muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5927, Karar No: 2024/5402, Tarih: 04.07.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçelerinde özetle; müvekkili evlilik birliğinin temelini korumak amacıyla ciddi gayretler sarf etmişse de erkeğin saygısız ve sorumsuz tavırları nedeniyle evlilik birliğinin yürütülmesinin imkansız hale geldiğini, erkeğin, evlilik birliğinin eşlere yüklediği gerekli özen ve sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkiline sürekli ekonomik ve sosyal şiddet uyguladığını, ortak evde yalnız bıraktığını ve boşanması için psikolojik şiddet uyguladığını, anlaşmalı boşanması konusunda baskı kurduğunu, şiddet içerikli eylemleri nedeniyle iki kere koruma kararı almak zorunda kaldığını, erkeğin üçüncü kişilerle görüştüğünü, boşanmada kusurlu olduğunu belirterek asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 100.000.00 TL manevî tazminata, aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların birbirlerine karşı sevgi ve saygılarının bittiği, aralarında fikir uyuşmazlığının olduğu, tarafların birbirlerine karşı birlik görevlerini yerine getirmedikleri, mesafeli davrandıkları, kadının, erkeğe vermiş olduğu sözleri yerine getirmediği, bu konuda sıkıntı çıkardığı, evin geçimine katkı konusunda sorumlu davranmadığı, güven sarsıcı hareketlerinin olduğu, erkeğin ise, alkol alışkanlığının olduğu, güven sarsıcı hareketlerinin bulunduğu, anlaşmalı boşanma konusunda ısrarcı olduğu, evlilik birliğinin sona ermesinde tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadının çalıştığı, düzenli bir geliri olduğu, boşanma sonucunda yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakası talebinin reddine, taraflar eşit kusurlu olduğundan erkeğin manevî tazminat kadının da maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkeğin manevî tazminat talebinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi, eksik inceleme yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi, eksik inceleme yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davanın esasına tesir eden tüm delillerin toplandığı, kadın vekilinin 14.09.2020 tarihli sözlü yargılama celsesine katıldığı, eksik incelemeden bahsetmediği, bilakis, sözlü yargılama için süre taleplerinin bulunmadığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesini istediği gerekçesiyle kadının eksik incelemeye ilişkin istinaf talebinin reddine, erkeğin başka bir kadınla otelde aynı odada konaklayarak sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, ortak evden ayrılarak birlikte yaşamaktan kaçındığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, kadının ise eve maddî katkı sağlamadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, sosyal medyada güven sarsıcı paylaşımlarda bulunduğu, boşanacağı yönünde konuştuğu, İlk Derece Mahkemesince, tarafların birbirlerine karşı sevgi ve saygılarının bittiği, mesafeli davrandıkları, erkeğin alkol alışkanlığının olduğu yönünde kusur yüklenmiş ise de taraflarca dilekçelerinde boşanma sebebi olarak dayanılmayan bu vakıaların kusur tespitinde dikkate alınmasının doğru olmadığı, bunun yanı sıra, kadının eşine karşı vermiş olduğu sözleri yerine getirmediği, bu konuda sıkıntı çıkardığı, erkeğin ise anlaşmalı boşanma konusunda ısrarcı olduğunun kanıtlanamadığı, şu hale göre, boşanmaya neden olan olaylarda başka bir kadınla otelde aynı odada konaklayarak sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan, ortak evden ayrılarak birlikte yaşamaktan kaçınan birlik görevlerini yerine getirmeyen erkeğin ağır; eve maddî katkı sağlamayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen, sosyal medyada güven sarsıcı paylaşımlarda bulunan, boşanacağı yönünde konuşan kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin kusur tespitine ilişkin istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, kadın tarafından açılan birleşen davanın evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası olduğu, kadın istinaf aşamasında zina sebebine dayalı olarak boşanmaya karar verilmesini isteyemeyeceğinden kadın vekilinin birleşen davada zina sebebine dayalı olarak boşanmaya karar verilmesi yönündeki talebinin reddine, yasal koşulları oluştuğundan kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine ilişkin istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, bu hususlarda yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, taraf vekillerinin diğer istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, erkeğin manevî tazminat talebinin reddi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, zinaya hukuki sebebine dayalı olarak davasının kabul edilmemesi, tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, zina hukuki sebebine dayalı davanın reddi, tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39370, Karar No: 2015/32935, Tarih: 11.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39370 E.  ,  2015/32935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı müteahhit ... ile aralarında yaptıkları sözleşme ile kendisince malzeme tedarik edileceğinin, buna karşılık arsa sahibi tarafından müteahhite bırakılan 5 numaralı dairenin 15.10.2010 tarihinde kendisine devir edileceği hususunda anlaşmaya varıldığını, davalı ...'nin sözleşmede kefil sıfatıyla imzasının bulunduğunu ve sözleşme şartlarının yerine getirilmemesi halinde satıcı gibi yükümlü olduğunun taahhüt edildiğini, anılan tarihte dairenin tapuda adına tescili gerçekleştiği halde, bu dairenin fiilen teslim edilmediğini, sözleşmede geç teslim halinde her ay için 5.000 TL cezai şart öngörülmesine rağmen bu paranın ödenmediğini, başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi niteliğinde olup noterde yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğunu, dava konusu olan sözleşmenin dayanağı niteliğindeki arsa sahipleri ile müteahhit arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkemece geriye etkili olarak feshine karar verildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile dava dışı müteahhit arasında yapılan ve davalının altında kefil sıfatıyla imzası bulunan sözleşmede, tanzim tarihi bulunmadığı ve kefilin sorumlu olduğu miktarın da gösterilmediği, bu kapsamda kefalet akdinde bulunması zorunlu unsurların olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile dava dışı müteahhit arasında yapılan tarihsiz sözleşmenin son kısmında kefil sıfatıyla davalı ... imzalı " işbu sözleşmede satıcının yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde satıcı gibi yükümlü olmayı kabul ve taahhüt ederim. " ibaresinin yazılı olduğu görülmekle, taraflar arasındaki akti ilişkinin hukuki mahiyetinin 6096 sayılı TBK 581 ve devamı maddelerinde düzenlenen kefalet değil, anılan kanununun 128.maddesinde düzenlenen 3. kişinin fiilini taahhüt niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır. Zira, davalı bağımsız bir taahhütte bulunmuş, sözleşmenin ifasını garanti etmiştir. Kefaletin geçerli olabilmesi için yazılı şekilde yapılması ve kefilin sorumlu olacağı limitin gösterilmiş bulunması şart olduğu halde 3.kişinin fiilini taahhütte geçerlik yönünden şekle tabi olmadığı gibi garanti limitinin gösterilmesi zorunluluğu da yoktur. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5361, Karar No: 2021/8824, Tarih: 24.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5361 E.  ,  2021/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : 1) Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarih,

2017/39 Esas ve 2017/217 sayılı kararı ile sanıklar

hakkında hüküm kurulduğu,

2) Hükmün istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16/10/2017 tarih, 2017/2341 Esas ve 2017/2292 sayılı kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği,

3) Kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04/02/2020 tarih, 2018/1104 Esas ve 2020/279 sayılı kararı ile kararın bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine;

4-a) Sanık ...'ın maktul S.. A..'ı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Sanık ...'ın mağdur R.. K..'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81, 35, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

c) Sanık M.. K..'un maktul S.. A..'ı kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39/1, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 gün ve 2020/116 Esas, 2020/217 sayılı bozma üzerine verilen kararının sanık ...müdafileri, sanık ...müdafii, katılan ... vekili ile katılan ...vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan...'nın, sanık ...'nın maktule yönelik kasten öldürme suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi olmadığı ve sanık ...hakkında katılan...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin Dairemizin 04/02/2020 Tarih, 2018/1104 Esas ve 2020/279 sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiği ve incelenen kararda da bu suçtan verilmiş bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından; katılan ...vekilinin, sanık ...'nın TCK'nın 37. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...müdafii ile katılan ... vekilinin yasal süre içindeki temyiz istemlerinin 5217 sayılı CMK’nın 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği, gerekçeli kararın sanık ...müdafii ile katılan ... vekiline 28/09/2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanık ...müdafiinin gerekçe içeren temyiz dilekçesini 7 günlük yasal süreden sonra, 16/10/2020 tarihinde verdiği, katılan ... vekilinin ise gerekçe içeren herhangi bir dilekçe vermediği anlaşıldığından, sanık ...müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek; sanık ...hakkında maktule yönelik kasten öldürme, katılan...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı yapılan incelemede;

Sanık S.. E.. hakkında maktul S.. A..'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81. maddesi uyarınca müebbet, katılan...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 81 ve 35. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verilen kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ...müdafilerinin, haksız tahrik bulunduğuna, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, katılan ...vekilinin, tasarlama bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1- Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanığın bankta yan yana oturmakta olan maktul ve katılana arkadan yaklaşarak av tüfeği ile ateş ettiği ve bu atışlar sonucu maktulün kafasına aldığı isabetlerle öldüğü, katılan...'nın ise kafatasında ağır (6) derecede kırıklar oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılanın beyanında yaralanması nedeniyle görme sinirleri tahrip olduğu için görme yetisini kaybettiğini söylediği ve Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/01/2021 gün, 2020/373 Esas ve 2021/82 sayılı kararı ile katılanın hastalığı nedeniyle kısıtlanmasına karar verildiği anlaşılan olayda,

Katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan yaralanmasının aynı zamanda duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan yaralanmasının aynı zamanda duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ...vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/2-a. maddesi uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesi’ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 24/05/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7468, Karar No: 2017/125, Tarih: 12.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/7468 E.  ,  2017/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vergi suçu ve ekindeki inceleme raporlarının “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan” düzenlendiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının 30.11.2011 tarihli mütalaasının da vergi suçu ve ekindeki inceleme raporlarına atıf yaparak ''2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan düzenlendiği halde; ......... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2011 gün ve 2011/1814 Esas sayılı iddianamesinin mütalaa ve ekindeki vergi suçu/tekniği raporlarına aykırı şekilde "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan tanzim edildiği, bu suçtan dava şartı niteliğinde verilmiş mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine de dönüşmeyeceği cihetle, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek Cumhuriyet savcılığından, anılan yıla ilişkin olarak 'sahte fatura kullanmak' suçundan iddianame düzenlenip düzenlenmeyeceği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1283, Karar No: 2025/5485, Tarih: 23.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/1283 E.  ,  2025/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/403 E., 2025/219 K.

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 43/1, 52/2, 53/1-2-3, 58/2, b-6-7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 600,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, ceza miktarına, sanık hakkında TCK'nın 194. maddesinden suç duyurusunda bulunulması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa ek savunma hakkı tanınmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, dosyadaki görüntülerin sanık ile mağdurun özel görüntüleri olduğuna, umuma açık platform olan ... adlı programda cinsel birliktelikte bulunulmasının mümkün olmadığına, cinsel birlikteliğin canlı yayında mümkün olmadığına, ifadelerin çelişkili olduğuna, suça konu görüntülerin mağdur tarafından kayıt altına alındığına ve dosyaya mağdur tarafından sunulduğuna, eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kayden 24.10.2008 doğumlu olup suç tarihinde 16 yaşından küçük olan katılan ile rızası kapsamında girmiş olduğu cinsel ilişkiyi ... adlı program aracılığıyla intermet üzerinden canlı yayın yapan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR