muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3263, Karar No: 2024/4779, Tarih: 06.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile ihyası talep edilen şirket arasında düzenlenen 10.12.2018 tanzim, 30.12.2021 vade tarihli ve 1.600.000,00 TL bedelli bir adet bono alacağı bulunduğu, şirket hakkında icra takibinin açılması için terkin edilmiş şirketin yeniden tescilinin zorunlu olduğu, davacının başlatacağı takip yada açacağı dava sonucunda davanın kabulüne karar verildiği taktirde tasfiye işlemlerinin eksiksiz olarak tamamlandığından bahsedilemeyeceği gibi davalı tarafından yapılan şikayet üzerine Buldan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturmada da Tasfiye Halinde Eziler Hayvancılık İnşaat Emlak Enerji Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin suçtan zarar gören olarak yargılamaya katılabilmesi için terkin edilen şirketin ihyasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, ... yasal hasım olduğundan aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmediği, davalı tasfiye memuru tarafından ihya sebebi olarak gösterilen senedin sahteliği iddiası ile Buldan Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunulduğundan dava tarihi itibari ile davanın açılmasına davalı tasfiye memurunun sebep olup olmadığı belli olmadığından kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı üzerininde bırakılması yönünde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı tasfiye memuru ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararın, 7 nolu hüküm kısmında müvekkili davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiğini, usul ve esaslar gereğince müvekkili lehine yargılama giderleri ile vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın 7 no.lu hüküm kısmının kaldırılmasına, müvekkili lehine yargılama giderleri ile yargılama vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Tasfiye Memuru ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının şirketin ihyasını talep etmek için elinde sadece bahsi geçen 10.12.2018 tanzim, 30.12.2021 vade tarihli ve 1.600.000,00 TL bedelli, nasıl ele geçirildiği belli olmayan bononun bulunduğunu, tasfiye edilen şirket ile davacı arasındaki tüm ticari ilişkilerin 2014 yılı sonunda sona erdiğini ve 13.10.2015 tarihli mutabakat mektubu ile tarafların birbirlerinden alacaklarının olmadığını beyan ederek ibralaştıklarını, davacı tarafın elinde şirketin ihyasını isteyebileceği bonodan başka hiçbir şeyin olmadığını, şirket ihya edildiği için tamamen temizlenmiş şekilde tasfiye edildiği halde yeniden icra takibi ve diğer davalarla uğraşmak zorunda kalacağını, savcılık hazırlık dosyası incelendiğinde bononun kötüniyetle düzenlendiği ve davacının gerçekte alacağının olmadığının açıkça ortaya çıkacağını, gereksiz yere şirket ihya edildiği için yeniden tasfiye süreci başlayacağını ve gereksiz yere birçok masraf daha yapılacağını, tüm bu zararların telafisinin de mümkün olmayacağını belirterek kararın kaldırılmasını şirketin ihyasına ilişkin davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547 nci maddesinde tasfiyenin kapanmasından sonra alacaklıların alacağının tahsili istemi ile dava açması durumunda mahkemece istemin yerinde olduğuna kanaat getirilirse tasfiye olunan şirketin sadece bu işlemlerin yapılması için yeniden tesciline ve ek tasfiye işlemlerinin yapılabilmesi için tasfiye memuru atanmasına karar verileceğinin düzenlendiği, İlk Derece Mahkemesince ek tasfiye kararının davacının elinde bulunan bono ile ilgili açılacak dava veya başlatılacak icra takip işlemleri ile sınırlı tutulmamasının hatalı olduğu gerekçesi ile davacı vekili ve davalı tasfiye memuru ... vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davacının Eziler Hayvancılık İnşaat Emlak Enerji San. ve Tic. Şti. tarafından tanzim olunan 10.12.2018 tanzim, 30.12.2021 vade tarihli ve 1.600.000,00 TL bedelli bonoya dayanarak Tasfiye Halinde Eziler Hayvancılık İnşaat Emlak Enerji Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine açacağı dava ve icra takipleri ile sınırlı olmak üzere; BuldanTicaret Sicil Müdürlüğü'ne Güney/26 sicil numarası ile kayıtlı iken kapanışı yapılarak terkin edilen Tasfiye Halinde Eziler Hayvancılık İnşaat Emlak Enerji Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin ek tasfiyesine ve ihyasına, ihya, tescil ve ek tasfiye işlemlerinin yürütülmesi bakımından.... TC kimlik numaralı ...’ın tasfiye memuru olarak atanmasına, kararın davalı tasfiye memuruna tebliğine, karar kesinleştiğinde ...’ne bildirilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı tasfiye memuru ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Tasfiye Memuru ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası ve Türk Ticaret Kanunu'nun 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı tasfiye memuru vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilmesi gerekmekte olup davalı tasfiye memuru aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru olmadığından bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı tasfiye memuru vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ''2'' numaralı bendinin ''h'' fıkrasında yer alan ''davacıdan alınarak davalı tasfiye memuru ...'a verilmesine'' kısmının çıkartılarak yerine ''davalı tasfiye memuru ... üzerinde bırakılmasına'' ibaresinin yazılması; yine ''ı'' fıkrasının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine '' Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 17.900,00 TL vekalet ücretinin davalı tasfiye memuru ...'dan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından davalı ...'dan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/16494, Karar No: 2025/1760, Tarih: 24.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16494 E.  ,  2025/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1. 2017/234 E., 2018/251 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARARLAR : 1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2. Hükmün açıklanmasına yer olmadığı

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 11.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 23.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 2023/10005 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90828 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90828 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2018 tarihli ve 2017/234 esas, 2018/251 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 10.10.2015 tarihli uyuşturucu madde kullanma eyleminden dolayı İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, şüphelinin denetim süresi içinde aynı nevi suç işlemesi sebebiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki düzenlemenin suça sürüklenen çocuğun daha lehine olduğu gerekçesiyle temel cezanın 1 yıl olarak tayin edildiği anlaşılmış ise de, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesindeki "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenlenmenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinden sonraki kanuni düzenlemenin karara esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında suç tarihi itibariyle yürürlükte olmayan kanun maddesi esas alınmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde,

2-İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2021 tarihli ve 2021/344 esas, 2021/664 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

Adı geçen sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.09.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2020 tarihinde işlediği güveni kötüye kullanma suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/3. maddesi gereğince anılan kararın

ancak aynı nevi suç işlenmesi halinde açıklanabileceğinden bahisle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de,

ancak aynı nevi suç işlenmesi halinde açıklanabileceğinden bahisle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de,

6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenlemenin incelemeye konu suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ve İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/5-6. maddesi uyarınca verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın anılan kararın kesinleşmesini takiben, denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu 23.04.2020 tarihli güveni kötüye kullanma suçundan dolayı denetimi ihlâl ettiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 10.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2016 tarihli ve 2016/1817 Soruşturma, 2016/43 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

B. Şüphelinin 21.02.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2017 tarihli ve 2017/3102 Soruşturma, 2017/731 Esas, 2017/638 sayılı iddianamesi ile, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.09.2018 tarihinde kesinleştiği,

C. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.09.2018 tarihinde kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2020 tarihinde işlediği "güveni kötüye kullanma" suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.10.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararı ile, 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/3. maddesi gereğince aynı nev'i suç işlemesi halinde hükmün açıklanabileceği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği, kararın 23.11.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

Suç tarihi olan 10.10.2015 itibariyle, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca yapılan değişiklik gereğince kanunda suç için öngörülen hapis cezası 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olduğu halde suç tarihinden önce yürürlükte bulunan TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi; Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

F. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

Sanık hakkında İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.09.2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 23.04.2020 tarihinde işlediği "güveni kötüye kullanma" suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/3. maddesi gereğince anılan kararın ancak aynı nevi suç işlenmesi halinde açıklanabileceği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de,

6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenlemenin incelemeye konu suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ve İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/5-6. maddesi uyarınca verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu 23.04.2020 tarihli güveni kötüye

kullanma suçundan dolayı denetimi ihlâl ettiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması yerine "hükmün açıklanmasına yer olmadığına" karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/251 Karar sayılı kararı ile aynı mahkemenin 22.10.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4634, Karar No: 2009/4574, Tarih: 10.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4634 E.  ,  2009/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemiyle açılmış, mahkemece tüm kalemlerden olan istek miktarıyla bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı yüklenicinin tüm, davalı arsa sahibinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici vekili yapılacak inşaattan müvekkilinin daire sattığını, sözleşmenin haksız olarak davalı arsa sahibi tarafından feshedilmesi nedeniyle satın alan kişiye faiziyle birlikte daha fazla para ödediğini iddia ederek fazla hakları saklı kalmak kaydıyla bu kalemden 10.000,00 TL istekte bulunmuştur. Taraflar arasındaki 04.06.2003 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 8. maddesinde yükleniciye düşen dairelerin devir aşamaları belirlenmiştir. Buna göre yüklenici su basman seviyesine kadar inşaatı tamamladığında kendisine düşen dairelerin 4 adedinin verilmesi kararlaştırılmıştır. Davalı arsa sahibinin bu aşamadan önce yükleniciye daire tapusu verme yükümlülüğü yoktur. Davacı yüklenici henüz inşaata başlamadan sözleşme feshedilmiştir. Davacı yüklenici henüz hak etmediği bir daireyi 3. kişiye sattığını, fesih sonucu faiziyle birlikte fazla bedel ödediğini belirterek istekte bulunmaktadır. Davacı yüklenici henüz hak etmediği bir daireyi satmakla kusurludur. Ayrıca iddiasına göre daire sattığı kişiye aldığı bedelden fazla miktarda ödemeyi kendi rızasıyla yapmıştır. Bu satıştan doğduğu iddia edilen zararda arsa sahibinin herhangi bir kusuru bulunmamaktadır. Ayrıca, varlığı iddia edilen sözkonusu zarar yansıma yoluyla oluşmuştur. Bu nedenlerle bu kalemden yüklenicinin arsa sahibinden alacak isteme hakkı bulunmadığı gözden kaçırılarak, bu istem yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı vekili, dava dilekçesinde istekte bulunduğu alacak kalemlerini ayrı ayrı bildirmiş, toplam fazla hakkı saklı tutarak 94.618,00 TL istekte bulunmuştur. Mahkemece alacak istemi kabul edilen mahrum kalınan kâr nedeniyle bu dosyadaki istek miktarı 15.000,00 TL’dir. Mahrum kalınan kâr nedeniyle olan istek miktarı aşılarak, reddedilen diğer kalemlerdeki istek miktarları da kabul edilmiş gibi dava dilekçesinde istenilen miktarın tamamının karar altına alınması HUMK’nın 74. maddesine aykırı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş bu dosyadaki mahrum kalınan kâr nedeniyle olan istek miktarı ve bilirkişi raporundaki ceza miktarı dikkate alınmak suretiyle, mahrum kalınan kâr nedeniyle 15.000,00 TL, sözleşmenin 7. maddesindeki ceza nedeniyle 13.401,00 TL olmak üzere 28.401,00 TL’nin karar altına alınmasından, fazla istemin reddedilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacı yüklenicinin tüm, davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler uyarınca kararın temyiz eden davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.