muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1779, Karar No: 2017/4065, Tarih: 16.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1779 E.  ,  2017/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, babasından aldığı maaşın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen maaşlarının iadesine, 3210889049 tahsis numarasıyla bağlanmış bulunan 2014 Nisan ayı emekli aylığından yapılan kesintilerin iadesine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının eşinden ölüm aylığı aldığı gerekçesiyle babasından aldığı aylığı keserek davacıya borç çıkaran kurum işleminin iptali, yaşlılık aylığının tekrar bağlanması ve ödenmeyen aylıklarının ödenmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; 1479 sayılı Yasa uyarınca sigortalı olan davacının babasının 18.10.1977 tarihinde vefat ettiği ve davacının talebine istinaden 25.09.2006 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, davacının SSK mensubu olan eşinin ise 09.03.2002 tarihinde vefat ettiği ve eşinden ötürü de ölüm aylığı aldığı, davalı kurum tarafından davacının eşinden ötürü aldığı aylığın brüt asgari ücretten fazla olduğundan babasından aldığı aylığın başlangıç tarihi itibari ile kesildiği ve yapılan ödemelerin borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 506 sayılı Yasa uyarınca aldığı ölüm aylığı yanında, 1479 sayılı Yasaya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuat aşağıda özetlendiği şekildedir;

1- 01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde " geçimini sağlayacak başka bir gelirleri olmamak kaydı ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmü yer almaktadır.

2-04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK ile 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde değişiklik yapılarak " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmüne yer verilmiştir. Aynı KHK ile 46/2 maddesi değiştirilerek, " Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir. hükmü getirilmiştir.

3-04.10.2000 tarihli KHK Anayasa mahkemesinin 26.10.2000 gün ve 61/34 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.

./..

3-04.10.2000 tarihli KHK Anayasa mahkemesinin 26.10.2000 gün ve 61/34 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.

./..

4-4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir. Kurumun bu yasal değişiklikler sırasında kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2017 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

./..

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2017 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

./..

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs. yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Somut olayda; yukarıda yazılı yasal mevzuat dikkate alınmadan, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihli "Genel Yazı" gereğince işlem yapılıp yapılmadığı araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, davalı Kuruma yazı yazılarak; SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" gereğince davalı kurum tarafından davacı hakkında işlem yapılıp yapılmadığını sormak, işlem sonucuna göre davanın konusuz kalıp kalmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 16.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2015/8520, Tarih: 06.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3584 E.  ,  2015/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 07.02.2014 tarihli dilekçe ile; davalı ...'ün maliki, ...'in sürücüsü olduğu araçla, murisleri ...'nun sevk ve idaresindeki motosikletin çarpışması sonucu murislerinin öldüğünü ileri sürerek manevi tazminat istemiyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmışlardır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; "...kazanın ..'da meydana geldiği, davalınında ..'da ikamet ettiği, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğundan yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; "...davacıların ..'de ikamet ettikleri, kazanın ..'da meydana geldiği, HMK'nın 16. maddesine göre haksız fiilden kaynaklanan davalarda zararın meydana geldiği yer ile zarar görenin yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğu, davacıların seçimlik haklarını kullanarak davayı ...'te açtıklarından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava; trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 16. maddesinde; "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda davacıların HMK'nın 16. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanarak davayı yerleşim yerleri olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıklarından yetkili mahkeme ... Asliye Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1388, Karar No: 2021/8715, Tarih: 14.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/1388 E.  ,  2021/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikayetçinin CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/528, Karar No: 2019/684, Tarih: 06.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/528 E.  ,  2019/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları ...'un mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak maliki olduğu 483 ada 60 ve 488 ada 19 parsel sayılı taşınmazları yakın arkadaşı olan davalı ...'e temlik ettiğini, davalı ...'in de taşınmazları mirasbırakanın kızı ve oğlu olan diğer davalılar ... ve ... 'e devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan ... ve ... , mirasbırakanın çok sayıda taşınmazı bulunduğunu, davacı ...'in mirasbırakana karşı evlatlık görevini yerine getirmediğini, sağlık sorunlarında yanında bulunmadığını, kredi çekerek taşınmazı devraldıklarını, mirasbırakanın bir kısım mallarını da mirasçıları arasında paylaştırdığını; davalı ..., davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, mirasbırakanın yakın arkadaşı olduğunu, ihtiyaçları gereği dava konusu taşınmazları sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırmak amacıyla muvuzaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalılar vekillerinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 40.553.52.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9316, Karar No: 2018/820, Tarih: 31.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/9316 E.  ,  2018/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüzden açılan davada, CGK.nun 2016/8...1443 esas, 2017/203 karar ve 2016/8...1411 esas, 2017/175 karar sayılı kararları dikkate alındığında davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise Karatay Kaymakamlığı ve Karatay Belediye vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/47, Tarih: 12.02.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/6–1143 E.  ,  2013/47 K.**

* NİTELİKLİ YAĞMA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 150

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 148

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma suçundan sanık Seyhan 'ın 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a-c-d-h, 168/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile  cezalandırılmasına ilişkin, Salihli Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.10.2009 gün ve 10–213 sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.12.2010 gün ve 11052-19935 sayı ile;

"Sanığın, yüklenen yağma suçunu işlediğini gösterir, aynı eylem nedeniyle başka dosyada haklarında verilen mahkumiyet hükümleri kesinleşen Engin ve Özgür 'ün aşamalardaki soyut suç atmaları dışında, suçlamayı kabul etmediği savunmasının aksine, her türlü kuşkudan uzak, hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 01.03.2011 gün ve 38-46 sayı ile;

"...Sanıklar Özgür ve Engin ’in yanında bulunan üçüncü kişinin Seyhan olduğu açıktır. Sanıklar  Engin  ve Özgür’ün sanık  Seyhan  ’a  haksız yere isnatta bulunmaları için bir neden bulunmamaktadır. İsnat edilen suç yönünden sanıkların itirafta bulunmaları halinde ceza indiriminden yararlanmaları söz konusu olmadığı gibi taraflar arasında bir husumet de mevcut değildir. Aksine sanıklar  Engin ve Özgür’ün sanık Seyhan ile daha önceden aynı mahallede oturdukları, aynı tabldot fabrikasında çalıştıkları, arkadaş oldukları bu nedenle yakinen tanıdıkları ve açık kimliğini bildikleri sanık Seyhan'ı korumak amacıyla ifade verdikleri gerçek kimliğini gizledikleri  kanaatine varılmıştır. Sanıklar Engin ve Özgür yakalandıktan kısa süre sonra yanlarında bulunan kişinin Atatürk Mahallesinde oturan Seyhan isimli kişi olduğunu belirtmişler, evlerini ve mahalleyi yakından tanımalarına rağmen bu konuda beyanda bulunmamışlardır. Mahkemece yapılan soruşturma sırasında Seyhan ismine ulaşıldığında da yine koruyucu beyanlarda bulunmuşlar, yanlarındaki Seyhan’ın Hakkarili olduğunu, Seyhan’ın da Hakkarili olduğunu ancak olaya katılmadığını belirtmişlerdir. Oysa Atatürk Mahallesinde tanıdıkları Seyhan dışında Seyhan isimli kişi bulunmamaktadır.

Sanık Seyhan’ın işlediği fiilin farkında olup aynı gün sabahleyin mesai saatleri içerisinde Salihli Devlet Hastanesine müracaat ederek psikolojik yakınmada bulunduğu ve muayene olarak sağlık karnesinde yazılı ilaçları aldığı görülmüştür.

Sanık Seyhan’ın işlediği fiilin farkında olup aynı gün sabahleyin mesai saatleri içerisinde Salihli Devlet Hastanesine müracaat ederek psikolojik yakınmada bulunduğu ve muayene olarak sağlık karnesinde yazılı ilaçları aldığı görülmüştür.

Sanık yakalandıktan sonra mahkememizde müdafi huzurunda alınan savunmasında; suçu dolaylı olarak ikrar etmiş, diğer sanıklarla birlikte mağdura ait iş yerine gidip cep telefonu ve 500 TL parayı  aldığını hatırlamadığını, böyle bir olay olmuşsa da uyuşturucu nitelikte uyku hapı kullandığından kendinde olmadığını belirtmiş ve ceza ehliyeti yönünden tereddüt oluşturarak sorumluluktan kurtulmaya yönelik savunmada bulunmuş, alınan raporunda ceza ehliyetinin tam olduğu anlaşılmıştır. Sanığın yukarıda belirtilen olay tarihinde Devlet Hastanesine müracaat edip tedavi olması ve bunu yakalandıktan sonra ilk savunmada kullanıp sağlık karnesini ibraz etmesi birlikte değerlendirildiğinde sanık Seyhan’ın diğer sanıklarla birlikte eylemi gerçekleştirdiği ve savunma amaçlı deliller hazırladığı açıkça görülmektedir.

Sanık olay sonrası Salihli Devlet Hastanesinden tedavi gördükten sonra da firar etmiş, kendi beyanına göre de çeşitli illerde tedavi gördüğünü, hocaya gittiğini, suçlamadan ve hakkındaki dava ve yakalamadan haberinin olmadığını  açıklamıştır. Oysa sağlık karnesinin incelenmesinde son tedavinin suç tarihi olduğu, devamlı ilaç kullanan ve yeşil kartı bulunan sanığın  yakalanıncaya kadar sağlık karnesini kullanmaması gözetildiğinde sanığın olay nedeniyle arandığını bildiği ve resmi  sağlık kurumlarına müracaat etmediği açıkça ortaya çıkmaktadır.

...Sanık Seyhan’ın diğer kararı kesinleşen sanıklar Özgür ve Engin ile birlikte mağdura yönelik yağma eylemini gerçekleştirdiği, eylem sonrası mağdurdan alınan bir kısım parayı kendisi alarak diğer sanıkların yanından ayrıldığı ve  diğer sanıkların yakalandıklarını öğrendikten sonra aynı gün Salihli Devlet Hastanesine müracaat ederek psikolojik yakınmada bulunup ilaç aldığı ve ikamet ettiği Salihli ilçe merkezini terk ettiği, yakalanıncaya kadar 3 yıldan fazla süre firarda bulunduğu vicdani kanaatine varılmış, sanığın suçu işlediği yönünde şüpheye yer bırakmayacak şeklide dosya içerisinde yukarıda açıklaması yapılan hukuka uygun delillerin bulunduğu anlaşıldığından sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir" gerekçeleriyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının "onama" istemli 07.06.2012 gün ve 185112 sayılı  tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın yüklenen yağma suçunu işleyip işlemediğinin  belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;