muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/37362, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31202 E.  ,  2013/37362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

Ya sonunda emekli maaşındaki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, ancak icra kefaletinin geçerli olduğundan dolayı bu konudaki istemin reddine karar vermiştir.

İİK'nun 38. maddesi hükümleri icra kefaletlerinin müteselsil kefalet hükmünde olduğunu ve ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi bulunduğunu düzenlemektedir. İcra kefilliğine ilişkin düzenlemeler ilamların icrasına ilişkin hükümlere tabi olup buna ilişkin başvurular ise ilama aykırılık iddiası olup, İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca süresiz şikaukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra kefili, kefalet tutanağının Borçlar Kanunu'nun aradığı şartlarda olmadığını ileri sürerek icra kefaletinin iptalini ve emekli maaşına konulan haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece yapılan yargılamyete tabidir.

İcra kefaletinin amacı, icra takibine konu edilen ve anında ödenemeyen bir borcun üçüncü kişi (icra kefili) tarafından ödenmesini sağlamaya yöneliktir. İİK'nun 38.maddesinde kefeletin şekli hakkında özel bir hüküm bulunmadığından 6098 sayılı BK'nun 583 maddesi hükmü icra kefilliği içinde geçerlilik şartıdır. Anılan maddenin birinci fıkrasına göre; "Kefalet sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısı ile belirtmesi şarttır.". Aynı yasanın 584.maddesinde de eşin rızasının da en geç kefalet anında alınması gerektiği hususu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, borçlu icra kefaleti için icra müdür yardımcısının tuttuğu tutanağa göre icra kefili olmak istediğini belirtmişse de söz konusu tutanakta kefalet tarihinin olmadığı gibi müteselsil kefil olarak yükümlülük altına girdiğine ilişkin kendi el yazısıyla bir ifadenin yazılmadığı gibi evli ise eşinin rızasının alınıp alınmadığı hususu da belli değildir.

O halde mahkemece, icra kefaleti yönünden de istemin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2671, Karar No: 2023/6865, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2671 E.  ,  2023/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 13.01.2022 Tarihli ve 2021/737 Esas, 2022/91 Karar Sayılı Kararı

Taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 09.01.2023 Tarihli ve 2023/10 Esas, 2023/7 Karar Sayılı Kararı

Eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı, bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, cevap dilekçesinde yetkili mahkemenin Mudurnu Mahkemesinin yetkili olarak gösterilmediği, yetki sözleşmesinin de kanunda sayılan kişiler arasında yapılmadığı için geçersiz olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma ... kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme ... davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Derince / Kocaeli olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde açtığı, davalının taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 17 nci maddesi uyarınca Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı gerekçesiyle yetki itirazında bulunarak yetki şartı çerçevesinde Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle dosyanın Bolu Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Derince / Kocaeli olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde açtığı, davalının taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 17 nci maddesi uyarınca Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğunun kararlaştırıldığı gerekçesiyle yetki itirazında bulunarak yetki şartı çerçevesinde Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle dosyanın Bolu Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

6. 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince davalı, yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermemişse, yetki itirazı kabul edilmez. Davalının yetki itirazında yetkili olduğunu bildirdiği mahkemenin gerçekten yetkili olması lazımdır. Mahkeme, yetki itirazını incelerken, kendisinin yetkili olup olmadığını tespit bakımından, davalının yetki itirazındaki beyanları ile bağlı olmayıp, yetki hakkındaki kanuni hükümleri bütün şümulü ile nazara almak ve ona göre yetkili olup olmadığı hakkında bir karar vermek zorundadır. Ne var ki, bu inceleme kendisinin ve yetkili olduğu ileri sürülen mahkemenin yetkisinin tespiti ile sınırlı olup; yetki itirazında yetkili mahkeme doğru gösterilmemişse, mahkeme kanuna göre gerçekten yetkili olan mahkemeyi araştırıp tespit ederek yetkisizliğine ve dosyanın o yer mahkemesine yollanmasına karar veremez. Bu halde, yetki itirazında yetkili mahkemenin doğru gösterilmemiş olması sebebiyle, yetki itirazının reddine karar verilmelidir.

7. Somut uyuşmazlıkta taraflardan her ikisi de tacir veya kamu tüzel kişisi olmadığından yetki şartının geçerli olmadığı, davacının yerleşim yeri adresinin Derince/Kocaeli olduğu, birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, İstanbul ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme ... davalıya geçmişse de davalının cevap dilekçesinde yetkisiz olan Bolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27317, Karar No: 2015/1635, Tarih: 22.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27317 E.  ,  2015/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 01.10.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair;... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 gün, 2013/604 esas, 2014/275 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilkle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun da içtima hükümlerinin düzenlenmemiş olduğu ve her iki adli para cezalarının infazlarının farklı olması nedeni ile sanık hakkında adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "ve sanığın neticeten 7750 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına," kısmı çıkartılarak "450 TL adli para cezası ve hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme 7300 TL adli para cezasının ayrı ayrı infazına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26266, Karar No: 2008/21988, Tarih: 15.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/26266 E.  ,  2008/21988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9586, Karar No: 2020/15114, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9586 E.  ,  2020/15114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, katılanın bahçesinin bakımsız olduğunu, bu bahçedeki ağaçların dallarının büyüyüp yayıldığını, kendi bahçesine sarktığını, ağaç dallarından tırmanan kedi gibi hayvanların evine girdiğini, zarar gördüğünü, katılanı uzun süredir göremediğini, kendi ikametine yakın yerdeki ağaçların dallarını budadığını, kökünden bir ağacı kesmediğini, suç kastının bulunmadığını savunup, olay yerine ilişkin çeşitli fotoğrafları sunduğu ve sunulan fotoğrafların sanığın savunmasını doğrulamakta olduğu, her ne kadar kolluk görevlilerince olaydan bir kaç hafta sonra düzenlenen 02/11/2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında dalları budanmış olan iki adet ağaçtan başka bir adet ağacın dibinden kesildiği belirtilmişse de, sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine kökünden kesilen ağacın sanık tarafından kesildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delilin bulunmadığı ve dalları budanan ağaçlar yönünden ise katılan ile aralarında önceye dayalı bir husumetin de bulunmadığı anlaşılan sanığın, dikili ağaca zarar verme suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/303, Karar No: 2013/2671, Tarih: 01.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/303 E.  ,  2013/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/100583

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/01/2012, 2009/303 (E) ve 2012/3 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, iştirak halinde kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianame içeriğinde katılan-sanık Enes'in "... ele geçirilemeyen ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak olan tabanca ile ateş ettiğinin ..." anlatılması ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde 6136 sayılı Kanunun 13/1. Maddesi uyarınca cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında, katılan-sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılmış dava bulunduğu kabul edilmiştir.

2.a-Sanıklar Özgür ve Özkan'ın katılan-sanık Enes'e yönelik suçu yönünden; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı kişiye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanan kardeş olan sanıklar Özgür ve Özkan'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

b-Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul Esen, katılan Fatih, katılan-sanık Enes ile sanıklar Özgür ve Özkan'a ait teşhise esas fotoğraflar temin edildikten sonra Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2009/1462 sırasında bulunan olay yeri mobese kamera kayıtlarına ait CD.nin uzman bilirkişiye incelettirilmesi, olayın başlangıcı, gelişimi ve tarafların olaya katkılarına ilişkin ayrıntılı rapor alınması, sonucuna göre katılan-sanık Enes ve sanıklar Özgür ve Özkan'ın hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve CD.nin bant çözümünün değerlendirilmesine ilişkin alınmış ara karardan da dönülmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanık Enes müdafiinin, sanıklar Özkan ve Özgür ile sanıklar müdafiinin, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), katılan-sanık Enes'e verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak katılan sanığın tahliye talebinin reddine, 01/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23828, Karar No: 2013/21309, Tarih: 09.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23828 E.  ,  2013/21309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 965 ada 3 parsel sayılı 1159,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 1001 ada 1 parsel sayılı 832,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 965 ada 3 ve 1001 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, davacı taraf yargılama sırasında satın almaya ve senede dayanmıştır. Dava ve temyize konu taşınmazlar tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davalı taraf adına tespit edilmiştir. Somut olayda kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, davacı 01.08.2011 ve 05.04.2011 havale tarihli dilekçeleri ile tanıklarını bildirdiği halde tanıkları keşfe çağrılmamış, varsa nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davacı tarafın tanıklarının taşınmaz başında dinlenebilmeleri için adlarına davetiye çıkarılmalı, bundan sonra yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel, uzman fen bilirkişi tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden 3402 Sayılı Kadastro Kanununun hükümleri uyarınca işlem yapılıp, keşif yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'e iadesine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9255, Karar No: 2022/7393, Tarih: 23.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/9255 E.  ,  2022/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu görevlisinin tanımının yapıldığı 5237 sayılı TCK'nin 6/1-c maddesinin gerekçesinde yer alan "kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir" ve "kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılamayacağı" şeklindeki açıklamalar karşısında; Antalya PTT Müdürlüğünün 17/09/2014 tarihli yazısına göre yüklenici firma elemanı olarak istihdam edilen sanığın kamu görevlisi tarafından işlenebilen özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacağı gözetildiğinde; şikayetçi ... tarafından 14/02/2012 tarihinde ...'a gönderilmek üzere PTT Müdürlüğüne teslim edilen kargonun alıcısına teslim edilmek üzere yüklenici firma elemanı olarak PTT'de istihdam edilen sanığa teslim edildiği, sanığın söz konusu kargoyu alıcısına teslim etmemesine rağmen kargoyu ilgili PTT şubesinin bağlı olduğu mahalle muhtarlığının girişinde iş yeri bulunan tanık ...'ya imza karşılığında teslim ettiğini belirttiği ancak teslim listesindeki imza ve yazıların tanık Veli'ye ait olmadığının 10/05/2013 tarihli bilirkişi raporuyla tespit edildiği, ayrıca sanığın aşamalardaki savunmalarında alıcı Yağmur ile birlikte muhtarlığa gittiklerini, muhtar ...'nin Yağmur'a "Kargoyu Osman amcana teslim ettim" dediğini belirtmesine karşın, tanıklar Halil ve Yağmur'un böyle bir durumun söz konusu olmadığını beyan ettikleri ve Yağmur'un, kendisinin Osman isminde bir amcasının olmadığını belirttiği, sonuç olarak kargonun alıcısına teslim edilmediği gibi göndericisine de iade edilmediği şeklinde sübut bulan olayda, sanığın eyleminin TCK'nin 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;