muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8884, Karar No: 2015/13943, Tarih: 17.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8884 E.  ,  2015/13943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum tarafından muvazaalı boşanma gerekçesi ile kesilmiş bulunan yetim aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı .. ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinin ikinci fıkrası olup, uyuşmazlığın çözümünde sosyal güvenlik, sosyal güvenliğin amaç ve yöntemleri, sosyal sigortalar, sosyal güvenlik sistemi gibi kavram ve olguların değerlendirilmesine gereksinim bulunmaktadır.

Sosyal sigorta sistemlerinde sigortalılar veya hak sahipleri belli şartların yerine getirilmesi halinde sosyal edime (yardıma) hak kazanırlar. Sosyal edim ya da sosyal yardım hakkı kişilerin belli bir yardım ya da edim üzerinden yargısal yönden icrası mümkün kamusal talep hakkını ifade eder. Sosyal sigortalar; sosyal koruma, dayanışma, sosyal denkleştirme, zorunluluk ilkelerine dayanmakta olup, özellikle inceleme konusu 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi yönünden önem arz eden sosyal koruma ilkesiyle, toplumun ekonomik ve sosyal yönden en fazla gereksinimi olan bireylerini/gruplarını koruma, güvenceye kavuşturma ve onlara hizmet amaçlanmakta, yaşamlarını sürdürebilmeleri için bu kişilerin sosyal güvenlik şemsiyesi altına alınması hedefi öne çıkmaktadır. Devletler tarafından amaç olarak benimsenen sosyal güvenlik genellikle sosyal sigortalar ile sosyal yardım ve hizmetler olarak adlandırılan iki temel yöntem uygulanmak suretiyle sağlanmaya çalışılmaktadır. İki ana rejimden meydana gelen ...Güvenlik Sisteminde, yardımlar genellikle devlet bütçesinden veya gönüllü özel yapılanmalardan karşılandığı, katılmasız veya primsiz rejim olarak adlandırılan sosyal yardım ve hizmetlerin yanı sıra sistemin temel dayanağını oluşturan ve ilgililerin herhangi bir maddi katkısının söz konusu olmadığı katılmalı veya primli rejimde bulunmaktadır.

Ülkemizde, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu, 1479 sayılı .. ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu, 2925 sayılı ..l Sigortalar Kanunu, 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına Ve Hesabına Çalışanlar .r Kanunu, 5434 sayılı .. Kanunu olmak üzere beş ana sosyal güvenlik yasası bulunmakta olup, bu mevzuatlarda düzenlenen sosyal güvenlik hakkı, Sosyal Sigortalar Kurumu, kısaca Bağ-Kur olarak adlandırılan .. ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu , .. tarafından yerine getirilmekte iken, öncelikle 20/05/2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren örgütlenme yasası niteliğindeki 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile kamu tüzel kişiliğine sahip, idari ve mali açıdan özerk, Sosyal Güvenlik Kurumu .. kurularak, anılan üç kurum tek çatı altında bu Kurumda birleştirilmiş, sonrasında mevzuat birliğini sağlamaya yönelik olarak, istisnaları dışında 01/10/2008 günü yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun kabul edilmiştir. Tüm modern sosyal güvenlik sistemlerinde yer alan ölüm sigortası, sigortalının yaşamını yitirmesi durumunda geride kalan ve hak sahibi olarak nitelendirilen (tanımlanan) kişilerin geleceklerini güvence altına almayı amaçlamaktadır. Söz konusu kanunlarda iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası veya ölüm sigortası kollarından hak sahiplerine ölüm geliri, ölüm aylığı, dul ve yetim aylığı bağlanabilmesi için bazı koşullar öngörülmüş, bunlar arasında anne/baba üzerinden hayattaki kız çocuğuna veya eş üzerinden sağ kalan diğer eşe tahsis yapılabilmesi evli olmama şartına bağlanmıştır. 506 sayılı Kanunun 99. ve 1479 sayılı Kanunun 43. maddelerinde "hakkı doğuran olay tarihi" ibarelerine yer verilmiş, 5510 sayılı Kanunun 35. maddesinde "hak sahibi olma niteliğinin kazanıldığı tarih", 97. maddesinde "hakkın kazanıldığı tarih" ve "hakkın doğduğu tarih" sözcükleri kullanılmıştır. Kız çocuğuna anne/baba üzerinden ölüm geliri/aylığı veya yetim aylığı bağlanabilmesi için yalnızca ölümün gerçekleşmesi veya evli olunmaması yeterli bulunmayıp, tahsis için her iki olgunun bir arada varlığı gerekmektedir. Evli kız çocuğu kimi zaman boşanmayla, bazen de ölümle hak sahibi sıfatını kazanmakta, başka bir anlatımla, sigortalı anne/baba yaşamını yitirmesine karşın kız çocuğu evli ise hak sahibi olamamakta, evli olmayan kız çocukları ise sigortalı anne/baba hayatta olduğu sürece bu sıfatla anılmamakta ve her iki durumda da gelire/aylığa hak kazanılamamaktadır. Şu durumda, evli kız çocuğu bazen boşanmayla, kimi zaman da ölümle ve hangisi daha sonra ise o tarihte hak sahibi olmaktadır. Dolayısıyla, hak sahibi olma niteliğinin kazanıldığı tarih (Hakkın kazanıldığı tarih-Hakkın doğduğu tarih-Hakkı doğuran olay tarihi) değişkenlik arz etmektedir.

Anılan beş temel kanunda yer almayan inceleme konusu norm ilk kez 5510 sayılı Kanunun " Gelir ve aylık bağlanmayacak haller" başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci(son) fıkrasında düzenlenerek 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Fıkrada "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar 96. madde hükümlerine göre geri alınır" düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28/04/2011 tarihinde verilen karar ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğukuşkusuzdur.

506 sayılı Kanunun 130. maddesinde, bu maddenin uygulamasında teftiş, kontrol ve denetleme yetkisine sahip olanlar tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu ve aynı şekilde 5510 sayılı Kanunun 59. maddesinde ".... Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurların görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir."

Ancak dava konusuna temel oluşturan 03.05.2010 tarihli Kurum raporunda, denetim yetkisinin yerine getirilmediği, sadece kapı numarası ve isim bilgisinin yer aldığı, ancak yazılı beyanlarının ve imzalarının bulunmadığı, ayrıca belirtilen evlerde oturan kişilerin mahkeme huzurunda dinlendiği ve raporda düzenlenen şekilde beyanda bulunmadıklarını belirttikleri ks görülmüştür.

Somut olayda, 03.05.2010 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayarak Kurumdan haksız menfaat temin ettiği" yönündeki tespit üzerine davacının yetim aylığı kesilerek, Kurumca yersiz ödenen aylaklar borç kaydedilmiş ise de söz konusu raporda davacının ölüm aylığını kesilmesi için yeterli delil bulunmadığı, yazılı delil olarak kabul edilen raporun yetersiz olup, delil niteliğine haiz olmadığı anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak; Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davanın kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/644, Karar No: 2018/1843, Tarih: 01.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/644 E.  ,  2018/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu hakkında düşme

Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yılları için beraat

1) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek” suçlarının yasada öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/3, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek” suçlarının suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-1 ve 359/b-1 maddelerinde öngörülen cezaların miktarı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, en son savunmanın alındığı 04.02.2010 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 01.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6338, Karar No: 2023/2867, Tarih: 24.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6338 E.  ,  2023/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Şirket vekili, 3019 ada 1 parsel D Blok 2, 5 ve 7 no.lu bağımsız bölümler davacı Şirkete ait iken davalı ...'ın Şirket yetkilisi olan ... ...'in imzasını taklit ederek bu üç parça taşınmazı önce kendi üzerine kaydettirip bir saat sonra diğer davalı ...'ya satış suretiyle devrettiğini, adı geçenler hakkında ceza soruşturması başlatıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davalı ...'ın iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2014 tarihli ve 2014/2288 Esas, 2014/4121 Karar sayılı kararıyla; " ceza davası kesinleştikten sonra yukarıda belirtilen ilkeler ve değinilen olgular dikkate alınarak araştırma ve inceleme yapılması, davalı ...'ın iyiniyetli olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, bu doğrultuda tarafların gösterdiği ve gösterecekleri tüm delillerin toplanarak irdelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının 12.11.2020 tarihli duruşmaya gelmediği gibi usulüne uygun mazeret de bildirmediği, dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 150. maddesi gereğince işlemden kaldırıldığı, üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, aynı gün içerisinde başka illerde duruşmalarının olduğunu, kaldı ki eldeki davada Ceza Mahkemesinde görülen davanın bekletici mesele yapıldığını, aynı celse için karşı tarafça da mazeret dilekçesi sunulduğunu, mazeretlerinin reddine karar verilmesinin keyfi ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, aynı gün içerisinde başka illerde duruşmalarının olduğunu, kaldı ki eldeki davada Ceza Mahkemesinde görülen davanın bekletici mesele yapıldığını, aynı celse için karşı tarafça da mazeret dilekçesi sunulduğunu, mazeretlerinin reddine karar verilmesinin keyfi ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil (sahtecilik) hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 141/4. maddesine göre, "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir."

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 150. maddesinin ilgili kısımları şöyledir:

“ (1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

...

(4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.”

Aynı Kanun'un 30. maddesinde, "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde

yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür." düzenlemesine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

Anayasa'nın 141/4. ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın duruşmaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise dosya işlemden kaldırılmamalıdır.

yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür." düzenlemesine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

Anayasa'nın 141/4. ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın duruşmaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise dosya işlemden kaldırılmamalıdır.

Davacı vekilinin 11.11.2020 tarihli mazeret dilekçesi Mahkemeye intikal etmiş olup, her ne kadar mazerette sebep belirtilmemiş ise de, eldeki davada uzun süredir Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davanın sonuçlanmasının beklendiği, davalı vekili tarafından da mazeret dilekçesi verildiği görülmekle mazeretin yargılamanın uzamasına sebebiyet vermeyeceği sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki temyiz dilekçesinin eklerinden, aynı gün davacı vekilinin başka mahkemelerde de duruşmalarının olduğu anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı vekilinin mazeret dilekçesi geçerli kabul edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken hak kaybına yol açacak şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26612, Karar No: 2015/2128, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26612 E.  ,  2015/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10873, Karar No: 2022/15027, Tarih: 28.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10873 E.  ,  2022/15027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Tarihi :

Dava, sigorta başlangıç tarihinin 05/06/1990 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi............ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4439, Karar No: 2020/720, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4439 E.  ,  2020/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, katılanın otobüsten indiği sırada, yağmur suları ile dolmuş olan ve kapağı bulunmayan mazgalı göremediği için bacağını yere attığında, yaklaşık 60-70 cm derinlikteki çukura düşmesi sonucu, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29/11/2013 tarihli raporunda belirlendiği üzere, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığı olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, raporlar arasında çelişki olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.