muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22292, Karar No: 2016/19817, Tarih: 22.11.2016

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi ek raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin feshi ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 21 arkadaşı ile birlikte 28.06.2014 tarihinde feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı vekili ise, davacının devamsızlık yaptığını savunmuş; buna ilişkin devamsızlık tutanakları sunmuştur. Hizmet cetveline bakıldığında davacının 29.06.2014 tarihinden itibaren primi yatırılan çalışması görünmemekte olup, eksik gün bildirimi 15 nolu kod (devamsızlık) ile yapılmış; 14.07.2014 tarihinde ise çıkışı 29 numaralı kod (İşveren tarafından işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih) ile yapılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarından birinin aynı istemle açtığı davası olduğundan tek başına beyanına itibar edilmesi mümkün değildir. Diğer davacı tanıklarından 2014 yılı Ocak ayında emekli olan ...’ın feshe ilişkin beyanı olmayıp davacı tanığı ... ise duyuma dayalı olarak davacı ve arkadaşlarının işten çıkartıldığını beyan etmiştir. Davalı tanıklarından ... ile ... ise savunmayı doğrular yönde bilgi vermişlerdir.

Yukarıda özetlenen deliller dikkate alındığında, davacının iş sözleşmesini eylemli olarak 28.06.2014 tarihinde kendisinin feshettiği, takip eden günlerde de işe gitmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, fesih tarihinde hala ödenmeyen 2014 yılı Mart ve Nisan aylarına ait primleri mevcut olduğundan işçinin haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini kabul etmek gerekir. Bu durumda, kıdem tazminatının hüküm altına alınması yerinde ise de, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olmuştur.

3-Fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili, davacının sabah saat 08.00’den uzak ilçelerdeki çalışmaları hariç akşam saat 18.00-19.00’a kadar çalıştığını, bölgenin uzaklığına göre saat çalışmasının saat 20.00-21.00’lere kadar sürdüğünü, gibi uzak ilçelere gittiğinde sabah saat 05.00’de bölgeye hareket edildiğini, ayda bir iki pazar ve dini bayramların ilk iki günü hariç tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek bu alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davacı vekili, davacının sabah saat 08.00’den uzak ilçelerdeki çalışmaları hariç akşam saat 18.00-19.00’a kadar çalıştığını, bölgenin uzaklığına göre saat çalışmasının saat 20.00-21.00’lere kadar sürdüğünü, gibi uzak ilçelere gittiğinde sabah saat 05.00’de bölgeye hareket edildiğini, ayda bir iki pazar ve dini bayramların ilk iki günü hariç tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek bu alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi esas ve ek raporlarında davacı tanık beyanlarına göre, çalışılmayan ayda iki pazardan yılda 24 gün çıkarılarak geri kalan yıllık 341 günlük süreçte 200 gün Giresun il merkezi ve yakın ilçelere gittiğinde 08.00-19.30 saatleri arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme ile çalışarak günlük 2,5 saat; 131 gün uzak ilçelere ve köylere gittiğinde 08.00-21.00 saatleri arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme kullanarak günlük 4,00 saat; 10 gün yaylalara gittiğinde 08.00-20.00 saatleri arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme kullanarak günlük 3,5 saat; %30 takdiri indirim yapıldığında günlük 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti; ayda iki pazar için hafta tatili, dini bayramların iki günü haricindeki tüm genel tatil ve milli bayram günleri için milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti (aynı zamanda özelliği bulunan el bilgisayarı kaydı bulunan 2011 yılı Ocak ayından fesih tarihine kadar ise bu kayıtlar esas alınarak) hesaplanmış; mahkemece kayda dayanmayan dönemden takdiri indirim yapılarak alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Ancak 2011 yılı Ocak ayından fesih tarihine kadar olan dönemi kapsayan el bilgisayarı kayıtları tetkik edildiğinde, bunlarda cihazın açılış ve kapanış saatleri görünmekte olup fazla mesainin bu kayıtlara göre hesaplanmaması hatalı olmuştur. Bu itibarla, öncelikle davalılardan hesap döneminin tümünü kapsayan bu kayıtlar eksiksiz olarak getirtilmelidir. Hesap döneminin tümünü kapsayan kayıtların temin edilmesi halinde, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri bu kayıtlara göre hesaplanmalıdır. Kayıtlara göre fazla mesai süresi tespit edilirken, şehir içi çalışmalar için kayıtlardaki açılış ve kapanış saatlerine tanıklarca ifade edildiği üzere 1 saat raporlama süresi eklenmelidir. Bu kayıtlardan şehir (merkez) dışına çıkıldığı tespit edilen günler için ise, ilgili kurumdan şehir dışı olan yerin merkeze uzaklığı, gidiş ve dönüşün toplam kaç saat süreceği sorularak belirlenmelidir. Cihazın açılıp ve kapanış saatleri arasındaki süreye belirlenecek gidiş dönüş süresi ile 1 saat raporlama süresi ilave edilmelidir. Bu şekilde bulanacak toplam süreden yasaya uygun ara dinlenme süreleri mahsup edildikten sonra fazla mesai süresi tespit edilmeli ve ücreti hesaplanmalıdır. Çalışılan hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günleri de yine bu kayıtlardan hareketle belirlenmelidir.

Tüm hesap dönemini kapsayan kayıtların temin edilememesi halinde ise, kayıt bulunmayan dönem için şimdiki gibi tanık beyanlarına göre; kayıt bulunan dönem için ise yukarıda belirtildiği şekilde fazla mesai ayrıca hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil ücretleri hesaplanmalıdır. Primlerin fazla mesaiden mahsubu ise şimdiki gibi yapılmalıdır.

Kabul şekli bakımından ise, hafta tatilinde çalışılması halinde bu alacağın 1,5 yevmiye üzerinden hesap edilmesi gerekirken (işçi çalışmadan alması gereken 1 yevmiyeyi zaten aylık maktu ücretin içinde aldığından) yanılgılı değerlendirme ile 2,5 yevmiye üzerinden hesaplanan hafta tatili ücretinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

4-Davacı vekili, davacının 05.10.1994 tarihinden itibaren davalı .... asıl işverenliğinde değişen alt işverenler nezdinde çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 05.10.1994-31.01.1995, 01.08.1995-31.07.1996, 13.01.1998-01.04.1999 ve 02.05.2002-28.06.2014 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş ise de, öncelikle davacının 05.10.1994-31.01.1995 tarihleri arasında çalıştığı 01.08.1995-31.07.1996 tarihleri arasında çalıştığı ; 01.09.1996-30.11.1996 tarihleri arasında çalıştığı Asım Kara ve 13.01.1998-01.04.199 tarihleri arasında çalıştığı isimli işverenlerin davalı asıl işveren ile bağlantısı tespit edilmeden bu işverenler nezdinde geçen çalışmalarının hizmet süresine eklenmesi hatalı olmuştur. Davalı ....’den davalının öncesinde ) ne zamandan beri bu işi alt işverene verdiği, ihale verilen işverenlerin hangileri olduğu, bu işverenlerin davalının ihale verdiği firmalardan olup olmadığı sorularak açıklığa kavuşturulmalı, buna göre bu işverenliklerde geçen çalışma sürelerinin dikkate alınıp alınmayacağı belirlenmelidir.

Bundan sonra, davacının hizmet süresi tespit edilirken, kesintisiz çalışma olgusu usulünce ispat edilemediğinden kuruma bildirilen alt işverenler nezdinde geçen kesintili çalışmalar toplanarak sonuca gidilmelidir. Hal böyle iken, bu yönlerin gözden kaçırılması da ayrı birer bozma nedenidir.

5-Öte yandan davacının kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücretinin tespitinde, işçiye 1 yıl veya 12 aylık periyotta ödenen primlerin toplamının güne isabet eden miktarının günlük ücrete eklenmesi yerinde ise de, fesih tarihinden yani 2014 yılı Haziran ayından (bu ay dahil) geriye doğru 12 aylık süreçte yani en son 2013 yılı Temmuz ayı için ödenen prim dahil edilerek aylık olarak ödenen primlerin miktarının tespit edilmesi gerekirken, 2013 yılı Temmuz ayından fesih tarihine kadar olan dönemde ödenen ve hangi aylara ait olduğu bilinmeyen tüm primlerin toplamının 365’e bölünmesi ile günlük prim tutarının belirlenmesi doğru olmamıştır. Davacı vekilinin 2013 yılı Mayıs ayı prim alacağının 2013 yılı Temmuz ayında ödendiği şeklindeki beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde, 1 yıllık süreyi aşan bir dönem için ödenen primlerin hesaba katıldığı açıktır.

Yapılacak iş, yukarıda yazılı bozma nedenleri ile ilgili eksik bilgi ve belgelerin ilgili yerlerden getirtilmesinden sonra, İş Hukuku alanında uzman, tercihen akademisyen bilirkişiden denetime elverişli, bozma nedenlerini kapsayacak şekilde hesap raporu alıp diğer deliller ile birlikte değerlendirerek çıkacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı .'ne verilmesine, 22.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3675, Karar No: 2013/11319, Tarih: 31.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3675 E.  ,  2013/11319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.06.2010 gün ve 2009/336-2010/384 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.10.2010 gün ve 2010/15104-2012/16863 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili davacının dava dışı Şerefoğlu İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'nin % 51 hisseye sahip ortağı olduğunu ve ortaklar kurulunun 26.02.2009 tarih, 94 sayılı kararı ile "ana sözleşmenin 11. ve TTK'nın 537. maddesi hükümlerine göre şirket ortaklarından % 16 pay sahibi... ile % 33 pay sahibi ...'nun müdürlükten azline ve şirket ana sözleşmesi ile müdür olan % 51 pay sahibi ...nun müdürlük yetkisinin 26.02.2009'dan itibaren 15 yıl daha uzatılmasına, şirket merkezinin... Cad. N:29/A olarak değiştirilmesine" ilişkin karar aldığını, esas sözleşmenin 17. maddesine göre her ortağın oy hakkının sermayeye göre hesaplanacağını, her 1.000,00 TL'nin bir oy hakkı olduğunu, bir ortağın bütün ortakların sahip olduğu pay sayısının 1/3'ünden fazlasına sahip olamayacağının belirtildiği hükmün geçmişte TTK'nın 537/1'de yer aldığını, ancak 1995 yılında 559 sayılı KHK'nın 12. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığını, bu nedenle anılan ortaklar kurulu kararının yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun olduğunu, söz konusu kararın tescili için davalı ... Sicil Memurluğu'na yapılan başvuru sonucunda TTK'nın 34/4'üncü maddesi uyarınca geçici olarak tesciline karar verildiğini ileri sürerek, kesin tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/15104 E, 2012/16863 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7734, Karar No: 2017/5828, Tarih: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7734 E.  ,  2017/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.02.2017 gün ve 2016/265 Esas, 2017/19 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan mahkumiyet hükümlerinin istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan beraatine dair kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13080, Karar No: 2010/21504, Tarih: 14.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13080 E.  ,  2010/21504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alnıacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1429, Karar No: 2015/4237, Tarih: 16.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1429 E.  ,  2015/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhtesatın tespiti davasının kabulüne dair . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.10.2013 gün ve 157/78 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının 1/2 pay sahibi olduğu 492 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğini açıklayarak, muhtesatın tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kabulü ile anılan taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davalıların temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kabulü ile anılan taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davalıların temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi

yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. fıkrasındaki ''....davacıya aidiyetinin.....'' ifadelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunun yerine ''....1 adet yeni dünya ağacının.....'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''davacı tarafından meydana getirildiğinin'' ibarelerinin eklenmesine, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğineve 798,00 TL peşin harcın istek halinde davalılar ... ile ...'ye iadesine 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8049, Karar No: 2014/6253, Tarih: 04.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8049 E.  ,  2014/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair ....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.12.2012 gün ve 1145/619 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde davalılardan... ve ....’in kardeşleri olduğunu, davalılardan ....’in .....Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1533 Esas sayılı dosyası ile bir kısım taşınmazlar bakımından ortaklığın giderilmesi davasını açtığını, 24.06.2009 tarihinde yapılan keşfinde taşınmazların gezilip görüldüğünü, ancak üzerindeki muhdesatlar konusunda sorun çıktığını, ortaklığın giderilmesine konu yapılan 1613 nolu parsel üzerindeki fındık ağaçlarının tamamına yakın kısmı ile bu taşınmaz üzerinde bulunan kavak ve ceviz ağaçlarının davacılardan ....

’e, 1462 parsel üzerindeki 2 adet 2 ve kavak ağaçlarının, 1649 sayılı parsel üzerindeki evin olduğu bahçenin önündeki beton tabya garaj, arkadaki ahır, evin ön kısmı ( ön kısmının sadece üst betonu murise ait olup oda haline kendisinin getirdiği) evin ön kısmı ile mandalina ve meyve ağaçları, evin önündeki beton duvar, 1552 parsel sayılı taşınmaz içerisindeki ceviz ve incir ağaçları (bunu davalılarda keşif esnasında kabul etmiştir, 1435 parsel üzerindeki fındık ağaçları, 1706 parseldeki ahşap samanlığın yarısının vekil edenleri davacılara ait olduğunu tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde açılan davayı kabul etmediğini, savunmuştur.

Mahkemece, “ 1613 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ziraat mühendisi bilirkişi Naci Körün 19.6.2012 tarihli raporunda belirtilen 100 adet fındık ağacının, 3 adet ceviz ağacının (25-30 Yaş), 2 adet ceviz ağacının (30-35 yaş), bir adet armut ağacının, 1 adet incir ağacının, 1 adet erik ağacının ve 4 adet kavak ağacının davacı ...’e ait olduğunun tespitine,

1462 parsel sayılı taşınmaz üzerinde aynı bilirkişinin raporunda belirtilen 5 adet kivi ağacının,1 adet kavak ağacının ( 20-25 yaş) 4 adet kavak ağacının ( 10-12 yaş) ve 1 adet kiraz ağacının davacı ...’e ait olduğunun tespitine,

1649 sayılı parsel üzerinde bulunan ve aynı bilirkişinin aynı tarihli raporunda açıklanan 62 adet mandalina ağacının, 1 adet ceviz ağacının, 1 adet asma ağacının ( 15-20 yaş), 1 adet asma ağacının (10-15 yaş), 1 adet dut ağacının, 3 adet incir ağacının (15-20 yaş)

ve 1 adet incir ağacının (10-15 yaş) ve aynı taşınmaz üzerinde bulunan inşaat bilirkişisi ....’nin 2.7.2012 tarihli rapor ve krokisinde işaretlenin 2 katlı yığma yarı kargir evin giriş kısmında 1 katlı yığma kargir sistemde inşa edilmiş eklentilerinin, tek katlı betonarme garajı ve tek katlı ahırın davacı ...’e ait olduğunun tespitine,