muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20246, Karar No: 2015/810, Tarih: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20246 E.  ,  2015/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 29868 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-... Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı yazısında dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında kısmen TCDD Lojistik Merkez Alanı olarak belirlendiği, davacı idare tarafından da kamulaştırma amacı nedeniyle imar planına alındığı belirtilmiştir. Dava konusu taşınmazla birlikte TCDD Lojistik Merkez Alanı olarak belirlenen bölümün ve yakın çevresinin de 1/1000 uygulama imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, en yakın meskun yere uzaklığı, nazım imar planı içinde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 29868 ada 54 parsel sayılı taşınmaz ile kıyas emsal olarak incelenen 29869 ada 17 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

3-Emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.11.2013 tarihli (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın 17.12.2013 olan değerlendirme, kıyas emsal alınarak incelenen 29869 ada 17 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.11.2013 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazın 17.12.2013 olan değerlendirme, kıyas emsal alınarak incelenen 29869 ada 17 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.11.2013 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu 29868 ada 54 parsel sayılı taşınmaz ile kıyas emsal olarak incelenen 29869 ada 17 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösteren tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17190, Karar No: 2014/690, Tarih: 21.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17190 E.  ,  2014/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/03/2013

Numarası : 2012/634-2013/106

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı M.. R.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının radyoloji teknisyeni olarak M.. R..nün Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinde diğer davalı şirketlerin işçisi olarak 04.07.2007-31.12.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, şua izni alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı M.. R.., davacının müvekkili üniversitenin değil davalı şirketlerin çalışanı olduğunu, davalı Ü..Şir.., kendilerinin temizlik ve yemek hizmetleri verdiklerini, davacının ise röntgen işinde çalıştığını, davalı A... Ö... S..Hizmetleri Şirketi, davacıyı hasta danışmanı olarak işe aldıklarını, röntgen teknisyeni olarak çalışmadığını beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davalı Üniversite açısından davanın kabulüne diğer şirketler hakkında husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece Üniversite ile davalılar arasında muvazaalı bir hizmet alım ilişkisi bulunduğu kabul edilmiştir. Davalı Üniversitenin A.. Ö.. Sağlık Hizmetleri Tic.Ltd.Şti.ile manyetik rezonans görüntüleme hizmet alımı yönünde sözleşme yapıldığı bu haliyle davalı hastane ile A.. Ö.. Sağlık Hizmetleri Tic.Ltd.Şirketi arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu açıktır. Davalı U.. M...E...Gıda ve Tük.Mad.ve ve Hiz.İşleri Ltd. Şirketi ise davalı Üniversitenin temizlik ve çamaşır ihalesini aldığı ancak davacının alınan ihale kapsamı dışında röntgen işlerinde çalıştırıldığı anlaşılmakla taraflar arasında muvazaalı bir ilişki vardır.

Muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Gerek asıl-alt işveren ilişkisi bulunması ve gerekse muvazaalı ilişki bulunması hallerinde Üniversite dışında her iki davalının da 4857 sayılı Kanunun 2.maddesi doğrultusunda sorumluluklarının bulunduğu gözetilmeden sadece Üniversite aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bu durum kararı temyiz eden davalı Üniversitenin de hak alanını ilgilendirdiğinden bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9900, Karar No: 2012/13158, Tarih: 03.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9900 E.  ,  2012/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında "2004 ve 2005 yılları" olarak yanlış yazılan suç tarihlerinin, 2004 takvim yılında kullanılan son faturanın 17.11.2004 tarihli, 2005 takvim yılında kullanılan son faturanın ise 27.12.2005 tarihli olup bu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, 2004 takvim yılı bakımından suç tarihinin 21.12.2004 ve 2005 takvim yılı bakımından ise 21.01.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Katılan vekili ve sanık müdafinin sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekili ve sanık müdafinin sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3535, Karar No: 2021/7448, Tarih: 14.09.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/3535 E.  ,  2021/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçluların icra mahkemesine yaptığı başvuruda; dayanak bonodaki imzalara itiraz ederek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece, borçlu ... yönünden itirazın süreden reddedildiği, borçlu şirket yönünden ise şirketin sorumluluğuna gidilebilmesi için imzanın mutlaka şirket kaşesi üzerine atılması gerektiği, şirket kaşesi üzerinde atılı imza bulunmadığı için düzenleyen imzasını ihtiva etmeyen senedin kambiyo vasfını taşımadığı gerekçesi ile istemin kabulüne karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi düzenleyenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur.  TTK'nun 372. maddesi hükmüne göre ise şirket adına imza yetkisini haiz kişiler şirketin unvanı altında imza atarlar. Anılan maddelerde "sorumluluk" için şirket kaşesi üzerinde imzanın bulunmasının koşul olarak öngörülmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, takip konusu bononun tanzim eden bölümünde imzanın bulunduğu, düzenleyenin imzasını ihtiva eden bononun kambiyo vasfına haiz olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, borçlu şirketin sair itirazları hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hakkındaki takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 25/11/2020 tarih, 2020/432 E- 2020/2667K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve ... 16. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24/05/2019 tarih, 2019/170 E.- 2019/480 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5158, Karar No: 2012/39519, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5158 E.  ,  2012/39519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine dair yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay gecesi Türkiye Şeker Fabrikası A.Ş.'ne ait pancar boşaltma makinasının çalışmasını sağlayan kabloyu demir kesme makası ile aralıklı olarak kestikeri, kesilen kablolardan bir kısmını rulo haline getirip olay yerine 70 metre uzaklıktaki boş binaya bırakıp, kalan kısmı almak için gittiklerinde, yandaki fabrikanın bekçisinin kendilerini farketmesi sonucu kaçmaları şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin tamamlandığı gözetilmeksizin, teşebbüs hükmü uygulanarak cezadan indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine dair yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun kastettikleri kablo çalma eyleminin gerçekleştirilmesi kablo kesmenin suçun işlenebilmesi için zorunlu olması nedeniyle, eylemin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23296, Karar No: 2006/23098, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23296 E.  ,  2006/23098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3696, Karar No: 2015/2193, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3696 E.  ,  2015/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/234, Karar No: 2010/4096, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/234 E.  ,  2010/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafça takip edilmeyen ve süresi içinde yenilenmeyen davanın HUMK. nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede;

Davacı vekili, mazereti nedeniyle 27.05.2009 tarihli duruşmada hazır bulunamayacağını, yeni duruşma gününün dosyada mevcut pul ile karşılanarak tebliğini talep etmiş, mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile masraf verildiğinde yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesine ve duruşmanın 22.07.2009 gününe bırakılmasına karar verilmiş, 22.07.2009 tarihinde ise tarafların gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına, 02.11.2009 günü de süresi içinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin 27.05.2009 tarihli duruşmada, mazereti kabul edildiğine göre, duruşma günü tebliğ edilmeden HUMK. nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir. Davacı vekili, duruşma gününün tebliğini, dosyada mevcut pul ve davetiye giderinden karşılanmasını talep ettiği gibi, masrafı yatırmamış olsa bile mahkemece mazereti kabul edildiğinden bu husus sonucu değiştirmez.

Davacı vekiline duruşma gününün tebliği gerekirken, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonrada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7795, Karar No: 2019/10556, Tarih: 11.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7795 E.  ,  2019/10556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2019 tarihli ve 2018/218453 soruşturma, 2019/610 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Hendek Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/03/2019 tarihli ve 2019/584 soruşturma, 2019/281 sayılı yetkisizlik kararını takiben, evrakın suç yeri bakımından Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Hendek Cumhuriyet Başsavcılığının bila tarihli ve 2019/968 soruşturma ve 2019/89 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği merci Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair 11/04/2019 tarihli ve 2019/471 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 18/03/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile Hendek Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/03/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesi olan Düzce Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği hâlde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12/09/2019 gün ve 94660652-105-14-8958-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11/04/2019 tarihli ve 2019/471 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3157, Karar No: 2022/5408, Tarih: 21.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3157 E.  ,  2022/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar tarihi-Numarası : 03/02/2016 - 2016/6 esas ve 2016/13 karar

Suç : İzinsiz kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde yapılan araştırmada kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.