muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6410, Karar No: 2019/1533, Tarih: 14.02.2019

Bu durumda mahkemece, davacının bahsi edilen yüksek okuldan mezun olduğunda mesleğine göre emsal gelir araştırması yapılması, ilgili meslek odaları ve meslek kuruluşlarından da mezuniyetinden itibaren ne kadar sürede iş bulabileceği, emsal gelirin ne kadar olabileceği, mesleğine göre yılın tamamında çalışıp çalışamayacağı gibi hususların sorulması, gerektiğinde bu hususta bilirkişi incelemesi yapılarak davacının gerçek gelirinin tespiti ile sonucuna göre hesaplama yapılması gerekirken yetersiz araştırma ile asgari ücretten hesap yapan rapora göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Diğer yandan, harçtan muaf olduğu halde, dahili davalı ... Kurumunun da diğer davalılar ile birlikte harçtan sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma sebebine göre davalı SGK vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine ise şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle; dahili davalı SGK vekilinin, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı SGK vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya geri verilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/950, Karar No: 2014/3555, Tarih: 18.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/950 E.  ,  2014/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye yardım etmek

HÜKÜM : 1-... hakkında:

Taammüden adam öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2-Sanık ... hakkında :

Taammüden adam öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a, 39/1, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın tasarlayarak öldürme, sanık ...'un tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafıinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede kollukta alınan ifadelere itibar edilemeyeceğine, sanığın fail olarak değil suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

18.06.2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat...'in yokluğunda 19.06.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/16840, Karar No: 2017/4877, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16840 E.  ,  2017/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12791, Karar No: 2010/16384, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12791 E.  ,  2010/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapu malikleri ... ağa ve ... ağa varislerinin kayyımı olan şahsın kendisini vekille temsil ettirmeyip davayı asaleten takip ettiği gözetilmeden kayyım tarafından temsil edildiklerinden sözedilerek yararına vekalet ücreti hükmedilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu paragrafının metinden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4000, Karar No: 2012/5316, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4000 E.  ,  2012/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3039, Karar No: 2019/4497, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3039 E.  ,  2019/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/04/2017 tarih ve 2014/418 E. - 2017/408 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce verilen 11/04/2018 tarih ve 2017/969-2018/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının dava dışı Bostancı Eğitim Tesisleri Tic. ve San. Ltd. Şti'nin eski müdürü ve ortağı olduğunu, bu göreve 16/06/2004 tarihli ortaklar kurulu kararı ile 5 yıl süre ile şirket münferit imza ile temsil etmek üzere müdür olarak seçildiğini ve şirket hisselerini devrettiği 16/09/2009 tarihine kadar bu görevi ifa ettiğini, davacının hisselerini 170,00 TL bedel ile 16/07/2009 tarihli Limited Şirket Hisse Devrin dair noter sözleşmesi ile dava dışı şahsa devrettiğini, davacının, hisse devrini şirketin zarar etmesi ve vergi yükümlülüklerinin devralan ... tarafından karşılanması amacıyla yaptığını ve herhangi bir bedel almadığını, 12/11/2009 tarihine kadar şirketi tek yetkili müdür sıfatıyla idare ve temsil eden davalının, müdürlük görevi sırasında şirketin hesabına geçilmesi gereken paraları kendi zimmetine aktardığını, bu nedenle, davacının zarara uğradığını, davacının zararınını tahsil için davalı aleyhine Kadıköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5835 sayılı dosyası üzerinden icra takibi yaptığını, haksız olarak itiraz nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına, davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiş, 24/10/2011 tarihli duruşmadaki ıslah beyanıyla davaya alacak davası olarak devam ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili; davacının bizzat ortaklığının devam ettiği süre içerisinde şirketin ekonomik olarak kötüye gittiğine şahit olması sebebiyle de davalı ile birlikte noterde dava dışı ...'a aslında bila bedel, ancak sözleşmede sembolik bir rakam ile şirket hisselerini devrettiğini, davacının, devir sırasında herhangi bir itirazda bulunmadığın belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça, ortağı olduğu dava dışı limited şirketinin müdürü olan davalının eylemleri ile kendisini zarara uğrattığı iddialarının dolaylı zarar nedeniyle şirket ortağı tarafından yönetici aleyhine açılmış bir sorumluluk davası niteliğinde olduğu, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi atfı ile 309. maddesi uyarınca, limited şirket ortaklarının tazminatın şirkete verilmesi kaydı ile sorumluluk davası açabilmelerinin mümkün bulunduğu, davacının ise tazminatın kendisine verilmesi istemiyle dava açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi göndermesi nedeniyle aynı kanunun anonim şirketlerin yönetici ve denetçilerinin sorumluluğuna ilişkin hükümleri uyarınca yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen limited şirket müdürleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumlu olduğu, ancak, ortağın açtığı davada hükmedilecek tazminatı kendisi adına değil, ortaklığa verilmesi yönünde talepte bulunabileceği, somut uyuşmazlıkta davalının müdürlük görevi sırasında şirket adına tahsil ettiği ve şirketin hesabına geçilmesi gereken paraları şirketin resmi kayıtlarına geçirmeyerek zimmetine geçirdiği iddia edildiğinden, ileri sürülen bu zararlar dava dışı şirketin doğrudan, davacının ise, dolaylı zararı kapsamında olduğu, davacının açtığı sorumluluk davasında hükmedilecek tazminatın ancak dava dışı şirket lehine verilmesi istemli açabileceği, davacının ise kendi adına tazminat istediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15960, Karar No: 2014/21787, Tarih: 18.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15960 E.  ,  2014/21787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/303272

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2009/1663 (E) ve 2012/1842 (K)

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık F.. A..’ın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi, sanık F.. A.. ile delil yetersizliğinden beraat eden ve kendilerine ait internet hatları kullanılarak katılanın banka hesabına girilmek suretiyle toplam 9900 TL paranın sanık F.. A..’a ait banka hesabına aktarıldığı iddia edilen sanıklar E.. T.. ve Ö.. K.. arasında hukuki ya da fiili bir irtibat bulunduğuna dair dosya kapsamında hiçbir delilin olmaması ,bilişim sistemleri kullanılarak profesyonelce gerçekleştirildiği hususunda tereddüt bulunmayan hırsızlık suçunun bu işleniş şekli nazara alındığında sanık F.. A..’ın katılanın banka hesabına internet üzerinden girerek çaldığı iddia edilen parayı kendi banka hesabına havale etmesi ya da ettirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması , yine suç tarihinden 10 gün sonrasında Bafra Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen ilgili banka yazısında sanık F..ın hesabındaki suça konu paranın banka tarafından önceki borcuna mahsup edilen kısmı dışındaki 7335,77 TL’nın halen çekilmediği ve hesapta alacak olarak beklemekte olduğunun bildirilmesi, sanığın savunmasında suça konu hesaba ilişkin kredi kartını suç tarihinden bir süre önce kaybettiğini savunması da nazara alındığında, sanık F..’ın olayda kullanılan Yapı Kredi Bankasına ait kredi kartının suç tarihinden önce ve sonrasında başkaca bir kullanımının olup olmadığının tespiti amacıyla suçtan geriye ve ileriye dönük olarak 1 ‘er yıllık hesap ekstresinin getirtilerek incelenmesi,sanığın suça konu kredi kartı için iptal başvurusu yapıp yapmadığı ve yapmış ise hangi tarihte başvuru yaptığının ilgili bankaya sorularak tespiti, beraat eden sanıklar E.. T.. ve Ö.. K..’a ait internet hatlarının bağlı olduğu modemlere suç tarihinde kablosuz erişim imkanının bulunup bulunmadığının ilgili Telekom Müdürlüğünden sorularak belirlenmesi, toplanan tüm bilgi ve belgeler ışığında bilirkişi incelemesi yaptırılarak katılanın banka hesabına beraat eden sanıklar E.. ve Ö.. adına kayıtlı olan Adsl hatları kullanılarak girilebilmesinin ve para havale edilebilmesinin ne şekilde mümkün olabileceği hususlarında teknik rapor anılması, yapılacak inceleme sonuçlarına göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği halde, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. A..’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9400, Karar No: 2018/1849, Tarih: 12.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9400 E.  ,  2018/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

( TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2016 tarih ve 2016/180-2016/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili bankanın ... Girişimci Şubesine alacaklısı (lehtarı) ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından altı adet bononun tahsil için verildiğini, bu altı adet bononun müvekkili bankanın ... Şubesine 30.03.2016 günü teslim edildiğini, ancak bu bonoların müvekkili bankanın ... Şubesi elinde iken kaybolduğunu ileri sürerek söz konusu altı adet bononun zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; iptali talep edilen bonoların fotokopileri ve tutanak incelendiğinde davacı bankaya yapılmış bir tahsil cirosu bulunmadığı, ayrıca tahsil amacıyla teslim edildiğine dair bir evrakın da olmadığı, bu haliyle dava konusu bonolarda davacının yetkili hamil olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zayi nedeniyle bono iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı bankanın yetkili hamil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 6102 sayılı ...’nin 651/2 maddesi gereğince, kıymetli evrakın zayi olduğu veya zıyaın ortaya çıktığı anda senet üzerinde hak sahibi olan kişi, senedin iptaline karar verilmesini isteyebilir. Buradaki “senet üzerinde hak sahibi olan kişi”den anlaşılan, senede malik bulunmak veya senet üzerinde sınırlı bir ayni hakkın sahibi olmaktır. Senet üzerindeki hak ile senetteki hak ilke olarak aynı şahsa ait bulunduğundan “senet üzerinde hak sahibi olan kişi”den sadece senedin maliki değil, aynı zamanda senetteki hakkın alacaklısı da kastedilmektedir. Bu itibarla, bir borç ilişkisi dolayısıyla senede haklı bir sebeple zilyet olan kimsenin dahi duruma göre ...’nin 651/2 maddesi gereğince iptal davası açabileceğinin kabulü gerekir. Somut olayda, davacı banka dava konusu altı adet bonoyu bonoların lehtarı ile aralarındaki ilişki nedeniyle tahsil için alındığını, bonoların bankanın zilyetliğinde iken kaybolduğunu ileri sürmüş ve dava konusu bonolarla ilgili lehtarın imzasının bulunduğu tevdi bordrosunu dosyaya sunmuştur. Bu durumda, mahkemece, davacının işbu davada “senet üzerinde hak sahibi olan kişi” olarak kabul edilerek işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11590, Karar No: 2016/9659, Tarih: 28.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11590 E.  ,  2016/9659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispatlanamadığı gibi davacının sağlık sorunları bulunduğu ve/veya performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.