muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15050, Karar No: 2012/17372, Tarih: 05.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15050 E.  ,  2012/17372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/10/2007 tarih ve 2005/500-2007/530 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ege Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu Beden Eğitim Öğretmenliği bölümünde öğrenci olduğunu, davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği’nin lisanslı sporcusu olarak Mayıs 2000 yılında Eskişehir’de yapılacak müsabakalara gitmek üzere, kulüp ile anlaşmalı olan ve sporcuları taşıyan davalı ...'nın maliki ve sürücüsü olduğu otobüs ile yola çıktıklarını, davalı sürücünün kusuru ile meydana gelen kazada ruhsal ve fiziki açıdan zarar gördüğünü ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği vekili, kulübün kazaya yapan aracın maliki olmadığını, kulüp ile davacının amatör sporcu ve lisans ilişkisi bulunduğunu, iş ilişkisi de olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili ve Başak Sigorta A.Ş. vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...’ya ait 35 S 95293 plakalı otobüsün davalı ...Ş. tarafından trafik sigorta poliçesi, Başak Sigorta A.Ş. tarafından ihtiyari mali mesuliyet poliçesi ile sigortalı olduğu, davacının kaza nedeniyle öğreniminin uzadığı ve zararının 8.965,56 TL olduğu, 6.278,71 TL tedavi gideri bulunduğu, davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi Gençlik Spor Kulübü Derneği’nin sadece davacının bu kulüpte çalışması nedeniyle taraf gösterildiği, bu davalının kazada katkı ve kusurunun bulunmadığı, araç sürücüsü ve maliki ...'nın tamamen sorumlu olduğu gerekçesiyle 10.000 TL maddi tazminatın davalılar ..., Ak Sigorta A.Ş. ve Başak Sigorta A.Ş.’den tahsiline, 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...’dan tahsiline, pasif husumet ehliyeti yokluğundan davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi Gençlik Spor Kulübü Derneği hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava, taşıma sırasında meydana gelen kaza nedeniyle yaralanan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacının, davalı İzmir Büyükşehir Belediye Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin lisanslı sporcusu olup, eskrim takımında yer aldığı, Eskişehir’de yapılacak müsabakaya bu davalıyı temsilen katılmak üzere yola çıktığı ve kaza yapan aracın davalı Dernek tarafından temin edildiği hususlarının tartışması olduğu, buna göre davalı derneğin taşıyan sıfatı ile sorumluluğu bulunduğu nazara alınmadan, anılan davalı hakkındaki davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/862, Karar No: 2020/5673, Tarih: 12.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/862 E.  ,  2020/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 2006 takvim yılı yönünden suç tarihinin "21/01/2007"; 2007 takvim yılı yönünden ise suç tarihinin "25/01/2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı; “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden ise aynı Kanun’da öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26528, Karar No: 2014/12171, Tarih: 19.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/26528 E.  ,  2014/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/298834

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

NUMARASI : 2008/478 (E) ve 2010/158 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen F.. Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirmesinin suç tarihinden sonra 31.12.2010 'da yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu bölüme ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- 05/04/2003 tarihinde konulan mührü 05/06/2008 tarihinde bozarak elektrik kullandığı gerekçesi ile sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın “Suça konu tutanağın tutulduğu evde yaklaşık 15 aydır ben oturmaktayım. Benden önce burada başka biri kiracı olarak oturuyordu. Onun döneminde elektrik kesilmiş. Ben orada ikamet ederkende benden önce nasıl bir bağlantı yapılmış