muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1224, Karar No: 2022/2671, Tarih: 31.03.2022

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket cevap vermemiştir.

Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak, davacının dosya kapsamına sunduğu belgeler incelendiğinde, sunulan belgelerin tamamına yakınının “kalekim” markası ile ilgili gazete haberleri, broşürleri, faturaları olduğu, birkaç belgenin “kalecolor” ve “kaleterasit” markası ile ilgili belgeler olduğu, söz konusu markaların davacıya ait olmadığı, dava dışı Kalekim Kimyevi Maddeler San. ve Tic. A.Ş'ye ait olduğu, dolayısıyla davacıya ait redde gerekçe markaların tanınmışlığına ilişkin yeterli bilgi ve belge bulunmadığı, davacının tanınmışlık gerekçeli itirazının yerinde olmadığı, davacılardan Kale Nakliyat Seyahat ve Turizm A.Ş.’nin itiraza gerekçe gösterdiği “İDAKALE RESORT OTEL” markasının 43. sınıfta tescilli olduğu, bu marka ile davalı başvurusuna konu markanın tescil kapsamlarının farklılığı nedeniyle karıştırılma ihtimali olmadığı, bu nedenle davacı Kale Nakliyat Seyahat ve Turizm A.Ş. yönünden davanın reddine karar verilmesinin gerektiği, diğer davacıya ait "Kale" esas ibareli markaların ise "idakale" ibareli marka ile karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer olduğu, bu bakımdan, 19. sınıfta yer alan "İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, alçı gibi malzemeler." malları ile davacının mesnet alınan markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/l-b maddesine göre YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacı Kale Nakliyat Seyahat Turizm A.Ş. yönünden davanın reddine, davacı Kale Seramik Çanakkale Kalebodur Seramik A.Ş. yönünden YİDK iptali davasının kısmen kabulüne, TPMK YİDK 'nın 2016-M-8170 sayılı kararının 19. sınıfta yer alan "İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, alçı gibi malzemeler" malları bakımından iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu 2014/76579 sayılı marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 31/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3948, Karar No: 2007/8493, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3948 E.  ,  2007/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile imzalanan bayilik sözleşmesi gereğince enerji içeçeklerinin satışının yapıldığını, bu içeceklerin bakanlık tarafından yasaklanması nedeniyle 7.000.00 YTL değerindeki içeceğin müvekkilinin elinde kaldığını, bu malların davalıya iadesi hususunun davalı yanca kabul edilmediğini bu nedenle müvekkilinin 400.00 YTL nakliye ücreti ödediğini, ayıplı malların elinde kaldığını 31.10.2005 tarihli ihtarnameden de netice alınamadığını ileri sürmüş ve şimdilik nakliye masrafı ile birlikte 7.400.00 YTL'nin 31.5.2005 tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yurtdışından ithal edilen enerji içecekleri konusunda mevzuat krizi yaşandığını, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından yayımlanan tebliğlerin Danıştay tarafından iptal edildiğini en son Danıştay'ın yürütmeyi durdurma kararı verdiğini, yani konu hakkında nihai karar olmadığını kaldı ki, müvekkili şirketin bir kusurunun bulunmadığını, her türlü nef'i ve zararın davacının uhdesinde bulunduğunu, bir an için ayıp kabul edilse bile süresinde ayıp ihbarının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece enerji içeçeklerinin üretimi, ithalatı, dağıtımı ve satışının durdurulması hususunda 29.8.2005 tarihinde yayınlanan genelge ile illere bilgi verildiği, daha sonra TGK-Enerji içecekleri tebliği (bu tebliğin yayın tarihi 27.1.2006) ile bu talimatın hükümsüz kaldığı en son olarak 29.8.2005 tarihli genelgenin 4.10.2006'da yayımlanan tebliğ ile yürürlükten kalktığı, hal böyle olunca satışın yasaklanması nedeniyle davalı satıcıya atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı, nitekim daha sonra satışın yeniden serbest bırakıldığı, davacı vekilinin beyanına göre son kullanma tarihi 16.3.2006 olan ürünlerin yasağın kalktığı, 27.1.2006 tarihinden itibaren satışı mümkün iken imha yolunu seçen davacının zararına kendisinin sebep olduğu, talebin sözleşmeye ve hakkaniyete uygun bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 9/2 maddesinde sözleşme konusu ürünün Türkiye ithalının yasaklanması ,durdurulması, resmi kurumların yasaklamaları vs. gibi haller taraflar yönünden haklı fesih sebebi olarak kabul edilmiştir. Davacı dava konusu ürünün Türkiyede satışının yasaklanması nedeniyle anılan sözleşme hükmü uyarınca akdi feshettiğini bildirmiştir. Akdin feshi BK.nun 106 ve 107. maddelerinde, feshin hükümleri ise aynı yasanın 108.maddesinde düzenlenmiştir. Mahkemece belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak BK.nun 91.maddesi hükmü de somut olay bakımından tartışılmak suretiyle toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1619, Karar No: 2010/3442, Tarih: 03.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/1619 E.  ,  2010/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, dinlenen tanık beyanlarının nüfus kayıtları ile örtüşmediğine göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 03.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/40, Karar No: 2006/2038, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/40 E.  ,  2006/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av..... ile davalı ... .... vek.Av..... aralarındaki birleşen sıra cetveline itiraz davası hakkında Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 627-709 sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen davalı...'a ait Gaziantep 2.İcra Müdürlüğünün 2004/4353 sayılı takip dosyası ile sayfalarının eksik olduğu anlaşılan sıra cetvelinin aslının ya da onaylı ve okunaklı bir suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22355, Karar No: 2017/10198, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22355 E.  ,  2017/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 297792. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 846) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5781, Karar No: 2019/10419, Tarih: 06.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/5781 E.  ,  2019/10419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında atılı suçtan beraat, sanıklar ... ve ...haklarında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12643, Karar No: 2023/4031, Tarih: 05.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12643 E.  ,  2023/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/209 E., 2023/37 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 18.05.2009 tarihli 2009/107 Esas numaralı iddianame ile, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2010 tarihli ve 2009/87 Esas, 2010/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 59/2 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.09.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 17.02.2013 tarihinde yeni suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararı ile hüküm aynen açıklanarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 59/2 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/9744 Esas, 2022/4590 Karar sayılı ilâmıyla suçun gece vakti işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesinin uygulanmaması, yine aynı Kanun'un 145 ve 168/1.maddelerinin uygulanmaması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma ilamına uyan Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/209 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 168/1, 145 ve 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, ihbara esas ilamın eşine karşı yaralama suçu olduğunu, eşi ile barıştığını, hükmün açıklanmasının hatalı olduğuna ve kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, ihbara esas ilamın eşine karşı yaralama suçu olduğunu, eşi ile barıştığını, hükmün açıklanmasının hatalı olduğuna ve kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde otomobili ile saat 02:30 sıralarında şikâyetçinin çalıştığı Samsun-Sinop karayolundaki petrol istasyonuna gelen sanığın şikâyetçiden 50,00 TL'lik akaryakıt istediği ve şikâyetçinin akaryakıtı otomobilin deposuna doldurduktan sonra ücreti ödemediğine dair uyarısına ve otomobilin yarı açık haldeki camına vurmasına rağmen sanığın akaryakıt ücretini ödemeden hızlı bir şekilde petrol istasyonundan ayrıldığı, sanığın petrol istasyonundan Samsun-Sinop karayoluna çıkmasının hemen ardından otomobilinin farlarını kapatıp Samsun istikametine doğru olay yerinden uzaklaştığı ve mağdurun durumu polise ihbar etmesi üzerine trafik ekiplerince durdurulmaya çalışıldığında dur ihtarına da uymayarak kaçtığı, bu şekilde sanığın hırsızlık suçunu işlediğinin sübut bulduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/9744 Esas, 2022/4590 Karar sayılı bozma ilamı ile mahkemece verilen hükmün sanık lehine ve aleyhine bozulması karşısında, 1412 sayılı Kanunu'nun 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığa aleyhe sonuç doğurabilecek bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi suç tarihi itibarıyla “Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar artırılır.” şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 63. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesinde yer alan “Üçte birine kadar” ibaresi “Yarı oranında” biçiminde değiştirildiği, suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesi uyarınca sanığın cezasından üçte birine kadar artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 61.maddesi uyarınca önce aynı Kanun'un 168.maddesinin uygulanması devamında 145.maddesinin uygulanması gerekirken bu hususa riayet edilmemesi ve mahkemece sanık hakkında aynı Kanun'un 168.maddesinin uygulanması sırasında "5237 sayılı Kanun'un 245/5. maddesi delaleti ile" şeklinde hatalı yazım sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

3.Hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 61.maddesi uyarınca önce aynı Kanun'un 168.maddesinin uygulanması devamında 145.maddesinin uygulanması gerekirken bu hususa riayet edilmemesi ve mahkemece sanık hakkında aynı Kanun'un 168.maddesinin uygulanması sırasında "5237 sayılı Kanun'un 245/5. maddesi delaleti ile" şeklinde hatalı yazım sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/209 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2114, Karar No: 2010/2727, Tarih: 15.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2114 E.  ,  2010/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 09.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki “... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca, HUMK’nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda; mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın dava eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.