muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22636, Karar No: 2015/1012, Tarih: 22.01.2015

Sözleşmesinin "Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir ...na girmiş bulunması halinde, ...na girişi, Türk Sigortasına giriş olarak kabul edilir.”şeklindeki 29/4'üncü maddesinin, bir atıfet yasası olan 3201 sayılı Kanunun 5/son maddesi karşısında uygulamada önceliği bulunmaktadır.

O halde, Türk - Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29/4'üncü maddesi, keza yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmelerin kanun hükmünde olacağı ve uygulama önceliği bulunduğunu düzenleyen T.C Anayasa’nın 90'ıncı madde hükümleri uyarınca, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin anılan sözleşme hükmü kapsamında belirlenmesi gerekecektir.

Öte yandan; Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde; davacının Türkiye'deki sigorta başlangıcının, davalı Kurumun kabulünde olduğu üzere 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin uygulanmasıyla belirlenmesi durumunda; yurtiçi sigortalılık tarihi olan 14.08.2013 tarihinden itibaren borçlanılan 6320 gün kadar geri gidilecek ve sigorta başlanıgıcı 26.01.1996 tarihi olarak bulunacaktır. Bu durumda ...na giriş tarihi olan 01.01.2004 tarihinin yurtiçinde sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti suretiyle hüküm kurulmasında dolayısıyla eldeki davanın açılmasında davalı Kurumun anılan uygulaması nazara alındığında hukuki yararı bulunmadığından, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5974, Karar No: 2012/1137, Tarih: 02.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/5974 E.  ,  2012/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 30.11.2005 tarihli iddianame ile 1163 sayılı yasanın ek 2/2. maddesine aykırılıktan açılan davanın suç tarihinin 01.07.2005 olduğu tespit edilerek bu eylem nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 22.10.2003 tarihli iddianame ve sanık ... hakkındaki 12.04.2004 tarihli ek iddianame ile 1163 sayılı yasanın ek 2/2. maddesine aykırılıktan açılan davanın suç tarihinin 01.07.2003 olduğu, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 23.09.2004 tarihli iddianame ve sanık ... hakkındaki 06.07.2007 tarihli ek iddianame ile 1163 sayılı yasanın ek 2/2. maddesine aykırılıktan açılan davanın suç tarihinin 01.07.2004 olduğu tespit edilerek sanıkların bu eylemleri yönünden kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde sanıklar lehine hükümler taşıyan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tamamlanmış bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 02.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7371, Karar No: 2013/1003, Tarih: 15.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7371 E.  ,  2013/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen tüm, katılanlar vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki minibüsle meskun mahalde, refüjle bölünmüş tek yönlü ve üç şeritli yolda, 85 metre öncesinde okul geçidi ve 30 km hız tahdit levhası bulunan yerde, mahal hız sınırlarının üzerinde seyrederek okul geçidi levhasının olduğu yerden sağdan sola doğru karşıya geçmekte olan çocuğa sol şeritte çarparak ölmesine neden olması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23751, Karar No: 2017/4385, Tarih: 20.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23751 E.  ,  2017/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki ve sürücüsü olduğu aracın müvekkiline ait araca çarparak hasarlanmasına ve davacının yaralanmasına neden olduğunu, davacının veteriner hekim olması nedeniyle 24 saat hareket halinde olması gerektiğini, acil müdahale ihtiyacı için hayvan çiftliklerine ulaşmak zorunda olduğunu, bozuk yollar nedeniyle belli özelliklere sahip araçları kullanması gerektiğini, kaza esnasında aracında çok fazla tıbbi malzeme bulunduğunu, kaza sırasında bir kısım malzemenin kullanılamaz hale geldiğini, azot tankının yola fırlayarak patladığını, içinde bulunan spermaların özelliğini yitirdiğini belirterek 10.000,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile araç değer kaybı için 5.000,00 TL, suni tohumlama tankı için 1.800,00 TL olmak üzere toplam 6.800,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasına dayalı maddi – manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasına dayalı maddi – manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait araca davalının aracı ile çarpması neticesinde aracın hasarlandığını, müvekkilinin veteriner hekim olması nedeniyle 24 saat hareket halinde olması gerektiğini, acil müdahale ihtiyacı için belli özelliklere sahip araçları kullanması gerektiğini, kaza esnasında aracında çok fazla tıbbi malzeme bulunduğunu, kaza sırasında bir kısım malzemenin kullanılamaz hale geldiğini, azot tankının yola fırlayarak patladığını, içinde bulunan spermaların özelliğini yitirdiğini belirterek maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece veteriner hekim bilirkişiden alınan raporda araçtaki tıbbi malzemelerden olan suni tohumlama tankının hasarlandığını, buna ilişkin davacının zararının %40 amortisman düşüldüğünde 1.800,00 TL olduğunu, kaza sonrasında tutulan tutanakta belirilen tıbbi malzemelerin değerinin 4.230,00 TL olduğunu, tutanakta belirtilen bu tıbbi malzemelerin bir veterinerin aracında bulunabilecek malzemeler olduğunu, azot tankının zarar görmesi halinde içindeki spermaların zarar gördüğünün kabul edilmesi gerektiğini, bu sebeple davacının aracındaki zarar gören azot tankı içindeki spermaların bedellerinin de zarar kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiş, mahkemece tıbbi malzemelere ilişkin zararın ispatlanmadığı gerekçesi ile bu kalem tazminat taleplerinin kısmen reddine karar verilmiştir. Konusunda uzman veteriner hekim bilirkişisi tarafından bu tıbbi malzemelerin bir veteriner hekim aracında bulunabileceği belirtildiğine göre davacının davasını ispatladığının kabulü ile bu kalem taleplerin kabulüne kara verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de; davacı vekili hasarın tespiti için delil tespiti yaptırdıklarını, tespit dosyası için ödedikleri harç ve masrafın da tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup mahkemece bu konuda olumlu - olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13995, Karar No: 2007/419, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13995 E.  ,  2007/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.7.2005 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Türkiye Elektrik İletişim A.Ş. Genel Müdürlüğüne bağlı 154 KV Ambarlı Yıldıztepe Enerji Nakil Hattının geçtiği güzergahta D.42-D.43 numaralı planları arasında davalılar tarafından yapılan binanın Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre tehlike arz ettiğini belirterek Medeni Kanunun 727.maddesi uyarınca irtifak hakkına elatmanın önlenmesini ve davaya konu binanın can ve mal emniyeti için tehlike oluşturduğunu belirterek ihlale konu kısımlarının yıkılması isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Medeni Kanunun 727.maddesinde öngörülen yasal koşullara uygun olarak tesis edilmiş bir hakka dayanmayan davacının isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Medeni Kanunun “taşınmaz mülkiyetinin içeriği” başlığını taşıyan ve mülkiyetin kapsamını belirleyen 718.maddesinde; “Arazi üzerindeki mülkiyet kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki ... ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer.” hükmünü taşımaktadır. Arazideki yapılar kavramı ise Medeni Kanunun 722-728 maddelerinde düzenlenmiş olup Medeni Kanunun 727. maddesinde de mecralara yer verilmiştir. 727.madde; “su, gaz, elektrik ve benzerlerinin mecraları, işletmenin bulunduğu taşınmazın dışında olsalar bile aksine bir düzenleme olmadıkça işletmenin eklentisi ve işletme malikinin malı sayılır.

