muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3107, Karar No: 2010/9229, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3107 E.  ,  2010/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2006/193-2008/382 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli “... Oluklu Mukavva Kutu ve Ambalaj Ltd. Şti” markasının sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin tescilli marka ve unvanı ile iltibas yaratacak nitelikte bulunan ... Makine San. ve Tic Aş. (Oluklu Mukavva ve Kutu) unvanı ile müvekkilinin faaliyet gösterdiği bölgede düşük fiyatla emtia sattığını, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız ticari faaliyet ile haksız rekabetin tespiti ve durdurulmasına, hükmün ilanına, 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, duruşmada maddi tazminat talebini takipsiz bırakmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin unvanının dava tarihinden önce ... Oluklu Mukavva ve Ofset San. Tic. A.Ş. olarak değiştirildiğini, davacının marka hakkına tecavüz edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalının unvanın dava tarihinden önce değiştirildiği, bu durumda marka hakkına tecavüzden bahsedilemeyeceği, davalının haksız rekabet yaptığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, işlemsiz bırakılan maddi tazminat talebi ile ilgili davanın HMUK'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hakkına yönelik haksız rekabetin tespiti, önlenmesi maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, “ ... Oluklu Mukavva Kutu ve Ambalaj San. Tic. Ltd.” markasının davacı adına tescilli olduğu, davalının “... Makine San. Ve Tic. AŞ.” Olan ticaret unvanının yanında (Oluklu Mukavva ve Kutu) ibarelerini de kullanarak davacının tescilli markasına tecavüz ettiği, yapılan tespit, bilirkişi incelemesi ve davalı vekilinin beyanından anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının tescilli markasıyla iltibas oluşturacak ibarelerin davalı yanca markasal olarak kullanılarak haksız rekabet yapıldığının tespitinde davacının hukuki yararı olduğu gibi, gelecekte aynı şekilde yapılacak tecavüzün önlenmesi bakımından da men kararı verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi, doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4279, Karar No: 2021/6213, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4279 E.  ,  2021/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanununun 39. maddesi uyarınca maili inhidam durumda olması nedeniyle yıkılan bina bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın yargı yolu yokluğu nedeni ile usulden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/233 E. - 2018/140 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3194 sayılı İmar Kanununun 39. maddesi uyarınca maili inhidam durumda olması nedeniyle yıkılan bina bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın yargı yolu yokluğu nedeni ile usulden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre; dava konusu Kayseri ili, Melikgazi ilçesi,... mahallesi, 3280 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapıların ekonomik ömrü tamamlandığı ve tehlike arz ettiğinden davalı ... Başkanlığının 10.05.2011 tarihli Encümen Kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunun 39. ve 40. maddeleri uyarınca yapıların yıkıldığı zeminine yönelik el atma olmadığından davanın idari yargı görevli olduğundan yargı yolu yokluğu nedeni ile usulden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4658, Karar No: 2021/13546, Tarih: 22.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4658 E.  ,  2021/13546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Şırnak İli, Güçlükonak İlçesi, ... Köyü, 169 ada 3, 155 ada 27 ve 142 ada 20 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14445, Karar No: 2015/10247, Tarih: 12.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14445 E.  ,  2015/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2013/239-2014/369

DAVACI : ...

DAVALILAR : ...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 09.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 28.01.2014 tarihli duruşmada taraflarca takip edilmeyen davanın 6100 sayılı HMK'nın 150. maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 09.05.2014 tarihinde de aradan geçen üç aylık yasal süre içinde yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulmuştur.

Davacı vekili 09.06.2014 tarihli dilekçeyle mahkemece 09.05.2014 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, oysa 28.01.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair 27.01.2014 tarihli mazeret dilekçesini dosyaya intikal ettirdiğini ancak bu dilekçenin sehven işleme konulmaması nedeniyle davanın düşürüldüğünü, bu nedenle henüz kesinleşmemiş olan davanın açılmamış sayılmasına dair karardan rücu edilerek 27.01.2014 tarihli mazeret dilekçesine göre davanın kaldığı yerden devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 13.06.2014 tarihli ek kararla davacı vekili tarafından verilen 09/06/2014 tarihli dilekçe temyiz dilekçesi olarak kabul edilmiştir.

HMK'nın 150. maddesine göre; Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya

gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Somut olayda davacı vekilinin Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığıyla göndermiş olduğu 27.01.2014 tarihli mazeret dilekçesi ile 28.01.2014 tarihli oturuma katılamayacağını bildirdiği halde mazeret dilekçesi değerlendirilmeksizin dava dosyasının işlemden kaldırılmasına, üç aylık yasal süre geçtikten sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda davacı vekilinin Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığıyla göndermiş olduğu 27.01.2014 tarihli mazeret dilekçesi ile 28.01.2014 tarihli oturuma katılamayacağını bildirdiği halde mazeret dilekçesi değerlendirilmeksizin dava dosyasının işlemden kaldırılmasına, üç aylık yasal süre geçtikten sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece davacı vekilinin mazereti değerlendirilerek yargılamaya devam edilmesi, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken HMK'nın 150. maddesi hükmü gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelemesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1353, Karar No: 2025/3165, Tarih: 07.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1353 E.  ,  2025/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/760 E., 2024/1584 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/24 E., 2023/49 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin elektrik arıza onarım elemanı olarak Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ'nin (BEDAŞ) asıl işveren olduğu işyerinde dava dışı yüklenici Şirket işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin bir çok dava dışı yüklenici Şirket tarafından yenilendiğini ancak aynı yerde ve aynı işi yapmaya devam ettiğini, emir ve talimatları davalıdan aldığını, davacının yaptığı işin alt işverene verilebilecek bir iş olmadığını, davacının esasen davalının çalışanı olduğunu, işyerinde fazla çalışma yaparak çalıştığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, aynı işi yapan kadrolu çalışanlara nazaran daha az ücret aldığını, bu nedenle eksik ödenen ücret alacağının bulunduğunu, muvazaalı ilişki nedeniyle davacının kıdem tazminatı hakkı bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile ücret (denkleştirme) alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davacının Tes-İş Sendikasına üye olduğunu belirterek ve asıl dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, ücret (denkleştirme) alacağı, asgari geçim indirimi, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı yol ve yemek alacağı, ikramiye, ilave tediye, işgüçlüğü tazminatı, vardiya tazminatı, giyim yardımı, sosyal yardım ve elektrik yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının çalışma şartlarına ilişkin iddiaları ile ücret farkına ilişkin iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının nezdinde çalıştığı yüklenici firmalar ile davalı arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, muvazaa tespiti içeren müfettiş raporunun gerçeği yansıtmadığını, mevzuata uygun ihale yapılıp hizmet alımı yapıldığını, sorumluluğun hizmet satın alınan yüklenici firmalarda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamından; davacının özelleştirme öncesinde davalı BEDAŞ'tan ihale alınan işte muvazaa tespitine konu farklı alt işveren şirketlere bağlı olarak çalıştığı, davalı BEDAŞ'ın özelleştirme sürecinin tamamlanmasını müteakip ise BEDAŞ ile yüklenici firmalar arasındaki sözleşmelerin sona erdirildiği ve ihale konusu işin özelleştirme sonrasında hisse satış sözleşmesi ile işyerlerini devralan dava dışı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizm. AŞ (Beda Enerji AŞ) tarafından yapıldığı, ancak işin yine farklı alt işveren şirketlere verildiği, davacının özelleştirme sonrasında ve dava tarihinde hâlen aynı iş yerinde çalışmaya devam ettiği, her ne kadar davacı devir anında muvazaa nedeniyle alt işverenliklerin değil davalı BEDAŞ'ın işçisi sayılsa da 07.03.2013 tarihli Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile 28.05.2013 tarihli özelleştirme nedeni ile hisse satış sözleşmesinden davalı BEDAŞ'ın %100 oranındaki hissesinin dava dışı Beda Enerji AŞ'ye satışı sureti ile gerçekleşen özelleştirme nedeni ile davalı BEDAŞ ile özelleştirme ile işyerini devralan Beda Enerji AŞ arasında organik bağ bulunduğu, hem özelleştirme öncesi muvazaa dönemi hemde özelleştirme sonrası organik bağ nedeniyle davalı BEDAŞ'ın davacının alacaklarından sorumlu olduğu, davacı dava tarihinde hâlen çalışmaya devam ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin taleplerinin reddi gerektiği, davacının karşılığı ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin indirim yapılarak kabul edildiği, asıl ve birleşen dava ile talep edilen, sendikaya üyelik tarihi esas alınarak belirlenen ücret ile olan ücret arasındaki fark ücret alacağı ve birleşen davada talep edilen asgari geçim indirimi ile yine toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin davacının sendika üyesi kaldığı tarih ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak kabulüne karar verildiği, birleşen dava ile talep edilen ve ispatlanamayan vardiya tazminatı ile zamanaaşımına uğradığı anlaşılan ilave tediye ücreti taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı BEDAŞ'ın hükmolunan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının bulunduğu, sadece kış dönemlerinde ortalama ayda iki defa hafta tatilinde çalıştığı, genel tatil günlerinde de çalıştığı, bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödendiğinin ispatlanamadığı, sendikaya üyelik tarihi esas alınarak belirlenen ücret ile olan ücret arasındaki fark ücret alacağı, birleşen davada talep edilen toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacak talepleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının davacının sendika üyesi kaldığı tarih ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak değerlendirildiği, vardiya tazminatı talebi yönünden çelişkili tanık beyanlarına göre davacının iddiasını ispatlayamadığı ve bu yönlere ilişkin kabulün isabetli olduğu, birleşen dava ile asıl davada talep edilen alacak dönemleri farklı olduğundan derdestlik itirazının yerinde olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların dosyaya uygun olduğu ancak, asıl ve birleşen davalarda her davadaki taleplerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda taleplerin asıl ve birleşen dava yönünden ayrıştırılmayarak bir bütün hâlinde hüküm kurulduğundan, bu yöne ilişkin taraf vekillerinin itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak hüküm kurmaya elverişli bilirkişi ek raporu doğrultusunda talep edilen alacaklar yönünden asıl ve birleşen dava şeklinde hüküm ayrıştırılarak asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli ek kararı ile; davacının çalışmasına devam ettiği, taraflar arasında iş sözleşmesi devam ettiği için verilecek kararın ilerleyen dönemlere de etkisinin bulunduğu, temyiz yolu açık olarak verilen kararın doğru olduğu ve davacının kesin olmak üzere kararın tashihine karar verilmesini talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Alacakların zamanaşımına uğradığını,

2. Davacının fiilen çalıştığı dava dışı alt işveren şirketler ile davalı BEDAŞ arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğundan, bu ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını ve müvekkili Şirkete husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu,

3. 2011 yılında verilen muvazaa kararının davacının tüm çalışma dönemine uygulanamayacağını her dönemin ayrı ayrı irdelenmesi gerektiğini,

4. Derdestlik itirazının gözetilmediğini, haksız kazanç peşinde olan davacı vekili lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini,

5. Davanın dava dışı Şirketlere ihbar edilmediğini, eksik bilgi ve belgelerle hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını,

3. 2011 yılında verilen muvazaa kararının davacının tüm çalışma dönemine uygulanamayacağını her dönemin ayrı ayrı irdelenmesi gerektiğini,

4. Derdestlik itirazının gözetilmediğini, haksız kazanç peşinde olan davacı vekili lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini,

5. Davanın dava dışı Şirketlere ihbar edilmediğini, eksik bilgi ve belgelerle hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını,

6. Ücret tespitinin hatalı olduğunu, davacının sendika üyeliğinin işverene bildirildiği tarih belirlenmeden, sendika üyelik tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulanmasının hatalı olduğunu,

7. Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin tespitinde tanık beyanlarının tüm döneme hasredilmesinin hatalı olduğunu, tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, tanıkların işverene karşı davası olduğunu, ispatlanamayan bu taleplerin reddi gerektiğini,

8. Davacının müvekkili Şirketteki kadrolu işçilerle aynı maaşı alması mümkün olmadığından ücret farkı talebinin reddi gerektiğini,

9. Asıl ve birleşen davada hükmedilen alacaklarda faiz başlangıç tarihlerinin temerrüt tarihi değil dava ve ıslah tarihi olması gerektiğini,

10. Davacı, müvekkili BEDAŞ işçisi olmadığından müvekkilinin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını,

11. Davacının iş güçlüğü tazminatı, ikramiye, elektrik yardımı ve yemek yardımı alacaklarına hak kazanamayacağını, alacakların eksik incelemeyle ve hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Taraflar arasında davacının uyuşmazlık konusu dönemde yararlanması gereken toplu iş sözleşmesinin tespiti, toplu iş sözleşmesinin art etkisi bulunup bulunmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, zamanaşımı, husumet, muvazaa, alacakların ispat ve hesaplanması, ücret tespiti, faiz başlangıç tarihi ve vekâlet ücreti hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 3/1 hükmünde "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır." düzenlemesine yer verilmiş, 3/2 hükmünde ise “Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir.” şeklindeki düzenlemeyle, arabulucuya başvurulmadan dava açılması hâlinde usulden ret kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir.