muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11175, Karar No: 2021/2211, Tarih: 25.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11175 E.  ,  2021/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak,

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden, --/--

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1-c nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine (Toplam 2.912,00 TL kamulaştırma fark bedelinin davalı tarafa hisseleri oranında derhal ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

b)(1-a) ve (1-b) nolu bendlerindeki (kararın kesinleştiği) ibarelerinin çıkartılarak, yerine ayrı ayrı (Dairemiz karar) ibaresinin yazılmasına,

c)1-c bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2971, Karar No: 2011/9940, Tarih: 06.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2971 E.  ,  2011/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31236, Karar No: 2016/1564, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31236 E.  ,  2016/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14348, Karar No: 2015/8567, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/14348 E.  ,  2015/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin, 07.10.2011 tarihinde işyerine teftiş için gelen Maliye görevlileri işçilere aldıkları ücretin ne kadar olduğunu sorduklarında, gerçek net maaşının 825,00 TL olduğunu, bunun asgari ücret kısmının .. ... Şubesine yatırılıp, geri kalan kısmının elden verildiğini söylemesi üzerine, davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava dilekçesinde belirtilen işe giriş ve çıkış tarihlerinde çalışan davacının ücretinin net 825,00 TL olmayıp imzalı ücret bordrolarında sabit olduğu gibi net 610,00 TL olduğunu, 07.10.2011 tarihinde işyerine gelen Maliye Bakanlığı müfettişleri tarafından davacı dahil 18 kişiye aldıkları ücret sorulduğunda 16 işçinin aldıkları ve bordroda imzaladıkları miktarı dürüst olarak bildirdiğini, ancak davacının aldığıücretin dışında başka bir rakamı bilerek ve isteyerek yanlış bildirmek suretiyle işveren aleyhine hareket ederek gelen müfettişleri yanılttığını, işvereni kötü duruma düşürdüğünü ve güveni kötüye kullandığını, bağlılığa uymayan davranışta bulunduğunu, iş sözleşmesinin bu nedenle haklı sebeple feshedildiğini, haklı fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmadığını, işyerinde prim uygulaması bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dinlenen davacı tanıklarının davacının ücretini bilmediklerini beyan ettikleri, bir tanığın iş yerinde asgari ücret ödendiğini beyan ettiği ve davalı tanığının davacının 610 TL. net ücret aldığını belirttiği, imzalı ücret bordrolarının davacı tarafından ihtirazi kayıt ileri sürülmeden imzalanması ve aksi yönde yazılı delil sunulamadığı gerekçesiyle davalının iş akdini haklı nedenle feshettiği kanaati ile kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddine, ücret alacağı davadan sonra ödenmekle bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yıllık izin ücreti talebinin ise bilirkişice hesaplanan miktar üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 825,00 TL net ücret aldığını, iş akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı işveren ücretin imzalı ücret bordrolarında sabit olduğu gibi net 610,00 TL olduğunu, davacının iş yerine gelen maliye müfettişlerine aldığı ücretin dışında başka bir rakamı bilerek ve isteyerek yanlış bildirmek suretiyle işveren aleyhine hareket ederek gelen müfettişleri yanılttığını, işvereni kötü duruma düşürdüğünü ve güveni kötüye kullandığını, bağlılığa uymayan davranışta bulunduğunu, iş sözleşmesinin bu nedenle haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Davacı tanığı ... çalışanların asgari ücretin üzerinde maaş aldığını beyan etmiş, davalı tanığı ise savunmayı doğrulamıştır.

Davacı kimyasal mutfak işçisi olup, yaklaşık 3,5 yıllık çalışandır. Yapılan emsal ücret araştırmasında ücret net 1.085,00 TL olarak tespit edilmiştir.

Davacı iddiasını doğrulayan emsal ücret araştırması ve davacı tanığının beyanı karşısında davacı ücretinin iddiası gibi kabul edilip, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak sona erdirilmesi nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi ve davacının hak ve alacaklarının bu ücrete göre hesaplanması gerekirken, dosya içeriği ile uyuşmayan yazılı gerekçe ile davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi isabetsizdir.

3-Davacı dava dilekçesinde prim alacağı talep etmiş olup, bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması ve hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16790, Karar No: 2014/16880, Tarih: 16.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/16790 E.  ,  2014/16880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/93780

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2006/214 (E) ve 2012/542 (K)

SUÇ : Hırsızlık - Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü hırsızlık eylemini yapan ve mahkum olup temyize gelmeyen sanık E.. P..’ı kurtarmak amacıyla suçu üstlendiğini beyan eden ve bu beyanı da şikayetçi ile tanık M. E. tarafından doğrulanan sanığın atılı suçları işlemediği anlaşılmasına rağmen beraati yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1835, Karar No: 2019/5906, Tarih: 26.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1835 E.  ,  2019/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı ve ele geçirilen esrardan dolayı sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu”ndan dolayı ayrıca yargılama yapıldığı anlaşılmakla; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6668, Karar No: 2007/3314, Tarih: 06.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/6668 E.  ,  2007/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarih                : 07.03.2006

Davacı,  davalı işveren Ç. Gn. Müd.  nezdinde 04.07.1977-15.07.1977 diğer davalı işveren T. C. San. Tic. A.Ş. nezdinde 01.11.1977-12.03.1979 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin görevsizliğine  karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının davalılara ait işyerlerinde 04.07.1977-15.07.1977, 01.11.1977-12.03.1979 tarihleri arasında geçen dava dışı SSK. Başkanlığına bildirilen çalışmalarının elektrik teknisyeni olarak geçtiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu hizmetin tesbit edilmesi sonucu bu hizmetlerin T.C. Emekli Sandığına tabi hizmet haline getirilmesinin idari bir tasarruf olduğu, idari tasarruflardan doğan ihtilafların çözüm yerinin idare mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının Endüstri Meslek Lisesi "elektrik" bölümünden 23.05.1977 tarihinde mezun olduğu, 04.07.1977-15.07.1977 tarihleri arasında davalı t. C. A.Ş. de , 01.11.1977-01.01.1978 tarihleri arasında davalı Ç. Genel Müdürlüğüne ait Merkez İplik fabrikasında çalıştığı, çalışmalarının davalı Kurum'a tam olarak bildirildiği, iş isteme kartında işverence doldurulan bölümde "Ç. İplik fabrikasında elektrik teknisyeni olarak 1800 TL. başlangıç ücreti ile işe alındığının yazıldığı, izin pusulasında "elektrik bakım" bölümünde çalıştığının belirtildiği, davalı T. C. A.Ş.'nin şube adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığından bu işyerinden şahsi dosyanın mahkemece istenmediği anlaşılmaktadır.

657 sayılı Yasa'nın 36. maddesinin "Ortak Hükümler " başlıklı C/1. maddesinde teknik hizmetler sınıfına girenlerin memurluğa girmeden önce yurtiçinde veya yurtdışında mesleklerini serbest olarak veya resmi veya özel müesseselerde ifa edenlerle  memuriyetten ayrıldıktan sonra bu işlerde çalışarak yeniden memuriyete girmek isteyenlerin teknik hizmetlerde geçen süresinden bu kanun ve bu kanunun 87. maddesinde sözü edilen Kurumlarda geçen sürenin tamamı ve geri kalan sürenin 3/4'ü toplamı memuriyete geçmiş sayılarak bu sürelerin her yılı bir kademe ilerlemesi ve her üç yıl için bir derece yükselmesi verilmek suretiyle değerlendirileceği bildirilmiş, aynı maddenin 1/II. bendinde "tekniker teknisyenlerin" teknik hizmetler sınıfında olduğu belirtilmiştir.

Davacının Ç. Genel  Müdürlüğüne ait işyerinde ayrıldıktan sonra 657 sayılı Yasa'ya tabi olarak çalıştığı Devlet Hava Meydanları İşletmeleri Genel Müdürlüğünce önceden elektrik teknisyeni olarak çalıştığı kabul edilerek intibak yapılıp 1. derecenin 1. kademesinden emekliye sevkedilmişsede T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce davacının sigortalı hizmetlerinin mesleği ile ilgili olup olmadığının anlaşılamadığı gerekçesiyle 5434 sayılı Yasa'nın Ek 18. maddesi gereğince işlem yapılmadığı görülmektedir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasasının 1.nci maddesinde, iş mahkemelerinin görev alanı belirlenmiş olup İş Yasasına göre işçi sayılan kişilerle işverenler arasında hizmet akdinden veya İş Yasasına dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk (iş) davaları ile sendikaların açacakları ve bu sıfatla aleyhlerine açılacak hukuk davalarına; Sosyal Sigortalar Kurumu ile Sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara bakılacağı öngörülmüştür. 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve diğer bağımsız çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Yasası’nın 70. maddesinde bu Yasa’nın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği bildirilmiştir.

T.C. Emekli  Sandığı sigortalıları veya hak sahipleri arasında 5434 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan sandıkça tesis edilen işlemler idari işlem niteliğinde olduğundan idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılacak davalar 2577 sayılı Yasa gereğince idari yargı yerinde çözümlenebilecektir. T.C. Emekli Sandığı ile sigortalılar veya hak sahipleri arasındaki uyuşmazlık idari yargı yerinde giderilmedikçe adli mahkemeler idareyi bağlayıcı, bir eylem ve işleme zorlayıcı nitelikte karar veremezler.

Diğer yandan, 05.12.1977 tarih, 4/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği gibi mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilmesinin veya değiştirilmesi mümkün değildir. İş Mahkemeleri özel kanunla kurulmuş görevleri istisnai nitelik taşıdığından 5521 sayılı Yasa’da sınırlı olarak sayılmış dava ve uyuşmazlıklar ile diğer yasaların iş mahkemelerini görevlendirdiği dava ve işler dışındaki dava ve işlere ve iş mahkemelerinde bakılamaz. Gerek 5521 sayılı Yasa’da gerekse 5434 sayılı Yasa’da T.C. Emekli Sandığı ile sigortalılar ve hak sahipleri arasında çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde bakılabileceğine ilişkin özel bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu nedenle mahkemece T.C. Emekli Sandığına yönelik davaya bakmaya idari yargı yerinin görevli  olduğundan dava dilekçesinin idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle  yargı yolu bakımından reddine ilişkin verilen karar  yerindedir.

Bu nedenle mahkemece T.C. Emekli Sandığına yönelik davaya bakmaya idari yargı yerinin görevli  olduğundan dava dilekçesinin idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle  yargı yolu bakımından reddine ilişkin verilen karar  yerindedir.

Ancak davacının davalılara ait işyerinde çalıştığı tarihlerde yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Yasası'nın 20. maddesinde işinden ayrılan işçiye işveren tarafından işinin çeşidinin ne olduğunu ve süresini gösteren bir belge verileceği, belgenin vaktinde verilmemesinden veyahut belgede doğru olmayan yazılar bulunmasından zarar gören işçinin işverenden zarar ve ziyan isteyebileceği, 71. maddesinde her işverenin çalıştırdığı işçileri ilgili çizelgeye kaydetmek ve bu çizelgelerde işçi ile ilgili maddede belirtilen bilgileri çizelgeye kaydetmek zorunda olduğu, 98. maddesinde 20. madde hükümlerine aykırı davranan işverenin hapis ve para cezası ile cezalandırılacağı bildirilmiş olup parelel düzenlemeler 4857 sayılı İş Yasası'nın 28., 75., 99. ve 104. maddelerinde de bulunmaktadır. Diğer yandan 26.05.1972 tarihli 7/4496 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 506 sayılı Yasa'ya dayanılarak çıkarılan 22.06.1972 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'nün 3. maddesinde hizmet akdine göre yapmakta olduğu işin " sigortalının mesleği" sayılacağı, Kurumun bu mesleğin tesbitinde sigortalının çalıştığı işyerinden alınacak belgeyi esas tutabileceği gibi, bu hususu kendi yetkili elemanları vasıtasıyla inceletmeye ve buna göre karar vermeye yetkili olduğu bildirilmiştir. Bu tüzük maddesinden de anlaşılacağı gibi " işçinin mesleği " ile ilgili uyuşmazlığın işvereni olduğu gibi doğrudan SSK. Başkanlığının hak alanını da ilgilendirdiği görülmektedir. Hal böyle olunca işçi ve işveren arasındaki uyuşmazlık İş Yasası ve 506 sayılı Yasa'dan doğduğundan bu uyuşmazlığın çözüm yerinin iş mahkemeleri olduğunun kabulü gerekir.

Yapılacak iş; davacıya dahili davalı gösterdiği T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü yönünden dava açarken yatırması gereken maktu başvuru ve nispî dava harcını yatırtmak, T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğüne yönelik davanın bu davadan ayrılarak ayrı esasa kaydedilmesine ve şimdiki gibi bu davalıya yönelik dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar vermek, davalı işverenlere  yönelik tesbit davasına gelince uyuşmazlık SSK. Başkanlığının hak alanını ilgilendirdiğinden bu Kurum'un davaya yöntemince katılımı için davacıya önel vermek, savunmasını alıp delillerini topladıktan Ankara Ticaret Sicil Memurluğuna müzekkere yazılarak 29283 sicil numarasında kayıtlı T. C. Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin isim değişikliği yapıp yapmadığını, merkez ve Adana Şube adreslerinin değişip değişmediğini sormak, çıkacak sonuca göre şirkete ulaşarak davacının işyeri şahsi sicil dosyasının aslını getirterek tüm deliller birarada değerlendirerek davacının davalı şirketlerde çalışırken mesleğinin ne olduğu  konusunda bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.