muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/493, Karar No: 2025/520, Tarih: 15.01.2025

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre; 15/02/2015 günü saat 18.20 sıralarında meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmasız, yağmurlu havada, katılan sanık ...'ın idaresindeki otomobil ile bölünmüş ıslak asfalt karayolunda seyir halindeyken olay mahalli üç yönlü Y kavşak mahalline geldiğinde aracının ön ve yan kısımları ile; istikametine göre sağ taraftaki tali yoldan gelip kavşaktan geçmek için bekleyen araçların sağından hızla geçerek sola dönüş yapmak için anayola giren 60 promil alkollü katılan sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobilin ön ve sağ ön kısmıyla çarpışması sonucu gerçekleşen olayda, katılan sanık ...'ın eşi ...'ün öldüğü, katılan sanık ...'ın dördüncü derece, katılan ...'ın birinci derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları ve diğer sürücü ...'dan şikayetçi oldukları; katılan sanık ...'ün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve diğer sürücü ...'dan şikayetçi olduğu, mağdurlar ..., ... ve ...'ın nitelikli şekilde, mağdur ...'in ise basit şekilde yaralandıkları ve her iki sürücüden de şikayetçi olmadıkları olayda,

A- Katılan Sanık ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşu yukarıda özetlenen olaysan kaza esnasında 60 promil alkollü olduğu tespit edilen katılan sanık ...'ın kavşağa giriş yapmadan önce yolu kontrol edip kavşak girişinde durarak ana yol üzerinde seyreden araçlara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken ana yol üzerinde sol tarafından gelen otomobile ilk geçiş hakkını vermeden kavşağa girip sevk ve idaresindeki otomobilin ana yol üzerinde seyreden otomobille çarpışması şeklinde meydana gelen olayda asli kusurlu olduğu ancak Dairemizin yerleşik içtihatları göz önünde bulundurularak kaza esnasında 1,00 promil altında bir miktarda alkollü olan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan sanık ... müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B-Katılan Sanık ... Hakkındaki Ceza Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Hükmün İncelenmesinde;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan sanık ... müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B-Katılan Sanık ... Hakkındaki Ceza Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Hükmün İncelenmesinde;

Oluşu yukarıda özetlenen olayda, hükme esas alınan İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda katılan sanık ...'e atfedilen; seyri sırasında emniyet kemerini takması, mağdur yolcu için çocuk bağlama sistemi kullanması gerekirken emniyet kemerini takmadan seyredip çocuk bağlama sistemi kullanmadığı, mağdur yolcunun ve kendisinin yaralanması ile neticelenen olayda tali kusurlu olduğuna ilişkin tespitin kazanın oluşuna etken nitelikte bir kusur olmadığı gözetilmeyerek kazanın oluşuna etken kusuru olmadığı anlaşılan katılan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gözetilmeden hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Mahkemenin kabulüne göre ise;

Olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanan katılan sanık ... sanık ...'den davacı ve şikayetçi olduğu ve TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için fiilin neden olduğu neticenin münhasıran, failin kişisel ve ailevi durumu bakımından mağdur olmasına yol açması zorunlu olup böyle bir netice ile birlikte söz konusu durumlara ilişkin bulunmayan başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı gözetilmeden sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4709, Karar No: 2018/15823, Tarih: 06.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4709 E.  ,  2018/15823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-21.04.2014 tarihli olay araştırma CD inceleme ve teşhis tutanağı içeriğine göre; kamera görüntüleri incelendiğinde, suça sürüklenen çocuk ...'un müştekinin ikametinin bulunduğu sokağa yanında kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte geldiği, ikamet yönüne giderken şahısların ellerinin boş olduğu, ikametten dönüş istikametinde tekrar görüntüye girdiklerinde kimliği tespit edilemeyen şahsın elinde içinde tablet olduğu değerlendirilen üstü açık bir çantanın görüldüğü, müştekinin ikametinin yanında iş yeri bulunan tanık 'nın kamera görüntülerinde görülen suça sürüklenen çocuk ... ve yanındaki şahsın olay saatinde çevredeki apartmanlara baktıklarını ve apartmanların zilini çaldıklarını gördüğünü ifade ettiği dikkate alındığında, sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suçu işlendiği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11726, Karar No: 2014/15566, Tarih: 18.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11726 E.  ,  2014/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2011/132-2013/1077

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, Kargı Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişinin 08.12.2012 tarihli bilirkişi raporu ve ek 1 nolu haritada (A) harfi ile gösterilen sarı renk ile boyalı 1.274,54 m2'lik kısım ile yine aynı haritada (B) harfi ile gösterilen yeşil renk ile boyalı 15.30 m2'lik kısmın Hüseyin oğlu Y.. Ü.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; çekişmeli taşınmazın hava ve uydu fotoğrafında hangi nitelikte olduğu yöntemine uygun tespit edilmemiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, taşınmazın imar planına alındığı 2001 tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ardından taşınmaz başında fen bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek tarafsız yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisine hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların belirtilen dönem içindeki niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen raporlar alınmalı, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı, fen bilirkişisinden çekişme konusu taşınmaz bölümünün en yakın parsellerini gösterecek şekilde harita düzenlemesi istenmeli ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Öte yandan hüküm gününden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca Büyükşehir Belediyesinin sınırları ilin mülki sınırları haline gelmiş olup, Büyükşehir Belediyesi sınırlarında kalan köy ve belde belediyelerin tüzel kişilikleri kaldırılmıştır. Bu nedenle Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Fethiye Belediye Başkanlığına da husumet yöneltilmelidir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1381, Karar No: 2013/11522, Tarih: 27.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1381 E.  ,  2013/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 06.04.1997 – 15.10.2004 tarihleri arasında kalan döneme ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7.maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan, 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 3. maddesine göre, mecburi ilköğretim yaşı, çocuğun 14 yaşına girdiği yılın öğretim yılı sonunda biter. Yine dava konusu dönemde yürürlükte olan 1475 sayılı Kanun'un 78. maddesine göre, 16 yaşını doldurmamış çocuklar ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılamazlar.

Eldeki davada; 20.02.1986 tarihinde doğan davacının, yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerde açıklanan dönemde; çalışmasının gerçekliği ve şekli ile süresinin ne olduğunun tespiti için, ilgili okul/okullardan araştırma yapılarak devam süresi belirlenmeli, gerektiğinde işverenin bordrolarında çalışmaları olan ve konu hakkında

ayrıntılı bilgileri olan tanıklar dinlenmek suretiyle, dava konusu husus kuşku ve duraksamaya yer verilmeyecek şekilde araştırılarak deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurumun vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3074, Karar No: 2016/10724, Tarih: 12.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3074 E.  ,  2016/10724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ... şubesinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından müvekkiline noterlik ihtarnamesi gönderilerek bir yıl önce iş arkadaşı ile yaptığı münakaşa iddiası ile İş Kanunu’nun 25/II-h maddesi uyarınca iş akdinin feshedildiğini, gerçekte iş akdinin feshinin davacının Tümtis sendikasına üye olması ve sendikal faaliyetlerde bulunması nedeniyle gerçekleştiğini ve feshin haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının başvurusuna rağmen işe başlatılmaması durumunda 4847 SK’un 21. Maddesi uyarınca 8 aylık ücreti tutarında tazminat ile çalışılmayan süre için 4 aylık ücret ve diğer haklarının ödenmesinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 21.03.2013 tarihinde ... plakalı kamyonetin muayenesini araç muayene prosedürüne aykırı şekilde yapması, muayene raporunu onaylamadan muayene etiketini plakaya yapıştırmış olması ve bu hususun kamera görüntülerine yansıması, ayrıca 27.07.2012 tarihinde araç muayene teknisyeni olarak görev yapan ... ile kavga ederek işyerinin huzurunu bozucu hareketlerde bulunması nedeniyle iş akdinin bu iki haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından sendika üyeliği nedeniyle feshedildiği, feshin haklı ya da geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkeme gerekçesinde belirtildiği üzere feshin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir.

Ancak, davacı ayrıca iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia ederek işe başlatmama tazminatının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca 8 aylık brüt ücret tutarında belirlenmesini talep etmiştir. Her ne kadar 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. Maddesi uyarınca sendikal nedenle fesihte sendikal tazminat bir yıldan az olamaz ise de, davacı talebini sınırladığından, talep doğrultusunda değerlendirme yapılacaktır. Mahkemenin karar gerekçesinde feshin neden sendikal nedenle yapıldığı konusunda bir gerekçe bulunmadığı, tazminatın 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca 4 ay belirlendiği görülmektedir. Fesihte sendikal neden varsa davacının talebini sınırladığı gözetilerek işe başlatmama tazminatı 8 aylık brüt ücret tutarında belirlenmelidir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Mahkemece, davacının üyesi bulunduğu sendikaya yazı yazılmış ise de, gönderilen üyelik fişinin okunaksız olduğu ve feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı konusunda yapılan araştırmanın yetersiz olduğu görülmektedir.

Buna göre öncelikle davacının sendikaya üyelik fişinin okunaklı suretinin getirtilmesi ve yukarıda anlatılanlar ışığında fesih döneminde çalışan işçi sayısı, sendikalı kaç işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği, fesih döneminde işten çıkarılan işçi sayısı, istifa eden işçi sayısı, sendika üyeliğinden istifa eden işçilerin çalışmaya devam edip etmediği, sendikalı olup iş sözleşmesi feshedilenler yerine işçi alınıp alınmadığı konusunda yapılacak araştırma sonucunda feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16060, Karar No: 2010/2476, Tarih: 15.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/16060 E.  ,  2010/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanunun, 29.12.2004 gün ye 25685 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 122. Maddesi ile yürürlükten kaldırılmış bulunması karşısında, 647 sayılı Kanunun 4786 sayılı Kanunla değişik 5/5. maddesi uyarınca ödenmeyen para cezasına 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirtilen gecikme zammının yarısı oranında gecikme zammı ilavesine karar verilemiyeceğinin nazara alınmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz iitirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322. Maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanığa verilen para cezasına ilişkin olarak, 647 sayılı Kanunun 4786 sayılı Kanunla değişik 5/5. maddesi uyarınca ödenmeyen para cezasına 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirtilen gecikme zammının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına" dair ibarenin karardan çıkarılması ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.2.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

13.11.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 5/2 fıkrasının, 19.12.2006 yürürlük tarihli 5560 sayılı yasa ile değişikliğe uğramadan önceki halinde "bu kanunlarda TCK.da belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, 1. Fıkrada belirtilen kanunlarda alt ve üst sınırlardan birisi veya bunlardan her ikisi gösterilmemiş olmakla birlikte, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı 450 TL olarak uygulanır" düzenlemesi dikkate alındığında, 677 sayılı yasanın 1/2. fıkrasında adli para cezasının alt sınırı gösterilmiş olmakla, para cezasının tayininde 5252 sayılı yasanın 5. Maddesinin uygulanamayacağı, sanığın lehine bulunan aynı yasanın 4/b-1 fıkrasına göre, 677 sayılı yasanın 1. Maddesindeki para cezasının alt sınırdan tayin olunması halinde cezanın 50 liranın 85715 katı alınmak suretiyle 4 TL olarak belirlenmesi gerekirken sanığın aleyhine olan 765 sayılı TCK 19. Maddesi uyarınca belirlenen 343 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/2397, Karar No: 2023/6543, Tarih: 22.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/2397 E.  ,  2023/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2101 Esas, 2021/1758 Karar

SUÇLAR : Zimmet

HÜKÜMLER : 1-Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli,

2015/488 Esas ve 2021/40 sayılı Kararı ile; atılı suçtan

beraat,

2-Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/2101 Esas, 2021/1758 sayılı Kararı ile; denetim görevinin ihmali suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/2101 Esas, 2021/1758 sayılı Kararının, katılan bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanıklar hakkında görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için ... Yapı Kooperatifinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen kooperatifin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında;

Evvela davanın ve hükmün ilgili kooperatife bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından,

Aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden,

Hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.