muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/410, Karar No: 2024/6838, Tarih: 03.06.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin men'i talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;... İl Özel İdaresinin 30.12.2022 tarihli cevabi yazısında, dava konusu taşınmazı kapsayacak şekilde yapılan asfalt yol ile ilgili Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün talebi ve Valilik makamının Olur'u ile idareleri tarafından yapıldığının ve hükme esas alınan fen raporunda da Kredi Yurtlar Kurumuna bağlı Seyyid İbrahim Bilal Kız Öğrenci Yurduna ulaşmak için dava konusu taşınmazın bir kısmına asfalt dökülerek yol olarak kullanıldığının belirtilmesi karşısında dava konusu taşınmaza el atan sorumlu idare tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3. Davacılardan ...'ın tapu malikleri ile hukuki irtibatını gösteren veraset ilamı veya diğer belgeler dosya arasına alınarak, adı geçen davacı ile tapu malikleri arasındaki hukuki irtibat tereddüte mahal vermeyecek şekilde kesin olarak tespit edildikten sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Davacılardan ...'ın tapu malikleri ile hukuki irtibatını gösteren veraset ilamı veya diğer belgeler dosya arasına alınarak, adı geçen davacı ile tapu malikleri arasındaki hukuki irtibat tereddüte mahal vermeyecek şekilde kesin olarak tespit edildikten sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/419, Karar No: 2014/8584, Tarih: 03.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/419 E.  ,  2014/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hüküm- lerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; temyiz talebinin reddine dair (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2013 gün ve 2013/186 esas, 2013/206 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsav- cılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlü müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6725, Karar No: 2016/17041, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6725 E.  ,  2016/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davalı ...Ş.'nin (veya %100 hissesini aldığı kurumun) dava tarihinden geriye doğru son 10 yılda müvekkili davacıdan tüm abonelikleri için her ne ad altında olursa olsun faturalandırarak gizliden veya açıktan haksız olarak tahsil ettiği kayıp kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, aktif tüketim içine gizlenen kayıp kaçak için alınan TRT payı, enerji fon bedeli, belediye tüketim vergisinin, haksız olarak alınan bedellerin KDV'si olmak üzere şimdilik 10.000,00 TL tahsilat tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile müvekkili davacıya geri verilmesini talep ve dava etmiştir; ıslah dilekçesiyle talebini 46.897,39 Tl ye yükseltmiştir .

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne; karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan Trt payı bedeli, enerji fonu, belediye tüketim vergisi ile haksız miktarlar üzerinden matrah belirlenerek alınan %18 lik KDV nin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25182, Karar No: 2015/135, Tarih: 05.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25182 E.  ,  2015/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000 TL adli para ve 400 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6.000 TL adli para ve 400 TL adli para cezasına indirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "Sanığa daha önceden ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/1660 esas 2010/2105 karar no'lu kararı ile 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip bu karar sanık tarafından temyiz edildiğinden aleyhe hüküm yasağı göz önünde bulundurularak 10 AY HAPİS ve 400,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDI- RILMASINA,” ibaresinin çıkarılarak, TCK'nun 50/1.maddesinin uygulandığı bölümden sonra gelmek üzere "CMUK.nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle infazın neticeden 6000 TL ve 400 TL adli paracezası üzerinden yapılmasına" ibaresinin

eklenmek suretiyele sair yönleri usul veyasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7911, Karar No: 2011/14446, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7911 E.  ,  2011/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı kurum ile imzalamış olduğu protokol kapsamında kurum sigortalı hastalarına reçeteleri karşılığında ilaç temin ettiğini, reçete bedellerinin ödenmesini teminen fatura keserek ilgili evraklarla birlikte davalı kuruma 5.12.2006 tarihinde teslim ettiğini, ancak ödemenin yapılmadığını bildirerek 30.176,10 TL alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, B.K. 66.maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki hukuki ilişki sözleşmeye dayanmaktadır. BK.125.maddesi gereği zamanaşımı süresi sözleşmeden doğan davalarda 10 yıldır. Dava tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece, davanın sözleşmeden doğduğu gözetilmeden hukuki niteliği yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6906, Karar No: 2011/10903, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6906 E.  ,  2011/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve en eski tarihli memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ve taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

