muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14718, Karar No: 2018/6358, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14718 E.  ,  2018/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 05.06.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli, kayıp-kaçak bedeli üzerinden enerji fonu, belediye tüketim vergisi ve TRT payı ile tüm bedeller üzerinden KDV tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 23.05.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 85.976,99 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelleri ile bu bedeller üzerinden alınan KDV'nin ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, belediye tüketim vergisi ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelleri ile bu bedeller üzerinden alınan KDV'nin ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, belediye tüketim vergisi ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4310, Karar No: 2021/1045, Tarih: 18.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/4310 E.  ,  2021/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların ortak murisi ... adına kayıtlı 14 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim, olmadığı taktirde satış yoluyla giderilmesini talep etmiş; 20.04.2010 tarihli celsede ise dava konusu 23, 234 ve 116 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davacı tarafla anlaşma ihtimallerinin bulunduğunu belirterek süre verilmesini talep etmiş; ancak taraflar arasında herhangi bir uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmıştır.

Bir kısım dahili davalılar, ortak murisleri ...'nın 1/2 payının bulunduğu 31 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 14 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın, aynen taksim mümkün olmadığından, satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza, ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

UYAP sisteminden dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarının incelenmesinde, ... Köyünde kain 31, 87, 116, 137, 235, 243, 245, 340, 341, 350 ve 418 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak murisi ... adına kayıtlı iken, hüküm tarihinden sonra 30.01.2012 tarihinde mirasçıları adına intikal gördüğü; aynı tarihte 31, 137, 235, 243, 245, 340, 341, 350 ve 418 No'lu parsellerde davacı ...'ya ait payların satış edinme sebebine dayalı olarak davalı paydaş ... adına kayıtlandığı; 87 ve 116 No'lu parsellerin ise hüküm tarihinden sonra dava dışı 3. şahıslara satış yoluyla devredildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, mahallinde 28.09.2011 tarihinde yapılan keşifte, dava konusu 418 parsel sayılı taşınmaz üzerinde iki adet ev ve muhtelif sayıda meyve ağaçlarının bulunduğu tespit edilmiş; 18.10.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda da iki katlı evin davalı ..., tek katlı evin ise davalı ... tarafından kullanıldığı bildirilmiş; adı geçen davalıların da vekili olan bir kısım davalılar vekili ise temyiz dilekçesinde, söz konusu taşınmazla ilgili muhdesat iddiasında bulunarak, bu hususta dava açmak üzere taraflarına süre verilmediğini ileri sürmüştür.

Bu durumda mahkemece, ortaklığın giderilmesi davasının niteliği gereği, davacının paydaşlığının kalmadığı ve yukarıda parsel numaraları belirtilen 9 adet taşınmaz yönünden davalı paydaşlara usulüne uygun şekilde tebligat yapılarak, bu taşınmazlar hakkındaki davaya devam edip etmeyeceklerinin sorulması; devam etmeleri halinde dava konusu 418 No'lu parselle ilgili bir kısım davalılar vekilinin muhdesat iddiasında bulunduğu göz önüne alınarak, bu muhdesatların aidiyeti hususunda tarafların ittifak edip etmedikleri üzerinde durulması; ittifak etmiyorlarsa muhdesat iddiasında bulunan davalılara bu konuda dava açmak üzere süre verilmesi ve dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi; daha sonra gerektiği takdirde bilirkişiden ek rapor alınarak, dava konusu taşınmazın tespit edilen toplam değerinin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenmesi ve muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan kısmın ise tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında tüm paydaşlara dağıtılması gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bunun yanı sıra, davacı tarafça ... Köyü'nde kain 23 ve 234 parsel sayılı taşınmazlar da davaya konu edilmiş ise de bu taşınmazların, dava dışı 3. şahıslar adına kayıtlı olduğu ve tarafların herhangi bir ilgisinin bulunmadığı; ayrıca 87 ve 116 parsel sayılı taşınmazların da hüküm tarihinden sonra dava dışı 3. şahıslara satış yoluyla devredildiği anlaşıldığından mahkemece, belirtilen taşınmazlar yönünden davanın aktif ve pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesi de doğru değildir.

Dava konusu 453 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; belirtilen taşınmazla ilgili olarak Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.03.1996 tarihli kararı ile ... Köyü'nde kain 13.600 m² alanlı ve 139 parsel sayılı ... adına kayıtlı taşınmazın, 5.600 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile Hazine adına orman olarak tesciline, 8.000 m²'lik kısmının ise ... adına ipkasına karar verildiği, ancak Hazine adına orman olarak tesciline karar verilen 5.600 m² alanlı taşınmazın tapuda 453 parsel numarası ve orman niteliği ile 13.01.1996 tarihinde ifrazen ... oğlu ... adına kayıtlandığı, tapu kaydı ile ilgili olarak Orman İşletme Müdürlüğünce de 09.06.2010 tarihli yazıyla mahkemeye itirazda bulunulduğu, ancak mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, 20.03.1996 tarihli mahkeme kararı ile tapu kaydının birbiriyle örtüşmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, dava konusu 453 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında gerekli düzeltmenin yapılması için taraflara uygun bir süre verilerek, düzeltme yapıldığı taktirde anılan taşınmaz yönünden şimdiki gibi davanın kabulüne; orman vasfında olduğunun anlaşılması halinde ise bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş; açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/772, Karar No: 2023/7775, Tarih: 23.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/772 E.  ,  2023/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/730 E., 2023/5 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçudan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli kararının sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli kararıyla hükmün sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve dava konusu suçun seri muhakeme usulü hükümlerine tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, lehe bozma kuralına uyulmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın kullandığı arabada 6136 sayılı Kanun'a aykırılık teşkil eden silah bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 06.03.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre, sanığın kullandığı araç içerisinde yapılan aramada ele geçirilen tüfeğin, 12 numara av fişeği atan, yerli el yapısı, açık horozlu, tek namlulu, namlusu yiv-set ihtiva etmeyen, üstten kırma bir tabanca olup, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğini haiz olduğunun değerlendirilmesinin gerektiğinin belirtildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanığın başka bir suç nedeniyle kullandığı arabasında yapılan aramada suça konu tüfeğin ele geçirildiği, sanığın alınan savunmalarında istikrarlı olarak tüfeğin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği göz önüne alınarak, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış olup, sanık müdafiinin mahkûmiyete yeterli delil olmadığına ve lehe bozma kuralına uyulmadığına dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanığın başka bir suç nedeniyle kullandığı arabasında yapılan aramada suça konu tüfeğin ele geçirildiği, sanığın alınan savunmalarında istikrarlı olarak tüfeğin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği göz önüne alınarak, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış olup, sanık müdafiinin mahkûmiyete yeterli delil olmadığına ve lehe bozma kuralına uyulmadığına dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkeme tarafından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olduğu tespit edilmiş olduğundan sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18148, Karar No: 2025/3024, Tarih: 18.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/18148 E.  ,  2025/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan,mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, yaşı küçük ... ve ...'e uyuşturucu madde temin ettiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 188/3-son cümlesi gereği cezanın 15 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. İlk derece mahkemesi tarafından kurulan "5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ve 660 TL adli para cezası ile adli para cezasının on eşit taksitle tahsiline" şeklindeki hükmün sadece sanık lehine temyiz edilmiş olması dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden, "5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ve 660 TL adli para cezası ile adli para cezasının dört eşit taksitle tahsiline" şeklinde hüküm kurulmuş olması, hukuka aykırı olarak değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmındaki "4 eşit taksitte" ibaresinin çıkartılarak yerine "10 eşit taksitte" ibaresinin yazılması,