muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5256, Karar No: 2022/7948, Tarih: 02.11.2022

"Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi ..." şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt, taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.5237 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi ..." şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanunun 22'inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır." biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "Olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir." şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.Olası kastla bilinçli taksiri ayırdetme konusunda doktrinde; “Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir...Her ikisi arasında bir ayrım yapılabilmesi için her somut olay bakımından failin ayrıca neticeyi göze almış, kabullenmiş sayılıp sayılamayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması zorunlu görünmektedir.” şeklinde görüşler mevcuttur. (Bahri Öztürk-... Ruhan Erdem, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, 17. Baskı, ... 2017, s.303-304.) Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır

.” şeklinde görüşler mevcuttur. (Bahri Öztürk-... Ruhan Erdem, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, 17. Baskı, ... 2017, s.303-304.) Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;Sanıklar hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, yerel mahkeme tarafından sanıkların üzerine atılı suçun olası kastla neticesi sebebi ile ağırlaşmış yaralama suçu olduğu kabulü ile beraatlerine karar verilmiş ise de;sanıkların polis memuru olarak görev yaptıkları, mesleği gereği sahip oldukları bilgi, tecrübe ve eğitimleri dikkate alındığında, kullandıkları iddia edilen gaz tabancası ile kalabalığa müdahale esnasında müdahalenin yapıldığı yerde bulunan ve olayı izlemek amacıyla evinin balkonuna çıkan katılanın yaralanmasını istemeseler de öngörebilecek durumda olduklarından, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 89/1 ve 22/3. madde ve fıkrasında düzenlenen bilinçli taksirle yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun TCK'nın 66/1-e. maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşına tabi olduğu, dava zamanaşımı kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu sürenin 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağı, soruşturma izninin talep edildiği 23/08/2019 tarihi ile izin kararının itiraz incelemesinden geçerek kesinleştiği 07/10/2020 tarihi arasındaki sürede zamanaşımı durmuş ise de; suç tarihi 27/02/2008 tarihinden itibaren TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, durma süresi de hesaplandığında inceleme tarihinden önce 10/04/2021 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK’nın 66/1-e, 67/4, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31532, Karar No: 2014/32066, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31532 E.  ,  2014/32066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/566-2014/661

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8449, Karar No: 2015/12520, Tarih: 12.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/8449 E.  ,  2015/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin mesul müdür olduğu dava dışı şirketin davalıya olan 84.337,00 TL borcunun teminatı olarak müvekkilinden aynı tutarlı bir senet alındığını, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince davalıya asıl borçlu şirket adına senet verildiğinde müvekkilinin şahsi senedini geri alacağını, müvekkilinin asıl borçlu şirket adına senetleri hazırladığını ve takas için davalıya götürdüğünü, ancak davalının senetleri teslim almadığı gibi müvekkilinin şahsi senedini de iade etmediğini, müvekkilinin şirket adına olan senetleri teslime hazır olduğunu 21/01/2014 tarihli ihtarname ile de davalıya bildirdiğini, ancak aynı gün davalının şahsi senedi icra takibine konu ettiğini öğrendiğini, davalının bu senedi takibe konu etmesinin hakkın kötüye kullanılması anlamına geldiğini belirterek müvekkilinin söz konusu icra takibi nedeniyle davalıya 84.337,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sahibi olduğu şirketin müvekkiline olan borçlarının uzun süre ödenmediğini, davacının borca karşılık dava konusu senedi verdiğini, ancak senet bedelini ödemediğini, makul bir süre beklendikten sonra müvekkilince ihtiyati haciz kararı alınıp icra takibi başlatıldığını, bunun üzerine davacının şirketteki hissesini devrettiğini ve kötüniyetli olarak şirket adına senetleri teslim etmeye hazır olduğuna ilişkin ihtarnameyi gönderdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davalının makul bir süre dava dışı borçlu şirketin edimini yerine getirmesini beklediği ve akabinde ihtiyati haciz kararı alıp icra takibine geçtiği, davacı tarafça dosyaya şirket adına düzenlenmiş senet fotokopileri sunulmuş ise de senetlerin ihtiyati haciz talep edilmeden önce düzenlenip düzenlenmediğinin anlaşılamadığı, davacının ihtarnameyi de ihtiyati haciz kararından sonra gönderdiği, ayrıca ihtarname ekinde senetleri göndermediği, davacının ihtarnameyi gönderdiği tarihte borçlu şirketteki hisselerini devrettiği ve imza yetkisinin de aynı tarihte sona erdiği dikkate alındığında davacının iyi niyetli olduğunun kabul edilemeyeceği, davacının makul sürede şirket adına senet düzenleyip davalıya vermek istediği halde kabul edilmediği yönündeki iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15619, Karar No: 2015/2621, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15619 E.  ,  2015/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22918, Karar No: 2016/16069, Tarih: 19.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/22918 E.  ,  2016/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz talebinin reddine dair ek kararında katip imzası bulunmamaktadır. İmza noksanının tamamlanması gereklidir.

2-Davalının temyizden feragate dair 2.12.2016 tarihli dilekçesinde kimlik ve imzanın davalıya aidiyetine dair bir tespit yer almamıştır. Dilekçenin davalıya ait olup olmadığına dair kimlik tespiti yapılmalı ve bu husus dilekçe altına şerh verilmelidir.

3- Mahkemenin, temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararının davalıya tebliğine dair dosyada bir kayıt ve tebliğ mazbatası bulunmamaktadır. Gerekli tebligat yapılmadı ise ek kararın davalıya usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanılması, temyiz süresinin beklenilmesi ve ek kararın süresinde temyiz edilmesi halinde dosyanın dairemize geri gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2016 (Pzt.)

...
Yargıtay — Esas No: 2013/17442, Karar No: 2014/5875, Tarih: 26.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17442 E.  ,  2014/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 26/09/2013 tarih ve 20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin davalı nezdinde tarım sigortasıyla teminat altında bulunduğu sırada 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı nedeniyle sigorta kapsamındaki ürünlerin zarar gördüğünü, durumun hemen davalıya bildirildiğini, davalının poliçeler uyarınca ödemede bulunması gerekirken bu sorumluluğunu yerine getirmemesi sonucu müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, davaya konu sigorta sözleşmeleri kapsamında doğan 27.250,00 TL alacağın davalıdan avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçelerine göre meyve ağaçlarında don teminatının çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, sigortalı ürünlerde yapılan incelemede hasar anında ürünün çiçeklenme döneminde olup, henüz meyveye dönüşümünün söz konusu olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle meydana gelen olayın poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; sigortalı üründe meydana gelen don olayının meyve oluşumu döneminde meydana geldiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 27.244,00 TL'nin 30/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.396,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8759, Karar No: 2024/1347, Tarih: 08.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8759 E.  ,  2024/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1829 Esas, 2023/604 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/664 Esas, 2020/316 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi 134 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin tespiti ile kıymet takdir raporunda belirlenen bedelinin davalıya ödenmesine, bakiye bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu kamulaştırma bedeline karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, zira bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırıldığını, bilirkişi raporunda % 10 objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğin,i zira kıymet takdir raporunda m² fiyatının 13,5 TL olarak belirlendiğini ve kıymet takdir raporunun objektif ölçütlere göre hazırlandığını, münavebeye alınan ürünlerin verim ve birim fiyatlarının yüksek alındığını, masrafların az hesaplandığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın vasfının arazi olarak kabulü ile net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, taşınmazın cazibe ile sulanan sulu tarım arazisi olarak kabulü ile motopomp giderinin hesaba dahil edilmemesi, bu nedenle motopomp gideri eklenmeden sulu tarım arazisi olarak kabulü ile kapitalizasyon faiz oranının %4 alınması, taşınmazın yerleşim yerlerine mesafesi ve konumu değerlendirildiğinde heyetçe belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe desenin daha önce aynı yöreden Yargıtay'a intikal eden dosyalar ile tutarlılık gösterdiği, birim bedelin 20,66 TL/m² toplam kamulaştırma bedelinin ise ağaç bedelleri de eklenerek 268.971,13 TL olarak tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davacı temsilcisinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi, 134 ada 39 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın Sarız Nehrinden sulandığı anlaşıldığından, sulu arazi niteliğinde kabul edilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olduğu gibi, tespit edilen bedel aynı kamulaştırma kapsamında kalan benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9418, Karar No: 2016/1432, Tarih: 10.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9418 E.  ,  2016/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 37/1, 152/1-c, 62, 51/3-6, 7 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 37/1, 152/1-c, 62, 51/3-6, 7 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli malına zarar verme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/189 esas 2010/266 sayılı kararı ile katılanın paydaşı olduğu ...Köyü 19 parselde kain taşınmaz aleyhine, sanıkların babası olan dava dışı İbrahim'e ait 23 no'lu parsel lehine geçit hakkı verildiği, ...'in çocukları olan sanıklar ... ve .. tarafından katılana ait arazi içindeki 18 adet okaliptüs ağacının kesildiği, mahkememizce yapılan keşif sonucunda kesilen ağaçlardan 14 numara ile gösterilen kesilmiş ağacın geçit yolu güzergahında kaldığı, 22 numara ile gösterilen ağacın eskiden kesildiği, geri kalan ağaçların geçit güzergahı dışında yer aldığının tespit edildiği, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/298 sayılı değişik iş dosyasında da benzer şekilde tespit yapıldığı, sanıkların bu şekilde katılana ait olan ve geçit yolu içinde bulunmayan ağaçları kesmek suretiyle dikili ağaçlara zarar verme suçunu işledikleri gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin suçu kasten işlemediklerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.