muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3759, Karar No: 2024/1444, Tarih: 04.03.2024

.500,00 TL yoksulluk nafakasına, her bir çocuk yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata; kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile 15 adet 22 ayar her biri 30 gramlık burma bilezik, 10 adet 22 ayar yarım altın, 10 adet 22 ayar çeyrek altın, 20 adet 22 ayar bebe altını, 5 adet 22 ayar cumhuriyet altını aynen iadesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, erkeğin kadının davasında inkara yönelik delillerinin toplanmamasının hatalı olduğunu, kendi davasında tanıklarının dinlenilmesinden gerekçesiz olarak vazgeçilmesinin hatalı olduğunu, kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak davaların kabulüne ve reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, velâyet ile kişisel ilişki düzenlemesinin çocukların yüksek yararına uygun olmadığını, ziynetin kabulünün hatalı olduğunu, tazminat ve nafaka miktarlarının yüksek olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının reddi, kadının boşanma ve ziynet alacağı davalarının kabulü yönlerinden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, eksik inceleme bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulüne ve erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı, belirlenen tazminat ve nafakalara hükmedilme şartları oluşup oluşmadığı ve miktarlarının uygun olup olmadığı ile ziynet alacağı davasının kabulünün yerinde yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 240 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası, 353 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15136, Karar No: 2006/2961, Tarih: 07.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/15136 E.  ,  2006/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm ... Sürekli ve arkadaşları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Mevkiinde bulunan 7822 nolu parselin içinde bulunduğu ... M-18-b-07-a numaralı paftanın fotokopi örneğinin ve yine 29-M-II-30-M-III numaralı paftaların fotokopi örneklerinin, ilgili Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2) ... mevkiinde 2003 yılında yapılan orman kadastro çalışması ile ilgili ... M-18-b-07-a ve b-c numaralı paftaların fotokopi örneklerinin Orman İşletme Müdrülğünden istenerek,

alınacak cevabı yazı ve belgelerin dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8305, Karar No: 2015/9679, Tarih: 10.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8305 E.  ,  2015/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/480-2014/691

Davacı A.. Ç.. vekili Avukat Yunus tarafından, davalılar A.. K.. ve diğerleri aleyhine 08/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Dosyanın incelenmesinden, davaya konu edilen "Yavuz hırsız ev sahibini, arsız sanık da hakimi" başlıklı, H.. G.. tarafından kaleme alınan haberin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır. 14/10/2009 tarihli Star Gazetesi'nde adı geçen yazarın başka bir yazısı yer almaktadır. Belirtilen davaya konu yayının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12462, Karar No: 2014/14077, Tarih: 17.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12462 E.  ,  2014/14077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2014/540-2014/629

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen takip sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligatın nasıl yapılacağı 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Tüzüğü'nde belirlenmiştir. Tebligat Kanunun'da 6099 sayılı Yasayla yapılan değişiklik, 14.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Tebligat Kanununun 10. maddesi "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki, kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmünü, T.K.'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine ve yahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükümlerini içermektedir.

Olayımızda, davalıya çıkarılan dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye davalının MERNİS adresi olduğu bildirilerek tebliğ edilmişse de, tabligat yapılan adresin davalının MERNİS adresi olmadığı nüfus kaydından anlaşılmıştır. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olarak yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Mahkemece davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir usulüne uygun tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22623, Karar No: 2013/20274, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22623 E.  ,  2013/20274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olma- dığına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulan- madığına; Cumhuriyet Savcısının erteleme ve müsadere kararı verilmemesine, yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 200,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 160,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 8 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4241, Karar No: 2019/2062, Tarih: 03.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4241 E.  ,  2019/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Uyarlama sonucu;

-...'yı öldürmekten TCK.nin 81, 266/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

- ...'yı öldürmekten TCK.nin 81, 266/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

- 765 sayılı TCK’nin 68 ile 77. maddeleri uyarınca cezaların içtiması ile 30 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nin 448, 281/, 51/1, 59, 31, 33, 448, 281, 51/1, 59, 31, 33, 448, 62 281, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde bozma sebepleri dışında Kanuna aykırı cihet görülmediğinden hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Uyarlama konusu kesinleşen ilamda hükümlünün mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili uyarlama kararı verilmemesi, buna bağlı olarak 765 sayılı TCK.nin 68 ve 77. maddeleri uyarınca cezalar içtima ettirilirken bu hükmün nazara alınmaması,

2- Bir önceki bozma ilamında açıkça belirtildiği halde, uyarlama kararı ile birlikte önceki hüküm tamamen ortadan kalktığından yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin yeniden karar verilmesi gerekirken, bozmayı etkisiz kılacak şekilde, yargılama giderinin harç tahsil müzekkeresi ile tahsil edildiği ve daha önce vekalet ücretine hükmedildiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 03/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5310, Karar No: 2021/6654, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5310 E.  ,  2021/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak

ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı bendindeki (2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesi'ne müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b)1 numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 03/09/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 29.04.2021) ibarelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/9153, Karar No: 2010/16275, Tarih: 17.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/9153 E.  ,  2010/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar sanığın yüzüne karşı verilmiş olup, sanık müdafiinin 07.12.2007 tarihli hükme yönelik 19.02.2008 tarihli yasal süreden sonraki temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 17.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5994, Karar No: 2014/14419, Tarih: 20.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5994 E.  ,  2014/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21.02.2014 (Ek Karar)

NUMARASI : 2006/452-2007/743

Dava dilekçesinde, kısıtlılık kararının kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, kendisinin kısıtlandığını ancak akıl sağlığının yerinde olduğunu, adli tıp raporunun geçersiz olduğunu ileri sürerek kısıtlama kararının kaldırılmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 472/son maddesinde, kısıtlı ve ilgililerden her birinin vesayetin kaldırılması isteminde bulunabileceği; 474. maddesinde ise akıl hastalığı veya akıl zayıflığı yüzünden kısıtlanmış olan kişi üzerindeki vesayetin kaldırılmasına, ancak kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olduğunun resmi sağlık kurulu raporu ile belirlenmesi halinde karar verilebileceği hüküme bağlanmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacının paranoid akıl hastalığı nedeniyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca 05.11.2007 tarihinde kısıtlanmasına karar verildiği, kararın Yargıtay temyiz incelemesi sonucu onanarak kesinleştiği, davacının 04.02.2014 tarihli talep dilekçesiyle akıl sağlığının yerinde olduğunu ileri sürerek kısıtlama kararının kaldırılmasını istediği, mahkemece davacı hakkında resmi sağlık kurulu raporu alınmadan kısıtlılığın kalkması için yeterli belge olmadığından bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözönüne alındığında; mahkemece, akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanan davacının vesayetin kaldırılması talebi yönünden kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olup olmadığı hususunda resmi sağlık kurulu raporu aldırılıp taraf delillerinin toplanması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12565, Karar No: 2024/3262, Tarih: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12565 E.  ,  2024/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/538 E., 2022/1011 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/546 E., 2021/685 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde 09.08.2004 ve 23.08.2013 tarihleri arasında asgari ücretten fazla ücretle çalıştığı beyanla eksik ücretin davalı işverence tamamlatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, 15. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığında yemek hizmetlerinin 01.05.2005 tarihinden 15.06.2016 tarihleri arasında .... Yemek, .... Yemek, .... Yemek, ... Yemek, .... Yemek, ... Yemek ve .... Yemek A.Ş. tarafından yürütüldüğünü, davacının iş akdinin kim tarafından ve ne şekilde sonlandırıldığının bilinmediğini, sözleşmede idareyi bağlayıcı bir hüküm bulunmadığını, husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın esastan reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum yönünden kendine özgü fer'i müdahil statüsü getirildiğini, 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI