muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8980, Karar No: 2010/10040, Tarih: 07.10.2010

davada İdare Mahkemesi’nin yürütmenin durdurulması konusunda vereceği kararın sonuna kadar bekletilmesi yönündeki talebinin 26.10.2006 tarihli Encümen Kararıyla uygun görüldüğü ve bilahare 12.7.2007 tarihli Encümen kararı gereğince 13.7.2007 tarihinde çekişmeli taşınmazın 350.000YTL.sı peşin, kalan 700.000.-YTL.sı için belediye lehine kanuni ipotek tesis edilerek davacı belediye tarafından Milenyum … A.Ş.ne temlik edildiği, adı geçen  şirketin de taşınmazı 29.11.2007 tarihinde ve satış suretiyle dava dışı .......MatbaacılıkYayıncılık Rek.Mad.Enerji ve İnş.A.Ş.ne 2.800.000YTL bedelle ve ipotekle yükümlü olarak devrettiği, 5.5.2008 tarihinde de taşınmazın,...… A.Ş.nin bölünmesiyle oluşan davalı ...Park Gayrımenkul Yat. Ort. İşlt.ve Tic.A.Ş. adına ayni sermaye olarak tescil edildiği; bu arada 3. kişi .... Türk A.Ş. tarafından Aratol Belediye Başkanlığı aleyhine dava konusu taşınmazın satışıyla ilgili 01.09.2006 tarih ve 08 sayılı Belediye Meclis Kararının iptali isteğiyle açılan davanın yargılaması neticesinde Aksaray İdare Mahkemesi’nin 25.10.2007 tarih ve 31-1180 sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiği ve bu kararın Danıştay 6. Dairesi’nin 19.09.2008 tarihli ilamıyla onanıp, karar düzeltme isteği de 8.2.2010 tarihinde reddedilerek kesinleştiği; ayrıca aynı şirketçe taşınmazın ihale ve satış işlemlerinin iptali ve Aksaray Belediyesi’nin de taşınmazın satışıyla ilgili Belediye Encümen Kararının iptali istekli davalarının da kabullerine dair Aksaray İdare Mahkemesi tarafından verilen kararların henüz kesinleşmedikleri anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişmeli taşınmazın satışının dayanağı olan Belediye Meclis Kararının idari yargı yerinde iptali nedeniyle ortada geçerli bir işlem kalmadığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise, dava konusu taşınmazın tapu kaydına güvenen ve iyiniyetli 3. kişi olarak maliki bulunduğunu ve ilk el şirkete yapılan satışın dayanağı Meclis Kararının iptalinin kendi iktisabını geçersiz hale getirmeyeceğini savunmuştur.

Bilindiği üzere; hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Öte yandan bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke M.K.nun 1023.maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin  1.fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne varki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim bu görüşten hareketle "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğin den (resen) nazara alınacağı ilkeleri 8.11.1991 tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın dava dışı .… A.Ş. adına tescilinin dayanağı olan idari işlem, yani 01.09.2006 tarih ve 08 sayılı Belediye Meclis Kararı idari yargı yerinde iptal edildiğine ve bu karar kesinleştiğine göre, sicilin illetten yoksun başka bir ifadeyle adı geçen şirket adına tescilin yolsuz hale geldiği tartışmasızdır. Bu bağlamda, İdare Mahkemesi Kararları’nın tapu iptal ve tescil davaları bakımından Adli Yargıyı etkilemeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığı da açıktır.

Ancak, çekişmeli taşınmazı ilk el olan .… A.Ş.’den edinen . A.Ş.nin ve dolayısıyla bu şirketin bölünmesiyle oluşan davalı şirketin, yukarıda sözü edilen çekişmeli taşınmazın geçirdiği aşamalardan, görülen idari davalardan haberdar olup olmadığı, Aksaray gibi küçük bir ilde ve merkezi bir alanda çok büyük meblağlı bir taşınmaz alımında  basiretli bir tacir olarak göstermesi gereken özenle hareket edip etmediği, araştırılmak ve taşınmazın ipotekle yükümlü olarak alımının somut olaya etkisi, vb.gibi olgular değerlendirilmek suretiyle iyiniyetli olup olmadığı yönünde yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde soruşturma, inceleme ve irdeleme yapılmamış ve TMK.nun 1023.maddesi hükmünün koruyuculuğundan yararlanıp, yararlanamayacağı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda gerekli araştırma, inceleme ve soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, toplanan ve toplanacak olan delillerin birlikte değerlendirilip, irdelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek ve yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı belediye ve bilahare bağlandığı Aksaray Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 07.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6692, Karar No: 2012/23862, Tarih: 07.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/6692 E.  ,  2012/23862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahallinde, uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanığın, merdiven boşluğunu kapatmak için inşaa ettiği yapının 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca ruhsata tabi bina niteliğinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3399, Karar No: 2021/1585, Tarih: 18.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3399 E.  ,  2021/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının, kanundaki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, en aleyhe kabul ile 2006 takvim yılı bakımında 31.12.2006 ve 2007 takvim yılı bakımından ise matrahlı son KDV beyanının Mart 2007 olduğu anlaşıldığından 31.03.2007 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde kabul ve takdir kılınmış olduğu ancak;

Sanık hakkında 2002-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, 02.07.2013 tarihli hüküm ile 2002, 2003, 2004 ve2005 takvim yılları bakımından düşme kararları verildiği ve bunların temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilmeksizin, suç tarihinin 2006 ve 2007 yazılması yerine 2002-2007 yazılması;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "2002-2007 yılları arasında vergi usul kanununa muhalefet suçunu" ibaresi çıkarılarak yerine “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1939, Karar No: 2014/3271, Tarih: 27.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1939 E.  ,  2014/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/154937

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/01/2013, 2012/292 (E) ve 2013/1 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Adem hakkında mağdur Hasan'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Özgür hakkında mağdur Hasan'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan kurulan hükümlerin sanık müdafiileri ile C. Savcısının temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Adem’in mağdur Hasan’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Özgür müdafiinin sübuta, sanık Adem müdafiinin suç vasfına, C. Savcısının iştirakin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanıklar Adem ile Özgür minibüsle seyahat ederlerken, sanık Adem’in daha önceden tanıdığı mağdur Hasan’ın da minibüse bindiği, mağdurun sanık Adem’le konuşurken işsiz olduğundan bahsederek yakındığı, sanığın da mağdurun kendisine çocukken cinsel tacizde bulunduğunu ima

ederek, herşeyin maddi manevi bir karşılığı olacağını söylediği, sonrasında mağdur Hasan’ın minibüsten inmesinden sonra sanıkların inecekleri durak olmamasına rağmen mağdurun arkasından minibüsten indikleri, Adem ile Hasan arasında yol üzerinde de devam eden tartışmanın ilk haksız hareketi kimin başlattığı belli olmayacak şekilde kavgaya dönüştüğü, sanık Adem'in birden fazla bıçak darbesi vurarak hayati tehlike geçirtecek şekilde mağduru yaraladığı olayda;

a)Sanık Adem ile Hasan arasındaki tartışmada ilk haksız hareketi kimin başlattığı tespit olunamadığından, sanık Adem lehine cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirimini öngören TCK'nun 29.maddesinin uygulanması sırasında makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde haksız tahrik hükümleri uygulanmamak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

b) Sanık Özgür'ün sanık Adem'in yanında yardım eden ve fiili birlikte işleyen fail olarak olaya katıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanığın beraatı yerine mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık Adem müdafii ile sanık Özgür müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 27/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18743, Karar No: 2013/2431, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18743 E.  ,  2013/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle birim gün üzerinden tayini yerine doğrudan 500 TL. adli para cezası olarak tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün oldu- ğundan, adli para cezasının tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak sanığın 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına "adli para cezasına esas alınan 25 gün üzerinden TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 20 gün ile mahkemenin kabulü gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 400 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7879, Karar No: 2012/44014, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7879 E.  ,  2012/44014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tefrik, beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

Suç tarihlerinin sanık ... açısından 24/10/2004; diğer sanıklar yönünden sahtecilik suçu için 22/02/2005, dolandırıcılık suçu bakımından ise 19/12/2005 günü olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre; ... Merkez Laboratuvarında görevli olan sanıklar ..., ..., ... , diğer sanıklar tarafından gerçeğe aykırı düzenlenen fatura ve belgelere dayanarak ... firması yetkililerine haksız olarak ödeme yaptıkları, ayrıca ödemeye esas merkez komisyonu belgelerini önceki tarihli olarak gerçeğe aykırı düzenleyip kurumu 740.226.09 TL tutarında zarara uğratarak nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanıklardan ...(müdür), ... (uzm. Yrd.) ve ...'nun (24/10/2004 tarihine kadar uzm. Yrd.)....Lab. Müdürlüğü'nde görevli olmaları ve 3624 sayılı ... Kurulması Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin son cümlesi gereğince, başkanlığın malı aleyine suç işleyen personelin devlet memuru gibi cezalandırılacağının hüküm altına alınması karşısında;temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan resmi belgede sahtecilik suçunun cezasının, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK'nın 339/1. maddesinde üç yıldan on yıla (5237 sayılı TCK'nın 204/2 maddesi gereğince üç yıldan sekiz yıla); nitelikli dolandırıcılık suçunun cezasının ise aynı Kanun'un 158/1-d-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret oldukları gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3559, Karar No: 2012/2009, Tarih: 15.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3559 E.  ,  2012/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Vek. Av. ...ile davalı Vek. Av...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, 24.05.2009 tarihli genel kurul toplantısında ölü iki üyenin toplantıya katılmış gibi gösterildiğini, iki hisse sahibi olan... isimli üyenin tek oy hakkına sahip olmasına rağmen kendi adına asaleten diğer hissedar adına vekaleten oy kullandığını, ek ödeme niteliğindeki 12/a maddesinde Yasa'nın 52'nci maddesinde aranan nisaba uyulmadığını, yüklenici firmaya 15.11.2009 tarihine kadar cezasız süre verilmesine ilişkin kararın İmar Kanunu'na aykırı olduğunu, inşaatların mevzi planına aykırı yapılması nedeniyle bu konudaki genel kurul kararının Yasa'ya uyarlık göstermediğini, genel kurulun 12/b,c, d, e bentlerinde alınan kararlarda Yasa'nın 51/1, Anasözleşmenin 33'ncü maddesinde belirtilen sayıya ulaşılmadığını ileri sürerek, 24.05.2009 tarihli genel kurulda alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öldüğü iddia edilen ...'un sağ olduğunu, vefat eden ... adına mirasçılarından ...'ın, diğer mirasçının imzasını taşıyan yetki belgesi ile katıldığını, ...'in sehven iki imza attığını, bilahare genel kuruldan ayrıldığını ve eşinin vekaleten genel kurulda bulunduğunu, inşaat yapımı için istenen ödemelerin olağan nisapla kararlaştırılabileceğini, alınan kararların Yasa'ya, iyiniyet kurallarına ve Anasözleşmeye uygun olduğunu, genel kurula katılımın en düşük olduğu anda dahi 150 üyenin mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ret oyu vermediği ve muhalefet şerhi yazdırmadığı kararların iptalini isteyemeyeceği, 335 kişinin katıldığı genel kurulda toplantı yeter sayısının oluştuğu, davacının usulsüz olduğunu iddia ettiği 11 oyun sonucu etkilemediği, 12/b maddesi görüşülürken 150 üyenin mevcut olduğu, bu bentle ilgili 89 oyla; c,d,e bentlerinde ise oybirliğiyle karar alındığı; b, c, d, e bentleri bakımından Anasözleşme 33'ncü maddesi ihlal edilmişse de HGK'nun 24.05.2000 tarih 2000/11-892, 921 E.K. sayılı kararında belirtildiği

üzere genel kurul yeter sayı ile toplandıktan sonra başlangıçtaki mevcudun altına düşse bile, anasözleşmede öngörülen toplantı ve karar yeter sayısı altına düşülmedikçe alınan genel kurul kararlarının geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

üzere genel kurul yeter sayı ile toplandıktan sonra başlangıçtaki mevcudun altına düşse bile, anasözleşmede öngörülen toplantı ve karar yeter sayısı altına düşülmedikçe alınan genel kurul kararlarının geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve iptali istenen 24.05.2009 tarihli genel kurul toplantı tutanağında, ortaklar listesinde 506 üyenin kayıtlı olduğu belirtilmesine rağmen dosya içerisinde bulunan hazirun cetvelinde 557 kişinin ismi bulunmaktadır. Mahkemece, kooperatifin 506 üyesinin bulunduğu saptamasından yola çıkılarak toplantı ve karar nisabının oluştuğu sonucuna ulaşılmıştır. Hazirun cetvelinde yer verilen üye sayısı nazara alındığında hasıl olan çelişkinin giderilmesi gerekmekte olup, davacı vekilinin 15.10.2009 tarihli dilekçesinde geçen nisapla ilgili tüm iddialarının da tartışılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmaması yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan, kooperatif genel kurulunda alınan, ödeme yapılmasına ilişkin kararın ek ödeme niteliğinde olduğu ve karar nisabının bulunmadığı iddia edilmekte ise de Mahkeme kararında bu iddiaya ilişkin gerekçe bulunmamaktadır. Mahkemece, kooperatife ait defter ve kayıtlar üzerinde kooperatif mevzuatı ve mali konularda uzman bilirkişiler aracılığı ile inceleme yaptırılarak, genel kurul tarihi itibariyle kooperatifin bir bilanço açığının bulunup bulunmadığının, karar altına alınan ödemenin hangi amaçla, nerelere kullanılacağının gerekçeli ve Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde düzenlenmiş raporla belirlenerek, buna göre belirlenen yükümlülüğün 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 31'nci ve 52'nci maddelerinde düzenlenen ek ödeme mahiyetinde bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre kararın yeterli nisap ile alınıp alınmadığının tespiti gerekir. Bu durumda, anılan kararın iptal yada yokluk yaptırımına tabi olup olmadığının, buna göre, davacıların dava açma hakkı bulunup bulunmadığının 53'ncü maddesi uyarınca belirlenip, anılan karara ilişkin iddia hakkında da karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.