muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2382, Karar No: 2023/4986, Tarih: 31.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, tedbir-yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu, erkeğin tanıkları olan ortak çocukların beyanlarında yer alan sair vakıalara dilekçeler aşamasında dayanılmadığı, kaldı ki erkeğin cevap dilekçesinde kadını sevdiğini, eve dönmesini istediğini beyan ettiği, İlk Derece Mahkemesince davacı kadın lehine hükmedilen maddî tazminata ilişkin gerekçede yer alan davacı kadının kusursuz olduğuna dair yazımın maddî hataya dayalı olduğu, gerekçeli kararın tamamı, İlk Derece Mahkemesince davacı kadına az da olsa kusur yüklenmesi de dikkate alındığında bu yazım yanlışlığının esasa etkili görülmediği, evlilik birliğinin sarsıldığı, devamında fayda kalmadığı, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğuna ilişkin belirlemenin isabetli olduğu, kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi ve hükmedilen nafakanın miktarının uygun olduğu, tarafların mali ve sosyal durumları, davacı kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde yeterli ve düzenli bir gelirinin bulunmadığı, kadın yararıa yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu, davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, bu nedenlerle kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve miktarının da uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesince davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi doğru olduğu gibi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile tazminata esas olan fiilin ağırlığı, evlilik süresi ve hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak davacı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının da isabetli olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatlar hakkında hükmün bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatlar hakkında hükmün bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacı kadın vekilinin açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

Davacı kadın tarafından 20.05.2021 tarihinde iş bu eldeki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası açılmıştır. İlk Derece Mahkemesince; boşanma şartlarının oluştuğu belirtilerek davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş, İlk Derece Mahkemesinin bu kararı; davalı erkek tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararı; davalı erkek tarafından, davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir. Davalı erkek tarafından, temyize konu dosya Yargıtay'da temyiz incelemesi aşamasında iken Ankara 18. Aile Mahkemesi'nin 2023/467 Esas sayılı dosyası ile zina hukuki sebebine aksi takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanma davası açılmış ve dosyanın Yargıtay'da temyiz incelemesindeki dava ile birleştirilmesi talep edilmiştir. Ankara 18. Aile Mahkemesi'nin 06.07.2023 tarih ve 2023/483 karar nolu kararı ile dosyaların Kırıkkale 1. Aile Mahkemesi'nin 2019/583 esas sayılı dosyasında birleştirilmesine karar verilmiştir. Birleşen dava dosyasında sunulan dava dilekçesi kadına tebliğe çıkartılmamış, kadının delilleri toplanmamış, neticede birleşen dosya yönünden kusur belirlemesine ilişkin herhangi bir değerlendirme de yapılamamıştır. Evlilik birliği sona erinceye kadar, herhangi bir sebeple açılmış boşanma davalarında taraflara yüklenmiş tüm kusurlar, birlikte değerlendirilip, tarafların kusur oranlarının bir kez belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası konularında her bir taraf yönünden bir kez hüküm kurulması gerekir. Tarafların kusurları bölünerek, her bir dava için ayrı kusur belirlemesi yapılıp, fer'î konularda da her bir dava için ayrı hüküm kurmak, 4721 sayılı Kanun'daki düzenlemelere (Aynı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi) aykırı düşer. Boşanma Hukukunun temel ilkelerinden birinin tarafların kusur belirlemesine ilişkin olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkralarına dayanan iş bu boşanma davasında verilen karar davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden kanun yolu başvurularına konu edilmekle; boşanma davalarında tarafların kusurlarının belirlenmesi, boşanmanın eki niteliğinde bulanan tazminatlar, yoksulluk nafakası gibi taleplerin sağlıklı değerlendirilerek doğru karar verilebilmesi bu davaların birlikte görülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesiyle mümkündür. Bu nedenle birleşen dosya yönünden dava dilekçesinin kadına tebliğe çıkartıldıktan sonra karşılıklı dilekçelerin verilmesi, usuli işlemler tamamlanıp delillerin toplanıp delillerin birlikte değerlendirilip asıl ve birleşen davanın esası hakkında hüküm kurulması gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4298, Karar No: 2012/8338, Tarih: 15.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4298 E.  ,  2012/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanığın, mağdurun, göğüs ve karın sol yan bölgesinden, göğüs ve batına nafiz, toplam iki bıçak darbesiyle, ince bağırsak, mide ve diyaframın yaralamasına, göğüse tüp takılmasına ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaya neden olduğu olayda, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında, 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayin edilmesi gerekirken 12 yıl olarak belirlenmesi,

b-Sanığın, mağdurun yanında yakın akrabasına hakaretine, mağdurun karşılık verdiği ve basit derecede etkili eylemde bulunmasından ibaret haksız eyleminin ulaştığı boyut itibarı ile tahrikin derecesinin saptanmasında alt sınırdan ciddi şekilde uzaklaşarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tahrik indiriminin yetersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19179, Karar No: 2012/25841, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19179 E.  ,  2012/25841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12900, Karar No: 2013/21002, Tarih: 04.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12900 E.  ,  2013/21002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

...

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, çalıştığı süre içerisinde ödenmesi gereken 6772 sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediye alacağının ödenmediğini, davalı şirketin %95 hissesinin dava dışı ... Belediyesine ait olup bu şirketin tüm çalışanlarının ... Belediyesinin çeşitli birimlerinde çalışmakta olduğunu belirterek ilave tediye alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise, süresinde yazılı cevap dilekçesi sunmamakla birlikte gerek sözlü gerekse bilirkişi raporundan sonra verdiği yazılı beyanlarında talebin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece, davacının emekli olması nedeniyle iş aktinin sona erdiğini, davacı feshinin haklı nedene dayandığını, ilave ediye alacağının ödenmediğini ve bunun ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

2013/12900 -2013/21002 S/2

Buna göre;

A. İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1.Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2.Sermayesi değişen kurumlar,

3.Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4.Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5.3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda davacı, dava dışı ... Belediye Başkanlığı ile Sarı idris Belediye Başkanlığını temsilen belediye başkanlarının ortağı oldukları ve ... Belediyesi Hizmet Binasında faaliyet gösteren davalı şirkette çalışmış olup emeklilik nedeniyle ayrıldığı anlaşılmıştır.

6772 sayılı Yasanın 1.maddesinde belirtilen belediyeler ve bunlara bağlı teşekküller ibaresi kapsamında davalı tüzelkişiliğin özel hukuk tüzelkişiliği sıfatı bulunup bağlı teşekkül olarak değerlendirilemeyeceği açıktır.

Davalı şirketin belediyeye bağlı teşekkül olarak değerlendirilemeyeceği ve özel hukuk tüzel kişiliği bulunduğundan ayrıca muvazaa iddiası ileri sürülmediğinden davacı işçi ilave tediye talep edemez.

İlave tediye alacağının reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3031, Karar No: 2021/10295, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3031 E.  ,  2021/10295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedel, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedel ile aynı olup, ilk karar ile tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine dair hüküm kurulduğu anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet takdir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bozma öncesi ilk kararla tespit edilen bedel ile aynı olduğu ve bu bedelin bozma öncesi depo edildiği anlaşıldığından kamulaştırma bedeline ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 366.346,72 TL kamulaştırma bedelinin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin (4) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 16.09.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 08/04/2016) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21921, Karar No: 2017/13440, Tarih: 01.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21921 E.  ,  2017/13440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak yapılan senedin aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı fotokopisinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22864, Karar No: 2006/23103, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22864 E.  ,  2006/23103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/251, Karar No: 2025/4893, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/251 E.  ,  2025/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.09.2024

EK KARAR SAYISI : 2008/1224 E.,2009/1020 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli ve 2008/1224 Esas, 2009/1020 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlünün memnu hakların iadesi talebinin reddine dair 03.09.2024 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; anılan ek kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13. maddesinin (A) bendinin beşinci fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272. maddesine göre istinaf yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesindeki 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak

yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz

incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, temyize konu edilen memnu hakların iadesi talebinin

reddine dair ek karar yönünden daha önceden Yargıtayca verilmiş bir bozma kararının bulunmadığı, inceleme konusu kararın, 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesi ve devamı uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, kanun yolunun re’sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 272. ve devamı maddeleri uyarınca inceleme yapılmak üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10712, Karar No: 2014/26353, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10712 E.  ,  2014/26353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararin davacılar vekili ile davalı ... Sig. A.Ş. vekili olduğunu 22.12.2011 tarihli dilekçesi ile bildiren Av. ...'in vekaletname eksikliği giderildikten sonra yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten,

2- Temyiz eden davalılar ... A.Ş. vekili, davalı ...Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Ltd. Şti. vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere ve