muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8084, Karar No: 2022/1238, Tarih: 24.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8084 E.  ,  2022/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 21.10.2020 tarih ve 2020/1747 E. - 2020/1761 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davalı şirketin davacının genel müdürlüğünü yaptığı Seranit Granit Seramik San.ve Tic. A.Ş.'nden komple seramik fırın ve pres makinesi satın aldığını ve bu malların davalı şirkete teslim edildiğini, ancak daha sonra teslim edilen makinelerin kısa bir süreliğine iadesi ihtiyacı doğduğunu ve tarafların aralarında anlaşarak malın kısa süreliğine davacıya iadesi karşılığında davacı tarafından keşide edilen 436.000.-TL bedelli çekin teminat olarak verileceğinin kararlaştırıldığını, fakat işi biten makinelerin davalıya iade edilmesine rağmen, teminat olarak verilen çekin davacıya iade edilmediğini, bu sebeplerle 03.07.2011 keşide tarihli, 436.000,00 TL bedelli çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, dava konusu çekin hamili olan ...'in Şişli 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/17296 takip sayılı dosyaları ile çek borçlusu davacı aleyhine icra takibine geçtiğini, davacı ile davalı şirketin ticari bir ilişkisi olmadığını, davalı şirketin Seranit Granit Seramik San. ve Tic. A.Ş. ile ticari ilişkisi olup, bu şirketten fırın satın alındığını, davacı ile ... arasındaki şahsi borç ilişkisinden davalı şirketin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacı ...'ın asıl davadaki gerekçe ile takip konusu 03.07.2011 tarih ve 436.000,00 TL'lik çekin iptalini, ödenmesi halinde istirdadını talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, takip ve dava konusu çekin davacının davalıya satacağını vaat ettiği ev için aldığı para karşılığında verilmiş olduğunu ve evin satılmasından vazgeçilmesi üzerine çekin icraya konulduğunu savunmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, davacı ...'ın asıl davadaki gerekçe ile takip konusu 03.07.2011 tarih ve 436.000,00 TL'lik çekin iptalini, ödenmesi halinde istirdadını talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, takip ve dava konusu çekin davacının davalıya satacağını vaat ettiği ev için aldığı para karşılığında verilmiş olduğunu ve evin satılmasından vazgeçilmesi üzerine çekin icraya konulduğunu savunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, asıl dava yönünden davalı hakkında pasif dava ehliyeti bulunmadığı, bu nedenle davanın reddinin gerektiği, birleşen dava yönünden ise dava konusu çekin 1. cirantasının ... olduğu, TTK'nun 818/1-k maddesi yolllaması ile TTK'nun 724. maddesi gereğince çeki ciro ettiği Sereteks Yapı Kimyasalları Madencilik ve Taş. San. Tic. A.Ş.'nden geri almış olduğu ve çekin hamili olarak davacı aleyhine takip yapma hakkına sahip olduğu gerekçesiyle bu dava hakkında da davanın reddinin gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf istemlerinin reddine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 24/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4401, Karar No: 2015/14113, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4401 E.  ,  2015/14113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/16-2014/493

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2928, Karar No: 2010/875, Tarih: 15.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/2928 E.  ,  2010/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 S.Y. 359/a-2, TCK 80, 647/6 maddeleri gereğince; 1yıl 2'şer ay hapis cezası-Erteleme.,

Hükmün esasını oluşturan ve tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında herhangi bir çelişki bulunmayıp kararın gerekçe kısmında 765 sayılı TCK.nun 80.maddesi yerine TCK.43 denmesi maddi hata niteliğinde olup 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinin 5237 sayılı Yasanın 43.maddesine göre açıkça lehe bulunması nedeniyle ve vergi denetmeni ...’un 23.11.2005 tarih ve VDENR-2005- 1612/41 sayılı vergi inceleme raporunda da yeraldığı üzere vergi denetmeni ... tarafından düzenlenen 11.04.2005 tarih ve VDENR-2005- 1549/10 sayılı vergi inceleme raporunun IV-A-2-a bölümünde,fiilen istasyon sorumlusu(saha müdürü) olan sanık ...’in suça konu perakende fişlerindeki tahrifatı kendisinin yaptığını beyan ettiğini belirtmesi karşısında tebliğnamedeki (1),(2) ve (3) no.lu bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesinde, ayrıca sabıkasız olan sanık ... Diyarbakırlı hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15915, Karar No: 2015/15960, Tarih: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15915 E.  ,  2015/15960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ...4961 ada 1 parsel, ... 6393 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu 4961 ada 1 parsel yönünden mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen Hamitler Mahallesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bursa gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza benzer nitelikte taşınmaz satışlarının bulunması

mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %34,90 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi

2-4961 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki ... ile...'ın aynı kişi olup olmadığı tespit edilmeden karar verilmiş olması,

mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %34,90 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi

2-4961 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki ... ile...'ın aynı kişi olup olmadığı tespit edilmeden karar verilmiş olması,

3-Dava konusu 4961 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre davacı ...'ın 161/42420 ve 50/42420 olmak üzere toplam 201/42420 hissesi olmasına ve davacı adına olan tüm tapunun iptaline karar verilmiş olmasına rağmen 50/42420 hisseye göre bedel hesaplayan rapora göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3919, Karar No: 2007/3599, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3919 E.  ,  2007/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada 32 parsel sayılı 3.200,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, zilyedliğinin terk edilmesi nedeniyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanarak dava açmış, yargılama aşamasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tarla vasfıyla tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1253, Karar No: 2021/1771, Tarih: 23.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/1253 E.  ,  2021/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Dairemizin 13.10.2020 tarih 2019/1592 Esas 2020/5514 Karar sayalı ilamı ile Düzeltilerek Onanma ilamının sonuç bölümünde geçen “Aşkım ‘a” ibaresinin hatalı olduğu “...’e“ ibaresinin yazılması gerektiği, davalı ... vekilinin maddi hata düzeltme talebinin yerinde olduğu anlaşıldığından, dairemizin 13.10.2020 tarihli kararının sonuç bölümde geçen “Aşkım’a yapılan satışın “ibaresinin “...’e yapılan satışın” olarak düzeltilmesine,

2-6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili tarafından dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 03.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olduğunu belirttiğinden yerel mahkemece davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4305, Karar No: 2020/250, Tarih: 03.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/4305 E.  ,  2020/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanmak

Hüküm : TCK'nın 257/2, 62/1, 51/3-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suç tarihinde ... İcra Dairesinde İcra Müdür yardımcısı olan sanığın Bursa 17. İcra Müdürlüğünün 2013/9320 sayılı dosyasında alacaklı vekili durumunda olan katılan vekilinin 25.09.2014 tarihli haciz talebine işlem yapılması amacıyla kaşe ve imza atmasına rağmen yasal süre içinde bu talebin gereğini yapmadığı, bu nedenle borçlunun Ankara’daki adresine geç hacze gidildiği ve 15.10.2015 tarihinde yapılan hacizde borçlunun adreste bulunamadığı 01.10.2010 tarihinde adrese yeni bir firmanın taşındığı ve daha önce haczedilen 3 kalem taşınırdan bir adedinin yerinde bulunamadığının belirlendiği olayda her ne kadar sanığın eyleminin İcra İflas Kanununun 79. maddesinde belirtilen "İcra dairesi talepten nihayet üç gün içinde haczi yapar. Haczolunacak mallar başka yerde ise haciz yapılmasını malların bulunduğu yerin icra dairesine hemen yazar." hükmüne aykırılık teşkil etmekte ise de; 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde belirtilen görevi kötüye kullanma suçunun oluşması için, görevin gereklerine aykırı davranış yanında objektif cezalandırma şartı olan ''kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması" ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlanması" şartlarından birinin de bulunması gerektiği ancak somut olayda son hacizden önce 04.08.2014 tarihli haciz tutanağında zaten mahallinde bulunmadığı belirtilen taş kırma makinesinin bulunmadığının belirlendiği, aynı tarihli haciz tutanağında katılanın alacağına yeter miktarda borçluya ait ... plakalı aracın haczedildiği gibi 15.10.2015 tarihli haciz tutanağında da daha önce haczedilen iki adet iş makinesinin halen yerinde olduğu ve değerinin 50.000 TL olduğunun anlaşılması karşısında belirtilen koşullardan hiçbirinin gerçekleşmediği gibi sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair yeterli delilde bulunmadığı anlaşıldığından unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Dosya içeriğine göre 25.09.2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2014 olarak yazılması,

2- Kabule göre de;

a) Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Dosya içeriğine göre 25.09.2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2014 olarak yazılması,

c) Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanunun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2643, Karar No: 2012/5818, Tarih: 17.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2643 E.  ,  2012/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, maddi vakıayı bildirmek taraflara, hukuki nitelemeyi yapmak ve uygun yasa maddesini bulup uygulayarak uyuşmazlığı çözüme kavuşturmak hakime aittir.

Somut olayda, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğinden, davacıların muris muvazaası hukuksal nedenine dayandıkları, isteklerinin teknik anlamda bir tenkis olmadığı anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, iddianın ve savunmanın yukarıda değinilen ilkeler uyarınca araştırılması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.