muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/492, Karar No: 2012/6814, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/492 E.  ,  2012/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/09/2010 tarih ve 2009/263-2010/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan Kale Kilit Ve Kalıp San AŞ nin dünyanın en büyük üç kilit üreticisinden biri olduğunu, adına tescilli “Kale” markasının tanınmış marka olduğunu, davacılar adına tescilli “Kale” ibareli markaların bulunduğunu, davalı şirketin “Kaleliler cıvata şekil” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın TPE YİDK nın nihayi kararı ile reddedildiğini ileri sürerek, 2009-M-3344 sayılı TPE YİDK nın kararının iptalini, tescili halinde “kaleliler cıvata şekil” ibareli davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kaleliler Bağ. El. Metal Kap. Ltd. Şti. vekili, taraf markalarının farklı olduklarını, davalı şirketin “kaleliler” markasını şirket yetkililerinin soyadlarının “Kaleli” olması sebebiyle seçtiğini, şirket yetkililerinin kendi soy adlarını taşıyan firma ile uzun senelerdir ticaret yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu marka ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu, davacının “Kale” ibareli markasının tanınmış olduğu, dava konusu marka açısından 556 sayılı KHK nın 8/4 maddesi koşullarından haksız kazanç sağlama ve markanın ayırt etme gücünü zedeleme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davacı Kale Kilit Ve Kalıp San. AŞ nin davasının kabulü ile TPE YİDK nın 04/08/2009 tarihli 2009-M-3344 sayılı kararının iptaline, hükümsüzlük talebiyle ilgili her iki davacının talebinin kabulü ile davalı şirket adına tescilli 2007-70785 nolu “Kaleliler Cıvata Şekil” markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davacı Kale Çelik Eşya San. AŞ nin markalar dairesinin kararına itirazı olmadığından TPE YİDK kararının iptali yönünde dava açamayacağı anlaşılmakla bu davacı yönünden TPE YİDK kararının iptali talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili ve davalı Kaleliler Bağ. El. Metal Kap. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı TPE vekili ve davalı Kaleliler Bağ. El. Metal Kap. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında iltibas tehlikesi yaratacak derecede benzer olduklarının belirlenmiş bulunmasına göre, davalı TPE vekili ile davalı Kaleliler Bağlantı Elemanları Ve Metal Kaplama İmalat İthalat İhracat Mak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı TPE vekili ile davalı Kaleliler Bağlantı Elemanları Ve Metal Kaplama İmalat İthalat İhracat Mak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14560, Karar No: 2024/3195, Tarih: 26.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/14560 E.  ,  2024/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1437 E., 2022/1933 K.

KARAR : Davacı yönünden esastan ret, davalı yönünden kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2012/321 E., 2022/127 K.

Taraflar arasındaki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin tazminat isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı istinaf isteminin esastan reddine, davalı istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında kısmen kabul ve kısmen redde dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine;süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 10.02.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle yaralandığını son olarak aylık net 2000 TL ücret aldığını ayrıca yemek ve yol ücretinin işveren tarafından karşılandığını kazanın meydana gelmesinden davalı şirketin kusurlu olduğunu iddia ederek 1.000 TL maddi tazminat, 600.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 606.585,99 TL'ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; "Oluklu Mukavva Hattı" adı verilen makinanın başında makina ustası olarak asgari ücretle çalıştığını, kazanın oluşumunda müvekkili şirketin kusuru bulunmadığını, kaza sonrasında aylık ücretlerinin ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle, SGK tarafından yapılan tahkikat neticesinde olayın iş kazası olarak nitelendirildiği, SGK tarafından yapılan tahkikat neticesinde davacının maluliyet oranının %41,20 olarak tespit edildiği, ancak davalı tarafça bu oranın kabul edilmeyerek Bakırköy 18. İş Mahkemesi 2016/190 Esasında açılan dava sonucu davacının%45 oranında malül kaldığının tespit edildiği bu itibarla SGK'nın tespitinin %41,20 olması nedeniyle davacının davasının reddine karar verildiği, bu kararın onanarak hükmün kesinleştiği dolayısıyla maluliyet oranın %45 olarak kesinleştiği, 09.09.2013 tarihli kusur raporu içeriğine göre davalı şirketin %70, davacının ise %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, alınan kusur raporu davacının tespit edilen maaşı, kendisine ödenen geçici iş göremezlik ödenekleri, bağlanan maaşın peşin sermaye değeri ayrı ayrı celp edilerek düzenlenen son verilere göre aktüerya uzmanından 2020 yılı verileri doğrultusunda alınan rapor içeriğine göre davacının isteyebileceği maddi tazminat miktarının 606.585,99 TL olduğu tespit edilmiş, her ne kadar maluliyet oranına ilişkin dava dosyasının kesinleşmesinin beklenilmesi nedeniyle karar verme süreci 2022 yılına uzamış ise de davacı tarafın 2020 yılı itibari ile ıslah dilekçesini sunduğu, tekrar 2022 yılı verilerine göre hesaplama taleplerinin bulunup bulunmadığı davacı taraftan sorulmuş ancak davacı taraf ıslah taleplerini ilettiklerini bu aşamadan sonra dava değerini artırmayacaklarını beyan ederek yeniden hesaplama konusunda bir taleplerinin olmadığını beyan etmiş olup yine dosyanın tetkikinde iş kazası tarihinin 10.02.2011 olup kaza tarihinden bu yana 10 yıldan fazla sürenin geçtiği davacı tarafın yeni verilere göre hesaplama talebinin bulunmadığı, yeniden ek dava açma konusunda 10 yıllık sürenin dolduğu dolayısıyla yeni yapılacak hesaplamanın esasa etkili olmadığı tespit edilerek davacı vekilinin talebi doğrultusunda yeniden hesaplama yapılmasına gerek duyulmadığı, tüm toplanan deliler ışığında davacının davalı iş yerinde çalışmakta iken 10.02.2011 tarihinde iş kazası geçirdiği meydana gelen kaza neticesinde davacının %45 oranında malül kaldığı yine olay nedeniyle davalı işverenin %70 oranında, davacının ise %30 oranında kusurlu olduğu yapılan geçici iş göremezlik ödenekleri bağlanan maaşın peşin sermaye değeri mahsup edilmek suretiyle davacının bakiye maddi tazminat alacağının 606.585,99 TL olduğu tespit edilmiş, davacının davasının maddi tazminat yönünden bu miktar üzerinden kabulüne, olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, yine davacının manevi tazminat talebi yönünden ise olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, tarafların kusur durumu, yine davacının maluliyet oranının miktarı, elinde meydana gelen yaralanma sonucu yaşamış olduğu elem, ızdırap göz önüne alınarak manevi tazminat talebi yönünden davasının kısmen kabulü ile 250

.585,99 TL olduğu tespit edilmiş, davacının davasının maddi tazminat yönünden bu miktar üzerinden kabulüne, olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, yine davacının manevi tazminat talebi yönünden ise olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, tarafların kusur durumu, yine davacının maluliyet oranının miktarı, elinde meydana gelen yaralanma sonucu yaşamış olduğu elem, ızdırap göz önüne alınarak manevi tazminat talebi yönünden davasının kısmen kabulü ile 250.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; lehine hükmedilen manevi tazminatın olayın oluşuna göre çok düşük olduğunu, İlk Derece Mahkemesi aşamasında yargılamanın çok uzun sürdüğünü, bu süreçte, ülkemizde ve dünyadaki ekonomik durumların da aynı kalmadığının açık olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur oran ve aidiyetinin hatalı tespit edildiğini davacının çalışan makinede çapak alma işlemi yaptığını, sürekli iş göremezlik oranı olarak %41,2 oranına kendilerinin itiraz etmiş olmasına karşın %45 oranının dikkate alınmasının hatalı olduğunu, ücret tespitinin hatalı olduğunu, insani sebeplerle davacıya ve eşine raporlu olduğu dönemlerde ödeme yaptığını, destek amaçlı yapılan ödemelerin sanki davacının maaşıymış gibi değerlendirilmesinin asla anlaşılamadığını, tek bir sendikadan gelen ücrete itibar edilmesinin hatalı olduğunu, TÜİK ücretinin dikkate alınmasını, iskontolu pasif dönem kazancı önceki raporda 7,5 yıl olarak hesaplanmış iken hükme esas alınan raporda 9 yıl olarak hesaplanmasının hatalı olduğunu, manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihi ve numarası belirtilen sayılı ilamıyla; davalı vekilince, davacının maluliyetinin oluşmadığı ve mahkemece SGK tarafından belirlenen %41,2 oran üzerinden hesaplama yapılması gerektiği yönündeki istinafının incelemesinde; kesinleşen maluliyet tespiti davası kapsamında sürekli iş göremezlik oranının%45 olarak belirlenmiş olması nedeniyle bu istinaf başvurusuna itibar edilmediğini, davalı vekilince, saptanan kusur oranlarına dair istinaf başvurusunun incelenmesinde; SGK müfettiş raporuyla; 29.04.2013, 09.09.2013 ve 28.01.2015 tarihli bilirkişi raporlarında dava konusu kaza olayının meydana gelmesinde davalı şirketin %70, davacının ise %30 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş olması karşısında istinaf itirazına itibar edilmediği, Ücret yönünden yapılan istinaf başvurusunun incelenmesinde; Dairemizce yapılan araştırmada, davacının yaptığı iş olan "Oluklu mukavva hattı ustası" işine yönelik TÜİK veri tabanında herhangi bir kaydın olmadığı, ancak "Kağıt üretimi usta öğretici" işi için 2010 yılında brüt 2.095,00 TL emsal ücret bildirildiği ve bu tutarın da mahkemece kabul edilen tutarla uyumlu olduğu anlaşılmakla, davalı tarafça, avans açıklamasıyla yatırılan 1.500,00 TL tutarındaki ödemelerin hangi maksatla yapıldığının ortaya konulamadığı da dikkate alınarak yerel mahkemece davacının net 1.500,00 TL ücretle çalıştığının kabul edilmesinin ve ıslah tarihi itibariyle pasif dönem hesabının dosya kapsamına uygun olduğu, avans adı altında yapılan ödemelerin ücret olarak kabul edilmesi nedeniyle mahsubuna yer olmadığı sonucuna varıldığı, davalı vekilince, hükmedilen 250.000,00 TL tutarındaki manevi tazminat tutarının fahiş olduğu; davacı vekilince ise manevi tazminat tutarının düşük olduğu ileri sürülmüş olmakla yapılan incelemede; davacı yararına hükmedilen 250.000,00 TL manevi tazminat tutarının fahiş olduğu kanaatine ulaşıldığından, yerel mahkeme kararı manevi tazminat istemi yönünden ortadan kaldırılacak ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç olmadığı göz önünde bulundurularak davacı yararına 75.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği kanaatine erişilerek; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf sebepleri kısmen yerinde olup, Mahkeme kararının kısmen usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak mevcut delil durumuna göre yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç olmadığı anlaşıldığından, HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca Mahkeme kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulü ile 606.585,99 TL maddi ve 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilin elinin iş kazası nedeniyle yandığını ve uzuvlarının koptuğundan, koluna su toplandığını ve toplanan bu suyun boşaltılması işlemi sırasında da aynı acıyı defalarca kez yaşadığını, kaldı ki davacı müvekkilinin durumunun düzelmediğini halen devam ettiğini, belli aralıklarla zaman zaman koluna su toplandığı için toplanan suyun boşaltılması için yine tedaviler görmekte, belli operasyonlar geçirmekte, uzuv kaybı yanarak olduğu için de başkaca operasyonlar geçirmesi gerekebileceği tıbbi yönden de ifade edilmekte olması karşısında hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, yargılama giderinin müvekkili lehine hükmedilmesi gerekirken yazım yanlışı ile davalı lehine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalı araçları üzerine konulan ihtiyati tedbirlerin kaldırılmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kazasının gerçekleşmesinde davacının tam kusurlu olduğunu, sürekli iş göremezlik oranı kurumca %41,2 olarak tespit edilmekle beraber kendileri tarafından açılan dava neticesinde tespit edilen oran gözetilerek %45 dikkate alınarak hesap yapılmasının hatalı olduğunu, ücret tespitinin hatalı olduğunu, kazadan sonra müvekkili tarafından avans olarak gönderilen ödemelerin ücret olarak kabulünün hatalı olduğunu, sadece sendikal ücret dayanak yapılarak hesap yapılmasının hatalı olduğunu, maddi tazminat hesabında iskontolu pasif dönem kazancı önceki raporda 7,5 yıl olarak hesaplanmış iken hükme esas alınan raporda 9 yıl olarak hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkil tarafından davacıya raporlu olduğu dönemde yapılan ödemeler seçenekli olarak hazırlanan raporda 1. seçenekte tazminattan düşürülmüş 2. seçenekte düşürülmemiş olmasının hatalı olduğunu, müvekkilin ödeme zorunluluğu olmadığı parayı ödemesi nedeniyle bu miktarın hesaptan tenzili gerektiğini, manevi tazminatın fazla tespit edildiğini, beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının sürekli iş göremezliğe uğrması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının sürekli iş göremezliğe uğrması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Dava yığılması" yönünden HMK'nın 110 uncu maddesi, "Davanın geri alınması" yönünden HMK'nın 123 üncü maddesi, "Bilirkişi raporuna itiraza" ilişkin 281 inci maddesi, "Tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler bakımından işyerinin nitelik ve kapsamına göre İş Kanunu'nun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, İş Sağlığı "Usuli kazanılmış hak" yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle hükme esas alınan kusur raporunun dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olarak belirlenmiş olması karşısında davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

a. Manevi tazminat miktarları yönünden;

1.Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

2.Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

2.Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

3.Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

4. Somut olayda sigortalının 10.02.2011 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde oluklu mukavva üretiminde makinede çalışırken elini makineye kaptırması neticesinde davacının itirazının olmadığı kurum sağlık kurulu raporlarına göre %41,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı iş kazasının gerçekleşmesinde birbirini doğrulayan kusur raporlarına göre davalı vekilinin %70 ve davacının %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmiş olmasına, davacının iş kazasının gerçekleşmesi nedeniyle kurum kayıtlarına göre 10.02.2011-05.11.2012 tarihleri arasında geçici iş göremez kaldığı süre, dikkate alındığında davacının 600.000 TL'lik manevi tazminat isteminden Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan 70.000 TL tutarındaki manevi tazminat miktarının davalı yönünden caydırıcılık ve sigortalı yönünden manevi tatmin ilkesi gözetildiğinde açıkça az olduğu anlaşılmaktadır.

5. Bu durumda Mahkemece yapılacak iş yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda iş kazasına uğramakla davacının uzun süre geçici iş göremez kaldığı süre, sürekli iş göremezlik oranı, tarafların kusur oranları, manevi tatmin ve caydırıcılık unsurları ile orantılı hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

b. Maddi tazminat hesabına esas alınacak ücret ve hesap raporu verileri yönünden;

1.Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

2.Gerçek ücretin ise öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.