muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26372, Karar No: 2020/11169, Tarih: 05.11.2020

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecillik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin, katılan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, mağdur beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın üç yılın altında olması, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunması ve suç tarihi itibarıyla 65 yaşını bitirmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde belirlenen erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı tartışılmadan, yerinde ve yasal olmayan gerekçelerle sanık lehine TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b) Katılan SGK Başkanlığı vekilinin sanık ...’na yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’nun hüküm tarihinden sonra 16/03/2017 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan SGK Başkanlığı vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ...’nun nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümlerin, sanığın vefatı nedeniyle sair hususlar incelenmeksizin, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise, ertelemeye ilşkin olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11892, Karar No: 2015/42216, Tarih: 01.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/11892 E.  ,  2015/42216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/240146

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2011/6 (E) ve 2011/59 (K)

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık F.. Ç.. için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık F.. Ç..'ten alınmasına hükmedilmesi,

2-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. Ç.. ve B.. D.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan

nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Sanıkların yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20.00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7755, Karar No: 2016/6878, Tarih: 30.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7755 E.  ,  2016/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

Yedi katılan ve iki müşteki (9 kişi) ye yönelik dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53, 58, 63 maddeler uyarınca ayrı ayrı (9 kez) 3 yıl 4 ay hapis ve 9.990.-TL adli para cezası

2- Sanık ... hakkında;

Katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53 maddeler uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 9.990.-TL adli para cezası

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın katılanlar ve şikayetçileri işe gidireceğini vaad ederek, diploma, nüfus cüzdanı sureti, fotoğraf gibi evrakları aldığı ve hastaneye götürerek, rapor alacağını söylemek suretiyle hastanede beklettip ikna ettiği, ayrıca siyasi partilerde görev alan kişilerle irtibatının olduğunu söyleyerek katılanlar ve şikayetçileri kandırıp haksız menfaat temin ettiği, sanık ...'ın da katılan ... ile bizzat görüşüp işe sokmak vaadiyle para istediği bu suretle katılana karşı eyleminde sanık Serkanla birlikte hareket ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanık ... hakkında, katılanlar ..., ... ve şikayetçi ...'e yönelik dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür,

Sanığın, katılan ...'e karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK'nın 157/1 madde uyarınca adli para cezasına ilişkin hükümler kurulurken, katılanlar ve müştekiler sayısınca ayrı ayrı 400 gün karşılığı adli para cezası belirlendiği, TCK'nın 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim ile 333 gün karşılığı adli para cezasının bulunduğu, TCK'nın 52/2. madde uyarınca 1 gün karşılığı 20 TL'nin esas alındığının belirtildiği, bu durumda katılan ve müştekiler sayısınca "6.660.- TL adli para cezası" yerine maddi hata sonucu 9.990.-TL adli para cezalarına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasının belirlenmesine ilişkin bölümdeki "9.990 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi yerine "6.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında, katılanlar ..., ... ve müşteki ...'a yönelik dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümler ile katılanlar ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'in her bir mağdura karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul olunmuş ise de;

a- Katılan ...'in '' (sanık ...) bir kaç gün sonra pazar günü beni arayarak çevrenizde işe girdirebileceğimiz başka kimseler varmı dedi, bende var dedim, kız kardeşim ... ve Eniştem ... ve ...'ın olduğunu söyledim bu kişileri bizi evimize çağırdım, sanık bu kişiler ile evimizde buluştu ve işi aldıracağını vaad ederek bu kişileri hastaneye götürmeye kalktı '' şeklinde beyanları ve katılanlar ..., ... ve ...'ın bu beyanla uyumlu anlatımları karşısında sanık ...'ın katlanlar ..., ... ve ...'a karşı eylemlerinde TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen zincirleme suç koşullarının oluştuğu; yine sanığın katılanlara karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle ayrıca TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Katılanlar ... ve ...'un sanık ... ile katılan ...'ın evinde tanıştıklarını ve burda kendilerini işe girdireceğini söyleyerek paralarını aldığını beyan etmeleri karşısında sanık ...'ın katılanlar ... ve ...'a karşı eylemlerinde TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen zincirleme suç koşullarının oluştuğu; yine sanığın katılanlara karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle ayrıca TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

c-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

c-Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 157/1 madde uyarınca adli para cezasına ilişkin hükümler kurulurken, katılanlar ve müştekiler sayısınca ayrı ayrı 400 gün karşılığı adli para cezasının belirlendiği, TCK'nın 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim ile 333 gün karşılığı adli para cezasının bulunduğu, TCK'nın 52/2. madde uyarınca 1 gün karşılığı 20 TL'nin esas alındığının belirtildiği, bu durumda katılan ve müştekiler sayısınca "6.660.- TL adli para cezası" yerine maddi hata sonucu 9.990.-TL adli para cezalarına hükmedilmiş olması,

3-Sanıklar ... ve ... haklarında, Katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

a)Katılan ...'in duruşmadaki ifadesine göre, sanıklara verdiği paraya karşılık olarak 200 TL elden ve 500 TL banka hesabına yatırılması suretiyle toplam 700 TL aldığını belirtmiş olması, bu durumda kısmi iade olduğunun anlaşılmasına rağmen, adı geçen katılandan TCK 168/4. madde uyarınca etkin pişmanlıktan sanıkların yararlandırılmaları konusunda rızasının olup olmadığı sorulmadan katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması;

b)5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

c)Kabule göre de;

Sanıklara verilen adli para cezası ile ilgili olarak, "6.660.- TL adli para cezası" yerine maddi hata sonucu 9.990.-TL adli para cezalarına hükmedilmiş olması,

c)Kabule göre de;

Sanıklara verilen adli para cezası ile ilgili olarak, "6.660.- TL adli para cezası" yerine maddi hata sonucu 9.990.-TL adli para cezalarına hükmedilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2 nolu bozma bakımından CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2329, Karar No: 2020/11768, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2329 E.  ,  2020/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından

başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının 4-b numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 15.10.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının ve taraflardan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10500, Karar No: 2015/9432, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10500 E.  ,  2015/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/437 - 2014/1526

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tokat Sulh Hukuk ve Bodrum Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Tokat Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “Y.Mah., Palalılar Küme Evleri No: 1 Bodrum” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının “Y.Mah., Ça. Cad., No: 15 İç Kapı No: 7 Merkez/TOKAT” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Bodrum İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “Y. Mah., Ç.Cad., No: 15 İç Kapı No: 7 Merkez/TOKAT” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından kısıtlının vefat etmiş olması da dikkate alınarak uyuşmazlığın Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4687, Karar No: 2023/54, Tarih: 10.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4687 E.  ,  2023/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2020 tarihli ve 2020/230 Esas, 2020/371 Karar Esas No : 2021/4687

sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 55 inci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın aleyhine hiçbir somut delil bulunmadığına,

2. Sanığın kullanıcı olduğuna,

3. Duruşmada dinlenen tanık polis memurlarının taraflar arasında para alışverişini gördüklerine, ancak sanığın diğer şahıslara uyuşturucu madde verdiğini görmediklerine dair beyanda bulunduklarına,

4. Binanın ortak kullanım alanında ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kullanıcı tanıklara uyuşturucu madde sattığının görüldüğü, tanıkların kaçtığı, sanığın yere bir paket eroin attığı, ardından sanığın evinde yapılan aramada iki adet uyuşturucu hap, merdiven altında ise dört paket eroin ele geçirildiği, merdiven altında ele geçirilen eroin ile sanığın yere attığı eroinin aynı neviden olduğu, dolayısıyla sanığın inkara yönelik savunmaların samimi olmadığı ve uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın kullanıcı tanıklara uyuşturucu madde sattığının görüldüğü, tanıkların kaçtığı, sanığın yere bir paket eroin attığı, ardından sanığın evinde yapılan aramada iki adet uyuşturucu hap, merdiven altında ise dört paket eroin ele geçirildiği, merdiven altında ele geçirilen eroin ile sanığın yere attığı eroinin aynı neviden olduğu, dolayısıyla sanığın inkara yönelik savunmaların samimi olmadığı ve uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bölge adliye mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgi olduğu, sanığın kullanıcı tanıklara uyuşturucu madde satarken kolluk görevlilerince görüldüğü, kaçmaya çalıştığı sırada yere attığı bir paket eroin ile ikametinin ortak alanında usulüne uygun ele geçirilen dört paket eroininin aynı kimyasal nitelikte olduğu, eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/247 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.01.2023 tarihinde karar verildi.