muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4808, Karar No: 2019/9511, Tarih: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4808 E.  ,  2019/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK”nın 142/1-b,168. ve 31/3 maddeleri uyarınca neticeten 3.200 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma ilamı sonrasında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 145. 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 3.200 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kazanılmış hakka yanlış anlam verilmesi sonucu 5 ay 10 gün hapis cezasına indirilerek adli para cezasına çevrilmesi ve yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “...neticeden 3.200 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA.’ ibaresinin çıkarılarak yerine ‘...sonuç cezanın 3.200 TL adli para cezası üzerinden infazına’ ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25505, Karar No: 2021/2530, Tarih: 15.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/25505 E.  ,  2021/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Danışmanlık tedbiri, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, okulun pencere camlarını kırma biçimindeki eylemine uyan TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e,66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 07/10/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1534, Karar No: 2017/1976, Tarih: 14.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1534 E.  ,  2017/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3 delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kapatılan Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 10/04/2012 tarihli ve 2011/261 esas, 2012/212 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yeniden yapılan yargılamasında 5237 sayılı Kanun’un 179/3 delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/774 esas, 2015/861 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 05.01.2017 gün ve 94660652-105-34-14046-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2017 tarih ve 2017/2105 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı TCK'nın 179/3-2, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasına mahkumiyetine hükmedilmiş ise de; daha önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2015 tarihli ve 2015/774 esas, 2015/861 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasının 3.bendinin hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” bendinin eklenip diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15518, Karar No: 2024/4266, Tarih: 06.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15518 E.  ,  2024/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/972 E., 2022/1544 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1.maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2017/708 Esas, 2018/885 Karar sayılı sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/3064 Esas, 2018/3108 Karar sayılı ilâmı ile katılanın yaralanmasına göre sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu halde görevsiz mahkemece karar verildiği, kabule göre de TCK 86/1. maddesi gereğince asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, asgari hadden ceza tayin edildiği nedenleri ile, CMK 283. maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları korunmak suretiyle bozulmasına,

2.İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2019/209 Esas, 2021/400 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/972 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 /1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının olmadığına, nitelemeye, eylemin kasten yaralama veya taksirle yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, meşru müdafaaya, meşru müdafaada sınırın aşılması koşullarının bulunduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının olmadığına, nitelemeye, eylemin kasten yaralama veya taksirle yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, meşru müdafaaya, meşru müdafaada sınırın aşılması koşullarının bulunduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay tarihinden önce katılan sanık ... ile mağdur ...'nin semt pazarlarında beraber pazarcılık yaptıkları ve aralarında bu işlerden kaynaklanan borç ilişkisinin bulunduğu, olay tarihinde mağdur ...'nin alacağını istemek için yanında sanık ... ile ortak arkadaşları olan ... ve ... olduğu halde sanık ...'in pazarcılık yaptığı Gaziemir ilçesi semt pazarına geldikleri ve mağdur ... ile sanık ... arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanık ...'in ele geçmeyen falçata ile mağdurun göğüs bölgesine 1 kez vurduğu ve mağdurun bayılarak yere düştüğü olay yerinde bulunan ..., ... ve ... ile pazarcı esnaflarının engel olmaları nedeniyle sanığın eylemine devam edemediği engel olan kişiler tarafından 112 Acil ve kolluk kuvvetlerine haber verildiği, sanık ... olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, sanık ...'in bu eylemi sonucu mağdurun göğüs boşluğuna nafiz olan yaralanmasının perikardiyal sıvı ( kalp ile kalp zarı arasında sıvı) oluşmasına, sol hemitorksta 6. ön kosta düzeyinde cilt, cilt altı yağı doku ve derin kas planlarının bütünlüğünde bozulma ve derin yumuşak doku amfizemine neden olacak şekildeki yaralanmaların hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması ile sonuçlandığı, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleminin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, eylemin taksirle işlenmediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca “4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

3.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca “4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan ( 3 ) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/972 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği kazanılmış hakka ilişkin hüküm fıkrası çıkartılarak yerine “5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın "4 yıl 2 ay" hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7486, Karar No: 2016/6836, Tarih: 04.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7486 E.  ,  2016/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz kanun yolu açık olup, kararın temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte veya Ek kararla müsadere, iade yada vekalet ücretine karar verilmesinin ise başvurulacak kanun yolunu değiştirmeyeceği nazara alındığında, gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20776, Karar No: 2018/9969, Tarih: 22.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/20776 E.  ,  2018/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi (... mahallesi,), 1168 ada 15 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14738, Karar No: 2011/20, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14738 E.  ,  2011/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve maenvi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin tümüyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç aşağıda ki nedenler gereğince yerinde değildir.

Sigortalıda oluşan sürekli işgöremezlik oranı, sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Somut olayda, davacıda mevcut sürekli işgöremezlik oranının 01.07.2009.tarihinde kontrol edileceği gelir bağlama kağıdı içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nede niyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir.

Öte yandan bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu

nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), net asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekirken asgari ücrete göre oranlanan ücret esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş, SGK'dan 1.7.2009 tarihinde yapılan kontrol muayenesi sonucu, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak ve kesinleşen oran esas alınarak uzman bir bilirkişiden hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınıp yukarıda açıklanan esaslara göre rapor alınarak sonucuna göre karar vermektir.

Kabule göre de;

Davacının iş kazası sonucu %29.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davalı işverenin % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın fazla takdir edilmesi de hatalıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.