muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7661, Karar No: 2019/19215, Tarih: 11.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7661 E.  ,  2019/19215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın müştekinin sorumlusu olduğu market önünden iki adet yardım kutusunu çaldıktan sonra içindeki paraları alıp kırık şekilde market arkasına atması şeklindeki eyleminde; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması sebebiyle korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sincap market isimli iş yerinin giriş kısmında bulunan iki adet yardım kutusunun çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; dosya kapsamına göre alınan ifadelerden ve tutanaklardan olay yerinin tam olarak anlaşılamaması karşısında, suça konu yardım kutularının bulunduğu yerin, olay tarihi itibariyle işyerinin eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yer işyerinin eklentisi niteliğinde ise suç tarihi itibariyle sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması, işyerinin eklentisi niteliğinde olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 22.01.2013 tarihli CD çözüm tutanağına göre; sanığın olay günü 20:09 ile 20:20 saatleri arasında bahsi geçen eylemi gerçekleştirdiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 18:03’te’de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın suça konu yardım kutularını çaldığı somut olayda; soruşturma aşamasında toplam 30- 35 TL, kovuşturma aşamasında 25- 30 TL para çaldığını savunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanığın 26.12.2014 tarihli talimat duruşmasında zararı karşılamak istediğini belirterek tarafına süre verilmesini istemesi, müştekinin ise kovuşturma aşamasında alınan beyanında zararının olmadığını belirtmesi sebebiyle, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanığın 26.12.2014 tarihli talimat duruşmasında zararı karşılamak istediğini belirterek tarafına süre verilmesini istemesi, müştekinin ise kovuşturma aşamasında alınan beyanında zararının olmadığını belirtmesi sebebiyle, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9840, Karar No: 2024/1082, Tarih: 05.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9840 E.  ,  2024/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/300 E., 2022/402 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...,

2-... vekili

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 28.06.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın davalı ... yönünden reddi/

davalı ... yönünden kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 13.02.2013 tarihinde davacının yolcu olduğu motosikletin yeşil ışıkta kalkışa geçtiği esnada motosikletten düştüğünü, kolunun üzerinden plakası tespit edilemeyen aracın geçtiğini, bu şekilde yaralandığını ve malul kaldığını, davalılara zararın giderilmesi için yapılan başvuruya olumlu yanıt alınamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek müteselsil tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini sigorta şirketine karşı 13.975,60 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davacı vekili, 03.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini sadece Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketine karşı artırdığını, Güvence Hesabına karşı dava açma, talep, ıslah haklarının saklı olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla işgöremezlik nedeniyle maddi tazminat talebini 13.975,60 TL'ye yükseltmiş, olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline,öncelikle dosyanın kusur raporu alınmak üzere bilirkişiye tevdiini, aksi halde kusura ilişkin itirazları saklı kalmak kaydıyla davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; olayda plakası tespit edilemeyen aracın bulunduğunun ispat edilmesi gerektiğini, ayrıca bu aracın kusurunun davacının maluliyet durumunun, kazanç halinin tespiti gerektiğini, Güvence Hesabından olay tarihinden itibaren faiz talep edilemeyeceğini, avans faizi talep etmenin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası yapılan aracın sürücüsünün kusurlu olmaması nedeniyle sorumlu bulunmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası yapılan aracın sürücüsünün kusurlu olmaması nedeniyle sorumlu bulunmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.10.2015 tarihli ve 2013/188 Esas, 2015/535 Karar sayılı kararıyla; tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın davalı ... yönünden kazaya katılan üçüncü bir aracın varlığı konusunda inandırıcı bir delil ortaya konulmadığından reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulü ile 13.975,60 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faizin niteliğine ve başlangıç tarihine dair fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 20.03.2019 tarihli ve 2016/8430 Esas, 2019/3282 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz itirazının davacı,... plakalı dava dışı eş... idaresindeki motosikletten düştükten sonra plakası tespit edilemeyen bir aracın kolunun üzerinden geçtiğini ve malul kaldığını belirterek içinde bulunduğu aracın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ile birlikte plakası tespit edilemeyen aracın verdiği zarar nedeniyle Güvence Hesabından işgücü kaybı nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, tutulan kaza tespit tutanağı ve ceza dosyası incelendiğinde davacının iddiası dışında kazaya katılan üçüncü bir aracın varlığı konusunda inandırıcı bir delil ortaya konulmadığı gerekçesiyle ... yönünden davanın reddine karar verilmişse de; soruşturma dosyasında şikayet olmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek dosya sonuçlanmış olup mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 12.05.2015 tarihli maluliyete ilişkin raporunda, davacının daha önce alınmış tüm rapor ve epikriz raporlarının incelenmesi sonucunda sağ radial sinir hasarı arızası nedeniyle Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık İşlemleri Tüzüğü esas alınarak vücut genel çalışma gücünden kayıp oranının %10 olduğu ve 6 ay süreyle işgöremezlik halinde kaldığı belirtilmiş ise de, davacının kolunun üzerinden plakası tespit edilemeyen aracın geçmesi nedeniyle maluliyetinin oluştuğuna yönelik iddiası da olup, bu durumda mahkemece ATK 3. İhtisas Kurulundan maluliyet konusunda yeniden rapor alınarak, alınacak raporda ayrıca davacının sırf motordan düşmesi ile mi yoksa başka bir aracın kolunun üzerinden geçmesi sonucu mu maluliyetinin oluştuğu veya arttırıcı nedeni olduğu hususunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmü bozulmasına, bozma sebep ve şekline göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 05.10.2015 tarihli kararın davacı vekilinin temyizi üzerine bozulduğu ve bozma ilamında davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verildiği, bu nedenle bozma öncesi alınan 26.06.2015 tarihli rapordaki kusur oranlarının davalı ... yönünden kesinleştiği ve davacı yararına kusur raporu yönünden usulü kazanılmış hak oluştuğu anlaşıldığından 26.06.2015 tarihli raporda belirlenen olayın meydana gelişinde sürücü Hüseyin Çakır 'ın %37,5, davacı ...'ın % 62,5 kusurlu olduğuna dair raporun esas alındığı, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde maluliyet oranlarına dair itirazı bulunmakta olup tekrar maluliyet raporu alınması gerektiğini bildirdiği ve bu nedenle maluliyet yönünden taraflar için usulü kazanılmış hak oluşmadığı anlaşıldığından Adli Tıp Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Dairesince düzenlenen 15.10.2020 tarihli rapor esas alınarak aktüer bilirkişi tarafından rapor hazırlanmış ise de davanın kısmi dava olarak açıldığı, davacı vekili tarafından bozmadan önce 03.07.2015 tarihinde verilen ıslah dilekçesi ile davalı ... yönünden dava değeri arttırılarak 13.975,60 TL'ye çıkarılmış olduğundan ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 176/2 nci maddesi gereğince aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceklerinden davanın 03.07.2015 tarihinde verilen ıslah dilekçesi doğrultusunda kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulü ile 13.975,60 TL maluliyet tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; plakası tespit edilemeyen aracın kazada kusuru bulunduğunun bozma sonrası alınan Adli Tıp Kurumu raporunda belirlendiğini, ... yönünden davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını, davacıya atfedilen kusuru kabul etmediklerini, müvekkilinin asli kusurlu olmadığını, kask takmaması sebebi ile kusur izafe edilmiş ise de bununda yerinde olmadığını, kaza tespit tutanağında kask durumunun belirsiz olarak işaretli olduğunu yaralanmanın kolda bulunduğunu, bu nedenle kusur atfının yerinde olmadığını, ... yönünden vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, avans faizi talebinin kabul edilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası yapılan araç ile plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazasında yaralanan davacı yolcunun sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası yapılan araç ile plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazasında yaralanan davacı yolcunun sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15476, Karar No: 2010/180, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15476 E.  ,  2010/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/565, Karar No: 2021/2113, Tarih: 20.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/565 E.  ,  2021/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04/10/2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28/03/2015 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 09/09/2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 04/07/2019 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 09/09/2019 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 20/09/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 04/07/2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince kesin olarak esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 09/09/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31458, Karar No: 2016/14373, Tarih: 20.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31458 E.  ,  2016/14373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargılama konusu eylemlerin, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddesi kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2011 tarih ve 2011/10-182 esas – 2011/204 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi ile "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda" müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun hükme bağlanması karşısında, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlar yönünden müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamede sanıklar ..., ..., ... ve .... hakkındaki hükümler yönünden bildirilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında, .... Hastanesince düzenlenen 26.03.2013 tarihli raporda, mağdurun sağ elmacık kemiği üzerinde derin ciltten çökük ve hiperemik yara izi olduğu belirtilerek yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu bildirilmiş ise de, adli tıp uygulamalarına göre olayın üzerinden altı aylık süre geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlenen bu raporun yüzde sabit iz açısından hükme esas alınacak yeterlilikle olamayacağı gözetilerek, mağdurun mevcut raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne muayeneye gönderilerek, yüzde sabit iz hususunda aldırılacak raporun sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son ve 29. maddelerinin tatbiki ile bulunan 4'er yıl 6'şar ay hapis cezalarından, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapıldığında, 3'er yıl 9'ar ay hapis cezalarına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 3'er yıl 2'şer ay 15'er gün hapis cezalarına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar .... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarları bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15300, Karar No: 2010/28353, Tarih: 02.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15300 E.  ,  2010/28353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Olur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.