muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4221, Karar No: 2014/11270, Tarih: 20.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4221 E.  ,  2014/11270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/82-2013/538

Dava, iş kazası ve maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden ret kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Telekom İl Müdürlüğü’nde, 21.07.2011 tarihinde çalıştığı esnada geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun ve maluliyet oranının tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının, ilk defa 1988 yılında işçi olarak girdiği davalı işyerinde daha sonra 15.12.1993 tarihinde 399 sayılı KHK ile kadro alarak memur statüsünde ve 5434 sayılı Emekli Kanununa tabi olarak teknisyen yardımcılığına atanmış daha sonra teknisyen olarak statüsü değişmeden emekli sandığı üyesi olarak sosyal güvenliğini devam ettirmiş olduğu ve mülga 5434 sayılı Kanuna göre sosyal güvenliği sağlanmış olanlar sonradan statülerinde bir değişiklik olması halinde dahi haklarında bağlı olduğu Sosyal güvenlik sistemine ait hükümlerin uygulanacağı gerekçeleriyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir. Dosya kapsamında davacının, 15.12.1993 tarihinde davalı işyerinde Emekli Sandığı’na tabi olarak başladığı, 15.02.2001 tarihinde, 4502 sayılı Kanun uyarınca Emekli Sandığı ile ilişkisini devam ettirdiği ve 30.12.2011 tarihinde emekli olduğu anlaşılmaktadır.

4502 sayılı Telekom Değişikliği Kanunu’nun 13. maddesi ile değişik Ek madde 22 Türk Telekom çalışanlarının statüsü, ücret rejimi ve emekliliği aşağıda gösterilmiştir:

c) Personelin emekliliği : Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte T.C. Emekli Sandığına tabi olarak çalışmakta olan personelin İş Kanununa göre istihdam edilmeyi tercih etmeleri halinde isteyenlerin T.C Emekli Sandığı ile irtibatları devam eder. Bu durumda ilgililerin hizmet sürelerinin değerlendirilmesi, 657 sayılı Devlet Memurları

Kanunu ile 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre yapılır. Bu personelin emeklilik işlemlerinde, Genel İdare Hizmetleri sınıfında görev yapan genel müdürler için belirlenen ek gösterge rakamını geçmemek üzere, ifa ettikleri görevler itibariyle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre girebilecekleri sınıflardaki benzeri görevlerin aynı kadro, ünvan ve dereceler için belirlenmiş ek göstergeler ve makam tazminatları uygulanır.

Kanunu ile 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre yapılır. Bu personelin emeklilik işlemlerinde, Genel İdare Hizmetleri sınıfında görev yapan genel müdürler için belirlenen ek gösterge rakamını geçmemek üzere, ifa ettikleri görevler itibariyle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre girebilecekleri sınıflardaki benzeri görevlerin aynı kadro, ünvan ve dereceler için belirlenmiş ek göstergeler ve makam tazminatları uygulanır.

Yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda somut olayda, davacının, 21.07.2011 tarihinde meydana gelen kazada yaralanması sonucu, kendisine olay tarihinde 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen iş kazası hükümlerinin değil 47. maddede mülga 5434 sayılı Emekli Sandığı hükümlerine tabi personele uygulanan düzenlemelerin uygulanması gerekeceğinden uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Kanunun 101.madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesi görevli olmadığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30279, Karar No: 2011/11216, Tarih: 31.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30279 E.  ,  2011/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7460, Karar No: 2019/6126, Tarih: 22.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7460 E.  ,  2019/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişiden dava konusu 101 ada 87 parsel numaralı taşınmazın batı tarafında bulunan ..... köyü kadastro çalışma alanına ait orijinal kadastro paftasının kenarlaştırılarak gösterileceği rapor ve kroki alınarak dosya içerisine konulduktan sonra dava konusu 101 ada 87 parsele yakın komşu ..... köyü kadastro çalışma alanında kalan taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının suretleri ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının sureti, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2)Dava konusu 101 ada 130 parsel numaralı taşınmazın batı tarafında bulunan ..... köyü kadastro çalışma alanına ait orijinal kadastro paftasının kenarlaştırılarak gösterileceği rapor ve kroki alınarak dosya içerisine konulduktan sonra dava konusu 101 ada 130 parsele yakın komşu ..... köyü kadastro çalışma alanında kalan taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının suretleri ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının sureti, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

3)Dava konusu 101 ada 130 parsele komşu 101 ada 131 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespit tutanağının sureti ile dayandığı tapu kayıtları, davalı ise dava dosyasının sureti, tapusu oluşmuş ise tapu kaydının getirtilmesi,

4)Çekişmeli 101 ada 87 ve 130 parsel numaralı taşınmazların bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6254, Karar No: 2013/11190, Tarih: 05.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6254 E.  ,  2013/11190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Kanunun 3.maddesi hükmü gereğince Kışla Köyünde yapılan ve kısmi olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında dava dilekçesine ekli (1) numaralı krokide (a) harfi ile gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığı, oysa, bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla Hazineyi hasım göstererek tesbitin iptali ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların;

104 ada 2 parsel altında, tarla niteliği ile temyize konu dava nedeniyle yüzölçümü hanesi boş bırakılmak suretiyle ...,

105 ada 44 parsel altında, tarla niteliğinde temyize konu dava nedeniyle yüzölçümü hanesi boş bırakılmak suretiyle ... adına tesbit tutanağının düzenlendiği; 105 ada 45 parsel sayılı 4445.73 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ise tarla niteliğinden belgesizden ... adına tesbit edilerek tespitinin kesinleştirildiği belirlenmiş, bu kişiler davaya dahil edilip 105 ada 45 parsele ait tutanak davalı hale getirilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kabulüne, 104 ada 2 parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 285.76 m2'lik bölümünün orman niteliğinde Hazine; (B) harfli 5259.85 m2'lik bölümünün tesbit gibi ... adına; 105 ada 44 parselin (A) harfi ile gösterilen 157.44 m2'lik bölümünün orman niteliğinde Hazine; (B) harfli 5430.22 m2'lik bölümünün tesbit gibi ... adına; 105 ada 45 parselin (A) harfi ile gösterilen 17.75 m2'lik bölümünün orman niteliğinde Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 4427,98 m2'lik kısmın tarla niteliğiyle ... adına, yine aynı raporda dere olarak bırakılan ve (A) harfi ile gösterilen 1629,66 m2 yerin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılan yer ve Hazine bu tür davalarda kanunî hasım olduğundan vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 05/12/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2775, Karar No: 2018/9569, Tarih: 13.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2775 E.  ,  2018/9569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : CMK’nın 223/2-a ve 223/2-e maddeleri uyarınca beraatlerine

TEMYİZ EDENLER : Müşteki ... vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı (sanık ... aleyhine resmi belgede sahtecilik suçundan)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, müşteki ... vekili tarafından ve sanık ... aleyhine resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin ise, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Müşteki ... vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede,

Sanıklara yüklenen suçtan, doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki ...’nın kamu davasına katılma hakkı ve hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...'ın .... Gıda San.ve Tic. Ltd. Şti.'nde müdür olarak görev yaptığı sırada, sanık ...'ın işletmiş olduğu .... Gıda isimli iş yerine zeytin sattığı, sanık ...'in oğlu diğer sanık ...'a ödemeler konusunda talimat verdiği, sanık ...’nın da babası olan sanık ...'ın Türkiye İş Bankası.... Şubesinden almış olduğu çek karnesinden 01/12/2008 keşide tarihli,.... seri numaralı, 4.530 TL meblağlı çek ile 20/12/2008 keşide tarihli, .... seri numaralı, 4.500TL meblağlı çekleri yetkisi olmadığı halde babası adına imza atarak, katılana verdiği, katılan ...’ın da bu çekleri iş arkadaşı müşteki ...'ya verdiği, müşteki.... n suça konu çekleri tahsil için muhatap bankaya ibraz ettiğinde karşılığının çıkmadığı ve bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanık ...'nın, birlikte iş yaptığı babasının zımni rızasına istinaden suça konu çekleri imzaladığı, sanığın zarar verme bilinç ve iradesi olduğunun kanıtlanamadığı, dolayısıyla sanık ... bakımından suçun manevi unsurunun oluşmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/04/2005 tarih, 6-221/38 sayılı kararının da bu yönde olduğu gerekçesiyle verilen beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısının, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/358, Karar No: 2018/14618, Tarih: 19.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/358 E.  ,  2018/14618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün 3. fıkrasında sanığın 4 gün karşılığı günlüğü teşdiden 40 TL'den olmak üzere toplam 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 4 gün karşılığı 40 TL'den 160 TL adli para cezası olması gerekirken 80 TL adli para cezası olarak eksik hesaplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasından sanığın "teşdiden 40,00 TL'den toplam 80,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkartılarak yerine "teşdiden 40,00 TL'den toplam 160,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7673, Karar No: 2025/299, Tarih: 09.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/7673 E.  ,  2025/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3317 - 2022/416

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alaplı Asliye Ceza Mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı sanıklar müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile ;

"1-Sanıklar hakkında 2863 Sayılı Yasanın 65/1 maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE,

2-Sanıklar kendilerini aynı vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince taktir edilen 4.080 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak eşit oranda SANIKLARA VERİLMESİNE,

3-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin yazılması, suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin reddi görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların 22.10.2017 günü Alaplı ilçesi Gümeli Tabiat Anıtı içerisinde bulunan 4112 yaşında olduğu tespit edilen porsuk ağacının yaşı ile ilgili araştırma yapmak üzere izinsiz olarak ağaçtan iki adet karot alarak, inceleme yapıp ağacın yaşının 1980 olarak belirleyip bu durumun sosyal paylaşım sitesinde yayınlamalarının ardından haklarında suç duyurusunda bulunulması üzerine açılan kamu davası kapsamında sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında orman mühendisi oldukları, ağacın yaşını tespit etmek amacıyla karot aldıklarını, işlemin ağaca bir zararı olmadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmedikleri, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın cevabi yazısında, dava konusu porsuk ağacının 02.04.2018 tarihinde anıt ağaç olarak tescil edildiğinin belirtildiği, sanıkların karot aldığı tarihte söz konusu ağacın anıt ağaç vasfında olmadığının tespit edildiği, dosyaya sunulan 04.11.2020 havale tarihli orman mühendisi bilirkişi raporuna göre alınan karot örneğinin ağacın hayatiyetini kaybetmesine yol açmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;"... sanıkların üzerilerine atılı suçun maddi unsurunun, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa zarara uğraması olduğu, bu sonuçlar dışında başka bir neticeye sebep olabilecek her türlü icrai veya ihmali hareket de bu suçun maddi unsurunu oluşturacağı, anılan suçun serbest hareketli bir suç olduğu, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların herhangi bir izin almaksızın, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları içerisinde olduğunu bildikleri ağaçtan karot almak şeklinde fiziki müdahalede bulunarak üzerilerine atılı 2863 sayılı kanunun 65. Maddesindeki suçu işledikleri" gerekçeleriyle sanıkların mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.