muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6639, Karar No: 2011/6157, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6639 E.  ,  2011/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik işlerin giderilme bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisine getirtilen Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin Dairemizin bozma ilâmından sonra 2008/302 esas numarasını alan dava dosyası içerisindeki 28.01.1999 tarihli inşaat sözleşmesi içeriğinden, tarafların inşaat yapımı konusunda bedel karşılığı anlaştıkları belirlenmiştir. Sözkonusu dosya içeriğinden taraflar arasındaki ilişkinin 1999 yılında sonlandırıldığı, yüklenici yararına bu dosyayla kâr kaybı ve sözleşme dışı işler bedeli olarak 6.812,17 TL'nin karar altına alındığı anlaşılmaktadır.

Arsa sahibi İlgün Yıldırım yukarıda numarası yazılı olan davaya karşı açtığı karşı davada 4 kalem halinde bildirdiği istekler nedeniyle 5.617,20 TL istekte bulunmuş, bilirkişinin raporu üzerine davasını 11.02.2005 tarihli dilekçesiyle ıslah ederek 12.764,06 TL'ye çıkarmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak iş sahibinin karşı davasının kabulüne karar verilmiş, yüklenici vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.11.2007 günlü ilâmıyla dava dilekçesinde dava konusu yapılmayan istem yönünden ıslahla talepte bulunulmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle kararın bozulması üzerine, mahkemece iş sahibi tarafından eksik işlerin giderilmesine ilişkin ıslahla istenilen miktar yönünden bu konuda dava dilekçesinde istem bulunmadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı iş sahibi ... vekili tarafından 03.02.2009 tarihinde harçlandırılan dava dilekçesiyle önceki dosyadaki belgeler ve raporlar dikkate alınarak yüklenicinin eksik bıraktığı işlerin giderilme bedelinin tahsili istemiyle bu dava açılmıştır. Davalı yüklenici ...vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, davanın reddini istemiştir.

Borçlar Kanunu'nun 126/IV. maddesi uyarınca, maddede sayılan istisnalar dışında eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda zamanaşımı süresi 5 yıl olarak kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki ilişkinin 1999 yılında sona erdirildiği dosya içerisine getirtilip incelenen dava dosyası içeriğinden anlaşılmaktadır. İş sahibi önceki davadaki karşı davasında eksik işlerin giderilme bedeli konusunda herhangi bir istemde bulunmadığından bu konudaki ıslah talebi de kabul edilmemiş, Dairemizin bozma ilâmına mahkemece uyulması sonucu bu konuda hüküm kurulmamıştır.

Bu durumda, iş sahibi ...ilk defa 03.02.2009 tarihinde harçlandırdığı bu dava ile eksik işlerin giderilme bedelinin tahsilini istediğinden ve taraflar arasındaki ilişkinin 1999 yılında sona erdirilmesinden itibaren Borçlar Kanunu'nun 126/IV. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmasından sonra davanın açıldığı anlaşıldığından, davalı yüklenici vekilinin süresinde olan zamanaşımı def'inin kabulü ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yüklenici ...yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3191, Karar No: 2019/4147, Tarih: 26.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/3191 E.  ,  2019/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'ın 597 ada 2 parsel sayılı taşınmazını ara malik davalı ...'ı kullanarak ikinci eşi olan davalı ... ile çocukları olan davalılar ... ile ... 'ten olma torunu ... 'e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar ... , ... , ... ve ... , mirasbırakanın dava konusu taşınmaza 1970'li yıllarda 2 katlı ev yaptığını, taşınmazın tapusunu 2008 yılında alabildiğini, tapuyu almak için ödemesi gereken borçları ödeyemez hale gelince, çekişme konusu taşınmazı mahalleden tanıdığı, manevi oğlu olarak benimsediği ... 'a sattığını, kendilerinin de ... 'dan bedeli karşılığında geri aldıklarını, satışın gerçek olduğunu, davalı ..., kayıt maliki olmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, ancak hükmün infazında tereddüt oluşmaması bakımından İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.257.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

5.676.15. -O.H.

1.419.00. -P.H.

4.257.15.TL
Yargıtay — Esas No: 2016/2545, Karar No: 2016/5194, Tarih: 20.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2545 E.  ,  2016/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

08/03/2016 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 16/03/2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin son fıkrası ve 317. maddesi gereğince REDDİNE, 20/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4543, Karar No: 2015/6375, Tarih: 23.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4543 E.  ,  2015/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/295410

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/04/2014, 2014/32 (E) ve 2014/138 (K)

SUÇ : Silahla kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- TCK'nun 86/3-e maddesi ile yapılan artırımda 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık B.. K..'ün kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin haksız tahrike, ertelemeye, kazanılmış hakka, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)-Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,

b)-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile uygulama yapılması, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

-Hüküm fıkrasında yer alan 146,00 TL'lik zorunlu müdafii ücretinin çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "221,50 TL" olarak ,

- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde,

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11828, Karar No: 2022/2303, Tarih: 24.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/11828 E.  ,  2022/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2021 gün ve 2021/152 E. 2021/235 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11785, Karar No: 2015/10088, Tarih: 03.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11785 E.  ,  2015/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre, olay günü mağdurenin öğle yemeği için okuldan eve giderken parkın içinden geçtiği sırada gördüğü sanığın mağdureye cinsel organını gösterip öpücük attığı anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın fiziksel temas içermeyen eyleminin TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2699, Karar No: 2008/1824, Tarih: 05.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2699 E.  ,  2008/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12418, Karar No: 2019/1898, Tarih: 19.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12418 E.  ,  2019/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmaza komşu 11 ada 2 parsel, 103 ada 1 parsel, 1222, 942, 944 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının sureti ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının, tespit kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2-En eski tarihli ve tespit tarihinden 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan orman bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması,

3-3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi, alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22371, Karar No: 2015/25891, Tarih: 29.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22371 E.  ,  2015/25891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, sosyal yardım, ikramiye alacağı, bayram yardımı ile öğrenim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını ve alt işverenin taraf olduğu sendikaya üye olduğunu, bağıtlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını belirterek, eksik ödenen işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davacının kendi işçisi olmadığını, bu sebeple kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece verilen kısa kararda kabul edilen işçilik alacak miktarları ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yazılı alacak miktarları farklı şekilde yazılmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan alacak miktarları yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33271, Karar No: 2019/7128, Tarih: 11.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/33271 E.  ,  2019/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... köyü 1521 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığından tespit edilen bedelin derhal ödenmesi yönünde hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2 -2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, acele el koyma bedelinin, tespit edilen bedelden mahsubundan sonra kalan fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrası için yasal faiz yürütülmesi gerekirken, tüm bedele faiz yürütülmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının c harfi ile gösterilen bölümünden (konuya ilişkin yasal düzenleme kamulaştırma işleminin aciliyeti , menfaat dengeleri birlikte değerlendirilerek yasanın m.10/10 düzenlemesine göre tedbir öngörülmesi uygun görüldüğünden sonuçta 2942 sayılı yasanın 4650 sayılı yasa ile değişik 10. maddesinin

10. fıkrası gereğince tapu maliki- muris... mirasçılarına ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve ibraz edilecek veraset belgesine göre mirasçılara miras paylarına göre ödenmesine,) cümlesinin çıkartılmasına,yerine (muris .... mirasçılarına kararın kesinleşmesi beklenmeden ödenmesine ) cümlesinin yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4.parağrafının tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18460, Karar No: 2014/18382, Tarih: 23.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18460 E.  ,  2014/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 13.03.2013

No : 2011/119-2013/96

Dava, yersiz ödenen aylığın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme; yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının babasının, Emekli Sandığı’ndan aldığı yaşlılık aylıklarnın Ziraat Bankasındaki hesabına gönderildiği, 16.03.2009 tarihinde vefat ettiği, davalı murisinin Ziraat bankasındaki hesabına 2009 yılı mart ayına ilişkin 3 aylık emekli maaşının 02.03.2009 tarihinde bir miktarının ATM kartı ile çekildiği, geriye kalan meblağın ise bir kısmının bankaca taksit ödemesi ve ferilerine dair kesintiler nedeniyle hesaptan çekildiği, davalı murisinin 01.04.2009 -31.05.2009 tarihleri arasındaki aylık tutarının tahsiline yönelik eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunun 134’üncü maddesinde, bu Kanunun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir. 5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde ise; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; dava konusu uyuşmazlık 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 ve 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 23.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.