muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2520, Karar No: 2024/17813, Tarih: 22.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/2520 E.  ,  2024/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1090 E., 2018/1483 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.08.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece

araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8659, Karar No: 2015/9786, Tarih: 14.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8659 E.  ,  2015/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/664-2014/229

Asıl ve birleşen davada davacı O.. B.. vekili Avukat Kurtuluş Özgür tarafından, asıl davada davalı M.. K.. ile birleşen davada davalı H.. İ.. aleyhine 20/12/2013 ve 30/12/2013 gününde verilen dilekçeler ile yasak avlanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalılara sorumlulukları oranında yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16442, Karar No: 2020/10837, Tarih: 07.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16442 E.  ,  2020/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının 03/07/2000 tarihinde ...Elektrik A.Ş de elektrik teknikeri olarak çalışmaya başladığı, Enerji Tabi kaynaklar Bakanlığı'nın 12/06/2003 tarihli yazısı gereği 23/06/2003 tarihli iş sözleşmesi ile kapsam dışı personel olarak herhangi bir ücret düşüklüğü olmaksızın elektrik teknikeri olarak çalışmaya devam ettiğini, Tedaş Antalya İl Müdürlüğü tarafından 04/07/2003 tarihli yazı ile Genel Müdürlük oluru alınmadan davacının statüsünün elektrik teknisyenliğine ve yevmiyesinin 34.384,600 TL den 25.615,000 TL ye düşürüldüğünü, anılan tarihten itibaren davacının sürekli düşük yevmiye ile çalıştığını, anılan ücret ve statü indiriminin davacının muvafakati alınmadan gerçekleştiğini, sözleşmede belirlenenin altında ücret verilmesinin davacı haklarının ihlali olduğunu, iddia ederek yevmiye değişikliği nedeniyle oluşan fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yevmiyesinin düşürülmesi gibi bir durumun olmadığını, davacının gerek iş akdinin devamı gerekse akdin sona ermesi döneminde tüm belgeleri itirazsız imzalayarak ücretini kabul ettiğini, bankaya yapılan ücret ödemelerini itirazsız çektiğini, dava tarihi itibariyle davacı iş akdinin sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını, yapılan ödemelere esas ücrete davacı tarafça itiraz edilmediğini, davacı tarafça 2003 yılında yevmiyesindeki düşüklük sebebi ile doğan zararlarını talep ettiğini, davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yevmiyesinin düşürülmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yevmiyesinin düşürülmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve toplu iş sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de toplu iş sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesi mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Somut olayda davacının kapsam dışı personel olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı dönemde son günlük brüt ücretinin 34.384,600 TL olduğu, kapsam içi statüye ve etib teknisyeni pozisyonuna geçirildikten sonra ise yevmiyesinin 25.615,000 TL olarak ödendiği dosya kapsamı ile sabittir.

Somut olayda davacının kapsam dışı personel olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı dönemde son günlük brüt ücretinin 34.384,600 TL olduğu, kapsam içi statüye ve etib teknisyeni pozisyonuna geçirildikten sonra ise yevmiyesinin 25.615,000 TL olarak ödendiği dosya kapsamı ile sabittir.

Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere, davalı ile sendika arasında, işçilerin toplu iş sözleşmesinden protokoldeki şartlar ve öngörüler doğrultusunda yararlandırılmaları kararlaştırılmış, getirilen özel hükümlere göre kapsam içi personel olarak çalışan işçilerin ücretleri belirlenmiştir. Davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanırken günlük brüt ücreti belirlenmekle birlikte toplu iş sözleşmesinden yararlanma durumunda ücretin toplu iş sözleşmesi ile yeniden belirleneceği hususu düzenlenmiştir. Davacı sendikaya üye olup 11.12.2003 tarihli dilekçesiyle kapsam dışı elektrik teknikeriyken kapsam için etib teknisyeni pozisyonuna atanmayı kendisi talep etmiş olup idarece davacının talebi doğrultusunda işlem yapılarak pozisyonu etib teknisyeni ve kapsam içi personel olarak belirlenmiştir. Dolayısıyla, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülmesi söz konusu değildir. Bu şekilde davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelip gelmediği ve davacıya yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatlerin davalı tarafça ödenip ödenmediği araştırılmalı ve dosyaya sunulan 11.12.2003 tarihli dilekçesi de davacıya sorularak sonucuna göre tüm deliller değerlendirilerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yönler gözetilmek suretiyle gerekli araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11697, Karar No: 2006/9397, Tarih: 03.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11697 E.  ,  2006/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 2. İş Mahkemesi

Tarih : 26.4.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine  ,

2- Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ve ilişkin karar Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararının gerekleri yerine getirilmeden sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Maddi zararın hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Asgari ücret kamu  düzenine ilişkin olduğundan, hakim bu hususu resen nazara almakla, yükümlüdür. Kuşkusuz, tazminat hesabı yapılırken, işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp orarına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemde elde edeceği kazançların dahil edileceği gerçeğide ortadadır.

Somut olayda mahkemece 26.4.2006 tarihinde hüküm kurulmuş, hükme dayanarak alınan 1.8.2005 tarihli raporda ise sigortalının ücreti asgari ücrete göre oranlanmak suretiyle tesbit edilmiş isede raporun tanzim tarihinden sonra 1.1.2006 tarihinde yeni asgari ücret yürürlüğe girmiş, davacıya S.S.K'ca 1.12.2004 tarihden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı halde aktif dönem hesabı 60 yaşını ikmal edeceği 3.3.2013 tarihine kadar yapılmış, pasif dönem ise hesaba katılmamıştır.

Hal böyle olunca hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak ücreti yeniden tesbit etmek, davacının emekli olduğu 1.12.2004 tarihine kadar aktif dönem,bu tarihten 69 yaşın bitimine kadar pasif dönem hesabı yapılarak davacının yeniden maddi zararını belirlemek ve belirlenen bu zarardan 4447 sayılı Yasa'nın Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle sonuca gitmektir.

Diğer yandan, olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, meydana gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne özellikle 26.6.1996 gün ve 1966/7-7 İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayda gerçekleşme bitimine, hak ve nesafet kurallarına göre davacının talep ettiği manevi tazminat miktarının aynen hüküm altına alınması gerekirken istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması da isabetsiz olmuştur.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5653, Karar No: 2012/16738, Tarih: 16.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/5653 E.  ,  2012/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın meydana gelen kavga sırasında suça konu silahı ile hiç kimseyi hedef almadan havaya ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK.nun 466/2. madde ve cümlesinde düzenlenen kavgada silah boşaltma ve 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında düzenlenen silahla tehdit suçlarını oluşturduğu; buna göre de, lehe olan 765 sayılı TCK.nu hükümlerine göre karar verilmesinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Olay ve uygulama itibariyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle kurulan hükümde 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Yasa sanık lehine olup uygulama da buna göre yapıldığına göre; erteleme hükmü uygulanırken 647 sayılı Yasanın 6. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelemeye karar verilerek ve müsadere hükmü uygulanırken 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3- Sanığın müdafiinin temyizi üzerine bozulan 27.12.2005 tarihli ilk hükümde sanık hakkında tayin olunan hapis cezaları adli para cezasına çevrildiği ve bu hükümlere yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle kazanılmış hakkın gözetilmemesi, suretiyle CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/489, Karar No: 2012/1054, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/489 E.  ,  2012/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, anne ve babasının boşanması sonucu, velayeti anneye verilen ve annenin ölmesi nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, nüfus kaydı örneğinden, kısıtlı adayının, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin, anne ve babanın evli iken ikamet ettikleri yer olduğu, ...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 06.10.2011 günlü adres araştırma tutanağına göre "... Mahallesi, ... " adresinde baba ...'un " ikamet ettiği, küçük Ece'nin ise anneannesi ile birlikte "... Mahallesi, .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6142, Karar No: 2019/16404, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6142 E.  ,  2019/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31572, Karar No: 2014/32106, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31572 E.  ,  2014/32106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/591-2014/688

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2015/30678, Karar No: 2016/9852, Tarih: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30678 E.  ,  2016/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGTİHK'nin 106/4. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından ''ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılması, yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı CGTİHK'nin 106/4. maddesi yollaması ile aynı maddenin 11. fıkrası dikkate alınarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8028, Karar No: 2024/4762, Tarih: 27.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8028 E.  ,  2024/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2015/557 E. 2015/715 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2015/557 Esas, 2015/715 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2015/557 Esas, 2015/715 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.