muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1187, Karar No: 2024/7006, Tarih: 05.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1187 E.  ,  2024/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/666 Esas, 2023/2534 Karar

DAVA TARİHİ: 12.11.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/252 Esas, 2021/174 Karar

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerin miras bırakanlarının Lozan Antlaşması gereğince zorla göçe tabi tutulduklarını, göç sonucunda Yunanistanda terk ettikleri taşınmaz mal varlığına karşılık ülkemizde 5 adet taşınmaz tahsis ve tescil edildiğini, dava konusu taşınmazın da bu taşınmazlardan biri olduğunu, diğer dört taşınmazın tapulama işlemleri neticesi müvekkil miras bırakanları adına tespit edildiğini, ancak 1975'li yıllarda geçen tapulama işlemlerinde dava konusu taşınmazın revizyon görmediğini, tapulama yapıldığı yıllarda ailenin tek erkek çocuğunun vefatı nedeniyle süresinde itiraz edilemediğini, Anayasa Mahkemesinin 2014/6673 numaralı başvuruya verdiği karar gözetilerek 18.11.2019 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağını belirterek, bu nedenle tespit dışı bırakılarak hukuken ve fiilen yitirilen Tekirdağ ili, ...ilçesi, ...mahallesi 43 cilt, 59 sahife, sıra no 5'te kayıtlı taşınmaz için 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tazminini talep ve dava etmiştir

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların taleplerinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, davanın her türlü zamanaşımı ve hak düşürücü süreler geçtikten sonra açıldığını, davacıların Anayasa Mahkemesi kararı doğrultusunda on yıllık zamanaşımının 18.11.2009 tarihinden itibaren hesaplanması gerektiği ve davanın süresinde açıldığı iddialarının hukuken mesnetsiz olduğunu, ayrıca kadastro ve tapulama işlemlerinin yapılması sırasında meydana gelen hatalı işlemden sorumlu gösterilen Tapu Sicil Müdürlüğünün bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi kapsamında Devletin sorumluluğunun olacağını, 1, 2, 3, 4 sıra numaralı taşınmazların tapulama kadastro çalışmaları sonucu sırasında davacılar adına tespit gördüğünü, ancak 5. sıradaki kayıtlı taşınmazın yok olduğunu, makul sürenin bir tanımı olmadığını ve hakların kullanılmasına ilişkin sürelerin kanunda belirlendiğini, Mahkeme ile Anayasa Mahkemesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararının uyuşmadığını, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nda hak düşürücü sürenin 10 yıl olduğunu, davalarının süresinde açıldığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların murislerine ait Tekirdağ ili, ...ilçeli, ...Mahallesi 43 cilt, 59 sahife, sıra no 5'te kayıtlı taşınmazın 1975 yılında yörede yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında revizyon görmediği gerekçesiyle 4721 sayılı sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince tazminat talebinde bulundukları, Tapu Müdürlüğünce 5 numaralı parsele ilişkin zabıt kayıt suretlerinin bulunmadığının bildirildiği davacıların murisine ait eski zabıt kayıtlarına dayalı olarak tazminat talebinde bulunmuş olup 1975 yılında yörede yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında söz konusu zabıt kaydının herhangi bir parsele revizyon görmediği, arazi kadastrosu sırasında revizyon görmeyen tapunun hukuki değerini yitirdiği, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresinin çoktan dolduğu; ancak Anayasa Mahkemesinin 2014/6673 başvuru numaralı 25.07.2017 tarihli kararı gereği 18.11.2009 tarihinden önce zamanaşımı süresi dolmuş bulunan eldeki dava yönünden makul süre içinde dava açılma imkânı bulunmakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli kararından yaklaşık 10 yıl sonra 12.11.2019 tarihinde dava açıldığından 18.11.2009 tarihinden itibaren oluşan iç hukuk yolu itibarıyla davanın makul süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan ... duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

6. 3402 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin 3 üncü ve 4 üncü fıkraları.

7. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146 ncı maddesi (eski 125 inci maddesi.)

8. Anayasa Mahkemesinin 25.07.2017 tarihli ve 2014/6673 başvuru numaralı kararı.

3. Değerlendirme

6. 3402 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin 3 üncü ve 4 üncü fıkraları.

7. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146 ncı maddesi (eski 125 inci maddesi.)

8. Anayasa Mahkemesinin 25.07.2017 tarihli ve 2014/6673 başvuru numaralı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7778, Karar No: 2006/14768, Tarih: 01.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7778 E.  ,  2006/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma davasının eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılması gerekir. (MK.m.168) Yerleşim yeri sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. (MK.m.19) Yerleşim yeri her türlü delille ispat edilmesi imkan dahilindedir. Toplanan delillerden eşlerin 8.2.1996 da evlendikleri,...'nın muhtelif yerlerinde oturdukları ve davacı kadının üç yıl önce ...'yı terk ederek üç çocuğuyla birlikte...'ye gittiği ve çocukların burada okula devam ettikleri anlaşılmaktadır. gerçekleşen budurum karşısında davacının yerleşim yerinin ... olduğunun kabulü gerekmiştir. Mahkemece yetki itirazı reddedilip işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2006 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/29289, Karar No: 2015/13701, Tarih: 18.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/29289 E.  ,  2015/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyap kayıtlarında yapılan incelemeye göre, sanık hakkında 24.10.2011 suç tarihli benzer eylem nedeni ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 30.12.2011 tarihinde iddianame tanzim edildiği ve Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 05.06.2013 gün ve 2012/49 - 2013/406 sayılı kararla verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2014/29969 esas sırasında kayıtlı olduğu, 13.11.2011 suç tarihli benzer eylem nedeni ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20.12.2011 tarihinde iddianame tanzim edildiği ve Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 12.02.2013 gün ve 2012/29 - 2013/86 sayılı kararla verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2014/5896 esas sırasında kayıtlı olduğu, 12.11.2011 suç tarihli benzer eylem nedeni ile Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 17.01.2013 gün ve 2012/33 - 2013/14 sayılı kararla verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2014/20167 esas sırasında kayıtlı olduğu, temyiz incelemesine konu olayımızda ise suç tarihinin 16.12.2011 ve iddianame tarihinin 03.01.2012 olduğu gözetilerek, sanığın eylemlerinin aynı suç işleme kararı icrası kapsamında kalıp kalmadığı ve TCK.nun 43/1.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi bakımından, anılan dosyaların değerlendirilerek getirtilip incelenmesi ve birleştirilmelerine karar verilmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20509, Karar No: 2017/25319, Tarih: 21.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20509 E.  ,  2017/25319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ...Ş vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu davalılara ait iş yerinde 25/08/2005 tarihinde kaynak teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin işveren tarafında haksız ve ihbarsız olarak 31/03/2011 tarihinde feshedildiğini, davacının son ücretinin 840,00 TL net olduğu, yemeğin işverence karşılanmadığını, ücretli yıllık izin haklarının çok eksik kullandırıldığını, ayrıca dava dışı diğer taşeron olan ... Müh. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti'de çalıştığını beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Elektirik Dağıtım A.Ş. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Elektirik Dağıtım A.Ş’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı aynı işte ve aynı asıl işveren nezdinde her yıl ihale alan farklı alt işverenlere bağlı olarak kaynak teknisyeni olarak 01.09.2005-31.03.2011 tarihleri arasında çalışmıştır. Davalı ...San. Tic. Ltd. Şti tarafından 17.12.2010 tarihli Sözleşme Süre Uzatımı başlıklı belgede ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile sözleşmesinin 31.03.2011’e kadar uzatıldığı bu sebeple davacının da bu süreye kadar iş sözleşmesinin süresinin uzatıldığı ancak 31.03.2011 tarihinde bildirime gerek kalmaksızın iş akdinin feshedileceği davacıya açıkça yazılı olarak bildirilmiştir. Davacının çalışma süresine göre, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca fesihten en az sekiz hafta önce bildirim yapılmış olduğundan, ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işçiye yol ve yemek yardımı sağlandığı kabul edilerek giydirilmiş ücret hesaplanmış ise de, dosya kapsamında işçiye söz konusu menfaatlerin sağlandığı hususunda delil yoktur. Kaldı ki, dava dilekçesinde bu yöne ilişkin bir iddia bulunmamaktadır. Anılan sebeple, giydirilmiş ücretin hesaplanmasında, yol ve yemek menfaati sağlandığının kabul edilmesi hatalı olmuştur.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işçiye yol ve yemek yardımı sağlandığı kabul edilerek giydirilmiş ücret hesaplanmış ise de, dosya kapsamında işçiye söz konusu menfaatlerin sağlandığı hususunda delil yoktur. Kaldı ki, dava dilekçesinde bu yöne ilişkin bir iddia bulunmamaktadır. Anılan sebeple, giydirilmiş ücretin hesaplanmasında, yol ve yemek menfaati sağlandığının kabul edilmesi hatalı olmuştur.

4-Mahkemece, davacının tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek, yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı dava dilekçesinde, yıllık izin hakkının eksik kullandırıldığı ifade edilmektedir. Davanın 10. ve 11. celselerinde dava dışı alt işveren ...nin feri müdahale talebinde bulunduğu ve feri müdahilliğine karar verilmiştir. Buna istinaden mahkemeye verdiği dilekçe ekinde yıllık izin kullanım bilgileri sunduğu yazılı olmasına rağmen dilekçe ekinde yıllık izne dair kayıt form yada belge bulunmamaktadır. ... Müh. İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti.'den; dilekçe ekinde bildirdiği iş bu belgelerin getirilerek gerekirse belgelerdeki izin sürelerini kullanıp kullanmadığı hususlarında davacının beyanları da alınmak suretiyle yıllık izin ücreti alacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden eksik araştırma ile kararın bozulması gerekmektedir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9891, Karar No: 2021/12065, Tarih: 13.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9891 E.  ,  2021/12065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/200 Esas, 2020/434 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.03.2021 tarihli ve 2020/17529 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2021 tarihli ve 2021/42169 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede de öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği anlaşılmakla, Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca sonuç ceza belirlendikten sonra, 5271 sayılı Kanunun 251/3. maddesi gereğince dörtte bir oranı üzerinden yapılan indirim sonucuna göre çıkan gün sayısı ile 5237 sayılı Kanunun 52/1. maddesine göre adli para cezasının hesap edilmesi gerekirken, cezanın uygulamasında hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’in "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251//3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/200 Esas, 2020/434 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’un kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.