muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9409, Karar No: 2019/17194, Tarih: 30.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9409 E.  ,  2019/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; sanığın kazanılmış hakkı gerekçe gösterilerek neticeten 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 3.000 TL adli para cezasına doğrudan hükmedilmediği ve sanık hakkındaki asıl mahkumiyetin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a,e, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 3.740 TL adli para cezası olduğu ve bu hükmün kesin nitelikte olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu hüküm yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Bozma sonrası, hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü;

a) 6217 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik CMK’nin 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu,

b) 6723 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326 maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden,

Sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında müşteki ..., mağdurlar ... ve ...'e yönelik tehdit, mağdurlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın mağdur ...'yi kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezasından (1/12) oranında artırım yapılırken, uygulanan kanun maddesi hükümde "TCK'nin 87/3. maddesi" olarak gösterilmemiş ise de; bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edildiğinden ve mahkemenin sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararı yasal ve yerinde olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Sanığın bozma öncesi mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a, e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın netice cezaya ilişkin olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası TCK'nin 86/2, 86/3-a, e, 62. maddeleri uyarınca "3.740 TL" adli para cezasına hükmedildiği halde, bozma öncesinden daha ağır cezaya hükmedilmediğinden sanığın neticeten 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı uygulama ile sanığın kazanılmış hakkı gerekçe gösterilerek 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve ardından TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın bozma öncesi mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın netice cezaya ilişkin olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca "1 yıl 8 ay 9 gün" hapis cezasına hükmedildiği halde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararında “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı" belirtilmesine göre doğru uygulama yapılsa idi, hükmedilen sonuç "1 yıl 8 ay 9 gün" hapis cezasının kısa süreli olmayıp adli para cezasına çevrilmesi mümkün olmadığı da gözetilerek sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı uygulama ile sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve ardından TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10920, Karar No: 2015/16592, Tarih: 25.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/10920 E.  ,  2015/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/280422

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık Ü.. E..'nin yapılan yargılanması sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle İznik Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre yerinde görülmeyen İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 gün ve 2014/53 E. 2015/52 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16516, Karar No: 2019/664, Tarih: 10.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16516 E.  ,  2019/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 7 yıldır banyo kaplamalarından sorumlu işçi olarak çalıştığını ve işverenin haklı bir sebep olmaksızın, gelirinin üzerinde zarar verdiğini bahane ederek iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı işçinin işinin gereğini yerine getirmediğinden zarara sebep olduğunu, bu zararın işçinin 30 günlük ücretinden fazla olduğunu ve davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kaplama karışımlarının hatalı hazırlanmasından sorumlu tutulamayacağı ve feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince araştırmaya yönelik bozma yapılmış, Mahkemece bozma ilamına direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu'nca işe iade davalarında verilen bozma ilamına direnilmesi mümkün olmadığından direnme kararı bozularak dosya Mahkemeye gönderilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 2. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükmüne, 320. maddesinin 4. fıkrasında; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, ...’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, ... İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Somut olayda, 15.03.2018 tarihli duruşmada taraf vekilleri mazeret sunmuş ve Mahkemece tarafların mazereti kabul edilerek duruşmanın 16.04.2018 günü saat 09:40' a bırakılması ile taraf vekillerinin duruşma gün ve saatini UYAP sistemi üzerinden öğrenmeleri yönünde ara karar oluşturulmuştur. 16.04.2018 tarihli duruşmaya davacı vekili katılmamış, davalı vekili de davayı takip etmeyeceğini bildirince Mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına ve bu tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmeyen dosya hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için davacı tarafın usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilmiş ve mazeretsiz şekilde duruşmaya katılmamış olması gerekir. Duruşmaya mazereti sebebiyle gelmeyen taraf mazeret dilekçesinde bu yönde bir talepte bulunsa ve duruşma gününü kalemden ya da UYAP sisteminden öğreneceğini bildirse dahi; Mahkemece, bir sonraki duruşma gün ve saatinin kalemden ya da UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilemez. Belirtilen sebeple, davacı vekili 16.04.2018 tarihli duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edilmediğinden, 6100 Sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince 16.04.2018 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenilenmeyen dosya hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2731, Karar No: 2014/6478, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2731 E.  ,  2014/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13635, Karar No: 2013/7899, Tarih: 16.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/13635 E.  ,  2013/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazasında yaralanan sigortalıya yapılan ... sigorta yardımlarının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesince tazmini istemine ilişkin olup, davaya konu miktar toplam 1.768,72 TL dir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde, alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, (6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi gereğince), HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddedilen 884,35 TL alacak tutarı yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 16.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2012/15149, Karar No: 2012/14420, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15149 E.  ,  2012/14420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Maddi tazminat istemine ilişkin davada ... 23. Asliye Hukuk ve ... 10. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçta gerçekleşen trafik kazasında davacının yaralanması üzerine davalıdan maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 23. Asliye Hukuk Mahkemesi, davalının tacir olup, davanın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin talebi üzerine dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davalının işbölümü itirazında bulunmadığı, buna göre asliye hukuk mahkemesince verilen hukuka aykırı görevsizlik kararının mahkemeyi bağlamayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Müstakil ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir. İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (TTK. 5. md., HUMK. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen işbölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İşbölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır.

