muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1628, Karar No: 2017/183, Tarih: 16.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1628 E.  ,  2017/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının sanık hakkında" 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak .......... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.12.2009 gün ve 2009/10373 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan "sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında 2004, 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve buna göre zamanaşımı hususu da gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılında hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1157, Karar No: 2019/5391, Tarih: 19.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1157 E.  ,  2019/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/07/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/06/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalının sevk ve idaresindeki otomobilin Ezine'den Çanakkale istikametine doğru seyir halinde iken, yolun kenarında duran müvekkillerin desteği küçük Serbay Altay'a çarparak ölümüne neden olduğunu, müvekkillerin olay nedeni ile derin üzüntü yaşadıklarını belirterek manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur

Mahkemece; ceza yargılamasında alınan 02/04/2007 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesi hükmüne göre, hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, tarafların kusur durumu ve özellikle 02/04/2007 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporunda davacıların desteği Serbay Altay'ın olay sırasında yola aniden çıkması sonucunda meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu dikkate alındığında ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine 19/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2996, Karar No: 2024/4023, Tarih: 02.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2996 E.  ,  2024/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu

SAYISI : 2024/9 E., 2024/12 K.

I. BAŞVURU

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 01.07.2024 tarihli başvurusunda; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2024/486 E., 2024/704 K. sayılı kararıyla Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2024/408 E., 2024/876 K. sayılı kararları arasında Yalova'da ve diğer illerde faaliyet gösteren firmanın daha önceden Daireden ve Yargıtaydan geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere, sık sık yeni şirketlerin kurulması, bu şirketlerin devremülk faaliyetini yürüttüğü ve dosyada yer alan belgeler değerlendirilerek ihtiyati haciz talebi konusunda organik bağ için yaklaşık ispat çerçevesinde yeterli olup olmadığı konusunda anılan daire kararları arasındaki uyuşmazlığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin kararı yönünde giderilmesi yönündeki oy çokluğu ile alınan görüşüyle, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un “Başkanlar kurulunun görevleri” başlıklı 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uyuşmazlığın giderilmesi talep edilmiştir

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 01.07.2024 tarihli ve 2024/9 E., 2024/12 K. sayılı kararıyla; sözleşmelerde satıcı, sağlayıcı olarak ismi geçmeyen davalı ... Otel İşletmeleri Turizm Pazarlama İnş. ve Tic. A.Ş. ile dosyada davalı olarak yer alan davalılar arasında organik bağ olup olmadığı, mevcut delillere göre yaklaşık ispatın mevcut olup olmadığı, ... Otel İşletmeleri Turizm Pazarlama İnş. ve Tic. A.Ş. aleyhine ihtiyati haciz kararının verilip verilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunduğu, dosya kapsamında yer alan sözleşmeler ve mevcut delillere göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için yeterli yaklaşık ispat koşulunun sağlandığı, Daireler arasındaki uyuşmazlığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2024/408 E., 2024/876 K. sayılı kararı doğrultusunda giderilmesi yönündeki görüşüyle, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 35 inci maddesi uyarınca uyuşmazlığın giderilmesi talep edilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 25.04.2024 tarihli ve 2024/486 E., 2024/704 K. sayılı Kararı

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 25.04.2024 tarihli ve 2024/486 E., 2024/704 K. sayılı Kararı

Davacı tarafından davalılarla yaptığı devre mülk sözleşmesinin iptali, ödenen bedellerin iadesi ve ihtiyati haciz kararı verilmesi talebiyle dava açıldığı, Yalova Tüketici Mahkemesinin 2023/874 E. sayılı dosyasında 22.12.2023 tarihli ara kararıyla; davacının feshini istediği sözleşme nedeniyle yaptığı ödemeler ve tapu devrinin de yapılmamış olması nedeniyle yaklaşık ispat kuralının gerçekleştiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin kabulüne dair verilen kararın davalı ... Otel İşletmeleri Tur. Paz. İnş. ve Tic. A.Ş. tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Hukuk Dairesince; "...dava konusu yapılan sözleşmede davalı ... Otel..AŞ.'nin satıcı veya sağlayıcı olarak yer almaması ve davalılar arasında organik bağ olup olmadığının yargılama aşamasında belirlenecek olması nedeniyle ihtiyati haciz kararının verildiği tarih itibariyle dava konusu yapılan alacak hususunda 2004 sayılı İİK'nun 258/1. maddesinde düzenlenen yaklaşık ispat kuralının gerçekleştiği yönünde yeterli koşul bulunmadığı..." gerekçesiyle davalı ... Otel İşletmeleri Tur. Paz. İnş. ve Tic. A.Ş. vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Yalova Tüketici Mahkemesinin 2023/874 E. 29.02.2024 tarihli ara kararının kaldırılmasına, davalı ... Otel İşletmeleri Tur. Paz. İnş. ve Tic. A.Ş. vekilinin 2023/874 E. 22.12.2023 tarihli ara karara karşı yaptığı itirazının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 02.05.2024 tarihli ve 2024/408 E., 2024/876 K. sayılı Kararı

