muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23620, Karar No: 2010/4833, Tarih: 28.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/23620 E.  ,  2010/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : ...: 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 2 Yıl 11 Ay Hapis ve 1.500.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 3 Yıl 7 Ay 22 Gün Hapis ve 1.860.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 2 Yıl 11 Ay Hapis ve 1.500.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 43/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 9 Ay 25 Gün Hapis ve 920.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 5 Ay 15 Gün Hapis ve 740.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

...: 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 2 Yıl 11 Ay Hapis ve 1.500.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 3 Yıl 7 Ay 22 Gün Hapis ve 1.860.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 2 Yıl 11 Ay Hapis ve 1.500.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 43/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 9 Ay 25 Gün Hapis ve 920.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 5 Ay 15 Gün Hapis ve 740.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

...: 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 2 Yıl 11 Ay Hapis ve 1.500.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 43/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 9 Ay 25 Gün Hapis ve 920.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

...: 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 2 Yıl 11 Ay Hapis ve 1.500.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 43/1, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 9 Ay 25 Gün Hapis ve 920.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/2, 62, 52/1-2. maddeleri gereğince 1 Yıl 5 Ay 15 Gün Hapis ve 740.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 52/4. maddesi gereğince taksit uygulanması, 53/1-a-b-c-d-e. maddesinin uygulanması,

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 54 ve 63Maddelerinin uygulanması

TCK.nun 61.maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık nedeniyle cezanın indirimine ilişkin 168/2.maddenin, zincirleme suça ilişkin 43.maddeden önce uygulanması sonuç cezalara etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıkların önceden ATM cihazlarına yerleştirdikleri düzenekle mesaj dışında bir zaman diliminde para çekmeye gelen şikayetçilerin kartlarının sıkışmasını sağlayıp yardım etmek bahanesiyle şifrelerini öğrendikten sonra kartlarını alamayan şikayetçilerin uzaklaşmasından sonra düzeneği ve kartı yerinden alarak olay yerinden ayrılıp başka bir bankamatikten para çekmek şeklindeki eylemlerinin banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçu yanında "hırsızlık" suçunu da oluşturacağından bu suç nedeniyle ilgili Cumhuriyet Savcılığınca kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Sanıklar haklarında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/799, Karar No: 2024/6371, Tarih: 23.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/799 E.  ,  2024/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1560 Esas, 2023/1718 Karar

DAVA TARİHİ: 18.12.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/58 Esas, 2023/220 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Fevzi Paşa Mahallesi 164 ada 24 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın şehir merkezine, Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesine, çevre yollarına ve yeni yapılan Halkalı-Kapıkule Demiryolu Projesine çok yakın bir konumda olduğunu, taşınmazın bulunduğu konumda ulaşım hizmetleri, elektrik, su, doğalgaz vs. tüm altyapı ve belediye hizmetlerinin mevcut bulunduğunu, bu sebeple taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz için yüksek bedel takdir edildiğini, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal incelemesinin hatalı yapıldığını, taşınmaz için düşük bedel takdir edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece; Dairenin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden bilirkişi raporu alınmış, bu kez taşınmazın kamulaştırma bedeli 3.962.700 TL hesaplanmış ise de; verilen ilk karara karşı sadece davacı idare tarafından istinaf yoluna başvurulduğu ve ilk kararla hükmedilen bedelin idare yararına müktesep hak teşkil ettiği gözetilerek karar verildiği, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre dava tarihi itibarıyla belirlenen kamulaştırma bedeli uygun olduğu gibi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2019/5-241 Esas, 2019/560 Karar sayılı içtihadı doğrultusunda hakkaniyet ve gerçek karşılık ilkeleri gereğince davacı idare yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile ayrıca faiz işletilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Fevzi Paşa Mahallesi 164 ada 24 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi uygundur.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması uygundur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY YAZISI

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest davalara uygulanacağına dair iştirak ettiğim kabulü nazara alınarak; davalı tarafın açıkça, “Yasal Faiz”in dışında bir “Faiz”in uygulanmasına ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “Taleple bağlılık ilkesi” kapsamında değerlendirilebilecek bir temyiz talebi de bulunmadığından, sonucu itibarıyla katıldığım, Dairemiz Sayın çoğunluğu tarafından verilen “Onama kararı”nın, “Değerlendirme” bölümünün, “faizle ilgili” 4 No’lu bendinde yazılı olan gerekçesine açıkladığım nedenlerle katılmıyorum. 23.05.2024
Yargıtay — Esas No: 2012/31746, Karar No: 2012/32481, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31746 E.  ,  2012/32481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10146 Esas, 2012/ 9246 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15609, Karar No: 2023/391, Tarih: 16.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/15609 E.  ,  2023/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/583 E., 2022/1210 K.

DAVA TARİHİ : 21.09.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/705 E., 2021/817 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... ... Rafinerileri A.Ş. (TÜPRAŞ) bünyesinde değişen alt işveren firmalar nezdinde ve en son davalı NWG Servis Hizmetleri Ticaret AŞ (NWG Şirketi) nezdinde olmak üzere 2006 yılından itibaren proje yöneticisi olarak çalıştığını, taraflar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin ... ile ilgili emir ve talimatları davalı TÜPRAŞ yetkililerinden aldığını, işçi alımı, işten çıkarılma işlemleri, yıllık izinlerin kullandırılması, fazla çalışma yaptırılması, emekliye ayırma işlemlerinin tümünün asıl işveren olan TÜPRAŞ yetkililerin emir ve talimatları ile yapıldığını, müvekkilinin sahip olması gereken haklarını ve toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkını bertaraf etmek için muvazaalı bir şekilde sözleşme imzalanmış olup işin ihale edilmiş gibi gösterildiğini, müvekkilinin yapmış olduğu birçok işin daha önce davalı asıl işverenin emir ve gözetiminde olan işlerden olduğunu, müvekkilinin asıl işveren bünyesindeki çalışanlarla aynı işi yaptığını ileri sürerek davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜPRAŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının soyut olduğunu, diğer davalıya devredilen işin müvekkilinin asıl işinin bir parçasını teşkil etmediğini, doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan yükleme, boşaltma, temizlik, yemek hizmetleri, odacılık ve çay hizmetleri, personel taşıma, güvenlik, teknik bakım gibi işyerlerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin herhangi bir sınırlamaya tâbi olmaksızın kurulabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı NWG Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının diğer davalı ile imzalanan destek hizmetleri sözleşmesi kapsamında çalıştığını, tüm emir ve talimatları müvekkili Şirketten almış olduğunu, diğer davalı Şirket ile müvekkili Şirket arasında muvazaalı işlem bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.