muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2439, Karar No: 2019/592, Tarih: 31.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/2439 E.  ,  2019/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyeri ve yaptığı işin fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Bu bağlamda; Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008-30.03.2014 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki “Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve (14) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için sekiz, diğer sigortalılar için beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına eklenir. Bu sürelerin, üç yılı geçmemek üzere; (18) numaralı sırasında bulunanlar için tamamı diğerleri için yarısı emeklilik yaş hadlerinden indirilir. Tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için bu fıkradaki süre sınırı uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen yaş haddi indiriminden yararlanabilmek için ölüm ve malûliyet halleri ile (18) numaralı sırada bulunanlar hariç tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalıların en az 1800 gün, diğer sıralarda yer alan sigortalıların ise en az 3600 gün belirtilen işyeri ve işlerde çalışmış olmaları şarttır. ” hükmü gereği, davacının 2. fıkra 5. bent kapsamındaki davalı işverenin terrmik santral işyerinde kimyasal arıtma işinde fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmalarının beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına ekleneceği ile fiili hizmet zammı süresinin üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceği belirtilmeden;

Karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının; 2. fıkrasında yer alan fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işyerinde, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işindeki 1.10.2008 – 30.3.2014 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 60/360 formülüyle hesaplanan 1979x60/360=329,83 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin,” cümlesinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, 31.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/72, Karar No: 2014/3981, Tarih: 05.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/72 E.  ,  2014/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/393914

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/12/2013 gün ve 2013/18148/73401 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/12/2013 gün ve KYB.2013/393914 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık H.. K..'nın, 213 sayılı Kanun'un 359/a-1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2010/1452 Esas, 2012/2191 sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2013 tarihli ve 2013/1214 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22/12/2011 tarihli ve 2008/16372 Esas, 2011/23878 sayılı kararında da belirtildiği üzere, defter ve belgeleri ibraz etmeme eyleminde vergi suçu raporuna göre somut bir kamu zararı saptanamadığı takdirde tarh edilen vergi ve cezalar eylemden doğan zarar niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, somut dosya içeriği itibariyle de vergi suçu raporuna göre somut bir kamu zararı saptanamadığından tarh edilen vergilerin ödenmediğinden bahisle itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün, 346-25 ve 03.02.2009 gün, 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi

yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığa yüklenen defter ve belge gizlemek suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesinin (c) bendi kapsamında aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesi gerekli somut bir zarar meydana gelmediği cihetle, objektif koşullar yönünden değerlendirmede bulunup, engel bir durum olmadığı gerekçesiyle takdir hakkını da kullanmak suretiyle sanık hakkında CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazın, zararın giderilmesi koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2012 gün ve 2010/1452 Esas, 2012/2191 sayılı kararına yönelik yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2013 gün ve 2013/1214 Değişik İş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31508, Karar No: 2014/32042, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31508 E.  ,  2014/32042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/575-2014/696

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/344, Karar No: 2012/6797, Tarih: 02.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/344 E.  ,  2012/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tekstil ve Deri San.Tic.A.Ş. ile davalılar 1-... Alüminyum İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. 2-... Demir ve Sac San.A.Ş 3-Park Panel A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.12.2009 gün ve 2008/141-2009/185 sayılı hükmü onayan Dairemizin 05.10.2011 gün ve 2011/4806-2011/5703 sayılı ilamı aleyhinde davalılar ... Demir ve Sac San A.Ş. ile ... Alüminyum İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından açılan dava iş bedeline ilişkin olarak davalı taşerona verilen ve ciro yoluyla diğer davalılara geçen çeklerin karşılıksız kalması nedeniyle istirdat ve menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, “dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine Daire'mizin 05.10.2011 gün ve 2011/4806 Esas, 2011/5703 sayılı kararı ile harç ve yargılama giderindeki hatalar düzeltilerek onanmış, Yargıtay ilamına karşı bu defa davalılar ... Alimünyum İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile ... Demir ve Sac San. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalılar vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava dilekçesine göre dava konusunun değeri 418.463,00 TL'dir. Dava değerinde ıslah yoluyla yapılmış bir artırma da bulunmamaktadır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre yukarıdaki miktar üzerinden hesaplama yapıldığında davacı lehine hüküm altına alınacak vekalet ücreti 25.138,52 TL olmaktadır. Mahkemece bu miktar vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken vekalet ücretinin yanlış hesaplanarak fazlaya hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden de düzeltilmesi gerekirken temyiz incelemesi sırasında bu hususun sehven gözden kaçtığı anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme istemleri kısmen yerinde görülerek kararın vekalet ücreti yönünden de düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalılar vekillerinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile yerel mahkeme kararının hüküm kısmının vekalet ücretiyle ilgili üçüncü bendinin ikinci satırındaki “40.892,00” rakamının çıkarılarak yerine “25.138,52” rakamının yazılmasına, bu bendin Daire'mizin 05.10.2011 gün ve 2011/4806 Esas, 2011/5703 Karar sayılı ilamına ilave edilerek kararın vekalet ücreti yönünden de DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı ... Demir ve Sac San. A.Ş.'ye verilmesine, 02.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17439, Karar No: 2013/19731, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17439 E.  ,  2013/19731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılanın tapulu arazisindeki 4 adet ağacı keserek zarar verdiği, sanığın yaptığı savunmada; ağaçları kendisinin kesmediğini, ağaçları kesen ...'na kendi tarlasındaki ağaçları kesmesini söylediğini, kesilmiş olan ağaçların bulunduğu taşınmazın katılana ait olmadığını açıklaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkması bakımından ağaçları kesen ...'nun tanık sıfatıyla bilgisi ve görgüsü sorulmadan, suça konu 4 adet ağacın katılana ait arazide bulunup bulunmadığının tespiti için mahallinde keşif yapılıp toplanan deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6059, Karar No: 2012/27934, Tarih: 20.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/6059 E.  ,  2012/27934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi gereğince cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8624, Karar No: 2023/4374, Tarih: 25.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/8624 E.  ,  2023/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/218 Esas 2016/10 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli 2015/218 Esas 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.10.2020 tarihli ve 2016/112967 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteminin kazada kusurunun olmadığı ve kazanın meydana gelmesinde alkolün etkisinin olmadığını, yolda şişe parçalarının tekerleğini patlatması sonucu kazanın meydana geldiğine, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin sanığın 1.15 promil alkollü şekilde kazanın meydana gelmesinde olası kastla cezalandırılması yerine bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.25.01.2015 günü, saat 19.15 sıralarında sanık sürücü ...'ın yönetimindeki... plaka sayılı otomobil ile Aydın istikametinden Denizli istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybedip bölünmüş yolun karşı yol platformuna geçerek karşı yönden gelmekte olan katılan sürücü ...'un yönetimindeki 09 NN 251 plaka sayılı kamyonet ile çarpışması sonucunda ölüm ve yaralanma ile neticelenen dava konusu kaza meydana gelmiştir.

2. Sanığın kaza akabinde yapılan ölçüme göre 1.15 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

3. Kaza tespit tutanağına göre, sanık ...'ın sürücü kusurlarından alkollü ... kullanma, ikiden fazla şeritli taşıt yollarında karşıdan gelen trafiğin kullandığı şerit veya yol bölümüne geçmek kurallarını ihlal ettiğinden olayın oluşunda kusurlu olduğu belirtilmiştir.

2. Sanığın kaza akabinde yapılan ölçüme göre 1.15 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

3. Kaza tespit tutanağına göre, sanık ...'ın sürücü kusurlarından alkollü ... kullanma, ikiden fazla şeritli taşıt yollarında karşıdan gelen trafiğin kullandığı şerit veya yol bölümüne geçmek kurallarını ihlal ettiğinden olayın oluşunda kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Soruşturma aşamasında keşif üzerine alınan 08.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda sanık ...'ın savunmalarının aksine kaza anında olay yerinde lastik ve jant izlerinin olmadığı, lastiğin kazadan hemen önce patlamadığı alkolün etkisiyle sanığın direksiyon hakimiyetini kaybettiği, tam orta refüje çıkmak üzereyken frene bastığı ancak o andan sonra aracın hakimiyetini tekrar elde edemediği, aracın yoldan ilk çıkışı ve orta refüj bordör taşlarına ilk teması arasında 69 metre olduğu hususları değerlendirildiğinde, lastik patlaması nedeniyle kazanın meydana gelmesi olasılığının olmadığının, sanığın 2918 sayılı Kanun'un 48 inci maddesine aykırı şekilde 1.15 promil alkollü şekilde ... kullanması, aynı Kanun'un 84 üncü maddesinin (b) ve (c) bentleri uyarınca bölünmüş karayolunda karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şeride girme kuralını ihlal ettiği, yine 2918 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dönemeçlere girerken hızlarını azaltmak kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 16.10.2015 tarihli raporda sanık sürücü ...'ın yönetimindeki otomobil ile yola gereken dikkate vermemiş, seyrini müteyakkız bir şekilde sürdürmeyip direksiyon hakimiyetine özen göstermemiş, sevk ve idare hatası ile refüjü aşıp olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş, dikkatsiz, özensiz ve nizamlara aykırı hareket etmiş olup olayda asli ve tam kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'un kusursuz olduğu belirlenmiştir.

6. Yapılan otopsi raporuna göre; kişinin trafik kazası ile mümkün göğüs içi kanama ve kafa içi kanama nedeniyle öldüğü tespit edilmiştir.

7.Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 30.07. 2015 tarihli raporda katılan ...'un yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olmadığı, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikle olduğu tespit edilmiştir.

8. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında öğlen 14:30 sıralarında alkol aldığını, yola 19:30 gibi çıktığını, olay mahalline geldiğinde sollamaya çıktığında, sol ön lastiğinin patlaması üzerine kazanın meydana geldiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE