muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5873, Karar No: 2019/7375, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5873 E.  ,  2019/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada.....Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

....Hukuk Mahkemesince; küçüğün .... sistemindeki .... adresinin "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Hukuk Mahkemesi ise kolluk makamınca yapılan araştırma sonucunda, küçüğün nüfus kayıt örneğinde belirtilen adresi olan "......"da ikamet etmediği ve küçük ...'ın annesi ......yanında ve fiilen "......" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından ..... ilçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüğün nüfus kayıt örneğinde belirtilen adresi olan "....." adreste ikamet etmediği ve ... ...'ın annesi.....yanında ve fiilen "....." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11985, Karar No: 2011/11593, Tarih: 30.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11985 E.  ,  2011/11593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2009 tarih ve 2009/7-2009/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 30.09.2011 gününde davacı avukatı ... geldi, davalı vekili tebligata rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilikçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlendikten sonra duruşmalı işlerien yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirket temsilcileri tarafından parasını istediği an geri alabileceği ve yüksek oranda kar verileceği vaadiyle davalılara 5.705 EURO verildiğini, davalıların yasalara aykırı şekilde müvekkilinden para tahsil ettiklerini, müvekkilinin ortak olma iradesinin bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin ortak olmadığının tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.124,85 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketin ortağı olduğu, TTK’nun 405/2. maddesi uyarınca pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, bu nedenle davacının isteminin yerinde olmadığı, davalı yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da bulunmadığı gerekçesiyle, şirket hakkındaki davanın esastan, diğer davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükmün yeterli araştırma ve incelemeye dayandığını kabul etmek mümkün değildir. Karar gerekçesinde de açıklandığı üzere TTK'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca, yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda davacı vekili, müvekkiline hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi imzalatılarak 5.705 DM. ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Bu sözleşmenin başlık kısmı davalı ... Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ. unvanını taşımakta olup, Yimpaş Holding AŞ. tarafından davalıya 5705 DM karşılığı 19 adet hisse devredildiği bilgilerini içermekte, altında davacı ile bir başkasının imzasını taşımaktadır. Ancak, davacının imzası dışındaki imzanın davalılarla nasıl bir bağlantısının olduğuna yönelik bilgiye yer verilmemiştir. Davalılar vekili, davalının ortak olduğunu kabul ederek ortaklık pay defterlerinin davacıya ait kısmının fotokopisini sunmuştur. Anılan bu belgelere göre, davacının davalı ... Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ.’de hisse sahibi olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirkete pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, taktir edilen 825.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25737, Karar No: 2017/16412, Tarih: 28.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25737 E.  ,  2017/16412 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ:11.İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Alacaklı tarafından borçlu aleyhine (1) adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlu şirketin, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı gereğince takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; davanın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2012/600 Esas, 2014/66 Karar sayılı ve 27/02/2014 tarihli kararının hüküm bölümünün (3) numaralı bendinin (b) (Yukarıdaki İstisnalar Saklı Olmak Kaydıyla Davacı Hakkında) başlığının alt başlığı olan (b-1) başlığında; "6183 Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna dayalı takipler dahil olmak üzere hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı hakkında başlamış ve başlayacak takiplerin, ihtiyati haciz uygulamalarının, ihtiyati tedbir uygulamalarının, icra ve iflas yoluyla takiplerden dolayı tüm muhafaza ve satış işlemlerinin, davadan sonraki her türlü hapis, takas, mahsup, temlik, teslim ve ilamlı veya ilamsız tahliye işlemleri ile İİK'nun 89/1. maddesindeki haciz ihbarnamelerinin durdurulmasına" kararı verilmiş olup, anılan mahkeme kararının icra mahkemesince yorumlanmasının mümkün olmadığı açıktır.Somut olayda,... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, alacaklı tarafından borçlu aleyhinde icra takibi başlatılmış ise de; tedbir kararında; "... hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı hakkında başlamış ve başlayacak takiplerin... durdurulmasına" şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, anılan tedbir kararı gereğince, borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline hükmolunması isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

O halde, mahkemece, anılan tedbir kararı gereğince, borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline hükmolunması isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 11. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25.05.2016 tarih ve 2016/246 E. 2016/532 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1) nolu bendinde yer alan; “İİK 179/b maddesi gereğince takibin iptaline” cümlesinin karar metninden çıkarılmasına, yerine “takibin durdurulmasına” sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3870, Karar No: 2012/11860, Tarih: 10.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3870 E.  ,  2012/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu emanatin 2005/2709 sırasına kayıtlı tabancanın müsaderesi hususunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 765 sayılı TCK.nun lehe kabul edilip uygulama yapılmasına karşın, karma uygulamaya neden olacak şekilde 647 sayılı Yasanın 5. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi,

2- Kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen aynı nevi para cezalarının 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde "TCK.nun hükümden adli para cezazının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde "TCK.nun 52/4." ibaresi çıkarılarak, yerine "647 sayılı Yasanın 5." ibaresinin ve hüküm fıkrasına "kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen aynı neviden para cezalarının 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca içtima olunarak 6.375 TL adli para ceza olarak tayinine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONNAMASINA), 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17555, Karar No: 2017/946, Tarih: 02.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17555 E.  ,  2017/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 19/09/2012 tarihinde destek ...'ın sevk ve idaresindeki araçla dava dışı sürücü ...ı'nın sevk ve idaresindeki davalı ... şirketine trafik sigortalı... plakalı aracın kusurlu olarak çarpışması neticesinde meydana gelen ölümlü ve maddi hasarlı kazada hayatını kaybettiğini, murisin ölümü ile müvekkillerinin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek eş ..., Küçük ..., ..., ... için 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 5.000 TL destek tazminatının işleyecek temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dava öncesi yapılan hasar başvurusu nedeniyle kusur durumu dikkate alınarak, hazırlanan aktüer raporuna göre hesaplanan 66.803,00 TL tazminat tutarının 26.12.2012 tarihinde davacıya ödendiğini, vaki ödeme nedeniyle davacı tarafın, ibraname ve feragatname başlıklı belge düzenleyerek imzaladığını, davacı tarafa ödemesi gereken tazminat bulunmadğını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile davacı Küçük ... destekten yoksun kalma tazminatı olarak hesaplanan 2.185,39 TL, diğer davacı çocuk Mustafa için hesaplanan 3.989,49 TL, diğer davacı çocuk Zahide için 5.467,01 TL, diğer davacı çocuk Duygu Nur için hesaplanan 7.869,06 TL, davacı ... için hesaplanan 25.926,72 TL maddi tazminatların ayrı ayrı davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiliyle davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

-2-

2014/17555

2017/946

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

../...

-2-

2014/17555

2017/946

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan destekten yoksun kalma tazminatı hesap raporunda, destek ...'ın gayri resmi eşi Şükufe Nihal ve müşterek kızı Yağmur’un destek alacakları kabul edilmeksizin davacıların tazminat hesabı yapılmıştır. Davalı vekili, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, destek ...'ın gayri resmi eşi Şükufe Nihal ve müşterek kızı Yağmur’a da pay ayrılması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, bu hususlar üzerinde durulmadan, bilirkisi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Destek ...'ın gayri resmi eşi olduğu iddia edilen Şükufe Nihal’in destek tarafından bakıldığı anlaşıldığı takdirde nüfus kayıtları da araştırılarak bu eşi ile müşterek kızı Yağmur’un destek paylarının da hesaplatılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

3-6100 sayılı HMK'nın 331/2.maddesinde "Görevsizlik, Yetkisizlik veya Gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tesbit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder" şeklinde düzenlemenin yer aldığı görülmüştür. Bu düzenleme dikkate alındığında görevsizlik kararında vekalet ücretine hükmedilemez. Bu nedenle, görevsiz mahkemede verilen görevsizlik kararı nedeni ile davalı ... yararına verilecek vekalet ücretinin görevli mahkemede değerlendirilerek davalı yararına vekalet ücreti verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9009, Karar No: 2021/7715, Tarih: 04.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9009 E.  ,  2021/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

A) Sanık hakkında 2008 takvim yılı yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Rapor Değerlendirme Komisyonunun 04.01.2013 tarih ve RDK-1-2013/1 sayılı mütalaasına uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2013 tarih ve 2014/1677 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 2008 takvim yılı yönünden sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 25.01.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yılları yönünden kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Rapor Değerlendirme Komisyonunun 04.01.2013 tarih ve RDK-1-2013/1 sayılı mütalaasına uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2013 tarih ve 2014/1677 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 2009 ve 2010 takvim yılları yönünden sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakları saklı tutulmasına, 04.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4452, Karar No: 2012/334, Tarih: 24.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4452 E.  ,  2012/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı malların bedelini ödemediğini, ödemelerini tatil ettiğini, adresinde bulunmadığını, mallarını ortadan kaldırdığını ileri sürerek, davalının İİK.’nun 177. maddesi uyarınca iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin iflasına dair verilen kararın, davalı şirket vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nce davalının ödemelerini tatil edip etmediği, İİK.nun 177/1. maddesinde belirtilen hususların mevcut olup olmadığı hususları üzerinde durularak, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyan mahalli mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin mazeretini belgelendirmediğinden mazeret talebinin reddi ile HUMK’nun 409/son fıkrası uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iflas istemine ilişkin olup, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; davacının tek vekille temsil edildiği ve davacı vekilinin cevaplı telgraf ile usulüne uygun olarak mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçesi ekinde aynı gün ... 3. Aile Mahkemesi’nin 2009/344 esas sayılı dosyanın duruşmasının bulunması nedeniyle katılamayacağını bildirdiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemenin davacı vekilinin belgelendirilmiş mazeretinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, mazeretin reddine karar verilerek yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.