muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10407, Karar No: 2015/12739, Tarih: 25.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10407 E.  ,  2015/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı ve davalı işveren vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalı işverene ait işyerinde 08.03.2009-04.07.2009 tarihleri arasında net 1.200 TL ücretle hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davada verilen hizmet tespitine ilişkin istemin kabulüne ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 5510 sayıl Kanunun 86/9. maddesine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 80. maddeye göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belir bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun

./..

var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.

İnceleme konusu davada, Mahkemenin hizmet tespitine yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacının sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesine ilişkin istemin reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

./..

var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.

İnceleme konusu davada, Mahkemenin hizmet tespitine yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacının sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesine ilişkin istemin reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Davacının ...’ta bulunan maaş hesabına davalı işveren tarafından “maaş ödemesi” ve “nakit yatan” adı altında aynı ay içinde farklı tarihlerde yapılan ödemeler toplamının bazı aylarda Kuruma bildirilen ücret tutarı olan asgari ücreti aştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, yukarıda değinilen kanun hükümlerinde yer alan ispat ilkeleri ışığında bu ödemelerin yazılı delil başlangıcı sayılacağı dikkate alınmalı, davacı tarafından açılan ve ... İş Mahkemesi’nde görülen işçilik alacağı dosyasında davacının talep konusu tarihlerde net 1200 TL ücretle çalıştığı şeklinde tesis edilen ve Yargıtay 9. HD. tarafından onanarak kesinleşen dosyanın eldeki dava için kesin delil oluşturmasa da kuvvetli delil oluşturduğu gözetilmeli, bu dosya içeriği ile davacının banka hesabında yer alan ödeme kayıtları birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre davacının sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarı belirlenmelidir.

3-) Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Öte yandan; davada, haksız çıkan tarafta, birden fazla kişi varsa, mahkemece, yargılama harç ve giderleri, davadaki ilgilerine göre bu dava arkadaşları arasında paylaştırılmalıdır.

Temyize konu eldeki davada; davalı Kurum, işverenle birlikte haksız çıkmış olduğuna göre, harç dışındaki yargılama giderlerinin de davalılardan teselsül hükümlerine göre tahsili gerekirken, mahkemece, yargılama giderinin ve yargılama giderlerine dahil olan vekalet ücretinin sadece davalı işverene yükletilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı işveren vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacı ve davalı işverene geri verilmesine, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11067, Karar No: 2011/21289, Tarih: 15.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11067 E.  ,  2011/21289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ..., ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekillerinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Alınan iki bilirkişi raporunda binanın Bayındırlık birim fiyatları cetveline göre 3/A ve 3/B olarak farklı şekilde nitelendirildiği ve bulunan fiyatların değerlendirme tarihine eskale edilmesi gerekirken, 2. raporda eskale işleminin yapılmadığı anlaşıldığından raporlar arasındaki nitelik yönünden oluşan çelişki giderilip eskale işlemi de yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bina yönünden çelişkili ve eksik raporların ortalaması alınmak suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/588, Karar No: 2025/682, Tarih: 15.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/588 E.  ,  2025/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/303 E., 2021/884 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, duruşma açılarak bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2023, Karar No: 2020/5623, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/2023 E.  ,  2020/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki munzam zarar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın tazminat yönünden reddine, ecrimisil yönünden kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, munzam zarar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince tazminat davasının reddine, ecrimisil davasının kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularından davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularından davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı idare vekilinin başvurusunun ise kabulü ile davanın reddi yönünde HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10728, Karar No: 2024/511, Tarih: 08.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10728 E.  ,  2024/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1, 74/1-2. Cümle 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1. maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosya kapsamında mevcut tüm tutanaklar ve bilirkişi raporları dikkate alındığında sanığın temyiz dışı sanıklar ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde izinsiz kazı yaptığı sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

13.04.2015 tarihli tutanak ile; aynı gün saat 14:30 sıralarında kolluk görevlilerince Karabük ili, Kızılcaören köyü mevkiinde ormanlık alan içerisinde kontrol yapıldığı, gizlenmiş vaziyette etrafı çalılarla kaplanmış ... görüldüğü, araçta kimse olmamasından şüphelenerek etrafın kontrol edilmeye başlandığı, arabanın bulunduğu yerden yaklaşık 600-700 metre mesafede çalılıkların arasında sanıkların görüldüğü, sanıkların bulundukları yerden 50 metre ilerde büyük bir kayanın etrafının kazılmış olduğu, kaya üzerinde sanıklardan iki tanesine ait mont bulunduğu, kazı yapılan kayayaya 10 metre mesafede 2 adet manivela, 3 kürek, 1 kazma,1 adet balyoz, 1 adet nacak, 4 adet murç, çekiç, bıçak, çakı bulunduğu, sanıkların üzerilerinin toprak ve çamurlu olduğu, yapılan tespitte derinliğin yaklaşık 2 metre olduğu, toprağın yeni kazıldığı ıslak ve nemli olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece 09.10.2015 tarihinde keşif yapılmış, keşifte dinlenen tutanak mümzi olay günü havanın yağışlı olmamasına rağmen toprağın nemli olduğunu, sanıkların üzerlerinin tozlu olduğunu beyan etmiştir.

Keşif sonrası dosyaya sunulan 12.10.2015 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda; kaçak kazı yapılan alanın sit alanı ilan edilmeyen alan olduğunu bildirmiştir.

IV.GEREKÇE VE KARAR

UYAP üzerinden temin edilen adli sicil kaydı ile dosyada mevcut adli sicil kaydının incelenmesinde, suç tarihi itibariyle tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve sanığa hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

UYAP üzerinden temin edilen adli sicil kaydı ile dosyada mevcut adli sicil kaydının incelenmesinde, suç tarihi itibariyle tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve sanığa hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2140, Karar No: 2011/4804, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2140 E.  ,  2011/4804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 9. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan sanık ... hakkındaki davada İİK'nun 349/5.maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, 1. sıradan 129. sıradaki dava dosyasına kadar tek saat verilmek suretiyle (10.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre müştekilerinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6648, Karar No: 2013/13996, Tarih: 26.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/6648 E.  ,  2013/13996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuk ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.04.2013 gün ve 2012/180 Esas, 2013/110 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ve suça sürüklenen çocuğu birlikte gösterir nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneği dosya kapsamına uygun olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7603, Karar No: 2023/7474, Tarih: 09.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7603 E.  ,  2023/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/116 E., 2023/124 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur vekili, sanık müdafii, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2020/423 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2020/423 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.