muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6240, Karar No: 2024/1538, Tarih: 07.03.2024

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemenin hüküm kurmaya elverişli bulduğu 28.05.2021 tarihli kök raporda bilinçli olarak ve hiçbir gerekçe göstermeksizin müvekkilinin önemli gelir kalemlerini göz ardı ederek hesaplama yaptığını, doğru yöntem uygulanmasına rağmen müvekkilinin gerçek kazancı dikkate alınmaksızın yapılan hesaplama sonunda asla gerçeği yansıtmayan ve dolayısıyla adil olmayan bir sonuç ortaya çıktığını, müvekkilinin gelirlerine ilişkin sunulan belgelerde müvekkilinin çalışmaya başladığı 01.01.1995 tarihinden 31.12.1997 tarihine kadar geçen sürede yapılan ücret ve ikramiye ödemelerinin toplam 3.800.000.000,00 eTL olduğunu, bu cevap yazısı içeriğine davacı tarafın itiraz etmediğini, katkı payı alacağı hesaplanırken çalıştığı şirketin müvekkiline yaptığı ücret ve ikramiye ödemeleri yerine SGK hizmet dökümünün dikkate alındığını, oysa hizmet dökümünde yer alan rakamlar müvekkiline ödenen gerçek ücret olmayıp sigorta primine esas olan tavan rakamlar olduğunu (sigorta primi matrahı) ve müvekkilinin gerçek ücretini yansıtmadığını, yatırım hesabı ile ilgili olan ve dava dosyasına alınan ve hüküm kurmaya elverişli görülen 27.12.2007 tarihli bilirkişi raporunda müvekkiline ait yatırım hesabındaki paranın müvekkili tarafından aktarıldığının kanıtladığı tespit edildiğini, müvekkiline ait olan bu tutarın da katkı payı hesaplamasında dikkate alınmadığını, müvekkiline ait yatırım hesabındaki nakit ve hisse senetlerinin %18,1'inin davacıya ait olduğu yönünde hüküm kurulduğunu ve kesinleşen hükmün infaz edildiğini, davacının kooperatif üyelik hakkının devir bedeli davacı tarafından yatırım hesabı ile ilgili dava sonunda verilen hüküm uyarınca tahsil edilmiş olduğu için, aynı miktarın bir kez daha bu sefer katkı payı alacağının hesaplanmasında dikkate alınmamasının doğru olduğunu, davacı adına olan kooperatifeyapılan toplam 10.912,65 DM olan ve davacının Rusya'dan gönderdiği paradan çekilerek yapılan bu ödemelerin katkı payı alacağının hesaplanmasında davacının kazanç tutarından indirilmediğini, müvekkilinin gelirlerinin toplamından 1.778.400.000,00 eTL indirilerek katkı payı hesaplanmasının doğru olmadığını, müvekkilinin toplam gelir tutarından indirilen miktarda yatırım hesabında para olmadığını, dolayısıyla, bilirkişi kurulunun böyle bir indirimi niçin uyguladığının anlaşılamadığını, ayrıca müvekkilinin ayrı bir hesapta sahibi olduğu 48.000 adet Eczacıbaşı hissesi için aktarılan bedelin de tespit edilemediği açıklamasına yer verildiğini, bu hisse senetlerinin müvekkilinin ablasına ait olduğunu; katkı payı alacağının tahsiline yönelik davanın 11.04.2007 tarihinde açıldığını, katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini, kararın ilk sayfasında ise dava tarihi 01.01

.000 adet Eczacıbaşı hissesi için aktarılan bedelin de tespit edilemediği açıklamasına yer verildiğini, bu hisse senetlerinin müvekkilinin ablasına ait olduğunu; katkı payı alacağının tahsiline yönelik davanın 11.04.2007 tarihinde açıldığını, katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini, kararın ilk sayfasında ise dava tarihi 01.01.2007 olarak hatalı yazıldığını; Mahkemenin hüküm kurmaya elverişli bulduğu bilirkişi kök ve ek raporlarının hatalı olduğunu, davacının belirlenen tasarruf miktarının taşınmaz için yapılan toplam ödemeye oranlandığından davacının %75 oranında katkı yapmasının imkansız olduğunu, tarafların belirlenen tasarruf miktarlarının üzerinde taşınmazın edinilmesine ilişkin kısmın kimin tarafından karşılandığına dair bilirkişi kök ve ek raporlarında hiçbir açıklama olmadığını, davacının kazancının tamamını dikkate almasının, buna karşılık müvekkilinin kazanç kalemlerini çeşitli bahanelerle göz ardı ederek hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kişisel mal niteliğindeki 272 ada 1 parsel 15 nolu bağımsız bölüm ile ilgili olarak açıklanan ilkeler doğrultusunda hakkaniyete uygun katkı payı oranı ve dava tarihi itibarıyla alacak miktarının belirlenmesinde bir usulsüzlük olmadığı, Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı yön görülmediği gerekçesiyle; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde yazılı aynı sebeplerle kararın hatalı olduğunu belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, katkının ispatı, eksik araştırma noktasında toplanmaktadır. Dava, katkı payı alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 33 üncü maddesi, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi; 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 152 nci maddesi, 153 üncü maddesi, 170 inci maddesi, 186 ncı maddesinin birinci fıkrası, 189 uncu maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 146 ncı maddesi, 544 üncü maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 646 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18637, Karar No: 2013/20047, Tarih: 05.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18637 E.  ,  2013/20047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesidir.

506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresi olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşulların gerçekleşmesi, sözü edilen haktan yararlanmak için tek başına yeterli olmayıp, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır. Yasa’nın açık hükmü ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da bu doğrultuda olduğu gibi; 3395 sayılı Yasa’ya ilişkin tasarının Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görüşülmesi sırasında, zehirli gaz

ve maddelerle çalışan başka iş kollarının da bulunduğuna işaret edilerek orada çalışanlara da aynı hakkın tanınması yönündeki öneri, konunun hazırlık çalışmasını gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20.06.1987 günlü, 121, Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

ve maddelerle çalışan başka iş kollarının da bulunduğuna işaret edilerek orada çalışanlara da aynı hakkın tanınması yönündeki öneri, konunun hazırlık çalışmasını gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20.06.1987 günlü, 121, Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

Bundan başka,... 1. İş Mahkemesi'nce, sözü geçen ek maddenin alt bentlerinde yazılı koşullarla çalışan sigortalılar arasında eşitliğin sağlanması amacıyla, bu hakkın belirli işkollarına özgü biçimde ve sınırlıolarak verilmesine yol açan I, II, III ve IV. bentlerin işkolunu belirleyen ibarelerinin iptali istemiyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de, Anayasa Mahkemesi, 02.05.1989 tarihli, 1988/51 E., 1989/18 K. sayılı kararında, “...anılan bent hükümlerinde, Milli Savunma Bakanlığı'na bağlı işyerlerinde çalışan sigortalıların yer almaması, belli sigortalılara hak tanıyan ve özü bakımından Anayasa'ya aykırı bulunmayan hükmün iptalini gerektirmez. Kaldı ki, diğer sigortalıların, bu haktan yararlanmaları doğrultusunda her zaman yeni düzenlemeler yapılabilir. Anayasa Mahkemesi'nden, ancak Anayasa'ya aykırı olan bir yasa hükmünün uygulama alanından kaldırılmasını sağlamak için iptal kararı istenebileceğine, özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kural, uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceğine göre; bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesi Anayasa'ya uygun ve tutarlı bir tasarruf olacaktır.” gerekçesinden hareketle, itiraz konusu hükmün Anayasa'ya aykırı bulunmadığı ve itirazın reddi gerektiği sonucuna varmıştır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 01.10.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı toz maskesi kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının yaptığı işin gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığının tespiti için işyerinde çalıştığı bölümde teknik aletlerle gaz ölçümü yapılmamıştır.

Kabule göre de; davacının, SGK'dan alınan hizmet cetvelinde davalı işverenin işyerindeki çalışma süresi ve bu süreye isabet eden itibari hizmet süresi belirlenmeden, infazı kabil olmayacak şekilde sadece davacının itibari hizmetten yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden, davacının, işyerinde çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli; çalışan sayısı, işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri göz önünde bulundurularak, işyerinde keşif yapılıp, gaz ölçümü yaptırarak, tütün eksperi ve işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A.Ş.’ye iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2799, Karar No: 2012/11720, Tarih: 15.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2799 E.  ,  2012/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : ...; Beraat

...: 2001 takvim yılı için Düşme, 2002-2003 takvim yılları için Mahkumiyet

1-Katılan vekilinin sanık ...'in üzerine atılı “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Diğer suçların incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/05/2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanık ...'a yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak", "2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçları ile sanık ...'e yüklenen 2002 takvim yılnda sahte fatura kullanmak", "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği

anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5357, Karar No: 2009/1067, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5357 E.  ,  2009/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.000.00 YTL'sı tazminatın, temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesiyle, kazanın davacının alkollü olarak araç kullanması nedeniyle meydana geldiğini, hasarın tazminat dışı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 3.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12731, Karar No: 2008/11497, Tarih: 03.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12731 E.  ,  2008/11497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/781, Karar No: 2012/5913, Tarih: 09.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/781 E.  ,  2012/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Koza İpek Gaz. ve Yay. A.Ş adına ... aleyhine 29/06/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirket tarafından çıkarılan ... isimli gazetenin 28.7.2009 günlü sayısında davalı ... tarafından yazılan "Konuş Bakalım ... ... Meraktayız, ne diyeceksin ? " başlıklı yazının hakkında ağır isnat ve suçlamalar içerdiğini, görevini kötüye kullanan, yasa dışı işler yapan PKK, ... ve faili meçhul cinayetlerin sanıklarını koruyan, soruşturma yapan ve yargılayan savcı ve hakimlerin görevden alınması için çalışan korsan kararname hazırlayarak çalışmaları engelleyen, kirli ilişkiler içerisinde bulunan ve kriz çıkaran şüpheli bir kişi olarak gösterildiğini belirterek yayının hukuka aykırı olduğunun tespiti ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, köşe yazısının basın özgürlüğü sınırları içerisinde hazırlandığını, ... 'ın 10 yıl önceki yazısından değil, gündemi oluşturan 23.07.2009 tarihli yeni yazısından yola çıkılarak yazıldığını, dava konusu yazının güncel olduğunu, yayınlanmasında kamu yararı bulunduğunu ve ifade ile konu arasındaki düşünsel bağa özen gösterilerek kamuoyunun bilgisine sunulduğunu, basın özgürlüğü ve hukuka uygunluk sınırları içinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; davaya konu yayının genelinde davacının kişilik haklarına saldırı bulunduğu, ... ile ilgili yorumların güncelliğinin olmadığı, özellikle " Hakimlik mesleğine aykırı durum...tutuklu ...'ün Komutanının bağevinde ağırlanma....haydaaaa...bu nasıl iş bu adam hakkında çıkan iddianın hiç birine çıkıp cevap vermiyor....Ergenekon sanıkları ile birlikte olduğu fotoğrafa ne diyecek.... ...'ı ... suikastı sanığı ile Bakanın iznine rağmen görüştürmemeye ne diyecek....Ergenekon Hakim ve Savcılarının yerlerini değiştirmeye çalışmaya çabalayarak HSYK'yı kilitlemesi...pisliğe bulaştığında ...azizler gibi günahtan berî tutulmuş olma...madalyayı boynuna kim taktı ? yoksa derin Devlet sanıldığından daha mı derin ? " seklindeki sözcük, deyim ve tamlamalarının davacının kamu oyunda bilinen kişilik haklarını ihlal edici mahiyette olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.