muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2382, Karar No: 2011/29898, Tarih: 13.12.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/2382 E.  ,  2011/29898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, saldırgan sarhoşluk

Hüküm : Her iki sanık hakkında;

1- 765 sayılı TCK'nın 258/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Saldırgan sarhoşluk eyleminden; 50 TL idari para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Saldırgan sarhoşluk eyleminden tayin olunan idari para cezası, niteliği itibarıyla 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, bu konuda inceleme yapılmasına yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2- Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-155 esas 2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında "450 TL"yerine "489 TL"olarak fazla tayini,

b) Sanıklar hakkında tayin edilen sonuç adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan mala zarar verme suçundan 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesi gereğince uygulanan temel adli para cezalarının "450 TL" ye, sonuç adli para cezalarının "1.590 TL" ye, tüm suçlardan tayin edilen adli para cezalarının içtimaı sonucu belirlenen adli para cezalarının da "3.750 TL"ye indirilmesi, hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin bendinin başına "647 sayılı Kanunun 5/3. maddesi uyarınca" ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4280, Karar No: 2022/8030, Tarih: 10.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4280 E.  ,  2022/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26.06.2019 tarih ve 2018/432 E. - 2019/310 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.04.2021 tarih ve 2019/1307 E. - 2021/537 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tarımsal ve ticarî kullanım için geliştirme, üretim ve pazarlama ürünlerinde hizmet verdiğini, 2017/44347 sayılı ve 12.05.2017 tarihli "FOLEX" ibaresinin, 01. sınıfta “yaprak dökücü” emtiası ile sınırlı olarak başvuru konusu edildiğini, başvuruya SMK'nın 6/1 bendi uyarınca itiraz edildiğini, 2015/98705 sayılı marka açısından itirazın kabul edildiğini, anılan ret kararına karşı itirazlarının da YİDK'nın 24/09/2018 tarih ve 2018/M-8092 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa markalar arasında 6/1 maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığını, öncelikle müvekkilinin markasının kullanılacağı "yaprak dökücü" ile davalı firmanın markası kapsamındaki emtiaların benzer olmadıklarını, müvekkilinin markasının “folex” şeklinde, redde gerekçe markanın ise “polex+şekil+chem” şeklinde olduğunu, markaların başlangıç seslerinin farklı bulunduğunu ileri sürerek, davalı Türkpatent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "Poleks Kimya" olarak 1999 yılından beri hizmet verdiğini, müvekkilinin markaları kapsamında yer alan “tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” emtialarının davacının “yaprak dökücü” ürünlerini kapsadığını, markaları oluşturan işaretler arasında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "Poleks Kimya" olarak 1999 yılından beri hizmet verdiğini, müvekkilinin markaları kapsamında yer alan “tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” emtialarının davacının “yaprak dökücü” ürünlerini kapsadığını, markaları oluşturan işaretler arasında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2017/44347 sayılı “folex” markası ile redde gerekçe davalıya ait “polex” markalarının aynı/aynı tür emtiaları kapsadığı, işaretsel açıdan var olan benzerliğin, karıştırılma ve markaların birbirlerinin devamı, serisi olarak algılanma ya da en azından işaretlerin kaynakları arasında iktisadî – idarî bir bağ bulunduğu algısını oluşturabilecek düzeyde olduğu, bu nedenle işaretler arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6122, Karar No: 2019/16390, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6122 E.  ,  2019/16390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1199, Karar No: 2015/5012, Tarih: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1199 E.  ,  2015/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... Asliye Hukuk ve .... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, 5464 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca kart çıkaran kuruluşların kart hamilleri aleyhine açtığı davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlüğe giriş tarihinden önce açıldığı anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince, .... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8171, Karar No: 2016/1689, Tarih: 08.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/8171 E.  ,  2016/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yağma olaylarında genellikle tanık yoktur. Bu nedenle mağdurun beyanı önemlidir. Şayet bu konuda bir duraksama varsa ortada yenilmesi gereken bir şüphenin olduğunun düşünülmesi gerekir. Bütün isnad araçları delildir ve soyut olarak da deliller eş değerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma aşamasında toplanmamış delillerin mahkeme tarafından toplanması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir kısmını ya da bütününü temsil eden kanıtlardan çıkarılması gerekir. Ceza mahkumiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Somut olaya gelince;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki 10.06.2015 tarihli kolluk ifadesinde, sanığın berberde traş olduğu sırada kendisine ''bekle konuşalım'' dediğini, bir müddet birlikte yürüdükten sonra sanığın elindeki bıçağı boğazına dayayıp para istediğini, ''yok'' diyerek para talebine karşı çıkması üzerine telefonunu aldığını, baktıktan sonra geri verdiğini, daha sonra bıçakla kendisini yaraladığını beyan ettiği, duruşmada ise; tehdit etmeden, silah teşhirinde bulunmadan sanığın kendisinden telefonunu istediğini, telefonu sanığa verdikten sonra uzaklaştığını, sanığın arkasından seslenerek yanına geldiğini, gelen aramaya cevap vermek için telefonunu geri verdiğini, sanığa kendisini vurması için silah parası verildiğini, sanığın bu parayı kendisinden istediğini, vermediği için bıçakla yaraladığını ifade ettiği, devamında da sanığın telefonunu berberde aldığını söylediği,

Sanığın aşamalarda yağma iddiasını kabul etmeyip mağdur ile tartıştıklarını, onu bıçakla yaraladığını zorla para istemediğini ve telefonunu almadığını savunduğu,

Dosya kapsamında ifadelerine başvurulan tanıkların, olayın başlangıcına ve seyrine tanık olmadıkları ancak, olay mahalline geldiklerinde sanığın elindeki bıçağı görüp ''bırak bıçağı'' diyerek sanığa müdahale ettikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca;

Sanığın aşamalarda yağma iddiasını kabul etmeyip mağdur ile tartıştıklarını, onu bıçakla yaraladığını zorla para istemediğini ve telefonunu almadığını savunduğu,

Dosya kapsamında ifadelerine başvurulan tanıkların, olayın başlangıcına ve seyrine tanık olmadıkları ancak, olay mahalline geldiklerinde sanığın elindeki bıçağı görüp ''bırak bıçağı'' diyerek sanığa müdahale ettikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca;

Öncelikle mağdurun duruşma aşamasında dillendirdiği "berber" diye bahsedilenin kim olduğu, burada olayın bir tanığın bulunup bulunmadığı açıklattırıldıktan sonra mağdur beyanları arasındaki aykırılıklar giderilip deliller bir bütün halinde değerledirilerek sanığın suç teşkil eden haksız fiili ve buna uygulanacak yasa normunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yetinilip, hangi beyanların diğerine üstün kılındığı da denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28255, Karar No: 2022/2546, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/28255 E.  ,  2022/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2018 gün ve 2018/505 Esas, 2018/433 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 25.01.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.05.2019 gün ve 2019/691 Esas, 2019/1265 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8845, Karar No: 2017/1227, Tarih: 20.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/8845 E.  ,  2017/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra İflas Kanunu m. 121’e göre alacaklının açtığı ortaklığın giderilmesi davasıdır.

Davacı, İİK'nın 121 maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak borçlu ...’in paydaşı olduğu 881, 166, 607 parsel numaralı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesini istemiştir.

Mahkeme, ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar vermiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İcra İflas Kanununun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre borçlu (davalı) ..., dava konusu taşınmazlarda paylı malik durumundadır. Alacaklı (davacı) tarafından borçlunun haczedilen payının doğrudan icra yolu ile satışı mümkün olduğundan alacaklının (davacı) İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi gereğince yetki alarak dava konusu taşınmazlar yönünden ortaklığın giderilmesi davası açmasında hukuki yararı kalmamıştır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24189, Karar No: 2013/9013, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24189 E.  ,  2013/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'nin Kardelen isimli pastanenin sahibi ve işletmecisi olduğu, katılan şirket ile suç tarihi öncesinden gelen ticari ilişkilerinin bulunduğu, sanıkların katılan şirkete ticari ilişkileri nedeniyle suça konu 15.04.2009 keşide tarihli 5000 TL bedelli iki adet çeki verdikleri, çek hesabının sanık ...'ye ait olduğu ancak çeklerin sanık ...'nin kardeşi olan ve pastaneyi birlikte işlettiği sanık ... tarafından imzalanarak verildiği, söz konusu çeklerin karşılıksız çıkması nedeniyle sanık ... hakkında dava açıldığı, bunun üzerine çek yetkilisi olan sanık ...'nin imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek itiraz etmek suretiyle borcun tahsilini imkansız hale

getirdiği sanıkların birlikte hareket ederek atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, suça konu çeklerin önceye dayalı ve miktarı belli bir borç ilişkisi neticesinde verildiği dolayısı ile söz konusu çeklerin önceden doğan bir alacağın varlığının ispatı niteliğinde bir belge olduğu, bu durumda dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarından oluşmadığı sanıkların yüklenen dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı beraatlerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Suça konu çeklerin, hesap sahibi olan sanık ...'nin bilgi ve rızası dahilinde ve önceden doğan borca karşılık verilmiş olması nedeniyle unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6198, Karar No: 2021/1713, Tarih: 08.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6198 E.  ,  2021/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2020 gün ve 2019/111 E. 2020/73 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3161, Karar No: 2009/2367, Tarih: 12.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3161 E.  ,  2009/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.