muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5948, Karar No: 2012/12096, Tarih: 25.06.2012

Dairemizin bozma kararında, davalı işverenlerin sundukları 1996/1, 1997/3, 1998/3, 2000/1,2001/2, 1995/1. dönem bordrolarında "2098 sayılı Yasaya tabidir" kaşesi bulunması karşısında, bu dönemlerde işverenin yatırdığı primlerin 1/A veya 2/A olarak ödenip ödenmediği konusu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiş olup mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmeyerek, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; işverenlerin sundukları yukarıda belirtilen dönem bordrolarına göre bu dönemlerde işverenlerce yatırılan primlerin 1/A veya 2/A olarak ödenip ödenmediğini araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17262, Karar No: 2024/4926, Tarih: 06.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17262 E.  ,  2024/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/272 E. 2015/556 K.

SUÇLAR : Eziyet, suçu bildirmeme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdur ...'ın şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurun kamu davasında katılan sıfatının olmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, 19.01.2016 tarihli ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan Bakanlık ve katılan ... vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. a. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ... hakkında eziyet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin birinci fıkrası,

b. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... hakkında suçu bildirmeme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 278 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... hakkında eziyet suçundan, sanıklar ... hakkında suçu bildirmeme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği;

Sanıkların suçunun sabit olduğuna ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz isteği;

2. Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... hakkında eziyet suçundan, sanıklar ... hakkında suçu bildirmeme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği;

Sanıkların suçunun sabit olduğuna ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz isteği;

Sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar..., ...'in çalıştığı bakım merkezinde kalan katılan ... ve mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eziyet suçunu işleyip işlemedikleri iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ...'nin hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığının olduğu, %50 kalıcı olduğu, mağdur ...'nın geçirdiği trafik kazası nedeniyle vücut fonksiyon kaybının %38 olduğu, katılan ...'nun şizoafektif bozukluğunun bulunduğu, bir kısım ihtiyaçlarını gidermede kısmen bağımlı olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. a. 19.09.2013 tarihinde bakım merkezinde çalışan hemşire ... ve psikolog Belkıs'ın mağdure ...'nin ilaçlarını verdikleri sırada kollarında morluk olduğunu görmeleri üzerine bakım merkezi yönetimine bir dilekçe vererek, psikolog tarafından yapılan görüşmede bu morluğun bakım merkezinde çalışan sanık ... tarafından yapıldığının öğrenildiğinin belirtildiği, bu hususun kollukta alınan beyanında mağdur ... tarafından doğrulandığı halde kovuşturma aşamasında bakım evinde hiç kimseden kötü muamele görmediğini ifade ettiği belirlenmiştir.

b. Mağdur ...'nın 24.05.2013 tarihinde Alo 183'ü arayarak kalmakta olduğu bakım merkezinde şiddet gördüğünü beyan etmesi üzerine sosyal çalışmacıların bakımevine giderek mağdurla gerçekleştirdikleri görüşmede, 23.05.2013 tarihinde bakım merkezi çalışanı ...'in sağlık kurulu raporu için kendisini hastaneye götürmesine karşı çıkması üzerine boğazına sıkıp yere yatırdığını ve zorla arabaya götürüp tekmeyle arabaya bindirdiğini ifade ettiği, mağdurun oda arkadaşının sanığın boğazına sarılıp mağduru vurduğunu, kolundan tutup zorla arabaya bindirdiğini belirterek bu hususu doğruladığı, sanığın savunmasında, arabaya binme konusunda yardımcı olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdurun kovuşturma aşamasında soruşturma aşamasında alınan beyanının aksine sanığın olay günü kendisine vurmadığını, hastaneye gitmek istemediği için ceketinden tutup araca bindirdiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

c. Psikolog Hakan beyanında, katılan ... ile yaptığı görüşme sırasında katılanın kollarında ve bacaklarında büyükçe morluklar gördüğünü, bunu kimin yaptığını sorduğunda ...'ın yaptığını söylediğini ifade ettiği, katılan ifadesinde, banyoya girdiği için sanıkların kendisine kötü davrandıklarını belirttiği, sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediklerini ifade ettikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar..., ... hakkında eziyet suçundan kurulan hükümler yönünden;

c. Psikolog Hakan beyanında, katılan ... ile yaptığı görüşme sırasında katılanın kollarında ve bacaklarında büyükçe morluklar gördüğünü, bunu kimin yaptığını sorduğunda ...'ın yaptığını söylediğini ifade ettiği, katılan ifadesinde, banyoya girdiği için sanıkların kendisine kötü davrandıklarını belirttiği, sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediklerini ifade ettikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar..., ... hakkında eziyet suçundan kurulan hükümler yönünden;

Dosyada mevcut raporlara göre, katılan ... mağdurların gerek ruhsal gerekse fiziksel olarak bakıma muhtaç oldukları dikkate alındığında, sanıklara isnat olunan suçun 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında kaldığından olağan zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilerek yapılan incelemede;

1. Dosyada mağdur ... katılanların doktor raporlarının bulunmaması, mağdurların aşamalarda değişen beyanları, katılan ...'nun sinir krizi geçirdiği sırada kendisine ve çevreye zarar verdiğine dair anlatımlar, sanıkların atılı suçlamayı kabul etmemeleri ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birilikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan hükümler yönünden;

1. Sanıklar ... ve ...'ın eylemleri için ise aynı Kanun'un 278 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'in savunmasının alındığı 13.05.2015 tarihi olduğu, bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ... vekilinin temyiz talebi yönünden;

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'in savunmasının alındığı 13.05.2015 tarihi olduğu, bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ... vekilinin temyiz talebi yönünden;

Mağdur ...'ın şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurun kamu davasında katılan sıfatının olmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, 19.01.2016 tarihli ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyizinin reddine ilişkin ek kararında mağdur vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar..., ... Hakkında eziyet suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık ve... vekilleri tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık ve... vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık ve... vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2225, Karar No: 2016/3571, Tarih: 24.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2225 E.  ,  2016/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakan babası ''...'a'' ait 1341 ve 1364 parsel sayılı taşınmazların sicil kaydında hatalı olarak soyadının ''...'' olarak, 1366 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında da isminin hatalı olarak ''...'' olarak yazılı olduğunu ileri sürerek anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/(2). fıkrasının ç-1) bendi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

... ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

... ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki; davacı, çekişmeye konu taşınmazlardan 1366 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan babası ''...'a'' ait olduğunu ancak tapu kaydına isminin hatalı olarak ''...'' olarak yazıldığının ileri sürerek anılan kaydın düzeltilmesini istemiş ise de evrak arasına alınan nüfus kayıt içeriklerine göre, davacının; ''...'' adında 01.05.1998 tarihinde ölen amcasının bulunduğu görüldüğü halde, ...'ın mirasçıları tespit edilerek bu kişilerin çekişme konusu taşınmazlarla ilgilerinin bulunup bulunmadığı, anılan taşınmazda hak iddia edip etmedikleri konusunda beyanlarının alınmadığı, öte yandan, davaya konu tüm taşınmazlara komşu olan parsellerin tapu kayıtları, kadastro tutanakları ve varsa kadastro tutanaklarına revizyon gören tapu kayıtları temin edilerek ve çekişme konusu taşınmazın evveliyatını bilen, davacı ile akrabalığı bulunmayan tarafsız yaşlı mahalli bilirkişilerin isimleri tespit edilip davaya konu tüm taşınmazlar başında keşif yapılarak mahalli bilirkişilerin ve komşu parsel maliklerinin, dava konusu taşınmazların kim veya kimlere ait olduğu, kimler tarafından hangi tarihten beri tasarruf edildiği konusunda beyanlarının alınmadığı, taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtları ile komşu parsellere revizyon gören tapu kayıtlarının mahalline uygulanıp bu konuda mahalli bilirkişilerin ayrıntılı bilgilerine başvurulmadığı, komşu kayıtlara uygulanan tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönlerini ne okuduğunun belirlenmediği görülmektedir.

O hâlde; yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, toplanacak deliller toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5948, Karar No: 2012/12096, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5948 E.  ,  2012/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1991/3 dönem 1992 yılı 1. dönem ve 2. dönem, 1993/3 dönem primlerinin 3/A üzerinden kabul edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde çalıştığı 1991/3., 1992/1,2, 1993/3. dönemlerde sigorta primlerinin 3 /A üzerinden yatırılması ve davalı Kurumca 3 /A üzerinden kabul edilmesi gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile, ... Sigorta sicil nolu davacı ...'in davalı ... AŞ' de ( ... SGK nolu...Web Ofset AŞ , ... SGK nolu... AŞ,... SGK nolu ...İç ve Dış Tic. AŞ.' de) 1991/03 ,1992/01, 1992/02, 1993/03, 1995/01, 1996/01, 1997/03, 1998/03 , 2000/01, 2001/02 dönemlerine ait çalışmalarının 506 sayılı Kanuna 2098 sayılı Kanun ile eklenen ve 3395 sayılı Yasayla değiştirilen ek 5/2 A maddeleri anlamında itibari hizmet gerektirir çalışmalar olduğunun tespitine,sigortalının primi ödenmiş çalışma gün sayısı üzerinden belirlenen itibari hizmet süresinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 6. maddesindeki 3600 gün çalışma koşulunun yaşlılık aylığı talep edildiğinde davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğine,davacının 1992/03 – 1994/02 dönemlerine ait talebinden feragat etmesi nedeni ile davacının bu dönemlere ait davasının reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.08.1982-2008/3. ay tarihleri arasında farklı iş yerlerinde 6574 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı çalışmalarının olduğu, davalı işverenlere ait işyerinde 17.11.1989-2001/2.dönemler arasında kesintisiz çalışmasının bulunduğu, Mahkemece, tespitine karar verilen süreler dışındaki çalışmaların davalı işveren tarafından 2 /A olarak bildiriminin yapıldığı, işverence temyiz dilekçesine sunulan 1996/1, 1997/3, 1998/3, 2000/1,2001/2, 1995/1. dönem bordrolarında "2098 sayılı Yasaya tabidir" diye kaşe vurulduğu, bu dönemlere ait çalışmaların hizmet cetveline göre 1 /A üzerinden bildiriminin yapıldığı, Mahkemece, belirtilen bu dönemlerde işverenin yatırdığı primlerin 1/A veya 2/A olarak ödenip ödenmediği konusunda araştırma yapılmadığı, işyerinde keşif yapıldığı,işyerinin gün ışığını doğrudan almadığının, işyerinde suni ışık altında çalışıldığının, gazete, dergi vs. basım işleri yapıldığının, kimyasal maddeler kullanıldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.