muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/57, Karar No: 2023/6958, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/57 E.  ,  2023/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2104 Esas, 2022/3390 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 376 ada 32 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.08.2020 tarihli ve 2019/553 Esas, 2020/265 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma dosyasında tespit edilen bedelin mahsubu ile fark bedelin üçer aylık vadeli hesaba alınmasına ve davalı tarafa karar kesinleştiğinde ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/2390 Esas, 2021/2944 Karar sayılı kararı ile kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin doğru olduğunu; ancak dava konusu taşınmazın nitelikleri ile daire incelemesinden ve Yargıtay denetiminden geçen dosyalar itibarıyla % 50 objektif değer artışı uygulanması gerektiği ve İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhâl ödenmesi yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/2390 Esas, 2021/2944 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/2390 Esas, 2021/2944 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporlarında belirtilen özellikleri dikkate alınarak, belirlenen m² birim fiyatı üzerinden %100 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, daha düşük oranda uygulanmak suretiyle eksik bedel tespit edildiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tüm özellikleri ve bulunduğu konumu dikkate alındığında %100 değer artışı uygulamasını gerektirecek nitelikte bir parsel olmadığını, yakın parseller hakkında açılmış ve kesinleşmiş olan diğer kamulaştırma dava dosyalarında % 50 oranında değer artışı ilave edildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, taşınmazın birim fiyatının çok düşük olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3533, Karar No: 2021/6986, Tarih: 22.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3533 E.  ,  2021/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarında imzalanan 20/01/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazın boş vaziyette cafe olarak kullanılmak üzere kiralandığını, kira sözleşmesi imzalanırken davacının Maliyeye vermek amacıyla imzalı bir adet boş kira sözleşmesi ve yine imzalı kimlik fotokopisinin bulunduğu evrakların davalıya teslim edildiğini, söz konusu kira sözleşmesinin 01/10/2012 tarihine kadar devam ettiğini, bu tarihten sonra taşınmaza gittiğinde taşınmazın boşaltılarak kapı kilidinin değiştirilmiş olduğunun görüldüğünü, söz konusu durumu kolluğa bildirdiğini, devam eden süreçte de cafenin boşaltılma nedeninin imzalanılan boş sözleşmenin aleyhe doldurularak kullanılmasından kaynaklanmakta olduğunu öğrendiğini, sahte olarak hazırlanan sözleşme nedeniyle savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını, kira süresi bitmeden davalının taşınmazı habersiz olarak boşaltması nedeniyle taşınmaz içerisinde bulunan 50.000,00 TL tutarındaki eşya bedelinin ve işyerinin işletilememesi nedeniyle mahrum kalınan 5.000,00 TL bedelin davalı kiraya veren şirket ile şirket başkanı ... 'dan yasal faiziyle birlikte tazminine, karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davalı ... 'ın sorumluluğu bulunmadığından husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, taraflar arasında 20/01/2009 tarihinde imzalanan kira sözleşmesinin 30/06/2011 tarihinde yenilendiğini, davacının kira bedelini ödemekte sorunlar yaşaması nedeniyle kendi iradesi ile 30/06/2012 tarihinde taşınmazı tüm eşyalarını alarak boşalttığını, davacının imza inkarının bulunmadığını ve teslim tutanağına ilişkin davacının itirazının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının kendi rızası ile boşaltmış olduğu taşınmazdan sonrasında zarara uğradığına ilişkin taleplerinin hukuka aykırı olduğunu ve bu konuya ilişkin davasını ispata yarar herhangi bir belgeyi ibraz etmediğini, bu nedenle reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı tarafından imzalanan ve imza inkarına uğramayan 30/06/2011 tarihli kira sözleşmesi ile 30/06/2012 tarihli taahhütnamenin sonradan doldurulduğu iddiasının davacı tarafça yazılı belge ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, davacı tarafından imzalanan ve imza inkarına uğramayan 30/06/2011 tarihli kira sözleşmesi ile 30/06/2012 tarihli taahhütnamenin sonradan doldurulduğu iddiasının davacı tarafça yazılı belge ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kira sözleşmesinin iki taraflı sözleşmelerden olduğu hususunda kuşku yoktur. Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. Kural olarak 6098 sayılı TBK'nın 301. madde hükmü gereğince kiraya veren, taşınmazı sözleşme ile amaçlanan kullanıma uygun bir halde teslim ve sözleşme süresince bu halde bulundurmakla yükümlüdür. TBK 125. maddesine göre ise temerrüde düşen borçlu, verilen süre içinde borcunu ifa etmemişse veya süre verilmesini gerektirmeyen bir durum söz konusu ise alacaklı her zaman borcun ifasını ve gecikme nedeniyle tazminat isteme hakkına sahiptir.

Kiralananın kullanıma elverişsiz hale gelmesi davacının kasıtlı bir eylemi ile meydana gelmiş olmasa dahi, davalı kiraya veren TBK'nın 301. maddesi gereğince kiralananın kullanıma elverişli halde bulundurulması yükümlüğünden kurtulamaz. Geçerli olan bir kira sözleşmesi ya tarafların birbirine uygun fesih bildirimi ile ya mahkeme kararı ile ya da kiralananın yok olması ile sona erer. Sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda) ve sözleşme serbestliği ilkesi gereği kiracının ancak 6098 Sayılı Borçlar Kanunu'nda sınırlı sayıda sayılan tahliye nedenleri ile tahliyesi istenebilir. Buna göre salt tahliye taahhüdünün varlığı mahkeme kararı ile tahliye ilamına bağlanmadığı sürece kendiliğinden akdi sona erdirmez. Somut olayda davacı, kiralananın kilidinin değiştirilmek suretiyle taşınmaza girişinin engellendiğini iddia ederek durumu gerekli adli birimlere bildirdiğini belirtmiş, davalı ise kiralananın geçerli tahliye taahhüdü gereğince rızaen boşaltıldığını savunmuştur. Bu durumda, mahkemenin, açığa imza atılması halinde açığa imza atanın sonuç ve işlemlerine katlanması gerekeceği tespitinde bir usulsüzlük bulunmamakla birlikte, tahliye olgusunun tahliye ilamına bağlanmadığının anlaşılmasına göre; tahliyenin taraf iradeleri ile gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda tarafların tüm delilleri toplanarak, gerekli savcılık ve ceza dosyaları da incelenmek suretiyle bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/776, Karar No: 2024/8436, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/776 E.  ,  2024/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1523 E., 2023/2669 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/438 E., 2022/65 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarını kabul etmediğini, erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl ÜFE oranında artışa bağlanmasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; taraflar arasında geçimsizlik bulunduğu, kadının eşine yönelik ne iş çeviriyorsun ne yapıyorsun, sen başka biriyle konuşuyorsun diyerek aşırılık teşkil eden baskıcı ve şüpheci davranışlar sergilediği, eşine hakaret ettiği, eşine çatal bıçak fırlattığı anlaşılmakla kusurlu olduğu, erkeğin de eşine yönelik o...punun kızı, domuzun kızı şeklinde küfürler ederek hiçbir şey yapmıyorsun, kadın değilsin, beceriksizsin şeklinde aşağılayıcı sözler söyleyerek aşağıladığı, eşine birden çok kez darp uyguladığı, ortak çocuklara da erkeğin darp uygulayarak onlara kamyon çarpması ve ölmeleri için beddualar ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu, davalı karşı davacı kadının hafif kusurlu olduğu tespit edildiği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, erkeğin ağır kusurlu olması nedeniyle maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci-ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, bu nafakanın her yıl TÜİK tarafından açıklanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, bu nafakanın her yıl TÜİK tarafından açıklanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, kadının boşanma davasının kabulü, velâyet, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, yargılama gideri ve vekâlet ücretini, erkeğin tazminat taleplerinin reddini, aleyhe hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakalaryönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, erkeğin davasının kabulünü, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, erkeğin davasının kabulünü, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleştiği, erkeğin gerçekleşen kusurlarının yanında çocukların ihtiyaçlarını karşılamadan önce zorluk çıkarma, kadının her işine karşıma ve kadının yaptığı işi beğenmeme kusurlarını da işlediği, kadına yüklenen erkeğe çatal bıçak fırlatma kusurunun hatalı olduğu, fiili ayrılıktan 6 ay önce söz konusu olayın vuku bulduğu, bu olaya rağmen tarafların evliliklerine devam ettikleri, dolayısıyla eylemin af kapsamında kaldığı, ya da en azından erkek tarafından hoş görü ile karşılandığı, affa uğramış ya da hoş görü ile karşılanan bir eylemden ötürü karşı yana kusur yüklenemeyeceği, kadının diğer kusurlarının sabit olduğu, kadının ek kusurunun ispat edilemediği, gerçekleşen olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının hafif kusurlu olduğu, ortada evlilik birliğini temelinden sarsan birliğin devamına imkan vermeyen bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına dair verilen kararının isabetli olduğunun değerlendirildiği erkeğin kusura yönelik istinafının reddine, kadının kusura yönelik istinafının kısmen kabulüne, tarafların davaların kabullerine yönelik istinaf taleplerinin ise reddine karar vermek gerektiği, kadın lehine takdir edilen tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası miktarının düşük olduğu bu nedenle kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, bu nafakanın kararın kesinleşmesini takip eden her yıl ÜFE oranında artırılmasına, ortak çocuk ...'ın inceleme tarihi itibariyle reşit olduğu bu çocuk yönünden velâyet ve iştirak nafakası talebi konusuz kaldığı, istinaf talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının düşük olduğu bu nedenle kadın lehine 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata, davacı-davalı erkek vekilinin, kusur belirlemesine, karşı davanın kabul edilmiş olmasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddedilmiş olmasına, kadın için verilen maddî ve manevî tazminata, çocuk ...'ın velâyetine, çocuk ...'ın için verilen tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için verilen tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuk ... için verilen tedbir nafakasına ve yargılama giderine yönelik istinaf taleplerinin, davalı-davacı kadın vekilinin ise, asıl davanın kabul edilmiş olmasına ve çocuklar için verilen tedbir nafakası miktarına ve ortak çocuk ... için verilen iştirak nafakası miktarına yönelik istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