muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9789, Karar No: 2022/16969, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9789 E.  ,  2022/16969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın S.S. Maslak Yeni Küçük Sanayii Sitesi Yapı Kooperatifi adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, yapılan istinaf başvurularının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nın 356 ncı maddesi uyarınca duruşma yapılarak değerlendirilmesi sonucu davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının, davacı idare yönünden reddine, davalı vekili yönünden ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak, arazi niteliğindeki Kastamonu İli, Merkez İlçesi, Taşlık Köyü 169 ada 21 parsel sayılı taşınmaz için net geliri esas alınarak tespit edilen çıplak metrekare birim fiyatına % 100 oranında objektif değer artırıcı unsurun uygulanması suretiyle, taşınmaza yeniden değer biçilmesi amacıyla bilirkişi kuruluna ek rapor düzenlettirilerek sonucuna göre esas hakkında yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370 inci maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9489, Karar No: 2024/5332, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9489 E.  ,  2024/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

B O Z M A Ü Z E R İ N E

T A H L İ Y E T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/398 E., 2023/467 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/372 Esas, 2019/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/1594 Esas, 2019/1126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli 2020/2500 Esas, 2020/2718 Karar sayılı ilâmı ile suçların nitelikleri nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu aşamada Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2021 tarihli sanık yararına yaptığı itiraz sonucu, Dairemizin bozma ilamında isabetsizlik görülmemesi nedeniyle dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.01.2023 tarihli ve 2021/1-209 Esas, 2023/23 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verilerek, dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/398 Esas, 2023/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında:

a. Nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; üst hadden cezalar tayin edilmesi gerektiğine, vekalet ücretine, ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

b. Nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; üst hadden cezalar tayin edilmesi gerektiğine, vekalet ücretine, ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ile maktulün yaklaşık bir yıl önce tanıştıkları, sanığın önceleri abla olarak hitap ettiği maktulün para karşılığı cinsel ilişkiye giren biri olduğunu sonradan öğrendiği, köy ürünleri satan bir seyyar tezgâhı bulunan ve maktulle gönül ilişkisi yaşamaya başlayan sanığın maktulle evlenmek istediğini belirttiği, maktulü anne ve babasıyla tanıştırdığı, babasının da sanığı maktulle evlendirmek istediği ancak maktulün kendi babasından aldığı ölüm aylığının kesilmesini istemediği için bu teklife sıcak bakmadığı, sanığın maktulün günlük ihtiyaçlarını karşıladığı, otel ve pansiyon gibi yerlerde farklı zamanlarda maktulle cinsel birliktelik yaşadığı, 28.05.2018 tarihli tutanak ile Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulunca gönderilen yazı ekindeki belgelerden anlaşılacağı üzere 28.09.2017 tarihinde sanıkla maktul arasında birden fazla mesajlaşma ve telefon görüşmesinin gerçekleştiği, sanığın savunmasına göre; maktulün olay günü kendisinden 150 TL para istediği, sanığın ise birlikte olacakları düşüncesiyle para vermeyi kabul ettiği, adı geçenlerin öğle saatlerinde buluşarak ... Otel'e gittikleri, burada cinsel ilişkiye girdikten sonra sanığın maktule 100 TL para verdiği, daha sonra maktulün 50 TL daha istemesi üzerine şehir merkezine geldikleri, şehir merkezinde saat 23.00'a kadar bir simitçide oturdukları ve sanığın Ziraat

Bankası ATM'sinden para çekmek amacıyla maktulden ayrıldığı, adı geçenlerin en son saat 01.16'da buluşmak için telefon görüşmesi yapmalarının ardından yeniden ... Otel'e gittikleri, burada cinsel ilişkiye girdikten sonra sanıkla üzerini giymekte olan maktul arasında sözlü bir tartışmanın çıktığı, tartışma sırasında; maktulün sanıktan para istediği, sanığın maktule 50 TL verdiği maktulün, bu paranın yetmediğini, daha fazla paraya ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine sanığın, maktulün sürekli kendisinden para koparmaya çalıştığı düşüncesiyle, ailesine söylediği sözlerin de etkisinde kalarak sinirlendiği ve maktule her istediğinde para veremeyeceğini, bu güne kadar kendisini kandırarak parasını yediğini söyleyerek bir tokat attığı, maktulün bu tokadın etkisiyle yere düştüğü, akabinde sanığın yaklaşık 40 dakika boyunca maktulün boğazını sıktığı, nefessiz ve hareketsiz kaldığını görünce de eylemine son verdiği, maktule verdiği 150 TL ile birlikte çantasındaki cep telefonunu ve şarj aletini alarak otel odasında maktulü cansız şekilde yatar hâlde bırakıp ayrıldığı, maktulün elle boğma sonucu gerçekleşen asfiksi sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, tayin olunan temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığı, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, katılan kurum vekili ile sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dava dosyasında kendini vekil vasıtasıyla temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bolu 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/398 Esas, 2023/467 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne; "Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 29.800,00TL. maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak, katılan Kuruma verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34728, Karar No: 2013/6580, Tarih: 19.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/34728 E.  ,  2013/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluş ve dosya içeriğine göre,olay gecesi alkollü bir halde tekel bayiine gelen sanığın bira almak istediği, tekel büfesinde çalışan mağdurların büfeyi kapattıklarından bahisle bira veremeyeceklerini söylemeleri üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın bıçakla mağdurlar ... ve ...'yi yaraladığı ve .... yaralamaya teşebbüs ettiği mağdur beyanları, beyanlarla uyumlu adli raporlardan ve sanık savunmasından anlaşılmakla sanığın mağdurlar ... ve. .. bıçakla kasten yaralama, mağdur Refiği'de bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6233, Karar No: 2024/5385, Tarih: 24.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/6233 E.  ,  2024/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/377 E., 2022/422 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2016 tarihli ve 2015/655 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/825 Esas, 2021/3492 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Elbistan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/377 Esas ve 2022/422 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, , 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talebi; müvekkilinin suç işleme kastı bulunmadığından kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın müşteki ve temyiz dışı sanık ... ile aynı cezaevi koğuşunda bulunduğu, müştekinin cezaevine gelirken yanında bulunan kuşunun koğuşa alınmaması sebebiyle temyiz dışı sanığa verilmesi hususunda anlaştıkları, bu durumun sanık ... tarafından yazılan ve imzalanan dilekçe ile cezaevi idaresine bildirilmesinden sonra kuşun temyiz dışı sanığın ailesine teslim edildiği ancak müştekinin teslime ilişkin rızası olmadığını belirterek şikayetçi olduğu olayda sanığın müsnet suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ...; yazısının güzel olması sebebiyle koğuştaki dilekçeleri yazdığını, tamyiz dışı sanık ile müştekinin kuşun teslimi yönünde anlaştıktan sonra müştekinin rızasıyla dilekçeyi yazdığını belirtmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ...; müşteki ile 6 paket sigara karşılığı anlaştıklarını, müştekinin dilekçesi üzerine işlem yapıldığını belirtmiştir.

2. Sanık ...; yazısının güzel olması sebebiyle koğuştaki dilekçeleri yazdığını, tamyiz dışı sanık ile müştekinin kuşun teslimi yönünde anlaştıktan sonra müştekinin rızasıyla dilekçeyi yazdığını belirtmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ...; müşteki ile 6 paket sigara karşılığı anlaştıklarını, müştekinin dilekçesi üzerine işlem yapıldığını belirtmiştir.

4. Müşteki rızası olmaksızın eşyalarının sanığın yazdığı dilekçe üzerin sanık ...'nın yakınlarına verildiğini belirtmiştir.

5. Taraflara aynı koğuşta kalan tanıkların ve infaz koruma memurunun beyanlarında; sanık ... ile müştekinin kuşun ...'nın ailesine teslimi için anlaştıklarını, dilekçenin müştekinin bilgisi doğrultusunda yazıldığını, emanet memuru tanık Y.Ö. ise dilekçeyi aldıktan sonra müşteki ile tekrar görüştüğünü ve kuşun teslimine rızası olduğunu belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Tarafların ve tanıkların beyanlarından temyiz dışı sanık ile müştekinin kuşun sanık ...'nın ailesine teslimi hususunda anlaştıklarının, sanık ...'ın ise müştekinin iradesini yazıya geçirerek cezaevi idaresine bildirdiği, sanık savunmalarının tanık beyanlarıyla da uyumlu olması karşısında; sanığın müşteki yerine dilekçe yazıp imzalaması eyleminde suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı. suçun manevi unsuru olan kastın yokluğu sebebiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine dair karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7509, Karar No: 2021/6062, Tarih: 18.10.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/7509 E.  ,  2021/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.06.2019 tarih ve 2016/884 E. - 2019/1065 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.07.2021 tarih ve 2019/2223 E. - 2021/1053 K. sayılı kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen temyiz başvurusunun reddine dair 09.09.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; satış sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davalının ayıp nedeniyle ödemezlik def’i ileri sürmekte haklı olduğundan davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, takibin 8.994,40 TL asıl alacak üzerinden devamına ve icra inkar tazminatına kesin olarak karar verilmiştir. Bu karara yönelik davalı vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine istinaf mahkemesince 09.09.2021 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, 6100 sayılı HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca verilen kararın kesin olmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/501, Karar No: 2019/57, Tarih: 05.02.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/501 E.  ,  2019/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.04.2015 tarihli ve 2015/48 E., 2015/129 K. sayılı kararın oy çokluğu ile onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ndan çıkan 07.12.2017 tarihli ve 2017/1-1278 E., 2017/1576 K. sayılı kararın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... vekili, davacılar Burak ve ... vekili ve davacı ... vekili tarafından verilen ayrı ayrı dilekçeler ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulunca dilekçeler, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İşin esasına geçilmeden önce, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2010/3405 E., 2010/4959 K. sayılı birinci bozma kararın maddi hataya dayalı olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre yerel mahkemece birinci bozma kararına uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hakkın oluşup oluşmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

Öncelikle usuli kazanılmış hak ve maddi hata kavramları üzerinde kısaca durmakta fayda vardır.

Usuli kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Örneğin hâkimin bir tarafa kesin süre vermesi ile karşı taraf lehine kazanılmış hak doğar. Nitekim HGK'nın 23.10.1981 tarihli ve 1981/15-2296 E., 1981/687 K. sayılı kararında "...mesalâ; bir Yargıtay bozma ilamına uyulmasına, ispat yükü kendisine düşen, takdiri delil ile iddiasını gerçeğe yakın bir şekilde ispat etmiş ve fakat hâkime bir kanaat vermemiş olan tarafa Usulün 365. maddesi hükmünce hâkim tarafından resen and yöneltilmesine; taraflardan birine kesin süre verilmesine (Usul 164) ilişkin ara kararları bu nitelikte olup bunlardan dönme (rücu) caiz değildir. Çünkü, usule ait kazanılmış hak müessesesi, Usul Yasasının dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir (09.05.1960 tarihli ve 21 E., 9 K. ve 04.02.1959 tarihli ve 13 E., 5 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları gerekçelerinden)...." denilmek sureti ile ara kararı ile oluşan kazanılmış hak çeşitlerinden bahsedilmiştir.

Hemen belirtelim ki, gerek 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nda, gerekse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Konu, yargı içtihadı ile gelişmiştir.