muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4812, Karar No: 2014/8897, Tarih: 02.07.2014

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir.

Somut olaya gelince, davacı dava açmadan önce Çorum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/68 değişik iş sayılı dosyasında tespit yaptırmıştır. 03.12.2010 tarihli tespit bilirkişi raporunda, davalıların sanayi atıklarının boru ile dereye bağlandığı, buradan da yolun alt kısmında bulunan davacının taşınmazına aktığı, sanayi atıklarının (kirli su, yağ, kireç, mermer parçaları vb.) bariz bir şekilde toprağın üzerinde kalıntı olarak göründüğü belirtilmiştir. Ayrıca tespit tutanağında mahkemece yapılan gözlemde, davalıların sanayi akıntılarının dava konusu taşınmazın içine aktığı, taşınmaz içinde bu akıntılar nedeniyle ark oluştuğu, tüm atık suların birleşerek tespite konu taşınmaza verildiği, taşınmazın yol tarafının bir kısmının tarım arazisi görünümünden uzaklaştığı saptanmıştır.

Mahkemece yapılan keşifte hazır bulunan ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 26.11.2012 tarihli asıl ve 04.06.2013 tarihli ek raporlarda ise davalıların atık sularını boru ile kapalı menfeze bağlanmak suretiyle uzaklaştırdıkları, gerekli tedbirlerin alındığı, zararın kot farkından ve dava konusu taşınmazda drenaj bulunmamasından kaynaklandığı, taban suyu seviyesinin yüksek olup yağmur sularının boşaltılamaması nedeniyle taşınmazın zarar gördüğü bildirilmiştir.

Bir davada çözümü hakim tarafından bilinmeyen özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece bilirkişi görüşüne başvurulur. (HMK m.266 v.d.)

Bir davada çözümü hakim tarafından bilinmeyen özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece bilirkişi görüşüne başvurulur. (HMK m.266 v.d.)

Mahkemece, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 26.11.2012 günlü asıl ve 04.06.2013 günlü ek raporlara itibar edilerek davacının taşınmazında meydana gelen zararın davalılar tarafından salınan atıklar nedeniyle değil, yağmur suyunun birikmesi nedeniyle meydana geldiği, arazinin engebeli olup biriken suyun tahliyesi amacıyla herhangi bir kanal açılmamış olması nedeniyle davaya konu zararın oluştuğu, meydana gelen zararda davalıların herhangi bir kusuru olmadığı ve haksız bir fiilin unsurlarının bütünüyle mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de tespit raporunda açıkça 1. sınıf tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın toprak yapısının yaklaşık 13 dekarlık alanının söz konusu atıklar nedeniyle özelliğini yitirdiği, bu nedenle tarımsal faaliyet (sürüm-ekim) yapılamayacağı ve herhangi bir bitkinin yetişmesine imkan vermeyeceği, bu durumun yaklaşık 3 yıldır söz konusu olduğu vurgulanarak 3 yıllık ürün ve gelir kaybı hesabı yapılmıştır.

Tespit raporu ile hükme esas alınan raporlar arasında çelişki mevcut olup bu çelişki giderilmeden davanın karara bağlandığı görülmektedir. Bu itibarla mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak üç kişiden oluşacak uzman bilirkişi kurulundan çelişkileri giderecek ve tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11724, Karar No: 2014/2971, Tarih: 22.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11724 E.  ,  2014/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/964, Karar No: 2024/2702, Tarih: 01.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/964 E.  ,  2024/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/409 E., 2023/268 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalının avukat olduğunu, 3. şahıstan alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatması için vekaletname verdiğini, icra takip dosyaları ve ilgili davalarda gerekli özen gösterilmediği için zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.581.000.000 TL'nin faizi ile ödetilmesine, İcra Hukuk Mahkemesinde açılmış bulunan dosyada da bilirkişilerce hesaplanacak %40 ile tazminat miktarlarının belirlenerek davalıdan tazminine, bu davalar ile ilgili olarak tarafından yapılmış olan masrafların da hesaplanarak tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasında her hangi bir avukatlık sözleşmesi olmadığını ve salt yardım olması amacı ile bir alacağının tahsili için icra takibi açılmasına ve takibin yürütülmesine yardımcı olduğunu, icra dosyaları ve açılan bütün davaların her türlü masraflarını kendisinin ödediğini, davacının bütün taleplerine rağmen yapılan masrafları ödemediğini, yardım etme amaçlı dosyaya sunduğu vekaletnameyi kötüye kullandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin 29.05.2014 tarihli ve 2018/409 E. 2023/268 K. sayılı kararıyla; usulsüz yapılmış işlem olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı, süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 05.06.2018 tarihli ve 2015/20143 E., 2018/6622 K. sayılı ilamıyla; yargılama aşamasına bilirkişi raporu alındığı, ceza dosyası içerisinde bulunan raporla yetinildiği, davacının dava dilekçesindeki taleplerinin yeterince irdelenmediği, bu durumda Mahkemece, davacının talepleri dikkate alınarak ve vekilin sorumluluğu kapsamında, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti tarafından taraf ve yargı denetimine elverişli bir rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyanın 05.06.2014 ve 02.04.2019 tarihlerinde davacı tarafından takip edilmediği nedeniyle HMK 150/1 maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve 26.09.2023 tarihli duruşma için davacı asil tarafından mazeret beyanı sunulduğu, uyaptan yapılan kontrolde davacının mazeretin kabulü halinde duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliği için gider avansının olmadığının anlaşıldığı, mazeretin reddine karar verildiği ve HMK 150/6 maddesinde "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır" hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı; son duruşmaya cenazesi olduğu için mazeret gönderdiğini, gider avansının yetersiz olması durumunda hakimin bu durumu kendisine bildirerek tamamlatması gerektiğini, hukuk ve usul hatalarının tespiti ile kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150 nci maddesi.

3.Değerlendirme

Davacı asilin 26.09.2023 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi sunduğu, cenazesi nedeniyle duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulünü talep ettiği, ancak mazeretin belgelendirilmediği, davalı vekilinin de belgelendirilmeyen mazeretin reddini talep ederek davayı takip etmeyeceğini bildirdiği, 05.06.2014 ve 02.04.2019 tarihli celselerde dosyanın iki kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8834, Karar No: 2013/160, Tarih: 23.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/8834 E.  ,  2013/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Fen bilirkişi raporu eklenerek, çekişmeli (A), (B) ve (R) harfi ile işaretli bölümlere en yakın komşu kadastro parselleri tespit edilerek, bunların kadastro tespit tutanaklarının getirtilmesi,

2) Ziraat uzmanı tarafından çekişmeli taşınmazdaki ağaçların sayısı, yaşı, cinsi, taşınmazdaki dağılımı ve baskın ağaç (bitki) türünün ne olduğunun kroki üzerinde açıklandığı ek rapor alınarak evraka eklenmesi,

3) Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli (A), (B) ve (R) harfi ile işaretli taşınmaz bölümleri 109 ada 1 sayılı parselin tamamını gösteren pafta üzerine aplike edilmemiştir.

Bu nedenle; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23.01.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19298, Karar No: 2007/17538, Tarih: 01.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19298 E.  ,  2007/17538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çameli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  01.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4508, Karar No: 2017/656, Tarih: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4508 E.  ,  2017/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.08.2010 gün ve 2010/65229 Esas sayılı iddianamesi ile "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine tek suçtan ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/635, Karar No: 2021/3963, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/635 E.  ,  2021/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, Mahallinde yeniden keşif yapılarak, ziraat ve jeoloji mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi heyeti aracılığı ile hava fotoğrafı incelemesi yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ... ...’ün davasının tefriki ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 31.05.2016 tarihli görevsizlik kararının sadece müdahiller tarafından Kadastro Mahkemesine gönderilmesinin talep edildiği, asıl davacılar tarafından bu yönde bir talepte bulunulmadığı gerekçesiyle davacılar yönünden dosyanın tefriki ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; varılan sonuç usul ve yasalara uygun düşmemiştir. Dosya kapsamından, davacı ... ...’ün, Umudum Köyü çalışma alanında bulunan ve 1970 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan taşınmazın adına tescili istemiyle dava açtığı, yargılama sırasında ... ve arkadaşlarının davaya katıldığı, Asliye Hukuk Mahkemesince önceki tarihli verilen hükmün, Dairemizce araştırmaya yönelik bozulduğu, bozma sonrası bölgede 22/A çalışmaları yapılması nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli görevsizlik kararı ile dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderildiği, Kadastro Mahkemesince de karşı görevsizlik verilmesi nedeniyle Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin Asliye Hukuk Mahkemesini yargı yeri olarak belirlediği anlaşılmaktadır.

Görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemler başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 20. maddesinin birinci fıkrasında, "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir." hükmü düzenlenmiştir. Dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesi talebiyle müdahil tarafça başvuruda bulunulduğu halde, HMK'nın 20/1. maddesi gözetilmeksizin davacılar hakkında dosyanın tefriki ile açılmamış sayılmasına kararı verilmesi yasanın amir hükmüne uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca, HMK 'nın 166. maddesi gözetilerek davalar birleştirilip iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/963, Karar No: 2024/8897, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/963 E.  ,  2024/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2987 E., 2023/3193 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/482 E., 2023/360 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı önlem nafakası davası ile boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere, kadının önlem nafakası davasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin evlenmeden önce müvekkiline vaatlerde bulunduğunu, "sana ve çocuğuna bakarım" dediğini, evlilikten 3-4 ay sonra erkeğin müvekkilinin çocuğunu istemediğini söylediğini, şiddet uygulamaya çalıştığını, müvekkilini ve çocuğunu evden kovduğunu, bu olaydan sonra tarafların ayrı yaşamaya başladığını, erkeğin bu süreçte maddî katkıda da bulunmadığını, müvekkilini mağdur ettiğini, müvekkilinin geçim sıkıntısı çektiğini, yakınlarının yardımı ile geçinmeye çalıştığını, herhangi bir işte çalışmadığını, şeker hastalığının bulunduğunu, erkeğin evi olduğunu, herhangi bir giderinin olmadığını, emekli maaşının olduğunu ileri sürerek müvekkili lehine aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; erkeğin müvekkilini ve çocuğunu evden kovduğunu ve mağdur ettiğini, bu sebepten ötürü ayrı yaşadıklarını, aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası taleplerini artırdıklarını ve aylık 2.000,00 TL'ye hükmedilmesini talep ettiklerini, erkeğin müvekkiline ve çocuğuna sürekli olarak sözlü ve ekonomik şiddet uyguladığını, aile birliğinin bozulmasında kusurlu olan tarafın erkek olduğunu ileri sürerek asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, mahkemenin aksi kanaatte olması durumunda ise müvekkili lehine aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, 10.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; mevcut evliliğin bu noktaya gelmesinde ağır kusurlu olan tarafın kadın olduğunu, davanın reddi gerektiğini, davacının ağır kusuru nedeniyle evliliğin fiilen bittiğini, resmiyette devam eden evliliğin sonlandırılması için karşı dava açtıklarını, tarafların 24.04.2021 tarihinden itibaren fiilen ayrı yaşadıklarını, büyük hayallerle evlenen müvekkilinin hayal kırıklıkları yaşadığını, katlanacak hali kalmadığını, kadının evlenene kadar güler yüzlü davrandığını, imzalar atıldıktan sonra tüm davranışlarının değiştiğini, en ufak bir sebepten sorunlar çıktığını, 3.kişilere yansıtılarak evin huzurunun bozulduğunu, müvekkili ile maddi menfaatler nedeniyle evlendiğini, müvekkilinin bir eş olarak üzerine düşen saygıyı ve sevgiyi fazlasıyla gösterdiğini, isteklerini karşıladığını, kadının ise evliliğin üzerine yüklediği yükümlülükleri yerine getiremediğini, "evi terk ederim" şeklinde tehditte bulunduğunu, birçok kez evi terk ettiğini, bir keresinde girip 12 gün eve dönmediğini, müvekkilinin kadının kızını kovması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, aksine davacının müvekkilinin kızını istemediğini, değil fiziki veya sözlü şiddet, kırıcı bir davranışı dahi olmadığını, kadının kızının hürmeten dahi asla saygı göstermediğini, kendisini düşman gibi gördüğünü, kadının nafaka talebinin son derece haksız olduğunu, müvekkilinin kızına ait olan evde kızı ve torunları ile birlikte oturduklarını, sadece emekli maaşının olduğunu, müvekkilinin kızının eşinden ayrı olduğunu, okula giden iki çocuğu olduğunu, müvekkilinin kızının nafakadan başka gelirinin olmadığını, müvekkilinin evin ihtiyaçlarını karşıladığını, kadının inkar etmesine rağmen yaşlı bakım işi yaptığını, yaşının genç olduğunu, çalışması için hiçbir engelinin olamadığını, müvekkilinin evlilik içerisinde yaşadığı olaylar nedeni ile manevi olarak çöktüğünü, evliliğin bu aşamaya gelmesiyle müvekkilinin psikolojisinin tamamen altüst olduğunu, mevcut evliliğin devamında taraflar için yararın kalmadığını ileri sürerek davacının davasının reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.