muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5512, Karar No: 2023/4310, Tarih: 28.09.2023

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2021 tarihli ve 2018/1739 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararıyla; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan ve "çırpıbacak" diyerek hakaret eden erkeğin az, gece geç saatlerde ve yoğun telefon görüşmeleri olan ve böylelikle başka erkeklerle gönül ilişkisi yaşayıp sadakatsiz davranan kadının ağır kusurlu olduğu; ortak çocuğun yaşı, bedensel ve zihinsel gelişimi ve anneye olan ihtiyacı nedeniyle velâyetinin anneye verilmesinin yüksek yararına olacağı gerekçesiyle; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk...'in velâyetinin anneye verilmesine, çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 500,00TL iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkek yararına 10.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata ve kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile kararda belirtilen ziynetlerin aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde bedelinin kadına ödenmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2018/1739 Esas, 2021/300 Karar sayılı ek kararıyla; ... kadın vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı ... kadın vekili ek karar, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar; davalı-davacı erkek vekili tazminatların miktarı, velâyet, çocuk yararına hükmedilen nafakalar, vekâlet ücreti ve ziynet alacağı davası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2022 tarihli ve 2021/2687 Esas, 2022/750 Karar sayılı kararıyla; kadının istinaf başvurusunun süresinde olduğu, erkeğe yüklenen fiziksel şiddet kusurunun ispatlanmadığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğu ve sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygıun olduğu gerekçesiyle; kadının ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına ve erkeğin kusur durumu dışındaki ve kadının ek karar dışındaki istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı erkek vekili ortak çocuğun velâyeti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı erkek vekili ortak çocuğun velâyeti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 12.09.2022 tarihli kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortak çocuğun velâyetine yönelik psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşturulacak heyete inceleme yaptırılıp çocuğun fiilen bulunduğu yerin barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınarak, idrak çağında olan çocuğun beyanı da alınmak sureti ile toplanılan tüm deliller hep birlikte değerlendirilmek ve ebeveynlerinden hangisinin yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına, dosyadaki tüm evraklar, 10.01.2023 tarihli 3'lü heyet tarafından hazırlanan uzman raporunda çocuğun velayetinin davalı-karşı davacı babaya verilmesi kanaati belirtilmiş ise de yapılan duruşmada ve uzman eşliğinde dinlenen küçüğün samimi davranışı, beyanı velâyetinin annesine verilmesini talep etmesi, uzmanın çocuğun beyanına itibar edilebileceği yönündeki beyanı da dikkate alındığında velayetin anneye verilmesine, küçük ile davalı-davacı baba arasında kişisel ilişki tesisine karar vermek gerektiği belirtilerek; tarafların ortak çocuğu...'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günü saat 09.00 ile pazar günü saat 17,00 arasında; dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile üçüncü günü saat 17.00 arasında, her yıl yarıyıl tatilinin ilk haftası pazartesi günü saat 10.00 ile takip eden pazar günü saat 17.00 arasında, her yıl temmuz ayının birinci günü saat 9.00 ile otuzbirinci günü saat 17.00 arasında, babalar günü saat 09.00 ile aynı gün saat 17.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; annenin çocukla ilgilenmediğini, çocuğun okula devamsızlık yaptığı günlerin çok olduğunu, annenin dini nikahlı eşinin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan hükümlü olduğunu, çocuğun annenin evli bile olmadığı, sabıkalı ve silahlı saldırıya uğramış bir kişi ile yaşamaya mecbur bırakıldığını, çocuğun duruşmada annesinin tehdidi ile beyanda bulunduğunu, üç uzmandan oluşan heyetin görüşüne itibar edilmemesinin çocuğun üstün yararına uygun olmayacağını ve bu nedenlerle kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu Beril Sevil'in velâyetinin hangi ebeveyne verilmesinin üstün yararına olacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 336 ncı ve 348 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Velâyet düzenlemesi yapılırken göz önünde tutulması gereken temel ilke “çocuğun üstün yararı"dır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, kamusal ya da özel sosyal yardım kuruluşları, mahkemeler, idari makamlar veya yasama organları tarafından yapılan ve çocukları ilgilendiren bütün faaliyetlerde, çocuğun yararı temel düşüncedir. Çocuğun üstün yararını belirlerken onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlâki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Anne ve babanın yararları, boşanmadaki kusurları, ahlâki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Velâyet düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle, yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin dahi göz önünde bulundurulması gerekir. Tarafların davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

2.Somut olayda, tarafların ortak çocuğu...'in velâyeti anneye verilmiş ve babanın kararı velâyet yönünden temyiz etmesi üzerine Dairenin 12.09.2022 tarihli kararı ile, velâyetin hangi ebeveyne verilmesinin çocuğun üstün yararına olacağı konusunda psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşacak uzman heyetinden, çocuğun anne yanında yaşadığı yerin barınma ve yaşam koşullarını da değerlendirir içerikte, rapor alınıp idrak çağındaki çocuğun görüşü ve tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildikten sonra velâyet konusunda karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına uyularak alınan 10.01.2023 tarihli uzman heyeti raporunda; babanın velâyet hususunda kararlı, öz güveni yüksek ve samimi olduğu, velâyetin gereklerini yerine getirebileceği, çocuğa karşı ilgili olduğu ve yaşadığı evin çocuğun gelişimi için uygun olduğu; annenin beyanlarının ise çocuğun beyanlarıyla çeliştiği, annenin çocuğu ihmal ettiğinin düşünüldüğü, çocuğun öğretmeni ile yapılan görüşmede öğretmenin çocuğun okula devamsızlığının fazla olduğunu, derslerinin vasat olduğunu, ilgisiz, dalgın ve içine kapanık olduğunu söylediği belirtilerek; yaşam yeri hususunda tercih yapabilecek olgunlukta olduğu düşünülen...'in babası ile yaşamak istediğini belirtmiş olması, çocuğun beyanlarında samimi olduğunun görülmesi ve çocuğun babayla yaşamasının bedeni, fikri ve ahlâki gelişimine engel olacağı yönünde herhangi bir bulgu olmaması göz önünde bulundurularak velâyetinin babaya verilmesinin üstün yararına olacağı bildirilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesi kararında, uzman heyetinin raporunda çocuğun velâyetinin babaya verilmesi yönünde görüş bildirilmiş ise de çocuğun Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmadaki samimi beyanında annesi ile yaşamak istediğini belirtmiş olması nedeniyle, çocuğun beyanına itibar edilebileceği yönündeki uzman görüşü de dikkate alınarak, velâyetin anneye verilmesine karar verildiği belirtilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12 nci ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Ancak, çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi de mümkündür. Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun mahkeme huzurundaki beyanı doğrultusunda velâyet anneye verilmiş ise de; çocuğun uzman heyeti ile yaptığı görüşmede kendisinin sabahları okula hazırlanırken annesinin uyumaya devam ettiğini, bazen uyuyakaldığı ve bazen de hasta olduğu için okula gidemediği zamanlar olduğunu ve annesinin sürekli telefonla meşgul olarak kendisi ile ilgilenmediğini belirterek babası ile yaşamak istediğini söylemesi, çocuğun beyanlarının öğretmeninin çocuğun okula devamsızlık yaptığı günlerin fazla olduğu ve başarı durumunun vasat olduğu yönündeki beyanları ile örtüşmesi, annenin uzman raporlarında imam nikâhı ile birlikte yaşadıklarını söylediği M. isimli kişinin Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/163 Esas, 2014/201 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkum olduğunun anlaşılması, annenin uzman heyetine bu kişinin silahlı saldırıya uğradığını beyan etmesi, dilekçelerinde kendisinin geçmişte birkaç kez intihara teşebbüs ettiğini ifade etmesi, uzman heyeti raporunda babanın çocuğa karşı ilgili olduğunun ve velâyet sorumluluğunu üstlenebileceğinin belirtilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; tarafların ortak çocuğunun velâyetinin ebeveyn sorumluluklarını gereği gibi yerine getirmeyen anneye verilmesinin çocuğun huzur ve gelişimini tehlikeye sokacağı ve üstün yararına aykırı olacağı anlaşılmış olup velâyetin babaya verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortak çocuğun velâyeti yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/153, Karar No: 2019/5507, Tarih: 02.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/153 E.  ,  2019/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınması,

2) Davalı adına aynı kadastro çalışma alanında senetsiz ve belgesizden taşınmaz mal tespit ve tescil edilip edilmediğinin tapu, kadastro ve hukuk yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup var ise anılan taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden istenmesi,

3) Çekişmeli taşınmaza komşu olan......parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneği ile varsa dayanak belgelerinin, kadastro tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, hükmen kesinleşmiş ise mahkeme ilâmının onaylı örneğinin, halen dava dosyası derdest ise dava dosyasından alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9633, Karar No: 2016/19295, Tarih: 08.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9633 E.  ,  2016/19295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi Kötüye Kullanma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde .... muhtarı olan sanığın 29 Mart 2009 tarihli yerel seçimler öncesinde köyde ikamet etmeyen kişileri köye getirerek oy kullandırdığının iddia edildiği olayda, öncelikle bu kişilerin kimler olduğunun belirlenip İlçe Seçim Kurulu'ndan sandık seçmen listeleri ile bu kişilere ait seçmen kütüğü evraklarının onaylı örnekleri getirtilerek köyde oy kullanıp kullanmadıkları ve seçmen kütüğüne ne şekilde kayıt edildiklerinin belirlenmesinin ardından İlçe Seçim Kurulu tarafından oluşturulan seçmen kütüklerinin düzenlenmesi aşamasında köyde ikamet etmeyen şahısların seçmen listelerine girmelerini sanığın hangi eylemleri ile sağladığı, sahte ikametgah ilmühaberi ya da seçmen kayıt formu düzenleyip düzenlemediği tam olarak belirlenip buna ilişkin belge ve deliller toplanmadan ve köyde oturmadıkları iddia edilen şahısların tanık sıfatıyla beyanları alınarak seçim tarihinde köyde ikamet edip etmedikleri sorulup, ilgili Nüfus Müdürlüğü'nden suç tarihindeki kayıtlı adres bilgileri istenmeden ve eylemin 298 sayılı Kanun'un 142. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup uluşturmadığı tartışılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2818, Karar No: 2016/3284, Tarih: 15.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/2818 E.  ,  2016/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait motelin terasında biriken yağmur suları nedeniyle dava dışı sigortalıya ait evde rutubetten kaynaklı oluşan ve sigortalısına ödediği 6.620 TL hasar bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, hasara yol açan rutubetin davalıya ait taşınmazdan değil, dava dışı sigortalıya ait taşınmazın kendisinden kaynaklandığını ve bu nedenle davanın reddine verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3970, Karar No: 2020/4167, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3970 E.  ,  2020/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesince 2017/47 Esas, 2018/151 Karar sayılı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 2019/31 Esas, 2019/1199 Karar sayılı kararının süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Manisa Bandırma Hattı 313+955 km'de bulunan hemzemin geçitte kazaların önlenmesi bakımından bekçili bariyerli hemzemin geçitte Ocak 2013- Kasım 2015 dönemi bekçili hizmetlerinin sorumlu davalı tarafından yerine getirilmemesi üzerine, davacı tarafından ihale yöntemi ile 24 saat faal olacak şekilde vekaletsiz iş görme hükümlerine istinaden ifa edildiğini, bu iş nedeniyle KDV dahil 276.485,80 TL'nin ödenmesi için davalıdan muhtelif tarihlerde talepte bulunulduğunu, ancak bu dönemle ilgili ödeme yapılmamasına rağmen 2015 Aralık ayı ile ilgili ödeme yapıldığını, 2918 sayılı Yasa'nın 7,8,9,10,15,18 maddeleri gereğince karayolunun yapım bakım sorumluluğu davalıda olduğu gibi 6461 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre de demir yolunun ana yol olduğu, yapılan yeni yolun bağlı olduğu kurum ve kuruluşların alt veya üst geçit yapmak, diğer emniyet tedbirlerini almakla yükümlü olduğunun hüküm altına alındığını, bu kapsamda davalının edimini ifa etmemesi nedeniyle davacı tarafından yürütülen hizmet bedeli 276.485,80 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile 276.485,80 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6052, Karar No: 2013/10523, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6052 E.  ,  2013/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının koroner anjiyo ameliyatında kullanılan ilaçlı stent fatura bedeli olarak ödenmeyen 10.492, 16 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş ise de eksik araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Damar tıkanıklığı olan hastalarda, cerrahi müdahale yoluyla tedaviden önceki aşamada, damarlar balon vs. yöntemi ile açılarak, yeniden daralmanın önlenmesi için damara stent yerleştirilerek tedavinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Kurum, açılan damara stent yerleştirilmesi yoluyla tedavi yöntemini uyuşmazlık konusu yapmamaktadır. Uyuşmazlık, finansmanı sağlanacak stentin, rayiç değeri daha düşük olan çıplak stent mi, yoksa değeri daha yüksek olan ilaç salınımlı stent mi olması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Ulusal ve uluslararası bilimsel makalelerin bir kısmında, yine kardiyoloji alanındaki bir kısım uzman görüşlerinde, takılan stentin, vücut tarafından yara olarak algılanması nedeniyle, stent takılan damarın aynı yerden yeniden tıkanabildiği, bunu engellemek için pek çok yöntemin uygulandığı, şu ana kadar bulunan en başarılı yöntemin, bu hücrelerin oluşumunu engelleyen ve yavaşlatan ilaçların bu bölgeye doğrudan uygulanması sağlanan ilaç salınımlı stentlerin kullanılması olduğu, bu durumun, stent takıldıktan itibaren ilk 1 yıl içinde, yeniden daralma riskini %60’a varan oranda azaltarak, tekrarlanacak müdahalelerin önlenmesi yoluyla tedaviyi kolaylaştırıp, yeniden müdahale olasılığını azalttığı için yaşam kalitesini artırdığı, böylece, cerrahi müdahale edilerek tedavi olasılığının da azaldığı belirtilmekte; bir kısmı tarafından ise, kısa vadedeki bu avantajın, ... vadede etkili olmadığı ve stentler arasında bir farkın kalmadığı belirtilmektedir. Kurum, daha önceki düzenlemelerde, ilaç salınımlı stentin tedavide etkinliğinin kesin olarak ortaya konulmadığından bahisle, finansmanının sağlanmayacağını belirtmekte iken, Sağlık Uygulama Tebliğinde sonradan yapılan değişiklik ile, yukarıdaki bentlerde yazılan şartların varlığı halinde, ilaç salınımlı stentin tedavi için tıbben gerekli olabileceğini esas alarak, Sağlık Hizmetlerini Fiyatlandırma Komisyonu tarafından belirlenen bedeli ödemeye başlamıştır.