muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10487, Karar No: 2021/2113, Tarih: 24.02.2021

tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, eldeki bedel tespit tescil davasında doğru hasım tespit edilerek davaya dahil edip, taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04.02.2020 günlü 2019/5654 E.- 2020/1451 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın malik hanesinde “davalı” ibaresinin yazılı olup ifrazen ... ada ... parselden geldiği, kadastro tespit tutanağının incelenmesinde taşınmazın Hazine adına tespit edildiği ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/748 esas sayılı dosyasında tespite itiraz davası açıldığı, bu dosyanın da ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/736 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/736 karar örneğinin incelenmesinde ise davanın Hazine’ye karşı açıldığı, Hazine’nin taşınmazı 7367 sayılı yasa uyarınca Belediye'ye devrettiğinden bahisle Belediye'nin davaya dahil olduğu ve sonrasında davanın reddine karar verildiği, kararın 20.01.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, eldeki bedel tespit tescil davasında doğru hasım tespit edilerek davaya dahil edip, taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim

tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2990, Karar No: 2014/10306, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2990 E.  ,  2014/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/10/2013 tarih ve 2012/316-2013/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalı kayısı bahçesinde meydana gelen don olayı nedeniyle verim kaybı yaşandığını ancak davalının don olayının kayısı ağaçlarındaki çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle tazminat ödemesi yapmadığını oysa kayısı ağaçlarının meyve tutmaya başladığını bu nedenle zararın poliçe teminat kapsamında bulunduğunu ileri sürerek 14.000,00 TL tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep vedava etmiştir.

Davalı vekili, davacı taşınmazında don olayı nedeniyle meydana gelen ürün kaybının poliçe teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca zarar oluşan taşınmazlarda ağaç üzerindeki meyvenin çiçeklenme aşamasını tamamlayıp küçük meyve dönemine geçtiği, bu dönemde hasarın meydana geldiği, hasarın poliçe teminatı dahilinde bulunduğu, davacının poliçe kapsamında talep edebileceği tazminat miktarının 13.758,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.758,00 TL'nin poliçedeki son hasat tarihinin 23.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 704,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2726, Karar No: 2011/14381, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2726 E.  ,  2011/14381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2009 tarih ve 2008/496 - 2009/705 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde "Emtia Nakliyat Sigorta Poliçesi" ile sigortalı forkliftin müvekkili idareye ait araca yüklendiğini, yükseklik uyarı levhası bulunmayan Yenimahalle Köprüsünden geçerken köprüye takılarak hasarlandığını, davalı ... şirketinin yükleme hatası olarak nitelendirdiği hasarı ödemeyeceğini bildirdiğini, ancak forkliftin parçalanamayan yapısı nedeniyle başka türlü yüklenmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek 47.000 TL'nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın öngörülen standart yüksekliğin aşılması nedeniyle meydana geldiğini, emtianın taşındığı kamyonun kendisinin çarpması, devrilmesi sonucunda oluşacak hasar poliçe kapsamında değerlendirilecek iken olayda çarpanın emtianın kendisi olduğunu, ihmal sonucu meydana gelen zararların sigortaya dahil olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşımanın sigortalının adamları tarafından yapılması halinde ihmal ve tedbirsizlikler neticesi meydana gelen zararların poliçe teminatı altında olmadığı, zararın meydana gelmesinden yükleme ve taşıyacak aracın uygun olmamasının etkili olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29592, Karar No: 2015/14755, Tarih: 14.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29592 E.  ,  2015/14755 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşin Durdurulmasına İtiraz

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığı İş Müfettişlerinin 05/04/2015 tarih ve 7156-TDB-04 10077--TDB-02, 10192- TDB -18 sayılı idari tedbir raporuna istinaden İş Teftiş Ankara Grup Başkanlığı'nın 16/04/2015 tarihli TTK Karadon Taşkömürü İşletme Müessese Müdürlüğü" ünvanlı işyerinin tamamında işin durdurulmasına ilişkin kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığı İş Müfettişlerinin 05/04/2015 tarih ve 7156-TDB-04 10077--TDB-02, 10192- TDB -18 sayılı idari tedbir raporuna istinaden İş Teftiş Ankara Grup Başkanlığı'nın 16/04/2015 tarihli TTK Karadon Taşkömürü İşletme Müessese Müdürlüğü" ünvanlı işyerinin tamamında işin durdurulmasına ilişkin kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 25/4.maddesidir. 6331 sayılı Kanun'nun 25.maddesinde, “ (1) İşyerindeki bina ve eklentilerde, çalışma yöntem ve şekillerinde veya iş ekipmanlarında çalışanlar için hayati tehlike oluşturan bir husus tespit edildiğinde; bu tehlike giderilinceye kadar, hayati tehlikenin niteliği ve bu tehlikeden doğabilecek riskin etkileyebileceği alan ile çalışanlar dikkate alınarak, işyerinin bir bölümünde veya tamamında iş durdurulur. Ayrıca çok tehlikeli sınıfta yer alan maden, metal ve yapı işleri ile tehlikeli kimyasallarla çalışılan işlerin yapıldığı veya büyük endüstriyel kazaların olabileceği işyerlerinde, risk değerlendirmesi yapılmamış olması durumunda iş durdurulur. (2) İş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili üç iş müfettişinden oluşan heyet, iş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili iş müfettişinin tespiti üzerine gerekli incelemeleri yaparak, tespit tarihinden itibaren iki gün içerisinde işin durdurulmasına karar verebilir. Ancak tespit edilen hususun acil müdahaleyi gerektirmesi hâlinde; tespiti yapan iş müfettişi, heyet tarafından karar alınıncaya kadar geçerli olmak kaydıyla işi durdurur. (3) İşin durdurulması kararı, ilgili mülki idare amirine ve işyeri dosyasının bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne bir gün içinde gönderilir. İşin durdurulması kararı, mülki idare amiri tarafından yirmidört saat içinde yerine getirilir. Ancak, tespit edilen hususun acil müdahaleyi gerektirmesi nedeniyle verilen işin durdurulması kararı, mülki idare amiri tarafından aynı gün yerine getirilir. (4) İşveren, yerine getirildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde, yetkili iş mahkemesinde işin durdurulması kararına itiraz edebilir. İtiraz, işin durdurulması kararının uygulanmasını etkilemez. Mahkeme itirazı öncelikle görüşür ve altı iş günü içinde karara bağlar. Mahkeme kararı kesindir. (5) İşverenin işin durdurulmasını gerektiren hususların giderildiğini Bakanlığa yazılı olarak bildirmesi hâlinde, en geç yedi gün içinde işyerinde inceleme yapılarak işverenin talebi sonuçlandırılır. (6) İşveren, işin durdurulması sebebiyle işsiz kalan çalışanlara ücretlerini ödemekle veya ücretlerinde bir düşüklük olmamak üzere meslek veya durumlarına göre başka bir iş vermekle yükümlüdür.” hükümleri yeralmaktadır.

Yasanın açık hükmü karşısında mahkemenin 6331 sayılı Yasanın 25/4.maddesine göre “işin durdurulmasına” ilişkin iş teftiş kurulunun verdiği karara itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından davacı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemenin itiraz üzerine verdiği karar 6311 sayılı Kanunu'nun 25/4. maddesi uyarınca kesin olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 14/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6979, Karar No: 2007/3056, Tarih: 01.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/6979 E.  ,  2007/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : Antalya 4.İcra Mahkemesi

Tarihi            : 2.2.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne   karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık, İ.İ.K.'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Davaya konu hediyelik eşyalar, anlaşmalı boşanmaya rağmen borçlu ile 3.kişinin birlikte işlettikleri işyerinde ve borçlunun burada görülmesinden sonra  haczedilmiş olup, İ.İ.K.'nun 97/a maddesi hükmünde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksi davacı 3.kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanmamıştır. Davacı 3. kişi; 10.9.2004 tarihinde yapılan haciz sırasında; borçlu eşi Y.Y.’dan boşandığını ve haczedilen malların ve işyerinin kendisine ait olduğunu beyan ederek; istihkak iddiasında bulunmuş ise de, boşanma ilamı tek başına yasal karinenin aksini kanıtlamaya  yeterli değildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı ve borçlunun fiilen birlikte çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dinlenen davacı tanık anlatımları yeterli ve hükme dayanak yapılacak nitelikte olmadığı gibi, haczi gerçekleştiren İcra Müdür Yardımcısı N. K. tanık olarak verdiği ifadede haciz mahalli hediyelik eşya dükkanına girip de borçluyu 3.kişiye sorduklarında deterjan reyonunda düzenleme yapan borçluyu gösterdiğini, neden geldiklerini açıklayınca borçlunun işyerinden ayrıldığını beyan etmiştir.

Davacı 3. kişi, delil olarak  faturalar ibraz etmiş ise de, borç doğumundan sonraki tarihi taşıyan ve istenilen kişi adına her zaman temini mümkün olan belgeler olması itibariyle davacı 3. kişi tarafından yasal karinenin aksinin kanıtlandığının kabulü mümkün değildir. Delil olarak hacizden sonra istihkak davasında sunulan vergi levhası da mücerret olarak işyerinin davacı 3. kişiye ait olduğunu göstermez. Öte yandan davalı alacaklı tarafından ibraz edilen 2004 yılının 7. ve 8.ayına ait borçlu adına düzenlenen faturalarda haciz mahalli işyeri borçlu adresi olarak gösterildiği gibi, davalı alacaklı tanıkları da bu işyerini borçlunun işlettiğini, borçluya sattıkları malları haciz mahallinde teslim ettiklerini beyan etmişlerdir.

Boşanmış olmalarına karşın birlikte işyeri işletmeye devam eden eşlerin boşanmaları alacaklının haklarını etkilemez. Bu durumda davanın reddi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Boşanmış olmalarına karşın birlikte işyeri işletmeye devam eden eşlerin boşanmaları alacaklının haklarını etkilemez. Bu durumda davanın reddi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde  temyiz edene  iadesine, 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39740, Karar No: 2025/4633, Tarih: 16.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/39740 E.  ,  2025/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Temyizin kapsamına göre; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2017/631 Esas, 2018/258 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 62, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 158.960,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 11.07.2019 tarihli ve 2018/1532 Esas, 2019/920 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmasına karar verilerek mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine ve ... Madencilik Turizm İnşaat Gıda Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yönelik eylemleri nedeniyle gereğinin takdir ve ifası için Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve mahkûmiyetine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 11.07.2019 tarihli ve 2018/1532 Esas, 2019/920 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1746, Karar No: 2017/3432, Tarih: 18.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/1746 E.  ,  2017/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, aksi Kurum işleminin iptali, oda ve vergi kayıtları gözetilerek 10.05.1982-10.03.2011 tarihleri arası ...........sigortalılığın geçerliliği, yaşlılık aylığı bağlanması ve 6552 sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulması istemlerine ilişkindir.

Mahkeme, vergi kaydını gözeterek 20.04.1983-08.02.2001 tarihleri arası ...... sigortalılığına hükmederken, Oda kaydını geçersiz sayarak fazlaya ilişkin istemlerin reddine, 6552 sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulmasına karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1983 yılında düzenlenen giriş bildirgesiyle vergi kaydına göre 10.05.1982 tarihi itibarıyla sigortalı olarak tescil edilen davacının, 10.05.1982-30.09.1983 ve 20.04.1993-08.02.2001 tarihleri arası dönemde vergi kaydı; 10.05.1982-10.03.2011 tarihleri arası dönemde ise 892 ve 1/279 üye numaralarıyla Oda kaydı bulunduğu; bu kayıtlara dayalı olarak 10.05.1982 tarihinden itibaren devam eden sigortalılığı, 2014 yılında sigortalılığa esas oda kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen kontrol memuru raporu uyarınca, oda kaydı usulsüz sayılarak sigortalılık, vergi kaydına göre 10.05.1982-30.09.1983, 22.03.1985-31.03.1985 ve 20.04.1993-08.02.2001 arası olarak kabul edilmesi eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan ve 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24. ve 25. maddelerinde kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler ve tüzel kişilerden limited şirketlerin ortakları zorunlu sigortalı sayılmış iken, anılan maddelerde 2229 sayılı Kanun ile yapılan ve 04.05.1979 günü yürürlüğe giren değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, kendi adına ve hesabına çalışma olgusu sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiş, limited şirket ortakları yanında anonim şirketlerin kurucu ortakları ile yönetim kurulu üyesi olan ortakları da kapsama alınmıştır. Daha sonra, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunla değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinin (1) numaralı bendinin (a) ve (h) fıkralarında, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanların zorunlu sigortalı kabul edilebilmesi için, esnaf ve sanatkârlar gibi ticari kazanç veya serbest meslek kazancı

./...