muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4571, Karar No: 2019/1369, Tarih: 27.03.2019

parsel sayılı taşınmazların tamamının bedel olarak yükleniciye verileceği kararlaştırılmıştır.

İnşaatın süresi başlıklı bölüme göre, inşaat ruhsatı alındıktan sonra 16 ay içinde iskanı alınmış olarak daireler teslim edilecektir. Sözleşmede inşaatın teknik ve genel şartları da belirlenmiştir. Arsa sahipleri ile yüklenici şirket arasında 12.10.2009 tarihinde adi yazılı olarak düzenlenip imzalanan ek sözleşmenin birinci paragrafında inşaatın tamamlanıp teslim edileceği tarih 15.11.2009 olarak belirlenerek teslimde gecikme halinde aylık 1.200,00 TL kira bedeli ödeneceği, ikinci paragrafında iskan alınmaması halinde yükleniciye bırakılacak 582 ada 9 parselin devredilmeyeceği, üçüncü paragrafta da 582 ada 9 parselde yapılacak dükkanlardan bir kısmının ...'a satışı kararlaştırılmıştır. Sözkonusu ek sözleşmenin 582 ada 9 parseldeki yapılacak dükkanların satışı ile ilgili bölümü taşınmaz satışını da içermekte olup resmi şekilde düzenlenmediğinden geçersizdir. Noterde düzenleme şeklinde yapılıp imzalanan sözleşmede yükleniciye bırakılan bağımsız bölüm ve parsellerin devir tarihi belirtilmediği ve bu halde yüklenici, sözleşme uyarınca edimini tam olarak yerine getirip, yapı kullanma izin belgesi alınması yükümlülüğü de kendisine ait olduğundan yapı kullanma izin belgesini de alması gerektiğinden ek sözleşmenin ikinci paragrafı ile arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin teslim tarihini yüklenici yararına geciktiren birinci paragrafı, sözleşme kapsamı ve mentiyle çelişmeyip, tarafların durumlarını ağırlaştırıcı ve yeni borçlar yükleyici nitelikte olmayıp resmi şekilde yapılması zorunlu olmadığından aylık 1.200,00 TL kira bedeli dışındaki kısmı geçerlidir.

Asıl davada diğer talepler yanında arsa sahiplerince sözleşmenin feshi, karşı davada da yüklenici şirket tarafından sözleşme ile kararlaştırılan taşınmazların tapu kayıtlarının iptâli ve tescili istendiğinden fesih koşulları ya da yüklenici yararına tescil koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti için yüklenicinin inşaatı sözleşme ve ekleri, yapı ruhsatı, tasdikli projeleri ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp teslim edip etmediğinin, sözleşmede yüklenici, yapı kullanma izin belgesini almayı da üstlendiğinde bu hususun da araştırılması gerekir.

Sözleşmede gecikme halinde ödenecek gecikme tazminatı kararlaştırılmamış olsa dahi, yüklenicinin eseri kararlaştırılan sürede tamamlayıp teslim etmemesi halinde sözleşme ve ek sözleşmeye göre teslimi gereken tarihlerde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 106/II., 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK'nın 125/I. maddesine göre arsa-iş sahibi gecikme halinde ayrıca temerrüt ihtarına gerek olmaksızın akdin ifasını bekleyerek gecikme tazminatı isteyebileceği ve arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleriyle ilgili uygulamalarda bunun en az aylık rayiç kira bedeli olacağı kabul edildiğinden arsa sahipleri aylık asgari rayiç kira bedeli üzerinden gecikme tazminatı isteyebileceklerdir.

Sözleşmede iskân koşulu bulunduğundan arsa sahipleri kendilerine düşen bağımsız bölümleri teslim almış olsalar dahi yapı kullanma izin belgesi olmayan bağımsız bölümleri kullanmaya ve kiraya vermeye zorlanamayacaklarından oturarak kullanmak veya kiraya vererek gelir temin etmek suretiyle ekonomik yarar sağladıkları ve gelir temin ettikleri yüklenici tarafından ileri sürülüp yasal delillerle kanıtlanmadıkça arsa sahipleri yapı kullanma izin belgesi alınıncaya kadar gecikme tazminatı isteyebileceklerdir.

Asıl davada arsa sahiplerince talep edilen tazminatın birden fazla hukuki sebebe dayalı olarak tahsili talep edildiğinden bunların değerlendirilebilmesi için herbir kalem alacak için ne miktar talepte bulunduğunun dava dilekçesinde gösterilmesi gerekir. Gösterilmemiş ise HMK'nın 31. maddesi gereği hakim davayı aydınlatma görevi kapsamında taraflardan açıklama yapılmasını isteyebileceğinden, mahkemece öncelikle davacı-karşı davalı arsa sahiplerine asıl davanın sonuç bölümünün 2.

maddesinde talep ettikleri 50.000,00 TL bedelden her bir alacak kalemi için istedikleri alacak miktarının açıklattırılması ve sözleşme konusu inşaatların yapılacağı 582 ada 7 ve 8 parseller ile 583 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yapılan inşaatlarla ilgili yapı ruhsatları, tasdikli projeleri ve inşaat işlem dosyası ile alınmış ise yapı kullanma izin belgelerinin ilgili belediyeden getirtilmesi, davalı-karşı davacı yüklenicinin davacı-karşı davalı arsa sahiplerinin dairelerini teslim alıp fiilen kullanarak ya da kiraya vermek suretiyle gelir teminine yönelik bildirdiği halde toplanmayan delil ve belgelerinin toplanması gerekir.

Bu şekilde açıklamalar yaptırılıp, belediyeden gerekli belge ve işlem dosyası da getirtildikten sonra konusunda uzman teknik bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde yeniden keşif de yapılarak sözleşme ve ekleri, yapı ruhsatı tasdikli projesi ile imar mevzuatına göre yüklenicinin 582 ada 7 ve 8 ile 583 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki inşaatları tamamlayarak teslim edip etmediği, yapı kullanma izin belgesi alınıp alınmadığı alınmamış ise alınmasının mümkün olup olmadığı ile arsa sahiplerinin vereceği açıklama dilekçesini de gözönünde tutarak ve ek sözleşme ile yüklenici şirketin arsa sahiplerine ait inşaat ve bağımsız bölümleri 15.11.2009 tarihine kadar tamamlayıp teslimi taahhüt ettiği kabul edilerek asıl davada arsa sahiplerinin sözleşmenin feshini istemekte haklı olup olmadıkları, isteyebilecekleri gecikme tazminatı-kira bedeli ile eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve karşı davada yüklenicinin talep ettiği tapu paylarına hak kazanıp kazanmadığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Tüm bu deliller toplandıktan sonra yapı kullanma izin belgesi halen alınmamış olup alınmasının mümkün olduğunun da bilirkişi kurulunca bildirilmesi halinde mahkemece davalı-karşı davacıya yapı kullanma izin belgelerini almak üzere makul bir süre ve yetki verilmelidir.

Tüm bu deliller toplandıktan sonra yapı kullanma izin belgesi halen alınmamış olup alınmasının mümkün olduğunun da bilirkişi kurulunca bildirilmesi halinde mahkemece davalı-karşı davacıya yapı kullanma izin belgelerini almak üzere makul bir süre ve yetki verilmelidir.

Toplanan tüm deliller ile alınacak bilirkişi raporuna göre yüklenicinin sözleşme ve eklerine aykırı ruhsatsız ve kaçak olarak yapıp yasal hale getirilmesi mümkün olmayan ve yapı kullanım izni alınması mümkün olmayan bir inşaat yapmış olması ve yapı kullanma izin belgesinin alınmaması halinde asıl davadaki sözleşmenin feshi-gecikme tazminatı eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ile karşı davadaki tapu iptâli ve tescil talebi konusunda, inşaat yasal olup feshedilemeyecek aşamaya geldiği kabul edilirse ve yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesi alınırsa asıl davada hükmedilecek eksik ve kusurlu işlerin bedel ve gecikme tazminatının ödenmesi koşuluyla ve birlikte ifa suretiyle karşı davanın kabulü ve bu halde arsa sahipleri karşı davaya karşı çıkmakta haklı olduklarından karşı davada harç ücreti, vekalet ve yargılama giderleri ile sorumlu tutulamayacakları gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile asıl ve karşı davada yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı arsa sahipleri ile davalı-karşı davacı yüklenicinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca asıl davada ... hakkında kurulan hüküm bu davalı yararına, 3. bende göre asıl ve karşı davada kurulan hükmün arsa sahipleri ve yüklenici yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara adesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 287,00'şer TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15353, Karar No: 2013/20527, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/15353 E.  ,  2013/20527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 9.818,60.-TL tedavi giderinin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurum'un ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davalı Kurum tarafından ödenmeyen bel fıtığı ameliyatı tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davanın kısmen kabulü ile 9.277,02 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararı sonrası hekim, eczacı ve hukukçu bilirkişi heyetinden alınan rapor gereğince verilen karar yerinde ise de hüküm fıkrasında fazlaya ilişkin hakların hem saklı tutulmasına hem de fazla isteğin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “ Fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak” ifadesinin silinmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10975, Karar No: 2009/6815, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10975 E.  ,  2009/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1- ... 2- ... ile davalı Fortisbank A.Ş. Vekili Av.... aralarındaki istihkak davası hakkında Bafra İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 3.4.2008 gün ve 191/78 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasa'nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2007 yılında bu parasal sınır 3.360.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı'na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.600.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 3.500,00 YTL'dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı üçüncü kişi davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 14.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6622, Karar No: 2023/6575, Tarih: 30.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/6622 E.  ,  2023/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/569 E. 2016/246 K.

SUÇ : Suç eşyasının müsaderesi

HÜKÜM : Müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesi tarafından suç eşyasının müsaderesine ilişkin kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile adli emanetin 2015/165 sırasında kayıtlı 1 adet üzerinde "STAINLESS STEEL" yazılı bulunan çakı bıçağı, 1 adet üzerinde "C.F.L." yazılı bulunan çakı bıçağının suçta kullanıldığı sabit olduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri ; müsadere kararının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'e yönelik eylemi, sanık ...'in mağdurlar ... ve ... 'a yönelik eylemleri, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, adli muayene raporları uyarınca mağdur sanıklar ve mağdur suça sürüklenen çocuğun yaralanmalarının 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı, eylemlerinde silah niteliğine haiz alet kullanmadıkları, yargılama sırasında şikayetlerinden vazgeçtikleri ve haklarındaki şikayetten vazgeçmeyi kabul ettikleri, ayrıca iddianameye konu eylemler bakımından yapılan değerlendirmede de müşteki sanıklar üzerine atılı suçların şikayete tabi olduğu değerlendirilerek şikayet yokluğu sebebiyle açılan davaların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine, adli emanetin 2015/165 sırasında kayıtlı 1 adet üzerinde "STAINLESS STEEL" yazılı bulunan çakı bıçağı, 1 adet üzerinde "C.F.L." yazılı bulunan çakı bıçağının suçta kullanıldığı sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verildiği,

2. Mağdurlar hakkında düzenlenen adli muayene raporları, uzmanlık raporu ile emanet eşya makbuzu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Mağdurlar hakkında düzenlenen adli muayene raporları, uzmanlık raporu ile emanet eşya makbuzu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre ; Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2015 tarihli, şüpheliler ... ... ve...hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı, mağdurların beyanları ve bu beyanlarla uyumlu haklarında düzenlenen adli muayene raporları, mahkemenin kabulü ve bıçaklar hakkında düzenlenen uzmanlık raporu uyarınca adli emanetin 2015/165 sırasında kayıtlı bulunan bıçakların olayda kullanılmadığı anlaşılmasına rağmen, sahiplerine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin "E" bendinin çıkarılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne; "Adli emanetin 2015/165 sırasında kayıtlı 1 adet üzerinde "STAINLESS STEEL" yazılı bulunan çakı bıçağı ile 1 adet üzerinde "C.F.L." yazılı bulunan çakı bıçağının sahiplerine iadesine ” cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9933, Karar No: 2018/2362, Tarih: 13.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/9933 E.  ,  2018/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 13.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini, Ocak 2013/Aralık 2013 tüketim dönemlerinde 1.201.385,77 TL tutarında kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının

... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.( birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri), geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12571, Karar No: 2012/199, Tarih: 11.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12571 E.  ,  2012/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat (tüm yıllar için)

I- 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince: