muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13567, Karar No: 2024/25769, Tarih: 09.12.2024

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hâllerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Somut olayda, adı geçen şüphelinin 21/02/2018 tarihli eylemi sebebiyle stanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/07/2018 tarihli ve 2018/69260 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olduğu, buna göre anılan kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmemesi sebebiyle kesinleşmediğinden erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı ve ikinci eyleme konu suçun erteleme süresinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hâkimliğine itiraz hâkkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 21.02.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2018 tarihli ve 2018/69260 Soruşturma, 2018/3544 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 19/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, karara karşı şüphelinin itirazı üzerine, itirazı inceleyen merci İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.01.2019 tarihli ve 2019/282 değişik iş sayılı kararı ile "itirazın reddine" karar verildiği, kararın bu şekilde usulüne uygun olarak kesinleştiği,

B. Şüphelinin uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığına dair şüphe üstüne sulh ceza hâkimliğinden alınan karara istinaden vücudundan numune alındığı, 12.03.2019 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2019 tarihli ve 2018/69260 Soruşturma, 2019/32993 Esas, 2019/26726 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.10.2019 tarihli ve 2019/475 Esas, 2019/534 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.10.2019 tarihli ve 2019/475 Esas, 2019/534 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Kanun yararına bozma istemi ve tebliğnamede "sanığın beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." yerine "sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." yazılması maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2018 tarihli ve 2018/69260 Soruşturma, 2018/3544 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararının şüphelinin doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, her ne kadar bu şüphelinin bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılmadan doğrudan MERNİS adresine tebliği yapılması usulsüz ise de; şüphelinin itirazı üzerine İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.01.2019 tarihli ve 2019/282 değişik iş sayılı kararı ile "itirazın reddine" karar verildiği, kararın bu şekilde usulüne uygun olarak kesinleştiği şüphelinin tekrar 12.03.2019 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak kamu davasının açıldığı anlaşılmakla,

yargılamaya devamla hüküm kurulmasının yerinde olduğu, kararın Kanun'a uygun olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiş, istemin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10836, Karar No: 2011/23479, Tarih: 14.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/10836 E.  ,  2011/23479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi ile İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2009 gün ve 2009/441 E. 2009/890 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1815, Karar No: 2014/20854, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1815 E.  ,  2014/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6566, Karar No: 2023/5531, Tarih: 25.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6566 E.  ,  2023/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/951 E. 2022/400 K.

KARAR : İstinaf talebinin kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/30 Esas 2021/26 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu bir kısım taşınmazlar yönünden davanın reddine, bir kısım taşınmazlar yönünden mahkemenin görevsizliğine ve bir kısım taşınmazlar yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... asli müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında yapılan kullanım kadastrosu sonucunda, 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz, beyanlar hanesine, "6831 ... Kanunun 1 inci maddesinin ikinci fıkrasının (J) bendi kapsamında Maliye Hazinesi adına Orman Sayılmayan alanda kalmaktadır. İş bu parselin 40918/200000 hissesi Maliye Hazinesi adına kayıtlıdır.”, "Parselin 4989/200000 hissesi ...'ın kullanımında olup evin krokisinde A1 ile gösterilen 43,77 m2lik kısmı bu parsel içerisinde kalmaktadır ve kendisine aittir, parselin 11927/200000 hissesi ...'ın kullanımındadır, krokisinde B1 ile gösterilen subasman kendisine aittir, parselin 4456/200000 hissesi ...'in kullanımındadır, evin krokisinde C1 ile gösterilen 69,90 m2lik kısmı bu parsel içerisinde kalmaktadır ve kendisine aittir, parselin 9753/200000 hissesi ...'ın kullanımındadır, krokisinde D1 ile gösterilen subasman kendisine aittir, parselin 7617/200000 hissesi ...'in kullanımındadır, krokisinde E1 ile gösterilen ev kendisine aittir, parselin 733/200000 hissesi İzzetin Aysel'in kullanımındadır, parselin 1443/200000 hissesi ...'ın kullanımındadır, subasmanın krokisinde G1 ile gösterilen 9,60 m2lik kısmı bu parsel içerisinde kalmaktadır ve kendisine aittir, Bu parsele revizyon gören 18.01.1993 tarih ve 1,2,3 sıra nolu tapu kayıtlarında ... 1. As. Huk. Mah. 1995/556 Esas 1995/821 say. kesinleşmiş kararı vardır." şerhi verilmek suretiyle, tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... Korkmaz dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda kendisine ait 666 m²'lik yerinin bulunduğunu, ancak son yapılan ölçümde kendisi adına 43 m²'lik yer yazıldığını, 666 m²'lik yere ilişkin ecrimisil kayıtları, numarataş, elektrik ve su aboneliğinin mevcut olduğunu, 10 yılı aşkın süredir taşınmazda tasarrufta bulunduğunu, üzerinde 110 m²'lik ev ve çeşitli ağaçlarının bulunduğunu, yapılan tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek, taşınmaz üzerindeki toplam 666 m²'lik yerin tamamının kendisi adına yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Asli müdahiller ..., ... ve ... müdahale dilekçelerinde; ... yönünden dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tespit tutanağında 90 m² olarak tespit yapıldığını, adına tespit edilmesi gereken kısmın 900 m² olması gerektiğini, adına sadece 29546 ada 6 parselde tespit yapılmışsa da fiilen kullandığı alanın hem 29546 ada 6 hem de 29546 ada 7 parsele girdiğini; ... yönünden dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tespit tutanağında 92 m² olarak tespit yapıldığını, adına tespit edilmesi gereken kısmın 760 m² olması gerektiğini, adına sadece 29546 ada 6 parselde tespit yapılmışsa da fiilen kullandığı alanın hem 29546 ada 6 hem de 29546 ada 5 parsele girdiğini; ... yönünden dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tespit tutanağında 69 m² olarak tespit yapıldığını, adına tespit edilmesi gereken kısmın 868 m² olması gerektiğini, adına sadece 29546 ada 6 parselde tespit yapılmışsa da fiilen kullandığı alanın hem 29546 ada 6 hem de 29546 ada 5 parsele girdiğini ileri sürerek, asli müdahil sıfatıyla davaya katılmalarına karar verilmesini istemişlerdir.

