muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6920, Karar No: 2006/11636, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6920 E.  ,  2006/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı Özgür Çimento ve Beton A.Ş.vek.Av...... ile davalı Tedaş Türkiye Elektrik Dağ.A.Ş.vek.Av........ arasında görülen dava hakkında Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05.05.2005 gün ve 455-163 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 31.03.2006 gün ve 8706-3377 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 25.10.-YTL harç ve takdiren 137.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2274, Karar No: 2012/4697, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2274 E.  ,  2012/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ile ....'un beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma - düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığı ve Ankara Ticaret Odasının 22.06.2010 tarih ve 38497 sayılı yazısında gönderilen ticaret sicil gazetelerinin incelenmesiyle sanık ...'un şirketin yetkili temsilcisi olmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK'nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2010/32 talimat sayılı dosyası üzerinde alacaklı vekilinin de hazır bulunduğu 26/02/2010 tarihli hacizde borçlu şirketin adresinin kapalı ve boş olduğu saptanmış olup, ticareti terk ettiğine dair bir bulgudan söz edilmediği, buna karşın 26/03/2010 tarihinde yapılan hacizde ise "... adreste kapı kilitli, şirketin de tabelasının da sökülmüş olduğu görüldü. Borçlu şirketin adresini boşalttığı ve fiili faaliyetinin bulunmadığı tespit edildi." şeklindeki belirlemeden de anlaşılacağı üzere müşteki vekilin borçlu şirketin ticareti terk ettiğini 26/03/2010 tarihli haciz işlemi sırasında öğrendiğinin kabulü gerekmekte olup, buna göre 08/06/2010 tarihli şikayetin süresinde olduğunun kabulü nedeniyle tebliğnamedeki bu yönlü bozma istemine iştirak edilmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin sürdürülüp sürdürülmediği sorularak, sürdürüldüğünün bildirilmesi ve adresinin farklı olması halinde bu adreste de zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1859, Karar No: 2009/2615, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1859 E.  ,  2009/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.C. ... Bankası A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 30/07/2008 gün ve 2008/168-2008/554 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 390 ncı maddesi hükmüne göre yazılan kararların altı kararı veren hâkimle zabıt kâtibi tarafından imza olunur.

Dosyanın incelenmesinde gerekçeli kararın her iki sayfasında da hâkim ve kâtip imzasının bulunmadığı, bunun yerine belgenin elektronik ortamda imzalandığına dair bir kaşenin basılı bulunduğu görülmüştür.

5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu’nun 3 ncü maddesinin (b) bendine göre elektronik imza, başka bir elektronik veriye eklenen veya elektronik veriyle mantıksal bağlantısı bulunan ve kimlik doğrulama amacıyla kullanılan elektronik veriyi ifade etmekte olup, mahkeme kararının açıklanan vasıfları taşımadığı tartışmasızdır.

Diğer taraftan anılan yasanın 5 nci maddesinin ikinci fıkrasında duruşma tutanağı ve karar gibi, kanunların resmi şekle tabi tuttuğu işlemlerin güvenli elektronik imza ile gerçekleştirilemeyeceği de belirtilmiştir. Açıklanan durum karşısında hâkim ve kâtip imzalarının ikmali için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle imza eksikliklerinin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4531, Karar No: 2011/3221, Tarih: 10.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4531 E.  ,  2011/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalılar arasında düzenlenen “kabloların değiştirilmesi” işine ait sözleşmenin ve davacı ile davalı ...Ş. arasındaki düzenlenen “ortak yerleşim ve tesis paylaşımı ile altyapı işletme esasları” protokolünün, aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 10.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25748, Karar No: 2010/1057, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/25748 E.  ,  2010/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret alacağının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ünilever San. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı işçi davalılardan ....A.Ş.’nin yükleme, boşaltma ve dağıtım işlerini üstlenen alt işveren davalı ... A.Ş.’ye bağlı olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, davalı Ünilever San.Tic.A.Ş.’nin de işçilik alacaklarından dolayı sorumlu olduğunu belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece davalılar arasında organik bağ olduğu gerekçesi ile hüküm altına alınan tazminat ve alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiştir. Karar sadece davalı...A.Ş. tarafından temyiz ediliştir. Dosya içeriğinden davalılar arasında organik bağın ne şekilde olduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca aralarında organik bağ bulunması tüzel kişiliğe sahip şirketlerin birlikte sorumluluğunu gerektirmez. Ancak, davalılar arasında geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunsa bile davalı...A.Ş.’nin müştereken ve müteselsilen sorumluluğu söz konusu olacağından, davalının temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.1.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/578, Karar No: 2015/12919, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/578 E.  ,  2015/12919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayramiç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/116-2013/186

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6132, Karar No: 2025/6506, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6132 E.  ,  2025/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/154 Değişik İş

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27.03.2024 tarihli ve 2022/100495 Soruşturma, 2024/26438 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/218 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2024/154 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.04.2024'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 19.10.2024 tarihli ve 2024/18234 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108162 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108162 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2024 tarihli kararı ile sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ve kullanan şirketler hakkında karşıt vergi incelemesi, soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığının araştırılarak, ödeme belgelerinin temini ile bilirkişi incelemesi yaptırılması, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi ile ilgili olarak şüphelinin elektronik adres kullanma zorunluluğu getirilen mükelleflerden olup olmadığının tespiti ile elektronik tebligatın geçerliliğinin araştırılmasının gerektiği cihetle, suçun sübutuna etki edecek delillerin toplanmadığı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 13/04/2022 tarihli vergi tekniği raporu ile rapor kapsamında fatura asılları, ödeme dekontları ve vergi inceleme tutanağının, yine İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 13/04/2022 tarihli vergi suçu raporunun ve değerlendirme komisyonu olumlu mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli delilin bulunduğu gibi, Mahkemenin iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/218 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...iddianamede şüphelinin 2022 yılına ait hesapların incelenmesi sırasında defter ve belgelerini ibraz etmediği anlatılmış olup, vergi suçu ve vergi inceleme raporlarında 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahsedildiği, elektronik tebligatın geçerli olup olmadığının tesbiti yönünden; şüphelinin tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getiren ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılabilecek olan kişi yada mükelleflerden olup olmadığı, zorunluluk kapsamına girmeyen gerçek kişi ise, internet vergi dairesi aracılığıyla veya ikametinin bulunduğu yer vergi dairesine bizzat veya özel yetki içeren noterde verilmiş vekaletnameyle yetkili kılınan kişiler aracılığıyla başvuruda bulunup sisteme dahil olup olmadığı, sisteme dahil ise, elektronik tebligat sistemini kullanmak üzere Elektronik Tebligat Talep Bildirimi ile bildirimde bulunan mükelleflere vergi dairesince, müracaat anında sistemden üretilecek İnternet Vergi Dairesi kullanıcı kodu, parola ve şifreyi ihtiva eden kapalı zarf verilip verilmediği, mükellef veya noterde verilmiş vekaletnameyle yetki verdiği kişi ile, müdür/vergi dairesi müdürü veya müdür yardımcısı tarafından tarih konulmak suretiyle imzalanan "Teslim Tutanağı" tanzim edilip edilmediği, edilmiş ise tanzim edilen Teslim Tutanağı ile Elektronik Tebligat Talep Bildiriminin birer örneğinin mükellefin dosyasından çıkartılıp gönderilmesi, dosyada elektronik tebligat yapıldığına dair internet çıktısı dışında bir bilgi bulunmadığından e- tebligatın şüpheliye ulaşıp ulaşmadığının kayıtlardan tesbiti gerektiği, sahte belge düzenleme suçu yönünden karşıt şirketler ile ilgili vergi inceleme raporları ve açılan ceza davaları araştırılıp, ödeme belgeleri de incelenerek bilirkişi raporu alınması gerektiği..." şeklinde belirtilen nedenlerle; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.03.2024 tarihli ve 2022/100495 Soruşturma, 2024/26438 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 170/3-i-j-4-5, 174/1-b. maddeleri uyarınca iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Kartal Vergi Dairesi Müdürlüğünün 167 052 7309 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Yapı Market İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, "2017, 2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarını işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 13.04.2022 tarihli ve 2022-A-5975/25 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın, bir kısım fatura asıllarının, 28.02.2022 tarihli ve 15774 sayılı isteme yazısı ile e-tebligat iletim durumu alındı belgesinin mevcut olduğunun, ilgili vergi tekniği raporunda düzenlenen sahte faturalar ile defter kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiğinin, 2017 takvim yılına ait defter ve belgeler teslim edildiği halde, 2018 ve 2019 yıllarına ait belgelerin ibraz edilmediğinin bildirildiğinin anlaşılması; şüphelinin Ümraniye Asayiş Büro Amirliğinde 27.10.2022 tarihinde alınan ifadesinde, şirketinin tek yetkilisinin kendisi olduğunu ve düzenlenen faturaların gerçek ticari alışverişlere dayandığını, 2017 yılına ait defter ve belgeleri inceleme için ibraz ettiğini, 2018 ve 2019 yıllarında ise e-defter sistemine geçildiği için incelemenin de sistem üzerinden yapıldığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ve isteme yazısının kendisine ulaşmadığına yönelik bir savunmada bulunmaması karşısında; İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2024/218 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 170/3-i-j-4-5 ve 174/1-b. maddeleri uyarınca iddianamenin iadesini gerektirecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen diğer delillerin Mahkemece yargılama sırasında da toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

5. UYAP üzerinden yapılan incelemede; şüpheli hakkında aynı mükellefiyetine ilişkin olarak 2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2021 tarihli ve 2021/230136 Soruşturma, 2021/66826 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2021/923 Esas sırasında derdest olduğunun anlaşılması karşısında, şüpheli hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma imkanı bulunup bulunmadığının gözetilmesi bakımından, her iki dosyanın birleştirilmesi suretiyle yargılamaya devam olunması hususunun mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2024 tarihli ve 2024/154 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.