muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6349, Karar No: 2013/11136, Tarih: 30.05.2013

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına

ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak ve SGK'nca iptal edilen aylıkların 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. Maddesinin ikinci fıkrasının yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin aylıklar olduğu dikkate alınmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4298, Karar No: 2008/3408, Tarih: 25.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4298 E.  ,  2008/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2811, Karar No: 2013/3360, Tarih: 28.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2811 E.  ,  2013/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesi ile TCK.nun 62/1, 51/1, 51/3 maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası ve 1 yıl denetim süresi

Sanığa yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun işlendiği tarihte yürürlükte bulunun 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2 maddesi yerine, maddenin değişiklikten önceki halinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

İncelenen dosya içeriğine göre; vergi incelemesine esas olmak üzere istenen fatura koçanlarını vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir ve katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan idarenin uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29472, Karar No: 2016/28695, Tarih: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29472 E.  ,  2016/28695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, sosyal yardım, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar risk primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35730, Karar No: 2021/725, Tarih: 27.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/35730 E.  ,  2021/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın hayvan alım satımı ile uğraştığı, sanığın da Ağrı'da ikamet edip katılana aracılık yaptığı, katılanın olay tarihinden bir ay kadar önce sanığı telefonla arayarak hayvan satın almasında kendisine yardımcı olmasını istediği, sanığın da bu teklifi kabul ederek katılanı Ağrı'ya davet ettiği, katılanın sanık ile Ağrı'da bir kahvede buluştuğu, 103 büyükbaş hayvan karşılığı kendisine 70.000 TL nakit para ve 182.000 TL değerinde çek verdiği, katılan ve sanığın satın almış oldukları bu hayvanları Ağrı Yakınca Köyünde bulunan bir çayırda topladıkları, katılanın olay tarihinde Yakınca Köyünde bulunan çayırda toplamış oldukları hayvanları İstanbul'a götürmek üzere geldiğinde 103 büyükbaş hayvanın çadırda olmadığını gördüğü, katılanın Ağrı Kamyoncular Kooperatifinden yapmış olduğu araştırmada satın aldığı hayvanların üç kamyonla İzmir'e sanık adına yola çıktığını tespit ettiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından;katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanığa Yapı Kredi ve Halk Bankasına ait olan toplamda altı adet çek verdiğini beyan ettiği, söz konusu çeklerin seri numaralarını belirttiği, mahkemece ilgili bankalara müzekkere yazılarak söz konusu çeklerin sanık tarafından bankaya ibraz edilip para çekilip çekilmediğinin sorulmasından sonra,toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47827, Karar No: 2016/5300, Tarih: 23.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47827 E.  ,  2016/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, gözlerindeki astigmat rahatsızlığı nedeniyle davalılardan Haksağ (Medipolitan) Sağlık Merkezine başvurduğunu, davalı doktor ... tarafından lazer operasyonu yapılması gerektiğinin ve bu operasyonla rahatsızlığının tamamen iyileşeceğinin belirtildiğini, Haksağ Sağlık Merkezinde bu operasyon için gerekli lazer ameliyat sistemi olmadığı için İstanbul Göz Hastanesi ticari ünvanlı davalı ...de 17/07/2001 tarihinde operasyonun gerçekleştirildiğini, operasyon sonrasında görme kaybına uğradığı gibi, göze perde inmesi, alt üst olarak çift görme ve uzağı hiç görememe şikayetlerinin ortaya çıktığını, önceden mevcut olan şikayetlerinin de arttığını, İstanbul Göz Hastanesinde başka bir doktor tarafından 12/03/2002 tarihinde yapılan muayenesinde, yanlış teşhis ve buna bağlı olarak yanlış operasyon yapıldığının, göz korneasının ince olması nedeniyle lazer operasyonunun uygun olmadığının, normal seyirde 40-50 senede oluşabilecek bir göz rahatsızlığının, söz konusu lazer operasyonu nedeniyle çok hızlı bir seyir geçirerek gözdeki rahatsızlığın artmasına sebebiyet verdiğinin belirtildiğini, yanlış teşhis ve operasyon nedeniyle sağ gözünün görme oranının % 10'a düştüğünü, İstanbul Mikrocerrahi Hastanesinde kör olma noktasına gelen sağ gözüne kornea nakli yapıldığını, operasyonlar nedeniyle büyük acı ve manevi ızdırap çektiğini, yaklaşık 10.000,00 TL harcaması olduğunu, tedavi sürecinin de halen devam ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın, 17.7.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müeteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminat ile ilgili talep atiye bırakıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden ise, kısa kararda, “manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise, “manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 17.7.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine” şeklinde karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Somut olayda mahkemece kısa kararda, “manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararda ise, “manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 17.7.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine” şeklinde hüküm kurulmuş olmakla, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacı ve davalı ...'ye, peşin alınan 256,20 TL harcın istek halinde davalı ...ve ...'na iadesine, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11955, Karar No: 2015/5842, Tarih: 08.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11955 E.  ,  2015/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DERİNKUYU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/83-2013/169

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili hakkında abonesiz olarak elektrik kullandığı tespiti üzerine düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağı ile davalı kurum tarafından 16.005,21 TL tahakkuk ettirildiğini, bu bedelin fahiş olduğunu, Derinkuyu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/20 D. iş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını, tespit dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde 60 günlük kullanım için 1.237,02 TL, 36 günlük kullanım için ise 780, 50 TL elektrik kullandığının tespit edildiğini, bilirkişi raporuna davalı kurumun itiraz etmediğini ileri sürerek, davalıya 15.224,71 TL borçlu olmadıklarının tespitine ve toplam 409,30 TL tespit masrafının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; 03.02.2010 günlü ve 2009/18 E. 2010/15 K. sayılı karar ile, benimsenen delil tespit dosyasındaki bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 14.768,19 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 25.05.2012 günlü 2011/3970 E. 2012/3793 K. sayılı ilamı ile; ''kaçak elektrik kullanımının bir başka deyişle zarar miktarının belirlenmesi için ayrıca bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, bilirkişi raporu ile tespit bilirkişi raporu arasında çelişki meydana gelmesi halinde çelişkinin giderilmesi için gerekirse üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak çelişki giderilmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.'' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 915,89 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve bozma ilamına uyularak hüküm tesis edilmesine göre, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği görülmektedir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, hesap edilen kaçak enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda da bir açıklık yoktur.

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği görülmektedir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, hesap edilen kaçak enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda da bir açıklık yoktur.

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; kaçak elektrik kullanımı yönünden taraflar arasında ihtilaf bulunmamakta olup, uyuşmazlık zarar miktarına yöneliktir. Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. Bu durumda; elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak ve nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin, elektriği kaçak kullananlardan alınmaması, kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar, zaten, daha yüksek tarife üzerinden elektrik tüketim bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, kaçak elektrik kullanan tüketiciden de, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip; bilirkişiden, açıklanan husus gözetilerek, yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.