muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33133, Karar No: 2024/19181, Tarih: 23.12.2024

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarih ve 2019/5953 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarih ve 2019/226 E. - 2019/330 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarih ve 2019/1597 E. - 2020/24 K. sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ancak dinlenen tanık beyanlarından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olan sanığın, "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bankasya) para yatırma ve örgüt içi tayin şeklindeki eylemlerinin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/4581, Karar No: 2011/2661, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4581 E.  ,  2011/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın sıra cetvelinde 4. sıraya kaydedildiğini, oysa banka alacaklarının İİİ.206/c bendinde yer alan, üçüncü sıraya kaydedilecek özel kanunla imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar kapsamında olduğunu, sıra cetvelinin 3. sırasına kaydı gerektiğini ileri sürerek, 4. sıraya kaydedilmesine ilişkin memurluk kararının iptali ile alacağın 3. sıraya kaydedilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,5020 Sayılı Kanun ile 4389 Sayılı Bankalar Kanunu'na eklenen geçici 5. maddeye göre kamu bankaları alacaklarının tahsilinde 6183 Sayılı Kanunda gösterilen takip ve tahsil usulleri uygulandığı, ancak, mülga 4389 sayılı kanundan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankalar Kanunun geçici 13. maddesinde kamu bankalarının alacaklarının tahsilinde hazine alacaklarına ilişkin tedbir, takip ve tahsil hükümlerinin uygulanacağına dair bir hükmün mevcut almadığı, 6183 sayılı yasaya atıf yapılmadığı, bu nedenle tanınan imtiyazlardan yaralanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19865, Karar No: 2014/1116, Tarih: 27.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/19865 E.  ,  2014/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 5. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili,müvekkilinin 12.11.2008 tarihinde davalı iş yerinin ... markası adı altında hizmet veren ...de işe başladığını, 09.01.2012 tarihine kadar aralıksız çalıştığını ve sağlık sebeplerinden dolayı haklı nedenle iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş yerinde sağlık sorunları yaşayabilecek bir çalışmasının olmadığı, yaşadığını iddia ettiği sağlık sorunlarının müvekkili şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile haklı olarak feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı Kanununun 24/1-a maddesidir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması ..” durumunda iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshi söz konusu olacaktır. Bu durumda davacı işçi ihbar tazminatı isteyemez ise de kıdem tazminatı istemeye hakkı olacaktır.

Somut olayda, davacı davalı iş yerinde işe başladıktan 2 yıl sonra haftanın 6 günü, günde 8.5 saat ayakta çalışmak durumunda kalmasından dolayı ciddi bel ağrılarının ortaya çıktığını, bu nedenle bir süre çelik korse ve ağrı kesici ilaç kullanmasına rağmen rahatsızlığının geçmediğini, sürekli ve uzun süre ayakta kalarak çalışması, masa sandalye gibi ağır cisimler taşıması halinde rahatsızlığını arttıracağının söylenmesi üzerine bu durumu yetkili müdürü ile paylaştığını, durumuna uygun bir iş verilmesini istediğini ancak olumlu olumsuz bir cevap verilmeyerek aynı şekilde çalıştırılmaya devam ettirildiğini, bu sebeple kasığının yırtılarak ameliyat olmak zorunda kaldığını, çalışma koşullarında durumuna uygun değişiklik yapılmayınca iş akdini sağlık sebebiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüştür.

Davalı ise davacının iş yerinde sağlık sorunları yaşayabilecek bir çalışmasının olmadığı, yaşadığını iddia ettiği sağlık sorunlarının müvekkili şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ise davacının iş yerinde sağlık sorunları yaşayabilecek bir çalışmasının olmadığı, yaşadığını iddia ettiği sağlık sorunlarının müvekkili şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.

Davacı sağlık sebebi ile iş sözleşmesini feshettiğini iddia ettiğine göre, İş Kanunu, 24/1-a 'daki koşulların işçi yönünden oluşup oluşmadığı, işçinin yaptığı işin sağlığını doğrudan etkileyip etkilemediği, buna göre iş sözleşmesini sona erdirmesinde zorunluluk bulunup bulunmadığı yönünden davacının tedavi dosyaları da getirtilerek muayeneye sevkedilip sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre uyuşmazlığın çözülmesi gerekir.

Mahkemece bu husus gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın,yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2006, Karar No: 2009/1609, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2006 E.  ,  2009/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat .... Davalı-k.davacı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 17.05.2001 ve 01.08.2001 tarihli protokoller uyarınca açılmış olup, asıl davayı açan yüklenici ödenmeyen imalât bedeli ve kâr kaybının tahsilini istemiş, davalı davanın reddini savunmuş, karşı davasında ıslahla arttırılan miktar da gözetilerek 9.800,00 TL’nin tahsilini istemiştir. Her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ve karşı davacı ...’un tüm, davacı ve karşı davalı Nüvit’in ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı ve karşı davalı Nüvit’in sair temyiz itirazlarına gelince; 01.08.2001 tarihli protokol ile işin götürü bedel ile yapımı kabul edilmiş ise de aynı protokolde hafriyat ve taşduvar imalâtının götürü bedel dışında tutulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece yüklenici alacağı hesaplanırken bu iki kalem alacağın götürü bedel içinde kaldığı kabul edilerek ayrıca bir bedel hesaplanmadığı görülmektedir. Bu iki kalem alacak götürü bedel dışında tutulduğundan imalâtın gerçekleştirildiği tarihteki mahalli rayiçlerden değerlendirilmelidir. Ancak 17.05.2001 tarihli ilk sözleşmede hafriyat ve taşduvar bedeli hesaplanarak fiyat belirlendiğinden ve bilirkişilerce hesaplama yapılırken götürü bedelin tümü dikkate alınmış olduğundan ilk sözleşmedeki fiyatlardan bu iki kalem alacağın fiyatlandırıldığının kabulü gerekir. Nevar ki, 01.08.2001 tarihli sözleşmede götürü bedele dahil edilmediğinden davacının bu iki kalemden dolayı alacağı hesaplanırken; ilk sözleşmede kabul edilen birim fiyatlar ile işin gerçekleştirildiği tarihteki mahalli rayiçlerden bulunacak bedel arasında bir fark varsa ayrıca davacı alacağına katılmalıdır. Mahkemece sadece ilk sözleşmedeki fiyatlardan hafriyat ve taşduvar bedeline hükmedilmesi doğru olmamıştır. Yine karşı davada işin gecikmesinden dolayı fiyat artışlarının oluştuğu gerekçesiyle 3.772,99 TL’nin tahsiline karar verilmiş ise de, alınan bilirkişi raporuna göre davacının iş bedelinden alacaklı olması ve bu bedelin ödenmemesi sebebiyle işin gecikmesinde iş sahibi de kusurlu bulunması nedeniyle bu istemin reddi yerine kabulü de doğru olmamıştır.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı ...’un tüm, davacı ve karşı davalı Nüvit’in sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davacı ve karşı davalı Nüvit yararına BOZULMASINA; 625,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı-k.davacıdan alınarak vekille temsil olunan davacı-k.davalı Nüvit’e verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2761, Karar No: 2021/9368, Tarih: 07.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2761 E.  ,  2021/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2,

220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 35, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2014 tarih ve 2015/90 E – 2014/278 K sayılı kararının Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.04.2017 tarih ve 2016/3851 E – 2017/3827 K sayılı kararı ile, sanıkların örgüte götürmek üzere satın aldıkları malzemeleri örgütten temin edilen parayla mı yoksa kendi paraları ile mi aldıkları karar yerine tartışılarak eylemin terörizmin finansmanı suçu kapsamında mı yoksa silahlı terör örgütüne yardım suçu kapsamında mı kaldığının belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu, ancak bozma üzerine verilen kararda mahkemece söz konusu bozma kararının gereğinin yerine getirilmeyerek belirtilen hususun aynı şekilde tartışmasız bırakıldığı anlaşılmakla; sanıkların eylemlerinin kendi paraları ile temin ettikleri malzemeleri örgüt mensuplarına ulaştırma şeklinde gerçekleşmesi halinde 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanununun 4. maddesinde belirtilen terörizmin finansmanı suçunu, malzemelerin örgüt mensuplarının verdiği parayla temin edilerek ulaştırılmasından ibaret eylemlerinin ise TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddesi uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilerek bu husus karar yerinde tartışılıp bozma gereği de yerine getirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç adının “silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olma şeklinde” yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11149, Karar No: 2017/24012, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11149 E.  ,  2017/24012 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5472, Karar No: 2013/8190, Tarih: 19.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5472 E.  ,  2013/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01.04.2013 gün ve 1425 Esas, 2034 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili idarenin müflis şirketten 485.389,85 TL vergi alacağının 215.349,98 TL’lik kısmının KDV Kanunu'nun 55. maddesine göre rüçhanlı alacak olduğunu, 31.07.2012 tarihli sıra cetvelinde bu alacağın 3. sırada gösterildiğini, ancak bu alacağın rüçhanlı alacak olarak kaydedilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, icra marifetiyle satışı yapılan malların makine, alet-edevat ve demirbaş mallar olduğu, 3065 sayılı Kanun'un 55. maddesine göre rüçhan hakkının müflisin yedinde bulunan ham madde, yarı mamul ve mamul maddelerin satış bedelleri üzerinde olabileceği, satışı yapılan menkullerden dolayı şikayetçi idarenin rüçhan hakkının bulunmadığı, idare alacağının İİK'nın 206. maddesine göre 3. sıraya kaydında yanlışlık olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 01.04.2013 tarih ve 1425 E, 2034 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5764, Karar No: 2014/503, Tarih: 28.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5764 E.  ,  2014/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2011/205-2013/119

Taraflar arasındaki eski hale getirme, mümkün olmadığında tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ve dava dışı diğer arsa maliki ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi aktedildiğini, sözleşme uyarınca arsa tapusunun davalıya devredildiğini, sonrasında davalı tarafından sözleşmeye ve ilk projeye aykırı olarak otopark alanı ve odunluk-kömürlük alanları iptal edilerek kendisine ait işyerine dönüştürüldüğünü ileri sürerek, öncelikle yapının ilk projeye uygun hale getirilmesini, bu mümkün olmadığı taktirde, davalının proje tadilatı neticesi elde ettiği haksız kazancın tespiti ile şimdilik payları oranında 19.000,00 TL'nin ve bu durumun tespitine ilişkin Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/95 D.iş sayılı dosyasında yapılan 975,00 TL masrafın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye ve mevzuata aykırılığın söz konusu olmadığını, yapılan proje tadilatından davacının bir zararının doğmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa maliklerine birer daire verileceği, kalan bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağının yazılı olduğu, ilk projede otoparkın gösterilmesi, tadilat projesi ile otopark katılım bedelinin ödenmesiyle otoparkın kaldırılması ve işyeri deposuna dönüştürülmesinin imar mevzuatına uygun olduğu, sözleşmede otoparka dair herhangi bir madde yazılı olmaması nedeniyle tadilat işleminde sözleşme şartlarıyla bir uyumsuzluk olmadığı, tadilat sırasında davalının tek tapu maliki olması nedeniyle proje tadilatı için başka kişilerden izin ve imza almasına gerek bulunmadığı, sözleşmede bahsi geçen bodrumun bir mevkii olup bodrumdan davacıya kullanım hakkı verileceği yönünde sözleşmede hüküm bulunmadığı, sözleşmede davacıya bir bağımsız bölümün verileceğinin kararlaştırılması ve bu bağımsız bölümün de davacıya verilmiş olması nedeniyle davacının talep hakkının bulunmadığı gibi sözleşmeye aykırılığın da mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine aykırı olarak yapılan imalatların eski hale getirilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.