muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3134, Karar No: 2022/12328, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3134 E.  ,  2022/12328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Düşme, onama

1) Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık ...’e yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, sanık ...’e yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 05.09.2013 tarihinden; sanık ...’e yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4755, Karar No: 2015/19627, Tarih: 05.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4755 E.  ,  2015/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2008/568-2014/425

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yine, dosya kapsamınından, mahkemece davalılardan Özgür hakkındaki davanın reddine, diğer davalı Murat hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verdiği, davalıların ortak vekilinin ilk gerekçeli temyiz dilekçesi ile kararı sadece davalı Murat açısından temyiz ettiği, temyiz harçlarını da sadece bu davalı açısından yatırdığı, daha sonra kendilerine gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edildiğinde, ek temyiz ve davacıların temyizlerine cevap olarak dilekçe verdiği, bu dilekçede ise müvekkili Özgür hakkında davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen adı geçen davalı müvekkili açısından red vekalet ücreti verilmediğini ileri sürerek kararı temyiz ettiği anlaşılmasına rağmen davalı Özgür açısından temyiz harçlarının yatırılmadığı görülmektedir.

.../...

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

.../...

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve ek temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek,

2-Davalı Özgür'ün temyizi açısından ise, mahkemece varsa bu davalı açısından yatırılmış temyiz harçlarına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10559, Karar No: 2010/578, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10559 E.  ,  2010/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının inşa ettiği binadan, 4 no.lu daireyi satın aldığını, tapu devrinin de verildiğini, ancak ruhsatsız olması nedeniyle Belediye’ce binanın yıkıldığını ileri sürerek ayıplı ve eksik imalat nedeni ile 100.000 YTL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama neticesi HUMK’nun 409/5 madde ve fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ayıplı ve eksik ... nedeniyle tazminat istemli davasını ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/164 esasında 7.4.2004 tarihli dava dilekçesi ile açmıştır. Yargılama devam ederken, 11.10.2006 tarihli celseye bir başka mahkemedeki duruşmasını mazeret göstererek cevap bonosu ekli 9.10.2006 tarihli dilekçesini mahkemeye sunmuştur. Mahkemece, davacının mazeret dilekçesi işleme konulmayarak davanın işlemden kaldırılmasına, davalı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün 2.3.2007 gününe bırakılmasına karar verilmiş, bilahare dosya re’sen ele alınarak davanın HUMK’nun 409/5 madde ve fıkrası gereği açılmamış sayılmasına ilişkin kararı verilmiştir. Karar, davacı tarafından temyiz edilmekle, dairemizin 14.1.2008 günlü bozma ilamı ile, davacının temyiz itirazları incelenmeksizin, davaya bakmaya Tüketici Mahkemeleri görevli olması nedeniyle verilen karar bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulmakla, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yeniden davanın açılmamış sayılmasına ilişkin

2009/10559-578

temyize konu karar verilmiştir.

Davacı vekilinin 11.10.2006 tarihli celseye bir başka mahkemedeki duruşmasını mazeret göstererek cevap bonosu ekli 9.10.2006 tarihli dilekçesini PTT vasıtasıyla gönderdiği, dosya içinde PTT Müdürlüğünden alınan yazıya istinaden davacının dilekçesinin 10.10.2006 günü mahkemeye teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı vekilinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4903, Karar No: 2017/8165, Tarih: 23.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4903 E.  ,  2017/8165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre temyiz talebinde bulunan davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası nedeniyle yaralanan ve tedavi gören davacı sigortalının, maddi ve manevi zararlarının giderilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, 584,86TL maddi, 15.000,00TL manevi tazminatın, iş kazası tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; davalı iş yerinde boyama ve beyazlatma işi yapan 1978 yılı doğumlu davacının, kostik isimli kimyasalın boşaltılması ile tepkimeye giren sıcak suyun fışkırması neticesinde yaralandığı ve tedavi gördüğü, 106 gün süreyle geçici iş göremezlik ödemesi aldığı, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulu ile 2. Üst Kurulu raporlarına göre fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmenin gerçekletiği, iş kazasında davalı işverenin %70, davacı kazalı işçinin ise %30 kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek, tazminata benzer fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 15.000,00TL manevi tazminatın fazla olduğu ortadadır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7025, Karar No: 2023/3324, Tarih: 23.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/7025 E.  ,  2023/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/393 Esas, 2018/201 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.06.2018 tarihli ve 2018/1065 Esas, 2018/1294 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 03.05.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine, örgüte müzahir okula çocuğunu göndermenin, dernek ve sendika üyeliklerinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine, hata hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine, örgüte müzahir okula çocuğunu göndermenin, dernek ve sendika üyeliklerinin müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine, hata hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bank ... Katılım Bankası A.Ş'nin temel amacının örgütün finansörlüğünü sağlamak olduğu, belirli bir tarihten sonra da bankanın ekonomik bakımından zor durumu düşmesinden sonra bankayı kalkındırmak adına bankaya paraların yatırıldığı veya hesabın kapatılmayarak bankaya destek olunduğu görülmektedir. Bu durum tek başına sanığın örgüt ile bağının olduğunu göstermeyecektir. Yani mahkememizde oluşan kanaate göre Türkiye'de belirli dönemlerde para yatıran kişilerin tamamının FETÖ/PDY örgütü ile bağlantısının olduğunun kabul edilemeyeceği, ancak diğer deliller ile birlikte bu durumun değerlendirilmesi sonucunda sanığın örgüt bağlantısının tespit edilmesine çalışılacaktır. Ayrıca bu delillerin her birinin altında yatan sebepler de araştırılmaya çalışılmıştır. Yani bankaya yatan paranın yatırılış amacına dair makul bir açıklama varsa bu hususlar da değerlendirmeye alınacaktır. Somut olayda ise, sanığın da bu şekildeki yani, sanığın Bank ... hesabı ile ilgili olarak düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın ilk hesap açılış tarihinin 04.07.2004 olmakla birlikte örgüt liderinin talimatının olduğu iddia edilen tarihten sonraki hesap hareketleri incelendiğinde 07.03.2014 tarihinde 1.000 USD, 28.03.2014 tarihinde 1.883 USD, 02.02.2014 tarihinde 1.196,28 USD, 21.07.2014 tarihinde 1.671,51 USD, 05.09.2014 tarihinde 600 USD, 09.09.2014 tarihinde 1.897 USD, 15.09.2014 tarihinde 1.008,90 USD ve daha birçok hesap hareketi olmakla birlikte söz konusu hesabı 08.09.2015 tarihinde kapattığı; sanığın 21.09.2014 tarihinde Mersin Şubesinde ayrı bir mevduat hesabı açtığı ve bu hesapta da yoğun hareketin gözlendiği, sanığın 01.01.2014 tarihinden sonra toplamda 171 adet hesap açtığı ve bu hesapların 71 adedinin katılım hesabı olduğu görülmüştür. Sanığa ait hesap hareketleri dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde sanığın halihazırda FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantısını halihazırda devam ettirdiği şeklinde kanaat uyandırmıştır.

TC. 1982 Anayasası'nın eğitim ve öğrenim hakkı ile ilgili 42 nci maddesinde:'' Kimse, eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamaz. Öğrenim hakkının kapsamı kanunla tesbit edilir ve düzenlenir. Eğitim ve öğretim, Atatürk ilkeleri ve inkılapları doğrultusunda, çağdaş bilim ve eğitim esaslarına göre, Devletin gözetim ve denetimi altında yapılır. Bu esaslara aykırı eğitim ve öğretim yerleri açılamaz. Eğitim ve öğretim hürriyeti, Anayasaya sadakat borcunu ortadan kaldırmaz....'' ve ''...Eğitim ve öğretim kurumlarında sadece eğitim, öğretim, araştırma ve inceleme ile ilgili faaliyetler yürütülür. Bu faaliyetler her ne suretle olursa olsun engellenemez...''şeklindeki ifadesiyle herkesin bu hakka sahip olduğunu;fakat her hakta olduğu gibi bu hakkın da mutlak sınırsız şekilde olamayacağını ve bu hakkın belirli sınırlar içerisinde kullanacağını ifade etmiştir.

Örgütün okullarının örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesinin sebebi, FETÖ/PDY terör örgütünün okullar vasıtasıyla, birçok insanı devşirdiği, bu kişileri belli eğitimlerden geçirterek yetiştirdiği, yetiştirdiği bu kişileri de devletin en önemli kurumlarına yerleştirerek örgütün talimatlarıyla hareket ettirdiği, bununla da devleti zaafa uğrattığı ve örgüte karşı olan kişileri hukuku istismar ederek mağdur ettiği bilinen gerçeklerdir. Ayrıca basında yansıdığı üzere bu okullardan bazılarının yapılan aramalarda eğitim faaliyetleri dışında, eğitim faaliyetlerine uymayan faaliyetlerinin olduğu, okulların içindeki yapılarda gizli bölmelerin tünellerin ve son sistemli dinlemeleri önleyici toplantı salonlarının olduğu bilinmektedir.Söz konusu okulların salt eğitim faaliyetleri için kullanılsaydı, söz konusu eğitim binalarında bu hususların bulunmaması gerekirdi.

Bilindiği üzere örgüte bağlı olan okullara çocuklarını eğitim amacıyla gönderen kişilerin tercih sebepleri farklı olsa da, genellikle eğitim kalitesi, örgüte sempati duyma veya örgüte üye olunduğu içindir. 17/25 Aralık 2013 tarihi öncesinde bir çok kişi çocuklarını bu yapıya bağlı bulunan okullara gönderdiği bilinmektedir. Mahkememizde oluşan kanaate göre de, belirli bir süreden önce kişilerin çocuklarını bu okullara göndermesi sanığın örgüt üyesi olduğu anlamına gelmeyeceği, ancak bazı velilerin bu tarihten sonra Devletin en üst konumunda bulunan başta Cumhurbaşkanı olmak üzere Devletin istihbari birimlerinin bu okullara kayıt yapılmaması, kayıt yapanlar varsa çocuklarının okul kayıtlarının silinmesi konusunda gerek basın gerekse yerel bazda bir çok beyanatta bulunulduğu halde sanığın çocuklarının bu tarihten sonra malum yapıya bağlı okullarda okutmaya devam ettiği görülmektedir. Bazı dosyalarda görüldüğü üzere, kişilerin bazen farklı saiklerle bu okullardaki kayıtlarını devam ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durum dikkate alınarak her bir dosya açısından sanıkların çocuklarını bu okullara göndermeye devam etmelerine ilişkin makul ve haklı sebeplerinin olup olmadıkları incelenmiş ve araştırılmıştır. Şunu da belirtmek gerekir ki, kişilerin çocuklarını sadece bu yapıya bağlı okullara göndermeye devam etmeleri tek başına sanığın örgüt ile bağının olduğunu göstermeyecektir. Ancak yukarıda bahsedilen diğer delillerin de sanığın üzerine isnat edilmesi durumunda Yargıtay'ın örgüt suçları açısından aradığı süreklilik ve çeşitlilik kriterine uyduğunun anlaşıldığı, zira tüm delillerin aynı sanık sanık üzerinde toplanmasının tesadüf olmasının beklenemeyeceği, dolayısıyla sanığın örgüt ile bağının olduğu kabul edilmelidir. Örgütün bu okulları sayesinde bir çok kişiyi önemli mevkilere getirerek istifade ettiği tüm husus ve deliller değerlendirildiğinde görülmektedir.

Somut olayda ise, sanığın A.E. isimli çocuğunu 2012-2016 yılları arasında FETÖ/PDY iltisakı olduğu gerekçesiyle KHK ile kapatılan Özel Sungurbey Koleji, ilkokuluna gönderdiği tespit edildiği görülmüştür.

Somut olayda ise, sanığın A.E. isimli çocuğunu 2012-2016 yılları arasında FETÖ/PDY iltisakı olduğu gerekçesiyle KHK ile kapatılan Özel Sungurbey Koleji, ilkokuluna gönderdiği tespit edildiği görülmüştür.

17-25 Aralık 2013 tarihinden sonra Devletin en üst konumunda bulunan başta Cumhurbaşkanı olmak üzere Devletin istihbari birimlerinin bu yapıyla bağlarının koparılması konusunda gerek basın gerekse yerel bazda bir çok beyanatta bulunulduğu halde sanığın sohbetlere katılımlarını devam ettiği görülmektedir. Sanığın sohbetlere devam edip etmediği hususu ise, kolluk araştırması veya bu konuda beyanda bulunan tanıkların beyanları ile olacaktır. Davaya konu olayda ise, Tanık V.A.nın 12.12.2016 tarihli savcılık ifadesinde, sanığın Niğde İli Bor İlçesinin örgütsel anlamda imamı olduğunu beyan ettiği görülmüştür. Yine aynı tanık V.A. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesince alınan 27.11.2017 tarihli beyanında kendisinin dönem Zaman gazetesinde Bor İlçesinde çalıştığını, o dönem kendisine sigorta yapılmaması sebebiyle konuyla alakalı olarak Zaman gazetesi Bor Şube müdürü Ş. isimli şahsın kendisine Bor İlçe imamı olan A.E. isimli şahıs ile görüşmesini söylediğini, bunun üzerine A.E. isimli şahıs ile sigortası hakkında iki defa görüştüğünü, Bunun dışında bir görüşmesi olmadığını, bu olayın 2007 tarihinde olduğunu, kendisinin Ş.U. isimli şahsın beni yönlendirmesi ile o tarihte A.E. isimli şahsın FETÖ yapılanmasının Bor İlçe imamı olarak bilindiğini öğrendiğini beyan ettiği görülmüştür.

Tanık ...nin 25.08.2016 tarihli ifadesinde 6-7 yıl kadar önce sanığın ... cemaati adına kendisinden para istediğini beyan ettiği görülmüştür. Tanık ...nin 23.02.2017 tarihli ölüm kaydı bulunması nedeniyle söz konusu tanık mahkememiz huzurunda dinlenilememiştir.

Tanık A.P.nin 31.01.2017 tarihli kolluk ifadesinde sanığın Bor İlçesinde örgütün sorumlusu olduğunu beyan ettiği; tanık A.P.'nin Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesince alınan 15.12.2017 tarihli beyanında sanık ...yi tanımadığını, 2007 yılında FETÖ içerisinde Niğde'ye esnaf bölge sorumlusu olarak gittiğini, sanık ...yi de bu yapı içerisinde olduğu için tanıdığını, sanığın doktor olduğunu, yaklaşık 2 yıl Niğde'de kaldığını, kendisinin sanığı FETÖ/PDY içinde sohbetlere ve benzeri etkinliklere katıldığı için tanıdığını, bu yıllar içerisinde il imamı olan M.K. ile sanığın anlaşmazlık yaşadıklarını bu sebeple sanığın yapıdan 2008 yılında ayrıldığını, o tarihten sonra da bir daha kendisini görmediğini beyan ettiği görülmüştür.

Mahkememizde yargılanan sanıklardan olan M.K. etkin pişmanlık çerçevesinde mahkememize vermiş olduğu 30.03.2017 tarihli savunmasında, Niğde İli Bor İlçesinde sanığın 9-10 eve baktığını ve evlerin iaşesi ile ilgilendiğini beyan ettiği görülmüştür.