muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24619, Karar No: 2013/23592, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24619 E.  ,  2013/23592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş Hatay İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı Oran A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı Oran A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş Hatay İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı... Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10351, Karar No: 2015/8229, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10351 E.  ,  2015/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/516-2015/835

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, anne babası vefat etmiş olan yeğeni küçüğe vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “H.Mah. Kurtuluş Sok. No:22 İç Kapı No:5 İnegöl/BURSA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının davacı teyzesi ile birlikte “D.Mah. 9637 Sk. No:5 İç Kapı No:10 Haliliye/ŞANLIURFA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı küçükle ve kardeşi ile ilgili açılmış olan İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/272 Esas sayılı dosyasında İnegöl İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçük Nurullah'ın davacı teyzesi ile birlikte “D.Mah. 9637 Sk. No:5 İç Kapı No:10 Haliliye/ŞANLIURFA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3751, Karar No: 2011/5163, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3751 E.  ,  2011/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1875, Karar No: 2025/7271, Tarih: 30.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1875 E.  ,  2025/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/442 E., 2024/65 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı MEB ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davacının 31.08.1998-04.11.2010 tarihleri arasında ... Anadolu Lisesinde kesintisiz olarak hizmetli olarak çalıştığını ileri sürerek Kuruma bildirilmeyen sürelerin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.08.2014 tarihli kararı ile hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin 21.08.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 05.10.2015 tarihli kararı ile "..Yapılacak iş, 1-) Öncelikle Milli Eğitim Bakanlığını davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek,

2-) Uyuşmazlık konusu dönemde söz konusu okulda görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef ve memur gibi kişileri tespit edip beyanlarını almak, davacı adına bildirim yapılan dava dışı işyerleri ile davalı ... Anadolu Lisesi Güzelleştirme Derneği arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup bulunmadığını araştırmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 28.11.2019 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 18.320.633 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-01.11.2005 arası 168 gün, günlük 16.290.000 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. 2 nci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 28.11.2019 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 18.320.633 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-01.11.2005 arası 168 gün, günlük 16.290.000 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. 2 nci Bozma Kararı

Mahkemenin 28.11.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 18.01.2021 tarihli kararı ile ".Mahkemece davacının 08.04.2005-20.08.2005 tarihleri arasında ... sicil no.lu ... Işık adına kayıtlı “Emlak ofisi” iş yerinden, 01.09.2009-21.09.2010 tarihleri arasında ... sicil no.lu Narinler Elektrik Foto. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı “elektrik taah.işleri” iş yerinden bildirimleri olduğu, ancak aynı tarihlerde ... Anadolu Lisesi Okul Aile Birliği kaşesiyle davacı adına maaş açıklamasıyla gider makbuzları düzenlendiği nazara alınarak davacı adına bildirim yapılan dava dışı iş yerleri ile ... Anadolu Lisesi arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ... adına kayıtlı işyerine ait dönem bordrolarını celp ederek, her iki dava dışı iş yerine ait ihtilaflı dönem bordrolarından resen tespit edilecek bordro tanıklarının beyanlarına başvurulmalı, uyuşmazlık konusu tüm dönemde söz konusu okulda görev yaptığı tespit edilen müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef ve memur gibi kişilerin beyanları alınarak davacının çalışmasının başlangıç ve bitiş tarihleri belirlenmeli, kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemeyeceği ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 07.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne,

Davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 14.100,000 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-07.04.2005 arası 98 gün, günlük 16.29 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine,

2- Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir..

E. 3 üncü Bozma Kararı

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 07.12.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne,

Davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 14.100,000 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-07.04.2005 arası 98 gün, günlük 16.29 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine,

2- Fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir..

E. 3 üncü Bozma Kararı

Mahkemenin 07.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 20.03.2023 tarihli kararı ile “..Eldeki davada dinlenen tanık beyanlarından nizalı dönemde davacının hizmetli olarak fiilen çalıştığı, okulların kapalı olduğu dönemde çalışmadığı anlaşılmış olup Mahkemesince, hizmet tespiti yönünden davacının talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde okulların kapalı olduğu yaz tatillerini ve şubat tatillerini dışlamak suretiyle ayrı ayrı hangi tarihler arasında kaçar gün çalıştığı belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

F. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen 4. Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı iş yerinde tespiti mümkün sürelerin 01.06.2004-07.04.2005 tarihleri olduğu, hesaplamaya dahil edilmeyecek yarıyıl tatil günleri dönemleri ve tarihleri:

2003-2004 dönemi yarıyıl tatil başlangıç ve bitiş tarihleri: 24.01.2004-08.02.2004

2004-2005 dönemi yarıyıl tatil başlangıç ve bitiş tarihleri: 24.01.2005-06.02.2005

olduğu

Okulların açılış ve kapanış tarihleri dönemlere göre hesaplamaya dahil edilmeyecek tarih aralıkları

dönemlere göre:

2003-2004 dönemi açılış ve kapanış tarihleri 15.09.2003 Açılış 15.06.2004 kapanış

2004-2005 dönemi açılış ve kapanış tarihleri 13.09.2004 Açılış 10.06.2005 kapanış

olduğu,

Buna göre ve dönemler itibarıyla SPEK (Prim günü ve günlük Miktarı) hesaplaması;

01.06.2004-15.06.2004 arası 15 gün, günlük 14.100.000 TL

13.09.2004-31.12.2004 arası 108 gün, günlük 14.805.000 TL

01.01.2005-23.01.2005 arası 23 gün, günlük 16,29 TL

07.02.2005-07.04.2005 arası 59 gün, günlük 16,29 TL olduğu,

zamanaşımına uğramayan dönemler için toplam

205 gün sigorta primi tespiti ne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı MEB vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

205 gün sigorta primi tespiti ne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı MEB vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı MEB ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28971, Karar No: 2012/23461, Tarih: 08.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/28971 E.  ,  2012/23461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-3, a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin tüm katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Cumhuriyet savcılığındaki anlatımına göre 100-110 km hızla seyir halinde olan sanığın idaresindeki ticari taksi ile olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendi seyir yönüne kırmızı ışık yanmasına rağmen seyrine devam ederek gidişine göre sağ tarafta trafik lambası dibinde yaya geçidinden karşıya geçmek için beklemekte olan yayaya çarptıktan sonra aracın kontrolünü kaybederek orta refüje çarpıp savrulduktan sonra 106. sokak girişindeki elektirik direğine çarparak durması şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanarak hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.