Komşuluk hukukunun gerektiği haller dışında bir taşınmazın böyle bir mecra ile aynı hak olarak yüklenmesi, ancak bir irtifak hakkı kurulması suretiyle olabilir.

İrtifak hakkı, mecra dışardan görülmüyorsa tapu kütüğüne tesciliyle dışarından görülüyorsa noterce düzenlenecek sözleşmeye dayanılarak mecranın yapılmasıyla doğar” şeklindedir.

Medeni Kanunun 779.maddesinde; taşınmaz lehine irtifak hakkı bir taşınmaz üzerinde diğer taşınmaz lehine konulmuş bir yük olarak tanımlanmış 780.maddesinde ise; “irtifak hakkının kurulması için tapu kütüğüne tescil şarttır. İrtifak hakkının kazanılmasında ve tescilinde aksi öngörülmüş olmadıkça taşınmaz mülkiyetine uygun hükümler uygulanır.

İrtifak hakkının zamanaşımı yolu ile kazanılması ancak mülkiyeti bu yolla elde edilebilecek taşınmazlarda mümkündür.” denmiştir.

Medeni Kanunun 779.maddesinde; taşınmaz lehine irtifak hakkı bir taşınmaz üzerinde diğer taşınmaz lehine konulmuş bir yük olarak tanımlanmış 780.maddesinde ise; “irtifak hakkının kurulması için tapu kütüğüne tescil şarttır. İrtifak hakkının kazanılmasında ve tescilinde aksi öngörülmüş olmadıkça taşınmaz mülkiyetine uygun hükümler uygulanır.

İrtifak hakkının zamanaşımı yolu ile kazanılması ancak mülkiyeti bu yolla elde edilebilecek taşınmazlarda mümkündür.” denmiştir.

Somut olayda çözümlenmesi gereken sorun; mecraların açıkta tesis edilmiş olması halinde, mecra irtifakı sözleşmesi yapılmamış olmasına rağmen irtifak hakkının doğup doğmayacağı ve dolayısıyla eylemli duruma hukuken geçerlik tanınıp tanınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Başkasının taşınmazından mecra geçirmek isteyen kişi, Medeni Kanunun hükümlerince bu isteğini iki yoldan sağlama olanağına sahiptir. Bunlardan birincisi, MK. nun 727. maddesi hükmünden yararlanmak suretiyle o taşınmaz maliki ile anlaşarak “rızai mecra irtifakı tesis edebilme” yoludur; diğeri ise, anlaşma olanağının sağlanamaması halinde, MK.nun 744. maddesinde düzenlenen "zorunlu mecra irtifakı tesisi" için dava yoluna başvurabilmesi halidir. Görülüyor ki bu tür irtifak hakkının kurulmasını sağlayan neden sadece anlaşma değildir. Bir mahkeme kararıyla da irtifak hakkı kurulabilir. Öte yandan, az yukarıda sözü edilen Özel Hukuk kurallarından başka, kamu hukukuna ilişkin tasarruf ve kurallar da mecra geçirilmesine esas teşkil edebilir.

Bilindiği üzere, MK.nun 727. maddesi de, 726. madde gibi, "yapıların, üzerinde bulunduğu taşınmazların mütemmim cüz'ü olduğu" yolundaki aynı Yasanın 684 ve 718. maddeleri ile konulmuş bulunan genel kuralın bir istisnasıdır ve mecraların geçtiği taşınmazlar üzerinde irtifak hakkı kurulma yoluyla bu mecraların, üzerinde bulunduğu taşınmazların mülkiyetine girmemesi sağlanmıştır.

Başkasının taşınmazından mecra geçirilmesine imkan veren bu maddenin öngördüğü hak sahibine, o taşınmazdan yararlanma yetkisi sağlaması ve böylece malikin yararlanma yetkisini mecra geçiren kişi lehine sınırlaması bakımından irtifak hakları arasında yer almaktadır. Yararlanma biçimi, hak sahibinin o taşınmazdan mecra geçirmesi ve bu nedenle bazı faaliyetlerde bulunabilmesine yönelik olduğundan, mecra geçirecek kişi ile taşınmaz arasında doğrudan doğruya bir ilişki kurulmasını zorunlu kılar. Bir başka anlatımla, mecra irtifakının tesisi, taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasında da olduğu gibi, tescile esas teşkil edecek bir "temliki işleme", yani "iktisap sebebine" ihtiyaç gösterir. İktisap sebebini teşkil eden hukuki işlem çoğunlukla bir irtifak sözleşmesi görünümünü taşır. Mecra irtifakı sözleşmesiyle, tarafların mecra hakkının tesisi hususundaki karşılıklı, birbirine uygun iradelerinin yer aldığı borçlandırıcı işlem kastolunmaktadır. Bu işlem, mecra hakkının belli bir muhteva ile kurulmasına ilişkin bulunmaktadır. (H.Cumhur Özakman-Türk Hukukunda Mecra İrtifakları - İstanbul 1978 - Sayfa 41).

Bir başka anlatımla, üzerinde irtifak hakkı kurulan taşınmazın sahibi, bu sözleşmeyle, irtifak hakkı sahibine "arazisi üzerinde ana yapı için gereken mecraları yapması veya evvelce meydana getirilmiş mecralar varsa onları yerinde alıkoyması ve bunları korumak amacıyla arazisine girmesi konularında izin vermektedir." (Suad Bertan - Aynı Haklar - Ankara 1976 - Sayfa 656 vd.).

