muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5805, Karar No: 2015/2541, Tarih: 13.04.2015

3-Kabule göre de, çıkma payı alacağının muaccel olmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan dava reddedildiğine göre, davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi uyarınca Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı asliye mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/666, Karar No: 2024/8806, Tarih: 09.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/666 E.  ,  2024/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1356 Esas, 2023/1330 Karar

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/125 E., 2020/133 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... davalı Şirket vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli "..." ibareli tanınmış markaların bulunduğunu, davalı Şirketin yapmış olduğu 2018/29643 sayılı "..." ibareli marka başvurusuna müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak reddedildiğini, markalar arasında görsel, işitsel, sınıfsal ve kavramsal yönlerden benzerlik olduğunu, bu benzerliğin ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açacağını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu belirterek YİDK kararının iptalini, marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markalarının görsel, işitsel ve kavramsal yönden bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle iltibasa yol açabilecek düzeyde benzer bulunmadığını, başvuru kapsamında bulunan mal/hizmetlerin de aynı türde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvurunun 5 inci sınıf malları kapsadığını, ortalama tüketici algısının bu ürünler üzerinde yüksek olacağını, karıştırma ihtimalinin bu kapsamda söz konusu olmadığını, dava konusu “...” markasının etken madde olarak “montelukast” ve “desloratadin” içeren kombine bir üründe kullanılmak üzere tescil edilmek istendiğini, MON ve DE hecelerinin bu etken maddelerinden alındığını, FIX ibaresinin ise bu ürünlerin kombini olduğunu, dava konusu marka ile davacıya ait marka arasında bütünsel anlamda fark bulunduğunu, baş hecelerinin farklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,dava konusu markanın tescile konu edildiği 5 inci sınıfta bulunan emtianın davacıya ait itiraza mesnet 2017/60996, 2017/60980, 2016/24871, 2014/87193, 2013/74595, 2013/64987, 2013/64986, 2013/11803, 2006/51336, 2001/19549, 97/001213, 2003/05075 sayılı markaların tescili kapsamında bulunan emtia ile aynı/aynı tür/benzer emtia bulunduğu, davacıya ait 2017/60996, 2017/60980, 2016/24871, 2014/87193, 2013/74595, 2013/74595, 2013/64987, 2013/64986, 2013/11803 sayılı kullanmama def'ine konu olmayan markaların dava konusu markanın tescile konu edilen 5 inci sınıfta bulunan emtiayı kapsayan markalar olduğu, taraf markalarının davaya konu 5/1 inci ve 5/3 üncü alt sınıfta bulunan "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı radyoaktif kimyasal maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri." emtiası bakımından karşılaştırıldığında; 5/1 inci alt sınıfta bulunan emtianın doktor, veteriner ve eczacı gibi ihtisas sahibi kimselere hitap eden veya eczacı vasıtasıyla hastaya ulaştırılan emtia olduğu, dolayısıyla söz konusu uzman kimselerin bilinç düzeyi dikkate alınarak iltibas değerlendirmesi yapılması gerektiği, yine 5/3 üncü alt sınıfta yer alan diş hekimliği için ürünlerin de ihtisas sahibi diş hekimlerine hitap ettiği, doğrudan hastaya hitap etmediği, söz konusu uzman kimselerin ihtisas sahibi olmaları nedeniyle ulaştıkları yüksek bilinç düzeyi dikkate alındığında karşılaştırılan markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak düzeyde benzerliğin bulunduğundan bahsedilemeyeceği, davaya konu 5/1 inci ve 5/3 üncü alt sınıfta bulunan emtia haricindeki diğer emtia bakımından karşılaştırıldığında; bu emtianın salt ihtisas sahibi bilinç düzeyi yüksek kimselere hitap etmediği, bunun haricinde içerisinde farklı sosyo-ekonomik toplumsal kesimlerden gelen bireylerin oluşturduğu halk kesimine de hitap ettiği, bu hale göre karşılaştırılan markaların makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı ortalama tüketici nezdinde iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olduğu, zira her iki markanın başlangıç ve bitiş kesiminin aynı harflerden oluştuğu, bu emtiaya ilişkin olarak karşılaştırılan markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğu, iltibas tehlikesi oluşturmadığı tespit edilen 5/1 inci ve 5/3 üncü alt sınıftaki emtialar bakımından, markalar arasında benzerlik söz konusu olmadığından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/4 ve 6/5 inci maddesi koşullarının oluştuğundan da söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, "Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler;insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler

. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları." emtiaları bakımından davacının itirazlarının reddine ilişkin 2019-M-6739 sayılı YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu 2018/29643 sayılı "..." ibareli markanın yukarıda belirtilen emtialar yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... davalı Şirket vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan 5 inci sınıftaki "Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler;insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları." malları yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesince de davacı markaları ile "MOMOFIX, MOFEX, MYFIX, MULTYFIX" gibi markalar arasında karıştırılma tehlikesi bulunduğunun kabul edildiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11 E., 2016/778 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi iltibas değerlendirmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümleneceğinden, mahkemece bu yönden dosyadaki bilirkişi raporuna itibar edilmemesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davalı ... davalı Şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'in temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden kuruma yükletilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11631, Karar No: 2010/13845, Tarih: 16.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/11631 E.  ,  2010/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, dört adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme, satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar vermiş, hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalıların dava konusu 901, 903 ve 909 No’lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların dava konusu 900 No’lu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, borçlu mirasçı ...’ten olan alacağı nedeniyle kesinleşen icra takibine dayanarak İcra Tetkik Merciinden alınan yetkiyle paydaşlığın giderilmesi davası açmış ise de, incelenen tapu kaydından davalı borçlu ...’in murisi ...’in dava konusu 900 Parsel nolu taşınmazda paydaş olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece 900 Parselle ilgili davanın reddine karar vermek gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde tüm parsellerin satışına karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda, (1) No’lu bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 901, 903 ve 909 No’lu parsellere ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda, (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 900 No’lu parsele ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmazların satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4141, Karar No: 2014/13906, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4141 E.  ,  2014/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/45902

MAHKEMESİ : Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.11.2011

NUMARASI : 2010/500 Esas, 2011/341 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde ısrarlı bir şekilde mağdureyi okul çıkışı takip ederek kolundan tutup duvara dayadıktan sonra "Seni seviyorum seni istiyorum" demek suretiyle, çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33608, Karar No: 2021/27003, Tarih: 11.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/33608 E.  ,  2021/27003 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/06/2011 tarih ve 2008/204 esas, 2011/864 karar sayılı hükümlerin diğer iki sanıkla birlikte sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 12/03/2014 gün ve 2013/26837 esas, 2014/8098 sayılı kararıyla;

“Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53/4. maddesi gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık ... hakkında aynı Kanunun 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ..., sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanık ... hakkında kurulan hükümlerden, TCK'nın 53. maddesi ile ilgili kısımların çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına" şeklinde karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/09/2021 gün ve 2021/81087 sayılı yazısında özetle;

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/09/2021 gün ve 2021/81087 sayılı yazısında özetle;

"Yapılan incelemede, hükümlü hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından dolayı ilk derece mahkemesi olan Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesince 09/06/2011 tarihli son celsede, hükümlü ... ve müdafiinin yokluğunda mahkumiyet kararı verildiği, hükümlünün bu tarihte Bursa H Tipi Kapalı Cezainfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olarak bulunduğu, hükümlünün Bursa 1. Çocuk Mahkemesince savunmasının alındığı 29/12/2008 tarihli duruşmada, duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebinin bulunmadığı, dolayısıyla bu şekilde hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilerek CMK’nun 196. maddesine aykırı şekilde hükümlünün savunma hakkının kısıtlandığı tespit edilmiştir.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan gerekçeler karşısında, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2011 tarihli, 2008/204 esas ve 2011/864 karar sayılı kararının ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12/03/2014 gün ve 2013/26837 esas ve 2014/8098 karar sayılı kararının hatalı olduğu sonucuna varılmıştır. Bu itibarla itirazımızın kabulü ile Dairenizin 12/03/2014 gün ve 2013/26837 esas ve 2014/8098 karar sayılı kararının kaldırılarak, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2011 tarihli, 2008/204 esas ve 2011/864 karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmesi

" şeklinde istemde bulunulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/06/2021 tarih ve 2008/204 esas, 2011/864 karar sayılı ilamı ile şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 12/03/2014 gün ve 2013/26837 esas, 2014/8098 sayılı kararında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığına ilişkindir.

III- DEĞERLENDİRME

Bursa 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2008/97 esas sayılı dosyası kapsamında suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılamanın 29/12/2008 tarihli 3. oturumunda, suça sürüklenen çocuğun, başka suçtan tutuklu olarak duruşmada hazır edilerek sorgusunun yapıldığı, 10.07.2009 tarihli celsede de, hukuki ve fiili irtibat nedeniyle davanın, diğer sanıklar ..., ... ve ...'in yargılandığı Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/204 esas sayılı davası ile birleştirildiği ve yargılamaya suça sürüklenen çocuğun yokluğunda devam edilerek mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın ''sanığın duruşmadan bağışık tutulması'' başlıklı 196. maddesi uyarınca; Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafisi isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir.

5271 sayılı CMK'nın ''sanığın duruşmadan bağışık tutulması'' başlıklı 196. maddesi uyarınca; Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafisi isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03/04/2018 tarih, 2014/851 esas ve 2018/144 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu olarak bulunan ve asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğindedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirmesinde; suça sürüklenen çocuğun yargılandığı Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/204 esas sayılı davası kapsamında, karar tarihinde aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan tutuklu olarak bulunan ve savunmasında duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu duruşmaya getirtilmeden mahkumiyet hükümleri kurulmasının, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırılık içerdiği ve suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğu kabul edilmiştir.

IV- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 12/03/2014 gün ve 2013/26837 esas, 2014/8098 sayılı kararının itiraz nedeniyle sınırlı olarak KALDIRILMASINA,

Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/06/2011 tarih ve 2008/204 esas, 2011/864 karar sayılı ilamın, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları yönünden yeniden incelenmesi sonucu;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan aynı yargı çevresindeki Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan ve duruşmalardan bağışık tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-TCK'nın 53/4. maddesi gereğince fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-TCK'nın 53/4. maddesi gereğince fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.