muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3787, Karar No: 2025/2852, Tarih: 15.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3787 E.  ,  2025/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/246 E., 2021/227 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunun 35. maddesi ile 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna (3797 sayılı Kanun) eklenen Ek 3. maddesi kapsamında faaliyet gösteren ve yasada belirtilen ödenekten yararlanarak hizmet veren davalı hakkında Bakanlığın 31.01.2008 tarihli onayıyla başlatılan soruşturma sonucunda, temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamayan stajyer statüsündeki aday öğretmenlerin hukuka aykırı olarak ders ve seanslar ile bireysel ve grup eğitimlerinde görevlendirildiğinin ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun (5580 sayılı Kanun)13/3 maddesi gereği öğrencilerinin en az %3'ünü ücretsiz okutması gerektiği halde 2007 Temmuz-2008 Nisan tarihleri arasında ücretsiz öğrenci okutmadığının tespit edildiğini, aday öğretmenler için yapılan 25.581,20 TL ödeme ile engelli öğrenciler için ayrılan ödenekten verilen 6.292,00 TL'nin iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 31.873,20 TL'nin ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı vekili; aday öğretmenlerin özürlü öğrencilere ders verebilme donanımlarıyla üniversitelerin ilgili bölümlerinden mezun olduklarını, Valiliğin onayına uygun olarak derse girme hakkı kazandıklarını, 3797 sayılı Kanun'un ek 3. maddesinde engelli çocuklar için zengin fakir ayrımı yapılmaksızın eğitim giderlerinin Devlet tarafından karşılanacağının öngörüldüğünü, müvekkiline öğrenci velilerinin ücretsiz eğitim talebine ilişkin herhangi bir başvurusunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.12.2013 tarihli kararıyla; davalı özel öğretim kurumunun GOP Kaymakamlığı ve GOP Milli Eğitim Müdürlüğünün "olur"ları ile temel ve hazırlayıcı eğitimleri tamamlatılmadan bireysel ve grup eğitim seanslarında görev alan aday Çocuk Gelişimi ve Okul Öncesi öğretmenleri S.T., N. Y. ve Z. B.'e girdikleri dersler için ödenen 25.581,20 TL'nin iade edilemeyeceği, sosyal devlet ilkesi gereğince tüm engelli çocukların eğitim masraflarının devlet tarafından karşılanması gereği, ücretsiz eğitim için başvuru olmadığı, ücretsiz öğrenci kontenjanından ödenen 6.292,00 TL'nin de davacı kuruma iade koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.06.2020 tarihli ilamıyla; sair temyiz itirazının reddine karar verildikten sonra, davalının işlettiği yerin 5580 sayılı Kanuna tabi bir Özel Öğretim Kurumu olduğu, 5580 sayılı Kanunun 13/3 maddesine göre ücretsiz okutulması gereken öğrencilerin eğitim bedelinin de davacı Kurumdan yersiz olarak tahsil edildiği iddiası ile bu bedelin talep edildiği, davaya konu edilen 2007 ilâ 2008 döneminde 5580 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu ve anılan düzenleme uyarınca davalı kurumun, öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünün bulunduğu; bu konuda davalı kuruma başvuru yapılmamış olmasının ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, buna göre dava konusu talebin kapsadığı tarihlere ilişkin olarak dönem içerisinde okutulan öğrencilerin %3'ünün eğitim giderleri hesaplatılarak, zarar kapsamı belirlenip hüküm altına alınması gerekirken eksik incelemeyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, karar verilmiştir.

2. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu dönemde davalı Kurumda okutulan öğrencilerin toplam eğitim giderinin 74.542,64 TL olarak bildirildiği, ücretsiz okutulması gereken öğrencilerin eğitim giderinin bu bedelin % 3'ü olan 2.236,28 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 2.236,28 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 5580 sayılı Kanunun 9/b. maddesi atfıyla 657 sayılı Kanunun 54. ve 55. maddeleri ile Aday Memurların Yetiştirilmesine Dair Yönetmeliğin 4., 5. ve 10. maddelerinde, aday memurlara ilişkin düzenlemeler yapıldığını ve aday öğretmenlerin derse girebilecekleri azami saatlerin belirtildiğini, davalı Kurum tarafından mevzuata aykırı olarak temel ve hazırlayıcı eğitimleri tamamlatılmadan görev verildiği tespit edilen aday öğretmenlere hukuka aykırı ve yersiz olarak ödenen 25.581,20 TL'nin faiziyle geri ödenmesi gerektiğini, davalı Kurumun Temmuz 2007 ve Nisan 2008 tarihleri arasında yasal zorunluluk olduğu halde ücretsiz öğrenci okutmadığı halde Devletten 6.292,00 TL ödenek aldığını, bu miktarın da faiziyle iade edilmesi gerektiğini, Mahkemenin davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, zira ücretsiz eğitmekle yükümlü olduğu öğrenci sayısının en az %3 olup, bu orandan daha fazla sayıda öğrenciyi ücretsiz okutabileceğini, dolayısıyla davalıya ödenen miktarın tamamının iadesine karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mevzuata aykırı olarak aday öğretmen görevlendirilmesi ve ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması nedeniyle yersiz yapıldığı anlaşılan ödemelerin iadesi istemine ilişkindir.

Temyiz incelemesine konu kararda belirtilen gerekçeye, uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak yine bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmamasına ve özellikle özel öğretim ihtiyacı olan engellilerin eğitim giderlerinin Devlet tarafından karşılanıyor olmasının, özel öğretim kurumlarının 5580 sayılı Kanunun 13/3 maddesi gereğince öğrencilerinin en az %3'ünü ücretsiz okutma yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığının ve bu öğrenciler için Devletten ücret talep edilemeyeceğinin emsal nitelikteki Hukuk Genel Kurulunun 2017/4-1684 E., 2021/457 K. sayılı ilamında da açıklanmış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan kararın ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7912, Karar No: 2021/202, Tarih: 18.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/7912 E.  ,  2021/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'i yönünden davanın reddine, 2 adet ceviz ağacı bedeli 6.4776,64 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; ... ili .... ilçesi.... Mahallesi 370 ada 27 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğunu, bu taşınmazın yan parselinin davalıya ait olduğunu, davalının davacıya ait taşınmazında bulunan ceviz ağaçlarının tarlasına zarar verdiğini bahane ederek gövdelerinin kabuklarını soyarak tahrip ettiğini, ceviz ağaçlarının kuruma tehlikesi ile karşı karşıya olduğunu, bu nedenle davacıya ait taşınmaza davalı tarafından yapılan müdahalenin menine ve sınır ortasına dikmiş olduğu ağaçların kaldırılmasına, ağaçlarına yapmış olduğu zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın men-i müdahale yönünden reddine, tazminat bakımından kısmen Kabulü ile ziraat bilirkişi raporunda belirtilen 2 adet ceviz ağacının bedeli olan 6.476,64 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; müdahalenin meni, tazminat, ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davacı 2 adet ceviz ağacına verilen zarar bedelinin tahsilini talep etmesine karşın keşifte ve 21.04.2016 tarihli dilekçesinde 2 ceviz ağacından birinin davalıya verildiğini beyan etmektedir. Davalının bu beyanlara karşı her hangi bir itirazının olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle iken; hangi ağacın kime ait olduğu hususu mahallinde yapılacak keşifte tanıklara, davalıya ve davacıya sorulmalı ve davacıya ait olan ağaç belirlenmelidir. Belirlenen ağaca herhangi bir zararın olup olmadığı tespit edilerek , zarar var ise değeri hesaplanmalıdır. Ziraat bilirkişi raporunda davacıya ait olan ağaç belirlenmeden ve ağaca verilen zararın ne olduğu hususuna değinilmeden yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde 2 adet ceviz ağacı bedeli için hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair itirazların 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1262, Karar No: 2015/7059, Tarih: 10.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1262 E.  ,  2015/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ...i ve ...haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ...t müdafii ile sanıklar ... ve ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların, ...'ye ait kuşların çalınması nedeniyle sorumlu tuttukları mağduru zorla araca bindirerek araç içerisinde darp ettikleri, bir süre sonra mağdurun bir fırsatını bularak ağabeyi ... 'i telefonla araması üzerine ihbarın gerçekleştiği ve kolluk görevlilerinin mağdurun da içinde bulunduğu aracı takibe başladığı, sanıklardan ... ve Yılmaz'ın kolluk görevlilerince yakalandıkları, diğer sanıkların ise olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, suçun özellik arzetmeyen işleniş biçimi ile benzer olaylardan çok vahim bir hal içermesi nedeniyle alt hadden fahiş oranda ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle orantısız teşdit uygulanması suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17264, Karar No: 2014/1951, Tarih: 05.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17264 E.  ,  2014/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/296-2013/119

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/03/2013 tarih ve 2012/296-2013/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin eski genel müdürü ve muhasebe müdürü olduklarını, davalıların görev yaptıkları dönemde, davacı şirketin hakim ortağı olduğu dava dışı şirkete ait aracın yine dava dışı kişiye satışı yapılmasına rağmen, araç satışı nedeniyle davacı şirketin 53.650,00 TL borçlandırıldığını ve bunun gizlenmesi için davalılar tarafından bir takım usulsüz işlemler yapıldığını, davalıların davacı şirket zararından TTK'nın 341. maddesi gereğince sorumlu olduklarını ileri sürerek 53.650,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi uyarınca anonim şirket adına idare meclisi hakkında ancak genel kurul tarafından bu hususta karar verilmesi halinde murakıplar tarafından dava açılabileceği, davacı şirket adına davayı açan kişilerin murakıp olmadığı gibi genel kurul tarafından dava açılması hususunda alınmış bir karar da mevcut olmadığı bu nedenle dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin eski genel müdür ve muhasebe müdürü olan davalıların görev yaptıkları dönemde şirkete verdikleri zararın tazmini istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, mahkemece 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyeleri hakkında ancak, genel kurul tarafından bu hususta karar verilmesi halinde, murakıplar tarafından dava açılabileceği, işbu davayı açanın murakıplar olmadığı gibi bu hususta alınmış bir genel kurul kararı da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak anılan düzenleme, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna ilişkin olup, dosya kapsamından davalıların davacı şirketin yönetim kurulunda yer alıp almadıkları anlaşılamamaktadır. Bu itibarla mahkemece davalıların görev yaptıkları dönemde, yönetim kurulu üyesi sıfatı bulunup bulunmadığı belirlenmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olamamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/816, Karar No: 2015/13047, Tarih: 02.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/816 E.  ,  2015/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit davranmama nedeniyle 4 aylık tazminat ile muvazaanın tespiti, fark ücret alacağı, Toplu İş Sözleşmelerde tanımlanan yiyecek, ayakkabı, yakacak yardımı ile senelik izin parası alacağı, prim alacağı, ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin vinç kullanmaya ehliyeti yok iken vinç kullanmasının da ve sanat okulu mezunu iken operatörlük yapmasının da iş güvenliği ilkeleri ile uyuşmadığını, davacının durumunun 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi bakımından değerlendirildiğinde yapılan uygulamanın açıkça kanuna aykırı olduğunu ve muvazalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğunu, temizlik işini yapmak için davalı asıl işveren tarafından görevlendirilen alt işveren firmaları değiştiği halde davacının aynı işte asıl işverenin işinin bir bölümü olan hurda pres makinesinde operatörlük yapmasının asıl işveren alt işveren sözleşmesinin muvazalı olduğunu açıkça göstermekte olduğunu, kaldı ki davacıdan önce davacının calıştığı hurda pres makinesindeki operatörlük görevinin davalı asıl işverenin yanında çalışan kadrolu işçiler tarafından yerine getirilmesinin de alt işverenlik sözleşmesinin muvazasına açıklık getirmekte olduğunu, davacının