muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6600, Karar No: 2018/839, Tarih: 07.02.2018

Davacı vekili, davalı firmanın dava konusu 2002/18957 sayılı markasının 42. sınıfta tescilli olduğunu, ancak bir kısım hizmetler bakımından tescil ettirdiği markayı kullanma yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek 556 sayılı KHK’nin 14. ve 42. maddeleri gereği kullanmama nedeni ile 42. sınıftaki bir kısım mallar/hizmetler için kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mevsimsel, dönemsel bir kullanıma tabi olmayan bir hizmet sınıfında birer ay ara ile düzenlenen iki adet faturadan dolayı kullanımın markasal kullanma yönünde ciddi kullanım olarak kabulünün mümkün olmadığı, iptali istenilen bir kısım hizmet grubu yönünde, iptal istenen aynı gruplarla ilgili .... 3 Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2011/109 E. ve 2012/184 K. sayılı ilamı ile hüküm kurulmuş olduğu ve verilen hükmün Yüksek Dairenin denetiminden geçerek onandığı ve kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirket adına tescilli 2002/18957 sayılı ....şekil ibareli markanın tescilli olduğu, 42/01 grupta; ''mühendislik hizmetleri, bilimsel araştırma geliştirme hizmetleri (3. şahıslar adına), kimyasal araştırma hizmetleri, maden eksperliği, (uzmanlığı hizmetleri), jeolojik araştırma hizmetleri, petrol arama hizmetleri, malzeme ve ürün test hizmetleri, meteoroloji hizmetleri, haritacılık hizmetleri, arazi inceleme ve ölçme hizmetleri, şehir planlamacılığı hizmetleri, çevre koruması konusunda danışmanlık hizmetleri, su altı incelemeleri hizmetleri, kalite kontrol hizmetleri, araçların yol değerlerinin test edilmesi hizmetleri'', 42/02 grupta, ''bilgisayar hizmetleri: bilgisayar programcılığı hizmetleri, bilgisayar yazılımlarının tasarımı hizmetleri, bilgisayar yazılımlarının bakımı hizmetleri, bilgisayar yazılımlarının güncelleştirilmesi hizmetleri, bilgisayar donanımları alanlarında danışmanlık hizmetleri, bilgisayar veri tabanı oluşturma hizmetleri, bilgisayar verilerinin kurtarılması hizmetleri, bilgisayar verilerinin düzeltilmesi hizmetleri, bilgisayar sistem analizi hizmetleri, bilgisayar danışmanlık hizmetleri, bilgisayar kiralanması hizmetleri, bilgisayar yazılımlarının kiralanması hizmetleri, bilgisayar yazılımlarının çoğaltılması hizmetleri, bilgisayar yazılımlarının tesisi hizmetleri'' yönünden kullanmama nedeniyle iptaline ve sicilden terkinine, 42/01 gruptaki, ''mühendislik danışmanlık hizmetleri, mimarlık hizmetleri, teknik proje çalışmaları hizmetleri, peyzaj hizmetleri'' yönünden kesinleşmiş hüküm bulunması nedeniyle iptal kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

-/-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kullanmama nedenine dayalı markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, 06/01/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14/12/2016 tarih, 2016/148 E.- 2016/189 K. sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nin 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece işbu davada iptaline karar verilen hizmetler bakımından anılan hususta değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/31597, Karar No: 2014/32131, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31597 E.  ,  2014/32131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/512-2014/663

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2022, Karar No: 2018/2387, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2022 E.  ,  2018/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I.Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II.Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararma karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2012 tarih, 2012/904 sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de “sanığın sahte fatura düzenlediği ve kullandığı şeklinde bir iddiaya ulaşılmasının kanunen mümkün olmadığının” belirtilmesine karşın, hüküm bölümünde, "defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de atılı suçu işlediği sabit olmaması sebebiyle beraatine" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “defter ve belgeleri ibraz etmeme” ibaresinin çıkartılarak yerine “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” cümlesinin eklenmesi suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-... ...... Prom. Ürt. Ltd. Şirketinin müdürleri olan sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından açılan kamu davasında; 31.12.2011 tarihli mütalaa ile 24.10.2011 tarih, 2011/238 sayılı vergi kaçakçılık suçu raporunun atıf yaptığı vergi tekniği raporu dosya içerine getirtilmeden hüküm kurulduğunun, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazısı üzerine dosya içerisine getirtilen 24.10.2011 tarih, 2011/239 sayılı vergi tekniği raporunun sonuç bölümünün dosya içerisinde yer almadığının anlaşılması, vergi tekniği raporunda, mükellefin, 2006 yılı Bs formunda 17 ayrı şirkete, 341 adet belge ile KDV hariç toplamda 4.980.436 lira mal sattığını beyan ettiğinin, ayrıca ... ... adına düzenlediği KDV hariç 334.317 lira tutarındaki faturaları Bs formuna dahil etmediğinin, mükellef kurumun bildirdiği yüksek miktarlı KDV matrahlarına ulaşabilecek hacimde ticaret yapacak organizasyona sahip olmadığının, mükellef kuruma mal sattığını Bs formunda beyan eden şirketler hakkında sahte fatura düzenlediklerine dair olumsuz tespitlerinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında; öncelikle ilgili vergi dairesinden söz konusu vergi tekniği raporunun tamamının istenmesi, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230

. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler ile suça konu faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı, sanığın vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2012 tarih, 2012/904 sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de “sanıkların sahte fatura düzenledikleri ve kullandıkları şeklinde bir iddiaya ulaşılmasının kanunen mümkün olmadığının” belirtilmesine, 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davada yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün olmamasına karşın, hüküm bölümünde, sanıkların "defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan beraatlerine" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27834, Karar No: 2016/19949, Tarih: 24.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27834 E.  ,  2016/19949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2007 yılı ayından 27.3.2015 tarihine kadar çalıştığını, elektrik süreç lideri olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, fesih bildiriminde yüzeysel ifadeler kullanıldığını, iş ilişkisi sürdüğü müddetçe iyi ilişkiler içinde olduğunu, hiçbir konuda uyarılmadığını, tespit edilen usulsüzlüklerin ne olduğunun, güveni ne suretle kötüye kullandığının fesih bildiriminden anlaşılamadığını, işten çıkarılmasını gerektirecek hiçbir sebep olmadığını ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının görev yaptığı üst düzey bir kısım çalışanın taşeron firmalarla kişisel ilişki içine girdiği, taşeron firma menfaatlerinin üstün tutulduğu, fiilen çalışmayan taşeron firma işçilerinin fiilen çalışmış gibi gösterilerek puantajlarda usulsüzlük yapıldığı, bu usulsüzlüğe puantajların doğruluk ve yeterliliğini denetleyen tüm idarî kadroların taraf olabileceği, yine bir kısım tedarikçinin imalat süreçlerinde kaynaklarından karşılıksız faydalandırıldığı ve bu usullerle’nun zarara uğratıldığı iddiaları üzerine inceleme başlatıldığını, 03.11.2014 tarihli ön inceleme raporundaki bulgular sebebiyle ’ın iş sözleşmelerinin feshedildiğini, iddiaların yoğunlaştığı taşeron firması üzerindeki incelemelerle birlikte 23.3.2015 tarihli rapordaki bulgular sebebiyle davacının ve ağabeyi da iş sözleşmelerini. m

. 25/II-e gereğince feshedildiğini, feshin haklı sebeple yapıldığı durumlarda şekil şartlarının aranmayacağını, davacının bakım şefi olduğunu, genellikle projeli işlerde görev yaptığını, son olarak üretim tesisi kurulumunda görev aldığını, faturalar ve hak ediş raporları incelendiğinde fark oluştuğunu ve en büyük farkın işçilik maliyetlerinden kaynaklandığını, işin tüm masrafları taşerona ait olduğu halde davacı ve ağabeyi malzemelerin kullanılabileceği önerisinin yapıldığını, 2012 yılında firmasına imal edilen kurutma makinesinden çıkan hurdaların firmasına satıldığını, projede firmasının fatura girişleri olduğunu, bu şirketin eski şirketi olduğunu, bu şahısla dava dışı şahsî ilişkisi bulunduğunu, firmadan çoğunlukla taşeron işçilik hizmeti alındığını,depolarına rahatlıkla girip çıkmalarının, hurdaların depodan direkt verildiği ihtimalini güçlendirdiğini, taşeron işçilik faturalarında usulsüzlükler yapıldığını, faturaların arkasındaki imza föylerinde taşeron işçilerin imzalarıyla birlikte onların şefi olarak görev yapan ve her tesiste mutlaka bulunan personelinin de imzasının bulunduğunu, bulunması gerektiğini, örneğin bu kişinin davacı olduğunu, birçok imza föyünde bakım şefinin imzası olmadığını, yani imza föylerini ile kontrolünü yapmadığını ve birçok föye elle usulsüz kayıt girdiğini, bu inisiyatifi tek başına kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının ve abisi ’ın inceleme raporundaki bulgulara taraf olma hiç değilse göz yumma ihtimalini güçlendirdiğini, imzasız olmasına rağmen puantaja eklemeler yapıldığını, kart basımı olmayan işçilerin de imza föyüne göre puantaja eklendiğini, 1 saat yemek molası düşülmesi gerekirken yarım saat düşüldüğünü, imzaların benzerliğinden ya da aynı personele ait farklı tarihlerde atılmış farklı imzalardan çalıştığı belirtilen kişilerin yerine imza atıldığının açıkça belli olduğunu, ’ten gelen kart basım raporu istendiğinde personeline ait hiç kart hareketi olmadığının görüldüğünü, buna rağmen Mayıs faturası olduğunu, tarafından “puantaj kart hareketi yoktur, imza karşılığı fatura kesildi” yazıldığını, denetim sonucunda puantaj listesinde ismi olup da kart basım listesinde ismi olmayan personele ilişkin maliyet farkı hesaplamaları yapıldığını, usulsüzlüklerin yoğunlaştığıfirmalarının carilerinin incelemeye alındığını, faturalarının eksiksiz sıra numarası takip ettiğini, bunun da şirketin başka firmaya iş yapmadığını gösterdiğini ve paravan olduğuna işaret ettiğini, dinlenme alanı işinde benzer içerikli faturalar olduğunu, aynı işin iki firmaya birden yaptırılmış gibi gösterildiğini, emrini kimin açtığının araştırıldığını ve bu işleri talepsiz yaptığının belirlendiğini, mail arşivleri incelendiğinde 15 kalem işin herhangi bir talep ve onay olmadan yapıp bitirdiğinin tespit edildiğini, iş hacmi düşünüldüğünde tek tek tüm faturaların ve tedarikçilerin mal alım ve sipariş prosedürünün incelenmesinin imkânsız olduğunu, ancak bu işçiler ile davacının ve abisinin sistemli biçimde taşeron

içerikli faturalar olduğunu, aynı işin iki firmaya birden yaptırılmış gibi gösterildiğini, emrini kimin açtığının araştırıldığını ve bu işleri talepsiz yaptığının belirlendiğini, mail arşivleri incelendiğinde 15 kalem işin herhangi bir talep ve onay olmadan yapıp bitirdiğinin tespit edildiğini, iş hacmi düşünüldüğünde tek tek tüm faturaların ve tedarikçilerin mal alım ve sipariş prosedürünün incelenmesinin imkânsız olduğunu, ancak bu işçiler ile davacının ve abisinin sistemli biçimde taşeron firmaların kazanç elde etmelerini sağladıklarını, İbrahim beyanında bakım şefi davacı ile bakım müdürü taşeron işçilik faturalarının ekindeki puantajların tanziminde aktif rol oynadıklarını doğruladığını, güven sarsıcı davranışlar nedeniyle iş sözleşmesinin devamının beklenemeyeceğini ve sözleşmenin İş K

Mahkemece, emsal ayılı dosyasının davacısı müdürü olduğu bölümde davacının bakım şefi olarak görev yapıyor olması, davacının müdürü olan ağabeyi tesisinin 368/125 işlemleri kurulumu projesinde işçilik maliyetlerinde usulsüzlük yapılmış oluşu ve bu nedenle emsal dosyalarda sorumlu müdür iş akdinin feshinin geçersizliği işe iade davasının reddine konu eylemlerin gerçekleştiği süreçte davacının da aynı birimde satış şefi olarak görev yapması ve davalının iş yaptığı Boyersan şirketi sahibi yapılan işten memnuniyetsizliğini belirtmesi üzerine davacının sözleşme gereği malzemelerin Boyersan şirketinden karşılanacağı hükmüne rağmen davalı deposundaki hurdaların kullanılarak maliyetin düşürebileceği önerisi davalının güvenini sarsıcı nitelikte olduğu, fatura düzenlemeleri süreçlerinin dayanağı olan belgeler, imzalı işçi giriş çıkışa ilişkin kayıtlar ve şirketi ile olan ilişkiler de değerlendirildiğinde, davalının güveninin sarsıcı nitelikte olduğundan ve dosya kapsamına göre davacının iş akdinin feshinin geçerliliğinin delillendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut olayda, davalı şirket, jant üretimi yapan grup bünyesinde, jant üretim tesisinin bakım işini üstlenen bir şirket olup davacı da bu şirkette elektrik bakım şefi olarak çalışmıştır. Davacının iş akdi, sorumluluğu altında bulunan konu ve süreçler ile ilgili tespit edilen usulsüzlükler ve işverenin güveninin kötüye kullanılması ile doğruluk ve bağlılığa uymayan eylemleri nedeniyle İK’nun 25/ll-e maddesi uyarınca davalı işverence haklı nedenle feshedilmiştir. Fesih bildiriminde davacının açıkça hangi işlem ya da işlemlerde ne tür usulsüzlükler yaptığına değinilmemiştir.

Davalı işveren cevap dilekçesi ile iç denetim müdürlüğünün fesih öncesi alınan raporlarına dayanmıştır. Davacının görev yaptığı işyerinde üst düzey bir kısım çalışanın iddiaları üzerine, iç tarafından inceleme başlatıldığını, denetim sonucunda "satın alma ve tedarik prosedürlerinin işletilmediği, taşeron ilişkisi içinde olunan bir kısım firmanın ortaklık yapılarının birbiri ile aynı olduğu, üst yönetimin algısının birden fazla taşeron ile çalışıldığı yönde etkilendiği ama aslında ortaklık yapıları aynı olan ve sadece ticari unvanları farklı şirketlerle işbirliği içinde olunduğu, sürekli aynı taşeron firmalar ile iş yapıldığı ve satın alma süreçlerinin işletilmediği, taşeron firmaların işçilerinin puantaj kayıtlarında usulsüzlükler yapıldığı ve bu suretle taşeron işçi faturalarının fiilen çalışan işçiden daha fazla bedellerle tanzim edildiği, taşeron firmalar ile kişisel ilişki içine girdiği/süreçlerde taşeron firma menfaatlerinin üstün tutulduğu, özellikle işçilik hizmeti satın alınan taşeron firmaların çalışanlarının fiilen çalışmamış olmalarına rağmen çalışmış gibi gösterilerek puantaj kayıtlarında usulsüzlükler yapıldığı, bir kısım tedarikçinin imalat süreçlerinde işyerinin hammadde kaynaklarından karşılıksız olarak faydalandırdığı, bu usullerle işyerinin zarara uğratıldığı bulgularının tespit edildiğini, anılan sebeplerle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, haklı nedenle yapılan fesihlerde şekil koşullarının aranmayacağını, davacının bakım şefi, abisi ’ın ise bakım müdürü olduğu, bu olaylar sonucunda davacı ve abisinin, işyeri mali ve idari işler şefi ile satın alma şefi İbrahim iş akitlerinin İK 25/II-e maddesi gereğince feshedildiğini savunmuştur. Ancak, yukarıda da belirtildiği gibi fesih bildiriminde firma ismi bildirilmemiş; ne tür bir usulsüzlük olduğu da açıklanmamıştır.

Mahkemece, dosya üzerinden üçlü heyet bilirkişisinden rapor alınmış olup bilirkişilerce raporda, “…davacı işçi bakımından sadece 2011/Haziran ayında davalıdan iş üstlenen deposunda bulunan hurda malzemelerin kullanılabileceğini önerdiği hakkında bir iddia yöneltildiği, ancak herhangi bir delille desteklenmediği, kaldı ki hurda çıkışı yapıldığına, bu firmaya usulsüz hurda verildiğine dair iddianın da söz konusu olmadığı olayda sırf böyle bir öneri getirmenin güveni kötüye kullanma anlamı taşımayacağı” mütalaa edilmiştir. Mahkemece, rapora itibar edilmeyerek davacının, hem işyerinin deposundaki hurdaların yüklenici şirketi tarafından kullanılmasının ve böylece maliyetin düşürülebileceği önerisinin getirilmesi hem de imzalı işçi giriş-çıkışa ilişkin kayıtlar ile şirketi ile olan ilişkiler değerlendirildiğinde davacının davranışının güven sarsıcı nitelikte olduğu, iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.