muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2476, Karar No: 2015/11573, Tarih: 04.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2476 E.  ,  2015/11573 K.**

**"İçtihat Metni"**

T

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2012/312-2013/738

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu, ... plakalı otomobil sürücüsü Ö. Y.ın alkollü araç kullanması ve şeride tecavüzü nedeni ile Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesince belirtildiği üzere asli kusurlu bulunduğunu, çarpışma şeklindeki trafik kazasında, kendisinin yolcu konumunda ve kusursuz bulunduğu sırada yaralanıp malül kaldığını, hastanece % 8 oranında özürlü bulunduğuna ilişkin rapor verildiğini, davalıdan istemde bulunduğunu ve ibraname karşılığında kendisine 16.904,00 TL ödendiğini, iki yıllık süre içinde dava açılmasının ibranamenin geçersizliği anlamını taşıyacağını, parlak eğitim hayatının bu olay ile bozulduğunu, sakatlığının artmasının da söz konusu olduğunu, davalının daha fazla ödemede bulunmasının gerektiğini, davalının ödeme tarihinden önce temerrüde düştüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 5.000 TL tazminatın olay tarihinden ticari temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olabileceğini, kusur ve maluliyet durumunun ispatlanması gerekeceğini, faizin dava tarihinden başlatılabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulüne, 45.951,53 TL işgöremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

../...

- 2 -

2014/2476

2015/11573

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan daimi iş göremezlik zararının karşılanması isteminden ibarettir.

Mahkemece, davacının maluliyet oranının belirlenmesi hususunda Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan 11.06.2013 tarihinde Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre alınmış rapora göre davacının %14 oranında daimi maluliyetinin bulunduğu kabul edilerek aktüer hesabı yaptırılmıştır. Olay tarihi itibariyle hükme esas alınan rapor "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre düzenlenmediğinden hükme dayanak yapılamaz.

Mahkemece, davacının maluliyet oranının belirlenmesi hususunda Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan 11.06.2013 tarihinde Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre alınmış rapora göre davacının %14 oranında daimi maluliyetinin bulunduğu kabul edilerek aktüer hesabı yaptırılmıştır. Olay tarihi itibariyle hükme esas alınan rapor "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre düzenlenmediğinden hükme dayanak yapılamaz.

O halde mahkemece, en yakın üniversitenin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan veya Adli Tıp Kurumu veya Şube Müdürlüğü'nden "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre davacının daimi işgücü kaybının tespiti yönünden heyet raporu alınıp sonucu göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece, trafik kusur uzmanı bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tarafların oransal olarak kusur miktarı belirtilmediğinden hüküm kurmaya yeterli olmayan Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/83 esas 2012/94 karar sayılı dosyasından alınan kusur raporuna göre yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/83 esas 2012/94 karar sayılı dosyasından alınan kusur oranlarını tespit eden Adli Tıp Kurumu raporuna dayanmıştır. 15.12.2011 tarihli mezkur ATK raporuna göre; davalının trafik poliçesi ile sigortaladığı araç sürücüsü şerit tecavüzü nedeniyle asli kusurlu, bu sürücünün sağ koltuğunda bulunan yolcu direksiyona müdahele ettiğinden tali, davacının yolcu olduğu motosiklet sürücüsü farsız trafiğe çıktığı için kusurlu, davacı yolcu olduğu için kusursuz bulunmuştur. Dolayısıyla davacı vekilinin kısmi kusura göre tazminat talep etmiş olmasına göre, karşı aracın kusuruna isabet eden oran dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde indirim yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece, davacının ailesine destek olmaya başlayacağı yaşı 17 olarak kabul eden aktüer raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Davalı vekilinin temyiz dilekçe-

../...

- 3 -

2014/2476

2015/11573

sinde davacının gelir elde etmeye başlayacağı yaşın 18 yaş olduğuna dair kabulü olduğuna göre davacının ailesine destek olabileceği 18 yaş esas alınarak davacının daimi maluliyet zararının hesaplanması için aktüer bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4 )numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı sigorta şirketine geri verilmesine 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1708, Karar No: 2013/22526, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1708 E.  ,  2013/22526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler :1- Sanık, 2- Mahalli Cumhuriyet savcısı

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-... Devlet Hastanesi ortopedi uzmanı tarafından düzenlenen 13.10.2010 tarihli raporda, katılanın kolunda meydana gelen kırığın sekel bırakma ihtimalinin yüksek olduğu bildirilmesine göre, katılana ait tüm tedavi evrakları celp edilerek olay nedeniyle hayati tehlike geçirip geçirmediği, meydana gelen kemik kırığı nedeniyle iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa, duyularından veya organlarından birinin sürekli işlevinin yitirilmesine veya zayıflamasına neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, aşağı hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2270, Karar No: 2021/11810, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2270 E.  ,  2021/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Davacı idare harçtan muaf olup ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafından ilk karara karşı yapılan temyiz ve karar düzeltme başvurusu için yatırılan harcın davacı idareden alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-) Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedeline dava tarihinden dört ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-) (12) numaralı bendinde yer alan (223,60 TL harç, 45,50 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 269,10 TL’nin) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (45,50 TL yargılama giderinin) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-) (12) numaralı bendinde yer alan (223,60 TL harç, 45,50 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 269,10 TL’nin) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (45,50 TL yargılama giderinin) ibaresinin yazılmasına,

b-) (3) numaralı bendinde yer alan (üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak, karar kesinleştiğinde) ibaresi ile (kararın kesinleşmesine müteakip) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte derhal) ve (derhal) ibarelerinin yazılmasına,

c-) Faize ilişkin (6) numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi 02/09/2020’ye) ibaresi ile (kararın kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 21/10/2021 tarihine) ve (derhal) ibarelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ...'dan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7600, Karar No: 2010/7801, Tarih: 27.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7600 E.  ,  2010/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında açılan davada İİK'nun 349.maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, büyük çoğunluğu (1. sıradan 42. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat verilmek suretiyle (14.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre müştekilerinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 27.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1846, Karar No: 2020/1161, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2018/1846 E.  ,  2020/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Gaziantep BAM 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankanın, davacı şirket adına sahte olarak keşide edilmiş olan ...,... Şubesi' nin 3029299 nolu 22.10.2010 keşide tarihli ve 47.750,00 TL miktarlı 1 adet çeki ve 13.06.2010 düzenleme tarihli 19.750,00 TL bedelli 3 adet bono ile davacı şirket hakkında Gaziantep 9. İcra Müdürlügü'nün 2011/125 esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını, icra takibine konu çek ve bonolar üzerindeki yazı, rakam ve imzaların davacının eli ürünü olmadığını, ileri sürerek Gaziantep 9. İcra Müdürlügü'nün 2011/125 esas sayılı takip dosyasına konu çek ve bonolarla ilgili olarak davalıya borçlu olmadığının tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.08.2014 tarihinde çekten kaynaklanan talebinden feragat etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça keşide edilen dava konusu çek ve bonoların davalı bankaya dava dışı Kömür İç ve Dış Ticaret A.Ş. tarafından bankadan kullanılan kredilerin teminatı olması için verildiğini, tüm bu bonolar ile çekin aynı anda ciro edilerek... davalı bankaya teslim edildiğini, akabinde bankanın bonolar ile çekin altındaki imzaların salahiyetini araştırıp bu araştırma esnasında da bizzat davacı şirket yetkililerinin tüm bonolar ile çekin altında ki imzaların kendilerine ait olduğunu bankaya haricen bildirdiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, üç adet senetteki borçlu imzalarının tersiminin basit, taklidinin kolay olması aynı zamanda davacı şirket yetkilisi ... 'in mukayese imzalarının da basit tersimli, polimorf imzalar olması nedeniyle söz konusu imzaların ... 'in eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, imza inkarında, imzanın imza inkarında bulunan kişiye ait olduğunu, ispat yükümlülüğünün imzanın o kişiye ait olduğunu iddia eden taraf üzerinde olduğu, somut olayda ispat yükümlülüğünün davalı tarafta bulunduğu, davalı tarafın bu yükümlülüğü yerine getiremediği, davaya konu 13.06.2010 düzenleme tarihli, 19.750,00 TL bedelli, ... Petrol Kömür İnş. Taş. İç ve Dış Ltd. Şti. adına düzenlenen bonodan dolayı imzaların davacı şirket yetkilisine ait olduğu ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının iş bu 3 adet bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine; T. ..., ..., şubesinin 3029299 nolu 22.10.2010 keşide tarihli ve 47.750,00 TL miktarlı bir adet çek ilişkin talepten feragat edildiğinden çek yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davaya konu senetlerin altındaki imzaların davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olduğunun tespit edilememesine, imzaya ilişkin ispat yükünün davalı tarafta olmasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16302, Karar No: 2013/15519, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/16302 E.  ,  2013/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2008 tarih ve 312-478 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2013 tarih ve... sayılı kararı ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.05.2013 tarih ve... sayılı yazısı ile verilen kararın düzeltilerek onanması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih ve 2012/330-968 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2013 tarih ve... sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 04.04.2013 tarih ve... sayılı kararındaki konut dokunulmazlığının onanması yönündeki kararın kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde henüz 18 yaşından küçük olan sanığın hapis cezasından çevrilmiş olsa dahi sonuç itibari ile hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine'' ilişkin bölüm çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27873, Karar No: 2010/9498, Tarih: 19.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27873 E.  ,  2010/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının kambiyo senetlerine özgü başlattığı takibe dayanak yaptığı keşide yeri Konya olan 15.09.2008 tarih ve 4.000 YTL miktarlı çek ile 31.05.2009 tarih ve 5.000 YTL miktarlı çek yönünden de yetki itirazı reddedilerek İnegöl İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle verilen mahkeme kararı doğru değildir. Zira, taraflar arasındaki akit Konya 'da yapılmış, İİK'nun 50.maddesinin 1.fıkrasının son cümlesinde "Şu kadar ki; takibe esas olan aktin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir." hükmü getirilmiştir. Bu özel yasa hükmüne göre takip zamanında borçlunun orada ikamet etmesi de öngörülmemiştir. Bu durumda icra mahkemesince yapılması gereken şey, yukarıda açıklanan çeklerle ilgili olarak İnegöl İcra Dairelerinin yetkisizliğine ve Konya İcra Dairelerinin yetkili olduğuna ilişkin tefrik kararı verilerek şikayetin kısmen kabulüne karar vermek gerekirken HUMK'nun şahıslarla ilgili olan 9/2.maddesine yanlış anlam verilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3693, Karar No: 2010/5505, Tarih: 22.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/3693 E.  ,  2010/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölcük 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.11.2008