muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12757, Karar No: 2021/7307, Tarih: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12757 E.  ,  2021/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet (her üç sanık için de)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzsu Genel Müdürlüğünün içme suyu ve kanalizasyon şebekeleri ile atıksu, arsenik arıtma tesislerinin bakımı, onarımı ve işletilmesi amacıyla personel temini için işveren olarak yaptığı ihaleyle işi alan ve sanıklardan ...'nin idari işler ve personel sorumlusu görevini yürüttüğü yüklenici Teknolojik Yapılar İnşaat İmalat Limited Şirketinin işçileri kepçe operatörü sanık ..., kanal işçileri ... ve ... ile işverenin işçisi ustabaşı sanık ...'ın birlikte anılan ihale gereği yağmur suyu kanalının temizlenmesi işlemini sürdürmektelerken, işin bitiminde kanalın dışına çıkmak için kepçenin kovasına binen işçilerden ...'nin kepçeden inerken, dengesini kaybederek kanalın içine düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanık ... ve ...'ın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdikleri olayda;

(I)Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın beyanında görevinin işveren firma ile yazışmalar yapmak, çalıştığı şirket personellerinin işe giriş evraklarının hazırlanması ve maaşların ödenmesi işlerinin bulunduğunu bildirdiği, tanıklar ... ve ...'ın da bu hususları doğruladığı ancak yüklenici firmanın sanığın görevinin ihale kapsamındaki işçilerin nerede çalışacaklarına dair görevlendirme yapmak ve onlara talimat vermek olduğunu belirttiği gözetildiğinde kusur dağılımı yapılırken dikkate alınması gereken sanığın işçisi olduğu yüklenici firmanın ad ve hesabına bir başka deyişle işveren vekili olarak hareket edip etmediğine ilişkin tespitin her türlü şüpheden uzak şekilde yapılamadığı gözetildiğinde;

Sanığın işe giriş, sigorta ve bordro kayıtlarının ile varsa başka evraklarının çalıştığı şirketten temin edilmesi, sanığın görevlendirmesinin kim tarafından yapıldığı, talimatları kimden aldığının tespit edilmesi, yüklenici firmanın İzmir'de yukarıda anılan ihale için sanık dışında büro elemanı ya da şantiye şefi, sorumlu mühendis ve benzeri sorumlu görevlendirmesi yapıp yapmadığının araştırılarak mevcutsa bu hususlara ilişkin belgelerin getirtilmesi, olaya konu işe ilişkin görev dağılımına dair organizasyon şemaları da dosya arasına eklendikten sonra, kusur durumunun mahkemece belirlenmesi için dosyanın üç kişilik A sınıfı iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetine tevdii edilerek bu hususta görüş istenmesi, sanıktan başka şahıs veya şahıslara kusur atfedilmesi halinde suç duyurusunda bulunulması, suç duyurusu neticesinde iddianame tanzim edilmesi halinde incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilerek yargılama yapılması, anılan kişiler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda ise dosyanın denetime olanak verecek şekilde işbu dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

(II)Sanık ... ve sanık ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin ceza miktarına, kusur durumuna, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafinin bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığına ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-)Sanıklara verilen taksitli adli para cezalarının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceği ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

3-)Sanıklara verilen taksitli adli para cezalarının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceği ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin ayrı ayrı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A ve B bentlerinin 5. maddelerinde bulunan ''hesap edilmesine'' ibaresinden sonraki kısmın çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün A bendinin 4. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1060 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, hükmün B bendinin 4. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1963, Karar No: 2013/7479, Tarih: 20.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1963 E.  ,  2013/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... mirasçıları, ... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.03.2012 gün ve 194/67 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ... ve arkadaşları vekili, dava konusu 108 ada 18, 104 ada 33, 105 ada 21 ve 127 ada 1 parsellerin tarafların ortak kök murisinden kaldığını, ½ payının yakın muris ...’dan dolayı davacılara ait olması gerektiğini, ne var ki kadastro sırasında taşınmazların tamamının davalıların yakın murisleri ... adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının ½ oranında iptali ile miras payları oranında davacıların adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... 06.02.2009 havale tarihli dilekçe ile ve 19.02.2009 tarihli yargılama oturumunda; davayı kabul ettiğini bildirmiş, diğer davalı ... 25.02.2009 havale tarihli dilekçesiyle nizalı taşınmazlarla alakasının olmadığını açıklamıştır. Diğer davalılara usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen yargılama oturumlarına katılmadıkları gibi davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tarafların ortak kök murisleri ...’den kaldığı, mirasçıları arasında taksim edilerek 1/2’şer oranda davacıların yakın murisi ... ile davalıların yakın murisleri ...’e kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüyle, dava konusu parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle, taşınmazların tamamı iki pay kabul edilerek bir payının ..., 1 payının ... mirasçıları adına veraset belgelerindeki payları oranında da tapuya tesciline kararı verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde dilekçesinde yazılı nedenlerce davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacılar lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmü uyarınca hukuki niteliği yanında maddi olgu olan zilyetlik tanık dahil her türlü delille kanıtlanabilir. Mahkemece, tanık dinlenmeden birlikte dinlediği yerel bilirkişi beyanlarına değer vererek hüküm kurmuştur. HMK ’nun 266 .maddesinde hangi amaçla bilirkişinin bilgisine başvurulacağı

açıklanmıştır. Bunun dışında tanık sözleri ile tespiti gereken bir yön için tanık dinlenmeden bilirkişinin bilgisi ile yetinilerek hüküm kurulması isabetsizdir. Kural olarak, bu tür davalarda zilyetliğin ilk önce tanık sözleri ile tespiti şarttır. Bu yapılmadıkça bilirkişi sözleri yalnız başına bir delil olamaz.

açıklanmıştır. Bunun dışında tanık sözleri ile tespiti gereken bir yön için tanık dinlenmeden bilirkişinin bilgisi ile yetinilerek hüküm kurulması isabetsizdir. Kural olarak, bu tür davalarda zilyetliğin ilk önce tanık sözleri ile tespiti şarttır. Bu yapılmadıkça bilirkişi sözleri yalnız başına bir delil olamaz.

Kaldı ki, davacılar vekili, dilekçesinde tanık deliline dayandığına göre, kendisine tanıklarını liste halinde vermek üzere süre ve imkan tanınması, ondan sonra yerel bilirkişi ve tanıkların 6100 sayılı HMK’nun 243 ve 244.maddeleri uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları veya hazır bulundurulmaları, aynı Kanunun 259/2 ve 290/2.maddeleri hükümleri uyarınca taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenilerek, taşınmazın niteliği ile öncesinin kime ait olduğunun, kimler tarafından ne şekilde kullanıldığının, uyuşmazlık konusu olan bu yerin halen kimler tarafından zilyet ve tasarruf edildiğinin, üstün kullanma hakkının kimde bulunduğunun, mirasçılar arasında geçerli taksimin yapılıp yapılmadığının kendilerinden sorulup belirlenmesine çalışılması, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde çelişkinin giderilmesine çalışılması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir.

Kabule göre de, HMK'nun 261/1. maddesi hükmüne göre, tanıklar ayrı ayrı dinlenir ve biri dinlenirken henüz dinlenmemiş olanlar salonda bulunamazlar. Tanıklar gerektiğinde yüzleştirilir. Hakkında kanuni düzenleme bulunmamakla birlikte Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre yerel bilirkişilerinde dinlenme usulü tanıklar gibidir. Mahkemece, belirtilen usul hükmüne aykırı olarak yerel bilirkişilerin birlikte dinlenilmiş olmasıda doğru olmamıştır.

Diğer yandan, tarafların ortak kök murisleri ...’in mirasçılık belgesi de dosya arasında bulunmamaktadır. Söz konusu mirasçılık belgesi temin edilerek dosya arasına konulmalı ve hüküm kurulurken göz önünde bulundurulmalıdır. Davalılardan ...’in davayı kabul ettiği de göz önünde bulundurularak, toplanacak taraf delilleri değerlendirilip uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilemez

Açıklanan gerekçeler nedeniyle davalılardan ...’ın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK’nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 115,45 peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3168, Karar No: 2022/8970, Tarih: 05.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/3168 E.  ,  2022/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2022 gün ve 2022/220 E. 2022/265 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 05/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23386, Karar No: 2023/9452, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/23386 E.  ,  2023/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/297 E., 2016/59 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I - Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adlî sicil kaydında yer ... ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/569 Esas, 2012/881 Karar sayılı ilâmında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/569 Esas, 2012/881 Karar sayılı ilâmındaki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi kapsamındaki hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II - Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Sanık ... yönünden dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, sevk maddesi olarak yazılmadığı halde ek savunma hakkı verilmeden konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

Sanık ... yönünden dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, sevk maddesi olarak yazılmadığı halde ek savunma hakkı verilmeden konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

2. Sanık ...'ın adlî sicil kaydında yer ... ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/569 Esas, 2012/881 Karar sayılı ilâmında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Hüküm tarihinde Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'e, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 04.02.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan (sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen) hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17679, Karar No: 2014/10932, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17679 E.  ,  2014/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, diş protez laboratuarında teknisyen olarak çalıştığı, katılanın dişlerine vida takılması için .... USD para aldığı, ancak tedaviyi yapmadığı iddia edilen olayda; diş yaptırma hususunda sanığın katılandan para aldığı ve karşılığında da belge verdiği, bu durumun katılanın beyanı ile de sabit olduğu, taraflar arasındaki anlaşmazlığın hukuki mahiyette bulunduğu nazara alınarak atılı suçtan sanığın beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14564, Karar No: 2019/6020, Tarih: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14564 E.  ,  2019/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 28.06.2013 tarihinde ... plakalı aracın müvekkili adına kayıtlı ... plakalı araca çarpması sonucunda maddi hasarlı ve ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, müvekkiline ait aracın davalı ... şirketi tarafından sigortalı olduğunu ve aracın kazada pert olduğunu, davalı ... tarafından sigortalanan aracın tam kusurlu olduğunu, sigorta şirketine müracaat edildiği halde bugüne kadar müvekkili aracında oluşan hasar sebebiyle herhangi bir ödeme yapılmadığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla araçta meydana gelen 2.000,00 TL maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 20.750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-a maddesi gereği, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın

Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlar mutlak ticari davalardır. TTK'nun 5/1. maddesi gereği ticari davalara bakmakla görevli mahkeme, asliye ticaret mahkemeleridir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3. maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki, işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1.maddesi gereği göreve ilişkin kurallar, kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.