muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/35756, Karar No: 2014/34047, Tarih: 24.11.2014

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

3) Kanalizasyon Sistemine ya da Ortak Arıtma Tesisine Deşarj

Yönetmeliğin “Kanalizasyon Sistemlerine Boşaltım” kenar başlıklı 25. maddesine göre “Kanalizasyon sistemi bulunan yerlerde her türlü atıksuların kanalizasyon şebekesine bağlanması, ilke olarak bir hak ve mecburiyettir”. Kanalizasyon sistemlerine boşaltılan kentsel ve belirli endüstriyel atıksuların toplanması, arıtılması, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksuların oluşturacağı olumsuz etkilere karşı çevrenin korunması amacıyla kabul edilen 2006 tarihli Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddesinde kanalizasyon sistemi; kentsel atıksuyu toplayan ve arıtma tesislerine iletmeye yarayan kanallar olarak tanımlanmıştır. Kentsel atıksu ise, evsel atıksu ya da evsel atıksuyun endüstriyel atıksu ve/veya yağmur suyu ile karışımını ifade etmektedir.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri (OSB) Kanunu’nun 20. maddesine göre, organize sanayi bölgelerinin ortak arıtma tesisi yapması, işletmelerin de atıkların ortak arıtma tesisinin kabul edebileceği standartlara düşürülmesi amacıyla ön arıtma yapması gerekir. 22.08.2009 tarihli OSB Uygulama Yönetmeliğinin 114 ve aynı Yönetmeliğin 182. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 01.04.2002 tarihli OSB Uygulama Yönetmeliğinin 104. maddelerinde aynı ilkeler tekrarlanmıştır. 2009 tarihli Yönetmeliğin 118. maddesine, 2002 tarihli Yönetmeliğin ise 108. maddesine göre, OSB'nin belediye sınırları içinde olması ve atıksularının belediye atıksu arıtma tesisine bağlanması durumunda, belediyenin kanala deşarj standartlarına, belediye sınırları dışında direkt alıcı ortama deşarj durumunda su ürünleri istihsal sahası ise 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, değil ise, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ya da bölgesel koşullara bağlı oluşturulan deşarj standartlarına uymak zorundadır. Yönetmeliklerin devam eden maddelerinde kanalizasyon şebekesine verilmeyecek atıklar, artıklar ve diğer maddelere ilişkin hükümlere yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, kentsel atıksular kanalizasyon sistemi ile toplanarak, Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin 4. maddesinde “idare” olarak tanımlanan belediyeler tarafından yapılan arıtma tesislerinde arıtmaya tabi tutularak alıcı ortama verilmektedir. Kanalizasyon sistemine deşarj edilen endüstriyel atıksuların kural olarak ön arıtmaya tabi tutulması ve belediyeler tarafından kabul ve ilan edilen Yönetmeliklerde belirlenen limit değerleri aşmaması gerekir. Aksi halde Belediyeler, ön arıtma yapılmadan veya ön arıtma yapılsa bile istenilen limitleri sağlamadan kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksular için kirlilik yükü bedeli, kirlilik önlem payı gibi isimlerle ilave bedel almaktadır. Bu nedenle belediyeler tarafından 2560 sayılı Kanun’a istinaden kabul edilip uygulanan Atıksuların Kanalizasyon Sistemine Deşarjına İlişkin Yönetmeliklerde, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksularla ilgili benimsenen kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde benimsenen değerlerden farklı ve kimi zaman daha yüksektir.

Açıklamadan da anlaşılacağı gibi, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksu alıcı ortama doğrudan verilmemekte, belediyelerce inşa edilen ve bir arıtma tesisine bağlı bulunan kanalizasyon sistemine aktarılmaktadır. Bu durumda, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksudaki kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde ya da belediyelerce hazırlanan yönetmeliklerde belirlenenlerden daha yüksek olsa bile, “atığın alıcı ortama verilmesi” öğesinin gerçekleşmemesi nedeniyle, TCK’nın 181/1. maddesinde düzenlenen çevreyi kasten kirletme suçu oluşmayacaktır. Ancak limitlerin bu suretle aşılması, kanalizasyon sistemini ve arıtma tesislerinin çalışma kapasitesini etkileyeceğinden, belediyelerce olağan olarak tahsil edilmekte olan atıksu bedelinin yanı sıra, kirlilik ücreti veya kirlilik yükü bedeli gibi değişik adlarla ek bir bedel alınmasını gerektirecektir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, atıksuyun deşarj edildiği alıcı ortamla, neticede arıtmaya tabi tutulacak kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtmayla sonlanacak sisteme deşarj birbirinden ayrılmış, atıksuyun deşarj edildiği yere göre farklı yükümlülükler ve buna bağlı olarak hukuki yaptırımlar belirlenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın Gebze Organize Sanayi Bölgesinde İleri Elektro Kimya San ve Tic A.Ş müdürü olduğu, iddianamede “İl Çevre Orman Müdürlüğü teknik elemanlarının, 27.02.2007 tarihinde işletmeden aldıkları atık suyun numune tahlilleri sonuçlarının, Kocaeli Valiliği Mahalli Çevre Kurulunun 04.03.2006 tarih ve 25 numaralı kararı ile saptanan GOSB Tablo III Makine Sanayii Deşarj Limitlerinde belirlenen değerlerin üzerinde KOI, AKM, Çinko, Kadmiyum, Yağ Gres, Demir kirlilik içerdiği, pH parametresinin de sınır değer aralığının dışında olduğu, çevrenin kasten kirletilmesi suçunun oluştuğu” iddia edilmiştir.

Atığın, Yönetmelikte belirlenen limit değerleri aşması ve çevre kirliliğine neden olacak içerikte olması, tek başına suçun oluşumu için yeterli değildir. Atığın alıcı ortamlardan hangisine bırakıldığı, alıcı ortama bırakılmadan arıtma ile sonlanacak şekilde kanalizasyon sistemine ya da organize sanayi bölgelerinde olduğu gibi ortak arıtma sistemine ulaşıp ulaşmadığının da araştırılması gerekir. Atığın alıcı ortama bırakılması halinde de alıcı ortamın kirlenmesi ya da kirlenme ihtimali kanıtlanmalıdır. Dosyada ise atıksuların ulaştığı yere ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İşletmeden alınan numuneye göre çevre kirliliğine neden olabilecek içerikteki atıksuyun ulaştığı yer tespit edilerek gerekirse bilirkişilerden yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan ilkelere uygun olarak ek rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan İ.. M.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4258, Karar No: 2016/8583, Tarih: 14.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/4258 E.  ,  2016/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2013/570 esas, 2014/197 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/12/2015 tarih ve 2015-26779/84680 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2016 tarih ve 2015/425884 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Kayden 26/10/1995 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak, fazla cezaya hükmedilmesinde,

2- Suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçu olarak tespit edilen eyleminden dolayı hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi hükmü gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince ödenemeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubu arasında olan suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ile suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçu olarak tespit edilen eyleminden dolayı hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu’nun 106/4. maddesi hükmü gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden,... Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 13.03.2014 gün ve 2013/570-2014/197 sayılı hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından, TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim ile 3 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilerek, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL'den hesaplanarak neticeten ayrı ayrı olmak üzere 2.000,00 TL ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, ayrıca “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına (ihtar edilememiştir)” ilişkin bölümlerin çıkarılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7599, Karar No: 2024/25853, Tarih: 10.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7599 E.  ,  2024/25853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

4. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

5. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına,

6. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

7. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, iletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka uygun olduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6990, Karar No: 2015/8728, Tarih: 08.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6990 E.  ,  2015/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haksız yere ve tek taraflı olarak feshedilen bayilik sözleşmesi nedeniyle yoksun kalınan kar ve portföy tazminatına ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; davalının ikametgahının ".../..." olduğundan ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, açılan davanın kesin yetki kuralına bağlı olmadığı, buna göre re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davada davalı vekilinin ... Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazında bulunduğu, mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderildiği, bahsi geçen mahkemece davalının ikamet ettiği ... ilçesinin ...'ye bağlı olduğu bu nedenle mahkemece yanlışlığın tashih yahut tavzih usuli işlemleri yapılarak ... Mahkemelerine gönderilmesi için ... Asliye Ticaret Mahkemesine yazı yazıldığı, yazıya cevaben ... Asliye Ticaret Mahkemesince tashih şerhi tanzim edilerek ve ... Asliye Ticaret Mahkemesince yazılan yazı ilgi tutularak "kararın tashihi" konulu müzekkere yazıldığı, bunun üzerine ... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği, mahkemece, yetki konusunun, mahkemece re'sen nazara alınamayacağından bahisle yetkisizlik kararı verildiği, her iki yetkisizlik kararının da kesinleştiği görülmüştür.

