muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3325, Karar No: 2025/5298, Tarih: 10.04.2025

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında zimmet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/25 Esas, 2020/265 sayılı Kararı ile sanıklardan Levent'in zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 248/2, 249 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 158/1-e, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis ve 254.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, yine nitelikli dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 158/1-e, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis ve 294.480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına resmi belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine, ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan aynı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2021/44 Esas, 2023/799 sayılı Kararı ile sanıklardan Levent hakkında İlk Derece Mahkemesince resmi belgede sahtecilik suçundan, ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında zimmet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmak suretiyle zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine, zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-e, 43/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince neticeten 7 yıl 6 ay hapis ve 350.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/44 Esas, 2023/799 sayılı ek Kararı ile katılanlar ... ve Gençlik ve Spor Bakanlığı vekillerinin resmi belgede sahtecilik ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği reddedilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın, daha önceden sabıkasının bulunmadığına, vicdanen kendi isteği ile yurtdışından döndüğüne, İngiltere'de paranın yarısına bloke konulduğuna, lehe hususların değerlendirilerek beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

2.Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın, daha önceden sabıkasının bulunmadığına, vicdanen kendi isteği ile yurtdışından döndüğüne, İngiltere'de paranın yarısına bloke konulduğuna, lehe hususların değerlendirilerek beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

2.Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmünün bozulması ve temyiz isteminin reddine dair ek Kararın kaldırılması gerektiğine, nitelikli dolandırıcılıktan tek ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

3.Katılan Gençlik ve Spor Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi

Ek Kararın hukuka uygun olmadığına, kaldırılması gerektiğine, sanık ... hakkında zimmet suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiğine, nitelikli dolandırıcılık suçundan tek ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

4.Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık ... hakkında zimmet suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine dair karar yönünden

Sanık hakkında leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen istinaf mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak farklı uygulama ile aynı suçtan mahkumiyetine dair karar yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2.Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak farklı uygulama ile aynı suçtan mahkumiyetine dair karar yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihlerinde Ahiler Kalkınma Ajansında izleme değerlendirme uzmanı olarak görev yapmakta olan sanığın, söz konusu Ajans tarafından proje desteği kapsamında para aktarılan kurumlar olan Keskin Belediyesi ve Gençlik ve Spor Bakanlığında görevli kamu görevlilerini telefonla arayıp hesaplarda karışıklık olduğu, hesapların birleştirilmesi gerektiği gibi sözlerle yanıltmak suretiyle bankadan havale teyidi için yapılacak aramalara onay verdirerek ve banka çalışanına da katılan kurumlar tarafından oluşturulup kurum yetkilisi tarafından imzalanmış gibi kendisinin sahte olarak düzenlediği belgeleri göndererek hileli şekilde aldatmak suretiyle Belediye ve Gençlik ve Spor Bakanlığına ait iki farklı hesaptaki 272.678.00 TL paranın kendi hesabına aktarılmasını sağlaması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, iki ayrı kuruma ait hesaplardan sanığın hesabına para aktarılmak suretiyle işlenmesi nedeniyle iki ayrı nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi kapsamında kalan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün sayısının, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenmesi sonrasında gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapılarak ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, sanığın hesabına aktarıldıktan sonra bloke konulan miktar da dahil olmak üzere menfaat miktarının 272.678 TL, haksız menfaatin iki katının 545.356 TL olduğu dikkate alındığında, temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 27.268 TL adli para cezasıyla cezalandırılması ile bu miktar üzerinden artırım ve indirimlerin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesince 6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararına konu dosyasının yeniden ele alınması için ilgili Mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında, aynı Kanun ve maddenin beşinci fıkrası gereği hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında, aynı Kanun ve maddenin beşinci fıkrası gereği hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/44 Esas, 2023/799 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanlar ... ve Gençlik ve Spor Bakanlığı vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin sanık ... hakkındaki zimmet suçuna ilişkin kararında, katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin, katılanlar Gençlik ve Spor Bakanlığı ile ... vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin sanık ... hakkındaki nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca hükmü bozulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19097, Karar No: 2015/25563, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19097 E.  ,  2015/25563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2014/97-2014/858

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza yakın mahalde bulunan Minare Mahallesi, 110 ada 23 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan ve Dairemizin 2015/18005 Esas - 2015/22609 sayılı kararı ile onanan Muş Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/90 Esas sayılı dava dosyasında, aynı değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın m²'si 298,00 TL olarak belirlenmiştir.

Bu nedenle; aynı mahalde birbirine yakın olup, aynı maksatla kamulaştırılan taşınmazla ilgili olarak tespit edilmiş olan m² birim bedelinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9395, Karar No: 2016/15799, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9395 E.  ,  2016/15799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ve bu bedeller üzerinden KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 17/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 42.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9657, Karar No: 2008/9097, Tarih: 29.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9657 E.  ,  2008/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1431, Karar No: 2019/295, Tarih: 14.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1431 E.  ,  2019/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-20.02.2016 tarihli tutanak ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın satışa arz ettiği uyuşturucu maddelerin yakalandığı yerin google maps uygulaması üzerinden kuş bakışı belirlendiği anlaşılmakla ... İlkokulu'na 147 metre mesafede olduğunun belirtilmesi karşısında; uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun belirtilen okula mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme yada araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 188/4-b bendinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2- Sanığın suça konu kokaini, TCK'nın 188/4-b maddesi uyarınca okula iki yüz metreden yakın mesafe içinde sattığı kabul edildiği halde, somut olayda uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun, TCK'nın 188/4-a ve 4-b bentlerinde düzenlenen birden fazla nitelikli halinin gerçekleştiği dikkate alınarak, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8212, Karar No: 2016/600, Tarih: 27.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/8212 E.  ,  2016/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eşyaları arasında ele geçirilen esrar maddesini, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerlerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33703, Karar No: 2013/15130, Tarih: 20.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33703 E.  ,  2013/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hafta tatil ücret alacakları ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette kayıtlı işçi olarak çalışmaya başladığı tarih itibariyle ... Sendikasına üye olarak sendika ile davalı arasında yapılmış toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, toplu iş sözleşmesinde geçici işçi ve daimi işçi adı altında farklı kurallara tabi iki ayrı işçi sınıfı olduğunun karara bağlandığını, buna göre daimi işçilerin daha yüksek ücret almalarına karşın geçici işçilerin daha düşük maaş aldığını, bu nedenle de işçiler arasındaki ücret eşitliğinin aynı işi yapmalarına rağmen oluşmadığını, davacının ... Liman İşletmesinde yükleme – boşaltma işçisi olarak bir ay süre ile çalıştırılmak için işe alındığını, ancak daha sonra davalı şirketin idari bölümünde büro elamanı olarak çalıştırıldığını, ancak çalıştığı süre boyunca geçici işçi statüsüne göre ücret ödendiğini, toplu iş sözleşmesinde 3 adet skalanın bulunduğunu, davacıya en düşük ücretin öngörüldüğü 3. skalanın uygulandığını, davacının davalı şirket nezdinde 26 veya daha az günlü iş akitleri ile zincirleme olarak sürekli yenilenerek çalıştırıldığını, yaptığı için sürekli iş niteliğinde olduğunu, belirli süreli iş sözleşmelerinin ise belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüştüğünü, davacının işe geldiği tarihleri içinde ödenen ücretin yıllar içinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinin sürekli işçi kadrosundakilere ödenen ücretin çok altında ve eksik olarak ödendiğini, davacının işe geldiği halde kayıtlarda eksik günler gösterildiğini ve bu günlerin ücretlerinin ödenmediğini, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu belirterek, fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hafta tatil ücret alacakları ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: