muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6090, Karar No: 2012/41785, Tarih: 20.09.2012

Somut olayda;katılanın aracıyla seyir halinde olduğu esnada yaya olan sanıkla yoldan geçip geçmeme konusunda tartıştıkları, aynı gün akşam sanığın bu olay nedeniyle katılanı cep telefonundan arayarak ”şimdi seni karakola aldırıp,eşek sudan gelinceye kadar dayak attıracığım,sen bana nasıl yoldan gitme dersin,o yol babanın yolumu? Sana daha neler yapacağım, seni doğduğuna pişman edeceğim” şeklinde sözler söylediği ve aramanın telefon kayıtlarıyla da doğrulandığı olayda, mahkemenin tehdit suçunun oluştuğuna dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15243, Karar No: 2015/2134, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15243 E.  ,  2015/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9949, Karar No: 2018/21953, Tarih: 22.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9949 E.  ,  2018/21953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 31352 ada 14 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2017/13356E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/54E. sayılı dava dosyasında 21.01.2015 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza yakın komşu olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 31352 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların metrekaresine 1.256,00-TL değer biçildiği halde dava konusu taşınmaza 23.01.2015 tarihi itibariyle 966,00-TL/M2 değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı açılan tespit ve tescil davalarında kendilerini vekil ile temsil eden her iki taraf lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde, vekil ile temsil edilen davalı taraf lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22252, Karar No: 2015/2566, Tarih: 06.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/22252 E.  ,  2015/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık... hakkında 28.01.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair;... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 gün, 2014/88 esas, 201/434 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsav- cılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10553, Karar No: 2017/1335, Tarih: 23.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10553 E.  ,  2017/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Dava, adli tıp teknisyeni olarak çalışan davacıdan, 02.07.2007-14.08.2011 tarihleri arasında aldığı ek ödemelerden davalı Kurumca yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, Hükmün Dairemizce 10/03/2016 gün ve 2016/3438 Esas 2016/3890 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, 05/07/2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı Yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye ve Dairemiz bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin 10 gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle Yargıtay incelemesine konu olan karar eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22917, Karar No: 2012/1182, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22917 E.  ,  2012/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin l.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun l/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32260, Karar No: 2021/10009, Tarih: 22.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/32260 E.  ,  2021/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, suça sürüklenen çocuk müdafii

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Sanığa yükletilen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçundan temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun’un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması gerektiği gözetilmemiş ise de, sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince,

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olanağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca,

tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların lisede müdür yardımcısı ve öğretmen olarak görevli oldukları, olay tarihinde okul bahçesine giren sanık ile suça sürüklenen çocukların, katılanlar tarafından okul bahçesinde beklememeleri hususunda uyarılmaları üzerine birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemlerini gerçekleştirdiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; ani gelişen tartışma ortamında sanık ...'nın ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdiği açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28599, Karar No: 2022/9337, Tarih: 16.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28599 E.  ,  2022/9337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde apartmanın bodrum katında bulunan ve müştekiye ait olan beyaz eşyaların çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, ikametin güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesi sonucunda, ikamet önünde eşya yüklenen aracın plakasından hareketle, eşyaların hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...’ye aynı apartmanda ikamet eden sanık tarafından satıldığının anlaşıldığı ve 07/11/2014 tarihli kolluk tutanağından da anlaşılacağı üzere, ...’nın rızası ile ondan alınarak müştekinin eşine teslim edildiğinin, sanığın eşyaların tesliminde herhangi bir girişiminin olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığına ilişkin oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/364, Karar No: 2021/4271, Tarih: 23.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/364 E.  ,  2021/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08/09/2014 tarihinde verilen dilekçeyle komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/06/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... ili, Merkez ilçesi, ... mahallesi, 821 ada 10 parsel sayılı taşınmaz maliki olduğunu, davalı kurumun müvekkilline ait taşınmazın hemen altında gençlik merkezi inşaatına başladığını, bu gençlik merkezi inşaatı sırasında yapılan kontrolsüz kazı nedeniyle oluşan şevlerden sızan zemin sularının neden olduğu kil içeriği yüksek zeminin bazı bölgelerinde eğiminde etkisiyle konsolidasyona bağlı olarak oturma-kabarma-şişme gibi zemin hareketlerinin meydana geldiğini, bu zemin hareketleri neticesinde müvekkiline ait evin oturulamaz hale geldiğini ve yıkılma tehlikesi ile karşı karşıya olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00TL tazminat bedelinin davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, hükmedilecek bedele zarar tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Islah dilekçesiyle, 64.977,59TL tazminat bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini istemiştir.

Davalı vekili, ...'na husumet yöneltilemeyeceğini, inşa edilen gençlik merkezinin mülkiyetinin ...'ne ait olduğunu, 354 ada 151 parsel sayılı taşınmaz üzerinde devam eden inşaatın belediye tarafından ruhsatlandırıldığını, husumetin Belediye Başkanlığı'na yöneltilerek müvekkili açısından davanın husumetten reddini, olmadığı takdirde esastan reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile, 64.977,59TL'nin 10.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf talebi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olay incelendiğinde;

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş; reddi gerekmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olay incelendiğinde;

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş; reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin faize ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; hüküm altına alınan tazminatın dava dilekçesinde gösterilen miktarına haksız fiil tarihinden, ıslah ile arttırılan talep kısmına ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hüküm altına alınan tazminatın tamamına olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve davalı kurum harçtan muaf olduğu halde harç ile yükümlü tutulması doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2018/2349 Esas, 2018/2057 sayılı Kararının KALDIRILMASINA, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/99 Esas, 2018/489 sayılı Kararın hüküm sonucunun 1. bendinde yazılı "10.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile" kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "tazminattan 10.000,00TL'sine 10.03.2014 tarihinden, 54.997,59TL'sine ise ıslah tarihi olan 06.09.2016 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi," kelimelerinin yazılmasına, davalı kurum harçtan muaf olduğundan hüküm sonucunun 2. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak "2-Davalı ... ve Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/299, Karar No: 2012/18599, Tarih: 13.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/299 E.  ,  2012/18599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 51. maddeleri gereğince

mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.01.2008 tarihli 3'lü bilirkişi raporunda Elektirik Kuvveti Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 4, 5 ve 67. maddelerinde belirtilen hususlara aykırılık nedeniyle Ağrı Elektrik Dağıtım Müessesesi Patnos İşletme Müdürlüğünün 6/8 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, Patnos İşletme Müdürlüğü'nde ilgili maddelerde belirtilen hususları yerine getirmekle görevli kişilerin kimler olduğunun ve olay günü görevli arıza ekibinde bulunan sanıklar olup olmadığının tespiti, sanıkların kendilerine arızanın giderilmesi için görev verildiği andan itibaren makul süre içersinde köye gidip gitmediklerinin ve bu gibi durumlarda arızaya müdahale süresinin uygulamada ne kadar olduğunun belirlenmesi, sanıkların eylemleri ile meydana gelen ölümler arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti ile sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.