muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8107, Karar No: 2023/8226, Tarih: 07.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8107 E.  ,  2023/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/204 E., 2023/86 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.09.2010 tarihli ve 2010/7916 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2013 tarihli, 2010/260 Esas, 2013/95 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8'er yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2013 tarihli, 2010/260 Esas, 2013/95 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarihli ve 2015/521 Esas, 2018/2011 Karar sayılı kararı ile sair temyiz temyiz itirazlarının reddiyle ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.02.2017 gün ve 2014/696 Esas, 2017/75 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuk ...'in ilkokul mezunu olup mağdureden iki yaş büyük olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın da ortaokul mezunu olup mağdureden üç yaş büyük olduğu, suça sürüklenen çocukların içinde bulundukları sosyal ortam, eğitim düzeyleri ve kişisel özellikleri gözetildiğinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye girmeleri sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulacağını öngöremeyecekleri ve TCK'nın 23. maddesi gereğince ortaya çıkan bu ağır neticede taksir derecesinde dahi kusurlarının bulunmaması sebebiyle cezalarında TCK'nın 103/6. maddesi ile arttırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması suretiyle haklarında fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı sonrası İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 tarihli, 2018/167 Esas, 2018/390 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilerek aynı hüküm kurulmuştur.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2020 tarihli, 2020/14-124 Esas, 2020/237 Karar sayılı kararı ile hükümden önce son sözün hazır bulunan sanıklara verilmemesi isabetsizliğinden mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

6. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli, 2020/203 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8'er yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli, 2020/203 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar ile müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.02.2022 tarihli ve 2021/23119 Esas, 2022/747 Karar sayılı kararı ile sair temyiz temyiz itirazlarının reddiyle ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.02.2017 gün ve 2014/696 Esas, 2017/75 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuk ...'in ilkokul mezunu olup mağdureden iki yaş büyük olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın da ortaokul mezunu olup mağdureden üç yaş büyük olduğu, suça sürüklenen çocukların içinde bulundukları sosyal ortam, eğitim düzeyleri ve kişisel özellikleri gözetildiğinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye girmeleri sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulacağını öngöremeyecekleri ve TCK'nın 23. maddesi gereğince ortaya çıkan bu ağır neticede taksir derecesinde dahi kusurlarının bulunmaması sebebiyle cezalarında TCK'nın 103/6. maddesi ile arttırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması suretiyle haklarında fazla ceza tayini'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

8. Bozma ilamı sonrası İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli, 2022/204 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4'er yıl 5'er ay 10'ar gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, mahkumiyete yönelik kesin ve inandırıcı delil olmadığına, dosyadaki delillerin yanlış yorumlandığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, mahkumiyete yönelik kesin ve inandırıcı delil olmadığına, dosyadaki delillerin yanlış yorumlandığına ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkumiyete ilişkin kesin ve inandırıcı delil olmadığına ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Her ne kadar suça sürüklenen çocuklar aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı çocuğun cinsel istismar suçunu işlemediklerini beyan etmişseler de; SSÇlere iftira atmasını gerektirecek sebebi bulunmayan mağdurun aşamalardaki beyanlarında maruz kaldığı başından geçen olayları duraksamayacak bir şekilde yer/ zaman/ mekan bağlantıları ile uygun şekilde kararlılıkla dile getirdiği, mahkememizce de beyanlarının samimi ve tutarlı bulunduğu, mağdur hakkında düzenlenen 2010/5044 sayılı 19/07/2010 tarihli Adli Tıp Kurumu Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün iç beden muayene raporunda da; Hymende saat 6 hizasında cidava varan yeni olduğu izlenimi veren yırtık olduğu görülmekle, halen bakire olmadığı ve sol diz altı lateralde eski 0.5 cm'lik eski ekimoz olduğunun belirtilmiş olması karşısında SSÇlerin suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik samimi bulunmayan savunmalarına itibar edilmeyerek, mağdura karşı organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediklerinin sabit olduğu sonucuna ulaşıldığı, ancak her ne kadar İstanbul ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunun 2010/1658 sayılı 25/11/2010 tarihli raporunda; mağdurun SSÇler tarafından maruz kaldığı eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de; uyulmasına karar verilen Yargıtay 9. Ceza dairesinin bozma ilamında da belirtildiği üzere SSÇlerin eğitim düzeyleri, içinde yaşadıkları toplumsal ortam, kişisel özellikleri gözetildiğinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın cinsel ilişkiye girdikleri mağdurun bundan dolayı ruh sağlığının bozulacağını öngöremeyecekleri ve TCK'nın 23. maddesi gereğince ortaya çıkan bu ağır neticede taksir derecesinde dahi kusurlarının bulunmaması sebebiyle SSÇler aleyhine suçun nitelikli hali olan 5237 sayılı TCK'nın 103/6 maddesinin uygulanamayacağı bu kapsamda SSÇler hakkında işledikleri sabit görülen eylemlerine uyan organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği'' şeklindeki gerekçe ile suça sürüklenen çocukların suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun lehe görülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

V. GEREKÇE

V. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli, 2022/204 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5643, Karar No: 2021/915, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5643 E.  ,  2021/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığınca tanzim edilen 19/06/2009 tarihli VDENR-2009-2359/37-39 sayılı vergi tekniği raporlarında belirtildiği üzere; Çermik Mal Müdürlüğünün ... 5955 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık ... (... Gıda) ve ... 2726 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık ...’nın (... Hububat), diğer sanık ... ile birlikte 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında;

1- Sanık ... yönünden; Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 16/04/2010 tarih ve 122-124 sayılı mütalaalarının, sanıklar ...ve ...’ya ilişkin olduğu, iddianameye konu ... Gıda ve ... Hububat’a ait faturaların sahte olarak düzenlenmesine ilişkin sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanıklar ...ve ... yönünden; sanıkların savunmalarında sahte fatura düzenlemediklerini, diğer sanığın yanında çaycı olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; faturaların temini ile imza ve yazı incelemesi yaptırılması, faturaları kullandığı belirlenen mükellefler ... ve Erri İnşaat San.Tic.Ltd.Şti. haklarında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, belirtilen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin temin edilmesi, faturaları kullanan mükellefler tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanıkların atılı suçu ne şekilde işledikleri ya da işlenmesine iştirak ettikleri de gerekçeli kararda tartışılmadan mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3- Tüm sanıklar yönünden; sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde ise her yıl için zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinden; “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden zamanaşımı hususu da dikkate alınarak, her suç yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin sanıklar hakkında tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarları bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3816, Karar No: 2025/500, Tarih: 21.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3816 E.  ,  2025/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.02.2024

SAYISI : 2013/76 E., 2013/556 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2013/76 Esas, 2013/556 Karar sayılı ek kararının karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Hüküm yokluğunda verilen mağdur ...'a gerekçeli karar tebliğ edilmemiş ise de Av. ...'ün 30.11.2020 tarihli dilekçesi ile ekinde vekaletname sunup dosyaya ... vekili olarak kaydının yapılmasını ve dosyadaki evrakların birer örneğinin verilmesini talep ettiği, anılan tarih itibariyle mağdur vekilinin karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, Av. ...'ın 02.02.2024 tarihli dilekçesi ile ekinde vekaletname sunup temyiz isteminde bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu tarafından kişilere tanınan hakların belli sınırlar içinde kullanılması ve hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiçbir şekilde korunmayacağının belirtildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, mağdur vekilinin 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.02.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

II. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2013/76 Esas, 2013/556 Karar sayılı ek kararında mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22794, Karar No: 2017/5062, Tarih: 27.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22794 E.  ,  2017/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

1)Kullanılmayan yıkıntı haldeki okulun önündeki açık alanda bulunan yakıt tankından yakıt hırsızlığı yapıldığı ihbarı sonucu kolluğun suç yerine gitmesi üzerine faillerin farklı istikametlere kaçması ile takibin kesintiye uğradığı, bir müddet sonra eşgal bilgileri marifetiyle dosyası ayrılan yaşı büyük sanıklar ile suça sürüklenen çocuk ...’in yakalandığı olayda; suça sürüklenen çocuğun soruşturma ve kovuşturma aşamalarında bahse konu suçla ilgisi olmadığı ve yaşı büyük sanıklar... .. ve ..’un soruşturmadaki birbirlerini tanımadıkları yönündeki savunmaları karşısında; öncelikle yaş büyük olması nedeniyle dosyası ayrılan sanıklar... ve...'a ilişkin dava dosyasının getirtilmesi, olanaklı ise her iki dosyanın birleştirilmesi, olanaklı değil ise denetim olanağı verecek şekilde aslının veya onaylı suretinin dosyada bulundurulması ve diğer sanıklar... ve...’un tanık olarak dinlenilmesi, soruşturma aşamasındaki ifadeleri ile mahkemede tanık olarak verdikleri ifadelerinin karşılaştırılması sağlanarak suça sürüklenen çocuk ...'in hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Müşteki beyanı ve kolluk yakalama, görgü ve tespit tutanaklarından suç konusu yakıt tankının terk edilmiş ve yıkıntı vaziyetteki okulun önünde, açık alanda bulunduğunun anlaşılması karşısında bahse konu yerin kamu kurumu sayılamayacağı, suç konusu yakıtın da kamu hizmetine tahsis edilmiş olduğu hususunun suça sürüklenen çocuk tarafından bilinemeyeceği göz önüne alındığında, suç konusu yakıt tankının kilitli olup olmadığı araştırılarak; kilitli olduğunun tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturacağı, kilitli olmadığının

tespiti halinde ise eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesindeki suçu oluşturacağı, 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması hususlarının değerlendirilmesinde zaruret bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/940, Karar No: 2015/12580, Tarih: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/940 E.  ,  2015/12580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2012/113-2012/42

Taraflar arasındaki daha önce kamulaştırılan ve bilahere kadastro tespiti sonucunda yeniden özel kişi adına tapu oluşturulan taşınmazın kaydının iptali ile idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, daha önce kamulaştırılan ve bilahere kadastro tespiti sonucunda yeniden özel kişi adına tapu oluşturulan taşınmazın kaydının iptali ile idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesinde; göre tapu malikinin öldüğü yargılama sırasında anlaşılırsa mirasçıları dahil edilmek suretiyle davaya devam olunacağı belirtildiğinden, davalının veraset ilamı için davalı idareye süre verilerek, mirasçıların davaya dahil ettirilip taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de,

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/5 maddesindeki "tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz" hükmü nazara alındığında, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 27.10.1998 tarihinde kesinleşmiş olduğundan, davacı idare tarafından kamulaştırılsa bile kamulaştırma sonrası yapılan kadastro işlemi ile bu yerin yeniden davalı adına tespit görmesi ve tutanağın kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık süre içinde dava açılmaması nedeniyle, ret kararı verilmesi doğrudur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.