muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/940, Karar No: 2021/350, Tarih: 25.03.2021

28. Davacı avukatın sadakat ve özen yükümlülüğü gereğince basiretli davranarak müvekkili ile yazılı ücret sözleşmesi imzalamadığı, yüklendiği avukatlık görevinin kutsallığına yakışır biçimde gerekli dikkat ve özeni göstermek suretiyle avukatlık ücret sözleşmesini yazılı şekilde düzenlemediği, iş sahibini ödeyeceği akdi vekâlet ücreti konusunda bilgilendirmediği gibi, davanın dayanağı Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde tapu iptali tescil istemiyle harca esas dava değeri 2.000TL gösterilerek açılan ve mahkemece bu tutar üzerinden verilen kararın kesinleştiği davada doğruluk ve dürüstlük kuralı gereğince müddeabihin değeri konusunda müvekkilini uyarmadığı, davalı-karşı davacı vekili olarak davasını takip ettiği müvekkilinin menfaatlerini gözeterek tapusunun iptali istenen taşınmazların gerçek değerinin tespiti için mahkemeden talepte bulunmadığı, davada harca esas değer üzerinden noksan harcın tamamlattırılmasına yönelik itirazlarını bildirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda avukat olarak üzerine düşen edimlerini yerine getirmeyen davacının kendi kusurundan hak elde edemeyeceği açık olup; mahkemece davada talep edilen akdi vekâlet ücretinin, kanun yolu denetiminden geçerek 14.07.2010 tarihinde kesinleşen tapu iptali ve tescil davasındaki müddeabihin başka bir ifadeyle harçlandırılan dava değerinin üzerinden hesaplanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

29. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davacı avukatın vekil olarak müvekkilinin istek, irade ve talimatları yönünde hareket etmek zorunda olduğu, davalı-karşı davacı avukatı olarak takip ettiği davada dava değerini arttırmadığından, davada bildirilen dava değeri üzerinden avukatlık ücreti talep edebileceğini kabul etmenin, Avukatlık Kanunu’nun 164/4. maddesindeki hükme (davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktara) ve hakkaniyete uygun olmadığı, mahkemece hükmün kesinleştiği tarihteki müddeabihin değeri üzerinden Avukatlık Kanunu’nun 164/4. maddesinde belirtilen orandan daha azına hükmedildiği belirtilerek direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

30. Diğer taraftan her ne kadar dava tarihi 27.10.2011 olmasına rağmen, direnmeye ilişkin gerekçeli karar başlığında 02.07.2015 olarak, karar tarihi de 22.10.2015 olduğu hâlde, gerekçeli kararda 12.10.2015 olarak hatalı gösterilmiş ise de, bu hususlar mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olup, esasa etkili olmadığından ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

31. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki belge ve delillere, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

32. Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

31. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki belge ve delillere, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

32. Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.03.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, taraflar arasında yazılı avukatlık ücret sözleşmesinin bulunmadığı davada, davacı avukatın davalının vekili olarak takip ettiği tapu iptali ve tescil ile tazminat davası yönünden davalıdan isteyebileceği akdi vekalet ücretinin dava değeri olarak haçlandırılan değer üzerinden mi, yoksa mahkeme kararının kesinleştiği tarih itibariyle dava konusu taşınmazın rayiç bedeli üzerinden mi hesaplanacağı noktasında toplanmaktadır.

Vekâlet sözleşmesi, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 386 ve devamı maddelerinde (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK), m. 502. vd) düzenlenmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan, Borçlar Kanunu’nun 386 maddesinin birinci fıkrasına göre "vekâlet bir akittir ki onunla vekil, mukavele dairesinde kendisine tahmil olunan işin idaresini veya takabbül eylediği ifasını iltizam eyler.”

Bu düzenlemeden hareketle ve en basit hali ile vekâlet, vekile başkasının menfaatine ve iradesine uygun şekilde bir iş görme borcu yükleyen sözleşme olarak tanımlanabilir ( Tandoğan, H: Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, İstanbul 2010, C. 2, s. 355)

Taraflar arasında, Borçlar Kanunu hükümlerine tabi bir vekâlet ilişkisi yanında, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu hükümlerine tabi “Avukatlık Sözleşmesi”nden doğan vekâlet ilişkisi de mevcuttur.

1136 sayılı Avukatlık Kanun’un "Avukatlık Sözleşmesinin Kapsamı" başlıklı 163. maddesi; "Avukatlık sözleşmesi serbestçe düzenlenir. Avukatlık sözleşmesinin belli bir hukukî yardımı ve meblâğı yahut değeri kapsaması gerekir. Yazılı olmayan anlaşmalar, genel hükümlere göre ispatlanır. Yasaya aykırı olmayan şarta bağlı sözleşmeler geçerlidir.”

Anılan kanun maddesinde avukatlık sözleşmesinin bir tanımı yapılmamış ise de, açıklanan unsurlar dikkate alındığında avukatlık sözleşmesi; avukat ile iş sahibi arasında, avukatın hukuki yardımda bulunmayı üstlendiği, iş sahibinin de kural olarak yapılan iş karşılığında avukata ücret ödeme borcu altına girdiği tam iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olarak tanımlanabilir.

Anılan kanun maddesinde avukatlık sözleşmesinin bir tanımı yapılmamış ise de, açıklanan unsurlar dikkate alındığında avukatlık sözleşmesi; avukat ile iş sahibi arasında, avukatın hukuki yardımda bulunmayı üstlendiği, iş sahibinin de kural olarak yapılan iş karşılığında avukata ücret ödeme borcu altına girdiği tam iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olarak tanımlanabilir.

Vekâlet ücreti, savunma hakkının en önemli parçası olan hukuki danışmanlık görevinin, konunun uzmanı hukukçular tarafından yapılmasının doğal sonucudur. Avukatların mesleklerini serbestçe ve herhangi bir kaygı olmadan yapabilmeleri için yaptıkları hizmetin karşılığı olan makul bir ücret almaları gerekir (Anayasa Mahkemesinin 03.03.2004 tarihli, 2004/8 E., 2004/28 K. sayılı kararı).

Avukatlık sözleşmesinin önemli bir unsuru olan avukatlık ücreti ise Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde düzenleme altına alınmış ve avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği belirtilmiştir.

Avukatlık ücret sözleşmesini düzenleyen 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesi:

“Avukatlık ücreti, avukatın hukukî yardımının karşılığı olan meblâğı veya değeri ifade eder.

Yüzde yirmi beşi aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi avukatlık ücreti olarak kararlaştırılabilir.

İkinci fıkraya göre yapılacak sözleşmeler, dava konusu para dışındaki mal ve haklardan bir kısmının aynen avukata ait olacağı hükmünü taşıyamaz.

Avukatlık asgarî ücret tarifesi altında vekâlet ücreti kararlaştırılamaz. Ücretsiz dava alınması halinde, durum baro yönetim kuruluna bildirilir. Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde; değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilâmın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.

Dava sonunda, kararla tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekâlet ücreti avukata aittir. Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez.”

Avukatlık ücretinin kapsamı, Avukatlık Kanunun 164. maddesinin 1. fıkrasında “Avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı ve değeri ifade eder.” şeklinde belirlenmiştir.

Avukatlık ücreti, hukuki yardım karşılığı iş sahibinden alınan (akdi) ücret (Av.K. m.163 ve m.164/4 gereği) ile karşı yandan alınan (yasal) ücretinin (Av.K.m. 164/5) toplamıdır.

Avukatlık ücretinin kapsamı, Avukatlık Kanunun 164. maddesinin 1. fıkrasında “Avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı ve değeri ifade eder.” şeklinde belirlenmiştir.

Avukatlık ücreti, hukuki yardım karşılığı iş sahibinden alınan (akdi) ücret (Av.K. m.163 ve m.164/4 gereği) ile karşı yandan alınan (yasal) ücretinin (Av.K.m. 164/5) toplamıdır.

Avukatlık ücretinin sınırı, Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin 1. Fıkrasında; “Avukatlık ücret tarifesi altında vekalet ücreti kararlaştırılamaz.” hükmü gereği maktu ve nispi ücretler için alt sınır, Avukatlık Ücret Tarifesinde belirtilen maktu miktardır.

Üst sınır ise, nispi ücretler için, taraflar arasında yapılan sözleşmelerde (Av. K.m.164/2) % 25, sözleşme olmayan hâllerde Av. K. 164/4. maddesi gereği % 20 dir.

Anılan Kanununun 164. maddesinin 4. fıkrasında, avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hâllerde, vekâlet ücretinin nasıl belirleneceği düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre; değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilâmın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.

Somut olayda, Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/377 E. sayılı tapu iptal ve tescil davasında, davacı avukat, davalı- karşı davacı ... vekili olarak davayı takip etmiş, dava 24.07.2008 tarihinde reddedilerek davalı lehine sonuçlanmış ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesince onanarak 14.07.2010 tarihinde kesinleştir.

Taraflar arasında, yazılı avukatlık ücret sözleşmesi yapılmadığı, davacı avukata asıl dava ve karşı dava yönünden mahkemece tayin edilen avukatlık ücreti dışında davada yaptığı hukuki yardım nedeniyle başka ücret ödenmediği tarafların kabulündedir.

Davacı (avukat) vekildir, müvekkilinin istek, irade ve talimatları yönünde hareket etmek zorundadır. Davalı- karşı davacı avukatı olarak takip ettiği davada dava değerini artırmadığı bu nedenle davada bildirilen dava değeri üzerinden avukatlık ücreti talep edebilir demek yasanın açık hükmüne (davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktara) ve hakkaniyete uygun değildir.

Davacı (avukat) vekildir, müvekkilinin istek, irade ve talimatları yönünde hareket etmek zorundadır. Davalı- karşı davacı avukatı olarak takip ettiği davada dava değerini artırmadığı bu nedenle davada bildirilen dava değeri üzerinden avukatlık ücreti talep edebilir demek yasanın açık hükmüne (davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktara) ve hakkaniyete uygun değildir.

Belirtilen yasal düzenlemeler, somut olgular ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece hükmün kesinleştiği tarihteki müddeabihin değeri üzerinden AV.K 164/ maddesinde belirtilen orandan daha aza hükmedilmiş ve davacının direnmeye onama talebi bulunması karşısında yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, davacının avukat olarak takip ettiği davada haçlandırılan dava değeri üzerinden avukatlık ücreti tayini gerektiği yönündeki sayın çoğunluğun kararın bozulması görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/23892, Karar No: 2025/3585, Tarih: 30.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/23892 E.  ,  2025/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2365 E. 2020/1580 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Mağdurenin İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında alınan beyanları kayda alınmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 219/1. maddesinde yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre katılan mağdurenin beyanlarına ilişkin çözüm tutanağının bulunmadığı ve ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince yapılan 14.05.2020 ve 19.11.2020 tarihli celselere ait duruşma tutanaklarında katibin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri ile mağdure beyanının dökümüne ilişkin eksiklikliğin usulüne göre tamamlanarak Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14027, Karar No: 2008/10986, Tarih: 15.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/14027 E.  ,  2008/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Karar Tarihi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62.maddeleri gereğince 2400 Yeni Türk Lirasi adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.3.2008 tarihli ve 2007/880 esas, 2008/192 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçu olarak belirlenen eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b maddeleri gereğince tayin olunan 135 gün adli para cezasından, anılan Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 112 gün adli para cezası yerine, yazılı şekilde 122 gün para cezasına hükmedilerek sanığa fazla ceza verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 18.6.2008 gün ve 34826 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığının 16.7.2008 gün ve 138678 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.3.2008 tarih ve 2007/880-2008/192 sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; 5237 sayılı TCK. nun 89/1, 2-b maddeleri gereğince tayin olunan 135 gün adli para cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü aynı Kanunun 52/2 maddesi

gereğince 20 YTL den 2.240 YTL adli para cezası olarak belirlenmesine, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20313, Karar No: 2018/1415, Tarih: 26.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/20313 E.  ,  2018/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 57 günlük SSK sigortalılığının iptali ile 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalık kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasında;

“B)-Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;

....b)Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise;

1)Ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar,

2)Gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanlar, sigortalı sayılırlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan düzenleme ve devamındaki “Sigortalılığın Başlangıcı” başlığını taşıyan 7. madde hükümlerine göre, “...kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar” olarak nitelendirilen çalışanlardan “gerçek ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan “esnaf ve sanatkârlar siciline kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadırlar.

Anılan dönemde sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu da, bu düzenlemeler doğrultusunda çözümlenmelidir. Düzenlemenin açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı bu dönem yönünden de zorunlu ve asli unsur olup, vergi dairesine ve Esnaf Sanatkar Sicil Memurluğuna kayıtlı olmak; çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki vergi/Esnaf Sicil Memurluğu kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.

Hâl böyle olunca, dosya kapsamından davacının ...Şöförler ve Otomobil Esnaf Odasında 29.04.1982-11.05.2006 tarihleri arasında kaydının bulunduğu anlaşılmakla davacının Oda kaydının devam ettiği süre içinde sigortalılığının devam edeceği, kaydın silinmesinden sonraki dönem için ise Mahkemece davacının vergi kaydı olup olmadığı araştırılmalı, vergi kaydı yok ise davacının 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi gereği vergiden muaf olup olmadığı araştırılmalı, bu bağlamda davacı isticvap edilmeli, vergiden muaf olduğu anlaşılırsa sicil kaydı ve bağımsız çalışmasının varlığı araştırılarak esnaf sicil kayıtları getirtilmeli, bu kayıtların olmaması halinde davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13543, Karar No: 2022/2762, Tarih: 22.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13543 E.  ,  2022/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile; hükmün ödemeye ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile; hükmün ödemeye ilişkin bendinin HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Odunpazarı İlçesi, Akarbaşı Mahallesi, 13353 ada, 16 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı Kanun’un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.