muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/335, Karar No: 2019/9536, Tarih: 05.12.2019

B-BAM KARARI

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve yukarıda belirtilen ölçütler çerçevesinde yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacının yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi Kararının bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasında daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Boşanma tarihi itibarıyla gerçek - samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip, ilgiliye anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olayda; mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve kayıtlar değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de boşanılan eşle eylemli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmıştır;

Kurum işlemine esas olan 15.03.2016 tarihli Araştırma-İnceleme Raporunda;

1-Davalının ve boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıklarına yönelik 10.03.2016 tarihli çevre soruşturmasında davalının boşandığı eşinin ikamet adresinde, aynı sokakta 16 ve 31 numarada oturduklarını beyan eden komşuların "davalının boşandığı eşi ile yıllardır 12 numarada oturduklarını" söylemelerine rağmen, isim ve imza vermediklerinin belirtildiği, mahkemece kolluk vasıtasıyla bu binalarda 10.03.2016 tarihinde oturan komşuların adlarının ve adreslerinin tespiti ile kamu tanığı olarak duruşmada dinlenmediği,

2- Aynı tarihte Denetmenin görüştüğü İhsaniye mahallesi muhtarının davalıyı çok fazla tanımadığını, ancak davalı ve eşinin muhtarlığa yakın tarihte birlikte geldiklerini söylediği, ancak duruşmada davalıyı tanımadığını, muhtarlık kayıtlarına göre davalının bekar olduğu belirtilmiş, iki beyan arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş, 15.03.2016 tarihli Araştırma-İnceleme Raporunda sözü edilen 16 ve 31 numaralı binalarda ifade tarihi olan 10.03.2016 tarihinde kimlerin oturduğunun kolluk vasıtası ile tespiti ile duruşmaya çağrılarak, bilgilerine başvurulmalı, Denetmene ifade veren İhsaniye mahallesi muhtarı da tekrar dinlenerek, rapor ile duruşmadaki beyanları arasındaki çelişki giderilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4292, Karar No: 2007/5381, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4292 E.  ,  2007/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle Sayıştay kararında beton santrali kurulduğu belirlenmemiş olup kararın varsayıma dayanmış olmasına, mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporunda davacının betoniyere yaptığı ilavenin beton santrali niteliğinde sayılamayacağının açıklanmış olmasına ve bu nedenle davacının beton santrali alacağına hak kazanamayacağına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12615, Karar No: 2010/12750, Tarih: 09.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/12615 E.  ,  2010/12750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.05.2008 gün ve 2007/159 - 2008/126 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.05.2010 gün ve 2008/10830 - 2010/5961 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin unvanının asıl unsuru olan, WIPO nezdinde ve bazı yabancı ülkelerde korunan "Route 66" ibaresini 09,16,35,39,41,42,43 ve 45.sınıflarda tescili için TPE'ne yaptığı başvurunun davalı adına tescilli markalar nedeniyle reddedildiğini belirterek davalı adına tescilli toplam 7 adet markanın 556 sayılı KHK'nin 14.maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı adına tescilli 1997/5065, 1997/4945, 1996/5326, 1996/5327, 157534, 156047, 1996/13518 sayılı markaların hükümsüzlüğüne ilişkin olarak verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Ancak, 556 sayılı KHK'nin 14. ve 42/1-(c) maddelerine dayalı hükümsüzlük davasında, dava konusu markaların tescil tarihinden itibaren beş yıl içinde kullanıldığı hususunun ispat yükü davalı tarafta olduğu ve davalının bu yükümlülüğünü yerine getirmediğine ilişkin mahkeme görüşü isabetli ise de, dava dilekçesindeki açıklama itibariyle davalının "Route 66" markasını deri montlar üzerinde kullandığı davacı tarafça da kabul edildiğine göre, dava konusu 1995/157534 ve 1994/156047 sayılı markalara ilişkin hükümsüzlük davasında bu kabul gözönüne alınmaksızın hükümsüzlük kararı verilmesi doğru görülmemekle birlikte, mahkeme kararın Dairemizce de onandığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemiz onama kararının dava konusu 1995/157534 ve 1994/156047 sayılı markalara ilişkin olarak kaldırılarak, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 27.05.2010 tarih ve 10830/5961 sayılı onama kararının kaldırılark kararın bu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18893, Karar No: 2010/1260, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18893 E.  ,  2010/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/486, Karar No: 2011/1265, Tarih: 16.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/486 E.  ,  2011/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit ve kavgada silah boşaltmak

HÜKÜM : Sanık ...'in TCK.nun 456/4, 191/1. maddeleri uyarınca hükümlülüğüne; sanık ...'ın TCK.nun 191/1. maddesi uyarınca hükümlülüğüne; sanık ...'nın TCK.nun 466/2. maddesi uyarınca hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarı itibariyle hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK'nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup temyiz olanağı bulunmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar ... ve ... haklarında tehdit suçundan, sanık ... hakkında da kavgada silah boşaltma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Sanıklara atılı suçların temas ettiği yasa maddelerinde gösterilen cezaların üst sınırlarına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddesine göre, davalar 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürelerin dolmuş olduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), ancak, bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde ve fıkraları gereğince sanıklar haklarındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13971, Karar No: 2018/1138, Tarih: 19.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/13971 E.  ,  2018/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.02.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir .

Davacı, davalının arazisi içerisinde ortak sınıra çok yakın mesafedeki çam ağaçlarının dallarının gölge yaptığını, ağaç kök ve döküntülerinin arazisine ve evine zarar verdiğini, ayrıca alerjik yapısı itibari ile ağaçların zararlı bulunduğunu ileri sürerek ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazında standartlara uygun bir vaziyette dikili bulunan ağaçların davacıya zarar vermediğini, davacının demir cinsinden tabir edilen çam ağaçlarına alerjisinin bulunmadığı yönünde dosyada sağlık raporu bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 01.04.2014 tarihli 2014/1101-4341 Esas - Karar sayılı ilamıyla “...dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre, davalının kendi taşınmazı içerisinde bulunan ağaçların davacının evine ve evin müştemilatına bir zararı bulunmadığı belirtilmiş ise de, çam ağaçlarının cinsi itibari ile iğne yapraklarının davacının taşınmazına döküldüğü rapor içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının davalı taşınmazındaki ağaçların kesilmesini istemiş olması çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, zarar veren döküntüye neden olan dalların kesilmesi sureti ile zararın giderilmesine karar verilmesine engel sayılamaz. Davacının arazisine ağaç döküntülerinin (iğne yapraklarının) katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere karar verilmelidir. Mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılmalı, halen davacının zararının oluşup oluşmadığı, yukarıda belirtilen ilkelere göre araştırılıp, komşuluk hukukuna aykırılık var ise nasıl ve ne şekilde giderileceği uzman bilirkişi raporu ile tespit edilerek, kesilmesi gereken ağaç dallarının yerlerinin fen bilirkişisi tarafından düzenlenecek krokide gösterilmesi sağlanmalı, sonucuna göre hakkaniyete uygun bir karar verilmelidir" şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmış, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ağaçların usulüne uygun olarak budamaları yapıldığından ve komşuluk hukukuna aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmış, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ağaçların usulüne uygun olarak budamaları yapıldığından ve komşuluk hukukuna aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği, yargılama aşamasında dava konusu ağaçları budatarak komşuluk hukukuna aykırılığı giderdiği anlaşılmıştır.

Bu durumda davalının müdahalesi davadan sonra kaldırılmış olduğundan, davalı yararına vekalet ücreti takdiri doğru değil ise de, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentteki nedenlerle; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bent gereği hüküm fıkrasının (6) nolu paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın DEĞİŞTİRİLMİŞ VE DÜZELTİLMİŞ bu haliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8557, Karar No: 2010/11039, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8557 E.  ,  2010/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kartal 2.İcra Müdürlüğünün 2008/7481 Esas sayılı dosyasından, davacıya ait işyerindeki malların 22.11.2007 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı şirketin borçlu şirket adresinde ve borçlu ortaklarının yakın akrabaları tarafından paravan bir şirket olarak kurulduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket temsilcisi, faaliyetlerine haciz adresi dışında bir başka adreste devam ettiklerini, haciz adresi ile bir ilgilerinin olamadığını belirtmiştir.

Mahkemece, borçlu ve davacı şirket ortakları arasında yakın akrabalık bağı bulunduğu iştigal konularının aynı ve aralarında hukuki ve fiili bağ bulunduğunu, davacı tarafından ibraz edilen faturaların her zaman düzenlenmesi mümkün belgelerden olduğu ve hacizli malların davacıya ait olduğunun kesin ve net olarak ispatlanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2010/8557

2010/11039

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.