muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5408, Karar No: 2018/2220, Tarih: 27.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5408 E.  ,  2018/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Oluş, dosya kapsamı, mağdurların aşamalardaki tutarlı beyanları ve adli rapora göre, sanığın, mağdur ...' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlerken mağdurun kollundan tutup yerde sürüklemek suretiyle cebir kullandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 109. maddesinin 2. fıkrasından uygulama yapılması gerekirken 1. fıkrasından uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10486, Karar No: 2015/2416, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10486 E.  ,  2015/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6417, Karar No: 2014/18517, Tarih: 30.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/6417 E.  ,  2014/18517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/91984

MAHKEMESİ : Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2011/53 (E) ve 2012/27 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın “katılanın bahçesi ile kendi bahçesinin bitişik olduğunu,tapulama geçmeden önce katılanın bahçesine meyve ağaçlarını diktiğini, tapulama geçince diktiği ağaçların katılanın bahçesinde kaldığını, dut ağacının dallarından iki tanesini ağacın gelişmesi için budadığını, amacının hırsızlık yapmak olmadığını” savunması, katılanın “sanığı dalları keserken gördüm,niçin kestiğini sorduğumda bu ağaçlar benim, ben diktim dedi, ben bu yeri aldığımda dut ağacı mevcuttu, ancak bu ağacı kimin diktiğini bilmiyorum,satın aldığım şahıs kimin diktiği konusunda bana bilgi vermedi” şeklindeki beyanı ve sanığın kestiği dalları götürüp götürmediğine ilişkin beyanının bulunmaması karşısında, sanığın kestiği dalları götürüp götürmediği kesin olarak tespit edilmeden, sanığın hırsızlık kastıyla mı,mala zarar verme kastıyla mı hareket ettiği belirlenmeden ve sanığın sadece budama amacı ile dalları kesmesi halinde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4013, Karar No: 2018/7233, Tarih: 25.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4013 E.  ,  2018/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009-2010 takvim yıllarına ilişkin olarak mahkumiyet kararı verildiği sanık müdafiinin her iki hükmüde temyiz ettiği halde tebliğnamede 2009 takvim yılı için onama yönünde görüş bildirilmesine karşın, 2010 takvim yılı ile ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından bu suç yönünden de tebliğname düzenlenerek iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18508, Karar No: 2023/1387, Tarih: 08.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/18508 E.  ,  2023/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/376 E., 2015/125 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/376 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, çekin asıl sahibi olan Cemal Genç'in dinlenmediğine, Cemal Genç'e sanığı ya da ...' i tanıyıp tanımadığının sorulması gerektiğine, nakliyeci Süleyman Köse'ye de ...' i tanıyıp tanımadığının sorulmasına, yeterli araştırma yapılmadığına, sanığın kastının olmadığına, çekin aldatma kabiliyetinin bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Necdet Sevim'e 25 adet oto lastiği karşılığında suça konu Türkiye İş Bankası Küçükköy/İstanbul Şubesi müşterilerinden Cemal Genç firmasının 108600593222 nolu hesabına ait 20.09.2012 keşide tarihli 18.000,00 TL bedelli 3339971 nolu hamiline keşide edilmiş tamamen sahte çeki verdiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Necdet Sevim'e 25 adet oto lastiği karşılığında suça konu Türkiye İş Bankası Küçükköy/İstanbul Şubesi müşterilerinden Cemal Genç firmasının 108600593222 nolu hesabına ait 20.09.2012 keşide tarihli 18.000,00 TL bedelli 3339971 nolu hamiline keşide edilmiş tamamen sahte çeki verdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında; Başar Otomotiv isimli firmaya 2011 yılından beri vekalet ettiğini ve yetkilisi olduğunu söz konusu çekin arkasındaki yazı ve imzanın kendisine ait olduğunu, bu çeki hal yolundan Sevim Ticaret isimli firmanın sahibi olan Necdet Sevim'den oto lastiği alması sebebi ile ciro ederek verdiğini, kendisinin bu çeki yurt dışına ticaret yapan Halil Narpa Narenciye Paketleme isimli iş yerinin sahibi olup olmadığını bilmediği ... isimli kişiden aldığını, mal yükleme telaşı nedeni ile çeki ... isimli kişiye ciro ettirmeyi unuttuğunu, ...'in açık kimliğini bilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

3.Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 07.05.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre suça konu çekin sahte olarak oluşturulduğu, bu sahteliğin banka çalışanlarınca ilk başta dikkat çekmesi nedeni ile belirtilen kişilere karşı aldatma kabiliyetine haiz olmadığı ancak bunun dışında kalan kişilerce ilk bakışta ve kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmaması sebebi ile banka çalışanları dışında kalanlara karşı aldatma kabiliyetine haiz olduğu, ayrıca arka yüzündeki 2. cirantaya ait yazı ve imzaların ...'in elinden çıktığı belirtilmiştir.

4.Mahkemesince, sanığın bu meblağda bir çekin kimlik bilgilerini dahi bilmediği bir kişiden üstelik ciro da ettirmeden edinilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki çekin baştan itibaren sahte olarak düzenlenmiş bulunduğu ön yüzündeki yazı ve imzaların kime ait olduğunu bilinmediği yine sanığın çeki ... isimli bir kişiden aldığını beyan etmesine rağmen bu kişinin kimlik bilgilerini bilmediği gibi ortaya çıkması için herhangi bir çaba sarfetmediği, dolayısıyla sanık savunmalarının inandırıcı olmayıp suçtan kurtulma amacı taşıdığı anlaşılmakla, sanığın sahte olduğunu bildiği çeki yapmış olduğu alışveriş karşılığında şikayetçiye vermek sureti ile üzerine atılı bulunan resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğine dair vicdani kanaatine varıldığı gerekçesiyle mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Bilişim Sistemleri Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/376 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son maddesi yerine 158/1 olarak eksik gösterilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/376 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Bilişim Sistemleri Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/376 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün 1 nolu paragrafında yer alan "... 5237 sayılı TCK 158/1 maddesi gereğince... " ibaresinin çıkartılarak yerine "... 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince " ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3921, Karar No: 2016/14409, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3921 E.  ,  2016/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.500.00.- TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş , 08/09/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 101.242.16 .- TL ye yükseltmiştir .

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14015, Karar No: 2021/10148, Tarih: 14.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/14015 E.  ,  2021/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a- Mahkûmiyet: ... Ağır Ceza Mahkemesi,

19/06/2019 - 2019/6 esas ve 2019/41 karar

b- İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 27/09/2021 havale tarihli dilekçesindeki “... Hakkımda verilen 9 yıl 10 ay 3 gün hapis ve 22.500 TL Adli para cezasına kendi özgür ve hür irademle itiraz etme hakkımdan feragat edip vazgeçiyorum. ...” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine 14.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2016, Karar No: 2013/5197, Tarih: 07.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2016 E.  ,  2013/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen bir kısım belgelerin dosyaya eklenmesi istendiği halde, iade kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu kez;

1) 487 sayılı parselin tesbit tutanağı ve var ise tesbitine esas alına tapu ve vergi kayıtlarının,

2) Komşu 721 sayılı parselin hükmen Hazine adına tesciline ilişkin mahkeme kararı ve dosya aslının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu (komşu 487, 492 ve 493 parseller ile birlikte) yerde 4753 ve 5618 sayılı kanunlara göre yapılan çalışmada çekişmeli taşınmazın ve çevresinin ne gibi işlem gördüğü, kime hangi nitelikte tevzi edildiği ya da hangi nitelikte olduğu için tevzi edilmediği sorularak, tevzi listeleri ve cetvelleri ile üzerinde çekişmeli taşınmazın işleneceği tevzi haritasının ya da paftasının,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin, dava tarihine en yakın yamanda üretilmiş olan memleket haritasının ilgili yönetimlerden getirtilmesi ve dosya yeminleri tahtında önceki orman bilirkişi ve harita mühendisi bilirkişiye verilerek, getirtilen memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.