muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8945, Karar No: 2014/10202, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8945 E.  ,  2014/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/7465, Karar No: 2011/29851, Tarih: 13.12.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/7465 E.  ,  2011/29851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 62, 50/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (500 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 151/1. maddesi ile asgari hadden 120 gün adli para cezası verilip anılan Kanunun 62. maddesi ile indirim yapılması halinde dahi verilebilecek adli para cezasının miktarı 2000 TL olacağı gözetilmekle,

1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/726, Karar No: 2011/8248, Tarih: 09.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/726 E.  ,  2011/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Kapama zeytin bahçesi ve arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazlardan 724, 743 ve 744 nolu parsellerin DERİNER BARAJI ve HES inşaatı kapsamında baraj göl alanında kalan Artvin-Erzurum karayolunun yeniden yapımı nedeniyle kamulaştırıldığı anlaşıldığından bu parsellerin yol olarak, diğer 748 parselin ise rezervuar sahası kapsamında kalması nedeniyle baraj göl alanı olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, tüm taşınmazların baraj göl alanı olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın terkine ilişkin 3. paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine (Taşınmazlardan 748 sayılı parselin rezervuar sahası olarak kamulaştırıldığı anlaşıldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine, diğer 724,743 ve 744 sayılı parsellerin ise baraj göl alanında kalan Artvin-Erzurum karayolunun yeniden yapımı nedeniyle kamulaştırıldığı anlaşıldığından TMK 999. maddesi uyarınca yol olarak tapudan terkinine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/169, Karar No: 2021/2720, Tarih: 09.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/169 E.  ,  2021/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 21/07/2020 gün ve 2020/190 E. 2020/157 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6747, Karar No: 2008/6926, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6747 E.  ,  2008/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak eyleminden borçlu ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle disiplin hapsi cezası verilmesine yer olmadığına dair, Torbalı İcra Mahkemesinin 05/07/2006 tarihli ve 2006/426-330 sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasna ilişkin, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/08/2006 tarihli ve 2006/421 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; İcra dosyasında sanığa çıkarılan ödeme emrinin "muhatabın tevziat saatlerinde kapalı olduğu ... Mahallesi Muhtarının beyanından öğrenildiğinden, mahalle muhtarı ... İlden'e tebliğ edildi. 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırıldı en yakın komşusuna haber verildi. İsim ve imzadan imtina etti" şerhi düşülerek tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, muhatabın adreste bulunmama sebebi araştırılmadığından söz konusu tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. ve Tebligat Tüzüğünün 28.maddelerinde belirtilen koşulları taşımadığı cihetle, usulüne uygun olmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.07.2008 gün ve 37589 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 23.07.2008 tarihli ve K.Y.B.2008/148321 sayılı tebliğnamesiyle talep edilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İcra takip dosyasında borçlu adına çıkarılan ödeme emrinin, “muhatabın tevziat saatlerinde kapalı olduğu ... Mahallesi muhtarının beyanından öğrenildiğinden mahalle muhtarı ... İlden’e tebliğ edildi. 2 no’lu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılıp en yakın komşusuna haber verildi. İsim ve imzadan imtina etti” şerhinin düşülerek tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Yasası'nın “Tebliğ imkânsızlığı ve Tebellüğden imtina” başlığını taşıyan 21. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza mukabilinde teslim eder ve

tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” Hükmü yer almaktadır.

tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” Hükmü yer almaktadır.

Aynı konuda Tebligat Tüzüğünde ise, “Tebliğ İmkansızlığı” başlığını taşıyan 28 inci maddenin son fıkrasında; “ Muhatap ve onun yerine tebligat yapılacak kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut değillerse 30 uncu maddeye göre muamele yapılır."

30 uncu maddede de; “28 inci maddenin son fıkrasında ve 29. maddede zikredilen ahvalde tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza mukabilinde teslim eder.

Tebliğ memuru, Tüzüğe ekli 2 numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi gösterilen adresteki kapıya yapıştırır. Durumu muhataba duyurması mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” Hükümlerine yer verilmiştir.

Bu hükümlerde, tebligatın yapılacağı sırada gösterilen adreste muhatap veya onun adına tebliğ yapılacak kimselerden hiçbiri bulunmazsa tebligat evrakının kime teslim edileceği, tebligat memurunun sırasıyla hangi işlemleri yapacağı açıkça düzenlenmiştir. Muhatap veya onun adına tebligat yapılabilecek kimseler yalnızca tebliğ saati itibariyle adreste bulunmamakta, esasen o adreste ikamet etmektedirler. Bu nedenle o an için adreste bulunmama nedeninin tebligat evrakında açıklanmasına gerek bulunmadığı gibi, yasal düzenlemede bu yönde bir hükme de yer verilmemiştir. (Yargıtay CGK.2/7/2002 T.2002/4-154-282 sayılı kararı.)

Somut olayda, tebligat memuru tarafından muhatap ve onun adına tebliğ yapılabilecek kimselerin tevziat saatlerinde adreste bulunmadıkları saptandığından, tebligat evrakının köy muhtarına teslim edilip, imzanın alındığı, 2 no’lu ihbarnameyi borçlu-sanığın kapısına yapıştırıp, komşusuna da haber verildiği anlaşılmaktadır. Tebligat memurunun bu işlemlerin, Tebligat Yasası'nın 21 inci maddesine ve Tebligat Tüzüğünün 28. ve 30 uncu maddelerine uygun olarak gerçekleştirdiği sabittir. Bir başka anlatımla borçlu adına çıkarılan ödeme emri usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, kanun yararına bozma isteminin reddi gerekir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğnamenin REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22443, Karar No: 2009/3093, Tarih: 19.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22443 E.  ,  2009/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4260, Karar No: 2021/5102, Tarih: 13.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4260 E.  ,  2021/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, 3201 sayılı Yasa kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının borçlanma tarihinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10477, Karar No: 2021/3199, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10477 E.  ,  2021/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelden bozma öncesi hükmedilen bedel mahsup edildikten sonra davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dava 4 ay içinde sonuçlandırılmadığından bozma sonrası oluşan fark bedele 21.05.2016 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken ilk karar tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına yerine, (Dava 4 ay içinde sonuçlandırılmadığından, bozma sonrası oluşan kamulaştırma bedelinden ilk kararla hükmedilen bedel mahsup edildikten sonra kalan 10.907,54 TL’nin derhal ödenmesine, 10.907,54 TL’ye 21.05.2016 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7127, Karar No: 2012/3453, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7127 E.  ,  2012/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. madde- siyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre 100 adetten fazla olmayan 6136 sayılı Yasa kapsamında bıçak bulundurma veya taşıma eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı, ancak sanıktan elde edilen bıçakların 6136 sayılı Yasanın 4. Maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadıkları ve nitelik olarak vahim olup olmadıklarının tespiti bakımından, ele geçen ve üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmayan bıçaklar üzerinde de yöntemine uygun bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre suç niteliğinin tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 15/2. madde ve fıkrası gereğince sanığın cezasından artırım yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 15/1 madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ge- reğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9625, Karar No: 2010/765, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9625 E.  ,  2010/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.04.2008 tarih ve 2008/18-2008/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 30.10.2003 tarih ve 2003/76 sayılı kararı ile Trabzon Limanı’nın davalı şirkete İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile 30 yıllığına 21.11.2003 tarihinde fiilen devredildiğini, anılan sözleşmenin 14/2. maddesi uyarınca Limanın kullanımında bulunan gayrımenkullerle ilgili olarak fiili teslim tarihinden sonraki döneme ilişkin emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün işletmeye ait olacağının kararlaştırıldığını, 2004 yılına ait Emlak Vergisi Bedelinin 1. taksitinin Trabzon Belediye Başkanlığı’nca 573.017.786.000 TL olarak müvekkiline bildirildiğini, ödenen (14.807.120.000) TL'nin mahsubu sonucunda kalan bakiyenin müvekkilince cezalı ödememek için ödendiğini ileri sürerek, 558.210.666.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Trabzon Limanı’nın emlak vergisinden daimi olarak muaf olduğunu, tespit edilen vergi değerlerinin gerçek vergi değerleri olmadığını, müvekkili şirkete ait olmayan yerler içinde emlak vergisi tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin temerrüdünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 04.07.2005 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirket tarafından kullanılan ve emlak vergisi ödenmesi gereken alanların parsel numarası, bina arsa alanı, kullanım şekli ve vergiye tabi rayiç bedeli ayrı ayrı gösterilip davalının ödemesi gereken emlak vergisinin 104.933.892.342 TL olarak belirlendiği, davacı tarafından Trabzon Belediyesi’ne 2004 yılı 1. taksiti için bakiye 558.210.666.000 TL ödenmiş ise de tahakkukun davacı adına olduğu, davalı adına bir tahakkuk olmadığı için söz konusu tahakkukun iptali için dava açamayacağı, davalının kullanımında olmayan ve emlak vergisine tabi olmayan yerler için de ödeme yapmasının düşünülemeyeceği, davacının yaptığı ödeme miktarıyla oranlama yapılarak davalının kullanımında olan ve emlak vergisine tabi olan yerlerin emlak vergisi bedelinin 104.933, 89 YTL olarak tespit edildiği, davacının tüm emlak vergisi bedelini 31.05.2004 tarihinde ödediği, bu tarih itibariyle davalı lehine sebepsiz zenginleşme gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 104.933,89 YTL’nin 31.05.2004 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9090, Karar No: 2014/10208, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9090 E.  ,  2014/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014 (Pzt.)