muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14295, Karar No: 2015/11775, Tarih: 21.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14295 E.  ,  2015/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2012/517-2014/65

Davacı E.. İ.. vekili Avukat Özgür tarafından, davalı H.. R.. aleyhine 23/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2659, Karar No: 2012/1906, Tarih: 14.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/2659 E.  ,  2012/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.12.2009 tarih ve 2007/367-2009/301 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.02.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı Doğa Bitkisel Ürünler San.ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 05., 29., 30., 32., 38. ve 42. sınıflarında '' ETİ FORM'', ''FORM'', ''FORMDAKAL'', ''FORM PUAN'', ''FORM BALL'' ibareli tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin ''PHYTO FORM'' ibaresini 05. ve 30. sınıflarda tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, davalı şirkete ait başvurunun tescilli halinde müvekkiline ait ''FORM'' ibareli markalarla karışıklığa yol açacağını ve müvekkiline ait tanınmış ''FORM'' markasının tanınmışlığından yararlanacağını ve markanın ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK'nun 05.09.2007 tarih ve 2007-M-4894 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmesi halinde iptalini, hükümsüz sayılmasını, markalar sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusunun davacı markaları ile iltibasa yol açacak derecede benzerliği bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı marka başvurusu ile davacı markaları 30. sınıf yönünden tamamen örtüştüğü, davalı başvurusunda yer alan 05.sınıftaki ''tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler, bitki karışımları ve konsantreleri, şifalı bitki çayları, zayıflatıcı çaylar, ginseng çayı'' farklı sınıfta düzenlenmiş ise de, davacı markasının 30. sınıfta yer alan ''çaylar, buzlu çaylar'' ile benzer olduğu, davalı marka başvurusunun 05. sınıfında yer alan emtiadan ''insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, doğum kontrol hapları, aşılar, serumlar, vitaminler... eczacılık, tıp ve veterinerlikte kullanılan kimyasal elementler ve doğan ürünler '' dışında kalan emtianın davacı adına tescilli

''FORMDAKAL'' ibareli marka kapsamındaki emtia ile aynı olduğu, davacının itiraza dayanak yaptığı markaların esas unsurlarının ''FORM'', ''ETİFORM'', ''FORMDAKAL'', ''FORMPUAN'' ibarelerinden oluştuğu, 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesinde öngörülen markaların benzer ya da en azından karıştırılma ihtimali koşullarının gerçekleştiği ve davacı markalarının aynı ve benzer sınıf ve alt gruplar yönünden tescil engeli oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilleinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı Eti Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'den alınarak davalılardan Doğa Bitkisel Ürünler Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine, 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/425, Karar No: 2024/6325, Tarih: 23.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/425 E.  ,  2024/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/831 Esas, 2022/3331 Karar

DAVA TARİHİ: 07.03.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/186 Esas, 2022/23 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı kayyımı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalılar kayyımı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kayyımı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... Mahallesi 304 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dosyaya ibraz edilmiş cevap dilekçesi bulunmamaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan tespit edilen bedelin ilerde belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vaadeli hesapta nemalandırılmasına, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı kayyım, vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, emsalin dava konusu taşınmaza emsal olabilecek nitelikte olmadığını, taşınmazın m² bedelinin yüksek belirlendiğini, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak vergisi arasında fark olduğunu, ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, emsalin dava konusu taşınmaza emsal olabilecek nitelikte olmadığını, taşınmazın m² bedelinin yüksek belirlendiğini, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak vergisi arasında fark olduğunu, ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı kayyımı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konumunun değerli olduğunu, m² bedelinin düşük belirlendiğini, emsal karşılaştırmasının usulüne uygun yapılmadığını, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup 2942 sayılı Kanun'un kıymet takdir esaslarını belirten 11 inci maddesinin birinci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve davanın niteliği itibarıyla Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kayyımı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan ileride hak sahibi olacak kişiye ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan ileride hak sahibi olacak kişiye ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kayyımı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahekemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1329, Karar No: 2011/10297, Tarih: 13.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1329 E.  ,  2011/10297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adalar Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2007 tarih ve 2006/169-2007/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan gayrimenkulün, davalının maliki olduğu daireden sızan su nedeniyle hasar gördüğünü, müvekkili tarafından hasar miktarının sigorta ettirene ödendiğini, hasarın meydana gelmesinde davalının %100 oranında kusurlu olduğunu ileri sürerek, 1.845 TL'nin ödeme tarihi olan 14.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana geldiği taşınmazın ödeme tarihindeki malikinin sigorta ettiren Ali Civan Yücel olmadığını, ödemenin malik olmayan kişiye yapılması nedeniyle TTK'nun 1301. maddesi gereğince davacının dava açamayacağını, müvekkilinin bir zarara sebep olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dairesinde meydana gelen su kaçağının davacı şirketçe sigortalanan daireye zarar verdiği, BK hükümleri gereğince bina sahibi olan davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.845 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 36,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3388, Karar No: 2021/3338, Tarih: 25.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/3388 E.  ,  2021/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK mad. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu dilekçe ve ekindeki 12/01/2021 tarihli makbuz ve ibraname ile; davacı tarafa ödeme yapılarak sulh olunduğunu belirtmiş, ibraname içeriğinden, davacı vekilinin davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmış olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11947, Karar No: 2012/14488, Tarih: 13.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/11947 E.  ,  2012/14488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Red

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 02.12.2009 tarihli gıyabında verilen kararın, babası ...’a 23.06.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, babası ... ile tebliğ tarihinde aynı adreste ikamet etmediğini ileri sürmesi ve buna ilişkin de köy muhtarlığından aldığı belgeyi ibraz etmesi karşısında, tebliğ tarihinde sanığın babası ...’ın sanıkla aynı adreste ikamet edip etmediği araştırılarak tespit edildikten sonra incelenmek üzere iadesinin teminini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12692, Karar No: 2013/1379, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12692 E.  ,  2013/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kendisine ait tarlanın üst kısmından geçmekte olan Kızılkeçili köyüne ait içme suyu borularından birini kesici bir aletle 40 cm çapında deldiği, diğer borunun ise ek bölümünden çıkartarak her iki borudan boşa akan suyun dere içerisinde kendi kazdığı çukura biriktirip hortum ile bahçesine götürmek sureti ile üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesindeki "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." düzenlemesi karşısında aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 83.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 163.maddesi uyarınca eylemin karşılıksız yararlanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2926, Karar No: 2024/927, Tarih: 04.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2926 E.  ,  2024/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/24 E., 2023/3 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalılardan Kazanlı Belediyesi ile aralarında 04.02.1999 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, işbu sözleşmeye dayanarak kiralanana satmak amacıyla palmiyeler diktiğini ancak Belediyenin kiralanan alandan yol geçirileceğini bildirmesi üzerine mevcut ağaçların masrafı tarafınca karşılanmak üzere, Belediye tarafından gösterilen başka bir yere nakledildiğini, nakledilen bu yeni çukur olduğundan su baskınları nedeni ile ağaçların zarar gördüğünü, ayrıca bir kısım ağaçların da diğer davalı ... Başkanının talimatıyla, yakıldığını, bu konuda talimat vererek görevini kötüye kullanan Belediye Başkanının şahsi sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, uğradığı zararın davalılardan müştereken tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; davacının uğradığını iddia ettiği zarara neden olan eylemlerin idari işlem ve eylem olması nedeniyle idari yargının görevli olduğunu, mevcut kira sözleşmesine konu kiralanan alan dışında davacı ile Belediye arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, ayrıca çöp alanlarının düzenlenmesi sırasında mevcut palmiyelerin fark edilmeyerek zarar gördüğünü savunarak, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 12.02.2013 tarihli ve 2004/511 E., 2013/74 K. sayılı kararla; davacının talebinin Belediyenin hizmet kusuru iddiasına dayandığı, aralarındaki kira ilişkisinin ve Belediyenin rıza gösterdiği iddiasının kanıtlanamadığı, hizmet kusuruna yönelik davaların idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle, davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 20.06.2018 tarihli ve 2017/3307 E., 2018/6855 K. sayılı ilamla; oluşan zarar kiralanan alanın sınırları dışında meydana geldiğinden davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, davalı ... ile davacı arasındaki uyuşmazlığın kira hukukundan kaynaklandığı ve adli yargının görev alanına girdiği, Mahkemece davanın esası incelenerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı