muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11723, Karar No: 2018/3855, Tarih: 24.05.2018

." denilmesine rağmen 180.000 TL tutarındaki ihale bedelinin en son taksidi 10/03/2009 tarihinde yatırılmış olmasına rağmen tapu devir işleminin 2007 tarihinde yapıldığı, en son taksit bedeli olan 40.000 TL tutarındaki meblağın belediye hesaplarına intikal ettirilmediği, hiçbir evrakı olmamasına, belediye demirbaşına böyle bir kaydın yapılmamasına, belediyede böyle bir malı teslim alan olmamasına rağmen 27/06/2008 tarihli KDV dahil 6.201 TL tutarındaki 922 adet poliüretan, karbon damacana fatura bedelinin belediye muhasebecisi İhsan Gündoğdu'nun itirazına rağmen Vakıflar Bankası Kırıkkale Şubesine yazdığı yazı ile ödettiği" iddiaları ile ihaleye fesat karıştırma ve görevi kötüye kullanma suçlarından cezalandırılması talep edilmiş ise de, sanığın eylemlerinin kül halinde TCK'nın 247. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği nazara alınarak; bahse konu iddialara ilişkin tüm evrak ile suç dönemine ilişkin bütün gelir ve giderlere dair belgelerin ve tahsildar ... tarafından düzenlenen 10/07/2006 tarihli belgede kayıt altına alındığı üzere sanığın faturasız yaptığı ödemeler ve hesabına yazılmasını söyleyerek aldığı paraların kayıt edildiği defterin temini, olaylara ilişkin bilgi ve görgü sahibi olduğu anlaşılan belediye muhasebecisi... ve tahsildarı ... ...., ..., .....,...,...,...n ve bahsi geçen şirketlerin yetkililerinin tanık olarak dinlenmeleri suretiyle beyanlarının detaylı olarak tespiti sonrasında, dosyanın kül halinde önceki heyetlerden farklı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bir bilirkişi kuruluna tevdii edilerek; iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, sanığın zimmeti bulunup bulunmadığı varsa miktarının ne olduğu ve ne şekilde gerçekleştiği hususlarında rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunmayan bilirkişi raporu dayanak yapılmak suretiyle eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10654, Karar No: 2020/8441, Tarih: 08.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10654 E.  ,  2020/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/857 E. - 2018/539 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 99 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin acele kamulaştırma dosyasında davalı tarafa ödenen miktardan farkının 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10093, Karar No: 2010/9186, Tarih: 13.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10093 E.  ,  2010/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5971, Karar No: 2024/9436, Tarih: 03.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5971 E.  ,  2024/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2580 E., 2024/429 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/236 E., 2022/385 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 4/1-b kapsamda eczacı olarak çalıştığını, 4/1-a kapsamda ve 4/1-c kapsamda çalışan eczacıların bldirimleri fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilirken, 5510 sayılı Yasadaki düzenleme gerekçe gösterilerek müvekkilinin bildirimlerinin fiili hizmet süresi kapsamında kabul edilmediğini, aksine işlemin iptali ile bildirimlerin fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, fiili hizmet süresini düzenleyen 40 ıncı maddenin emredici olarak 4/1-a ve 4/1-c kapsamında çalışanların bildirimlerinin bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini düzenlediğini, buna göre yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu berlirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17764, Karar No: 2013/15691, Tarih: 16.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17764 E.  ,  2013/15691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/09/2012 tarih ve 2011/260-2012/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...' un 2009/57978 nolu " Antitex" ibareli 3. ve 5. sınıflardaki marka başvusuruna müvekkili tarafından itiraz edildiğini, ancak itirazlarının YİDK tarafından haksız bir şekilde reddedildiğini, müvekkili şirketin 1927 yılından beri sabun, kişisel bakım ve hijyenik ürünler imalatı ile kimyasal maddeler alanında faaliyet gösteren ülkenin önde gelen şirketlerinden olduğunu, davalı başvurusunun müvekkilinin "Evyap Activex", "Duru Actıvex", "Activex Bacteria Blocking System Şekil" ve "Activex" ibareli markaları ile 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzediğini, aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve 556 sayılı KHK'nın 8/1-b, 8/3 ve 8 /4. maddeleri gereğince davalı başvurusunun reddi gerektiğini ileri sürerek, YİDK'nın 2011/M-11943 sayılı kararının iptaline, davalının "Antitex" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, somut olayda ortalama tüketici kitlesinin tescil olunmak istenen ürünlerin sağlık ürünlerine yönelik olması veya belirli meslek erbabına hitap etmesi nedeni ile bilinçli tüketici niteliğinde olduğu, taraf markalarının bazı ürünler açısından aynı ve aynı tür, bazı ürünler açısından ise farklı tür emtiaları içerdiği, davalı başvurusu olan antitex ibaresinin bütün olarak bir anlamı olmadığı, ancak kelime başındaki anti ibaresinin karşı/zıt anlamının bulunduğu, davacının itirazına gerekçe gösterdiği markalarında yer alan activex ibaresinin de doğrudan bilinen bir anlamı olmadığı, ancak activ ibaresinin aktif/etkili/canlı anlamına geldiği, markanın ekstra aktif, ekstra canlı anlamları bulunduğu, markalar bilinçli niteliği haiz ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısı dikkate alınarak karşılaştırıldığında tescil kapsamları aynı tür malları kapsasa ve markaların bazı harfleri benzer olsa da her iki ibarenin görsel, işitsel ve anlam açısından karıştırma ihtimali doğurmayacak şekilde farklı olduğu, davacının tanınmış markaya ilişkin yeterli delil sunmadığı, davacı tarafın "duru" markasının tanınmışlığını activex ibareli markasına transfer edemeyeceği, gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4621, Karar No: 2015/13442, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4621 E.  ,  2015/13442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/153-2013/525

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1512, Karar No: 2017/5257, Tarih: 10.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1512 E.  ,  2017/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Beyoğlu (Kapatılan) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.05.2008 gün ve 2008/42250 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında vergi suçu raporu ve ekleri ile Vergi Dairesi Başkanlığının mütalaasına uygun olarak “2003, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından da dava açıldığı, ancak bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlardan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında ise “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’a yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının, sanık ...’a yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından, sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/760, Karar No: 2019/9611, Tarih: 18.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/760 E.  ,  2019/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Orman idaresinin 07/11/2014 tarihli cevabi yazısında 79/16 numaralı suç tutanağıyla ilgili olarak 33 adet sığla ağacının, 79/15 numaralı tutanağına konu 17 adet sığla ağacının hayatiyetini kaybettiğinin bildirilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucunda orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu sığla ağaçlarından yağ elde etmek için açılan yaraların ağaçlarının çevresinin tamamını kapsamadığının, ağaçların keşif tarihinde yaş durumda olduklarının ve hayatiyetlerinin devam ettirdiklerinin, bu ağaçlarla aynı bölgede, kurumuş, hayatiyetini kaybetmiş, suç tarihinden yaklaşık 10 sene önce yağ üretimi için yara açılan ağaçların da bulunduğunun, 79/15 numaralı suç tutanağına konu 130 adet sığla ağacında gövde yaralanması meydana geldiğinin, bu saha içinde kalan 17 adet kuru sığla ağacında suç tarihinden çok önce yağ üretimi için yara açması yapıldığının ve hayatiyetinin kaybettiğinin, 79/16 numaralı suç tutanağına konu 150 adet yaş sığla ağacının da 33 tanesinin suç tarihinden önce hayatiyetini kaybettiğinin tespit edilmesi, bilirkişi raporu ile orman muhafaza memurları tarafından hayatiyetini kaybeden ağaçlara ilişkin tespitlerin örtüşmesi, diğer sığla ağaçlarının ise hayatiyetini kaybetmediğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 21/07/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan HÜKÜMLERİN bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatliler hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5172, Karar No: 2014/19117, Tarih: 16.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5172 E.  ,  2014/19117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/125-2013/960

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 30/05/2012 tarihinde teslim edilmek üzere villa satın aldığını, ancak hala tesliminin yapılmadığını, binanın pencerelerinden yağmur suyu girdiğini, dış ve iç boyaların döküldüğünü, tretuvarlar ve bahçe girişi merdivenlerinin ham beton halinde gelişi güzel yapıldığını ve çatı yağmur oluklarının yapılmadığını ileri sürerek, ayıplı hizmet bedelinin ve kira bedelinin tarafına ödenmesini istemiştir.

Davalı, davacıya teslim alması için 19.10.2012 tarihinde ihtar tebliğ edildiğini, davacının kendisinin teslim almadığını, ayrıca süresinde ayıp ihbarının olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, gizli ve açık ayıpla ilgili ihbar yapıldığına dair dosyaya herhangi bir belge ibraz edilmediğinden bu talebin reddine; inşaatın geç tesliminden dolayı kira alacağın tebligatın davacı tarafından tebliğ alındığı tarih dikkate alınarak 2.317,00 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıdan satın aldığı konutun süresinde ve ayıpsız teslim edilmemesi nedeniyle, kira bedeli ve ayıp bedellerini istemiş; mahkemece, konutun 19.10.2012 tarihinde teslim edildiği benimsenmek suretiyle kira bedeli belirlenmiş ancak süresinde ihbar olmadığı değerlendirilerek, ayıp bedellerine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. İhtilaflı husus, süresinde ihbar bulunup bulunmadığıdır. Her ne kadar mahkemece, davacı tarafından dosyaya sunulmuş bir ihbar bulunmadığı belirtilmiş ise de, konutun 19.10.2012 tarihinde teslim edildiği kabul edildiğine ve dava 24.01.2013 tarihinde açıldığına göre, artık ihbarın süresinde yapıldığının kabulü gerekmekle birlikte, bilirkişi raporunda belirlenen gizli ayıp bedellerine hükmedilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.