Ancak, mecra irtifakının geçerli olarak doğabilmesi için (diğer unsurların varlığı yanında) mecra irtifakı sözleşmesinin yasada öngörülen şekilde yapılmış olması zorunludur (MK. 781). (2644 sayılı Kanun m. 26; Tapu Sicil Nizamnamesi m, 19 İçt. Bir. K., 10.6.1931 gün ve 2/40 sayılı). Bununla beraber, mecra irtifakı, MK. nun 780. maddesinin ilk cümlesindeki buyurucu hüküm uyarınca tapu siciline kaydedilmedikçe (tescil olunmadıkça), sadece sözleşme yapılmış olması olgusu, irtifakın hükümlerinin yerine getirilmesi için bir talep hakkı vermeyecektir. Ne var ki, taşınmazlar üzerinde ayni bir hak iktisabının tapu kütüğüne yapılacak tescile bağlı olduğu yolundaki genel kuralın (MK. 705), irtifak hakları için de söz konusu olacağını, MK. nun 780 maddesi açıkça öngördüğüne göre, taşınmaz mülkiyetinin iktisabına paralel olarak mecra irtifakının sicil dışı tesis edilmesi de mümkündür. Bu haller MK. nun 705.maddesinde öngörülmüştür. Fakat, mecra irtifakının tescilden önce tesisine imkan veren haller, MK. 780’de atıf yapılan madde 705'den ibaret değildir. Aynı Yasanın 727. maddesinde açıkça belirtildiği gibi, irtifak sözleşmesine konu edilen mecra açıkta tesis olunmuş ise, bu takdirde de sözleşmenin yapılması ve mecranın açıktan geçirilmesiyle irtifak hakkı doğmuş olacaktır. Bu hüküm, açıktan geçen mecralarda görülebilirliğin, tapu sicilinin aleniyet fonksiyonunun yerini tutabileceği görüşünden kaynaklanmaktadır (Özakman - age., 89) (kemal Oğuzman/Özer Seliçi – Eşya Hukuk - İstanbul 1982 sayfa 751, dipnot 111'le ilgili metin)

(Bertan - age.- 1183). Ancak hemen ve özellikle belirtilmek gerekir ki, mecra irtifakının tescilsiz iktisabına imkan veren bu istisnai hükümle, hakkın dayanağını teşkil eden mecra irtifakı sözleşmesi veya hakka sebep teşkil eden bir diğer hukuki işlemin usulünce düzenlenmesi gereği bertaraf edilmiş değildir. Aksi halde, mecra irtifakının doğduğu kabul olunamaz ve taşınmazın maliki MK. 683.madde uyarınca tecavüzün men'ini dava edebilir (Özakman age.-90 dipnot 169'la ilgili metin ve orada anılan eserler). Bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1978 gün ve 1/592 esas, 1077 karar sayılı ilamında da aynen vurgulanmıştır.

Eldeki dosyada; dava konusu olan 389 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı idare yararına yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun olarak tesis edilmiş bir irtifak hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece, davacıya ait dava konusu olmayan bir başka taşınmaz üzerinde bulunan irtifak hakkı nedeniyle irtifak hakkıyla yükümlü bulunmayan taşınmaz yönünden elatmanın önlenmesi ve kal kararı verilmesi doğru değildir. Karar bozulmalıdır.

Eldeki dosyada; dava konusu olan 389 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı idare yararına yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun olarak tesis edilmiş bir irtifak hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece, davacıya ait dava konusu olmayan bir başka taşınmaz üzerinde bulunan irtifak hakkı nedeniyle irtifak hakkıyla yükümlü bulunmayan taşınmaz yönünden elatmanın önlenmesi ve kal kararı verilmesi doğru değildir. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3759, Karar No: 2019/5898, Tarih: 13.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3759 E.  ,  2019/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in dava konusu 2306 ada 6 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın 89/220 oranında paydaşı olduğunu, diğer 131/220 payın ise davalıya ait olduğunu, davalının taşınmazı uzun yıllardan beri tek başına kullandığını, davacılardan ...'in davalıya ecrimisil ödemesi için 24/05/2013 tarihinde ihtarname göndermesine rağmen ödeme yapılmadığını, taşınmazın tapuda tarla niteliğinde görünmesine rağmen her türlü belediye hizmetlerinden yararlanıldığını ve imar alanı içerisinde olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için 10.000,00 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekille, dava konusu taşınmazın öncesinde bir bütün halinde ... adlı kişiye ait olduğunu, 6/960 hissesinin 14/09/1987 tarihinde üzerindeki üç katlı betonarme karkas ev ile birlikte tapuda satış yoluyla müvekkiline devredildiğini, 1990 yılında şuyulandırma sonucu 89/220 hisse itibarıyla davalı adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan evin müvekkili davalı tarafından kullanıldığını, evin daireler halinde kiraya verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacıların murisi olan ...'in dava konusu 2306 ada, 6 parsel sayılı, tarla vasıflı, 220 metrekare alanlı taşınmazın 131/220 oranında paydaşı olduğu, diğer 89/220 payın ise davalıya ait olduğu, taşınmazda davalıya ait üç katlı betonarme bina bulunduğu, davaya konu taşınmazda tarafların paydaş olduğu sabittir. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.