3) Fen ve orman bilirkişi raporuna ekli krokilerden anlaşılacağı üzere çekişmeli taşınmaza yakın ve uzak sınır komşu olan taşınmazlar için dava açılmış ise mahkeme kayıtları incelenerek var ise ilgili tüm dava dosyalarının, bu dosya içine konulması, ayrıca; dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.Y.'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03.10.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19329, Karar No: 2007/17529, Tarih: 01.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19329 E.  ,  2007/17529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9699, Karar No: 2015/8877, Tarih: 25.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9699 E.  ,  2015/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölen ...'in "Kardeşler 1" isimli teknede çalıştığı, olay tarihinde balık seferinden döndükten sonra limanda bulunan iskeleye demirleyen teknesinin lavabo giderinde sorun olması sebebiyle sorunu halletmek için suya daldığı, deniz altında işini bitirdikten sonra iskeleye çıkmak amacıyla sanığa ait olup iskelede demirlemiş bulunan "... kuşu 2" isimli gezi teknesine merdivenle çıktıktan sonra, teknenin kara ile bağlantısını sağlayan paserella tabir edilen demir köprüden geçmek istediği sırada paseralla üzerindeki elektrik panosundan tekneye uzanan kablonun ezik olması nedeni ile elektrik kaçağı oluşturduğu ve ölenin paserallanın metal korkuluk kısmına dokunması ile elektrik akıma kapılarak yaşamını yitirdiği olayda, standartlara (darbeye dayanaklı) kablo kullanmayan ve kablonun mekanik yıpranma ve ezilmesine karşı önlem almayan sanığın olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin asli kusurlu olduğunun kabulü ile ceza tayini ve somut olayda bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 22/3 maddesi hükümlerinin uygulanması sureti ile fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16866, Karar No: 2018/2581, Tarih: 22.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/16866 E.  ,  2018/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Davacı idarenin düzenlediği kıymet takdir raporundaki ağaç sayıları ve yaşları incelendiğinde, zeytin ağaçlarının çoğunun 4-6 yaş aralığında tespit edildiği, 12-20 yaş aralığında sadece 19 tane ağaç olduğu, fıstık ağaçlarının çoğunun 1-6 yaş aralığında tespit edildiği, 20-30 yaş aralığında ise 47 tane ağaç olduğu halde 1. bilirkişi kurulu raporunda fıstık ve zeytin ağaçlarının 15-20 yaş olduklarının kabulü ile hesap yapıldığı, aynı bilirkişi kurulunun ek raporunda fıstık ağaçlarının 30-35 yaşında olduklarının belirtildiği, hükme esas alınan raporda ise zeytin ağçalarının 12-15 yaş, fıstık ağaçlarının ise 25-35 yaş kabülü ile değer biçildiği gözetildiğinde, kıymet takdir raporu ve bilirkişi raporları arasındaki bu çelişkiler giderilerek zeytin ve fıstık ağaçlarının verim çağında olan hakim yaş grubu belirlenerek bu yaş gruplarındaki ağaç sayılarının taşınmaza kısmen kapama zeytin bahçesi ve kısmen fıstık bahçesi niteliği verip vermediği tespit edildikten sonra,

1-Kısmen Kapama zeytin, kısmen fıstık bahçesi olduğu kanaantine varılır ise; tespit edilen yaş gurubunda dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bu yaşa göre belirlenecek dekara verim miktarı ile ekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları esas alınarak,

2-Ağaç yaşlarına ve sayısına göre kamulaştırılan kısmın tamamının veya bir kısmının bahçe niteliğinde olmadığının tespiti halinde, bu kısmın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi için ek rapor düzenlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Ağaç yaşlarına ve sayısına göre kamulaştırılan kısmın tamamının veya bir kısmının bahçe niteliğinde olmadığının tespiti halinde, bu kısmın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi için ek rapor düzenlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.