ise bende o şekilde elektrik kullanmaya devam ettim. Bu şekilde elektrik kullanmanın suç olduğunu bilmiyordum” şeklindeki savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, kiracı olarak ikamet edip etmediği araştırılıp, kiracı sıfatıyla ikamet ettiğinin belirlenmesi halinde hangi tarihten itibaren ikamet ettiği, kira ve oturmaya ilişkin elektrik-su abonelik sözleşmeleri kira sözleşmesi, ikametgah kaydı gibi belgelerin bulunup bulunmadığı, sanıktan önce başka kişi veya kişilerin oturup oturmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Tekerrüre esas alınan Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/339 E-2008/269 K sayılı doğrudan para cezasına ilişkin ilamın kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14560, Karar No: 2017/7269, Tarih: 30.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14560 E.  ,  2017/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 19.09.2017 tarih ve 2017/8278 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.10.2017 tarih ve KYB- 2017/54446 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...'nun, anılan Kanun’un 359/b-l ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2013 tarihli ve 2013/49 Esas, 2013/343 sayılı kararının "Sanığın 2005 yılında sahte fatura düzenlediğinin mahkemesince kabul edilmesi karşısında, suç tarihinin en son 2005 yılı olduğu, 213 sayılı Kanun’un 359/b-l. maddesinde öngörülen müeyyidenin, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki haliyle 18 aydan 3 yıla kadar ağır hapis cezası olduğu, anılan Kanunla yapılan değişiklikle maddede düzenlenen hapis cezası miktarının 3 yıldan 5 yıla kadar artırıldığı, bu durumda suç tarihine göre değişiklikten önceki halinin sanık lehine bulunduğu, diğer yandan kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 61/8. maddesi uyarınca temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun “Bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir.” ikinci fırkasında yer alan “359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğine sair suretlerle ıttıla hasıl eden Cumhuriyet Başsavcılığı hemen ilgili vergi dairesini haberdar ederek inceleme yapılmasını talep eder." ve üçüncü fıkrasında yer alan “Kamu davasının açılması, inceleme neticesinin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesine talik olunur.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda sanık ... hakkında...... Ltd. Şti. adına 28.10.2005 tarihli 324,50 TL bedelli sahte faturayı düzenlediğinin iddia ve kabul olmasına karşın, başlangıçta sanık hakkında İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 31.12.2007 tarih ve 2007/398 Esas-2007/551 Karar sayılı ilamıyla TCK‘nın 207. maddesi uyarınca “özel belgede sahtecilik“ suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, Yargıtay 15. Ceza Dairesi‘nin 20.12.2012 tarih ve 2011/17866 Esas-2012/46052 Karar sayılı ilamı neticesi, “sanığın eyleminin Vergi Usul Kanunu‘nun 359/1-b. maddesi kapsamında kaldığı ve kovuşturma için defterdarlık mütalaasının gerekli olduğu“ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada, sanık hakkında yapılan inceleme sonucunda vergi denetmeni .... tarafından düzenlenen 31.07.2013 tarih ve VDENR-2013-A-1279/31 sayılı vergi suçu raporu düzenlenerek, mahkemece bu rapora istinaden, sanık hakkında 213 sayılı Kanun‘un 359/1-b. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulduğu, iddianamede nitelendirilmesi yapılan eylem ile ilgili olarak 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca sanık hakkında suç tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonunu'nun mütalaası alınmasının dava şartı olduğu, dosya kapsamında rapor tarihine göre 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı suçun işlendiğini tespit eden ve Kanun‘un 367. maddenin birinci fıkrasında gösterilen usule göre verilmiş bir değerlendirme komisyonu mütalaası bulunmadığının belirlendiği, bahse konu vergi suçu raporunun tek başına anılan maddeye göre alınmış komisyon mütalaası yerine geçmeyeceğinin anlaşılması karşısında, öncelikle, belirtilen hususa ilişkin olarak da, kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği konusunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2648, Karar No: 2024/2989, Tarih: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2648 E.  ,  2024/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2780 E., 2023/47 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/2780 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın ve müdafinin 19.07.2023, 14.02.2024, 19.03.2024 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5476, Karar No: 2024/1772, Tarih: 05.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5476 E.  ,  2024/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/356 Esas, 2022/1029 Karar

DAVA TARİHİ : 12.04.2016

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/209 E., 2019/422 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 160.660,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin davalı şirket ile 2009 yılından beri devam eden bir ticari ilişkisi olduğunu, davalı şirket için cari hesaba dayalı sipariş alarak üretim yaptığını, teslimleri gerçekleştirdiğini ancak davalıdan ödeme alamadığını, davalıya borcunu ödemesi için ihtarname de gönderdiğini, davalının 141.233,00 TL cari hesap borcu olduğunu kabul ederek mutabakata imza attığını, yapılan kısmi ödeme ve imzalanan mutabakat sonrasında müvekkilinin bir süre iyi niyetle borcun ödenmesini beklediğini ancak, ödeme yapılmayınca cari hesap alacağının tahsili için davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının haksız itirazı ile takibin durdurduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamını ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ürettiği ürünlerin ambalajlanması için ihtiyaç duyduğu karton kutular için açılan ihale sonucunda davacı şirketle 15.04.2015 tarihli, Atıştırmalık Ürünler İçin Karton Kutu Alım Sözleşmesi, Fiyat Güncelleme Protokolü ve Satın Alım Ticari Şartnamesinin imzalandığını, davacının taahhüt ettiği birim fiyat üzerinden 24.06.2015 tarihli yazı ile sipariş verildiğini, her ne kadar 24.06.2015 tarihli yazı ekinde gönderilen sözleşme imzalanmamış olsa da davacının bu sözleşmeye uygun olarak kutu teslimine başladığını ve müvekkili şirkete gönderdiği 01.09.2015 tarihli yazıda bu sözleşme şartlarına uygun davranmayı kabul ettiğini, yaklaşık 3 ay süreyle bu şartlarla kutu teslimi yaptığını ve ödemelerini müvekkili şirketten eksiksiz olarak aldığını ancak, şirketin hem gönderilen sözleşmeyi imzalamadığını, hem de bu sözleşme uyarınca vermesi gereken kesin teminatı vermediğini, hem de imzaladığı teklif ve şartnameye aykırı olarak fiyat artış taleplerinde bulunmaya başladığını, son olarak 14.09.2015 tarihinde gönderdikleri yazıyla mevcut fiyat tarifesine göre sipariş alamayacaklarını, bundan sonra birim fiyatların günlük olarak sipariş esnasında belirleneceğini bildirdiklerini, böylece ortada hiçbir mücbir sebep yokken davacının sözleşmeyi sonlandırdığını, bunun üzerine müvekkili şirketin başka firmalarla anlaşarak kutu tedarik etmeye başladığını ve oluşan fiyat farklarının da 11.05.2015 tarihli şartnamenin cezai şartlara ilişin hükümleri gereği davacının istihkakından kesilerek oluşan zararın giderilmeye çalışıldığını, bu nedenle davacının icra takibine konu ettiği 141.233,00 TL'nin müvekkili şirketin söz konusu alacaklarına karşılık sözleşme ve şartname hükümleri gereğince irat kaydedildiğini, müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı fiyat farklarının bu miktarın çok daha üzerinde olduğunu, kabul edilen bir hesap mutabakatının da bulunmadığını belirterek davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ihaleye dayalı olarak konusu karton kutu temin ve teslimi olan 1.412.335,00 TL'lık bir yıl süreli bir sözleşme yapıldığı, davacı tarafın ilk 3 ay boyunca sözleşmedeki edimlerini yerine getirdiği, ancak bu süreden sonra ham maddedeki fiyat artışlarını gerekçe göstererek davalı tarafa aynı fiyattan mal vermeyi bıraktığı, bu arada ihale şartnamesi uyarınca vermesi gereken %10 tutarındaki 141.233,00 TL kesin teminat verme yükümlülüğünü de yerine getirmediği, söz konusu üç aylık süreden sonra davalı tarafın davacının ihalede teklif ettiğinden daha yüksek fiyatla üçüncü firmalardan karton kutu tedarik etmek zorunda kaldığı, daha önce davacıdan tedarik ettiği ürünlere karşılık bu firmanın hakediş tutarından şartname uyarınca kesin teminat olarak vermesi gereken 141.233,00 TL'yi bloke ederek teminata saydığı ve üçüncü firmalardan alınan kutular nedeniyle oluşan fiyat farkına karşılık söz konusu teminatı sözleşme hükümleri uyarınca irad kaydettiği, bilirkişilere yaptırılan hesaplama sonucunda davalının fiyat farkı nedeniyle oluşan zararının 141.233,00 TL'lık teminat tutarından daha fazla olduğunun ve davalı tarafın söz konusu fiyat farkını 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 212 nci maddesi uyarınca davacıdan talep edebileceğinin belirlendiği, bu nedenlerle davalının davacıya borçlu olmadığı, taraflar arasındaki birim fiyat anlaşmazlığı nedeniyle davalının başka firmalardan aldığı ürünlerden kaynaklanan fiyat farkını davacıdan talep edip edemeyeceği hususunun yargılamayı gerektirdiği, davacının teslimatını yaptığı ürünler için tanzim ettiği faturalara dayalı olarak icra takibinde bulunmuş olmasının kötü niyetli olduğu hususunda kanaat oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece müvekkili şirket yerine davalının ticari defterleri incelenerek, davalının alacak ve zararlarının hesapladığını, davalının uğramış olduğu zararın daha fazla olduğuna kanaat getirilerek delilleri ve defterleri incelenmeden davanın reddine karar verildiğini, Mahkemenin taraflar arasındaki ticari ilişkinin sanki 16.6.2015 tarihindeki ihale ile başladığı ve tüm ilişkinin bu tarihten sonra ihale sebebiyle devam ettiği kanaatine vardığını ve bu kanaat çerçevesinde devam eden hatalı değerlendirmeler yaptığını, oysa tarafların 2009 yılından beri cari hesap ilişkisi çerçevesinde çalıştığını, ihale olsun ya da olmasın davalı tarafından cari hesap ilişkisine istinaden müvekkiline sipariş verildiğini ve müvekkili tarafından siparişlerin teslim edildiğini, bu iddialarının dahi Mahkemece incelenmediğini, defter incelemesinin sadece davalının alacağı ve zararını tespit etmek için yapıldığını, ihaleden önce davalı tarafından fiyatlarda sürekli olarak pazarlık yapılıp fiyatlar düşürülmek suretiyle kutu üretilip, davalıya teslim edildiğini, bu hizmet bedellerinin 2009 yılından beri devam eden cari hesaba işlendiğini, müvekkili tarafından 15.06.2015 tarihinde gönderilen e-mailde, davalı tarafça öne sürülen fiyat teklifinin "güncelleme şartlarının ekonomik belirsizlikler nedeniyle oldukça risk içerdiği" bildirilmek suretiyle uzun yıllardır devam eden ilişkiler sebebiyle o siparişe özgü kabul edildiğinin açıkça bildirildiğini, bu nedenle de ihaleye katılım için zorunlu unsur olan geçici teminat bedelini hiçbir zaman yatırmayarak bu iradesini bir kez daha gösterdiğini, bu kapsamda resmi olarak ihale yapılmadığını, müvekkilinin ihale şartnamesinde zorunlu unsur olarak bildirilen geçici teminatı hiçbir zaman yatırmadığını, şartnamenin imzalanmış olmasının mail içeriklerinden de anlaşılacağı üzere sadece fiyat teklifi verebilmek için teklif metnine bağlı tüm belgelerin imzalanması zorunluluğundan kaynaklı olduğunu, davalının kötü niyetli hareket ettiğini, ortada ne geçerli bir ihale, ne iddia edildiği gibi ihaleden sonra verilen siparişler ne de koşulları sağlanmış bir şartname bulunmadığını, bir an için ihale sözleşmesinin imzalanmış ve geçerli olduğu varsayılsa bile müvekkilinin öne sürmüş olduğu döviz fiyatlarındaki öngörülemeyecek aşırı ve hızlı artışın önceden öngöremeyeceği olayların yaşanması nedeniyle ortaya çıkan bir durum olduğunu, dolayısıyla müvekkilinin kendi teklif ettiği değil davalının ısrarıyla kabul ettiği fiyatların bu gelişmeler karşısında çok büyük risk taşıdığının ileri sürülmesinin kötü niyet ya da basiretsizlikle açıklanamayacağını ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç