muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6773, Karar No: 2022/2178, Tarih: 23.02.2022

Dava, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Somut olayda, 22.12.2014 tarihinde yapılan haciz sırasında üçüncü kişi vekili, haciz yapılan yerin üçüncü kişiye ait olduğunu, hacze konu menkullerin üçüncü kişiye ait olduğunu beyan etmiş, haciz sırasında icra memuru tarafından istihkak davası açmak üzere alacaklıya süre verilmiş, İİK'nin 99. maddesi uyarınca alacaklı tarafından eldeki dava açılmıştır. Her ne kadar üçüncü kişi vekili haciz sırasında istihkak iddiasında bulunmuş ise de; yargılama aşamasında üçüncü kişi 9.2.2015 tarihli cevap dilekçesi ile, haczedilen malların mülkiyetinin ...’na ait olduğunu dile getirerek Gençlik ve Spor Bakanlığına davanın ihbarını talep etmiştir. İhbar olunan Gençlik ve Spor Müdürlüğü vekili 10.7.2015 tarihli oturumda dava konusu malların İdareye ait menkuller olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda, üçüncü kişi vekilinin beyanlarının istihkak iddiasından vazgeçildiği anlamına geldiği kabul edilmelidir. Bu bilgilere göre istihkak davasının konusuz kaldığının kabulü gerekir. Mahkemece konusuz kalan davaya ilişkin, karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasındaki haklılık durumuna göre, yargılama giderleri ile maktu karar ve ilam harcı ile nispi vekalet ücreti taktirine karar vermek gerektiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 28.01.2020 tarih 2019/343 E.-2020/198 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 31.10.2018 tarih 2018/308 E. - 2018/443 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23.2.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1656, Karar No: 2007/2761, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1656 E.  ,  2007/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline hukukuna ilişkin davada Bursa Tüketici ve 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vekalet sözleşmesine dayalı olarak vekalet ücretinden kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, avukat ile müvekkili arasında vekalet sözleşmesi düzenlenip ortaklığın giderilmesi konusunda dava açıldığı, vekalet sözleşmesine dayalı ücret için icra takibi yapıldığı, avukatın tüm mesaisini müvekkile hasretmediği anlaşılmaktadır.

Tüketici mahkemesi özel bir mahkemedir, görevleri 4077 Sayılı Yasadan kaynaklanır.

Somut olayda; vekalet sözleşmesine dayalı alacak icin icra takibi yapıldığı, 4077 Sayılı Yasada düzenlenen hizmet olarak düşünülemeyeceği anlaşılmakla, davanın genel hükümlere göre, Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesine görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9777, Karar No: 2013/12161, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9777 E.  ,  2013/12161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığa ait 1911 parsel sayılı arazi ile katılana ait 2076 parsel sayılı arazinin ortak sınırları bulunduğu, sanığın her iki arazinin sınırında bulunan 1 adet incir fidanı ile 4 adet akasya ağacını ve katılanın arazisi içerisinde bulunan 1 adet akasya fidanını keserek mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi ...'nin 08.12.2010 tarihli raporuna göre, suça konu ağaçların dip köklerinin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/105 esas sayılı dosyasında dava konusu olan ve sanık lehine müdahalenin men'ine karar verilen ağaçlar olduğunu belirtmesine rağmen, bahse konu dosyadaki hükme esas alınan ... Yüksek Mühendisi ...'ın 21.07.2009 tarihli raporunda sayılan ağaçlar arasında akasya ve incir ağacının bulunmadığı, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/105 esas

sayılı dosyasının, sadece, ceza davasına konu edilen 1911 ve 2076 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olmayıp, sanığa ait 1921 ve 1911 parsel sayılı taşınmazlar ile katılanın hissedar olduğu 1907 ve 2076 sayılı parseller arasındaki ağaçları kapsadığının anlaşılmasına göre, suça konu ağaçları sanık ve katılanın babası tanık ...'ın talimatları üzerine kestikleri anlaşılan tanıklar ... ve ... de huzura alınarak mahallinde keşif yapılıp, suça konu ağaçların tam olarak yeri tespit edildikten sonra; mahkemece hükme esas alınan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/105 esas 2009/508 karar sayılı kararında suça konu ağaçların sanığın taşınmazından 200 cm uzağa çekilmesine karar verildiği, mahkemenin hükme esas aldığı yukarıda belirtilen ... yüksek mühendisi bilirkişinin 08.09.2009 tarihli ek raporuna göre nakil zamanın ocak ve şubat ayları olduğunun bildirildiği ve TCK 152/1-c hükmüne göre "Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğu hakkında" mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde suçun oluşacağının anlaşılması karşısında, ağaçların kesin olarak sanığın arazisinde bulunmamamsı halinde, her iki arazinin sınırında dahi olsa suçun oluşacağı gözetilmeden, eksik inceleme ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17966, Karar No: 2015/1443, Tarih: 19.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/17966 E.  ,  2015/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/4725

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/280 (E) ve 2012/525 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun, okul müdürü olan mağdura söylediği kabul edilen “seninle dışarıda görüşeceğiz, ben sana yapacağımı bilirim” şeklindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesindeki takibi şikayete bağlı suçu oluşturduğu mağdurun ise şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk A.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10831, Karar No: 2023/1751, Tarih: 11.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10831 E.  ,  2023/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kısmen kabulüne, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalının ailesi ile yaşadığını, davalının eşi ve ailesi ile ilgilenmediğini, müstakil ev açmadığını, iradesi dışında tarlada çalıştırıldığını, evin içerisinde hiçe sayıldığını, hor görülerek ezildiğini, davalının ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, davalının müvekkilini tehdit ettiğini, ortak çocuğun hastalığı ile ilgilenmediğini, müvekkilinin kalp hastalığı ile de ilgilenmediğini, hastalığında yanında olmadığını, cinsel birliktelikten kaçındığını, evliliğin mahrem konularını üçüncü kişilerie anlattığını, müvekkiline sadakatsiz olduğu yönünde iftira attığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar için aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakalara tefe-tüfe oranında artış yapılmasına, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, müvekkiline düğünde takılan ziynetlerin tamamının davalının babası tarafından müvekkiline sorulmadan borçların ödeneceği, para gelince tekrar iade edileceği söylenilerek müvekkilinden alındığını ancak geri verilmediğini iddia ederek müvekkiline evlenirken takılan 8 tane 3 burmalı 22 ayar 25 gram bilezik, 22 ayar altın set (kolye, yüzük, bir çift küpeden oluşan), 1 adet altın yüzük, bir adet altın saat, bir tane burmalı altın zincir, 15 adet çeyrek altına karşılık bilirkişi raporu doğrultusunda arttırılmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle, dava dilekçesindeki iddialarını tekrarla, davalı tarafın cevap dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu belirtmiş, müvekkilinin ziynet eşyalarının alıp evden ayrıldığı iddiasının gerçek olmadığını, müvekkilin takılarının evliliğin ilk yıllarında kendisinden alındığını, parmağında alyansı dahi olmadığını, davalı tarafın dava açıldıktan sonra müvekkilin yaşadığı eve geldiğini ve müvekkili eve dönmesi için ikna etmeye çalıştığını akabinde de boğazını sıktığını, müvekkilinin bayıldığını iddia etmiştir.

3. Davacı kadın vekili 28.10.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile ziynet alacağı talebini ıslah ederek 114.528,00 TL'nin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin birlik görevlerini eksiksiz yerine getirdiğini, davacı ve ortak çocuğun hastalıkları ile ilgilendiğini, davacının müvekkilinin özel günlerde aldığı hediyeleri dahi çöpe attığını, aşağıladığını, "seninle dışarı çıkmak istemiyorum, sen bana yakışmıyorsun, keşke ölsen de dul kalsam" şeklinde sözler söylediğini, müvekkilinden defalarca boşanmak istediğini söylediğini, evi terk ettiğini, davacı tarafın müvekkilinin olmadığı bir zamanda tüm ziynet eşyalarını ve özel eşyalarını alarak evden ayrıldığını iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini, boşanma hükmü kurulması halinde ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle, cevap dilekçesindeki savunmalarını ve iddialarını tekrarla, davacı ve ailesinin her görüşmede müvekkiline ve yakınlarına sözlü ve fiili saldırıda bulunduklarını, müvekkilinin asla şiddet uygulamadığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin kök ailesi ve erkek kardeşi tarafından evliliklerine yapılan müdahalelere sessiz kaldığı ve tepki vermediği, eşinin ayrı eve çıkma talebi olmasına rağmen ayrı ev açmadığı, çocuklarının eğitim ve rahatsızlığıyla ilgili yeterince ilgilenmediği, kök ailesinin bu konudaki telkin ve fikirleri doğrultusunda hareket ettiği, ailesi ve çocuklarıyla ilgilenme ve birlikte zaman geçirme konusunda gerekli zamanı ayırmadığı ve bu konuda hassasiyet göstermediği, düğün, okul toplantıları gibi sosyal ortamlarda eşinin yanında yer almadığı ve yalnız bıraktığı, kadının boğazını sıkarak bayılmasına neden olduğu, davacı kadının ise, davalı erkeğin akrabalarının yanında davalı erkek için "keşke ölsen de dul kalsam" şeklinde konuştuğu, taraflar arasındaki evlilik birliğinin devamı taraflardan beklenilemeyecek derecede temelinden sarsıldığı ve bu duruma davalı erkeğin ağır kusurlu, davacı kadının ise az kusurlu davranışlarıyla sebebiyet verdiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının az kusurlu olduğu, boşanma yüzünden en azından eşinin desteğini yitirdiği, evlilik birliğinin sağladığı mevcut yararları kaybettiği, ayrıca bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği, kadının her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, bu nedenle boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, nazaran kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, ziynet alacağı davası yönünden; hayat deneyimlerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesi olduğu, ziynet eşyasının rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu, bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden yanında götürmesi gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkün olduğu, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerektiği, aksini ispat yükü davacı kadında olduğu, somut olayda dava konusu edilen ziynetlerin varlığı ve türüne ilişkin davacı tarafça sunulan fotoğraflar bilirkişi tarafından incelenmiş ve rapor düzenlendiği, ancak dinlenen davacı tanıklarının görgüye dayalı bilgilerinin olmaması, beyanlarının duyuma ve tahmine dayalı olması, bunun dışında davacıya ait ziynet eşyalarının davalı erkek ve ailesi tarafından alınıp iade edilmediği iddiasına ilişkin davacı kadın tarafından başkaca herhangi bir delil sunulmamış olması karşısında ispatlanamayan davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile davacı kadının boşanma davasının kısmen kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci

ancak dinlenen davacı tanıklarının görgüye dayalı bilgilerinin olmaması, beyanlarının duyuma ve tahmine dayalı olması, bunun dışında davacıya ait ziynet eşyalarının davalı erkek ve ailesi tarafından alınıp iade edilmediği iddiasına ilişkin davacı kadın tarafından başkaca herhangi bir delil sunulmamış olması karşısında ispatlanamayan davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile davacı kadının boşanma davasının kısmen kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların müşterek çocuklarının velâyetinin davacı anneye verilmesine, çocuklar için hükmedilen aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 500,00'er TL'ye çıkartılmasına, çocuklar yararına aylık 500,00'er TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir, 500,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakaların yıllık ÜFE oranında arttırılmasına, davacı kadın yararına 30

.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, davacı kadının ziynet alacağı davasının ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin boşanma davasından sonra evsiz, eşyasız ve parasız kaldığını, hayatını idame ettirecek işi, parası yada evi olmadığını, 37 yaşında olan müvekkilinin iş bulma durumu da olmadığını, müvekkili yararına hükmedilen nafaka ve tazminatların son derece düşük olduğunu, davalının babasına ait pek çok tarla olduğunu, davalı ile birlikte ekilip biçildiğini, parasının da davalı tarafından kullanıldığını, ortak evde kurulu düzeni devam ettirenin davalı olduğunu, müvekkilinin yeni bir ev kurmak zorunda olduğunu, nafakalar ile müvekkilinin ve çocuklarının yaşamı sürdürmesinin de imkansız olduğunu, müvekkilinin müşterek çocukların rahatsızlığı nedeni ile evden ayrıldığını, hiç bir eşyasını almadığını, ziynetleri yanında götürmediğini, ortak eve bir daha dönmediğini, gerek kendisinin gerekse çocukların kişisel eşyasını da sonradan aldığını, müvekkilinin ortak evden giderken ziynetleri yanında götürdüğü şeklindeki tespitin hatalı olduğunu, ziynetlerin kayınpederi tarafından peyder pey bozdurulduğunu, bozdurulurken yeniden alınacağına söz verildiğini ancak yeniden alınmadığını, takıların borçlar sebebiyle bozdurulduğunun ispatlandığını belirterek nafaka ve tazminatların miktarı ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı tanıklarının beyanları ile davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığının ortaya konulduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, mahkeme gerekçesinin dosyadaki delillerle çeliştiğini, müvekkilinin fiziksel şiddet uyguladığı kusurunun davacının tanık anlatımları ile dahi çeliştiğini, son bir yıldır cinsel ilişki yaşanmadığı iddiasının doğru olmadığını, müvekkili aleyhine hüküm altına alınan nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu, evlilik birliğinin sona ermesinde davacı tarafın kusurlu olduğunu, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi gerektiğini belirterek, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğe "kadının boğazını sıkarak bayılmasına neden olduğu" yönünde kusur yüklenmiş ise de kadının cevaba cevap dilekçesindeki beyanı, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre bu olayın boşanma davası açıldıktan sonra gerçekleştiği, boşanma davası açıldıktan sonra gerçekleşen olayların taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği değerlendirilmekle bu kusurlu davranışın davalı erkeğin kusurlarından çıkarılması gerektiği, yine mahkemece kadına yüklenen kusurlu davranışlar dışında kadının, kocasına yönelik " hiç bir işe yaramıyor, çocuklara dersi bile yanlış öğretiyor, sümsük bir birayı içmiyor, mangal bile yakamıyor ne götüreceğim pikniğe" şeklinde aşağılayıcı sözler söylediği, bu kusurlu davranışın da kadına yüklenmesi gerektiği fakat bu durumda dahi evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesi gerektiği, davacı kadının, ziynet eşyalarının kayınpederi tarafından alındığını iddia etmiş olması nazara alındığında ziynet eşyası alacağı davası yönünden husumetin davalı erkeğe yöneltilemeyeceği, ziynet eşyası alacağına ilişkin erkek eşe yöneltilen davanın husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesinin isabetli bulunmadığı, bu hususlar dışında dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, kadın tarafından yargılama aşamasında 500,00 TL yoksulluk ve 500,00' er TL iştirak nafakası talebinde bulunulup mahkemece talep edilen miktar gibi 500,00 TL yoksulluk ve 500,00'er TL iştirak nafakasına hükmedildiği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı erkeğin kusur belirlemesine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün gerekçesinin düzeltilmesine, davacı kadının ziynet alacağı davasının reddine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ziynet alacağı davasının husumet nedeniyle usulden reddine, tarafların sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri