muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/114, Karar No: 2021/453, Tarih: 07.10.2021

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise suçun konusunu oluşturan resmî belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması gerektiği belirtilmiştir.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, tamamen veya kısmen değiştirilmesi ya da gerçek bir belgeye eklemeler yapılması eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmî belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcılık yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapmaları belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı kararında da, aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği belirtilmiştir. Bu noktada sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneği olup olmadığının tartışılması ve belirlenmesi öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olup hâkim, olayın çıkış, oluş ve akışını, düzenlenen belgelerle yapılan işlemleri göz önüne alarak, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılıp anlaşılamayacağını bizzat saptamalı ve sonucuna göre belgelerde aldatma yeteneği olup olmadığını takdir ve tespit etmelidir.

Görüldüğü gibi, mahkemece, suçun konusunu oluşturan belge aslı getirtilerek resmî belgede bulunması gereken başlık, sayı, tarih, imza, mühür gibi zorunlu öğelerin incelenmesi, nesnel olarak aldatma gücü olup olmadığının saptanması, duraksama hâlinde ise mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk vardır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

Görüldüğü gibi, mahkemece, suçun konusunu oluşturan belge aslı getirtilerek resmî belgede bulunması gereken başlık, sayı, tarih, imza, mühür gibi zorunlu öğelerin incelenmesi, nesnel olarak aldatma gücü olup olmadığının saptanması, duraksama hâlinde ise mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk vardır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;

... Bilişim Güvenlik Sistemleri Reklam Pazarlama İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketinin ortağı ve yetkilisi olan sanık ...’ın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının domain sunucusu kurulum işi için hizmet alımına çıkması üzerine anılan Şirket adına verdiği teklifte, ... Selçuk Üniversitesinin Yazılım Mühendisliği bölümünden kendi adına düzenlenmiş görünen ve ... 2. Noterliğinin 27.10.2010 tarih ve 23366 yevmiye numarası ile onaylanan sahte diplomayı da ibraz ettiği olayda;

1- Suça konu belgenin aldatma kabiliyetini haiz olup olmadığı yönünden yapılan incelemede;

Selçuk Üniversitesi tarafından tamamen sahte olduğu belirtilen suça konu diploma üzerinde herhangi bir tahrifatın bulunmaması, diplomanın sahte olduğunun ibraz edildiği Belediye görevlilerince ilk bakışta anlaşılamaması, belgenin sahteliğinden şüphelenilmesinin de inceleme dışı sanık ...’in belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip olmayan subjektif bilgisinden kaynaklandığının anlaşılması ve Yerel Mahkeme Hâkimince 20.10.2015 tarihli oturuma getirtilen suça konu diploma ile Selçuk Üniversitesi Mühendislik Fakültesine ait orijinal başka bir diploma mukayeseli şekilde incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilmesinden sonra, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş olması karşısında; Ceza Genel Kurulu kararlarında da belirtildiği gibi belgedeki sahteliğin aldatma kabiliyetini haiz olup olmadığının öncelikle mahkemece değerlendirilmesi, duraksama hâlinde ise bilirkişi raporu alınması gerektiği göz önüne alındığında, tamamen sahte olan, üzerinde herhangi bir tahrifat iddiası ve iğfal kabiliyetini ortadan kaldıracak bir husus bulunmayan noter onaylı diplomayı bizzat duruşmada inceleyip mahkûmiyet hükmü kuran Yerel Mahkemenin suça konu belgenin aldatma kabiliyetinin bulunduğuna kanaat getirdiği, dosya içerisinde bulunan diplomanın sahteliğinin ilk bakışta fark edilemediği, mevcut hâliyle aldatma yeteneğinin bulunduğu sonucuna varılmalıdır.

