muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/28968, Karar No: 2011/9992, Tarih: 23.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28968 E.  ,  2011/9992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/77, Karar No: 2021/8149, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/77 E.  ,  2021/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulüne, kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 287 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen 85.394,40 TL kamulaştırma bedeli ile ilk kararda hükmedilen ve davacı idarece depo edilen 93.068,28 TL bedel arasındaki fark olan ve idarece fazla depo edilen toplam 7.173,88 TL'nin davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken, sadece acele el koyma dosyasında bloke edilen ile arasındaki farkın iadesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 2020/1823E-2020/2221K sayılı ilamının (B) harfli kısmının 2 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere, ( ilk kararda karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen ve üçer aylık vadeli hesapta bloke edilen 6.763,94 TL'nin ise işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5326, Karar No: 2012/20976, Tarih: 03.07.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/5326 E.  ,  2012/20976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme tarihinde, sanık lehine hükümler taşıyan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tahakkuk ettiği cihetle temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, sanık hakkındaki kamu davasının anılan maddeler uyarınca zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, sanığın dava konusu fuel oili rafineriden alması gerekirken tankerden aldığını söylemesi, delta şirketine katkısız fuel oil getirmesi gerekirken bozuk fuel oil getirmesi, boşaltma vanasının tahliyeye müsait olması gibi nedenlerle dava konusu kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5.maddesi gereğince müsaderesine, nakil aracının sahibine iadesine, aracın tescil kaydına konulmuş tedbir şerhinin kaldırılmasına, 03.07.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Olayın, alıcının eşyayı teslim alırken yaptığı tahlil ile ortaya çıkması, sanık tarafından yurt içi transit sırasında eşyayı değiştirdiğine dair dosya içerisinde herhangi bilgi, belge bulunmaması habur gümrük kapısındaki evrakların su baskını nedeniyle zayi olması nedeniyle eşyanın yurda girişinde usulsüzlük olup olmadığının anlaşılamaması, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları karşısında eşyanın gümrük mevzuatı çerçevesine göre işlem yapılması yerinde müsaderesine karar verilmesi nedeniyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/17910, Karar No: 2014/27467, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17910 E.  ,  2014/27467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/291-2012/229

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd.vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 18 m2'lik dava konusu taşınmaza kıyasi emsal olarak incelenen 7.956 m2 büyüklüğündeki taşınmaz satış işlemine konu olmayıp, gerçek kişi tarafından limited şirkete ayni sermaye olarak konulduğundan emsal olarak değerlendirilemeyeceği gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsalden % 50 daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18831, Karar No: 2010/1269, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18831 E.  ,  2010/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9799, Karar No: 2018/17193, Tarih: 05.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9799 E.  ,  2018/17193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın altı günü 08:00 -17:00 saatleri arasında en az ... saat çalıştırıldığını, kanun ile röntgen teknisyenlerinin haftada otuzbeş saat çalışmalarının düzenlendiğini, çalıştığı süre boyunca şua izninin kullandırılmadığını belirterek fazla mesai alacağı ile şua izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ihalesini aldığı devlet hastanesinde MR makinesinde MR çekiminde çalıştığını, bu alanda sadece MR ve tomografi makinelerinin bulunduğunu, röntgen cihazının bulunmadığını, haftalık çalışma saatinin kırkbeş saat olduğunu, davacının röntgen teknisyeni olsa da röntgen cihazında değil MR cihazında çalıştığını, MR çekimi yapan personel için şua izninin bulunmadığını, davacının radyasyon çalışanı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda ıslaha karşı zamanaşımı dikkate alınırken dava dilekçesinde talep edilen miktarın değerlendirilmesi için bilirkişiden rapor alındığı anlaşılmaktadır. Bozma öncesi bilirkişinin ıslaha karşı zamanaşımı def'ine göre 19/11/2007 tarihinden sonraki fazla mesai alacağının 6.750,00 TL olduğunun hesaplandığı ve Mahkemece bu miktara %20 oranında indirim yapılarak 5.400,00 TL olarak hüküm altına anlaşılmaktadır. Bozma sonrası bilirkişi dava dilekçesinde belirtilen tutarın zamanaşımına uğramadığı belirtilerek 5.400,00 TL miktara 4.000,00 TL eklenerek talebe göre fazla mesai miktarının 8.499,00 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece 8.499,00 TL tutara %20 hakkaniyet indirimi yapılarak fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır.Fazla mesai alacağı tespit edilirken dikkate alınan 5.400,00 TL miktarın zaten Mahkemece %20 indirim yapılarak bulunan miktar olduğu, bunun yanında yeniden toplam miktar üzerinden %20 indirim yapılarak mükerrer indirim yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına mükerrer indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7137, Karar No: 2006/10159, Tarih: 08.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7137 E.  ,  2006/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 8.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10459, Karar No: 2013/13856, Tarih: 12.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10459 E.  ,  2013/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Şb. Vek. Av. ... ile davalılar 1) ... Otomotiv ve Nakl. San. Tic. Ltd. Şti. 2) ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.09.2012 gün ve 2012/85 E. - 2012/296 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.02.2013 gün ve 2013/95 E. - 2013/3639 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27.02.2013 günlü kararı ile onanmış olup, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine yapılan inceleme sonucu;

Davacı banka vekili 26.09.2012 havale tarihli dilekçesi ile mazeret talebinde bulunmuş mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka güne talikini duruşma gününü UYAP'tan öğrenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece aynı tarihli (3) nolu oturumda davacı vekilinin mazeret dilekçesinin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi yönünde ara kararı verildikten sonra yargılamaya devam olunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmesinden sonra yargılamaya devam olunup, aynı oturumda karar verilmesi HUMK' 73. (HMK 27.) maddelerinde yer alan savunma hakkını kısıtlayan esaslı usul hatasıdır.

Mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken ilamda gösterilen nedenlerle onanmış olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.02.2013 gün, 2013/95 Esas, 2013/3639 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28635, Karar No: 2014/19256, Tarih: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28635 E.  ,  2014/19256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılana ait evde akraba olmaları nedeniyle ücretsiz ikamet ettikleri, katılanın evi kiraya vereceğini söyleyerek sanıkların evi boşaltmasını istediği, bunun üzerine sanıkların evden taşındıkları ancak sanıklar evden taşındıktan bir süre sonra evin kapı ve pencerelerinin, su sayacının söküldüğünün belirlendiği, bu suretle sanıkların mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, tanık ifadeleri, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mala zarar verme suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle kurulan beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10817, Karar No: 2013/13888, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10817 E.  ,  2013/13888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; ... 3. Aile Mahkemesinin 2010/192 E. 2010/182 K. Sayılı ilamı ile boşandıklarını, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 31/05/2011 tarih 2010/8771 E. 2011/9596 K. Sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği ve müşterek çocuklarının velayet haklarının mahkemece kendisine bırakıldığını, söz konusu kararda müşterek çocukların her birine 300,00 TL katılım nafakası bağlandığını, çocukların büyümeleri ve okula başlaması okul masraflarının artması ayrıca kirada oturması nedeniyle 600,00 TL çocuklarının ihtiyaçlarının karşılanması açısından çok düşük kaldığını, bu nedenle müşterek çoçuklardan her biri için 300,00 TL olarak hükmolunan iştirak nafakasının her bir çocuk yönünden ayrı ayrı, aylık 500,00'er TL den toplam 1.000,00 TL nafakaya hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; nafaka harici çocuklarının her türlü ihtiyaçlarını da karşılamaya çalıştığını, talep edilen miktarın fazla olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; müşterek çoçuklardan herbiri yönünden 300,00 TL olan nafakanın ayrı ayrı her bir çocuk yönünden aylık 450,00 TL ye çıkarılmasına hükmolunmuş ; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların 12.07.2011 tarihinde boşandıkları ve boşanma ilamıyla birlikte velayeti davacıya bırakılan her bir müşterek çocuk yönünden ayrı ayrı 300.00 TL nafakaya hükmolunduğu, müşterek çoçuklardan Emine Buse 'nin iş bu dava tarihi itibariyle 9 yaşında olup 4.sınıf, diğer çoçuk Buğrahan'ın ise dava tarihi itibariyle 15 yaşında olup 10. sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmıştır.

Davacı ...'nun polis memuru olduğu, 2300,00 TL aylık kazancının olduğu 400,00 TL ye kirada oturduğu anlaşılmıştır.

Davalı ...'nun yapılan sosyo-ekonomik durum araştırmasından; ... Emniyet Müdürlüğünde şube müdürü olarak görev yaptığı, aylık kazancının 3400,00 TL olduğu, 375,00 TL kirada oturduğu üzerine kayıtlı malvarlığının bulunmadığı, ve yeniden evlendiği anlaşılmıştır.

TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hüküm altına alınmıştır .

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.