muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25488, Karar No: 2017/6439, Tarih: 06.06.2017

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ... (...) yaşam tablosu esas alınmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda kazada yaralanan davacı ...’un daimi işgöremezlik hesabı için ... 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak muhtemel yaşam süresi belirlenmiştir. Mahkemece davacı ...’un daimi işgöremezlik tazminatı bakımından ... yaşam tablosu yerine ... tablosuna göre hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic Ltd Şti vekilinin maddi tazminatla ilgili vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic.Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı

... Danışmanlık ve Dış Tic Ltd Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic.Ltd.Şti vekilinin maddi tazminatla ilgili vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic.Ltd.Şti.'ne geri verilmesine 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11696, Karar No: 2011/5239, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11696 E.  ,  2011/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 26.975 TL. tazminatın ödeme talebinin red tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücünün kaza sırasında alkollü olduğunu kasko sigorta poliçesi genel şartlarının A.5.5.maddesi gereğince hasarın teminat kapsamında olmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sürücünün kaza sırasında alkolsüz olduğu belirtilerek, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 25.535,50 TL. tazminatın 11.9.2009 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir TTK.nun 1282 nci maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281 nci maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası

Genel Şartlarının A.5. maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; A.5.5 maddesine göre, taşıtın, Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkol oranının doğrudan doğruya sonuca etkili olup olmadığının tesbiti yönünden mahkemece, nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmiştir. (Bkz.YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamları)

Somut olaya gelince; Dava konusu kaza 25.7.2009 tarihinde saat 8:20’de meydana gelmiş, sürücünün alkol ölçümü ise aynı gün saat 10:16’da yapılmış ve 0.014 promil alkollü olduğu anlaşılmış, mahkemece alkol oranına göre sürücünün alkollü sayılamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, İTÜ ya da Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek iki trafik kusur uzmanı ile bir nöroloji uzmanından oluşturulacak bilirkişi kurulundan sürücünün olay saati itibariyle alkol oranının tespiti ile olayın oluş şekli, tutanaklar, kazaya başkaca unsurların etken olup olmadığı değerlendirilip, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediğinin, rizikonun teminat içinde kalıp kalmadığının tespitiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4787, Karar No: 2013/3936, Tarih: 17.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4787 E.  ,  2013/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup kesin kabulün yapıldığının kabulü ile kesin kabulün idare tarafından sunulan haliyle onanması ve bu haliyle onaylandığının kabulüne, ödenmeyen iş bedeli alacağı ile teminat komisyon bedellerinin tahsili ile teminat mektuplarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

12.03.1993 tarihinde taraflar arasında imzalanan protokol başlıklı sözleşme ile davacı yüklenici, davalı iş sahibine ait inşaatların yapım ve dekorasyon işlerini üstlenmiştir. Davacı tarafından iş tamamlanmış, 31.12.1999 tarihine itibar edilerek 01.03.2000 onay tarihinde geçici kabul yapılmıştır. Davacının müracaatı üzerine 31.12.2000 tarihinden geçerli olmak üzere 20.11.2001 tarihinde kesin kabul işlemi yapılmış, 21 kalem halinde eksik ve kusurlu işler belirlenmiş, davacı tarafa bunun tamamlanıp giderilmesi bildirilmiştir. İdare elemanlarından oluşan kontrol heyetince ikmâl tutanağı ve 06.09.2004 tarihli tutanak düzenlenmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmenin 25. maddesinde geçici ve kesin kabullerin ... ve ... Bakanlığı usullerine göre defterdarlık tarafından kurulacak olan heyetler tarafından yapılacağı, kabul heyet raporlarının defterdarlığın onaylaması ile yürürlüğe gireceği belirtilmiş, 27/VI. maddesinde ... Bakanlığı Genel Şartnamesi sözleşme ekleri arasında sayılmıştır. Sözleşme tarihi itibariyle ayrıca ... Bakanlığı Genel Şartnamesi bulunmadığından burada ifade eksikliği bulunduğu ve ek olarak kabul edilenin ... İşleri Genel Şartnamesi olduğunun kabulü gerekir. Anılan Şartnamenin 44. maddesinde kesin kabulün nasıl yapılacağı, 45. maddesinde kesin teminatın geri verilmesi koşulları düzenlenmiş, ayrıca sözleşmenin 24. maddesinde de kesin teminatın Gelir İdaresini Geliştirme Fonu Yönetmeliği hükümlerine göre iade edileceği de kararlaştırılmıştır. Davalı iş sahibi tarafından sözleşme feshedilmediği gibi eksik ve kusurların başka bir yükleniciye tamamlatıldığı ve giderildiği de ileri sürülmemiştir.

Bu durumda mahkemece sözleşme halen ayakta bulunduğundan ve iş sahibince kesin kabul işleminin onaylanmasından kaçınıldığından sözleşme eki ... İşleri Genel Şartnamesi’nin 44. maddesi hükümlerine göre kesin kabul işleminin sonuçlandırılıp sonuçlandırılmadığı ve aynı şartnamenin 45. ile sözleşmenin 24. maddesi hükmüne göre kesin teminatın iadesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konularında bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp, değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken yanlar arasındaki ihtilâfı askıda bırakacak şekilde red kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23408, Karar No: 2012/13462, Tarih: 10.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/23408 E.  ,  2012/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/270730

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2008

NUMARASI : 2008/39 (E) ve 2008/176 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16.01.2008 tarihli olay tutanağı içeriğine ve duruşmada dinlenen tutanak düzenleyicileri ile tanıklar Y. İ. ve A. B.in yeminli anlatımlarına göre; sanığın işlettiği kahvehanede sigarasına yanık tabir edilen kumar oyununu oynattığı sabit olmasına rağmen, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2249, Karar No: 2019/12776, Tarih: 26.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2249 E.  ,  2019/12776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi nin 2016/146 Esas 2017/147 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20494, Karar No: 2010/24064, Tarih: 19.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/20494 E.  ,  2010/24064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7369, Karar No: 2016/432, Tarih: 03.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7369 E.  ,  2016/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarih ve 2014/320824 sayılı yazısı ile,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 265/2, 43/1-2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair...Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarih ve 2013/20 esas, 2014/287 sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdur icra müdürü ve avukatın haciz işlemi yapmak üzere gittikleri evin ikinci katında sanığın ikamet etmekte olduğu, alt katta ise asıl borçlu ...'ın oturduğu, haciz işleminin yapıldığı evin dubleks olup içten merdivenli olduğu, icra görevlilerince evin alt katında bulunup borçluya ait eşyalar tespit edildikten sonra ikinci kata çıkılmak istendiğinde sanık ...'nin bu katta kendisinin ikamet etmekte olduğunu, yukarı çıkmalarına izin vermeyeceğini beyan ederek eline bir vazo alıp "burası benim evim, eğer çıkarsanız bunu kafanıza atarım" diyerek tehditle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmış ise de, sanığın ikinci katta müstakil olarak kendisinin ikamet etmekte olduğunu, burasının kendi evi olduğunu, borçlu ile bir ilgisi olmadığını beyan ederek atılı eylemi gerçekleştirmiş olduğu, mahkemece bu savunmaya itibar edilmediği, ancak dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine bir delil bulunmadığı, sanığın ikamet ettiğini beyan ettiği ikinci katta borçluya ait eşya bulunup bulunmadığı ve varsa bu eşyaların haczinin sanık tarafından tehditle engellendiğine dair bir tespit yapılmadığı cihetle, sanığın haciz işlemi ile bir ilgisi olmayan ve haciz esnasında girilmesi gerekmeyen kendi ikametine girilmesini engelleme şeklindeki eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmayacağı gözetilerek, beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.09.2015 gün ve 94660652-105-67-2255-2015-18674/59828 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hukuksal Değerlendirme:

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan yargılanan sanık ...’ın...Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarih ve 2013/20 esas, 2014/287 sayılı kararı ile TCK'nın 265/2, 43/1-2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kanun yararına bozma talebi ile sanığın eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmayacağı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Hukuksal Değerlendirme:

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan yargılanan sanık ...’ın...Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarih ve 2013/20 esas, 2014/287 sayılı kararı ile TCK'nın 265/2, 43/1-2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kanun yararına bozma talebi ile sanığın eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmayacağı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Sanığın mahkum olduğu TCK'nın 265. maddesinin temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine giren suçlardandır. Kanun yararına bozma işine de ilgili dairenin bakması gerektiğinden dairemizce görevsizlik kararı vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Mahkeme kararındaki hukuki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararındaki iş bölümüne göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesine ait olmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 03.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10098, Karar No: 2009/11800, Tarih: 12.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10098 E.  ,  2009/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 12635 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın kayden malik olduğunu, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın bina yapmak ve ağaç dikmek suretiyle tasarrufta bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım, 2002 yılında geriye dönük 1997 yılı Ekim ayı başına kadar 1.970.00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,  çekişmeli taşınmazı tapu tahsis belgesine dayanarak kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığının keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı mirasçıları tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin tümden,  ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalının 03.03.2005 tarihinde vefat ettiği, 24.04.2006 tarihli dilekçe ile bildirildiği halde bu konu gözetilmeksizin yargılamaya devam edilerek neticeye gidildiği anlaşılmaktadır. Öyleyse, usulen taraf teşkili sağlanmadan bir başka ifade ile yargılama sırasında ölen davalının mirasçılarına dava teşmil edilmeden davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı yanın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18901, Karar No: 2016/14507, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18901 E.  ,  2016/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, Erzin Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 27/10/2014 tarih ve 2014/2930 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli , perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletim sistemi kullanım bedelinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.