muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2153, Karar No: 2024/6979, Tarih: 24.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2153 E.  ,  2024/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2948 E., 2023/6 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2022 tarihli ve 2022/30931 Soruşturma, 2022/9118 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54, 63, 58, ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/302 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri gereğince 13 yıl 4 ay hapis ve 26.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.01.2023 tarihli ve 2022/2948 Esas, 2023/ 6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Beyanları hükme esas alınan tanıklar ile sanık arasında menfaat çatışması bulunduğuna,

3. Sanık bakımından lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Tanıkların beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, hükme esas alınmaması gerektiğine,

2. Cezanın alt sınırdan uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olaylar, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin ihbar üzerine soruşturma başlatıldığı, hakkında kuvvetli suç şüphesi ve başka türlü delil elde edilebilme imkanının bulunmadığı gerekçesi ile iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verildiği,

1.Tanıkların beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, hükme esas alınmaması gerektiğine,

2. Cezanın alt sınırdan uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olaylar, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin ihbar üzerine soruşturma başlatıldığı, hakkında kuvvetli suç şüphesi ve başka türlü delil elde edilebilme imkanının bulunmadığı gerekçesi ile iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verildiği,

- 28.01.2022 tarihinde, sanık ile tanıklar E.Ş. ve Ş.A.'ün yakalama öncesi telefonda buluşma ve uyuşturucu madde satışına yönelik görüşmeler yaptıkları, içerisinde tanıkların bulunduğu aracın tespit edildiği, kolluk görevlilerince araç takip edildiği sırada camdan beş parça halinde metamfetamin içeren uyuşturucu madde atıldığının tespit edildiği, yakalanan tanıkların, uyuşturucu maddeyi sanıktan aldıklarını beyan ederek sanığı teşhis ettikleri,

- 04.02.2022 tarihinde, sanık ile tanık H.B.'nün telefonla buluşma ve uyuşturucu madde satışına yönelik görüşmeler yaptığının tespit edildiği, görüşmeler üzerine kolluk görevlilerince yapılan fiziki takipte, tanık ...'nün araç ile sanığın ikametine gittiği, sanığın evinden ayrılan tanık Hakan'ın yakalandığı, üzerinde metamfetamin içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanığın, uyuşturucuyu sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği,

- 06.02.2022 tarihinde sanık ile tanık R.Y.'ın buluşma ve uyuşturucu madde satışına yönelik görüşmeler yaptığı, kolluk görevlilerince yapılan fiziki takipte, tanık R.Y.'ın sanığın ikametine girdiğinin ve birkaç dakika sonra birlikte ikametin önüne çıktıklarının tespit edildiği, tanığın buradan ayrılmasından sonra yapılan yakalamada üzerinde metamfetamin içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanığın uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği,

- 16.02.2022 tarihinde sanığın evinde yapılan aramada metamfetamin ve kokain içeren uyuşturucu maddeler ile bu maddelerin kalıntısı bulunan hassas terazi ele geçirildiği,

İddialarına ilişkindir.

2. Dava dosyasında; ihbar ve araştırma tutanakları, iletişimin tespiti dinlenmesi kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin Sulh Ceza Mahkemesi kararı, bu kayıtların çözümlenmesine ilişkin tutanaklar, ikamet arama kararı, arama, el koyma, fiziki takip ve yakalama tutanakları, kriminal inceleme raporları, tanık beyanları ile sanık ifade ve savunmaları mevcuttur.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, dava dosyasında bulunan tape kayıtları, tanık beyanları, fiziki takip tutanakları, sanığın evinde ele geçirilen satışa hazır uyuşturucu maddeler, hassas teraziler ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın 28.01.2022, 04.02.2022 ve 06.02.2022 tarihlerinde

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, dava dosyasında bulunan tape kayıtları, tanık beyanları, fiziki takip tutanakları, sanığın evinde ele geçirilen satışa hazır uyuşturucu maddeler, hassas teraziler ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın 28.01.2022, 04.02.2022 ve 06.02.2022 tarihlerinde

tanıklar E.Ş., H.B. ve R.Y.'a uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu, her ne kadar sanığın evinde yapılan aramada kokain maddesi bulunmuş ise de uyuşturucu madde satın alan ve tanık olarak beyanlarına başvurulan kişilerde metamfetamin maddesi ele geçirildiği, sanığın evinde bulunan kokain maddesini ticari amaçla bulundurduğuna dair dava dosyasında delil bulunmadığı, sanığın birden fazla kişiye farklı tarihlerde uyuşturucu madde sattığı anlaşıldığından verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 1/3 oranında artırıma gidildiği, ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirtilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyasında yer alan ihbar ve araştırma tutanakları, iletişimin tespiti dinlenmesi kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin karar ile bu kayıtların çözümüne ilişkin tutanaklar, ikamet arama kararı, arama, el koyma, fiziki takip ve yakalama tutanakları, kriminal inceleme raporları, tanık beyanları ile sanık ifade ve savunmaları, ele geçirilen maddelerin miktar ve nitelikleri dikkate alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği, olayda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğu, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.01.2023 tarihli ve 2022/2948 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2924 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15784, Karar No: 2012/15840, Tarih: 27.09.2012

**21. Hukuk Dairesi         2011/15784 E.  ,  2012/15840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen aylığın tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanun'un 56/2. fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13145, Karar No: 2022/3696, Tarih: 13.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13145 E.  ,  2022/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2021 gün ve 2021/196 E. 2021/271 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6088, Karar No: 2019/16354, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6088 E.  ,  2019/16354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/248, Karar No: 2014/6710, Tarih: 22.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/248 E.  ,  2014/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2003/136-2013/110

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.03.2003 gününde verilen dilekçe ile hacizlerin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1278 ada 570 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulu bağımsız bölümlere ait tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde yer alan haciz şerhlerinin terkini isteğine ilişkindir.

Davalılardan BDDK vekili yapılan işlemlerle bir ilgilerinin bulunmadığını, dava konusu bağımsız bölümler üzerine konulan hacizlerle ilgili kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

Davalılardan Y.. M.. vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece dava kabul edilerek davacılara ait bağımsız bölümler üzerindeki haciz şerhlerinin terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, BDDK vekili temyiz etmiştir.

BDDK, mülga 4389 sayılı Bankalar Kanununun 3. maddesinin ilk fıkrası uyarınca "bu kanun ve ilgili diğer mevzuatın, kanunda gösterilen yetkiler çerçevesinde uygulanmasını sağlamak, uygulamayı denetlemek ve sonuçlandırmak, tasarrufların güvence altına alınmasını temin etmek, kanunla verilen diğer görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak üzere kamu tüzel kişiliğine haiz" olmak üzere kurulmuş kamu kurumudur. Bu kurum ilgili yasa çerçevesinde tasarruf sahiplerinin haklarını ve bankaların düzenli bir şekilde çalışmasını tehlikeye sokabilecek ve ekonomide sıkıntı doğurabilecek her türlü işlem ve uygulamaları önlemek, kredi sisteminin etkin bir şekilde çalışmasını sağlamak üzere gerekli karar ve önlemleri almak ve uygulamakla yükümlüdür.

4389 sayılı Bankalar Kanununun 3. maddesinin 1. fıkrasıyla 15. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) ile Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) farklı tüzel kişiliklere haiz kurumlardır. TMSF, BDDK'dan ayrı bir mal varlığı ve ayrı bir karar organına sahip olarak Bankalar Kanunu ve Mülga Kanunun 15. maddesinin 4. fıkrası uyarınca çıkarılan bir yönetmelik çerçevesinde faaliyetlerini devam ettirmiştir.