muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/895, Karar No: 2022/5021, Tarih: 21.06.2022

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1.b.2. maddesinde, “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında” duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

3.3. Temyiz Nedenlerinin Değerlendirilmesi

3.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; İstanbul 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/312 Esas 1974/421 Karar sayılı 05.06.1974 tarihli veraset ilamına göre, mirasbırakan ...’nın (... ve ... oğlu) dul ve çocuksuz ölümü ile mirasının kardeşi ...’e kaldığı, Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1171 Esas - 2012/2128 Karar sayılı 20.12.2012 tarihli veraset ilamına göre ise, ...’in 1980 yılında ölümü ile davacıların ve dava dışı ...’nin mirasçı kaldıkları, davacıların, dava konusu 641 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak mirasbırakana teban, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı pay oranında, ... ve ... oğlu ...’ın mirasçılarına karşı iptal tescil, olmazsa tazminat isteğiyle eldeki davayı açtıkları, davacıların yargılama sırasında 20.12.2017 ve 20.02.2018 tarihli temliknameler ile eldeki davada doğmuş ve doğacak tüm hak ve alacaklarını ...’e temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

3.3.2. İlk Derece Mahkemesince, temlik alan ...’e davacı sıfatı verilmiş, pay oranında açılan davanın dinlenilebilir olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; pay oranında açılan davanın dinlenilebilir olmadığına, temlikin geçersiz olup, temlik alanın eldeki davada taraf sıfatı bulunmadığına, dava tarihinden sonra taşınmazı edinen son kayıt maliki ...’ın davaya dahil edilmesi suretiyle adı geçene davalı sıfatı verilemeyeceğine, davacıların mirasbırakanlarına ait yeni veraset ilamı alma hakları bulunduğundan bu yönde yetki istemekte hukuki yararları bulunmadığına işaret edilerek İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde değişikliğe gidilmiş olup, HMK’nın 353/1-b-2. maddesindeki düzenleme uyarınca, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinin değiştirilmesi halinde bölge adliye mahkemesince yeniden karar verilmesi gerekirken, HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uygulanmak suretiyle istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. SONUÇ

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ve temlik alan ... vekilinin temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b.2., 371/1-a maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacılar vekili için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davalılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, yolsuz tescil hukuki sebebine dayanılarak açılmış tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Yargılama sırasında bir kısım davacılar, HMK'nın 125/2.maddesi gereğince dava konusuna ilişkin hakkını Leyla’ya temlik etmiş, yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacıların pay oranında eldeki davayı açamayacakları, temlik alanın da sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan ihtilaf; davacının yargılama sırasında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin dava konusunu devredip edemeyeceğine ilişkindir. Dosya kapsamı ile sair hususlarda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK’nın 125.maddesi dava konusunun devrini düzenlemiş, 2. fıkra ile de davacının dava konusunu devri hüküm altına alınmıştır. Bu maddenin başlığı “Dava konusunun devri” olup, 2.fıkra ile “ Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder. Bu takdirde dava davacı aleyhine sonuçlanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dava konusunun ne olduğuna gelince; en basit tanımı ile davacı tarafından davaya konu yapılarak mahkemeden hüküm altına alınması istenen hak veya alacaktır. Bu tariften de anlaşılacağı üzere dava konusu sadece alacak olarak sınırlandırılmamıştır. Eğer öyle olsaydı yasa koyucu HMK 125. maddeyi düzenlerken sadece alacağın temlikini düzenleyen Türk Borçlar Kanunu 183 v.d ını göz önüne alarak sadece “dava konusu alacağın devrinden” bahseder,” dava konusu” ibaresini kullanmazdı.

Dava konusunun ne olduğuna gelince; en basit tanımı ile davacı tarafından davaya konu yapılarak mahkemeden hüküm altına alınması istenen hak veya alacaktır. Bu tariften de anlaşılacağı üzere dava konusu sadece alacak olarak sınırlandırılmamıştır. Eğer öyle olsaydı yasa koyucu HMK 125. maddeyi düzenlerken sadece alacağın temlikini düzenleyen Türk Borçlar Kanunu 183 v.d ını göz önüne alarak sadece “dava konusu alacağın devrinden” bahseder,” dava konusu” ibaresini kullanmazdı.

