muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6613, Karar No: 2024/9983, Tarih: 11.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/6613 E.  ,  2024/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/117 E., 2016/528 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'un, karar tarihinden sonra 30.07.2021 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, ölenin mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15043, Karar No: 2013/4, Tarih: 10.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15043 E.  ,  2013/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, İhaleye fesat karıştırma, Kasten yaralama, Tehdit, Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, Tefecilik, Kumar oynatmak, Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, tefecilik suçunun suçtan zarar göreninin hazine olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/b. maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının iddianame gönderilerek duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu, dosyada hazinenin, ilgili tüm kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine veya temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında, davanın hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini veya hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına konulması, aksi halde hükmü temyiz etme yetkileri olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabilecekleri ve temyiz süresi de gösterecek şekilde açıklamalı davetiye tebliği ile anılan tebligat noksanlığı giderilerek, tebellüğ belgesinin ve ilgililer tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve gerekirse bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verüdi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12395, Karar No: 2017/740, Tarih: 07.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12395 E.  ,  2017/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Belgede sahtecilik suçunun oluşması için belgenin sahte olarak düzenlenmesi, başkasını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte olarak düzenlenen belgenin kullanılması eylemlerinden birisinin gerçekleştirilmesinin yanı sıra sahte belgenin geçerli bir belge diğer bir deyişle hukuki sonuç doğurmaya elverişli olması gerekmektedir. Belgenin geçerlilik koşullarından birisi de düzenleyicisinin teşhis edilebilir olmasıdır. Belgeyi düzenleyenin kimliği çoğu zaman belgenin altındaki imzadan anlaşılır. Belgenin geçerli olması için imza zorunluluğu gerekli ise, imzasız yazı belge sayılamayacağından sahtecilik suçuna konu olamayacaktır. Kambiyo senetlerinde belge üzerinde kişinin kendi el yazısı ile imzasının atılmış olması gerekir. Zira imza ilgili kambiyo senedinin zorunlu kurucu şekil şartını oluşturup imzanın bulunmaması halinde gerek kambiyo senedi olarak gerekse hukuki sonuç doğuracak bir belge olarak kabul edilemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; suça konu çek yaprağında kurucu unsur olan keşideci imzasının bankaya ibraz sırasında mevcut olup olmadığının belirlenememiş olduğunun ve bu hususun sanıklar lehine yorumlanarak keşideci imzasının bulunmadığının kabul edilmesi nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6486, Karar No: 2023/2818, Tarih: 04.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6486 E.  ,  2023/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5271 Sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme yapıldığı ve sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Adana Emniyeti Çocuk Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından 27.04.2015 tarihinde hazırlanan tutanak ile, 2004 doğumlu ...'ın Meydan Mahallesi Havaalanı kavşağında dilendiği tespit edilmiştir.

2. Suç tarihinde 11 yaşında olan ..., okul harçlığı çıkarmak için ışıklarda duran araçlara sakız sattığını, dilencilik yapmadığını, ailesinin kendisini çalışmaya zorlamadığını beyan etmiştir.

3. ...'in anne babası olan, ... ve ... beyanlarında, çocuklarının okula gittiğini, sokaklarda gezerek satıcılık yaptığını bilmediklerini, onu buna zorlamadıklarını belirtmişlerdir.

4. Mahkemece ...'a yaş küçüklüğü nedeniyle zorunlu vekil tayin edilmiş, talebi üzerine davaya katılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkeme sanıklar hakkında atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı belirtilerek beraat kararı verilmiştir.

Yargılamanın ulaştığı safahat itibari ile mağduru on sekiz yaşını bitirmiş ve ifade tarihinde de şikayetçi olmadığını beyan etmiş olması nazara alındığında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

4. Mahkemece ...'a yaş küçüklüğü nedeniyle zorunlu vekil tayin edilmiş, talebi üzerine davaya katılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkeme sanıklar hakkında atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı belirtilerek beraat kararı verilmiştir.

Yargılamanın ulaştığı safahat itibari ile mağduru on sekiz yaşını bitirmiş ve ifade tarihinde de şikayetçi olmadığını beyan etmiş olması nazara alındığında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemenin mağdur vekilinin talebi yönünde mağdurun davaya katılmasına karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/520 Esas, 2015/932 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7864, Karar No: 2007/9183, Tarih: 07.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7864 E.  ,  2007/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28290, Karar No: 2013/19028, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28290 E.  ,  2013/19028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin “ceza türü ve miktarı yönünden” reddine dair mahkemenin 28.06.2013 gün ve 2011/9 esas 2013/310 karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 08.07.2013 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10879, Karar No: 2012/8693, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10879 E.  ,  2012/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; mahkûmiyetine dair Bartın Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2009 gün ve 2009/72 Esas, 2009/312 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kaydından anlaşıldığı üzere, hükümden sonra Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/614 Esas, 2009/718 Karar, 14.12.2009 kesinleşme tarihli kararına göre 11.09.1994 olan doğum tarihinin 11.09.1992 tarihi olarak düzeltildiğinin anlaşılması karşısında, suçun oluşumuna ve niteliğini belirlemeye etkisi bakımından söz konusu dosya getirtilip mağdurenin yaşı üzerinde durularak suç tarihindeki yaşının doğru olarak belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29238, Karar No: 2020/12007, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29238 E.  ,  2020/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın158/1-f-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın, çalıntı olması nedeniyle ödemeden men talimatı olan suça konu Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. .... Şubesine ait, keşidecisi ... Yapı Konut Tic. Ltd. Şti. olan, hamiline yazılı, 01/09/2006 keşide tarihli, ... numaralı, 1.750 TL bedelli çeki aldığı kombiye karşılık katılana ciro edip vermek suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise, TCK'nın 52. maddesi de gözetilmek suretiyle haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı TCK'nın 52/2 maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, tayin edilen sonuç adli para cezasının haksız menfaatin iki katına çıkarılması suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" ibareleriyle "Sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 3.500,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "175 gün", "145 gün" ve "2.900 TL" ile "Sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 2.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin eklenmesi ve "Sanık için tesbit olunacak adli para cezası haksız elde ettiği menfaatin iki katından az olamayacağından sanığın netice para cezasının 3.500,00 TL. ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE," ibaresinin tamamen çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17822, Karar No: 2015/9632, Tarih: 30.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/17822 E.  ,  2015/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

Üçüncü kez alkollü araç kullanmak ve geri alma süresi içerisinde sürücü belgesiz araç kullanmak eylemlerinden dolayı kabahatli ...hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5. ve 36/b maddeleri uyarınca 1462 Türk Lirası ( iki kez) idari para cezası uygulanmasına dair ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 07/12/2014 tarihli ve ... sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/02/2015 tarihli ve...değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/09/2015 gün ve... sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece kabahatlinin aynı eylemi nedeniyle iki ayrı kabahat fiili işlediği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/1. maddesi uyarınca en ağır idari para cezasını gerektiren eylem nedeniyle ceza verileceği ve kabahatlinin alkollü araç kullanmak eylemi nedeniyle hakkında kamu davası açıldığı cihetle 5326 sayılı Kanun’un 15/3. maddesindeki düzenleme uyarınca ayrıca kabahat fiilinden dolayı idari yaptırım uygulanamayacağı gerekçeleriyle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de; sürücü belgesinin geri alınma süresi içerisinde araç kullanmak ve alkollü araç kullanmak fiillerinin tek eylem olarak kabulü mümkün olmadığı gibi; 2918 sayılı Kanun’un 48/5-6. maddesinde yeralan “Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar. Yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran kabahatli hakkında ceza davası açılmış olmasının alkollü araç kullanmak eyleminden ötürü idari yaptırım kararı verilmesine mani olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/02/2015 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 30/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13258, Karar No: 2023/1090, Tarih: 16.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13258 E.  ,  2023/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2 nci maddesi ile 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, suçtan zarar gören sıfatının bulunduğu, bu itibarla sanık hakkında açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesi gereği katılma hakkına sahip olduğu, adı geçen Kurumun, bozma sonrası basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilen yargılamada yapılan tebligat üzerine katılma iradesini bildirdiği 01.07.2021 havale tarihli dilekçe sunduğu, ayrıca gerekçeli kararın tebliği üzerine kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduğu ve inceleme konusu kamu davasına katılma iradesi gösterdiği

anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 06.03.2007 tarihli ve 2007/31 Esas, 2007/56 Karar sayılı ve 19.10.2010 tarihli ve 2010/149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararları uyarınca, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddeleri gereği kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan Kurum vekili ve sanığın hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istekler+inin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/299 Esas, 2020/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca üç kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/299 Esas, 2020/333 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/3908 Esas, 2021/7595 Karar sayılı ilâmıyla sanığın yargılama konusu eylemi yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.