muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/715, Karar No: 2020/2356, Tarih: 12.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/715 E.  ,  2020/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyeri ve yaptığı işin itibari hizmet ve fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Bu bağlamda; mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008 - 26.08.2011 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki “Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve (14) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için sekiz, diğer sigortalılar için beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına eklenir. Bu sürelerin, üç yılı geçmemek üzere; (18) numaralı sırasında bulunanlar için tamamı diğerleri için yarısı emeklilik yaş hadlerinden indirilir. Tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için bu fıkradaki süre sınırı uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen yaş haddi indiriminden yararlanabilmek için ölüm ve malûliyet halleri ile (18) numaralı sırada bulunanlar hariç tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalıların en az 1800 gün, diğer sıralarda yer alan sigortalıların ise en az 3600 gün belirtilen işyeri ve işlerde çalışmış olmaları şarttır. ” hükmü gereği, davacının 2. fıkra 5. bent kapsamındaki davalı işverenin terrmik santral işyerinde kimyasal arıtma işinde fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmalarının beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına ekleneceği ile fiili hizmet zammı süresinin üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceği belirtilmeden; karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının; 2. fıkrasında yer alan fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işyerinde, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işindeki 01.10.2008 - 26.08.2011 tarihleri arasındaki çalışmalarında (yıllık izin süresi, hafta tatili vs süreler hariç) sigorta primi ödenmiş günleri x 90/360 formülüyle hesaplanan 888x90/360=222 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin,” cümlesinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2204, Karar No: 2021/5856, Tarih: 24.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2204 E.  ,  2021/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 22/05/2019 tarihli ve 2016/602 Esas, 2019/3253 Karar sayılı ilamında hükümlü ... hakkında "Hükümlü ...’e anılan uyarlama kararının başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği yazılmak suretiyle, bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği, hükmü temyiz etmediği takdirde savunmanının temyiz isteminin geçersiz sayılacağı da belirtilerek meşruhatlı tebligata karşın hükümlünün açılan temyiz davasına onay verdiğine dair açık bir irade ortaya koymadığının anlaşılması karşısında; dosyanın bu hükümlü yönünden inceleme dışı bırakılmasına” karar verilmiş ise de; hükümlü vasisinin de temyiz hakkı bulunduğundan, adı geçen hükümlünün vasisi Arslan Beyazgül'ün 22/07/2019 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; hükümlü vasisinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre; 16.11.1995 günü saat 19.00 hükümlüler ... ve ...’ın suç arkadaşları ...ve ...ile birlikte Kadıköy’den mağdur ...’ın ticari taksisine müşteri gibi binip İstinye’de boş bir arazide aracı durdurup, zorla mağdurun 7.000.000 TL (7.000 YTL) parasını, oto teybini, kol saatini ve deri montunu aldıkları, hükümlü ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdurdan alınan oto teybi, mont ve kol saatinin iade edildiği, olayda; hükümlü ...’ün suç arkadaşları ile birlikte mağdura karşı gerçekleştirdikleri yağma eyleminin suç tarihindeki 765 sayılı TCK’nın 497. maddenin 1. fıkrası, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 149. maddenin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentleri; kapsamında kaldığı gözetilerek aynı Kanunun 61. maddesine göre temel cezanın alt sınır aşılarak tayini gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Hükümlü ... ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdur ...’dan yağmalanan oto teybi, mont ve kol saatinin yerlerini göstererek polise teslim edildiğinin, mağdurdan yağmalanan paranın ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; mağdur ...’a kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nin 168/1. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

3- İnfaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı düşünülmeden, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek hükümlü ... hakkında noksan ceza tayini,

3- İnfaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı düşünülmeden, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek hükümlü ... hakkında noksan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4645, Karar No: 2012/9112, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4645 E.  ,  2012/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... Sigortaya Trafik Sigortası ile sigortalı davalı ...'un maliki bulunduğu aracın sürücüsü diğer davalı ...'in kusurlu manevrası sonucu müvekkiline ait aracın hasarlandığını belirterek hasar bedeli, değer kaybı, çekici ücreti ile 20 günlük araç kiralama masrafı toplam 15.564 TL'nin kaza ihbar tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının aracındaki hasarın araç tamirhanede bulunduğu esnada meydana geldiğinden hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Araç maliki ..., kendisine ait aracın, dava sebebi olan kaza tarihinden evvel tamir edilmesi amacı ile dava dışı servise bırakıldığı, kazanın araç servise bırakıldıktan sonra meydana geldiğinden davacının aracında meydana gelen hasardan sorumlu olmadığını savunmuştur.

Davalı ..., kayden davacı adına olan aracı kazadan bir gün önce, tanıdığı bir arkadaşından teslim aldığını, kazanın araç kendi idaresinde iken meydana geldiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporları ile sair dosya kapsamı gereğince davanın kabulü ile; 9.397 TL'nin (davalı ... AŞ'den 7.672,50 TL.nin 20.5.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile) davalılardan 5.1.2009 gününden itibaren müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 139,56 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 10.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14274, Karar No: 2020/2085, Tarih: 06.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14274 E.  ,  2020/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar, olay günü sanığın cep telefonu müştekinin ikametinin bulunduğu yerdeki baz istasyonundan sinyal vermiş ise de; bu durumun sanığın müştekinin ikametinden hırsızlığı gerçekleştirdiğine dair tek başına delil teşkil etmediği, sanığın aşamalardaki inkar içeren savunması ve “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8912, Karar No: 2012/18912, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8912 E.  ,  2012/18912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Ayedaş İstanbul ... yakası Elektrik Dağıtım A. Ş. Genel Müdürlüğü Disiplin Kurulunun 04.03.2011 tarih ve 144 sayılı kararının kaldırılmasını (iptalini) istemiştir.

Davalı, Disiplin kurul kararı içeriğinin doğru olduğunu bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü Ayedaş İstanbul ... yakası Elektrik Dağıtım A. Ş. Genel Müdürlüğü Disiplin Kurulunun 04.03.2011 tarih ve 144 Sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı hakkında disiplin cezası verilmesine dayanak olan düzenleme işyerinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi ceza cetveli 21. maddesindeki "İş arkadaşları hakkında... asılsız şayia çıkaran veya asılsız şikayette bulunanların 2-4 arasında yevmiye kesimi ile cezalandırılacağı" hükmüdür.

Davacının, hakkında asılsız şayia çıkardığı iddia edilen müdür hakkında yapılan idari soruşturmada mesai saatlerinde spor faaliyetlerine katılması konusunda müdüre uyarı cezası verildiği ve davacı hakkında daha öncede aynı şekilde mesai arkadaşları hakkında asılsız şayia çıkardığından işlem yapıldığı dikkate alınarak bu defa üç yevmiye kesme cezası ile görev yerinin değiştirmesine karar verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemenin davacı hakkında ileri sürülen mesai arkadaşları hakkında asılsız şayia çıkardığı iddiasının ispat edilemediği yönündeki tespiti yerindedir. Toplu İş Sözleşmesi ceza cetvelinde anılan eylemin müeyyidesi sadece yevmiye kesimi cezasıdır. Görev yerinin değiştirilmesi yönünde toplu iş sözleşmesinde işverene bir yetki verilmemiştir. Bu durumda disiplin kurulu kararı toplu iş sözleşmesine uygun değilse de kararın iptali yönünde bir karar verilmesinin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Bununla birlikte Disiplin Kurulu kararının hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilebilir.

Böyle olunca, mahkemece disiplin kurul kararının hukuka aykırı olduğunun tespitine karar vermesi gerekirken yazılı gerekçe ile iptal kararı verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3775, Karar No: 2019/9163, Tarih: 17.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3775 E.  ,  2019/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.03.2019 tarihli ve 2016/2654 Esas, 2019/2678 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tarafların dava konusu 19 parselde paydaş olduğunu, derdest ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu, dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından tarım yapılabilmesi için imar ve ihya edildiğini, ağaçlandırma yapıldığını açıklayarak, dava dilekçesinde yazılı muhdesatların müvekkiline aidiyetinin tespiti isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, teraslama çalışmasına ilişkin isteğin taşınmazın ihyası niteliğinde olduğu, sebepsiz zenginleşme hükümleri gereği eda davasına konu edilebileceği, bu istek dışındaki talepler bakımından kabul kararı verildiği açıklanarak, davanın kabulüne, adet ve nitelikleri 22.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen muhdesatların davacıya aidiyetinin tespitine dair kararı, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2019 tarihli ve 2016/2654 Esas, 2019/2678 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu kez davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

1. Öncelikle, davacılar tarafından aidiyetinin tespiti istenen dava konusu kavak ağaçlarının niteliği itibariyle, belli bir süre arz üzerinde kaldıktan ve belli bir büyüme süresine geldikten sonra kesilecek ağaç türlerinden olması, ticari maksatla dikilen ve olgunlaştığında yani bir süre sonra kesilip yararlanılmak üzere dikilen kavak ve söğüt gibi ağaçların taşınmazın mütemmim cüzü yani tamamlayıcı parçası niteliğinde kabul edilmemesi, 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında ise, muhdesatın, mütemmim cüz niteliğinde olduğu, bir başka deyişle geçici ve taşınabilir olmaması ve taşınmaza sıkı sıkıya bağlı bulunması gerektiğini söylemenin yanlış olmayacağının vurgulanması, kavak ve söğüt gibi ağaçların ise muhdesat niteliğinde olmaması, taşınır hükümlerine tabi mal niteliğinde olması, bu nedenle sorunun çözümünün TMK'nin 728. ve 729. maddelerinde aranması gerekliliği karşısında, Mahkemece talebe konu kavak ağaçları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kavak ağaçları ile ilgili de kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26.maddesinin 1.fıkrasında, hakimin, tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu belirtildikten sonra, bu talepten fazlasına veya başkasına karar veremeyeceği hükme bağlanmıştır.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26.maddesinin 1.fıkrasında, hakimin, tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu belirtildikten sonra, bu talepten fazlasına veya başkasına karar veremeyeceği hükme bağlanmıştır.

Diğer yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297/2. maddesine göre, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Buna göre, davacı tarafça dava dilekçesinde, araziye değer katan 3 teraslama, 80 zeytin ağacı, 5 ceviz ağacı, 3 elma ağacı, 6 incir ağacı, 6 armut ağacı, 25 kavak ağacı, 5 asma, 2 palamut ve 1 fıstık çamı ile ilgili talepte bulunulduğu halde, hükümde 80 adet zeytin ağacı, 5 ceviz ağacı, 6 incir ağacı, 6 armut ağacı, 1 adet fıstık çamı yanında talep dışına çıkılarak 6 adet elma ağacının tespitine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Ayrıca, dava dilekçesindeki talepler içinde 3 teraslama, 5 asma ve 2 palamut ağacı da bulunmasına ragmen, davacı tarafından yapıldığı ve dikildiği iddia edilen bu taleplerle ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi talebe konu edilen muhdesatların, mahallinde yapılan keşifte mümkünse bütün halinde fotoğraflanması, teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli düzenlettirilecek basit kroki üzerinde durumları itibarıyla gösterilmesinin istenmesi, bu şekilde tespit edilen muhdesatlarla ilgili infazda kuşkuya yer vermeyecek şekilde karar verilmesinin sağlanması gerekirken bu hususun da yerine getirilmemesi doğru değildir.

3. Kabule göre de; mahkeme gerekçesinde teraslama çalışmasına ilişkin isteğin taşınmazın ihyası niteliğinde olduğu, sebepsiz zenginleşme hükümleri gereği eda davasına konu edilebileceği, bu istek dışındaki talepler bakımından kabul kararı verildiği açıklanmasına ragmen, hüküm kısmında davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesi ve reddedilen bölüm yönünden yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Hükmün tüm bu sebeplerle bozulması gerekirken maddi hata ile Dairenin temyiz incelemesi sonunda onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının karar düzeltme itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda bentler halinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairenin 13.03.2019 tarihli ve 2016/2654 Esas, 2019/2678 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz ve karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4575, Karar No: 2012/9297, Tarih: 30.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4575 E.  ,  2012/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/10/2009 tarih ve 2008/238-2009/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olan işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeniyle müvekkilinin sigortalısına 6.773 TL ödemede bulunduğunu ve TTK'nun 1301. maddesine göre sigortalının haklarına halef olduğunu, davalının görevi sırasında hırsızlık olayının meydana gelmesi nedeni ile kusurlu olduğunu ve hasardan sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, 6.773 TL tazminatın ödeme tarihi olan 10.07.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bekçilik yaptığı sırada 450 işyerine baktığını, kendisinin kastı ve bilgisi dışında hırsızlık olayının meydana geldiğini savunarak, davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre Erdemli Sanayi Sitesi içerisinde bulunan, davacı şirkete sigortalı Enginler Pet. Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde meydana gelen hırsızlık olayında, davalının kusurlu veya ihmali davranışları ile davacı tarafı zarara uğrattığı yönünde somut ve şüpheden uzak delil dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10696, Karar No: 2023/822, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10696 E.  ,  2023/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Harran Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçelerinde; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile idarece düzenlenen kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedelin derhâl, bakiye bedelin ise kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilgili kurumlardan resmî veriler getirtilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, üretim gelirlerinin yüksek üretim masraflarının ise düşük alınması suretiyle yüksek bedel belirlendiğini, kapitalizasyon faizinin % 5 alınması gerektiğini, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin idareye yüklenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç