muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2140, Karar No: 2025/608, Tarih: 06.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2140 E.  ,  2025/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/33 Esas, 2024/196 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/395 E., 2021/354 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibaresini 07, 08, 09, 11, 14, 21 ve 28. sınıfta yer alan emtialar yönünden tescil ettirmek üzere yapmış olduğu başvurunun 2003/20794 sayılı marka ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-(ç) hükmü anlamında aynılık ve ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen reddedildiğini, bu karar yönelik yapılan itirazın da YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, halbuki markaların benzer olmadığını, müvekkilinin 2005/02228 sayılı "..." ibareli markanın da sahibi olduğunu ve kazanılmış hak sağladığını, müvekkile ait dava konusu markanın reddedilen emtiaların redde mesnet edilen 2003/20794 sayılı markada yer alan emtialardan oldukça farklı olduğunu ileri sürerek YİDK'in 27.10.2020 tarihli ve 2020-M-8895 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru markasının "..." şeklinde, mesnet markanın ise "..." görselini içermesi karşısında, markalar arasında görsel, sesçil ve anlamsal şekilde benzerlik oluştuğu, bu benzerliğin SMK'nın 5/1-(ç) hükmünde belirtilen "aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer" olarak değerlendirilmesi gerektiği, taraf markaları arasında ayniyetin söz konusu olduğu, ancak davacının daha önce 2005/02228 sayılı "..." ibareli markası olup, başvuru konusu "cd-dvd kayıt ve oynatıcı cihazlar, mp3 çalar, mikrofonlar, giyilebilir teknolojik cihazlar (akıllı saatler, bileklikler, başa takılan cihazlar), cep telefonu kılıfları" yönünden müktesep hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2020-M-8895 sayılı kararının dava konusu 2019/94380 sayılı markanın kapsamında yer alan "cd-dvd kayıt ve oynatıcı cihazlar, mp3 çalar, mikrofonlar, giyilebilir teknolojik cihazlar (akıllı saatler, bileklikler, başa takılan cihazlar), cep telefonu kılıfları" yönünden iptaline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu her ne kadar davacı vekilince 13.12.2021 tarihli istinaf dilekçesinden sonra sunulan 14.04.2023 tarihli dilekçe ile redde mesnet markayı 12.12.2022 tarihli devir sözleşmesiyle devraldığından, davanın kabulüne karar verilmesi talep edilmiş ise de, işbu davanın YİDK kararının iptali davası olduğu ve YİDK karar tarihindeki hukuki duruma göre karar verilmesinin gerektiği, SMK'nın 5/1-(ç) hükmünde yer alan mutlak ret nedeninin, aynı Yasa hükmünün üçüncü fıkrası uyarınca, önceki marka sahibinin başvurunun tesciline açıkça muvafakat ettiğini gösteren noter onaylı belgenin YİDK karar tarihinden önce Kuruma sunulması hâli dışında, redde mesnet markanın sonradan devralındığına ilişkin belgenin sunulması suretiyle aşılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun mutlak nedenle kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 06.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3107, Karar No: 2012/1119, Tarih: 23.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3107 E.  ,  2012/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 162 ada 2 parsel sayılı 3933.83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalının tutunduğu Hazine'nin taraf olduğu ve tescil ilamı ile oluşan 11.6.1975 tarih 24 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1133, Karar No: 2023/1580, Tarih: 22.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1133 E.  ,  2023/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/302 E., 2016/643 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/302 Esas, 2016/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Eksik inceleme yapıldığına,

2. Şikayet hakkının kullanıldığına,

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine,

4. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın avukatı aracılığıyla savcılığa verdiği dilekçede, müvekkili adına düzenlenmiş veresiye fişlerinin katılan ... tarafından bono şeklinde düzenlenip üzeri doldurarak müvekkiline hile yolu ile imza attırıp bu durumu ... diğer katılan ...'e ciro edilerek dolandırıldığını belirtmek suretiyle katılanlar hakkında soruşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 31.3.2015 tarihli İzmir Kriminal Polis Uzmanlık raporuna göre senedin ön yüzündeki ... ibareli el yazısı ve bu yazılar altında bulunan borçlu imzası ile ...'nun mukayese yazı ve imzaları arasında uygunluk bulunduğu gözlenmiş olup yazı ve imzaların ... ... mahsülü oldukları, senedin arka yüzündeki ... ...'e ödeyiniz ibareli el yazıları ve altındaki ciranta imzasının ... el mahsülü olduğu, senedin ön yüzündeki ... yazısı ve imzası dışında kalan diğer yazıların ... ve ... ... mahsülü olmadığı kanaatine varılmıştır.

3. 07.04.2015 tarihinde kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından katılanlar hakkında takipsizlik kararı verilmiş, itiraz üzerine itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. 07.04.2015 tarihinde kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından katılanlar hakkında takipsizlik kararı verilmiş, itiraz üzerine itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Sanığın şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü vakıalar itibariyle başvurunun şikayet ve ihbar hakkı kapsamında kalmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; 31.03.2015 tarihli İzmir Kriminal Polis Uzmanlık raporu, bilgi sahibi Y.S.'nin beyanları, takipsizlik kararı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Dosya kapsamına göre suçu aynı kasıtla ve ... eylemle birden çok mağdura yönelik işlemiş olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara itirazın reddine kesin olarak karar verildiği tarihi olan 22.05.2015 yerine, 20.10.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/302 Esas, 2016/643 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9946, Karar No: 2007/12224, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9946 E.  ,  2007/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

P.T.T.Genel Müdürlüğü İnegöl PTT Merkez Müdürlüğünce icra dosyasına gönderilen cevabi yazıda, ödeme  emrinin 2.8.2006 tarihinde T.K.nun 21. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edildiği ifade edilmektedir. Borçlunun icra mahkemesine başvuru tarihi 14.8.2006' dır. Borçlunun ödeme emrinin usulsüz olarak tebliğ edildiği yönünde bir şikayeti de bulunmadığına göre takibin iptaline yönelik başvurusu İİK.nun 68/3. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süreden sonradır. Bu durumda, istemin süre aşımından reddi yerine işin esasına girilerek takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8760, Karar No: 2024/1348, Tarih: 08.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8760 E.  ,  2024/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1805 Esas, 2023/603 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/668 Esas, 2020/279 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi ve davalılar ... vd. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi 134 ada 43 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin tespiti ile kıymet takdir raporunda belirlenen bedelinin davalılara ödenmesine, bakiye bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalılara ödenmesine, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve davalılar ... vd. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu kamulaştırma bedeline karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, zira bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırıldığını, bilirkişi raporunda % 10 objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, zira kıymet takdir raporunda m² fiyatının 13,5 TL olarak belirlendiğini ve kıymet takdir raporunun objektif ölçütlere göre hazırlandığını, münavebeye alınan ürünlerin verim ve birim fiyatlarının yüksek alındığını, masrafların az hesaplandığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2.Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz vasfına uygun tespit yapılmadığını, sulama maliyetine ilişkin resmi veriler olmadan değerlendirme yapıldığını, tarım verileri uygulamalarının hatalı olup geliri düşük ürünlerin seçildiğini, dava konusu taşınmazın civardaki su kaynaklarından cazibe ile sulanması nedeniyle sulama masrafı yapılmadığını, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi kararları gereği, ürünlerin maliyetinin, brüt gelirlerinin 1/3'ünü aşamayacağını, %4 olarak alınan kapitalizasyon faiz oranı ile %10 uygulanan objektif değer artış oranının isabetsiz ve yetersiz olduğunu ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın vasfının arazi olarak kabulü ile net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, taşınmazın sulama imkanının bulunması sebebiyle sulu tarım arazisi olarak kabulü ile kapitalizasyon faiz oranının %4 alınmasının, taşınmazın yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde heyetçe belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe desenin daha önce aynı yöreden Yargıtay'a intikal eden dosyalar ile tutarlılık gösterdiği, birim bedelin 20,66 TL olarak tespit edilmesinde ve ağaç bedeli de eklenmek sureti ile toplam kamulaştırma bedelinin 38.781,51 TL olarak tespit edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından yerinde bulunmayan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi, 134 ada 43 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi, 134 ada 43 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın Sarız Nehrinden sulandığı anlaşıldığından, sulu arazi niteliğinde kabul edilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olduğu gibi, tespit edilen bedel aynı kamulaştırma kapsamında kalan benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14337, Karar No: 2017/423, Tarih: 24.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14337 E.  ,  2017/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.03.2015 gün ve 2014/1065-2015/148 sayılı hükmün Dairenin 001.06.2016 gün ve 2015/13487-2016/6735 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 04/01/2013 tarihinde davaya konu aracını park ettiğini ve iş yerine girdiğini, aracın anahtarını tezgah üzerine yazar kasanın yanına bıraktığını, yaklaşık beş dakika sonra aracın sesini duyması üzerine dışarı çıkarak arabanın çalındığını gördüğünü, aracın davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı olup araç bedelinin davalıdan talep edildiğini ancak davalı tarafından ödeme yapılmadığını,zararın teminat dışı olduğuna ilişkin poliçede yer alan klozun geçerli olmadığını, poliçe başlığı olarak dar kapsamlı poliçe ibaresi kullanılmadığını ve müvekkilinin usulüne uygun şekilde bilgilendirilmediğini ileri sürerek 39.000,00 TL tazminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı vekili, araçta dain mürtehin kaydı olup davacının husumet ehliyetinin bulunmadığını, zararın poliçe teminatı dışında olduğunu, meydana gelen çalınma olayının aracın anahtarının bırakıldığı tezgah üzerinden alınması şeklinde gerçekleştiğini ve bu rizikonun poliçede ek sözleşme ile teminat altına alınmadığını, davacının kasko sigortası genel şartlarının B.2 maddesinde düzenlenen koruma önlemlerini alma yükümlülüğüne aykırı davrandığını, ayrıca meydana gelen olayın Hırsızlık Sigortası Genel Şartlarına göre de teminat kapsamı dışında kaldığını, davacının iddiasının aksine poliçe ve bilgilendirme formlarının eksiksiz olarak verildiğini ileri sürerek haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 33.500,00 TL tazminatın 10/03/2013 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce onanmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, davalı tarafından düzenlenen ve hırsızlık teminatını içeren sigorta poliçesine dayalı olarak aracın çalınması nedeniyle sigorta tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık aracın anahtarının işyerinde tezgah üzerinde bırakılması sonucu orjinal anahtarla aracın çalınması sonucu gerçekleşen rizikonun teminat kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Hırsızlık teminatını içeren poliçe ile 10.10.2012-10.10.2013 tarihleri arası teminat verilmiş ve hırsızlık 04.01.2013 tarihinde gerçekleşmiştir.