muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4452, Karar No: 2012/10103, Tarih: 29.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4452 E.  ,  2012/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu Atatürk Mahallesi 219 ada 1 ve 220 ada 3 parsel sayılı 2544 ve 11442 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve mahkeme kararına dayanılarak, tamamı 8 pay kabul edilmek suretiyle 1 payı davacı ... ve 7 payı davalı ... adına olmak üzere tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... anlaşma ve ifraz krokisine dayanarak, çekişmeli taşınmazların bir bölümünün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taksime ilişkin anlaşma ve ifraz krokisine dayanmıştır. Davalı ise çekişmeli taşınmazlara revizyon gören tapu kaydında 7/8 oranında payı bulunduğunu, taşınmazları 2004 yılında müşterek murisin kendisine sattığını, davacı tarafından muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığını ve kazanıldığını, 1 payın davacıya 7 payın ise kendisine bırakıldığını, taşınmazların tapu kaydı ve mahkeme kararına dayalı olarak taraflar adına müşterek mülkiyete tabi olacak şekilde tespit ve tescil edildiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazlar hakkında kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı taksim iddiasına dayandığı gibi mahkemenin 2009/287 Esas 2010/94 Karar sayılı dosyasında davalı taraf da delil olarak taksime dayanmıştır. Tarafların delil olarak dayandıkları taksim krokisinin tanzim tarihi, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasından sonra ise, uyuşmazlığın kesin hükümden sonra yapılan taksime göre çözümlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. O halde mahkemece tarafların delil olarak dayandıkları taksim krokisinin muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasından sonra düzenlenip düzenlenmediği hususu üzerinde durulmalı, taksim krokisi sonradan düzenlenmiş ise bu yeni durum nedeniyle kesin hükme değer verilemeyeceği düşünülerek tarafların delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre davacı tarafından yatırılan fazla peşin harcın iadesine karar verilmemesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30039, Karar No: 2015/2601, Tarih: 13.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/30039 E.  ,  2015/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın Bayındırlık ve İskan İl müdürü olarak görev yaptığı .... İlçesinde, .... Alanı içerisinde bulunan .... Tepesinin eteğinde bulunan, sanıklardan ... adına işletme ruhsatı bulunan, sanıklar ... ve ...'in olaydan bir hafta önceye kadar birlikte işleterek fiilen devrettikleri, olay tarihinde ... ve ...'nin birlikte işlettikleri ... isimli eğlence yerinde işçi olarak çalışan ölenlerin, söz konusu tepeden düşen kaya sonucu göçük altında kalarak öldükleri olayda; ....Tepesi ve civarının 1963 yılında Bakanlar Kurulu'nca yapı ve ikamet için yasaklanmış afet bölgesi olarak kabul edildiği ve 1969 yılında bu durumun ilan edildiği, 1993 tarihinde .... Belediyesi tarafından bahsi geçen binaya disko işletme ruhsatı verildiği, olay tarihinden önce aynı tepeden kayaların düşmesi sonucu yol kapanması gibi benzer olayların yaşandığı, Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyle Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanunun 14 üncü maddesine göre yapı ve ikamet için yasak bölge sayılan yerlerde bina yapılamayacağı ve mevcut binaların onarılamayacağı, ayrıca yapay dolgu zeminler üzerinde, inceleme ve değerlendirme yapılarak özel önlem alınmadıkça bina yapılamayacağı belirtilmiş olup, aynı Kanunun 3. maddesi gereğince 2. maddede belirtilen afet bölgelerinde, yeniden yapılacak, değiştirilecek, büyütülecek veya esaslı tamir görecek resmi ve özel bütün yapıların tabi olacağı teknik şartların, .... Bakanlığının mütalaası da alınarak .....Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle tespit olunacağı, Belediye hudutları ve varsa mücavir sahalar dahilinde ilgili belediyelerin yönetmelik esaslarının uygulanmasını sağlamakla yükümlü olduğu, ... Belediye Başkanlığı'nın 2003 tarihinde söz konusu bölge ile ilgili önlemlerin alınması için bütçe sağlanması konusunda çeşitli kamu kurumlarına ve milletvekillerine yazı yazıldığı da dikkate alındığında; olayın meydana geldiği yapının inşaat ruhsatını veren kamu görevlilerinin sorumlu olacağı, bu itibarla olayı önleme adına sanıklara yüklenebilecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22669, Karar No: 2012/41871, Tarih: 10.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/22669 E.  ,  2012/41871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlere,delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacının çalıştığı bölgede bir eczaneye yapılan satış miktarının faturada 100+133 olarak gözüktüğü, satışın bu miktar üzerinden faturalandığı ancak faturanın daha sonra yapılan incelemesinde eczacı tarafından elle yazılmış " 100+150 olacağı ve bunu davacının getireceği" yazılı olması karşısında davacının çalışmaları esnasında şirketin tanıtım ilkelerine ve çalışma prensiplerine aykırı hareketlerde bulunduğu, bu eylemin karşılıklı güven ilişkisine dayalı iş sözleşmesinin, işveren yönünden devamının çekilmez hal almasına ve güven sarsıcı nitelikte olmasına rağmen haklı fesih nedeni olamayacağı, ancak iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği sonucuna ulaşılmakla davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8652, Karar No: 2012/11763, Tarih: 15.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8652 E.  ,  2012/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde, 18.04.2011 tarihli Emniyet Müdürlüğüne ait yazıda, davacının Karatay ilçesinde belirtilen adreste ikamet ettiği,taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Ancak 3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen Ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkün olup ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “... o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca davacının tahsis tarihi itibariyle Boruktolu Köyünde asgari 5 yıl oturmuş olması şartı arandığından davacı ...'ın tahsis tarihi olan 15.3.2004 tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl süreyle Boruktolu Köyünde ikamet edip etmediğinin

araştırılıp belgelendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6626, Karar No: 2022/14245, Tarih: 12.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6626 E.  ,  2022/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar ... ve ...’na yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 25.04.2013 ile 29.05.2013 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve bu nedenle düşme hükümlerinin sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşılmakla; sanıklardan ...’e yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile kullanma; ...’a yüklenen 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma; ...’na yüklenen 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 30.01.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1614, Karar No: 2015/5364, Tarih: 24.12.2015

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/1614 E.  ,  2015/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Uyuşturucu ve uyarıcı madde suçları 5237 sayılı TCK’nın İkinci Kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü bölümünde düzenlenmiştir. Bu suçların mağduru toplumdur, kamudur. Kişilerin CMK’nın 237. maddesi anlamında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan doğrudan zarar görmesi sözkonusu olmadığından davaya katılmaya ve temyize de hakkı olmayan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15299, Karar No: 2016/17022, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15299 E.  ,  2016/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp-Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli Bedeli, İletim Ve Dağıtım Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli bedeli , iletim ve dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 48.404,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri dilekçelerinde ; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8068, Karar No: 2013/5583, Tarih: 22.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8068 E.  ,  2013/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Sanık ...'in kullanma zimmeti suçundan mahkümiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'ın denetim görevinin ihmali suçundan beraetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında kullanma zimmeti suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddeleri karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilmesi mümkün görüldüğünden, keza sanık müdafiin itirazı ile ilgili merciince bir karar verildiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

... Şubesinde veznedar olarak çalışan sanık ...’in aynı şubede işçi olarak çalışan ...’a ait SGK’ya ödenmesi gereken primlerden, Nisan 2008 ayına ait olup Haziran 2008 de yatırılması gereken 1.420 TL’yi yatırmadığı halde 16/06/2008 tarihinde, Ağustos 2008 ayına ait olup Ekim 2008'de yatırılması gereken 1.501 TL’yi 14/10/2008 tarihinde, Kasım 2008 ayına ait olup Ocak 2009'da yatırılması gereken 1.083 TL’yi 14/01/2009 tarihinde ve şube personelinin Kasım 2008 ayı istihkaklarından hesaplanan ve Aralık 2008 ayında vergi dairesine yatırılması gereken 882 TL gelir ve damga vergisi stopajlarını yatırmadığı halde 26/12/2008 tarihinde ilgili kurumlara yatırmış gibi işlem yaparak bu miktarları kasadan ödeme göstermek suretiyle toplam 4.887 TL’yi zimmetine geçirdiği, 1.501 ve 1.083 TL’yi, 03/12/2008 tarihinde ödemek, kalan 1.420 ve 882 TL’yi ise yapılan teftiş incelemesi sonrası 04/02/2009 tarihinde ödemek şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, aynı şubede müdür olarak görev yapan sanık ...’in, sanık ... tarafından gerçekleştirilen söz konusu eylemlerden, yalnızca aynı şubede işçi olarak

çalışan ...’a ait SGK’ya ödenmesi gereken primlerden Ağustos 2008 ayına ait olup Ekim 2008'de yatırılması gereken 1.501 TL’yi 14/10/2008 tarihinde ilgili kuruma yatırmış gibi göstermek eyleminde görevi başında olup, diğer eylemlerinde izinli olması nedeniyle görevde olmadığı, dolayısıyla denetim imkanının bulunmadığı, veznedar ...’ın ise, söz konusu evrakların ... Şube Müdürlüğü tarafından kontrol edilip imzalanmasından sonra Başmüdürlük veznedarı olarak tekrar kontrol görevini yerine getirdiği, dolayısıyla sanık ...’in kontrol görevini bu şahsa devretmiş olmadığı anlaşılmakla,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1322, Karar No: 2012/1371, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1322 E.  ,  2012/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, köy boşluğuna elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.04.2011 tarih ve 14 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32843, Karar No: 2022/10963, Tarih: 31.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32843 E.  ,  2022/10963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kahramanmaraş ili,...........,ilçesi, ...., Mahallesi, 344 nolu parselin maliki olan sanığın, olay tarihinde kendi arazisinde bulunan zeytinliklere zarar vermemesi için katılana ait 345 nolu komşu parsel sınırında bulunan eski ve yaşlı ağaçları keserken katılanın arazisinde bulunan ağaçları da kesmek suretiyle zarar verdiği olayda, sanık her ne kadar sadece kendi arazisinde bulunan ağaçları kestiğini savunmuş ise de, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca tayin edilen alanında uzman bilirkişiler tarafından tanzim edilen 10.02.2014 tarihli raporda, sanık tarafından kesilen 32 adet ağaçtan 16’sının katılana ait arazi üzerinde bulunduğunun, katılanın olay yerinde daha önce ölçüm yapıldığını, ancak sanığın bu ölçümü dinlemeyerek kendilerine ait arazideki ağaçları da kestiğini, keserken kendisini uyarmasına rağmen dinlemediğini beyan ettiğinin, sanığın da olaydan önce aplikasyon krokisi çıkartarak sınırı tespit ettiğini, kestiği ağaçların tamamının kendi arazisinde kaldığını, bu nedenle zararı gidermeyi kabul etmediğini beyan ettiğinin, dosya kapsamında yer alan fotoğraflardan sınır tespiti yapıldığının, dolayısıyla sanığın kestiği ağaçların katılanın arazisinde olduğunu bildiğinin ve sanığın buna rağmen katılanın arazisindeki ağaçları kestiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 31.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.