muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3050, Karar No: 2024/10102, Tarih: 18.12.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun)26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi ile Geçici 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi ile Geçici 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava tarihi itibarıyla dava konusu taşınmaz üzerinde davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan dere ıslah çalışmaları sonucu ekli krokide B, E ve V harfleri ile gösterilen yerlerin dere alanları olduğu, bu alanların daha sonra yapılan parselasyon çalışmaları sonrasında Mardin ili, Kızıltepe ilçesi, ... 927 ada 3 parsel ile dere yatağına sınır teşkil ederek, yapılaşmaya uygun olmadığından imar planında park alanında kaldığı, malik olan davacıların mülkiyet hakkına dayalı olarak kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat istemine ilişkin eldeki davayı açmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, ancak dava tarihinden sonra, davacıların istek ve iradesi dışında yapılan imar uygulaması sonucunda oluşan aynı yer 927 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davalı ... Genel Müdürlüğünün fiili el atmasının bulunmadığı, hal böyle iken dava tarihi itibarıyla haklılık durumu gözetildiğinde, ıslah harcı tamamlandığından davacı taraf lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının; (4) numaralı bendinin hükümden çıkartılması, yerine “Kendisini vekil ile temsil ettiren davacılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 39.965,80 TL nispi vekâlet ücretinin davalı ... Genel Müdürlüğünden alınarak davacılara verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20173, Karar No: 2010/4831, Tarih: 23.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20173 E.  ,  2010/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21853, Karar No: 2011/5934, Tarih: 04.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21853 E.  ,  2011/5934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idarenin kıymet takdir raporunda ve Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca yapılan acele el koyma dosyasında, dava konusu taşınmaz arazi niteliğinde kabul edilmiş olup hazırlanan kamulaştırma planı ve krokisinde de mücavir alan sınırı dışında bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca ... Belediye Başkanlığı tarafından mahkeme dosyasına gönderilen 16.10.2009 tarihili yazıda; taşınmazın nazım imar planı içinde olduğu bildirilmesine rağmen, fen bilirkişisinin 09.04.2010 tarihli raporunda taşınmazın nazım imar planı dışında olduğu tespit edilmiştir.

İlgili belediye başkanlığından bu çelişkinin giderilmesi için taşınmazın mücavir alan içerisinde olup olmadığı, içerisinde ise hangi tarihte alındığı, buna ilişkin Belediye Meclis Kararı ve İl İdare Kurulu kararı ile Bayındırlık Bakanlığının onayına ilişkin belgelerin bulunup bulunmadığı, taşınmazın etrafının meskun olup olmadığı ve taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı hususları sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6260, Karar No: 2018/6073, Tarih: 02.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6260 E.  ,  2018/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, 213 sayılı VUK'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Özel belgede sahtecilik ve 213 sayılı VUK'na sahtecilik suçlarından: Beraat

Sanık ... hakkında 213 sayılı VUK'na muhalefet suçundan: Mahkumiyet

I-) Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik ve vergi usul kanununa muhalefet suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... ile ilgili vergi usul kanununa muhalefet suçundan dolayı dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı anlaşılmış ise de; sanık hakkında derhal beraat kararı verilmesi gerektiği ve CMK'nın 223/9 maddesine göre durma ya da düşme kararı verilemeyeceği cihetle bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan yapılan yargılamada; Finike Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2009 tarihli yazısıyla Antalya Defterdarlığı’na sanıkların üzerlerine atılı eylemleri dolayısıyla mütalaa verilip verilemeyeceğinin sorulması üzerine Antalya Vergi Dairesi Başkanlığının 29.06.2009 tarihli cevabi yazısında “bu konuda rapor düzenlenmesine ve mütalaa verilmesine gerek bulunmadığının” belirtilmesi ve 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ve Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığınca verilmesi gereken 'mütalaa'nın verilmeyeceğinin anlaşılması karşısında; yargılama şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesine göre düşürülmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-) Kabule göre de; mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8705, Karar No: 2023/6456, Tarih: 18.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8705 E.  ,  2023/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/220 E., 2023/315 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine verilen ek kararın çocuğun nitelikli cinsel istismarı yönünden, bu hükmün temyiz kanun yoluna tabi olması nedeniyle yok hükmünde kabul edilerek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise; verilen ek kararda 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü hükmün uygulanması suretiyle karar değiştirildiğinden bu kararın da artık temyize tabi olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2022 tarihli ve 2022/138 Esas, 2022/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen esastan ret kararına Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine verilen, 28.02.2023 tarihli ve 2023/220 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın işlemiş olduğu suç nedeniyle üst hadden cezalandırılması gerektiğine, hakkında taktiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın işlemiş olduğu suç nedeniyle üst hadden cezalandırılması gerektiğine, hakkında taktiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mağdurenin beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna ve müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Sanık ..., olay gününden bir kaç ay öncesinde, mağdureyi ve ailesini gözlemleyerek, araştırma yaptarak hakkında bilgi sahibi olduğu, evini öğrendiği, bir kaç kere konuşmak istediği ancak cesaret edemediği, olay günü de ... Kalesi civarında kardeşi ile birlikte gezen mağdureyi görüp yanına giderek kendisini tanıttığı ve gezmeye başladıkları, bir vakit sonra mağdurenin kardeşinin yanlarından ayrılmasını sağladıktan sonra ticari taksi ile mağdureyi ... Köyünde bulunan evlerine götürdüğü, burada bir kaç saat yalnız kaldıklarında sanığın alkol aldığı ve mağdure ile cinsel birliktelik yaşayarak mağdureyi istismar ettiği, sanık tüm aşamalarda mağdure ile cinsel birliktelik yaşadığnı inkar etmediği, ancak mağdurenin kendisini "19 yaşında" olarak söylediğini iddia ederek suçlamaları kabul etmediği, bu savunmalarının aksine olarak mağdure ile köydeki evinde cinsel birliktelik yaşadıktan sonrasında, köyden tanıdığı ...'yi çağırarak mağdur ile birlikte ...'deki aile evine gelerek, mağdure ile evlenmek istediğini söylediğinde; "ailesinin mağdurun yaşı küçük olması nedeniyle kabul etmemesi" nedeniyle mağdure ile birlikte evden ayrıldıkları, sonrasında sanık mağdureyi evinin yakınlarında bırakarak tekrar ... köyüne döndüğü, somut olayda her ne kadar sanık mağdurenin kendisine yaşını 19 olarak söylediğini ve rızası ile birliktelik yaşadığını beyan etmişse de sanığın mağdure ile tanışmadan bir kaç ay öncesinde, mağdureyi ve ailesini gözlemleyerek, araştırma yaparak hakkında bilgi sahibi olduğu, evini öğrendiği ve mağdurenin fiziksel görünüşünün de kimlik yaşına uygun olduğunun gözlemlenmesi karşısında sanığın mağdurenin yaşını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın beyanlarının üzerine atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, tam bir vicdani kanaat ile kabul edilen olayda, Mahkememizin 2021/215 esas 2022/30 karar ve 11/02/2022 tarihli kararıyla, sanık ... hakkında nitelikli cinsel istismar ve nitelikli olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hüküm kurulup ceza verildiği,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 3.Ceza Dairesinin 2021/1444 Esas 2021/1718 Karar 01/10/2021 Tarihli kararıyla sanık ... hakkındaki cezanın bozulduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi, 3. Ceza Dairesi'nin 2022/883 E-2022/998 K. Sayılı 13/05/2022 tarihli kararı ile Mahkememiz tarafından sanık ... hakkında TCK 103/2 ve 109/1maddeleri kapsamında yargılaması yapılarak mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi ilamında TCK 109/1 açısından değerlendirme yapılmadığı, sadece TCK 103/2. Maddesi açısından değerlendirme yapılarak sanığın TCK'nın 30 . Maddesinde düzenlenen hata hükümlerinden yararlanıp yararlanamaması hususunda mernis doğum tutanağı ile yetinilmeden, mağdurenin mahkeme tarafından gözlemlenmesi, yaşı konusunda Adli Tıptan raporu alınması gerektiğinden bahisle, bozulması akabinde, bozma ilamına uyulmasına oy birliği ile karar verilerek, sanık hakkındaki her iki suç açısından da yargılamaya başlanıldığı,

Bozma ilamı doğrultusunda yeniden yapılan yargılamada; mağdurenin kemik yaşının tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'na sevki ile rapor hazırlanmasının istenildiği, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu'nun 14 Kasım 2022 -3894 tarih - sayı no'lu raporunda; "19/092022 tarihinde çekildiği bildirilen grafilerin Kurulumuzca yapılan radyolojik kemik yaşı değerlendirmesinde; genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme farklılıkları gibi etkenlere bağlı olarak değişkenlik gösterebilmekle birlikte, Gök ve Greulich&Pyle atlasları referanslarına göre; ... ve Şadiye kızı, ...'un, 30/11/2006 olarak belgelenen doğum kaydına uygun gelişim gösterdiği, olay tarihinde (09/11/2020) -13- yaşını bitirmiş olup, 14 (ondört) yaşı içerisinde olduğu ve -14- yaşını bitirmediğinin oy birliğiyle kabulü ile mütalaa edilmiştir." şeklinde rapor sunulduğu, mahkememizin 12/10/2022 tarihli 2. Nolu celsesinde, duruşma günü itibariyle; "mağdure ...'un mahkeme gözleminde 16 yaşında gösterdiği, yaşından büyük veya küçük göstermediği, boy ve kilosunun yaşı ile uyumlu olduğu," şeklinde bozma ilamındaki eksiklikler tamamlandığı, her iki hususun ile birlikte mağdurenin hastane doğumlu olması da bir arada değerlendirildiğinde, olay tarihi itibariyle mağdurenin 14 yaş içerisinde bulunduğu, boy kilo ve görünüm olarak da mağdurenin yaşında tereddüte düşecek bir unsur bulunmadığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık mağdurun kendi yaşını 15'den büyük söylediğini belirtse de; tanık ...'in Huzurdaki Beyanında : "Sanık benim oğlum olur, olay tarihinde bizim evimize mağdurla birlikte geldiler ve evlenmek istediklerini söylediler. Ben mağduru gördüğümde mağdurun yaşının çok küçük olduğunu gördüm. Kendisine kaç yaşında olduğunu sorduğumda ise bana 16 yaşında olduğunu söyledi. Bende 16 yaşından daha küçük gösterdiğini söylediğimde ise bana sen nereden biliyorsun diye tepki gösterdi..." şeklinde beyanda bulunarak aslında sanığın annesi olan tanığın dahi mağduru ilk kez gördüğünde mağdurun 15 yaşından küçük gösterdiğini anladığına dair iş bu beyanı ile mağdurun hastane doğumlu raporlu nüfus kaydındaki yaşı ile uyumlu gelişimine dair tespitlerin doğruluğunu tastik ettiği, yine mağdureyi ve ailesini bir kaç ay araştırarak hakkında bilgi sahibi olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/14-749 E,2015/277 K. Sayılı kararında; "Hastane doğumlu olup suç tarihinde ondört yaşında olan mağdure ile sanığın aynı köyde ikamet ettikleri, iki yıl gibi uzun bir süre arkadaşlık yaparak evlenmeye karar verdikleri, mağdurenin yaşının küçük olması sebebiyle ailesinin evlenmelerine izin vermediği, bunun üzerine mağdure ve sanığın rızaen birlikte kaçıp yirmiyedi gün birlikte yaşadıkları ve bu süre içinde birden çok rızayla cinsel ilişkiye girdikleri olayda; sanığın mağdureyi uzun süredir tanıması ve ailesinin yaşı küçük olduğu için evlenmelerine izin vermediğini bilmesi karşısında, mağdurenin onbeş yaşından küçük olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına aykırı olup somut olayda TCK'nun 30. maddesinde düzenlenen hata halinin uygulanma şartları mevcut değildir. Bu konuda mahkemece araştırılması gerekli başkaca bir husus da bulunmamaktadır.", yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/14-747 E,2014/129 K. Sayılı kararında; "Sanık aşamalardaki savunmasında mağdureyi onbeş yaşından büyük olarak bildiğini, çünkü mağdurenin kendisine böyle söylediğini belirtmiş ise de, belli bir süre mağdure ile arkadaşlık yapan ve evlenmeye karar veren sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğü yönündeki savunması hayatın olağan akışına uygun değildir. Kaldı ki sağlık ocağında doğmuş olan mağdurenin suç tarihi itibariyle on beş yaşından küçük olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Dolayısıyla mahkemece kendiliğinden araştırılması gereken bir husus olmadığı gibi, 5237 sayılı TCK'nun 30. maddesinde düzenlenmiş olan hata halinin uygulanma şartları da mevcut değildir." ilamları doğrultusunda, aylarca mağduru takip ettiğinine dair soruşturma aşamasındaki ikrarı da bulunan sanığın, aslında mağdurun gerçek yaşını bildiği anlaşıldığından mahkememizce sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanmasının yer olmadığına kanaat edilmiştir.

Tüm ceza dosyası, Samsun Bam bozma ilamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit görülerek; çocukların cinsel istismarı suçu yönünden: sanık ...'in suç tarihinde nüfus kaydına göre 15 yaşından küçük mağdure ...'a yönelik vücuda organ sokmak suretiyle gerçekleştirilen cinsel istismar suçu sabit görülerek eylemine uyan TCK'nun 103/2 maddesine göre suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın güttüğü amaç ve saiki bir bütün değerlendirildiğinde alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir neden bulunmadığından takdiren 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek sanığa verilen cezadan TCK’nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, anayasa mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ve 15/04/2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 Sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişiklik de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen haklardan ayrı ayrı yoksun bırakılmasına,sanık hakkında 1 yıldan fazla hapis cezasına hükmolunmakla; kısa süreli olmayan bu cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına, koşulları bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 231/5-6 maddesi gereğince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve TCK'nın 51. maddesi gereğince hapis cezanın ertelenmesine yer olmadığına, sanığın adli sicil kaydında İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/404-614 E-K sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyeti olduğundan sanığın mahkememizden aldığı ceza hakkında TCK’nın 58. maddesine uyarınca sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin kanunda gösterilen şekilde yapılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden: sanık ...'in üzerine atılı mağdur ..