muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1840, Karar No: 2024/7574, Tarih: 25.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idareler arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idarelerden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; fiilen el atıldığı anlaşılan taşınmazın alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idarelerden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş ise de davacılar vekilinin istinaf aşamasında duruşmaya katıldığı gözetildiğinde lehine duruşma vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdareler Vekilinin Temyiz Yönünden;

Davalı idareler vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdareler Vekilinin Temyiz Yönünden;

Davalı idareler vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

B. Davacılar Vekilinin Temyizi Yönünden;

Davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (C) harfi ile gösterilen bendinin (3) numaralı alt bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine “Davacılar vekilinin istinaf aşamasında duruşmaya katıldığı gözetildiğinde 11.000,00 TL ücreti vekâletin davalı idarelerden alınarak davacı tarafa verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idarelerden peşin alınan temyiz haçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12025, Karar No: 2021/8793, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/12025 E.  ,  2021/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müdafiinin temyizinden sonra cezaevi aracılığıyla gönderdiği 15.01.2021, 28.01.2021, 02.03.2021, 02.04.2021 havale tarihli dilekçelerindeki “...cezaya itiraz etmiyorum..., ...bu cezayı temyize göndermeyeceğim..., özgür irademle verdiğiniz karara itiraz etmiyorum” şeklinde açıklamaları ile temyizden vazgeçme iradesini ortaya koyduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, bu hususun temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 17.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/857, Karar No: 2012/8392, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/857 E.  ,  2012/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık; Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçek reçetelere yapıştırılan sahte ilaç-fiyat küpürleri, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 345. maddesinde tanımlanan özel belge niteliğinde olup, eczacı olan sanığın; iddia olunan katılan resmi kuruma mensup hastalara ait gerçek reçetelere "sahte ilaç küpürü-fiyat küpürü" ilave ederek bunlara uygun ancak gerçeğe aykırı fatura düzenleyip adı geçen kurumdan haksız ilaç bedelleri alması eylemlerinin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 79. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 504/3. maddesinde tanımlanan "nitelikli dolandırıcılık" suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve türü itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının 7.7.2004 tarihli sorgu ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5476, Karar No: 2010/6162, Tarih: 31.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5476 E.  ,  2010/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18.08.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

dığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle belediye başkanlığı tarafından 152 ada 1 parsel numaralı taşınmaz tapu kaydının iptali için açıldığı anlaşılan dava sonunda 1 parsel taşınmaz yerinin köy boşluğu ve yol olduğuna karar verilerek tapusunun iptali halinde temyize konu iş bu mahkeme kararının da hükümden düşmüş olacağına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 31.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11271, Karar No: 2016/1015, Tarih: 20.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11271 E.  ,  2016/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesine ekli olarak emniyet ifade tutanaklarına delil olarak dayanmıştır. Davacı tarafından sunulan evrakların akıbeti araştırılarak buna ilişkin soruşturma dosyasının; dava açılmışsa dava dosyasının dosya arasına alınarak incelenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.01.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/9315, Karar No: 2024/1474, Tarih: 06.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9315 E.  ,  2024/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/376 E., 2021/736 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

1.Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçu yönünden yapılan incelemede ;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2.Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede ;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci

maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2019 tarihli ve 2018/238 Esas, 2019/680 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Sanık hakkında bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak taşımak suçundan, 6136 sayılı Yasa'nın 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilme 3.000 Türk lirası ve doğrudan 400 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.04.2021 tarihli ve 2020/376 Esas, 2021/736 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay öncesinde müşteki ile tanışmayan sanıklar ..., ... ve soruşturması ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuk ...'ın parkta oturdukları sırada müşteki ... ve arkadaşları ile tam olarak tespit edilemeyen bir durumdan dolayı tartıştıkları, tartışma sırasında müştekiye bıçak salladıkları ve yaraladıkları, bu olay üzerine müştekinin kaçmaya başladığı ve bir evin bodrum katına saklandığı, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun müştekiyi takip ettikleri sırada koşarlarken polis ekiplerince görülmeleri üzerine ellerindeki bıçakları park halindeki araçların altına attıkları, polis ekibince durdurulduklarında olay sorulduğunda kavga ettiklerini söyleyip müştekinin yerini gösterdikleri, müştekinin gösterilen yerde yaralı olarak bulunduğu, müştekinin sol göğüs ve sol bacağından bıçak ile yaralandığı ve sol göğsündeki yaralanmanın göğse nafiz, yaşamı tehlikeye sokan bir durum olduğu anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan 18.06.2019 tarihli rapor, sanık savunması, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılan tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı, kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin icra hareketlerine başladıktan sonra eylemi isteyerek terk etmesinin söz konusu olmadığı ve suçun tamamlanmasını engelleyici bir hareketinin bulunmadığı, katılandaki yaralanmanın niteliği, darbe sayısı, hedef alınan bölgeler dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Yasa'ya Muhalefet Suçu Yönünden

V. KARAR

1. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Yasa'ya Muhalefet Suçu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçuna yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.04.2021 tarihli ve 2020/376 Esas, 2021/736 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20196, Karar No: 2010/4186, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20196 E.  ,  2010/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyizedilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5950, Karar No: 2022/4005, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5950 E.  ,  2022/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2019 gün ve 2018/259 Esas, 2019/43 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 21.09.2020 gün ve 2019/500 Esas, 2020/923 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8655, Karar No: 2016/3363, Tarih: 24.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8655 E.  ,  2016/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/05/2014 gün ve 2012/226 - 2014/232 sayılı kararı bozan Daire'nin 10/03/2015 gün ve 2014/18397 - 2015/3239 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ...'un davalı şirket ortakları olduğunu, 05.04.2007 tarihinde şirketi temsil yetkisi verilerek, 26.04.2007 tarihli kararla 30 yıl süre ile müdür olarak atanan ...'un 31.10.2011 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan karar ile müdürlük görevine son verildiğini, şirket ortakları davacıların şirket müdürü olarak seçildiklerini, şirketin faal tek işletmesi olan soğuk hava deposu, ambalajlama ve paketleme tesislerine müvekkillerinin davalı ... ve çocukları tarafından sokulmadığını, ...'un müdürlük görevini yerine getirirken kötü niyetli davrandığını, ağır ihmali ve basiretsizliği ile şirketi zarara uğrattığını, güç kullanarak müvekkillerinin işletmeyi çalıştırmalarına engel olduğunu belirterek şirkete ait tesisi davalının işgal etmek, tesisleri çalıştırmak ve şirket müdürü olarak müvekkillerini işletmeye sokmamak suretiyle vaki fuzuli ve haksız müdahale ve muarazanın men'ine, işletmenin müvekkillerine teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketi temsilen ... ve ..., davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...'a yönelik davanın kabulüne, ... ile davacılar arasındaki muarazanın giderilmesine, bu kapsamda şirkete ait soğuk hava deposunun ve girişindeki yönetim odasının, şirkete ilişkin tüm evrakların zilyetliğinin şirkette yönetimi üstlenen davacılara teslimine, davalı şirkete yönelik davanın reddine dair verilen kararın davalı ... vekilince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4156, Karar No: 2018/6195, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/4156 E.  ,  2018/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.05.2009-02.02.2013 tarihleri arasında en son aylık net 1.600,00 TL. ücretle ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesi gereğince müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini, ancak hak ettiği tazminat ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin kim tarafından feshedildiğinin muğlak olduğunu, çalışmasının 08.07.2009 tarihinde başladığını, ücretinin bordrolarda gösterilen kadar olduğunu, ücrete ilişkin sunulan belgenin davacının kredi sağlamak amacıyla verildiğini, gerçek durumu yansıtmadığını, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, 05.02.2013 tarihinde başka bir firmada çalışmaya başladığını, yapılan fazla mesailerin bordrolarda yansıtıldığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını, günde 9 saatten fazla araç kullanmasının yasak olduğunu, haftada 1 gün istirahat ettiğini, bu nedenle hafta tatili alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: