muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6566, Karar No: 2023/5531, Tarih: 25.10.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kullanım kadastrosu sırasında dava konusu 29546 ada 6 parselin bir kısım payı Hazine adına tespit edilmiş olup, bu pay yönünden de davacı ... ve müdahiller adına kullanıcı ve muhdesat şerhi konulduğu ve her biri adına kullanıcı tespiti yapılan payların, Hazine hissesi oranında verilmiş olduğu belirlenerek, davacı ... müdahillerin dava konusu 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz hakkında Hazine hissesine yönelik kısım yönünden davalarının reddine, aynı parselde Hazine hissesi dışında kalan hisselere yönelik davalarının ise bu kısımların kullanım kadastrosu kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde usul ve Kanun'a aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı ... müdahiller vekilinin istinaf başvurusunun bu parsel yönünden yerinde olmadığı; 29546 ada 5 ve 7 nolu parseller yönünden verilen karara gelince, İlk Derece Mahkemesince bu parsellerin içerisinde kalan dava konusu kısımlar hakkındaki davalar yönünden usulünce açılmış bir dava bulunmadığından bahisle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, davacı ... tarafından dava konusu edilen hiç bir taşınmaz bölümünün 29546 ada 7 nolu parsel içerisinde kalmıyor olması nedeniyle davacı tarafından dava konusu edilmemiş parsel hakkında davaya müdahale söz konusu olamayacağından bu parsel yönünden verilen karar yerinde ise de, davacının dava konusu ettiği taşınmazın bir kısmı 29546 ada 5 nolu parselin 5/A ile gösterilen kısmı içerisinde kaldığı ve dolayısıyla bu parselin davacı tarafından usulünce dava konusu edilmiş olduğu keşfen belirlendiğine göre, bu parsel hakkında müdahale talebinde bulunması mümkün olduğu halde, İlk Derece Mahkemesince 29546 ada 5 nolu parsel hakkında usulünce açılmış dava bulunmadığından bu parselde kalan kısımlar hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmayıp, bu parsel hakkında 3402 ... Kanun'un Ek-4 üncü maddesi çalışması yapılmadığı ve kadastro tutanağı düzenlenmediği belirlendiğinden, hakkında tutanak düzenlenmeyen 29546 ada 5 parsel ... taşınmaz içerisinde kalan dava konusu yerler hakkında açılan davalara bakma görevi kadastro mahkemelerine ait olmadığından ve görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında dikkate alınmak zorunda olduğundan, İlk Derece Mahkemesince bu parsel hakkındaki davacı ... müdahillerin davalarının görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davacılar ve dahili davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzenine aykırılık yönünden kabulüne, ... Kadastro Mahkemesi'nin 21.01.2021 tarih ve 2018/30 Esas, 2021/26 Karar ... kararının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davasının esasına ilişkin olarak; davacı ... ve asli müdahillerin dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ..

... Kadastro Mahkemesi'nin 21.01.2021 tarih ve 2018/30 Esas, 2021/26 Karar ... kararının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davasının esasına ilişkin olarak; davacı ... ve asli müdahillerin dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz hakkında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davası yönünden davalarının reddine, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz hakkında 3402 ... Kanun’nun Ek-4 üncü maddesine göre yapılan kadastro tespitinde beyanlar hanesine yazılan tüm şerhler aynen korunmak üzere taşınmazın tespit gibi 40918/200000 hissesinin Hazine adına tapuya tesciline, davacı ... ve asli müdahillerin dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda kullanım kadastrosu çalışması yapılmayan Hazine hissesi dışındaki paya ilişkin talepleri ile davacının 29546 ada 5 parsel ... taşınmazda kalan ve 5/A ile gösterilen 177,22 m2 lik kısım hakkındaki davası ve asli müdahil Hazal Soyüçen'in dava ettiği ve 29546 parsel içerisinde kalan I bölümü ile asli müdahil Yusuf Soyüçen'in dava ettiği ve 29546 ada 5 parsel içerisinde kalan H bölümü yönünden dava dilekçesinin görevsizliği nedeniyle reddine, dosya içerisinde bulunan 30.10.2020 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtilen ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 7 parsel sınırları içerisinde kalan J ve K bölümleri yönünden usulünce açılmış bir dava bulunmadığından müdahiller ... ve ...'ın bu kısımlar hakkında istemleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... asli müdahiller vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ettikten sonra, Bölge Adliye Mahkemesince, 29546 ada 5 parsel hakkında verilen görevsizlik kararının da hukuka aykırı olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kanun’un Ek-4 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... asli müdahiller vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11929, Karar No: 2016/5495, Tarih: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11929 E.  ,  2016/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle davacı kazalının maddi zararının tespitinde yaşam tablosu yerine Dairemizce kabul görmeyen yaşam tablosunun hesaplamaya esas alınmasının temyize konu edilmemesine göre, davalı vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5885, Karar No: 2019/2392, Tarih: 15.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5885 E.  ,  2019/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2009 gün, 2009/2609-362 iddia sayılı iddianamesi ile nitelikli yağma suçundan dava açıldığı,

İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda 20.03.2012 gün, 2009/155-2012/53 sayılı kararla hükümlü hakkında hükümlünün yokluğunda haberdar olduğu savunmanının yüzüne karşı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik hükümlü savunmanının süresinde temyiz başvurusunda bulunduğu,

Söz konusu kararın Dairemizin 28.01.2016 gün ve 2013/28678-2016/249 sayılı "Onama" kararı ile kesinleştiği,

Hükümlünün cezaevi aracılığı ile 23.05.2016 tarihinde İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine göndermiş olduğu dilekçesinde "Gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğini" belirterek eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebinde bulunduğu,

İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 gün, 2009/155-2012/53 sayılı Ek kararı ile 5271 sayılı CMK'nin 40, 41 ve 42. maddelerince inceleme yapılması için dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla, hükümlünün eski hale getirme talebinin kabulü ve temyiz davası açma istemi ile sınırlı incelemede;

Hükümlünün mahkemesince usulüne uygun olarak savunmasının alındığı, yokluğunda verilen 20.03.2012 günlü hükmün savunmanının yüzüne karşı verildiği, hükümlünün ise hükmü bir haftalık yasal süresinden çok sonra 23.05.2016 tarihinde temyiz edip eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; hükümlü ...'in koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11775, Karar No: 2013/13361, Tarih: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11775 E.  ,  2013/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/508 esas ve 2010/167 karar sayılı dosyası dosya içerisine konulduktan,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1699, Karar No: 2010/9126, Tarih: 25.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1699 E.  ,  2010/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.05.2010 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ... ile davalı vekili ...’ ın yüzlerine karışı, duruşmaya başlanarak Temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki kâğıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden uzak bir mahallede ve konum itibariyle farklı bir bölgede bulunmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde, özel amacı olmayan, yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle birinci bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışın, emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, emsal taşınmaz 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddeleri gereğince yapılan uygulama sonucu oluştuğundan imar parseli niteliği kazanmış olmakla, tespit edilen bedelden % 40 oranında Düzenleme Ortaklık Payı indirilmemesi nedeniyle de rapor hatalıdır.

İkinci bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak alınan taşınmazlardan bir kısmının ihale yoluyla yapılan satışlar olduğu belirtilerek, mahkemece raporun geçersiz kabul edilmesi usul ve yasaya uygun olmayıp, aksine, ihale usulü ile yapılan satışlar resmi makamlarca yapılmış olduğundan satış bedellerinin aksi iddia edilip kanıtlanmadığı sürece gerçeği yansıttığının kabulü gerekir.

Yine, ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın önemli oranda emsalden daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu rapor da inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine, ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın önemli oranda emsalden daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu rapor da inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümü imar planında baraj göl alanı içerisinde kaldığından, bu bölümün yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu dikkate alındığında; davalı tarafın bu kısımdan yararlanma ve tasarruf etme olanağı bulunmadığından, bu bölümün de bedelinin tesbiti ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 750,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 750,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1441, Karar No: 2021/4310, Tarih: 16.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1441 E.  ,  2021/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Zile Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2020 gün ve 2020/50 Esas, 2020/80 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tokat Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 22.06.2020 tarihli doktor raporunda 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesinden istifade edemeyeceği belirtilen sanığın duruşmada psikolojik tedavi gördüğü ve ilaç kullandığı yönündeki savunması ile müdafinin bu hususta araştırılma yapılmasına ilişkin talebi karşısında, ilk derece mahkemesince sanığın tüm raporları, tedavi evrakı ve dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu gözlem ihtisas dairesine sevk edilerek gözlem altına alınmasından sonra 4. ihtisas kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden tek uzman tarafından düzenlenen rapora istinaden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılanlar vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.12.2020 gün ve 2020/1507 Esas, 2020/2141 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/713, Karar No: 2024/601, Tarih: 24.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/713 E.  ,  2024/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/145 E., 2021/401 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Eğirdir İlçe Merkezinde ve Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde Eğirdir Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, Eğirdir Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle Eğirdir Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini ileri sürerek Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir İlçe Merkezinde ve Eğirdir Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, duruşma sırasında; dava konusu alanı restoran ve çay bahçesi olarak kullandığını, Milli Emlak Müdürlüğüne ödeme yaptıklarını beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

II. CEVAP

Davalı, duruşma sırasında; dava konusu alanı restoran ve çay bahçesi olarak kullandığını, Milli Emlak Müdürlüğüne ödeme yaptıklarını beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; 4721 sayılı TMK’nın 2 nci maddesine göre herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, Eğirdir Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.02.2020 tarihli ve 2016/10804 Esas, 2020/877 Karar sayılı kararı ile; Eğirdir Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, 6100 sayılı HMK'nın 165 inci maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 20.12.2021 tarihli ve 2020/145 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas, 2016/553 Karar sayılı kararı ile; belediye tarafından devri talep edilen 512.000 metrekare yüz ölçümlü dolgu alanında Kıyı Kanunu'na ve imar mevzuatına aykırı yapıların ve kullanımların bulunduğu, bazı kısımları hariç olmak üzere Eğirdir Gölü'nden kazanılan dolgu alanlarına ait dolgu izinlerinin alınmadığı, belediyenin devir talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verildiği, kararın 22.09.2016 tarihinde kesinleştiği, Eğirdir Belediyesince gölden doldurulmak suretiyle kazanılan alanlarda alınması gereken izinlerin alınmadığı, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata aykırı yapı, tesis ve kullanımlar mevcut olduğu, söz konusu alanların belediyenin tasarrufuna bırakılmasının mümkün olmadığı, taşınmazın Hazineye ait olduğu ve Hazine taşınmazının izinsiz olarak üçüncü bir kişi tarafından kiraya verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri