muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2647, Karar No: 2013/4174, Tarih: 04.02.2013

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi, gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

İşletmenin maddi ve gayri maddi malvarlığı unsurlarının devri, işletmenin devrinin kabulü için önem teşkil edecektir. Ancak bu unsurların devir kapsamında yer almaması, işletme devrinin reddi sonucuna götürmemelidir. Ağırlıklı olarak işgücünün önem arzettiği bazı hizmetlerde, işçilerin tamamı ekonomik bütünlüğü oluşturabilir. Bu tür bir faaliyette yeni işletme sahibi, hem selefinin icra ettiği faaliyetlerin aynısını sürdürüyor, hem de önceki işverenin ilgili faaliyeti için kullandığı işçilerin sayı ve uzmanlık yönü itibari ile önemli sayılabilecek bir kısmını da devralarak çalıştırmaya devam ediyorsa, devralınan ekonomik bütünlüğün kimliğini koruduğu söylenebilecektir. Adalet Divanı işyeri veya işyerinin bir bölümü kavramını tarif etmeyerek, onun yerine ekonomik bütünlük kavramını merkez olarak kabul etmektedir. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında 16.01.2008 tarihli devri sözleşmesi imzalamışlardır. Anılan sözleşme ile “sözleşmeye ekli tapu ve haritalarda belirtilmiş mülkiyeti veya kullanım hakkı ...'a ait alanlar ile araçlar, iş makineleri ve tesisler işletilmek üzere ... Ltd. Şti'ne kiralanmış, sözleşmenin 14. Maddesinde "işbu sözleşmenin ekinde yer alan işçi listesinde belirtilen elemanların ... firmasına sözleşme tarihi itibariyle devirlerinin yapılacağı ve bu tarihten önceki özlük hakları ...'ın uhdesinde kalmak şartıyla ... firması her kişi ile sözleşme imzalayacağı" hükmüne yer verilmiş, aynı maddede sözleşme tarihinden geçerli olmak üzere işçilerin tüm hak ve sorumluluklarının ... firmasına ait olacağı belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalılar arasında işyerinin maddi varlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçları ile devredildiği, müşteri çevresinin değişmediği ve iş gücünü oluşturan personelinde sözleşme kapsamında yer aldığı anlaşılmaktadır. Devir ile işletme veya işyerinin ekonomik bütünlüğünü oluşturan kimliğini koruduğu anlaşılmaktadır. Teknik ve hukuki anlamda davalılara arasında bir işyeri devri sözkonusudur. Sözleşmede, devredilen işçilerin devir tarihindeki kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izinlerinin bilançoya bağlanması, devralan tarafından kıdemlerinin sıfırlanarak ödenmesinin öngörülmesi, devralan tarafından bazı işçilere bu haklarının ödenmesi ve ücretleri düşürülerek yeni iş sözleşmesi imzalanması, devir olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu nedenle mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi isabetli değildir. Davacının feshe bağlı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının, devir tarihi itibari ile fesih gerçekleşmediğinden bu tarih itibari ile hüküm altına alınması olanağı yoktur. Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını talep koşulları oluşmadığından, reddi yerine yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı neden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23509, Karar No: 2017/25730, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23509 E.  ,  2017/25730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25120, Karar No: 2013/3769, Tarih: 26.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25120 E.  ,  2013/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/111720

MAHKEMESİ : Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

NUMARASI : 2008/268 (E) ve 2009/18 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sanığa ait adli sicil kaydında yazılı mahkumiyet kararının silinme koşulları oluşmadığından 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın duruşmadaki savunmasında; mağdurun kendisine şaka yollu olarak hakaret içeren kelimeler sarfetmesi üzerine kendisininde mağdura şaka yollu olarak suça konu sözleri söylediğini bu sırada yanında N.M...' ın da olduğunu bildirmesi karşısında bu kişininde tanık olarak dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Hakaret suçunun Tapu Sicil Müdür vekili olan katılanın odasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde açıklanıp gösterilmeden sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK nın 125/4 maddesi gereğince arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2862, Karar No: 2016/13034, Tarih: 06.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2862 E.  ,  2016/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile hukuki veya ticari bir ilişkisinin olmadığını, davada taraf olmayan ... İlaç Pazarlama AŞ'ne tıbbi mümessil olarak çalışmak için başvuran müvekkiline ve diğer başvuru yapanlara firmaya ait ilaçların tanıtımı ile ilgili eğitim verildiğini, eğitim sonunda bir kısmının elendiğini, kalanlara iş başı yapabileceklerini, aldıkları eğitime karşılık iki adet senet imzalamaları gerektiği imzalamayanlara işbaşı verilmeyeceğini bildirdiklerini, işe ihtiyacı olan müvekkilinin bedel bölümü yazılı, diğer bölümleri boş olan iki adet senedi imzalamak zorunda kaldığını, mümessil olarak bir yılı aşkın çalışan müvekkilinin iş şartlarının iyileştirilmemesi nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini ve iki adet teminat senedinin tarafına iadesini talep ettiğini, senetlerin iade edilmediğini, haksız ve kötüniyetli olarak 3.000 Amerikan Doları bedelli senedin alacaklısı davalı ...imiş gibi senedin doldurularak icra takibi yapıldığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, takip konusu senedin iddia edildiği gibi dava dışı ... İlaç Pazarlama A.Ş.'ne teminat olarak verilmiş olmayıp, davacı ile müvekkili arasındaki hizmet alımına ilişkin olarak taraflarca birlikte imzalanmış olan sözleşmeye istinaden davacı tarafından müvekkili lehine keşide olunmuş ... bir senet olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, dava dışı şirket ile davalı şirketin aynı adreste faaliyet gösterdikleri ... ve ...'ın her iki şirketinde ortağı ve yöneticisi olduğu burs veren eğitimci olarak gösterilen ...'ın ise davacının işvereni olan dava dışı ... İlaç Pazarlama A.Ş'nin eski yönetim kurulu üyesi olduğu bu nedenlerle bu şirketler arasında organik bağ olduğunun anlaşıldığı,

Mahkemece toplanan delillere göre, dava dışı şirket ile davalı şirketin aynı adreste faaliyet gösterdikleri ... ve ...'ın her iki şirketinde ortağı ve yöneticisi olduğu burs veren eğitimci olarak gösterilen ...'ın ise davacının işvereni olan dava dışı ... İlaç Pazarlama A.Ş'nin eski yönetim kurulu üyesi olduğu bu nedenlerle bu şirketler arasında organik bağ olduğunun anlaşıldığı,

Takip dayanağı bononun davalı şirket tarafından davacıya verilen eğitim hizmeti nedeniyle kurs ücreti karşılığı olarak düzenlendiği oysa işverence karşılanmak üzere verilen eğitim karşılığında işçinin belirli bir süre çalıştırılmasının kararlaştırılmasının mümkün olmasına rağmen bu süre sona erdikten sonra sözleşmenin işçi tarafından feshedilmesi halinde artık işverenin eğitim giderlerinin isteyemeyeceğini, işçi ve işverenin taraf oldukları iş ilişkisinde işe girerken başlangıçta alınan bononun teminat amacıyla alındığının kabulü gerektiği, bononun vade tarihinin davacı tarafından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihten sonraki bir tarih olmasının da bononun teminat amacıyla alındığının kanıtı olduğu bu nedenle eğitim giderlerinin davacıdan istenemeyeceği bu nedenle bononun bedelsiz olduğu kanatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/74, Karar No: 2015/1004, Tarih: 29.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/74 E.  ,  2015/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2013/33-2013/390

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasına düzenlenen 01/09/2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan daire konut olarak kullanılmak üzere davalıya kiralanmıştır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 800 TL olduğu ve her ayın 5. Günü akşamına kadar ödeneceği

kararlaştırılmış olup sözleşmede kira parasının artırılacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davacı alacaklı tarafından 16/11/2012 tarihinde başlatılan icra takibinde 2012 yılı Temmuz ayından 100 TL kira alacağı ile aylık 1100 TL den Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım 2012 ayları kira alacakları toplamı 4500 TL, 67,36 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere

4567,36 TL alacağın tahsili ve kiralananın tahliyesi istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu süresinde takibe itiraz ederek alacaklının 2012 yılı Mart ayında balkona cam yaptırılarak kiradan mahsup edilmesini kabul ettiğini ancak daha sonra bundan vazgeçerek aylık 1200 TL kira ödenmesini talep ettiğini, bunun üzerine aylık 900 TL den 3 aylık kira borcunu ödeyeceğini beyan ettiğini, 2012 yılı 9. Ayında 900 TL ödediğini, alacaklının en az 1000 TL olmasını talep etmesi üzerine 10. Ay kirasını 1000 TL olarak ödediğini, 9. Aya ait 100 TL daha para gönderdiğini, sözleşmede aylık kira 800 TL olmasına rağmen alacaklının aylık 1100 TL kira talep ettiğini belirterek takibe itiraz etmiştir. Mahkemece davacıya ait banka hesap ekstresi dosya arasına alınmış olup incelendiğinde; davalının takip tarihinden önce 2012 yılı Ekim ve Kasım aylarında aylık 1000'er TL üzerinden 2012 yılı Ekim ayı ve Kasım ayı kira ödemesi açıklamalarıyla ödemeler yaptığı, ayrıca konut kirası ve diğer açıklamasıyla hangi ay olduğu belirtilmeksizin 2012 yılı Temmuz ayında 800 TL Ağustos ayında 900 TL Eylül ayında ise 1000 TL ve 100 TL tutarında ödemeler yaptığı görülmüştür. Mahkemece; Sözleşmede artış şartının bulunmadığı, davalının kabul ettiği bedel itibariyle takibe konu aylar kirasının davacının banka hesabına ait olduğu aylar içinde yatırıldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bankadan getirtilen hesap özetinde davalı tarafından bir kısım ödemelerin yapıldığı görülmekte ise de bunların hangi ay kirası olduğu belli değildir. Yapılan ödemelerde ay belirtilmediğinden, alacaklı TBK 101. maddesi gereğince vadesi gelmiş ve ödenmemiş olan istediği ay kirasına sayabilir. Nitekim davalı duruşmadaki beyanında davacıya 2012 yılı Mart, Mayıs ve Haziran aylarından toplam 2700 TL borcu olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda davalı tarafından hangi ay olduğu belirtilmeden yapılan ödemelerin 2012 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları kira bedellerine sayılarak yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10669, Karar No: 2019/4638, Tarih: 06.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10669 E.  ,  2019/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık 09.10.2015 tarihli duruşmada CMK'nin 231.maddesinin uygulanmasını kabul ve talep ettiği halde, bu hususta yanılgıya düşülerek, sanık tarafından kabul edilmediği gerekçesi ile hakkında CMK'nin 231.maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre;

2) Müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre en fazla cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3) Sanık hakkında 1 yıl 6 ay hapis cezasından TCK 87/3. maddesi gereğince (1/3) artırım yapılınca " 1 yıl 12 ay hapis" bulunması gerekirken "l yıl 9 ay hapis " bulunması, TCK 29. maddesi gereğince (1/4) indirim yapılınca " 1 yıl 6 ay hapis" bulunması gerekirken " 1 yıl 3 ay 22 gün hapis bulunması TCK 62. maddesi gereğince (1/6) indirim yapılınca sonuç ceza olarak "1 yıl 3 ay" yerine "1 yıl 1 ay 13 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

4) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12649, Karar No: 2011/23499, Tarih: 15.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/12649 E.  ,  2011/23499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1. maddesinin uygulanması

1) a- Sanığın Cumhuriyet savcılığında alınan beyanında, suç tarihinden önce ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde 20 gün kadar yattığını ve şizofreni hastası olduğu yolunda teşhis konulduğunu ifade etmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi anlamında “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azalmış” olup olmadığı usulen araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Belgede yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu sürücü belgesinin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilmeden ve iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

Suç konusu olan ve adli emanetin 2007/2288 sırasında kayıtlı bulunan “sahte sürücü belgesinin” delil olarak dosyada saklanması yerine zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14975, Karar No: 2012/28955, Tarih: 07.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/14975 E.  ,  2012/28955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü ve katılma hakkı olup kararı temyize yetkisi bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, o yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.