muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4593, Karar No: 2023/435, Tarih: 07.02.2023

B. Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011, Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri ile, Sanık ... Hakkında 2012 Takvim Yılında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2682, Karar No: 2011/2460, Tarih: 23.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/2682 E.  ,  2011/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/428, Karar No: 2012/18978, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/428 E.  ,  2012/18978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Sanığın olay günü kullanmış olduğu aracıyla tek yönlü yolda giderken aracının sol arka tarafı ile katılan ...'in kullandığı aracın sağ ön tarafının çarpışmaları üzerine katılanın aracını yolda tutamayarak yolun sağ tarafına doğru devrilmesi sonucu meydana gelen kazada katılanların yaralandığı, olay yerinde ilk yapılan tespitte kazanın nasıl meydana geldiğini aydınlatacak bir bulguya ulaşılmadığı, ,soruşturma aşamasında herhangi bir tanığın bulunmadığı, katılanların duruşma gününden haberdar olup keşfe katılmadıkları, kazanın meydana gelmesinden 7 ay sonra sanığın kusurlu olmadığı kanaatini içerir raporun tanzimini takiben katılan vekilince bir dilekçe ile kazayı gören bir tanığın olduğundan bahisle tanık dinletilmesi talep edilmişsede, bu aşamadan sonra dinlenen tanık beyanı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilemiyeceği değerlendirilmekle

Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin kusur durumuna ve eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,19.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3164, Karar No: 2011/3703, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3164 E.  ,  2011/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 40; 647 sayılı Kanunun 4-5; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesinde ön görülen para cezasının alt ve üst sınırlarının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen ve asgari miktar olan 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının “765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesi gereğince uygulanan temel para cezasının "450 TL" ye indirilmesi, TCK'nın 455/son maddesi gereğince kusur oranına göre indirim yapılarak 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 59/2. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 93 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan adli para cezalarının TCK'nın 72. maddesi gereğince içtima ettirilerek sonuç para cezasının 1893 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14903, Karar No: 2011/1288, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14903 E.  ,  2011/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı-birleşen davanın davalısı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.01.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, davalı-birleşen davanın davacısı vekili tarafından, davacı-birleşen davanın davalısı aleyhine 07.06.2010 gününde verdiği dilekçe ile ağaç bedelinin tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 25.08.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-birleşen davanın davacısı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, birleşen davasında ise 3360,00 TL ağaç bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalının haksız elatmasının önlenmesine, 249,60 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline, birleşen davanın konusu olan tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve birleşen davanın davacısı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ve birleşen davanın davacısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının maliki olduğu 483 ve 484 sayılı parsellerin çapı kapsamında, bilirkişinin varlığını saptadığı 20 yaşında 2 adet çam ağacı, 40 yaş üstü 5 adet çam ağacı, 3 adet zeytin ağacı, 1 adet de 100 yaş üstünde zeytin ağacı kaldığı, bunların toplam değerinin 3.332,16 TL olduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz maliki olan davacı, bunların kal’ini istememiştir. Davalı ve birleşen davanın davacısı böylelikle kendisine ait ağaçları başkasının arazisine dikmiş, ancak birleşen davasında temliken tescil talebinde bulunmamıştır.

Gerçekten, Türk Medeni Kanunu’nun 723.maddesi uyarınca ağaçların sökülüp alınamaması halinde arazi maliki de kal isteminde bulunmadığından, arazi maliki sebepsiz zenginleşeceğinden uygun bir tazminat ödemek zorundadır. Ödenecek olan tazminatın tutarı malzeme malikinin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Üzerine ağaç dikilen arazinin kendisine ait olmadığını bilmeyen veya bilmesi gerekmeyen kişi kural olarak iyiniyetlidir. Bunun gibi ağaçların arazi sahibinin açık veya örtülü muvafakatı ile diken ağaç sahibi de iyiniyetli sayılır. Buna karşılık, üzerinde ağaç dikilen arazinin kendisine ait olmadığını bilen veya bilmesi gereken kişi kötüniyetlidir (Prof.Dr.Kemal ..., Fikret Eren,Erol Cansel.Türk Eşya Hukuku.Ankara 1978.sh.610).

Ağaçların maliki ve arazi sahibi iyiniyetli ise malzeme sahibine muhik bir tazminat ödenmelidir. Muhik tazminatın tespit ve takdiri hakime ait bir görev olup olayın özelliğine göre ağaçların dava tarihindeki değeri gözetilerek takdir edilir. Ağaçların sahibi kötüniyetli ise arazi sahibi malzemenin kendisi yönünden taşıdığı en az değeri öder. Bu değer ağaçlar nedeniyle taşınmazda meydana gelen objektif değer artışı oranı olmayacağından burada da olayın özelliğine göre hakimin geniş takdir yetkisi bulunmaktadır ( TMK.m.4). Hiç kuşkusuz ağaçların sahibi lehine bir tazminata hükmedebilmek için onun bu konuda talebinin bulunması gerekir. Ağaçların kal’i hususunda arazi maliki tarafından açılan dava, kal'in aşırı zarara yol açacağı için reddedilmiş olsa bile malzeme malikinin tazminat talebi yoksa hakim re'sen tazminata hükmedemez.

Birleşen davada, karşı dava olarak ağaçların sahibi ağaç bedelini istediğinden, ağaçların sahibine muhik bir tazminat ödenmesi gerekirse de muhik tazminat miktarının ağaçların dava tarihindeki değeri gözetilerek hesaplanması ve olayın özelliğine göre de hakimin takdir yetkisi bulunduğundan gerek duyulur ise, bu takdir yetkisinin kullanılması gerekir.

Mahkemece bütün bu yönler gözardı edilerek yukarıda belirtilen yönteme uygun muhik bir tazminat takdiri yerine hukuki olan konuda bilirkişi raporuna bağlı kalınarak birleşen davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen dava davacısının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle davalı ve birleşen davanın davacısı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/227, Karar No: 2023/938, Tarih: 23.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/227 E.  ,  2023/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3519 E., 2022/2760 K.

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/370 Esas ve 2022/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 1.000.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/3519 Esas, 2022/2760 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın temyiz isteği; dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hataya düşüldüğüne,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık hakkında kendisini askeri personel olarak tanıtıp katılanın güvenini kazanarak katılana ait aracı vekaletname ile sattığı hâlde satış neticesinde elde ettiği parayı katılana ödemediği iddiasıyla “kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık” suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık hakkında kendisini askeri personel olarak tanıtıp katılanın güvenini kazanarak katılana ait aracı vekaletname ile sattığı hâlde satış neticesinde elde ettiği parayı katılana ödemediği iddiasıyla “kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık” suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık özetle, şoförlük yaptığını, kendisini askeri personel olarak tanıtmadığını, katılana ait aracı 482.000,00 TL'ye sattığını ancak hesabına yatan parayı bankanın 3 gün sonrasına randevu vermesi nedeniyle aynı gün bankadan çekip katılana veremediğini, sonrasında 385.000 TL'yi katılanın hesabına havale ettiğini ancak katılanın şikâyetçi olması nedeniyle bakiye tutarı katılana gönderemediğini, suç işleme kastının bulunmadığını, kolluk tarafından yakalandığında yapılan üst aramasında ele geçen ve üzerinde "Pd.Astsb.Kd.BşÇvş ..." ibaresi bulunan deri cüzdanının kendisine hediye geldiğini ve uzun yıllardır kullandığını beyan etmiştir.

3. Katılan özetle, kendisini askeri personel olarak tanıtarak güvenini kazanan sanığı, adına kayıtlı aracın satışı için vekil tayin ettiğini, sanığın aracı sattığı hâlde 2 gün boyunca aracın satılmadığını söyleyerek kendisini oyaladığını, aracın satışının gerçekleştiğini öğrenmesi üzerine sanığın kendisine kızdığını ve telefon numarasını engellediğini, internet üzerinden ulaştığı sanığa şikayetçi olacağını söylemesi üzerine sanığın kendisine toplamda 364.700 TL ödeme yaptığını, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunmadığını beyan etmiştir.

4. Tanık D.G.K.A., 06.01.2022 tarihinde dairesini kiralayan sanığın, kendisini askeri personel olarak tanıtıp askeri kimlik kartı gösterdiğini beyan etmiştir.

5. Dosya kapsamına göre; katılanın 20.05.2022 tarihli vekaletname ile adına kayıtlı aracın satışı için sanığı vekil tayin ettiği, sanığın 23.05.2022 tarihli araç satış sözleşmesi ile katılan adına kayıtlı aracı 482.000 TL'ye sattığı, katılanın 24.05.2022 tarihinde şikayetçi olması üzerine 25.05.2022 tarihinde yakalanan sanığın yapılan üst aramasında üzerinde "Pd.Astsb.Kd.BşÇvş ..." ibaresi bulunan deri cüzdanının ele geçtiği anlaşılmıştır.

6. İlk derece mahkemesince, sanığın kendisini askeri personel olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

6. İlk derece mahkemesince, sanığın kendisini askeri personel olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, suç tarihinde şoför olarak çalışan ve kendisini askeri personel olarak tanıtarak katılanın güvenini kazanan sanığın katılandan araç satışı için vekaletname alıp katılan adına kayıtlı aracı satarak haksız menfaat elde ettiği, sübutu kabul edilen suçun uzlaşmaya tabi suçlardan olmadığı, mükerrir olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyet ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarının uygulandığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/3519 Esas, 2022/2760 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4366, Karar No: 2016/15668, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4366 E.  ,  2016/15668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 52.955,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 26.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 62.488,37 TL TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 62.488,37 TL’nin 52.995,00 TL kısmına dava tarihi olan 06.02.2015 tarihinden itibaren, 9.533,37 TL miktara ise ıslah tarihi olan 26.11.2015 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.