muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9926, Karar No: 2012/12134, Tarih: 05.11.2012

(Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir jeoloji mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın bitki örtüsü ve kullanım durumu, öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; klizimetre ve haritalardaki münhanilerden yararlamak suretiyle doğal eğimi tam olarak belirlenmeli, orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, jeoloji bilirkişisinden taşınmazın çeşitli yerlerinden alınacak toprak numuneleri aracılığıyla taşınmazın aktif dere veya çay yatağı olup olmadığı yönünde rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Yasanın 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince kapsamı belirlenmeli, ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, taşınmazın üzerindeki ağaçların dağılımı, cinsi ve yaşı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14

. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3317, Karar No: 2020/4924, Tarih: 16.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/3317 E.  ,  2020/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

04.11.2019 tarihli ek kararın sanık müdafiine 15.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından 19.11.2019 tarihli dilekçeyle ek karara karşı temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 04.11.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 16.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3042, Karar No: 2023/5549, Tarih: 22.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3042 E.  ,  2023/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1945 E., 2023/41 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/142 E., 2022/933 K.

Taraflar arasındaki evliliğin nispi butlanla iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı mirasçısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak hukuki nitelendirmenin doğru yapılarak sonucu uyarınca karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı mirasçısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evlenme iradesi ile evlilik yapmadığını, nikahtan sonra ortak eve gelmediğini, verdiği hediyeleri alıp gittiğini, dolandırıcılıktan suç duyurusunda bulunduğunu, irade yanılgısı olduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 149 uncu maddesi gereğince davasının kabulüne evliliğin iptaline, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı mirasçısı ... vekilinin 13.10.2017 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; davacı asılın vefaat ettiğini, davacı evliliğin iptali davası açmış ise de kadının evlilik birliğinin sorumluluklarını yerine getirmediğini, birlikte yaşamaktan kaçındığını, hastalığında ilgilenmediğini bunların ise boşanma sebebi olacağını ileri sürerek davayı boşanma davası olarak ıslah ettiklerini, davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, nikahtan sonra bir süre birlikte yaşadıklarını, erkeğin evi terk ettiğini, hakkında asılsız suçlamalarda bulunduğunu, kanunda belirtilen butlan sebeplerinin olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi’nin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi’nin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesi’nin 16.05.2019 tarih ve 2016/986 Esas, 2019/426 Karar sayılı kararı ile tarafların nikahtan sonra davalının evine gittikleri, yaklaşık 10 gün kadar orada birlikte yaşadıkları, davacının birlikte yaşamaya başlanılan evden ayrıldığı ve hemen akabinde davalı hakkında şikayette bulunduğu, bir daha bir araya gelmediği ve 1.5 ay sonra da işbu davayı açtığı, kendisine dava açılan davalı kadın ayrı yaşamakta haklı olduğu, davacının dava açtıktan 2-3 ay sonra hastalandığı ve hastaneye yattığı, o dönemde evlenmenin iptali istemli açılan davanın devam ettiği ve davalı kadına bu dönemde eşine bakma sorumluluğu yüklenemeyeceği, davalının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte kusurlu olduğu ispatlanamadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 181 inci maddesi gereğince davalının kusurlu olduğunun tespitine yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçısı ... vekili kararın tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçısı ... vekili kararın tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesi’nin 13.01.2022 tarih ve 2019/2069 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararı ile davacı (müteveffa) ..., 09.12.2016 tarihli dava dilekçesi ile evlenmenin nisbi butlan ile iptali istemli dava açtığı, yargılamanın devamı sırasında 07.08.2017 tarihinde vefat ettiği, ... mirasçılarından ... 13.10.2017 havale tarihli dilekçesi ile mevcut davayı boşanma davası olarak ıslah ettiği, İlk Derece Mahkemesince bu ıslah dilekçesi dikkate alınarak eldeki davaya 4721 sayılı Kanun’un 181 inci maddesinin ikinci fıkrasına dayalı olarak devam edilerek aynı kanun maddesi gereğince dava sonuçlandırıldığı; 4721 sayılı Kanun’un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası boşanma davası devam ederken, ölen eşin mirasçılarından birisinin davaya devam etmesi ve diğer eşin kusurunun ispatlanması halinde uygulanacağı amir hükmünü içerdiği; madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere; 4721 sayılı Kanun’un 181 inci maddesinin ikinci fıkrasının söz konusu olabilmesi için açılmış olan bir boşanma davasının bulunması gerektiği, evliliğin iptali davası sırasında ölen eşin mirasçılarının davaya 181 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kusur tespiti olarak devam etmeleri mümkün olmadığı gibi, mirasçıların evliliğin iptali davasını ıslah ile kusur belirlemesine dönüştürmelerine de olanak bulunmadığı; 4721 sayılı Kanun’un 159 uncu maddesi gereğince, mirasçıların evlenmenin butlanı davasını sürdürmelerinin ise mümkün olduğu, gerçekleşen bu duruma göre; mirasçılardan ...’un 13.10.2017 havale tarihli dilekçesinin, 4721 sayılı Kanun’un 159 uncumaddesi gereğince evlenmenin butlanı davasını sürdürme talebi olarak kabul edilerek, davaya evlenmenin nisbi butlan ile iptali davası olarak devam edilip, delillerin bu çerçevede değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın kaldırmasına, belirtilen eksiklikler giderilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesi’nin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesi’nin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin gönderme kararında da belirtildiği üzere davanın evlenmenin nispi butlan ile iptaline ilişkin olduğu, mirasçılardan ...’un 13.10.2017 havale tarihli dilekçesinin, 4721 sayılı Kanun’un 159 uncu maddesi gereğince evlenmenin butlanı davasını sürdürme talebi olarak kabul edilmesi gerektiği; nisbi butlanla evliliğin iptali davalarında irade sakatlığı hâllerini; yanılma, aldatma ve korkutma madde kenar başlıkları altında sınırlı olarak sayıldığı, 4721 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesine göre yanılmanın; dilekte yanılma, kişide yanılma ve nitelikte yanılma hali olarak belirlendiği; 4721 sayılı Kanun’un 150 inci maddesine göre kişinin aldatılma sonucu evlenme iradesinde sakatlık yaratıldığı iddiasıyla evlenmenin iptalini isteyebileceği, anılan maddeye göre aldatmanın (sonucunda kişi eğer ki bilseydi, asla evlenmeyecek olması hâlinin) nisbi butlan sebebi oluşturabilmesi için; kişi, ya birinci fıkrada açıklandığı şekilde “Eşinin namus ve onuru hakkında doğrudan doğruya onun tarafından veya onun bilgisi altında bir başkası tarafından aldatılarak evlenmeye razı,...” olduğu veya ikinci fıkrada yapılan düzenlemeyle “Davacının veya altsoyunun sağlığı için ağır tehlike oluşturan bir hastalık kendisinden,...” gizlenmesi nedeniyle evlendiği iddialarından birisine dayanılması gerektiği ve kişinin iddiasını ispatlaması gerektiği, açıklanan bu iki durum dışında “aldatma eylemi” subjektif açıdan ne kadar önemli olursa olsun, iptal sebebi olmasının mümkün olamayacağı, somut olayda evlenmenin nispi butlanını gerektirir durumların gerçekleşmediği, irade sakatlığına ilişkin tanık beyanlarının görgüye dayalı ve somut beyanlar olmadığı, başkaca delillerle de bu hususun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı mirasçısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı mirasçısı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek delillerin toplanıp değerlendirildiği, delillerin takdirinde yanlışlık yapılmadığı, usulü işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı mirasçı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçısı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davalının nikah kıyıldıktan sonra, dışarıda bekleyen taksiye binerek evi terk ettiğini, bir daha da ortakk konuta gelmeyerek, davacı eş ile ne manevî anlamda, ne maddî anlamda ne de cinsel anlamda karı- koca ilişkisi içerisinde bulunmadığını, merhum davacı ile davalı arasındaki ciddi yaş farkı da bu evliliğin maddî amaç ve çıkarla yapıldığının göstergesi olduğunu, merhum davacının hastanede yattığı dönemde de hiçbir şekilde tedavisi ile ilgilenmediğini, ziyaret dahi gelmediğini, davamızı boşanma yönünde ıslah ettiklerini ve bu ıslah doğrultusunda tanık dinlettiklerini, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi, davayı evliliğin iptali yönünden değerlendirerek hatalı karar verdiğini, dinlenen tanıkların beyanlarını hiçbir şekilde dikkate alınmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan evliliğin nispi butlanla iptali davasında iptal edilebilme şartlarının oluşup oluşmadığı ile , davanın reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı ile iptal davasında davacının ölümü sonrasında mirasçıların ıslah ile davayı boşanma davasına çevirip çeviremeyecekleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 149 uncu, 150 nci maddesi, 159 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 352 nci madde, 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı mirasçısı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19397, Karar No: 2016/13530, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/19397 E.  ,  2016/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ... ilçesi, ... mahallesi, 3 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerdeki kadastral parselin hissedarı olduklarını, ... Belediye Başkanlığı tarafından yapılan 3194 sayılı kanunun 18. madde uygulaması çerçevesinde yapılan imar çalışmaları sonucu kendilerinin maliki oldukları kadastral parselin bir kısmının davalı adına imar parseli olarak tescil edildiğini,bu parsel içerisinde kendilerine ait olan bir portakal bahçesi bulunduğunu,davalının bu bahçede yer alan ve mülkiyeti davacılara ait olan portakal ağaçlarının 12 tanesini kestiğini,geriye kalan 8 adet portakal ağacını da tel örgü ile çevirerek mülkiyetine geçirdiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 6.000 TL tazminatın 01.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamış;duruşmada tespit edilen beyanında ise, 2000 yılında imar uygulaması yapıldığını,krokide 3 ada 3 parsel olarak belirtilen yerin imar uygulaması ile kendisine verildiğini, bu yer karşılığında davacılara da başka yerden taşınmaz verildiğini, kendisinin söz konusu ağaçları 2012 yılında kestiğini, kesmeden önce de davacılara davaya konu edilen ağaçları keseceğini söylediğini, davacıların o senenin mahsulünü almak istediklerini, kendisinin de davacıların mahsulü almalarını beklediğini ve mahsul alındıktan sonra ağaçları kestiğini, kesilen ağaçları taşınmazın kenarına koyduğunu ve sonradan davacıların bunları aldıklarını, 2012 yılına kadar ilgili yeri zaten davacıların kullandıklarını, 2012 yılında ölçüm yaptırıp sınırları belirledikten sonra söz konusu ağaçları kestiğini, toplam kestiği ağaç sayısının 11 olduğunu, kendi sınırları içerisinde davacıların önceden kullandığı 5 ya da 6 adet portakal ağacı bulunduğunu belirtmiştir.

Mahkemece; ağaçların yapı olarak değerlendirilmediği ve sayı itibariyle büyük çoğunlukta olmamaları nedeniyle yapı vasfında da değerlendirilmediğinden davalının ilgili portakal ağaçlarını kesmesinin haksız eylem olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; İmar Kanunu madde 18 gereği, imar uygulaması sonucu, davacılara ait ağaçların davalıya ait parselde kalması nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğinden bahisle ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkin maddi tazminat davasıdır.

3194 sayılı İmar Kanunu madde 18/8-9. fıkralarında’’Üzerinde bina bulunan hisseli parsellerde, şüyulanma sadece zemine ait olup, şüyuun giderilmesinde bina bedeli ayrıca dikkate alınır.

1-Dava; İmar Kanunu madde 18 gereği, imar uygulaması sonucu, davacılara ait ağaçların davalıya ait parselde kalması nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğinden bahisle ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkin maddi tazminat davasıdır.

3194 sayılı İmar Kanunu madde 18/8-9. fıkralarında’’Üzerinde bina bulunan hisseli parsellerde, şüyulanma sadece zemine ait olup, şüyuun giderilmesinde bina bedeli ayrıca dikkate alınır.

Düzenleme sırasında, plan ve mevzuata göre muhafazasında mahzur bulunmayan bir yapı, ancak bir imar parseli içinde bırakılabilir. Tamamının veya bir kısmının plan ve mevzuat hükümlerine göre muhafazası mümkün görülemeyen yapılar ise, birden fazla imar parseline de rastlayabilir. Hisseli bir veya birkaç parsel üzerinde kalan yapıların bedelleri, ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmedikçe ve aralarında başka bir anlaşma temin edilmedikçe veya şüyuu giderilmedikçebu yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunur.’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; davacılara ait olan ve davaya konu edilen ... ilçesi,... mah. de kain 3 ada 6 nolu parselin bir bölümünün 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca yapılan uygulama neticesinde davalı adına imar parseli olarak tescil edildiği dosya kapsamında yer alan tapu kayıtları ve taraf beyanları ile sabittir. Davacılar, kendilerine ait olan portakal bahçesinde bulunan 12 adet ağacın davalı tarafından kesildiğini, geriye kalan 8 adet portakal ağacının ise davalı tarafından etrafı tel örgü ile çevrilmek suretiyle kendi mülkiyetine geçirildiğini iddia etmiş;davalı ise,söz konusu ağaçları davacıların mahsulleri almaları sonrasında 2012 yılında kestiğini,kesmeden önce davacılara ağaçları keseceğini bildirdiğini, kesilen ağaçları davacıların aldığını,toplam kesilen ağaç sayısının 11 olduğunu, kendi sınırları içerisinde davacıların önceden kullandığı 5 ya da 6 adet portakal ağacı bulunduğunu belirtmiştir.

Mahkemece her ne kadar;ağaçların yapı olarak değerlendirilmediği ve sayı itibariyle de büyük çoğunlukta olmadıklarından davalının portakal ağaçlarını kesmesinin haksız eylem olarak nitelendirilemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yukarıda ifade edilen yasa hükmü ve Yerleşik Daire uygulamamız da gözetildiğinde, İmar Kanunu’nun 18/8. maddesi uyarınca bedeli talep edilemeyecek muhdesatların yalnız bina niteliğini haiz olanlar olduğu açıktır. Davaya konu edilen ağaçlar ise, İmar Kanu’nun 18/8 maddesi uyarınca bina kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceğinden davaya konu edilen ağaç bedellerinin davacılar tarafından talep edilebileceği kuşkusuz olmakla, mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.