muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6377, Karar No: 2013/4036, Tarih: 12.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/6377 E.  ,  2013/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle:

5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 51, 53. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Cezanın ertelenmesine.

Gerekçeli karar başlığında 22.9.2006 olarak gösterilen tarihin, iftira suçunun işlendiği tarih olup, karar başlığında gösterilemeyen resmi belgede sahtecilik suçunun suç tarihinin, suça konu senedin düzenlenerek kullanıldığı 30.09.2004 olarak mahallinde karar başlığına eklenmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanığın, borçlu olarak göründüğü 30.09.2004 keşide tarihli senedi sahte şekilde başkasına tanzim ettirip katılan ...'e borcuna karşılık vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve anılan senedi ...'in sahte şekilde tanzim ettiğini belirtip, işlemediğini bildiği halde adı geçene suç isnadında bulunmak suretiyle ... hakkında soruşturma yapılmasına neden olduğundan iftira suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; sanığın savunmalarında yüklenen suçu kabul etmemesi, tanıkların taraflar arasında senet alışverişine şahit olduklarını söylemelerine rağmen sözkonusu senedin dava konusu senet olup olmadığını bilmediklerini içeren beyanları da dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; her ne kadar okuma ve yazma bilmediklerini beyan etmiş iseler de; katılanın yargılama sırasında ölmesi nedeniyle varsa resmi kurumlardaki imza ve yazılarını içeren belge asıllarının; yine sanık yönünden de; huzurda yazı örnekleri alınması, varsa resmi kurumlarda yazısını içeren belge asıllarının araştırılıp getirtilmesi ve senetteki yazıların sanığa; yine yazı ve imzanın ise katılana aidiyetinin araştırılmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik araştırma ile hükümler kurulması, yasaya aykırı;

Kabule göre de;

2- Resmi belgede sahtecilik suç tarihinin 30.09.2004 olduğu, buna göre belirtilen tarihte yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili bütün hükümleri somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle uygulanacak lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Hükümlerden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

3- Hükümlerden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16836, Karar No: 2016/2416, Tarih: 29.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16836 E.  ,  2016/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Tereke Mah. Sıf.)

MÜTEVEFFA : ...

Tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 7. Sulh Hukuk (Tereke Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

.. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın vefatından önce “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, terekesinin tasfiyesi istenilen ...'ün mirasının en yakın mirasçıları tarafından ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/142 E. - 2012/544 K. sayılı kararı ile reddedildiği, TMK 612. maddesi gereği terekenin tasfiyesinin bu mahkemece gerçekleştirilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kolluk araştırması ve nüfus kayıtlarına göre müteveffanın vefat etmeden önce “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından müteveffanın vefatından önceki adresinin tespiti amacıyla yapılan kolluk araştırmasına ve nüfus kayıtlarına göre “.../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17809, Karar No: 2016/4943, Tarih: 18.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17809 E.  ,  2016/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın sokakta biriken yağmur suları nedeniyle uğradığı hasar için parça tedarikçisine 22/02/2013 tarihinde 8.853,71 TL ve sigortalısına 19/03/2013 tarihinde 5.900 TL olmak üzere ödenen toplam 14.753,71 TL hasar tazminatının davalıdan rücuen tahsili için başlatılan takibe davalının itirazının iptalini, ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte takibin devamını, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, idari yargının aksi halde asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu, müvekkili idarenin içme suyu ve kanalizasyon hizmetlerini ifayla mükellef olduğunu, dava konusu zararın ise, yağmur suyuna ilişkin olduğunu, yağmur suyu uzaklaştırılması hizmetiyle ilgili görevin ilgili belediyeye ait olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kasko poliçesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili için başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde, herhangi bir davanın, o hukuk sistemine dahil yargı kollarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel koşullarından olup mahkemece resen dikkate alınması gereklidir.

TTK'nın 18’inci maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı Yasanın 12/II. Maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

6360 Sayılı Kanununun “Büyükşehir Belediyesi Kurulması ve Sınırlarının Belirlenmesi” başlıklı 1. maddesi ;

“(1) ..., ..., ...., ...., ...., ...., ...., ...., ...., ...., ...., .... ve .... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

(2) ..., ...., ...., ...., ...., ..., ...., ...., ...., ...., ..., ...., ... ve .... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

“(1) ..., ..., ...., ...., ...., ...., ...., ...., ...., ...., ...., .... ve .... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

(2) ..., ...., ...., ...., ...., ..., ...., ...., ...., ...., ..., ...., ... ve .... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

(3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

(4) .... ve ... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır.

(5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır.

(6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.” biçiminde düzenlenmiştir.

Aynı yasanın “Yürürlük” başlıklı 36. Maddesi “(1) Bu Kanunun; a) 1. maddesi; 2. maddesi; 3. maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu fıkraları; 4. Maddesi; 5. maddesi; 6. maddesi; 7. maddesiyle değiştirilen 5216 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi; 5216 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin son fıkrasının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin hükmü hariç 13 üncü maddesi; 22 nci maddesi; 25 inci maddesi; 5779 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin değiştirilen

ikinci fıkrası hariç 26. maddesi; geçici 1. maddesinin altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu, onüçüncü, onbeşinci, onaltıncı, onyedinci ve yirmidördüncü fıkraları; geçici 2. maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü, altıncı, sekizinci ve dokuzuncu fıkraları ilk mahalli idareler genel seçiminde, b) Diğer hükümleri yayımı tarihinde, yürürlüğe girer.” şeklindedir. Dolayısı ile 30.03.2014 yerel seçimleri ile ...mülki sınırları, Büyükşehir sınırları kapsamına dahil edilmiş olup, buna göre ..... sorumluluğunda kaldığı anlaşılmaktadır.

İSKİ’nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunun ek 5. maddesinde bu kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanacağı açıklanmış, ek 6. maddesinde 5363 sayılı Ankara Su Tesisatının Belediyeye Devri ve İşletilmesi Hakkındaki Kanunu 23.11.1981 de yürürlükten kaldırılmış bulunmaktadır.

İSKİ’nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunun ek 5. maddesinde bu kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanacağı açıklanmış, ek 6. maddesinde 5363 sayılı Ankara Su Tesisatının Belediyeye Devri ve İşletilmesi Hakkındaki Kanunu 23.11.1981 de yürürlükten kaldırılmış bulunmaktadır.

Böylece ASKİ de 2560 sayılı kanuna tabi bir kuruluş haline gelmiştir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, bu tarihten sonra 2560 sayılı Kanuna tabi olan ASKİ’nin, gördüğü hizmetin kamu hizmeti olmasına rağmen, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun 18/I. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini 21.09.1983 gün ve Esas 1980/II – 2721 Karar, 1983/323 sayılı kararında benimsemiştir. Her ne kadar 12.02.1959 gün 1958-17E.1959-15K sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı mevcutsa da 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında anılan içtihadı birleştirme kararının ASKİ, İSKİ, ASAT vs. bakımından uygulama alanın kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Nitekim bu hususlar, YHGK’nın 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043K. sayılı içtihadında da aynen kabul edilmiştir.

Bu durum karşısında, TTK'nın 3, 11, 12/11, 14, 18/1. maddeleri ve 2560 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı ...'ın tacir, davacının iddia ettiği olayın ise haksız fiil niteliğinde olduğu ve tacirin haksız fiilinden kaynaklanan tazminat davasının adli yargıda bakılması gerektiği nazara alınarak işin esasına girilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15063, Karar No: 2011/40051, Tarih: 26.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/15063 E.  ,  2011/40051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurlar ... ve ...'in kolluk tarafından alınan ifadelerinde, yağma suçunun işlenmesi sırasında sanığın kendilerine bıçak çektiğini belirttikleri, kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde ise bıçaktan söz etmedikleri anlaşıldığına göre, ifadeleri arasındaki çelişki giderilip sonucuna göre, yağma suçunun bıçakla işlenip işlenmediği hususunun duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulması ve buna göre 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a. maddesinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu anılan Yasa'nın 148/1. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2022/2580, Karar No: 2022/2603, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2580 E.  ,  2022/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Davacı ... tarafından, Kale ilçesi Üçağız köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu hükmen davalı ... adına tescil edilen 722 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü hakkında açılan tapu iptal ve tescil davası neticesinde verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Temyize gönderilen Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/152 Esas 2004/23 Karar sayılı dava dosyasının temyiz edilmeksizin 15/07/2004 tarihinde kesinleştiği, davalı ...'un oğlu ...'un kesinleşen bu karara ilişkin 23/05/2017 tarihinde yargılamanın iadesi istemli dava açtığı, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli 2017/65 Esas 2017/147 Karar sayılı kararı ile davacının yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verildiği, ret kararının davacı tarafından istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28/12/2018 tarihli 2018/682 Esas 2018/815 Karar sayılı kararı ile; yargılamanın iadesi istenilen Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/152 Esas - 2004/23 Karar sayılı kararının ve ek kararının davalı ...'a hileli işlemlerle usulsüz olarak tebliğ edilmiş olduğu, dolayısıyla bu kararın henüz kesinleşmediğinin iddia edildiği, bu nedenlerle davacının yargılamanın iadesi dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, talebin yargılamanın iadesi olarak yanlış nitelendirildiği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/65 Esas 2017/147 Karar sayılı kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Mahkemece davacı ...'un yargılamanın iadesi dilekçesi ile Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/152 Esas - 2004/23 Karar sayılı dosyasının, temyiz dilekçesi bulunmadan temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ...'un harcını yatırmak suretiyle açtığı yargılamanın iadesi davasının dilekçesinde yer alan talebinin temyiz talebi olarak kabulü mümkün değildir.

Hal böyle olunca; davacı tarafından usulüne uygun şekilde temyiz dilekçesi verilmesi halinde yasal süreç tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılabileceğinden, dosyanın tetkiksiz olarak mahalli Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13187, Karar No: 2011/6898, Tarih: 07.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13187 E.  ,  2011/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2009 tarih ve 2006/847-2009/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline olan bir borcundan dolayı 16.03.2004 ödeme tarihli, 15.500 USD bedelli bonoyu düzenlediğini, bu bonoya dayalı borcunu ödememesi nedeniyle davalı hakkında takip başlatıldığını, borçlunun takibe ve imzaya itiraz ettiğini, itirazın icra hukuk mahkemesince kabul edildiğini, dava konusu bononun bizzat borçlu tarafından imzalandığını, icra hukuk mahkemesinin kendilerine tebliğ edilmeyen bilirkişi raporunu esas alarak karar verdiğini, bu karar nedeniyle müvekkilinin alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek, 15.500 USD'nin reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını, bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, bu durumun Yargıtay incelemesinden de geçen icra hukuk mahkemesinin dosyasındaki rapor ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın bonoya dayalı alacak davası olduğu, davaya konu bonoya dayalı olarak yapılan takibe davalının itirazı üzerine, bonodaki imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle icra hukuk mahkemesince imza itirazının kabulüne karar verildiği, bu kararın kesin hüküm teşkil etmediği, davalının imza örneklerinin toplandığı ve Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda bono altındaki imzanın davalının eli ürünü olduğunun bildirildiği, ayrıca davacı tarafça özel bilirkişiye yaptırılan incelemede de aynı sonuca ulaşıldığı, davalı tarafından raporlar arasında çelişki olduğu savunulmuş ise de, davacı tarafından yaptırılan inceleme sonucu alınan rapor ile imza incelemesi konusunda son yetkili merci olan Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporlara üstünlük tanınması gerektiği, bu durumda bono altındaki imzanın davalıya ait olduğu, bononun kesin delil niteliğinde yazılı borç ikrarını içerir bir belge olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 22.205 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bonoya dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bonoya dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu edilen bono daha önce davacı tarafça icra takibine konulmuş olup, davalının imzaya itirazı üzerine İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nce yapılan yargılama neticesinde bono altındaki imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş olup, bu karar Yargıtay 12. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır. İşbu dosyada alınan raporda, söz konusu imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda optik aletler ile inceleme yapıldığı ve imzanın davalıya ait olmadığı açıklanmıştır. Mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda ise incelemenin hangi usulle yapıldığı açıklanmaksızın bono altındaki imzanın davalıya ait olduğu bildirilmiş ve iki rapor arasında çelişki oluşmuştur. Bu durumda, mahkemece, optik incelemeye dayalı olarak İcra Hukuk mahkemesi'nce alınan rapor da incelenmek ve raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle yeniden rapor aldırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7442, Karar No: 2021/44, Tarih: 11.01.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/7442 E.  ,  2021/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçinin, 30.10.2019 tarihli taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince istemin reddine ve şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, şikayetçinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunu esastan reddine karar verildiği, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 134/2. maddesinde; "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler, yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler" hükmüyle ihalenin feshini talep edebilecek kişiler düzenlenmiştir.

Somut olayda; şikayetçinin taşınmazın eski maliki olup, takipten evvel 06.11.2018 tarihinde taşınmazı ipotekle birlikte Çona Boya İzo.ve Yazı. Bil. Ltd. Şti'ye sattığından alacaklı tarafından 17.01.2019 tarihinde .... Şti hakkında takibe devam edilmesi yönünde talepte bulunulduğu görülmektedir. Bu durumda şikayetçi tapu sicilinde ilgili sıfatına haiz olmadığı gibi ihalede pey süren kişi de değildir Ayrıca, şikayetçinin ipoteğe esas kredi sözleşmesinde asıl borçlu sıfatı da yoktur. Yukarıda yazılı maddede, ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Şikayetçinin, takibe konu ipoteğe esas kredi sözleşmesinde kefil olması ya da satış ilanının fuzuli şekilde kendisine tebliğ edilmiş olması kendisine ihalenin feshini talep hakkı vermez.

Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesince, söz konusu taşınmaz yönünden de ihalenin feshi istemini esastan reddeden ilk derece mahkemesi kararının, düzeltilerek, istemin aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir ise de, sonuçta istinaf istemi reddedildiğinden bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Ancak, İİK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde; işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde, şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Buna rağmen ilk derece mahkemesince, şikayetçi aleyhine taşınmazın ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmolunması isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nun 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, İlk