muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21766, Karar No: 2013/10388, Tarih: 04.06.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4 maddesindeki ve 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesindeki düzenlemeler karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve d bendlerinde yer alan seçenek yaptırımların yerine getirilmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 50/6 maddesi gereğince hükmedilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 50/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafların çıkarılarak diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya ... ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya ... ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar. sinema,tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara ... haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK.md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK.md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Bu açıklamalar doğrultusunda; hırsızlık yapmak amacıyla Kırklareli Kırkşehitler İlköğretim Okulu'na açık olan penceresinden giren suça sürüklenen çocuğun “geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal” suçun işlediği iddia olunan somut olayda: Kamuya açık bir yer olması karşısında konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle de unsurları oluşmayan “işyeri dokunulmazlığını ihlal” suçundan beraat verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde “mahkumiyet” hükmü kurulması,

Bozmayı gerekirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/769, Karar No: 2012/7808, Tarih: 16.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/769 E.  ,  2012/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu 1586, 3049, 3047 ve 3051 parsel sayılı taşınmazların tamamı ... mutlak koruma alanında kaldıklarından davacılar üzerindeki tapularının iptaline karar verilmesi gerekirken, itiraz nedeniyle kapanan eski tapu kayıtlarındaki tapunun iptaline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinde yazılı (1656-1617-1587) rakamlarının çıkarılmasına, yerine (3049, 3047, 3051) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineey irad kaydedilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/125, Karar No: 2007/1562, Tarih: 19.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/125 E.  ,  2007/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 17. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu ..ada .parsel sayılı taşınmazına davalıların bina inşa etmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Murat hakkında açılan davanın husumet yönünden reddine; diğer davalı Ö... yönünden müdahalenin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ö.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilere; kısa kararda davalı M,,Ç..hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilip, gerekçeli kararda bu yönden hüküm kurulmayarak kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/200, Karar No: 2014/12963, Tarih: 14.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/200 E.  ,  2014/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2012/10-2013/674

Davacı M.. A.. vekili Avukat S.. S.. tarafından, davalı N.. T.. aleyhine 13/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/09/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/10/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat S.. U... Kavuşturan ile karşı taraftan davacı vekili Avukat S.. S.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama ve hakaret eylemleri nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerek BK. m.47 ve gerekse de m.49 hükümlerine göre, hakimin manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Diğer yandan hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hak ve nısfetle hüküm vereceği MK.m.4’de belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olayın oluşu, olay tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4756, Karar No: 2013/22124, Tarih: 12.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/4756 E.  ,  2013/22124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-)08.04.2009 tarihinde, sanığın yüzüne karşı duruşma günü 30.06.2009 tarihine ertelenmiş ise de, aynı günde yeniden celse açılıp tanıklar dinlenerek, sanığın yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-)Sanığın duruşma sonrası katılanın boğazını tutup "seni var ya seni" diyerek yüzüne tokat atması ve katılanı "sizi öldüreceğim,yanınıza bırakmayacağım" biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia edilmesi, tanıklar ... ve ... beyanlarıyla da iddianın doğrulanması karşısında adı geçen tanıkların anlatımlarına neden itibar edilmediği kararda açıklanıp tartışılmadan, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu yöntemince açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/760, Karar No: 2014/1614, Tarih: 17.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/760 E.  ,  2014/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/125-2013/1184

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalılardan N.. T..R.. O.. G.. İletişim Prod. ve Dış Tic. Ltd. Şti. İle A.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesinde, kiraya veren A..G.. L...Şti ile davalı kiracı N.. T.. Ltd.Şti. arasında 1.9.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yapıldığını, diğer davalıların müteselsil kefil olarak sözleşmeyi imzaladıklarını, kiraya verenin kira sözleşmesinden doğan alacaklarının Ankara 38. Noterliğinin 9.3.2012 tarih ve 678 yevmiye nolu temlikname ile müvekkile devir edildiğini, bu temliknameye dayanarak ödenmeyen 2012 Şubat-Ekim aylar arası kira bedellerinin tahsili için takip yaptıklarını, davalıların ödeme emrine haksız olarak itiraz ettiklerini belirterek, itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı istemiştir. Davalı borçlular vekili, kira sözleşmesinin kiraya veren ile 1.9.2009 tarihinde yapıldığını, kira bedellerinin eksiksiz, düzenli ödendiğini, kiraya verenin mal varlığının icra takiplerine maruz kalması nedeniyle müvekkiline Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2391 sayılı takip dosyasından İİK.nın 89/1. maddesine göre çıkartılan haciz ihbarnamesinin 13.3.2012 tarihinde, haciz yazısından iki gün sonra da 15.3.2012 tarihinde kira alacağı temliknamesinin tebliğ edildiğini, haciz ihbarnamesinin 2.3.2012 tarihinde temliknamenin ise 9.3.2012 tarihinde düzenlendiğini, bu durum üzerine yanlış yere ödeme yapmamak için Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/50 D. işler dosyasında tevdi mahalli istendiğini, ancak davanın reddedildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.9.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde kiraya veren A..G.. Ltd.Şti., kiracı ise N...T.. Tic.Ltd.Şti.'dir. Davalı A.. S.. ve N.. İ.. sözleşmeyi müşterek ve müteselsil kefil olarak imzalamışlardır. Sözleşmenin özel şartlarının 13. maddesinde kefillerin sorumlu olduğu süre ve asgari miktar belirlendiğinden, kefillerin sorumluluğu bu maddede belirtilen 5 yıl süre ile sınırlı olup, kefiller hakkında takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Kiraya veren kira alacaklarını Ankara 30. Noterliğince düzenlenen 9.3.2011 tarih ve 6788 sayılı temlikname ile davacıya devir etmiştir. Davalı kiracıya 14.3.2011 tarihinde tebliğ edilen temliknamenin 3.maddesinde, 2012 yılının Mart ayı kirası dahil 27.500 TL tamamlanıncaya kadar tüm kiraların temlik edildiği belirtilmiştir. Davacı bu temliknameye dayanarak kira sözleşmesi hükümleri gereğince 19.10.2012 tarihinde başlattığı takip talebi ile ödenmeyen 2012 Şubat-Ekim arası aylar kira bedelinin tahsilini istemiş, ödeme emri borçlu davalılara 22.10.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalılar yasal süresi içerisinde ödeme emrine itiraz etmişlerdir. Her ne kadar kira alacakları davacıya temlik edilmiş ise de, dava dışı kiraya verenin borçları nedeniyle Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2391 sayılı takibin kesinleşmesi nedeniyle davalı kiracıya birinci haciz ihbarnamesi gönderilmiş ve bu haciz ihbarnamesi 12.3.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Haciz ihbarnamesi tebliğ tarihi temliknamenin tebliğ tarihinden bir gün öncedir. Bursa İcra Müdürlüğü'nün dosyasında davalıya haciz ihbarnamesi tebliğ edilmesine rağmen, davalı kiracı birinci haciz ihbarnamesine bir itirazda bulunmadığından muaccel hale gelen 2012 Mart ayı kirası kiracının zimmetinde sayılır. Öte yandan kiraya veren ile temlik alan davacı arasında düzenlenen 9.3.2012 tarihli temlikname ile 2002 Mart ayı kira bedeli dahil devam eden aylar kira bedelleri temlik edilmiştir. Bu temliknameye göre Şubat ayı kira bedelinin takibe konu edilmesi doğru değildir: Bu nedenle Şubat ayı kira bedeli ve birinci haciz ihbarnamesine itiraz edilmediğinden Mart ayı kira bedelinin kiracının zimmetinde olduğunun kabulü ile bu aylar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10340, Karar No: 2017/467, Tarih: 26.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10340 E.  ,  2017/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Vek. Av. ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında.... İş Mahkemesince verilen 05/03/2015 gün ve 270/134 sayılı kararın onanmasına ilişkin dairemizin 25/02/2016 gün ve 10256/2890 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanmasına ilişkin Dairemiz kararında maddi hatanın söz konusu bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 25/02/2016 tarih 2015/10256 Esas ve 2016/2890 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü: