muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2783, Karar No: 2019/5225, Tarih: 09.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2783 E.  ,  2019/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.10.2017 tarih 2016/268 esas ve 2017/305 karar sayılı ilamına yönelik

istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sanık müdafiinin süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafinin temyiz dilekçesinde, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, sanık hakkında adli yada önleme kararı ulunmadığı aşamada sanığın kendiliğinden uyuşturucu maddeleri teslim etmek suretiyle etkin pişmanlık gösterdiği,lsd taşıyan pulları aldığını beyan ettiği ...’ın tanık olarak dinlenmesi gerektiği halde dinlenmediği, sanık üzerinde ele geçen paranın uyuşturucu madde ticareti ile ilgisinin bulunmadığı, sanığın önceki yargılamasının ticaret suçuna karine teşkil etmemesi gerektiği, Olay tutanağında sanığa atfedilen beyanların avukat hazır olmaksızın söylenmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağı, paketler üzerinde parmak izi bulunmaması nedeniyle paketi hazırlayanın sanık olmadığının anlaşıldığı,sanığın ticaret suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin ve duruşmada belirttiği sözlü savunmalarının reddi ile CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 09.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 09.10.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av.......'nın yokluğunda, 17.10.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/1242, Karar No: 2019/5940, Tarih: 18.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1242 E.  ,  2019/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1993-1995 yılları arasındaki çalışması için ödenmeyen fark kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, belirtilen sürede davacının çalışması olmadığını, hak ettiği kıdem tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının davalı kurum nezdinde tutulan işyeri kayıtları ve bordrolarda adına rastlanmadığı, bu halde tek başına tanık beyanına göre çalışmanın ispatlanmış sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece verilen hüküm hizmet süresi açısından eksik araştırmaya dayalıdır.

Şöyle ki; SGK'dan celp edilen 1994 yılına ait sayfaları ardışık numaralandırılmış bordro kayıtlarında eksik sayfaların bulunduğu anlaşıldığından ilgili kuruma yeniden müzekkere yazılarak davacının çalıştığını iddia ettiği yıllara ilişkin kayıtların yeniden araştırılması istenmediği gibi yine dosyadaki davacıya ait 1993 yılında işe giriş görünen personel güvenlik soruşturması ve arşiv formu başlıklı belge de değerlendirilmemiştir.

Mahkemece ilgili kuruma eksik belgelerin celbi için yeniden müzekkere yazılıp dosya içindeki bütün deliller değerlendirilerek sonucuna göre hizmet süresinin belirlenerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3590, Karar No: 2018/8118, Tarih: 17.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3590 E.  ,  2018/8118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, ilama dayalı olarak başlatılan icra takibinde; borçlunun, takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinde yer alan tenis, öykü atölyesi giderleri, sağlık ve iştirak nafakası ve bu alacak kalemlerinin işlemiş faizlerine yönelik icranın geri bırakılmasına karar verildiği, borçlu tarafından icra emri ile istenen okul ücreti yönünden şikayetin reddine dair kısmın temyiz edildiği görülmektedir.

İlamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. -1997/776 K.; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 E.-2006/85 K.; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 E.-2008/453 K. sayılı ilamları).

Somut olayda, takip dayanağı ilamın hüküm bölümünün 5. paragrafında yer alan "müşterek çocuğun okul ücreti, servis ve okulda verilecek yemek ve sağlık masraflarının taraflarca yarı yarıya karşılanacağının tespitine" ilişkin hüküm tespit niteliğinde olup eda hükmü içermediğinden infaz kabiliyeti yoktur.

O halde, mahkemece, şikayetinin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28496, Karar No: 2015/45903, Tarih: 10.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28496 E.  ,  2015/45903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/210308

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2010/529 (E) ve 2012/140 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi ile 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 10,00.-TL yargılama giderinin sanık A.. İ..'den alınmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. K.. ile A.. İ.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan “533,00 TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm ile sanık A.. İ.. hakkında hükmolunan ''10,00.-TL yargılama giderinin'' çıkartılarak yerine, "Yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9270, Karar No: 2024/12023, Tarih: 18.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/9270 E.  ,  2024/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/236 Esas, 2024/138 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6504, Karar No: 2022/777, Tarih: 25.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6504 E.  ,  2022/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2015/199 E. - 2020/363 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçeyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/199 Esas-2020/363 Karar sayılı ilamın incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 571 ada 29, 30,31 ve 34 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmesi suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba yatırılan ve kararın kesinleşmesinden sonra davalılara ödenmesine karar verilen 883.693,60 TL lik kısmına, işbu bedel hak sahiplerine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden 03.11.2015 tarihinden kararın kesinleşmesi tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin son paragrafının sonuna, (883.693,60 TL bedele 03.11.2015 tarihinden kararın kesinleşmesi tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9384, Karar No: 2013/14460, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9384 E.  ,  2013/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/11/2011 tarih ve 2010/71-2011/456 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın davalılara ait araç ile taşınmasından sonra alıcısına hasarlı teslim edildiğini, tespit edilen 32.772,13 TL hasar tazminatının sigortalıya ödendiğini ileri sürerek ödenen bedelin reeskont faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'ye ait olan aracın ... Nakliyat Ambarının hizmetine bırakıldığını, davaya konu emtianın taşınması için kimseye yetki ve görev vermediğini, bu itibarla ...'ye husumet yöneltilemeyeceğini, aracın taşımaya uygun olmadığı uyarısına rağmen sigortalı şirket yetkililerinin ısrarıyla emtianın araca yüklendiğini, araç varış yerine vardığında depo yetkilisinin boşaltmayı yapmadığını, alıcı tarafından kapalı bir mekan da sağlanmadığını, malların ambalaj hatasından bozulduklarını, sigortalının da kusurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, tüm dosya kapsamına göre, davalıların TTK.'nun 781/1 maddesi gereğince zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 32.772,13 TL'nin 20.02.2002 ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.751,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 08/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26118, Karar No: 2017/9833, Tarih: 27.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/26118 E.  ,  2017/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Sanık ... hakkında erteleme, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan EPDK adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

2-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ile EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hüküm fıkrasının dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bendinde yer alan "Bu davada katılan idare vekili duruşmalara katılmayıp müdahale dilekçesi sunduğundan karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 200,00TL dilekçe yazım ücretinin sanıklardan eşit şekilde alınarak katılan idareye verilmesine" ibaresi çıkartılarak yerine; "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.100TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılan EPDK'ya verilmesine" ibaresinin eklenmesi,

2-Suça konu eşyanın müsaderesine ilişkin bölümden “akaryakıtın ek 3. maddesi gereğince tasfiyesine” ibaresinin çıkartılması,

3-Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23601, Karar No: 2022/10146, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23601 E.  ,  2022/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen itirazın kabulüne dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... Aka dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16/08/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5350, Karar No: 2008/4207, Tarih: 04.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5350 E.  ,  2008/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.