muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4098, Karar No: 2024/6469, Tarih: 17.09.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı ... Ltd. Şti. tarafından organize ettirilerek bastırıldığı anlaşılan Türkiye Kitap Kataloğu isimli kataloğun 8. sayfasında diğer davalı Final Ltd. Şti. lehine bir reklam sayfasına yer verildiği, söz konusu reklam sayfasında “FİNAL PAZARLAMA” bünyesinde “Final Yayınları, FDD Yayınları, Hedef Yayınları, Formül Yayınları ve Final Kültür Sanat Yayınları” isimli yayınevlerinin mevcut olduğu belirtilmekte, bu yayınevlerine ait kitapların satım ve dağıtımın davalı Final… Ltd. Şti. (Final Pazarlama) tarafından yapıldığının ifade edildiği, anılan sayfanın sağ alt kısmında ise “POPÜLER KİTAPLAR” “TÜBİTAK ANA BAYİİ” ifadeleriyle davacının tescilli şekil markası ile tanınmış “TÜBİTAK” ibaresine yer verildiği, söz konusu kullanım ile “Final Pazarlama” olarak gösterilen davalı şirketin, davacı TÜBİTAK’ın ana bayilerinden biri olduğunun ifade edildiği, somut uyuşmazlıkta taraflar arasında doğrudan bir bayilik akdi bulunmamakla birlikte kitap satış ve dağıtımından kaynaklanan bir hukuki ilişki olduğu, ancak gerek davalının TÜBİTAK logosunu kullanımı ve gerekse de taraflar arasındaki satım ve dağıtım sözleşmesinin bitiş tarihinden sonra davalılarca kullanıma devam edilmiş olmasının marka hakkının ihlaline sebebiyet vereceği, bu anlamda gerek söz konusu markayı kullanmak suretiyle reklam yayınlatan Final Ltd. Şti.’nin gerekse de reklam anlaşması çerçevesinde reklam yayınlayan ... Ltd. Şti.’nin, davacıya ait tanınmış marka ve şekil markasını hukuka aykırı biçimde kullandığı, bu kullanımın ise tecavüz teşkil edeceği, davalı KİTYAY firmasından kendisine sunulan reklamlardaki tüm kullanımları denetlemesi beklenemeyeceğinden ve davacı tarafından KİTYAY firmasına eylemin sonlandırılmasına dair davacı tarafından bir ihtar gönderilmediğinden KİTYAY firmasının tazminat sorumluluğunun bulunmadığı, davalı Final Pazarlama Limited Şirketinden toplam 7.020,47 TL maddi tazminat talep edebileceği, davalının, davacının marka hakkına tecavüz eylemi ve haksız rekabeti kusur niteliğinde olduğundan davacının manevi tazminata hak kazanacağı, somut olayın özelliği hak ve nesafet ilkesi gereği 2.000,00 TL manevi tazminatın uygun bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalıların davacının markasının tecavüz ve haksız rekabetinin tespiti ile men ve ref'ine, tedbiren el konulan ve davacının marka hakkına tecavüz teşkil eden tüm evrak ürün ve tanıtım malzemelerinden davacının markasının çıkarılmasına, mümkün değil ise imhasına, 7.020,47 maddi tazminatın 04.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Final Pazarlama Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Final Pazarlama Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, diğer davalı yönünden maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının yerinde olmadığı ancak somut uyuşmazlıkta manevi tazminat koşullarının davacı yararına gerçekleştiği yönündeki ilk derece mahkemesi kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, mahkemece hükmedilen manevi tazminat tutarının, olayın oluş şekli, olay tarihindeki paranın satın alma gücü gözetildiğinde, hakkaniyete uygun görülmediği, 7.000,00 TL manevi tazminatın, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olduğu, diğer yandan davacı vekilince sunulan istinaf dilekçesinde, gerekçeli kararda el koyma tedbirinden bahsedilmekte ise de mahkemece bu yönde verilen bir kararın olmadığının ileri sürüldüğü, gerçekten de dosya kapsamından, mahkemece bu yönde verilen bir karar olmadığı halde hüküm kısmında "tedbiren el konulan ve davacının marka hakkına tecavüz teşkil eden tüm evrak ürün ve tanıtım malzemelerinden davacının markasının çıkarılmasına, mümkün değil ise imhasına," şeklinde ibarelere yer verildiği, mahkemece bu hususta daha önce bir karar verilmediği gözetildiğinde, hüküm kısmında yer alması gereken ibarelerin "Davacının marka hakkına tecavüz teşkil eden davalıların tüm kullanımlarının, tüm evrak ürün ve tanıtım malzemelerinden çıkarılmasına, mümkün değil ise imhasına," şeklinde olması gerektiği, ayrıca manevi tazminat için talep gibi haksız fiil tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi de yerinde olmadığı gibi davacının, kararın Türkiye genelinde ilan edilmesine yönelik talebi için de bir hüküm kurulmaması doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların davacının markasına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespiti ile men ve ref'ine, davacının marka hakkına tecavüz teşkil eden davalıların tüm kullanımlarının, tüm evrak ürün ve tanıtım malzemelerinden çıkarılmasına, mümkün değil ise imhasına, 7.020,47 maddi ve 7.000,00 TL tazminatın 04.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Final Pazarlama Kitap Kırtasiye Yayın Bilişim Hiz. Tic. Ltd. Şti.'den tahsiline, diğer davalı yönünden maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine ve hükmün ilanına karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı ......Ltd. Şti. Vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, menine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ve maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 9 uncu ve 61 inci maddeleri.

3. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) haksız rekabete ilişkin 54 üncü v.d maddeleri.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 9 uncu ve 61 inci maddeleri.

3. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) haksız rekabete ilişkin 54 üncü v.d maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuş ise de reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 20.020,47 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ......Ltd.Şti. vekilinin temyiz istemine gelince, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı sadece davacı yanca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, davalı .....Ltd.Şti. İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiştir. Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan davalı ......Ltd.Şti. temyiz yoluna başvuramayacağından adı geçen davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle davacı ve davalı .....Ltd. Şti. vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine,17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/284, Karar No: 2008/99, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/284 E.  ,  2008/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava pizza kutusu imalâtından doğan alacak nedeniyle açılmış, asıl davada iş sahibi davalıya ödenen bedelin iadesini ve manevi tazminatın tahsilini karşı davada ise yüklenici imâl edilen kutuların ödenmeyen bedelinin tahsilini talep etmişler, mahkemece asıl davada davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan dava ile karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm karşı davacı ... ile asıl davada davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı şirket ile davalı ... arasında davalı ... aracılığıyla pizza kutusu imalâtı konusunda bir anlaşmanın yapıldığı anlaşılmaktadır. Nevar ki; iş sahibi davacı şirket bir pizza kutusunun 0,08 USD bedelle, davalı ... ise 0,86 USD bedelle imâlinin kararlaştırıldığını belirtmek suretiyle bedelde anlaşamamışlardır. Yüklenici 60.000 adet kutunun hazır edildiği ve iş sahibine gönderilen ihtarnameye rağmen tesellümden kaçınıldığı ileri sürdüğüne göre mahkemece BK’nın 366.maddesi doğrultusunda yapılan imalâtın, bilirkişiye hesap ettirilen bedeli dikkate alınarak ve hazır olduğu belirtilen 60.000 adet kutunun davacı iş sahibine teslimi kaydıyla açılan her iki davanın sonuçlandırılması gerekirken delillerin takdirinde hayata düşülerek ve akdîn kurulmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması uygun görülmüştür.

Davalı ...’nın temyizine gelince asıl dava ... yönünden husumet nedeniyle reddedilmiş olup ret sebepleri farklı olduğundan bu davalı yararına ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru bulunmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile asıl davanın davalısı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... ve davalı ...’e geri verilmesine, 15.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13412, Karar No: 2012/1570, Tarih: 07.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13412 E.  ,  2012/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ün temyiz itirazlarının reddiyle hüküm onanmalıdır.

2-Davalı ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, ... Belediye binası önünde gerçekleştirilen ... Savaşı'nı canlandırmak üzere gerçekleştirilen etkinlik sırasında davalı ...'ün gerekli tedbirleri almadan, elindeki kuru sıkı tabancayı ateşlemek suretiyle, diğer davalı ...'nın ise tören tertibini bu konuda ehil olmayan kişilere yaptırmak ve gerekli tedbirleri almamak suretiyle yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek uğradığı maddi ve manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, olay nedeniyle uğranılan bir maddi zararın söz konusu olmaması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; davalı ...'ün kusurlu hareketiyle davacının yaralanmasına sebebiyet verdiği, davalı ...'nın ise yapılmasına müsaade ettiği etkinlikle ilgili yeterli emniyet tedbirlerini almaması nedeniyle olayda kusurlu olduğu gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ...’nın tören tertibini ehil olmayan kişilere yaptırması ve gerekli tedbirleri almaması nedeniyle zararının oluştuğu iddiasına dayanmış, diğer bir ifadeyle davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Kültür ve sanatın gelişmesine yönelik etkinlikler düzenlemek belediyelere verilen görevler arasındadır. Açıklanan iddianın doğru olup olmadığı görevli mahkemece ele alınıp tartışılmalıdır. Bu görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam

yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu,açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Yerel Mahkemece davalı ... yönünden, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı yerine, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu,açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Yerel Mahkemece davalı ... yönünden, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı yerine, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, diğer davalı ...'ün temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile bu davalı ile ilgili hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine ve davalı ...'ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14526, Karar No: 2012/20547, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/14526 E.  ,  2012/20547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davalının ... Havalimanı inşaatının yapım ve işletmesini üstlendiğini, yapım işinin tamamlandığını, bu sebeple ihtiyaç duyulmayan kadroların kapatıldığını, benzer nitelikte kadro açılmadığını ve davacı işçinin yerine eleman alınmadığını, bu sebeple feshin geçerli sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının işe sonradan alınan işçilerin işlerini yapabilecek durumda olup olmadığı hususunun araştırılması gerektiği gerekçesiyle Yargıtay 9. Hukuk Dairesince verilen bozma kararı doğrultusunda alınan bilirkişi raporunda; davacının basit bir eğitim verilerek daha sonradan işe alınan işçilerin görevlerinde çalıştırılmasına imkan bulunmadığı bu sebeple feshin geçerli olduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de özellikle davacının çok kısa bir eğitimle danışma görevlisi, güvenlik görevlisi ve otopark görevlisi olabileceği, bu şekilde çalıştırma imkanının her zaman mümkün olduğu gerekçesiyle feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı sonucuna varılarak feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre fesih tarihi olan 2007 Eylül ayından önce davacının çalıştığı teknik hizmetler bölümünde elliyedi teknisyen istihdam edilirken, 2007 Aralık ayında bu sayının kırkdokuz kişiye, 2008 Nisan ayında ise otuzüç kişiye düşürüldüğü, tesisat teknisyeni kadrosuna yeni eleman alınmadığı ve aynı dönem bordrolarında tesisat teknisyenlerine fazla mesai yaptırılmadığı, ayrıca fesih tarihinden sonra işe alınanların yaptıkları işlere bakıldığında teknik ve uzmanlık gerektiren işler olması işverenin hizmet sektöründe faaliyet göstermesi ve davacının da yaptığı iş göz önünde bulundurulduğunda davacıya bu yeni işlerin teklif edilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Bu tespitler işveren tarafından havaalanı inşaat faaliyetinin tamamlandığı, işletme faaliyetlerinin ise daha az bir kadro ile devam ettirilebileceği bu sebeple kaynakçı kadrosunda daralmaya gidildiği savunmasını doğrulamaktadır. Bu sebeple davacının iş sözleşmesinin işletme ve işyeri gereklerine dayalı geçerli sebeple feshedildiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yapmış olduğu 642,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11851, Karar No: 2022/2654, Tarih: 16.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11851 E.  ,  2022/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 28/09/2020 tarih ve 2020/İHK-18789 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuran vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 23/11/2021 tarihli dilekçe ile; karşı taraf ile sulh olduklarını bildirdiği anlaşıldığından, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek sulh hususunda yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6465, Karar No: 2020/6822, Tarih: 05.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6465 E.  ,  2020/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların 107 parsel hissedarı olduklarını, davalının ise 106 parsel malikinin mirasçısı olduğunu, davalının davacının taşınmazına 7983,02 m2 haksız müdahalesi olduğunun tespit edildiğini, ihtar da çekildiği halde sonuç alınmadığını, davalının müdahalesinin men’ini, taşınmazdan tahliyesini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 2500 er TL'den toplam 10000 TL ecrimisilin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili ilk olarak 17.08.2015 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ağaçların sökülmesinden bahsetmiştir. 05.11.2015 tarihli 3. celsede ağaçların levazım bedelini, sökülme ve enkaz kaldırma bedelini ödemek istemediklerini, davalının istiyorsa kendisinin ağaçları kaldırmasını ve taşınmazı tarla olarak teslim etmesini, 30.12.2015 tarihli 4. celsede ise davanın kabulü ile taşınmazdaki ağaçların levazım bedelini ödemek istemediklerini, davalı üzerinde bırakılmasını ve ağaçların kal’ini talep etmiştir.

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde; her iki tapu maliklerinin tamamının davada taraf olması gerektiğini, ağaçlarla belirlenen sınır içinde kalan kısma limon ağaçlarının dikildiğini,kendinin zannederek kullandığından davalının iyiniyetli olduğunu, TMK'nin 724. maddesi gereği uygun bedelle taşınmazın davalıya verilmesini, aksi halde ağaçların sökülmesinin fahiş zarar doğuracağını, bu durumda ise davalı yararına hapis hakkı tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.