muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11592, Karar No: 2014/10880, Tarih: 28.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/11592 E.  ,  2014/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/28080

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/700 (E) ve 2012/645 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer C. Savcısının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay gün ve saatinde suça sürüklenen çocuğun yanında diğer sanık M.S. olduğu halde Dumlupınar İlköğretim Okulunun bulunduğu cadde üzerinde yürüdükleri sırada yol kenarında park halindeki şikayetçiye ait minibüsü görüp minibüsün içinden hırsızlık yapmaya karar verdikleri,bu amaçla sanık M.S. minibüsün kapısını açmaya çalışırken suça sürüklenen çocuk O.. K..'in de iş bölümü gereğince gözcülük yaptığı,sanık M. S. minibüs içinden oto parfümünü alıp birlikte olay yerinden uzaklaştıkları,ihbar üzerine olay yerinin uzağında bir yerde yakalandıklarının anlaşılması karşısında;suça sürüklenen çocuk O.. K..'in diğer sanıkla birlikte hareket ettiği,aralarındaki iş bölümü gereği gözcülük yapmak suretiyle diğer sanığın eylemine doğrudan katıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nın 37/1.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi hükmüne aykırı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,o yer C. Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/129, Karar No: 2019/1873, Tarih: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/129 E.  ,  2019/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince, davacı yanca muvazaa iddiasının ispatlanamadığı kabulüyle hüküm kurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta davacının talebine karşın olumlu olumsuz bir istinaf incelemesi yapılmamış olması hatalı ise de; dava dilekçesinde davacının en başından itibaren davalının işçisi olduğu öne sürülerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları talep edilmiş olup, netice olarak açılan davanın bir eda davası olduğunun, eda davasına konu kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin işyeri devri, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin ise ispat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olduğundan bu aşamada muvazaanın varlığı ya da yokluğunun tartışılmasının sonuca etkili olmayacağının, dava tarihi itibariyle davalı ile davacının kayden çalıştığı dava dışı alt işverenler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin de son bulduğu dikkate alındığında muvazaa konusunda ayrı bir tespit hükmü kurulmasında hukuki bir yarar da bulunmayacağının anlaşılmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24497, Karar No: 2015/38663, Tarih: 26.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24497 E.  ,  2015/38663 K.**

* TEHDİT SUÇU

* MADDİ HATA

* İLAM TARİHLERİNİN YANLIŞ YAZILMASI

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/09/2015 gün ve 2015/258227 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında;

“Tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık B.. D.. vs. hakkında açılan dava dosyası ile ilgili olarak yapılan yargılama sonunda; dosya temyiz talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmiş olup Dairenizce yapılan temyiz incelemesi sonunda 2015/8163 Esas no ve 2015/30371 Karar no sayılı ilamı ile dosya yerel mahkemeye iade edilmiş, ancak UYAP kayıtlarının incelenmesinde Yargıtay ilam tarihinin sistem üzerinde 03/06/2015 olarak gözükmesine ve bu şekilde giriş yapılmasına rağmen Yargıtay ilamı üzerinde ise ilam tarihinin 15/04/2015 olarak gözükmesi dolayısıyla maddi hata yapılmış olduğundan sözkonusu maddi hatanın düzeltilmesi için 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi uyarınca Dairenize başvuruda bulunulma zorunluluğu doğmuştur.

Gereği bilgilerinize arz olunur. ” denilmektedir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/16317 sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Yüksek 6. Ceza Dairesine gönderilip, Yüksek 6. Ceza Dairesi'nce 23/03/2015 tarih ve 2012/12780 esas, 2015/38595 sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek Dairemize gönderilen, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2009 tarih ve 2007/41 esas, 2009/241 karar sayılı dosyasında, tebliğnamedeki isteğe uygun olarak, Dairemizin 03/06/2015 tarih ve 2015/8163 esas, 2015/30371 sayılı kararı ile onama ve bozma kararı verildiği, ancak kararda yazım hatası sonucu karar tarihinin “03/06/2015” yerine, sehven “15/04/2015” olarak yanlış yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca,

Dairemizin 03/06/2015 tarih ve 2015/8163 esas, 2015/30371 karar sayılı ilamındaki, karar tarihine ilişkin yazım hatasının “15/04/2015” yerine, “03/06/2015” olarak DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6126, Karar No: 2018/2588, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6126 E.  ,  2018/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekilleri Avukat ... ve diğerleri tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2014 gününde verilen dilekçe ile ürün zararı nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; ürün zararı nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; taşınmazını kanalizasyon şebekesinden gelen su ile suladığını, davalı fabrikanın atık sularını bu kanala verdiğini ve atık suların kanal suyuna karışması nedeni ile yapılan sulama sonucunda bahçesinde bulunan kayısı ağaçlarının kuruduğunu belirterek maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; müvekkili olan ... tarafından davacının taşınmazının bulunduğu mevkiye atık su tahliyesinin yapılmadığını, davacının taşınmazının bulunduğu mevki ile müvekkilinin atık suları tahliye ettiği yer arasında bir illiyet bağının bulunmadığını ve talep edilen tazminat miktarının yüksek olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ziraat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak davalı ... fabrikasının atık suyunun dava konusu taşınmazdaki ağaçların kurumasına sebep olduğu kesin olduğundan, ayrıca belediye ile davalı fabrika arasındaki protokol gereği de atık suyun kanalizasyona karıştırılmasından ve bu suyun tarımda kullanılmasından ötürü davacının zararının davalının eylemi sonucunda gerçekleştiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; mahkemece harita mühendisinden alınan 10/09/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, şeker fabrikasından çıkan atık suyun hangi güzergahı takip ederek belediyeye ait arıtma tesisine gittiğinin ... Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi' ne sorulması gerektiği bildirildiğinden; mahkemece anılan kurumdan getirtilen krokiler doğrultusunda harita mühendisinden alınan 13/01/2015 tarihli ek rapora göre, davalı fabrikanın atık suyunun davacının 1593 parsel sayılı taşınmazına ulaşmadığı, dava konusu taşınmazın merkez ana toplayıcı güzergahına en yakın olduğu kuş uçuşu mesafenin 750 metre olduğu ve kollektör hattı güzergah paftasında sadece merkez ana toplayıcı güzergahı bulunduğundan atık suyun bu taşınmazla bir bağlantısının bulunmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

Yine mahkemece, davacının ürün zararını tespite yönelik olarak alınan 30/09/2014 tarihli ziraat mühendisi raporuna göre; keşif tarihinde davacının taşınmazına gelen sulama kanallarından su akmaması nedeni ile sulama suyu ile ilgili bir inceleme yapılamadığı belirtilmiştir. Mezkur raporun devamında, dava konusu taşınmaza gelen sulama suyunun kirlenme nedeninin davalı fabrikanın atık suyundan kaynaklanıp kaynaklanmadığının belirlenmesi için atık suyun kanalizasyona verildiği noktadan üretim sezonunun değişik zamanlarında atık su numunesi alınarak bu suyun zararlı kimyasallar içerip içermediğinin tespit edilmesi gerektiği belirtildi. Bu doğrultuda, mahkemece 25/03/2015 tarihinde ziraat mühendisinden alınan ek rapora göre; ... Üniversitesi Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Labaratuvarlarında değişik zamanlarda yapılmış olan atık suya ait analiz raporları değerlendirilerek, bu suyun tarımsal sulama suyu olarak kullanımının uygun olmadığı ve sulama suyu olarak kullanılması halinde ağaçların kurumalarına neden olacağı belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan incelemeler sonucunda ve harita mühendisinden alınan asıl ve ek raporlar doğrultusunda; davacıya ait taşınmaza zarar verdiği iddia edilen atık suyun, davacının 1593 parsel sayılı taşınmazına ulaşmadığı ve bu parsel ile atık suyun ilişkisinin tespit edilemediği bildirilmiştir. Davacının zararının belirlenmesine yönelik olarak alınan ziraat mühendisi raporunda ise, keşif tarihi itibari ile davacının taşınmazına giden sulama kanallarında suyun olmaması nedeni ile suyun akışının tespit edilemediği bildirilmiştir. Hal böyle iken; davacının iddia ettiği ürün zararının davalının eylemi sonucunda meydana geldiği ispat edilememiştir. Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilerek ispat edilemeyen davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2759, Karar No: 2024/3241, Tarih: 15.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/2759 E.  ,  2024/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/227 E., 2022/331 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve Birleşen Davaların Kısmen Kabulü

Sigorta Şirketi Vekili/ Birleşen Davalarda Davalı ...

Başkanlığı Vekili

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacılar vekili ve asıl davada davalı ... şirketi vekili ile birleşen davalarda davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; tek taraflı olarak meydana gelen kazada davacıların murisi yolcunun vefat ettiğini iddia ederek, müteveffanın eşi ...ve çocukları ... ve ........, için toplam 100.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 01.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini yargılama esnasında ...için 151.820,00 TL, ... için 14.756,00 TL, ...için 18.680,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Birleşen birinci davada davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların eş ve babalarını elim bir trafik kazası sonucu kaybetmeleri nedeniyle duydukları acı ve elemin bir nebze olsun giderilmesi için davacı ... için 70.000,00 TL, davacı ... için 50.000,00 TL, davacı ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... Başkanlığından tahsilini talep etmiştir.

Birleşen ikinci davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; davacı eşin destekten yoksun kalma tazminatının asıl davada belirlendiğini, sigorta şirketinin limit ile bağlı olarak sorumlu olması ve zararın daha fazla bulunması sebebiyle poliçe limitini aşan kısmın iş bu ek dava ile karara bağlanmasını talep ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 88.862,00 TL bakiye destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... Başkanlığından kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Genarali Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu, davacılardan ...'e 62.382,41 TL, ...'e 7.664,51 TL, ...'e 9.514,57 TL olmak üzere toplam 79.561,49 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödendiğini, murisin olaydaki kusuru ile davacılara Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi ve zarardan düşülmesi gerektiğini, müvekkilinin üzerine düşen sorumluğu yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davalarda davalı ... Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, davalı belediyenin kazada kusuru bulunmadığını, sürücünün asli, vefat eden davacının ise tali kusurlu olduğunu, belediyenin bu davada taraf sıfatı bulunmadığını, hukuki ve cezai sorumluluğun işçileri çalıştıran yüklenici firmaya ait olduğunu, manevi tazminatın yüksek talep edildiğini, manevi tazminatın zenginleştirici olamayacağını, davanın iş mahkemesinde görülmesi gerektiğini, maddi tazminata kaza tarihi değil, dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini, sigorta limitin de güncellenmesi gerektiğini, maddi zarardan sigorta şirketinin sorumlu olduğunu savunarak davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2012/215 Esas, 2014/285 Karar sayılı kararıyla; Turhal Belediyesinde çalışmakta olan davacıların murisi ...'in 20/01/2012 tarihinde aynı belediyeye ait bulunan ve dava dışı sürücü ... idaresindeki... plakalı traktör ile belediyeye ait traktör ve römorkun devrilmesi neticesinde vefat ettiği, yapılan ceza yargılaması neticesinde Turhal Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2012 tarih 2013/327 Esas, 2012/515 Karar sayılı kesinleşen ilamı ile kazaya sebebiyet veren araç şoförünün suçu sabit bulunmakla mahkumiyetine karar verildiği, dosya içerisine alınan kusur raporu doğrultusunda kazanın meydana gelmesinde %50 araç şoförünün, %50 dava dışı belediyenin sorumlu olduğu, kazanın gerçekleşmesinde maktulun kusurunun bulunmadığı, davacıların 05.03.2014 tarihli aktüerya bilirkişi raporu doğrultusunda hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatına hak sahibi oldukları, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe miktarı ile sınırlı olacağı, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) Poliçesinde kazaya karışan ve ...'un kullandığı ... plakalı aracın 02.07.2011-02.07.2012 tarihleri arasında Generali Sigorta şirketine sigortalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacı ... lehine 107.003,00 TL, davacı ... lehine 14.756,00 TL, davacı ... lehine 18.679,53 TL olmak üzere toplam 140.438,53 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 01.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile ayrı ayrı davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Generali Sigorta A.Ş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.05.2017 tarihli 2014/22479 Esas 2017/5591 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine ancak "...2-Dava kazadan kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukuki anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Dava dilekçesinde desteğin inşaat işçisi olup inşaat sezonu dışındaki zamanlarda işçi olarak çalıştığı iddia edilmiş, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün bir inşaat ustasının 2011 yılında birim fiyatlara göre net 1.192,5 TL aldığına dair 4.1.2013 havale tarihli müzekkere cevabı esas alınarak, asgari ücretin 1,8 katına göre hesaplama yapılmıştır. Sosyal ekonomik durum araştırmasına göre murisin kaza tarihinden 2-2,5 ay önce park ve bahçeler müdürlüğüne işçi olarak girdiği, aylık 750 TL maaş aldığı, burada işe başlamadan önce günlüğü 80 TL’den inşaatlarda çalıştığı belirtilmiştir. Murisin kaza tarihinde Turhal Belediyesi’nin hizmet alımı işini yapan As-tem İnş. Turizm Taşımacılık Gıda Temizlik Hizm. San ve Tic Ltd Şti.’de işçi olarak çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece murisin 20.1.2012 kaza tarihine kadarki bordroları ilgili yerden temin edilerek, davalı lehine oluşan kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

3-5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda davacıların desteği belediyenin hizmet alım işini yapan özel bir şirkette işçi olup, olay günü işçilerle birlikte yolcu konumunda belediyeye ait traktörle ağaç budama işine giderken meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu vefat etmiştir. Davalı tarafça cevap dilekçesinde davacılara SGK’dan ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve mahkemece SGK’ya bu konuda müzekkere yazılmış ise de, SGK’nın 4.2.2013 tarihli yazı cevabında sadece davacıların SGK kaydı olmadığının belirtilmesiyle yetinilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu’na tekrar müzekkere yazılarak davacı mirasçılara iş kazası nedeniyle ölüm geliri bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise rücuya tabi olup olmadığı ve ilk peşin sermaye değeri sorulmak suretiyle, rücuya tabi ise ilk peşin sermaye değerlerinin hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması isabetli olmamıştır.