muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12229, Karar No: 2017/5850, Tarih: 24.05.2017

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kaza yerindeki rögar kapağının davalı ...'ye ait ve davalı kurumun asli ve tam kusurlu ve araçta meydana gelen hasarın 5.600,00 TL olduğu belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 382,53 TL onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1199, Karar No: 2016/4556, Tarih: 16.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1199 E.  ,  2016/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanık ...'ın tüm aşamalarda suça konu çeklerin akrabası olan diğer sanık ...'e ait olduğunu ve yaptığı alışverişlerde ...'in açtırmış olduğu bankadaki hesaptan çekleri keşide ettiğini ve ödediğini, çekleri ...'in bilgisi dahilinde düzenlediğini, daha önceden de bu şekilde çek tanzim ettiğini, ....'in icra dosyasında zaman kazanmak için imzaya itiraz ettiğini savunması, çek hesabının açıldığı bankada müdür olarak çalışan sanık ...'ın da sanık ...'nın savunmasını doğrular şekilde ifade vermesi, buna rağmen sanık ...'nın suça konu çekleri imzalaması için sanık ...'ya izin vermediğini iddia etmesi karşısında; gerçeğin ve suça konu çeklerin sanık ... tarafından sanık ...'in bilgisi ve rızası üzerine düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından, sanık ... tarafından sanık ... adına (.... ve .... numaraları ile başlayıp biten) daha önce imzalanıp ödenen çekler olup olmadığı ilgili bankadan araştırılıp gerektiğinde çek/çeklerin verildiği kişilerin de tanık olarak dinlenmesi, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9761 ve 2009/19857 esas sayılı dosyalarının getirtilip incelenmesi, denetime olanak verecek şekilde onaylı örneklerinin dosya arasına alınması sonrasında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7078, Karar No: 2010/16182, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7078 E.  ,  2010/16182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkiş raporunda, emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, gerçek değerinin daha yüksek olduğundan söz edilerek, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/699, Karar No: 2012/7010, Tarih: 30.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/699 E.  ,  2012/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2010 tarih ve 2008/35-2010/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin sahibi olduğu akaryakıt istasyonunun davalı şirket tarafından iş yeri paket sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 17.06.2007 tarihinde benzin istasyonunda ve eklentisi olarak kullanılan kısımda hırsızlık meydana geldiğini, istasyon ve eklentisinden çalınan eşyalar nedeniyle müvekkilinin hasarının yaklaşık olarak 21.770,98TL olduğunu, bunun sadece 1.844,00TL'lik kısmının davalı şirket tarafından ödendiğini, geriye kalan kısmın ödenmemesiyle ilgili kendisine bildirimin yapılmadığını iddia ederek, meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle oluşan hasarın şimdilik 1.000,00TL'lik kısmının hasarın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle beraber davalı şirketten alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı işyerinin sigorta poliçesi ile sigortalandığını, davacının hasarının belirtmekle hasarının nelerden olduğunu ve birim fiyatlarını belirtmediğini, sigorta poliçesine özel şart olarak hem yazıhanenin hem de büfenin parmaklıkla kapatılması gerektiğini yada çalışır bir alarm sisteminin işyerinde bulunması gerektiğini, ancak bunların davacı tarafından yerine getirlmediğini, tamamen korunaksız olan işyerinde mevcut hasarın pvc camlar kırılarak meydana geldiğini,büfe içinde zarara uğrayan 20 kalem eşyanın (sigaralar ve içkiler) emtia teminatının içinde girmediğini,poliçe bedeline enflasyon klozu eklendiğinde demirbaş teminatının 10.278,00TL olarak belirlendiğini, davacı işyerinde demirbaş miktarı hesaplandığını ve eksik sigortanın mevcut olduğunu, yapılan hasar icmali sonucunda ödenmesi gereken bedelin 1.844,38TL olduğunun ve bu bedelin davacıya 17.09.2007 tarihinde ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacı işyerin davalı şirkete sigortalandığını, davacı işyerinde meydana gelen hırsızlıkta bir takım demirbaşlar ile büfe içerisinde yer alan sigara ve alkollü içecek çalındığını, poliçenin sigara ve alkollü içecekleri kapsamadığını, demirbaş yönünden ise hesaplanan demirbaş bedeline göre eksik sigortanın mevcut olduğu ve buna göre ödenen 1.844.38TL miktarın yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3289, Karar No: 2014/856, Tarih: 18.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/3289 E.  ,  2014/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/89821

MAHKEMESİ : Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/12/2011, 2010/236 (E) ve 2011/300 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Özgür ve Osman'ın, inkara yönelik savunmalarında, birinin savunulması diğerinin savunmasını zaafiyete uğratmadığından, ortak müdafii ile temsil edilmelerinde usule aykırılık görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-a) Sanık Özgür hakkında mağdurlar Mustafa ve Süleyman'ı, sanık Süleyman hakkında da Özgür’ü kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz talebinde bulunulmuş ise de; 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin itiraza tabi hükümlerin aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz merciince karara bağlandığı görüldüğünden,

b) Mağdur-sanıklar Mustafa ve Kenan hakkında mağdur-sanık Özgür’e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümler CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin olup temyizi mümkün olmadığından,

Bu hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3- Sanıklar Özgür ve Osman hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Osman ve Özgür’ün kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde, suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, katılanlar vekilinin suç niteliğine, Cumhuriyet Savcısının teşdide yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklardan Osman ile mağdur Kenan ve kardeşi Mustafa arasında önceki bıçaklama ve kavga olaylarına dayalı husumet bulunduğu, olay günü okul bahçesinde yapılan düğüne davetli olarak gelen mağdur ve kardeşleri ile düğün yerinin yanında bulunan kantini işleten sanık Özgür’e geçici olarak yardıma gelen Osman arasında tartışma çıktığı, tartışmaya sanık Özgür'ün de dahil olduğu, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların mağdura bıçak ve satırla saldırıp yaraladıkları, aynı olayda sanık Özgür'ün hafif şekilde yaralandığı, dosya kapsamı ile tarafların karşılıklı olarak birbirlerini suçlayan beyanlarına göre; kavgaya dönüşen tartışmada ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği tespit edilemediği anlaşılmakla; sanık Osman ile mağdur ve kardeşi arasındaki evvelki olaylara ilişkin dava dosyaları da getirtilip değerlendirildikten sonra, tahrikte dengeyi sanıklar aleyhine bozacak tarzda aksi yönde bir kabule ulaşılmadığı takdirde, şüpheli kalan bu hal sanıklar lehine yorumlanarak, sanıklar hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7828, Karar No: 2023/153, Tarih: 12.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/7828 E.  ,  2023/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin babası muris Ali Duzcu'nun 25/10/2015 tarihinde vefat ettiğini, Üsküdar 5. Noterliğinin 05/05/2015 tarihli ve 08352 yevmiye No.lu vasiyetnamesinde, tüm mal varlığını ve banka hesabındaki paraların tamamını ikinci eşinden olma davalı ...’e bıraktığını, babalarının sağ iken maliki bulunduğu ticari taksinin satımı ile elde ettiği gelirle dava dışı Sevilay Meriç ve ... adına daire satın alındığını, bakiye paranın da Gökdeniz adına bankaya yatırıldığını, Sevilay Meriç’in vasiyetnamede tanık sıfatıyla bulunduğunu ve tanık lehine işlem yapılmaması kuralına aykırı davranıldığını, miras haklarının kendilerine verilmesi için İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/386 Esas sayılı dosya ile dava açıldığını ve halen derdest olduğunu, muris Ali’nin ikinci eşi Nurten ve akrabalarının zorlaması, baskı ve korkutması ile böyle bir vasiyetname yapmasını istemeleri ve bu isteklere karşı koyamaması nedeniyle vasiyetname yapmak zorunda kaldığını belirterek mirasçıların saklı paylarına tecavüz eden vasiyetnamenin iptali, olmazsa saklı payları oranında hisselerinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddialarının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, murisin hür irade ve isteği ile yasaya uygun olarak dava konusu vasiyeti yaptığını, tanık Sevilay’ın vasiyetnameden menfaat elde etmediğini, davacıların evlat olarak bu süreçte babalarına karşı görevlerini yerine getirmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddialarının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, murisin hür irade ve isteği ile yasaya uygun olarak dava konusu vasiyeti yaptığını, tanık Sevilay’ın vasiyetnameden menfaat elde etmediğini, davacıların evlat olarak bu süreçte babalarına karşı görevlerini yerine getirmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık Sevilay Meriç'in vasiyetnamede alt soy-üst soy hısımlarına, kardeşlerine ve eşine yapılmış herhangi bir kazandırma olmadığı bu nedenle Sevilay Meriç'in tanıklık yapmasında şekil aykırılığı görülmediği, vasiyetname incelendiğinde şekil şartlarına uygun olduğu, davacıların irade sakatlığı sebebi ile iptali talepleri incelendiğinde somut olayda yanılma, aldatma, korkutma, zorlama olduğuna ilişkin delil sunulamadığı, murisin tehdit, aldatma sonucunda vasiyetnamenin düzenlendiği kanıtlanamadığından vasiyetnamenin iptali davasının reddine, tenkis talebine ilişkin davanın ise dosyadan tefrik edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tanık beyanları uyarınca ispatlı olduğu üzere murisin evlatlıktan reddetmediği davacıları mirasının tamamından mahrum edecek şekilde vasiyetname düzenlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı, vasiyetnamenin baskı altında murise yaptırıldığı, murisin alkol bağımlılığı da kullanılarak aşırı şekilde zorlandığının kabul edilmesi gerektiği belirtilerek hükmün kaldırılması istenmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk derece mahkemesinin kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı anlaşıldığından HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 557 nci maddesi ile 536 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 557 nci maddesi ile 536 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15901, Karar No: 2014/16752, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15901 E.  ,  2014/16752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2013 tarih ve 2012/177-2013/137 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/11/2014 günü hazır bulunan davacı şirket temsilcisi ... davacı şirket vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Çin'den ithal ettiği çelik emtiasının ...Gümrüğüne geldiğini, 16.11.2009 tarihinde tescilinin yapıldığını, gerekli muayene ve diğer işlemler sonucu geçici gümrük depolama alanına boşaltıldığını, teslim için tüm resmi işlemlerin tamamlandığını, davalının gerekçe göstermeden teslime yanaşmadığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, eşyanın teslimine, olmadığı takdirde eşyanın bedeli 157.633.82 USD ile 69.358.87 TL kar mahrumiyeti ve 1.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Gümrük Kanunu, Gümrük Yönetmeliği ve Liman İşletmeleri Tarifesi hükümlerine göre eşyayı sahibine teslim etmekle yükümlü olduğunu, davacının yıllardır gümrükten mal çektiğini, uyuşmazlık konusu emtiayla ilgili olarak konişmento üzerinde yer alan gemi adıyla diğer bilgilerin kayıtlarda tutmadığını, davacının gerekli düzeltmeyi yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Gümrük Kanunu, Gümrük Yönetmeliği ve Liman İşletmeleri Tarifesi hükümlerine göre eşyayı sahibine teslim etmekle yükümlü olduğunu, davacının yıllardır gümrükten mal çektiğini, uyuşmazlık konusu emtiayla ilgili olarak konişmento üzerinde yer alan gemi adıyla diğer bilgilerin kayıtlarda tutmadığını, davacının gerekli düzeltmeyi yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, teslim alınmasından boşaltma limanında gönderilene teslim edilmesine kadar malın zilyetliğinin taşıyana ait olması nedeniyle, malların gemiden tahliyesinden sonra alıcısına teslim edilene kadar gümrüklü sahadan çıkmasından önce herhangi bir hasarın oluşması halinde, bu zarardan taşıyan sorumlu olacağı, bu nedenle gemiden tahliye edilen ancak henüz gönderilene teslim edilmemiş mallar üzerinde tasarruf hakkının taşıyanda bulunması nedeni ile gönderilenin bu konşimentoyu doğrudan liman idaresine ibraz ederek malın teslimini isteyemeyeceği, limanın buradaki hukuki durumunun taşıyanla arasındaki ifa yardımcısı olduğu, teslimin iki taraflı bir muamele olup taşıyanın varma limanında zilyetliği nakil sureti ile yükün vasıtalı veya vasıtasız zilyetliği gönderilene geçmesini sağladığı, bu nedenle taşıyanın iradesi olmaksızın tek taraflı teslim yapılamayacağı, yük liman idaresinde bulunduğu sürece taşıyanın hâkimiyet alanında sayılacağı, davacının yükün teslimini esas alan taleplerinde muhatabın ancak taşıyan olabileceği, taşıyanın talimatı olmadan Liman İdaresinin yükü teslim edemeyeceği, davacının söz konusu talepleri hak sahibi olduğunu ispat ederek taşıyana karşı ileri sürmesi gerektiği, onun ifa yardımcısı konumundaki Liman İdaresine dava açmasının kabul edilemeyeceği, dava konusu talep hakları bakımından Liman İdaresi pasif taraf sıfatı bulunmadığı, malı taşıyıcının rızası dışında teslim eden