aynı maddenin 3. fıkrası gereğince ise, Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemeleri kararlarına göre işlem tesis edilmeyen veya eylemde bulunulmayan hallerde idare aleyhine Danıştay ve ilgili idari mahkemede maddi ve manevi tazminat davası açılabilir.

Diğer yandan, 24.09.1979 gün ve 7/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu kararında da yargı kararlarını yerine getirmeyen kamu görevlisinin hukuki sorumluluğunun bulunduğu belirtilmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yürütmenin durdurulması biçimindeki idari yargı kararını uygulamayan kamu görevlisi Belediye Başkanı yönünden pasif husumet ehliyetinin bulunduğu benimsenip işin esası incelendikten sonra varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11101, Karar No: 2023/7589, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11101 E.  ,  2023/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2425 E., 2021/2475 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/395 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/2425 Esas, 2021/2475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, taksirle yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarı ve haksız tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, taksirle yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarı ve haksız tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü mağdur ...' ın lojman girişinde arkadaşları ile sohbet ettiği sırada sanık ...'in geldiği ve imam nikahlı eşi olan mağdur ...'in nerede olduğunu sorduğu, bunun üzerine mağdur Sülayman'ın tanık ... isimli şahsı Demet'i sormak için aradığı, beraber oturduklarını söylemesi üzerine sanık ... küfrederek lojmandan çıkıp gittiği, mağdur ...'ın da sanığın arkasından çıktığı, yanlarına gittiğinde sanık ...'nın mağdur ... ile tartıştığını gördüğü ve ...'ya daha sakin bir yere gitmelerini söylediği, sanık Mustaf Dönmez'in "sen karışma" diyerek ...'ı iteklediği, sanığın Demet'e vurmak için elini kaldırdığı sırada sanık ...'nın elini tuttuğu, bu sırada ...'ın arbedeyi ayırdığı, o sırada mağdur ...'in ağlayarak sorunlarını anlatmaya başladığı, sanık ...'in şahsın olay yerinden ayrılarak kaldığı lojmana geçerek bıçak ile tekrar mağdur ...'nın yanına geldiği ve ...'yı çeşitli yerlerinden birden çok kez bıçakla yaraladığı, mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında vücudunda birden fazla bıçak darbesi bulunduğu, yaralanmalarının hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, mağdur beyanı, tanık beyanları, olay yeri basit krokisi ve tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık müdafiinin temyiz sebebleri yönünden yapılan incelemede

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik şartlarının oluşmadığı, sanığın tevil yollu ikrarı ve mağdurun yaralanması karşısında sanığın eylemini kasten gerçekleştirdiği anlaşıldığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdaki yaralanmalar dikkate alındığında temel ceza Esas No : 2022/11101

miktarında alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Suç vasfı yönünden yapılan incelemede

miktarında alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Suç vasfı yönünden yapılan incelemede

Sanığın katılanı sağ scapula medialinde , sol scapula alt uçtan, sol antekubital bölgeden, sol ön kol dorselinden, sol uyluk bölgelerinden olmak üzere 8 adet bıçak darbesi ile yaraladığı, sol scapula alt uçta göğse nafiz yaralanması sonucu hemotoraks geliştiği, sol ön kol dirseğe yakın bölgede bulunan açık yaralanmasının brakial arter yaralanmasına neden olduğu, yaralanmalarının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, sanığın katılanı hedef gözeterek bıçakla birden fazla kez yaraladığı, sanığın eylemini olay yerinde bulunan ve kavgayı ayırmaya çalışan tanık Demet'in müdahalesi sonucu tamamlayamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/2425 Esas, 2021/2475 Karar sayılı kararının, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca KAZANILMIŞ HAKKININ KORUNMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6510, Karar No: 2013/30194, Tarih: 31.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6510 E.  ,  2013/30194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık ...'in mala zarar verme suçundan hükümlülük ve erteleme; sanık ...'nin hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, C.Savcısının suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın sorumlu müdürü olduğu şirketin belediye sınırları içerisinde bulunan hazine adına kayıtlı mera ve tarla vasıflı parsellere mermer atıklarını boşaltmaları şeklinde kabul olunan eyleminin, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca, suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12655, Karar No: 2014/13465, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12655 E.  ,  2014/13465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2008/838-2014/51

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde işçi olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin nakil sebebi ile kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava 18.09.2008 tarihinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girmeden önce açılmıştır. Anılan Kanunun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri ve gelip de davayı takip etmeyeceklerinibildirdikleri taktirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" düzenlemesi yer almaktadır.

150/5. maddesi ise "İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır. Ve mahkemece karar verilerek kayıt kapatılır " hükmünü içermektedir. Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409/1 ve 5. maddelerindeki düzenlemede buna paraleldir.

Somut olayda, davacı vekili 26.09.2013 tarihli duruşmaya, Konya, Ereğli ve Karapınar Mahkemelerindeki duruşmaları nedeni ile mazeret bildirmiştir. Mahkemece, davacının sürekli olarak mazeret bildirdiği, dosyanın bu şekilde sürüncemede bırakıldığı gerekçesi ile mazeretin reddi ile anılan tarihte dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile 07.02.2014 tarihi itibari ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak dosya içeriğine göre, mahkemece Ankara 2. İş Mahkemesinin 2010/446 esas sayılı dosyanın sonuçlanması ve kesinleşmesinin beklendiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili 26.09.2013 tarihli duruşmaya bildirdiği mazereti gerekçelendirdiğine ve mahkemece bir başka dosyanın sonuçlanması beklendiğine göre, davacı vekilinin mazereti reddedilerek dosyanın işlemden kaldırılması ve ardından üç aylık kanuni süre içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7911, Karar No: 2023/415, Tarih: 24.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7911 E.  ,  2023/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2262 E. 2022/1118 K.