2- Ulaşılan sonuç karşısında, suçun sübutu bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının incelenmesine gelince;

2- Ulaşılan sonuç karşısında, suçun sübutu bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının incelenmesine gelince;

... Büyükşehir Belediye Başkanlığının domain sunucusu kurulum işi için hizmet alımı konusuyla ilgilenen personelleri inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ...’ın, başvuru yapan tüm firmaların ibraz ettiği belgelerin teyidi amaçlı ilgili kurum veya kuruluşlardan mevzuattan kaynaklı olarak sorulduğuna dair bir beyanlarının bulunmadığı, aksine inceleme dışı sanıkların ifadelerinde, ...’in, sanığın yaşının küçük olduğuna dikkat etmesi ve ... Selçuk Üniversitesinde Yazılım Mühendisliği bölümünün olmadığı yönündeki subjektif bilgisi doğrultusunda belgenin gerçek olup olmadığına ilişkin araştırma yapıldığının ve bu şekilde belgenin sahteliğinin tespit edilmiş olduğunun belirtildiği ve ayrıca dosya kapsamına göre somut olayda, sahte olarak düzenlenen hukuki sonuç doğurucu resmî belge niteliğindeki suça konu diplomanın gerçek olup olmadığına yönelik Belediye görevlilerince yasal mevzuattan kaynaklı mutat araştırmayı gerektirir bir yükümlülüğün de bulunmadığı anlaşılmakla, Yerel Mahkemece sanığa atılı resmî belgede sahtecilik suçunun sübutu bakımından eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bir numaralı uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ... ve ...; "Sanık ...'ın ... Büyükşehir Belediyesine sunduğu ihale dosyasına ekli Selçuk Üniversitesi Mühendislik/Mimarlık Fakültesi yazılım mühendisliği bölümünden mezun olduğuna dair noter onaylı sahte olduğu belirlenen diploma örneğinin aldatıcılık yeteneğinin bulunup bulunmadığına ilişkin olarak Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda görüş ayrılığı doğmuştur.

Belediye görevlilerinin dosyaya yansıyan beyanlarına göre, sanık ... tarafından ihale dosyasına ekli olarak ibraz edilen diplomanın sahteliğinden ilk bakışta şüphelenildiği ve mutat uygulama olmadığı halde Selçuk Üniversitesi ile yazışma yapılarak diplomanın sahte olduğunun belirlendiği,

Selçuk Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dekanlığı’nın yazıları ile Fakültelerinde Yazılım Mühendisliği bölümünün olmadığı, bu bölümün hiç öğrenime açılmadığı, 16/06/2006 tarihinde mezun olduğu bildirilen ... isimli bir öğrenci kaydının olmadığı, örneği gönderilen diplomanın, imza ve isimlerin tamamen sahte olduğunun bildirildiği, ayrıca yerel mahkemece emanete kayıtlı sahte diploma örneği ile Selçuk Üniversitesi Mühendislik/Mimarlık Fakültesinden gönderilen orijinal diploma örneğinin incelenip karşılaştırılmasında, orijinal diploma örneğinde 1 adet üniversite amblemi olmasına rağmen sahte diploma örneğinde 2 adet amblem bulunduğu, dekan isimlerinin farklılık arzettiği, orijinal diploma örneğinde mezun olan öğrencinin isminin yanında ayrıca baba adı, doğum tarihi ve doğum yeri yazılı olmasına rağmen sahte diploma örneğinde sadece isim yazılı olduğunun gözlemlendiği,

Yargıtay uygulamasında sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından dikkatsizlik ve özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceğinin benimsendiği,

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, sanık ... tarafından dikkatsiz ve özensiz hazırlanmış, amblemlerinin sayısı farklı, dekan ismi yanlış, doğum tarihi, baba adı ve doğum yeri içermeyen diplomadan Belediye görevlilerince ilk bakışta sahteliğinden şüphelenilmesinin, belgenin noter tarafından onaylanmış olmasının dahi belgenin aldatıcılık yeteneğinin bulunduğunu göstermediğinin açıklaması olduğu, dolayısıyla sahte diplomanın aldatıcılık yeteneğinin olmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu yöndeki itirazının kabulü ile sanık ...'ın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetinin düzeltilerek onanmasına ilişkin Özel Daire kararına karşı yapılan itirazın reddedilmesine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmadıkları" görüşüyle,

