muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1752, Karar No: 2023/10093, Tarih: 21.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/1752 E.  ,  2023/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/57 E., 2022/22 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince sanık müdafiin duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 18.12.2012 tarihli ve 2012/215 Esas, 2012/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 50 nci maddesinin üçüncü ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kararın kesinleşmesini müteakip suçun işlenmesi sırasında kullanılan eşyanın ilgilisine iadesine karar verilmiştir.

2. (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 18.12.2012 tarihli ve 2012/215 Esas, 2012/409 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 24.04.2014 tarihli ve 2014/404 Esas, 2014/413 Karar sayılı ilamıyla; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/467 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kararın kesinleşmesini müteakip suçun işlenmesi sırasında kullanılan eşyanın ilgilisine iadesine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim sürelerine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 24.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 24.04.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 05.12.2019 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinin Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/930 Esas, 2020/212 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin,

20.01.2022 tarihli ve 2020/57 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) 8. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/467 Esas, 2015/9 sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suçun işlenmesi sırasında kullanılan eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın meslek hayatı boyunca 1632 sayılı Kanuna aykırı hiçbir eyleminin bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının gerekçesiz olduğuna, ihbara konu suçun kasten işlenmediğine, sanığın dava konusu eylemini kasten gerçekleştirmediğine, sanığın eyleminin asta müessir fiil suçuna vücut vermediğine aksi yöndeki kabulün adil yargılanma hakkını zedeleyeceğine, hükmün açıklanmasının şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın meslek hayatı boyunca 1632 sayılı Kanuna aykırı hiçbir eyleminin bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının gerekçesiz olduğuna, ihbara konu suçun kasten işlenmediğine, sanığın dava konusu eylemini kasten gerçekleştirmediğine, sanığın eyleminin asta müessir fiil suçuna vücut vermediğine aksi yöndeki kabulün adil yargılanma hakkını zedeleyeceğine, hükmün açıklanmasının şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 05.06.2011 tarihinde Bilice Jandarma Karakolunda havalı tüfekle deneme atışları yaptığı, daha sonra P. Astsb. Çvş. Aykut Akşoş'a ait havalı tüfeği P.Çvş. Emrah Çetindaş'ın omuzuna yaslayarak birlik içerisinde futbol sahasının olduğu bölgede oturan katılan P.Er ...’ın sağ ayağına bir el ateş ederek yaralanmasına neden olduğu, maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; suçlamaları kabul etmediğini, beraatini ve katılanın hastaneye gidişi esnasında nezaretçi olarak görevlendirilen P.Uzm.Çvş. Turgay Kurumlu'nun tanık olarak dinlenmesini talep ettiğini, suç kastının bulunmadığını, olayın kazaen meydana geldiğini ve mahkûmiyetine karar verilmesi halinde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiğini beyan etmiştir.

3. Katılan ... ve olayın birebir görgü tanığı olan Emrah Çetindaş'ın mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak tespit edilen yeminli beyanları da maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

4. Katılanın sevk edildiği Elazığ ... Hastanesi Baştabipliğince tanzim edilen 30.09.2011 tarihli katî raporuyla yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

5. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/930 Esas, 2020/212 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Dosya kapsamında bulunan sanığa ait adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanık temyiziyle bozulan hükümdeki hapis cezasının para cezasına çevrilmesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Suçta kullanılan ve sanığa ait olmayan dürbünlü havalı tüfeğin sahibine iadesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2020/57 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16088, Karar No: 2012/14212, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16088 E.  ,  2012/14212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 tarih ve 2009/204-2010/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "BİZİM", "BİZİM BEREKET", "BİZİM DOSTA", "BİZİM + Şekil", ibareli birçok markaların bulunduğunu, "BİZİM" esas unsurlu bu markaların tanınmış marka olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak nitelikte “BİZİM KAMER” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, yapılan itirazın nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini, "BİZİM" sözcüğü sebebiyle orta düzeydeki tüketiciler nezdinde karışıklık yaratacağını, "KAMER" kelimesinin markaları farklılaştırmaya yetmediğini, müvekkili şirkete ait markaların itibarını zedeleyici sonuçlar doğurabileceğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini, tescili halinde markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı başvurusu ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceğini, markaların bir bütün olarak farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Bizim Kamer Gıda Ltd. Şti. vekili, “BİZİM KAMER” ibaresinin davacının markalarından farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, "BİZİM" ibaresinin çok geniş anlamı olduğunu, bu ibarenin kimsenin tekeline verilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı başvurusunun, davacı markaları ile genel izlenim ve görünüm itibariyle yakınlaşma ve iltibas yaratma niyetiyle yapıldığı açıkça anlaşıldığından başvurunun kötüniyetli olduğu, başvuru kapsamında yer alan gıda malları alıcılarından oluşan ortalama tüketici profilleri, üretim ve dağıtım kanalları, satış noktaları, satın almaya ayrılan süre, alım sıklığı, birbirileri yerine ikame olanağı itibariyle, itiraza dayanak markaların kapsamlarındaki mallar ile davalı başvurusundaki malların aynı ya da benzer olduğu, KHK’nin 8/1-b bendi anlamında başvuru ile itiraza mesnet markaları taşıyan malların veya sunulan hizmetlerin aynı firmaya ait olduğu veya aralarında ticari, idari bir bağlantı bulunduğu yanılgısına sebep olacağı, bu nedenle karıştırılması ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8114, Karar No: 2017/11939, Tarih: 26.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8114 E.  ,  2017/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlaması halinde cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır.... Aslında hırsızlık, dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç hâline getirilmeleri uygun görülmüştür.”

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın, şikayetçi ...'ın talebiyle şikayetçi adına çıkarılmış kredi kartını şikayetçinin bilgi ve rızası dışında ele geçirerek farklı iş yerlerinden alışveriş yapmaktan ibaret eyleminin TCK.nun 245/1. ve 43. maddesinde yazılı suçu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19375, Karar No: 2010/2681, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19375 E.  ,  2010/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3182, Karar No: 2018/8666, Tarih: 11.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3182 E.  ,  2018/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8811, Karar No: 2016/16635, Tarih: 07.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/8811 E.  ,  2016/16635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Karşılıksız yararlanma suçundan kamu davasının düşürülmesine, mühür bozma suçundan sanığın beraatine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 08.03.2016 gün ve 2015/1121 E., 2016/111 K. sayılı kararı dikkate alınarak, mühürleme işleminin dosya kapsamından kuruluş tarihi olan 01.09.2005’den bu yana özel şirket olduğu anlaşılan katılan Aksa Bilecik Bolu Doğalgaz A.Ş. tarafından yapılması nedeniyle mühür bozma suçunun unsurları oluşmayacağı ve bu itibarla sanığın atılı suçtan beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3337, Karar No: 2015/21673, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3337 E.  ,  2015/21673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay günü devriye görevi yapmakta olan şikayetçi polis memurlarının boş bir arazide plakasız bir motosikletin yanında sanık ... ile kardeşi olan ve yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturma evrakı tefrik edilen ...'ı görmeleri üzerine şüphelenerek yanlarına gittikleri, çıkan tartışma üzerine sanık ...'nin arbede esnasında şikayetçi ...'e vurarak elindeki telsizin yere düşüp kırılmasına neden olduğu ve bu şekilde kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda ;

Sanık...nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, şikayetçi polis memuru ...'ın da 03.01.2012 tarihli kolluk ifadesinde “... .... isimli şahıs ayağıma tekme ile vurarak elimde bulunan ... ... marka telsiz yere düşerek bataryası zarar gördü...”, 27.03.2012 tarihli duruşmadaki ifadesinde ise “... bu sırada benim elimde telsiz vardı, yaşı küçük sanık elime vurduğu için elimden düştü ve kırıldı...” şeklindeki beyanları karşısında, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10616, Karar No: 2014/20059, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10616 E.  ,  2014/20059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/76-2013/427

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan A.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Mahkemece bozma öncesi, dava konusu 109 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda arta kalan kısım yönünden değer azalışı hesaplamadan verilen karar, davalılardan Y. ve D. K... tarafından temyiz edilmemiş olup, bu hususun adı geçen davalılar yönünden davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, fazla bedele hükmedilmesi,

2-Davacı idare tarafından fazla bloke edilen bedelin davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Davalılar lehine tek vekalet ücreti verilmesi gerekirken, her bir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz idirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenler H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.