asıl işverenin işin bir bölümü olan hurda pres makinesinde çalıştığının kabul edilmesi halinde davacının davalı asıl işverenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden de İş Kanunu'nun 2/7.maddesi gereğince asıl işverenin işçisi olarak faydalanması gerektiğini, çünkü muvazanın yaptırımı olarak davacının işe girdiği tarihten itibaren davalı asıl işverenin işçisi olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, söz konusu olayın İş Kanunu'nun 5.maddesinde ifade olan işverenin eşit davranma borcuna da aykırı olduğunu, muvazada alt işverenlik sözleşmesi hükümlerine göre alt işveren yanında çalıştırılan davacının bu muvazalı sözleşmeye göre asıl işverenin işçilerinden daha az maaş almasının işverenin İş Kanunu'nun 5.maddesinde tanımlanan eşit davranma ilkesine aykırılık oluşturduğunu belirterek davalı asıl işveren ... ile alt işverenler arasındaki sözleşmenin muvazalı olduğunun tespiti ile davacının baştan itibaren davalı işveren işçisi sayılmasına, davacının ücretinin davalı işverenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmelerde tanımlanan ücretlerden ve asıl işverenin emsal teşkil eden işçilerinin aldığı maaştan az olması nedeni ile fark ücret, eşit davranmama nedeniyle 4 aylık tazminat ve Toplu İş Sözleşmelerde tanımlanan yiyecek-ayakkabı-yakacak yardımı ile senelik izin parası ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirket ile ... arasında "yükleme, boşaltma, temizlik ve arıtma işleri alt işverenlik sözleşmesi" başlıklı sözleşme bulunduğunu, bu sözleşme uyarınca davacıların ... personeli olarak ve bu şirket tarafından işe alınarak ve istihdam edilerek çalışmakta olduklarını, bu sözleşme kapsamında soyaş firması tarafından gerçekleştirilen işlerden bir tanesinin tamamen üretim alanı dışında fabrika bahçesinde hurdalar için ayrılmış olan özel hurda alanında üretim alanından hurda alanına gelmiş ve bırakılmış olan hurdaların sadece ayrıştırılması ve düzenlenmesi işi olduğunu, davacıların ... çalışanı olarak hem temizlik hem yükleme boşaltma hemde hurda alınında yapılan bu işler ile sorumlu olduklarını ancak... kendi elemanları arasında yaptığı görev dağılımı sonucu bu kişileri esas olarak hurda alınında görevlendirmiş olduğunu, bununla birlikte davacıların aynı zamanda yükleme ve boşaltma işlemlerini de yapmakta olduklarını, temizlik yapan personelin azalması veya ihtiyaç duyulması durumunda firma tarafından ihtiyaç duyulduğunda yapılabilecek görevlendirme ile diğer temizlik işlerini de yapmalarının mümkün olduğunu, gerek asıl işveren alt işveren ilişkisi ve gerekse davacıların yaptığı iş açısından bu durumun muvazalı olduğu iddiasının ileri sürülebileceği hiçbir durum, yasal koşul veya unsurun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalı işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştırılmasının 4857 sayılı iş yasası 2.maddesinin son bendi gereğince muvazaalı olduğu ve davacının başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi olarak kabul edilmesinin gerektiği, bu durumda davacının dosya içerisine sunulan davacı ile aynı tarihte işe başlamış emsal bir işçinin ücreti de dikkate alındığında fark ücret alacağının bulunduğu ve davacı tarafça her ne kadar Toplu İş Sözleşmesinin sağladığı haklardan yararlanması talep edilmişse de, davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı ödeyerek Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden de yararlanmadığı göz önüne alındığında Toplu İş Sözleşmesi ile düzenlenen alacakları talep edemeyeceği ve her ne kadar davacı tarafın davalı işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması nedeni ile tazminat talebinde bulunmuşsa da, dosya kapsamında bu durumunda ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davalı asıl işveren ... ile alt işverenler arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğunun tespitine ve davacının baştan itibaren davalı asıl işveren işçisi sayılmasına karar verilmiş ve davacının fark ücret alacağı istemi hüküm altına alınmış, diğer istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret alacağı farkı hesabına esas alınan emsal ücret noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi sendika üyesi olmayıp, dayanışma aidatı da ödemediğine göre ücret farkı alacağına hükmedilirken Ticaret Odasının bildirdiği ücret esas alınarak yapılan hesaba göre hüküm tesisi gerekirken sendika üyesi işçinin ücretinin emsal alınarak yapılan hesaba itibar edilerek hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.