muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6348, Karar No: 2016/7230, Tarih: 28.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6348 E.  ,  2016/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının zam isteği kabul edilmeyince işi terkettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği, buna bağlı olarak da davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda davacı iş akdini davalının feshettiğini iddia etmiş, davalı davacının işyerini terk ettiğini savunmuş, mahkemece davacı iddialarına itibarla kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Taraf tanık beyanlarına göre davacının iş akdini işi bırakmak suretiyle eylemli şekilde sonlandırdığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davacının fazla mesai ve diğer bazı işçilik alacakları da bulunduğu anlaşılmakla davacı işçi iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanır. Fakat haklı nedene dayansa dahi iş akdini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9226, Karar No: 2018/5226, Tarih: 31.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9226 E.  ,  2018/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

"Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesindeki düzenleme karşısında, sanığın dolandırıcılık suçu ile birlikte resmi belgede sahtecilik suçunu da işlediği anlaşıldığından, açıklanan nedenlerden dolayı temyiz kapsamında bulunan dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrıca gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin; sırasıyla “1200 gün”, “600 gün”, “500 gün" ve 10.000 TL” ibarelerinin çıkartılarak yerine, "sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 157/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezası miktarının 5 gün, TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmasıyla 2 gün, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasıyla 1 gün, karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu 20 TL'ye indirilmesine" ilişkin kısım eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28.02.2011 tarihli raporunda "... plakalı aracın orta yüzünde bulunan "93268049067" şasi numarasının orjinal olmayıp, bölgeye sonradan düzensiz olarak vurulduğunu, kimyasal inceleme sonucunda orjinal şasi numarasının "BYDOA 98506" olduğunun belirtilmesine karşılık, makine mühendislerinin 22.02.2011 tarihli teknik raporunda ise aracın şasi numarasının ...." olduğunu ve bunun orjinal olduğunun bildirilmesi nedeniyle, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti için; suça konu şasi numarasının sahte olup olmadığı konusunda üç kişiden teşekkül ettirilecek bilirkişi heyetinin katılımı ile yapılacak keşif sonucunda özellikleri tutanağa yazılarak belirlenmesi ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28794, Karar No: 2024/12539, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28794 E.  ,  2024/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.09.2023

SAYISI : 2021/184 E., 2022/511 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.09.2023 tarihli ve 2021/184 Esas, 2022/511 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.09.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15184, Karar No: 2017/790, Tarih: 14.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15184 E.  ,  2017/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2014 gün ve 2014/898-2014/401 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/09/2015 gün ve 2015/3553-2015/9677 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan dava dışı ... A.Ş'ye ait emtianın Rusya'dan Türkiye'de Gebze-Dilovası'na sevkedilmek üzere davalıya tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini, ancak emtianın 24/04/2007 tarihinde boşaltma sırasında eksik olarak teslim edildiğini, hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 38.001 TL hasar tazminatının ödeme tarihi olan 07/06/2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 30/09/2015 tarihli ilamında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 7,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2830, Karar No: 2016/3567, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2830 E.  ,  2016/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Menderes Sulh Hukuk ve İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

Menderes Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mahallesi ... Caddesi No: ... İçkapı No: ... zeminkat .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının “... Mahallesi ... Caddesi No:... İçkapı No: ... zeminkat .../...” adresinde ikamet etmediği kolluk gücü tarafından tespit edildiği ve MERNİS adresinin "... Sok. No:.../... .../..." olduğu gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Menderes Asayiş Şube Müdürlüğünün 08.12.2015 tarihli tutanağından kısıtlı adayının "... Sk. No:.../... .../..." adresinde ikamet etmediği, ... ilçesinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8497, Karar No: 2020/2079, Tarih: 04.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8497 E.  ,  2020/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; iddianamede suçun resmi belgede sahtecilik ve sevk maddesinin TCK.nun 204/1 maddesi olarak gösterilmesi iddianame anlatımında vergi suçunun dava konusu edilmesi ve her bir takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı ve suç için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla faturanın farklı beyanname dönemlerinde kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14095, Karar No: 2015/2593, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14095 E.  ,  2015/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27472, Karar No: 2008/23537, Tarih: 29.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/27472 E.  ,  2008/23537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31567, Karar No: 2014/32101, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31567 E.  ,  2014/32101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/523-2014/679

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4182, Karar No: 2013/8718, Tarih: 14.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4182 E.  ,  2013/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalıdan 8.528,96 TL cari hesap alacağının bulunduğunu, takip öncesi taraflar arasında borç mutabakatını ortaya koyan bir faks yazışması yapıldığını, bu faks metnine göre o tarih itibariyle davalının 16.233,25 TL borçlu olduğunu kabul ettiğini, sonrasında bir kısım ödemeler yaptığını, kalan miktar yönünden icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacıya hiçbir borcunun bulunmadığını, davacının iddiasının temelini teşkil eden fatura ve irsaliyelerden davalı şirketin bilgisi ve haberi olmadığını, bu belgelerin üzerinde davalı şirketin yetkili temsilcisinin imzasının bulunmadığını, borcunun olmadığının davalının ticari defterleri incelendiğinde ortaya çıkacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davalının ticari defterlerini ibraz etmediği, davacının usulune uygun olmayan ticari defterlerine göre 6.725,72.-TL alacaklı olduğu, fatura ve sevk irsaliyelerinde davalı şirketin yetkilisinin imzasının bulunmadığı, teslimin davalı tarafça kabul edilmediği, davacının TTK'nun 83/2.maddesi gereğince münhasıran davalının ticari defter ve belgelerine dayandığı, davalı vekiline ihtarlı tebligat yapıldığı, ihtara rağmen davalının defter ve belgelerinin sunulmadığı, davacılara TTK 83/2.maddesi gereğince yemin ettirildiği, tasdiksiz olması sebebiyle sadece aleyhe delil vasfı bulunan kayıtlarına göre davacının 6.725,72.-TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 6.725,72.-TL üzerinden devamına ve davalı aleyhine tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 23/06/2010 tarihinde açılmış olup davacı delil olarak icra dosyasına, ticari defter ve belgelere ve bilirkişi incelemesine dayanmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 83/2 maddesine göre taraflardan biri diğer tarafın ticari defterlerinin içeriğini kabul edeceğini ileri sürerek dava açar ve diğer taraf da defterlerini ibraz etmezse mahkeme defterlerin ibrazını istemiş olan tarafa iddiası yönünden tamamlayıcı yemin verir. Görüldüğü gibi davacı dava açarken münhasıran davalının defterlerine dayanması halinde anılan hüküm uygulanacaktır. Davacı diğer delillerle birlikte davalının ticari defterlerine dayanmış olduğundan TTK'nın 83/2 maddesine göre değil 1086 sayılı HUMK'un 330 ve 331.maddelerine göre işlem yapılacaktır. Davacının münhasıran davalının defterlerine dayandığını açıkladığı 21/09/2012 tarihinde 6100 sayılı HMK yürürlükte olup mahkemece HMK'nın 220.maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan 6762 sayılı TTK'nın 83/2 maddesi uyarınca işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29499, Karar No: 2014/22641, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29499 E.  ,  2014/22641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, 28.08.2007 tarihinde eşini kaybeden 6 çocuklu sanığın, 09.09.2010 tarihinde eşini kaybeden 6 çocuklu ölenle, kazadan 5-6 ay kadar önce gayriresmi olarak birlikte yaşamaya başladıkları, tanık beyanlarına göre aralarında herhangi bir geçimsizliğin bulunduğuna, sanık ile ölenin aile hukukundan kaynaklanan yükümlülükleri ihlal ettiğine dair bir delilin bulunmadığı, olay günü komşuları olan tanık ...'in sabah saatlerinde kapıyı çalmasına rağmen ses alamaması üzerine pencereden içeri baktığında sanığın ve ölenin yerde yattıklarını fark ettiği, bunun üzerine haber verdiği komşu ve yakınlarının yardımıyla ölen ve sanığın evden çıkarılarak hastaneye nakledildiği, ölen üzerinde yapılan otopsi sonucuna göre, kimyasal incelemede saptanan % 62,9 karboksihemoglobinin öldürücü düzeyde olduğu ve kişinin ölüm nedeninin karbonmonoksit zehirlenmesi olduğu olayda; TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, hükmün uygulanması bakımından sanık ile ölen arasında Türk Medeni Kanunu anlamında hısımlık ilişkisinin bulunmasının şart olmadığı, mağdur veya ölen ile sanık arasında üstsoy, altsoy, kardeş veya resmi nikâhlı eş gibi hısımlığın bulunduğu olaylarda, esas itibariyle neticenin sanık açısından ızdırıp verici, manevi açıdan yıkıma yol açıcı nitelikte olduğunun, aksinin ispatı mümkün bir karine olarak kabul edildiği, taksirli fiil ile meydana gelen neticenin, sanığın kişisel ve ailevî durumu itibariyle, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açacak nitelikte olmadığının ispatı halinde, sanık ile mağdur veya ölen arasında yakın hısımlık ilişkisi bulunsa dahi hükmün uygulanmasının mümkün olmayacağı;