muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5349, Karar No: 2013/9424, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/5349 E.  ,  2013/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu ve davalı ... tarafından Ak Kasko Ticari Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalanmış olan aracın, 20.08.2010 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda ağır derecede hasara uğradığını, aracın tamir edilmesinin mümkün olmadığını belirterek araç hasarı nedeniyle 39.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, kasko sigorta poliçesinin olay tarihinde kasko sigortası genel şartları uyarınca hasarın ödenmesinden önce iptal edildiğini, davacının talebinin teminat dışında olduğunu, dain ve mürtehin hakkının T. İş Bankası’na ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, “...davanın kısmen kabulüne, 19.435,77 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine...” karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, "...davacıya ait olan ve kazaya karışan sigortalı aracın Yurt içi Kargo için çalışmakta olduğunun davalının da itirazı doğrultusunda kaza resimlerinden tespit edilebildiği, Akkasko Ticari Kasko Poliçesinde, kullanım şekli istisnası olarak özel şartlar bölümünde sigortalı aracın hususi kullanım tarzı dışında herhangi bir amaçla taksi-... kursu aracı, kiralık araç vb kullanılması durumunda söz konusu bir hasar vukuunda aksi kararlaştırılmış ve ödenmesi gereken ek prim de ödenmemiş ise her hasarda hasar bedelinin % 50 si sigortalı tarafından karşılanmak üzere müşterek sigorta uygulanacağının düzenlendiği, ödenmesi gereken ek primin ödendiği ve taraflar arasında aksi bir düzenleme yapıldığının davacı tarafından ispatlanamadığı, bu haliyle kargo şirketi adına çalışan araçta meydana gelen hasarın % 50 sinden davacının da sorumluluğunun bulunduğu, meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası neticesinde sigortalı araçta, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 38.871,54 TL hasarın meydana geldiği, sigorta şirketinin meydana gelen hasardan poliçe doğrultusunda % 50 si olan 19.435,77 TL den sorumlu olduğu..." gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mal Sigortaları türünden olan Kasko Sigortası Genel Şartlarının teminat kapsamını belirleyen A.1 maddesine göre, gerek hareket ve gerekse durma halinde iken sigortalının veya araç kullananın idaresi dışında ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüsü sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değilde sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin KSGŞ.nin A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. Sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

Yukarıdaki açıklamalar altında somut olaya bakıldığında; davacı taraf, kaza tesbit tutanağı, kasko sigorta poliçesi, vergi kayıtları, şirket ticari defter ve kayıtları ile hasar dosyasına dayanarak tazminat istemiştir. Davalı ... vekili ise davacının, aracını dava dışı Yurt İçi Kargo Şirketine kiraladığını, araç kiralama faaliyetinde de bulunduğunu, gerçeğe aykırı beyanla poliçede kullanım tarzı hususi olarak belirtilen aracın müvekkilinin bilgisi dışında kiralık araç olarak kullanımı sırasında kazanın meydana geldiğini, bu nedenle hasardan sorumlu olmadıklarını savunarak hasar bedelini ödemekten kaçınmış olup hasar dosyası ve içindeki araştırma raporuna dayanmıştır.

Davacı vekili, davalı vekilinin yukarıda açıklanan savunması karşısında; müvekkiline ait kamyonun üzerinde kargo şirketine ait logo bulunmakta ise de, müvekkilinin, aracını kargo şirketine kiralamadığını, müvekkilinin bu araçla kendi nam ve hesabına nakliyecilik işi yaptığını, kargo şirketlerinden de ücret karşılığında taşıma işi aldığını ve bu durumda aracın kiralandığından söz edilemeyeceğini ileri sürmüştür. Dosyada bulunan belgelerden de; davacının, şehirlerarası yük taşımacılığı işinden dolayı vergi mükellefi olduğu ve Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, kazanın ihbar edilen şekilde meydana gelip gelmediği, aracın kiralık olarak kullandırıldığı sırada kazanın olup olmadığı dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüm dosya kapsamına göre, davacı sigortalının doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirdiği ispatlanamamıştır. Bu durum karşısında, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini ve davacı sigortalının doğru ihbar (beyan) mükellefiyetine uymadığını ispat külfeti sigortacı da bulunmakta olup, sigortacı bunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamalıdır. O halde; mahkemece, davalı ... şirketine, sigortalı aracın kiralandığına ve kiralık araç olarak kullanımı sırasında kazanın meydana geldiğine ilişkin iddiasının ispatı ve bu konudaki delillerini ibraz etmesi için ispat imkanı verilmeli, davalı ... tarafından bildirilen deliller toplanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, kazanılmış haklar da gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda, açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1493, Karar No: 2015/633, Tarih: 15.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1493 E.  ,  2015/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanıklardan ...'in sahibi olduğu işyerinde gerçekte fiilen çalışmadığı halde akrabası olan sanık ...'in ve sanıklardan ... ve ...'nın müşterek çocukları olan ...'nın, okul çıkışlarında bir süre çalıştıktan sonra işten ayrıldığı, yine sanıklardan ...'in 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı nedeniyle okulların gösterilerinden dolayı iş yoğunluğu artan eniştesine 23/04-30/04/2008 tarihleri arasında çalışarak yardım ettiği, sanık ...'in, ... ve ...'ı sigortalı çalışan olarak gösterdiği, bu şekilde adı geçen sanıkların özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sigortalı olarak gösterilenlerin sigorta primlerinin süresinde ödenmiş olması, sanıklar ... ve ...’in kendilerinin, diğer sanıklar ... ve ...'nın da çocuklarının ilgili günlerde sanık ...’e ait işyerinde çalıştıklarına dair adı geçenlerin aksi ispat olunamayan savunmaları, katılan kurumun “yasada öngörülen en az doksan gün süre çalışmış olma şartını yerine getirmeyen ilgililerin Kurum sağlık yardımından faydalanma imkanlarının bulunmadığı, bu nedenle herhangi bir kurum zararının oluşmadığına dair” 25/01/2011 tarihli yazıları karşısında, yerel mahkemenin sanıkların isnat edilen suçları işledikleri sabit olmadığından müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatlerine dair kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 15/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11234, Karar No: 2022/13331, Tarih: 15.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11234 E.  ,  2022/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DOĞUBAYAZIT 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1) Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet (... yönünden)

2) Temyizin reddi (... yönünden)

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2019 tarih 2015/397659 nolu tebliğnamesinde;

1) Sanık ...'nın temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar bulunmadığı halde tebliğnamede sanık ... yönünden 05/11/2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığından bahisle dosyanın incelenmeksizin iadesi yönünde,

2) Sanık ...'un temyiz talebi 05/11/2015 tarihli ek karar ile reddedildiği halde sanık ... yönünden bu konuda görüş bildirmeksizin hükmün bozulması yönünde,

Görüş bildirildiği anlaşıldığından sanıkların temyiz talepleri yönünden ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6989, Karar No: 2014/17820, Tarih: 18.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6989 E.  ,  2014/17820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/376-2013/832

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42357, Karar No: 2022/4736, Tarih: 21.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42357 E.  ,  2022/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturmasına rağmen, hükmün gerekçesinde yalnızca “2008 takvim yılından” bahsedildiği, “2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından hüküm kurulmadığı anlaşıldığından; Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14337, Karar No: 2017/5290, Tarih: 03.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/14337 E.  ,  2017/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte; borçlu şirket vekilinin, takibe konu senetteki imzanın keşide tarihi itibariyle şirket yetkilisi olan ...'e ait olmadığını, bu nedenle imzaya açıkca itiraz ettiklerini, imzaya itirazlarının kabul edilerek takibin iptali ile alacaklının kötüniyet tazminatı ve para cezasına mahkum edilmesini talep ettiklerini, yargılama devam ederken ve henüz imza incelemesi yapılmadan davalı alacaklının, takip konusu alacaktan ve takipten vazgeçtiği, mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 170/3. maddesine göre; icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. Fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İİK'nun 170/4. maddesinde ise; senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklının, senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, bonodaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulunduğu, ayrıca imza itirazıyla ilgili imza örneklerinin bulunduğu yerleri mahkemeye bildirdiği görülmektedir.

İmza incelemesine esas belgelerin toplanması sırasında, alacaklı, icra müdürlüğüne başvurarak takip konusu alacaktan ve takipten vazgeçtiğini beyan etmiştir. Mahkemece bu durumda imza incelemesi yapılamadığından, İİK'nun 170/4. maddesi uyarınca alacaklı aleyhine icra inkar tazminatına ve para cezasına hükmedilemez.

Mahkemece borçlunun itirazının borca itiraz olarak değerlendirilip alacaklının tazminata mahkûm edilmesi doğru olmadığından mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Mahkemece borçlunun itirazının borca itiraz olarak değerlendirilip alacaklının tazminata mahkûm edilmesi doğru olmadığından mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25.02.2016 tarih ve 2015/91 E. - 2016/104 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2 nolu bendinde yer alan tazminata ilişkin kısmın silinerek karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10547, Karar No: 2006/13265, Tarih: 20.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10547 E.  ,  2006/13265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

3095 sayılı yasanın 4489 sayılı yasa ile değişik 2. maddesinde (Bir miktar paranın ödenmesinde   temerrüde düşen borçlu, sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça, geçmiş günler için 1 inci maddede belirlenen orana göre temerrüt faizi ödemeye mecburdur.......... Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa  vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla  ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın   31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı  ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur) hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece  hükme esas alınan bilirkişi raporunda .......... Bankasının avans faiz oranlarına göre hesaplama yapılmış ise de,faiz oranlarının yukarıda belirtilen yasa hükümlerine uygun olarak belirlenmediği ve ......... Bankasının faiz değişim tarihleri esas alınarak hesaplama yapıldığı tesbit edilmiştir.

Öte yandan itirazın iptali ilamında hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderinin karar tarihi olan 07.10.2004 , karar harcının ise anılan harcın alacaklı tarafından ödendiği 14.02.2005 tarihi itibari ile hesaplamaya katılması ve anılan alacak kalemlerine 3095 sayılı yasanın 1.maddesi ve Bütçe Kanunlarında öngörülen faiz oranları üzerinden hesaplama yapılması gerekirken , bilirkişice anılan alacak kalemlerinin takip tarihi itibari ile hesaplamaya katılarak bunlara da avans faiz oranları üzerinden faiz yürütülmesi doğru değildir.

O halde Mahkemece 3095 sayılı yasanın 2. maddesi hükmü doğrultusunda yılın ilk ve ikinci yarısı uygulanması gerekli avans faiz oranları belirlenerek bu oranlar üzerinden ve itirazın iptali ilamında hükmedilen fer’i alacaklar yönünden yukarıda yapılan açıklamada dikkate alınarak BK.nun 84.maddesi uyarınca kısmi ödemelerin mahsup edilmesi suretiyle borçlunun hesap tablosuna itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu ilkelere uygun olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11207, Karar No: 2010/10629, Tarih: 28.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/11207 E.  ,  2010/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3382, Karar No: 2016/6922, Tarih: 02.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3382 E.  ,  2016/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; aradan geçen zamanda, çocuğun büyüdüğünü okula gittiğini, ihtiyaçlarının arttığını, üniversite sınavına hazırlandığını, nafakanın yetersiz kaldığını belirterek, nafakanın artırılarak aylık 600 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının sakatlık maaşı aldığını, ... oranına göre ödeme yaptığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; en son nafaka arttırım davasında nafakanın ... oranında arttırılmasına karar verilmiş olması, tarafların birinin koşullarında olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde bu anlaşmanın tarafları bağladığı, davacı tarafça koşullarda olağanüstü bir değişmenin olduğu ispat edilememiş olduğu, kaldı ki ödenmesi gereken 399,15 TL nafaka günümüz koşullarında davalının geliri ile uyumlu bir miktar olduğu gerekçesiyle, davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2. maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan nafaka belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Nafaka takdir edilirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırımı davasında 16.01.2007 tarihli kararla müşterek çocuk lehine aylık 200 TL iştirak nafakasına ve nafakanın her yıl ... oranında artırılarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm verildiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, nafakanın her yıl ... oranında otomatik olarak artırılmasının, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamada yeterli olup olmadığı ve dolayısıyla nafakanın yeniden belirlenmesinin gerekip gerekmediği hususundadır.