muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14204, Karar No: 2012/1695, Tarih: 20.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14204 E.  ,  2012/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İPTAL TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden ½ pay maliki oldukları dava konusu 1646 parsel sayılı taşınmazı ölümleri halinde taşınmazda “Bölge Kur’an kursu ”açılmak şartıyla Milli Gençlik Vakfına bağış yoluyla temlik ettiklerini ve bu hususu vakıf başkanı ile protokole bağladıklarını ancak Milli Gençlik Vakfının kapatılarak taşınmazın Vakıflar Genel Müdürlüğüne intikal ettiğini 2009 yılının Eylül ayında öğrendiklerini, amaçlarının taşınmazı Milli Gençlik Vakfına bağışlamak olduğunu, bağış edilenin değişmesi durumunda bağıştan rücuu hakkını doğduğunu, vakfın feshi karşısında malvarlığını bağışlayana iadesinin daha ... bir uygulama olacağını ileri sürerek Vakıflar Genel Müdürlüğü adına olan ½ payın iptal tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, Borçlar Kanunu 244. maddede düzenlenen bağıştan rücuu koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; TMK’nun 101/4 ve 116/2 maddeleri ile Tüzüğün 31. maddeleri uyarınca Milli Gençlik Vakfının dağıtılmasına, malvarlığının ise Tüzüğün 33. maddesi gereğince mazbut Vakıflar Tüzelkişiliğine devrine ilişkin mahkeme kararının derecattan geçerek 26.04.2005 tarihinde kesinleştiği, , hak düşürücü sürenin geçtiği, bağışın herhangi bir şarta bağlanmadığı, aksi düşünülse bile davacıların davacıların ölümü ile Kur’an kursu yapılacağı iddia edildiği ve halen davacıların sağ olduğu, Tüzüğün 33. maddesindeki düzenleme karşısında dağıtılan vakıfların malvarlığının mazbut Vakıflar Tüzelkişiliğine intikal ettiği, bağıştan rücuu hakkının kullanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacıların kayden malik olduğu çaplı taşınmazın infisah eden vakfa koşulsuz olarak bağış suretiyle temlik edildiği, davalı idare yönünden de Borçlar Kanunu’nun 244. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3665, Karar No: 2016/15677, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3665 E.  ,  2016/15677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 10.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 4.146,82 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak, davacıların (murisi ...'ın) 10000001750 numaralı aboneliği sebebiyle davalı ...'a 08/2011 ayı için 2.781,03 TL ve 10/2011 ayı için 1.365,79 TL olmak üzere söz konusu aylara ait faturalar için toplam KDV dahil 4.146,82 TL, borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1390, Karar No: 2017/2029, Tarih: 11.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1390 E.  ,  2017/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2012/687-2014/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’ın, diğer davalı ...’yi temsilen katıldığı Barcelona-Madrid yurt dışı gezisindeki müvekkili şirketçe ödenen konaklama, uçak bileti, organizasyon, transfer giderlerinin tahsili için müvekkili tarafından davalılar aleyhine faturaya dayalı olarak icra takibi başlatıldığını ancak, davalıların haksız itirazı ile takibi durdurduklarını oysa, müvekkili tarafından giderleri karşılanan yurt dışı programına birçok belediyeyi temsilen belediye meclis üyelerinin katıldığını, belediyelerce organize edilen bu programın kamu yararı amaçlı olduğunu, davalı ..., diğer davalıyı temsilen programa katıldığından müvekkili tarafından sağlanan hizmet bedellerinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalılar aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, görev ve husumet itirazında bulunmuş, Kamu Araştırmaları Eğitim Derneği tarafından gönderilen resmi mektup ve belediye meclisinin aldığı karar uyarınca yurt dışı gezisine personelin katıldığını, personele müvekkili belediye tarafından avans verildiğini ve personelin de geziyi düzenleyen derneğin talimatı doğrultusunda aldığı avansı derneğe ödediğini, gezinin sona ermesinden sonra da sunulan belgeler ile avans hesabının kapatıldığını, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddi ile davacı aleyhine %40’dan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı, görev ve husumet itirazında bulunmuş, Kamu Araştırmaları Eğitim Derneği tarafından gönderilen resmi mektup ve belediye meclisinin aldığı karar uyarınca yurt dışı gezisine katıldığını ve belediye tarafından verilen gezi avansını geziyi düzenleyen derneğin talimatı doğrultusunda belirtilen hesaba yatırdığını, daha sonra da alınan belgelerde avansın kapatıldığını, davacı tarafça yapılmış herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddi ile davacı aleyhine %40’dan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... ile davacı şirket arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu gereğince belediyelerin her türlü sözleşmesinin ve ödemesinin yazılı belgeye dayalı olmasının zorunlu olduğu, ...’nin düzenlediği... gezisi nedeniyle ...Belediye Meclisi’nin 06/12/2011 tarih ve 453 K. sayılı kararı ile 2012 yılı içinde düzenlenecek yurt dışı gezisine ilgili personelin katılmasına izin verildiği, geziye katılmak isteyen personelin talebi üzerine istenen avansların ilgili personele Belediye Mali Hizmetler Müdürlüğü tarafından ödendiği, geziyi düzenleyen ... ile davacı şirket arasında yapılan anlaşmaya göre personel tarafından sunulan resmi belgeler, uçak biletleri ve geziyi düzenleyen derneğin düzenlediği faturalar karşılığında ilgili personelin hesaplarının kapatıldığı, böylece davacı şirket ile davalı ... ve geziye katılan diğer belediye personeli davalı arasında akdi bir ilişkinin olmadığı, bu nedenle gezi bedelinin davalılardan istenemeyeceği ancak ...’nden istenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2034, Karar No: 2011/11474, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2034 E.  ,  2011/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi’ne istinaden ödenmeyen borca ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin kredi kartı almak için bankaya müracaat ettiğini, ancak banka tarafından kredi kartının verilmediğini ve herhangi bir harcama da yapılmadığını, sözleşmedeki imzanın da müvekkiline ait olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi’nde davalı adına atılı bulunan imzaların davalı elinden çıkmadığının bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme dayanak alınan raporda imza incelemesi yapılırken sözleşmenin düzenlenme tarihinden sonra düzenlenmiş olan belgelerdeki imzaların dikkate alındığı görülmüştür. Oysa doğru sonuca varılabilmesi için imza incelemesi yönünden sözleşmenin düzenlenme tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş ve davacının imzasını ihtiva eden belgelerin dikkate alınması gerekir.

Bu durumda mahkemece, HUMK.nun 308 vd.maddeleri gereğince davacıdan sözleşme tanzim tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş ve davacının imzalarını içeren belgelerin sorulması ve ilgili yerlerden celbi ile konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/491, Karar No: 2019/1012, Tarih: 08.10.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/491 E.  ,  2019/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 4. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.04.2016 tarihli ve 2014/129 E., 2016/166 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.11.2016 tarihli ve 2016/23142 E., 2016/19031 K. sayılı kararı ile;

"...A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı Belediyenin Zabıta Müdürlüğü'nün görev alanında bulunan geri hizmetlerin yürütülmesi ve emek yoğun işlerin görülmesi maksadıyla hizmet alımı yoluna gittiğini, davadışı Kent Yol A.Ş.'nin teknik ve idari şartnameler gereğince ihaleye çıkılan hizmetleri üstlendiğini, Belediye Kanunu ve yönetmelikte zabıta hizmetlerinin belediyenin asli hizmetlerinden olduğunun belirtildiğini, davalı belediyenin hizmet aldığı işçiler üzerinde yönetim hakkını doğrudan kullandığını, çalışma saatleri ve hafta izinlerini bizzat belirlediğini, sözde alt işveren Kent Yol A.Ş.'nin zabıta işleriyle ilgili bir organizasyonunun olmadığını, yaptığı tüm işin bordrolama olduğunu, davacının ve arkadaşlarının fiilen zabıta memurluğu görevini yaptığını ancak Belediyenin muvazaalı işlemi nedeniyle maaşlarının düşük olduğunu ve sendikal haklardan yararlanmalarının mümkün olmadığını ileri sürerek; fazla mesai ücreti, maaş farkı, TİS'ten doğan sendikal haklar ve ayrımcılık tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının Belediye personeli olmadığını, aralarında hizmet akdi bulunmadığını, Zabıta destek personeli hizmet alımı ihalesi sebebiyle Kent Yol A.Ş.'de istihdam edildiğini, Devlet Memurları Kanununa göre değil Statü Hukuku olan İş Hukukuna tabi olduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, Belediye Kanunun 14. Maddesinde ''Zabıta hizmetlerini yapar ve yaptırır'', 51.maddesinde ''Zabıta hizmetlerinin kesintisiz olarak yürütülür'' ifadesinin bulunduğunu, bu yasal dayanaklar çerçevesinde ...'nda Zabıta Müdürlüğü'nün görev alanında bulunan geri hizmetlerinin yürütülmesi ve emek yoğun işlerinin hizmet alımı yoluyla gördürülmesi konusunda destek personele ihtiyaç duyulduğunu, bu kapsamda zabıta destek alım ihalesi yapıldığını, hizmet alımının muvazaalı olduğuna dair davacı iddiasının ve diğer iddiaların doğru olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının, davadışı Kent Yol A.Ş. ile yaptığı hizmet sözleşmesi gereğince, davalı ... Belediyesi'nde çalıştığı tartışmasızdır. Buna karşılık davalı ... ile dava dışı Kent Yol A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının kadrolu Zabıta Memurlarının yararlandığı sendikal haklar dahil tüm haklardan yararlanmasının mümkün olup, olmadığı ve ayrımcılık tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ihtilaflıdır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarih ve 4687 sayılı inceleme raporunda; asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler (Kent Yol AŞ'de dahil olmak üzere) arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun belirtildiği ve davalı ... ile dava dışı alt işverenlerce söz konusu rapordaki muvazaa tespitine ilişkin saptamaların geçersizliğine hükmedilmesi için İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde dava açıldığı anlaşılmaktadır.

İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesi'nde açılan davanın bekletici mesele yapılarak verilen kararın kesinleşmesinden sonra dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin zabıta memuru sıfatıyla asıl işveren olan davalı Belediyenin işçisi olmasına rağmen alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, asıl-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, muvazaanın ve müvekkilin asıl işveren işçisi olduğunun tespiti ile işe giriş tarihinden itibaren ödenmeyen fark alacaklarının, sendikal haklarının ve ayrımcılık tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinin personeli olmadığını, müvekkili Belediye ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, zabıta destek personeli olarak hizmet alım ihalesi ile Kent Yol A.Ş.’de istihdam edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacının müvekkilinin personeli olmadığını, müvekkili Belediye ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, zabıta destek personeli olarak hizmet alım ihalesi ile Kent Yol A.Ş.’de istihdam edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıkların, davacı ve arkadaşlarının fiilen zabıta memuru olarak görev yaptıklarını, tüm emir ve talimatları Belediyenin kadrolu çalışanı olan amirlerinden aldıklarını ifade ettikleri, Belediye Kanunu’nun 14. maddesinde zabıta hizmetlerinin Belediyenin asli işi olduğunun belirtildiği, madde metninde yer alan ''yapar ve yaptırır'' ifadesinin 51. madde ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda “yaptırır” ifadesinden anlaşılması gerekenin, destek hizmetleri ve emek yoğun işler olduğu, bizzat zabıta görevinin yaptırılmasına imkân veren bir düzenleme olarak yorumlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları kapsamında davalı ... ile dava dışı Kent Yol A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığı, dolayısıyla davacı ve arkadaşlarının başlangıçtan beri davalı Belediyenin işçisi olduğu, sendika üyesi olan davacının muvazaa sebebiyle sendikal haklardan yararlanabileceği, ayrıca ayrımcılık tazminatına da hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.