muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5942, Karar No: 2023/6630, Tarih: 23.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5942 E.  ,  2023/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/21 E., 2015/54 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz ret, kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/21 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararı ile; SSÇ'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.06.2018 tarihli ve 14-2015/183789 sayılı, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçuna ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden bozma, katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin anal ve vajinal muayenesinde bulgu tespit edilememesi nedeniyle cinsel ilişki yaşandığına dair delil bulunmadığını ve beyanlarının çelişkili olduğunu, SSÇ'nin ilk cinsel birlikteliğin gerçekleştiği iddia olunan tarihte katılan mağdure ile aynı okulda öğrenci olmadığını, Adli Tıp Kurumu raporuna göre katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığını, intikal günü SSÇ ve katılan mağdurenin birlikte gezmek amacıyla okuldan kaçtıklarını beyanla kararın bozularak SSÇ’nin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden katılan mağdure hakkında aldırılan Adli Tıp Kurumu raporu nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmamasının ve cezanın alt sınırdan belirlenmesinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise alt sınırdan belirlenen cezanın ertelenmesinin hatalı olduğundan bahisle mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

SSÇ’nin 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ile katılan mağdure arasında duygusal ilişki bulunduğu, 2012 yılı Mayıs ayında ... bölgesinde SSÇ'nin on beş yaşından küçük katılan mağdureyle onar dakika arayla iki defa anal yoldan organ sokma suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, katılan mağdurenin ailesine söyleyeceği korkusuyla SSÇ'ye karşı koymadığı, 22.10.2013 tarihinde on beş on sekiz yaş grubundaki katılan mağdureyi velisinin izni olmadan, rızası dahilinde Doğanşehir ilçesi Tatar mezrasındaki dereye götürdüğü iddiasıyla cezalandırılması için çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçlarından kamu davası açıldığı, savcılık beyanında katılan mağdureyle rızası dahilinde birden fazla kez anal ve vajinal yoldan organ sokma suretiyle cinsel ilişki yaşadıklarını ikrar eden SSÇ'nin sonraki aşamalarda suçlamaları reddettiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde 19.05.2012 tarihinde gerçekleşen olayda SSÇ’nin katılan mağdure ile cinsel ilişkiye girmek istediği, katılan mağdurenin de bunu kabul ettiği, SSÇ ile katılan mağdurenin bir kez ters ilişkiye girmek suretiyle cinsel birliktelik yaşadıkları dolayısıyla SSÇ'nin katılan mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine, katılan mağdurenin beyanlarından anlaşılacağı üzere 22.10.2013 tarihinde okuluna gittiği ve arkadaşı olan SSÇ ile birlikte gezmeye çıktıkları, okul görevlilerinin babasına haber vermesi ile olayın intikal ettiği dikkate alındığında katılan mağdurenin evi terk etmemesi nedeniyle SSÇ'nin çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Olayın intikal şekli, katılan mağdurenin beyanları, savunma, raporlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan mağdure vekilinin teşdit ve 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesenini altıncı fıkrası hükümlerinin uygulanmasına, SSÇ müdafiinin sübuta ilişkin temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Hakkında katılma kararı verilen katılan mağdure ve katılan babasının karar başlığında mağdur ve müşteki olarak yazılmaları, mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre 19.05.0212 olması gereken suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

B. Çocuğun Kaçırılması veya Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; SSÇ hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış, bu sebeple o yer Cumhuriyet savcısının sübuta ilişkin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

C. Tebliğname Yönünden

Onama sebebine göre o yer Cumhuriyet savcının temyiz isteği yönünden bozma, katılan mağdure vekilinin SSÇ hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan kurulan hükmü temyiz etmemesine göre katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden ret görüşü bildiren Tebliğnameye bu yönlerden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/21 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararında SSÇ müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, SSÇ müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42187, Karar No: 2015/19971, Tarih: 10.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42187 E.  ,  2015/19971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdur ...'e karşı işlediği yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.4.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26 maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlüğüne ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında diğer suçlardan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur ...ve ...a yönelik yaralama suçları ile ilgili olarak;

Mağdur ...'ın soruşturma aşamasında 01.11.2007 tarihli teşhis tutanağında "kendisini bıçakla yaralayan kişinin suça sürüklenen çocuk ...olduğunu, olay esnasında elinde bıçak ve sopa olanların suça sürüklenen çocuklar ... ve ...olduğunu" söylediği, mağdur ...'ın ise soruşturma aşamasında "kendisini kolundan bıçakla yaralayan kişiyi bilmediğini" söylediği, suça sürüklenen çocuk ... ise aracın camını kırarak aldığı cam parçası ile ...'ı yaraladığını ikrar ettiği, kavganın karşı tarafında bulunan mağdur, sanık veya tanık ...'ın sanık ...'in olay esnasında elinde bıçak olduğunu söylememeleri karşısında kalabalık kavga ortamında sanık ...in mağdur... ve ...'ı bıçakla yaralama suçlarına iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmaması karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Mağdur ....a yönelik yaralama suçu ile ilgili olarak;

Mağdur...'nın soruşturma aşamasında 01.11.2007 tarihli teşhis tutanağında "kendisini bıçakla yaralayan kişinin, suça sürüklenen çocuk ..... olduğunu, sanık ...'in elinde ise tabanca olup kendisini tehdit ettiğini, tabanca ile kendisine ateş etmediğini ancak en çok kendisine sopa ile vuran şahıs olduğunu" söylemesi karşısında sanığın mağdura sopa ile vurma eyleminin bıçakla yaralama esnasında olup olmadığı veya mağduru bıçakla ve sopayla yaralama eyleminden hangisinin önce gerçekleştirildiği, mağdurdan sorularak sanık ...'in bıçakla yaralama suçuna iştirak edip etmediği hususu araştırılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu ile ilgili olarak;

Sanığın kalabalık kavga ortamında silahla ateş etme şeklindeki eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturması ve sanığın silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinden TCK'nin 170/1-c maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu ile ilgili olarak;

Sanığın kalabalık kavga ortamında silahla ateş etme şeklindeki eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturması ve sanığın silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinden TCK'nin 170/1-c maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

aa) Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde sanığa verilen kısa süreli hapis cezalarında, TCK'nin 50. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceği hususunda her hangi bir karar verilmemesi,

bb) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine ilişkin ...2. Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 2002/1610 Esas 2002/1659 Karar sayılı ilamında ceza kararnamesi ile cezalandırıldığı görülmekle ceza kararnamesi ile verilen mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

d) Silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile ilgili olarak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

aa) Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde sanığa verilen kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nin 50. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceği hususunda her hangi bir karar verilmemesi,

bb) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine ilişkin ...2. Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 2002/1610 Esas 2002/1659 Karar sayılı ilamında ceza kararnamesi ile cezalandırıldığı görülmekle ceza kararnamesi ile verilen mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

cc) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükümde 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinde suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa ile 5728 sayılı Kanunla 23.01.2008 tarihinde yapılan yasa değişikliği göz önüne alındığında adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayini,

dd) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefetten hapis cezasına hükmedildiği halde TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1539, Karar No: 2021/2594, Tarih: 22.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1539 E.  ,  2021/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece 07.01.2019 tarihli ek karar ile istemin reddine karar verilmiş, bu defa ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekiline 31.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince 6.11.2018 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulduğu, ancak harcın yatırılmadığı akabinde Mahkemece, harcın yatırılması için 1 haftalık kesin süre verildiği ve usulüne uygun olarak bu ihtarın davalı vekiline tebliğ edildiği, ancak davalı vekili temyiz harcını kesin süre içerisinde yatırmaması gerekçesiyle talebinin reddine ilişkin 07.01.2019 tarihli ek kararın verildiği ve bu defa davalı vekilince ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan 07.01.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7659, Karar No: 2015/8197, Tarih: 18.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7659 E.  ,  2015/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/02/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Bir kısım davacıların desteği diğerlerinin ise kardeşi olan ...'ın davalı tarafından kasden öldürüldüğünü, olayla ilgili ceza davası açıldığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, istenen tazminatların fahiş olduğunu, olayda ölenin haksız tahrikinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat yönünden bilirkişi raporu alınmış ve istem kısmen kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; olayla ilgili ceza davasının sonuçlandığı ve anılan doyada davalının haksız tahrik altında öldürme şuçunu işlediği sabit görülerek cezalandırıldığı, hükmün Yargıtay tarafından onandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece maddi tazminat hesaplanması için alınan aktüerya raporunda davalının kusur durumu belirlenirken davalının olay tarihindeki yaşı ile PMF tablosuna göre bakiye ömrü oranlanarak değerlendirme yapılmıştır. Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 818 s. BK m. 53 (6098 S. TBK m. 74) uyarınca hukuk hakimi ceza mahkemesinin kusur ve zarara ilişkin belirlemeleri ile bağlı değil ise de; ceza mahkemesi tarafından saptanan maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Davalının kusurunun kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgular esas alınarak belirlenmesi gerekirken hatalı görüş içeren bilirkişi raporundaki kusur durumuna göre hesaplanan tazminat miktarlarının hükme esas alınması ve yerel Mahkemece bunun üzerinden yeniden kusur indirimi yapılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer, davalının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1126, Karar No: 2015/548, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/1126 E.  ,  2015/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2010/80-2013/735

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalışırken geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun ve maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı nezdinde çalışırken geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma sonucu varılmıştır.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden ( 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı hemen veya bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması, 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

S.. K..nun 27/04/2007 tarihli teftiş raporunda olayın iş kazası olarak tespitinin mümkün olmadığı, açılan ceza davası sonucuna göre işlem yapılması gerektiği belirtilmiştir.

S.. K..nun 27/04/2007 tarihli teftiş raporunda olayın iş kazası olarak tespitinin mümkün olmadığı, açılan ceza davası sonucuna göre işlem yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işverenin, Şebikbay Metal Sanayi Yakacak Maddeleri Gıda Ürünleri Hayvancılık Ve Nakliyat Limited Şirketi olduğu, davacının işverene bağlı demir hurdalığında çalışırken sağ gözüne gelen demir parçasıyla yaralandığı, %43 oranında malül olduğu, davacı ile şirket ortağı olan ve aynı zamanda davalı olarak gösterilen Yakup Şefikbay arasında taksirle yaralama suçundan ceza davasının bulunduğu, davacı Kurum müfettişine verdiği beyanda, 2004 yılı sonlarından itibaren davalıya ait demir hurdalığında çalışmaya başladığını, olay günü demirleri ayırırken gözüne isabet eden demir parçasıyla yaralandığını, yine davacının kardeşi olan Osman Yayla Kurum müfettişine verdiği beyanda, davacının 2004 yılı sonlarandan itibaren davalı nezdinde çalışmaya başladığını, olay günü birlikte çalışırken davacının gözüne isabet eden demir parçasıyla yaralandığını, yine Kurum müfettişine beyanda bulunan M.... G....ve M....G...isimli şahıslar beyanlarında, davacının davalıya ait işyerinde çalışmadığını, kendi adına piyasadan demir hurdaları toplayıp sattığını belirttikleri, davalının kardeşi olan ve mahkemede tanık olarak dinlenen M.. Ş.. beyanında, davacının kendi adına çalıştığını, topladığı hurdaları piyasaya sattığını belirttiği, davalı Yakup Şefikbay ise, mahkemedeki beyanında, davacının kendi nezdinde çalışmadığını, piyasadan topladığı demir hurdalarını sattığını, olay günü tesise demir hurdası getirdiğini, boşaltma işini normalde kendilerinin yaptığını ancak davacının acelesi olduğundan hurdaları kendisinin boşaltmaya başladığını, o esnada kendisinin biraz uzakta olduğunu, kazayı görmediğini beyan ettiği, düzenlenen bilirkişi raporunda olayın iş kazası olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, işveren Şebikbay Metal Sanayi Yakacak Maddeleri Gıda Ürünleri Hayvancılık Ve Nakliyat Limited Şirketi olduğu halde davaya dahil edilmediği, tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu halde çelişkilerin giderilmediği, dönem bordrolarının getirtilip bordro tanıklarının dinlenmediği, taraflar arasındaki ceza davasında verilen beyanların dosya içerisine alınmadığı, dolayısıyla eksik araştırma ve incelemeyle sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş,

1-) Öncelikle taraf teşkilini sağlamak için, davacıya, Ş.... Metal Sanayi Yakacak Maddeleri Gıda Ürünleri Hayvancılık Ve Nakliyat Limited Şirketini davaya dahil etmek üzere süre vermek;

2-) Taraf teşkili sağlandıktan sonra, davalı şirket tarafından verilen dönem bordrolarını Kurumdan istemek, bordro tanıklarını tespit edip dinlemek, gerekirse kolluk aracılıyla tespit edilecek komşu işyeri sahipleri veya çalışanlarını dinlemek, davacının yaralanması nedeniyle yürütülen ceza dosyasında verilen ifadeleri dosya içerisine almak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.