muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9667, Karar No: 2016/5495, Tarih: 14.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9667 E.  ,  2016/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Müştekinin 05.10.2001 tarihinde satın aldığı... plakalı aracın trafik ve tescil belgelerini, devir, tescil, vize ve ruhsat işlemlerinin yapılması için ...Müşavirliği isimli işyeri sahibi olan sanığa verdiği ve bu işlemler için kendisine ücret ödediği, sanığın ise aracın ilk vizesini sahte yaptırarak resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, 24.05.2006 tarihli ekspertiz raporunda ...seri numaralı trafik belgesinin arka yüzü "aracın muayenesi" haneleri 1. sırasındaki mühür izinin sahte olup muayene işlemine ait tanzimle ilgili yazıların kimyasal yolla silinmiş olduğunun bildirilmesi, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan tanıklardan...'ın, çalıntı olup ... plakalı araç belgeleri ile uyumlu hale getirilen aracı 22.09.2005 tarihinde noterde satın aldığını ancak bir aydır aracın kendisinde olduğunu beyan etmesi, yine tanıkların kendi beyanlarına göre aracın dört ay ...'da bir sene...'da kalmış olması,...'un aracı satın aldığını söylediği ...'ın da satışı doğrulaması, beyanlara göre 2004 yılı Nisan ayında aracın belgeleri ile sanık ...'te olmama ihtimalinin bulunması, sanığın, suça konu sahte muayeneyi kendisinin yaptırmadığını, iş yerinde hırsızlık olduğunu beyan etmesi ve dosyada sanığın işyerinden hırsızlık yapıldığına dair belgelerin yer alması karşısında; sahte muayeneye ilişkin tarih aralığında aracı fiilen kullanan kişilerin tanık sıfatıyla celbi ile muayene işlemini kime/kimlere yaptırdıkları yönünde beyanları alınıp sanık yönünden teşhis işlemi yaptırılması, sahte muayene yaptırdığı iddia edilen sanık yönünden suç tarihinin sahte muayenenin yapıldığı tarih olacağı cihetle, zamanaşımının denetimine imkan verecek şekilde suç tarihinin belirlenmesi sonrasında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken her iki suç yönünden eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

II- Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

III- Adli emanetin 2010/883 sırasında kayıtlı olan belgelerin mağdurun ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1041 esas 2006/1292 sayılı kararı üzerine almış olduğu belgeler olup olmadığı araştırılıp mağdura iadesi hususu tartışılmadan dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

III- Adli emanetin 2010/883 sırasında kayıtlı olan belgelerin mağdurun ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1041 esas 2006/1292 sayılı kararı üzerine almış olduğu belgeler olup olmadığı araştırılıp mağdura iadesi hususu tartışılmadan dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13125, Karar No: 2023/23333, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13125 E.  ,  2023/23333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1798 E., 2021/380 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün katılan ve şikâyetçi vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, vekili aracılığıyla temyiz isteminde bulunan katılan ...'un, karar tarihinden sonra 30.07.2021 tarihinde öldüğü, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarına 15.10.2022, 19.10.2022, 11.11.2022 ve 14.11.2022 tarihlerinde usulüne uygun olarak kararın tebliğine rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.02.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan ve şikayetçiler vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23534, Karar No: 2015/565, Tarih: 19.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23534 E.  ,  2015/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu, davalıya ait ve yine onun sevk ve idaresindeki araçta gerçekleşen tek taraflı kazada Nurgül Kuş isimli şahsın vefat ettiğini, müvekkilinin Nurgül Kuş mirasçılarına 07.04.2006 tarihinde 50.000 TL tazminat ödemek durumunda kaldığını, kazanın davalının ağır kusurlu olmasından ileri geldiğini ve davalının kaza anında alkollü olduğunu ileri sürerek 50.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, olayda kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonucuna göre; davanın kabulü ile 50.000 TL tazminatın 07.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan davacı tarafından, sürücünün kaza anında alkollü ve ağır kusurlu olduğu iddiasına dayanılarak kendi sigortalısına karşı açılmış olan rücu davasıdır.

Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirir olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır. Zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, bir nörolog, bir makine mühendisi ve bir sigorta hukukçusundan oluşan konusunda uzman ve ehil bilirkişi heyetinden rapor alınmış, 04.03.2014 tarihli raporda, sürücünün tam kusurlu olduğu, ancak kazanın salt aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmediği bildirilmiştir. Bu durumda davacı sigorta şirketinin davalı sigortalısına rücu hakkı bulunmadığı ortadadır.

Mahkemece daha sonra Sigorta Hesap Uzmanı olan bilirkişiden rapor alınmış, 15.07.2014 tarihli raporda sürücünün ağır kusurlu olduğu görüşüne yer verilmiş, mahkemece anılan rapora itibar edilerek davanın kabulü yönünde hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece daha sonra Sigorta Hesap Uzmanı olan bilirkişiden rapor alınmış, 15.07.2014 tarihli raporda sürücünün ağır kusurlu olduğu görüşüne yer verilmiş, mahkemece anılan rapora itibar edilerek davanın kabulü yönünde hüküm tesis edilmiştir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.a maddesinde, tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise, sigortacının sigortalısına rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Daire’nin yerleşmiş uygulamalarına göre; Genel Şartların bu maddesinde “tam kusur” dan değil, “kasıt” veya "ağır kusur"'dan söz edilmekte olup, ağır kusur kavramının kasta yakın bir kusurun varlığını ifade ettiği kabul edilmektedir.

Somut olayda, sigortalı araç sürücüsünün, anayol üzerinde seyri sırasında karlı ve buzlu yolda direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu dava konusu kaza meydana gelmiştir. 04.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu belirtilmişse de; yukarıda açıklandığı üzere olayda sigortalı araç sürücüsünün ihlali, bir kasıt ve ağır kusur olarak nitelendirilemez.

Bu durumda mahkemece, davacı sigorta şirketinin, sürücünün kasta dayanmayan tam kusuru sebebiyle verdiği zarardan dolayı üçüncü kişiye ödediği tazminat bakımından rücu hakkının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12677, Karar No: 2012/38601, Tarih: 18.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/12677 E.  ,  2012/38601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın aracında ele geçirilen bıçağın, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 03.11.2009 tarihli raporuna göre sustalı benzeri bıçağın namlusunun otomatik açılmasını temin eden susta mandalı ile açılan namlusunun sapa tesbit ederek sabit ... getiren susta kilidinin sağlam ve görev yapar olduğu, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğu ve bu nedenle atılı suçun unsurları oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5050, Karar No: 2024/16108, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5050 E.  ,  2024/16108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/810 E. 2023/462 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanığın vergi incelemesine esas olmak üzere kendisinden istenilen 2012 takvim yılına ait belgeleri yasal süresi içerisinde ibraz etmeyerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddia ve kabul edildiği somut olayda , dosya kapsamında bulunan belgelere göre; "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin 06.08.2014 tarihli tebligat ile sanıktan istendiği ibraz edilmemesi nedeniyle sanığın Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2017/209 Esas, 2017/744 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmakla; aynı takvim yılı/yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, ikinci kez istenmesi üzerine belgelerin ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verimesi,

2- Kabule göre de;

a-Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu, mali tatil süresinden önce yapılan tebligat ile defter ve belgelerinin ibrazının talep edilmesi ve söz konusu talebe ilişkin olarak tanınan sürenin son gününün mali tatile rastlaması durumunda, bu sürenin mali tatilin son gününü izleyen tarihten itibaren 7 gün uzayacağı nazara alındığında, defter ve belge isteme yazısının 23.06.2023 tarihinde tebliğ edilmesi, ibraz için sanığa verilen 15 günlük sürenin son gününün mali tatile rastlaması nedeniyle, suç tarihinin 29.07.2015 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 09.07.2015 şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10398, Karar No: 2012/44693, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10398 E.  ,  2012/44693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların,... İlköğretim Okulunun kapısının kilidini kırarak içeriye girdikleri, VCD ve bilgisayar aldıkları, ancak güvenlik görevlilerinin olay yerine gelmesi üzerine vcd’yi yere atarak kaçtıkları, kovalamaca sonucu yakalandıkları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin mala zarar verme , konut dokunulmazlığını bozma ve nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden, 496,00 TL müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün çıkartılarak, yerine, suça sürüklenen çocukların “bu davada harcanan 28,00 TL posta gideri,22,50 TL davetiye gideri olmak üzere toplam 50,50 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak alınmasına” şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildiBaşkan
Yargıtay — Esas No: 2021/8221, Karar No: 2021/14680, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8221 E.  ,  2021/14680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... köyü 106 ada 33 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1817, Karar No: 2011/7017, Tarih: 09.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1817 E.  ,  2011/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/11/2008 gün ve 2006/879-2008/659 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.11.2010 gün ve 2009/4895 - 2010/10989 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eczacı olması nedeni ile 16.379.20.-YTL tutarlı 465 adet reçeteyi Gaziantep SSK İl Müdürlüğüne gönderilmek üzere davalı şirketin Şanlıurfa Bürosuna teslim ettiğini,ancak gönderinin alıcısı olan Gaziantep SSK İl Müdürlüğüne ulaşmadığını, kargo içerisinde çeşitli tarihlerde SSK. lı hastalara verilen reçete, ilaç küpürü ve diğer belgeler bulunduğunu,bu kayıp nedeni ile müvekkilin zarara uğradığını, reçete asılları ve ilaç küpürleri ibraz edilmediği müddetçe reçeteler karşılığının SSK tarafından ödenmediğini, tahsile yönelik başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan teslim alınan kargonun 06.02.2006 tarihli teslimat belgesi ile Urfa'dan Adana'ya taşınması için dava dışı Tatlıses Turizme teslim edildiğini,ilk taşıyıcı olan müvekkilinin zararın oluşumunda fiilen bir katkısı olmaması nedeni ile sorumluluğunun bulunmadığını, davacının talep ettiği tazminat miktarının kabul edilemeyeceğini, kargonun teslim esnasında gönderilen mallar hakkında taşıyana mallar hakkında herhangi bir beyanda bulunulmadığını savunarak, yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, konşimento bilgilerine göre dava konusu kargonun (bir adet kolinin) davacı tarafından davalı taşıyana Gaziantep SSK İl Müdürlüğü'ne teslim edilmek üzere teslim edildiği,eczanelerin anlaşmalı olduğu sosyal güvenlik kuruluşuna peryodik dönemlerde, o dönem içerisinde o sosyal güvenlik kurulu mensuplarına reçete karşılığı verilen ilaç bedellerinin tahsili amacı ile reçeteleri ve verilen ilaçların küpürlerini düzenlediği fatura eşliğinde bağlı oldukları il müdürlüklerine gönderdikleri,davacı eczacı tarafından 16.01.2006 – 31.01.2006 dönemine ait reçete, ilaç küpürleri ve 5 adet faturanın 06.02.2006 tarihli konişmento ile davalı taşıyana teslim edildiği,bu 5 adet faturanın davacının işletme defterine kayıtlı bulunduğu ve toplam bedelinin 16.379,20 YTL olduğu, reçete asılları olmaksızın ilaç bedellerinin ödenmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 01.11.2010 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22392, Karar No: 2011/7444, Tarih: 27.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22392 E.  ,  2011/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.