muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/491, Karar No: 2023/1334, Tarih: 06.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/491 E.  ,  2023/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ve davalıların müşterek kök murisleri ...'tan kalan ... Köyünde bulunan 833 parseldeki mesken ve eklentileri ile 103 parseldeki çeşitli nitelikteki ağaçlar, su kuyusu ve tel örgülü ağaç direklerin, müvekkillerinin murisi ... tarafından yapıldığının ve mülkiyetinin müvekkillerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, aşamalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2010/805 Esas, 2011/580 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 833 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki 25/03/2011 tarihli raporda gösterilen ev, ahır, kuruluk ve müştemilatlar ile aynı köyün 103 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki 12/05/2011 tarihli raporda gösterilen toplam 45 adet değişik cins ve yaşta ağaç ile diğer müştemilatların davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... tarafından temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 18.09.2012 tarihli ve 2012/1673 Esas, 2012/6097 Karar sayılı kararıyla; taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, keşifte kadastro tespitinden önce ve sonra meydana getirilen muhdesatların belirlenmesi, buna göre bir kısım muhdesatlar yönünden davada hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, muhdesatın kadastro tespit gününden sonra meydana getirilen bölümleri var ise buna göre değerlendirme yapılması, iyileştirme giderlerinin ve taşınmazdan ayrılması mümkün teferruat niteliğindeki eşyaların tespit davasına konu edilemeyeceklerinin gözönünde tutulması, daha sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyulmak sureti ile verdiği 18/03/2014 tarihli ve 2013/340 Esas, 2014/282 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 833 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 15/01/2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide mavi ile gösterilen evin eklentisi dışında kalan kuruluk, samanlık, dam ve ahır şeklindeki 3 adet bağımsız bölümler ile 12/05/2011 tarihli raporda belirttikleri 45 adet ağaç çeşitli cins ve yaşlarda ağaç ile diğer müştemilatların davacılara ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ..., ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

F. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/14162 Esas, 2015/22216 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların duraksamaya meydan vermeyecek şekilde ayrı ayrı numaralandırılması ve harflendirilmesi, teknik bilirkişiye infaza ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, ağaçların da hangi parsel üzerinde yer aldığının belirtilmesi ve HMK'nın 297/2 nci maddesine göre dava konusu muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

G. İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyulmak sureti ile verdiği 23/11/2017 tarihli ve 2016/297 Esas, 2017/532 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 833 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 22/09/2017 tarihli bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen kuruluk ve garaj, ( E) harfi ile gösterilen ahır ve kümes, (K) harfi ile gösterilen fırın ile (H) harfi ile gösterilen alandaki 7 adet vişne ağacı, 1 adet ceviz ağacı ve 3 adet armut ve erik ağacı ile 103 parsele ilişkin krokide (G) harfi ile gösterilen 10 adet erik ağacının davacılara ait olduğunun (davacıların murisi Neşet Çolak tarafından meydana getirildiğinin) tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2018/10517 Esas, 2021/1136 Karar sayılı kararıyla; 833 parsele ait kadastro paftasında tapulama esnasında var olmadığı görülen, 22.09.2017 tarihli bilirkişi raporunda 198,59 m2 alanlı F harfi ile gösterilen yapının, hangi gerekçeye dayanılarak tapulama esnasında var olduğunun belirlendiğinin belli olmadığından hakkında ret kararı verilmesinin doğru olmadığı, mahkemece bu hususta taşınmaz başında tanıkların yeniden dinlenmesi ve ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, öte yandan davalılar vekilinin 11.02.2014 tarihli dilekçesinde ağaçların davacılar tarafından dikildiğini belirtmesi, davacının da tüm ağaçlarla ilgili talebi olması karşısında dava konusu her iki parsel üzerinde bulunan toplam 45 ağaçtan sadece meyve ağaçları olanlar dikkate alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek, bu nedenlerle hükmün bozulmasına, davacılar vekilinin sair temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 22/06/2022 tarihli ve 2021/286 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile, 833 parselde 18/04/2022 tarihli fen bilirkişi raporunda "M" harfi ile gösterilen kuruluk ve garaj, "L" harfi ile gösterilen ağıl, "K" harfi ile gösterilen ahır "J" harfi ile gösterilen kümes, "F" harfi ile gösterilen tuvalet, "E" harfi ile gösterilen ev, "G" harfi ile gösterilen samanlık, "H" harfi ile gösterilen garaj "I" harfi ile gösterilen kümes ve "R" harfi ile gösterilen 6 adet elma ağacı, 1 adet erik ağacı, 2 adet fındık ağacı, 3 adet ceviz ağacı, 4 adet vişne ağacı, 1 adet kayısı ağacı, 2 adet ayva ağacının davacıların murisi Neşet Çolak tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 103 parselde 18/04/2022 tarihli fen bilirkişi raporunda "S" harfi ile gösterilen 1 adet su kuyusu, 3 adet elma ağacı, 3 adet armut ağacı, 6 adet sedir ağacı, 7 adet erik ağacı, 4 adet fındık ağacı, 9 adet ceviz ağacı, 1 adet kiraz ağacı, 11 adet vişne ağacı, 2 adet dut ağacı, 1 adet kayısı ağacı, 1 adet kestane ağacının davacıların murisi Neşet Çolak tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyizinde, ağaçlar ve kuruluk vasfındaki yapının davacılar murisi tarafından dikildiğini ve yapıldığını, ancak bunlar dışındaki muhdesatın ortak murisin sağlığında meydana getirildiğini, ekleme vasfındaki muhdesatın tespite konu olamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyizinde, ağaçlar ve kuruluk vasfındaki yapının davacılar murisi tarafından dikildiğini ve yapıldığını, ancak bunlar dışındaki muhdesatın ortak murisin sağlığında meydana getirildiğini, ekleme vasfındaki muhdesatın tespite konu olamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 s. TMK' nın 684., 718., 724., 728., 729. ve 1012/2, 3 üncü maddeleri,

Tapu Sicili Tüzüğünün 60 ıncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin, 18.04.2022 tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokide F harfi ile gösterilmiş olan yapıya ilişkin temyizine gelince, bu yerin bozma öncesi yapılan keşif sonucunda alınan 22.09.2017 tarihli bilirkişi raporunda I harfi ile gösterildiği, üzerinde önceden tuvalet bulunmakla keşif tarihi itibariyle yıkılmış halde olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır. O halde, sonraki tarihte yapılan keşif ile belirlenmiş olan bu yapının dava tarihinden sonraki bir tarihte meydana getirilmiş olduğunun anlaşılmasına karşın hakkında kabul kararı verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

3. Karar başlığında davalılar arasında 1. sırada gösterilen ... ve 4. sırada gösterilen ... isimli kişilerin aynı kişi olduğu, benzer şekilde davalılar arasında 2. ve 3. sırada gösterilen ... isimli kişilerin aynı kişi olduğu dosya kapsamında bulunan nüfus kayıt örneklerine göre anlaşılmakla birlikte, bu hususun mahallinde giderilebilecek nitelikte maddi hata olduğu değerlendirilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin yukarıda 2. bentte belirtilen dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı vekilinin yukarıda 2. bentte belirtilen temyiz itirazının kabulü ile; kararın, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “F harfi ile gösterilen tuvalet” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11235, Karar No: 2016/6344, Tarih: 08.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11235 E.  ,  2016/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2015 tarih ve 2014/123-2015/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin, müvekkiline ait ... ibareli markalara çok benzer ...İN ibareli marka başvurusu yaptığını, ilgili başvuruya yaptıkları itirazın, ... Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek başvurunun 01. sınıfta yer alan “Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Gübreler ve topraklar” ürünleri için reddedildiğini, 01. sınıfta yer alan “İşlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler. Yangın söndürücü maddeler. Ev ve kırtasiye amaçlı olmayan yapıştırıcılar” ile 31. sınıfta yer alan “Tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı hayvanlar. Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Hayvan yemleri ve tıbbi amaçlı olmayan katkıları. Malt.” Ürünleri için tescil kararı verildiğini, halbuki iki markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ve tüketicilerce markaların karıştırılacağını, davalı taraf adına “...İN” unsurlarından oluşan markanın tescil edilmesi halinde, müvekkilinin “...” esas unsurlu markasının tanınmışlığından ve itibarından, haksız yere faydalanma ve kazanç elde etme sonucunun ortaya çıkacağını, ileri sürerek, davalılardan ...-YİDK kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş.

Davalı ... vekili ve... Paz. ve Nak. Dış. Tic. A.Ş.; taraf markaları görsel ve işitsel anlamda benzer olduğu için YİDK kararı ile ortak olan emtiaların davalı markasından çıkarıldığını, davalı markasında geriye kalan emtialarının davacı markalarındaki emtialar ile benzer olmadığını, davacı markasının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ve... Paz. ve Nak. Dış. Tic. A.Ş.; taraf markaları görsel ve işitsel anlamda benzer olduğu için YİDK kararı ile ortak olan emtiaların davalı markasından çıkarıldığını, davalı markasında geriye kalan emtialarının davacı markalarındaki emtialar ile benzer olmadığını, davacı markasının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "..." markasıyla davalının "...in yem katkısı" ibare başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin davalının "...in yem katkısı" ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, satın alırken bir yanılgıya düşmeyeceği, başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, iltibasın bulunmadığı kanaati oluştuğu, tanınmışlığın da sonuca etkili olmadığı, bu açıdan YİDK kararının doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8623, Karar No: 2011/12996, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8623 E.  ,  2011/12996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için ;

1) Davacı ... ...'ya kararın tebliğine dair tebliğ belgesi dosya içinde bulunmamakta olup Hüküm tebliğ olunmuş ise, tebliğ belgesi; tebliğe çıkarılmış ve parçası bulunamıyor ise, tebliğ tarihi PTT Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevap veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihi saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya eklenmesi; ancak, tebligat yapılmamış ise, usulünce yapılıp; gerekli temyiz süresinin beklenmesi;

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri tüm komşu ve yakın komşu parseller ile birlikte gösterir kadastro pafta sureti ile pafta sureti geldikten sonra çekişmeli taşınmaza komşu olan parsellerin adave parsel numaraları belirlenerek bunlara ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile itirazsız kesinleşmiş iseler kadastro sonrası oluşan tapu kayıtlarının itirazlı iseler dava dosyalarının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri tüm komşu ve yakın komşu parseller ile birlikte gösterir kadastro pafta sureti geldikten sonra dava dosyası keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişiye verilerek dava konusu taşınmazın pafta üzerinde yerini gösterir ölçekli infaza elverişli ek rapor alınarak dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8218, Karar No: 2012/14979, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8218 E.  ,  2012/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/03/2011 tarih ve 2010/159-2011/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, alacaklısı müvekkili şirket olan iki adet çekin ibrazında davalı banka tarafından "işbu çek üzerindeki imza ile keşidecinin şube nezdindeki imza sirkülerindeki imzası uyuşmadığından herhangi bir işlem yapılmamıştır" şerhi yazılarak iade edildiğini, çek hamili olan müvekkili tarafından durumun düzeltilmesi için keşideci şirket ile temasa geçmek istenmişse de şirketin adresini terk ettiğinin anlaşıldığını, ibraz tarihlerinde çeklerin bankada karşılıkları olmasına ve keşideci imzasında gerçekte bir hata olmamasına karşın davalı banka tarafından çeklerin ödenmediğini ileri sürülerek; 10.214,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bankacılık Hizmetleri sözleşmesi gereğince dava konusu çeklerin borçlusu olan şirketin yetkili değişikliğini bildirmesi gerekirken, bu değişikliği zamanında bildirmediğini, davalı Banka'ya kusur izafe edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu çeklerin borçlusu olan firma adına keşideci sıfatıyla imza koyan Abdullah Ertürk'ün yasal temsil yetkisinin 26/11/2007 tarihinde noterden tasdik edildiği ve 30/11/2007 tarihli T.T.S.G.'de yayınlandığı halde davalı muhatap bankanın TTK'nun 38. ve 39. maddelerine göre sorumluluğunu göz ardı ederek 03/08/2008 tarihinde tahsil için bankaya ibraz edilen çekleri iade ettiği, keşidecinin çeklerin rızası hilafına elden çıktığı konusunda bankaya herhangi bir talimatta bulunmadığı, davalı banka tarafından, hesapta yeterli karşılığı olan çek bedellerinin bloke bir hesaba alınarak yapılacak araştırmadan sonra ödenmesinde bir mahsur saptanmadığı taktirde davacı hamiline ödenmesi, aksi durumda çekler gerekçesi yazılmak suretiyle iade edildikten sonra bloke edilen karşılığın da tekrar hesaba iade edilmesi gerekirken bu işlemlerin yapılmadığı ve davacının zarara uğratıldığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 10.214,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kendisine ibraz edilen çekteki keşideci imzasının bankada mevcut borçlunun yetkili temsilcisinin imza sirkülerindeki imzadan farklı olması nedeniyle bankanın çek bedelini ödememesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece bankanın kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6762 Sayılı TTK'nun 724 ncü maddesi "Sahte veya tahrif edilmiş bir çeki ödemiş olmasından doğan zarar muhatabına ait olur; meğer ki, senette keşideci olarak gösterilen kimseye kendisine bırakılan çek defterini iyi saklanmamış olması gibi bir kusurun isnadı mümkün olsun" hükmünü haiz olup, muhatap yönünden, yasadan doğan kusursuz sorumluluk öngörülmüştür. Yani muhatap banka çek anlaşması dolayısıyla, keşideciye karşı, ödenmek üzere kendisine ibraz edilen çeki, imzanın gerçek ve içeriğinde tahrifat olup olmadığı açısından kurallara uygun ve itinalı şekilde kontrol etmek borcunu yüklenmiştir. Keşidecinin imzasının gerçek olup olmadığı ise bankada mevcut imza örneğiyle karşılaştırma yapılarak tespit edilir. Muhatap banka, kendisine yüklenen kontrol görevini kusurlu bir davranışla ihlal ederek, sahte veya tahrif olunmuş bir çeki öderse anılan yasa maddesi uyarınca, keşideciye karşı, çek anlaşmasının ihlali sebebiyle, sorumlu olur ve yapılan ödemeden doğan zararı tazmin borcu altına girer. Somut olayda, davalı banka kendisinde bulunan imza sirkülerindeki imza ile ibraz edilen çekteki keşideci imzasının karşılaştırılması neticesinde imzaların farklı olması nedeniyle ödemede bulunmamış olup basiretli bir tacir gibi hareket etme zorunluluğu bulunan ve bir güven kurumu olan bankanın sahte olduğunu tespit ettiği bir çeki ödememesi esasen bankanın görevidir. Bankada mevcut imza sirküleri dikkate alındığında çekin sahte olduğunun düşünülmesinde bir yanlışlık olmadığından ödeme yapmaması nedeniyle bankanın kusurlu olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Bununla birlikte; her ne kadar dava konusu çeklerin borçlusu olan firma adına keşideci sıfatıyla imza koyanın yasal temsil yetkisinin T.T.S.G.'de yayınlandığı halde davalı muhatap bankanın TTK'nun 38. ve 39. maddelerine göre sorumluluğunu göz ardı ettiği, davalı banka tarafından, hesapta yeterli karşılığı olan çek bedellerinin bloke bir hesaba alınarak imzanın sahihliğini araştırarak sonucuna göre işlem yapması gerektiği kabul edilmişse de; T.T.S.G.'de imza sirküleri ilan edilmediğinden bankanın imza incelemesini ancak elindeki imza sirküleriyle yapabilecek olması, çek bedeli kadar bloke koyulmasının da ancak teyitli çekler (bloke çekler) için söz konusu bulunması sebebiyle mahkemenin bu yönlere ilişen kabulü yerinde görülmemiştir. Şöyle ki; çekin teyit veya sertifikasyonu, muhatap banka tarafından, çekin ön veya arka yüzüne “teyitli”, “bloke”, “teyit edilmiştir”, “karşılığı vardır”, “çek bedeli bloke edilmiştir” veya benzeri sözcükler yazılarak, tarih ve imza atılmak suretiyle yapılmakta, muhatap banka bu teyitle çek bedelini ve teyit ettiği miktarda ödeme zorunluluğunu peşinen kabul edip, çek bedelinin bloke edilmesi ve bloke edilen çek bedelinin ayrı bir hesaba alınması işlemini yapabilmektedir. Davaya konu çek ise bu nitelikte bir çek olmadığından bankaya anılan çek bedellerini bloke bir hesaba alma yükümlülüğünün yüklenmesi, bu yönde verilen yasal dayanağı olmayan bilirkişi raporu nazara alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.