Her ne kadar ... Asliye Hukuk Mahkemesince davalının süresinde yetki itirazında bulunmadığı ileri sürülerek yetkisizlik kararı verilmiş olsa da; dosya kapsamından, ... Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı tarafa dava dilekçesinin 11.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafın yetkisizlik ilk itirazını içerir davaya cevap ve delillerini sunmak üzere süre uzatım talepli dilekçesinin ise iki haftalık yasal süresi içerisinde mahkemeye sunulmak üzere ... Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosu Yazı İşleri Müdürlüğünce 25.03.2014 tarihinde havale edildiği görülmüştür. Bu nedenle HMK 127. maddesi uyarınca yetkisizlik ilk itirazını da içerir uzatma talebinin yasal süresi içerisinde mahkemeye ulaştığı ve mahkemece kesin yetki kuralı bulunmayan davada yetki itirazının değerlendirilmesine göre yetkisizlik kararı verildiği, ayrıca davalının ikametgah adresinin ... iline bağlı olduğu gözetilerek davayı görmeye ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu kabul edilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3557, Karar No: 2018/7676, Tarih: 12.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/3557 E.  ,  2018/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 206 ada 50 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydı, harici taksim ve zilyetlik nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında bir kısım davacıların bir kısım taşınmazlar yönünden davalarından feragat etmeleri nedeniyle Mahkemece 04.04.1997 tarihli ara karar ile, çekişmeli taşınmazın ... tutanağının kesinleştirilmek üzere Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, bu ara karar uyarınca ... tutanağı Tapu Müdürlüğü’ne gönderilerek taşınmazın 04.04.1997 tarihinde tespit maliki adına tapuya tescili sağlanmıştır. Çekişmeli taşınmaz tapuya tescil edildikten sonra, 03.05.2000 tarihinde satış ve pay tevhidi suretiyle ...... adına tapuda kayden intikal ettirilmiştir. Mahkemece, dosya kapsamında dava konusu olan diğer taşınmazların yargılamasına devam edilirken 13.03.2015 tarihli ara karar ile çekişmeli 206 ada 50 parsel sayılı taşınmaza ait ... tutanak asılının “davalıdır” şerhi konularak yeniden dosyaya istenmesine karar verilmiş, tutanak aslı yeniden dosyaya getirildikten sonra; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, çekişmeli 296 ada 50 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, kararın taraflara tebliği ve olağan kanun yoluna müracaat edilmemesi üzerine karar, 03.05.2017 tarihinde kesinleştirilmiştir.

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünce; mahkemenin tebliğ ile kesinleşen kararında 206 ada 50 parsel sayılı taşınmaz hakkında 03.05.2000 tarih ve 74 yevmiye numaralı işlem ile ...... adına intikal yapıldığı, taşınmazın daha sonra kayden satış yoluyla...oğlu ......'a intikal ettiği, yeniden "davalıdır" şerhi işlendiği tarihte taşınmazın ...... adına kayıtlı olduğu belirtilerek; satış işlemi yapılarak el değiştiren 206 ada 50 parsel sayılı taşınmaz yönünden de diğer bir kısım taşınmazlar gibi "daha önce tapuya tescil edildiğinden tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle ... ... Mahkemesi’nin söz konusu ilamının kanun yararına temyiz edilmesi isteği ile başvurusu üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarih ve 2018/47898 sayılı yazıları ile; daha önce 206 ada 50 parsel sayılı taşınmaz hakkında tescil işlemi yapılıp, taşınmaz tapuda intikal gördüğünden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tescil hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğu açıklanarak hükmün, HMK'nın 363/1. maddesi gereğince kanun yararına bozulması talep edilmiştir.