muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/976, Karar No: 2021/24950, Tarih: 20.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/976 E.  ,  2021/24950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükümlerin aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümlerdeki hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, (1) nolu bozma sebebi yönünden yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6099, Karar No: 2019/16360, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6099 E.  ,  2019/16360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2892, Karar No: 2008/1831, Tarih: 05.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2892 E.  ,  2008/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

TARİHİ : 04/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2845, Karar No: 2011/3026, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2845 E.  ,  2011/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davalarda, davalı kooperatifin 09.07.2007 tarihli genel kurulunun toplantı gün, yer , saat ve gündeminin yönetim kurulu tarafından gerektiği gibi ilan edilmediğini, divan heyeti seçiminin oldu bittiye getirildiğini, katılan ortakların sayısının tespiti, divan heyeti teklifleri ve diğer konularda vermek istedikleri önergelerin tüm ısrarlara rağmen divan heyetine ulaştırılamadığını, kapıların kapalı tutulduğunu, genel kurulun kapatılmasından sonra kapıların açıldığını ancak toplantının sona erdiği gerekçesiyle itirazların tutanaklara alınmadığını, genel kurulun hasat döneminde yapılarak katılımın düşük seviyede tutulmaya çalışıldığını, yönetim kurulunun kendi yandaşlarının genel kurula katılımını sağlamak amacıyla kooperatif bütçesinden şahsi menfaat temin ettiğini, hazirun listelerini tetkikle görevlendirilen personelin yetkili olmadığını ileri sürerek, davalı kooperatifin 09.07.2007 tarihli genel kurulunun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifin genel kurul çağrılarının yasa ve anasözleşmeye göre yapıldığını, davacıların 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi gereği dava şartını yerine getirmediklerini, davanın bir aylık hak düşürücü süreden sonra açıldığını savunarak asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu genel kurulda toplantı yeter sayısı sağlandığı, çağrıdaki usulsüzlükler ile bir kısım üyelerin muhalefetinin toplantı tutanağına yazdırılmamasının tek başına genel kurulun iptali sonucunu doğurmayacağı, davacıların çağrıdaki usulsüzlük, oylarını kullamalarına ve muhalefetlerini yazdırmalarına müsade edilmemesi iddiaları dışında toplantının yoklukla veya butlanla malul olmasını gerektirecek bir hususa dayanmadıkları, çağrıdaki usulsüzlüğün müeyyidesinin iptal edilebilirlik olduğu, iptal edilebilirlik müeyyidesi yönünden hangi kararın yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu ve iptal edilmesi gerektiğinin davacılar tarafından tek tek iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2325, Karar No: 2015/11927, Tarih: 23.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2325 E.  ,  2015/11927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 31.12.2013 gününde verilen dilekçe ile terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; müteveffa hissesinin Hazineye intikaline dair verilen 19.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi mirasçı Maliye Hazinesi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Talep, terekenin TMK 612. m. hükümlerine göre tasfiyesine ilişkindir.

Mahkemece, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilerek defterin tutulmasına karar verilmiş, tasfiye memuru tayin edilmiş, neticesinde 101 ada 2, 6, 11, 12, 16, 51 parseller ile 102 ada 2 ve 8 numaralı parsel sayılı taşınmazlarda bulunan müteveffanın hissesinin Hazine'ye intikaline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Mirasbırakan ..06.09.2004 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur.

TMK'nun 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, mirasbırakanın ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. md. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK. md. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. md. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK. md. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Mirasbırakan Sancaktar Yıldırım 06.09.2004 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından TMK'nun 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (md.208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (md.208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (md.208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (md.217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (md.217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (md.254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre, .. İlçesi ..472 parsel, Aynı yer ,,119 ada 69 parsel, 125 ada 617 ve 619 parsel,aynı yer .. 113 ada 14, 25, 28, 30, 38, 134, 138 ve 157 parsellerin tamamı ile ..113 ada 150 parsel, .. Köyü 101 ada 2, 6, 11, 12, 16, 51 parseller ile 102 ada 2 ve 8 numaralı parsel sayılı taşınmazların bir kısım hisselerinin mirasbırakan .. adına kayıtlı olduğu görülmektedir. Yine muris adına kayıtlı 3,, plakalı araçlar ile banka hesabında 15.182,80 TL bulunmaktadır. Ayrıca ..Malmüdürlüğü mirasbırakanın 17.02.2014 tarihi itibariyle 99.831,45TL borcu olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, murise ait taşınmazlardan, 125 ada 617 parsel ile 113 ada 150 parsel sayılı taşınmazların satışının yapılmadığı, banka hesabında yer alan 15.182,80 TL'nin ve ..plakalı aracın ne yapılacağının belirlenmediği, 101 ada 2, 6, 11, 12, 16, 51 parseller ile 102 ada 2 ve 8 numaralı parsel sayılı taşınmazlardaki muris hissesinin ise Hazine'ye intikaline karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, murise ait taşınmazlardan, 125 ada 617 parsel ile 113 ada 150 parsel sayılı taşınmazların satışının yapılmadığı, banka hesabında yer alan 15.182,80 TL'nin ve ..plakalı aracın ne yapılacağının belirlenmediği, 101 ada 2, 6, 11, 12, 16, 51 parseller ile 102 ada 2 ve 8 numaralı parsel sayılı taşınmazlardaki muris hissesinin ise Hazine'ye intikaline karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması, borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (md.217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (md.217) gerekirken, anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ve usulüne uygun olmayan biçimde ilan yapılarak, neticesinde mirasbırakanın bir kısım hissesinin Hazine'ye intikaline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15529, Karar No: 2024/16567, Tarih: 18.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/15529 E.  ,  2024/16567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2048 E., 2020/1400 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece

araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2018/2048 Esas 2020/1400 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3281, Karar No: 2013/22987, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3281 E.  ,  2013/22987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2012 tarih ve 2011/402-2012/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,dava dış....'nin yurt dışındaki yabancı şirketten ilaç sanayinde kullanılan 7 kap 55 kg miktyarında kimyasal hammadde satın aldığı, bu hammaddelerin Türkiye'ye taşınması sırasında uğrayabileceği rizikolara karşı alıcısı şirket tarafında kendilerine nakliyat sigorta poliçesi ile sigorta ettirildiğini, taşıma işini davalı ... yolu şirketinin yaptığı taşıma sonrasında malların büyük bir kısmında tam ziya hali olduğunu, sigorta poliçe şartlarına göre,emtiada 157.224,41 Euro zarar meydana geldiği ve 17/02/2011 tarihinde bu zararın sigortalıya ödendiği, taşıyıcının tam ve sağlam aldığı emtiayı varma yerine ulaştırmakla yükümlü olduğu, bu aşamaya kadar tüm zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin rücuen sigortalısına ödediği 157.224,41 Euro'nun ödeme tarihinden itibaren işleyecek devlet bankalarının 1 yıllık döviz mevduat hesabına uyguladığı faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; maldaki eksikliğin taşıma hakimiyet sahasında oluşmadığından müvekkilinin sorumlu olmadığı, konşimento içeriği emtianın...Müdürlüğü'ne yazılan yazı kapsamına göre, çıkış istasyonunda kargonun sehven 78 kg olarak manifesto edildiği, aslında 28 kg olduğu, manifestoda sehven farklı bildirilmesinden dolayı eksilmenin sorumlusunun davalı ... olmadığı, varış yeri olan ...'da aksaklık kaydı olmadan alıcısına teslim edildiği, gümrük çıkış kontrol işlemlerinde, kargonun teslim almaya yetkili kişi tarafından itirazsız kabul edildiğini ayrıca kg başına 17 ... üzerinden sınırlı sorumluluğunun söz konusu olabileceğini,üst limit aşılmaması kaydı ile karar tarihi itibari ile faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;... Konvansiyonun 4 sayılı ... Protokolü ile değişik 11/1 maddesine göre hava yük senedinin, taşıma anlaşmasının akdedildiğine, yükün teslim alındığına ve belirtilen taşıma şartlarına aksi sabit oluncaya kadar geçerli delil teşkil edeceği, sigortalı emtianın davalı tarafından eksiksiz olarak teslim alındığının, hava yük senedi ile  sabit olduğu, bu nedenle her ne kadar davalı yükün 78 kg ağırlığına ilişkin bildirimin aksine 28 kg olduğu yönünde savunma getirmiş ise de, hava yük senedinde kg'nin 78 olarak beyan edilmesi

karşısında davalının bu iddiasının ispatlanamadığı,diğer yandan  net ağırlığı 55 kg olan emtianın brüt ağırlığının 28 kg olamayacağı, net ağırlığı 55 kg olan emtianın daha fazla bir brüt ağırlığının olabileceği, davalının kendi satış acentesinde mevcut yazıdaki kg bildiriminin bu nedenle hava yük senedi karşısında geçerli bir bildirim olmadığı, taşınan 7 kap ticari maldan 6 kapın içinin boş olduğu, bu emtianın tam ve eksiksiz tesliminden davalının sorumlu olduğu, eşyadaki eksikliğin ne şekilde meydana geldiği hususunun usulünce ve kabul edilebilir şekilde davalı yanca ortaya konulamadığı, dolayısıyla emtiadaki eksiklikten, varış yerinde alıcıya teslime dek oluşan tüm eksiklik ve hasarlardan taşıyıcının sorumlu olacağı kuralı uyarınca, davalının eksiklikten sorumlu bulunduğu, ... Protokolüne göre, konvansiyonun 22/2. maddesinde düzenlenen sorumluluğun kg başına 17 özel çekme hattı ile sınırlandırdığı ve buna göre özel bildirimde bulunulması halinde taşıyıcının bildirilen meblağın göndericinin varış yerindeki teslim anında gerçek zararından büyük olduğu tespit edilmediği sürece, bildirimi yapılan meblağa kadar ödeme yapmakla sorumlu olduğu hükmünün düzenlenmiş olup,.buna göre, yüklenen 7  kap eşyanın net ağırlının 55  kg olduğu yazılı olduğuna göre, 1 kap eşyanın brüt ağırlığının belirlenmesi sonucu, eksik olan 6 kap için toplam brüt ağırlığın 20,010 kg olduğu, dolayısıyla, net noksanlığın 67,010 kg olduğu, konvansiyonun 22/2 maddesi uyarınca, brüt kg başına 17 ... sınırlı sorumluluk üst sınırına göre, davalı taşıyıcının sorumluluk süt sınırının 1.139,85 ...'den ibaret olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.116,35 TL tazminatın karar tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece yukarıda belirtilen gerekçe ile ... Prokolü'nün 4. maddesi ve ...Konvansiyonu'nun 25. maddesindeki hükümler gereğince sınırlı sorumluluk esasına göre karar verilmiştir. Ancak hava taşımasının yapıldığı Hindistan devleti ...Konvansiyonu'nda değişiklik yapan ... Protokolü'ne taraf olmadığından yük taşımasında koşulları gerçekleştiğinde sınırsız sorumluluğun söz konusu olabileceği gözetilerek ...Konvansiyonu'nun 25. maddesine göre değerlendirme yapılması gerekirken aksi uygulama doğru olmayıp, bu nedenle meydana gelen zayiide davalı taşıyıcı ve adamlarının zarar verme kastı ile veya zararın doğması ihtimalini bilerek pervasızca yaptıkları bir hareket niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Ayrıca aynı Konvansiyo'nun 22/2-b maddesinde sınırlı sorumluluğun göndericinin yükü taşıyıcıya verirken teslim anındaki değerini gösteren özel bildirimde bulunmadıkça ve gerekiyorsa ek bir meblağ ödemedikçe sınırlı sorumlu olacağının düzenlendiği, buna göre olayımızda hava taşıma senedinde belirtilen tutarın böyle bir bildirim sayılıp sayılmayacağı ve ek bir meblağ ödemesi gerekip gerekmediği değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 166,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.