muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5398, Karar No: 2010/7032, Tarih: 16.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5398 E.  ,  2010/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 15/12/2000

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, asıl davada, devletin hüküm ve tasarruf altında kalan kadastroca tescil harici bırakılan toplam 100 m²'lik yerin davalıların işgali altında olduğunu, 341 parseldeki yapının taşkın bulunduğunu ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, yıkım ve Hazine adına tescilini istemiş, birleşen davada, İmar Affı Kanunu uyarınca önce belediye, sonra davalı şahıslar adına yapılan tescillerin yasaya aykırı olduğunu, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, davalılar adına olan 341 parselin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar A.Ç. ve M. Ç.'in devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elattıklarının sabit olduğu, 341 parsel sayılı taşınmazın ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, kumluk  vasıflı tescil harici yere elatmanın önlenmesi, yıkım ve Hazine adına tescil, birleşen dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve Hazine adına tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalılar adına kayıtlı 341 parsel sayılı taşınmazın senetsizden 22.9.1956 tarihinde M., H. ve D. adlarına tespitinin kesinleştiği, M. ve D.'nin ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, bu parselle ilgili davanın ise 18.5.1998 tarihinde açıldığı, asıl davada çekişme konusu edilen yerin  ise kadastroca tescil harici bırakılan yere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, bilirkişi raporlarında 341 parsel sayılı taşınmazın kıyıda kalmadığı, kaldı ki 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesine ilaveler getiren 14.3.2009 tarihli 5841 Sayılı Yasa gereğince hak düşürücü sürenin geçtiği gözetildiğinde bu parsel bakımından davanın reddine karar  verilmiş olmasında isabetsizlik yoktur. Davacının, birleşen dava ile ilgili temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Hemen belirtilmelidir ki, bilirkişi raporlarında 341 parsel sayılı taşınmazın kıyıda kalmadığı, kaldı ki 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesine ilaveler getiren 14.3.2009 tarihli 5841 Sayılı Yasa gereğince hak düşürücü sürenin geçtiği gözetildiğinde bu parsel bakımından davanın reddine karar  verilmiş olmasında isabetsizlik yoktur. Davacının, birleşen dava ile ilgili temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesi hükmü gereğince Hazine adına tesciline karar verilen teknik bilirkişi raporunda "A1" ile gösterilen bölüm hakkında elde edilen Ziraat Bilirkişi raporunda, bu yerin tarım arazisi olduğu belirtilirken paftasında kadastro harici bırakılma sebebinin deniz kumluğu şeklinde gösterildiği, jeoloji bilirkişi raporunda ise;"dava konusu taşınmazın toprak yapısı çevre parseller ile birlikte değerlendirildiğinde, üzerinde 30-40 cm. kalınlığında fiziksel ve kimyasal ayrışmalar neticesinde binlerce yılda oluşmuş toprak  tabakasının olduğu inceleme ve gözlemlerden anlaşılmıştır" dendiği görülmektedir.Dosya içinde bulunan Alanya 2.Asliye Hukuk Mahkamesinin 1997/528 E. 1999/704 K. sayılı dosyada eldeki davada çekişme konusu edilen taşınmazın bitişiğindeki yerin deniz  kumluğu olduğundan bahisle Hazinenin tescil isteğinin reddedilerek  kesinleştiği sabittir.

O halde, raporlar arasında çelişkinin bulunduğu açıktır. Öyle ise, anılan bu raporlar esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, içlerinde jeolog veya jeoloji mühendisi sıfatını taşıyan 3 kişilik bilirkişi heyeti marifetiyle mahallinde yeniden  keşif yapılarak drenaj çukurları açılıp 5403 Sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uygulama yapılması ve taşınmazın niteliğinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açığa çıkartılması, özellikle 3402 Sayılı Yasanın 18/1.maddesinde öngörülen tescile tabi yer olup olmadığının gözetilip değerlendirilmesi, ondan sonra hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar  verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.6.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7283, Karar No: 2012/7775, Tarih: 15.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7283 E.  ,  2012/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.01.2010 tarih ve 2009/591-2010/27 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.05.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ....ile davalı vekili Av.....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı 723 nolu polipropilen ambalajın, davalı şirketin sorumluluğunda bulunan M/V ALKIN KALKAVAN ile İzmir/Türkiye’den Colombus/ABD’ye nakledilmek üzere sigortalandığını, geminin boşaltma limanı Newport News Limanı’na ulaşmasından sonra, buradan alınan konteynerin varış yeri Colombus, Ohio’ya ulaştığında, müşteri Plastıc Suppliers tarafından konteynerin açılması neticesinde malların ıslak ve küflü olduğu, konteynerin çatısı üzerinde yağmur damlaları olduğunun tespit edildiğini, sigorta konusu emtianın konteynerin yağmur suları ile ıslanması nedeni ile ıslak ve küflü bulunduğunun anlaşıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (26.304.185.000) TL’nın 15/06/2004 halefiyet tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gönderilenin malları teslim alırken taşıyana TTK’ nun 1065 ve 1066. maddeleri hakkında yazılı bildirimde bulunmadığını, TTK’nun 1066/3. maddesi gereğince zararın taşıyanın mesul olmayacağı bir sebepten ve kesitte ileri geldiğinin kabul edilmesi gerektiği, TTK’nun 1114. maddesi uyarınca sorumluluğun ancak beher parça başına en çok 100.000 TL olabileceğini, dava tutarının fahiş olduğunu, müvekkilinin temerrüde düşmemiş olması nedeniyle faiz başlangıcının en erken dava tarihi olabileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, yükte oluşan zararın sebebinin yükün tatlı su ile temas etmesi olduğu, oluşan yük zararının sigortacı tarafından karşılanması gereken zararlar arasında yer aldığı, taşıyan lehine karinelerin doğmadığı, TTK’nun 1061. maddesi uyarınca taşıyanın sorumluluktan kurtulabilmesi için tedbirli taşıyan gibi davranmasına rağmen zararın gerçekleştiği ve zararın sebebini ortaya koyması gerekirken, nemlenmesinin sebebini kesin olarak ortaya koymadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile (19.255.)TL’nın ödeme tarihi olan 15.06.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 857,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4140, Karar No: 2024/17513, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4140 E.  ,  2024/17513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 20.12.2023

SAYISI : 2023/1535 E., 2023/2829 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.12.2023 tarihli ve 2023/1535 Esas, 2023/2829 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/1535 Esas, 2023/2829 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2957, Karar No: 2020/6289, Tarih: 03.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2957 E.  ,  2020/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1-Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 26.03.2013 tarihli ekspertiz raporunda, suça konu ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanında kimlik bilgileri üzerinde fiziksel ya da kimyasal yöntemlerle silinti, kazıntı yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgunun tespit edilemediğinin, tahrifen fotoğraf değişikliği yapıldığının ve belgenin aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirtilmesi, ancak belgede soğuk mühür izinin bulunup bulunmadığı yönünde ayrıntılara yer verilmemesi ve belgenin mahkemece duruşmada incelenmemiş olması karşısında; belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olup, suç konusu nüfus cüzdanı aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazdırılması, bu gözlem sonucunda gerekçeli kararda aldatma niteliğine sahip olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde suça konu belge aslının dosya içerisinde bulundurulması gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanıklar hakkında “iftira” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1-TCK'nin 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması, TCK'nin 267/1. maddesinde tanımlanan “iftira” suçunun oluşması için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerekir.

TCK'nin 206. maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçunun oluşabilmesi için, sanığın açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir. Beyanı alan memur bu beyanın doğruluğunu araştırıp tahkik etmek ve daha sonra edindiği kanaate göre resmi belgeyi düzenlemek durumunda ise, bir başka ifade ile resmi belge sadece sanığın beyanına göre değil de memur tarafından yapılacak inceleme sonucuna göre meydana getirilmekte ise maddede tanımlanan suç oluşmayacaktır.

Somut olayda; suç tarihinde kolluk görevlilerince yapılan uygulama sırasında sanıkların bulunduğu aracın durdurularak kimlik kontrollerinin yapıldığı, sanık ...’in üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu ... adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanını, sanık ...’in ise ... adına düzenlenen nüfus cüzdanını ibraz ettikleri, yapılan sorgulamada ... isimli şahsın aranan kişilerden olması nedeniyle davranışlarından şüphelenilen sanıkların gerçek kimlik bilgilerinin tespiti amacıyla parmak izlerinin alındığı ve gerçek kimliklerinin belirlendiği olayda, sanıkların kimliklerinin haklarındaki bir soruşturma veya kovuşturma nedeniyle kontrol edilmediği, rutin bir kimlik kontrol uygulaması sırasında kimliklerinin sorulduğu anlaşıldığından atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığı;

2-Kabule göre de;

a)Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

b)Sanık ...’ın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nin 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemesi,

c)Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarların CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığı gözetilmeden, hazine yerine sanıklara yükletilmesi,

d)"Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" olan suç adının gerekçeli karar başlığında “iftira” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18526, Karar No: 2016/13037, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18526 E.  ,  2016/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı elektrik şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 27.10.2014 tarih ve 2014/3053 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. Bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.