muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12267, Karar No: 2012/1483, Tarih: 13.02.2012

YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilâmları)

Somut olayda, yargılama sırasında alınan 02.06.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporda, sürücünün kaza anında 0.46 promil alkollü bulunduğu, tutanağa göre havanın açık, zeminin kuru olduğu ve kazaya etki eden başkaca herhangi bir dış etkenin de mevcut olmadığı dikkate alındığında, kazanın münhasıran sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiği belirtilmiş, mahkemece de hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Aynı olaya ilişkin, davacı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi tarafından davalı ... aleyhine açılan derdest İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2010/684 Esas sayılı trafik sigortası rücu davasında alınan 06.05.2011 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise, kaza yerindeki yol şartları normal ve kazada etkili harici bir faktör bulunmasa da sürücünün kaza yerinde aracının kontrolünü sırf 0,335 promil alkolün etkisiyle kaybettiğini öne sürmenin mümkün olmadığı, sürücünün dikkatini başka yere vermesi veya meydana gelen hasara göre hızlı seyri sebebiyle kontrolünü kaybettiği kanaati bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dinlenen davacı tanıkları havanın yağmurlu ve zeminin kaygan olduğunu bildirdiğinden, zabıt mümzii tanıklar da dinlenip, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle içinde nörolog doktorun da bulunduğu yeni bir uzman bilirkişi kurulundan, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının tereddüde yer vermeyecek şekilde saptanması yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairenin 17.05.2011 tarih, 2010/10956 Esas ve 2011/4880 Karar sayılı onama ilâmının ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararın BOZULMASINA, temyiz ve karar düzeltme harçlarının davacıya geri verilmesine 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4618, Karar No: 2015/13440, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4618 E.  ,  2015/13440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2008/261-2013/309

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21686, Karar No: 2018/2414, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/21686 E.  ,  2018/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kuruma yersiz olarak ödenen prim borçlarının istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

Temyize konu somut olayda; davacı vekilinin bir sonraki celsesi 27.05.2015 olarak belirlenen 23.02.2015 tarihli celsede hazır bulunduğu, 27.05.2015 tarihli celseye katılamayacağını içeren mazeret dilekçesinin 26.05.2015 tarihinde UYAP sistemi üzerinden gönderildiği, ancak mahkeme tarafından davacının mazereti hakkında herhangi bir karar verilmeden, davacının duruşma gününü bilmesine rağmen davayı takip etmediğinden bahisle, HMK 150. madde uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına, 15.09.2015 tarihinde ise yasal süre içerisinde dosyanın yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, dosya içindeki kayıtlardan mahkemece verilen kararın isabetsiz olduğu anlaşılmaktadır. Anılan olayda davacı vekilinin mazeret dilekçesini ve gerekçesini yasal süresinde sunduğu anlaşıldığından mahkemece anılan husus değerlendirilip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5239, Karar No: 2017/4701, Tarih: 19.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5239 E.  ,  2017/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenleme suçunun her takvim yılı için kendi içinde zincirleme ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, sanığın 33 adet fatura karşılığında 393.048 TL tutarında sahte fatura düzenlediği kabul edilerek verilen mahkumiyet kararının 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, 2003, 2005 ve 2006 takvim yıllarında işlendiği iddia edilen sahte fatura düzenlemek suçlarından hüküm kurulmadığı anlaşıldığından bu suçlar yönünden zamanaşımı süreside dikkate alınarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği en aleyhe kabulle 31.12.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4529, Karar No: 2024/8168, Tarih: 03.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4529 E.  ,  2024/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/35 E., 2024/108 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Mahkemece sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, dava zamanaşımının gerçekleştiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçelerinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurenin ... Yatılı Bölge İlköğretim Okulunda öğrenim gördüğü, dosya içerisinde yer alan Bafra Kaymakamlığı ... Yatılı Bölge İlköğretim Okulu Müdürlüğünün 10.11.2014 tarihli yazı içeriğine göre, mağdurenin sanık tarafından 11.10.2013 tarihinde Kurban Bayramı tatili nedeniyle ailesine teslim edilmek üzere okuldan alındığı ve yazı ekindeki mağdureyi okuldan teslim alacak kişiler listesinde sanığın adının da bulunduğu nazara alındığında; sanığın sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/3-d maddesi kapsamında "koruma bakım ve gözetim görevinin ihlali" suretiyle işlendiği gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12566, Karar No: 2007/14962, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12566 E.  ,  2007/14962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalıyla imzalanan sözleşme ile davalı kurumun hak sahibi ve sigortalılarına ilaç temin ettiğini ancak davalı kurumun sahte olarak bastırılmış ilaç fiyat küpürlerinin ve sahte reçete tanzimi ve kullanılması gerekçesiyle sözleşmeyi 7 yıl süreyle feshettiğini, müfettiş raporunun gerçeği yansıtmadığı gibi feshe gerekçe olan olaylarında vuku bulmadığını ileri sürerek feshin iptali ile sözleşmenin aynen devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, müfettiş raporu ile feshe ilişkin gerekçelerin doğru olduğunu, davacının 1.927.63 YTL. kurumu zarara uğrattığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmeye aykırı eylemlerinin bulunduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği, tanıkların müfettişe verdikleri beyanlara itibar edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eczacı olan davacı hakkında imzasız ihbar mektubu sonucu yapılan müfettiş incelemesi sonunda 12.4.2006 tarihli fesih ihbarnamesi ile, yazılan reçetelerde usulsüz işlemler yapıldığı yazılan reçetelerde yer ... ilaçların ilgililerine tam olarak verilmediği, ... karnelerinin suistimal edilerek sandığın 1.927,63 YTl. zarara uğratıldığı, ... ’e ait reçetelerin ilgilisinin bilgisi dışında sahte olarak düzenlendiği gerekçesiyle sözleşmenin 7 yıl süreyle feshedildiği dosyada bulunan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı kurumun emeklisi ... Müfettişe ifade verirken “ ... ... Ocağında verilen

2007/12566-14962

2007/12566-14962

reçetelerdeki ilaçları alıp almadığını hatırlamadığını, zira .../...’ya gittiğini hatırlamadığını” belirtmiş, ancak ... Grup Başkanlığı ve İl ... Müdürlüğünde verdiği ifadelerde ise .../...’ya gezmeye gittiğinde ... ocağında muayene olarak yapılan ilaçları alıp kullandığını bildirmiş, mahkemede ise müfettişe ifade verirken ...’yı İzmir’in semti olarak algıladığı için o şekilde ifade verdiğini, oysa bacanağının köyü olan ... ...’ya gittiğini, oradayken oranın ... Ocağındaki doktorlara ilaç yazdırdığını,yazılan ilaçları da alıp kullandığını beyan etmiştir. Reçeteleri düzenleyen doktorlarda, hastayı görmeden ilaç yazılmadığını belirtmişlerdir. Sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine gerekçe gösterilen ... ’e ait reçetelerin sahte olarak düzenlendiğine dair dosyada başkaca bilgi ve belge bulunmamaktadır. Öte yandan yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere Majezik adlı ilaç yerine mazadayn isimli ilacın sehven verildiği, ... isimli hastaya 3 kutu yerine bilgisayar ortamında 4 kutu ilaç verilmesinde kasıt bulunmadığı, üzerinde “SSK malıdır satılmaz” ibaresi bulunan ilaç küpüründeki bu ibarenin silik olduğu diğer reçetelerde doz düzeltmeleri ile reçete de yazılı miktardan fazla fatura edilmesinde davacının davalı kuruma bilerek zarar vermediği, bu olayların bilgisayara kayıt yapıldığı esnada kayıt hatalarından kaynaklandığı, davalı kurumun bu olaylardan dolayı 305.29 YTL. zararının bulunup bunu da fazlasıyla tahsil ettiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki yargılama esnasında dinlenen tanıklarda reçetelerde yazılı olan ilaçları davacıdan tam ve eksiksiz olarak teslim aldıklarını bildirmişlerdir. Hemen belirtmek gerekir ki aslolan mahkeme önünde ifade veren tanıkların doğruyu söylediklerinin kabulüdür. Tanıklarda ifadelerinde davacıyı doğrulayıcı nitelikte beyanda bulunmuşlardır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalının sözleşmeyi gerek bir yıl ve gerekse 7 yıl süreyle fesh etmesinin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34159, Karar No: 2015/7600, Tarih: 30.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34159 E.  ,  2015/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun, icra mahkemesine başvurarak imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece imzaya itirazın kabul edilerek borçlu aleyhine yapılan takibin İİK'nun 170/3. maddesi gereğince durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 168/4. maddesi gereğince borçlu, takip müstenidi kambiyo senedindeki imzanın kendisine ait olmadığını beş gün içinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirmek zorundadır. Aksi takdirde kambiyo senedindeki imza, bu fasıl gereğince yapılacak icra takibinde kendisinden sadır sayılır. Başka bir deyişle, borçlunun takip dayanağı kambiyo senedindeki imzaya itirazının İİK.nun 170. maddesi gereğince incelenebilmesi için, borçlunun imzanın kendisine ait olmadığı yönündeki iddiasını beş gün içinde ve açıkça icra mahkemesine bildirmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emrinin, imzaya itiraz eden borçlu ...'a 25/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu tarafından ise, imzaya itirazın yasal beş günlük süre geçirildikten sonra 31/12/2013 tarihinde yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece imzaya itirazın süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11119, Karar No: 2009/12445, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11119 E.  ,  2009/12445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.09.2007 gününde verilen dilekçe ile yola müdahalenin önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.05.2009günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 13.09.2007 tarihli dilekçesi ile maliki olduğu samanlık ve bahçeli ahşap ev cinsli 1392 sayılı parselin cephesinde bulunan umumi yol üzerinde ağaç, davan dikmek ve bahçe şeklinde kullanmak suretiyle davalının yola müdahalenin önlenmesini ve kal istemiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında "dava konusu yerdeki çitlenbik ağacı benimdir. Ancak kim dikti bilmiyorum, eski bir ağaçtır, benim arazimin içersindedir, yolla bir ilgisi yoktur. Bu nedenle davanın reddine" karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu davanın kısmen kabulüne, davalının yola olan tecavüzün "7.17 m2.lik alana olan tecavüzün önlenmesine" yol kenarında bulunan çitlenbik ve ceviz ağacının davacı parsele sarkan kısımlarının kesilerek müdahalenin önlenmesine, yol kenarında bulunan 2 adet çitlenbik ağacı ile 2 adet asma ağacının davacının taşınmazına zararı bulunmadığı nedeni ile söz konusu ağaçlar yönünden vaki talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili davanın umumi yolda kalan ağaçların kesilmek suretiyle müdahalenin önlenmesi talep edildiği halde talep dışı karar verildiği nedeni ile kararı temyiz etmiştir.

./..

2009/11119-12445 -2-

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin hükmün 2/a fıkrasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava, yola müdahalenin önlenmesi ve yol üzerinde bulunan dava konusu ağaçların kesilmesi isteğine ilişkindir. Davacı maliki olduğu 1392 sayılı parselin cephesinde bulunan yoldan istifade hakkı olması nedeniyle yola yapılan tecavüzün önlenmesini talep hakkı bulunmaktadır. Keşfen yapılan incelemede dava konusu ağaçların kadastro yolu üzerinde kalmış olduğu belirlenmiş olmakla, ayrıca, dava konusu ağaçların geçişe engel olup olmaması önemli değildir. Açıklanan nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tesis edilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 09.11.2009 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16368, Karar No: 2014/9903, Tarih: 25.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16368 E.  ,  2014/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2010/559-2012/52

DAVA :Davacı, kıdem farkı alacağı, sosyal yardım farkı alacağı, ücret farkı alacağı, ikramiye ile ilave tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 09.12.2004 tarihinde Arslanbey Belediye Başkanlığı'nda çalışmağa başladığını, belediyelerin birleşmesi ve Arslabey Belediyesi'nin kapatılması ile 30.03.2009 tarihinde davalı K.. B..'nda çalışmağa devam ettiğini, 05.01.2010 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, Hizmet-İş Sendikası'nın üyesi olduğunu, davalı Belediye ile Hizmet-İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin 33 ve 34. maddeleri gereğince davacının alması gereken günlük yevmiyenin 54,00 TL olduğunu, davalı Belediye Başkanlığı'nın 02.03.2009 tarihli meclis kararı ile toplu iş sözlemesinin 33. maddesini tek taraflı olarak metinden çıkartmak suretiyle sözleşmenin diğer maddelerini oy birliği ile kabul ettiğini, alınan bu karar nedeniyle davacının emeklilik tarihindeki günlük ücretinin 48,26 TL olarak belirlendiğini ve bu ücrete göre kıdem tazminatı, ikramiye, ücret ve diğer sosyal haklarının hesaplanıp ödendiğini, yapılan ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, sosyal yardım, ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: