muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11146, Karar No: 2016/13649, Tarih: 03.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/11146 E.  ,  2016/13649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin ve borç tahakkukunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum tarafından gönderilen sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına başlatılan takipte, davaya konu Kurum'un prim borçlarına ilişkin olarak düzenlenen sayılı ödeme emrinin en eski tarihli borç döneminin 2008/07.ay, en yeni tarihli borç döneminin 2009/02.ay dönemine ait olduğu, ödeme emirlerinin davacıya 07/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın süresinde açıldığı, davacının dava dışı Kurum borçlusu Ticaret Anonim Şirketi'nde şirket Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev yaptığı, 06/08/2008 tarih ve sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nin no lu sayfasında şirketi temsil ve ilzamda 1.derece imza yetkisinin dava dışı kişilere bırakıldığı, 2.derece imza yetkisinin davacıya bırakıldığı hususunun da ilan olunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının prim borçlarının tahakkuk ettiği dönemde şirketi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığı, şirketin pirim ve vergi işlemlerini doğrudan yürütme ve bu alanda emir ve direktif verme yetkisinin bulunup bulunmadığının tespitiyle şirketin pirim borçlarından sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan, 506 sayılı Yasa’nın 80/12. maddesinde; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin Kurum'a karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları, 5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinde de Kurum'un sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir. Yerleşmiş Yargıtay uygulamaları ile öğretide kabul edildiği üzere "üst düzey yönetici" kavramından anlaşılan şirketin mali ve idari konularında tek başına emir ve tasarruf yetkisine sahip özel şekilde

.../...

.../...

- kendisine yetki verilen kişidir. Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesine göre anonim şirketlerde şirketi yönetmek ve temsil etmek yönetim kuruluna aittir. Anonim şirkette primlerin ödenmesinden müteselsilen sorumlu üst yönetici ve yetkiliden söz edebilmek için primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili üst düzey yönetici olması, yönetim kurulu başkanı, başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya temsil ve ilzam yetkisine sahip yönetim kurulu üyesi olması gerekir.

Öte yandan; süresinde ödenmeyen prim ve diğer kurum alacaklarının bizzat kurumca cebren takip ve tahsil edilebileceği 5510 sayılı Yasa'nın açık hükmü gereğidir. Cebren tahsil ve takip esasları 6183 sayılı Yasa'da gösterilmiştir. Söz konusu kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde alacaklı sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olduğu, 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesinde de kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın ödeme emrine karşı tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde itiraz edebileceği bildirilmiştir. Bu 7 günlük itiraz süresi hak düşürücü süre olup süreyi geçiren borçlunun artık menfi tesbit, istirdat gibi aynı konuda hiçbir mahkemede dava açması mümkün değildir. Çünkü 6183 sayılı Yasa'da İİK.'nun 72.maddesine koşut bir hüküm yer almamaktadır. 6183 sayılı Yasa İİK.'na nazaran özel bir yasa olup uygulama önceliğine sahiptir. (Yargıtay HuKuk Genel Kurulunun 10.4.2001 gün ve 2002/21-201-297, 24.3.2004 gün ve 2004/10164-170 sayılı kararları)

Hal böyle olunca Kurum tarafından yürütülen takibe konu borç yönünden , davacının dava dışı Kurum borçlusu Anonim Şirketi'nin üst düzey yöneticisi olup olmadığı, pirim borcunun doğduğu tarihte şirketin pirim ve vergi işlemlerini doğrudan yürütme ve bu alanda emir ve direktif verme yetkisinin bulunup bulunmadığının tespiti önem arzetmektedir.

Somut olayda, davacının Kurum borçlusu dava dışı Ticaret Anonim Şirketi'nde dava konusu 2008/07-2009/02. aylar prim borçlarının tahakkuk ettirildiği dönemde 506 sayılı Yasa'nın 80/12. madde hükmü düzenlemesi gereği Kurum borçlusu anonim şirketin üst düzey yöneticisi olmadığı anlaşılmakla Kanun'un yürürlük dönemi içerisinde kalan döneme ait Kurum borçlarından sorumlu olmayacağı aşikardır. Bununla birlikte 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 88. madde hükmü düzenlemesi gereği Kurum borçlusu dava dışı anonim şirkette yönetim kurulu üyeliği devam eden davacının, bu döneme ait Kurum borçlarından dolayı sorumluluğuna gidilebileceğinin Mahkemece göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MG
Yargıtay — Esas No: 2021/9075, Karar No: 2021/20922, Tarih: 08.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9075 E.  ,  2021/20922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun okulun kantinine girme şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/2. maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının 27/04/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14276, Karar No: 2012/3239, Tarih: 06.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14276 E.  ,  2012/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin dava tarihi olan 27/09/2007 tarihine en yakın zamanda çekilmiş hava fotoğrafları ile bu tarihe yakın zamanda üretilmiş, memleket haritasının,

2) Şehircilik ve imar planlarının hazırlanmasında kullanılan havadan çekilmiş şehir ve uydu fotoğraflarının,

3) Çekişmeli taşınmazın krokisi de ekte gönderilerek bu taşınmaz için ecrimisil ya da vergi tahakkuk ettirilip ettirilmediği sorularak, tahakkuk ettirilmişse buna ilişkin belgelerin,

4) Çekişmeli taşınmazın yakınında mahkeme tescil hükmü tapu kaydı oluşturulup oluşturulmadığı araştırılarak, bu tapu kayıtlarının dayanağı mahkeme kararları ve dayanağı tescil krokisi onaylı suretinin,

Getirtilerek dosyasına eklenmesi, daha sonra dava dosyası yeminleri tahtında orman bilirkişisi ve fen bilirkişiye verilerek, eğimölçer (Kılizimetre) yardımı ve münhanilerden (yükseklik-irtifa çizgileri) yararlanılarak çekişmeli taşınmazın eğimi tereddütte yer bırakmayacak şekilde hesaplattırılmalı ve çekişmeli taşınmazın getirtilen hava fotoğrafı uydu fotoğrafı ve şehir fotoğraflarındaki yerleri işaretlettirilmeli, memleket haritasının kenarında bulunan semboller incelenmek suretiyle taşınmazın memleket haritasında işaretlendiği yerdeki sembollerin çalılık mı? Yoksa taşlık mı? olduğu hususlarının detaylı olarak açıklattırıldığı müşterek imzalı ek rapor ve krokinin alınması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19630, Karar No: 2012/2344, Tarih: 06.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19630 E.  ,  2012/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3156,94 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, trafik kazası nedeniyle oluşan 3 156,94 TL değer kaybı tazminatının tahsili istenilmiştir.Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak davacıya ait aracın değer kaybı olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kural olarak, zararı tazminle yükümlü olan kimse, tazmin borcunu doğuran eylemin meydana gelmesinden önceki durumu iadeye mecburdur. Bu ilke, zarar, ister haksız eylemden doğsun, isterse sözleşmeye aykırı hareketten meydana gelsin, aynen uygulanır. Yine, davacının olaydan sonraki mal varlığının değeri, zarar verici olayın meydana gelmemesi halinde değerinden daha az ise, zarar var demektir. Gerçekten bir şeyin tahrip edilmesi veya zarar görmesi halinde zararı tayin etmek için kural olarak objektif değeri esas almak gerekir. Bu ise mübadele (rayiç) değeridir.Somut olayda, davacıya ait araç 14 163,94 TL harcanmasını gerektirecek derecede hasara uğramıştır. Bu durumda sözü edilen aracın onarıldıktan sonra mübadele (rayiç) değerinin olaydan önceki mübadele değerinden az olacağının kabulü gerekir. Çünkü tamamen onarılmış olsa bile bu araç tahribatın izlerini taşıyacaktır. Onarılmış durumdaki değeri, ne kadar iyi onarılmış olursa olsun kural olarak aynı nitelikteki hiç hasara uğramayan araç değerinden düşüktür ve bu da cari değerinden kaybettirmektedir.O halde mahkemece, sadece aracın resmi oluşu nedeniyle piyasada alım satımı yapılamayacağı ve ekonomik ömrünün sonuna kadar kullanılacağı gerekçeleriyle değer kaybı olmayacağını belirten bilirkişi raporuna dayanılıp bu kaleme ilişkin isteğin reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39082, Karar No: 2013/25556, Tarih: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/39082 E.  ,  2013/25556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 10/02/2010 gün ve 2009/448 – 2009/950 sayılı ek kararın sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle sanığın 16/03/2010 havale tarihli temyiz dilekçesinin ek karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 10/02/2010 gün ve 2009/448 – 2009/950 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11772, Karar No: 2007/11778, Tarih: 11.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11772 E.  ,  2007/11778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolvadin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4113, Karar No: 2013/9737, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4113 E.  ,  2013/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 289/1-son cümle, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesinde seçimlik ceza öngörülmeyip hapis ve adli para cezasının birlikte uygulanması gerektiği adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına ilişkin TCK'nın 61/9. maddesindeki düzenlemenin ise Kanun maddesinde seçimlik ceza öngörüldüğü durumda uygulanabileceği gözetilmeden mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği kabul edilmesine rağmen TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca gün adli para cezasının 5 gün yerine TCK'nın 289/1. maddesinde uygulama yeri olmayan TCK'nın 61/9. maddesine yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün

olarak belirlenerek, aynı Kanunun 289/1-son cümle gereği 1/2 oranında indirim yapılıp 2 gün adli para cezası ve 52. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç gün adli para cezasının 40,00 TL'ye indirilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15382, Karar No: 2015/2609, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15382 E.  ,  2015/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3898, Karar No: 2018/1551, Tarih: 27.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3898 E.  ,  2018/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesinin 6. fıkrası gereğince hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında, tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi; mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakma tedbirinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin; infaz aşamasında her zaman gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, yargılama giderlerine ilişkin miktardan “Zorunlu müdafii ücreti 561,00 TL”nin çıkartılıp, yerine “zorunlu savunman giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/203, Karar No: 2025/6783, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/203 E.  ,  2025/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/968 E., 2023/1705 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/536 E., 2022/61 K.

Taraflar arasındaki, hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; önceki geri çevirme kararında ".. eldeki davada davacının bildirimlerinin 82600 sicil sayılı Bucaspor Gençlik Kulübünden olduğu anlaşılmakla; öncelikle davalı ... Kulübüne ait iş yeri sicil dosyasının Kurum nezdinde var olup olmadığı sorulmalı, şayet var ise iş yeri sicil numarası bildirilerek, bu iş yerinn kapsam ve mahiyeti, talep konusu döneme ait bordrolarının celbi gerekmektedir. Öte yandan davacının hizmet cetveli irdelendiğinde, 26600 sicil numaralı iş yerinden bildiriminin varlığı karşısında bu işyeri sicilinin hangi işverene ait olduğu sorularak, bu işverene ait iş yeri sicil dosyası kapsamına dahil etmek üzere ikmal edilerek gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır..." şeklinde karar verilmekle; geri çevirme kararı sonrası dosya kapsamına 82600 iş yeri sicil numaralı Buca Gençlik Spor Kulübüne ait bordroların geldiği anlaşılmakla; geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği belirlenmiştir.

Bu itibarla, yeniden geri çevirme kararı verilmesini gerektirmeden, sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4956, Karar No: 2019/10163, Tarih: 04.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4956 E.  ,  2019/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun, ... İlköğretim okulunun yıkık duvarından içeri girerek müştekiye ait eski kalorifer peteklerini, çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 22/11/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.