muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17048, Karar No: 2013/1504, Tarih: 24.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17048 E.  ,  2013/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2010 gün ve 2008/35-2010/227 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/04/2012 gün ve 2011/699-2012/7010 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu akaryakıt istasyonunun davalı şirket tarafından işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 17.06.2007 tarihinde benzin istasyonunda ve eklentisi olarak kullanılan kısımda hırsızlık meydana geldiğini, istasyon ve eklentisinden çalınan eşyalar nedeniyle müvekkilinin hasarının yaklaşık olarak 21.770,98 TL olduğunu, bunun sadece 1.844,00 TL'lik kısmının davalı şirket tarafından ödendiğini, geriye kalan kısmın ödenmemesiyle ilgili kendisine bildirimin yapılmadığını iddia ederek, meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle oluşan hasarın şimdilik 1.000,00 TL'lik kısmının hasarın meydana geldiği tarihten faiziyle davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesine özel şart olarak hem yazıhanenin hem de büfenin parmaklıkla kapatılması yada çalışır bir alarm sisteminin işyerinde bulunması gerektiğini, ancak bunların davacı tarafından yerine getirilmediğini, tamamen korunaksız olan işyerinde mevcut hasarın PVC camlar kırılarak meydana geldiğini,büfe içinde zarara uğrayan 20 kalem eşyanın (sigaralar ve içkiler) emtia teminatının içinde girmediğini, poliçe bedeline enflasyon klozu eklendiğinde demirbaş teminatının 10.278 TL olarak belirlendiğini,davacı işyerinde demirbaş miktarı hesaplandığını ve eksik sigortanın mevcut olduğunu, yapılan hasar icmali sonucunda ödenmesi gereken bedelin 1.844,38 TL olduğunu ve bu bedelin davacıya 17.09.2007 tarihinde ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı işyerinde meydana gelen hırsızlıkta bir takım demirbaşlar ile büfe içerisinde yer alan sigara ve alkollü içecek çalındığını, poliçenin sigara ve alkollü içecekleri kapsamadığını, demirbaş yönünden ise hesaplanan demirbaş bedeline göre eksik sigortanın mevcut olduğu ve buna göre ödenen 1.844.38 TL miktarın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4626, Karar No: 2008/3854, Tarih: 14.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4626 E.  ,  2008/3854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13326, Karar No: 2017/494, Tarih: 23.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13326 E.  ,  2017/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'u yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak

a) Sanık ...'in olay anında yanında bulunan oğlu ...'ye müşteki ...'un saldırıp yaraladığına dair iddia, kabul ve ...'un bu yöndeki mahkumiyeti karşısında, oğlunun yaralanması sonrası eylemini gerçekleştiren sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) İşlev zayıflamasına neden olan eylem için yapılan uygulama sırasında yasa maddesinin TCK'nin 87/1-a maddesi yerine TCK'nin 87/1-c maddesi olarak gösterilmesi,

c) TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak

a) Okulda bekçi olarak görev yapan sanık ...'in okul bahçesinde gece vakti birilerinin olduğunu haber alıp, daha önce okulda meydana gelen hırsızlık olaylarını da düşünerek yanına av tüfeğini alarak okul bahçesine gittiği, üç genci okul bahçesinde alkol alırken görüp oradan ayrılmaları yönünde uyardığı, uyarıya rağmen gençlerin okul bahçesinden ayrılmadıkları, olayın tartışmaya dönüştüğü, üç gencin sanık ...'in üzerine yürüdüğü, sanık ...'in araçtan av tüfeğini alıp gençleri engellemek amacıyla ayaklarının dibine doğru yere ateş ettiğine dair iddia, kabul, sanık savunması ve dosya kapsamına göre, ''sanık hakkında meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kısa karar ile gerekçeli kararda sanık hakkında farklı ceza miktarlarına hükmolunarak çelişkiye neden olunması,

c) Uygulama sonucu sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

b) Kısa karar ile gerekçeli kararda sanık hakkında farklı ceza miktarlarına hükmolunarak çelişkiye neden olunması,

c) Uygulama sonucu sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

d) TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5777, Karar No: 2012/8858, Tarih: 13.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5777 E.  ,  2012/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmaz tahliye edildiğinde tahliye ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına, alacak talebinin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Tebligat Kanunu'nda 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiş olup 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle T.K'nun 10. maddesi “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır”. Hükmünü T.K.nun 21/2. maddesi “(Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir.

