muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/811, Karar No: 2024/10705, Tarih: 07.11.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu reçetelerin davalı ...'nun eli mahsulü olduğu ve müvekkil kamu kurumunu zarara uğrattığının dosya içeriği ile sabit olduğunu, reçetelerde hasta olarak gözüken kişilerin yazılan ilaçlardan haberleri olmadığını, kendilerinin muayene olmadıklarını, reçetede yazılı ilaçlardan almadıklarını ve böyle bir hastalıkları olmadığı hususlarında ifadeleri bulunduğunu, müvekkil kurum müfettişlerince alınan ifadelerde de bu hususların açıkça görüldüğünü, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ve davacı kurum bu tür davalarda yasal hasım olup her halükarda aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, geçersiz ve sahte reçete tanzim ve kuruma ibraz etmek suretiyle meydana geldiği ileri sürülen kurum zararının tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12460, Karar No: 2023/13090, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12460 E.  ,  2023/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2448 E., 2023/1996 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/70 E., 2023/17 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14957, Karar No: 2014/16602, Tarih: 16.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14957 E.  ,  2014/16602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınması nedeni ile tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS'te kayıtlı adresi araştırılmaksızın ilanen tebligat yapılması karşısında sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2013 tarih, 2011/320 esas ve 2012/168 karar sayalı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılanın işlettiği güzellik salonunun ruhsatının olmadığını öğrenmesi üzerine, Karşıyaka Belediyesinde ruhsat işini halledecek tanıdıklarının olduğunu, masraflar hariç 4.500,00 TL bedel karşılığında ruhsat alabileceğini söyleyerek, katılandan bu parayı taksitler halinde aldığı daha sonra adresinden ayrılıp kaçtığı anlaşılmakla; eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8974, Karar No: 2018/3014, Tarih: 24.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8974 E.  ,  2018/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2014 gün ve 2014/5-2014/244 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/04/2016 gün ve 2015/9246-2016/3958 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "..." esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı ...'ın bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... ECZANE" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ne başvuruda bulunduğunu, talebin nihai olarak ... tarafından reddedildiğini belirterek, 2013-M-5210 sayılı ... kararının iptaline ve itirazın kabulü suretiyle davalı adına tescil edilen markanın sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11/04/2016 tarihli ilamı ile davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16114, Karar No: 2015/2530, Tarih: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16114 E.  ,  2015/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/254-2014/501

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 16 yıldır evli olduklarını, davalı ve annesinin müvekkilinin her şeyine karıştıklarını, en son davalının, müvekkilinin kafasına şişeyle vurup onu sokağa attığını, bu olaylar üzerine müvekkilinin davalı aleyhine boşanma davası açtığını ancak davanın reddine karar verildiğini, halen tarafların ayrı yaşadığını, müvekkilinin hiç bir gelirinin bulunmadığını belirterek; aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ayrı yaşamda haklı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; tarafların boşanma davası açıldıktan sonra bir araya gelmedikleri, davacının dava dilekçesinde barışmak niyetinde olmadığını beyan ettiği, davacının ayrı yaşamda haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık olgusuna dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkin olup, temyize konu uyuşmazlık; davacının, ayrı yaşamda haklı olup olmadığı ve davacıya ayrı yaşamda haklılık olgusunu ispatlama imkanının tanınıp tanınmadığı hususlarında toplanmaktadır.

TMK'nın 197.maddesi gereğince, eşlerden biri, ortak hayat nedeniyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa, hakim, eşlerden birinin istemi üzerine, eşlerden birinin diğerine yapacağı parasal katkıya ilişkin önlemleri alır. Evlilik birliği devam ederken ayrı yaşam halinde istenen tedbir nafakalarında davacının nafakaya hak kazanabilmesi için ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlaması gerekir.

6100 sayılı HMK'nın 316/4 maddesinde; her çeşit nafaka davasının basit yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiş olup; aynı yasanın 318. maddesinde; tarafların dilekçeleri ile birlikte tüm delillerini açıkça ve hangi vakıanın delili olduğunu da belirterek bildirmek, ellerinde bulunan delillerini dilekçelerine eklemek ve başka yerlerden getirilecek belge ve dosyalar içinde bunların bulunabilmesini sağlayan bilgilere dilekçelerinde yer vermek zorunda oldukları düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 316/4 maddesinde; her çeşit nafaka davasının basit yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiş olup; aynı yasanın 318. maddesinde; tarafların dilekçeleri ile birlikte tüm delillerini açıkça ve hangi vakıanın delili olduğunu da belirterek bildirmek, ellerinde bulunan delillerini dilekçelerine eklemek ve başka yerlerden getirilecek belge ve dosyalar içinde bunların bulunabilmesini sağlayan bilgilere dilekçelerinde yer vermek zorunda oldukları düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27/1 maddesinde; davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları, tarafların, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahip oldukları belirtilmiştir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davacı tarafın ayrı yaşamda haklılık olgusuna dayalı olarak eldeki dava ile tedbir nafakası isteminde bulunduğu, bu iddiasını ispat için dava dilekçesinde açıkça tanık deliline dayandığı, ilk celsede davacı vekilinin, tarafların ayrı yaşama nedeni ve davalının davacıyı evden dövüp gönderdiği hususlarında tanık dinletmek istediklerini beyan ettiği, taraflarına tanık listesi ibraz etmek üzere süre verilmesini istediği, mahkemece, davacı vekiline bu yönde süre verilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların delillerinin toplanması, ismi bildirilen tanıkların dinlenmesi, davacıya ayrı yaşamda haklı olduğunu ispatlaması için imkan tanınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hukuki dinlenilme hakkına aykırı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10834, Karar No: 2009/9998, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10834 E.  ,  2009/9998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,başvuru tarihi itirabiyle maluliyet aylığına hak kazandığının tesbitiyle aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 22.01.2004 tarihli maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin istemini reddeden kurum işleminin iptali ile başvuru tarihi itibariyle maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maluliyet aylığı talebini reddeden Kurum işleminin iptaline karar verilmesi doğrudur. Ancak “4379.89-TL’lik prim borcunun ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HUMK'nun 389. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Yapılacak iş; davacıya prim borcunu ödemesi için önel vererek, anılan borcunu ödeyip ödememesi durumuna göre, bu konuda açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13742, Karar No: 2016/10579, Tarih: 13.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13742 E.  ,  2016/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/05/2015

NUMARASI : 2008/362-2015/318

DAVACI : ...

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ..güzellik salonu yetkilisi olduğunu, davalı şirket adına şirket yetkilisi ..ile mal alım satımı hususunda protokol tanzim edildiğini, müvekkilinin malın bedeli olan 46.250,00 TL'yi davalı şirketin banka hesabına yatırdığını ancak malların teslim edilmediğini, davalı şirket aleyhine icra takibine, geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız ve dayanaksız olduğunu, davacının aktif davacı ehliyeti bulunmadığını, satışa konu malların teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, alacağını ispat külfeti üzerinde olan davacı tarafın mevcut kayıt, bilgi ve belgelere göre alacağını ispat edemediği, davalı tarafa yemin teklifinde de bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacıvekilince temyiz edilmiştir.

... Sayılı takip dosyasında, takip borçlusunun yetki itirazı ile icra dosyası... Sayılı takip dosyasında usulüne uygun bir ödeme emrinin çıkartırılıp takip yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken yetkisiz takip dosyası dikkate alınarak karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15335, Karar No: 2012/2803, Tarih: 27.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15335 E.  ,  2012/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen13/05/2010 tarih ve 2008/1022-2010/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı ecza deposunda bulunan ilaçların, davalının sahibi olduğu meskenin mutfağında bulunan lavabo su hortumunun patlaması sonucunda, daire içerisine yayılan suyun sigortalı işyerine akması neticesinde hasarlandığını, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 6.294,63 TL'nin 05.12.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dairede kiracı olarak oturan öğrencilerin haksız fiilleri neticesinde zararla müvekkili arasındaki illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta şirketinin davalı taşınmaz mülk sahibinden halefiyet esasına göne istediği bedelle ilgili olarak, komşuluk hükümlerine göre ihtilafın çözülmesinin gerektiği, davalının sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, konutun başkalarına kiraya verilmesinin sorumluluğu kaldırmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 280,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

374,00 H

93,50 PH

280,50 BK

05/03/2012 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2023/350, Karar No: 2025/1147, Tarih: 29.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/350 E.  ,  2025/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/638 D.İş , 2022/638 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-34007

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/112523

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Poliçe asıl ya da sureti raporu ve cevap dilekçesi

2. Ekspertiz raporu,

3.Davalı tarafça dosyaya sunulan cevap dilekçesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.