muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22051, Karar No: 2014/22538, Tarih: 02.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22051 E.  ,  2014/22538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2010/506-2012/559

Taraflar arasındaki fesih işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat O.. E.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, eczanede yapılan denetim sonucunda, reçete karşılığı bulunmayan ve kime ait olduğu ispatlanamayan bedeli 158,62 TL değerinde ilaç küpürü, 1 adet sağlık karnesi, nüfus cüzdan fotokopileri ve 50 adet sağlık raporu bulunduğundan sözleşmenin 6.3.7 ve 6.3.2 maddelleri uyarınca uyarma ve 3 ay fesih cezası uygulandığını ileri sürerek, davalı kurumun 9.06.2010 tarihli haksız ve tek taraflı fesih cezası işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucunda reçete karşılığı olmayan 158,62 TL değere sahip küpürü kesik ilaç küpürü,50adet ilaç kullanım raporu ve 1adet sağlık karnesi bulunduğu, tespit edilmiştir. Davalı 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddeleri uyarınca işlem yapmıştır. Eczanede bulunmaması gereken sağlık raporlarının ve kime ait olduğu belli olmayan küpürü kesik ilaçların bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Yapılan yargılama sonucunda davacının sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de; 1.2.2012 tarihli Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerinin 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde " Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır, yine 2012 protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; "01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz " hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca 2012 yılı "...Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokole", eklenen ek protokol 7.maddesi de mahkemece birlikte değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9075, Karar No: 2012/9784, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9075 E.  ,  2012/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini talebine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde, hükümlüye vasi tayinedilmesi için Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığı, mahkemece, hükümlünün ceza mahkemesince itibar edilen ve aynı zamanda cezaevi idaresince ikamet adresi olarak bildirilen adresinin ... Adliyesi yargı çevresinde kaldığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verildiği, hükümlünün sözü geçen adreste ikamet etmediğini tespit eden ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ceza mahkemesi karar başlığı adres bilgileri kısmında yazan "1735. sok., Donanmacı mah., ... Restoran işletmecisi" ibaresine istinaden karşı yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Şu halde, yetkili mahkemenin belirlenebilmesi için, hükümlünün geçerli adresinin "1735. sok., Donanmacı mah., ... Restoran işletmecisi" olup olmadığının araştırılması, hükümlünün sözü geçen yerde ikamet etmediğinin tespit edilmesi durumunda geçerli adresinin araştırması gerektiğinden dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1782, Karar No: 2012/4749, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1782 E.  ,  2012/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

Davaya konu ve satışına karar verilen taşınmazla ilgili olarak dava dışı 3. Kişi Havva Kuş tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/853 nolu dosyasında açılan tapu iptal ve tescil davası ile satışına karar verilen taşınmazın tapu kaydındaki davacı adına kayıtlı bir kısım payın iptali ile ... adına tesciline karar verilmesinin istendiği, davanın halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Ortaklığın giderilmesine konu olan taşınmaza ilişkin görülmekte olan tapu iptali davası sonucunda pay ve paydaşlık durumunda değişiklik olabileceğinden dava sonucunun bekletici mesele yapılması gerekir. Mahkemece tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin ilgili dava dosyasının bekletici mesele yapılarak kesinleşen karar sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5116, Karar No: 2023/5479, Tarih: 03.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5116 E.  ,  2023/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile Esas No : 2022/5116

cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ve 2020/18668 Esas, 2022/1860 Karar sayılı kararı ile "… Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamı sonrası Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın hakkında kesinleşmiş hapis cezası bulunması nedeniyle 27.08.2015 tarihinde cezaevine alındığı, Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin kararıyla cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verilerek cezaevinden tahliye edildiği, denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymayan sanığın Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin kararıyla kapalı cezaevine iadesine karar verildiği ancak sanığın iki ... içinde teslim olmayarak firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Bursa 1. İnfaz Hakimliği'nin 27.11.2015 tarih ve 2015/3381 Esas, 2015/3385 Karar sayılı kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verildiği söz konusu karara itiraz ettiği Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın itirazının reddine karar verildiği anlaşıldığından (1) numaralı Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

a. Sanığın ilk savunmasında polise teslim olduğunu belirtmesine karşın dosya kapsamında sanığın yakalanmasına yönelik herhangi bir belgenin de bulunmaması karşısında; kendiliğinden teslim olup olmadığı veya yakalanıp yakalanmadığının araştırılarak sonucuna göre hakkında 5237 sayılı Kanun'un 293 üncü maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b. Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 inci maddesi delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası olduğunun belirtilmesi gerekirken, uygulama yeri olmayan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38181, Karar No: 2024/10705, Tarih: 19.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38181 E.  ,  2024/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2017/722 E., 2017/1195 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan kesin nitelikte mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince, miktar yönünden istinaf başvurusunun reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun 7188 sayılı Kanun kapsamında olduğuna, bu nedenle ek kararın kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (f) fıkrasına göre, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunun bu kapsamda olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6473, Karar No: 2020/12035, Tarih: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/6473 E.  ,  2020/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, üretim elemanı olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesini 06.06.2014 tarihinde evlilik sebebi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı ve ödenmeyen son ay ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/25068 esas 2019/20188 karar sayılı 04.11.2019 tarihli ilamı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulmuştur. Bozmaya uyan Mahkemece ücret alacağının kabulüne, yıllık izin ücreti alacağının reddine ve kıdem tazminatı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı temyizi Yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 321,30 TL karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

Davacı Temyizi Yönünden;

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Yıllık izin ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2- Yıllık izin ücret alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı Temyizi Yönünden;

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Yıllık izin ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2- Yıllık izin ücret alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; (kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/25068 esas 2019/20188 karar sayılı 04.11.2019 tarihli bozma ilamının ikinci maddesinde muavin defterine göre davacıya beş taksit halinde 5.678,35 TL kıdem tazminatı ve 14 gün izin ücreti olarak 416,04 TL olmak üzere toplam 6.094,39 TL'nin banka aracılığı ile 01.09.2014 tarihinde ödendiği, davacının hak kazandığı 14 gün izin ücretinin hesaplanarak yapılan ödemenin mahsubu ile bakiye miktar bulunup bulunmadığı tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile karar bozulmuştur. Üçüncü maddede, davacının talep ettiği Haziran ayı 9 gün ücret alacağının ödendiğine ilişkin delil sunulmadığı gözetilmeden hatalı şekilde izin ücreti olarak ödenen 416,04 TL’nin ücret alacağı olduğuna ve ödendiğine ilişkin kabul ile ücret alacağı yönünden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek, dördüncü maddede yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden olumlu olumsuz karar verilmemesi gerekçesi ile karar bozulmuştur. Bozmaya uyulmakla, bozma doğrultusunda karar verme yükümlülüğü doğar. Bozma ilamına uyma kararı veren Mahkemece davacının ücret alacağının kabulüne ilişkin kararı yerinde ise de, dava tarihinden sonra yargılama sırasında ödendiği anlaşılan 416,04 TL izin ücreti bakımından talebin reddi yerine konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığı hükmü kurulması ve buna göre yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yıllık izin ücret alacağının tamamen reddine karar verilmesi hatalı olup kararın ikinci kez bozması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4559, Karar No: 2015/21480, Tarih: 16.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4559 E.  ,  2015/21480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/684-2014/813

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.11.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davalı-karşı davacı vekili Av. H.. Ç..'ın mesleki mazeret bildirdiği ve yokluğunda karar verilmesine ilişkin mazeret dilekçesi verdiği ancak mazeretin belgelenmediği görüldü. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/421 esas sayı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.11.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/33905, Karar No: 2015/26822, Tarih: 14.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/33905 E.  ,  2015/26822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu,davalı kuruma teslim edilen 2007-2008 yıllarına ait reçetelerin 7-8 ay sonra 21.07.2009 tarihinde eksikliklerin tamamlanması amacıyla kendilerine iade edildiğini, iade sonrası iade sebebine konu eksiklikler tamamlanmasına rağmen kesintiye gidildiğini, davalı kurumun süresinde incelemeyi tamamlamaması nedeniyle kusurlu olduğunu, raporlarda aslı gibidir tasdiki olmasına rağmen yapılan düzeltmelerin kabul edilmediğini, kesintilerin haksız olduğunu ileri sürerek; 58.000 TL haksız kesinti nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının eczanesinde yapılan arama sonrası müfettiş incelemesi yapıldığını, bu süreçte incelemenin uzadığını, düzeltebilecek nitelikteki reçetelerin davacıya iade edildiğini, davacının yaptığı düzeltme sonrası mevzuata uygun olanların kabul edildiğini, mevzuata uygun olmaması nedeniyle kabul edilmeyenler yönünden kesintiye gidilmesinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.