muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9208, Karar No: 2024/6762, Tarih: 01.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/9208 E.  ,  2024/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2417 E., 2023/1514 K.

DAVA TARİHİ : 12.07.2018

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/317 E., 2021/167 K.

Taraflar arasındaki haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili 16.08.2015 tarihinde kardeşi ... ve arkadaşları ... ile .... ile evinde oturup yaz ayı olması sebebiyle kapı açık şekilde televizyon seyretmekteyken hiç tanımadığı ve hiç bir ilişkisinin bulunmadığı davalıların içeri girerek ellerinde bıçaklarla saldırdığını, saldırı esnasında önce davalılardan ...'ın müvekkilini kollarından ve sağ koltuk altı sırt bölgesinden bıçakladığını, müvekkilini bıçak darbeleriyle dizlerinin üstüne çöküp duvara yaslandığı sırada da ... tarafından sırtından bıçaklandığını, daha sonra şahısların kaçtığını, müvekkilinin 5 gün yoğun bakımda kaldığını, müvekkilinin iki kez ameliyat olduğunu, dalağının alınmış ve böbrek ile ciğerinin zarar gördüğünü, haksız fiil sebebiyle sakat kalmasının bütün hayatını etkilediğini, kolunda meydana gelen yaralanmalar sebebiyle yara yerlerinde his kaybı ve kollarında güç kaybı oluştuğunu, kolunda mevcut yara izleri çok derin olup, ayrıca karnında da ameliyat sebebiyle derin bir yara izi olduğunu, müvekkilinin haksız fiilin meydana geldiği anın etkisinden uzun süre kurtulamamış ve ayrıca yara izleri sebebiyle manen de yıprandığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla tedavi ve bakım giderleri için şimdilik 500,00 TL kazanç kaybı için 500,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 200.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Somut olayda toplanan deliller ve dosya kapsamında; davalıların tartıştığı davacıyı döverek alınan doktor raporu kapsamına göre malul kalacak şekilde (%15,2) yaraladığı, anlaşılmakla davacı lehine 50.000,00 TL manevi tazminata hükmetmek gerekmiştir. Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminatın 16.08.2015 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile; 316.921,04 TL maddi tazminatın 16.08.2015 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine ..." karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; "...İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/441 E. - 2017/319 K sayılı dosyasında yürütülen kovuşturma neticesinde davalı ... hakkında davacıya karşı kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğinden haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın hapis cezasına hükmedilmiş ve verilen karar temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Olayın gerçekleşmesinde, haksız tahrikin söz konusu olmadığı ve davacıya atfedilecek bir kusurun mevcut olmadığı görülmektedir. Davacının kazancının yıllar içerisinde asgari ücrete oranlanarak hesaplama yapılmış ve iş gücü kaybı sebebiyle uğradığı maddi zarar belirlenmiştir. Söz konusu tazminat hesabına ilişkin bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında istinaf kanun yoluna yalnızca davalı tarafından başvurulması da dikkate alındığında bir isabetsizlik bulunmamaktadır (Aynı doğrultuda Yargıtay 4. HD'nin 2021/27411 E. - 2022/3461 K sayılı ilamı).Manevi tazminatın miktarı yönünde yapılan incelemede; "....Somut olayda; olayın meydana geliş biçimi, davalının bıçakla yaralama eylemi, eylem neticesinde davacının %15,2 oranında sürekli iş gücü kaybına maruz kalması, eylemin davacı üzerindeki etkisi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı yüksek değildir.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı ...'ın yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Karar davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır.

1. Somut olayda, davalı ...'ın İlk Derece Mahkemesi yargılaması sırasında birden fazla suçtan hükümlü olduğu dolayısıyla kendisine vasi tayin edilerek vasi huzurunda yargılamaya devam edilmesi gerekirken hükümlü olduğu gözetilmeksizin yapılan usulsüz tebliğ ile yargılamaya devam edilip karar verilmesi hatalıdır. Bu durum davalının hukuki dinlenilme hakkını ihlal eder mahiyette olup kararın bozulmasını gerekir. Şu halde davalının hükümlülük durumunun halen sürüp sürmediği belirtildikten sonra yeniden taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalı ... vasisinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18077, Karar No: 2024/451, Tarih: 15.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/18077 E.  ,  2024/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/68 E., 2023/141 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2012 tarihli ve 2011/175 Esas, 2012/299 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci ile ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarihli ve 2015/9613 Esas, 2018/1388 Karar sayılı kararı ile;

"Olay tutanağı içerine göre 19.03.2011 tarihinde Diyarbakır ilinden Konya iline gitmekte olan Vangölü Turizm’e ait 34 DF 6853 plakalı otobüsün bagaj kısmında kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde siyah renkli çanta içerisinde suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu, araç muavini tanık ...’nin bagajın 21-22 numaralı koltukta oturan sanıklar Arda ve ...’ye ait olduğunu, sanıkların söz konusu çantayı 23 numaralı koltuğa ait olduğunu söyleyerek kendisine verdiklerini beyan etmesi üzerine belirlenen sanıkların tüm aşamalarda ısrarla suça konu uyuşturucu maddelerin kendilerine ait olmadığına yönelik savunmaları karşısında;

1-Hazırlık aşamasında tanık olarak beyanı alınan otobüs muavini ...'nin tanık olarak ifadesinin alınması için Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne yazılan talimata verilen cevabın hüküm tarihinden sonra mahkemeye ulaştığı anlaşılmakla, tanığın ifadesi değerlendirilip duruşmada okunmadan CMK'nın 217. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması,

1-Hazırlık aşamasında tanık olarak beyanı alınan otobüs muavini ...'nin tanık olarak ifadesinin alınması için Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne yazılan talimata verilen cevabın hüküm tarihinden sonra mahkemeye ulaştığı anlaşılmakla, tanığın ifadesi değerlendirilip duruşmada okunmadan CMK'nın 217. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması,

2-Olay tutanağında imzaları bulunan tutanak düzenleyicileri tanık olarak dinlenilerek; valizde uyuşturucu madde bulunduğunun nasıl belirlendiği, çanta üzerinde bagaj fişi ve çanta içerisinde uyuşturucu madde dışında giysi ya da kişisel kullanıma yönelik başka bir eşya bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması, uyuşturucu dışında bulunan eşya ya da materyaller varsa bunların sanıklara ait olup olmadığının belirlenmesi ve gerektiğinde sanıklardan alınacak kan, doku ya da benzeri örneklerle mukayeseli olarak moleküler genetik inceleme yaptırılması,

3-Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2011/136 adli emanet sırasında bulunan uyuşturucu maddelerin ele geçtiği mavi siyah renkli “Cisse” ibareli çantanın ve esrar'ın paketlenmesinde kullanılan bant ve naylon poşetler ile esrar maddesinin dışına sarılan naylon ve bantlar üzerinde parmak izi bulunup bulunmadığı, herhangi bir iz bulunması durumunda bu izlerin sanıklara ait olup olmadığının

belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumları belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5-Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2018/189 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.01.2022 tarihli ve 2021/15106 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile;

"Bozmaya uyulduğu belirtilmiş olmasına rağmen, ilamdaki 2 ve 3 nolu bozma sebeplerinin gereği gibi yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında,

D. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.01.2022 tarihli ve 2021/15106 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile;

"Bozmaya uyulduğu belirtilmiş olmasına rağmen, ilamdaki 2 ve 3 nolu bozma sebeplerinin gereği gibi yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında,

Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2011/136 sırasında kayıtlı esrarın paketlenmesinde kullanılan bant ve naylon poşetler, mavi siyah renkli cisse ibareli çanta, esrar maddesinin dışına sarılı naylon ve bantların akıbetleri araştırılarak ilgili materyaller ile Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2011/3547 sırasında kayıtlı 3 adet naylon poşet üzerinde bozma ilamında belirtildiği şekilde inceleme yaptırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar sanıklar valizin kendilerine ait olmadığını, valizsiz seyahat ettiklerini, İzmir'den yola çıkıp Diyarbakır'a gelip bir yemek yedikleri lokantada garsonun tavsiyesi ile ofiste bir saat gezdikten sonra aynı gün geri döndüklerini savunmuşlarsa da; sanıkların İzmir'den Diyarbakır'a aldıkları yolun uzunluğu, savunmaları hayatın olağan akışı içinde kısa bir süre içerisinde aynı gün geri dönmeleri şeklindeki savunması samimi bulunmamış, olayın gelişimine ilişkin tutanak, tanık ...'ın aşamalardaki beyanları göz önüne alınarak sanık savunmalarına itibar edilmemiş, bu sebeplerle sanıkların valiz içerisinde paketlenmiş, nakledilmeye hazır vaziyette, poşet içinde bulunan uyuşturucu maddelerin miktarı, niteliği, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler ve tüm dosya kapsamı göz önüne alınarak sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, maddelerin hukuka uygun şekilde ele geçirildiği, Mahkemenin, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hüküm kısmında mükerrer şekilde "Aynı emanette kayıtlı otobüs bileti ile naylon poşetin karar kesinleştiğinde dosyasında delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

Hüküm fıkrasının 3 üncü maddesinin ikinci paragrafında yer alan "Aynı emanette kayıtlı otobüs bileti ile naylon poşetin karar kesinleştiğinde dosyasında delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37155, Karar No: 2014/20927, Tarih: 10.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37155 E.  ,  2014/20927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/265095

MAHKEMESİ : Atabey(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2010/11 (E) ve 2010/21 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmalarında; müştekinin sönmemiş soba külünü evinin yakınına boşaltmasından dolayı ahşap olan evinin zarar görmesinden endişe ederek üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. A..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2403, Karar No: 2024/4175, Tarih: 05.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2403 E.  ,  2024/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2562 E., 2023/3980 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 43. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/694 E., 2023/251 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI