muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4260, Karar No: 2013/20311, Tarih: 09.07.2013

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimainin düzenlenmediği göze- tilmeden, sanık hakkında kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza ile adli para cezasına esas alınan 100 günün toplanarak adli para cezası tayin edilmesi,

4- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında TCK.nun 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 23.02.2009 olarak yazılması ve hükmün 1. fıkrasında yer alan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uygula- masıyla belirlenen 100 günün 4 güne indirilmesi; sanığın TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 100 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den toplamda 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 3. paragraf çıkarılarak yerine, "5 ay hapis cezasının TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20 TL ile çarpılarak 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve "adli para cezasına esas alınan 4 günün TCK.nun 52/2. maddesi uyarıncva günlüğü 20 TL ile çarpılarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11966, Karar No: 2009/8512, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11966 E.  ,  2009/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının senede dayalı olarak müvekkili aleyhine takip başlattığını, takibe konu bonoda rakam ile yazılı olan vade tarihinde tahrifat yapıldığını, senedin iki vade tarihi içermesi ve tanzim tarihinin vade tarihinden sonra olması nedeniyle kambiyo senedi vasfının kalmadığını, ayrıca senedin bedel hanesi kısmında da tahrifat yapıldığını, “milyon” ibaresinin “milyar” ibaresine dönüştürüldüğünü, ayrıca dava konusu senedin silah zoruyla hukuk dışı yollarla alındığını, müvekkilinin senet lehtarını tanımadığını ve herhangi bir ilişkisinin olmadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, akibin iptaline ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu senede ciro yoluyla hamil olduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, hazırlık soruşturmasının takipsizlikle sonuçlandığını, bononun bedel kısmında tahrifat yapılmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillerle göre, davacının iddialarını ve davalının senedin karşılıksız olduğunu bile bile davacının zararına iktisap ettiği iddiasını ispat edemediği, senetteki vade tarihinde bulunan bir tek rakamın vadeyi uzatacak şekilde değiştirilmiş olmasının TTK.nun 599.maddesindeki şartların varlığını kabul için yeterli olmadığı, kaldı ki, yazı ile yazılmış olan vade tarihinde değişiklik yapılmadığı, rakamla ve yazıyla gösterilen bono bedelinde farklılık olduğu yönündeki davacı iddiasının dosya içeriği ve takip konusu senet metni gözetildiğinde yersiz olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, takibe konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı iddiaları arasında, dava konusu senedin bedel hanesinde tahrifat yapıldığı hususu da yer almaktadır. Özellikle yazıyla yazılmış bulunan kısımdaki “milyon” ifadesinin sonradan “milyar” yapıldığı iddiası mevcuttur.Mahkemece bu iddia üzerinde de durulup bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3647, Karar No: 2024/287, Tarih: 15.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3647 E.  ,  2024/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/435 Esas, 2021/1731 Karar

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

FER'İ MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri Ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/431 E., 2019/501 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "KALEKİM" ve "KALE" esas ibareli ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “KK KALE KİM+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/52605 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu markanın müvekkilinin “KALEKİM” ve “KALE” esas unsurlu markaları ile ayırt edilemeyecek kadar aynı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, kapsamlarının benzer bulunduğunu, davalı şirketin başvurusunun kötü niyetli olduğunu, “KALEKİM” ibaresinin aynı zamanda müvekkili şirketin ticaret unvanının kılavuz kelimesi olduğunu ve dava konusu marka başvurusunun haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca davalı ile müvekkili arasında ekonomik ve/veya organik bir bağ olduğu izlenimi uyanacağını ya da tüketicinin dava konusu markaların müvekkilinin izni ile kullanıldığı ya da davalı şirket tarafından sunulan ürünlerin, yapılan hizmetlerin bizzat müvekkili tarafından piyasaya sunulduğu fikrine kapılacaklarını ileri sürerek YİDK'nın 2018-M-7410 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2017/52605 başvuru numaralı “KK KALE KİM+şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2-Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının itiraza gerekçe gösterdiği “kalekim” isminin müvekkilinin marka ismi ile benzerlik göstermemekle birlikte davaya gerekçe yapılan “kalekim” markalarında gıda sınıflarında herhangi bir tescilli markalarının bulunmadığını, müvekkilinin “kk kale kim” markasının sınıfları olan 29 ve 30. sınıflara benzer olmadığını ve bu alanda iştigal alanlarının aynı olmadığını, müvekkilinin gıda firması olduğunu, üretim yatırımını bu marka ile sağladığını, müvekkiline ait “kk kale kim” markasının uzun yıllardır şirket unvanı olarak kullanılmakta olduğunu, müvekkilinin üretim yaptığı unvanını tescil ettirmek istediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket markasının kapsamındaki 29 ve 30. sınıftaki malların tamamı davacının 2015/37644, 2014/48318, 2014/ 48316, 2014/48310, 2014/48292, 2012/13628 tescil numaralı markalarının kapsamındaki 35. son sınıftaki perakendecilik hizmeti kapsamında satışa sunulan 29 ve 30. sınıftaki mallarla aynı/benzer olduklarının tespit edildiği, ancak bununla birlikte, davacı şirketin genel nitelikteki perakendecilik hizmetleri üzerindeki tescili, davalı şirket kapsamındaki mallar ile benzerlik ilişkisi kurulabilecek hizmetler olmadığı, mal sınırlandırması yapılmış olan perakendecilik hizmetleri bakımından tescil engelinin ortaya çıkması için engel oluşturan malların ticaret sahasında kullanıldığının ispat edilmesi gerektiği, 35. sınıfın son alt grubunda "genel olarak" tescilli önceki markalar ile 35. sınıf son alt grubundaki emtialar yönünden spesifik olarak sınırlandırılmış sonraki tarihli markaların kapsamındaki malların ilişkilendirilebilmesi için önceki marka sahibinin, fiilen gerçekleştirdiği mağazacılık hizmetlerinin hangi mal ve sektöre ilişkin olduğunu ispatlaması gerektiği, somut davada davacının uyuşmazlık konusu gıda malları ile ilgili olarak fiilen satış yaptığını gösteren hiçbir bilgi ve belge gerek marka işlem dosyasında gerek dava dosyasında bulunmadığı, bu nedenle de davacının genel nitelikteki perakendecilik hizmetindeki tescili nedeniyle davalı şirketin markasının kapsamındaki 29 ve 30. sınıftaki mallarla ilişkilendirilmesinin mümkün olmadığı, davalı şirket markası ile davacı markaları arasında kapsam benzerliği taşıyan markalar arasında işaret benzerliği bulunmaması, aralarında çağrışım veya seri içinde olma izleniminin söz konusu olmaması nedeniyle karıştırılma ihtimali bulunmadığı, dava konusu yapılan YİDK kararının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası açısından yerinde olduğu ve davalı şirket markasının davacının markaları nedeniyle 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümsüzlüğünü gerektiren bir durumun söz konusu olmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının uygulama imkanı bulunmadığı, dava dosyası kapsamında sunulan deliller ise doğrudan doğruya markanın tanınma derecesi ile ilgili bir kanaate ulaşmaya elverişli bulunmadığı, davalı şirketin kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 35. sınıftaki “parekendecilik hizmetleri” kapsamında satışa sunduğu mallar ile davalı yana ait dava konusu markanın 29. ve 30. sınıflarının birebir benzer bulunduğunu, feri müdahilin markasının benzer olduğunu, bilirkişilerce eksik inceleme yapıldığını, mahkemece gerekli inceleme yapılmadığını, tanınmışlığı kanıtlayacak kadar yeterli evrak sunulduğunu, davada YİDK iptali koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusuna konu ibarenin “KK KALE KİM+şekil” olduğu, başvuru konusu ibarede karşılaştırmada esas alınacak ibarenin "KALEKİM" olduğu, davacının itirazına mesnet markalarının esas unsurunun da "KALEKİM" ve "KALE" olması nedeniyle taraf markalarının görsel, anlamsal ve işitsel olarak yapılan değerlendirmede tarafların markalarının ayniyete yakın derecede benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı kanaatine varıldığı, ancak 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının somut uyuşmazlığa uygulanabilmesi için karşılaştırılan markaların kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği şartının da gerçekleşmesi gerektiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere, davalı şirket markasının kapsamındaki 29 ve 30. sınıftaki malların tamamının, davacının 2015/37644, 2014/48318, 2014/ 48316, 2014/48310, 2014/48292, 2012/13628 tescil numaralı markalarının kapsamındaki 35. son sınıftaki perakendecilik hizmeti kapsamında satışa sunulan 29 ve 30. sınıftaki mallarla aynı/benzer olduklarının tespit edildiği, Mahkemece, davacı şirketin genel nitelikteki perakendecilik hizmetleri üzerindeki tescilinin, davalı Şirket kapsamındaki mallar ile benzerlik ilişkisi kurulabilecek hizmetler olmadığı, 35. son sınıftaki genel nitelikteki perakendecilik hizmetlerinin tek başına Mal Hizmet Sınıflandırmasına konu malların tamamı için hak oluşturması mümkün olmayacağı gerekçesi ile tarafların markalarının kapsamlarının benzer bulunmadığının değerlendirildiği, gerçekten de, 35. sınıfın son alt grubunda "genel olarak" tescilli önceki markalar ile 35. sınıf son alt grubundaki emtialar yönünden spesifik olarak sınırlandırılmış sonraki tarihli markaların kapsamındaki malların ilişkilendirilebilmesi için önceki marka sahibinin, fiilen gerçekleştirdiği mağazacılık hizmetlerinin hangi mal ve sektöre ilişkin olduğunu ispatlaması gerektiği, ancak, bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere, somut uyuşmazlıktaki durum bu şekilde olmayıp, davalı şirketin başvurusuna konu markasının kapsamındaki 29 ve 30. sınıftaki malların tamamının, davacının 2015/37644, 2014/48318, 2014/48316, 2014/48310, 2014/48292, 2012/13628 tescil numaralı markalarının kapsamındaki 35. son sınıftaki perakendecilik hizmeti kapsamında bulunan ve özelleştirilmiş olarak marka tescili kapsamında yazılı bulunan 29 ve 30

