muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2211, Karar No: 2018/2169, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2211 E.  ,  2018/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılı için ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet,

Sanık ... ve ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve yine sanık ... hakkında hem 2008 hem de 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçları için beraat

I-Sanıklar ... ve ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

“Defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan sanıklar hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin bildirmesi durumunda davanın düşmesine karar verilmesi; mütalaa verildiği takdirde ise, defter ve belgeleri saklama yükümlülüğünün kime ait olduğu araştırılıp, yüklenen suçun oluşumunda sanıkların sorumluluklarının tartışılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

II-Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından, sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

1-Sanıklar hakkında, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu fatura asıllarından her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, 213 sayılı Yasanın 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme de gözetilip, aynı yasanın 230. maddesinde öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanık ...’nin savunmasında adı geçen ve diğer sanık ...’ün eşi olan ... ...’un, CMK’nın 48. maddesi de dikkate alınıp tanık olarak dinlenmesi, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişilerin tespiti ile suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanıkları ve ... ...’u tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalardaki imza ve yazıların sanıklara ve ... ...’a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)VUK’nın 359/b maddesi gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay yerine, hesap hatası yapılarak 2 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4394, Karar No: 2011/20643, Tarih: 27.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4394 E.  ,  2011/20643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece itiraz eden borçlunun meşru bir mazerete dayanmaksızın gelmemesi nedeniyle dosya işlemden kaldırılmış ve taraflardan biri tarafından da üç ay içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle HUMK.nun 409/5.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.İtiraz eden borçlu vekilinin 1.4.2010 tarihli duruşmaya aynı gün Ankara Hukuk Mahkemesi'nin 2004/196 ve 197 esas sayılı dosyalarından duruşması olması nedeniyle hazır bulunamayacağına dair cevaplı telgraf ile mazeret dilekçesi gönderdiği ve mazeretini temyiz dilekçesine Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/196 ve 197 esas sayılı dosyalarının 1.4.2010 tarihli duruşma tutanaklarını ekleyerek belgelendirdiği anlaşıldığından mahkemece itiraz eden borçlu vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20557, Karar No: 2017/10332, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20557 E.  ,  2017/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafça düzenlenen 31/10/2014 tarihli elektrik tüketim faturasında müvekkilinden tahsil edilen 20.375,50 TL kayıp kaçak enerji bedeli, 5.448,00 TL sayaç okuma bedeli, 5.883,02 TL iletim bedeli ve 6.987,87 TL dağıtım bedelinden oluşan toplam 38.694,39 TL’nin haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tacir olan davacı şirketin, süresinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, husumetin EPDK’ya yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca dava konusu tahsilatların sebepsiz zenginleşmeye dair zamanaşımı süresine tabi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “...

./..

-2-

Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22526, Karar No: 2014/5565, Tarih: 10.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22526 E.  ,  2014/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karabük İş Mahkemesi

Tarihi : 23/07/2013

Numarası : 2010/1420-2013/182

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, hafta tatillerinde çalıştığını iddia etmiş; davalı ise davacının çalıştığı sebze halinin pazar günleri kapalı olduğunu bu nedenle davacının haftanın 7 günü çalışmasının mümkün olmadığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacı iddiası gibi; davalı tanıkları ise davalı savunması gibi beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hafta tatili ücreti alacağı isteğinin kabulüne karar verilmiş ise de; davalı işverenin, işyerinin pazar günleri açık olup olmadığının araştırılması talebi gözardı edilmiştir.

Mahkemece, Belediye Başkanlığı'ndan ve sebze hali yönetiminden davacının çalıştığı sebze halinin pazar günleri açık olup olmadığı ve pazar günlerinde yükleme ve boşaltma yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde talebin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11911, Karar No: 2018/87, Tarih: 09.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/11911 E.  ,  2018/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa ait aracın kol dayama bölümünden suça konu ruhsatsız silah ile bıçağın ele geçirildiği olayda; eylemin tek suç olarak kabulü ile TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerekmekte 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine muhalefetten açılan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin henüz kesinleşmeyen 2015/702...828 sayılı dosyası ile birleştirilererek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/6740, Karar No: 2007/7940, Tarih: 14.11.2007

11. Ceza Dairesi 2006/6740 E., 2007/7940 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/6740 E., 2007/7940 K.**

**- KAÇAKÇILIK

- SAHTE FATURA**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 367 ]

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık C…

….'in yapılan yargılaması sonunda: 765 sayılı TCK'nın 345 ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince mahkumiyetine dair (Ankara Onüçüncü Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 30.11.2005 gün ve 2004/308 Esas, 2005/1106 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 14.10.2006 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-l maddesine göre, vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle katılanın muhasebecisi olan sanığın giyim yardımından yararlanacak kişilerce kullanılmak üzere sahte faturalar düzenlemekten ibaret eyleminin anılan Yasa'nın 359/b-l maddesinde öngörülen suçu oluşturacağından, 213 sayılı Yasa'nın 367. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaçakçılık suçunun işlendiğinden haberdar olan GSavcılığı'nın, hemen ilgili Vergi Dairesi'ni haberdar ederek inceleme yapılmasını istemesi ve kamu davasının açılması hususunun, inceleme sonucunun C.Savcılığı'na bildirilmesine talik olunması gerekirken, suç duyurusunda bulunan mükellefin muhasebecisi olan sanığın sahte fatura düzenlediğine ilişkin şikayet dilekçesi üzerine Defterdarlık veya Gelirler Bölge Müdürlüğümden dava şartı olan mütalaa alınmadan, açılan kamu davasına devamla suç vasfında yanılgıya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24003, Karar No: 2017/5400, Tarih: 11.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24003 E.  ,  2017/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından iş yeri ... poliçesi ile ... edilen iş yerinin 28/05/2012 tarihinde davalıların maliki bulunduğu binaya ait çatıdan sızan sular nedeniyle su hasarına maruz kaldığını, yaptırılan ekspertiz incelemesi neticesinde, 72 nolu kısım dükkan çatısının yağmur suyu oluklarının tıkanması nedeniyle yağan yağmurdan dolayı çatıda biriken suların sızması sonucu iş yerinin muhtelif yerlerinde bulunan emtiaların hasar gördüğü ve 16.609,90 TL miktarında hasar oluştuğu, bu hasar bedelinin 22/11/2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini belirterek ödenen zararın rücuen bina maliki davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dava, işyeri ... poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

... İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.3.1944 Tarih E.37, K.9, RG.3.7.1944 sayılı kararında bu husus;" Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, ... poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Davacı ... olup, davalıdan rücuen tazminat talebinin nedeni, davalı binanın şimdiki malikleri ... ve ...’ın babaları ile davacının sigortalısı arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü: “Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

Kiralanan taşınmazların,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı ... ve İflas Kanununa göre ilamsız ... yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 24.05.2013 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 24.05.2013 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22114, Karar No: 2014/31124, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22114 E.  ,  2014/31124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/220435

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2012/268 (E) ve 2012/470 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapı tatil zaptı ve iddianame içeriğine göre; sanığın suça konu yapıyı kıyı kenar çizgisi içerisinde yaptığının iddia edilmesi ve kadastro teknisyenin hazırladığı raporda, yapının kumsalda bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin Kıyı Kanunu'na muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm tesisi,

anuna aykırı ve S.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1433, Karar No: 2024/8257, Tarih: 10.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1433 E.  ,  2024/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/794 E., 2023/2552 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2018/794 Esas, 2023/2552 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ...'in Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 30.08.2022 tarihinde vefat ettiği ve ölüm ile vekalet ilişkisi sona erdiğinden sanık müdafiinin hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2018/794 Esas, 2023/2552 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.