muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3218, Karar No: 2018/5090, Tarih: 17.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3218 E.  ,  2018/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-karşı davalı ve birleşen dosya davalısı vekilince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, davacı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak arsa sahibi adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptâli ile adına tescili ve ceza-i şart tahsiline yönelik olup, cezai şart talebi ıslah ile arttırılmıştır. Karşı dava, arsa sahibinin, yüklenicinin edimini projeye uygun yerine getirmemesi nedeniyle oluşan değer kaybının tahsili, kat irtifakının sözleşmeye uygun yeniden kurulması, tapuya verilen bağımsız bölüm listesinin düzeltilip ana taşınmaz 1. kat 4 numaralı bağımsız bölümün adına tahsisi ve yönetim planının 43-Ek maddesinin iptâli istemi, Birleşen davada ise davacı arsa sahibinin davalı adına kayıtlı hissenin iptâli ile adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde;Asıl davanın kısmen kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 5932 ada, 8 parselde kayıtlı 10 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına kayıtlı 15/19 hissesinin iptâli ile davacı ... Teks. Mob. Dek. İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına tesciline, Cezai şart bedelinin tahsiline yönelik talebin reddine, karşı davada; karşı davacının 2 nolu bağımsız bölüm deposunun olması gerekenden daha büyük yapıldığını iddia ederek değer farkı talebi ve yönetim planının 43-Ek maddesinin iptâline yönelik isteminin reddine, 4 numaralı bağımsız bölümün 4/29 payına yönelik karşı davacının talebi hakkında birleşen ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/439 Esas sayılı dosyasında karar verilmiş bulunduğundan bu davada bu hususta karar ittihazına yer olmadığına, birleşen davada ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 5932

ada 8 parselde kurulu taşınmaz için tapuya verilen bağımsız bölüm listesinin düzeltilerek 1. kat 4 nolu bağımsız bölümün karşı davacı ... adına tahsis ve beyan edilerek bu bağımsız bölümde birleşen dava davalısı ... adına kayıtlı 4/29 payın iptâli ile davalı karşı davacı ... adına kayıt ve tesciline, karar verilmiş, karar asıl davada davacı-karşı davalı ve birleşen dosya davalısı vekilince temyiz edilmiştir.

ada 8 parselde kurulu taşınmaz için tapuya verilen bağımsız bölüm listesinin düzeltilerek 1. kat 4 nolu bağımsız bölümün karşı davacı ... adına tahsis ve beyan edilerek bu bağımsız bölümde birleşen dava davalısı ... adına kayıtlı 4/29 payın iptâli ile davalı karşı davacı ... adına kayıt ve tesciline, karar verilmiş, karar asıl davada davacı-karşı davalı ve birleşen dosya davalısı vekilince temyiz edilmiştir.

Adil yargılanma hakkı Anayasamızın 36/I. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bazı kararları ile Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvuruya ilişkin bazı kararlarında gerekçeli karar hakkının adil yargılanma hakkının somut görünümlerinden olduğu belirtilmiştir. Anayasa'nın 141/3. maddesine göre bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Adil yargılanma hakkının sağlanması kapsamında kararların gerekçeli olmasıyla ilgili kamu düzenine ilişkin hükümlere 6100 sayılı HMK'da da yer verilmiştir. HMK 297. maddeye göre hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri yer almalı ve sonuç kısmında da taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK'nın 298/2. maddede ise gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz hükmü mevcuttur.

HGK'nın 24.02.2010 tarihli 2010/1-86 Esas ve 2010/108 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; "yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsama verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur."

Kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması halinde yasaya uygun biçimde, gerekçeyi içeren bir hüküm olduğundan söz edilemez. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası ve kısa karar arasında çelişki yaratılması; yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı, adil yargılanma hakkı prensibine ve kararların gerekçeli olması gerektiğine dair Anayasa ve yasa hükümlerine de açıkça aykırıdır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması halinde yasaya uygun biçimde, gerekçeyi içeren bir hüküm olduğundan söz edilemez. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası ve kısa karar arasında çelişki yaratılması; yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı, adil yargılanma hakkı prensibine ve kararların gerekçeli olması gerektiğine dair Anayasa ve yasa hükümlerine de açıkça aykırıdır.

Bu anlatımlar ışığında mahkemece verilen kısa kararda asıl dava ile ilgili; karşı davacının 2 nolu bağımsız bölüm deposunun olması gerekenden daha büyük yapıldığını iddia ederek değer farkına yönelik davanın reddine, asıl ve karşı davada diğer hususlarda verilen hüküm Yargıtay incelenmesinden geçerek kesinleşmiş olmakla yeniden karar tesisine mahal

olmadığına, birleşen ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/439 Esas sayılı dosyasında birleşen davada daha önce verilen karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmakla yeniden karar tesisine mahal olmadığına şeklinde karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda asıl-karşı ve birleşen davada kısa karardan farklı olarak iptâl ve tescile karar verildiği bu haliyle kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili olduğundan az yukarıda bahsedilen niteliklerde olduğundan söz edilemez. Kısa kararı ile gerekçeli kararı çelişkili olan bu kararın temyiz incelemesi de yapılamaz.

1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunması bozma nedeni olup, bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın vicdani kanaatine göre çelişikliği kaldıracak şekilde asıl, karşı ve birleşen davada hüküm kurmasının temini için sair yönleri incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalı ve birleşen dosya davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6044, Karar No: 2010/11792, Tarih: 15.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6044 E.  ,  2010/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Marmaris 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.10.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün manevi tazminat yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.06.2010 günü temyiz eden davacı M.. Z.. ve karşı taraf davalı E..G.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 304.maddesinde babalık davacı için manevi tazminat öngörülmemiştir.

İstek, Borçlar Kanununun 49.maddesine dayanmaktadır. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1.maddesi uyarınca, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere kaynaklanan bütün davalara Aile Mahkemesinde bakılacaktır. Davacı kadının manevi tazminat istemi Türk Medeni Kanununun 2.kitabından kaynaklanmamaktadır. Bu istekle ilgili olarak nispi haç tamamlattırılıp, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu konuda da aile mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları konusunda şimdilik karar verilmesine yer olmadığına, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.06.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/7559, Karar No: 2022/503, Tarih: 17.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7559 E.  ,  2022/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 07/03/2018 tarih 2018/İHK-1685 sayılı başvurunun reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 44.100 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 900 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 45.000 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 95.307,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 94.407,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 900 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 95.307,00 TL’nin 29/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Anılan karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, başvurunun reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında

Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Kazanın meydana geldiği 14/12/2015 tarihi itibari ile “Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik” yürürlükte olup, davacının maluliyetinin bu yönetmeliğe göre belirlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 30/05/2017 tarihli ve % 26 oranlı raporu kaza tarihinde geçerli olmayan yönetmeliğe göre hazırlandığı için hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmış, İtiraz Hakem Heyetinin ara kararı uyarınca Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından 01/03/2018 tarihli ve % 14 oranlı rapor alınmış ve bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Söz konusu % 14 oranlı rapor kaza tarihindeki yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere uygun biçimde, konusunda uzman doktor bilirkişi heyeti tarafından ve kazadaki yaralanma ile maluliyet arasındaki illiyet bağı da kurularak düzenlendiği için karara esas alınabilir bir rapor olduğu anlaşılmış, İtiraz Hakem Heyetince bu raporun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak dosyanın incelenmesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 12/10/2017 tarihli kök aktüer bilirkişi raporunda; davacının % 26 oranında malul kaldığı kabul edilerek PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapıldığı, davalı tarafından davacıya tahkim öncesinde 08/03/2017 tarihinde ödenen 26.931,42 TL tazminatın güncellenmiş halinin toplam tazminattan mahsup edildiği, davacının hak kazandığı bakiye sürekli işgöremezlik tazminatı miktarının 94.407,00 TL olarak tespit edildiği, davalı tarafından rapora maluliyet oranının fazla olması sebebiyle itiraz edildiği, rapordaki hesaplama yöntemine itiraz edilmediği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince kök aktüer bilirkişi raporu benimsenerek davacı lehine 94.407,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatına hükmedildiği, anılan karara davalı tarafından yine maluliyet oranının fazla olması hususunda itiraz edildiği anlaşılmıştır.

İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazları kabul edilerek kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre yeniden maluliyet raporu alınmasına karar verildiği, alınan yeni maluliyet raporunda davacının maluliyet oranının % 14 olarak tespit edildiği, hakem heyeti kararı ile % 14 maluliyet oranı üzerinden yeniden hesap raporu alınmasına karar verildiği, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan 03/03/2018 tarihli ek aktüer bilirkişi raporunda; davacının % 14 oranında malul kaldığı kabul edilerek TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faize göre tazminat hesabı yapıldığı, davalı tarafından davacıya tahkim öncesinde 08/03/2017 tarihinde ödenen 26.931,42 TL tazminatın güncellenmiş halinin toplam tazminattan mahsup edildiği, buna göre davacının hak kazandığı bakiye sürekli işgöremezlik tazminatının bulunmadığı hususunun tespit edildiği, davacı tarafından rapora itiraz edildiği, ancak İtiraz Hakem Heyetince ek aktüer bilirkişi raporu benimsenerek davacının tazminat talebinin reddine karar verildiği, kararın davacı tarafça temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 12/10/2017 tarihli kök aktüer bilirkişi raporunda PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapıldığı, davalı tarafından rapora maluliyet oranının fazla olması sebebiyle itiraz edildiği, rapordaki hesaplama yöntemine itiraz edilmediği buna göre PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant yönteminin davacı yararına usuli kazanılmış hak kapsamında kaldığı, buna göre İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan 03/03/2018 tarihli ek aktüer bilirkişi raporunda; davacının % 14 oranında malul kaldığı kabul edilerek PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapılması gerektiği, ancak hatalı olarak TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faize göre tazminat hesabı yapıldığı anlaşılmıştır.

Dairemizin Yargıtayda uygulama birliğinin sağlanması yönünde tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınması için içtihat geliştirmesi nedeniyle, tazminat hesaplamalarında TRH-2010 Yaşam Tablosu kullanılarak hesaplama yapılması gerekmektedir. Ancak davacı temyiz dilekçesinde açıkça PMF 1931 yaşam tablosunun kullanılmasını talep etmiş olmasına ve PMF 1931 yaşam tablosundaki bakiye ömür süresinin TRH 2010 yaşam tablosundaki bakiye ömür süresinden az olmasına göre tazminat hesabında PMF 1931 yaşam tablosunun kullanılması gerekmektedir.

Yine; Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40 E.- 2020/40 K. sayılı kararı gereği, sürekli işgöremezlik tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, uygulanmasının mümkün olmadığı Dairemizce kabul edilmektedir. Buna göre tazminat hesabının % 0 teknik faiz ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiği görülmektedir.

Yine; Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40 E.- 2020/40 K. sayılı kararı gereği, sürekli işgöremezlik tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, uygulanmasının mümkün olmadığı Dairemizce kabul edilmektedir. Buna göre tazminat hesabının % 0 teknik faiz ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiği görülmektedir.

Şu durumda; İtiraz Hakem Heyetince; davacının % 14 oranında malul kaldığı kabul edilerek PMF 1931 yaşam tablosu, % 0 teknik faiz ve progresif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapılması gerektiği gözetilmek suretiyle (Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına davacı tarafça itiraz edilmediği ve 12/10/2017 tarihli kök aktüer bilirkişi raporundaki diğer hususlarda davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu için, hesabın 2017 verileriyle ve işlemiş/ işleyecek devre belirlemesinde 2017 yılı esas alınarak yapılması gerektiği dikkate alınarak) daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11438, Karar No: 2015/5678, Tarih: 15.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11438 E.  ,  2015/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/33414

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/21 (E) ve 2012/478 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından

belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de,sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.