muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8965, Karar No: 2014/22825, Tarih: 06.11.2014

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlıiğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığınca araştırına yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan deliller ile SGK kontrol tutanağının arasındaki çelişkinin giderilemediği de dikkate alınmaksızın, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırına yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm malıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5617, Karar No: 2024/1343, Tarih: 08.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/5617 E.  ,  2024/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/63 E., 2021/296 K.

DAVACILAR : 1-... 2-...

3-... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2-... vekili Avukat ...

3-... Avukat ...

İHBAR OLUNAN : Allianz Sigorta A.Ş.

DAVA TARİHİ : 14.03.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza sonucu davacı küçük ...'ün yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığını, efor kaybı, çalışma gücü kaybı oluştuğunu, sabit iz nedeniyle diğerlerine göre iş bulmasının ve iyi bir işe yerleşmesinin çok zor olduğunu, aynı kazada diğer davacıların annesinin vefat ettiğini açıklayıp belirsiz alacak olarak davacılar ... ..., ...,..., ..., ..., ... için ayrı ayrı 7.000,00 TL manevi tazminat ile davacı küçük ... için 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş; bedel artırım dilekçesiyle talebini davacı küçük ... yönünden geçici işgöremezlik dönemindeki efor kaybı için 773,01 TL, bu dönemdeki bakıcı gideri için 978,6 TL, ekonomik geleceğin sarsılmasına yönelik zararı için 68.248,39 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 27.05.2019 tarih ve 2016/14748 Esas, 2019/6839 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile ekonomik geleceğin sarsılması nedeni ile talep edilen 68.248,39 TL maddi tazminatın davalılar ...,... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile (davalı ... açısından poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılar... ve ... açısından kaza tarihi olan 25.01.2013 tarihinden, davalı ... açısından 14.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacı ...'e velayeten ... ve ...'e verilmesine, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderine ilişkin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık; davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada yaralanan davacının uğradığı bedensel zararlar nedeniyle ekonomik geleceğin sarsılmasına dayalı tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı küçük ...'ün meydana gelen kazada yaralandığını, yüzünde sabit iz kalması nedeniyle ekonomik geleceğinin sarsıldığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davacıda oluşan zararın tespiti amacıyla alınan raporda yüz sınırları dahilindeki yara izlerinin muayyen bir mesafeden bakıldığında belirgin dikkat sarf etmeden görülebildiği cihetiyle yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğu, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı belirtilmiş, aktüer raporunda davacının bakiye ömrü boyunca elde edebileceği gelirin 1.557.06,74 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece de davacının %100 oranında maluliyetinin oluşmuş olması halinde bakiye ömrü boyunca elde edebileceği gelirin 1.557.067,74 TL olduğu, davacının arızasının çalışmasını engellemeyeceği ancak dilediği her işte çalışmasına engel oluşturabileceği, bu durumun da ekonomik geleceğini % 10 oranında sarstığı kanaatini oluşturduğu, ekonomik geleceğin hangi oranda sarsıldığına ilişkin takdir yetkisinin davacının eğitim durumu, sosyal çevresi dikkate alınarak hakimin takdirine bağlı olarak tespit edildiği, zira bu tespitin bilirkişi tarafından yapılmadığı ve dahi yapılamayacağı, meydana gelen kazada davalının %100 oranında kusurlu olduğu hususu dikkate alınarak yapılan hesaplamada davacının 155.706,77 TL maddi tazminata hak kazanabileceği ancak taleple bağlılık ilkesi gereği davacının 68.248,39 TL maddi tazminat talebinin kabulüne dair karar verilmiştir.

Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacıda oluşan zararın tespiti konusu uzmanlık gerektiren hususlardan olup mahkemece bu konuda resen değerlendirme yaparak %10 şeklinde bir oran belirlenmesi denetlenebilir olmayıp doğru görülmemiştir.

Davacıda oluşan sabit eser nedeniyle davacının ekonomik geleceğinin sarsılacağı sabit olup ekonomik geleceğin hangi oranda etkileneceğinin, konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından tespiti gerekmektedir.

Bu doğrultuda mahkemece aralarında doktor bilirkişilerin, hesap uzmanı, iş ve işçi bulma kurumu uzmanının da bulunduğu bir heyetten davacıda oluşan sabit eserin ekonomik geleceğini hangi oranda etkileyeceği konusunda önceki bozma ilamı da dikkate alınarak rapor alınıp sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu doğrultuda mahkemece aralarında doktor bilirkişilerin, hesap uzmanı, iş ve işçi bulma kurumu uzmanının da bulunduğu bir heyetten davacıda oluşan sabit eserin ekonomik geleceğini hangi oranda etkileyeceği konusunda önceki bozma ilamı da dikkate alınarak rapor alınıp sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de; mahkemece Yargıtay bozma ilamından önce 09.03.2016 tarih ve 2014/45 Esas, 2016/202 Karar sayılı karar ile davacı ... için 50.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş, hükmün davacı tarafça temyiz edilmeyerek davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince davalı ... yararına tazminat hesabı yönünden bozulmuştur.

Buna göre mahkemece davalı ... yönünden kesinleşen 50.000,00 TL tazminat miktarı aşılarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı ... Şirketine iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3459, Karar No: 2012/5780, Tarih: 08.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3459 E.  ,  2012/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACI-K.DAVALI : ... Vek.Av. ...

DAVALI-K.DAVACI : ...

Vek.Av. ...

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, 17.06.2010 tarihli duruşma tutanağına dosya içerisinde rastlanılmamış olup ayrıca dosyanın temyiz incelemesine gönderilirken kalem yönetmeliğine uygun düzenlenmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda;

1-17.06.2010 tarihli duruşma tutanağının imzalı aslının dosyaya konulması,

2-Dosyanın kalem yönetmeliğine uygun şekilde düzenlenmesi ve dizi pusulasına bağlandıktan sonra dairemize gönderilmesi için;

Dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17799, Karar No: 2018/11067, Tarih: 19.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17799 E.  ,  2018/11067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... müdafiinin sanık hakkında verilen adli para cezalarının kesin olduğundan temyiz talebinin reddine ilişkin 24/04/2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiine 06/05/2015 tarihinde tebliğ edilen ek kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 25/06/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Mağdur ... vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararını temyiz talebinin reddine ilişkin 12/06/2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

19/03/2015 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan eden ve bu nedenle katılan sıfatını almayan mağdur ... vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından, sanık ... hakkında verilen beraat kararını temyiz talebinin reddine ilişkin 12/06/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından mağdur vekilinin bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10623, Karar No: 2014/11354, Tarih: 20.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10623 E.  ,  2014/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/46-2014/146

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.02.2010 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı köy vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50. maddesi gereğince medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Aynı kanunun 51. maddesine göre de dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetine göre belirlenir.

4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi ile köy aleyhine açılan davalarda köyü temsil yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hâzineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir.

06.12.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı "Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 1. maddesinde;

1- "Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür."

2- "Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır."

3- "Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olacağı belirtilmiştir.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olacağı belirtilmiştir.

Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca da geçici 1. maddenin onüçüncü fıkrasının ilk mahalli idareler genel seçim tarihi olan 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği görülmektedir.

Somut olaya gelince; davada gerek davacı gerekse davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen ilgili maddeleri uyarınca mahalle olarak bağlı bulundukları İspir İlçesi Belediyesine katıldıkları ve tüzel kişiliklerinin son bulduğu, başka bir deyişle davada taraf ehliyetlerinin kalmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında tüzel kişiliği kaldırılan köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesinin taraf olacağı belirtilmekte ise de davada taraf olan davacı ve davalı köylerin tamamının tüzel kişilikleri sona ermiş ve katıldıkları Tortum İlçe Belediyesinde birleşmiştir. Hal böyle olunca, 6360 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda tüzel kişilikleri kaldırılarak mahallelere dönüştürülen tarafların davasında Tortum İlçe Belediyesi taraf olacağından "davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1215, Karar No: 2019/6016, Tarih: 01.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1215 E.  ,  2019/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06/10/2015 gün ve 2013/57 - 2015/256 sayılı kararı bozan Daire'nin 20/12/2017 gün ve 2016/4985 - 2017/7462 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı F.A.S Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı AZE Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı- birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin gübre solüsyonlarının üretimi ve satışı ile iştigal ettiğini, NMG markasının 2011/108969 sayı ile 35. sınıfta tescilli olduğunu, davalıların “Nutritive NMG” markasını imal edip satışa sunduklarını, Nutritive NMG markalı ürünlerin davalıların işyerlerinden toplatıldığını, davalılardan F.A.S. Tarım Ltd. Şti’nin internet sitesinde dava konusu ürünlerin tanıtımını yaptığını, davalıların kullanımlarının müvekkilinin markasıyla iltibas yarattığını ve haksız rekabete sebep olduğunu ileri sürerek davalıların fiillerinin haksız olduğunun hükmen tespitine, haksız rekabetin men’ine, markaya tecavüzün ref ve men’ine, davalıların markayı kullanımlarının önlenmesine, ürün ambalajı ve her türlü tanıtma vasıtalarının bulundukları her yerden toplatılmasına ve imhasına, internet üzerinden satışa arzın ref ve men’ine, 10.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı- birleşen davada davacı F.A.S. Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada; davacı adına tescilli 2002/05785 numaralı markanın ayırt edici olmadığını, tanımlayıcı olduğunu ileri sürerek 2002/05785 sayılı markanın “gübreler, deniz yosunları (gübreler), kimyasal toprak ıslah (iyileştirme) maddeleri, bitki gelişimini düzenleyiciler, gübrelik turbalar, bitkiler için küf ve mantar önleyici maddeler” yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Asıl davada davalı Aze Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacının markasının güçlü bir ayırt ediciliğinin olmadığını, davalıların fiili kullanımlarının davacı markası ile iltibas yaratmadığı, davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı, birleşen davada davalının 21.05.2003 tarihinde tescil edilen markasının hükümsüzlüğü konusunda hak düşürücü dava açma süresinin 21.05.2008 tarihinde dolduğu, davanın süresinde olmadığı, ıslah ile markanın 556 sayılı KHK 42/1-d gereğince hükümsüzlüğü talep edilmişse de markanın jenerik hale geldiğinin ispatlanamadığı, davalının başkalarının kullanımlarına kayıtsız kalmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ve asıl davada davalı-birleşen davada davacı F.A.S. Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce asıl davada davacı yararına bozulmuştur.

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı F.A.S. Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı AZE Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı F.A.S Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı AZE Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı F.A.S Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. vekili ile asıl davada davalı AZE Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davalı-birleşen davada davacı F.A.S Tarımsal Ürünler Ltd. Şti. ile asıl davada davalı AZE Tarım Ürünleri Ltd. Şti.'den ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18508, Karar No: 2023/611, Tarih: 17.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18508 E.  ,  2023/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

I. BAŞVURU

Başvurucu vekili dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile kadroya alınmasından önce davacının İdareye karşı açtığı davalardan feragat etmediği gerekçesiyle işe iade davasının reddine karar verildiğini, aynı gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da istinaf talebinin reddedildiğini, İlk Derece Mahkemesinin davacının davalarından feragat etmediği yönündeki gerekçesinin dosya kapsamında uygun olmadığını, davacının kadroya alınma şartlarından olan feragat şartını sulh sözleşmesinde yazılı olan feragat beyanı ile yerine getirdiğini, davalı İdarenin davacı tarafından imzalanan işbu sulh/feragat beyanını ilgili her dosyaya sunarak dosyanın kapatılmasını talep etme imkânı bulunduğunu, aynı gerekçe ile işten çıkarılan başka bir işçinin açtığı davada "... akdinin feshedilmesinin eşitlik ve ölçülülük ilkelerine de aykırı olduğu" ifade edilerek işçinin işe iadesine karar verildiğini, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek işe iade kararının kesinleştiğini, olaylar aynı olmasına rağmen farklı Daireler tarafından aksi yönde kararlar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/1097 Esas 2022/1380 Karar sayılı kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/316 Esas 2022/315 Karar sayılı kararı ile arasındaki uyuşmazlığın giderilmesini talep etmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 02.12.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile her iki davada da fesihlerin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) 23 üncü maddesinin "..şartları taşımadığı halde bu madde hükümlerinden yararlandıkları tespit edilenlerin herhangi bir tazminat ödenmeksizin istihdamına son verilir.." hükmü uyarınca açtıkları davadan feragat etmediklerinin tespit edildiği gerekçe gösterilerek yapıldığı, Dairelerin 375 sayılı KHK'nın 23 üncü maddesi hükmü gereği yapılan fesihlere ilişkin değerlendirmelerinin ve ulaştıkları sonuçların farklı olduğu, dava konuları ve davaların niteliği birlikte değerlendirildiğinde belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu gerekçesiyle söz konusu uyuşmazlığın ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi kararı doğrultusunda giderilmesine oy çokluğu ile karar verilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 Tarihli ve 2022/1097 Esas, 2022/1380 Karar Sayılı Kararı