muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3882, Karar No: 2011/15907, Tarih: 28.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3882 E.  ,  2011/15907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/11/2009 tarih ve 2005/483-2009/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 'YAŞAM KAYNAĞI, PINAR GERÇEK YAŞAM GERÇEK LEZZET, PINAR YAŞAM PINARIM ' ibareli tanınmış markaları olduğunu, yine 'YAŞAM' ibaresini 29, 30, 32. sınıfta tescil için başvurduğunu, redde dayanak 'YAŞAM' ibareli markalar nedeniyle' bir kısım mal ve hizmetler yönünden başvurularının reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.,

Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde dayanak markaların 556 KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının marka başvurusu ile redde dayanak markaların 556 KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında çıkartılan sınıflar yönünden benzer olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16224, Karar No: 2017/24977, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16224 E.  ,  2017/24977 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10014, Karar No: 2025/6480, Tarih: 25.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10014 E.  ,  2025/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1303 E., 2024/1345 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/313 E., 2022/2099 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kadının kabul edilen davası ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ....'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ....'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3650, Karar No: 2010/10038, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3650 E.  ,  2010/10038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değre biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11160, Karar No: 2014/11985, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11160 E.  ,  2014/11985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/838-2013/140

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8674, Karar No: 2010/11267, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8674 E.  ,  2010/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... İLÇESİ, ... KÖYÜ, 117 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 3867,17 m2 yüzölçümünde fındıklık niteliğinde kazandırıcı zamananaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde, 3402 sayılı yasanın 5304 sayılı yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılan orman kadastrosu sırasında orman niteliğinde hazine adına tespit edilen 101 ada 1 sayılı parsel dışında bırakılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek ,101 ada 1 parsele ilave edilerek orman nitelinde hazine adına tescili istemiyle Kadastro Mahkemesinin 2008/2 Esas sayılı dosyasında dava açmıştır.Yargılama sırasında yargılamanın daha sağlıklı yapılabileceği gerekçesiyle davaya konu parsel hakkındaki dava tefrik edilmiştir . Hazine davacı yanında davaya katılmıştır.

Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu parselin orman niteliği ile HAZİNE adına TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldı gibi, 2009 yılında yapılan keşif sırasında taşınmaz üzerinde 5 -15 yıllık fındık ağaçlarının bulunduğu, eğiminin bitişik parsellerle birlikte % 30 - 90 olduğu, içinde 50 - 60 yaşlarında kümeler halinde kestane türünde orman ağaçları ile kayın türünde orman ağacına dair kök kalıntılarının yer aldığı, ormandan açılarak elde edildiği, aynı gün incelemesi yapılan ve öncesi bütün olduğu ileri sürülen 117 ada 1, 2 ve 4 numaralı parseller hakkındaki dava dosyalarına (Mahkemenin 2009/159-79, 2009/158-78 ve 2009/160-61 esas, dairenin sırasıyla 8667,8662 ve 8674 esas sayılı) verilen 3 kişilik orman mühendisi raporlarından anlaşıldığı, davalıların dayandıkları Mart 1307 tarih 230 ve bunun pay gittisi olan Şubat 1957 tarih 79 numaralı 2 dönüm miktarlı tapu kaydının sınırları çay, dere ve orman olduğu, yine davalının

delili olarak ileri sürdüğü Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.07.1960 gün 1956/239-170 sayılı kararının dayanağı ölçeksiz krokide dava konusu alanın 8218 m2 olarak ölçüldüğü, oysa birbirinden ayrıldığı iddia edilen 117 ada 1, 2, 3 ve 4 parsellerin sırasıyla 3867,17 m2,6462,77 m2, 6541,77 m2, 3157 m2 olduğu ve toplam yüzölçümlerinin tapu miktarından ve Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/239-170 sayılı kararının dayanağı krokideki taşınmazın miktarından çok olduğu anlaşıldığından, sözü edilen tapu kaydının ve mahkeme kararına konu olan yerin taşınmazlarla ilgisinin bulunmadığı anlaşıldığı, davalıların kullandığı taşınmaz bölümünün bir kısmının bu parsellerin uzantısında ve kuzeybatısında ... Köyü çalışma alanında kaldığı ve ... Köyü sahasında kalan mahkemenin 2009/159 (Dairenin 2010/8667 E.) sayılı dosyasındaki fen bilirkişi krokisinde A bölümünün 6612 m2 (B) bölümünün 983 m2 olduğu bildirilmiş olup, bu bölümlerin toplamının tapu kaydı miktarından ve Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyasındaki kararın dayanağı krokiler miktarından fazla olduğu, Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/239 esas sayılı dosyasında 14.07.1957 tarihinde yapılan keşif sırasında taşınmazın batısında yaz ve kış mevsiminde suyu kurumayan çay ile kuzeyinde dere bulunduğunun söylendiği, memleket haritasında dava konusu 117 ada 1 ila 4 parsellerin sınırında herhangi çay ve dere bulunmadığı, derenin dava konusu parsellerin batısında ve uzağında ... Köyü çalışma alanı içinde göründüğü, sözü edilen çay ve dere sabit sınır olması halinde dahi 117 adada kalan bu parsellerin kayıt miktarı dışında, keza Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/239 sayılı dosyasının dayanağı krokinin de dışında kaldığının açıkça belli olduğu, bu haliyle Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyasındaki keşif sırasında keşif tutanağına geçirilen bulgular dahi sözü edilen mahkeme kararının dava konusu taşınmaza ait olmadığının açık kanıtı olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10647, Karar No: 2012/13476, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10647 E.  ,  2012/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 14.08.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptali ile yöneticinin görevden alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı asiller ..., ... ile ... geldiler. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Gelen asillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İptali istenen 14.08.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katılanları gösterir hazırun cetveli, toplantıya kat malikleri yerine katılan var ise bunlar adına asiller tarafından verilmiş vekaletname örnekleri, toplantıya çağrı belgeleri ve ilgili diğer belgeler ile anataşınmazda 14.08.2011 tarihi itibariyle tüm bağımsız bölümlerle kat maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14675, Karar No: 2015/40727, Tarih: 23.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14675 E.  ,  2015/40727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/150811

MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2010

NUMARASI : 2010/68 (E) ve 2010/430 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar R.. T.., Ö.. T.., M.. T.., S.. T.., M.. T.., S.. T.., N.. T.., E.. T.., İ.. T.., İ.. T.., A.. T.., G..T hakkında tehdit ve hakaret eylemlerinden kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar S.. T.. ve H.. T..'ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık S.. T.. hakkında katılanlar E.. T.. ve G.. T..'e yönelik hakaret eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanlar E.. ve G..'ün, kolluktaki ifadelerinde, sanığın kendilerine hakaret ettiğinden bahsetmemeleri, G..'ün ifadelerinin içerik olarak kendi içinde çelişkili olması, diğer mağdurlar ve tanıkların ifadelerinde, sanığın katılanlara hakaret ettiğinden söz etmemeleri mağdurların olaydan 2 ay sonra alınan savcılık ifadesinde ve kovuşturma aşamasında, sanığın hakaret ettiğini belirtmeleri karşısında anlatımlar arasındaki çelişkilerin giderilip, hangi gerekçeyle katılanların anlatımına itibar edildiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. T..'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22194, Karar No: 2019/11347, Tarih: 14.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/22194 E.  ,  2019/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iptal davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından 12.04.2012 tarihli ceza yazısı ile reçete arkası imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı, ilaçların hasta veya yakınına teslim edilmediği, ilaç katılım ve muayene katılım bedelinin alınmadığı, sahte reçete ve rapora dayanılarak reçete düzenlendiği ve yönlendirme olduğu gerekçeleri ile 2012 Protokolü’nün 5.3.2, 5.3.5, 5.3.6, 5.3.10 ve 5.3.14 maddeleri uyarınca 3 ay süre ile sözleşmesinin feshedildiğini, ayrıca 40.406,70 TL idari para cezası uygulandığını, haksız ve tek taraflı yapılan fesih işlemi ile verilen para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, uygulanan para cezası ve kapatma cezasının yerinde olduğunu, davacının talebi üzerine verilen cezanın 2012 Yılı Eczane Protokolünün lehe olan hükümleri uygulanmak suretiyle hafifletilerek düzeltildiğini, davacının eczanesine doktor olan eşi ve onun işyerindeki diğer doktorlar tarafından yönlendirme yapıldığını, davacının haksız ve yersiz açtığı davanın reddini talep etmiştir.