Davacı tarafından davalılarla yaptığı devre mülk sözleşmesinin iptali, ödenen bedellerin iadesi ve ihtiyati haciz kararı verilmesi talebiyle dava açıldığı, Yalova Tüketici Mahkemesinin 2023/860 E. sayılı dosyasında 22.12.2023 tarihli ara kararıyla; davacının feshini istediği sözleşme nedeniyle yaptığı ödemeler ve tapu devrinin de yapılmamış olması nedeniyle yaklaşık ispat kuralının gerçekleştiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin kabulüne dair verilen kararın davalı ... Otel İşletmeleri Tur. Paz. İnş. ve Tic. A.Ş. tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince; "...ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için yeterli yaklaşık ispat koşulunun sağlandığı..." gerekçesiyle, davalı ... Otel İşletmeleri Tur. Paz. İnş. ve Tic. A.Ş. vekilinin istinaf talebinin esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinin yukarıda açıklanan kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlık; mevcut dava dosyalarında davalı ... Otel İşletmeleri Turizm Pazarlama İnş. ve Tic. A.Ş.nin devre mülk sözleşmesini yapan devre mülk şirketleri ile organik bağının mevcut delillerle kabul edilip edilmeyeceği ve kabule göre de ihtiyati hacizde yer alan yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

B. İlgili Hukuk

1. 5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi,

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “İhtiyati haciz şartları” kenar başlıklı 257 nci maddesi,

3. Aynı Kanun'un "İhtiyati haciz kararı” kenar başlıklı 258 inci maddesi,

4. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “İhtiyati tedbir talebi” kenar başlıklı 390 ıncı maddesi,

5. Dairemizin 21.10.2021 tarihli ve 2021/4894 E., 2021/10580 K. sayılı ilamı.

6. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarihli ve 2019/5980 E., 2018/12509 K. sayılı ilamı.

7. Dairemizin organik bağ konusunda 20.02.2024 tarihli ve 2023/1335 E., 2024/720 K. sayılı onama ilamı.

C. Değerlendirme

1. Dava dosyaları incelendiğinde; davalı ... Otel İşletmelerinin sözleşmelerde satıcı, sağlayıcı veya malik olarak adının geçmediği, ancak devre mülk aidat bedellerinin kendisine gönderildiği, bu anlamda emsal Daire içtihatları doğrultusunda sözleşmede taraf olarak yer almasa da ... Otel İşletmeleri ile diğer davalılar arasında organik bağın bulunduğu, devre mülk aidat bedelinin davalı ... şirketine ödendiği, emsal içtihatlar doğrultusunda organik bağın söz konusu olduğu şirketten alacak talebinde bulunabileceği anlaşılmakla her uyuşmazlıkta somut olayın özellikleri ile bildirilen delillerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmektedir.

2. Bu itibarla davalı ... şirketine aidat ödemesi adı altında yapılan ödemeler değerlendirilerek yapılan ihtiyati haciz başvurularında; somut olayın özellikleri ile bildirilen delillerden, alacağın ve 2004 sayılı Kanun’un 257 ve devamı maddelerinde öngörülen ihtiyati haciz koşullarının varlığı kanaatine varan Mahkemenin, ölçülülük ilkesine uygun düşecek şekilde ihtiyati haciz kararı verebileceğine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararları arasındaki görüş ve uygulama uyuşmazlığının bu şekilde giderilmesine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

1. Uyuşmazlığın, gerekçesi açısından Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 02.05.2024 tarihli ve 2024/408 E., 2024/876 K. sayılı kararının genel hatları ile Dairemiz emsal kararlarına uygunluğu gözetilerek yukarıda açıklanan şekilde giderilmesine,

2. Dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

3. Karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemelerinin hukuk dairelerine bildirilmesi için Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6762, Karar No: 2020/343, Tarih: 29.01.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/6762 E.  ,  2020/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, maluliyetle sonuçlanan iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece 01/06/2016 tarihli kararda, iki kez işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; Dairemizin 28/09/2017 tarihli bozma ilamında, davacı vekilince süresinde UYAP üzerinden dosyaya sunulan mazeret dilekçesinin UYAP sisteminde yaşanan sorun nedeniyle duruşma kapatıldıktan sonra dosyaya katıldığı, mazeret dilekçesinin değerlendirilemediği, olumlu veya olumsuz bir karar verilemeden dosyanın ikinci kez işlemden kaldırıldırılması ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, kararın bu yönüyle usul ve yasaya aykırı olduğu değerlendirilmiş; bozma sonrası Mahkemece bu defa 25/06/2019 tarihli kararda, 25/06/2019 tarihli duruşmadan önce davacı vekili tarafından mazeret dilekçesi ve ekinde bir çizelge sunulduğu, ancak söz konusu duruşma listesinden duruşma zabıtlarının anlaşılamadığı, duruşma tarihi, saatleri ve davacı vekilinin bahsedilen dosyalarda taraf vekili olup olmadığının açıkça anlaşılamadığı gerekçesiyle davacı vekiline ait mazeretin reddine ve HMK m. 150/1 uyarınca dosyanın ikinci kez işlemden kaldırılmasıyla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

6100 HMK'nın 30. maddesine "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür" ve HMK'nın 150/2 maddesinde ifade edildiği üzere "geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez". Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Anayasa'nın 141/son ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın duruşmaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın "geçerli bir özrü nedeniyle duruşmaya katılmadığı" kabul edilerek dosya işlemden kaldırılmamalıdır.

Somut olayda, talik edilen ve ikinci kez işlemden kaldırılmasına karar verilen 25/06/2019 tarihli duruşma için davacı vekilinin, mazeret dilekçesi verdiği ve bu dilekçenin ekinde duruşma listesi başlıklı yazının sunduğu, mazeret talebinde başka mahkemelerdeki duruşmalar ile çakışma sebebine dayanıldığı, mazeretin gerekçelendirildiği, UYAP sisteminden yapılacak araştırma üzerine mazeret içeriğinin denetlenebileceği ve görülebileceği anlaşılmakla, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olmuştur ve kararın bozulması gerekmiştir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2215, Karar No: 2020/11055, Tarih: 09.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2215 E.  ,  2020/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. Fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4 numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen 18.771,34-TL’nin davalı tarafa derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 5 numaralı bendinden (paranın vadeli hesaba yatırılma tarihi olan 19.12.2019) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5501, Karar No: 2010/1689, Tarih: 22.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5501 E.  ,  2010/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı yaralamaktan sanık ... oğlu ..., ...'yı yaralamaktan sanık ..., ... ile ...'ı küreğin kesici kısmı ile yaralamaktan sanık ... oğlu ...'un yapılan yargılanmaları sonunda: sanıklar ... oğlu ..., ... ile ... oğlu ... haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına sanıklar ... ile ...'un beraatlerine, sanıklar ... oğlu ..., ... ile ... haklarında açılan kamu davasının CMK.nun 223/8 maddesi gereğince düşmesine ilişkin (KARS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/05/2008 gün ve 194/93 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... oğlu ..., ... ve ... oğlu ... haklarında yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümler CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan hükümlerin inceleme dışında bırakılmasına karar verilmiştir.

2-Sanık ... oğlu ... hakkında mağdur ...’ı, sanıklar ... ve ... haklarında birbirlerini yaralama suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme, sanık ... hakkında yaralama, ... hakkında kavgada silah boşaltma suçlarından verilen beraat kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı tarafından 27.06.2008 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuş ise de, 13.03.2009 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin REDDİ ile dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.