muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13123, Karar No: 2013/18244, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13123 E.  ,  2013/18244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 Sayılı Yasayla değişik 18. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Mahkemece, taşınmaz mal hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın tüm taraflarına, 10 uncu madde uyarınca tebligatların ve ilanların yapılması, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yine bu maddedeki usule göre tespit edilmesi ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10 uncu madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra, bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine ve taşınmaz malın idare adına tesciline karar verilir ve bu karar tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir.” düzenlemesi getirilmiştir. Buna göre taşınmazın mülkiyeti çekişmeli ise bu ihtilafta yer alan tüm taraflar kamulaştırma bedeli tespit ve tescil davasında davalı olarak yer almalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın malik hanesinde “davalı” ibaresinin yazılı olup ifrazen 1374 ada 16 parselden geldiği, tutanakların incelenmesinde bu parsel hakkında ... adına vergi kaydı bulunduğu ve bu şahsın mirasçısı olduğu belirtilen ... ve ... tarafından kendileri adına tespit istendiği fakat taşınmazın terk edilmesi nedeniyle Hazine adına tespitine karar verilip tapuda malik hanesine "davalı" yazıldığı, tapu evrakı arasında yer alan yazıya göre ... ve ... tarafından vergi kaydı ibraz edilerek dava açıldığının belirtildiği ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/748 esas sayılı dosyasında davalı olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece mülkiyet ihtilafına ilişkin bu dosya getirtilerek aradan uzun zaman geçmesi durumu da dikkate alınıp davanın kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp dava kesinleşmişse adına tescil edilenlerin davalı olarak dahil edilmesi, dava sonuçlanmamışsa yukarıda belirtilen hüküm uyarınca, mülkiyet çekişmesine ilişkin dosyada yer alan tüm tarafların eldeki bu davaya davalı olarak dahil edilmeleri gerekirken, bu şekilde bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20294, Karar No: 2012/24884, Tarih: 04.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20294 E.  ,  2012/24884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 19.429.20 TL (nafaka) borcu bulunmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacı tarafın 11.700 TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesiyle; tarafların, 05.04.2006 tarihli kesinleşen kararla boşandıklarını; kararla müşterek çocuk (1988 doğumlu) ... 'nın velayetinin davalı anneye verildiğini ve davalı için aylık 1000 USD, müşterek çocuk için ise aylık 400 TL nafaka bağlandığını; nafaka düzenli ödendiği halde, davalı kötüniyetli olarak ... 9. İcra Müdürlüğünün 2009/20223 E. Sayılı takip dosyasında icra takibi başlattığını; davacı müvekkilinin, davalı yana hiç bir nam altında nafaka borcunun bulunmadığını iddia ederek, (19.429 TL için) ödenmemiş nafaka borcu bulunmadığının tesbitine ve davalı aleyhine %40 haksız icra tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile davacı tarafın 11.700 TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; "Davacının 2008, 2009 ve 2010 yıllarında müşterek çocuk ... için ödediği 1.150 TL kredi kartı borcu, 26.400 TL özel okul ücreti ile yemek ve servis giderlerinin de nafaka alacağından mahsubu gerekir. Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E;2009/22641 K; 2010/3781 T.19/02/2010" denilmiştir. Oysa, sözü edilen içtihatta; "borçlunun birbirini takip eden tarihlerde, tüm nafaka borçlarını kapsamasa dahi bir takım ödemeler yaptığı ve yapılan bu ödemelerin nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair bir açıklama olmasa bile, ödenen miktar nispetinde nafaka borcundan kurtulacağının kabulü gerektiği" vurgulanmaktadır. Somut olayda ise, davacı (borçlunun) yaptığı ödemeler raporda da açıkça belirtildiği gibi nafaka dışında, kredi kartı borcu ile özel okul ücreti, yemek ve servis giderlerine ilişkin bulunmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre ise, bu tür harcamaların, nafaka borcu dışında ahlaki bir görevin yerine getirilmesi mahiyetinde olduğu kabıl edilmektedir.Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4332, Karar No: 2015/6055, Tarih: 13.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4332 E.  ,  2015/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/09/2012 (EK KARAR:21.01.2014)

NUMARASI : 2012/701-2012/554

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine; davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10279, Karar No: 2015/11226, Tarih: 05.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10279 E.  ,  2015/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2012/407-2014/59

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, üzerinde 2 katlı bina bulunan dava konusu 69 ada 162 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğunu ve davalının zemin katta bulunan daireyi haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığını ileri sürerek el atmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davacı ile kardeş olduklarını,taşınmaz üzerindeki binayı kendisinin yaptırdığını ve binanın alt katında süresiz oturacağı konusunda davacı ile anlaştıklarını,dava konusu edilen daireyi yıllardır kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Yağmur .....'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.792.85.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28207, Karar No: 2010/25057, Tarih: 26.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/28207 E.  ,  2010/25057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26867, Karar No: 2014/16670, Tarih: 16.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26867 E.  ,  2014/16670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma, zincirlmeme silahla tehdit, Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

...Ltd. Ünvanlı (... V.D.) şirketin ... semtindeki oto kiralama işyerini birlikte (fiilen) işleten baba (...), oğul (...) ve yeğen (...) olan sanıkların; katılanlar ... (kefil) ve ... (kiracı-borçlu)'ın 17/08/2009 tarihli sözleşmeyle kiraladıkları (miktarı kısmı boş bırakılmış senet imzalayarak) ... plakalı aracın işyerine iadesi aşamasında; kiralık araçta bir kısım hasara sebep olduklarının ileri sürülmesi, şikayetçilerden dosya fotokopisi görülen "araç bakım formu" içerğinde tespit olunan hasar karşılığı 2.473 TL istenmesi, katılanların buna itiraz etmeleri üzerine işyerinde bir odaya alınıp dosyada rastlanılmayan "hasar belgesini" imzalamalarını istemeleri, şikayetçilerden pasif direnç gördüklerinde adli emanete alınan kuru sıkı tabancaları bir şekilde teşhir edip onların korkmalarını sağlayarak hasar belgesini imzalamalarını sağlamaları, kiralama aşamasında alındığı bildirilen miktar kısmı boş senedi 65.000 TL bedel yazarak noterden 26/08/2009 tarihinde protesto gönderilmesi ve senedin sanık ... vekilince Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2010/2238 Esas sayılı dosyasında 6.000 TL asıl alacak üzerinden icra tatkibine (18/02/2010) konulması; öte yandan müşterileri olan şikayetçi ve mağdurlardan oto kiralama sırasında aldıkları senetleri otoların iadesi gerçekleştiği halde sahiplerine (katılanlar ... ve ...) vermemeleri eylemlerinin kişi sayısınca "nitelikli güveni kötüye kullanma"; "zincirileme silahla tehdit"; "Açığa imzanın kötüye kullanılması" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Katılanlar ... ve ... vekili Av. ...'nın 23/06/2011 havale tarihli süre tutum-temyiz dilekçesiyle sadece müvekkileri açısından, sanıklar hakkında verilen "beraat" kararlarını temyiz ettiği sonucu varıldığından tebliğnamedeki II. no'lu "red" düşüncesine iştirak olunmamıştır.

I) "Nitelikli güveni kötüye kullanma" suçundan sanıklar hakkında verilen "beraat" kararına yönelen katılan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılanın yokluğunda verilip 16/09/2011 tarihli (beraat) hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 25/11/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

I) "Nitelikli güveni kötüye kullanma" suçundan sanıklar hakkında verilen "beraat" kararına yönelen katılan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılanın yokluğunda verilip 16/09/2011 tarihli (beraat) hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 25/11/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) "Nitelikli güveni kötüye kullanma"; zincirleme silahla tedit, "Açığa imzalanın kötüye kullanılması " suçlarından sanıklar hakkında verilen "beraat" kararlarına yönelen katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkındaki "beraat" hükümlerinin ONANMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2614, Karar No: 2011/3240, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2614 E.  ,  2011/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin, davalılardan işverene ait işyerinde 1.2.1991- 15.12.1998 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7.4.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Dava, davacının murisi ...'in davalı kardeşine ait işyerinde 1.2.1991-15.12.1998 tarihleri arasında diş teknisyeni olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İşveren olarak davalı gösterilen ..., bu işyerini 1989 yılında devir aldığını, hak düşürücü sürenin dolduğunu, davacıların murisi ile aralarında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, ...ye taşınırken işyerini bedelsiz olarak davacıların murisine devrettiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalıya ait işyerinden davacı murisinin 1.2.1991 tarihli işe giriş bildirgesi ile 31.5.1991 tarihine kadar, 120 günlük çalışmanın bildirildiği, davacı murisinin konfeksiyonculuk faaliyetinden ... Vergi Dairesinde 29.3.1994-28.9.1994 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu ve bu nedenle 29.3.1994-28.9.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğu, 18.7.2004 tarihinde öldüğü, işyerinin 1.11.1986-23.7.2004 tarihleri arasında kapsamda bulunduğu davalı işverenin bu işyeri nedeniyle 15.5.1989-23.7.2004 tarihleri arasında vergi mükellefiyeti bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tanık ..., işyerini davalı ...'in işlettiğini muris ...'nın da kendisi gibi çalıştığını ancak işçi mi ortak mı olduğunu bilmediğini, tanık ..., ...'nın işyerinde işçi gibi çalıştığını teknisyen olduğunu görevinin "modolajcılık" olduğunu, davalı ...'in ayrı odası bulunduğunu, tanık ..., ...'nın işyerinden porselen işi yaptığını sürekli çalıştığını ancak işçi mi ortak mı olduğunu bilmediğini, tanık ... işyerini ... ile ...'in bir arada işlettiğini, ortak olduğunu bildiklerini patronun davalı ... olduğunu çek, senet gibi tahsilat işlerine ...'in baktığını beyan etmiştir.

1-Dava 16.10.2008 tarihinde mirasçılar tarafından açılmış olup, davacıların murisi ... 29.3.1994-28.9.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğundan ve murisinin bu tarihten sonraki çalışması yönünden verilmiş bir işe giriş bildirgesi vs bulunmadığından 29.9.1994-15.12.1998 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istem yönünden 5 yıllık hak düşürücü süre murisin ölüm tarihinden önce 31.12.2003 tarihinde dolduğundan mahkemece 29.9.1994-15.12.1998 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine ilişkin olarak verilen karar sonucu itibariyle doğrudur.

2-1.2.1991-29.3.1994 tarihleri arasındaki döneme ilişkin isteme gelince; ...'in bu dönemde davalı tarafından işletilen diş labaratuar işyerinde "porselenci" "modolajcılık" yaptığı tanık beyanları ile sabit olup, tanıklar çalışmayı doğrulamakla birlikte, ...'in "işçi" olarak mı yoksa "ortak" olarak mı çalıştığını bilmediklerini beyan etmişlerdir. Davalı işverence davacı murisinin 1.2.1991-31.5.1991 tarihleri arasındaki çalışmaları sigortalı olarak bildirildiğinden davacı murisinin "işçi" olarak çalıştığı yazılı belge ile sabit olduğundan hak düşürücü süreye uğramayan ve davalı Kuruma eksik bildirilen 1.6.1991-29.3.1994 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmelidir.

Mahkeme kararının bu nedenle bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/22395, Karar No: 2023/407, Tarih: 16.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22395 E.  ,  2023/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/550 D. İş - 2021/556 K.

SAYISI : 2021/İHK-17800

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kısmen kabulü - Davacının itirazının reddi, davalının itirazının kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulü

SAYISI : K-2021/49033

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraf vekilleri tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının reddi, davalının itirazının kısmen kabulü ile ... kararının kaldırılarak başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 14.10.2019 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazasında tescilsiz motosiklette yolcu olan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bila tarihli dilekçeyle talebini davalının sigortaladığı araç sürücüsünün %75 kusuru dikkate alınarak 272.574,74 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmayıp başvurunun usulden reddi gerektiği, maluliyet oranının fahiş olduğu, müterafik kusur indirimi yapılması ve kusur durumunun araştırılması gerektiği, avans faizine hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aynı olaya ilişkin 2020.E.10274 sayılı dosyada kusur raporu alındığı, bu nedenle eldeki dosyada yeniden kusura ilişkin rapor alınmasına gerek olmadığı, anılan raporda davacının yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsü ... ... 'nun %75 ve davalının sigortaladığı araç sürücüsü ...'nın %25 oranında kusurlu bulunduğu, davacının motosiklet sürücüsünün ehliyetsiz olduğunu bilerek yolcu olarak binmesi nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek; PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği uygulanmak suretiyle yapılan hesaplamadan davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklet sürücüsünün %25 kusuruna isabet eden 92.521,64 TL'ye %20 oranında müterafik kusur indirimi yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 74.017,32 TL'nin 11.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar