muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4859, Karar No: 2008/159, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4859 E.  ,  2008/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Yanlar arasında düzenlenen 04.05.2000 tarihli sözleşme uyarınca davacı iş sahibine ait mağazanın “iç dekorasyonu ve cephe düzenleme uygulamasının yapılması” işini üstlenen davalı yüklenici tarafından yapılan iş 19.09.2000 tarihinde davalıya teslim edilmiştir. Davacı iş sahibi 12.12.2000 tarihinde davalı yükleniciye gönderdiği yazı ile yapılan iş ile ilgili ayıp ihbarında bulunmuş, davalı yüklenici de 15.12.2000 tarihli yazısı ile davacının bildirdiği ayıpları gidermeyi kabul etmiştir. Dava dilekçesinde yüklenicinin üstlendiği iş ile ilgili 8 kalem ayıplı işten bahsedilerek bu ayıpların giderilme bedeli talep edilmişse de, davacı 14.09.2005 tarihinde verdiği dilekçesinde giderilme bedelini istediği ayıpları 4 kalem halinde göstermiş, temyize cevap dilekçesinde de bu 4 kalem ayıplı işi sıralayarak bunların dışında dava dilekçesinde bahsettiği ayıplı işlerin davalı ile ilgisinin olmadığı anlaşıldığından bunları davaya konu etmediğini bildirmiştir.

Bu durumda 4 kalem ayıplı iş (mağaza zemininde yapılan epoxy uygulaması nedeniyle oluşan ayıp, mağaza giriş kapısına ilişkin ayıp, el panoları çekmecelerinde oluşan ayıp ve duvarlarda oluşan çatlaklara ilişkin ayıp) yönünden ayıpların ortaya çıktığı tarih itibariyle iş sahibinin makul bekleme süresi eklendiğinde ayıpların giderilme bedellerinin istenebileceği tarihin 2001 yılı olduğunun kabulü gerekir. O halde taraflar arasındaki sözleşmeye göre, yapımı kararlaştırılan işlerin nitelikleri de gözönünde bulundurulmak suretiyle, davacı iş sahibinin 4 kaleme hasrettiği ayıpların giderilme bedellerinin 2001 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi için bilirkişilerden ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Değinilen yönler gözönünde alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen yönler gözönünde alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL vekâlet ücretinin davacıdan alınıp duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/631, Karar No: 2014/223, Tarih: 29.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/631 E.  ,  2014/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İZMİR 1. Sulh Ceza

Günü : 14.04.2010

Sayısı : 1248-651

Bilinçli taksirle yaralama suçundan sanık A.. A..’ın 5237 sayılı TCK’nun 89/1 ve 22/3. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.04.2010 gün ve 1248-651 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 26.02.2013 gün ve 14118-4519 sayı ile;

"Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, dosya kapsamından olaydan 15 dakika sonra yapılan ölçüme göre 33 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında böyle bir tespit yapılmadığı, bu sebeple de mahkemece başka herhangi rapor veya belgeye dayanmadan gerekçede sanığın 134 promil alkolü olduğunun kabulünün dosya kapsamına uygun olmadığı sanığın olay sırasındaki alkol oranına göre; olayda bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.04.2013 gün ve 286644 sayı ile;

“Sanığın olay anında 0,33 promil oranında alkollü olduğu, bu alkol oranının sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü için yeterli olmayacağı ancak, sanığın gece saat 01.00 sıralarında hızlı bir şekilde araç kullanarak kaza mahallinde ‘dur’ trafik levhasını dikkate almayarak katılanın içerisinde bulunduğu ticari araca çarpıp kazanın oluşumuna asli ve tam kusuruyla sebebiyet verdiği, kazada ticari taksi sürücüsünün ve katılanın herhangi bir kusurunun olmadığı, sanığın, aracını süratli bir şekilde kullanması, trafik levhasını dikkate almaması ve düşük oranda olsa da, alkollü olarak araç kullanıp her an trafik kazasına sebebiyet vereceğini ön gördüğü halde neticeyi istemeyip, anlatılan şekildeki davranışları ile kazanın oluşumuna bilinçli taksir yoluyla sebebiyet verdiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Dairesince 11.07.2013 gün ve 12339-18961 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemini “taksirle mi” yoksa “bilinçli taksirle mi” gerçekleştirdiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın olay gecesi saat 01.00 sıralarında sevk ve idaresindeki otomobil ile İzmir ili, Buca ilçesi, .. ...i Bey Mahallesi, ../... Sokakta seyir halinde iken sokağın sonundaki kavşağı fark etmeyerek mevcut hızı ile ve kontrolsüz bir şekilde kavşağa girip anayol niteliğindeki Uğur .. caddesini takiben Ç.. Bir meydanı istikametine doğru seyir halinde olan tanık B.. Ç.. idaresindeki ticari taksiye cadde içinde sol ön ve arka kapı kısımlarına gelecek şekilde çarparak katılanın yaralanmasına neden olduğu,

Trafik kazası tespit tutanağında; kaza mahallinde trafik lambası ve işaret levhası bulunmadığı, aydınlatmanın bulunduğu, havanın açık, yolun düz, zemininin asfalt kaplama ve kuru olduğu tespitlerine yer verilip meydana gelen kazada sanığın kavşaklarda geçiş üstünlüğü kuralına uymadığından asli ve tam, taksi sürücüsünün ise kusursuz olduğu kanaatine varıldığının belirtildiği,

Kazadan kısa bir süre sonra saat 01.11'de alkolmetre ile yapılan ölçüm sonucunda sanığın 33 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, iddianamede de durumun bu şekilde olduğu açıklanmasına ve dosyada aksine başka bir bilgi ve belge bulunmamasına karşın, yerel mahkemece gerekçeli kararda sanığın 134 promil alkollü olduğunun belirtildiği,

Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre; katılanda kafa tepe kısmında yer yer çok sayıda 1-2 mm’lik cildi sıyrıklar ile belde yumuşak doku hassasiyeti, sol üst kolda, etrafında ekimoz bulunan cilt sıyrıkları ile sağ el sırtında yüzeysel sıyrıklar bulunduğu, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,

Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre; katılanda kafa tepe kısmında yer yer çok sayıda 1-2 mm’lik cildi sıyrıklar ile belde yumuşak doku hassasiyeti, sol üst kolda, etrafında ekimoz bulunan cilt sıyrıkları ile sağ el sırtında yüzeysel sıyrıklar bulunduğu, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,

Yerel mahkemece görevlendirilip mahallinde inceleme yapan trafik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kaza tespit tutanağındaki tespitlere ilaveten 306/2. Sokak tarafından Uğur Mumcu Caddesine gelindiğinde kavşak başlangıcında "DUR" levhasının bulunduğu, sanığın geldiği sokakta kavşak başlangıcının sol tarafından duvar olması nedeniyle Uğur Mumcu Caddesini takiben Çevik Bir meydanından gelen araç trafiğinin görünmediği belirtilerek sanığın kavşağa gelmeden önce görüş alanındaki “DUR” trafik levhasını ciddi uyarı kabul edip anayol konumundaki Uğur Mumcu Caddesindeki araçların hız ve yakınlığını dikkate alarak kotrollü bir şekilde geçişini tamamlaması gerekirken seyrine gereken dikkat ve özeni göstermediği, yol bitimi ve kavşak olduğunu fark etmeyerek 60 km'lik bir hızla kavşağa giriş yaptığı ve kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığı bu nedenle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84/h maddesi uyarınca asli ve tam kusurlu, diğer araç sürücüsünün ise kusursuz olduğu kanaatine varıldığının açıklandığı,

Bilirkişi raporunda belirtilen “DUR” işaret levhasının kaza anında olay yerinde bulunup bulunmadığının dosya kapsamından anlaşılamadığı, kaza tespit tutanağında trafik levhasının olmadığının yazılı bulunduğu, sanığın da temyiz dilekçesinde kaza mahalline geldiği istikamette bir levhanın olmadığını belirttiği,

Tanık B.. Ç..'ın; olay günü ticari taksisi ile Uğur Mumcu Caddesinde Çevik Bir meydanı istikametine doğru seyir ettiği sırada, yolun solundaki ara sokaktan kontrolsüz biçimde caddeye giren sanığın aracının kendi aracına çarptığını, çarpmanın etkisiyle savrulup önce yolun kenarındaki kaldırıma daha sonrada duvara vurduklarını, yanında oturan müşterisi katılanın yaralandığını, kaza nedeniyle aracının kullanılamaz hale geldiğini söylediği,

Katılan M.. A..'ın; olay günü ticari takside bulunduğu sırada 306/2. Sokak ile Uğur Mumcu Caddesinin kesiştiği kavşağa geldiklerinde sanığın aracı ile tali sokak üzerinden gelip içinde bulunduğu araca sol yan tarafından çarptığını, kaza nedeniyle yaralandığını, bir müddet hastanede kaldığını, 20-25 gün kadar da evde istirahat ettiğini, bu süre zarfında işyerinin kapalı kaldığını ve maddi zarara uğradığını, sanığa zararını bildirdiğini ancak karşılamadığını beyan ettiği,

Sanık A.. A..'ın; 306/2. Sokakta seyir halinde olduğu sırada sokak lambası ışığından yolun bittiğini fark edemediğini, bu nedenle istemeden mevcut hızı ile ve kontrolsüz biçimde caddeye girip cadde içinde kendisine göre yolun sağ tarafından gelen ticari taksiye aracının ön tarafı ile çarptığını, kaza anında hızının 60-70 km civarında olduğunu, kavşağı fark edemediğini savunduğu,

Sanık A.. A..'ın; 306/2. Sokakta seyir halinde olduğu sırada sokak lambası ışığından yolun bittiğini fark edemediğini, bu nedenle istemeden mevcut hızı ile ve kontrolsüz biçimde caddeye girip cadde içinde kendisine göre yolun sağ tarafından gelen ticari taksiye aracının ön tarafı ile çarptığını, kaza anında hızının 60-70 km civarında olduğunu, kavşağı fark edemediğini savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, taksir ve bilinçli taksir kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Kural olarak suç; ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nun 22/2. maddesinde taksir; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir” şeklinde tanımlanmıştır.

Öğretide de benimsendiği üzere, Ceza Genel Kurulunun birçok kararında taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda da, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi halinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

5237 sayılı TCK’da taksir; basit taksir ve bilinçli taksir şeklinde ayrıma tâbi tutulmuş, kanunun 22. maddesinin 3. fıkrasında bilinçli taksir; “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” şeklinde tanımlanmış, bu halde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise gerçekleşmesini istemediği bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin hali ile bir tutulamaz. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin hali ile bir tutulamaz. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Failin somut olayda tam ya da tali kusurlu olmasının ya da nedensellik bağını kesmediği sürece sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunmasının suçun “bilinçli taksirle” işlendiğinin belirlenmesi açısından belirleyici bir önemi bulunmamaktadır. Failin taksire dayalı kusurluğunun ağırlığı ya da hafifliği ancak TCK'nun 61/1-f maddesi uyarınca temel cezanın tayininde dikkate alınabilir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın geceleyin tali yolda ilerlerken yola gereken dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle yolun sonundaki herhangi bir uyarı ışığı ve polis kontrolü bulunmayan kavşağı fark etmediği ve mevcut hızı ile kavşağa girip kavşak içerisinde mağdurun içinde bulunduğu araca çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda, dikkatsiz şekilde araç kullanmak ve kavşaklarda geçiş önceliğine uymamak suretiyle asli ve tam kusuru olan sanığın meydana gelen neticeyi öngörmediği anlaşıldığından bilinçli taksirin şartları oluşmamıştır. Öte yandan sanığın olay anında 33 promil alkollü olması da bilinçili taksirle hareket ettiğinin kabulü için tek başına yeterli değildir.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün olayda bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olduğundan, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2014 günü yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7615, Karar No: 2013/11248, Tarih: 30.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7615 E.  ,  2013/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.11.2010 gün ve 2008/314-2010/646 sayılı kararı bozan Daire’nin 22/01/2013 gün ve 2011/1576-2013/1356 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, müvekkilinin çalışanı olan dava dışı ... tarafından müvekkili şirket yöneticisinin imzası taklit edilmek suretiyle davalı bankadan kredi kullanıldığını, bu kredilerin çalışan ... tarafından zimmete geçirildiğini, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 95.150,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının çalışanını özenle seçmediğini, zarardan kendisinin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16052, Karar No: 2013/9151, Tarih: 09.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16052 E.  ,  2013/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki beyanında sanık su tankeri şoförünün manevrası sırasında sağ ayağı üzerinden geçtiğini ifade edip, sanığın da katılana çarptığının farkında olmadığını, olay sonrası kamyonunu park ettikten sonra yanına gelen kişilerin kendisine, mağdurun ayağını ezdiğini söylediklerini bildirmesi ve mağdurun tedavi giderlerini de üstlenmesi karşısında atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5537, Karar No: 2016/5730, Tarih: 11.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5537 E.  ,  2016/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçi iş sözleşmesinin ... nedenle feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiğini, yapılan bu feshin haksız ve geçersiz olduğunu, feshin gerçek sebebinin işyerinde davalı işveren tarafından desteklenen ve yetkili sendika olan ... davacı ve arkadaşlarının istifa ederek .... üye olmaları olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; davacının iş sözleşmesinin, davacı ve işyerinde çalışan diğer işçilerin yasadışı yapmış oldukları grev nedeniyle 22, 23, 25, 26, 27, 28 ve 29 Mayıs 2015 tarihlerinde yapmış olduğu mazeretsiz devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, grev eylemi süresince kendisine çalışması hususunda sürekli ihtarat yapıldığını, ancak mazeretsiz olarak gelip çalışmadığını, feshin gerçek nedeninin mazeretsiz devamsızlık ve kanundışı grev olduğunu, sendikal sebeple fesih iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıya ait işyerinde çalışan davacı ve diğer arkadaşlarının davalı işyerinin yetkili sendikası olan .... ile işveren arasında yapılan Eylül 2014-Ağustos 2017 tarihleri arasında yürürlükte olan ... taleplerini karşılamamış olması, daha önce toplu sözleşme süreleri 2 yıl iken son sözleşmenin yürürlük süresinin 3 yıla çıkartılmış olması, işyerinde hemen hemen herkesin üyesi olduğu yetkili .... davalı işverenle birlikte hareket ederek çalışanlar aleyhine şartlar oluşturmasına tepki olarak ve öncesinde davalı işyeri ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren ... ilindeki işyerlerinde aynı nedenlerle yapılan grev eylemlerinden de etkilenerek 21.05.2015 tarihinden 03.06.2015 tarihine kadar davalı işyerinin üretim alanının dışında işyerine yaklaşık 500 metre uzaklıkta bulunan üçüncü bir şahsa ait özel boş arazide grev eylemi yaptıkları, eylem süresince üretime müdahale etmedikleri, çalışan işçilere sataşmadıkları, üretimi engelleyecek herhangi bir tavır ve davranışta bulunmadıkları, eyleme yaklaşık 3000-4000 kişinin katıldığı, bunlardan 550 kişinin her gün eyleme katılıp çalışmadığı, geri kalan kişilerin zaman zaman çalıştığı, bazen eyleme katıldığı, .... üyesi olan yaklaşık 4000 kişinin .... istifa ettiği, bunlardan yaklaşık 1000-1500 kişinin .... üye oldukları, eylem sürecinde eylem yapan çalışanların cep telefonuna ... yoluyla mesaj gönderilerek işlerinin başına dönmeleri gerektiği, aksi taktirde işten atılacakları uyarısının yapıldığı, eylemin sona erdirilmesinden sonra eylem süresince hiç işe gelmeyen ve eyleme katılmadığı işveren tarafından belirtilen 550 çalışanın disiplin kuruluna sevk edildiği, bir kısmının savunmasının alındığı, bir kısmının savunmaya davet edildiği, bunlar arasından davacının da içinde bulunduğu 50 kişinin iş sözleşmesinin eylem sürecine denk gelen 25,26,27,28,29,30 Mayıs, 01,02 Haziran 2015 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz işe gelmemeleri ve eyleme katılmaları gerekçesiyle İş Kanunu'nun 25/2-g, 6356 sayılı .... ve .... 70. maddeleri gereğince yazılı bildirimle feshedildiği, davalı tanığı olarak dinlenen ve işyerinde endüstri ilişkileri ve imalat insan kaynakları müdürü olarak görev yapan ...beyanına göre içlerinden seçilerek iş akti feshedilen bu 50 kişinin iş aktinin işyerinde disiplini sağlamak amacıyla feshedildiği, diğer 500 kişinin iş aktinin ise işyerindeki çalışma barışını sağlamak amacıyla feshedilmekten vazgeçildiği ve disiplin sürecinin bunlar açısından durdurulduğu, işten çıkartılan 50 kişinin 46'sının .... üyesi oldukları kararın gerekçesinde açıklanmıştır.