muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2145, Karar No: 2014/3977, Tarih: 04.03.2014

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın ... adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanı ile ... Şubesinden 15.000 TL miktarında bireysel Tüketici Kredisi aldığı, ...'a ... şubesine yine ... sahte kimlik örneği, ... İthalat İhracaat şirketinde aylık 2100 TL ücretle çalıştığına dair belgeler ile internet üzerinden 15.000 TL bedelli tüketici kredisi talebinde bulunduğu, banka görevlilerinin belgelerin sahte olmasından şüphelenip araştırma yaptıkları ve sahte olduğunun belirleyince polise haber verdikleri aynı zamanda sanık ... Taştemele'de kredinin onaylandığına dair haber vermeleri üzerine ...'a ... şubesine gelen sanığın önceden tertibat alan polisler tarafından krediyi alamadan yakalandığı olayda, nitelikli dolandırıcılık, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkartılarak Katılan Denizbanka yönelik eylemi ile ilgili kurulan hükümde, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, j- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 30000 TL karşılığı 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1250 gün karşılığı, 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 25000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" Katılan ...'a yönelik eylemi ile ilgili kurulan hükümde, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, j- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 30000 TL karşılığı 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 35/2. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 500 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 2/3 indirim yapılarak 416 gün karşılığı, 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3613, Karar No: 2021/3066, Tarih: 10.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3613 E.  ,  2021/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... Fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Onama Kararları” başlıklı 370. maddesinde; “Temyiz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da Kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve Kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay'ın, kararı düzelterek onayabileceği ile karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçenin doğru bulunmaması halinde, gerekçenin değiştirilerek ve düzeltilerek onanacağı” belirtilmiştir.

Dosya kapsamına göre, kabule konu dönem 01.05.1997 ile 09.08.1999 tarih aralığında 1997/2.dönemde 60 gün, 1997/3.dönemde 15 gün davalı işyeri nezdinde bildirimi; 1997/3.dönemde 15 gün 2925 sayılı Kanun Kapsamında sigortalılığı, 1997/3. döneminde 3 gün davalı işyeri nezdinde sigortalılığı, 1997/4.döneminde 15 gün 2925 sayılı Kanun Kapsamında sigortalılığı, 1997/ 10. ayda 15 gün 2925 sayılı Kanun Kapsamında sigortalılığı; 1997 / 11. ayda 15 gün 2925 sayılı Kanun Kapsamında sigortalılığı, 1998/1’de 62 gün davalı işyeri nezdinde sigortalılığı; 1998/2’de 60 gün davalı işyeri nezdinde sigortalılığı; 1998/3 de 60 gün davalı işyeri nezdinde sigortalılığı; 1999/1’de 36 gün davalı işyeri nezdinde sigortalılığı bulunmakla, bildirimli olan süreler dışlanarak hüküm verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Tekirdağ İş Mahkemesi’nin 1. bendi silinerek yerine; “Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile ; Davacının davalı ... Madencilik Nak. San. Ve Ltd. Şti. 'ne ait ... iş yeri sicil nolu iş yerinde ;

01/05/1997 ila 31/08/1997 tarihleri arasında 60 gün,

01/09/1997 ila 31/12/1997 tarihleri arasında 102 gün,

01/01/1998 ila 30/04/1998 tarihleri arasında 58 gün,

01/05/1998 ila 31/08/1998 tarihleri arasında 60 gün,

SONUÇ: Tekirdağ İş Mahkemesi’nin 1. bendi silinerek yerine; “Davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile ; Davacının davalı ... Madencilik Nak. San. Ve Ltd. Şti. 'ne ait ... iş yeri sicil nolu iş yerinde ;

01/05/1997 ila 31/08/1997 tarihleri arasında 60 gün,

01/09/1997 ila 31/12/1997 tarihleri arasında 102 gün,

01/01/1998 ila 30/04/1998 tarihleri arasında 58 gün,

01/05/1998 ila 31/08/1998 tarihleri arasında 60 gün,

01/09/1998 ila 31/12/1998 tarihleri arasında 60 gün,

01/01/1999 ila 30/04/1999 tarihleri arasında 84 gün,

01/05/1999 ila 09/08/1999 tarihleri arasında 99 gün,

Olmak üzere toplam 523 gün devamlı suretle hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, Davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine” yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde ...Madencilik Nak. ve Top. San. Ltd. Şti. iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16892, Karar No: 2013/17980, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16892 E.  ,  2013/17980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya kaskolu aracın şirket tarafından bir yıllığına kiraya verildiğini, aracın kiracı ...'in evinin önünde park halinde iken çalındığını, ancak davalının sigorta bedelini ödemediğini belirterek, 20.000,00 TL tazminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.06.2012 günlü ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 20.500,00 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, aracın uzun süre ile kiralanması halinin teminat altına alındığını, bu hususta poliçede hüküm bulunduğunu, ancak sigortalı aracın dava dışı ...'e kısa süreli olarak kiraya verilmesi nedeniyle rizikonun teminat kapsamında bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; aracın kısa süreyle kiralandığının davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 20.500,00 TL tazminatın 08.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve sigortalı aracın 3. kişiye kısa süre ile

kiralandığının ispat külfeti üzerinde bulunan davalı ... eden tarafından ispat edilememesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.050,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2465, Karar No: 2015/4494, Tarih: 04.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/2465 E.  ,  2015/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/300813

Yalova Ağır Ceza Mahkemesi ve Bursa 4.Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Bursa 4.Sulh Ceza Hakimliğince Yargıtay 5.Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilen dosyanın, sehven dairemize gönderildiği belirlenmiş olup, yargı yeri belirlenmesi görevi Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğundan, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11764, Karar No: 2022/4658, Tarih: 14.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11764 E.  ,  2022/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından 17/12/2019 tarih 2019/İHK-19668 sayılı davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, faiz başlangıcının düzeltilmesine dair hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 15/05/2014 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu motosikletin karıştığı çift taraflı trafik kazasında yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine başvurulduğunu, yapılan ödemenin zararı karşılamadığını, bakiye zarar için yapılan başvuruya cevap verilmediğini iddia ederek, oluşan zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla 1000.-TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından, talebin kabulüne karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekili itirazlarının kabulüne, faiz başlangıcının düzeltilmesine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan

hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı vekili, davacının araçta hatır yolcusu olması sebebiyle hatır taşıması indirimi yapılmasını talep etmiş; İtiraz Hakem Heyeti tarafından, hatır taşıması yapıldığına dair davalı ... tarafından soyut iddia dışında somut ve kabul edilebilir bir kanıt ve belge sunulmadığından hatır taşımasına yönelik itirazın reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan davacının ceza soruşturması aşamasında verdiği ifadesinde araç sürücüsünün arkadaşı olduğunu bildirdiği görülmüştür.

Araçtaki kişilerin araçta bulunma sebepleri konusunda ifadelerde somut veri bulunmamakla birlikte, taşımanın ticari amaçla (davacı tarafından bir bedel ödenerek) ya da sürücünün bir işinin görülmesi maksadıyla yapıldığına dair de veri yoktur. Sürücü ile arkadaş olan davacının taşımada bir yararı olduğu ve karine olarak davacı yararına hatır taşıması bulunduğunun kabulü hayatın olağan akışına uygun görünmektedir. Bu nedenle de; karineden yararlanan ve taşımanın hatır için yapıldığını savunan davalı taraf ispatla mükellef olmayıp, hatır taşıması bulunmadığını ispat yükünün davacı yanda olduğu gözetilerek değerlendirme yapılması gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nisbi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1830, Karar No: 2022/7976, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1830 E.  ,  2022/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesimin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/508 - 2019/364 E/K sayılı kararının incelenmesinde.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11/1 -h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen fark bedel davalıya karar tarihi itibarıyla ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden, karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/508 - 2019/364 E/K sayılı gerekçeli kararın; (3) numaralı bendinde yer alan (karar tarihine) ibaresinin hükümden çıkafrtılmasıha, yerine; ( kararın kesinleşme tarihine ) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11101, Karar No: 2012/25846, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/11101 E.  ,  2012/25846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemeyle görevlidir. Dava ise, Ulus-Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğünce, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takip nedeniyle haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu Vergi Dairesi Müdürlüğünce konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine karşı şikayeti ise 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre vergi mahkemelerine yapılır ve bu mahkemelerce karara bağlanır. Bu nedenle mahkemenin vergi mahkemelerinin görevli olduğu yönündeki kabulü yasaya uygundur.

O halde, mahkemece, istemin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken başvurunun esasının incelenerek kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.