muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13334, Karar No: 2008/16708, Tarih: 07.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13334 E.  ,  2008/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 07/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1116, Karar No: 2024/16070, Tarih: 04.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/1116 E.  ,  2024/16070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/580 E., 2021/615 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2020/580 Esas, 2021/615 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.10.2022 tarihli ve 2022/8978 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/142642 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/142642 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2012 tarihli ve 2012/3869 Soruşturma, 2012/1252 Esas, 2012/663 sayılı iddianamesi ile İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/827 Esas, 2012/1477 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 28.01.2013 tarihinde kesinleştiği,

B. İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/827 Esas, 2012/1477 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 28.01.2013 tarihinde kesinleştiği,

C. Sanığın, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine, dosyanın devredildiği İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli ve 2014/679 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verildiği, kararın 16.06.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 21.08.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 02.07.2021 tarihli ve 2020/580 Esas, 2021/615 Karar sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına ve sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

1. Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri gereğince hakim ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılması, hükmün gerekçe bölümünde, sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi, hangi delile hangi nedenlerle üstünlük tanındığının belirtilmesi, delillerle ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak bunun nitelendirilmesi ve tüm delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkındaki İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli ve 2014/679 Esas, 2015/136 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıfta bulunmak suretiyle gerekçesiz hüküm kurulması,

2. Suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve kayden 09.10.1994 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenleme gereğince, anılan maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2020/580 Esas, 2021/615 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3742, Karar No: 2012/6920, Tarih: 23.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3742 E.  ,  2012/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilerinin davalı kooperatif ortağı olduğunu, 28.06.2008 tarihli genel kurulda alınan kararlara muhalefet şerhi koyduklarını, yönetim ve denetim kurullarının sürelerinin dolmalarına rağmen genel kurul gündemine seçim maddesi konulmadığını ve seçim yapılmadığını, kooperatifi halen görev süresi dolan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin idare ettiğini, seçim yapılmaması nedeniyle kooperatifin organsız kaldığını, bu nedenle kooperatife dava sonucuna kadar kayyım tayin edilmesi gerektiğini, mevcut yönetim kurulu üyeleri hakkında üyelere yanlış bilgi verme ve görevi kötüye kullanma suçundan açılan ceza davası olmasına rağmen bu hususun genel kurul gündemine alınmadığını, toplanan aidat miktarı ve ödenecek huzur hakları dikkate alındığında kooperatifin bu haliyle amacına ulaşmasının mümkün olmadığını, müteahhide borç karşılığında 2 dairenin ortak olarak kaydedilmesine dair kararın arsa tahsis protokolüne aykırı olup, ileride kooperatifi inanılmaz mali külfet ile karşı karşıya bırakacağından yok hükmünde sayılmasında zorunluluk bulunduğunu, kooperatifin 78 ortağından yalnızca 30 ortağa çağrı yapıldığını, yaklaşık 15-20 üyenin katılımı ile toplantı yapılıp karar alındığını ileri sürerek, kooperatife yargılama sonuna kadar kayyım atanmasını, 28.06.2008 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların mutlak butlanla malul olduğunun tespitini,bu talep kabul edilmediği takdirde genel kurulun 3,4,5,6,7,8 ve 9. maddelerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın iddialarının genel kurul kararlarının iptalini gerektirecek nedenler olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen billirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ...'ın davalı kooperatife karşı mali yükümlülüklerini yerine getirmediği için üyelikten ihracına karar verildiği hususunun ...3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/652 Esas sayılı dosya kapsamına göre sabit olduğundan taraf sıfatı bulunmadığı, diğer davalı ...yönünden anılan genel kurul kararlarının mutlak butlanla malul sayılmasını gererektirir koşulların oluşmadığı, genel kurulda alınan kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet esaslarına aykırılık içermediği ve iptallerini gerektirir bir husus bulunmadığı, kooperatifin yasal organlarının bulunduğu, davacı iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle iptali istenen genel kurulun 7 ve 9. maddeleri oybirliği ile kabul edilmiş olup, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca red oyu kullanmayan davacı ... ... bu maddelere yönelik dava açma hakkı bulunmasına göre, davacılar vekilinin davacı ... yönünden tüm, davacı ... yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı ...vekilinin iptali istenen genel kurulun 4. maddesi ile ilgili temyiz istemine gelince;

Bu maddede yükleniciye olan borca karşılık 4 ve 5. Bloklarda 2 dairenin yükleniciye verilmesi ve ortak olarak kaydedilmesi kabul edilmiştir. Davalı kooperatif ile dava dışı ...arasındaki arsa tahsis protokolünün yüklenicinin ortak kaydedilmesinin de içinde bulunduğu sebeplerle iptal edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Öte yandan, 4. maddede yükleniciye olan borcun miktarı, verilecek dairelerin bedeli, dairelerin niteliği, ayrıntıları ile belirtilmediğinden alınan bu karar ortaklar yönünden tereddüt uyandırıcı ve belirsiz niteliktedir. Bunun yanında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yüklenicinin iki daire için ortak kaydedilmesinin davalı kooperatif ile ... arasında imzalanan sözleşmeye aykırı bulunmasının işbu davanın konusu olmadığı görüşü bilidirilmiş ise de, dosya kapsamından davanın konusunun bu husus olduğu da anlaşılmaktadır.Bu itibarla kooperatif üyelerinin menfaatine aykırı nitelikteki bu maddenin iptaline karar verilmesi gerekirken, salt tüzelkişiliğin ortaklığa alınmasında yasal engel bulunmadığı yönünde görüş bildiren bilirkişi raporuna itibar edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davacı ... yönünden tüm, davacı ... yönünden diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacı ...'dan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14828, Karar No: 2017/2341, Tarih: 20.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14828 E.  ,  2017/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-) 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hâzinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8,00.-TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm ile “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7578, Karar No: 2024/24669, Tarih: 05.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7578 E.  ,  2024/24669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

2. Cezanın haksız olduğuna, sanığın mağdur olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Eksik inceleme yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2051, Karar No: 2014/9409, Tarih: 21.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2051 E.  ,  2014/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/152-2013/101

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/03/2013 tarih ve 2012/152-2013/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin adına tescilli "T.. marka kimyasal gübre üretip pazarladığını, bu ürünlerden "H.. Map" isimli gübrenin "T.. markalı ambalajlar içerisinde davalı tarafından satıldığını, Tarım İl Müdürlüğü'nce yapılan incelemede üzerinde “T.. markası bulunan ambalajlar içerisinde satılan gübrenin sahte olduğunun belirlendiğini, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının müvekkiline ait markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre hesaplanacak maddi tazminat miktarına 556 sayılı KHK'nin 67. maddesine göre takdiren eklenecek bedel toplamı olarak şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın tecavüz tarihi olan 28/07/2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin gübre imalatı yapmayıp paketlenmiş şekilde aldığı ürünlerin satışını yaptığını, davaya konu olan ürünleri üç çuval olarak .. isimli şahıstan alındığını, ürünlerin faturası getirilinceye kadar muhafaza edilmek üzere depoya kaldırıldığını, yani satışa sunulmadığını, ambalajlı ürünün sahte olup olmadığını bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin gübre imalatı yapmayıp paketlenmiş şekilde aldığı ürünlerin satışını yaptığını, davaya konu olan ürünleri üç çuval olarak .. isimli şahıstan alındığını, ürünlerin faturası getirilinceye kadar muhafaza edilmek üzere depoya kaldırıldığını, yani satışa sunulmadığını, ambalajlı ürünün sahte olup olmadığını bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 11.06.2012 bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda; dosya içindeki bilgi ve belgelere göre bir torba M..marka gübre bedelinin 125 TL olup, 3 torba Map gübre bedelinin 375 TL olduğu, sahteliği kanıtlanan ve davacıya ait ambalaj içinde satışa arzedilen ürünler nedeniyle davacıya ait markaya olan güvenin sarsıldığı, bu nedenle ticari itibarını zarar gördüğü sabit görüldüğünden davacının manevi tazminat talebinin uygun olduğu, davalının faturasız olarak satın aldığı, T..markalı H.. Map ürünü iş yerinde kontrolsüz şekilde piyasaya sürdüğü, bu şekilde haksız kazanç elde ettiği göz önüne alınarak ve sahte marka ürünlerin satışa arzı halinde bedelinin 3 katına kadar tazminata hükmedilebileceği 556 sayılı KHK'nın 67. maddesinde düzenlendiğinden olayın meydana geliş şekli, davalının söz konusu sahte ürünü piyasaya arz etmesi gibi nedenler dikkate alınarak taktiren 1.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3 torba map gübre bedeli olan 375,00 TL'den 556 sayılı KHK'nın 67. maddesi dikkate alınarak takdiren artırım yapılarak 1.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hüküm özetinin Türkiyede tirajı yüksek iki gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı, davalı vekilinin (3) numaralı bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 – Davacı vekili tarafından, dava dilekçesinde talep olunan tazminatlara ilişkin olarak reeskont faizi isteminde bulunulmasına karşın, mahkemece hüküm altına alınan miktarlara faiz uygulanmaması doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3 – Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, kısmen ret hükmü kurulan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olarak davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/4 maddesi gereğince ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde tek vekalet ücreti ile yetinilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3 – Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, kısmen ret hükmü kurulan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olarak davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/4 maddesi gereğince ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde tek vekalet ücreti ile yetinilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.