muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9063, Karar No: 2016/5425, Tarih: 26.12.2016

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesi uyarınca Hizmet İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin eki niteliğinde olduğundan, şartnamenin 42. maddesi uyarınca yüklenicinin geçici hak edişlere itirazı olduğu takdirde karşı görüşlerinin neler olduğunun ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini hakedişe ekleyeceği "dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun idareye verilen ... tarihli dilekçesinde yazılı ihtirazi kayıtla" cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Bu durumda mahkemece anılan şekilde hakedişe yönelik bir itiraz olup olmadığı araştırılıp, var olduğunun tespiti halinde ise davacının sözleşme tarihinden önce İl Trafik Komisyonu kararından haberi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9197, Karar No: 2013/1343, Tarih: 26.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9197 E.  ,  2013/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadıklarının anlaşılması karşısında, dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; borçlu ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda İstanbul/... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 05.11.2009 tarih ve 27212 sayılı yazısı ile, borçlu şirketin 09.10.2009 tarihinde yapılan yoklama neticesinde adresini vergi dairesine bildirimde bulunmadan terk ettiğinin bildirilmesi, ... 75. Yıl Polis Merkezi Amirliğinin 05.11.2009 tarih ve 162 sayılı yazısı ekindeki aynı tarihli tutanağa göre de borçlu şirketin iş yerinin taşınmış olduğunun ve adresinin bilinmediğinin tespit edilmiş olmasına göre, suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi nedeniyle, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi

Kabule göre de; ticareti terk suçu aynı iş yeri ile ilgili olarak aynı yetkilisi/yetkilileri tarafından ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, temyiz sebebi ile UYAP sisteminden öğrenilen ve aynı müşteki tarafından farklı icra takip dosyasına dayalı olarak yapılan şikayet nedeniyle sanık hakkında açılan ve mahkemenin 2012/14 esas, 2012/40 sayılı ve 2012/15 esas, 2012/36 sayılı dava dosyalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının ya da birleştirilen diğer davaların reddinin gerekip gerekmediği hususlarının tartışılması için belirtilen dava dosyalarının birleştirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8655, Karar No: 2016/6030, Tarih: 27.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8655 E.  ,  2016/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Dairemizin 17.03.2015 tarih, 2014/2593 Esas ve 2015/23942 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, suça konu reçetelerin ibraz edildiği eczacı ...'ın beyanında; "Bu reçeteleri kontrol ettikten sonra sahte olduğundan şüphelendim, bilgisayar çıktısı gibiydi." sözleri de dikkate alınmak suretiyle, belgede sahtecilik suçlarında, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, orjinal örnekleri ilgili yerden getirtilerek suça konu belge asılları ile duruşmada karşılaştırılıp incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken bozma nedenleri tam olarak yerine getirilmeden ve aldatma kabiliyetinin bulunduğunu bildiren yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8985, Karar No: 2021/12528, Tarih: 21.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8985 E.  ,  2021/12528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Dairemizin 02/03/2021 tarih ve 2020/5489 Esas - 2021/2922 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18/05/2021 tarih 1-2020/103435 sayılı itiraznamesi ile;

Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesince TCK'nin 81, 35, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair hükmün sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 02/03/2021 gün ve 2020/5489 Esas - 2021/2922 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/05/2021 tarihinde; Sanık ...'in, katılan ...'i bıçak darbeleri ile vücudunun beş yerinden yaralayarak, bunlardan göğse ve batına nafiz darbelerin diafragma, ince barsak ve karaciğer hasarına neden olup, her isinin de kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olması karşısında, öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81. maddesi uyarınca belirlenen müebbet hapis yerine 9 yıldan 15

yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35/2. maddesi uyarınca zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşılarak bir ceza verilmesi gerekmektedir. Ancak, alt sınırdan uzaklaşırken TCK'nin 87. maddesinin 1 ve 2. fıkrasındaki nitelikli yaralama hallerinin sayısı ve çokluğuna göre hakkaniyete uygun, makul bir ceza tayininde zorunluluk vardır. Somut olayda, TCK'nin 87/1. maddesinin 1-d fıkrasındaki "Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma" neden olunması söz konusu olup başkaca, "kemik kırığı", "Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması", "İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girme" "Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi", "Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolması", "Yüzünün sürekli değişikliği" gibi diğer nitelikli haller mevcut değildir. Yargıtayın pek çok kararında da, daha vahim hallerin varlığı dikkate alınarak, sadece kişinin yaşamını tehlikeye sokmak suretiyle öldürmeye teşebbüs hallerinde alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini gerektiği şeklinde içtihatlar mevcuttur. Nitekim Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10/03/2021 gün, 2020/1064 Esas - 2021/3779 Karar sayılı ilamında "Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in daha önce birlikte yaşadığı sonrasında ise ayrıldığı ve birleşme tekliğini reddeden ...'ye olayın meydana geldiği parkta gördüğü ve hakaret ettiği, bu esnada olay yerinde bulunan mağdur Salih'in olaya müdahale etmek istediği, sanığın buna sinirlenerek bıçakla başta ve sol kulak arkasında kesi vasfında birer adet, göğüs solda göğüs boşluğuna girerek pnömotoraksa ve kot kırığına, batın boşluğuna girerek omentum lezyonuna neden olacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdurun dört bıçak darbesi ile yaralandığı olayda; Sanığın mağduru dört bıçak darbesi ile yaraladığı sabit olup, yaralardan ikisinin kesi vasfında olduğu, göğüs ve batına nafiz olan diğer iki yaranın hayati tehlikeye neden olduğu anlaşılmakla;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini", gerekçesiyle sanığın mağdura yönelik dört darbeden ikisinin hayati tehlikeye neden olduğu olayda verilen 14 yıl hapis cezası fazla bulunarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, sanık ...'in, katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi gerekirken, indirim oranının asgari düzeyde tutularak, en üst sınırdan 15 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayininde isabet bulunmadığından bahisle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin

Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE;

2) Dairemizin 02/03/2021 tarih ve 2020/5489 Esas - 2021/2922 Karar sayılı onama ilamının sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin meşru savunma hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, TCK'nin 62. maddesinin uygulanması gerektiğine haksız tahrik indirim oranına suç vasfına katılanlar vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın katılan ...'i umblikusun üstünde batına nafiz, sağ 8. İnterkostal aralık seviyesinde toraksa nafiz, sol kolda humerus lateralinde ve aksillada kesici delici alet yarası ve ensede 3 adet kesik vasfında yara ile diafragma, ince bağırsak ve karaciğer laserasyonuna neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1039, Karar No: 2021/4401, Tarih: 21.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1039 E.  ,  2021/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, Silivri Belediye Başkanlığına ait dava konusu 678 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 06/07/2009 tarih ve 53 sayılı Silivri Belediye Meclisi kararına istinaden belediye encümenince yapılan ihale ile 13/08/2012 tarihinde davalı ...’a satıldığını, davalı ... tarafından da 27/02/2015 tarihinde diğer davalılar ...ve ...’e eşit oranda satış yoluyla temlik edildiğini, ilk satışın dayanağını teşkil eden meclis kararının İstanbul 5. İdare Mahkemesi’nin 2009/1410 esas 2010/942 sayılı kararı ile iptal edildiğini ve kararın Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davalı ... adına yapılan tescilin yolsuz hale geldiğini, diğer davalıların da durumu bilen kötüniyetli edinenler olduklarını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı bedeli karşılığında davacı belediyeden usulüne uygun satın aldığını, idari işlemin iptaline ilişkin davanın 2009 yılında açıldığını, kendisinin ise 2012 yılında edindiğini, aradaki sürede iptal davasına ilişkin herhangi bir şerhin tapu kütüğüne işlenmediğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar ...ve ..., somut olayda davacı belediyenin hizmet kusurunun bulunduğunu, kendi kusuruna dayanamayacağını, dava konusu taşınmazı tapu siciline güvenerek bedeli karşılığında iyiniyetli edindiklerini, 4721 sayılı TMK’nin 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanmaları gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, son kayıt maliki davalılar ...ve ...’in taşınmaz bedelini banka kanalıyla davalı ...’e ödediklerinin sabit olduğu, ikinci el konumundaki anılan davalıların iyiniyetlerinin korunması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, meclis kararının iptaline yönelik davanın yerel ve ulusal basında haber yapıldığı, davalılar ...ve ...’in Silivri ilçesinde çok sayıda taşınmaz satın alan kişiler oldukları, dava konusu taşınmazı da emlakçılık yapan davalı ...’den satın aldıkları, basit bir araştırma ile durumu bilebilecek durumda oldukları, iyiniyetli edinen sayılamayacakları gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılmasına, davalılar ...ve ... hakkındaki davanın kabulüne, kayıt maliki olmaması nedeniyle davalı ... hakkındaki davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar ...ve ... vekili tarafından süresinde duruşma istemli ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 21.09.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar ... v.d. vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacı ... vekili Avukat v.d. gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının, davalılar ...ve ...'in yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan, 62.060.25. TL bakiye onama harcının da temyiz eden davalılardan alınmasına, kesin olmak üzere 21/09/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

- KARŞI OY-

Dava yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ..., taşınmaz satışına ilişkin belediye meclis kararının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle tescilin yolsuz hale geldiği, ilk el davalıdan satın alan kayıt maliklerinin de edinimlerinde iyiniyetli olmadıkları gerekçesiyle tapu iptali-tescil isteminde bulunmuşlar, ilk derece mahkemesince kayıt maliki olan davalılar yönünden kötüniyetli edindikleri ispat olunamadığından davanın esastan reddine karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf isteği kabul edilerek, kayıt maliki olan davalılar yönünden davanın kabulüyle tapunun iptali ve davacı adına tesciline, ilk el davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiş, karar bir kısım davalılar ve davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairenin sayın çoğunluğu tarafından hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı belediyenin yaptığı taşınmaz satış ihalesinin dayanağı olan meclis kararının, mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle tescilin yolsuz hale geldiği konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, sayın çoğunluk ile aramızda, ikinci el olan davalı kayıt maliklerinin TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanmalarının mümkün olup olmadığı konusunda görüş aykırılığı vardır.

Davacı belediyenin yaptığı taşınmaz satış ihalesinin dayanağı olan meclis kararının, mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle tescilin yolsuz hale geldiği konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, sayın çoğunluk ile aramızda, ikinci el olan davalı kayıt maliklerinin TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanmalarının mümkün olup olmadığı konusunda görüş aykırılığı vardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ... Belediyesi tarafından 94 adet taşınmazın ihale yolu ile satışının yapıldığı, satışa dayanak olan belediye meclis kararının idare mahkemesince iptal edildiği, taşınmazın davacı tarafından ilk el olan davalı ...'e satış ve devir işleminin idare mahkemesinin iptal kararından daha sonra olduğu, ilk elden satın alan kayıt maliki davalıların taşınmazın bulunduğu Silivri'de başka taşınmazlarının bulunduğu ancak burada ikamet etmedikleri, taşınmazın emlakçı aracılığı ile satın alınarak bir kısım bedelin banka yoluyla ödendiğinin kayden belli olduğu, yolsuz tescili oluşturan olguların kayıt maliki davalılara temlik tarihinden daha önce basına yansıdığına dair dosyada delil olmadığı, buna göre; davacının, davalı kayıt maliklerinin kötüniyetle edindikleri iddiasını yöntemince ispat edemediği gibi 14.02.1951 tarihli 17/1 sayılı İBK kapsamında davalıların iyiniyetli olmadıkları yönünde vakıa ve karine de bulunmadığı gözetildiğinde, davalıların TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanmaları gerekmektedir. Bu nedenle, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararı doğru olduğundan, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak davanın kabulü ile tapu iptali ve tescile yönelik kararı hatalı olmuştur.

Öte yandan kabule göre de; kayıt maliki davalılar yönünden tapu iptali ve tescil isteği kabul edildiğine göre, davacı belediyeden taşınmazı ihale ile satın aldıktan sonra davalılara devreden davalı ..., lehine yolsuz tescil oluşan taraf olduğu ve yolsuz tescil haksız fiil niteliğinde olduğu için diğer davalılarla birlikte müteselsilen sorumlu tutulacağı gözetilmeksizin hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddedilmesi ve buna göre davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/1800, Karar No: 2010/3998, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1800 E.  ,  2010/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 09.02.2009 gün, 2008/6347 esas, 2009/836 karar sayılı bozma kararında “Davacı yan bedelsizlik iddiasına da dayanmış olup, mahkemece bu iddia üzerinde durulmadan ve davacının davasını ispat için davalı yana yemin teklif etme hakkı bulunduğu gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” denilmiştir.

Davacı, bozma ilamında değinildiği üzere bedelsizlik iddiasını kanıtlamaya yönelik davalı aleyhine tefecilik suçu sebebi ile açılan ceza dava dosyasına delil olarak dayanmış ve tefecilik suçundan ceza aldığına dair hüküm örneğini dosyaya sunmuştur.

Davacı vekilinin 05.04.2010 havale tarihli temyiz dilekçesine ek beyan dilekçesi ekinde sunulan Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi karar fotokopisinden 2008/1105 esas, 2009/1276 karar sayılı ceza dosyasında davalı ...’ün tefecilik yapmak-güveni kötüye kullanmak suçundan yargılandığı, yargılama sonucunda toplanan deliller ve yapılan incelemede işbu dava dosyası ve dayanağı icra takip dosyaları da değerlendirilerek görevi kötüye kullanmak suçundan beraatine, tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda anılan ceza dava dosyasının celbedilip incelenmesi, BK’nun 53.maddesi hükmü de gözetilerek işbu dosyanın bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı üzerinde durulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli olmadığı gibi, davalı tarafından eda edilen yeminin HUMK’nun 339. ve 340.maddelerine uygun şekilde icra edilmemesi de kabul şekli itibariyle doğru değildir.

Bu durumda anılan ceza dava dosyasının celbedilip incelenmesi, BK’nun 53.maddesi hükmü de gözetilerek işbu dosyanın bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı üzerinde durulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli olmadığı gibi, davalı tarafından eda edilen yeminin HUMK’nun 339. ve 340.maddelerine uygun şekilde icra edilmemesi de kabul şekli itibariyle doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.