muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1032, Karar No: 2021/2676, Tarih: 18.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1032 E.  ,  2021/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ve sanıkların, kısa bir zaman dilimi içerisinde, aynı okulda öğrenim gören mağdurları, kastlarını her defasında aynı malvarlığına yönelik olacak şekilde özgüleyerek yağmaladıklarının anlaşılması karşısında; her bir mağdura karşı kül hâlinde tek bir yağma suçu oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2653, Karar No: 2014/18649, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2653 E.  ,  2014/18649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Şirinyer Vergi Dairesi'nde kayıtlı vergi mükellefi olmadığı halde vergi mükellefiymiş gibi sahte vergi levhası düzenleyip katılan bankadan taşıt alım kredisi aldığı somut olayda;

Sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen hazinenin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, ayrıca sanığın yokluğunda verilip 21/09/2010 tarihinde tebliğ olunan 22/07/2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 29/09/2010 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla,

Mağdur hazine vekilinin ve sanık müdafiinin yaptıkları temyiz inceleme başvurularının, 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 17. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6509, Karar No: 2015/7734, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/6509 E.  ,  2015/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayönü Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2015/8-2015/20

Davada, 4721 sayılı TMK'nun "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi’nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9386, Karar No: 2019/20672, Tarih: 21.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/9386 E.  ,  2019/20672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 18.08.2009 tarihinde davalı işyerinde mağaza sorumlu yardımcısı olarak çalışmaya başladığını, daha sonra görevine pazarlama müdürü olarak devam ettiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde ikili vardiya olduğunu, fazla çalışma ve resmi tatil çalışma ücretlerinin ödenmediğini, açılan işe iade davası neticesinde davacının işe iadesine karar verildiğini, ancak işverenin işe iadeyi kabul etmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, akabinde davacının işe iade davası açtığını, feshin haklı olması sebebi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, müdür sıfatı ile çalışan davacının kendi mesai saatlerini ayarlaması sebebi ile fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, davacının resmi ve dini bayram çalışma alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde fazla mesai yaptığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hak kazandığı fazla mesai ücretleri dönem dönem hesaplanmış ve sonuca gidilmiştir. Davacının pazarlama müdürü olduğu dönem açısından dinlenen davacı tanığının davalı işverene karşı husumeti bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden sabit olup, husumetli tanık beyanına ihtiyatla yaklaşılması gerekmektedir.

Davacı pazarlama müdürü olarak çalıştığı dönemde iddia ettiği fazla mesai çalışmalarını, husumetli tanık beyanı dışında başkaca bir delille ispatlayamamıştır. Yani davacının pazarlama müdürlüğü yaptığı 09.03.2011-23.05.2013 tarihleri arasındaki fazla mesai iddiası ispatlanamamıştır. Bu nedenle, fazla mesai ücreti hesaplamasının davacının pazarlama müdürü olduğu döneme kadar (09/03/2011) yapılması gerekirken, tüm çalışma dönemi için hesap yapılması hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9447, Karar No: 2013/15306, Tarih: 23.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9447 E.  ,  2013/15306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı .... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı .... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Kamulaştırmasız el atılan ve bedeline hükmedilen bölümlerin 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K uyarınca davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve

2) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Bu nedenle davalı idareden harç tahsiline karar verilmemesi

Doğru olmadığı gibi,

3) 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu değiştiren Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının,

a) 2. bendindeki (hazine) kelimesinin çıkartılarak yerine (....) yazılmasına,

b) 5. bendinin çıkartılarak yerine (Alınması gereken 21,15 TL karar harcının davalı idareden alınarak Hazineye gelir olarak kaydına, fazla alınan peşin harcın davacı tarafa iadesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 4. bent olarak ( Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.200,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5965, Karar No: 2012/4856, Tarih: 05.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/5965 E.  ,  2012/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1) Baklacı Köyünde bulunan ...(yeni adı ...) Ltd. Şti.ne ait 203 sayılı parselde yapı yaklaşma mesafesi içerisine ruhsatsız olarak yapılan tesislerin yasal hale getirilmesi için 20.08.2002 tarih ve 2002/8-4 sayılı Belediye Meclis kararı alınması şeklindeki eylem için suçun oluştuğu 20.08.2002 tarihine göre tarihine göre temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından,

Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesi uyarınca KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Baklacı Köyünde katılana komşu olan ve 207 nolu parselde bulunan ... Ltd. Şti. tarafından imar planı, ruhsat ve eklerine aykırı yapı yapılan yapının, yaklaşma mesafesi içerisine yapılan tesislerin yasal hale getirilmesi eylemlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

A) Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE sanık ... hakkındaki beraate dair HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Günaydın Ltd. Şti. tarafından imar planı, ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapıldığı tespit edilip 10.05.2005 tarihinde yapı tatil tutanağı ile durdurulan inşaatın 04.06.2005 tarihinde yapılan kontrolde devam ettiğinin anlaşılması üzerine 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesi gereğince ikinci işlem olarak inşaatın durdurulması ve cezai işlemin tekrar edilmesi gerekirken herhangi bir işlem yapılmadığı, belediye meclisinin 01.06.2005 tarih ve 2005/6-9 sayılı kararı ile çekme mesafesinin 3 metreye düşürüldüğü, katılanın itirazının 01.09.2005 tarih ve 2005/8-4 sayılı belediye meclis kararı ile reddedildiği, sanık hakkında belediye meclisi kararları ile imar paftalarının birbiri ile uyuşmadığı ve

aynı pafta numarası ile farklı notlar içeren birden fazla paftanın olduğu, yapılan planlarda aynı fonksiyonu içeren imar adaları ve aynı bölgelerde gerek yapı yoğunluğu ve gerekse yüksekliği olarak eşitlik ilkesinin gözetilmesi gerektiği halde katılanın 201 ve 202 nolu parselleri ile ilgili 02.10.2002 tarih ve 2002/10-4 sayılı meclis kararında E:0.40, H:9.50 ve çekme mesafelerinin 10 metre olması şartı ile imar izni verileceğinin belirtilmesine rağmen, 207 nolu parselde E:0.60, H:12.50 olması ve çekme mesafelerinin 3 metreye düşürülmesinin imar prensiplerine, amacına ve eşitlik ilkesine uygun olmadığının iddia edilmesi karşısında; Günaydın Ltd. Şti. tarafından 207 nolu parsele yapılan yapının ruhsatlandırılmasına ilişkin tüm belgeler dosyaya getirtilip, ruhsata aykırı yapılıp yapılmadığı, ruhsata aykırı yapılmış ise çekme paylarının, emsal değerlerin değiştirilmesinin yapıyı ruhsatsız olmaktan çıkartıp çıkartmadığı, komşu parsellere uygulanan imar rejimi ile Günaydın Ltd. Şti.'ne uygulanan imar rejimlerinin farklı olup olmadığı, farklılığın tespit edilmesi halinde yasal dayanağının bulunup bulunmadığı hususlarında uzman inşaat mühendisleri bilirkişilerden görüş alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayacak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3237, Karar No: 2024/7457, Tarih: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3237 E.  ,  2024/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Belediyenin Temizlik İşleri Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin Genel-İş Sendikası üyesi olduğunu, davalı Belediyenin kendisinin kurduğu şirketlerden istihdam sağlayarak muvazaalı olarak işçi çalıştırdığının tespit edildiğini, müfettiş raporunda alt işverenin fiilî olarak işveren sıfatını haiz olmadığı, çalışanların başından beri davalı ... çalışanı olduğu ve özlük haklarının düzenlenerek geçmişe dönük olarak iade edilmesi gerektiğinin belirtildiğini, bu rapora karşı davalı ..., alt işveren Atlas ve Kentyol Firmalarının İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 2014/468 Esas, 2015/225 Karar sayılı dosyası ile dava ikame ettiklerini, davanın reddedilerek muvazaanın varlığının kabul edildiğini, Mahkeme kararının kesin olduğunu, davalı ... ile Genel-İş Sendikası arasında süregelen toplu iş sözleşmelerinin olduğunu, en son olarak Belediye ile Genel-İş Sendikasının 01.03.2014-29.02.2016 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesi imzaladığını belirterek buna göre ücret zammı, sosyal yardım ödemeleri, sosyal paket, öğrenim yardımı, yemek yardımı, giyim yardımı, ilave tediye. ikramiye, gece zammı sorumluluk primi ve zammının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, dava dilekçesinde bahsi geçen muvazaa tespit raporunun iptaline ilişkin davanın kesinleşmediğini, bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacının dava dışı Şirket çalışanı olduğunu, müvekkili Belediye ile dava dışı Şirket arasındaki ilişkinin geçerli asıl işveren alt işveren ilişkisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, zira söz konusu dava dışı Şirket ile yapılan ihalelerin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na (4734 sayılı Kanun) uygun şekilde yapıldığını ve ihale konusu işler 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 67 nci maddesinde sayılan işlerden olduğundan üçüncü kişilere gördürülmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtayca onanarak kesin hüküm hâline gelen İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 2016/130 Esas, 2017/432 Karar sayılı dosyasında verilen karar doğrultusunda, ... ile ihbar olunan Kentyol AŞ arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve davacının başlangıçtan itibaren ... işçisi sayılması gerektiği, kesinleşen dönem dışındaki dava dilekçesi ile talep edilen dönem bakımından Kanun gereğince 11.09.2014 tarihinden sonrası için personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmelerinin yapılabilmesine imkân tanındığı ve sırf bu sebeple hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, sadece kesinleşen dönemle sınırlı olmak üzere bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının sendika üyesi olduğunu, başlangıçtan itibaren ... çalışanı olmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu kaydının dava dışı Şirkette görünmesi nedeniyle sendika ile Belediye arasındaki toplu iş sözleşmelerinden, kadrolu işçilerle aynı şekilde yararlanmadığını, bireysel hak kayıplarına uğradığını, davalı Belediyenin davacı işçiye daha düşük ücret ödediğini, davacıyı birçok sosyal hak ve kazançtan mahrum bıraktığını, davacı ile emsal kadrolu işçiler arasında oldukça fahiş oranda ücret farkının oluştuğunu, hesap bilirkişileri tarafından ihale dönemlerinin ayrı ayrı incelenerek muvazaa tespiti yapılmasının mümkün olmadığını, hesap bilirkişilerinin ihale sözleşmeleri ve muvazaa tespiti yönünden değerlendirme yapabilmek için yeterli uzmanlığa sahip olmadıklarını, bu husus açıkken araştırmaya gidilmeden karar verildiğini, dosya kapsamındaki verilerle dahi ihbar olunan Şirket ile davalı ... arasındaki muvazaalı ilişkinin varlığının, dava konusu taleplerinin tarih aralığındaki tüm ihale dönemleri açısından ortada olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacı ... beyanlarının hükme esas alınamayacağını, davacı tanıklarının davalı ... aleyhine açılmış aynı konuya ilişkin davalarının mevcut olduğunu, davacının davasının kısmi dava niteliğinde olduğunu, ücret alacaklarına ilişkin taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet nedeniyle davanın reddi gerekirken kabulü yönündeki kararların hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi tarafından hakkın kötüye kullanılması hususunun dikkate alınmadığını, her bir dosyada birbirinden bağımsız olarak muvazaa olgusunun araştırılması gerektiğini, davacının sendika üyeliğinin sadece Kentyol AŞ’ye bildirilmesinin yeterli olmadığını, Belediyeye bildirilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ile dava dışı Kentyol AŞ arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı hususunda Yargıtayca onanarak kesin hüküm hâline gelen İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 2016/130 Esas, 2017/432 Karar sayılı dosyasında karar verildiği, davacının başlangıçtan itibaren sadece Kentyol AŞ'den sigorta bildiriminin yapıldığı, başka bir alt işverenlikte çalışma kaydının bulunmadığı, bu durumda davacının başlangıçtan itibaren Şişli Belediyesi işçisi sayılması gerektiği, ayrıca aynı işçinin çalışmasında bir farklılık bulunmamasına rağmen çalışma dönemlerini ayırarak diğer dönemde muvazaa bulunmadığının kabulü veya aynı işi yapan farklı dönemlerde çalışan işçilerin bazılarının çalışmasının muvazaalı olarak Belediyede bazılarının Şirkette çalıştığının kabulü için işçinin çalışmasında veya çalıştığı Şirketin vasfında veya davalı ... ile yapılan sözleşmenin niteliğinde hukuki değer atfedilebilecek bir farklılık bulunması gerektiği, aksi takdirde bu durumun yaratacağı hukuki sonuçların iş barışını ve adalet inancını olumsuz etkileyeceği, bu nedenle tüm dönem bakımından muvazaanın varlığının kabul edildiği, davacının sendika üyesi olduğu hususuna davalı tarafça itiraz edilmediği, bordrolarda sendika aidat kesintisinin bulunduğu, hükme esas alınan ve davacının emsal işçilere göre alması gereken fark alacaklarına ilişkin hesap raporunun dosya kapsamına uygun olduğu, ıslah dilekçesine karşı süresinde yapılan zamanaşımı def''inin Mahkemece değerlendirilerek zamanaşımına uğrayan alacaklar dışlanarak hüküm kurulduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.