muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1945, Karar No: 2025/1271, Tarih: 03.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1945 E.  ,  2025/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2098 E., 2024/243 K.

DAVA TARİHİ : 19.06.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/561 E., 2020/150 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; sigortalı Dasa Milas Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. ye ait iş yerinin davacının %25 sorumluluğunun olduğu müşterek sigorta ile sigortalandığını, 18.08.2017 tarihinde sigortalı iş yerinin kuzeyinde bulunan davalıya ait olan elektrik direğinde ark/şerare oluşması nedeniyle alt tarafta bulunan ambalaj kağıt rulolarının tutuşmasıyla meydana gelen yangının, rüzgarın da etkisiyle iş yerine ait diğer binaya ve çevre iş yerlerine sıçradığını, olaydan sonra alınan bilirkişi tespit raporunda, yangının meydana gelmesinde lisanslı elektrik dağıtım şirketi olan davalının kusurlu bulunduğunun ve sigortalı mahalde meydana gelen maddi zarardan sorumlu olduğunun kanaatine varıldığını, hasar sonucunda sigortalı iş yerinde eksper raporu ile tespit edilen toplam 4.328.000,94 TL hasarın müvekkili şirket tarafından sigortalısına müşterek sigorta payına göre (%25) 1.028.513,96 TL olarak ödendiğini, bu şekilde müvekkili şirketin sigortalısının dava ve talep haklarının halefi olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kaymak kaydıyla, 1.028.513,96 TL rücuen tazminat alacağının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın, zamanaşımına uğradığını, meydana gelen yangında, davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, olay mahallinde bahsi geçen direğin enerjisiz şekilde boşta bulunduğunu, bölgeye enerjinin yer altı şebekesinden verildiğini, elektrik temininin yeraltı şebekesinden verilmesinin 2013 yılından önce olduğunu, dolayısıyla bahsi geçen direk, havai hat elektrik kablosu barındırmadığından yangına sebebiyet vermesinin de mümkün olmadığını, söz konusu bölgede bulunan kabloların elektrik direğinin yanında bulunan hafif yatık vaziyetteki davalının sorumluluğunun bulunmadığı ahşap direkten geçtiğini, ayrıca direkten sarkıtılan bir kablonun da olduğunu, ancak bu kablonun davalı tarafından monte edilmediğini, bu kablo ile dava dışı iş yerine harici hat çekilerek kaçak elektrik kullanıldığının taraflarınca düşünüldüğünü, dava konusu olayda zarar görenin ağır kusuru ile illiyet bağının kesildiğini, olay tarihinde davalının sağladığı hizmete yönelik herhangi bir arıza ihbarı bulunmamasının yangının davalıdan kaynaklanmadığını gösterdiğini, kabul anlamına gelmemek üzere, mahalden geçen gerek Telekoma ait kablolar gerekse iş yeri tarafından çekilen kablolara neredeyse temas edecek kadar yükseğe istiflenen kağıt rulolarının kazaya adeta davetiye çıkardığını, bu nedenle dava dışı işyerinin gerekli koruma tedbirlerine almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; fabrikadan çıkıp yolun karşısındaki direğe çekilen kablonun işletme ve bakımının davalının yükümlülüğünde olmadığı, yangının meydana gelmesinde davalıya atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu olay nedeniyle müşterek sigorta bulunduğundan payları bulunan sigorta şirketlerine müzekkere yazılarak dava bilgilerinin öğrenilmesi akabinde aynı olay nedeniyle açılan davaların birleştirilmesi taleplerinin yerine getirilmediğini, belgelerin sunulması için davalı vekiline bir aylık kesin süre verilmiş ise de, bu sürede belgelerin sunulmadığını, bilirkişi incelemesininde söz konusu belgeler temin edilmeden yapılması nedeniyle kanuna esas olunmayacağını ayrıca söz konusu raporda dava konusu yangının sebebinin kesin olarak tespit edilmediğini, ancak yangının neden meydana geldiğinin yangın raporunda tespit edildiğini, yangına sebebiyet veren elektrik direğinin keşif sırasında davalı şirkete ait olduğunun açıkça görüldüğünü, elektrik direği kendisine ait olmasa bile davalı şirketin söz konusu elektrik hattını kapatması gerektiğini, olay sonrası alınan bilirkişi tespit raporunda yangının meydana gelmesinde lisanslı elektrik dağıtım şirketi olan davalının kusurlu bulunduğunun ve sigortalı mahalde meydana gelen maddi zarardan sorumlu olduğunun kanaatine varıldığını, dava dilekçesi ekinde yer alan bilirkişi raporu, eksper raporu ve hasara ilişkin evraklara hiç değinilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kobi Paket Sigorta Poliçesi kapsamında ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yerinde olmasına, özellikle sigortalı iş yerinin elektrik temininin yangın tarihinden önce yapılan yeraltı şebekesinden sağlanmasına, davacı tarafça yangının çıktığı ileri sürülen elektrik direğinin enerji hattı taşımaması, yangının çıktığı depolama alanına sokağın karşısında bulunan sigortalı iş yerinden kablo çekilerek elektrik enerjisi verilmesine, yangının çıktığı depolama alanının elektrik ihtiyacının fabrikadan çekilen kablolarla sağlanmasına, kabloların işletme ve bakımının yükümlülüğünde olmaması nedeniyle yangının meydana gelmesi bakımından davalının bir kusurunun bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4666, Karar No: 2014/7729, Tarih: 28.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/4666 E.  ,  2014/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/374667

Mahkemesi : Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 15/09/2011

Numarası : 2011/188- 2011/183

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı, belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği, bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, mülkiyeti Türkiye Taşkömürü Kurumu'na ait Memurlar Lokali olarak bilinen tesisin bahçesinde yeralan, Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 24/03/2000 tarih 6633 sayılı kararıyla tescilli sedir ağacının izinsiz kesildiği iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, sanığın savunmasında, lokal bahçesinde bulunan defne ağaçlarının kültür varlığı olarak tescilli olduğunu bildiğini, ancak davaya konu ağacın koruma altına alındığına ilişkin herhangi bir bilgisinin bulunmadığını, ağacın kurumuş ve yıkılma tehlikesi olması nedeniyle TTK'ya durumu bildirdiğini, TTK Genel Müdürü R.. D.

.. D..'in bizzat ağacın kesilmesi konusunda talimat verdiğini, bunun üzerine Orman İşletme Müdürlüğü'ne müracaat ettiğini, iki görevlinin ağacın kuruduğunu ve kesilmesi gerektiğini söylediklerini ve buna ilişkin tutanak düzenlediklerini, kendisinin de çevreye tehlike yaratma riski olduğu için ağacı kestirdiğini beyan ettiği, orman muhafaza memurları tarafından tanzim edilen 11/06/2010 tarihli tutanakta, 40 dip kuturundaki 1 adet mavi ladinin tamamen kuruduğu, ağacın orman sınırları dışında kaldığı ve tesislere yıkılmasının söz konusu olabileceğinin tespit edildiği, ancak ağacın kendileri tarafından kesildiğine ilişkin yazılı bir beyanın bulunmadığı, Maden Mühendisleri Odası Zonguldak Şubesi'nin 17/06/2010 tarihli dilekçe ile Türkiye Taşkömürü Kurumu'na başvurarak, dava konusu ağacın herhangi bir nedenle yıkılarak veya kırılarak çevreye zarar vermeden güvenli bir şekilde kestirilmesi için izin talebinde bulunulduğu, anılan Kurum görevlileri tarafından 22/06/2010 tarihinde mahalde yapılan incelemede, tescilli ağacın izin alınmadan kesildiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, her ne kadar dava konusu ağacın tescil edildiğine ilişkin Kurul kararının, mahallinde mutat vasıtalarla usulüne uygun olarak ilan edildiğine dair tutanakların dosya kapsamında bulunmadığı görülmüş ise de, sanığın aynı parsel içerisinde yer alan ve Kurulun aynı tarihli kararı ile tescil edilen defne ağaçlarının korunması gerekli tabiat varlığı olarak tescilli olduklarını bildiğine dair savunması karşısında, dava konusu ağacın tescilli olduğunu bilmediğine yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1484, Karar No: 2015/5234, Tarih: 09.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1484 E.  ,  2015/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DELİCE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/15-2013/27

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın ise reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneleri Sultan'nın maliki olduğu ..parsel sayılı taşınmazlarını davalılara rızai taksim sözleşmesi suretiyle gerçekte bedelsiz olarak temlik ettiğini, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, yasal miras payları oranında iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, çekişmeli taşınmazların bedeli karşılığında satın aldığını, taksim sözleşmesinin gereğinin yerine getirildiğini belirtip davanın reddini savunmuşlar, karşı davaları ile miras taksim anlaşmasındaki cezai şartın tahsili isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu edilen.. parseldeki 32/96 payın, .. parseldeki 32/96 payın,.. parseldeki 32/96 payın,.. parseldeki 12/48 pay ile ... parsel sayılı taşınmazların Haydar adında kayıtlı olduğu, Haydar mirasçıları olan Sultan ve davalı Adem ile Haydar'ın aralarında düzenledikleri 19.01.2007 tarihli " miras paylaşım anlaşması" gereğince 608 yevmiye nolu 14.05.2007 tarihli akitle çekişmeli taşınmazlardan .., .. parseldeki 32/96 payın,.. parseldeki 32/96 pay ile.. parsel sayılı taşınmazların davalı Adem adına, çekişmeli 1047, 2032 sayılı parseldeki 12/28 pay ile .. parsel sayılı taşınmazların davalı Haydar adına, davacıların murisi Sultan adına ise sadece tarla vasıflı, 11.350 m2 büyüklüğündeki 322 sayılı parselin tescilinin yapıldığını, ancak bilahare 322 sayılı parselin de muris Sultan tarafından 23.05.2007 tarihinde satış suretiyle davalı Adem'e temlik edildiği, ayrıca miras taksim sözleşmesinde Sultan'ın taşınmazların satış bedeli olarak 16.000,00-TL talep ettiği bu bedelin ise davalı Adem'den 9.0000,00-TL nakit olarak bakiye 7.000,00-TL ise davalı Adem'in kendisine bakmasının karşılığı olarak aldığını, ancak sözleşmeden vazgeçilmesi ve taşınmazları talep ederse Adem'e cezai şart ödemeyi tahahüt ettiği, Sultan'nın 18.10.2008 yılında ölümüyle geriye mirasçı olarak davacı çocukları Nurati, Yaşar ile Gülender'in kaldığı anlaşılmaktadır.Hemen belirtilmelidir ki; 1001, 1800 ve 1887 parsel sayılı taşınmazların 3. kişiler adına kayıtlı olduğu belirlenmek suretiyle anılan parseler yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Davalıların temyiz itirazlarına gelince,

Davalıların temyiz itirazlarına gelince,

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazların temliklerinin muvazaalı olup olmadığı hususunda mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, tarafların bildirdiği deliller eksiksiz toplanmamış tanıklar dinlenilmemiş, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiş, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ilgili kurumlardan araştırılmamış, mahallinde keşif yapılarak taşınmazların satış tarihlerindeki değerleri saptanmamış, satışa ilişkin bedel ödemesi yapılmış ise ilgili evraklar temin edilmemiş, murisin tüm mal varlığı araştırılmamış çekişme konusu taşınmazların temlikten önce ve sonra kimin tasarruf ettiği, murisin ölümünden önce nerede yaşadığı, yalnız yaşayıp yaşamadığı ve mirasçıları ile arasındaki beşeri ilişkileri üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda taşınmazlar açısından iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin muris muvazaası iddiası bakımından irdelenerek değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken miras taksim sözleşmesi ölünceye kadar bakma sözleşmesi şeklinde değerledirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi dava kısmen kabul edildiği halde, davada vekille temsil edilen davalılar yararına, davanın reddedilen kısmı üzerinden vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması da isabetsizdir.

Kabule göre de ; dava konusu 1780 sayılı parseli davalı Adem 14.05.1990 tarihinde dava dışı 3. kişiden edindiği halde bu parselin kabul kapsamına alınması da isabetsizdir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8921, Karar No: 2012/15157, Tarih: 04.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8921 E.  ,  2012/15157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 gün ve 2008/132-2009/685 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.02.2012 gün ve 2010/10073-2012/1786 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı ve müdürü olduğunu, 18.12.2006 tarihli ortaklar kurulunca müdürlere 2006 yılı Kasım ayından itibaren aylık net 3.500,00 Euro maaş ödenmesinin kararlaştırıldığını, 2007 yılı nisan ayından sonra şirket ile ilişiğinin kesildiği 13.07.2007 tarihine kadar alacağının ödenmediğini, 8.503,43 Euro alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, şirket ortağı ve müdür olan davacının şirketle aralarındaki ilişkinin iş ilişkisi olmadığı, ücretin ödendiğini ispat yükümlülüğünün davalı şirkette bulunduğu, 08.12.2006 tarihli ortaklar kurulu kararıyla şirket ortaklarından olan davacıya 2006 Kasım ayından itibaren aylık 3.500,00 Euro maaş ödenmesine karar verildiği, davacının şirket ile ilişiğini kestiği 13.07.2007 tarihine kadar 2007 yılı Mayıs Haziran ile 2007 yılı Temmuz ayı 13 günlük 8.467,70 Euro maaş alacağı olduğu gerekçesiyle itirazın 8.467,70 Euro üzerinden iptaline, alacağın % 40’ı karşılığı 5.873,84 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 13.02.2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile taraflar arasında temyiz tarihinden sonra düzenlenip, karar düzeltme dilekçesi ekinde sunulmuş olan “Protokol” başlıklı mutabakatın bozma sonrasında yapılacak yargılamada mahkemece değerlendirilecek olmasına göre de davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8494, Karar No: 2021/1007, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8494 E.  ,  2021/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu seyyar görev tazminatı talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli ilamı ile bozulmuştur.Dairemizin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, davacının ... İl Tarım Müdürlüğünde görev yapmakta oluşu, gidilen yerlerin tamamının davacının görev yaptığı ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde olması, davacının da bu yerlere Kurumunca sağlanan taşıt araçlarıyla gidip, yine Kurumunca sağlanan araçla geri gelmesi karşısında gidilen yerlerin tamamı; Harcırah Kanunun 3/g maddesi ile 27.11.2014 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Harcırah Kanunu Genel Tebliğinin 3.bendine göre "memuriyet mahalli" olduğu gerekçesi ile direnilmiştir.Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen, olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli bozma ilamı ORTADAN KALDIRILARAK, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.