muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11788, Karar No: 2016/11040, Tarih: 22.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11788 E.  ,  2016/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2.320 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur ...'dan aldığı borç para karşılığında, borçlusu katılan ..., kefili mağdur ..., alacaklısı da temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ... olan, 2.800 bedelli suça konu keşide tarihi olmayan senedi tamamen sahte olarak tanzim ettiği ve arkasını da cirolayarak mağdur ...'ye verdiği, mağdur ... tarafından senedin vadesinde ödenmemesi üzerine borçlu olarak görünen ....'i aradığında senedin tamamen sahte olarak tanzim edildiğini öğrendiği, daha sonra ise bir daha sanığa ulaşamadığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanığın suça konu senet ile bir ilgisinin olmadığını, kendisinin imza attığı senedin 2.000 TL bedelli başka bir senet olduğuna ilişkin istikrarlı savunmaları ve suça konu senet üzerindeki yazı ve imzaların sanık ve temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ... eli ürünü olup olmadığına ilişkin bir rapor alınmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanığın ve temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ...'nın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan samimi imzaları ile huzurda atılan imzalarının temini ile suça konu senedin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların, bu kişilerin eli ürünü olup olmadığı hususunda yazı ve imza incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2) Kabule göre de; 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanık hakkında, sonuç ceza olarak hapis cezası verilmesine rağmen, TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14870, Karar No: 2013/217, Tarih: 07.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2011/14870 E.  ,  2013/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında hükümlülük;

- Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkındaki hükmün temyizi üzerine yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9846, Karar No: 2007/12483, Tarih: 19.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9846 E.  ,  2007/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Borca İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçenin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, Ümraniye İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirterek İstanbul İcra Dairesinin yetkisine, imzaya ve faize itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda Mahkemece öncelikle borçlunun icra dairesinin yetkisine itirazı hakkında bir karar verilmesi, yetki itirazının yerinde görülmemesi halinde diğer itiraz nedenleri değerlendirilmesi gerekirken, yetki itirazı konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmeksizin yargılamanın sürdürülerek, sonuçlandırılması ve yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; HUMK.nun olaya uygulanması gerekli 309/4.maddesinde (imza incelemesinin bilirkişi tarafından yapılmasına karar verilmesi halinde) borçlunun uygulamaya elverişli imzasının bulunamadığı hallerde adı geçene hakim huzurunda yazı yazdırılacağı ve imza attırılacağı ifade edildikten sonra, inkar edene yazdırılacak ibarelerin bilirkişi tarafından hazırlanacağı hüküm altına alınmıştır. (Prof Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü 2. cilt sf. 2092)

Somut olayda Mahkemece borçlu vekiline müvekkiline ait imzaların bulunduğu resmi yerleri bildirip buralardaki belge asıllarının celbi konusunda masraf verip müzekkere yazdırması için kesin süre verildiği ve kesin süreye riayet edilmediği nedeniyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür. Senette ki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.( HGK. nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı) Bu nedenle yukarıda açıklanan şekilde borçluya kesin süre verilmek suretiyle sonuca gidilemez. O halde Mahkemece borçlunun imzaya itirazı yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, İİK.nun 170/3. maddesine göre; İcra Mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı (İnceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.) İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip (İİK.170/2. fıkrasına göre) durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilir ve itiraz reddedilir. Mahkemece herhangi bir imza incelemesi yapılmaksızın kesin süreye riayetsizlik nedeniyle imzaya itirazın reddine karar verildiğinden borçlunun inkar tazminatıyla sorumlu tutulması ve borçlunun faize itirazı konusunda inceleme yapılmaması ve olumlu olumsuz bir karar verilmemesi yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13785, Karar No: 2014/3474, Tarih: 25.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13785 E.  ,  2014/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2013 tarih ve 2010/548-2013/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı ... Mağazacılık Hiz. Tic. A....nin davadışı yabancı firmadan satın aldığı pantolon emtiasının davalı .... tarafından havayolu ile taşındığını, ...'a gelen sigortalı emtianın davalı ... A.Ş. tarafından işletilen ve diğer davalı ... tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortalanan antrepoda bulunduğu sırada, 09.09.2009 tarihinde meydana gelen aşırı yağış dolayısı ile hasarlandığını, meydana gelen hasar nedeniyle müvekkilinin sigortalısına 8.771,00 TL ödeyerek TTK'nın 1301. maddesi uyarınca sigortalının haklarına kanunen halef olunduğunu ileri sürerek, ödenen meblağın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... A.Ş. vekili, meydana gelen zararın oluşumunda davalı taraf olarak sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... A.Ş. vekili, yağışın mücbir sebep oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiş.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, zararın olay tarihinde yağan yağışlar sonucu sel baskınından meydana geldiği, bunun da mücbir sebep olduğu, davalılara izafe edilecek bir kusur ve sorumluluk bulunmadığı gerekçesiyle tüm davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/457, Karar No: 2024/4217, Tarih: 22.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/457 E.  ,  2024/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1615 Esas, 2022/1331 Karar

HÜKÜM : Yeniden Hükümle dava ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/33 E., 2020/183 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "şekil+...." ibareli marka başvurusunun TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararı ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi maddesi uyarınca nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa ".... ibarelerinden türetilen markanın "kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir, akaryakıt dolumu)" yönünden tanımlayıcı olmadığını, markada fark edilir şekil unsurunun da yer aldığını ileri sürerek, YİDK'nın 2019-M-10481 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvurunun reddedilen hizmetler bakımından doğrudan tanımlayıcı nitelikte, zorunlu ve jenerik bir ibare olduğunu, cins, amaç, işlev ve karakteristik özellik belirttiğini, tüketicilerin başvuru kapsamından çıkartılan hizmetlerle ilgili olarak ibarenin bir işletmeye ait marka olduğu algılamayacağını, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvurunun reddedilen hizmetler bakımından doğrudan tanımlayıcı nitelikte, zorunlu ve jenerik bir ibare olduğunu, cins, amaç, işlev ve karakteristik özellik belirttiğini, tüketicilerin başvuru kapsamından çıkartılan hizmetlerle ilgili olarak ibarenin bir işletmeye ait marka olduğu algılamayacağını, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markada şekil unsurunun yer aldığı, kelime unsurunda bulunan "şar" ibaresinin siyah renk ile, hemen bitişiğindeki "jet" ibaresinin mavi renk ile yazıldığı, bir bütün olarak "şarjet" şeklinde markasal mizanpajın yapıldığı, reddedilen hizmetler kapsamında elektrikli araçların şarj edilmesi hizmeti verilebildiği, ortalama tüketicilerin bu markayı "şar" ve "jet" olarak ayırmayacağı, bir bütün olarak "şarjet" olarak telaffuz edeceği, "şar" ve "jet" kelimelerinin farklı renklerle yazılmış olmasının tüketici algısını etkilemeyeceği, işareti bir bütün olarak algılayan ortalama tüketicinin ibareyi "şarj etmek" fiilinin emir kipi olan "şarj et" olarak algılayacağı, şekil unsuru ile birlikte davacı markasının dava konusu hizmetleri doğrudan tanımlayan, onu karakterize eden bir ibare olmadığı, reddedilen hizmetlerden bahsedildiğinde bu hizmetlerin ortalama tüketicisinin aklında hemen ve refleksif olarak davacıya ait davaya konu işaretin oluşmayacağı, davacı markası dava konusu hizmetin bir özelliğini çağrıştırsa da bir işaretin zayıf karakterli marka olmasının o işaretin somut ayırt edici özelliğinin bulunmadığı anlamına gelmeyeceğini, markanın ayırt edici ve kaynak gösterici fonksiyonları işlevsel hale geldiğinden artık bu marka başvurusunun mutlak tescil engeli barındırdığının ileri sürülemeyeceği, başvurunun diğer mutlak tescil engellerini de barındırmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; ticaret alanında herkes tarafından kullanılabilecek, marka algısı yaratmayan ibarenin bir işletmenin tekeline verilmesinin mümkün olmadığını, tanımlayıcı markaların tescil edilmemesinin nedeninin mal ve hizmetlerin karakteristik özelliklerini belirten terimlerin herkes tarafından serbestçe kullanımını sağlamak olduğunu, tüketicilerin başvuruyu reddedilen hizmetler yönünden marka olarak algılamayacağını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesinin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece, bilirkişi görüşüne başvurulmadan yapılan incelemede, başvurunun yukarıda açıklanan gerekçeyle mutlak tescil engeli barındırmadığı sonucuna ulaşıldığı, ancak, 37. sınıfta tüketicilere sunulan redde konu "kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir, akaryakıt dolumu)" hizmetlerinin elektrikli kara araçlarının şarj edilmesi hizmetini de içerdiği, dolayısıyla dava konusu "...." ibaresinin tüketiciler tarafından derhal ve hiç düşünmeden kara araçları servis istasyonunda verilen hizmetlerden birinin tanımı olarak algılanacağı, başvuruda kullanılan elektrik fişi başlığı şeklinin bu tanımlayıcılığı güçlendirdiği ve başvuru konusu ibareye ayırt edici nitelik kazandırmadığı, ibarenin reddedilen hizmetler yönünden herkesin kullanımına açık bir ibare olduğu ve marka olarak kullanılmak üzere bir kişinin/firmanın inhisarına verilmesinin mümkün olmadığı, dairelerinin 19.03.2021 tarih ve 2019/1056 E., 2021/243 K. sayılı ilamının da bu yönde olduğu, davaya konu YİDK kararında haklı olarak belirtildiği gibi tüketicilerin bu ibareyi ticari kaynak belirten bir işaret olarak algılamayacakları kanaatine ulaşıldığı, somut olayda 6769 sayılı Kanun'un5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanabilme şartları gerçekleştiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf yargılamasında esastan incelemede asıl olan duruşma yapılması gerektiğini kanunda tek tek sayılan istisnalar dışında duruşma yapılması zorunlu olduğunu, bu istisnaların genişletilmesi ve duruşma yapılmaması başlı başına bir temyiz sebebi olacağını, müvekkiline ait dava konusu marka, Bölge Adliye Mahkemesi'nin tespitinin aksine tanımlayıcı olmayıp, daha ziyade Yargıtay'ın "...." markasında tanımını yaptığı şekilde çağrıştırıcı nitelikte olduğunu, ihtilaflı marka örneğinin somut, doğrudan ve başka bir çağrışım yapmadan redde konu hizmetleri (37. sınıftaki kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir, akaryakıt dolumu hizmetleri) tanımlar nitelikte olmadığını, yine "tüketicilerin müvekkili markasını hizmetin adı olarak algılayacağı" belirtilmiş ise de uyuşmazlığa konu hizmetlerin nitelikleri veya bu hizmetlerin ortalama tüketicisinin özellikleri tartışılmadan karar verildiğini açıklanan gerekçelerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15823, Karar No: 2013/11680, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15823 E.  ,  2013/11680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit suçundan sanıklar İrfarı Yağmur, ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 2008/292 Esas, 2009/62 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafıleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanı, bu beyamı doğrulayan tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların olay günü mağdurun evine gelerek kendilerini polis olarak tanıtıp karakoldan geldiklerini ve mağduru karakola götüreceklerini söyleyip hile ile araca bindirip boş bir araziye götürmeleri şeklindeki olayda, sanıkların hile ile gerçekleştirdikleri eylemlerinin 765 sayılı TCK.nın 179/2. maddesi ile aynı Kanunun 102/3. maddesi kapsamında 10 yıllık asli zamanaşımına tâbi olması karşısında tebliğnamedeki kamu davasının düşürülmesi düşüncesine iştirak edilmemiş, aleyhe temyiz de bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafılerin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12093, Karar No: 2018/4752, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12093 E.  ,  2018/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 150.627,75 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.