muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16661, Karar No: 2023/3823, Tarih: 15.03.2023

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, "Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik" gereğince 04.08.2012 tarihli Galatasatay ile Lazio Spor Kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakasına ilişkin bilet satışından elde edilen hasılatın % 7'sine ilişkin alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 05.08.2004 tarihli ve 25544 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan "Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik,

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13044, Karar No: 2015/9329, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13044 E.  ,  2015/9329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2014/916-2015/643

Vesayet hukukuna ilişkin davada Menderes Sulh Hukuk Mahkemesi ve İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Menderes Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “Y.Mahallesi Cengizhan Caddesi No:8 İçkapı No:8 zeminkat Gaziemir/İZMİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, yine Izmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının “Y. Mahallesi Cengizhan Caddesi No:8 İçkapı No:8 zeminkat Gaziemir/İZMİR” adresinde ikamet etmediği kolluk gücü tarafından tespit edildiği ve MERNİS adresinin "6812 Sok. No:11/1 Bulgurca/MENDERES" olduğu gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiş ise de, mahkemece kısıtlı adayının 6812 Sok. No:11/1 "Bulgurca/MENDERES" adresinde ikamet edip etmediğinin tespiti amacıyla kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, kısıtlı adayının belirtilen adreste ikamet edip etmediğinin kolluk gücü ile araştırılması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8526, Karar No: 2016/629, Tarih: 27.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/8526 E.  ,  2016/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerinde ele geçirilen esrar maddesini, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerlerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14704, Karar No: 2016/15781, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14704 E.  ,  2016/15781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim, aktif tüketim, enerji fonu, trt payı, belediye tüketim bedeli ve kdv adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 4.000,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 29/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 80.420,72 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneletilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16814, Karar No: 2013/19672, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16814 E.  ,  2013/19672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait taşınmaz içerisinde bulunan iki adet erik ağacını kestiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, kendi arazisi üzerinde bulunan ve kendiliğinden yetişen suça konu ağaçları aşılamak için ve ağaçlara faydalı bir işlem olduğunu düşündüğünden budadığını beyan ettiği, mahallinde yapılan keşifte, sanık ile katılana ait evlerin eğimli bir arazi üzerinde, sanığa ait ev arkada, katılana ait ev önde olmak üzere yapıldıklarının, evler arasındaki mesafenin kısa olduğunun, katılana ait evin arka kısmında sanığın evine bakan bölümde beton bir duvar bulunduğunun, bahse konu ağaçların bu beton duvarın hemen arkasında bulunduklarının, keşif günü itibariyle yaşamlarına devam ettiklerinin ve yeşil olduklarının, sanığın evi ile katılanın evi arasında kalan bu ağaçların bulundukları yerin dar ve engebeli oluşu gözetildiğinde özellikle dikilmiş olmaları ihtimalinin mümkün görülmediğinin gözlemlendiği, ziraat bilirkişi raporuna göre, sanığın savunmasında belirttiği gibi ağaçlarda aşılama işlemi yapıldığının, ağaçların budanma tarihinin aşılama için uygun ve gerekli tarih olduğunun, zeminden 70 cm yükseklikte kesilen erik ağacının kesimden sonra 20 adet sürgün verdiği ve sürgünlerin 1,5-2 m uzunluğa ulaştığının, yine zeminden 20-30 cm yüksekliğinde kesilen erik ağacının ise kesim sonrasında değişik noktalarından 4 adet sürgün verdiği ve sürgün uzunluğunun 1-1,5 metreye ulaştığının, rapor ekinde sunulan fotoğraflarda da bu durumun görüldüğünün, ağaçların kesim şeklinin yerden yüksekliği ve kesimde kullanılan aletin de aşılama için budandığı ihtimalini desteklediğinin, kesilme işlemi ile ağaçların hayatiyetlerinde hiç bir sorun yaşanmadığı ve yeni sürgünler vererek canlı ve gür bir şekilde yaşamlarına devam ettiklerinin tespit edildiği anlaşılmakla; sanık hakkında, unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9771, Karar No: 2006/12985, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9771 E.  ,  2006/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davacının davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, fen bilirkişi krokisinde gösterilen A=41790 m2 ve B=15.335 m2'lik taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.03.1958 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın çalılık yerlerden olması nedeniyle tesbit harici bırakıldığı, taşınmaza bitişik ve yakın komşu parsellerde yakın zamanlarda yapılan keşiflerde dahi bu yerlerin çalılık ve taşlık olarak gösterildiği, keşif tarihlerinden dava tarihine kadar zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluşmadığı, esasen bu gibi yerlerin kazandırıcı zamanaşımı yoluyla kazanılacak yerlerden de olmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/635, Karar No: 2021/3963, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/635 E.  ,  2021/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, Mahallinde yeniden keşif yapılarak, ziraat ve jeoloji mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi heyeti aracılığı ile hava fotoğrafı incelemesi yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ... ’ün davasının tefriki ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 31.05.2016 tarihli görevsizlik kararının sadece müdahiller tarafından Kadastro Mahkemesine gönderilmesinin talep edildiği, asıl davacılar tarafından bu yönde bir talepte bulunulmadığı gerekçesiyle davacılar yönünden dosyanın tefriki ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; varılan sonuç usul ve yasalara uygun düşmemiştir. Dosya kapsamından, davacı ... ...’ün, Umudum Köyü çalışma alanında bulunan ve 1970 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan taşınmazın adına tescili istemiyle dava açtığı, yargılama sırasında Memnune Polat ve arkadaşlarının davaya katıldığı, Asliye Hukuk Mahkemesince önceki tarihli verilen hükmün, Dairemizce araştırmaya yönelik bozulduğu, bozma sonrası bölgede 22/A çalışmaları yapılması nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli görevsizlik kararı ile dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderildiği, Kadastro Mahkemesince de karşı görevsizlik verilmesi nedeniyle Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin Asliye Hukuk Mahkemesini yargı yeri olarak belirlediği anlaşılmaktadır.

Görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemler başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 20. maddesinin birinci fıkrasında, "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir." hükmü düzenlenmiştir. Dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesi talebiyle müdahil tarafça başvuruda bulunulduğu halde, HMK'nın 20/1. maddesi gözetilmeksizin davacılar hakkında dosyanın tefriki ile açılmamış sayılmasına kararı verilmesi yasanın amir hükmüne uygun düşmemektedir.
Yargıtay — Esas No: 2008/3253, Karar No: 2008/2212, Tarih: 14.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3253 E.  ,  2008/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28643, Karar No: 2012/38220, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/28643 E.  ,  2012/38220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hafta tatil ücret alacakları ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette kayıtlı işçi olarak çalışmaya başladığı tarih itibariyle Liman-İş Sendikasına üye olarak sendika ile davalı arasında yapılmış toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, toplu iş sözleşmesinde geçici işçi ve daimi işçi adı altında farklı kurallara tabi iki ayrı işçi sınıfı olduğunun karara bağlandığını, buna göre daimi işçilerin daha yüksek ücret almalarına karşın geçici işçilerin daha düşük maaş aldığını, bu nedenle de işçiler arasındaki ücret eşitliğinin aynı işi yapmalarına rağmen oluşmadığını, davacının ... Liman İşletmesinde yükleme – boşaltma işçisi olarak bir ay süre ile çalıştırılmak için işe alındığını, ancak daha sonra davalı şirketin idari bölümünde büro elamanı olarak çalıştırıldığını, ancak çalıştığı süre boyunca geçici işçi statüsüne göre ücret ödendiğini, toplu iş sözleşmesinde 3 adet skalanın bulunduğunu, davacıya en düşük ücretin öngörüldüğü 3. skalanın uygulandığını, davacının davalı şirket nezdinde 26 veya daha az günlü iş akitleri ile zincirleme olarak sürekli yenilenerek çalıştırıldığını, yaptığı için sürekli iş niteliğinde olduğunu, belirli süreli iş sözleşmelerinin ise belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüştüğünü, davacının işe geldiği tarihleri içinde ödenen ücretin yıllar içinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinin sürekli işçi kadrosundakilere ödenen ücretin çok altında ve eksik olarak ödendiğini, davacının işe geldiği halde kayıtlarda eksik günler gösterildiğini ve bu günlerin ücretlerinin ödenmediğini, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu belirterek, fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hafta tatil ücret alacakları ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: