muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1762, Karar No: 2017/6355, Tarih: 14.09.2017

Türkiye Cumhuriyeti Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşıoy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı CMUK'un 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır. Ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununun 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, ceza kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkûmiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır.

Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, somut olayda, sanık müdafiinin sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönündeki talebini kapsayan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesini olanaklı kılan TCK'nun 50/1-a, 50/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddelerine muhalefet edilmesinin ötesinde sanık hakkında anılan madde hükümleri dosya kapsamı ve kanun hükümleri ile bağdaşmayacak şekilde uygulanmamıştır.

Böyle bir durumda verilen hükmü denetlemekle görevli olan Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesi, daha önceki bizce iştirak edilmeyen içtihatlarına uygun olacak şekilde hapis cezasının ertelenmiş olması nedeniyle, adli para cezasına çevrilip çevrilmeyeceğinin irdelenmemesini dikkate almayarak sanık aleyhine bir sonucun doğmasına yol açmıştır. Yerel mahkemenin, hükmedilen cezanın uzun süreli olması nedeniyle, adli para cezasına çevrilemeyeceği düşüncesinden hareketle hapis cezasını erteleme ihtimalide mevcuttur. Çünkü bu husus karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmamıştır. Böyle bir durumda; yerel mahkemece verilen kararı denetlemekle görevli olan Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin, yerel mahkemenin yerine geçerek, yerel mahkemece hiç irdelenmeyen bir hususu düzelterek onama gerekçesinde dikkate almış olması gerekir ki! Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere, gerek hukuk sistemimizin gerekse yerleşik uygulamaların böyle bir uygulamaya izin vermesi düşünülemez.

Bütün ihtimalleri değerlendirmek suretiyle olayın özelliği ile sanığın kişisel durumuna göre yasal gerekçelerle bireyselleştirme yapmakta tamamen özgür olan yerel mahkeme tarafından verilen hapis cezasının yasal engelin bulunmaması nedeniyle adli para cezasını çevrilip çevrilmeyeceği irdelenmediğinden bahisle BOZULMASINA karar verilmesi gerekirken, Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının ONANMASINA, dair kararına yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/12409, Karar No: 2013/26641, Tarih: 06.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/12409 E.  ,  2013/26641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

09.07.2006 tarihli tutanak içeriğine göre sustalı bıçak taşıdığı anlaşılan ... hakkında mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

09.07.2006 tarihli olay tutanağına göre suç konusu sustalı bıçağın dolandırıcılık suçunun sanığı ...'nın üzerinde ele geçirildiği, olay tutanağını düzenleyen tutanak düzenleyicileri tanık polislerin duruşmada alınan beyan larında tutanak içeriğini doğrulamaları ve 2006/877 zaptolunun eşya emanet numaralı makbuzda bahse konu bıçağın ...'tan zaptolunduğunun belirtilmesi karşısında atılı suçu işlediğine dair delil bulunmayan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6130, Karar No: 2019/16479, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6130 E.  ,  2019/16479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18034, Karar No: 2009/16571, Tarih: 24.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/18034 E.  ,  2009/16571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7395, Karar No: 2014/8635, Tarih: 30.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7395 E.  ,  2014/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/802-2014/163

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligat Kanunun'da 6099 sayılı yasayla yapılan değişiklik, 14.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Tebligat Kanununun 10. maddesi "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." T.K.'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır". hükmünü içermektedir.

Olayımızda; davalıya dava dilekçesi ile duruşma gününü bildiren tebligat Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa, adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır. Davalının itiraz dilekçesinde bildirdiği adrese tebligat çıkartılmadan mernis adresine tebligat yapılması nedeniyle yapılan tebligat usulsüz olup, savunma hakkı kısıtlanmıştır. Bu durumda mahkemece davalıya dava dilekçesi ile duruşma gününü bildirir usulüne uygun tebligat yapıldıktan ve taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7041, Karar No: 2015/6619, Tarih: 24.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7041 E.  ,  2015/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı birleşen dosya davalısı davalı birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, iş sahibi tarafından açılan 1998/558 esas sayılı ilk davada Sındırgı işine ait 03.05.1996 tarihli sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği ileri sürülerek ve sözleşmenin 35.2.7. maddesine dayanılarak 54.359,65 TL cezai şart alacağının ve 905,97 TL 6 nolu hakedişle yapılan fazla ödemenin tahsili iş sahibi tarafından açılan 1998/906 esas sayılı ikinci davada Bigadiç işine ait 03.05.1996 tarihli sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği ileri sürülerek sözleşmenin 35.2.7. maddesine göre hesaplanan 54.461,56 TL cezai şart alacağından yüklenicinin 8 nolu hakedişten kaynaklanan bakiye 655,68 TL alacağı mahsup edildikten sonra kalan 53.795,00 TL alacağın tahsili; yüklenici tarafından açılan davada ise sözleşmenin haksız feshedildiği ileri sürülerek, uğranılan menfi ve müspet zararlar nedeniyle 168.726,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsili istenmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda iş sahibi tarafından açılan davaların reddine, yüklenici tarafından açılan davanın HMK 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalı birleşen davada davacı yüklenici vekilinin tüm, davacı birleşen davada davalı iş sahibi vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi 1998/558 esas sayılı ilk davada 6 nolu hakedişle 905,97 TL fazla ödeme yapıldığını iddia ederek bu alacağın tahsilini talep etmiş, davacının bu kalem alacağı bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Mahkemece bozmaya uyulmakla davacı iş sahibi yararına oluşan usulü kazanılmış haklar dikkate alınarak 1998/558 esas sayılı davada 905,97 TL fazla ödemenin davalı yükleniciden tahsiline, davalının dava tarihinden önce yöntemine uygun ihtarla temerrüde düşürüldüğü kanıtlanmadığından alacağa 02.07.2008 dava tarihinden reeskont faizi yürütülmesi gerekirken usuli kazanılmış haklar ihlal edilerek 1998/558 sayılı davanın tümden reddi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı birleşen davada davacı yüklenici vekilinin tüm, davacı birleşen davada davalı iş sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kararın temyiz eden davacı birleşen davada davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı 98,40 TL bakiye Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı birleşen davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı birleşen dosya davacısından alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2083, Karar No: 2024/6530, Tarih: 03.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2083 E.  ,  2024/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve eksikliğin giderilerek sonucuna göre yeniden karar verilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi son bulduğu anlaşılan işçinin açtığı somut davada, uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları dikkate alındığında hükmün ileriye yönelik etkisinin de bulunmadığı anlaşılmakla kabul edilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3404, Karar No: 2023/8938, Tarih: 22.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3404 E.  ,  2023/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/402 E., 2016/30 K.

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2013 tarihli iddianamesiyle, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sanık hakkında, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli kararıyla tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine; 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile yine 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezaların ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiği, 2 yıl 6 ay hapis cezasının kanunen ertelenmesinin mümkün olmadığı, denetim süresinin hapis cezasından kısa süreli olamayacağı, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan tek hüküm kurulması gerektiği, suç teşkil etmeyen eşyaların iadesi yerine müsaderesine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, bir çok suçtan arama kaydı bulunduğu yönünde sanık hakkında yapılan ihbar üzerine, ikamet ettiği evde yapılan aramada 1 adet dürbünlü 38764 seri nolu tüfek, 1 adet Ramington marka USA ibareli pompalı tüfek, 1 adet TS870 marka 727 seri nolu prenses ibareli tüfek, 1 adet Torun air rifle mod 201 havalı tüfek, 1 adet ... ibareli 8 cal.marka 9120357 seri nolu toplu tabanca, 2 adet cam kavonozda barut olduğu değerlendirilen madde, 1 adet namlu kısmı 5 cm bıçak, 2 adet namlu kısmı yaklaşık 20 cm uzunluğunda bıçak, 1 adet üç ağızlı kesici alet, 1 adet demir kılıf içinde siyah jop, 1 adet komando bıçağı, bomba teli, 1 adet MKE yapımı 9 mm çaplı dolu fişek, 1 adet RIVIRS EDGE ibareli fişek şeklinde bıçak, 1 adet el yapımı dolu fişek, poşet içinde muhtelif çiviler, 1 kutu içinde 32 adet tüfek fişekleri, maytap fitili, 7 litrelik mavi termos içinde iki adet fitile irtibatlı halde dışı çivilerle sarılı hazır düzenek ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması Veya El Değiştirmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

1. İhbar üzerine sanığın evinde yapılan arama ele geçirilen maddelerin 07.01.2013 tarihli İnceleme Raporu ve 13.12.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre, 2 adet el yapımı bomba oldukları, proteknik malzemelerden potasyum klorat sodyum benzoat içerikli karışımın ana patlayıcı, ana patlayıcı ısı ve harareti arttırmak amacıyla dumansız barut ve kibrit başları eklenerek yeşil renkte fitillerin başlatıcı, çivi ve bilyelerin parça tesiri, koli bandı ve elektrik bandının plastik şişe üzerine sarılarak basınç etkisi ve parça etkisi, 7 litrelik su damacanasının el yapımı bombaları kamufle ve taşımada kullanılmak suretiyle el yapımı bomba yapıldığı, canlılar üzerinde öldürücü yaralayıcı cansızlar üzerinde yakıcı yıkıcı tahrip edici özelliğe sahip oldukları hususlarına yer verildiği tespit olunmuştur. Sanık tarafından üzerine atılı suçun işlendiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlenirken hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini;

3. 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir..." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

3. 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir..." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Suç tarihinin, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin onbirinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

1. Dosya kapsamında yer alan 26.12.2012 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan Ekspertiz Raporuna göre, sanıktan ele geçirilen bir adet av tüfeğinin sonradan namlusunun uç tarafı ile plastik dipçiğinin arka tarafından kesilerek toplam uzunluğu 49 cm ve fişek yatağı hariç namlu uzunluğu 23.5 cm olacak şekilde bir adet silah haline getirildiği, "..." yazılı cal 8 mm ses ve gaz fişekleri atan silahın sonradan uç kısmına kurşun parçası ya da metal bilye yerleştirilerek özel nitelikteki ateşli silah fişeği durumuna dönüştürüldüğü, muşta benzeri aletin, boğma teli ve 2 adet 9x19 mm çapında fişeğin 6136 sayıl Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz silah ve bıçaklardan oldukları hususlarına yer verildiği görülmüştür.

2. 6136 sayılı Kanun uyarınca yasak niteliği haiz bıçak ile ruhsatsız silahların ele geçirildiği olayda, sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında suç teşkil ettiği ancak 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak sanık hakkında tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini;

3. Sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen ve suç teşkil etmeyen eşyaların sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR