muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3629, Karar No: 2023/9827, Tarih: 26.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kuru tarım arazisinde % 4 oranında kapitalizasyon faizi alınmasının doğru olmadığını, ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin kullanılmamasının hatalı olduğunu, devlet tarafından verildiği iddia edilen destek fiyatlarının eklenmemesi gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmasının yanlış olduğunu ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu, dava konusu taşınmazdan bir dönemde iki çeşit ürün alınabildiğini, bölgede her türlü tarım ürününün yetiştiğini, tüm bu hususlara rağmen taşınmaz değerinin oldukça düşük hesaplandığını, verim fiyatlarının hatalı hesaplandığını, objektif değer artışının % 200 olması gerektiğini, değer düşüklüğü oranının % 30'dan aşağı olamayacağını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ile resmi verilerin uyumlu ve münavebeye alınan ürünlerin yörenin münavebe sistemi ile uyumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların nitelikleri ve konumlarına göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, taşınmazların bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, kamulaştırmadan arta kalan kısmı için belirlenen değer düşüklüğü oranının yerinde olduğu, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf talebinde bulunan aynı gerekçelerle birlikte kararın hüküm kısmında 1778 parsel sayılı taşınmazın 4437,56 m²si kamulaştırıldığı halde sehven 3042,44 m² nin kamulaştırılmasına karar verildiğinden bu hatanın düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf talebinde bulunan aynı gerekçelerle birlikte kararın hüküm kısmında 1778 parsel sayılı taşınmazın 4437,56 m²si kamulaştırıldığı halde sehven 3042,44 m² nin kamulaştırılmasına karar verildiğinden bu hatanın düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasına talep temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1588, 1778, 1777 ve 1582 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazlara ilişkin hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan açıklamalar uyarınca kuru arazi vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

4. Dava konusu taşınmazların özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazların özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporu ile değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

7. Dairemiz yerleşik uygulamasına göre; arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer tespitinde değerlendirme tarihindeki İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verim miktarları dikkate alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

8. Dava konusu taşınmazın bedeli belirlenirken devlet destekleme birim fiyatı eklenmek suretiyle metrekare birim bedeli belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

9. Mahkeme gerekçeli kararının hüküm fıkrasının birinci bendinde 1778 parsel sayılı taşınmazın 4437,56 m² sinin kamulaştırılma bedelinin tespiti gerektiği halde 3042,44 m² nin kamulaştırma bedelinin tespiti ile hükmün 4 üncü bendinde 1778 parsel sayılı taşınmazın 4437,56 m²'sinin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiği halde 3042,44 m² nin yol olarak terkinine karar verilmesi hükmün infazında tereddüt yaratması nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34851, Karar No: 2021/3077, Tarih: 16.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34851 E.  ,  2021/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-e-son, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın Bursa Karayolları Bölge Müdürlüğünün sosyal tesislerinde kendisini milletvekili yakını olarak tanıtıp kalmak istediğini söylemesi üzerine söz konusu misafirhanede konaklamasına izin verildiği ancak 8 gün konakladıktan sonra konaklama ücreti olan toplam 128 TL parayı ödemeden ayrıldığı, yine Bursa İl Özel İdaresi sosyal tesislerinde de kendisini milletvekili yakını olarak tanıtıp 26 gün konakladığı ve konaklama ücreti olan 650 TL parayı ödemeden ayrılıp gittiği, bu şekilde sanığın iki kez nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın 26/03/2010 -21/04/2010 tarihleri arasında Bursa İl Özel İdaresinin sosyal tesislerinde konakladığı, 21/04/2010- 29/04/2010 tarihleri arasında ise Bursa Karayolları Bölge Müdürlüğü'nün misafirhanesinde konakladığı, nitelikli dolandırıcılık suçunun mağdurunun kamu kurum ve kuruluşları olduğu sanığın aynı suç işleme kararı ile Kanun’un aynı hükmünü değişik zamanlarda ve aynı mağdura karşı birden fazla kez ihlal etmesi halinde tek bir suçtan hüküm kurularak TCK’nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının arttırılması gerektiği gözetilmeksizin iki ayrı nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2972, Karar No: 2017/10304, Tarih: 08.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2972 E.  ,  2017/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil şirkete ... sayılı poliçe ile sigortalı olan ... plaka sayılı davalı adına kayıtlı aracın 04/10/2009 tarihinde maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasına karıştığını, trafik kazası tespit tutanağı içeriğinde belirtildiği şekilde sürücüsünün sürücü belgesi bulunmadığının sabit olunduğunu, davalının maliki olduğu aracın karşı araç olan... plaka sayılı araca verdiği hasar nedeniyle müvekkil şirket tarafından bu aracın kasko sigortacısı olan ... ... şirketine 5.255,00 TL ödemede bulunulduğunu, davalının sürücüsünün sürücü belgesi olmadığını, TTK ... sözleşmeleri ... Genel Şartları gereğince müvekkil şirket tarafından ödenen hasar tazminatının rücuen tazminini talep zarureti hasıl olduğunu, mahkemece saptanacak nedenlerle 5.255,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı özetle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği 5.255,00 TL'nin 4.700,00 TL'lik kısmının davanın açıldığı tarih olan 31/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava Zorunlu Mali Mesuliyet ... sözleşmesinden kaynaklanan ve ehliyetsizlik nedenine dayalı rücuen taminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ... şirketine sigortalı olan... plakalı araç maddi hasarlı trafik kazasına karışmış, davalının aracının karşı araç olan ...plakalı araca verdiği hasar nedeniyle davacı ... şirketi tarafından bu aracın kasko sigortacısı olan ... ... şirketine 5.255,00 TL ödeme yapılmış, davacı ... şirketi, davalının maliki olduğu aracın sürücüsü olan dava dışı ...’nın, trafik kazası sırasında ehliyetsiz olması sebebine dayanarak dava açmıştır.

Dava açılırken, dava dilekçesinde davacı, davanın hukuki sebebi olarak ehliyetsizlik sebebine dayanmış, alkollü araç kullanma sebebine dayanmamıştır. Davacının bu iddiasına göre gerekli araştırma yapılıp, davanın sonuçlanması gerekirken, davacı tarafından dayanılmayan alkol sebebiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Dava açılırken, dava dilekçesinde davacı, davanın hukuki sebebi olarak ehliyetsizlik sebebine dayanmış, alkollü araç kullanma sebebine dayanmamıştır. Davacının bu iddiasına göre gerekli araştırma yapılıp, davanın sonuçlanması gerekirken, davacı tarafından dayanılmayan alkol sebebiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

3-Kabule göre de, davacı alkol nedenine dayanmış olsaydı, içinde nörolog bulunan bilirkişi heyetinden kazının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği konusunda (münhasırlık) rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde bu yönde rapor alınmadan karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6316, Karar No: 2017/11859, Tarih: 01.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/6316 E.  ,  2017/11859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Okul kantininden hırsızlık yapılması şeklindeki suçun, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturması karşısında anılan yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerden sosyal inceleme raporu ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sosyal inceleme raporu ücreti 80 TL yargılama giderinin CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16548, Karar No: 2021/10292, Tarih: 14.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16548 E.  ,  2021/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2013 tarih 2013/10981 esas, 2013/14117 karar sayılı ilamında özetle “Davanın, askeri aracın işletilmesi sırasında meydana gelen kaza nedeni ile tazminat istemine ilişkin olduğu, buna göre davanın adli yargıda görülmesi gerektiği” hususlarına değinilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının ATK raporuna göre maluliyet oranı, kazanın meydana gelmesi bakımından kusursuz olması, kazaya askeri aracın sebebiyet vermiş olması ve toplanan delillere göre davacının 174.246,37 TL maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat yönünden, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunmaması, ülkenin ekonomik koşulları, taraflar hakkındaki sosyal ve ekonomik inceleme raporu, davacıda meydana gelen maluliyet derecesi, yaralanmasının mahiyeti, uyandıracağı manevi etki, bu etkinin onun anne ve babası olan diğer davacılar üzerindeki etkisi dikkate alınarak manevi tazminatın amacının; zarara uğrayan kişinin duyduğu manevi acıyı bir dereceye kadar yumuşatmak, bozulan manevi dengeyi onarıp düzeltmek, bir teselli, bir savunma ve ruhu tatmin etmek olduğu göz önünde bulundurulduğunda manevi tazminatın kısmen kabulüne, davacı ... bakımından 50.000,00 TL, annesi ve babası olan davacılar Songül ve Ahmet bakımından ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalılardan harç alınmamasına 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31759, Karar No: 2012/32494, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31759 E.  ,  2012/32494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10122 Esas, 2012/ 9222 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.