muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19847, Karar No: 2013/20263, Tarih: 16.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19847 E.  ,  2013/20263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idare temsilcisinin temyizi sanık ... hakkında verilen hükme yönelik olduğundan bu sanığa hasren yapılan incelemede;

Kısa kararda hakim ve katip imzalarının bulunmaması, karar başlığına müdahilin isminin yazılmaması mahallinde tamamlanması mümkün görülmüş kadastro teknisyeni Bülent Arslanboğa'ya yemin yaptırılmaması orman bilirkişilerinin raporları karşısında neticeye etkili olmadığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne katılınmamıştır.

1) Sanık ... hakkında aynı eylemden dolayı hem beraat, hem de idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle CMK'nin 225. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanığa ait olan ve yediemine alınan çınar emvali hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17302, Karar No: 2011/16022, Tarih: 15.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17302 E.  ,  2011/16022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanık ...'in 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCK.nun 466/2 maddeleri gereğince hükümlülüğüne ve müsadereye, kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4. maddesi uyarınca düşürülmesi,

-Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4. maddesi uyarınca düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararını temyizde sanığın hukuki yararı bulunduğundan yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), adli emanete kayıtlı tabanca ve eklerinin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11247, Karar No: 2022/8081, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11247 E.  ,  2022/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozmaya uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir, Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki Kayabaşı Mahallesi, 585 ada, 27 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin tetkikinde emsal olarak alınan ... Mahallesi, ... ada, 3 parsel taşınmazdan 0,190354 düzenleme ortaklık payı kesildiği halde hükme esas alınan raporda düzenleme ortaklık payı oranının % 25,59 olarak alındığı, aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2019/6375 esas sayılı ilamı ile denetimden geçen Kırşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/249 Esas sayılı dava dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan 588 ada, 7 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 19.03.2015 değerlendirme tarihi itibarıyla 150,00 TL değer biçildiğinden, alınan bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak ve Dairemizden onanarak kesinleşen dava konusu taşınmazın yakınında yer alan parsellerde kesinleşen dosyalardan ayrılma nedeni konusunda ayrıntılı ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Yol ve su kanalı olarak tespit edilen alanların davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken terkinine karar verilmesi ve varsa takyidatların bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi ,

3-28.04.2018 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasa'nın 6.maddesi gereğince davalı idarenin harçtan muaf hale geldiğinin gözetilmemesi ,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3569, Karar No: 2024/1524, Tarih: 26.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/3569 E.  ,  2024/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/59 E., 2014/272 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY OLGULAR

İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2013/59 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararı ile SSÇ'lerin cinsel amaçlı, cebir ve tehdit kullanarak hürriyetini tahdit ettikleri mağdureye birden fazla kişi ile birlikte, birden fazla kez, ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarda bulundukları şeklinde kabul edilen olayda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 5'şer yıl 10'ar ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. SSÇ ... Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Sebep bildirmeksizin her iki suçtan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. SSÇ ... Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu, ilk celse katılma talebinde bulunmadığını, iddia olunduğu şekilde okul içerisinde zorla birden fazla kez cinsel eylem gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, tehdit iddiasının ise soyut nitelikte olduğunu, okul çıkışı gibi kalabalık bir ortamda zorla hürriyeti tahdit suçunun işlenemeyeceğini, mağdurenin, hakkında çıkan dedikodulardan kendisini aklamak amacıyla iftira attığını, anal bulgu tespit edilemediğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir

C. SSÇ'ler ...,...,...,... Müdafilerinin Temyiz İstekleri

C. SSÇ'ler ...,...,...,... Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu, vücudunda darp izi ya da istismar bulgusuna rastlanmadığını, ruh sağlığı hususundaki maddenin yürürlükten kalkması nedeniyle uygulama yapılamayacağını, okuldaki sınıflarda ve su deposunda cinsel eylemlerin gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, tanıkların ifadelerine kişisel yorumlarını kattıklarını, cinsel eylemlerin yeri ve zamanı hususunda netlik bulunmadığını, SSÇ’lerin hangi eylemleri nedeniyle sorumlu tutulduğunun gerekçeli kararda tartışılmadığını, mağdurenin dedikodu ortamı ve çevre baskısı nedeniyle iftira attığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 08.12.2013 tarihli mağdurenin ruh sağlığının bozulmasında SSÇ'lerin eylemlerinin birlikte etkili olduğuna dair içerik itibariyle yeterli bulunmayan raporu hükme esas alınmış ise de SSÇ'ler hakkında verilen cezaların 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca artırılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. İntikal şekli, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunmalar, raporlar, tanık ifadeleri ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin SSÇ'ler tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ'ler hakkında kurulan hükümlerde eleştirilen husus dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2013/59 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararında SSÇ'ler müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, SSÇ'ler müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/11243, Karar No: 2007/4537, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11243 E.  ,  2007/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yanlar arasındaki sözleşme uyarınca müvekkilin davalıya kutu sattığını, ilk sevkiyata konu kutulardan bir kısmının ayıplı olduğunu, ayıplı kutuların iadesi kaydıyla davalıya yeni ürünler verildiğini, davalının bu kutuları iade etmediği gibi, hem bu kutuların hem de yeni kutuların bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine borcun ödendiği yolunda itiraz ettiğini, davalının takipten sonraki ödemesine, rağmen bakiye borcu bulunduğunu belirterek kalan bakiye asıl alacağın şimdilik 8.000 YTL. si yönünden itirazın iptaline, takibin devamına bu miktara takipten itibaren %10 sözleşme faizi ve faize %18 KDV ilavesiyle tahsiline ve %40 oranında inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gönderdiği kutuların ayıplı çıkması üzerine yenileri gelinceye kadar ayıplı kutuların bir kısmının zorunlu olarak kullanıldığını, müvekkilinin borcunu ödeme emri tebliğ edilmeden ödediğini, ibraz edilen sözleşmenin dava konusu olaya uygulama imkanının bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi roporuna göre davalının yaptığı itirazın kısmen iptaline, 687,30 YTL. asıl alacağın takipten itibaren avans faizi ve değişiklikleri ile tahsiline imkan verecek tarzda iptaline, takibin devamına fazla istemin reddine, davalının %40 oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 7.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7585, Karar No: 2016/8714, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7585 E.  ,  2016/8714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mahallesi, ... Caddesi ... İş Hanı No: 115/11 ... /...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "..." adresinde ikamet etmediği, kısıtlı adayının ikamet adresinin “... Mah. ... Sok. No: 14 D: 2 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının "..." adresinde oturmadığı tespit edildiğinden ve kısıtlı adayının MERNİS adresi “... Mah. ... Sok. No: 14 D: 2 .../...” olduğundan uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19291, Karar No: 2017/9841, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19291 E.  ,  2017/9841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL. bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 9.403.29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek

./..

-2-

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.