muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2455, Karar No: 2024/247, Tarih: 17.01.2024

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; kurumca yapılan işlemlerde mevzuata aykırı bir yön bulunmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuş ise de davacı vekilinin 30.01.2023 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiklerini bildirerek, buna ilişkin kurumun olur yazısını dosyaya sunduğu, davadan feragatin 6100 sayılı HMK'nın 307 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükmün verilmesinden sonra feragat edilmesi nedeniyle davanın reddi yönünde ek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın feragat nedeniyle reddine; karar tarihindeki A.A.Ü.T. uyarınca hesaplanan 87.224,93 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na eklenen Geçici 90 ıncı madde uyarınca davadan zorunlu olarak feragat edildiğini, feragatin müvekkili Üniversitenin iradesi dışında gerçekleşmiş olup kanuni mecburiyetten kaynaklandığını, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davanın açılmasına sebebiyet veren davalı kuruma yükletilmesi gerektiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yasal zorunluluk gereği davadan feragat edilmesi nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 97 nci maddesinin yedinci fıkrası ile Geçici 90 ıncı maddesi,

2. 6100 sayılı HMK'nın 307 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin yedinci fıkrasında; “Sağlık hizmeti sunucuları, sunmuş oldukları hizmetlere ilişkin bir ay içinde düzenledikleri fatura ve eki belgeleri izleyen ayın on beşine kadar Kuruma teslim ederler. Fatura teslim tarihi; süresi içinde teslim edilen faturalar için teslim edildiği ayın on beşinci günü, süresi içinde teslim edilmeyen faturalar için ise teslim edildiği ayı takip eden ayın on beşinci günü olarak kabul edilir. Fatura bedelinin tamamı, fatura teslim tarihinden itibaren, altmış gün içinde, sağlık hizmet sunucularına avans olarak ödenir. Fatura ve eki belgeler, fatura teslim tarihinden itibaren üç ay içinde incelenerek avans hesabı kapatılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Anılan Kanun’un Geçici 90 ıncı maddesinin birinci fıkrası; “Genel sağlık sigortası kapsamında yer alan kişilere finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerine ilişkin olarak Kurum ile götürü bedel üzerinden hizmet alım sözleşmesi imzalayan kamu üniversitesi sağlık hizmeti sunucularının, sözleşmeyi imzaladıkları mali yıldan önce düzenleyerek 97 nci maddenin yedinci fıkrasına göre Kuruma teslim ettikleri fatura ve eki belgelerin, belirlenen sürelerde inceleme sürecinin tamamlanamaması nedeniyle ödenen avans tutarları, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden bir ay içerisinde başkaca bir işleme gerek kalmaksızın Kurumca giderleştirilir.” şeklinde; ikinci fıkrası ise “Götürü bedel üzerinden hizmet alım sözleşmesi imzalamış kamu üniversitesi sağlık hizmeti sunucularınca, sözleşme öncesinde incelenen fatura dönemine ait oluşan kesinti tutarlarına karşı açtıkları davalardan kesinleşmemiş olanlarının tamamından, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen süre içerisinde feragat ederler.” şeklindedir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Davadan Feragat” başlıklı 307 nci maddesine göre “Feragat, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir.”; “Feragat ve Kabul Halinde Yargılama Giderleri” başlıklı 312 nci maddesinin birinci fıkrasına göre de “Feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilir. Feragat ve kabul, talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkûmiyet, ona göre belirlenir.”

3. Yukarıda açıklanan kanun hükümleri doğrultusunda somut olaya gelince; dava, davalı kurum tarafından 5510 sayılı Kanun’un 97 inci maddesinin yedinci fıkrasına göre davacıya fazla yapıldığı iddia edilen avans ödemesi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti ile ödenen miktarın istirdadı istemine ilişkindir. Davacı Üniversite vekili, İlk Derece Mahkemesince karar verildikten ve taraflarca istinaf yoluna başvurulduktan sonra 30.01.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirerek, buna ilişkin Üniversite Rektörlüğünün olur yazısını dosyaya sunmuştur. Davacının feragati, 22.12.2022 tarihinde yürürlüğe giren 7429 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 90 ıncı madde nedeniyledir. Bu madde ile kamu üniversitesi sağlık hizmeti sunucularına, aynı Kanun’un 97 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yapılan fazla avans ödemesi nedeniyle oluşan kurum alacaklarından vazgeçildiği, bu alacakların kurumca giderleştirildiği, ancak kamu üniversitesi sağlık hizmeti sunucularının bu alacak nedeniyle açtıkları dava bulunması halinde davalarından feragat etmeleri gerektiği düzenlenmiştir.

4. Bu durumda Mahkemece, davacının feragati yukarıda açıklanan 5510 sayılı Kanun’un Geçici 90 ıncı maddesi gereği olup davada haklılık ve haksızlık durumu belirlenmediğinden, davacı Üniversite aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/571, Karar No: 2019/19085, Tarih: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/571 E.  ,  2019/19085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek, hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34019, Karar No: 2013/29463, Tarih: 11.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/34019 E.  ,  2013/29463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 26/11/2010 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26/07/2012 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme istemi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12833, Karar No: 2016/6530, Tarih: 12.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12833 E.  ,  2016/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle davacı kazalının maddi zararının tespitinde... yaşam tablosu yerine Dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşam tablosunun hesaplamaya esas alınmasının temyize konu edilmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7399, Karar No: 2017/4270, Tarih: 09.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7399 E.  ,  2017/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekiye kısmi iadeye muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerekirken, sanık hakkında yazılı şekilde anılan yasanın 168/3. maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''müdafii ücreti 179,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydın'' yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5638, Karar No: 2014/8724, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5638 E.  ,  2014/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 26.11.2013 gün ve 14595 - 27642 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/5360, Karar No: 2022/372, Tarih: 13.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/5360 E.  ,  2022/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 gün ve 2017/162 E. 2018/21 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/637, Karar No: 2009/1145, Tarih: 03.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/637 E.  ,  2009/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden kayıt maliki "... " anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.2.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5427, Karar No: 2020/10808, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5427 E.  ,  2020/10808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak,

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 6 numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 30/10/2019 tarihine kadar yasal faiz işletmek suretiyle, işletilecek yasal faizin karar kesinleştiğinde davacı kurumdan tahsili ile tapu kaydı ve veraset ilamındaki hisseleri oranında davalılara ödenmesine,) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bozma sonrası tespit edilen 409.500 TL fark bedelin tapu kaydı ve veraset ilamındaki hisseleri oranında davalılara derhal ödenmesine) sözcüklerinin yazılmasına,

b) 3 numaralı bendin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5495, Karar No: 2014/8698, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5495 E.  ,  2014/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4109, Karar No: 2021/20628, Tarih: 09.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4109 E.  ,  2021/20628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-) Mağdur ...‘ın 20.04.1997 doğumlu olup, suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla, olay günü sanık ile bir parkta buluşarak Kırıkkale’den Ankara’ya gittikleri, burada bir gece kaldıkları ve sonraki gün Kırıkkale’ye döndükleri olayda, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen fiillerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Mağdur ...’ın 15.03.1995 doğumlu olup, suç tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılmakla, olay günü sanık ile bir parkta buluşarak rızası ile Kırıkkale’den Ankara’ya gittikleri, burada bir gece kaldıkları ve sonraki gün Kırıkkale’ye döndükleri olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 234/3.maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20892, Karar No: 2016/1921, Tarih: 15.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/20892 E.  ,  2016/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararlarının nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.03.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk .. müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.