muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13036, Karar No: 2022/5905, Tarih: 17.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/13036 E.  ,  2022/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: :

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlu icra mahkemesine başvurusunda, takibe dayanak çekin keşide tarihinin tahrif edilerek üzerine paraf imza atıldığını, bu düzeltmenin ve paraf imzanın keşideci borçlu şirket yetkilisine ait olmadığını, çekin bu haliyle kambiyo senedi vasfını kaybettiğini ileri sürerek takibin iptali talebinde bulunduğu, mahkemece çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığı ve paraf imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği, alacaklı yanca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

HMK'nun 207. maddesi hükmü gereğince senetteki düzeltmelerin keşideci tarafından paraf edilmesi gereklidir. Yani, senette mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise; inkâr halinde yok hükmündedir. Bu nedenle, senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir. İmzaya veya paraf imzasına itiraz halinde ise, mahkemece, yöntemince imza incelemesi yapılmalıdır. Düzeltmenin paraflı olmaması veya imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması halinde, düzeltme yok hükmünde olup, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır. Borçlunun söz konusu itirazları sabit olduğu takdirde; çekin TTK'nun 796. ve 808. maddelerinde (Eski TTK'nun 708. ve 720. maddeleri) öngörülen yasal süreden sonra ibraz edildiği sonucuna varılacak ve İİK'nun 170/a-2. maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilebilecektir.

Çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığı, paraf imzasının da sahte olduğu yönündeki itirazlar, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden HMK'nun 266. maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi ile sonuçlandırılmalıdır. Çek keşideci tarafından düzenlenmiş olduğundan, çek üzerindeki çıkıntı ve değişikliklerin keşideci tarafından paraf edilmesi gerekir. Ayrıca bu durum çekin kambiyo vasfını etkileyen bir husus olduğundan keşideci dışındaki borçlular da itirazda bulunabilir.

Somut olayda; mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve diğer resmi kurumlardan getirtilen imza asılları ile keşideci şirket yetkilisinin mahkeme huzurunda alınan imza örnekleri birlikte incelenerek, takip konusu çek üzerindeki keşide tarihi kısmındaki paraf imzasının

Somut olayda; mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve diğer resmi kurumlardan getirtilen imza asılları ile keşideci şirket yetkilisinin mahkeme huzurunda alınan imza örnekleri birlikte incelenerek, takip konusu çek üzerindeki keşide tarihi kısmındaki paraf imzasının

keşideci şirket yetkilisine ait olup olmadığının tespit edilmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Oysa ki; takibe dayanak çekin düzeltilen keşide tarihi yanındaki "paraf" imzası ile aynı çekin keşideci bölümünde mevcut olan keşideci imzasının mukayese edilerek, aynı el ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, farklı olduğunun tespiti halinde, senedin keşide tarihi, tahrifattan önce yazılmış olan şekli ile kabul edilip, bu haliyle muhatap bankaya süresinde ibraz edilip edilmediği belirlenerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, çekin keşide tarihinde değişiklik yapılmasına ilişkin parafın keşideciye ait olmadığı iddia edilmiş olmakla, dairemizin yerleşik içtihatlarına göre paraf imzanın sahteliği iddiası ve buna göre de keşide tarihinin önceki haliyle ibraz süresinin geçirilmiş olması senedin kambiyo vasfını etkileyeceğinden mahkemece, HMK'nun 266. maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının dayanak çekteki keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, keşideciye ait mukayese imzalar ile çek üzerindeki paraf imzanın karşılaştırılması suretiyle hatalı yöntemle yapılan bilirkişi incelemesinin hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :

Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 21/10/2021 tarih 2021/1333 E.-2021/1448 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 28/04/2021 tarih 2020/430 E.-2021/327 K. sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 17/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1807, Karar No: 2014/2881, Tarih: 06.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1807 E.  ,  2014/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçuna azmettirme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK 81, 29, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalnadırılmasına,

2- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK 86/1-3-e, 38. maddesi yollamasıyla 87/4, 29, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, kasten insan öldürme, sanık ...'in, neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçuna azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, sanık... müdafıinin haksız tahrikin derecesine vesaireye, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, haksız tahrik bulunmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında sanıklardan alınmasına karar verilen "2.691,50 TL" yargılama giderinin "2.130,50 TL" olarak değiştirilmesine, zorunlu müdafii ücreti olan "561,00 TL'nin" hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7946, Karar No: 2014/9705, Tarih: 11.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7946 E.  ,  2014/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2007/1532-2013/482

Davacı V.. Ç.. vekili Avukat Y. A.. tarafından, davalılar Ş.. D.. vd. aleyhine 05/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı E.. T.. yönünden feragattan reddine, Ş.. D.. yönünden esasdan reddine dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan E.. T..'a karşı açılan dava feragat nedeniyle reddedilmiş; davalılardan Ş.. D..'a karşı açılan dava esastan reddedilmiş; karar davacı vekili tarafından yalnız Ş.. D.. hakkında verilen hüküm açısından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, davacı Tuzla Vergi Dairesi'nde şef olarak görev yaparken; davalının müdür vekili olduğunu, davalının, kendisi hakkında düzenlediği 2006 yılı sicil raporunu tamamen kin, garez ve hınçla düzenlediğini, idari yönden usulsüzlükler yapan davalıyı şikayet ettiği için bu şekilde davrandığını, vergi denetmeni Ş.. D.. tarafından 24/08/2006 tarihinde düzenlenen ve kendisi hakkında kişilik haklarını ihlal edecek ifadeler bulunan raporun davalı Ş.. D.. tarafından da imzalandığını belirterek; manevi tazminat istemiyle dava açtığına göre, davalı müdürün görevi sırasında yaptığı eylemler nedeniyle tazminat talep etmektedir. Anayasanın 129/5. maddesi gereğince husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilerek, davanın davalılardan Ş.. D.. açısından husumetten reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17521, Karar No: 2022/3237, Tarih: 23.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17521 E.  ,  2022/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. ile davalılar ... ve ... arasındaki Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/07/2016 günlü 2015/612 E- 2016/600 K. sayılı kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/04/2019 gün, 2016/18020 E- 2019/5269 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ...’den alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine Denizli 7. İcra Müdürlüğü’nün 2014/3969 ve 3972 sayılı dosyalar ile icra takibi başlatıldığını, takiplerin kesinleştiğini, davalı borçlunun acz halinde olduğunu, davalı borçlunun adına kayıtlı Akhan mah. 188 ada, 2 parsel sayılı taşınmazı 10/04/2014 tarihinde kaydında yer alan ipotek ile beraber 27.000,00 TL bedel ile davalı ...’a devredildiğinin tespit edildiğini beyan ederek davalılar arasındaki tasarrufun iptali talep ve dava edilmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/04/2019 gün, 2016/18020 E- 2019/5269 K. sayılı ilamında “.... taşınmazın davalı borçlu ... tarafından 10/04/2014 tarihinde 27.000,00 TL bedelle davalı 3. kişi ...'a satıldığı ve üzerinde 10/02/2014 tarihli 300.000,00 TL’lik Ziraat Bankası lehine ipotekli olarak devredildiği, bilirkişi raporu uyarınca taşınmazın satış tarihindeki gerçek değerinin ise 79.318,00 TL olarak belirlendiği ve dosya içerisindeki yeni tarihli tapu kaydında 17/09/2014 tarihli 120.000,00 TL bedelli Ziraat Bankası lehine ipotek bulunduğu, ipotek alacaklısı Ziraat Bankası’ndan 10/02/2014 tarihli 300.000,00 TL’lik ipoteğin ödenip ödenmediğini, ödenmiş ise kim tarafından ödendiği ile tapu kaydında 17/09/2014 tarihli 120.000,00 TL’lik ipotek kaydı bulunduğu görülmekle, ipoteğin 300.000,00 TL bedelden 120.000,00 TL’lik bedele dönüştüğü nedeninin sorularak gelecek cevabı yazısı ile toplanan ve toplanacak delillerle birlikte bedel farkının olup olmadığının değerledirilmesi gerektiği ...” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın 280. maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hususu düzenlendiğinden yapılan işlemde mal kaçırma kastı irdelenmelidir.

Dava İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın 280. maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hususu düzenlendiğinden yapılan işlemde mal kaçırma kastı irdelenmelidir.

Davacı temyiz dilekçesinde; dava konusu gayrımenkulün hemen bitişiğinde yer alan 3 nolu parselin de davalı borçlu tarafından T.C. Ziraat Bankası lehine ipotekle birlikte 11/04/2014 tarihinde 1/3 payını dava dışı Ömer Arıkan'a 1/3 payını davalı Özkan Arıkan'a 1/3 payını davalı Özgür Arıkan'a .danışıklı olarak devrettiğini, bu gayrımenkul ile ilgili açılan Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/613 E- 2017/121 K. sayılı dosyada mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini beyan etmiştir.

Söz konusu dava dosyası UYAP üzerinden incelendiğinde; dava dışı 3 parseli satın alan Özkan Arıkan-Ömer Arıkan ve Özgür Arıkan’ın beyanlarında 2 ve 3 nolu parsellerin dedeler Ömer Arıkan’a ait olduğu, halalarının dünürü olan dvalı borçlu ...’nin bankadan kredi çekebilmek için söz konusu gayrımenkullerin devredildiği beyan edilmiş, dosyada yer alan bilgilere göre de iş bu davanın davalısı ...’un da dava dışı Ömer Arıkan (1989 yılında vefat eden)’ın kızı olduğu, 3 parseli satın alan dava dışı Özkan Arıkan-Ömer Arıkan ve Özgür Arıkan arasında hısımlık ilişkisi olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/04/2019 gün, 2016/18020 E- 2019/5269 K. sayılı bozma ilamında belirtilen husular yanında, yukarıda açıklanan, davacı vekilinin beyan ettiği dava dosyasında (Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/613 E) yer alan husular birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29/04/2019 gün, 2016/18020 E- 2019/5269 K. sayılı ilamının kaldırılarak mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2708, Karar No: 2015/12982, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2708 E.  ,  2015/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karadeniz/Ereğli 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/230

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31499, Karar No: 2014/32033, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31499 E.  ,  2014/32033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/441-2014/724

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1340, Karar No: 2020/1017, Tarih: 09.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1340 E.  ,  2020/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 11. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 20.06.1994-10.08.2011 tarihleri arasında en son şef yardımcısı olarak çalıştığını, toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılan 45 günlük ücret üzerinden kıdem tazminatı ödenmesinin işyeri uygulaması hâline geldiğini ancak tarafına kıdem tazminatının 30 günlük ücreti üzerinden eksik olarak ödendiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile Tez-Koop İş Sendikası arasında 01.07.1995 tarihinde toplu iş sözleşmesi imzalandığını, davacının 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden istifa ettiğini, toplu iş sözleşmesinin de 30.06.1996 tarihinde sona erip yenilenmediğini, kıdem tazminatının 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi uygulamasının kısa bir dönem sürdüğünü, Ortaklar Kurulunun 27.07.2004 tarihli toplantısında işyerinde 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerinin uygulanacağına oybirliği ile karar verildiğini bu kararın şirket işçilerine tebliğ edildiğini, karara yönelik davacının da aralarında bulunduğu işçilerin açık ya da zımni itirazlarının da söz konusu olmadığını belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin İlk Kararı:

6. Ankara 11. İş Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2011/970 E., 2013/45 K. sayılı kararı ile; davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, 45 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı ödemesi yapılmasının işyeri uygulaması hâline geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Ankara 11. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin İlk Kararı:

6. Ankara 11. İş Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2011/970 E., 2013/45 K. sayılı kararı ile; davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, 45 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı ödemesi yapılmasının işyeri uygulaması hâline geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Ankara 11. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince 19.06.2014 tarihli ve 2013/14554 E., 2014/18033 K. sayılı kararı ile; “… Davacı işçinin toplu iş sözleşmesi sona ermeden önce 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden istifa etmiş olması sebebiyle daha sonra sona eren toplu iş sözleşmesi'nin art etkisinden yararlanması mümkün değildir. Diğer yandan davalı işveren tarafından 2004 yılında bir kısım işçilere kırkbeş günlük ücret üzerinden kıdem tazminatı ödenmişse de, 27.07.2004 tarihinde alınan kararla uygulamanın yanlışlığından söz edilerek bundan vazgeçildiği belirtilmiştir. Bu tarihten sonra davalı işverenin eşitlik ilkesine aykırı davranışının varlığı da iddia ve ispat edilememiştir. Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacının kıdem tazminatı fark alacağına ilişkin talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. Ankara 11. İş Mahkemesinin 22.12.2014 tarihli ve 2014/1488 E., 2014/2117 K. sayılı kararı ile; Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra, 27.07.2004 tarihli Ortaklar Kurulu kararının davacıya tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin gönderilmesi için davalıya kesin süre verilmiş olup; toplu iş sözleşmesinin son bulduğu tarihten sonra işten ayrılan işçilere sendikalı sendikasız ayrımı yapılmadan her yıl için 45 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı ve bu durumun işyeri uygulaması haline geldiği, Ortaklar Kurulunun 27.07.2004 tarihli toplantısında alınan kararın tüm çalışanlara tebliğ edildiği savunulmuş ise de davacıya ilgili kararın tebliğ edildiğine ilişkin belge sunulmadığı, davacıya tebliğ edilmeyen değişikliğin kendisini bağlamayacağı bu nedenle 45 günlük ücret tutarında kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. Ankara 11. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.