muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3917, Karar No: 2009/3983, Tarih: 29.06.2009

Davalıların açık muvafakatı bulunmadığından olayda akdi ilişkinin varlığının tanıkla ispatı da olanaklı değildir. Ancak davacı tarafça 26.03.2005 tarihli yazıları okunamayan protokol başlıklı belge ile tarihi okunamayan ... Ltd.Şti. ile Hilmi Ünlü arasında imzalanmış protokol suretleri ibraz edilmiş ise de, bu belgelerdeki yazıların tamamının okunması mümkün olmadığı gibi fotokopi olduğundan tek başına delil olma vasıfları bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davacıya ibraz ettiği protokollerin asılları ibraz ettirilip, altındaki imzalar ve içerikleri konusunda davalı şirketlerin beyanı alındıktan, imza inkârı halinde yöntemine uygun araştırma ile imza incelemesi yaptırıldıktan sonra, akdî ilişkinin varlığını kanıtlayan belge olduklarının saptanması halinde uyuşmazlığın bu protokol hükümlerine göre çözümlenmesi, belge asıllarının sunulamaması veya imzaların davalı şirketlere ait olduğunun kanıtlanamaması halinde davacı, dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayandığından akdî ilişki konusunda yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan, İİK’nın 67/II. maddesi uyarınca icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun itirazında haksız ve alacağın likit olması gereklidir. Alacağın varlığı ve miktarı yapılan yargılama sonucunda belirlendiğinden alacak likit değildir. Bu nedenle koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı talebinin reddi yerine kabulü de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Asıl ve birleşen davalarda icra takibine ve davadan önce davalı şirketler yöntemine uygun ihtarla temerrüde düşürülmedikleri halde asıl davada işlemiş faizi de kapsayacak biçimde itirazın iptâline, birleşen davada ise, icra takibinde işlemiş faiz de dahil olmak üzere istenen alacağın tamamı olan 65.425,00 TL’ye hükmedilmesi de kabul şekli itibariyle hatalı olmuştur.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalı şirketler vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün asıl ve birleşen dosya davalıları şirketler yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11539, Karar No: 2007/11480, Tarih: 18.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/11539 E.  ,  2007/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.4.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 168. maddesinde "boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa 6 aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi olduğu" açıklanmıştır.

Somut olayda davacı kadının, koca evinden gitmesi istendiğinden koca evinden ayrılıp baba evine Aydın'a döndüğü, işte çalışmadığı, hayatın olağan akışı gereğince yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine Aydın'a gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunduğu halde nüfusa kayıtlı oldukları yerin Aydın olmadığı gerekçe gösterilerek yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir. (YHGk. 6.6.2007, 2/331-332)

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.07.2007 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/10042, Karar No: 2022/9777, Tarih: 29.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10042 E.  ,  2022/9777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERZURUM 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın soruşturma aşamasında farklı bir adres bildiriminde bulunduğu, Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8. ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin sanığın bildirdiği bilinen en son adresine herhangi bir tebligat çıkarılmadan doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligat usulsüz olduğu için 24/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesigerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- 24/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlünün doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu, yükümlünün başvurmaması üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere CMK'nın 223/8-2. uyarınca kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1402, Karar No: 2012/4960, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1402 E.  ,  2012/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek suçundan sanıklar ..., ... hakkında müşteki vekilinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içirisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak gerekir. Somut olayda 16.02.2011 tarihli duruşmada ertelenen tarihteki duruşma saati 09.30 olarak tutanakta yazılmasına rağmen, ...'tan çıkan duruşma listesinde duruşma saatinin 11.01 olarak yazılması karşısında, meydana gelen bu çelişki nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından en azından mümkün olan en son saatin beklenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- İİK'nun 347. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesi yerine müşteki vekilinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- İİK'nun 347. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesi yerine müşteki vekilinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

2- Daremizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen atılı suçu ile tarafları aynı olan İzmir 1. İcra Mahkemesinin 2008/2816 Esas sayılı dava dosyasının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç olarak kabul edilip edilmeyeceği veya sanıklar hakkında TCK 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanamayacağı hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için bu dosyanın anılan dosya ile birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2012 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20216, Karar No: 2013/18424, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/20216 E.  ,  2013/18424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kurulu tarafından verilen 22.05.2013 gün, 2012/2355-39 Esas, 2013/956 Karar sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı başvuru dilekçesinde, davacıların desteğinin davalıya zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı aracın sürücüsü olarak aracı sevki sırasında meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak toplam 146.913,00.-TL destek tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla meydana gelen kaza sonucu davacıların tazminat talep etme haklarının bulunmadığını, davacıların 3. kişi sayılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kurulunca, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; başvurunun kısmen kabul kısmen reddi ile toplam 76.610,09.-TL destek tazminatının temerrüt tarihi olan 12.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava davacılar desteğinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kurulunca destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için uzman aktüer bilirkişiden rapor alınmış, 29.04.2013 tarihli bu raporda ... 1980 yaşam tablosu ve ... yaşam tablolarına göre iki ihtimalli hesaplama yapılmış olup Hakem Kurulunca PMF yaşam tablosuna göre belirlenen destek zararına ilişkin hesaplama hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken P...(PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar PMF yaşam tablosu esas alınarak desteğin ve davacıların yaşam süresi belirlenmiş ise de, bilirkişi raporunda rapor tanzim tarihinden sonraki zarar bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanma yapılması gerekirken müteveffanın gelirinde hiçbir artış olmayacağı varsayımı ile iskonto uygulanarak destek zararının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar PMF yaşam tablosu esas alınarak desteğin ve davacıların yaşam süresi belirlenmiş ise de, bilirkişi raporunda rapor tanzim tarihinden sonraki zarar bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanma yapılması gerekirken müteveffanın gelirinde hiçbir artış olmayacağı varsayımı ile iskonto uygulanarak destek zararının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bu bakımdan ek rapor alınarak yukarıda açıklanan hesaplama yöntemine uygun tarzda tazminatın somutlaştırılması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. maddesi “Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir” hükmünü, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin “Tahkimde Ücret” başlıklı 16. maddesi ise “Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda da bu Tarife

hükümleri uygulanır” hükmünü içermektedir. Davacının talebi yönünden kısmi kabul sözkonusu olduğu ve SK'nın 30/17. maddesinin kısmen veya tamamen reddedilen talep bakımından davalı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 12. maddesi gereğince tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5750, Karar No: 2015/10216, Tarih: 05.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5750 E.  ,  2015/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve ırza geçme suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin, yüzüne karşı verilen 10.02.2015 tarihli hükümleri, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP), aracılığıyla 17.02.2015 tarihinde oluşturarak gönderdiği temyiz dilekçesiyle temyiz ettiği ve yapılan kontrolde temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde aynı gün havale edilmesi nedeniyle katılan mağdure vekilinin temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki temyizin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş; sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.