muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3956, Karar No: 2024/1574, Tarih: 28.02.2024

yapmazken bilirkişilerin teknik zorunluluk kolaycılığına kaçmasının kabul edilemeyeceğini, bu grubun en önemli parçası olan motorun kopyalanmış olup elektronik kart ve selektörün henüz kopyalanamadığını, operatörlerin yerleşiminin aynı olduğunu, Schmelz'in sadece ürünü değil müvekkili şirketin kullanma kılavuzunu da bire bir sadece logo değiştirerek kopyaladığını, ekte hem müvekkilinin hem de davalının web sitesinde de bulunabilecek olan davalı kullanma kılavuzlarının sunulduğunu, davalı tarafın, sattığı modelleri “Manusa Activa modelin aynısı” demek suretiyle kapı satışı şeklinde sattığını, yine, davalı tarafın "Manusa Activa model kapılar ile uyumlu tüm "yedek parçaları" aynısı diyerek sattığını, yedek parçalar kopyalanmış olduğu için bu hususta aslında davalı tarafın bir hakikati ifade ettiğini, yedek parçaların sahte ürünlerle değişiminden dolayı orijinal kapıların niteliğini kaybedip müvekkilinin marka imajına da zarar verildiğini, davalının halen müvekkiline ait ürünleri ve piyasadaki farklı ürünleri kopyalamaya devam ettiğini, ortada bilirkişilerin ifade ettiği gibi bir teknik zorunluluk bulunmadığını, zira her firmanın ürününün (davalı tarafınki hariç) birbirinden önemli oranda farklılık arz ettiğini, davalı tarafın fiilleri yüzünden müvekkilinin yeni ürünlerin de kopyalanması endişesi ile yeni ürünleri piyasaya sunamadığını, karara dayanak olan bilirkişi raporunda, tüketicilerin esas olarak marka tercihi yaptığı, bu bağlamda esas ayırt edici unsurun tarafların kullandığı markalar olduğunun ifade edildiğini, davalılarca üretilen ve SCHMELZ ve EMAY markaları altında satışa sunulan ürünlerin müvekkilinin ürünü ile birebir aynı olduğunu, tüketicilerin çok bilinçli tercihler yaptığı ve özellikle markalara göre tercih yaptığı ifadesinin, davalı tarafın fiillerini meşru gösterme dışında hiçbir amaca hizmet etmediğini ileri sürerek (Yargıtay 11

. Hukuk Dairesinin 2002/10561 E., 2003/2897 K. 27.03.2003 tarihli kararı, Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin 2002/7938 E., 2002/10327 K. 12.11.2002 tarihli kararı) İlk derece mahkemesi kararının, takdiren bilirkişi incelemesi yaptırılarak incelenmek suretiyle kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanak ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, mahkemece tespit edildiği ve bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere, ürünler arasında genel görünüm, ürün tertip şekli, çalışma sistemi ve aksamların tasarımı konusunda benzerlikler ve farklılıklar olduğu, ürünler belirli noktalarda birbirine benzemekte ise de, bunun teknik zorunluluktan kaynaklandığı, ürünün müşteri grubu bakımından marka ve fonksiyon olarak karıştırma tehlikesinin bulunmadığı, dosya kapsamı ile davacının haksız rekabet ve bundan kaynaklanan zarar iddiasının ispatlanmadığı; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 282 nci maddesi uyarınca mahkemece alınan bilirkişi raporlarındaki tespitlerle birlikte diğer deliller de değerlendirilerek ve gerekçesi yazılmak suretiyle hüküm kurulduğu, bilirkişi raporlarının karar vermek için yeterli olduğu, İlk Derece Mahkemesi hüküm ve gerekçesinde davacı vekilinin istinaf nedenlerinin ayrıntılı olarak karşılandığı, yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18773, Karar No: 2010/2094, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18773 E.  ,  2010/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4656, Karar No: 2015/2488, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4656 E.  ,  2015/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2963, Karar No: 2023/6758, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2963 E.  ,  2023/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/399 Esas, 2021/1483 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/50 E., 2019/548 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "..." ibareli marka başvurularına davalının "..." ibareli markasına dayalı olarak yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kabul edildiğini, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, her iki marka arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığını, yazılış, okunuş ve konsept farklılığı yanında bir bütün olarak da müvekkiline ait markanın davalı şirkete ait markayla herhangi bir benzerliğinin söz konusu olmadığını, tüketicilerin markalar arasındaki farkı rahatlıkla ayırt edebileceklerini belirterek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markalar arasında hem marka işaretleri bakımından benzer hem de kapsadıkları malların aynı/benzer/ilişkili mallar oldukları, dolayısıyla markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu belirtilerek davaya konu YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki markanın son kısmında yer alan ... ibaresinin, istinafa konu olan kararda da belirtildiği üzere, jinekolojik ürünler bakımından sektörde sıklıkla kullanılan bir ibare olduğunu, sektörde bir çok teşebbüs tarafından kullanılan ... ibaresinin benzerlik değerlendirmesinde baskın unsur gibi dikkate alınmasının hatalı olduğunu, bu itibarla markalar karşılaştırılırken ele alınması gereken unsurların ... ile ... ibareleri olduğunu, bu açıdan bakıldığında, her iki markada farklı olan LA ibaresi ile TO ibaresinin benzerliğe ve dolayısıyla karıştırılmaya yol açmayacak derecede birbirlerinden farklı bulunduklarını, marka kapsamlarındaki mallar yönünden de benzerlik koşulunun gerçekleşmediğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalar arasında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, "..." ibaresi iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmasa dahi kalan ibareler yönünden de marka işaretleri arasında benzerlik olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; markalar karşılaştırılırken ele alınması gereken unsurların ... ile ... ibareleri olduğunu, bu açıdan bakıldığında, her iki markada farklı olan LA ibaresi ile TO ibaresinin benzerliğe ve dolayısıyla karıştırılmaya yol açmayacak derecede birbirlerinden farklı bulunduklarını, müvekkil markasının doktor, eczacı, veteriner, aktar gibi yüksek dikkat seviyesine sahip tüketicilere yönelik olduğunu, markaların karıştırılma ihtimali bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 inci maddesinin b bendi ve 8 inci maddesinin b bendi.

3.Yargıtay 11 inci Hukuk Dairesi 2006/408 E., 2007/3827 K., 2005/14630 E., 2007/6678 K.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 inci maddesinin b bendi ve 8 inci maddesinin b bendi.

3.Yargıtay 11 inci Hukuk Dairesi 2006/408 E., 2007/3827 K., 2005/14630 E., 2007/6678 K.

3. Değerlendirme

Davaya konu markalar kısmen tıbbi ilaç emtiasına ilişkin olup ilacı kullanan hasta ilaç tercihini kendi isteği doğrultusunda ve bizzat yapmamakta, doktorun tercihine uymak zorundadır. İlaçların eczacılar tarafından satışa sunulduğu dolayısıyla doktor ve eczacı gibi eğitimli kişilerin aslında tüketici kullanan olduğu, bu grup mal ve hizmetler bakımından markalar arasında ayırt edici ekler nedeniyle bilgilenmiş tüketici grubu (doktor ve eczacılar) açısından yeterli ayırt ediciliğe sahip olduğu değerlendirildiğinde markalar arasında bu nedenle karıştırılma ihtimali ve iltibas tehlikesi bulunmamaktadır. (Yargıtay 11 inci Hukuk Dairesi 2006/408 E., 2007/3827 K., Yargıtay 11 inci Hukuk Dairesi 2005/14630 E., 2007/6678 K.) Ancak davaya konu markaların ilişkili bulunduğu sınıflar içinde herhangi bir reçete yazımı gerektirmeyen kozmetik ürünler ve benzeri ürünler bulunmaktadır. Bu ürünlerin eczacı müdahalesi ve doktor tarafından reçete yazımı gerektirmeyen ortalama tüketici tarafından satın alınıp tüketilen ürünler olduğu ve bunlar nazarında markaların karıştırılma ihtimali bulunduğu dikkate alınarak tescili mümkün olan mal ve hizmetler ile ortalama tüketici nazarında karıştırılma ihtimali bulunan mal ve hizmetler ayrıştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ayrım yapılmadan inceleme yapılması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3105, Karar No: 2025/836, Tarih: 22.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3105 E.  ,  2025/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1379 E. 2017/1862 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan vekili tarafından 19.10.2017 tarihli son oturum öncesinde aynı gün olan diğer duruşmaları nedeniyle, oturuma katılamayacağına ilişkin 18.10.2017 tarihli mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu ve dilekçe içeriğinde mesleki mazeretinin kabulü ile yeni duruşma günü verilmesinin talep edilmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesince mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3828, Karar No: 2016/3976, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3828 E.  ,  2016/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk,... 1. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün en son ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, müddetnameye göre hükümlünün ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün 27/01/2016 tarihli ifade tutanağında cezaevine girmeden önceki en son ikametgah adresinin "..." olarak belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 27.01.2016 tarihinde alınan imzalı beyanından cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin ...nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7459, Karar No: 2016/25735, Tarih: 20.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7459 E.  ,  2016/25735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı :

Çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde çek lehtarının süresi içinde icra mahkemesine yaptığı başvurusunda çekin keşide tarihinde yıl kısmında tahrifat yapıldığını, sonradan yazılan 28/11/2014 tarihi ile paraf imzanın kendisine ve keşideciye ait olmadığını, keşideci imzasının sahte olarak atıldığını, çek niteliğinde olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir. Alacaklı çeki ciro yolu ile şikayetçi borçludan aldığını, lehtarın keşidecinin imzasına itiraz edemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiş olup mahkemece TTK 818 göndermesi ile çeklerde de uygulanması gereken aynı Kanunun 677. maddesine göre lehtarın keşidecinin imzasına itiraz edemeyeceği sadece kendi ciro imzasına itiraz edeceğini böyle bir itiraz da söz konusu olmadığından itirazın reddine karar verdiği görülmektedir.

TTK'nun 748. maddesine göre; "Bir poliçe metni değiştirildiği takdirde, değiştirmeden sonra poliçe üzerine imza koymuş olan kişiler, değişmiş metne ve ondan önce imzasını koyanlar ise eski metne göre sorumlu olurlar."

Anılan maddenin ticari senetlerde imzaların istiklali ilkesi ile doğrudan bir ilgisi yoktur (TTK 677). Bu nedenle mahkemece çek keşide tarihi üzerinde atılı bulunan paraf imzanın keşideci eli ürünü olup olmadığının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi paraf imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması halinde tahrifat öncesi keşide tarihinin tespit edilerek çek niteliğini taşıyıp taşımadığının İİK 170a maddesi uyarınca tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerekçesi ile mahkeme kararının bozulması gerekirken Dairemizin kararın onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum. 20/12/2016
Yargıtay — Esas No: 2016/6574, Karar No: 2016/13236, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6574 E.  ,  2016/13236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.