muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/910, Karar No: 2021/5686, Tarih: 18.10.2021

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1926 doğumlu mirasbırakan ...'ün 13.06.2001 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı kızları ... ve ..., davalı oğlu ... ile dava dışı kızı ...'nın kaldıkları, mirasbırakan Osman'ın çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 olan payının tamamını 12.03.1996 tarihinde davalı oğlu ...'ya satış suretiyle temlik ettiği, ... parsel sayılı taşınmazdaki diğer 1/2 payın dava dışı ... adına kayıtlı olduğu, bu parselin davacı ve dava dışı ...'nin yine 1/2'şer paylarla malik olduğu dava dışı ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile 08.12.2012 tarihinde tevhidiyle ... ada ... parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, anılan taşınmazın ise dava dışı ... adına kayıtlı ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile 07.05.2014 tarihinde tevhit edildiği, tevhit neticesinde oluşan dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda dava dışı ...'nin 28657/42714 pay; davalı ...'nın ise 14057/42714 pay maliki iken, söz konusu parselde kat mülkiyeti kurulması üzerine dava konusu 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan Osman'ın ölümüne kadar davalı ile birlikte yaşadığı, davalının edimini yerine getirdiği, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişkiler değerlendirildiğinde mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir bilgi bulunmadığı, temlik dışı 12 adet taşınmazı daha bulunduğu, temlik tarihi ve dava tarihi itibariyle mirasbırakanın temlik dışı kalan taşınmazlarının değeri dikkate alındığında davalıya yapılan temlik bakımından makul sınırın aşılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1030, Karar No: 2015/2213, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1030 E.  ,  2015/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8491, Karar No: 2021/1004, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8491 E.  ,  2021/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu seyyar görev tazminatı talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli ilamı ile bozulmuştur.Dairemizin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, davacının ... İl Tarım Müdürlüğünde görev yapmakta oluşu, gidilen yerlerin tamamının davacının görev yaptığı ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde olması, davacının da bu yerlere Kurumunca sağlanan taşıt araçlarıyla gidip, yine Kurumunca sağlanan araçla geri gelmesi karşısında gidilen yerlerin tamamı; Harcırah Kanunun 3/g maddesi ile 27.11.2014 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Harcırah Kanunu Genel Tebliğinin 3.bendine göre "memuriyet mahalli" olduğu gerekçesi ile direnilmiştir.Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen, olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli bozma ilamı ORTADAN KALDIRILARAK, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18270, Karar No: 2014/19665, Tarih: 16.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18270 E.  ,  2014/19665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 21.01.2014

No : 2013/553-2014/19

Dava, Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; Türkiye Cumhuriyeti ile Danimarka Krallığı arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 33’üncü maddesinde yer alan “Bir Danimarka veya Türk vatandaşı ya da geriye kalan hak sahiplerinin, özellikle Türk mevzuatına göre tamamlanan prim veya sigorta süreleri dikkate alındığında, bir aylığa hak kazanma koşullarını yerine getirmediği takdirde, ilgili kimsenin Danimarka mevzuatına göre tamamladığı ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi dikkate alınır, ancak söz konusu prim ve sigorta süreleri ile anılan ikamet süreleri çakışmamalıdır.” hükmü gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; anılan hüküm sigortalı sürelerin aylığı yetmemesi durumunda ikamet sürelerinin de sigortalı sürelerle çakışmaması koşuluyla aylıkta nazara alınabileceğine ilişkin bir düzenleme olup, Türkiye Cumhuriyeti ile Danimarka Krallığı arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesi'nde, Danimarka ülkesinde çalışmaya başlanılan veya Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle; davacının sigorta başlangıç tarihinin 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre Türkiye'deki sigorta başlangıç tarihiniden borçlanılan süre kadar geriye gidilmek suretiyle belirlenmesi gereği nazara alınmaksızın eksik inceleme ve değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21849, Karar No: 2014/9746, Tarih: 10.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/21849 E.  ,  2014/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

EK KARAR : 23.06.2011

HÜKÜM : Mahkumiyete, temyiz isteminin reddine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 22.06.2011 havale tarihli dilekçesi ile hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminde bulunduğu, mahkemece 23.06.2011 tarihli ek karar ile sanığın anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verildiği, sanığın 14.07.2011 havale tarihli dilekçesi ile anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine ilişkin 23.06.2011 tarihli ek kararı temyiz ettiği halde, düzenlenen tebliğnamede, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair karar açısından görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair karar açısından ek tebliğname düzenlenmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7601, Karar No: 2021/12525, Tarih: 06.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/7601 E.  ,  2021/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde dahili davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İli ... İlçesi ... Köyü 115 ada 342 parsel sayılı taşınmazı 1973 yılında satın aldığını, kendi taşınmaz sınırları içerisinde kaldığı kanısı ile 1982 yılında komşu 344 parsele fıstık ağacı ektiğini, emeğiyle taşınmazın değerinin 4-5 kat artttığını, mahsul vermeye yeni başlayan fıstık ağaçlarının davalılar tarafından sahiplenildiğini ileri sürerek; iyi niyetle dikip yetiştirdiği antep fıstığı ağaç bedellerinin ve yapmış olduğu yararlı ve zorunlu giderler için şimdilik 1.000 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiş, 27/02/2014 tarihinde dava değerini 99.940 TL’ye artırmıştır.

Davalılar; davacının maliki bulundukları taşınmaza tecavüz ettiğini, davacının iyi niyetli olmadığını, davacıya karşı müdahalenin men'i ve ecrimisil talepli dava açtıklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın tarafları arasında görülen men'i müdahale ve ecrimisil talepli davanın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, davacının iyi niyetli kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ağaç bedeli olan 99.940TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davalıların temyizi üzerine, Dairece verilen 09/03/2016 tarihli ve 2016/2410 E. 2016/3551 K. sayılı kararla; aynı mahkemenin işbu davanın davalıları tarafından davacıya karşı açılmış olan ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ecrimisil ve müdahalenin men'i davasında işbu dava davacısı ...’ın iyi niyetli olduğunun tespit edildiğini bu sebeple ecri misil talebinin reddine ve müdahelesinin menine karar verildiği, somut olayda; davacının 342 parsel sayılı taşınmaza 1979 yılında yapılan tapulamadan beri, davalıların ise aynı mevkiideki dava konusu 344 parsel sayılı tarla vasıflı 184.400 m2 yüzölçümlü taşınmaza 27/08/1982 tarihli satış sözleşmesi ile hisseli olarak malik oldukları, işbu dava davacısının, davalı sıfatıyla bulunduğu bu mahkemede görülen ecrimisil dosyasındaki cevap dilekçesinde; maliki olduğu taşınmazın zilyetliğini 1970 yılında fıstık ağaçları dikili olarak

devraldığı, davalıların ise komşu parseli boş olarak aldıkları ve taşınmaza 1985 yılında fıstık ağacı diktiklerini bildirdiği, davacı tarafından bu taşınmazın11.619,59 m²'lik bölümünde ağaç yetiştirildiği, mahkemece hükme esas alınan ve davacının itirazda bulunmadığı 12/11/2013 tarihli uzman bilirkişi raporunda dava konusu ağaçların 58 adeti 40- 45 yaşlarında, diğerleri 10 ila 30 yaşları arasında 109 adet antep fıstığı ağacı ile 8 ila 20 yaşlarında 65 adet zeytin ve incir ağacı bulunduğunun tespit edildiği, ağaçların dava tarihi itibariyle toplam 99.940 TL değerinde olduğunun hesaplandığı, o halde mahkemece; öncelikle davacının antep fıstığı ağaçlarını 1982 yılında diktiğini iddia etmesi ve alınan bilirkişi raporuyla antep fıstığı ağaçlarından yaşlı olan 58 adetinin 40 ila 45 yaşlarında olduğu tespit edilmekle, ağaçların dikilme tarihinin de 1968 ila 1973 tarihleri arasında olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davalıların ise tapulu taşınmazı edinme tarihinin 27/08/1982 olduğu ve edinmenin muhdesatla birlikte gerçekleşmesi sebebi ile 58 adet ağaç yönünden davalıların sebepsiz zenginleştiklerinin kabul edilemeyeceğinden bu ağaçlar yönünden davanın reddine; kalan 116 adet ağaç yönünden ise, davacının davalıların hissedar olduğu taşınmaza muhtelif tarihlerde ağaç diktiği kabul edilerek, TMK'nın 723/son maddesi gereğince; taşınmazın ağaçlı değeri ile ağaçsız değerinin ayrı ayrı bilirkişiye tespit ettirilip, aradaki farkın, o yerdeki ağaç sayısına bölünmesi suretiyle, davalılar yönünden, taşınmazdaki hisseleri itibariyle, sebepsiz zenginleşme teşkil edeceği gözetilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile davalıların hissesine düşen 11.241,96TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay tarafından verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtayca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtayca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Somut olayda; bozma sonrası alınan kök raporda, bozmaya uygun olmayan şekilde tarım arazilerinin kamulaştırılmasına ilişkin Kamulaştırma Kanunu'nun 11/f. maddesinde öngörülen net gelir hesabına göre ağaçların bedeli hesaplanmıştır.

O halde mahkemece; önceki bilirkişiler dışında yeni bir heyete dosyanın verilerek, uyulan bozma kararında yer alan hesaplama şekline göre ve davacıların itirazlarını da karşılar nitelikte rapor alınması gerekirken, bozmaya aykırı hesaplama içeren bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince dahili davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6411, Karar No: 2022/1987, Tarih: 07.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6411 E.  ,  2022/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1. Davacı ... Genel Müdürlüğünün dayandığı Ekim 1945 tarihli ve 14 ile 15 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve kütüklerden fotokopi çekilmiş olarak değil, bilgisayar çıktısı olarak ve köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir şekilde) ile varsa tesis ve ifraz krokisi ile haritalarının onaylı örneklerinin mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, ayrıca bu tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin sorularak, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların kadastro sonucu oluşan kadastro tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tespite dayanak belgelerin onaylı örnekleri getirtilerek dosyasına konulması, (başka dosyalarda dava konusu iseler ilgili dava dosyalarına ilişkin olarak mahkeme hakimince düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının)

2. Davacı ... Genel Müdürlüğünün aynı tapu kaydına dayanarak dava açtığı derdest başka dava olup olmadığı belirlenerek, ilgili dava dosyalarındaki dava dilekçesi, keşif zaptı, fen bilirkişi raporu ve krokisi ile kesinleşme şerhini içeren gerekçeli karar örneği ve varsa ... ilamının, davalar kesinleşmiş ise dava dosyalarının bu dosya arasına getirtilmesi,

3. Dava konusu 207 parsel sayılı taşınmazı dıştan çevreleyen komşu parselleri (ada ve parsel numaralarını da gösterir şekilde) bir arada gösterir geniş çaplı kroki getirtilerek komşu parsellerin tespit edilmesi suretiyle, komşu taşınmazların (dava konusu parsellerin hudutlarında dere, yol vs bulunması halinde bunlardan sonra gelen parsellerde dahil olmak üzere) kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanaklarını oluşturan kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) kadasto tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve tapu kütük sayfalarının, hükmen kesinleşenlere ait dava dosyalarının, davalı iseler derdest dava dosyalarının dosya içerisine konulması (komşu parseller davalı iseler dosya inceleme tutanaklarının da düzenlenerek dosya arasına konulması),

4. Dava konusu 207 parsel sayılı taşınmazın yargılama sırasında 444, 445 ve 446 parsel sayılı taşınmazlara hangi sebeple ifraz edildiği ilgili kurumlardan sorularak ifraza ilişkin tüm bilgi ve belgelerin (Hükmen ifraz edilmiş ise ilgili dava dosyasının, kamulaştırma ile ifraz edilmiş ise kamulaştırmaya ilişkin belgelerin vs.)

5. Dosya arasında hükme esas alınan 08.06.2017 tarihli fen bilirkişi raporunun eki olan krokilerin bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu krokilerin aslının ya da onaylı suretlerinin dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.