Her iki uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ... ise; "... Belediye Başkanlığına bağlı, Mali Hizmetler Daire Başkanlığı bünyesinde bulunan bilgi işlem merkezine domain sunucusu kurulması işi için hazırlanan şartnamede en az bir yazılım mühendisinin bulunması ön koşulunu yerine getirmek amacıyla sanık ...’ın yetkilisi olduğu şirket adına teklif verirken, şartnameye uygun olarak Selçuk Üniversitesi Mühendislik Fakültesinden verilmiş gibi gösterilen tamamen sahte diploma suretini noterden onaylatarak diğer belgelerle birlikte ibraz etmekten ibaret eyleminden dolayı, suça konu diplomanın iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı ve ayrıca belgenin sunulduğu idarenin belgenin doğruluğunu araştırma görevinin mutat olup olmadığı, dolayısıyla belgenin hukuki sonuç doğurup, doğurmayacağının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespitinin zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesindeki koşulların irdelenerek; ceza kanununun amacı, kanunilik prensibi, hakkaniyet ve kanun önünde eşitlik gibi hukukun evrensel ilkeleri ile ilişkilendirilmesi, buna göre de koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin yasal düzenleme, yargı kararları ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 204/1. Maddesinde; 'Bir resmi belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmi belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.' hükmüne yer verilmiştir.

Maddenin uyuşmazlıkla ilgili bölümünün gerekçesi;

Bir belgeden söz edebilmek için, kağıt üzerindeki yazının içeriğinin hukukî bir kıymet taşıması, hukukî bir hüküm ifade eylemesi, hukukî bir sonuç doğurmaya elverişli olması gerekir.

Maddenin uyuşmazlıkla ilgili bölümünün gerekçesi;

Bir belgeden söz edebilmek için, kağıt üzerindeki yazının içeriğinin hukukî bir kıymet taşıması, hukukî bir hüküm ifade eylemesi, hukukî bir sonuç doğurmaya elverişli olması gerekir.

Söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmıştır. Birinci seçimlik hareket, resmi belgeyi sahte olarak düzenlemektir. Bu seçimlik hareketle, resmi belge esasında mevcut olmadığı hâlde, mevcutmuş gibi sahte olarak üretilmektedir.

Sahtelikten söz edebilmek için, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Başka bir deyişle, sahteliğin beş duyuyla anlaşılabilir olmaması gerekir. Özel bir incelemeye tâbi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmesi gerekir.

Üçüncü seçimlik hareket ise, sahte resmi belgeyi kullanmaktır. Kullanılan sahte belgenin kişinin kendisi veya başkası tarafından düzenlenmiş olmasının bir önemi yoktur.

Öğretide sahtecilik suçu aşağıdaki şekilde özetlenmiştir.

'Resmi belgede sahtecilik suçlarında kast, gerçeğin değiştirildiğini 'bilme' ve bunu 'isteme' şeklinde oluşmalıdır. Düzenleme, değiştirme veya taklit iradesi yeterli değildir. Failde başkalarına zarar verme bilinci olmalı ve bu bilinçle hareket etmelidir.

Diğer yandan sahtecilik suçlarından söz konusu olan genel kast ise de kastın varlığı için gerçeğe aykırı belge düzenleme fiilinden bir zarar doğabileceğini failin öngörmüş olması lazımdır. Ancak, belge düzenlenirken maddi bir hatanın düzeltilmesi veya bir unutkanlığın giderilmesi ya da görevi ihmalle beyanın gerçeğe uygunluğu araştırılmaksızın hareket edilmesi halinde failde sahtecilik kastının bulunduğu söylenemez.(Erman/Özek Kamu Güvenine Karşı İşlenen Suçlar s. 279)

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamu güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek suç olarak düzenlenmiş ve yaptırıma bağlanmıştır.

Sahteciliği konu edilen belgenin unsurları,

1-) Yazılı Olma, 2-) Hukuki değer taşıyan bir içeriğinin bulunması, 3-) Düzenleyenin bilinmesi, 4-) Yazının okunabilir olması,

Sahteciliğe konu edilen belgenin unsurlarını yukarıdaki şekilde özetledikten sonra sahtecilik suçunun unsurlarını şu şekilde sıralamak mümkündür.

1-) Zarar Verme Olasılığının Bulunması,

Sahteciliği konu edilen belgenin unsurları,

1-) Yazılı Olma, 2-) Hukuki değer taşıyan bir içeriğinin bulunması, 3-) Düzenleyenin bilinmesi, 4-) Yazının okunabilir olması,

Sahteciliğe konu edilen belgenin unsurlarını yukarıdaki şekilde özetledikten sonra sahtecilik suçunun unsurlarını şu şekilde sıralamak mümkündür.

1-) Zarar Verme Olasılığının Bulunması,

Sahtecilik eyleminin somut bir zarara yol açması zorunlu bulunmamakla birlikte, doktrinde zarar verme olasılığının bulunmaması durumunda suçun oluşmayacağı kabul edilmektedir. Fakat, sahteciliğin icrasıyla kamu güveni bozulup sarsıldığı veya tehlikeye düşürüldüğü için, zararın gerçekleştiğinin araştırılması veya ispat edilmesi gerekli değildir. Esasen sahtecilik suçunun kamu güvenine karşı suçlardan olması nedeniyle, fiilin suçla korunan kamu güveninin ihlal edilmesine elverişli biçimde işlenmesi gerekir. Ancak suçla tali olarak kişilerin belgede somutlaşan kişilik hakları da korunmaktadır. Dolayısıyla belgede sahtecilik suçunun kamu güvenini bozma veya kişilerin haklarına zarar verme tehlikesi yaratması gerekir ki cezalandırılabilirsin. Bu nedenle, hiçbir zarar verme olasılığı bulunmayan sahtecilikler cezalandırılmaz. Hatta bu husus, bir ilke olarak kanunların yapılmasında gözetilmiştir.

2. Aldatma Yeteneğinin Varlığı

Kamu güvenine karşı işlenen bir suç olarak kabul edilen belgede sahtecilik suçlarının oluşması için, sahtecilik fiilinin zarar tehlikesini doğurmaya elverişli olarak işlenmesi zorunlu görülmektedir. Zira, işlenen sahteciliğin herhangi bir zarara yol açma kabiliyetinin bulunmaması halinde suçun oluşmayacağı kabul edilmektedir. Dolayısıyla, sahtecilik kimseyi aldatamaz nitelikte ise, zarar verme yeteneği bulunmayacağından suç oluşmayacaktır.

Uyuşmazlığa konu somut olayımızın daha iyi anlaşılabilmesi için, benzer olayların yargı kararlarında nasıl karşılık bulduğunun irdelenmesi gerekmektedir.

(Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 1989/161 E. ve 1989/226 K. sayılı kararı)

Açıklanan şu hale ve sanığın sözü edilen parayı edinmesinin düzenlediği belgelerin aldatıcı nitelikte olmalarından ileri gelmeyip, saymanlık görevlilerinin görevlerini savsayıp bordrolardaki dikey toplamları kontrol etmemelerinden kaynaklandığına ve sanığın yaptığı sahte işlemlerin saymanlıkça yapılacak olan basit bir kontrolle kolayca ve kesin bir biçimde meydana çıkacağından, suça konu olan maaş bordrolarında aldatıcılık yeteneği olmadığı

(Yargıtay Ceza Kurulu 2007/11-245, 2007/264K)

Açıklanan şu hale ve sanığın sözü edilen parayı edinmesinin düzenlediği belgelerin aldatıcı nitelikte olmalarından ileri gelmeyip, saymanlık görevlilerinin görevlerini savsayıp bordrolardaki dikey toplamları kontrol etmemelerinden kaynaklandığına ve sanığın yaptığı sahte işlemlerin saymanlıkça yapılacak olan basit bir kontrolle kolayca ve kesin bir biçimde meydana çıkacağından, suça konu olan maaş bordrolarında aldatıcılık yeteneği olmadığı

(Yargıtay Ceza Kurulu 2007/11-245, 2007/264K)

Sanık, resmi belgede sahtecilik suçundan yargılanmıştır. Uyuşmazlık, suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Dosya kapsamından, sanığın yurt dışındaki bir üniversiteden aldığı diploma için denklik işlemi yapılmasını talep ettiği ve neticede denklik belgesi verildiği, daha sonradan söz konusu diplomanın sahte olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Başvuru tarihinde yürürlükte olan bu husustaki yönetmeliğe göre, belgelerin orijinal olup olmadığının araştırılması zorunludur. Bu araştırma ise belgeyi veren kurum nezdinde yapılabilir. Somut olayda, bu hususta bir inceleme yapılmamıştır. İnceleme yapılmış olsaydı, suça konu diplomanın sahte olduğu kolaylıkla anlaşılacak, denklik belgesinin verilmesi de söz konusu olmayacaktı. İdari görevin gerektirdiği araştırma yapılması halinde belgenin sahteliği anlaşılabilecek ise bu durumda belgenin aldatıcılık niteliğine sahip olduğu kabul edilemez. Açıklanan nedenlerle resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı berat kararı verilmesi usul ve yasaya uygundur

Yargıtay Yüksek 11 . Ceza Dairesinin 2014/17209 K

Sanığın, İçişleri Bakanlığı KİHBİD Başkanlığı bilgi toplama yönergesi uyarınca GBT kaydında yeralan mahkumiyet hükmüne ilişkin bilgi formunun iptali istemiyle ... Emniyet Müdürlüğüne verdiği 25.07.2007 tarihli dilekçe ekinde sunduğu beraate ilişkin mahkeme ilamının sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; KİHBİD Başkanlığı sisteminden yapılan sorgulamada, ibraz edilen ilamda adı geçen mahkemeye ait aynı esas ve karar no'sunda yer alan sanık hakkındaki hükmün mahkumiyet hükmü olduğu anlaşılarak işlem yapılmadığı gibi sahte olarak ibraz edilen ilamın incelenmesinde ilam formatına uygun olarak yazılmadığının görüldüğü, ibraz edildiğinde doğruluğunu teyit bakımından yapılacak sorgulamada sahte olduğu anlaşılacağından hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı, bu nedenle iğfal kabiliyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, suça konu belgenin iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yargıtay Yüksek 11 Ceza Dairesinin 2019/564 K sayılı ilamı;

Yargıtay Yüksek 11 Ceza Dairesinin 2019/564 K sayılı ilamı;

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nın, Çiftçi Kayıt Sistemine Dahil Olan Çiftçilere Mazot, Gübre ve Toprak analizi Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair 2011/15 numaralı Tebliğ’in 15. maddesi gereğince, ilgili Bakanlığın Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerince destekleme ödemelerinden faydalanmak amacıyla yapılan başvuruların gerçeğe aykırı olup olmadığı konusunda örnekleme yöntemiyle ön denetim yapma zorunluluğunun olması; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2018 tarihli 2017/15-335 Esas ve 2018/524 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, ilçe tarım müdürlüğünün daha önce ilan edilen tarihlerde ilgili köye gidip ürün henüz tarlada iken, hasat yapılmış ise anızı görmek suretiyle tespit yapma yetkisinin bulunması, arazi bilgileri formundaki beyanların tek başına hukuki sonuç doğurucu nitelik arz etmeyip, destekleme prim ödemelerinde ilçe tarım müdürlüğünün tespit ve denetimi sonucu belirlenecek parseller ve miktarların esas alınacak olması, dolayısıyla arazi bilgileri formunun aldatma niteliğinin bulunmaması karşısında, belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları oluşmadığı gibi sanığın fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yargıtay Yüksek 11 Ceza Dairesinin 2017/5991 K- 2017-1057 K sayılı ilamlarında da aynı şekilde sahtecilik suçunun oluşabilmesi için şekli sahtecilik ile yetinilmeyip düzenlenen belgenin mutlaka hukuki sonuç doğurması gerektiği vurgulanmıştır.

Yargıtay Yüksek 11. C.D. 2015/29600 K -2017/7147 K-2018/1993 K -4148 K-9501 K-2020/1057 K-2020/2237 K sayılı ilamlarda; mutat araştırma nedeniyle ibraz edilen belgelerin sahte olacağının anlaşılabileceği ve buna bağlı olarak hukuki sonuç doğurmayacağından bahisle mutat araştırmanın yapılmasının zorunlu olması halinde sahtecilik suçunun oluşamayacağına karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler, öğretideki görüşler ve yargısal kararlar ışığında; somut olayımıza baktığımızda;