muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6802, Karar No: 2020/5632, Tarih: 15.10.2020

1) Anayasanın 141/3. ve CMK'nın 230/1. maddeleri gereğince hükmün gerekçe bölümünde, sanığın lehindeki ve aleyhindeki tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi ve ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiilinin delilleri gösterilerek eyleminin nitelendirilmesi, sonucuna göre tüm deliller irdelenip tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden;

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden;

Duruşma günü için sanığa gönderilen davetiyenin, sanığın bilinen son adresi olan “.... Mah. .... Sk. No:3 İç Kapı No:1 ..../İSTANBUL” olan adresi yerine, ".... Mah. .... Sk. No:28 İç Kapı No:2 ..../İSTANBUL" adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olması karşısında davetiye usulüne uygun tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

5) Hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4824, Karar No: 2024/1326, Tarih: 20.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/4824 E.  ,  2024/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/36 E., 2016/155 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıkları müdafileri, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; meydana gelen olayda ölene kusur atfedilmesinin mümkün olmadığına, iş güvenliği uzmanı sanık ...'in beraatine dair kararın hatalı olduğuna, katılanların zararlarını gidermek ve acılarını hafifletmek için hiçbir girişimde bulunmayan diğer sanıkların cezalarının 18.200.TL paraya çevrilmesi ve bunun da 20 takside bölünmesinin insan hayatını değersizleştirdiğine ve Dairece saptanacak diğer hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, sanığın gereken tedbir ve önlemleri aldığına, ölenin tamamen kendi kusuruyla kazaya neden olduğuna, yüksek ceza tayin edilmesi nedeniyle sanığın lehine olan erteleme hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın bilgisi dışında gerçekleşen olayda sanığa kusur atfedilemeyeceğine, tüm kusurun inşaat sahibinde olduğunda, mevcut raporların müvekkili yönünden çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatinin gerektiğine, şantiye şefi olarak üzerine düşen görevi eksiksiz yapan müvekkilinin bilgisi dışında inşaata sokulan sigortasız işçinin vefatından sorumlu tutularak cezalandırılmasına karar verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olmadığına, yaşanan üzücü olayla alakası olmadığına, mal sahibine yardım amaçlı attığı imzanın sorumluluğunu taşıdığına, ceza miktarına, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olmadığına, yaşanan üzücü olayla alakası olmadığına, mal sahibine yardım amaçlı attığı imzanın sorumluluğunu taşıdığına, ceza miktarına, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; inşaat sahibi olan sanık ... tarafından yevmiyeci olarak çalışmakta olan köylüsü mağdur ...'un inşaat atıklarını temizlemek üzere 02/12/2014 günü yapımı devam etmekte olan inşaata götürdüğü ve burada temizlik işine başlayan maktul ...'un binanın üçüncü katındaki asansör boşluğundan zemine düşerek öldüğü olayda, inşaat sahibi sanık ...'nın müteahit ve şantiye şefine haber vermeden mağdurun tek başına ve yüksekten düşmesi hususunda önlemleri almayarak iş kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, sanık müteahit ...'ın iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çalışmaların uygulanıp uygulanmadığı, yüksekten düşmelere karşı gerekli önlemlerin alınıp alınmadığı hususlarında yeterli denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediğinden asli kusurlu olduğu, şantiye şefi ...'nin iş sağlığı ve güvenliğini sağlaycak şekilde iş organizasyonunu yapmaması, denetim ve gözetleme yükümlülüğünü aksatması nedeniyle asli kusurlu olduğu kanaatine varılarak sanıklar ..., ... ve ...'nin taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine, he ne kadar alınan bilirkişi raporlarında iş güvenliği uzmanı sanık ...'in asli kusurlu olduğu belirtilmiş olsa dahi iş sağlığı ve iş güvenliği işlemlerinin yapıldığı, risk analiz ve risk tablolarının düzenlendiği, aynı zamanda yapılan iş ile yapılan görevlendirme ve iş güvenliği uzmanının görevleri bir bütün olarak değerlendirildiğine iş güvenliği uzmanının meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı kanaatine varılarak CMK madde 223/2-c uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapı sahibinin sanık ..., mütehhitin sanık ..., şantiye şefinin (mimar) sanık ..., iş güvenlik hizmetlerinin OSGB firması adına iş güvenlik uzmanı sanık ... tarafından verilen inşaatın, yapı sahibi olan sanık ...'in, olay sabahı kimseye haber vermeden mağdur ... ile inşaatın temizliğini yapması için günlük yevmiye karşılığı anlaşıp inşaata götürdüğü ve inşaatta tek başına temizlik işine başlayan mağdurun binanın üçüncü katındaki asansör kapı boşluğundan yaklaşık 13 metre yükseklikten düşerek öldüğü olayda,

Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Müteahhit sanık ...'in inşaatın bütün yapım işleriyle yapı sahibinin ilgileneceğine dair aksi ispat edilemeyen savunması, 10.03.2014 tarihli risk değerlendirme raporunun da işveren olarak yapı sahibi sanık ... tarafından imzalanmış olması hususları göz önüne alındığında, yapı sahibinin kimseye haber vermeden anlaştığı işçiyi inşaatta tek başına çalıştırdığı sırada gerçekleşen olay nedeniyle sanığa kusur atfedilemeyeceği anlaşıldığından sanık ...'ın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;

Şantiye şefi sanık ...'in inşaata en son gittiğinde asansör kenarında demir bariyerlerin olduğuna dair beyanı ile keşif mahallinde dinlenen sıva işinde çalışan tanığın sıva işi yaparken asansör boşluğunun olduğu yerdeki demir bariyerleri kaldırdığına dair beyanları göz önüne alındığında, yapı sahibinin kimseye haber vermeden anlaştığı işçiyi inşaatta tek başına çalıştırdığı sırada gerçekleşen olay nedeniyle sanığa kusur atfedilmeyeceği anlaşıldığından sanık ...'nin beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmünün İncelenmesinde;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmünün İncelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1698, Karar No: 2018/4792, Tarih: 15.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1698 E.  ,  2018/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda sonuç olarak, “Davaya konu iş kazası sonucu sigortalıya, % 36 oranındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranı ile sürekli işgöremezlik geliri bağlanmış ise de; yargılama ile, sigortalının, meslekte kazanma gücü kaybının olmadığı belirlenmiş olup; Mahkemece, öncelikle, sigortalıda meydana gelen meslekte kazanma gücü kaybı oranının, sonradan mı ortadan kalktığı; yoksa, başlangıçtan itibaren mi, oluşmadığı araştırılmalı; meslekte kazanma gücü kaybının başlangıçtan itibaren olmadığının anlaşılması durumunda, 506 sayılı Yasanın 19. maddesi gereğince, meslekte kazanma gücünün en az %10 oranında azalmış olan sigortalıların sürekli işgöremezlik gelirine hak kazanabileceği gözetilerek, sürekli işgöremezlik gelirine ilişkin isteğin reddine; azalma sonradan olmuş ise, başlangıçtan itibaren, azalma tarihine kadar yapılan fiili ödemeler belirlenip, ilk peşin değerli gelirle karşılaştırılarak, düşük olanının, davalının kusuruna isabet eden kısmının rücuan tahsiline karar verilmelidir.” hususları belirtilmiş olup, bozma sonrası mahkemece ... Kurumu 3. İhtisas Dairesi ile ... Kurumu Genel Kurulu’ndan alınan raporlar doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Bozma sonrası alınan raporlarda, sigortalı hakkında maluliyet tayinine yer olmadığı belirtilmiş olmasına karşılık, meslekte kazanma gücü kaybının baştan itibaren olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmadığı belirgindir. Davalı Kurum tarafından daha sonra yapılan incelemeyle hastalığın mesleki olmadığına dair kararı da gözetilerek, bir önceki bozma ilamımızda belirtildiği üzere, hastalığın baştan itibaren mesleki olup olmadığı, mesleki olması durumunda, meslekte kazanma gücü kaybının sonradan mı ortadan kalktığı, aksi takdirde baştan itibaren mi (2001 yılından) meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığı yönünde (özellikle belirtilmek suretiyle) yeniden rapor alınmalı ve duruma göre yine bir önceki bozma ilamımızda belirtilen hususlara dikkat edilerek, elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22822, Karar No: 2017/10073, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22822 E.  ,  2017/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11274, Karar No: 2011/18644, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11274 E.  ,  2011/18644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kkamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.