muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/23084, Karar No: 2010/8849, Tarih: 01.04.2010

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı yasanın 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı işçi tarafından iş sözleşmesi haklı nedenle sona erdirilmiştir. Artık ihbar öneline uymaması nedeniyle işverenin ihbar tazminatı talep edebileceğinden söz edilemez. Mahkemece karşı davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3) Öte yandan davacının davalı tarafa tebliğ edilen 29.9.2005 tarihli ihtarnamesi ile işvereni temerrüde düşürdüğü dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Hüküm altına alınan alacaklara temerrüt tarihi yerine dava tarihi ve sonradan yapılan ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi de bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,01.04.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Taraflar arasında yapılan hizmet sözleşmesinde davacının MR Teknisyeni olarak çalıştırılacağı belirtilmiştir. Atom Enerjisi Kurumunun yazısına göre MR Cihazının radyasyon etkisi bulunmadığından bu cihazda çekim yapan teknisyenler Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki tüzük kapsamında değildir.Ancak, davacı MR cihazı yanında Tomografi Cihazında da çekim yaptığını iddia ederek sözü edilen Tüzük hükümlerine dayanan isteklerde bulunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının Tomografi cihazında da çekimler yaptığı anlaşılmaktadır. Ne var ki davacının Tomografi Cihazında tüm hizmet süresi içinde her gün sürekli biçimde çekim yapıp yapmadığı belirlenmemiştir. Bu yönde yeterli araştırma yapılmadan davacının Tomografi cihazında da her gün çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilmesi isabetli olmamıştır. Bu nedenle Tomografi çekiminin yapıldığı birimin davacının çalıştığı süreye ait tüm kayıtları getirtilerek Tomografi cihazında çalıştırıldığı süreler tesbit edilip bu sürelerle sınırlı olarak hesaplama yapılması için hükmün davalı temyizi bakımından bu gerekçe ile bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bu yönleri kapsamına almayan bozma gerekçesine katılamıyorum.

DY
Yargıtay — Esas No: 2013/15772, Karar No: 2013/26744, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15772 E.  ,  2013/26744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1) Sanık ...'ün beraatine,

2) Sanıklar ..., ... ve ...'ın 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 54maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ün beraatine, sanıklar ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler katılan vekili, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, yapılan bir ihbar üzerine olay yerine intikal eden güvenlik güçlerinin, Sivas İli, Kangal İlçesi, Kavak Köyünde bulunan Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 10/11/1990 tarih ve 863 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tespit ve tescil edilen “Değirmen Höyüğü” istikametinden sanıkların içerisinde bulundukları aracın gelmekte olduğunu gördükleri, ... durdurularak yapılan aramada, aracın bagaj kısmında adli emanette kayıtlı bulunan kazı aletlerinin ele geçirildiği, Değirmen Höyüğün'de yapılan incelemede höyüğün batı kesiminde 1.5x2.30 metre çapında 2.40 metre derinliğinde yeni kazı çukuru bulunduğunun belirlendiği, suç aletlerinden alınan toprak numuneleri ile kazı çukurundan alınan numuneler üzerinde Ankara Jandarma Genel Komutanlığı tarafından yapılan kriminal inceleme neticesinde düzenlenen rapor ile toprak numunelerinin benzer fiziksel ve kimyasal yapıda olduklarının saptandığı, olay yerinde inceleme yapan Sivas Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu görevlileri tarafından düzenlenen rapor ile yapılan kaçak kazılar sonucunda höyüğün batı kesiminin yoğun olarak tahrip edildiğinin belirlendiği, sanıklar ..., ... ve ...'in, soruşturma evresinde, kolluk ve Sulh Ceza Hakimi tarafından alınan savunmalarında, suç tarihinde Ankara İlinden, Kangal İlçesine geldiklerini, suça konu yerde piknik yaptıklarını, maddi sıkıntılarının bulunması nedeniyle bir şeyler bulma düşüncesi ile daha önce kazılmış çukuru 1 metre kadar da kendilerinin kazdıklarını, daha sonra sanık ...'ün evine giderek yemek yediklerini, buradan hep birlikte, sanık ...'ın dedesinin Oğlaklı Köyüne bulunan evine gitmek üzere yola çıktıkları sırada yakalandıklarını beyan ettikleri, yargılama aşamasında ise bu savunmalarını jandarmanın yönlendirmesi ile verdiklerini ifade ederek atılı suçu inkar ettikleri, sanık ..., ...'ün aşamalarda değişmeyen savunmasında diğer sanıkların kazı eylemine iştirak etmediğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıklar ..., ... ve ...'ın izinsiz olarak kazı yaptıklarının sübuta erdiği, sanık ...'ün ise diğer sanıkların kazı suçuna iştirak ettiğine dair delil mevcut olmadığı anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısının beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıklar müdafiinin, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, sanık ...'ın dedesine ait evi tamir amacıyla Kangal İlçesine geldiklerine, hazırlık beyanlarının jandarma tarafından yönlendirildiğine, bu nedenle hükme esas alınamayacağına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraat hükmünün isteme aykırı, sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11368, Karar No: 2019/1204, Tarih: 12.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11368 E.  ,  2019/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.11.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıların yasaya aykırı olarak parsel sınırına diktikleri ağaçların kökünün davacıya ait evin duvarına zarar verdiğini, dalların evin içine kadar girdiğini, gölgeye neden olduğunu, yaprakların ve gazellerin yağmur sularının tahliyesi için yapılmış yağmur oluklarını tıkadığını, evinin önüne dökülüp etrafı kirlettiğini, davalı tarafındna izdüşümünün yarısı kadar mesafeye dikilmesi gereken ağaçların tam sınıra dikilmesi nedeniyle oluşan müdahalenin men’i ve kal talep talep etmiştir.

Davalı ..., ..., ... ve ... cevabında, 6227 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bahçesinde bulunan ağaçların davacıya bir zararı olmadığını, yargılama sırasında mevcut ağaçlarını kestiğini bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevabında; 6228 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bahçesinde bulunan ağaçların davacıya bir zararı olmadığını, yaprak dökülmesinin mevsimsel olup katlanılamaz bir durum olmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Mevkii 6227 parsel sayılı taşınmaz maliki ... mirasçıları olan dahili davalılar ..., ..., ... (...), ... (...)'ın fen bilirkişisinin 09.04.2014 tarihli krokili bilirkişi raporunda gösterilen ceviz ağacını Gıda Tarım Hayvancılık İl Müdürlüğü tarafından belirlenen ağaç dikim mesafeleri cetveline aykırı olarak dikmek suretiyle davacıların 6226 parsel sayılı taşınmazına yapmış oldukları müdahalenin meni ve belirtilen ağacın kökü ile birlikte sökülerek kal’ine ve ... İli, ... İlçesi, ... Mevkii 6228 parsel sayılı taşınmaz maliki davalılar ... ve ...'ün fen bilirkişisinin 09.04.2014 tarihli krokili bilirkişi raporunda gösterilen 10 adet çam ağacı, 3 adet ceviz ağacı, 1 adet elma ağacını Gıda Tarım Hayvancılık İl Müdürlüğü tarafından belirlenen ağaç dikim mesafeleri cetveline aykırı olarak dikmek suretiyle davacıların 6226 parsel sayılı taşınmazına yapmış oldukları müdahalenin meni ve belirtilen 14 adet ağacın kökü ile birlikte sökülerek kal’ ine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili olmayıp, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunması yeterlidir. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Ancak davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların, ileride büyüyüp davacının taşınmazına gölge yapıp zarar vereceği iddiası ile açılan davaların reddi gerekir. Uzun zaman sonra doğacak muhtemel zararlar için mülkiyet hakkının kısıtlanması, mülkiyetin genel kurallarına ve bizzat Medeni Kanunun 737. maddesi hükmüne ters düşer.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1-Davalılar ..., ..., ... ve ...’ün temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; mahallinde 04.04.2014 tarihinde keşif yapıldığı, keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında 6227 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların keşif tarihinden 3 veya 5 gün önce kesildiği, 1 adet ceviz ağacının kaldığı, bu ağacın şu an için zararı olmadığı ancak büyüdüğünde niza konusu olabilecek yakınlıkta olduğundan kökleriyle birlikte sökülmesi gerektiği belirtilmiş, mahkemece muhtemel zarar dikkate alınarak davanın kabulü ile 1 adet ceviz ağacının kesilmesine karar verilmiştir.

Halbuki bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde, davalılara ait parselde bulunan 1 adet ağacın henüz bir zarara sebebiyet vermediği anlaşılmış olup TMK'nin 737. maddesine göre doğmamış zararlar için mülkiyet hakkının kısıtlanması mümkün olmayacağından ve TMK'nin 732. maddesi gereğince de davalının eyleminin komşular arasında hoşgörülebilecek dereceyi aşmadığı anlaşıldığından, muhtemel zarar gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Davalılar ... ve ...’ ün temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; 04.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda davalılara ait 6228 parselde bulunan ağaçlardan erik ağacı dışındaki ağaçların dikim normuna göre duvara dolayısıyla komşu parsele mesafeleri uygun olmadığından kökleriyle sökülmesi gerektiği rapor edildiği anlaşılmış olup mahkemece bu rapor doğrultusunda davalılara ait 6228 parselde bulunan 14 adet ağacın kal’ine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; bilirkişi raporu ve ekinde krokide yer alan ve kal’i gereken ağaç türleri ve sayıları hususlarında kroki ve rapor içeriği çelişmektedir. Şöyle ki, fen bilirkişi tarafından hazırlanan krokiye göre 10 adet, 3 adet ceviz ve 1 adet elma ağacının 6228 parsel üzerinde yer aldığı belirtilmiş, rapor içeriğinde ise ziraat bilirkişi tarafından hazırlanan raporun 3. sayfasında yer alan çizelgeye göre 11 adet çam 2 adet ceviz ve 1 adet elma ağacı bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece kroki esas alınarak 10 adet çam, 3 adet ceviz ağacı ve 1 adet elma ağacının kal’ine karar verilmiş olup; rapor ve kroki içeriği birbiriyle örtüşmediğinden hüküm infaza elverişli değildir. Bu nedenle çelişkiyi giderecek mahiyette ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14232, Karar No: 2013/9950, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14232 E.  ,  2013/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte Şehitler ilköğretim okulunun tuvalet olarak kullanılan ve okulun müştemilatından olan yere girip akar durumda olan çeşmeyi kırarak yerinden söktükleri ve bu çeşme ile birlikte bir adet hoporlör ve çeşitli boylarda galvanizli su borularını çuvala doldurularak çaldıkları ve okulun istinaf duvarının yanında bulunan çikeklerin içine sakladıkları, anlaşılmakla mala zarar verme ve hırsızlık suçlarının sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocukların çaldıkları malzemeleri kesintisiz takip olmaksızın istinat duvarının yanında bulunan çiçeklerin içine saklayarak hakimiyet alanlarına geçirmiş olmaları nedeniyle eylemlerinin tamamlanmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen ya da rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni Kanun’un 19’uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur. Kişinin ihtiyaçlarından bir veya birkısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik ya da onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Şehitler İlköğretim Okulunun belli ölçüler içerisinde herkesin girip çıkabileceği kamuya açık kamu kurumu olması karşısında, konut ve işyeri olarak kabul edilemiyeceği ve bu nedenlede unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.