muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6936, Karar No: 2023/2891, Tarih: 13.09.2023

. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/10/2020 tarihli 2018/375 (E) ve 2020/324 (K) sayılı karar sayılı hükmün CMK.nın 280/2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilerek sanığın taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan aşağıdaki şekilde mahkumiyetine..." gerekçeleri ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafileri ve katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararın kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan duruşmada dinlenen sanık ...'in;

"...Daha önce vermiş olduğum ifadeler doğrudur, aynen tekrar ederim, onların konuştuğu şeyler yalandır, yaralama yoktur. Bayanın kolu koptuğu söylenmişti. Mahkeme başkanı sorduğunda hangi kolun kopmuştu dedi. ... ikinci vitesteydi. Orası rampa olduğu için gözükmüyordu. Kavşaktan oraya 100-150 m arasıydı. Ayhan 130 km hızla geldiği için kendi konuştuğu ifadeyle böyle söyledi. Mahkemedeki ifadem doğrudur..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık ve Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Eksik İncelemeye İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay günü saat 10:50 sıralarında temyiz dışı sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile Zonguldak istikametinden Ereğli istikametine meskun mahal dışında, 110 km/s hız sınırının olduğu bölünmüş asfalt kaplama devler karayolunda seyri sırasında geldiği olay yeri kavşakta aracının sağ arka kapı ve bagaj kısımları ile seyrine göre sağındaki kavşak kolundan Kandilli istikametinden seyirle gelerek kendisine hitap eden "Dur" işaret levhasını dikkate almadan kavşağa giriş yapan sanık sürücü ... idaresindeki ... plakalı kamyonun sol ön tampon ve merdiven kısımları ile çarpışması neticesinde, temyiz dışı sanık sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan Baran Turan'ın öldüğü, aynı araçta yolcu olarak bulunan katılanlar ..., İlayda'nın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, ... ve ...'ın ise nitelikli şekilde yaralandığı olayda; oluş, dosya kapsamı, sanığın savunması, katılanların ifadeleri, adli muayene raporları, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 14/12/2018 tarihli raporu karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiği anlaşılmakla; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın ve sanık müdafilerinin eksik incelemeye ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Takdiri İndirim Nedenlerinin Uygulanmamasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

2. Takdiri İndirim Nedenlerinin Uygulanmamasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli ve 2018/14-521 Esas, 2019/635 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kıstaslar, 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "...failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar..." şeklinde, uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil yol gösterici nitelikte ve örnekseme yoluyla gösterilmiş; ancak, hüküm tarihinden önce, anılan fıkrada değişiklik yapılarak, takdirî indirim nedenleri tahdidi hale getirilmiş ve takdirî indirim nedenlerinin uygulama alanı daraltılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin, 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile değişik ikinci fıkrasında, takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kriterler, "... failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları veya cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri..." şeklinde sınırlı olarak sayılmış, ayrıca, duruşmadaki mahkemeyi etkilemeye yönelik şeklî tutum ve davranışların, takdirî indirim nedeni olarak dikkate alınamayacağı ve takdirî indirim nedenlerinin kararda gerekçeleriyle gösterilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; "Sanığın dairemizce de gözlemlenen tutum ve davranışları, karşı tarafı suçlayıcı yönündeki beyanları, olayda pişmanlığına dair halen belirti göstermemiş olması karşısında takdiren TCK m.62/1 maddesinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA" şeklindeki hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafilerinin takdirî indirim nedenlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Kusur Durumu Yönünden

3. Kusur Durumu Yönünden

Soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenen Kaza Tespit Tutanağı ile uyumlu Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 14/12/2018 tarihli raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği buna göre, sanık sürücü ..., sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışında gündüz vakti seyri sırasında geldiği olay yeri kavşak başında kendisine hitaben bulunan “Dur” levhasına uyarak durup Zonguldak istikametinden Ereğli istikametine seyretmekte olan otomobile ilk geçiş hakkını bırakması gerekirken bu kurala uymadığı, yeterli kontrolü yapmadan giriş yaptığı kavşakta ilk geçiş hakkını bırakmadığı otomobil ile çarpışmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık ve sanık müdafilerinin kusura ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

4. Tayin Edilen Cezaya İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen neticenin ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, teşdiden hüküm kurulması, oluş ve dosya kapsamına uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, şikayeti devam etmekte olan ikisi nitelikli olmak üzere dört kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında temel cezanın 6 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık ve sanık müdafilerinin temel ceza miktarına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

5. Sürücü Belgesinin Geri Alınmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5. Sürücü Belgesinin Geri Alınmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği hususu ve tedbirin belirtilen sınırlar içerisinde olmak kaydıyla süresinin belirlenmesinin hakimin takdirinde bulunduğu, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, şikayeti devam etmekte olan ikisi nitelikli olmak üzere dört kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanığın, taksirinin yoğunluğu ve neticenin ağırlığı göz önüne alındığında, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık ve sanık müdafilerinin buna ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/1101 Esas, 2021/2605 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/359, Karar No: 2025/7320, Tarih: 24.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/359 E.  ,  2025/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/10 E., 2022/335 K.

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 09.05.2024 tarihli ve 2022/7472 Esas, 2024/7482 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2024 tarihli ve KD-2022/104945 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemi üzerine, 5560 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yapılan inceleme neticesinde;

I. MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ SEBEBİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi; 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu adli para cezalarının, "hapisten çevrili 1500 TL adli para cezası ile, doğrudan verilen 20 TL adli para cezası" olduğu, Yüksek Daire kararında ilamın üst kısmında doğrudan verilen adli para cezasının "20" TL yerine iki kez "80" TL olarak yazıldığı, sonuç kısmında da kazanılmış hak sebebiyle infaz edilecek doğrudan verilen adli para cezasının "20" TL yerine "80" TL adli para cezası olarak yazılarak maddi hata yapıldığı buna ilişkin yazım hatasının düzeltilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 1.500,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası yapılan yargılamada ise sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1,500,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın "1.500 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, bu nedenle Dairemizin 09/05/2024 tarihli ve 2022/7472 Esas, 2024/7482 Karar sayılı ilamında "sanık hakkında hükmedilen 1,500 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adli para cezasının kazanılmış hak nedeniyle 1,500 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası üzerinden infazına" karar verilmesi gerekirken “20.00 Türk lirası” üzerinden infazına ibaresi yerine “80,00 Türk lirası” üzerinden infazına yazılmak suretiyle ilamda maddi hatanın meydana geldiği, bu sebeple Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2024 tarihli, KD-2022/104945 sayılı yazısındaki maddi hatanın düzeltilmesi isteminin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ İSTEMİNİN KABULÜNE,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ İSTEMİNİN KABULÜNE,

2. Dairemizin 09.05.2024 tarihli ve 2022/7472 Esas, 2024/7482 Karar sayılı ilâmında maddi hata yapıldığı anlaşılmakla, ilâmın ilk paragrafında hüküm fıkrasındaki "Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1.500,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırıldığı" yerine "Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1.500,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırıldığı" yazılması, aynı paragraftaki "1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1.500,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" yerine "1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1.500,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" yazılması, yine ilâmın ikinci paragrafında "hüküm fıkrasına "sanık hakkında hükmedilen 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezalarının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1.500,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle" cümlesi yerine "hüküm fıkrasına "sanık hakkında hükmedilen 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezalarının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1.500,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle," yazılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9873, Karar No: 2025/4903, Tarih: 24.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/9873 E.  ,  2025/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/540-2023/540

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 29.10.2021 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın, park halindeki başka bir araca çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 120.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 2.000,00 TL SGK tarafından karşılanmayan ve fatura edilemeyen tedavi gideri olmak üzere toplam 122.200,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesiyle talebini 458.147,73 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 430.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 22.570,23 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 3.577,50 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 2.000,00 TL SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri olmak üzere toplam 458.147,73 TL tazminatın 09.12.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 430.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 3.660,18 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 3.577,50 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 2.000,00 TL SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri olmak üzere toplam 439.237,68 TL tazminatın 09.12.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin 18.910,05 TL geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, aktüer bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, dosyadaki belgelere göre davacının hastanede 5 gün kaldığını, bu nedenle davacı lehine geçici bakıcı gideri tazminatı hesaplanmasının hatalı olduğunu, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 - %1,65 teknik faize göre hesaplanması, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kusur oranının hatalı olduğunu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi giderinden poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını, davacıya davaya konu kaza nedeniyle SGK tarafından rücuya tabi geçici iş göremezlik tazminatı ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ile tedavi gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanmasının doğru olmasına, davacının müterafik kusurlu olduğuna ilişkin delil bulunmamasına, dosya kapsamında alınan kusur bilirkişi raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olduğunun anlaşılmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı ile SGK tarafından karşılanmayan fatura edilemeyen tedavi giderinden poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmasına, SGK tarafından davacıya davaya konu kaza nedeniyle ödenen geçici iş göremezlik tazminatı tutarının hesaplanan tazminattan tenzil edilerek hüküm kurulmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, hakem heyetince hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 07.11.2022 tarihli raporda, trafik kazası sonrası meydana gelen omurga kırılması nedeniyle davacının % 8 oranında maluliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, bununla birlikte raporda yine kazaya bağlı olarak davacıda geliştiği kanaatine varılan travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle davacının % 20 oranında malul kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani haksız eylem ile illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına alındıktan sonra muayenesi de yapılarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının omurgasındaki yaralanma da dikkate alınmak suretiyle, davacıda kazadan sonra oluştuğu belirtilen “travma sonrası stres bozukluğu” nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, raporda belirtilen travma sonrası stres bozukluğunun süreklilik arz edip etmediği ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde psikiyatri uzmanı, ortopedi ve travmatoloji uzmanı ile beyin ve sinir cerrahisi uzmanının da bulunduğu heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre, davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.