. sınıftaki malların tamamının, davacının 2015/37644, 2014/48318, 2014/48316, 2014/48310, 2014/48292, 2012/13628 tescil numaralı markalarının kapsamındaki 35. son sınıftaki perakendecilik hizmeti kapsamında bulunan ve özelleştirilmiş olarak marka tescili kapsamında yazılı bulunan 29 ve 30. sınıftaki mallarla aynı/benzer oldukları, bu durumda da davacının itirazına mesnet markaları ile davalının başvurusunun kapsamında bulunan emtianın aynı/benzer olduğu, zira karşılaştırılan malların dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri aynı olduğu gibi birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliklerinin de bulunduğunun kanaatine varıldığı, bu itibarla somut olayda 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının somut olaya uygulanabilme şartları bulunduğu için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaat ile davanın reddine karar verilmesinin doğru bulunmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı şirketin genel nitelikteki parekendecilik hizmetleri üzerindeki tescilinin, davalı şirket kapsamındaki mallar ile benzerlik ilişkisi kurulabilecek hizmetler olmadığını, 35. son sınıftaki genel nitelikteki parekendecilik hizmetlerinin tek başına mal hizmet sınıflandırılmasına konu malların tamamı için hak oluşturmasının mümkün olmadığını, taraf markalarının arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimali konusunda bilirkişilerce yapılan inceleme sonucunda ; “davalı müvekkil şirket markası ile davacı markaları arasında kapsam benzerliği taşıyan markalar arasında işaret benzerliği bulunmaması, aralarında çağrışım veya seri içinde olma izleniminin söz konusu olmaması nedeniyle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı”nın tespit edildiğini, müvekkilinin tescil kararına dayalı olarak iyi niyetli olarak markayı kullandığını, “Kalekim Kimyevi Maddeler A.Ş” isimli firmanın itiraza gerekçe gösterdiği “kalekim”, müvekkilinin marka ismi ile benzerlik göstermemekle birlikte, davaya gerekçe yapılan ‘kalekim’ içerisinde geçen markaların da gıda sınıflarında herhangi bir tescilli markaları bulunmayıp, müvekkilinin markası olan ‘kk kale kim’ markasının sınıfları olan 29 ve 30. sınıflara benzer olmadığı ve bu alanda iştigal alanlarının aynı olmadığının görüldüğünü, müvekkilinin gıda firması olup,üretim yatırımını bu marka ile sağladığını, davacı şirket ile müvekkili şirket arasında ekonomik/organik bir bağ olduğu izlenimini yaratacak bir durumun söz konusu olmadığını, Yerel Mahkemenin markaların benzer olmadığı ve davalı şirket başvurusunun kapsamındaki 29., 30. sınıftaki malların, davacı yanın genel nitelikteki perakendecilik hizmetleriyle ilişkilendirilmesinin mümkün olmadığı şeklindeki isabetli değerlendirmelerine, usul ve yasalara, yönetmeliklere göre ayrıntılı olarak hazırlanan bilirkişi raporu tespitlerine ve söz konusu kararın gerekçesinde Yargıtayın bu yönde çeşitli kararlarının da olduğu belirtilmesine rağmen istinaf mahkemesinin mevzuata göre ayrıntılı değerlendirme yapılmadan, eksik inceleme ve deliller değerlendirilmeden aksi yönde değerlendirme yaparak davanın kabulü yönünde karar vermesinin usul ve yasalara aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; iltibas tehlikesi için işaretlerin/ibarelerin aynı/benzer olması koşulu tek başına yeterli olmadığını, bunun yanında, markaların kapsamında bulunan mal veya hizmetlerin de aynı/benzer olması koşulunun da yerine gelmesi gerektiği, söz konusu markalar karşılaştırıldığında diğer davalının başvuru markasının kapsamındaki mal/hizmetlerin, davacının itiraz markalarındaki mal/hizmetlerle aynı ya da benzer nitelikte olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21044, Karar No: 2008/15682, Tarih: 17.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/21044 E.  ,  2008/15682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 17.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27457, Karar No: 2016/8054, Tarih: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27457 E.  ,  2016/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

A)Sanık ... hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

...'ın hazırlık ifadesinde sanık ...'un elinde bıçak olduğunu beyan ettiği dikkate alınarak emanetteki bıçak gösterilerek sanığın elindeki bıçağın aynı bıçak olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA

B)Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ...'a karşı yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirzalarının incelenmesinde;

1) ... ve arkadaşlarının hazırlık ifadesi dikkate alınarak sanıkların iştirak halinde silahtan sayılan alet ile müştekiyi hayati tehlike geçirecek ve yüzde sabit iz kalacak şekilde yaraladıkları anlaşıldığına göre sanıkların cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Sanıklar ... ve ...hakkında tatbik edilen maddelerin öngördüğü ceza miktarının alt sınırı itibari ile sanığın mahal mahkemesinde ifadesinin alınması gerektiği gözetilmeyerek CMK 196/2 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5642, Karar No: 2019/16428, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5642 E.  ,  2019/16428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.