TTK.’nun 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla vazifeli olduğu, 5/3 maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur" hükümlerine yer verilmiştir. Yine TTK.’nun 5. maddesinde, ikinci fıkrada yazılı hallerde, münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işler hariç olmak üzere, bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olabileceği hüküm altına alınmıştır. Münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerle ilgili davalara mutlaka kanunda gösterilen mahkemelerde bakılır ve bu davalara ilişkin işbölümü itirazı ilk itiraz değildir. Bu davalar, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. İflas davaları ticaret mahkemesi bakımından, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan davalardandır. Bu davalara ilişkin işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Taraflar yargılama bitinceye kadar işbölümü itirazında bulunabilirler. Mahkemede davanın her bölümünde kendiliğinden davanın işbölümüne girmediğine ve dava dosyasının işbölümüne sahip mahkemeye gönderilmesine karar verir. ( Baki Kuru HUMK 6.Baskı 1.Cilt Sh:715) Buna göre mahkemece sadece münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işlerde yani, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalarda işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Bu davalar dışındaki ikinci fıkrada yazılı hallerde bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz olarak ileri sürülebilir.

Somut olayda, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçta gerçekleşen tek taraflı kazada davacı yaralanmış ve davalı ... şirketinden sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerden olmadığı gibi, davalı tarafından işbölümü itirazında

Somut olayda, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçta gerçekleşen tek taraflı kazada davacı yaralanmış ve davalı ... şirketinden sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerden olmadığı gibi, davalı tarafından işbölümü itirazında

da bulunulmamıştır. Davalı tarafça yapılmış bir işbölümü itirazı bulunmamasına rağmen mahkemece davanın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Her iki mahkemece verilen kararların gönderme kararı niteliğinde olduğu, Asliye Hukuk Mahkemesince davacı vekilinin talebine binaen gönderme kararı verilmesinin kanunun amir hükümlerine aykırı olduğu, iki mahkemenin de davaya bakmaktan el çektikleri, bu durumun işin görülmesini sürüncemede bıraktığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2669, Karar No: 2022/14791, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2669 E.  ,  2022/14791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bornova İlçesi, Pınarbaşı Mahallesi, 137 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun’un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava dört ay içerisinde sonuçlandırılmadığından, mahkemece verilen ilk kararla tespit edilen bedel ile bozma sonrası tespit edilen fark bedele 30.12.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken bozma öncesi bedele işletilecek faizin başlangıç tarihinin 29.12.2014, bozma sonrası belirlenen fark bedele işletilecek yasal faizin başlangıç tarihinin ise 29.08.2014 olarak tespit edilmesi,

2) Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde geçen ( 29/12/2014 ) ve 4 numaralı bendinde geçen (29.08.2014) tarihlerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (30.12.2014) tarihinin yazılmasına

b) 3 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.