Gayrimenkulün devrinin nasıl yapılacağını düzenleyen Türk Medeni Kanunu 706, Türk Borçlar Kanunu 237 ve Tapu Kanunu 26. maddeler nazara alındığında, taşınmazların devrine ilişkin temliklerin tapu memuru huzurunda yapılması şart ise de, taşınmaz devir borcu doğuran sözleşmelerin noterde veya mahkeme huzurunda yapılması yeterli olup, somut davada davacılar temliknameleri mahkemeye ibraz ederek temlikte bulunmuşlar ve buna itiraz edilmeyerek temlikler mahkeme huzurunda yapılmış olmakla bu sözleşmelerin geçerli olduğu hususunda şüphe bulunmamaktadır. Noterde yapılan sözleşmeyi kabul edip, mahkeme huzurunda yapılan sözleşmenin kabul edilmemesi mümkün değildir. Aksinin kabulü halinde noterde yapılan gayrımenkul satış vaadi sözleşmelerine dayalı olarak açılan cebri tescil davalarının görülmesi de mümkün olmayacaktır. Diğer yandan davacıların dayandığı sözleşme mülkiyeti nakletmeyip, TMK 706 gereğince mülkiyetin devir borcunu doğurmakta, mülkiyetin nakli mahkeme kararı ile gerçekleşmektedir.

Sonuç itibariyle, HMK’nın 125. Maddesi ile dava konusunun davacı tarafından da devri düzenlenip, dava konusu sadece alacak hakkından ibaret olmayıp, gayrimenkuller açısından bir istisna getirilmediğine, temlikin mahkeme huzurunda yapılması karşısında söz konusu temlike değer verilerek davacı ...’nın davasının sıfat yokluğundan değil diğer davacılar gibi, payı oranında bu davanın açılması mümkün bulunmadığından esastan reddedilmesi gerektiği düşüncesiyle gerekçe bakımından sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/11997, Karar No: 2020/639, Tarih: 13.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/11997 E.  ,  2020/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde kamu kurumu olan ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinin eklentisi niteliğindeki bahçesinden 7 adet okul sırasına ait profil demirlerini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde suç tarihi itibariyle yürürlükte olan TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun’un 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, yine suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168/1. maddesinin, daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerden olan malın değerinin az olmasına ilişkin TCK'nın 145/1. maddesinden ve yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2313, Karar No: 2021/3364, Tarih: 16.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2313 E.  ,  2021/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan ... Tire Kutsan Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılardan ... Tire Kutsan Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Tire Kutsan Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17646, Karar No: 2009/16872, Tarih: 23.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17646 E.  ,  2009/16872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3726, Karar No: 2016/3766, Tarih: 24.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3726 E.  ,  2016/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, yağmur suları sebebi ile sel şeklinde gelen suyun müvekkiline sigortalı işyerinde hasara neden olduğunu, müvekkili tarafından sigortalıya 55.000,00 TL hasar bedelinin ödendiğini, hasardan davalı kurumun sorumlu olduğunu belirterek ödenen tazminatın davalıdan tahsili için başlatmış olduğu icra takibine vaki itirazın iptaliyle takibin devamına verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tam yargı davasına konu olabilecek bir alacağın icra takibine konu edilebileceğinin kabulü halinde tam yargı davasına konu olabilecek her türlü alacağın itirazın iptali yolu ile adli yargı önüne taşınacağı, bu nedenle adli yargıda dava edilmesi mümkün olmayan bir alacağın icra takibine de konu edilemeyeceği sonuç ve kanaatine varılmakla geçerli bir icra takibi bulunmaması nedeni ile davanın dava şartı yokluğundan reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK.’nun 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminatın tahsiline dair yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacıya sigortalı işyerinin, yağmur sebebi ile oluşan sel suları sonucu hasarlandığı iddiasıyla davalı özel hukuk tüzel kişisi aleyhine açılan icra takibine vaki itirazın iptaline dair davada mahkemece, tam yargı davasına konu olabilecek bir alacağın icra takibine konu edilebileceğinin kabulü halinde tam yargı davasına konu olabilecek her türlü alacağın itirazın iptali yolu ile adli yargı önüne taşınacağı, bu nedenle adli yargıda dava edilmesi mümkün olmayan bir alacağın icra takibine de konu edilemeyeceği sonuç ve kanaatine varılmakla geçerli bir icra takibi bulunmaması nedeni ile davanın dava şartı yokluğundan reddine verilmiş ise de,... özel hukuk tüzel kişisi olup, verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı oluşan sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabidir. Özel hukuk tüzel kişilerinin verdikleri zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olmayıp, bu zararların tazmini amacıyla anılan özel hukuk tüzel kişilerine karşı adli yargı yerinde tazminat davası ikame edilmesi gerekmektedir.(H.G.K. 04.11.2015 tarih 2015/17-86-87-137-1869-225 Esas, 2015/2364-2365-2368-2369-2370 )

