muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1275, Karar No: 2023/402, Tarih: 03.05.2023

21. Şu hâlde usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

22. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; Mahkemece tanık anlatımları dikkate alınarak yılda 270 saati aşan fazla çalışma ücreti alacağının kısmen kabulü yönünde verilen 17.12.2015 tarihli birinci kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece, davalı vekilinin 21.09.2015 tarihli dilekçe ekinde davacının çalıştığı bilgisayarla ilgili açılış-kapanışa dair log kayıtlarını sunduğu ve bu kayıtlara göre ek rapor alınmasını talep ettiği, Mahkemece sözü edilen kayıtlarla ilgili bir değerlendirme yapılmaksızın salt tanık beyanlarına itibar edilerek sonuca gidilmesinin hatalı olduğu, bilirkişi ek raporunda da bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak log kayıtları bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

23. Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaların hüküm kurmaya elverişli olmaması nedeniyle log kayıtları incelenerek resen hesaplama yapıldığı, log kayıtları tek başına çalışma saatlerini belirlemeye elverişli olmamakla birlikte bu kayıtların davacı tanıklarının beyanları ile birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği, log kayıtlarının incelenmesinde giriş saatinin ağırlıklı olarak 09.00 olduğu, çıkış saatinin ise 17.00, 18.00, 19.00, 20.00, 21.00 olarak değiştiği, tanıkların haftada iki cumartesi günü çalıştıklarını beyan etmelerine rağmen log kayıtlarında beş gün çalışma ve iki gün ara verme şeklinde çalışma sisteminin göründüğü, davalı bankanın hafta sonları açık olduğunun ispatlanamadığı anlaşıldığından iddia edilen cumartesi günü çalışmalarının hesaplamalara dâhil edilmediği, log kayıtları ve tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde davacının çalışma saatlerinin haftanın beş günü 09.00-19.30 saatleri arası olduğu, bir saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile davacının haftada 2,5 saat fazla çalışma yaptığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 inci maddesi ve buna dayanılarak çıkarılan İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği uyarınca fazla çalışma için işçiden her yıl muvafakatin alınması gerektiği ancak davacıdan onay alınmadığından iş sözleşmesinde yer alan fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğuna ilişkin maddeye itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

24. Görüldüğü üzere Mahkemenin 17.12.2015 tarihli birinci kararında hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş sözleşmesinin 8 inci maddesindeki hükme itibar edilerek yıllık 270 saat fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğu kabulüne göre alacak hesaplanmış ve davacı tarafından rapora bu yönde itiraz edilmediği gibi karar temyiz de edilmemiştir. Karar, davalı vekilinin temyizi üzerine davalı lehine bozulmuştur. Bu durumda yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğuna ilişkin sözleşme hükmünün dikkate alınması gerektiği konusunda davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

25. Bu itibarla Mahkemenin bozmaya uyarak verdiği 29.03.2021 tarihli ikinci kararında fazla çalışma ücretinin hesaplanması bakımından yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın dikkate alınarak fazla çalışma ücreti alacağının değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

26. Hâl böyle olunca direnme kararının yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2110, Karar No: 2023/7138, Tarih: 29.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/2110 E.  ,  2023/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/45-2022/44

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-40810

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü/ İtirazın kabulü ile başvurunun reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/135712

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kabulüne, başvurunun reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.10.2019 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalı nezdinde ZMMS poliçesi olan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, davalının davacıya tahkim başvurusundan önce 24.07.2020 tarihinde 153.035,00 TL kısmi ödeme yaptığını ancak kısmi ödemenin eksik ve yetersiz olduğunu, bakiye tazminat talep ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 69.393,59 TL'ye yükseltmiş, 100,00 TL yönünden başvuru tarihi itibariyle, ıslahla artırılan 69.293,59 TL yönünden ıslah tarihi itibariyle faiz işletilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 22.07.2020 tarihinde 153.035,00 TL ödeme yaptığını, davalının sorumluluğu kalmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 22.07.2020 tarihinde 153.035,00 TL ödeme yaptığını, davalının sorumluluğu kalmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacının sunduğu rapora göre davacının kazadan kaynaklanan maluliyet oranının % 8 olduğu, hükme esas alınan 15.09.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporunda davalının kısmi ödeme yaptığı tarih itibariyle ödemenin yetersiz olduğunun tespit edildiği, ödemenin güncelleştirilmiş halinin toplam tazminattan mahsup edildiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamada davacının 69.393,59 TL bakiye sürekli işgöremezlik tazminatını davalıdan talep edebileceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile 69.393,53 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 100,00 TL’sine 14.01.2021 tarihinden 69.293,53 TL’sine 17.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 24.07.2020 tarihinde 153.035,00 TL ödeme yaptığını, davacının ibraname imzaladığını, davalının poliçeden kaynaklanan sorumluluğunun sona erdiğini, davacının bakiye tazminata ilişkin talebinin reddi gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu, % 1,8 teknik faiz ve davacının vergilendirilmiş gelirine göre yapılması gerektiğini, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tazminat hesabının progresif rant yöntemine göre hesaplanmasının doğru olmadığı, dosya kapsamında alınan 21.12.2021 tarihli aktüer bilirkişi ek raporuna göre, ödeme tarihi (24.07.2020) itibarıyla, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak devre başı ödemeli belirli süreli rant yöntemiyle %100 kusur ve %8 maluliyet oranına göre davacı için hesaplanan sürekli iş göremezlik tazminat tutarı (152.201,01 TL) ile davalı ... ödemesi (153.035,80 TL) arasında -834,79 TL fark olduğu, ödeme tarihi (24.07.2020) itibarıyla, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz kullanılarak devre başı ödemeli belirli süreli rant yöntemiyle %100 kusur ve %8 maluliyet oranına göre davacı için hesaplanan sürekli iş göremezlik tazminat tutarı (155.354,56 TL) ile davalı ... şirket ödemesi (153.035,80 TL) arasında 2.318,76 TL fark olduğu, KTK’nun 111 inci maddesi uyarınca, tazminat miktarlarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmaların, yapıldıkları tarihten itibaren 2 yıl içinde iptal edilebileceği, davalı ... şirketinin TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile ödeme tarihi itibariyle yapılan hesaplamada poliçeden kaynaklanan sorumluluğunu eksiksiz hatta 834,79 TL fazla ödeyerek yerine getirdiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yöntemi ile ödeme tarihi itibariyle yapılan hesaplamada ise hesaplanan tazminat tutarının 155.354,56 TL olduğu, bu miktar ile davalı ... şirketince ödenen 153.035,80 TL arasında 2.318,76 TL fark olduğu dikkate alındığında KTK'nun 111 inci maddesi çerçevesinde ödeme tarihinde alınan ibranamenin geçerli olduğu, yapılan ödemenin yetersiz ya da fahiş farklı olmadığı, kanunda aranan şartların gerçekleşmediği anlaşıldığından davalı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; %1,8 teknik faize göre yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiğini, davacının polis memuru olup gelirinin asgari ücretin üzerinde olduğunu, asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya göre karar verilmesinin hatalı olduğunu, İtiraz Hakem Heyetince alınan 21.12.2021 tarihli aktüer bilirkişi ek raporunda % 1,65 teknik faize göre yapılan hesaplamanın hukuka uygun olduğunu belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; davacının polis memuru olduğu, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan 21.12.2021 tarihli aktüer bilirkişi ek raporunda davacının polis memuru olduğunun kabulü ile maaş bordosundaki gelirine göre tazminatın hesaplanmasının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının tespit edilebilmesi için İtiraz Hakem Heyeti tarafından TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı ve bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/235, Karar No: 2023/670, Tarih: 20.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/235 E.  ,  2023/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 374-607

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurma suçundan sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5-10 ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 52, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.12.2014 tarihli ve 386-654 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 02.06.2020 tarih ve 1504-7286 sayı ile; "Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen 'Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.' şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde Yerel Mahkemece 13.04.2021 tarih ve 467-445 sayı ile; sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22 ve TCK'nın 62, 52/2, 50/1-a maddeleri uyarınca hapisten çevrilme 6.000 TL adli para cezası ile doğrudan 6.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13. maddesi yollamasıyla TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin kurulan hükmün, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 03.03.2022 tarih ve 29446-3980 sayı ile;

"1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, 5607 sayılı Kanunun 3/10. madde ve fıkrası uyarınca arttırım yapılıp 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 7 gün karşılığı adli para cezasına hükmedildikten sonra, hapis cezası ile birlikte hatalı olarak 1.095 gün karşılığı adli para cezası üzerinden ceza tayin edilip, takip eden fıkralarda bu tutar üzerinden indirim yapılmak suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilerek, hükmün devamında da dosya kapsamı ile ilgisi bulunmayan başka bir ilamdan bahsedilip, yazılı şekilde hükümde karışıklığa yol açılması,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Sanık hakkında hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/4. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi ve de iki ayrı bentte taksitlendirme konusunda karar verilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece 07.06.2022 tarih ve 374-607 sayı ile bozmaya direnilerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2022 tarihli ve 105524 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye tevdi edilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 28.03.2023 tarih ve 14658-2902 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında hüküm kurulurken 5607 sayılı Kanun'un 3/10 - son cümlesi uyarınca hapis cezasının yanısıra gün para cezasının da artırılması gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın kendisine ait iş yerinde kaçak sigara sattığına dair ihbar üzerine nöbetçi Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramada 589 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği ve sanık hakkında kaçak eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurma suçundan kamu davası açıldığı;

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın kendisine ait iş yerinde kaçak sigara sattığına dair ihbar üzerine nöbetçi Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramada 589 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği ve sanık hakkında kaçak eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurma suçundan kamu davası açıldığı;

Yapılan yargılama neticesinde Yerel Mahkemece 03.12.2014 tarihli ve 386-654 sayılı karar ile verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece hükmün lehe kanun değişikliği nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, bozma kararı sonrası Yerel Mahkemece devam olunan yargılama neticesinde sanığın eylemine uyan 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenen temel cezanın sanıktan ele geçirilen kaçak eşyanın tütün mamülü olması nedeniyle aynı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca temel cezanın yarı oranında artırılması suretiyle 1 yıl 6 ay hapis ve 7 gün adli para cezasına çıkartılmasına, aynı maddenin son cümlesi uyarınca verilen cezanın 3 yılın altında kalması nedeniyle hapis cezasının 3 yıl, adli para cezasının ise 3 yılın karşılığı olarak 1095 gün olarak belirlenmesine, sanıktan ele geçirilen eşyanın suç tarihi itibarıyla gümrüklenmiş değerinin pek hafif değerde olması nedeniyle aynı Kanun'un 3/22. maddesinin 2. cümlesi uyarınca verilen cezanın üçte iki oranında indirilmesi suretiyle cezanın 1 yıl hapis ve 365 gün adli para cezası olarak hesaplanmasından sonra TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın altıda bir oranında indirilmesi suretiyle 10 ay hapis ve 304 gün adli para cezası olarak belirlenen cezadaki hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle netice cezanın hapisten çevrili 6.000 TL ve doğrudan 6.080 TL olarak belirlenmesine ilişkin hükmün Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Özel Dairece "Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, 5607 sayılı Kanunun 3/10. madde ve fıkrası uyarınca arttırım yapılıp 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 7 gün karşılığı adli para cezasına hükmedildikten sonra, hapis cezası ile birlikte hatalı olarak 1.095 gün karşılığı adli para cezası üzerinden ceza tayin edilip, takip eden fıkralarda bu tutar üzerinden indirim yapılmak suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, Yerel Mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde önceki hükümde direnildiği,

Anlaşılmaktadır.

V.GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar