muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7105, Karar No: 2021/3551, Tarih: 17.03.2021

Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından; davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 16.06.2020 tarih ve 2020/233 E.- 2020/5538 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Davacı ...'ın yargılama sırasında öldüğü anlaşıldığından mirasçılarının isimlerinin karar başlığında gösterilmemiş olması,

2)Davacı idarece fazla yatırılan 118.153, 107 TL’nin davalı tarafça çekilmişse -varsa- çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalılardan tahsiline, davalı tarafa ödenmemişse varsa nemaları ile yatırılan bankalarca davacı idareye iadesine karar verilmemesi,

3)Dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyası ya da karar ilamının dosya arasına alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Davacı idarece 6459 sayılı Yasa gereğince toplam 193.676,50-TL faiz bedeli bankaya bloke edilmiş olup; mahkemenin 2005/285 Esas sayılı dosyasında tespit edilen 41.826,75-TL'den acele el koyma dosyasında ödenen bedelin mahsubundan sonra kalan 9.896,21-TL'ye 09/07/2005 tarihinden ilk karar tarihi olan 04/04/2006 tarihine kadar, 2007/1209 Esas sayılı dosyasında tespit edilen 114.717,03-TL'den ilk kararda yazılı bedel ile tespit sırasında ödenen 5.537,60-TL’nin mahsubundan sonra kalan 67.352,68-TL'ye 09/07/2005 tarihinden ikinci karar tarihi olan 30/01/2009 tarihine kadar, 2011/772 Esas sayılı dosyasında tespit edilen bedel ile hükmedilen bedel aynı olup 237.657,73-TL den 2007/1209 Esas sayılı dosyadaki bedelin mahsubundan sonra kalan 115.940,70 -TL’ye 09/07/2005 tarihinden üçüncü karar tarihi olan 17/05/2012 tarihine kadar kadar yasal faiz işletilmesine ve davacı idarece bankaya fazla bloke edilen faiz miktarlarının davalılardan alınarak davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturur şekilde faize ilişkin açıkça hüküm kurulmaması,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

5)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idarenin temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7790, Karar No: 2019/20870, Tarih: 26.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7790 E.  ,  2019/20870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 12. İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalılar tarafından temyiz edildiği, davalı ... Telefon Aksesuarları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken temyiz kanun yoluna başvurma harcının alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre temyiz kanun yoluna başvurma harcının davalı ... Telefon Aksesuarları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’den alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12995, Karar No: 2013/2488, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12995 E.  ,  2013/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın, en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde geniş pafta üzerinde yerinin gösterilmesi için keşifte görev alan fen bilirkişiden ek rapor alınarak dosya konulması,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1956 tarihli memleket haritası ve haritanın yapımına esas alınan hava fotoğrafları üzerine, iade kararının birinci bendi gereğince düzenlenecek pafta aktarılarak, 1/25.000 ve 1/10.000 ölçekli olarak ayrı ayrı gösterilmesi) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ve hava fotoğlarında görülen ağaçların cinsi, dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı konusunda açıklamalı müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Bundan ayrı; 1980'li yıllara ait hava fotoğrafları üzerinde de taşınmaz gösterilerek, kullanılıp kullanılmadığı, zilyetlik durumu hakkında bilirkişilere rapor düzenlettirlmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14341, Karar No: 2015/6394, Tarih: 10.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14341 E.  ,  2015/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/279408

MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2012

NUMARASI : 2011/6 (E) ve 2011/520 (K)

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, kamu malına zarar verme, nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 31/12/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kavgalı olduğu eşinin, çocuklarıyla birlikte kayınvalidesi katılanda kaldığı, sanığın çocuklarını görmek amacıyla üzerinde taşıdığı bıçaklarla katılanın evde olmadığı sırada eve gidip elindeki bıçaklarla katılanın kapısına vurarak zarar verdiği, çocuklarını görmek için apartman içerisinde bağırdığı, apartmandaki kişilerin şikayeti üzerine olay yerine gelen emniyet görevlilerine de elindeki bıçağı göstererek tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, emniyet görevlilerine elindeki bıçağı fırlattığı ancak bıçağın kimseye isabet etmediği, emniyet görevlilerinin sanığı etkisiz hale getirmek için kullandıkları kalkanlara ve biber gazının kapaklarına bıçakla vurup kırmak suretiyle zarar verdiği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Tebliğnamede sanığın eyleminin sadece katılana ait konutun kapısını tekmelemekten ibaret olduğu, sanığın bu eylemini herkesçe girebildiği apartman boşluğunda gerçekleştirdiği, katılana ait konut dokunulmazlığını ihlal etmediğine yönelik görüşe;

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış âlemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun eklentileri olduğundan iştirak edilmemiştir.

1-Sanık hakkında katılanlara karşı mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevi dolayısıyla hakaret, suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan M.. İ..'e karşı nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan M.. İ..'e karşı nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

a)Sanığın, katılanın evde olmadığı sırada ikametin eklentisi niteliğindeki apartmana girerek giriş kapısına tekme ve bıçakla vurma eyleminin TCK'nın 116/1 maddesi kapsamında konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) Kamu malına zarar verme suçu yönünden 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12857, Karar No: 2016/4989, Tarih: 03.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12857 E.  ,  2016/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2014 tarih ve 2014/202-2014/1057 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin 01/11/2013 tarihinde trafik kazası geçirmek suretiyle vefat etmiş olduğunu, ... nolu 20/11/2012 başlangıç tarihli vefat teminatı ve ferdi hayat sigorta poliçesi kapsamlı 200.000 TL tutarlı poliçe bedelinin ödenmesi için davalı sigorta şirketine başvurulmuş olduğunu, davalı sigorta tarafından hayat sigortası teminatı olan 100.000 TL'lik kısım ödenmesine rağmen, ferdi kaza teminatı tutarı olan 100.000 TL tutarındaki tazminatın ödenmediğini ileri sürerek söz konusu poliçe bedelinin davalı sigorta şirketinden faizi ile birlikte tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ferdi kaza sigortası genel şartlarının 2. maddesine göre kaza tabirinden maksadın ani ve harici bir hadisenin tesiri ile sigortalının iradesi dışında ölmesi veya cismani bir arızaya maruz kalması hali olduğunu, meydana gelen kazanın gönderilen evrakların incelemesinde muris sigortalının ölüm sebebinin sigortalıda mevcut koroner arter (kalbi besleyen atardamar) hastalığı olduğunun belirtildiği, dolayısıyla sigortalının trafik kazası sonucu değil geçirmiş olduğu kalp krizi neticesinde vefat ettiğinin ve bu durumun teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisi ile davalı sigorta şirketi arasında hayat sigortası ve ferdi kaza sigortası poliçesi düzenlenmiş olduğu, davacıların murisinin 01/11/2013 tarihinde vefat ettiği, sigorta şirketi tarafından hayat sigortasına ilişkin poliçe teminatının ödendiği, ancak ferdi kaza teminatının murisin ölüm sebebinin kalp krizi olması sebebiyle reddedildiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın murisin trafik kazası meydana gelmeden önce mi yoksa sonra mı kalp krizi geçirdiği noktasında toplandığı, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinden alınan raporda, murisin ölüm sebebinin ani kardiak ölüm olarak belirtildiği, kazanın meydana geldiği alanı gösterir kamera kayıtlarından davacıların murisinin kullandığı aracın kısmen emniyet şeridinden ilerleyerek bir tıra arkadan çarptığının ve kamera görüntülerinde başka bir hususun rastlanmadığının anlaşıldığı, meydana gelen kazanın ağırlığı, davacıların murisinin kullandığı aracın hızı birlikte değerlendirildiğinde ve ölüm sebebinin de ani kardiyak ölüm olması nedeniyle murisin ölümünün travma şokuna bağlı olarak meydana gelmiş olabileceği, trafik kazasının ani ve harici bir hadise olduğu, toplanan delillerden murisin kalp krizi geçirdikten sonra kaza yaptığının anlaşılamadığı, kazanın ağırlığı düşünüldüğünde murisin trafik kazası meydana geldikten sonra kalp krizi geçirdiği, bunun aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, toplam 100.000 TL'nin 31/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacılara miras hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.121,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5359, Karar No: 2023/6927, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5359 E.  ,  2023/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/84 Esas, 2023/78 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.