O halde mahkemece, bu davalı aleyhine açılan bu davanın adli yargıda görülmesi gerekip davaya devam edilerek esastan inceleme yapılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın dava şartı yokluğundan reddine verilmesi yerinde görülmemiştir.

O halde mahkemece, bu davalı aleyhine açılan bu davanın adli yargıda görülmesi gerekip davaya devam edilerek esastan inceleme yapılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın dava şartı yokluğundan reddine verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5179, Karar No: 2014/18894, Tarih: 15.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5179 E.  ,  2014/18894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle temyiz istekleri süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı şirketin tüm, davalı ... Üniversitesinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 08.01.2003-31.05.2012 tarihleri arasında davalı üniversitenin alt işverenlerinde aralıksız çalıştığını, en son emekli olarak işten ayrıldığını bildirerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece her iki davalı bakımından davanın kabulüne ve kabul edilen miktarın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup, aynı zamanda hükmün (2) numaralı bendinde bakiye harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında davalı kurum harçtan muaf olduğundan, davalı kurum aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmammalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentleri silinerek yerine ;

“ 2- Alınması gereken 713,10 TL nispi karar harcından peşin ve ıslah harcı olarak alınan 151,65 TL harcın mahsubu ile bakiye 561,45 TL harcın davalı ...Sağ. Hiz. Ltd. Şti'den tahsil olunarak Hazineye gelir kaydına ,

3-Davacının yapmış olduğu 176,10 TL harç giderinin davalı ...Sağ.Hiz. Ltd. Şti'den; kalan 12 adet tebligat gideri 91,00 TL - 2 müzekkere gideri 15,45 TL - tanıklık ücreti 40,00 TL - bilirkişi ücreti 200,00 TL olmak üzere toplam 346,45 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, “rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirkete yükletilmesine, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3939, Karar No: 2016/6791, Tarih: 14.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3939 E.  ,  2016/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- ..... Vergi Dairesi Başkanlığının 13.11.2009 tarih ve ... ile .... sayılı mütalaaları ve ekindeki vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak, .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2010 gün ve ...... Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında; sanık ... hakkında ise 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçu bakımından her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “sanıkların ayrı ayrı 3 kez cezalandırılmalarına” denilmek sureti ile hangi sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılamayacak biçimde karar verilmesi,

2-Sanıkların sahte fatura düzenlemek eylemlerinden dolayı maddi çıkar sağlayıp sağlamadıkları araştırılıp, tartışılmaksızın suçun işlenmesinden doğrudan menfaatleri bulunmadığı gerekçesiyle 213 sayılı VUK'nun 360. maddesi gereğince indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini;

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2796, Karar No: 2010/8363, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2796 E.  ,  2010/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8354, Karar No: 2016/9169, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8354 E.  ,  2016/9169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce "... Mahallesi ... Cad. No: 40 ... 1 .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün ... iliyle bir ilişiği kalmadığını, cezaevinden çıktıktan sonra "... Mah. ... Cad. No:10 ..." adresinde vasi adayı annesi ...'nin yanında ikamet edeceğini bildirmesi gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce "... Mahallesi ... Cad. No: 40 ... 1 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/192, Karar No: 2015/2240, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/192 E.  ,  2015/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.