muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2762, Karar No: 2020/5799, Tarih: 13.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2762 E.  ,  2020/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

2008 takvim yılında düzenlenen en son faturanın 05.11.2008, kullanılan en son faturanın ise 06.11.2008 olduğu ve ayrıca 2008 yılı KDV beyanının da 11. aya ait olduğu dikkate alınarak, bahsi geçen takvim yılında zaman aşımının dolduğuna ilişkin tebliğnamede düşme isteyen düşünceye iştirak olunmamış, ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 26.06.2012 tarih ve 2012/2534 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma, sanık ... hakkında ise 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

... Komisyonu‘nun 11.11.2011 tarih ve 2011/35 sayılı mütalaasına uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 26.06.2012 tarih ve 2012/2534 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davalarında; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar..., ... ve ... hakkında 2006-2007-2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar..., ... ve ... hakkında 2006-2007-2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A)Sanık ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2008-2009 ve 2010 takvim yılları sahte fatura kullanma suçlarını işlediği iddia edilen kamu davalarında, sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri ve mükellef şirketle ilgili usulsüz işlem yapmadıklarını savunmaları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,

a)Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,

B)Kabule göre de;

1-213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan ... Komisyonu‘nun 11.11.2011 tarih ve 2011/35 sayılı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerine uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2012 tarih ve 2012/2534 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2006-2007-2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davaları açıldığı, sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, sanıklar ... ve ... yönünden hükümlerin gerekçesinde, sanıkların sahte fatura düzenleme suçunu işlediği kabul edilip hüküm fıkrasında, “sahte fatura kullanma” suçlarından mahkumiyetlerine hükmolunmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

2- 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan ... Komisyonu‘nun 11.11.2011 tarih ve 2011/35 sayılı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerine uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2012 tarih ve 2012/2534 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar..., ... ve ... hakkında 2006-2007-2008-2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davalarında, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında tek hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, (sanık ... ve ... yönünden)

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1089, Karar No: 2016/2459, Tarih: 07.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1089 E.  ,  2016/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi (TCK'nın 151/1, 29/2, 62 ve 52 maddeleri uyarınca 1.000 TL adli para cezası ve temyiz itirazının reddine ilişkin ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 07.08.2015 gün ve 2014/631 E. 2015/346 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9131, Karar No: 2019/6529, Tarih: 21.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9131 E.  ,  2019/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından dava dışı ...'a ait işyeri için işyeri sigorta poliçesinin tanzim edildiğini, 22.03.2013 tarihinde sigortalı iş yerinde su hasarının gerçekleştiği ihbarı üzerine detaylı araştırma sonucunda sigortalı işyerinin bulunduğu binanın arka cephesinde bodrum kat hizasında yoğun yağışlara bağlı olarak biriken suların yağmur suyu tahliye tesisatının tıkalı olması nedeni ile bina dış cephesinden içeri sızdığı ve sigortalı işyerindeki halı türü emtiada hasara neden olduğunun tespit

edildiğini, eksperce tespti edilen 8.426,00 TL hasar bedelinin 02.05.2013 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalıların meydana gelen hasardan bina malikleri sıfatıyla arsa payları oranında sınırlı olmak üzere sorumlu olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.426,00 TL'nin ödeme tarihi olan 02.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan arsa paylarına isabet eden oranlarda tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olayın tamamen bir doğal afetten/olaydan ibaret olduğunu müvekkillerinin mevcut olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun ve ihmalinin bulunmadığını, eksper raporunda tıkalı olduğu beyan edilen yağmur giderinin bina ile ilgisinin olmadığını, mevcut olayın sigorta kapsamında olmasının da mümkün olmadığını, sigortalanın da müterafik kusur ve sair hususlarının nazara alınması gerektiğini, davacı tarafça sunulan eksper raporunun kabulünün mümkün olmadığını belirterek davanın öncelikle zamanaşımı ve görev nedeniyle reddini olmadığı takdirde esastan reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı maliklerin kusurunun bulunmadığının anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu ileri sürülen davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı maliklerin kusurunun bulunmadığının anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu ileri sürülen davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ... şirketi, bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı taraf, ortak alan olan yağmur suyu tahliye tesisatının tıkalı olması sebebi ile sigortalı işyerinde hasara neden olduğu iddiasına dayanmaktadır. Mahkeme tarafından, sigortalı iş yerinin bulunduğu binaya ilişkin

tapu kayıtları getirtilmiş ve ana taşınmazda kat mülkiyeti kurulduğu anlaşılmıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde, "kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği" düzenlemesine yer verilmiştir. Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan kaynaklandığı dikkate alınarak, davada Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1902, Karar No: 2020/10248, Tarih: 24.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/1902 E.  ,  2020/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yangın çıkarma ve tehdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki vekilinin 27.02.2015 tarihli mazeret dilekçesi ile başka mahkemede duruşmalarının olduğundan bahisle duruşmaya katılamayacağını, bu nedenle duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep ettiği, mahkemece mazeret dilekçesinin mazeretin delillendirilmediği gerekçesi ile reddedildiği anlaşıldığından müşteki vekilinin 5271 sayılı CMK.nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve hükmü temyiz etmekle açıkça davaya katılma iradesini ortaya koymakla CMK.nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan müşteki vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 233. ve 234. maddelerine aykırı davranıldığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/773, Karar No: 2021/2118, Tarih: 07.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/773 E.  ,  2021/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalılar ...ın dava konusu taşınmazı kötüniyetle edindiklerinin kanıtlanamadığı, TMK’nin 1023. maddesi gereğince kazanımlarının korunması gerektiği, davalı ...’in de kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan, diğer davalılar yönünden ise esastan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusunun da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmesine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil ( idari işlemin iptali ) hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Silivri Belediye Başkanlığına ait dava konusu 984 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı Silivri Belediye Meclisi kararına istinaden belediye encümenince yapılan ihale ile 13.12.2012 tarihinde davalı ...’e satıldığını, ne var ki satışın dayanağını teşkil eden meclis kararının İstanbul 5. İdare Mahkemesi’nin 2009/1410 esas 2010/942 sayılı kararı ile iptal edildiğini ve kararın Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davalı ... adına yapılan tescilin yolsuz hale geldiğini, davalı ...’in de açılacak davayı bertaraf etmek için çekişmeli taşınmazı diğer davalılara devrettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., çekişmeli taşınmazı ihale neticesinde bedeli karşılığında satın aldığını, iyiniyetli olduğunu, ediniminin korunması gerektiğini, sonra da diğer davalılara sattığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, tapu kaydına güvenerek dava konusu taşınmazı 185.000,00 TL’ye satın aldıklarını, iyiniyetli olduklarını, TMK’nin 1023. maddesi gereğince kazanımlarının korunması gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ...ın dava konusu taşınmazı kötüniyetle edindiklerinin kanıtlanamadığı, TMK’nin 1023. maddesi gereğince kazanımlarının korunması gerektiği, davalı ...’in de kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan, diğer davalılar yönünden ise esastan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince s 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Mahkemece, davalılar ...ın dava konusu taşınmazı kötüniyetle edindiklerinin kanıtlanamadığı, TMK’nin 1023. maddesi gereğince kazanımlarının korunması gerektiği, davalı ...’in de kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan, diğer davalılar yönünden ise esastan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince s 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 984 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına kayıtlı iken, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18.maddesinin “ e” bendi uyarınca satışının yapılmasına dair 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı Belediye Meclis Kararı ile 13.12.2012 tarihli Belediye Encümen Kararı gereğince yapılan ihale sonucunda 13.12.2012 tarihinde davalı ...’e ihale edildiği ve 26.12.2012 tarihinde ..., adına tescil edildiği, ...in de 18.02.2013 tarihinde anılan taşınmazın tamamını diğer davalılar ...a satış suretiyle devrettiği, 2005 doğumlu çocuklar Sarp ve Kaan adına çekişmeli taşınmazı velayeten anneleri ... ve babaları ...’ın temlik aldığı, bu arada 3. kişiler tarafından ... aleyhine dava konusu taşınmazın satışına dayanak teşkil eden 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı Belediye Meclis Kararının iptali isteğiyle açılan davanın yargılaması neticesinde İstanbul 5. İdare Mahkemesi’nin 31.05.2010 tarih ve 2009/1410 Esas- 2010/942 Karar sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiği ve bu kararın Danıştay 8. Dairesi’nin 06.03.2015 tarihli ilamıyla onanıp, karar düzeltme isteği de 08.04.2016 tarihinde reddedilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazın davalı ... adına tescilinin dayanağı olan idari işlem, yani 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı Belediye Meclis Kararı idari yargı yerinde iptal edildiğine ve bu karar kesinleştiğine göre, sicilin illetten yoksun hale geldiği, başka bir ifadeyle ilk el konumunda olan davalı ... adına oluşan sicil kaydının Türk Medeni Kanununun 1025. maddesi hükmü uyarınca yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu kuşkusuzdur.

O halde çözümlenecek uyuşmazlık, son kayıt maliki olan davalılar ...ın iyiniyetli edinen olup olmadıkları, edinimlerinin TMK’nin 1023. maddesi gereğince korunup korunmayacağıdır. Davalılar ... ikinci el konumunda bulunup, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin koşullarının gerçekleşmesi halinde edinimlerinin korunacağı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesinde aynen ‘’ Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur. ‘’ şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğinde bulunan 1024. maddede başka bir ifade ile tekrarlanarak, iyiniyetli olmayan üçüncü şahısların kazanımını hükümsüz saymıştır.

Bilindiği üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesinde aynen ‘’ Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur. ‘’ şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğinde bulunan 1024. maddede başka bir ifade ile tekrarlanarak, iyiniyetli olmayan üçüncü şahısların kazanımını hükümsüz saymıştır.

Öte yandan, vakıa ve karinelerden olayda halin icapları vechiyle kendisinden beklenen özeni sarfetmemiş olması itibariyle kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacağı belirmiş olan kimsenin Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesinden yararlanamayacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, çekişmeli taşınmazın da içinde yer aldığı 94 adet taşınmazın satışına ilişkin Silivri Belediye Meclisinin 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı kararına karşı idare mahkemesinde iptal davası açılması ile birlikte bu olay ulusal basına konu olmuştur. Devam eden süreçde de basın tarafından konunun takip edildiği idari işlemin iptal kararının yeniden gündem yapılmasından anlaşılmaktadır. Öte yandan, iyiniyetin değerlendirilmesi bakımından temlik tarihinde 8 yaşında olan davalılar ...ın anne ve babalarının ( ... ) durumlarının incelenmesi gerekmektedir. Davalılar ...ın ailesi ile birlikte İstanbul ili Başakşehir ilçesinde ikamet ettikleri akit tablosuna bildirdikleri adresten tespit edilmiştir. O halde, İstanbul ili Silivri ilçesinde gelişen ve ulusal basına da konu olan olayları ...çiftinin kendilerinden beklenen özeni göstermeleri halinde bilmeleri gerektiği değerlendirilmiştir. Ayrıca ..., dava konusu taşınmazı mimar olarak çalışan ve taşınmaz sektörüne hakim diğer davalı ...’den satın almışlardır. Taşınmazın bulunduğu Silivri ilçesinde yaşayan ...in de durumu bildiği ortadadır. Yine ...in taşınmazı edinim tarihi ile davalılar ...ın edinim tarihi arasında iki ay gibi kısa bir süre vardır. ...çiftinin, ...in edinimini ve tarihini araştırmaları ve basına yansıyan olayı gözetmeleri halinde durumu bildikleri ya da bilmeleri gerektiği anlaşılmıştır. Öte yandan, davalılar ... vekili tarafından sunulan adi yazılı emlak alım atım sözleşmesi ve tahsilat makbuzlarının her zaman düzenlenmesi mümkündür. Bu nedenle itibar edilememiştir. Satış bedelinin bankadan çekildiğine ya da davalı ...’a transfer edildiğine dair kayda dayalı bir belge de sunulmamıştır.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.