muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1955, Karar No: 2017/5759, Tarih: 15.05.2017

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay

...de kurulu Eti Bakır A.Ş.’ye ait bakır işletmesinin artıklarının çevreye ve müştekilerin arazilerine zarar verdiği yönündeki müşteki vekillerinin suç duyurusu üzerine yapılan olay yeri keşfi ve keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporuna göre söz konusu işletmeye ait artıkların çevreye zarar verecek nitelikte olduğu, bilahare aldırılan ek bilirkişi raporunda ise artıkların kalıcı etki bırakıp bırakmadığının göreceli olduğu ancak etkisinin uzun yılları süreceği tespitinin yapıldığı, sanığın anılan işletmenin müdürü olduğu, bu konuda dikkat ve özen yükümlülüğünün kendisinde olduğu böylelikle sanığın çevreyi taksirle kirlettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Temin edilen belge ve bilgilere göre, tesisin, uzun süredir üretimi devam eden bir antimuan işletmesi olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde birden fazla keşif işlemi icra edildiği, bilirkişi raporları temin edildiği görülmektedir.

Olay kapsamında suça konu bölgeden numune alınmış, yapılan analizler neticesinde, AKM ve KOİ değerlerinin belirlenen limit değerlerin üzerinde olduğu tespit edilmiştir.

Temin edilen belge ve bilgilere göre, tesisin, uzun süredir üretimi devam eden bir antimuan işletmesi olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde birden fazla keşif işlemi icra edildiği, bilirkişi raporları temin edildiği görülmektedir.

Olay kapsamında suça konu bölgeden numune alınmış, yapılan analizler neticesinde, AKM ve KOİ değerlerinin belirlenen limit değerlerin üzerinde olduğu tespit edilmiştir.

Çevre mühendisi,ziraat mühendisi, kimya mühendisi, kadastro teknisyeni ve maden mühendisi bilirkişilerin düzenlediği raporlar, olaya ilişkin temin edilen fotoğraflar, müşteki beyanları ve dosya kapsamına göre, sanığın işletme müdürü olduğu tesiste oluşan atıkların rastgele depolandığı, arıtma tesisinin bulunmadığı, çevre yönetim planı düzenlenmediği, atık havuzu sızdırmazlık ve taşkın önlem projeleri bulunmamakla birlikte bu hususlarda herhangi bir uygulama yapılmadığı, asidik maden drenajının oluştuğu, bu hususların hem soruşturma aşamasında hem mahkeme aşamasında icra edilen keşif işlemleri, bilirkişi raporları ve fotoğraflarla doğrulandığı ve yargılama süreci içerisinde de bu hususlar açısından herhangi bir gelişme saptanmadığı, sanığın suça konu eylem kapsamında dikkat ve özen yükümlülüğünü büyük ölçüde aşacak derecede kusurunun olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK’nın 181.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden tebliğnamedeki görüş iştirak edilmemiştir.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, suça konu atıkların alıcı ortam olan suya ve toprağa karıştığının tespit edildiği, bu atıkların alıcı ortam olan suyu ve toprağı kirletici nitelikte olduğu, bu suretle olay kapsamında, yukarıda açıklanan gerekçelerle ve mevzuat kapsamında, sanığın, çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediği anlaşılmakla, verilen mahkumiyet kararı hukuka uygun bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2290, Karar No: 2014/6080, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2290 E.  ,  2014/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2011/179-2013/453

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.12.2013 gün ve 6408 Esas, 7905 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığı'nın 14.01.2014 gün, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, karar düzeltme incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamda Dairemize gönderilen karar düzeltmeye konu edilen yukarıda esas no'su yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan karar düzeltme incelemesinde;

Dava dosyası içeriğinde yer alan tüm bilgi ve belgelerin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun, okunaklı şekilde taranmaması halinde karar düzeltme incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

İncelenmesi gereken bir kısım evrakın, elektronik ortamdan gönderilen dosya içerisinde bulunmadığı, bir kısmının ise okunamadığı anlaşılmaktadır.(Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/18341, beyanlar kısmında kayıtlı bir kısım deliller, vb.)

Bu nedenlerle, mahkemece dava dosyasının yapılacak dizi pusulasına göre eksiksiz ve okunaklı bir şekilde yeniden gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, elektronik ortamda gönderilen dava dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1032, Karar No: 2025/8415, Tarih: 06.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/1032 E.  ,  2025/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/73 E, 2022/443 K

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1., 29 ., 62 . ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2020 tarihli ve 2020/180 Esas, 2020/305 sayılı Kararının itiraz edilmeksizin 02.10.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 31.03.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1., 29 ., 62 . ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 860,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/443 sayılı Kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 gün ve 2025/9737 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1- Hakaret suçlarında özel tahrik hükümleri içeren 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin, “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” hükmünü içerdiği,

Genel bir tahrik hükmü olann 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin ise; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.” şeklinde düzenlendiği nazara alındığında,

İncelenen somut olayda, mahkemece hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın, eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı ve sanığın neticeten 860,00 Türk lirası adlî para cezasıyla cezalandırıldığı, ancak yapılan haksız tahrik uygulamasında hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren aynı Kanun'un 129. maddesi yerine, genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanmasında,

İncelenen somut olayda, mahkemece hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın, eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı ve sanığın neticeten 860,00 Türk lirası adlî para cezasıyla cezalandırıldığı, ancak yapılan haksız tahrik uygulamasında hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren aynı Kanun'un 129. maddesi yerine, genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanmasında,

2- Kabule göre de, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca tayin edilen 90 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında 67 gün adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 68 gün adlî para cezası tayin edilmesini müteakip, anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 55 gün adlî para cezasına hükmedilmesi yerine, 57 gün adlî para cezası tayin edilmesini takiben, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında da 41 gün adlî para cezasına hükmedilmesi yerine, 43 gün adlî para cezası tayin edilmesi üzerine, sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından 820,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken 860,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde,

İsabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1 Numaralı istem Yönünden

Hakaret suçlarında özel tahrik hükümleri içeren 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi: “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” hükmünü içermektedir.

Genel bir tahrik hükmü olann 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ise: “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; mahkemece hakaret suçundan mahkum edilen sanığın, eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı ve sanığın neticeten 860,00 TL adli para cezasıyla cezalandırıldığı görülmektedir. Ancak yapılan haksız tahrik uygulamasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren aynı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2 Numaralı İstem Yönüden

2 Numaralı İstem Yönüden

Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca 90 gün adli para cezasına hükmedildiği, aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu 67 gün yerine 68 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve uygulamaya göre sonuç ceza 820 TL yerine 860 TL adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hakaret suçundan sanık hakkında Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca 90 gün adli para cezası ile cezalandırlmasına, aynı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim uygulanarak 67 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 55 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim uygulanarak 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereği 41 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL 'den toplam 820 TL adli para cezası ile cezalandırlmasına,

İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05. 2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1307, Karar No: 2023/1785, Tarih: 29.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1307 E.  ,  2023/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2018 tarihli ve 2018/5117 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/475 Esas, 2019/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/617 Esas, 2019/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2019/4407 Esas, 2020/2522 Karar sayılı kararı ile Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapora göre sanığın antisosyal kişilik bozukluğunun olduğunun belirlenmesi ve müdafiinin sanığın akıl hastası olduğunu ileri sürmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda rapor alınmadan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/343 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

6. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/27412 Esas, 2022/6508 Karar sayılı kararı ile müştekinin alkolün etkisiyle fiile karşı mukavemet kabiliyetini kaybettiğine dair bir iddia bulunmadığı gibi doğal uyku halinin de beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunma kapsamına girmediği gözetilmeden olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği belirtilerek temel cezanın teşdiden belirlenmesi ve hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin tatbik edileceği belirtilmesine rağmen kısa kararda anılan maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle çelişkiye yol açılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın olay günü alkollü ve yorgunluğun etkisi altında olması hasebiyle derin bir uykuda olduğuna, uykudan uyanışının eylemlerin sonuna tekabül etmesi ve kıyafetlerinin çıkarıldığını duymayacak kadar derin uykuda olması nedeniyle doğal uyku halinde olmadığına, dolayısıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulama koşullarının oluştuğuna, olayın vahameti karşısında sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının Kanun'un gerek lafzına gerekse ruhuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık İle Müdafiinin Temyiz İsteği

B. Sanık İle Müdafiinin Temyiz İsteği

Olay tarihinde sanığın parmaklarında oluşan hasar nedeniyle elinde atel takılı olduğuna, organ sokma suçunun işlenebilmesi için elin rahat bir şekilde hareket ettirilebiliyor olması gerektiğine, katılanın eğitim düzeyi ve mensup olduğu çevre nazara alındığında iddia ettiği eylem sırasında çığlık atarak sanığa karşı koyabileceği aşikarken sanığa direndiğine dair bir beyanda bulunmadığına, olayın kurmaca olduğuna, katılanın eşini bir başkasıyla aldattığına, sanığın da sevgilisini üvey babasına söyleyeceğini annesine iletince bu şekilde iftira tertiplendiğine, hükme esas alınan moleküler genetik inceleme raporunun Cumhuriyet savcısı tarafından izin alınmadan Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarına gönderilmesinin hukuka aykırı delil mahiyetinde olduğuna, katılanın hükümden sonra verdiği şikâyetten vazgeçme dilekçesinde sanığın üzerine çıkmış vaziyette üst giysilerini çıkarmak için uğraştığını, kendisiyle temas haline geçmediğini belirttiğine, bu dilekçeye göre katılanın sanığa iftira attığına, bozma öncesi hükümde takdiri indirim hükmü uygulanmışken temyize konu kararda uygulanmamasının hukuki güvenilirlik ilkesine aykırı olduğuna, uygulanmama gerekçelerinin de genel geçer ifadelerden ibaret olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi; "...Olay günü sanığın cezaevinden tahliye olduğu, öz annesi olan mağdur ile buluşarak Beylikdüzü'nde bir kafede oturup alkol aldıkları, sonrasında mağdurun home ofis olarak kullandığı eve geldikleri, sanığın mağdurun uyumakta olduğu yatak odasına gece saat 04:30 sıralarında giderek mağdura vajinal yoldan vücuda organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurun üzerinde ağırlık hissederek uyanması üzerine sanığın boşaldığını anlayarak sanığı üzerinden attığı..." şeklindeki kabulüyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan beyanı, savunma, moleküler genetik inceleme raporu, sanığın suç tarihinden önce cezaevinde bulunduğu sırada katılana gönderdiği mektupların ve suç tarihinden sonraki tarihlerde katılanın telefonuna gönderdiği mesajların içerikleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın öz annesi olan katılana karşı vajinal yoldan organ sokmak şeklindeki eylemi gerçekleştirdiği kabul edilerek kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bakırköy 3.Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2018 tarih ve 2018/6950 değişik iş sayılı kararı ile olay yerinde muhafaza altına alınan çarşaf için elkoyma kararı verilerek polis kriminal laboratuvarı tarafından