muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/618, Karar No: 2015/164, Tarih: 26.05.2015

Otopsi raporuna göre; maktulün vücudunda 11 adet ateşli silah giriş deliği ve 9 adet ateşli silah çıkış deliği yarası, iki adet de ateşli silah sıyrığı bulunduğu, ölümün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ ve beyin doku harabiyeti ile iç kanama ve beyin kanaması sonucu meydana geldiği,

Mağdur ....hakkında düzenlenen raporda, karaciğer seviyesinde ve sağ gluteal bölgede mermi giriş-çıkış delikleri olacak şekilde yaralandığı, karaciğer, ince bağırsak ve torakal seviyede medulla spinalis yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, sağ ve sol alt ekstremitedeki kas gücü zayıflığının duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğunun belirtildiği,

Ekspertiz raporunda, olay mahallinde bulunan 10 adet kovanın iki ayrı tabanca ile atıldığı, bu kovanların maktulden ele geçirilen tabanca ile atılmadığı, mağdurun pantolon ve gömleği ile maktulün pantolon ve gömleğindeki delinmelerin uzak atış mesafesinden yapıldığı, maktulün gömleğinin üzerindeki 6 no lu deliğin ise bitişik atış mesafesinden yapıldığı bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur F.. A..; olay günü saat 10.00-10.30 sıralarında maktulün işlettiği çay ocağının önünde İ.. K.. ve H.. E..'in taburede oturarak küçük sehpa üzerinde tavla oynadıklarını, sol tarafında küçük taburede de kendisinin oturduğunu, maktulün çay getirip önlerindeki sehpaya bıraktığını, çay getirdiğinde maktulün kendilerine "hoş geldiniz" diyerek dörtlü tavla oynamayı teklif ettiğini, bu sırada iki caddenin kesiştiği yerde arkalarından tabanca ile ateş edilmeye başlandığını, yere düştüğünü, kaç el ateş edildiğini sayamadığını, ateş eden şahısla maktul arasında bir konuşma geçmediğini, ateş eden şahsın seslenmediğini, ateş edene dönüp bakamadığını, kurşunlardan birisinin omuriliğine isabet ettiğini, birisinin de üst kalçasından giriş çıkış yaptığını, maktulün nasıl vurulduğunu görmediğini, beş gün sonra hastanede kendine geldiğini, ateş edenin kimliği konusunda bir bilgisinin bulunmadığını beyan etmiş,

Tanık M.. Ç..; maktule ait çay ocağında garson olarak çalıştığını, saat 10.00 sıralarında maktulün işyeri önünde tavla oynayan şahıslara çay götürdüğünü ve onları izlemeye başladığını, içeri girdiğinde silah sesleri duyduğunu, dışarı baktığında maktul ve mağdurun yaralandığını, kirli sakallı 30-35 yaşlarında şapkalı birisini ateş ederken gördüğünü, patronu olan maktulün yeğeni Beytul’un işlediği cinayetten sonra üç ay işyerine gelmediğini, geldikten sonrada öldürülen Temel’in akrabası olan sanık Ümit’in kendisine zarar vereceğini söylediğini ifade etmiş, savcılıkta ve mahkemede ise; diğer beyanlarını tekrarlamakla beraber ateş eden kişiyi görmediğini söylemiş,

Tanık İ.. K..; saat 10.00 sıralarında çay ocağına gittiğini, H.. ile tavla oynamaya başladıklarını, kendilerini izleyenler arasında M.. ile F. de olduğunu, maktulun ise hemen arka tarafında ayakta çay içerek kendilerini seyrettiğini, sabit durmadığını, tam bu sırada bir iki el silah sesi duyduğunu, silah sesi duyar duymaz kaçıp olay yerinden uzaklaştığını, orada bulunanlara ne olduğunu bilmediğini, silah sesinin arka taraftan bir yerden geldiğini, kimin ateş ettiğini görmediğini ifade etmiş,

Tanık H.. E..; olay günü İ.. K.. ile birlikte maktulün çay ocağının önünde tavla oynadıklarını, M.... ile mağdurun da yanlarında olduğunu, maktulün olay sırasında kendilerini izlediğini, oyuna kendilerini verdikleri anda birkaç el silah sesi duyduklarını, kendini hemen yandaki dükkana attığını, silah sesinin kesildiğini, dışarı çıkıp baktığında yanlarında bulunan mağdurun yaralı olduğunu ve maktulün de kanlar içinde olduğunu gördüğünü, polisler gelince olay yerinden ayrıldığını, olayı gerçekleştirenleri görmediğini beyan etmiş,

Tanık M.. S..; olay günü tavla oynayanları seyrettiğini, mağdur ile yan yana oturduklarını, yüzlerinin çayocağına dönük olduğunu, H.. E.. ile İ.. K..'ın tavla oynadıklarını, maktulün de mağdurun arkasında tavlayı seyrettiğini, bu sırada silah sesleri duyduğunu, kaç el silah sesi duyduğunu hatırlamadığını, silah seslerinin devamında maktulün üstlerine doğru yıkıldığını, kendisinin ön çapraz sol tarafa doğru kaçtığını, silah sesi kesilince dönüp baktığında mağduru yerde yatarken gördüğünü, kimin ateş ettiğini görmediğini söylemiş,

Soruşturma aşamasında susma hakkını kullanan sanık duruşmada; 2006 yılında gerçekleşen K..D..'ın ölümü ve başka birinin yaralanması olayı nedeniyle yargılandığını, olay nedeniyle firarda olduğunu, 2010 yılı Haziran ayının başlarında annesinin rahatsızlığı nedeniyle Çarşamba'ya geldiğini, yaklaşık bir ay boyunca Çarşamba'da kaldığını, 27 Haziran tarihinde maktulün öldüğünü eşinden duyduğunu, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

5237 sayılı TCK’nun 21. maddesinin 1. fıkrasında; suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi şeklinde tanımlanmış olan kast, öğretide de, genel kabul gören düşünceye göre, suçun kanuni tanımında yer alan objektif unsurların bilinmesi ve istenmesi biçiminde tarif edilmiştir.

Olası kast ise 5237 sayılı TCK'nun 21. maddesinin 2. fıkrasında "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır" şeklinde tanımlanmıştır.

Olası kast ise 5237 sayılı TCK'nun 21. maddesinin 2. fıkrasında "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır" şeklinde tanımlanmıştır.

Görüldüğü gibi doğrudan kast, öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup, kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi halinde doğrudan kast ile hareket etmiş olacak, buna karşın, fiilin muhtemel bazı neticeleri gerçekleştirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi durumunda ise olası kast söz konusu olacaktır.

Olası kast ile doğrudan kast arasındaki ayırıcı ölçüdeki en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa ve bunu istiyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bazı sonuçları da doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da, doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt ise suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda, muhakkak değil ama büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte, olursa olsun düşüncesi ile göze almakta; sonucun gerçekleşmemesi için çaba göstermemektedir. Olası kastta fiilin kanunda tanımlanan neticenin gerçekleşmesine neden olunacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin gerçekleşmesi fail tarafından kabullenilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Maktulün işlettiği çay ocağının önünde, tavla oynayan tanıklar İ.. K.. ve H.. E..'i mağdur ile birlikte seyrettiği sırada, sanığın iki elinde suça konu tabancalar ile yakın mesafeden maktule doğru çok sayıda ateş ettiği, yan yana duran maktul ve mağdurun yere düşmelerinden sonra geldiği araç ile olay yerinden uzaklaştığı, maktulün aldığı yaralar sonucu öldüğü, mağdurun ise karaciğer seviyesinde, sağ bacak lateralinde ve gluteal bölgede giriş delikleri olacak şekilde yaralandığı, karaciğer, ince bağırsak ve torakal seviyede medulla spinalis yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, sağ ve sol alt ekstremitedeki kas gücü zayıflığının duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu olayda;

Sanığın etkili mesafeden hedef alarak yan yana duran maktul ve mağdura doğru iki tabanca ile çok sayıda ateş ettiği, bu durumda hem maktul hem de mağdur için neticenin muhakkak olduğu, mağdurdaki yaraların yeri ve niteliği de nazara alındığında, aralarında husumet bulunmasa da sanığın mağdura yönelik eylemini zorunlu ve kaçınılmaz sonuçlarını bilerek gerçekleştirdiğinin ve olay sırasında mağdura yönelik olarak da öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüs niteliğinde olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden, ilk hükümde aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/son maddesine göre ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi; "sanığın eyleminin olası kastla yaralama niteliğinde olduğundan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 gün ve 88-112 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs niteliğinde olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden, ilk hükümde aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/son maddesine göre ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2015 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5350, Karar No: 2010/554, Tarih: 28.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5350 E.  ,  2010/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gıyabi hükmün,davalı (müflis-borçlu) Atlas Halıcılık A.Ş. adına iflas idaresine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra,incelenmesi gerekli görülen;

1.... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/380-2008/290 Esas sayılı iflasın açılması kararına ilişkin kesinleşmiş ... örneğinin,

2.... 1.... Hukuk Mahkemesi’nin 13.07.2007 gün, 720-590 sayılı takibin devamı kararının davacı üçüncü kişiye tebliğ edildiği tarihi gösterir tebligat parçasının okunaklı onaylı örneğinin (iki yüzün de fotokopisi çekilerek), temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2493, Karar No: 2008/5077, Tarih: 04.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2493 E.  ,  2008/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı aracın ... tarafından hiçbir önlem alınmadan karayolu üzerine ... edildiğini, müvekkiline ait aracın davalı aracına çarpmamak için devrildiğini belirterek, müvekkiline ait çekicide meydana gelen 2.000 YTL değer kaybı, römorkta meydana gelen 2.100 YTL hasar bedeli, 500 YTL değer kaybı, çekici ve römork için 9.000 YTL kazanç kaybı, araçta bulunan yükün hasara görmesi nedeniyle 2.742 YTL yük bedeli, 1.320 YTL nakliye bedeli, 269 YTL tesbit masrafı olmak üzere toplam 17.931 YTL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kusurlarının bulunmadığını tazminat bedelinin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 6.857.32 YTL alacak 210.56 YTL tesbit gideri olmak üzere toplam 7.067.88 YTL'nin dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesi ile ... plakalı çekicide kaza nedeniyle meydana gelen değer kaybını da talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçta meydana gelen hasar bedeli değerlendirilmeden olayın oluş şekline göre kıyas yoluyla araçtaki değer kaybı belirlenmesi hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece yapılacak iş; çekicide meydana gelen hasar bedelinin kasko sigorta şirketi tarafından ödendiği belirtildiğine göre, hasar dosyası ekpertiz raporu, varsa resimleri getirilerek çekicide meydana gelen hasarlı kısımlar ve hasar bedeli, dikkate alınarak değer kaybının belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Tesbit giderleri yargılama giderlerinden olduğu halde, hükmedilen tazminata ilave edilerek faiz yürütülmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 4.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7868, Karar No: 2012/6590, Tarih: 22.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/7868 E.  ,  2012/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Çanakkale Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen 24.05.2006 tarihli muayene belgesinde sanığa "hezeyanlı bozukluk" teşhisinin konulduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanığın suç tarihinde atılı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak biçimde akıl hastalığı olup olmadığı ve hastalığının derecesi hususunda ilgili sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/470, Karar No: 2021/3242, Tarih: 30.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/470 E.  ,  2021/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 gün ve 2020/263 E. 2020/256 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/5588, Karar No: 2021/14118, Tarih: 30.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5588 E.  ,  2021/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki kamulaştırma şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydındaki kamulaştırma şerhinin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava konusu taşınmaz üzerindeki şerhin dava tarihinden sonra kaldırıldığı anlaşıldığından; konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5719, Karar No: 2016/8712, Tarih: 17.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/5719 E.  ,  2016/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 158/1-j, 62/1, 52/2, 53/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İl Müdürlüğünde teknisyen olarak çalışan sanık ...'in, arkadaşı olan diğer sanık ... adına ... ve ...İl Müdürlüğünde çalıştığını gösterir nitelikte sahte maaş bordrosu düzenlediği, bu belge ile katılan bankadan sanık ... adına 5.000 TL tüketici kredisi çekildiği akabinde aldıkları parayı aralarında paylaştıkları anlaşılmakla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların eylemlerinin atılı suçları oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1692, Karar No: 2014/7089, Tarih: 28.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1692 E.  ,  2014/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2010/33-2013/1437

Davacı D.. K.. tarafından, davalı G.. Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine 19.02.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı D.. K.. vekili ile davalı G.. Köyü Tüzel Kişiliği vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak davacı köyün Oltu İlçesi Belediyesine davalı köyün ise Narman İlçesi Belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve katıldıkları ilçe belediyeleri taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerin katıldıkları belediyelere iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.