muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11867, Karar No: 2014/15911, Tarih: 17.10.2014

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl dava, davalının davacı limited şirketten haklı nedenlerle çıkarılması, karşı dava ise limited şirketin feshi istemlerine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, davalı-karşı davacının, ortağı olduğu şirket ile aynı konuda faaliyette bulunduğu, bu halin limited şirketin devamı için gerekli güven ve işbirliği yükümlülüklerine aykırı olduğu, şirketin feshini gerektirir yasal koşulların oluşmadığı, ayrıca kusurlu bulunan davalı-karşı davacı ortağın şirketin feshini isteyemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Ancak, zaman itibariyle somut uyuşmazlığa uygulanması gerekli mülga 6762 sayılı TTK'nun 547. maddesinde, şirketle rekabet yasağı yalnızca müdür olan ortaklar için öngörülmüş olup bu yasağın müdür olmayan ortaklara teşmil edilebilmesi, anasözleşmeye konulacak hüküm ile mümkündür. Somut olayda, davalı-karşı davacı, davacı şirketin müdürü olmadığı gibi davacı şirketin anasözleşmesinde de, şirket ortakları için rekabet yasağının geçerli olduğuna dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece, davalı-karşı davacının, davacı şirket ile aynı alanda faaliyet göstermesinin tek başına şirket ortaklığından çıkarılmak için haklı neden olarak kabul edilmesi doğru olmamış, asıl davaya yönelik hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan davalı-karşı davacı, karşı davada, şirketin diğer ortağı olan Y. V. tarafından kendisi hakkında özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından cumhuriyet savcılığına şikayette bulunulduğunu, yine diğer ortaklarca kendisi hakkında asılsız isnatlar yapıldığını, şirket içinde usulsüzlükler yapıldığını, şirket müdürünün rekabet yasağını ihlal ettiğini ve şirketin kar edemediğini ileri sürerek şirketin haklı nedenlerle feshini talep etmiş olmasına karşın, mahkemece bu hususlarda herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın karşı davanın reddine karar verilmiş olması da doğru görülmemiş, karşı davaya yönelik hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4- Ayrıca, A. C. S. Limited Ankara Şubesi tarafından davalı yanında davaya feri müdahale talebinde bulunulmuş olmasına rağmen HMK'nun 67/2. maddesine aykırı olarak bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4- Ayrıca, A. C. S. Limited Ankara Şubesi tarafından davalı yanında davaya feri müdahale talebinde bulunulmuş olmasına rağmen HMK'nun 67/2. maddesine aykırı olarak bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14704, Karar No: 2012/20127, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14704 E.  ,  2012/20127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20613, Karar No: 2012/30099, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20613 E.  ,  2012/30099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendilerine bağlı olan Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığının İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkındaki Yönetmelik uyarınca davalı tarafından gönderilen su numuneleri üzerinde analiz yaptığını, davalının analiz ücreti bedeli karşılığı gönderilen 11 adet fatura bedelini ödemediğini ileri sürerek, 44.358TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın konusu, davacı Bakanlığa bağlı Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığının davalı ... tarafından gönderilen su numuneleri üzerinde yaptığı analiz karşılığı ödenmeyen alacağa ilişkindir. 3533 sayılı yasanın 1. maddesinde “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir” yazılıdır. Hal böyle olunca mahkemece davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği için görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Her ne kadar dava, Hakem sıfatıyla açılmış ise de; davaya Hakem sıfatıyla 2012/20613-30099

bakıldığına dair dosyada bir karar bulunmamaktadır. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının Diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2333, Karar No: 2020/2398, Tarih: 01.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2333 E.  ,  2020/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No : 2018/1283-2019/9

İlk Derece

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2016/852-2017/717

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum, 19.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan kazalıya bağlanan gelirin rücuan tahsilini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili; talebin yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından, "davanın kısmen kabulü ile, 46.516,03 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin, gelir bağlama onay tarihi olan 01.12.2013 tarihinden, 7.784,70 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 21.04.2013 tarihinden, 17.173,92 TL hastane masrafının sarf tarihi olan 15.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine", şeklinde karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesince davacı Kurum sigortalısının davaya konu iş kazasının yaşanmasında %5 oranında kusurlu olduğunu, kurum alacağından %5 oranında kusur indirimi yapılarak karar verildiğini, %5 kusur oranının kabul edilemez olduğunu, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına göre işverenin işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerini alma risk taşımayan güvenli çalışma düzenini sağlama ve bunları denetleme görevleri bulunduğunu, kazanın yaşanmasında tüm kusurun davalının olduğunu, kusur indiriminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, toplam alacağın %95'ine tekabül eden 71.574,18 TL'nin 99,52 TL’lik kısmının reddedilmesi ve red miktarınca karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkeme kararının talebin reddine ilişkin kısmının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı işverenin kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun olmadığını, tüm tedbirleri alarak gerekli talimat ve bilgileri işçilere verdiğini, konu ile ilgili kişisel koruyucu malzeme, zimmet ve taahhüt tutanaklarını dosyaya ibraz ettiğini, sigortalının, tanık olarak dinletilmek istendiğini, mahkemece dinlenmediğini beyan ederek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, talep etmiştir.

B-BAM KARARI

Davalı vekili; davalı işverenin kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun olmadığını, tüm tedbirleri alarak gerekli talimat ve bilgileri işçilere verdiğini, konu ile ilgili kişisel koruyucu malzeme, zimmet ve taahhüt tutanaklarını dosyaya ibraz ettiğini, sigortalının, tanık olarak dinletilmek istendiğini, mahkemece dinlenmediğini beyan ederek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, talep etmiştir.

B-BAM KARARI

İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı ve davalının ayrı ayrı istinaf başvurularının esastan reddine, dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı ve davalı vekilleri, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Somut olayda, sigortalı ...'in, davalı işverene ait karma yem üretimi faaliyet konulu işyerinde, dozajlama kantarı altı bunkerde işlemeye girecek olan hammaddenin sıkışması üzerine seyyar merdivenle bunkerin olduğu yere çıkarak bunkerin kapağını açması neticesinde içinde bulunan hammaddenin kazalının üzerine devrilmesi sonucu düşerek yaralandığı anlaşılmıştır. 30.03.2016 tarihli Kurum İnceleme Raporu’nda beyanı alınan, kazalının, arkadaşını beklemeden merdivene çıkması hususunda hatalı olduğu yönünde beyanı karşısında, dosya içinde alınan 31.01.2017 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirkete verilen % 95, kazalıya verilen % 5 kusur oranı oluşa uygun değildir. Sigortalılın kusur oranının daha fazla olması gerekir.

Mahkemece, kaza olayı ile ilgili tazminat(hak sahipliği) ya da ceza dosyası olup olmadığı araştırılmalı ve varsa dosya içine alınıp irdelenmeli, kazalının, Kurum raporundaki beyanı da dikkate alınıp olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden tarafların kusur oran ve aidiyetleri hususunda az yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41974, Karar No: 2015/524, Tarih: 08.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/41974 E.  ,  2015/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/206901

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2012/209 (E) ve 2012/367 (K)

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, daha önce abisinin ve kendisinin çalıştığı eczaneye bazı belgeleri almak için suç tarihinde açık olan bir saatte girmesi karşısında, bu yerin TCK'nın 116/2. maddesinde sayılan "açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri" kapsamında kalmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesi uyarınca hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6008, Karar No: 2006/6939, Tarih: 26.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6008 E.  ,  2006/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının nüfus kaydındaki anne adı .... ile baba adı ..... değiştirilerek kendini evlat edinenler Hamdi ve Hidaye'nin baba ve ana adı olarak yazılmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararının hükme katılan Cumhuriyet Savcısınca görüldüğüne ilişkin dosyada herhangi bir kayda rastlanmamıştır.

Tebligat Yasasının 43. ve Yönetmeliğin 65. maddesinde öngörüldüğü biçimde gerekli işlemlerin yapılıp tamamlanmasından ve ilgili Cumhuriyet Savcısının yasal temyiz süresi de beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.