muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/120, Karar No: 2009/193, Tarih: 13.05.2009

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacılar  vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesl gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.05.2009 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32822, Karar No: 2016/13330, Tarih: 06.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32822 E.  ,  2016/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Olayın görgü tanığı oldukları anlaşılan ve soruşturma aşamasında alınan beyanlarında suça sürüklenen çocuk ile parkta otururken mağdur ... tavır ve hareketlerinden uyuşturucu kullanmış şekilde yanlarına geldiğini, Selçuk ile tartışmaları üzerine onaları ayırıp eve doğru giderken mağdur ...'ın elinde bıçak ile kendilerini beklediğini ve üzerlerine doğru ... bıçakla yaraladığını, suça sürüklenen çocuk ve mağduru ayırdıktan sonra mağdur ...'ın elindeki bıçak ile kendi kendini yaraladığını beyan eden tanık .... ve ...'in mahkemece beyanlarına başvurularak, olayın oluş şekli, mağdurun kendi eylemi ile mağdurun hangi bölgesinden yaralandığı ile suça sürüklenen çocuğun eylemi ile mağdurun hangi bölgesinde yaralanma oluştuğu hususlarında detaylı şekilde bilgilerine başvurulduktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Mağdur ...'ın suça sürüklenen çocuğa yönelik eylemi hakkında yürütülen soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp dava açılmış ise bu dosya getirtilip bitmemiş ise dosyaların birleştirilmesi hususu gözönüne alınarak, suça sürüklenen çocuğun ile mağdurun tartıştıklarının, tanıkların tarafları ayırmaları sonrasında mağdurun mahallede elinde bıçakla bekleyerek suça sürüklenen çocuğu bıçakla yaralaması sonrasında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında TCK'nin 25. ve devamı maddeleri ile TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik maddeleri yönünden suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Suça sürüklenen çocuğun eylemi sonucunda mağdurun yüzünde sabit iz meydana geldiği gözetilmeden, temel cezasının TCK'nin 86/1 maddesi ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2639, Karar No: 2008/2201, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2639 E.  ,  2008/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 175 ada 6 parsel sayılı 687.21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde taşınmazın köy boşluğu olup, Köy Tüzel Kişiliğine ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18133, Karar No: 2014/7891, Tarih: 04.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18133 E.  ,  2014/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1299 Karar no:2013/588

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile "maddi ve manevi tazminata ilişkin" karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı D.. T.. vekili Av. F.. Ço... ve karşı taraf davalı-karşı davacı S.. T.. vekili Av. A..K..Üçer geldiler. Davacı D.. T.. vekili söz aldı: "Bizim boşanma konusunda temyizimiz yoktur, temyizlerimiz diğer yönlerdendir." dedi. Beyanı okundu imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın kendi davasının kabulü gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı-karşı davacı (kadın) tarafından boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava mevcut değildir. Karşı dava sadece boşanmanın fer'isi niteliğindeki maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK md. 24/1). Boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava olmadığı halde karşı dava var kabul edilerek boşanma kararı verilmesi kanuna açık aykırılık teşkil eder. Bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde karşı davanın kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesi kanuna aykırı olup bu yön temyizin kapsamı dışında tutulsa bile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 439/2. maddesi uyarınca bozma sebebi olmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bu bentteki bozma sebebine göre boşanmanın fer'isi niteliğindeki tazminatlar hakkında yeniden karar verilmesi zorunlu hale geldiğinden bu yönlerin incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen yönler haricinde kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.04.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2017/8042, Karar No: 2018/592, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8042 E.  ,  2018/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçlarından

mahkumiyetine dair Konya 4. Ağır Ceza

Mahkemesinden verilen 30.09.2016 gün ve

2013/275 Esas, 2016/304 Karar sayılı

hükümlere yönelik istinaf başvurusunun

kabulü ile hükümlerin kaldırılarak nitelikli

cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun

kılma suçlarından mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen altıncı-yedinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin, onuncu celseye ait duruşma tutanağında üye hakim .... ile zabıt katibinin ve anılan hükümlere yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından verilen 01.03.2017 tarihli gerekçeli hükümde ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20924, Karar No: 2014/2582, Tarih: 18.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20924 E.  ,  2014/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/664-2013/294

S.. Y.. ile K.. A.. aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi'nden verilen 26.03.2013 gün ve 664/294 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.02.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat H.. B.. ve karşı taraftan davacı vekili Avukat C.. G.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı S.. vekili, davacının üniversite mezunu olup evlilik öncesi ve sonrasında kesintisiz iyi geliri olan işlerde, davalının ise daha az maaşlı işte çalıştığını, davaya konu gayrimenkulü tarafların birlikte edindikleri, evlilik süresi boyunca davacının kazandığı parayı eşi davalıya verdiğini, ziynetlerin de alım için bozdurulduğunu, ciddi katkı sağlandığını, evliliğin zor şartlarına katlandığını açıklayarak fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile edinilmiş mallara katkı payı, katılma alacağı ve tüm hak ve alacaklarının tahsili için şimdilik 10.000 TL'nin 08.10.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, 21.11.2012 tarihinde harcını yatırdığı dilekçesi ile talebini 115.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı K.. vekili, davacının 28 aylık evlilikte 11 ay 23 gün çalıştığını, dava konusu taşınmazın ise natamam-yarı inşaat halinde davalının babası tarafından 43.000 TL'ye alındığını, geliri düşük oğlunun horlanmasını engellemek için davalı adına tescil ettirdiğini, davalının babasının nakit çekemediği parasını davacı gelinin hesabına 44.000 TL olarak eft ile gönderip oradan çekilerek bedelin ödendiğini, taşınmazın oturulur hale getirilmesi için davalının babası tarafından Almanya’da yaşayan akrabalardan toplam 28.000 Euro borç alındığını ve eksikliklerin tamamlanıp tarafların 26.9.2010 tarihinde bu eve taşındıklarını, 27.09.2010 tarihinde de aile konutu şerhi konduğunu, davacının 08.10.2010 tarihinde boşanma davası açtığını, tarafların kendi geçimlerini zor karşıladıklarını, ziynetlerin ise alımda kullanılmadığını, evlendikten bir süre sonra davacının düğünde takılan takıların bir kısmını evlilik öncesi aldığı araba ve evin kredi borcunun kapatılması için babasına verdiğinin öğrenildiğini, davacının kendi adına araç ve evi satıp kalan borçları ödemek için davacıya ait takıların da satıldığını ancak satış bedellerinin davacının değil davacının babasının hesabına yatırıldığını, ellerindeki bir kısım takıların da 22.08.2010 tarihinde hırsızlık esnasında çalındıklarını açıklayarak dava konusu taşınmazın kişisel mal olması sebebiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 10.000 TL.nin dava tarihinden, 47.500 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 07.06.2008 tarihinde evlenmişler, 08.10.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 10.09.2012 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Dava konusu Alemdağ mahallesi parseldeki numaralı mesken 15.06.2009 tarihinde davalı K.. adına satın alınarak tapuya tescil edilmiştir. Dava konusu taşınmazın edinme tarihi ve dosya kapsamına göre davacının isteği değer artış payı ve katılma alacağı niteliğindedir.

Mahkemece, evlilik birliği içerisinde dava konusu taşınmazın her iki tarafın birikimleri ve çalışmaları ile edinildiği, borçlarının da taraflarca ödendiği tanık beyanlarından ve dosya içerisindeki belgelerden anlaşıldığı, taşınmazın keşifte tespit edilen değeri üzerinden 1/2 sinin davacıya, 1/2'sinin davalıya ait olduğu kanısına varıldığı gerekçesi ile taşınmazın karar tarihine en yakın belirlenen değerinin yarısı üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, evlilik birliği içerisinde dava konusu taşınmazın her iki tarafın birikimleri ve çalışmaları ile edinildiği, borçlarının da taraflarca ödendiği tanık beyanlarından ve dosya içerisindeki belgelerden anlaşıldığı, taşınmazın keşifte tespit edilen değeri üzerinden 1/2 sinin davacıya, 1/2'sinin davalıya ait olduğu kanısına varıldığı gerekçesi ile taşınmazın karar tarihine en yakın belirlenen değerinin yarısı üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının ziynetlerle katkı iddiası ispatlanamadığına, bu sebeple davacı lehine değer artış payı alacağı doğmayacağı, ancak artık değer üzerinden yarı oranda katılma alacağı hakkı olabileceğine, davalı tarafından da taşınmazın tamamının bedelinin babası tarafından ödendiği kanıtlanamadığına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki yazılı husus dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Evlilik içinde 01.01.2002 tarihi sonrası eşlerden biri adına edinilen mal varlığı üzerinde diğer eşin yasadan kaynaklanan artık değerin yarısı oranında katılma alacağı isteme imkanı bulunmaktadır. (TMK'nun 231, 236/1.m.). TMK'nun 222. maddesi gereğince, belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Bir eşin bütün mallarının aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilmesi gerekir. Katılma alacağı bakımından talepte bulunan eşin çalışıp çalışmaması veya herhangi bir katkıda bulunup bulunmamasının bir önemi de yoktur. Katılma alacağı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gerekir.

Mahkemece edinilmiş mal niteliğindeki taşınmazın tamamının değerinin artık değer kabul edildiği görülmektedir. Ancak her ne kadar davacının ziynetlerle katkısı ispatlanamamış ve taşınmazın taraf gelirleri ile edinildiği ve bu sebeple edinilmiş mal niteliğinde olduğu kabul edilmiş ise de davacı S.. Y..’a ait G.. B.. İ.. şubesi numaralı hesaba 15.06.2009 tarihinde davalının babası D.. A.. tarafından 44.000 TL eft ile para gönderildiği, davacı S.. tarafından aynı tarihte hesaptan 56.532 TL çekilerek dava konusu taşınmazın alımında kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf bu paranın davacının ziynetlerinin kayınpederi D.. tarafından alınması ve bu ziynetlerin iadesi manasında gönderilen para olduğunu iddia etmiş iseler de dinlenen ve duyuma dayalı beyanda bulunan tanık beyanları ile bu hususun ispatlandığı kabul edilemez. Davacının hesabından çektiği bakiye 16.532 TL.nin de davacının kişisel malı olduğu kanıtlanamamıştır. O halde davalının babası D.. tarafından gönderilen 44.000 TL'nin dosya kapsamı ve davalı tanık beyanları karşısında davalının lehine kişisel mal olarak denkleştirmede dikkate alınması gerekir. Bu husus gözetilmeden taşınmazın değerinin tümünün artık değer olarak hesaba katılması doğru değildir.

Mahkemece; 94.000 TL'ye edinildiği anlaşılan dava konusu taşınmazın alım bedelinin 44.000 TL'sinin davalının babası D.. tarafından gönderildiği ve bu sebeple davalı lehine kişisel mal olarak hesaplamada dikkate alınması, (44.000 / 94.000) alım bedelinin % 46,80’inin davalının kişisel malı olduğunun gözetilmesi, bu durumda bozma sonrası taşınmazın yeni karar tarihine en yakın güncelleştirilmiş piyasa sürüm (rayiç) değerinin uzman bilirkişiye tesbit ettirildikten sonra belirlenecek bu bedelin % 53,20’sinin artık değer olduğunun ve artık değerin yarısı oranında da davacının katılma alacağı hakkı bulunduğunun kabul edilmesi, bu şekilde belirlenecek katılma alacağına hükmedilmesi gerekirken 44.000 TL'nin de edinilmiş değer olarak kabulü ile taşınmazın tamamı üzerinden belirlenen değerin artık değer olarak kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Katılma alacağı davalarında karar tarihinden geçerli olacak şekilde yasal faize hükmedilmesi gerekmekte olup yazılı şekilde dava ve ıslah tarihinden geçerli faize hükmedilmesi de hatalıdır.

Katılma alacağı davalarında karar tarihinden geçerli olacak şekilde yasal faize hükmedilmesi gerekmekte olup yazılı şekilde dava ve ıslah tarihinden geçerli faize hükmedilmesi de hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hüküm bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine ve 993,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6158, Karar No: 2009/8984, Tarih: 25.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6158 E.  ,  2009/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...’in davalı ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediğinin araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmedikleri takdirde davacı ...’e usulen karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9804, Karar No: 2014/854, Tarih: 20.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9804 E.  ,  2014/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2014/9104, Karar No: 2014/18623, Tarih: 02.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/9104 E.  ,  2014/18623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, haklı olarak iş aktini feshettiğini bildirerek bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile beraber her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları yönünde karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, hüküm fıkrasının harca ilişkin (4) numaralı bendinde "Davacı tarafından yapılan başvuru gideri: 119,50 TL, davetiye gideri: 73 TL, posta ücreti: 35,30 TL,2 tanık ücreti: 30 TL,bilirkişi gideri: 200 TL,talimat gideri : 56 TL olmak üzere toplam : 513,30 TL yargılama giderlerinin kabul oranı (% 87,31) ve harcın tamamından davalılar tarafın sorumlu olması dikkate alınarak 460,22 TL’sinin davalılardan tahsil olunarak DAVACIYA VERİLMESİNE,kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına" karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin silinerek yerine,

"5-Davacı tarafından yapılan davetiye gideri: 73 TL, posta ücreti: 35,30 TL, 2 tanık ücreti: 30 TL, bilirkişi gideri: 200 TL, talimat gideri: 56 TL olmak üzere toplam: 394.30 TL yargılama giderlerinden 344,26 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile DAVACIYA VERİLMESİNE, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, davacı tarafından yatırılan 21,15 TL başvurma harcı ile 95,05 TL nispi harç olmak üzere toplam 116,20 TL harç giderinin davalı ... Özel Güvenlik ve .... Tic. Ltd. Şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile, ONANMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.