muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19663, Karar No: 2022/8523, Tarih: 27.04.2022

Aynı Kanunun 8. maddesinde "Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amiri bir suçun işlendiğini öğrendiklerinde refakatlerindeki askeri savcıya soruşturma açtırır ve yapılmakta olan soruşturma hakkında askeri savcıdan her zaman bilgi isteyebilirler." hükmüne,

"Bir suç işlendiğinin öğrenilmesi ve ilk tedbirler" başlıklı 95. maddesinde de, "Cumhuriyet savcılıklarına veya zabıta makam ve memurlarına yapılacak askeri yargıya tabi suç ihbar şikayetleri şüphelinin amiri olan makama gönderilir. Askeri birlik komutanı veya askeri kurum amiri maiyetinden birinin kendisine ihbar veya şikayet olunan veyahut diğer bir suretle öğrendiği, askeri mahkemelerin görev alanına giren suçları hakkında şüphelinin kimliğini, isnat olunan suçu ve bu suçun delilerini gösterir vak'a raporu düzenler ve adli yönden bağlı bulunduğu askeri mahkemenin teşkilatında kurulduğu kıt'a komutanı veya askeri kurum amirine gönderir...Ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçlar veya gecikmesinde sakınca umulan hallerde askeri savcılar derhal soruşturmaya başlarlar. Zorunluluk halinde bu soruşturma bir disiplin subayı tarafından da yapılabilir. Bu hallerde durum derhal yetkili askeri mahkemenin teşkilatında kurulduğu komutan veya askeri kurum amirine bildirilir." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda ayrıntıları ile belirtilen Anayasa’nın 129/5 ile 353 sayılı Kanunu’nun 8 ve 95’inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; asker kişiler hakkında, askerlik ve hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri iddia olunan suçlar ile askeri olan suçları ve görev sebebiyle olup olmadığına bakılmaksızın asker kişiler aleyhine işledikleri suçlarla ilgili olarak ceza soruşturması yapılabilmesinin ağır ceza mahkemesinin görevine giren haller ile gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında, nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine tabi kılındığı, asker kişiler yönünden ayrı bir soruşturma usulünün benimsendiği anlaşılmaktadır. Nitekim Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/324 Esas, 2015/331 Karar sayılı ilamında da "Soruşturma, askeri yargıda askeri savcının yetki ve sorumluluğunda yürütülmektedir. Askeri Savcı re'sen soruşturmaya başlamadıkça, askeri yargıya tabi suç ihbar ve şikayetleri ancak Komutanının soruşturma emrine bağlı bulunmaktadır. Komutanın soruşturma emri vermemesi halinde, yargılama hukuku anlamında soruşturmanın da başladığını kabul etmek mümkün değildir. Askeri Savcılar 95'inci maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen ağır cezalık haller ve gecikmesinde sakınca umulan haller dışında, soruşturma emri olmadan soruşturmaya başlamazlar." şeklinde denildikten sonra soruşturma izni alınmadan dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Sonuç olarak, asker kişiler dışındaki kamu görevlileri hakkında görevleri sebebiyle suç işledikleri iddiasıyla soruşturma yapılması yetkili makamın iznine bağlı iken, Anayasa’nın 129’ncu maddesi kapsamına ve Türk Ceza Kanunu’nda yer alan “kamu görevlisi” tanımının içerisine girdiğinde tereddüt bulunmayan asker kişiler hakkında, askerlik müessesesinin kendine has yapısının ve özelliğinin getirdiği zorunluluklarla birlikte askerlik hizmetinin gerekleri de göz önünde bulundurulduğunda soruşturma yapılmasının izne tabi kılındığı açıktır.

Öte taraftan 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan halk oylaması ile kabul edilen 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 17. maddesiyle, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına eklenen geçici 21. maddenin (E) fıkrasıyla, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Askeri Yargıtay, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi ve Askeri Mahkemeler kaldırılmış, müteakiben 30/06/2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/6/2021 tarihli ve 7329 sayılı Kanunun 18. maddesiyle 353 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılarak aynı Kanunun 5. maddesiyle ASCK'ya eklenen Ek 15. maddede asker kişilerin işledikleri askerî suçların soruşturulmasının izne tabi olduğu belirtilmiş, maddenin devamında da asker kişilerin işlediği askerî suçlarda yürütülecek soruşturma ve kovuşturmalardaki izin usulü ile izne karar verecek merciler düzenlenmiştir. Her ne kadar ASCK'ya eklenen ek 15. madde, 30.06.2021 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de; gerek suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 353 sayılı Kanunun 8 ile 95. maddesinde yer alan düzenlemeler gerekse de Askeri Yargıtay kararları gözetildiğinde; ağır cezalık haller ile gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında soruşturma izni olmadan soruşturmaya başlanamadığı görülmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 251’inci maddesinde 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile; basit yargılama usulü adı altında alternatif bir yargılama usulü getirilmiş, bu düzenleme ile asliye ceza mahkemelerinin görev alanına giren ve adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin yargılamaların basit yargılama usulü ile yapılabilmesine imkân sağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 251’inci maddesinde 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile; basit yargılama usulü adı altında alternatif bir yargılama usulü getirilmiş, bu düzenleme ile asliye ceza mahkemelerinin görev alanına giren ve adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin yargılamaların basit yargılama usulü ile yapılabilmesine imkân sağlanmıştır.

Ancak, aynı maddesinin 7. fıkrasında; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik halleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düzenlenerek, basit yargılama usulünün istisnalarına yer verilmiştir. Yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı üzere Anayasanın 129/5 ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 ve 95’inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığından, CMK'nun 251/7. maddesi gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili ile orantılı olarak asgari hadden hakça oranda uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde teşdit uygulaması yapılarak fazla ceza tayini,

2-Sanığın üzerine atılı suçun sırf askeri suç olmadığı, suç tarihinden önce sabıkasının bulunmadığı, mahkemesince alınan beyanında "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya rızası olduğunu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini" ifade ettiği dikkate alındığında, 14/07/2016 tarihinde yürürlüğe giren 23/06/2016 kabul tarihli 6722 sayılı Kanunun Kanunun 9. maddesi ile değişik 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunun 47/A, aynı Kanunun 11. maddesi ile değişik 1632 sayılı Kanunun Ek 8/1-A ve 6722 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 353 sayılı Kanun'a eklenen Ek 4. maddesinde yer alan düzenlemelerin suç tarihinde de yürürlükte bulunmadığı gözetilmeden "Sanığın üzerine atılı suçun sırf askeri suç olması nedeniyle yasal olanak olmadığından" bahisle CMK'nun 231 ile TCK'nun 50 ve 51. maddesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10080, Karar No: 2012/11833, Tarih: 18.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10080 E.  ,  2012/11833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı ...'nin tacir olmamasına ve uyuşmazlığın Belediye Meclisi kararına dayalı olarak alacak isteminden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 18.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18842, Karar No: 2015/12606, Tarih: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18842 E.  ,  2015/12606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davada, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde birleştirilen dava yönünden davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, birleştirilen davada, davalıların işletenleri ve sürücüsü olduğu otobüsün, davacıların oğlu ... sürücüsü olduğu otomobile çarparak hem ... hem de araçta yolcu olarak bulunan iki torunlarının ölümüne neden olduğunu belirterek davacılar için ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın üçüncü kez takipsiz bırakılmış olması nedeniyle HMK'nın 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, birleştirilen dava yönünden, davacının davayı üç kez takipsiz bıraktığı belirtilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa, dosyanın işlemden kaldırılmasına dair 21.10.2003 tarihli kararın usulüne uygun olmadığı görülmüştür. Şöyle ki, dosyanın işlemden kaldırıldığı 21.10.2013 duruşmaya davacı vekili katılmamış ise de, davalı ... Tic.Ltd.Şti. vekili mazeret dilekçesi sunmuştur. Mahkemece, davalı vekilinin mazeret dilekçesi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davalı vekilinin mazeret dilekçesi davayı takip etme isteği anlamında olup mazeret talebinin reddi hakkında karar verilmeden dosyanın işlemden kaldırılması kararı esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7825, Karar No: 2019/2942, Tarih: 19.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7825 E.  ,  2019/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi Fevziye Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmaz bölümünün, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Asli müdahiller ... ve ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün davacı ... tarafından yargılama sırasında kendilerine haricen satıldığını ileri sürerek, bu kısımların adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1.000,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün asli müdahil davacı ... adına, (C) harfi ile gösterilen 1.000,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün asli müdahil davacı ... adına, (D) harfi ile gösterilen 2.387,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ise davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca husumetin yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisi olarak Fevziye Köyü Tüzel Kişiliği hasım gösterilerek açılmıştır. Ancak, karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, aynı Kanun'un Geçici 1/13. maddesine göre de büyükşehir belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belde belediyeleri ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. Hal böyle olmasına rağmen Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bağlı bulunduğu ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilip yöntemince taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmiştir. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez.

Diğer taraftan, davanın esasına ilişkin yapılan inceleme, araştırma ve uygulama da hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, ... İl Özel İdaresi ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından dosyaya sunulan müzekkere cevaplarında, çekişmeli taşınmazın sit alanında kaldığı belirtilmesine rağmen, buna ilişkin kurul kararı ve sit haritası dosya arasına getirtilmemiş, arkeolog bilirkişi tarafından sit haritası ile kadastro paftası çakıştırılarak çekişmeli taşınmazın sit haritası üzerindeki konumu tespit edilmemiştir. Ayrıca, bir taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliği ile kullanım şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olup, tescil istemiyle açılan davalarda taşınmazın imar planı kapsamında kalması halinde imar planının onaylandığı tarihten, imar planı kapsamı dışında kalması halinde ise dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet steroskopik hava fotoğrafının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi vasıtasıyla incelenmesi ve çekişmeli taşınmazın fotoğrafların çekildiği tarihlerdeki niteliğinin, kullanım şeklinin ve varsa imar-ihya çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığının tespit edilmesi gerekir. Ne var ki, somut olayda, belirtilen dönemlerin dışında kalan hava fotoğrafları üzerinde ve bu konuda yetkinliği bulunmayan orman mühendisi bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılmış, yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da çekişmeli taşınmazın niteliği, kullanım şekli ve varsa imar-ihya çalışmasının tamamlanıp tamamlanmadığı açıklanmamıştır. Öte yandan, 3402 sayılı Yasa’nın 14. ve 17. maddeleri uyarınca zilyetlikle taşınmaz iktisap edilebilmesinin diğer bir koşulu da, çekişmeli taşınmazın nazım ya da uygulama imar planı kapsamında kalmamasıdır. İmar planı kapsamında kalan taşınmazların zilyetlikle iktisabı mümkün değildir. Ancak, çekişmeli taşınmazın nazım yada uygulama imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar zilyedi yararına imar-ihya ve zilyetlikle kazanım koşulları gerçekleşmiş ise taşınmazın iktisabı mümkündür. Somut olayda, 13.11.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın İl İdare Kurulu’nun 16.07.1992 tarih ve 407 sayılı kararıyla onaylanan mevzi imar planına göre kamunun kullanımına terk edilmesi gereken alanda kaldığı belirtilmesine rağmen, en son alınan fen bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaza ilişkin onaylı imar planı bulunmadığı belirtilmiştir. Bu iki rapor arasındaki çelişki giderilip, çekişmeli taşınmazın nazım yada uygulama imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, kalmakta ise hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı kesin olarak tespit edilmeden karar verilmesi de isabetsizdir. Bunlarla birlikte, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmaları sebebiyle zilyetlikle iktisap edilemeyeceklerine ve somut olayda çekişmeli taşınmazın hemen sınırında ..

. Bunlarla birlikte, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmaları sebebiyle zilyetlikle iktisap edilemeyeceklerine ve somut olayda çekişmeli taşınmazın hemen sınırında ... Çayı bulunmasına göre, idari yönden kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi varsa bu çizgi esas alınarak, bulunmaması halinde ise 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan usulle tespit edilecek kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın konumunun tespit edilmesi ve taşınmazın durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken, bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamış olması da isabetsizdir. Ayrıca, jeolog ve ziraat bilirkişileri tarafından dosyaya sunulan raporlarda, çekişmeli taşınmazın ... Çayı’nın taşkın sahası içinde kalma ve taşkından etkilenme olasılığı bulunduğu belirtilmesine rağmen, bu husus netleştirilmemiş ve taşkın sahası içinde kalan yerlerin imar-ihya edilmiş sayılamayacakları, dolayısıyla da zilyetlikle iktisap edilemeyecekleri hususu üzerinde durulmamıştır. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece öncelikle, ... Belediye Başkanlığı ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nı davaya dahil etmek üzere davacı tarafa süre ve imkan tanınmalı, bu yolla taraf teşkili sağlandıktan sonra dahili davalılardan davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalı, bildirmeleri halinde delilleri toplanmalı, çekişmeli taşınmazın nazım yada uygulama imar planı kapsamımda kalıp kalmadığı, kalmakta ise imar planı kapsamına alınma ve imar planının onaylanma tarihi ilgili Belediye Başkanlığı ve İl İdare Kurulu’ndan sorulmalı, imar planının çekişmeli taşınmaza ilişkin kısmının onaylı bir örneği temin edilmeli, çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalması halinde imar planının onaylandığı tarihten, imar planı kapsamı dışında kalması halinde ise dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereskopik hava fotoğrafı, bu fotoğraflardan yararlanılarak üretilmiş memleket haritaları, aynı dönemlere ilişkin uydu fotoğrafları, fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ilgili kurumlardan getirtilerek dosya arasına konulmalı, bölgeye ait sit haritası ve kurul kararı ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’ndan temin edilmeli, ayrıca dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin idarece yapılıp kesinleşen ve yöntemince ilan edilen kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa kıyı kenar çizgisine ilişkin tüm belge ve haritalar dosyasına konulmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra da mahallinde elverdiğince yaşlı, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile fen, jeolog, arkeolog, jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, sürdürüldüğü iddia olunan zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı, öncesi itibariyle imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise taşınmazın ne şekilde imar-ihya edildiği ve imar-ihya çalışmalarının hangi tarihte tamamlandığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazın kullanım biçimini, zilyetlik süresini, toprak yapısını, eğimini ve bitki desenini açıklayıp tarımsal niteliğini belirten, varsa imar-ihya çalışmalarının ne şekilde yapıldığını ve tamamlandığı tarihi ortaya koyan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı; jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı ve aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen ve arkeolog bilirkişiler aracılığıyla, taşınmazın orijinal paftası ile sit haritaları çakıştırılarak taşınmazın konumu tam olarak belirlenmeli, bilirkişilerden çekişmeli taşınmazın sit alanı içinde kalıp kalmadığı, kalıyor ise hangi nitelikteki sit alanı içerisinde kaldığına dair krokili ve denetime elverişli ayrıntılı rapor alınmalı; idarece yapılarak kesinleşmiş kıyı kenar haritasının bulunması halinde bu harita jeolog ve teknik bilirkişi aracılığıyla mahalline uygulanmalı, idarece yapılmış kıyı kenar haritasının bulunmaması halinde ise 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi kıyı kenar çizgisi mahkemece usulüne uygun şekilde tespit edilmeli, bu tespit yapılırken 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9