muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17773, Karar No: 2022/14541, Tarih: 14.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17773 E.  ,  2022/14541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetinin 13.04.2021 tarih ve 2021/İHK-10497 sayılı itirazın vekalet ücretine yönelik olarak kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücretine yönelik bendinin düzeltilmesine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan araç ile müvekkilinin yolcu olduğu aracın karıştığı kazada müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını, kazanın davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan aracın kusuru ile meydana geldiğini, yolcu olan müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını belirterek oluşan maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek ıslah doğrultusunda davanın kabulü ile 60.861,98 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince, kazaya karışan araçların kusuruna ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant formülü esas alınarak davacının zararının tespitine yönelik 10.04.2021 tarihli bilirkişi raporu alındıktan sonra, 10.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda davacının zararının 62.544,61 TL olarak tespit edildiği, bu miktar Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükmedilen miktarın üstünde olup davacı vekili tarafından da Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz edilmediği, Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin (17) numaralı fıkrası gereğince davacı vekili yararına 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davalının itirazının kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücretine yönelik bendinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyanın incelenmesinde; İstanbul Medeniyet Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen maluliyet raporunda davacının %9 oranında sürekli malul olduğunun tespit edildiği, İtiraz Hakem Heyetince alınan 10.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü uygulanarak zarar kapsamının belirlendiği, maluliyet oranının işlemiş dönemde %9 olarak uygulandığı, ancak işleyecek dönemde %11 olarak uygulandığı görülmektedir. Ayrıca bakiye ömrün tespitinde muhtemel yaşam süresinin mi yoksa TRH 2010 Yaşam Tablosundaki son yaş olan (99) yaşın mı esas alındığı anlaşılamamaktadır.

İtiraz Hakem Heyetince alınan raporda bakiye ömrün tespitinde kullanılan verilerde TRH 2010 tablosunun kullanılmasında isabetsizlik yok ise de rapor içeriğinde işleyecek dönem hesabında davacının maluliyetinin daha yüksek dikkate alınması ve bakiye ömrün tespitinde hangi yaşın esas alındığının anlaşılamaması nedeniyle bilirkişi raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyetince, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu alınması ve davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7240, Karar No: 2019/1698, Tarih: 20.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7240 E.  ,  2019/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet, tefecilik yapmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında, Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2011 tarih, 2010/67 Esas, 2011/19 Karar sayılı kararıyla işletmecisi görünen ...’nun beraat ettiği ... Kuyumculuk isimli işyerinde, altın satışı yapılmamasına rağmen, para ihtiyacı nedeniyle değişik tarihlerde başvuran kişilere ait kredi kartları ile pos cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan alış veriş tutarından belli bir komisyon kesintisi yaparak geriye kalan kısmı nakit olarak müşterilere ödemek suretiyle tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; ... hakkında yapılan vergi incelemesi sırasında vergi denetmenince ifadelerine başvurulan ve yukarıda sözü edilen Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan duruşma sırasında dinlenen kredi kartları kullanılan kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, suça konu işlem yapılırken kiminle muhatap oldukları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse yüzleştirme yapılması, vergi denetmenine verilen ifadeler ile mahkeme huzurunda verilen ifadeler arasında çelişki bulunması halinde çelişkinin giderilmeye çalışılması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak, pos cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemin sübutu halinde, 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesi ve özel norm ilkesi önceliği gereğince 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturacağıda gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B)Sanıklar ... ile ... hakkında tefecilik eylemini gizlemek amacıyla gerçekte var olmayan alışverişlere ilişkin sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında ise;

B)Sanıklar ... ile ... hakkında tefecilik eylemini gizlemek amacıyla gerçekte var olmayan alışverişlere ilişkin sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında ise;

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması ve dosya içerisinde yapılan incelemede sanıklar hakkında verilmiş bir komisyon mütalaasının bulunmadığının, 26.11.2013 tarihli mütalaanın Kastamonu ... tarafından verildiğinin anlaşılması karşısında; mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonunu'nun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı V.U.K'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulması sonucu yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin sanık ... hakkındaki tefecilik ve sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine, sanık ... müdafiinin sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10573, Karar No: 2016/4963, Tarih: 19.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/10573 E.  ,  2016/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.04.2016 Salı günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... şirketi vekili; müvekkiline yangın poliçesi ile sigortalı dava dışı...'ye ait .... işyerinde davalı şirket tarafından bölgede sürdürülen altyapı inşaat faaliyetleri sırasında patlayıcı madde kullanımından dolayı patlamalar meydana geldiğini, bu patlamalar neticesinde de sigortalı fabrika ana binasının çatısında hasar oluştuğunu, müvekkili tarafından sigortalıya 44.000 TL ödeme yapıldığını, 7.920 TL KDV bedelinin de ayrıca sigortalıya ödendiğini belirterek, asıl davada 44.000 TL, birleştirilen davada 1.115 TL'nin 07.04.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.10.2009 tarihli dilekçesi ile harcını tamamlamak suretiyle talebini 51.920 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin, yasa gereği patlatma işlerini ...’ye yaptırdığını, davacının iddia ettiği tarihlerde şirketin hiçbir patlatma çalışmasının bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; zarara neden olan patlatma çalışmalarının davalı tarafından gerçekleştirildiği ve bu patlamalar neticesinde meydana gelen zararın davacı ... şirketi tarafından dava dışı sigortalısına ödendiği gerekçesiyle, asıl ve birleştirilen davaların kabulüne, asıl davada; 51.920 TL'nin, birleştirilen davada; 1.115 TL'nin 07.04.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigortası poliçesi kapsamında sigortalıya ödenen tazminatın zarara neden olan 3. kişiden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dava, işyeri sigortası poliçesi kapsamında sigortalıya ödenen tazminatın zarara neden olan 3. kişiden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davalı tarafından 16.09.2008 - 27.09.2008 tarihleri arasında gerçekleştirilen 8 ayrı patlatma olduğu; 21.01.2009 tarihli jandarma olay yeri görgü tutanağında, sigortalı binanın çatı kaplama malzemesinin birleşim ve eklenme yerlerinde kayma ve çatlamalar olduğunun ve bu yerlerden yağmur sularının girdiğinin, bu bölümlerin silikon malzemelerle geçici olarak kapatıldığının, bağlantı yerlerindeki oluşumların sarsıntı sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği; bilirkişi raporunda; .... tarafından .... sanayi bölgesinde altyapı işlerinde gerçekleştirilmiş patlatmalı kazı çalışmalarında kullanılan patlayıcı miktarları, delik çapı, delik boyu ve bölgede patlatılan kayaçların ayrışma derecesi göz önünde bulundurulduğunda kaya savrulma çevresel etkisi olabileceği, patlatma sonucu gerçekleşmiş olabilecek bu kaya savrulmalarının, altyapı çalışması yapılan bölgenin yakınında bulunan sigortalı fabrika binasına ulaşabileceği ve hasar meydana getirebileceğinin belirlendiği anlaşılmaktadır.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (TBK. md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi, belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda, patlatmaların ve dolayısıyla zararın 2008 yılının Eylül ayında gerçekleştiği, ancak, birleşim ve eklenme yerlerinde kayma ve çatlamalar oluşmak suretiyle hasarlanan çatının, davacı sigortacıya ihbarı suretiyle derhal onarılmasının sağlanması yerine, sigortalı tarafından silikon malzemelerle geçici olarak kapatılmakla yetinildiği, bu suretle sigortalının zararın artmasına neden olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece, sigortalının müterafik kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerekip gerekmediği karar yerinde tartışılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4458, Karar No: 2023/6039, Tarih: 12.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4458 E.  ,  2023/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de küçüklerin yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve küçüklerin yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, küçüklerin nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve küçüklerin ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/132, Karar No: 2019/1876, Tarih: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/132 E.  ,  2019/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince, davacı yanca muvazaa iddiasının ispatlanamadığı kabulüyle hüküm kurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta davacının talebine karşın olumlu olumsuz bir istinaf incelemesi yapılmamış olması hatalı ise de; dava dilekçesinde davacının en başından itibaren davalının işçisi olduğu öne sürülerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları talep edilmiş olup, netice olarak açılan davanın bir eda davası olduğunun, eda davasına konu kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin işyeri devri, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin ise ispat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olduğundan bu aşamada muvazaanın varlığı ya da yokluğunun tartışılmasının sonuca etkili olmayacağının, dava tarihi itibariyle davalı ile davacının kayden çalıştığı dava dışı alt işverenler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin de son bulduğu dikkate alındığında muvazaa konusunda ayrı bir tespit hükmü kurulmasında hukuki bir yarar da bulunmayacağının anlaşılmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7889, Karar No: 2022/4075, Tarih: 22.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7889 E.  ,  2022/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve de davalı ... vekilince duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02/03/2021 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacı adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra duruşmaya son verilerek dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmişti. Dosyanın tekrar dairemize gönderilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, 24/06/2011 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik iş kazası neticesinde araç sürücüsü olan sigortalının vefat ettiği, sigortalının kullandığı aracın sınıfına uygun sürücü belgesinin bulunduğu, kazanın öğleden sonra saat 15,00 civarında meydana geldiği, davalı işveren Banu adına kayıtlı aracın 2011 model olduğu, aracın kazadan 4 gün önce bakımının yapıldığı, kaza tespit tutanağına göre havanın açık, yolun düz, hafif eğimli, iki yönlü, asfalt ve kuru olduğu, yol çizgileri ve trafik işaretlerinin mevcut olduğu, kavşak ve geçit bulunmadığı, davacının beyanına göre müteveffa sigortalının askerliğini şöför olarak yaptığı, mahkemece bozmadan sonra alınan 04/05/2016 tarihli bilirkişi kusur raporunda müteveffanın %100 oranın kusurlu olduğu yönünde, bozmadan sonra alınan 17/01/2018 tarihli bilirkişi kusur raporunda müteveffanın %85, davalı işverenin %15 oranında kusurlu oldukları, yine bozmadan sonra alınıp da mahkemece temyiz incelemesine konu hükme esas alınan 23/05/2019 tarihli bilirkişi kusur raporunda ise müteveffanın %50, davalı işverenin %50 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Somut olayda, bozmadan sonra alınan 04/05/2016 ve 17/01/2018 tarihli bilirkişi kusur raporlarını düzenleyen bilirkişi heyetlerinde trafik iş güvenliği uzmanı bulunmadığı için anılan raporların bozmaya uygun olarak düzenlendiğinden bahsedilebilmesi mümkün değildir. Hükme esas 23/05/2019 tarihli bilirkişi kusur raporu her ne kadar trafik iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyet tarafından düzenlenmiş ise de davalı işverene kusur verilme nedenleri yeterli olmadığı gibi oluşa uygun da değildir.

Mahkemece yapılacak iş trafik iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten yeni bir kusur raporu almak, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde davacı tarafın hükmü temyiz etmemiş olması nedeniyle bilinen dönemin başlangıç ve bitiş tarihlerinin değiştirilmemesi, aynen hükme esas hesap raporundaki tarihlere göre hesaplama yapılması gerektiğini gözetip usuli kazanılmış hakları da dikkate alarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Kabul ve uygulamaya göre de, müteveffanın %85, davalı işverenin %15 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildiren 17/01/2018 tarihli bilirkişi kusur raporunun davacı tarafa tebliğ edilmesine karşın rapora karşı bir itiraz ileri sürülmediği, bu nedenle davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu gözden kaçırılarak müteveffanın %50, davalı işverenin %50 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildiren 23/05/2019 tarihli bilirkişi kusur raporunun hükme esas alınması isabetsizdir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıran ilgilisine iadesine, davalı ... avukatı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 22.03.2022 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