muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5733, Karar No: 2024/3024, Tarih: 03.04.2024

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 21.03.2024 tarihli tercümanlı verdiği ifadesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının 2011/156 Esas yerine 2011/56 Esas olarak belirtilmesinin, mahkemece düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Olay tutanağı içeriği, sanıkların aşamalardaki savunmaları, sanık ...'ın diğer sanıkları teşhis etmesi, tanık ...'ın beyanı ve teşhisi, parmak izi raporları, kriminal rapor, tutanak mümziilerin beyanları, ele geçen maddelerin miktarı, ikamette ele geçen çeşitli materyaller üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunması, adli tıp kurumu raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıklar hakkında kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulduğu, sanıkların uyuşturucu madde imâl etmek suçunu üç veya daha fazla kişiyle birlikte işledikleri sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince ceza arttırımının yerinde olduğu anlaşılmış, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/490 Esas, 2023/1799 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafilerinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21574, Karar No: 2015/12897, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21574 E.  ,  2015/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/367-2014/437

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11248, Karar No: 2018/14399, Tarih: 28.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11248 E.  ,  2018/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 08/03/2016 gün ve 2015/68 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay'a gönderildikten sonra, aynı kararla mahkumiyetine karar verilen diğer sanık ...'un, hükmün infazına başlandıktan sonra 12/02/2018 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, mahkemece 16/02/2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 16/02/2018 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra sanık ...'un 19/02/2018 tarihli ve devamında gönderdiği dilekçeleri ile ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, bu sanık yönünden ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13974, Karar No: 2023/5471, Tarih: 30.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13974 E.  ,  2023/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1987 ada 124 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ... tarafından taşınmaz için teklif edilen bedelin çok düşük olduğunu, tapudaki satışlarda genellikle gerçek bedellerin resmiyete yansıtılmadığını, gerçek bedeli içeren satış olmaması hâlinde bedel tespitinde taşınmaz maliklerinin mağdur edildiğini, gerçek bedellerin satışa sunulan taşınmaz fiyatlarından yola çıkılarak belirlenebileceğini, davaya konu taşınmazın kamulaştırılan kısmının İzmir’in en eski yerleşim bölgesine bitişik, yeni kurulmakta olan kent merkezinde yer alan denize yakın, açık ferah, çevresinde modern yapılaşmanın bulunduğu ve İzmir’in 5000 yıl önce kuruluşunun simgesi olan meydana bitişik olduğunu belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.04.2013 tarihli ve 2012/304 Esas, 2013/137 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.04.2013 tarihli ve 2012/304 Esas, 2013/137 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsalden 1,3 kat değerli olduğunun kabulü ile m² bedeli belirlenmiş ise de dosya içindeki emlak vergisine esas değerlere göre değerlendirme tarihi olan 2010 yılında dava konusu emsalden daha değersiz olduğu hâlde dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğunun kabulü ile m² bedelinin belirlenmesi, ayrıca dava konusu taşınmaza yakın 2405 ada 20 parsel ile 2404 ada 11 parseller için açılan İzmir 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/211 Esas, 2012/175 Karar sayılı dosyasında değerlendirme tarihi olan 2011 yılının Nisan ayında m²sine 2.140,00 TL olarak belirlenen bedelin Dairemiz denetiminden de geçtiği gözetildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporu uygun bulunmamış olup taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu hâlinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden ve 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine 6459 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 ay içinde sonuçlandırılamadığından Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarihli ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak bozma öncesi tespit edilen kamulaştırma bedeli ile bozma sonrası tespit edilen fark bedele yasal faiz yürütülmesine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin hatalı olduğundan bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin 19.07.2022 tarihli ve 2018/412 Esas, 2022/218 Karar sayılı ilâmı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, emsal karşılaştırmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1987 ada 124 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dairemiz bozma ilâmında; dava konusu taşınmaza yakın 2405 ada 20 parsel ile 2404 ada 11 parsel için açılan İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/211 Esas, 2012/175 Karar sayılı dosyasında değerlendirme tarihi olan 2011 yılının Nisan ayında taşınmazların m²sine 2.140,00 TL olarak belirlenen bedelin Dairemiz denetiminden de geçtiği gözetilerek dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi itibari ile 2010 yılının Ağustos ayında 1.162,00 TL/m² değer belirleyen bilirkişi raporunun inandırıcı olmadığından bahisle bozma kararı verilmiş ise de bozma ilâmı sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 3.477,10 TL/m² değer belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

5. Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu hâlinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı idareye iadesine,

30.05.202330.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6373, Karar No: 2014/4427, Tarih: 05.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/6373 E.  ,  2014/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2009/254281

Mahkeme : HOPA Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 25.06.2009 - 2009/124 esas ve 2009/140 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7124, Karar No: 2011/4188, Tarih: 11.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7124 E.  ,  2011/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2010 tarih ve 2008/35 - 2010/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının yüklenmiş olduğu Denizli Belediyesine ait yağmur suyu kanal inşaatı hafriyatında 34 MLD 35 plaka sayılı kamyon ile sefer başına 20 TL + KDV karşılığı anlaştığını, müvekkilinin Temmuz-Aralık 2002 tarihleri arasında toplam 475 sefer yaptığını ve karşılığında fiş aldığını, davacının bu seferlerden 150 tanesinin bedeli olmak üzere 3.000 TL'yi fatura mukabilinde ödediğini, bakiye 540,00 TL bedel ile 325 seferin parasının ödenmediğini ileri sürerek, 325 adet seferin karşılığı olan 6.500 TL + KDV ile bakiye 540 TL olmak üzere toplam 8.210 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki dayanağının bulunmadığını, ibraz edilen fişlerin Tahsin Tosun'a ait olduğunu, müvekkilinin ... ile ticari bir ilişkisinin olmadığını, davacının taraf ehliyeti bulunmadığını savunarak usul ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak, taraflar arasında yazılı taşıma sözleşmesi bulunmadığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 3. maddesine göre araç sahibinin aynı zamanda aracın işleteni konumunda olduğu, 34 MLD 35 plaka sayılı aracın maliki davacı olduğuna göre ve bu aracın Denizli Belediyesine ait yağmur suyu kanal inşaatı hafriyatında yüklenici davalıya çalıştığı da tartışma konusu bulunmadığına göre davacının araç işleteni olarak dava açmakta menfaati bulunduğu ve sözleşmenin de araç maliki olan davacı ile davalı şirket arasında yapıldığının kabulü gerekeceği, TTK'nun 792. maddesine göre aksine sözleşmenin varlığı ispatlanmadığı takdirde ücretin sefer başına alınmasının hukuki karine olduğu, bu karinenin aksine bir delil ve belge sunulamadığı gerekçesiyle, 475 sefer karşılığı KDV dahil 11.210 TL ücretten davalı tarafça ödenen 3.370,00 TL düşüldükten sonra 7.840,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 345,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9958, Karar No: 2016/1154, Tarih: 08.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9958 E.  ,  2016/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : a-TCK'nın 142/1-a, 143, 35/2, 31/3, 62, 63. maddeler gereğince mahkumiyet

b-TCK'nın 152/1-a, 168/2, 31/3, 62, 63. maddeler gereğince mahkumiyet

Kamu malına zarar verme ve kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçlarından suça sürüklenen çocuklar haklarında verilen mahkumiyet hükümleri suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, geceleyin bir okulun camını zorlayarak içeri girdikleri, içeride müdür odasının kapısını kırıp eşyalara zarar verdikleri, çelik kasayı yere attıkları ve bir şey çalamadan olay yerinden uzaklaştıkları, yakalandıklarında da suçlarını ikrar ettikleri, böylece nitelikli mala zarar verme ve nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuklar, mağdur ve tanık beyanları, görgü tespit tutanağı, yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesine göre; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmü gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 50. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2826, Karar No: 2021/4142, Tarih: 30.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2826 E.  ,  2021/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi,

29/09/2020 tarih, 2020/193 esas ve 2020/257 karar

b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 11/01/2021 havale tarihli dilekçesindeki “... Dosyanın temyiz hakkından hiçbir baskı altında kalmadan özgür irademle feragat ediyorum.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine 30.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29387, Karar No: 2014/22783, Tarih: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29387 E.  ,  2014/22783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/300529

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/534 (E) ve 2013/22 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 24.06.2014 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; 5237 Sayılı TCK’nın 64/1.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.