6100 sayılı HMK.nun 27.maddesine göre de; davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenme hakkı, Anayasanın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

6100 sayılı HMK.nun 27.maddesine göre de; davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenme hakkı, Anayasanın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

Olayımızda ise; davalı ...'e gönderilen dava dilekçesi ekli duruşma gününü gösterir davetiye Tebligat Yasasının 21.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, haber verilen ve bilgi alınan komşunun kim olduğu, ismi yazılmadığı gibi muhatabın nerede olduğunun da yazılmadığı görülmüştür. Bu durumda dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin davalı ...'e yapılan tebligat geçersizdir. Mahkemece, davalı ...'e az yukarıda açıklanan yasa hükümleri gözetilerek, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir usulüne uygun tebligat yapıldıktan sonra, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA ,davalının sair temyiz itirazlarının bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2484, Karar No: 2021/238, Tarih: 26.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/2484 E.  ,  2021/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduklarını, kooperatifin 12.04.2014 tarihli genel kurulunda alınan 11 ve 23 no.lu kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek anılan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin merkezinin adresi itibariyle bu davaya bakma yetkisinin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, iptali istenilen genel kurulda alınan kararlara muhalif olunup, muhalefetin zapta geçirilip imzalanması gibi bir durumun söz konusu olmadığını savunarak yetki ve dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenilen 12/04/2014 tarihli genel kurul toplantısına davacı ...'nın katılmadığı, davacı ...'ın ise katıldığı ancak iptali istenilen kararlara karşı olumsuz oy kullanmadığı ve davacılar tarafından toplantıya davetin usulü dairesinde yapılmadığı veyahut gündemin gereği gibi ilan ve tebliğ edilmediği, genel kurul toplantısına yetkili olmayan kimselerin karara katıldıkları hususlarının iddia ve ispat olunmadığından bu davacılar yönünden aktif dava ehliyetinin olmadığı, davacı ...’ ın, iptali istenilen genel kurula asaleten katıldığı ve iptali istenilen 11 ve 12.maddelere olumsuz oy vererek muhalefetini zapta geçirtdiğinden aktif dava ehliyeti bulunduğu, 11.madde yönünden; genel kurulca yönetim kuruluna icra yetkisi verme, özellikle inşaat yapımı ile ilgili kararlar alma yetkisinin iyi niyet esaslarına ve ana sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, 12. madde yönünden; 2011, 2012 ve 2013 yılı gerçekleşen imalatların yapı bedelleri ile ortaklar tarafından yapılan önceki ödeme tutarları dikkate alındığında, genel kurulca tahsiline karar verilen 290.000,00 TL aidat ödemesinin iyi niyet esaslarına uygun olmadığı ayrıca ödenmeyen aylar için ortaklardan aylık %5 gecikme faizi alınmasını öngören genel kurul kararının da hukuken sakat olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, kooperatif genel kurul kararının iptaline ilişkindir. Mahkemece, dava konusu 12/04/2014 tarihli Genel Kurul Toplantısının 12.maddesi ile alınan “kooperatfin amacına ulaşması için her ortağın ortalama 290 bin TL sını on ayı geçmeyecek şekilde her üyenin eşit taksitlere bölerek tamamlaması ve geciken ödemeler için aylık %5 gecikme zammı alınması” na yönelik kararın iptaline, 11.madde yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir. Genel kurul tutanağı incelendiğinde, 12.maddede davacı ...’ ın usule uygun şekilde muhalefet şerhinin bulunmadığı anlaşılmış olup maddenin 290 bin TL’ lik ödemeye ilişkin olan kısmının iptali isteminin öncelikle bu nedenle reddi gerekirken yazılı ve esasa ilişkin gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.

Bunun yanında, 6101 sayılı Kanun'un 7. maddesine göre görülmekte olan davalarda da uygulanması gereken 6098 sayılı TBK'nın 120. maddesine göre taraflar arasında serbestçe kararlaştırılan temerrüt faizi yasal faizin %100'ünü aşamaz. Bu kural emredici nitelikte ve kamu düzenine ilişkindir. Kooperatif Genel Kurulunda anılan maddenin (12.maddenin) ikinci kısmı ile gecikme faizi aylık %5 kabul edilmiştir. Genel kurulda kararlaştırılan gecikme zammı temerrüt faizi niteliğinde olup Yasa'nın 120. maddesinde öngörülen sınırı aşamaz. Kanunun emredici hükmüne aykırı alınan bu karar (%5 gecikme faizi) mutlak butlanla malûl olup, muhalefet şerhi ve karşı oy şartı aranmaksızın iptal edilebilir.

Somut uyuşmalıkta Mahkemece bu hususlar gözden kaçırılarak; 12.maddenin gecikme zammına ilişkin kısmının mutlak butlanla batıl olduğuna, maddenin ilk kısmının ise usule uygun şekilde muhalefet şerhinin bulunmadığı gerekçesiyle iptali isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle tümünün iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı harçların temyiz eden davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10171, Karar No: 2012/21151, Tarih: 13.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10171 E.  ,  2012/21151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından ve özellikle 25.01.2011 tarihli tutanaktan gerekçeli kararın küçüklerin kayyımı ...'e 25.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği, kayyımın da 31.08.2010 tarihinde temyiz dilekçesini hakime havale ettirip kaleme getirdiği sabittir. Kalem personelinin bilgisi olmaksızın bu dilekçenin dosyaya intikali mümkün olmadığına göre kayyımdan temyiz harcı talep edildiği halde ödenmediği kabul edilemez. Temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilmesinden kalem personeli sorumlu olup, bu görevini yerine getirmemesinin sonuçlarına kayyımın katlanması beklenemez. O halde kayyımın süresinde temyiz dilekçesi verdiğinin kabulü gerekir. Temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp kayyımdan tahsili için muhtıra çıkarılması, yatırıldığı takdirde dosyaya makbuzun eklenip gönderilmesi, süresinde yatırılmadığı takdirde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3, 432/son maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmesi, ret kararının temyizi halinde dosyanın gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.13.09.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/732, Karar No: 2013/19764, Tarih: 12.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/732 E.  ,  2013/19764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ..... vd. Aleyhine .../03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/.../2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... ........ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

...- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... ...... yönünden davanın reddine, davalı ... ......yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... ........ tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı ile davalılardan .... .....arasında çıkan tartışma neticesinde, davalı ... .....i'nin davacıyı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, davacının da elinde satır ile davalı ... ........'ye saldırmak istemesi üzerine, olay yerine yeni gelmiş olan diğer davalı ... ........'nin saldırıyı engellemek amacıyla, davacının üzerine atlaması neticesinde birlikte yere düştükleri ve çarpmanın etkisi ile davacının burun kemiğinde kırık oluştuğu, burun kırığının davalı ... ........'nin eylemi sonucu gerçekleştiğinin ceza mahkemesi kararı ile de belirlenerek, bu davalı yönünden, meşru müdafaa nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay tarafından onandığı anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Uzmanı tarafından dosyaya sunulan kök rapor ve ek raporda; burun kırığı dışında meydana gelen yaralanmalar nedeniyle davacının ... gün iş ve gücünden kalacağı, burun kırığının şifa süresinin de ...,... ay olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, burun kırığının, davalı ... ........'nin davacı ile kavgaya başlaması ve ona vurması neticesinde gelişen olaylardan sonra meydana geldiği, bu olaylarda davalı ... ........'nin eyleminin etkili olduğu, bu sebeple oluşan zarardan davalı ... ........'nin sorumlu olduğu benimsenerek; ...,... aylık geçici iş göremezlik süresine göre maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalı ... ........'nin eylemi, davacının ... gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralanmasına neden olmuştur. Davalı ... ........'nin bizzat kendisi tarafından gerçekleştirilen bu eylemi değerlendirilerek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davalı ... ........’nin eyleminin sonuçlarından da sorumlu tutulması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6975, Karar No: 2024/1395, Tarih: 22.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6975 E.  ,  2024/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/229 Esas, 2021/771 Karar

İHBAR OLUNANLAR : 1. ... vekili Avukat ...

2.... vekili Avukat ...

3.Ankara Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

4....

5....

6....

7....

8. ...

9. ...

10. ...

11. ... (...)

12. ...

13. ...

14. ...

15. ...

16. ...

17. ...

18. ...

19. ...

20. ...

21. ...

22. ...

23....

24....

25. ...

26. ...

27. ... Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

28....

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili ve duruşmasız olarak ihbar olunanlar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İhbar olunanın davaya katılmadığı sürece kararı temyiz etme hakkı bulunmaması nedeniyle ihbar olunanlar ... ve ... vekillerinin temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.02.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı vekili Avukat ..., ihbar olunan ... ... vekili Avukat ... ..., davalı vekili Avukat ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA