muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8273, Karar No: 2015/20914, Tarih: 18.02.2015

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı TCK'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında, 5237 sayılı TCK'nın 158/1,f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 3.350 TL, haksız menfaatin iki katının 6.700 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanıkların 335 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince cezasından 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 418 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 348 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 6.960 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan haksız menfaatin iki katına belirlenip, bu miktar üzerinden arttırım ve indirim yapılmak suretiyle sonuç olarak 6.979 TL belirlenerek fazla ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/644, Karar No: 2014/697, Tarih: 03.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/644 E.  ,  2014/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/169-2013/169

Taraflar arasındaki teminat mektubunun iadesi davasının yapılan yargılaması sırasında davacı vekilinin talebi üzerine konulan ihtiyati tedbire itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati tedbire itiraz eden-davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile..... Trakya E.D.A.Ş. Genel Müdürlüğü arasında güvenlik hizmeti sözleşmesi imzalandığını, sözleşme hükümleri gereğince müvekkilinin 18.08.2011 tarihli, 158.715,00 TL meblağlı kesin teminat mektubunu Trakya E.D.A.Ş. Genel Müdürlüğü'ne verdiğini, anılan kamu idaresinin 30.12.2012 tarihinde özelleştirildiğini ve yerini 01.01.2012 tarihi itibariyle davalı .... İçtaş Elektrik Tic. A.Ş.'nin aldığını, davalının 14.12.2012 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi 31.12.2012 tarihinden geçerli olmak üzere tek taraflı feshettiğini müvekkiline bildirdiğini, kamuya ait bir işyerinin özelleştirmesi halinde kesin teminat mektubunun iadesinin gerektiğini, fesih sonrası teminat mektubunun iadesinin ihtarname ile istenmesine rağmen davalının iade etmediğini, özelleştirme nedeniyle işyerini devralan davalının 3. kişi durumunda olduğunu, sözleşmenin tarafı olan ..... Trakya E.D.A.Ş. Genel Müdürlüğü'nün kesin teminat mektubunu müvekkiline iadesi gerekirken, davalıya devretmesinin hatalı ve yasaya aykırı olduğunu, kesin teminat mektubunun paraya çevrilmek üzere bankaya ibrazı halinde müvekkilinin uğrayacağı zararın telafisinin mümkün olmadığını ileri sürerek, 18.08.2011 tarihli ve 158.715,00 TL bedelli kesin teminat mektubunun paraya çevrilmesinin cebri satış işlemlerini de kapsayacak şekilde tedbiren durdurulmasını ve yargılama sonucunda müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 24.04.2013 tarihinde ön incelemeye hazırlık tutanağı ile teminat mektubunun davalı tarafından paraya çevrilmesinin cebri satış işlemlerini de kapsayacak şekilde tedbiren durdurulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 24.04.2013 tarihinde ön incelemeye hazırlık tutanağı ile teminat mektubunun davalı tarafından paraya çevrilmesinin cebri satış işlemlerini de kapsayacak şekilde tedbiren durdurulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilinin ihtiyati tedbire itirazı üzerine mahkemece, teminat mektubunun tedbir kararı verilmemesi halinde paraya çevrilmesinin mümkün olduğu ancak, iadesinin gerekip gerekmediği ve koşullarının oluşup oluşmadığının yargılamayı gerektirdiği, davacı açısından tedbir verilmemesi halinde 6100 sayılı Yasa'nın 389 ve devamı maddelerinde belirtilen güç bir durumun doğacağı, bu hali ile tedbirin usul ve yasaya uygun olduğu, her ne kadar tedbire itiraz edenin belirttiği şekilde taraflar arasındaki sözleşmenin 11.5 maddesinde " her ne suretle olursa olsun , idarece alınan teminatlar haczedilemez ve üzerine ihtiyati tedbir konulamaz " hükmü bulunsa da, henüz doğmayan bir haktan önceden vazgeçmenin geçerli olmayacağı, yine 6100 sayılı Yasanın 389 ve devamı maddeleri gereğince verilen tedbir kararının dahi değişen hal ve koşullara göre değiştirilmesi veya yeniden talebinin mümkün olduğu bir durumda, hakimin takdiri olan bir hususta bu düzenlemenin tarafları bağlamayacağı, verilen tedbir kararının usule ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, tedbirin kaldırılması yönündeki itirazının reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbire itiraz eden-davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 389. maddesi "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır." hükmünü düzenlemiştir.

Mahkemece, talep doğrultusunda teminat mektubunun davalı tarafından paraya çevrilmesinin cebri satış işlemlerini de kapsayacak şekilde tedbiren durdurulmasına karar verilmiş olup, bu haliyle verilen tedbir kararı, yargılama neticesinde alınacak sonucun tedbir yoluyla alınması niteliğindedir.

Mahkemece, HMK'nın 389. maddesi koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle tedbire itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati tedbire itiraz eden-davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, ihtiyati tedbire itiraz eden-davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/888, Karar No: 2024/5750, Tarih: 19.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/888 E.  ,  2024/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 09.10.2023

EK KARAR TARİHİ : 06.11.2023

SAYISI : 2022/1038 E., 2023/2257 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.11.2023 tarihli ve 2022/1038Esas, 2023/2257 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararı ile; sanık ... Fatih hakkında katılan ... ...e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2022/1038 Esas, 2023/2257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık ... Fatih hakkında katılan ... ...e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2022/1038 Esas, 2023/2257 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi gereği “kararın kesin ve temyiz edilemeyecek nitelikte olduğundan dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Emin vekilinin temyiz sebepleri; katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2022/1038 Esas, 2023/2257 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi gereği “kararın kesin ve temyiz edilemeyecek nitelikte olduğundan dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Emin vekilinin temyiz sebepleri; katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2023 tarihli ve 2022/1038 Esas, 2023/2257 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9440, Karar No: 2015/2445, Tarih: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9440 E.  ,  2015/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/142-2013/304

Taraflar arasındaki tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davacı tarafından davalı aboneden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine ilişkin olarak verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 23.07.2012 tarih ve 2012/602 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığınca verilen kararın iptali için açılan davanın, 15 günlük itiraz süresi içerisinde açılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararı davacı kuruma 23.07.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı kurum eldeki davayı 16.08.2012 tarihinde açmıştır.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 23/2. maddesi gereğince, Tüketici Mahkemelerinde görülevek davalar, HUMK'nun yedinci babı dördüncü faslı hükümlerine göre yürütülür. HUMK'nun anılan faslında basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, basit yargılama usulünde süreler adli tatil içinde de işler.

Ne varki 1086 sayılı HUMK, 04.02.2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 12.01.2011 kabul tarihli ve 6100 sayılı "Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun" 435. maddesi uyarınca ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 102 vd. maddelerinde, basit yargılama usulünde sürelerin adli tatil içinde de işleyeceğine ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece; davacı vekili tarafından eldeki davanın süresinde açıldığı kabul edilmeli iken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemizin yerleşen uygulamasına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliklere aykırı bulunduğu ve davacının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı açıktır.

Ancak, HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemizin yerleşen uygulamasına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliklere aykırı bulunduğu ve davacının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davalı aboneden tahsil edilen dava konusu kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliklere aykırı bulunduğu ve davacının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın reddi doğru olup, hükmün, gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13030, Karar No: 2011/16127, Tarih: 15.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13030 E.  ,  2011/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç konusu bıçağın okulda taşınması karşısında hükmedilen cezada 6136 sayılı Yasanın Ek-1. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması karşı temyiz bulunma- dığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre  sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, (ONANMASINA), 15.12.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11105, Karar No: 2016/9151, Tarih: 20.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11105 E.  ,  2016/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 08/08/2008 tarihinde .... karşıdan karşıya geçerken bir otomobilin kendisine çarpması sonucu hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte yaralandığını, sağ bacak dizinin parçalanmış olması sonucunda sakat kaldığını, müvekkiline çarpan şahsın müvekkili hastaneye götüreceğini söyleyerek arabasına aldığını, ancak ıssız bir sokakta aracından atarak kaçtığını, müvekkilinin bu olay neticesinde sakat kalana kadar kendisi, eşi ve müşterek kızlarının geçimini ve ihtiyaçlarını aldığı emekli maaşı haricinde gündelik hayatta iş takipçiliği yaparak aylık 3.000,00 TL ek gelir ile sağladığını, kaza sonrasında sakat kalması nedeniyle evinden dışarı çıkamadığını, müvekkilinin son derece kolaylıkla yapabildiği bir çok şeyi yapamaz hale geldiğini, sosyal hayatının sona erdiğini, ekonomik durumunun kaza sonrasında son derece bozulduğunu belirterek, 4.000,00 TL bedensel zarar, 2.000,00 TL tedavi gideri, 1.000,00 TL bakıcı gideri, 1.000,00 iş göremezlik nedeniyle uğranılan zarar olmak üzere toplam 8.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; talebini 10.190 TL kalıcı sakatlık, 2.250 TL tedavi gideri, 1.227 TL bakıcı gideri olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 10.190,30 TL kalıcı sakatlık, 3.385,37 TL geçici çalışamama tazminatı olmak üzere toplam 13.667,50 TL' nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

1-Dava; trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ...) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, iş göremezlik tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (...).

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ...) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, iş göremezlik tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (...).

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının bakiye ömrü belirlenirken,... yaşam tablosu esas alınmış ise de, davacının nüfus kaydından da anlaşıldığı üzere, 06.01.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre, bilinen bir gerçeklik var iken varsayıma dayalı olarak yaşam süreleri belirlenmemelidir. Mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak, davacının ölüm tarihine kadar iş göremezlik zararının ne kadar olduğu belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca, davacı dava devam ederken öldüğüne ve ölüm ile taraf ehliyeti sona erdiğine göre mirasçılarının katılımı sağlanarak davaya devam edilmemesi de doğru olmayıp kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.