muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15693, Karar No: 2012/15268, Tarih: 20.09.2012

Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde 506, 1479, 2925 ve 2926 sayılı kanunlara hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda 4721 sayılı Kanunun "Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz" hükmünü içeren ve "Dürüst davranma" başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük (objektif iyiniyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan " hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı" ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da gözönünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından, 01/10/2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde amaçladığı saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir. (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/6513 E., 2011/17481 K.)

Yapılacak iş, davacının boşanma tarihinden sonra özellikle 5510 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 1.10.2008 tarihinden sonraki dönemde, hangi adres veya adreslerde kimlerle birlikte ikamet ettiği, diğer bir anlatımla bu dönemde boşandığı eşiyle birlikte yaşayıp yaşamadığının belirlenmesi için davacının ve boşandığı eşinin muhtarlık ve seçmen bilgi kayıtlarının, varsa çalışmaları nedeniyle resmi kurumlara ve işverenlere verdikleri adreslerin, bağlı bulundukları nüfus idaresindeki kayıtlı adreslerinin veya yapılmış ise adres nakillerine dair bilgileri ile oturulduğu belirlenilen adres veya adrese komşu binaların kapıcı, yönetici ve oturanları arasında zabıtaca konu hakkında bilgisi olabileceklerin belirlenerek, mahkemece bu kimselerin beyanlarına başvurulmak suretiyle toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araaştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22674, Karar No: 2017/13965, Tarih: 21.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22674 E.  ,  2017/13965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı, asıl davada; kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ikramiye alacaklarının, davalı-karşı davacı ise; karşı davada, ihbar tazminatı ile sözleşmesel tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, rekabet yasağına ilişkin davanın tefrikine asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karşı dava hakkında olumlu-olumsuz karar verilmemiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili özetle; davacının davalı işverene ait işyerinde Şubat 2008 tarihinde satış direktörü olarak işe başladığını, 09.05.2012 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, 09.05.2012 tarihinde davalı ile arasındaki iş ilişkisinin istifa ile son bulduğunu, davacıya çalıştığı süre boyunca ücret zammı yapılmadığını, hizmet sözleşmesinde olmasına rağmen davalının şirketin net karı üzerinden hesaplanan %10 oranında ikramiyeyi davacıya vermediğini, bu şartlar altında davacının kendisine daha iyi şartlarda teklif edilen işi geri çevirmediğini, işyerindeki ücret durumunda iyileşme olmayınca ve kendisine taahhüt edilen ikramiyeler ödenmeyince işyerinden haklı sebeple istifa etmek durumunda kaldığını, davacının son aldığı aylık brüt ücretin 11.670,00 TL. olduğunu, davalı işyerindeki toplam çalışma süresinin 4 yıl 4 ay olduğunu, davacının kıdem tazminatına hak kazandığını, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacıya tanınan izin hakkının her sene 4 hafta olduğunu, davacının 4 sene için 16 hafta izin hakkı olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca toplam 19 gün izin kullandığını, 93 günlük izin ücreti alacağının olduğunu, davacı ile davalı arasında yapılmış iş sözleşmesinin ikramiye başlıklı ilk kısmında şirket net karının %10’u tutarındaki miktarı 1. Yıldan sonra ikramiye olarak vermeyi taahhüt ettiğini, davalı işverenin ikramiye ödemelerini yapmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ikramiye alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile özetle; davacının kendi isteği ile istifa ettiğini, kendi isteği ile istifa eden davacının kıdem tazminatı alacağından söz edilemeyeceğini, davacının haklı nedenleri olması halinde davalıya ihtarname göndererek bunların düzeltilmesini istemesi gerektiğini, oysa davacının başka bir ticari firmaya geçmesinden dolayı ayrılmak istediğini belirtir istifa dilekçesi verdiğini, davacı tarafın önce istifa ettiğini arkasından haklı sebep aramaya çalıştığını, davacı tarafın emekli olduğu hususunda gerçekleri yansıtmadığını, davacının istifa etmeden önce davalı şirkete emekli olduğuna dair resmi bir evrak ibraz etmediğini, davacının tüm izinlerini kullandığını ve bakiye izin ücreti alacağının olmadığını, davacı tarafın iş sözleşmesindeki maddeleri tamamen kendi lehine yorumladığını, davacının ikramiye kazanabilmesi için taahhüt ettiği performansa ve işi geliştirmesine bağlı olduğunu, davacının mutabık kalındığı üzere somut olarak kendi maharet ve birikimlerini ortaya koymayı taahhüt ettiğini, davacının bu taahhütlerini yerine getirmediği gibi aynı iş kolunda kendi şirketini kurup davalının müşterileriyle çalışmaya başladığını ve kendine menfaat sağladığını, davacının yönetimi döneminde şirketin kar etmediğini, zarardan kurtulamadığını, davacının iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini, ihbar öneline uymadığını, 8 haftalık ihbar tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, davacının davalı ile 24.01.2008 tarihli sözleşme imzaladığını, bu sözleşmenin 10. maddesi uyarınca tek yanlı olarak istifa etmesi durumunda iki yıllık ücreti kadar tazminat ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davacının davalıya haber vermeden 22.08.2011 tarihinde NT Isıtma ve Soğutma ... adı altında bir firma kurduğunu ve davalı şirket ile aynı iş kolunda ısıtma ve soğutma cihazlarının alım satımı ticaretine başladığını, bu işleri çalıştığı şirkete haber vermeden gizli yaptığını, davacının bu bakımdan sözleşmede zikredilen 2 yıllık maaş tutarındaki tazminatı ödemekle yükümlü olduğunu iddia ederek asıl davanın reddini, karşı davasında ise, ihbar tazminatı ve sözleşmesel tazminat alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin, asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“Dava, davacı işçinin imzaladığı iş sözleşmesinde “rekabet yasağı taahhüdü” ile işten ayrıldığı tarihten itibaren iki yıl süreyle rekabet etmemeyi taahhüt etmesine karşın; akdin sona ermesinden sonra aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette çalışması, müşteri ve işçi ayartması ve bu şekilde rekabet yasağını ihlal ettiği iddiasına dayanmaktadır.

Mahkemenin, asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“Dava, davacı işçinin imzaladığı iş sözleşmesinde “rekabet yasağı taahhüdü” ile işten ayrıldığı tarihten itibaren iki yıl süreyle rekabet etmemeyi taahhüt etmesine karşın; akdin sona ermesinden sonra aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette çalışması, müşteri ve işçi ayartması ve bu şekilde rekabet yasağını ihlal ettiği iddiasına dayanmaktadır.

Davaya dayanak alınan taahhüdün işçi ile işveren arasında düzenlenmiş olması, bu taahhüt nedeniyle çıkan uyuşmazlığın iş hukuku kapsamında kaldığını kabule yeterli değildir. Zira, bu taahhüt iş akdinin sona ermesi halinde yapılmaması gereken bir hususa ilişkin olmakla, iş hukukunun düzenleme alanı dışında kalmaktadır.

Gerek davacı işçinin açıklanan taahhüdünün kapsamı, gerek davacının iş akdinin feshinden sonra, başka bir işyerinde çalışmaya başladığı iddiası ve gerekse de davalının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre; davacının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444. ve 447. maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. (HGK 27.2.1013 gün ve 2012/9-854 E. 2013/292 K.)

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı-karşı davacı karşı dava ile, davacı-karşı davalının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan rekabet etmeme yasağına aykırı davranması nedeniyle cezai şart tazminatı talep etmiştir. Bu istemle ilgili, HGK'nun 27.2.2013 gün ve 2012/9-854 Esas 2013/292 Karar sayılı kararı gereğince. Ticaret Mahkemeleri görevli olduğundan, mahkemece tefrik kararı verilerek, mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak rekabet yasağına bağlı cezai şart istemi bu davadan tefrik edilmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı, davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Mahkemece HMK’nun 297/2. maddesi uyarınca tüm talepler hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Mahkemece HMK’nun 297/2. maddesi uyarınca tüm talepler hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bozmadan önceki kararda, karşı dava hakkında da karar verildiği halde, bozmadan sonra karşı dava hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1068, Karar No: 2008/5589, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1068 E.  ,  2008/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalılar arasında Tarımsal Kredi Sözleşmesi imzalandığı, ancak kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilip takibe geçildiğini, davalıların itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar duruşma sırasında; davacı bankaya borçlarının olmadığı, kredi sözleşmesi altındaki imzanın da kendilerine ait olmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca davacı banka tarafından davalılara kredi verildiği, ödenmeyen kredi borcu nedeni ile davacı bankanın davalılardan alacaklı olduğu, davalıların kredi sözleşmesindeki imzalara yönelik itirazlarının gerek sözleşmenin bankada imzalanması ve gerekse imzaların, davalıların , diğer kurumlardan celp edilen imzalarla benzerlik göstermesi nedeni ile yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacı banka yararına %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar hem icra takibine karşı verdikleri itiraz dilekçesinde, hem de duruşma sırasında kredi sözleşmesi altındaki imzaların kendilerine ait olmadığını öne sürerek imzaya açıkça itiraz etmişlerdir. Hal böyle olunca mahkemece takip dayanağı kredi sözleşmesindeki imzaların davalıların eli mahsülü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapılıp rapor alınmadan imzaların davalılar tarafından atıldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.052008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6869, Karar No: 2013/12281, Tarih: 10.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6869 E.  ,  2013/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı 03.05.2010 tarihli dilekçe ile; davalıların kayden malik oldukları 121 ada 1 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin çatısını, kendisinin kayden malik olduğu 121 ada 3 parsel sayılı arsaya sarkıtmak ve çatı akarını da yöneltmek suretiyle el attıklarını bildirip, davalıların el atmalarının önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar; duruşmalara ve keşfe katılmamışlar, cevap dilekçesi de sunmamışlardır.

Mahkemece, davalıların bir hakka dayanmaksızın 121 ada 1 sayılı taşınmazın üzerinde bulunan evin çatısının 3,25 m2'lik kısmını davacıya ait 121 ada 3 sayılı taşınmaza sarkıtmak ve çatı akarının eğiminin de davacıya ait taşınmaza doğru olmasından dolayı kar ve yağmur sularının akmasına sebep olmak suretiyle el attıkları gerekçesiyle davanın kabulüne ,davalıların el atmalarının önlenmesine ve yıkıma karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17216, Karar No: 2013/838, Tarih: 24.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/17216 E.  ,  2013/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile müvekkili idareye ait sosyal tesisin, 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'na göre davalıya devredildiğini sözleşmeye göre tesisin boşaltma tarihinin 19.03.2010 olmasına ve kira süresinin bitmiş bulunmasına, akdin yenilenmeyeceği ve uzatılmayacağı ihbarının 26.03.2010 tarih, 2059 sayılı yazı ile davalı kiracıya bildirilmesine rağmen, davalının taşınmazı kullanmaya devam ettiğinden bahisle, kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece ihtarnamelerin usulüne uygun düzenlenmemesi ve hak düşürücü sürelerin geçirilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 18.03.2003 başlangıç ve 18.03.2010 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre kiraya verilen taşınmaz hakkında, aynı Yasanın 75.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 25.10.2011 tarih, 2011/6257 – 11520 sayılı bozma ilamında da açıklandığı üzere davacı idarenin sıfatına göre olayda, 2886 Sayılı Yasanın 75.maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır. Ne var ki, mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen, bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmiştir. Dairemizin 25.10.2011 tarihli bozma ilamında da açıklandığı üzere, öncelikle mahallinde uzman bilirkişi refakati ile keşif yapılarak taşınmazın üstün vasfının belirlenmesi, buna göre uygulanacak yasa hükümlerinin tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2507, Karar No: 2022/6200, Tarih: 23.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2507 E.  ,  2022/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının temyiz dilekçesinin davalı ...’ye tebliği için düzenlenen mazbatada, "Muhatabın adresinin kapalı olması sebebi ile isim ve imzadan imtina eden en yakın komşudan sorulmuş, muhatabın belirtilen adreste ikamet ettiği ancak nereye gittiğinin bilinmediğini sözlü beyan etmesi üzerine evrak TK 21. maddesi gereği ilgili mahalle muhtarına teslim edilmiş olup, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmış ayrıca en yakın komşuya haber verilmiştir." yazılmıştır. Tebligat Kanunu'nun. 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21, 23 ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Anılan kanun ve yönetmelik hükümleri uyarınca beyanda bulunan ilgilinin imzadan imtina hakkı bulunmakta ise de isimden imtina hakkı bulunmamaktadır. Bu haliyle davalıya davacının temyiz dilekçesi tebliği geçersizdir. Bu sebeple, davalı ...’ye davacının temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 21/1, 2. maddesi göz önünde bulundurularak usulüne uygun tebliği ile süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 23.06.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1947, Karar No: 2013/7873, Tarih: 20.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/1947 E.  ,  2013/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen, 1991 doğumlu katılan ...'i tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-1965 doğumlu katılan ...'e karşı tehdit eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aşamalardaki birbiri ile örtüşen savunmasında, olay günü belinde bulunan bıçağı katılana karşı kullanmadığını beyan etmesi ve katılanın ifade içeriğinden de, bıçağın olayda kullanılmadığının anlaşılması karşısında, silahla tehdit suçunun oluşmadığı gözetilmeden, “... sanığın kazağının altındaki bıçağın kabarıklık nedeni ile belli olduğu ve katılanın da bıçak olduğunu anladığı” şeklindeki yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.