muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12181, Karar No: 2015/23540, Tarih: 08.12.2015

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 3-5 yaşlarında 430 adet kayısı ağacı ile 4-6 yaşlarındaki 40 adet kayısı ağacının verim çağına geldiği ve yaş durumu itibariyle kapama kayısı bahçesi olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken Dairemizce 25.12.2012 tarihli bozma ilamında maddi yanılgıya düşülerek söz konusu ./..

ağaçların fidan olarak değerlendirilmesi yönünden hükmün bozulduğu anlaşılmış olup, maddi yanılgıya dayalı bozma ilamı taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz.

Bu durumda; tapulama harici alanda yetiştirilen 3-5 yaşlarındaki 430 adet kayısı ağacı ile 4-6 yaşlarındaki 40 adet kayısı ağacının kapama kayısı bahçesi niteliğinde olduğu sair ağaçlar bu nitelik içerisinde değerlendirilerek ayrıca bedel verilemeyeceği kabul edilerek, söz konusu ağaçların yaşları itibariyle verim durumu ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatları ile üretim masrafları İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip, söz konusu ağaçların öncelikle dikim aralığı belirlenip, kapama kayısı bahçesi olarak belirlenecek değerinden sulu tarla olarak belirlenecek değerinin indirilerek söz konusu ağaç bedellerinin tespiti için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden;

Hükmün taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6802, Karar No: 2019/675, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6802 E.  ,  2019/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

.....Grup Başkanlığı (2) Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonunun 08.11.2012 tarihli 203 sayılı mütalaasında, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve sahte fatura kullandığı belirtilmesine rağmen, sanık hakkında yalnızca “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı anlaşıldığından; "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

.....Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün gerekçesinde de, sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunu işlediğinin belirtilmesi karşında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında, "2009-2010 vergilendirme dönemi” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, "31.12.2009" olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4563, Karar No: 2011/3973, Tarih: 12.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4563 E.  ,  2011/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/05/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının yüklenicisi olduğu Marmaray projesi kapsamında açılan tünel inşaatı sırasında kiracı olarak oturduğu apartmanda çatlaklar oluştuğunu, aile bireylerinin çatlaklar nedeni ile huzursuz olduklarına ilişkin apartman yönetimi ile birlikte tutanak düzenleyip 01.06.2006 günü apartmandan taşındığını, 25 gün kadar sonra dava dışı Üsküdar Belediyesi'nin apartmanın tamamen boşaltılmasına karar verdiğini, davalı Şirket ile apartmanda oturan kiracı ve bağımsız bölüm sahipleri arasında düzenlenen belge (protokol) uyarınca her birinin uğradığı maddi zararı karşıladığını, kendisi gibi kiracı olanlara 9.000,00 TL ödeme yapıldığı halde Belediye'nin boşaltma kararından önce apartmandan ayrıldığı gerekçesiyle başvurusunun reddedildiğini belirterek, uğradığı maddi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacı ile aralarında imzalanmış bir belge bulunmadığını, tünel yapım çalışmalarının aksamaması için binanın boşaltılmasının bir an önce gerçekleşmesini sağlamak amacı ile böyle bir yardım yapılmasına karar verildiğini, tespit bilirkişileri ve belediyenin yaptığı incelemede binanın yapıldığı zamanki koşullar uyarınca beton kalitesinin oldukça düşük olduğunun belirlendiğini, çatlamaların binadan kaynaklanan nedenlerden dolayı meydana geldiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davacının, davalının eylemi nedeniyle apartmandan taşınmak zorunda kaldığını kanıtlayamadığı, davalı ile dava dışı kişiler arasında düzenlenen belgenin davacı yönünden bağlayıcılığı bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece; davacının, davalının eylemi nedeniyle apartmandan taşınmak zorunda kaldığını kanıtlayamadığı, davalı ile dava dışı kişiler arasında düzenlenen belgenin davacı yönünden bağlayıcılığı bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı ile ... Apartmanı yöneticisi ve yardımcısı tarafından düzenlenen 30.05.2006 günlü tutanağa göre, apartmanın 18 nolu bağımsız bölümünde kiracı olarak oturan davacının, Marmaray projesi kapsamında yapılan kazı çalışmaları sırasında apartmanda meydana gelen çatlaklar nedeni ile ailesinin yaşadığı korku üzerine apartmandan taşındığı; 26.06.2006 günü Üsküdar Belediyesi'nin ... Apartmanı'nın beton kalitesinin yeterli olmaması, bazı kolonlarda düşey doğrultuda çatlaklar oluşması, bina statik sistemindeki zemine bağlı olumsuzluklar nedeniyle binanın boşaltılmasına karar verildiği; bu karar üzerine davalı ile binada oturanlar arasında imzalanan belge uyarınca davalının, kiracı ve bağımsız bölüm sahiplerine para ödemeyi kabul ettiği, davacı bu tarihten önce oturduğu bağımsız bölümü boşalttığı için davacı ile aralarında imzalanmış bir belgenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Apartman yönetimince tutulan tutanağın içeriği, davacı tanıklarının anlatımları ve tüm dosya kapsamından, davalının kusurlu eylemi ile meydana gelen çatlakların ailesi üzerinde korku yaratması nedeni ile davacının, Üsküdar Belediyesi'nin boşaltma kararından önce apartmandan taşınmak zorunda kaldığı sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacının, davalının diğer kiracılara ödemeyi kabul ettiği bedele göre istemde bulunduğu maddi zararının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12099, Karar No: 2013/14680, Tarih: 31.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/12099 E.  ,  2013/14680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait evde 2005 yılı ağustos ayından itibaren şoför olarak çalışmaya başladığını, 4.2.2012 tarihinde işten ayrıldığını, çalıştığı dönem içinde bazı aylara ilişkin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 14.500 TL ücret alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının sadece evin dışında araçların temizliği, bahçenin düzenlenmesi gibi işlerde part-tıme olarak çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, borçlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ... mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalılara ait araçta şoför olarak çalıştığını, davalıların işe gidip gelmesinde ve çocuklarının okula bırakılmasında görevlendirildiğini ileri sürmektedir. Dosya kapsamından ve davacı beyanından, davacının davalıları evden alarak işlerine götürdüğü, çocukların okula ulaşımını sağladığı ve bunun dışındaki zamanlarını çalışmadan ev ve eklentilerinde geçirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ev hizmetinde çalıştığının ve 4857 sayılı yasanın 4/1-e maddesi uyarınca taraflar arasında ... kanunu anlamında işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığının ve bu bağlamda davaya bakmaya genel mahkemenin görevli olduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 31.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12023, Karar No: 2014/14124, Tarih: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12023 E.  ,  2014/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin şirket bünyesinde çalışırken dört ayı aşkın süre maaşının, ayrıca sözleşmenin başlangıcından itibaren fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi ve ibraname imzalaması için işveren tarafından sürekli baskı yapılması dolayısı ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesi gereğince iş görme borcunu yerine getirmekten kaçındığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.Somut olayda, ücretlerin düzensiz ödenmesi sebebiyle işçinin işyerine gelmemek suretiyle eylemli olarak iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4212, Karar No: 2013/22322, Tarih: 13.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/4212 E.  ,  2013/22322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanık ...'ın 26.05.1979 olan doğum tarihinin tam olarak iddianame ve gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.

Mağdurun kolluktaki beyanına göre, sanığın, yanında diğer sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen 6 kişi ile birlikte, sahilde kuşlara yem vermekte olan mağdurun yanına gelerek, 10.000 TL tutarındaki senedi imzalatmak amacıyla olay yerinde ele geçirdiği sopa ile dövmesi şeklinde gelişen eylemde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) ve (c) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Sanığın UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre, hükümden sonra 04.02.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6268, Karar No: 2016/14384, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6268 E.  ,  2016/14384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Elek.Da.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 06/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 27.525.25 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı ... A. Ş . yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... A. Ş . tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı .... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3224, Karar No: 2015/13400, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3224 E.  ,  2015/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/600-2013/983

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.