muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17210, Karar No: 2023/2887, Tarih: 10.05.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık yönünden dosyadaki diğer deliller nazara alındığında suçun sübutu için yeterli görülmekle; ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

2. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde örgüt faaliyeti kapsamında gerçekleştirilen sohbetlere katıldığı, veri inceleme raporuna göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün faaliyeti kapsamında Emniyet Mahrem yapılanması içerisinde "SAY" derecesinde olduğu belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükümde, sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesinin dışında sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/255 Esas ve 2019/713 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünden “3713 sayılı Yasanın 5. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “3713 sayılı TMK’nın 5/1 inci maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/20785, Karar No: 2015/19207, Tarih: 12.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/20785 E.  ,  2015/19207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.10.2013

No : 2013/238-2013/643

Dava, Fransız Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 200../13-... Esas 2007/.. Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Öte yandan; yurtdışında bulunan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen sürelerinin sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilmesini düzenleyen 3201 sayılı Kanunun “Süre Tespiti ve Sigortalılığın Başlangıcı” başlıklı 5'inci maddesi, yurtdışında geçen sürelerini borçlananlardan Türkiye’de herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin, sigortalılıklarının başlangıç tarihinin, borçlarının tamamını ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye gidilmek suretiyle belirleneceğini düzenlerken; anılan maddeye 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunla sosyal güvenlik sözleşmesi yapılmış ülkelerdeki hizmetlerini, bu Kanuna göre borçlananların, sözleşme yapılan ülkede ilk defa çalışmaya başladıkları tarihin, ilk işe giriş tarihi olarak dikkate alınamayacağı” düzenlemesi ek fıkra olarak ilave edilmiş ise de; 11.09.2014 tarihli Mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanunun 29'uncu maddesi ile 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin beşinci fıkrasına “Ancak uluslararası sosyal güvenlik sözleşmelerinde Türk sigortasına girişinden önce âkit ülke sigortasına girdiği tarihin Türk sigortasına

./..

./..

girdiği tarih olarak kabul edileceğine ilişkin özel hüküm bulunan ülkelerdeki sigortalılık sürelerini borçlananların âkit ülkede ilk defa çalışmaya başladıkları tarih, ilk işe giriş tarihi olarak kabul edilir.” cümlesi eklenmiştir. Ayrıca; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.03.2001 tarihli, 2001/.. Esas ve 2001/.. sayılı kararı ile sonrasında Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarında belirtildiği üzere, borçlanılan sürenin ilişkin olduğu çalışmaları Fransa’da geçen davacı hakkında, Anayasanın 90/son maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin “...bir işçinin Türk mevzuatına tabi olmadan önce Fransız Sosyal Güvenlik rejimlerinden birine tabi olmuşsa Fransız mevzuatına ilk tabi olunan tarihin, Türkiye’de Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına ilk defa tabi olduğu tarih olarak kabul edileceği...” yönündeki 30. maddesinin 1. bent hükmünün, bir atıfet yasası olan 3201 sayılı Kanunun 5/son maddesi karşısında uygulamada önceliği bulunmaktadır.

O halde, Türk - Fransız Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 30'uncu maddesi, keza yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmelerin kanun hükmünde olacağı ve uygulama önceliği bulunduğunu düzenleyen T.C Anayasa’nın 90'ıncı madde hükümleri uyarınca, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin anılan sözleşme hükmü kapsamında belirlenmesi gerekecektir. Bu durumda hem sözleşme hükmünün hem de 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin birlikte uygulanması imkanı bulunmamaktadır. Bu nedenle Mahkemenin davacının 11.03.1988 tarihindeki Fransız ikamet tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespitine ilişkin isteminin reddi yerindedir. Ne var ki; 3201 sayılı Kanunun anılan 5'inci maddesi uygulandığında davacının sigorta başlangıcı 23.05.1997 olurken, Türk-Fransız Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 30'uncu maddesi uyarınca davacının Fransız Sigorta Rejimine tabi olduğu tarih ise 01.01.1997 tarihi olduğundan söz konusu tarihin tespitinde hukuki yararı bulunduğu nazara alınarak hüküm altına alınması gerekirken; bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2340, Karar No: 2019/13703, Tarih: 19.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2340 E.  ,  2019/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’in suça sürüklenen çocuğun annesi ve kendi abisinin eşi olan müşteki ...’e ikametinde saklaması için emanet olarak bıraktığı suça konu altın bilezikleri suça sürüklenen çocuğun gizlice kendi ikametinden çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2478, Karar No: 2020/8902, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2478 E.  ,  2020/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili nezdinde ... Deri Mamulleri Ltd. Şti. adına sigorta edilen iş yerinin davalıların maliki bulunduğu binanın 7. ve 2. katında bulunan pis su gider borularının 13/06/2011 tarihinde tıkanması sebebiyle su taşması ve taşan suların sigortalı yere sirayet etmesi sonucu hasarlandığını, bu hadise sebebiyle müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalısına eksper raporu ile tespit olunan 33.474,00 TL hasar tazminatının 02/08/2011 tarihinde ödendiğini, su basması hadisesinin davalıların maliki bulunduğu bina kusuru sebebiyle meydana geldiğinden sigortalılarına ödemek zorunda kaldıkları bedel olan 33.474,00 TL'nin ödeme tarihi olan 02/08/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak T.C. Merkez Bankası avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile binanın diğer maliklerine karşı dava açarak 33.474,00 TL'nin arsa payları oranında ayrı ayrı rücuen tahsilini talep etmiştir.

Asıl davada davalılar vekili; müvekkilinin 1 nolu bağımsız bölüm olan asma katlı dükkanın maliki olup, binanın tamamının maliki olmadığını, zarara neden olan olayın müvekkillerinin maliki olduğu daireden kaynaklanmadığını, zarara neden olan olayın binanın yağmur suyu tahliye borularının tıkanması nedeniyle meydana geldiği belirtildiğinden, somut olayda müvekkillerinin tek başına zarardan sorumlu olduğunun kabul edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davalılar vekili; hasarın binada bulunan pis su gider borularının bakımsızlık nedeniyle tıkanması sonucu olmadığını, su baskını mücbir sebepten kaynaklandığını, boruların bakımının davalılarca yaptırıldığını, açıkta bulunan su borularının plana aykırı olarak alçıpanla kapatıldığını bu nedenle hasarın artmasına sebebiyet verildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davalılar vekili; hasarın binada bulunan pis su gider borularının bakımsızlık nedeniyle tıkanması sonucu olmadığını, su baskını mücbir sebepten kaynaklandığını, boruların bakımının davalılarca yaptırıldığını, açıkta bulunan su borularının plana aykırı olarak alçıpanla kapatıldığını bu nedenle hasarın artmasına sebebiyet verildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 1.327,27 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 02.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek kaydı ile davalılar ..., ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/284 Esas, 2012/98 Karar sayılı dava dosyası yönünden davanın kısmen kabulü ile davalıların arsa payları oranında hesaplanan 331.818,00 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 02.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ... ve ...’tan ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine, davalıların arsa payları oranında hesaplanan 663,63 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 02.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’den ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, işyeri sigortasından kaynaklanan sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/1-c maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır. Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hüküm bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda hükmün gerekçesinde; 7.300,00 TL olan hasar tazminatının bilirkişi raporundaki gibi davalılara arsa payları oranında paylaştırılması yapıldığında; 1.460,00 TL'nin Nurullah Kunter mirasçıları olan davalılar ..., ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 365,00'şer TL'nin davalılar ..., ..., ... ve ...'ten ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine, 730,00'şer TL'nin davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’den ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar vermek gerektiği belirtilmiş, hüküm kısmında ise 1.327,27 TL’nin davalılar ..., ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, 331,818 TL’nin davalılar ..., ..., ... ve ...’tan ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine, 663,63 TL’nin davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’den ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu şekilde gerekçe ile hüküm arasında uyumsuzluk oluştuğu ve bu hususun hükmü çelişkili hale getirdiği, hükmün bu haliyle infazda tereddüt yaratacak nitelikte olduğu açıktır. Bu durumda mahkemece, taraflara yükletilen ödevlerin ve bahsedilen hakların hiçbir kuşku ve tereddüt gerektirmeyecek şekilde çok açık ve icra (infaz) edilebilir nitelikte ve gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki oluşmayacak şekilde hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Kabule göre; davacı taraf, davalıların maliki olduğu binanın zemin katında bulunan sigortalı işyerinin binanın pis su gider borularının tıkanması nedeniyle sigortalı iş yerinde hasar meydana geldiğini belirtmiş sigortalıya ödenen bedelin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

2-Kabule göre; davacı taraf, davalıların maliki olduğu binanın zemin katında bulunan sigortalı işyerinin binanın pis su gider borularının tıkanması nedeniyle sigortalı iş yerinde hasar meydana geldiğini belirtmiş sigortalıya ödenen bedelin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davacı ... şirketince ... Sigorta Ekspertiz Hizm. Ltd. Şti.'den alınan 21.07.2011 tarihli ekspertiz raporunda; hasar mahalindeki binanın yağmur suyu tahliye borusunun sigortalı mahallin asma kat duvarı içinden geçen bölümden tıkandığı, yağmur sularının asma kat dahiline yayılıp merdivenlerden ve tavandan giriş kata aktığı giriş kattan merdivenden bodrum kat dahiline yayıldığı, iş yerine yayılan suların tahliyesine çalışıldığı, giriş kat tavan alçıpanın ıslak olduğu muhtelif ayakkabı emtialarının da ıslandığının görüldüğü tespit edilmiştir. Hasarlı malların çokluğu nedeniyle sayımın mahalinde yapılamayacağının belirlendiği ve işyeri tarafından hasarlı mallar ayrılarak işyeri merkezine getirildiği, hasarlı ürürünlerin adetinin 3,00 TL karşığında pazarlıkla sigortalıya terk edildiğini belirterek sigortalı tarafından faturaları da sunulan 1070 adet ürünün 40.260,16 TL bedeli olduğu, bu rakamdan %10 outlet tenzili ve sovtaj tenzili yapılmak suretiyle dekorasyon hasarı eklenerek 33.474,14 TL hasar bedeli tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 14.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda; eksper raporunda belirtilen davaya konu hasarlı mallar bulunmadığından incelenemediği, davaya konu olayın vukuu bulduğu bölümün incelendiği, hasarın oluştuğu mahalde gerekli incelemeler yapıldığı, hasara neden olan ana

../...

- 5 -

2019/2478

2020/8902

Mahkemece hükme esas alınan 14.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda; eksper raporunda belirtilen davaya konu hasarlı mallar bulunmadığından incelenemediği, davaya konu olayın vukuu bulduğu bölümün incelendiği, hasarın oluştuğu mahalde gerekli incelemeler yapıldığı, hasara neden olan ana

../...

- 5 -

2019/2478

2020/8902

taşınmazın pis-su tesisatının tamirlerinin yapılarak yenilenmiş olduğu, mahallin iki ayrı noktadan su hasarına maruz kaldığının anlaşıldığını, birincisi konu edilen tamir edilmiş pis - su tesisatından; İkincisi, bodrum katta bulunan tuvaletten taşan sular sebebiyle oluştuğu anlaşıldığını, yapılan piyasa araştırmasında ve olayın vukuu bulduğu alanda yapılan tamiratın kadri marufunda olduğu kanı ve sonucuna varıldığını, olayın oluş şekli, yeri büyüklüğü ile sigortalı şirket çalışanları tarafından hasarlı mal olarak ayrılan ve sigorta şirketi merkezine götürüldükten sonra eksperin sigorta şirket merkezine giderek sigorta şirketine getirilen mallar üzerinde hasar tespiti yapılmış olması ve bu tespit sırasında dahi hasarlı mal olarak ayrılan emtia içerisinde hasarsız mal oluşu gibi durumlar göz önüne alındığında su akıntısının olduğu bölümde 1070 adet malın hasar görmesinin mümkün olmadığı, keşif sırasında da hasarlı mallara ilişkin herhangi bir görsellik bulunmadığından su akıntısının bulunduğu bölüm göz önüne alındığında 250 - 300 civarında bir malın hasar görmüş olabileceği kanaatiyle, dava dosyasına sunulmuş olan faturalar, eksper raporunda belirtilen fiyatlar ve hasarlı mallara ilişkin bedeller göz önüne alındığında hasar görmüş olabilecek malların ortalama 40,00 TL civarında olduğu belirtilerek reel hasar tazminatı 7.300,00 TL olarak hesaplanmıştır.

Hükme esas alınan 14.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda; yapılan keşif neticesinde işyerinin iki ayrı noktadan su hasarına maruz kaldığının anlaşıldığını, birincisinin tamir edilmiş pis - su tesisatından; ikincisinin bodrum katta bulunan tuvaletten taşan sular sebebiyle oluştuğu belirtilmiş, yukarıdan geçen su borusunun olduğu bölümde bulunan ayakkabılar için değerlendirme yapılarak 1070 adet ayakkabının bu bölümde fiziki olarak bulunamayacağı belirtilmiştir. 21.07.2011 tarihli ekspertiz raporunda ise binanın yağmur suyu tahliye borusunun sigortalı mahallin asma kat duvarı içinden geçen bölümden tıkandığı, yağmur sularının asma kat dahiline yayılıp merdivenlerden ve tavandan giriş kata aktığı giriş kattan merdivenden bodrum kat dahiline yayıldığı, iş yerine yayılan suların tahliyesine çalışıldığı, giriş kat tavan alçıpanın ıslak olduğu muhtelif ayakkabı emtialarının da ıslandığının görüldüğü belirtilmiştir. İş yeri merkezinde yapılan tespitle 1070 adet ayakkabının hasara uğradığı belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile ekspertiz raporu arasında açık çelişki bulunmaktadır. Sigortalı iş yerinde gerçekleşen su baskınının işyerinde nerelere sirayet edebileceği, işyerinin ne kadar kısmının su aldığı, su seviyesinin ne kadar yükselebileceği bu suretle ayakkabılara ne kadarına tesir edebileceği belirlenmeden, işyerinin yukarısından geçen su borusunun olduğu bölümde bulunan ayakkabılar için değerlendirme yapılarak 1070 adet ayakkabının bu bölümde fiziki olarak bulunamayacağı belirtilmek suretiyle eksik inceleme ile denetime elverişli düzenlenmeyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Bu durumda mahkemece inşaat mühendisi ve sigorta eksperinden oluşacak bilirkişi heyetinden yerinde yapılacak keşifle hasar dosyası kapsamında alınan ekspertiz raporu da irdelenmek suretiyle sigortalı iş yerinde gerçekleşen su baskınının işyerinde nerelere sirayet edebileceği, işyerinin ne kadar kısmının su aldığı, su seviyesinin ne kadar yükselebileceği bu suretle ayakkabılara ne kadarına tesir edebileceği belirlenmek suretiyle hasarın ve hasar bedelinin net bir şekilde tespiti için ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıya geri verilmesine 22/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31701, Karar No: 2022/2138, Tarih: 12.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/31701 E.  ,  2022/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın yaralama suçu ile tehdit suçunu farklı zaman diliminde işlediğinin anlaşılmasına göre; ... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.