muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6765, Karar No: 2011/43943, Tarih: 12.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/6765 E.  ,  2011/43943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın aşamalarda, eylem sırasında el ve ayaklarının koli bantıyla bağlanmak suretiyle etkisiz hale getirildiğine ilişkin iddiası nedeniyle sanık hakkında zamanaşımı içinde özgürlüğü kısıtlama suçundan soruşturma yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/318, Karar No: 2019/2421, Tarih: 29.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/318 E.  ,  2019/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarih ve 2015/284 esas, 2017/107 karar sayılı ilamı ile;

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan TCK.nin 81/1, 29/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 52/2-4, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1400 TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan beraat;

6136 sayılı Yasanın 13/1, 52/2-4, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan beraat;

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan beraat;

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan beraat;

6136 sayılı Yasanın 13/1, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraatine

Dair sanıklar ..., ... ve ...müdafileri, katılan vekili ve mağdurlar tarafından istinafı üzerine istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşıldığından; bu hükümler, tebliğnameye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... müdafiilerinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafilerinin, bu hükme yönelik temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... müdafiilerinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafilerinin, bu hükme yönelik temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan beraatlerine dair Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik olarak sanık ... ve müdafiileri, katılan ... vekili ile suçtan zarar görenler ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.12.2017 gün ve 2017/2067 esas, 2017/2125 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... ve müdafilerinin, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, suç nitelemesinin hatalı olduğuna, meşru müdafaa hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrikte indirim oranına, takdiri indirim uygulanmamasına; katılan ... vekilinin, sübuta, sanıkların birlikte hareket ettiklerine, sanıklar ..., ..., ..., ...ve ...’in kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiilerinin tahliye talebinin reddine, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11463, Karar No: 2013/11883, Tarih: 07.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11463 E.  ,  2013/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2012 tarih ve 2007/357-2012/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı bankanın ... Şubesi'ndeki hesabından 16/10/2007 tarihinde bilgisi ve rızası dışında internet korsanlığı aracılığıyla 14.201,00 TL para aktarıldığını, olayı 17/10/2007 tarihinde öğrenen müvekkilinin savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu ve davalı bankaya konu ile ilgili müracaat ettiğini, yine davalı bankaya noter aracılığı ile ihtarname gönderilmesine rağmen hiçbir ödemede bulunulmadığını, müvekkilinin olayda hiçbir kusurunun olmadığını, yeterli güvenlik önlemlerini almayan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek 14.201,00 TL'nin 16/10/2007 tarihinden itibaren işleyen en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müşteri numarası ve şifresini yeterli ölçüde koruyamadığından kusurlu olduğunu, davacıyı zarara uğratanın davalı olmayıp parayı çeken üçüncü kişi olduğunu, davanın bu kişiye açılması gerektiğini, bankanın yeterli derecede güvenlik önlemini aldığını, davacı ile aralarında akdedilen sözleşmesel ilişki gereği bu tür zararlardan bankanın sorumlu olmadığının davacı tarafından kabul edildiğini savunarak haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının hesabından internet aracılığı ile başka bir kişi hesabına para aktarılması olayında, işlemin davacı şirkete ait bilgisayar üzerinden yapılmadığı, davalı bankanın yeterli oranda güvenlik tedbiri almamış olmasından dolayı tam kusurlu bulunduğu, davacının ise gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek şifresinin üçüncü kişilerin eline geçmesinden dolayı kusurlu olduğunun ispat edilemediği, parayı çeken 3. kişiler ile davacı arasında hiçbir bağ kurulamadığı, davalının zarardan sorumlu bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 14.201,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 759,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15388, Karar No: 2018/5336, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/15388 E.  ,  2018/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... Köyü 879 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan ... hissesinde dava dışı ... lehine intifa hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle, tapu kaydında lehine intifa hakkı bulunan ...'i davaya dahil etmesi için davacı idareye süre verilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra, taşınmaz bedelinin intifa hakkı sona erinceye kadar bir milli bankaya çıplak mülkiyet sahibi davalı adına yatırılarak bu bedelin nemalarından intifa hakkı sahibinin yararlanmasına, intifa hakkı sona erdiğinde davalı tapu malikine ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Tapu kaydındaki haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3912, Karar No: 2022/4993, Tarih: 20.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3912 E.  ,  2022/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/11/2018 tarihli ve 2015/63 Esas, 2018/376 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olan 07/06/2021 tarihli ve 2020/2435 Esas, 2021/3110 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davacı mirasçıları vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın bir kısım davacı mirasçıları ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, “Yerel Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar tereke temsilcisi ...'a tebliğ edilmesine karşın, tereke temsilcisi kararı temyiz etmemiş, ancak karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Ne var ki, davacı mirasçıların davada takip yetkisinin kalmaması nedeniyle kararı temyiz etme hakkı da bulunmamaktadır.” gerekçesiyle bir kısım mirasçıların temyiz dilekçesinin reddine, davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz talebinin kabulüyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Daire kararının tereke temsilcisine 14/08/2021 tarihinde tebliğ edildiği, ancak tereke temsilcisinin karar düzeltme talebinde bulunmadığı, karara karşı bir kısım davacı mirasçıları vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, terekeye temsilci atanması durumunda, davanın tereke temsilcisinin huzuru ile sürdürülmesi gerektiği tartışmasızdır. Nitekim, tereke temsilcisinin atanması ile tereke ortağının ya da ortaklarının terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalkmaktadır. Bir başka söyleyişle, mirasçı veya mirasçıların davayı takip yetkisi sona erer ve bununla bağlantılı olarak da hükmü temyiz hakkında olduğu gibi karar düzeltmeye getirmek de miras şirketini temsilen tereke temsilcisine geçer.

Tüm bu açıklamalar karşısında, davayı takip yetkisi sona eren davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20/06/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10007, Karar No: 2017/1485, Tarih: 28.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/10007 E.  ,  2017/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar gören ve katılma talebi kabul edilen ...'in gerekçeli karar başlığına müşteki olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.25 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179'uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun maddesinin CMK'nın 223/2-e maddesi yerine sehven CMK'nın 231/2-e maddesi olarak hatalı gösterilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun maddesinin CMK'nın 223/2-e maddesi yerine sehven CMK'nın 231/2-e maddesi olarak hatalı gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3759, Karar No: 2015/10701, Tarih: 03.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3759 E.  ,  2015/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2014/145-2014/749

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve tazminat davasına dair karar Dairemizin .. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve aynı yasanın 442.maddesi gereğince takdiren 248.-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8282, Karar No: 2016/6872, Tarih: 20.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8282 E.  ,  2016/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü idaresindeki otomobille yolda yürüyen şikayetçinin ayaklarının üzerinden geçtiği, mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanını doğrulayan doktor raporu ve tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu halde, sanığın çelişkili savunmalarına itibarla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11960, Karar No: 2012/12375, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11960 E.  ,  2012/12375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazilere kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değeri biçilir.

Somut olayda mahkemece, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın narenciye bahçesi olduğu kabul edilerek narenciyeye göre belirlenen m² değeri üzerinden yapılan hesaplama uyarınca belirlenen kamulaştırma bedeline hükmedilmiştir.

Narenciye bazı ürünlerin (portakal, mandalina, limon vs.) ortak adı olup, müstakil olarak böyle bir ürünün verileri bulunmamaktadır. Kamulaştırma bedelinin tespitinde; Yasanın yukarıda belirtilen ilkesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda kamulaştırılan taşınmazda hangi ürünler yetişiyorsa bu ürünler esas alınarak taşınmazın değeri belirlenmelidir. Birden fazla ürünün yetişmesi halinde ise, bilirkişi kurulunca her bir ürünün taşınmazda kapladığı alan belirlenerek oranı bulunmalı, bu alanda yetişen ürünlerin değerlendirme tarihindeki dekara ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve dekara masrafını gösterir gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verileri getirtilip hesaplama yapılarak taşınmazın değeri tespit edilmeli, irtifak nedeniyle taşınmazda oluşacak değer kaybı da hesaplanarak bu şekilde tespit edilecek kamulaştırma bedeline hükmedilmelidir. Mahkemece açıklanan bu hususlara dikkat edilmeden verisi olmayan narenciyeye göre bedel tespit edilmiş olması,

2-Kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hazine adına tesciline karar verilmesi,

3-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesinde yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün karar tarihi itibariyle 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (j) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalkmış olduğu halde davacı idarenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmamış olması

Doğru görülmemiştir.

3-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesinde yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün karar tarihi itibariyle 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (j) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalkmış olduğu halde davacı idarenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmamış olması

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.