4. Asli müdahil ... müdahale dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 11927/2000000 hissesinin ... Kadastro Müdürlüğü tarafından 09.01.2018 tarihinde askı ilanında da belirtildiği üzere kullanıcısı olduğunun tespit edildiğini, taşınmazın yeni Altınova yolu yapılmadan önce 1500 m² civarında olduğunu, yolun açılmasıyla 400 m²sinin yola geçtiğini ileri sürerek, davaya katılma talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevabında; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 6292 ... Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'a (6292 ... Kanun) eklenen Geçici 5 inci madde kapsamında kadastro çalışmaları yapıldığını, Kanun gereğince kişilerin hak sahibi olabilmesi için bu maddenin yürürlük tarihi olan 07.09.2016 tarihinde zilyet veya fiili kullanıcı olmaları ve davacının davasını ispatlamaları gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 29646 ada 6 parsel ... taşınmazın dosya içerisinde bulunan tapu kayıtlarından da anlaşılacağı üzere yalnızca 40918/200000 hissesi Hazine adına kayıtlı olup geri kalan hisselerin ise dava dışı gerçek kişilere ait olduğu, bu sebeple dava konusu taşınmazda yapılan kullanım kadastrosunun yalnızca Hazineye ait hisse üzerinde yapıldığı, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Kadastro Daire Başkanlığı'nın 03.05.2013 tarihli 4104 sayı ve ''Hisseli parsellerde 3402/Ek Madde 4 uygulamalar'' konulu talimatında da değinildiği üzere dava konusu taşınmaz gibi hisseli oluşmuş parsellerde Hazine payı üzerindeki kullanıcılar belirlenerek, düzenlenecek kadastro tutanağında beyanlar hanesine Hazinenin hissesi oranında kullanıcı belirtmesi yapılması gerektiği, dava konusu taşınmazda davacı ... asli müdahillerin 30.10.2020 tarihli fen bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi dava konusu 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda A, B, C, D, E harfleri ile belirtilen kısımları ayrı ayrı kullandıkları, kullanmış oldukları bu kısımlar yönünden de Hazine hissesi olan 40918 / 200000 hissesi oranında kadastro tutanağının beyanlar hanesinde adlarına ayrı ayrı hisselendirilerek kullanıcı tespiti yapıldığı, yapılmış olan bu tespitin tarafların göstermiş oldukları kullanım sınırları dahilinde Hazine hissesine oranlandığında doğru yapılmış olduğu, bu nedenle davacı ... asli müdahillerin dava konusu 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz yönünden yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerektiği; davacı ... asli müdahillerin dava konusu 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda Hazine hissesi dışında kalan hisselere yönelik talepleri yönünden ise, dava konusu taşınmazda 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun) Ek-4 üncü maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastro çalışması yalnızca Hazine hissesi üzerinde yapıldığından 3402 ... Kanun'un 26/4 üncü maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevi, hakkında kadastro çalışması yapılıp kadastro tutanağı düzenlenen ve askı ilanına çıkartılan taşınmazlarla ilgili askı ilan süresi içerisinde açılan davalara bakmak olduğundan, hakkında tutanak düzenlenmeyen veya tutanak düzenlenmiş olup kesinleşen taşınmazlarla ilgili davaların genel mahkemeler olan Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu, hakkında tutanak düzenlenmeyen bu kısma ilişkin talepler yönünden davacı ... asli müdahillerin davası hakkında ise görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davacı ... ve asli müdahillerin dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davası yönünden davalarının ayrı ayrı reddine, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz hakkında 3402 ..

... asli müdahillerin davası hakkında ise görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davacı ... ve asli müdahillerin dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davası yönünden davalarının ayrı ayrı reddine, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmaz hakkında 3402 ... Kanun’un Ek-4 üncü maddesine göre yapılan kadastro tespitinde beyanlar hanesine yazılan tüm şerhler aynen korunmak üzere taşınmazın tespit gibi 40918/200000 hissesinin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı ... ve asli müdahillerin dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 6 parsel ... taşınmazda kullanım kadastrosu çalışması yapılmayan Hazine hissesi dışındaki paya ilişkin talepleri yönünden görevsizlik nedeni ile reddine, 30.10.2020 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtilen ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 29546 ada 5 ve 7 parsel sınırları içerisinde bulunan L, H, I, J ve K ile gösterilen kısımlar hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmadığından bu kısımlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... asli müdahiller vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... asli müdahiller vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporu ve tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere, davacı ... asli müdahillerin, dava konusu taşınmaz bölümlerini yaklaşık 2007 yılından beri kullandıklarını, dava konusu yerlere ağaçlar ektiklerini ve bu yerleri 13 - 14 yıldır ekip biçtiklerini, Hazine arazisine oranlanarak yapılmış olan tespitin hukuka aykırı olduğunu, "D" bölümü yönünden verilen görevsizlik kararının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç