muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7683, Karar No: 2023/270, Tarih: 06.02.2023

2. Suça sürüklenen çocuğun üç adet hasırla birlikte yolda giderken yakalanmasını konu edinen 14.04.2015 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

... Çocuk Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/216 Esas, 2016/137 Karar sayılı kararına konu olayda suça sürüklenen çocuğun suça konu hasırları caminin yan tarafında kilitli olmayan bir kutu içerisinden aldığını, müşteki cami imamının da suça konu hasırların cami dışında bulunan pimapen kutu içerisinde kapısı açık şekilde bıraktıklarını belirtmelerine karşın, mahkemece suça konu hasırların çalındığı kutunun gerekirse keşif de yapılmak suretiyle caminin eklentisi niteliğindeki bir yerde bulunup bulunmadığı tespit edilip, sonucuna göre suça konu hasırların alındığı pimapen kutunun caminin eklentisi olduğunun tespiti halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklentisi olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-a maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Suça sürüklenen çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Somut Gerekçelere Dayanmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 146 ncı Maddesinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün somut gerekçelere dayanmadığı iddia edilmekte ise de; mahkemece suça sürüklenen çocuğun suça konu hasırlarla birlikte devriye görevi yapan polis ekiplerince yakalandığını belirten 14.04.2015 tarihli yakalama tutanağı gerekçede yer alması ve suça sürüklenen çocuğun suça konu hasırları parkta uyuduktan sonra tekrar iade edeceğini, kendisine hasırlarla cami önünde yatmasına izin verilmediği için parka gittiğini savunmasına karşın, dosya içeriğinden suça sürüklenen çocuğun cami önünde yatmasına izin verilmediği şeklindeki bir beyan ya da bulgunun da mevcut olmaması nedenleriyle hukuka aykırı bulunmamıştır.

2. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

2. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay tarihi olan 14.04.2015’te gündüz vakti sayılan saat 05.45 sıralarında devriye görevini yapan polis ekiplerince üç adet hasır ile gitmekte olan suça sürüklenen çocuk ...'in şüphe üzerine durdurulup, hasırları nereden aldığının sorulması üzerine ... Camiinin önünden aldığını belirtmesi üzerine camiye gidildiği, cami imamı olan şikayetçi ...'ün suça konu hasırları cami dışında bulunan pimapen kutu içerisinde kapısı açık vaziyette muhafaza ettiklerini ve hasırların da buradan çalındığını beyan ettiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun suça konu hasırları aldığı belirlenmiştir. Aşamalarda suça sürüklenen çocuğun ise suça konu hasırları caminin yan tarafında bulunan kilitli olmayan bir kutudan aldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Dava konusu olayda tespit edilmesi gereken konu, suça sürüklenen çocuğun almış olduğu hasırların içinde bulunduğu pimapen kutunun caminin eklentisi niteliğinde olup olmadığıdır. Suça sürüklenen çocuğun suça konu hasırları caminin yan tarafında bulunan kilitli olmayan bir kutudan aldığını ve şikayetçinin de suça konu hasırların cami dışında bulunan pimapen kutu içerisinde kapısı açık şekilde muhafaza ettiklerini belirtmesine karşın, mahkemece suça konu hasırların çalındığı kutunun caminin eklentisi niteliğindeki bir yerde olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mahkemece, mahallinde keşif yapılarak suça konu hasırların çalındığı kutunun bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek, eklenti olduğunun tespiti halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (B-2) paragrafında açıklanan nedenle ... Çocuk Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/216 Esas, 2016/137 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesinin son fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12432, Karar No: 2015/13656, Tarih: 05.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12432 E.  ,  2015/13656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatı onarım ve davacının bağımsız bölümünde meydana gelen zarardan dolayı 7900 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Anataşınmazın ortak yerlerinden olan çatının onarımından ve meydana gelen zarardan tüm kat malikleri arsa payı oranında sorumludur. Buna göre; Dairenin geri çevirme kararıyla dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre davalının (616/2464) arsa payı oranında sorumlu tutulması gerekirken bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporunda çatı onarımı ve meydana gelen zararın toplamı olan 6500 TL'nin 1/2 sinden davalının sorumlu olduğunun belirtildiği ve mahkemece de bu ek rapora göre 3250 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3759, Karar No: 2010/4209, Tarih: 15.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3759 E.  ,  2010/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, müşterek çocuğun yaşı, ihtiyaçları, eğitim durumu (özel okulda eğitim görmesi) ve eğitim giderleri, günün ekonomik koşulları, iştirak nafakasının niteliği nazara alındığında, müşterek çocuğun iştirak nafakası miktarından çok indirim yapılmış olup, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1.fıkrasındaki "...davalı için 350 TL'ye, müşterek çocuk için 490 TL'ye toplam 840 TL'ye indirilmesine..." ifade ve rakamlarının çıkartılarak yerine "...davalı için 350 TL'ye, müşterek çocuk için 600 TL'ye toplam 950 TL'ye indirilmesine..." rakam ve ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 15.30 TL.bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.3..2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4334, Karar No: 2016/12993, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4334 E.  ,  2016/12993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb adı altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8005, Karar No: 2015/2339, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8005 E.  ,  2015/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4931, Karar No: 2024/4083, Tarih: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4931 E.  ,  2024/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/17 E., 2021/594 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ...,...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.04.2021 tarihli ve 2020/17 Esas, 2021/594 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30250, Karar No: 2016/9682, Tarih: 18.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30250 E.  ,  2016/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuğun savunmasında kendisinin sedef hastası olduğunu, hastalığı nedeni ile vücudunda meydana gelen lekelerden dolayı mağdurun kendisi ile dalga geçtiğini, olay günü de kendisinin mağdurun kafası ile dalga geçtiğini bu sebeple aralarında tartışma meydana geldiğini beyan etmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı Kararı karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisinin orta (2) derecede olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 87/3. ve 3. maddelerince çıkığın derecesi ile orantılı bir biçimde artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde (1/4) oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4898, Karar No: 2016/3303, Tarih: 21.09.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4898 E.  ,  2016/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'ın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğıundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç niteliğine vesaireye ilişen, sanık ... müdafiinin suç niteliğine, TCK.nun 25 ve 27. maddelerindeki koşulların oluştuğuna, tahrik indiriminin azami düzeyden yapılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamalar ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiinin ücretinin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine'' şeklinde dağiştirilmesine, hükmün "F" bendindeki müdafii ücretinin çıkarılarak toplam "908,40.TL" ibaresinin "544.40.TL" olarak değiştirilmesine ve hükmün "F" bendinden sonra gelen ve sanık ... aleyhine müdafii ücreti hükmedilen bendin tamamıyla hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 21/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/629, Karar No: 2011/1177, Tarih: 14.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/629 E.  ,  2011/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; talebin reddi ile para cezasının 241 TL olarak infazına dair ( BODRUM ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.3.2008 gün ve 2005/694 esas, 2008/134 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 21.1.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hükmolunan sonuç para cezasının 240 Türk Lirası adli para cezası yerine 241 Türk Lirası olarak belirlenmesi suretiyle hükümlü hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1., 765 sayılı TCK.nun 59., 308/3., 61., 59. ve 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 240 Türk Lirası adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün, (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.