muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/552, Karar No: 2022/192, Tarih: 22.03.2022

Tanık ... kollukta; bahse konu boş arsanın kardeşinin eşi olan katılan ...'e ait olduğunu, bu taşınmazın yanına inşaat yapıldığını bildiğini, katılan ...'in arsasında bulunan ağaçları kesmek için hiç kimsenin kendisinden izin istemediğini, zaten söz konusu arsanın kendisine ait olmadığı,

Keşifte; ağaçların kesilmesi konusunda torunu olan tanık ... aracılığıyla kimsenin kendisinden izin almadığını, tanık ...'ın keşifte alınan beyanının doğru olmadığını,

Tanık ... keşifte; ismini sonradan öğrendiği ...'ün evde bulunduğu sırada gelerek ağaçların sınırda olduğunu, kesileceğini söylediğini, kendisinin de dedesinin evde olmadığını, çarşıda olduğunu, telefon numarasını da bilmediğini söylediğini, ancak ağaçların kesilmesi yönünde bir şey söylemediğini, tanık ...'ın keşifte alınan beyanının doğru olmadığını,

Tanık ... keşifte; ağaçların kesildiğini yaklaşık 1,5 ay sonra komşularından öğrendiklerini, amcasına durumu sorduğunda kendisine bu konuda bir şey söylenmediğini belirttiğini, olay yerine gittiğinde ağaç köklerinin greyder ile çıkarıldığını, bahçenin çevresini boydan boya kaplayan tellerin de kesilip yerine duvar örüldüğünü gördüğünü,

Tanık ... Mahkemede; bahse konu ağaçların müteahhitlik yapan sanığa sattığı arsa içinde olduğunu tespit ettiğini, bu ağaçların tanık ...'e ait olduğunu öğrenmesi üzerine de onunla görüşüp ağaçların kesilmesi gerektiğini söylediğini, tanık ...'in de "Ağaçları sökün biz alırız." dediğini, bunun üzerine ağaçların sökülebileceğini sanığa ilettiğini,

Keşifte; tanık ...'e bahse konu dut ağaçlarını kesmesini söylediğini, ancak bu kişinin kendisine kesin bir şey söylemediğini, ardından tanığın evine gittiğini, evde olmadığını öğrenmesi üzerine de torununun yanına gittiğini, torununun da "Abi sökün oraya yığın biz oradan alırız." dediğini,

Tanık ... Mahkemede; kendisinin duvar örme işi yaptığını, bahse konu binanın çevre düzenlemesini yaparken müteahhit sanığı çağırdıklarını, dut ağaçlarının duvar örülmesine engel olduğunu söylediklerini, sanığın da arsa sahibi ile görüştüğünü, kendilerine haber gelince de dut ağacını söktüklerini, arsa sahibini tanımadıklarını, dut ağacının kendi arsa sınırları içinde bulunduğunu,

İfade etmişlerdir.

Tanık ... Mahkemede; kendisinin duvar örme işi yaptığını, bahse konu binanın çevre düzenlemesini yaparken müteahhit sanığı çağırdıklarını, dut ağaçlarının duvar örülmesine engel olduğunu söylediklerini, sanığın da arsa sahibi ile görüştüğünü, kendilerine haber gelince de dut ağacını söktüklerini, arsa sahibini tanımadıklarını, dut ağacının kendi arsa sınırları içinde bulunduğunu,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; ... İnşaat isimli firmanın sahibi olduğunu, yaklaşık 15 ay kadar önce Ulaşlı Mahallesi, 1383 ada, 161 parsel numaralı taşınmaz üzerinde bina yapmak için inşaata başladığını, 10.09.2012 tarihinde ... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne söz konusu arsasının etrafına ihata duvarı çekmek için müracaat ettiğini, ardından da arsanın sınırları içerisinde ihata duvarı çektirdiğini, katılan ...'in kesildiğini iddia ettiği dut ağaçlarının inşaat yaptığı arsanın sınırları içerisinde kaldığını, bununla ilgili ... Kadastro Müdürlüğünden temin ettiği aplikasyon krokisini delil olarak ibraz ettiğini, ayrıca bahse konu ağaçların kendi sınırları içinde kaldığına ilişkin olarak sınır komşusu olan arsanın sahibi tanık ...'in oğluna inşaat yaptığı arsa sahibinin aracı ile haber gönderdiğini, kendilerine "Ağaçları kesin bizim arsaya bırakın." şeklinde haber gelmesi üzerine de ağaçları keserek boş arsaya bıraktıklarını,

Mahkemede; tanık ... ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, komşu taşınmazın maliklerini tanımadıkları için bu kişiden onlarla irtibata geçmesini istediklerini, onun da arsa sahibi ile görüştüğünü, arsa sahibinin ağaçları kendi taraflarına yıkabileceklerini söylediğini öğrenmesi üzerine de bu beyana istinaden ağaçları yıktıklarını,

Savunmuştur.

TCK’nın 151. maddesinin birinci fıkrasında; "Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde mala zarar verme suçunun temel şekli düzenlenmiş, aynı Kanun'un 152. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Anılan Kanun'un uyuşmazlık konusuyla ilgili 152. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ise suç tarihi itibarıyla;

“Mala zarar verme suçunun;

...

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında,

...

İşlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle birinci fıkradaki nitelikli hâllerin yaptırımının üst sınırı "dört yıl" olarak değiştirilmiştir.

“Mala zarar verme suçunun;

...

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında,

...

İşlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle birinci fıkradaki nitelikli hâllerin yaptırımının üst sınırı "dört yıl" olarak değiştirilmiştir.

Mala zarar verme suçunun konusu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz maldır. Suç, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yokedilmesi, bozulması, kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, seçimlik hareketli bir suçtur.

Kanuni düzenleme göz önüne alındığında mala zarar verme suçu genel kastla işlenebilen bir suç olup, suçun oluşması için failin belirli bir amaç ya da saikle (özel kast) hareket etmesine gerek yoktur.

Öte yandan Medeni Kanun'un 683. maddesinin birinci fıkrası;

"Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.",

684. maddesi;

"Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur.

Bütünleyici parça, yerel âdetlere göre asıl şeyin temel unsuru olan ve o şey yok edilmedikçe, zarara uğratılmadıkça veya yapısı değiştirilmedikçe ondan ayrılmasına olanak bulunmayan parçadır.",

685. maddesi;

"Bir şeyin maliki, onun ürünlerinin de maliki olur.

Ürünler, dönemsel olarak elde edilen doğal veya hukukî ürünler ile bir şeyin özgülendiği amaca göre âdetler gereği ondan elde edilmesi uygun görülen diğer verimlerdir.

Doğal ürünler asıl şeyden ayrılıncaya kadar onun bütünleyici parçasıdır."

718. maddesi;

"Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar.

Bu mülkiyetin kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer." şeklinde düzenlenmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (TMK m. 684/1.). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK m. 718.). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. "Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez." (Hukuk Genel Kurulunun 22.10.2019 tarihli ve 1854-1096 sayılı kararı.).

Bu aşamada, uyuşmazlıkla yakından ilgili olan hukuka uygunluk nedenleri üzerinde durulması gerekmektedir.

TCK'nın esas aldığı ve suçun bir haksızlık olarak adlandırıldığı suç teorisinde suçun unsurları; maddi unsurlar, manevi unsurlar ve hukuka aykırılık unsuru olmak üzere üç başlık altında toplanmaktadır.

Hukuka aykırılık, suçu oluşturan haksızlığın niteliği olup hukuka aykırılık ile kastedilen husus, fiilin hukuk sistemiyle çatışması ve hukuk sistemine aykırı olmasıdır. Ancak, bir olayda hukuka uygunluk sebebinin varlığı hâlinde, artık fiilin hukuka aykırılığından söz edilemeyecektir. Hukuka uygunluk sebepleri, fiilin ve dolayısıyla suçun hukuka aykırılığını ortadan kaldırmaktadır.

TCK'da hukuka uygunluk sebepleri;

a- Kanunun hükmünü yerine getirme (m. 24/1),

b- Meşru savunma (m. 25/1),

c- İlgilinin rızası (m. 26/2),

d- Hakkın kullanılması (m. 26/1),

Olarak kabul edilmiştir.

Sayılan hukuka uygunluk nedenlerinden konumuzla ilgili olan "ilgilinin rızası" hükmünün açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

İlgilinin rızası, TCK'nın 26. maddesinin ikinci fıkrasında; “Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez.” şeklindeki düzenleme ile bir hukuka uygunluk nedeni olarak sayılmıştır. Sözü edilen hukuka uygunluk nedeninin doğabilmesi, rızanın kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakka ilişkin olmasına ve kişinin bu hakla ilgili olarak rıza açıklama ehliyetinin bulunmasına bağlıdır. Yine rızanın bir hukuka uygunluk nedeni olabilmesi için fiilin işlenmesinden önce ve en geç işlendiği sırada mevcut olması gerekir. Fiilin işlendiği sırada olmayıp sonradan ortaya çıkan rıza bir hukuka uygunluk nedeni değildir (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. bası, ..., 2013, s. 285 vd.; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. bası, ..., 2014, s. 269 vd.).

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... ilinde faaliyet gösteren ... isimli inşaat firmasının sahibi olan sanık ...'nin ... ili, Merkez ilçesi, Ulaşlı Mahallesi, 1383 ada, 161 parsel numaralı taşınmaz üzerinde bina yapmak için inşaata başladığı sırada komşu parselde bulunan ve katılana ait olan yaklaşık 75 yaşındaki 3 adet dut ağacını katılandan izin almadan kesmek suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

Katılan ...'in kızı olan tanık ... tarafından çektirilen fotoğraflar incelendiğinde o tarih itibarıyla üzerinde "... İnş" ibaresi bulunan 4 katlı binanın etrafında ihata duvarı bulunmadığı ve çevre düzenlemesinin yapılmadığı, fotoğraflarda birinci ağacın söküldüğü yer olarak değerlendirilen çukurun bina duvarına ve binanın fotoğrafa göre sol köşesine yakın bir alanda; ikinci ağacın söküldüğü yer olarak değerlendirilen çukurun binanın ortasında ve binaya bitişik vaziyette; üçüncü ağacın söküldüğü yer olarak değerlendirilen çukurun ise bina duvarına ve binanın fotoğrafa göre sağ köşesine yakın bir alanda bulunduğu, kolluk tarafından düzenlenen olay yeri basit krokisinin de bu fotoğraflar ile uyumlu olduğu, kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenen 18.06.2013 tarihli raporda suça konu üç adet dut ağacının katılana ait 158 parsel numaralı taşınmaz içinde kaldığı belirtilmiş ise de aynı raporda "...dava konusu ağaçların çıkarıldığı iddia edilen yerleri, zeminde ağaçların söküldüğü yerler belli olmadığı için davacının gösterdiği yerlerden" ölçüm yapıldığının belirtildiği, ekinde yer alan krokide inşaatın yapıldığı 161 numaralı parsele komşu parsellerin 154, 155 ve 158 numaralı parseller olmasına karşın sökülen 3 adet dut ağacının dosya kapsamında bulunan fotoğraflar üzerinden yapılan tespit ve kolluk tarafından düzenlenen olay yeri basit krokisi ile çelişecek şekilde sadece 158 numaralı parsel sınırı içinde gösterildiği, sanık ...'nin aşamalarda bahse konu ağaçların inşaat yapılan 161 parsel numaralı taşınmaz içinde kaldığına yönelik savunmada bulunduğu, ... Belediyesi İmar Müdürlüğü tarafından tanık ... ile ... isimli şahsa hitaben düzenlenen 30.03.2011 tarihli imar durum kağıdında bahse konu bina ile bu binanın güneydoğusunda bulunan ihata duvarı arasında 3,5 metre mesafe olduğu, ziraat ve kadastro bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlara göre de keşif sırasında mevcut bulunan bahse konu ihata duvarının katılanın parseline tecavüzünün bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında yer alan fotoğraflar ve kolluk tarafından düzenlenen olay yeri basit krokisi de göz önünde bulundurulmak suretiyle söz konusu ağaçların söküldükleri yerlerin hangi parsel sayılı taşınmaz veya taşınmazlar içinde bulunduğuna ilişkin kadastro bilirkişisinden yeniden rapor alınarak bu husus tespit edilmeye çalışılıp, olay tarihi itibarıyla 154, 155 ve 161 parsel numaralı taşınmazların kime veya kimlere ait olduğu araştırılıp taşınmaz üzerinde bulunan bütünleyici parça niteliğindeki ağacın taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyet hakkına konu olamayacağı da dikkate alınarak sonucuna göre TCK’nın 26/2. maddesinde düzenlenen hukuka uygunluk nedeninin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 417-76 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23911, Karar No: 2024/4830, Tarih: 16.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23911 E.  ,  2024/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/824 E., 2016/272 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkeme kararının, mağdur tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mağdur vekilinin, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden dosyaya sunmuş olduğu 09.02.2021 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiklerini belirttiği, dosyada yer alan vekaletnamede de vazgeçmeye ilişkin yetkisi bulunduğu, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurun, kamu davasında katılan sıfatının kalmadığı anlaşıldığından, aynı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24262, Karar No: 2004/24302, Tarih: 21.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24262 E.  ,  2004/24302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gazipaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18479, Karar No: 2012/40657, Tarih: 12.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18479 E.  ,  2012/40657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/265605

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2010

NUMARASI : 2004/423 (E) ve 2010/19 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Şikayetçi Özgür’ün evinin önüne park ettiği 46 .. ... plakalı aracın çalındığı ve halen bulunamadığının anlaşılmasına rağmen, E.. M..’na ait 46.. ... plakalı aracın 20/01/2004 çalınması ve bu aracın takibi sonucunda çalan kişi olarak sanık Halil’in yakalanması üzerine söz konusu iki ayrı olayın karıştırılarak E.. M..’na ait aracın şikayetçi Özgür’e ait araçmış gibi kabulü ile sanığın şikayetçi Özgür’e ait aracı çaldığına dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Cumhuriyet Savcısının imzasını taşımayan iddianameye dayanılarak hüküm kurulması,

3-Kabule göre de,

a- Şikayetçiye ait aracın sağ ön kapı kilidinin kırılarak çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı kanunun 142/2-d maddesinden hüküm kurulması,

b- Eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu kararda gösterilmeden 5237 sayılı TCK.nun 143/1.maddesi ile uygulama yapılması,

c- 5237 sayılı TCK.nun 7/3.maddesi gereğince 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin sanık lehine olduğunun kabulü halinde aynı kanunun 58.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2652, Karar No: 2025/1211, Tarih: 29.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/2652 E.  ,  2025/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/416 Değişik İş, 2021/893 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-15830

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/37276

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.10.2020 tarihinde meydana gelen çift taraflı maddi hasarlı kaza neticesinde davacıya ait araçta hasar meydana geldiğini beyan ederek 5.100,00 TL hasar bedelinin avans faiziyle birlikte davalı ... kuruluşundan tazminini talep etmiş, talebini 41.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazalı aracın kendilerine gösterilmediğini ve bu nedenle gerçek hasar tespiti yapamadıklarını, ilgili aracın kazanın meydana geldiği yıl içinde tam dört kez el değiştirdiğini ve son devir işlemi tarihi olan 29.09.2020 tarihinden kısa bir süre sonra 17.10.2020 tarihinde kazanın meydana geldiğini, kendilerine iletilen kazalı araca ait fotoğraflar ile kazanın meydana geliş şeklinin uyumlu olmadığını, yedek parça ve işçilik bedellerine iskonto uygulanması gerektiğini, KDV alacağından sorumlu olmadıklarını, eksper ücretinden sorumlu olmadıklarını, avans faizi talep edilemeyeceğini ve vekalet ücretinin 1/5 olarak hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde kazanın kurgu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın kurgu olduğuna dair dosyaya yansıyan hiç bir bilgi ve belge bulunmadığı halde bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kazaya ait fotoğraflar ile kazanın oluş şeklinin birbiri ile uyumlu olduğunu, rizikonun teminat dışında kaldığını ispat yükünün davalıda olduğunu, davalının ispat yükünü yerine getirmediğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazasında davacının aracının hasar görmesi nedeniyle, davacının araç hasar tazminatı talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazasında davacının aracının hasar görmesi nedeniyle, davacının araç hasar tazminatı talebine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, tek kişilik bilirkişi tarafından düzenlenen hasar raporunda kazanın kurgu olduğunun tespit edilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, taraflar arasında tutulan kaza tespit tutanağında kazanın meydana gelişinde davacının bir kusurunun bulunmadığının tespit edilmesi de dikkate alınarak kazaya ilişkin fotoğraflar da incelenmek suretiyle üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeple davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

29.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14270, Karar No: 2015/10820, Tarih: 26.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14270 E.  ,  2015/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

1-Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak davacının dava hakkını temlik aldığı ... adına düzenlenmiş varsa tapu tahsis belgesinin aslı ya da onaylı bir suretinin;

2-Davalı ... tarafından 20.11.2007 ve 28.12.2007 tarihli Encümen Kararları ile dava konusu taşınmazın ...'a satışına karar verilmiş olup satışa dayanak yapılan Belediye Meclis Kararının bulunup bulunmadığı sorularak varsa aslı ya da onaylı örneğinin;

3-...... Belediyesinin 02.05.2006 günlü ve 08/80 sayılı Meclis Kararı ile 20.03.2007 günlü ve 10/916 sayılı Encümen Kararının onaylı suretinin;

3-Ayrıca davacı tarafından dava konusu taşınmazın bedelinin depo edildiğine dair makbuzun dosya içine konularak Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.