muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/40346, Karar No: 2019/528, Tarih: 17.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/40346 E.  ,  2019/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, olayın görgü tanığının bulunmaması, müştekinin kolluk aşamasında, sanığın, bıçakla seni keserim sözleriyle kendisini tehdit ettiğini, kovuşturmada ilk ifadesinde sanığın bıçakla kendisine saldırmaya çalıştığını, ikinci ifadesinde ise sanığın, sadece elindeki bıçağı kendisine gösterdiğini bıçakla hamle yapmadığını beyan etmesi karşısında; müştekinin çelişkili beyanlarının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğunun açıklanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın eyleminin sübutunun kabulü halinde ise; müştekinin kovuşturma aşamasında verdiği ilk ifadesinde sanığın kendisine bıçakla saldırmaya çalıştığını beyan etmesi karşısında; eylemin silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre ise;

a-Sanığın aşamalarda, müştekinin iş yerini kapatmak istediğini beyan etmesi üzerine tartıştıklarını ve müştekinin, elinde bulunan bira şişesini kırarak üzerine geldiğini savunması ve müştekinin sanığı yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması karşısında, ilk haksız hareketin kimden geldiği araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

.2.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları ile tebliğname bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18427, Karar No: 2012/23884, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18427 E.  ,  2012/23884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17211, Karar No: 2008/4843, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17211 E.  ,  2008/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 17.04.2006 tarihli dilekçesiyle, ... Köyü (Mahallesi) 9212 ada 1 sayılı parselin, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında tapu kaydı ile gerçek kişiler adına tesbiti kesinleşen taşınmazın ifrazıyla dava konusu parselin davalılar adına tapu kaydı oluşturulduğunu, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle REDDİNE karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazların incelenmesiyle sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 5059 m2 yüzölçümünde tapuda paylı olarak ... Büyük Şehir Belediyesi, S.S.Özyarenler Arsa ve Konut Yapı Koop., ... ... , ... ve ... ... adlarına kayıtlı olan çekişmeli parsel, ... Köyünde yapılan arazi kadastrosunda arazi kadastrosunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Gök adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilen 172 sayılı kadastro parselinin ve genel kadastroda 1947 yılı orman kadastro sınırları içinde olduğu için tapulama dışı bırakılan, daha sonra ihdasen Hazine adına tapuya kayıt edilen 349 sayılı parselin, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyonda tevhit ve ifrazıyla oluşmuş şuyulandırmada, genel kadastroda yol olarak tapulama dışı bırakılan anlalar nedeniyle ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Köyü 156, 159, 163 ve 175 sayılı parseldeki payları nedeniyle adı geçen diğer davalılar adına tapuya tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritası ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin tutunak ve haritalar ile mahkeme kararlarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi ve ... elemanı bilirkişi raporlarıyla, çekişeli ... Köyü 9212 ada 1 sayılı parselin, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı savı ile açılan tapu iptal tescil davasının reddine ilişkin, ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 07.04.1997 gün ve 1995/1053-330 sayılı kararının, Hazine temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 27.11.1997 gün ve 1997/14354-15325 sayılı kararıyla onandığı, karar düzeltme isteminin de aynı dairenin 18.03.1998 gün ve 1998/2955-3408 sayılı kararıyla red edilerek kesinleştiği, bu kararın H.Y.U.Y.'nın 237. maddesi gereğince Hazine aleyhine, tapu malikleri yararına kesin hüküm oluşturduğu, kesin hükmün tüm yargı organlarını ve yönetim organlarını bağlayacağı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazinenin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2536, Karar No: 2011/940, Tarih: 10.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2536 E.  ,  2011/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ek kararın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19.maddesiyle HUMK'na eklenen Ek-4 madde de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2010 yılı için 1.430,00 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.250,00 TL olması nedeniyle 30.11.2010 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 05.04.2011 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 05.04.2011 tarihli ek kararın ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29210, Karar No: 2015/4159, Tarih: 03.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29210 E.  ,  2015/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tesbiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tesbiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilir. Bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan satış özel amaçlı satış olup emsal alınamaz.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16983, Karar No: 2024/1111, Tarih: 08.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16983 E.  ,  2024/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/28 E., 2020/784 K

Sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı,

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen esastan ret kararı nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen diğer kararların ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Banaz Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat, sanıklar Asım ve Naim hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet, sanık ... hakkında ise kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilmiştir.

2. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat, sanıklar Asım ve Naim hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet, sanık ... hakkında ise kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli kararıyla, sanıkların üzerine atılı katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçu ile sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümlerle ilgili istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi ile ilgili verilen hükümlerin ise kaldırılarak sanıkların cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine, sanık ... hakkında bu suçla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; sanıkların atılı suçları işlemediğine, haklarında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hatalı olduğuna, beraat kararları nedeniyle lehe vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık ...'in olay günü anne ve babası olan diğer sanıklarla birlikte eski nişanlısı olup, kendisinden ayrılan mağdur katılan ...'yi kaçırmak amacıyla zorla araçtan indirmeye çalıştıkları, bu esnada katılan ...'a biber gazı sıktıkları, çevredeki kişilerin müdahalesi nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, olay esnasında mağdur katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, bu olay öncesinde de katılan ...'ın araç lastiklerini kesmek suretiyle atılı suçları işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat, sanıklar ...ve .... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkumiyet, katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması, sanık ... hakkında ise katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve katılanlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin istinaf başvurusu üzerine, sanıkların üzerine atılı katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçu ile sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümleri ile ilgili istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, sanıkların katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine sanık ... hakkında cebir tedhit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmü yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz kanun yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden, bu hükmün incelenmeksizin mahalline iadesine,

B. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanları ile bu beyanları destekleyen tanıklar A.G. ve N.G.'nin ifadeleri, 01.03.2016 tarihli Bilgi Teknolojileri Kurumu'ndan gelen yazı cevabına göre suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan sanık savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından diğer sanıklarla birlikte işlendiğinin sabit olduğu anlaşıldığından Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

D. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

D. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra sanığın 03.05.2021 tarihinde vefat ettiğinin görülmesi karşısında; bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmü yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden bu hükmün incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (C) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/28 Esas, 2020/784 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

D. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (D) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/28 Esas,2020/784 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.