DAVA TARİHİ : 20.09.2019

HÜKÜM/KARAR : İlk Derece Mahkemesi Kararının Kaldırılarak Yeniden Hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/167 E. 2021/237 K.

Taraflar arasındaki imzaya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ile takip durdurulmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile davacının imzaya itirazının kabulü ile takibin davacı yönünden durdurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dava dilekçesinde; Aydın İcra Müdürlüğü'nün 2019/30316 Esas Sayılı takip dosyasında takibin dayanağı bonolarda bulunan imzaların müvekkiline ait olmadığını, bu konuyla ilgili Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda da bulunduklarını belirterek davanın kabulü ile takibin durdurulmasına, haksız olan davalı alacaklının asıl alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere tazminata, alacağın %10'u oranında para cezasına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; Aydın İcra Dairesi'nin 2019/30316 Esas Sayılı dosyası ile 11.09.2019 tarihinde alacaklı ... (Alhan) tarafından davacı borçlu ... ve dava dışı diğer borçlu Bilal Alhan aleyhine icra takibi başlatıldığını, işbu takibin konusunun 03.05.2016 düzenleme tarihli, 50.000 TL bedelli 2 adet bono olup, davacı borçlu ...'ın imzaya itiraz ettiğini, senetteki diğer borçlu Bilal Alhan yönünden takibin kesinleştiğini, davalı alacaklı Serpil Alhan'ın, Bilal Alhan'dan uzun süre geçimsizlik söz konusu olduktan sonra 09.05.2019 tarihinde boşandığını, davacı borçlunun takip konusu bonoları kefil sıfatı ile imzaladığını, bonolardaki imzaların ...'a ait olduğunu, davacı tarafın icra takibini uzatmak ve sürüncemede bırakmak amacıyla kötüniyetli olarak imzaya itiraz ettiğini, Bilal Alhan ve ...'ın müşterek iş yapan kişiler olduğunu, bonolardaki imzaların müvekkili Serpil Alhan'ın ve bir çok tanığın huzurunda atıldığını beyanla, davacı borçlu tarafından haksız açılan davanın reddi ile tazminat ve para cezası taleplerinin reddine, borçlunun asıl alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına ve asıl alacağın %10 u oranında para cezasına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takibe konu edilen senet üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığı yönünde imza incelemesi yapılmak üzere imza tarihinden önceki emsal imzaların bulunduğu belge imzalarının getirtildiğini ve mahkeme huzurunda davacının imzalarının alınarak toplanan imza örnekleri ile birlikte imza incelemesi yapılması için dosyanın Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarına gönderildiğini, burada düzenlenen bilirkişi raporunda "... eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu" kanaatinin bildirildiğini, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına göre kesin kanaat bildirmeyen raporlar hükme esas alınamayacağından davacının talebi üzerine dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderildiğini, alınan raporda yine imzaların kuvvetle muhtemel ... eli ürünü olduğu bildirir kanaat raporunun düzenlenmesi üzerine kesin kanaat bildirilmediğinden raporlarda bildirilen kanaatin olumlu yada olumsuz yönde desteklenmesi için diğer delillere başvurularak davalının tanık dinlenme talebinin kabul edildiğini, dinlenen iki davalı tanığının senedin düzenlendiği sırada orada hazır bulunduklarını, senedin bizzat Berkin bey tarafından imzalandığını gördüklerini ve senedin dayandığı ticari ilişkinin ne olduğunu açıkça anlattıklarından Jandarma Kriminal ve Adli Tıp Raporunda belirtilen kanaatin tanık beyanları ile de desteklendiğinden imzanın davacının eli ürünü olduğu kanaatine varılarak davanın reddi ile takip durmadığından alacaklının tazminat talebinin yerinde olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu vekili, dosya kapsamında alınan iki bilirkişi raporu incelendiğinde, alınan örnekler karşısında söz konusu imzanın davacı eli ürünü olup olmadığına ilişkin kesin bir kanıya varılamadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın hatalı olduğunu, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, yeni bir bilirkişi raporu alma taleplerinin değerlendirilmediğini, senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfetinin alacaklıya ait olup alacaklının 06.08.2019 tarihinde raporun tebliğine rağmen itiraz etmediğini, 10.10.2019 tarihli celsede rapora karşı beyanlarında yeni bir rapor alınmasına yönelik talepte de bulunmayarak rapor kapsamına göre imzanın davacıya ait olduğunu ve davanın reddi gerektiği şeklinde beyanda bulunduğunu, sadece borçlunun yeniden rapor alınmasına yönelik talebi olduğu görülmekle mahkemece bu durumda bilirkişi raporunda yer alan belirsizliğin borçlu lehine değerlendirilmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesinin ispat külfetini adeta aksine döndürerek akabinde davalı lehine haksız olarak tanık beyanlarını senet karşısında hükme esas aldığını, imzanın borçluya ait olduğunu kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğunun göz ardı edilmemesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile imzanın borçluya ait olduğunun alacaklı tarafça kanıtlanamaması nedeniyle imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken ispat yükünü ters çevirerek yazılı gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesinin isabetsiz olup davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, imzaya itirazın kabulüne, takibin davacı yönünden durdurulmasına, hükme esas raporlarda imzanın borçluya aidiyeti kesin olarak tespit edilemediğinden ve dolayısıyla alacaklının senedi takibe koymada kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğu kesin olarak kanıtlanamadığından, davalı alacaklının tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulmamasına, davalı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı vekili, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında imzaların borçluya ait olmadığı yönünde bir beyan olmadığını, bilirkişi raporlarının tanık beyanları ile desteklendiğini, takibe konu senetlerdeki imzaların davacının eli ürünü olduğunun açık olduğundan bahisle davanın reddi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, imzaya itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk