muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6277, Karar No: 2016/14389, Tarih: 12.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı .... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1755, Karar No: 2021/4215, Tarih: 09.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1755 E.  ,  2021/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 02.03.2012 olan suç tarihinin 03.11.2015 olarak gösterilmiş olması yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin; 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” dair karar verilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden; bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarının yargılama giderleri ile alakalı bölümünden “zorunlu müdafiilik ücreti 608,00 TL” ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8119, Karar No: 2018/6428, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8119 E.  ,  2018/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Red

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında;

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve dayanağı olan 22/02/2012 tarihli 2012-A-2340/7 sayılı vergi suçu raporunun 2007 takvim yılında "sahte fatura kullanma" suçundan verildiği, iddianameye konu edilen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birbirine dönüşemeyeceği; Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1140 Esas sayılı davası nedeniyle mükerrer dava açıldığı gerekçesiyle CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de, ret kararına dayanak yapılan yukarıda belirtilen davanın "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olması nedeniyle sanık hakkında temyize konu dava ile aynı eyleme ilişkin açılmış bir davanın söz konusu olmadığı gözetilmeden, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mütalaa olmadığı gibi sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin herhangi bir tespit ve delil bulunmadığından sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken, mükerrer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 10/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7395, Karar No: 2013/11249, Tarih: 30.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7395 E.  ,  2013/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR :

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2011 gün ve 2008/218-2011/120 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.11.2012 gün ve 2011/10298-2012/17867 sayılı kararı aleyhinde davalı ...Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...nin İnegöl'de açtığı seans salonunda menkul değer alım satımına aracılık faaliyetinden sorumlu ve yetkili müdür olarak diğer davalı ...’nün görevlendirildiğini, müvekkilinin davalı şirkete açtırdığı müşteri hesabında 6.000 Lot Park Elektrik hisse senedi bulunmakta iken davalı ... tarafından müvekkilinin haberi ve talimatı olmadan satıldığını ve 36.000,00 TL bedelin hesabına yatırılmadığını, müvekkilinin ve diğer müşterilerin şikayeti üzerine ... hakkında kamu davası açıldığını, davalı şirketin de istihdam ettiği yetkili elemanının eylemlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.000 Lot Park Elektrik hisse senedinin tüm girdileri ile birlikte aynen iadesini, iade mümkün olmadığı taktirde tüm girdileri ile birlikte şimdilik 7.000 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, iddia edilen zararın müvekkil şirketin işlem ve eylemleri ile illiyet bağının bulunmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının da gönderilen ekstrelere herhangi bir itirazının bulunmadığını ve müvekkili tarafından durumun müşterilere bildirilmesinden sonra şikâyetçi olduğunu, hesabına para girişi olmadan 6.000 adet hisse aldırdığını kabul ettiği halde, bu nedenle oluşan borcu kabul etmemesinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., işlemlerin müşterilerin talimatlarıyla yapıldığını ve ekstrelerin kendilerine gönderildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı ...Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı ...Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Ş. Vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12627, Karar No: 2015/46456, Tarih: 24.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12627 E.  ,  2015/46456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığı olay öncesinde tanımayan ve suç atmasını gerektirir bir neden bulunmayan katılan ...'nin aşamalardaki anlatımlarında: “...bir gün saat 12.30 sıralarında dershaneden çıktığında sanıkla karşılaştığını, sanığın kendisinden 1 TL para istediğini, parasının olmadığını söyleyip kaçmak için internet kafeye girdiğini, sanığın buraya girip tekrar kendisinden 1 TL para istediğini, bunun üzerine kendisine 1 TL para verdiğini; 15.10.2009 günü saat 11.30 sıralarında yine dershaneden çıkıp ikametine gitmekte iken sanıkla karşılaştığını, sanığın yine kendisinden 1 TL para istediğini, parasının olmadığını söylediğinde sanığın elindeki sigarayı göstererek 'vermezsen sigarayı üzerinde söndürürüm” dediğini, kendisinin de parasının olmadığını söyleyip yanından uzaklaştığını” beyan etmiş olduğu;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında: “...müştekiyi tanımadığını, ancak ara sıra internet kafede gördüğünü, kendisinden 1 TL para istediğini, ancak kendisini zorlamadığını, tehdit etmediğini, daha sonra da müştekiyi ... sokakta gördüğünü, ancak para istemediğini” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sürecin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sanığın 5.10.2009 tarihli eylemi nedeniyle yağmaya kalkışma suçunu işlediği ve TCK'nın 148/1, 35, 150/2, 31/2. maddeleri uyarınca hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2424, Karar No: 2012/9224, Tarih: 15.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2424 E.  ,  2012/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... mirasçıları Vecihe Eren ve müşterekleri ile Hazine, ... ve dahili davalı ... Müdürlüğü aralarındaki tescil davasının kabulüne dair İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.2011 gün ve 223/381 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı 4314,12 m2 yüzölçümündeki taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, davalı ... Müdürlüğü vekili davacı lehine kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı ... Belediyesine dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmiş olmasına rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 4314,12 m2'lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine ve DSİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle kabulüne ilişkin önceki hükmün davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairenin 30.03.2006 tarih, 1525 Esas ve 2072 Karar sayılı ilamıyla özet olarak “… taşınmazın niteliğinin belirlenmesi, imar ve ihyanın nasıl ve ne şekilde yapıldığı ile başlanıp bitirildiği tarihler, taşınmazın derenin etki alanında bulunup bulunmadığının ve imar planı içerisine alındığı tarihten dava tarihine kadar kazanma süresinin geçip geçmediğinin açıklığa kavuşturulması, toplanan tüm delillerin değerlendirilmek suretiyle davacı yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi…” gereğine işaretle bozulmuştu. Mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda davacı yararına kazanma koşulları oluştuğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümleri uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısında, tescil konusu taşınmazın 1926 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında "dere yatağı" niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Bu nitelikle tespit dışı bırakılan bir yer kural olarak; TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddelerinde düzenlenen Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden sayılır. Böyle bir yerin zamanaşımı yoluyla kazanılması ve özel mülkiyet şeklinde tapuya tesciline karar verilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesindeki koşullar altında imar ve ihya edilerek kültür arazisi haline getirilmiş olması ve bu olgunun tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar kazanma koşullarının geçmiş olması ve bundan ayrı taşınmazın nitelik itibariyle kazanmaya elverişli olması gerekir. Dava konusu taşınmaz Zilli Deresi yatağı üzerinde yer almaktadır. Böyle bir yerin kazanılabilmesi için derenin aktif yatağı ve etki alanında kalmaması, nitelik itibariyle kazanmaya elverişli yerlerden bulunması gerekir. Mahkemece yapılan 15.03.2004 tarihli keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları, davacının 1982 yılında dava konusu taşınmaza kamyonlarla toprak taşımak suretiyle tarım arazisi haline getirdiğini bildirmişler, aynı keşifte Jeolog uzman bilirkişi Uğur Bedir tarafından düzenlenen 01.06.2004 havale tarihli raporda, “dava konusu taşınmazın Zilli Deresi taşkın düzlüğü kenarında olduğu, derenin taşıdığı çakıl, kaya ve bloklarının temizlenerek üzerlerinin ıslah edildiği, dışarıdan tarım toprağı taşınarak bugünkü formuna kavuşturulduğu, halen taşınmazın içinde yaşları 3-5 arası değişen ağaçlar ile maydonos sebzesinin ekili bulunduğu” açıklanmıştır. Bozmadan sonra yapılan keşifte alınan 29.04.2008 tarihli Jeolog bilirkişi raporunda da benzer açıklamalar yer almış, taşınmazın taşkına maruz arazi içinde kaldığı bir kez daha ifade edilmiştir. Ayrıca, teknik bilirkişinin ölçekli kroki ve raporunda dava konusu taşınmazın Zilli Deresine bitişik konumda olduğu görülmektedir. Her ne kadar Kadastro Müdürlüğünden alınan yazı cevabında taşınmazın dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı bildirilmiş ise de, somut ve bilimsel verilere dayalı olarak uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu taşınmazın öncesinde, derenin yatak değiştirmesi ile meydana gelen çakıl ve kaya bloklarından oluşan bir yer olduğu kamyonlarla üzerine toprak taşınması suretiyle tarım arazisi haline getirildiği anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın içtihatlarına göre böyle bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılması mümkün olmadığı gibi güçlendirmek amacıyla getirilen toprak dışında, yoğun bir toprak taşınarak kaya bloklarının üzerinin doldurulması ve tarım arazisi haline dönüştürülmesi de 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi kapsamında imar ve ihya sayılmamaktadır

. Yargıtay'ın içtihatlarına göre böyle bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılması mümkün olmadığı gibi güçlendirmek amacıyla getirilen toprak dışında, yoğun bir toprak taşınarak kaya bloklarının üzerinin doldurulması ve tarım arazisi haline dönüştürülmesi de 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi kapsamında imar ve ihya sayılmamaktadır. İhyadan amaç; yoğun emek harcayarak ve para sarfederek işlenmemiş toprakların tarım arazisi haline getirilmesidir. İhya olmaksızın veya ihyayı gerektirmeyen taşınmaza toprak taşımak suretiyle yapılan güçlendirme, yani çalışma iyileştirme niteliğinde sayılır. Dava konusu taşınmazın açıklanan ve belirlenen niteliği karşısında böyle bir yerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Kaldı ki tescili istenen taşınmaz yağmur, sel, kar ve benzeri suları taşıyan bu haliyle doğal afetleri önleme görevi bulunan Zilli Deresinin taşkın ve etki alanı altında bulunan böyle bir yerin zilyetlik imar ve ihya ile de edinilmesi olanaklı değildir. Bundan ayrı Kanunun aradığı biçimde imar-ihyanın varlığı kabul edilmiş olsa bile, taşınmazın bulunduğu alanda imar çalışmaları 1992 yılında kesinleşmiş olmakla imar ve ihya edilmek suretiyle tasarrufa başlanıldığı (1982) tarihten taşınmazın imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar iktisabı sağlayan süre de geçmemiştir. Tüm bu belirlemeler karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, maddi olay ve kanıtlar yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9365, Karar No: 2020/2073, Tarih: 10.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/9365 E.  ,  2020/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kırıkhan Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/202 D.İş sayılı önleme arama kararına istinaden yapılan aramanın hukuka uygun olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Davaya konu balık ve kuşlar hakkında Kırıkhan Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2013 tarihli, 2013/278 D.İş sayılı kararı ile tasfiye işleminin yapılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu hayvanlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün eşya müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine gelmek üzere "dava konusu hayvanlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.