muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13370, Karar No: 2023/1177, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13370 E.  ,  2023/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR :Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçelerinde; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 108 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;idarece belirlenen kıymet takdir raporunda kapitalizasyon faizinin hatalı belirlendiğini, birinci sınıf sulu arazi olan taşınmaza üçüncü sınıf arazi olarak değer biçildiğini, kıymet takdir raporunda belirlenen bedelin düşük olduğunu, İl tarım Müdürlüğünden dava konusu taşınmazdaki münavebe deseni ile tarımsal destekleme primlerine ilişkin belgelerin getirtilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın bedelinin tespitinde objektif değer artışının uygulanması gerektiğini, yasal faizin enflasyon karşısında yetersiz kalacağını ve davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile idarece düzenlenen kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedelin derhâl, bakiye bedelin ise kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilgili kurumlardan resmî veriler getirtilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, üretim gelirlerinin, yüksek üretim masraflarının ise düşük alınması suretiyle yüksek bedel belirlendiğini, kapitalizasyon faizinin % 5 alınması gerektiğini, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin idareye yüklenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yöre koşullarına uygun münavebe ürünlerinin seçildiği, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden doğru olduğu; ancak yasal faiz başlangıç tarihi ve 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhâl ödenmesi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmî verileri ile Şanlıurfa Ticaret Borsası Bültenleri dosya arasına alınıp bu cetvellerdeki verilere uygun olarak ve üretim masraflarının brüt gelire oranının ekonomik tarıma uygunluğu da denetlenmek suretiyle değer biçilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20303, Karar No: 2022/1977, Tarih: 07.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/20303 E.  ,  2022/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2020 gün ve 2019/641 Esas, 2020/292 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında kanunen uygulama koşulları oluşmadığı halde tekerrüre ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin tatbik edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.02.2021 gün ve 2020/2511 Esas, 2021/193 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2020 gün ve 2019/641 Esas, 2020/292 Karar sayılı ilamda yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10386, Karar No: 2014/18256, Tarih: 24.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10386 E.  ,  2014/18256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/400-2014/233

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2013/400-2014/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sigortaladığını müvekkiline ait kamyonetin içinde 1.954 kg et olduğu halde çalındığını, olaydan 2 gün sonra aracın bulunmasına rağmen içindeki etin götürüldüğünün anlaşıldığını, hasar tazmin taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek 42.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, park halinde bulunan araçta meydana gelen hırsızlığın teminat kapsamı dışında kaldığını, ayrıca olayın davacının iddia ettiği gibi olmadığı yönünde elde edilen deliller neticesi davacı hakkında fezleke düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu hırsızlık olayının davacının sigortalı aracının park edildiği otelin önünden çalınarak başka bir yere götürülmesi ve bu yerde içindeki et emtiasının boşaltılarak aracın içi boş halde terk edilmesi suretiyle meydana geldiği, olayın oluş şekli içinde meydana gelen zararın poliçe teminatı kapsamında kaldığının kabulünün gerektiği, çalınan 1.954 kg kuzu eti değerinin 41.034,00 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 41.034.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinde yer alan "taşınan emtia klozu" uyarınca çalınan et emtiası bedelinin sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, emtianın poliçe teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin 24.03.2011 tarihli karar Dairemizin 16.05.2013 tarih ve 2011/7471-2013/10067 E.K. sayılı ilamında "araç çalınmak suretiyle içindeki emtianın boşaltıldığının iddia edilmiş olmasına göre iddia edilen bu oluş şekli içinde meydana gelen zararın poliçe teminatı kapsamında kaldığının kabulü gerekeceği" belirtilmiştir. Davacı, hırsızlığın park halindeki aracın içinde meydana gelmediğini, konaklanan otelin yanındaki aracın çalınarak götürüldüğünü, içindeki etin alınmasını müteakip terk edilen aracın bulunduğunu iddia etmiştir. Bozma ilamında da belirtildiği gibi "iddia edilen oluş şekli içinde meydana gelen" zararın teminat içinde kaldığı kabulü edilecektir. Ancak, dosya kapsamından davacının da içinde bulunduğu bir kısım sanıkların sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/397 Esas sayılı dosyasında yargılandıkları, tazminat davasında verilen davanın reddi kararı da gözetilerek emtianın sigorta teminatı altında bulunmaması nedeniyle işlenemez suç olduğu gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, ancak olayla ilgili bir kısım tespitlerin yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla anılan Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki tespitlerin de değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1312, Karar No: 2024/4641, Tarih: 28.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/1312 E.  ,  2024/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2053 E., 2020/616 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarih ve 2022/13335 Esas, 2023/9220 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2024 tarihli ve 3 – 2020/92345 sayılı maddi hata düzeltilmesi talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 inci maddesine 5560 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile eklenen ek cümlede, Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir hükmü uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi başvurusu üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarih ve 2022/13335 Esas, 2023/9220 sayılı Kararında "V. KARAR" başlıklı bölümünün (C) bendinde dosya içeriğine aykırı olarak "verilen beraat kararına" ibaresi yerine "verilen mahkumiyet kararına" ifadesine yazılmak suretiyle maddi hata yapıldığı, maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile 5320 sayılı Kanun’un 8/1 inci maddesi uyarınca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarih ve 2022/13335 Esas, 2023/9220 sayılı Kararında "V. KARAR" başlıklı bölümünün (C) bendinde yer alan "verilen mahkumiyet kararına" ifadesinin çıkartılması yerine "verilen beraat kararına" ifadesinin eklenmesi suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 22.11.2023 tarih ve 2022/13335 Esas, 2023/9220 Karar sayılı ilamının "V. KARAR" başlıklı bölümünün (C) bendinde ""verilen beraat kararına" ibaresi yerine, sehven "verilen mahkumiyet kararına" şeklinde ifade yazılmak suretiyle yazım hatası yapılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı maddi hata düzeltme talebinin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının MADDİ HATA DÜZELTME TALEBİNİN KABULÜNE,

2. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarih ve 2022/13335 Esas, 2023/9220 sayılı Kararında "V. KARAR" başlıklı bölümünün (C) bendinde yer alan "verilen mahkumiyet kararına" ifadesinin çıkartılması yerine "verilen beraat kararına" ifadesinin eklenmesi suretiyle söz konusu MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3087, Karar No: 2020/172, Tarih: 20.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3087 E.  ,  2020/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet, çıkar amaçlı suç örgütü kurma ve kasten öldürme suçlarından sanık ...'in, almış olduğu hapis cezalarının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/2. maddesi uyarınca 8 ay süre ile geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak içtima edilmesine ilişkin Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/862 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 sayılı kararını müteakip, hükümlü hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/09/2018 tarihli ve 2018/7-18113 sayılı müddetnameye karşı yapılan itirazın reddine dair Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2019 tarihli ve 2010/95 esas, 2011/27 sayılı ek kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2019 tarihli ve 2019/289 değişik iş sayılı kararının içtima kararının bozulması halinde infaz kabiliyeti olmayacağı düşünülerek yapılan incelemede,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/04/2018 tarihli ve 2018/1338 esas, 2018/1499 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 68-77 maddelerine göre yapılacak içtima işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması, takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olduğundan, usulüne uygun şekilde duruşma açılarak ve hükümlü duruşmaya çağrılarak, yapılacak yargılama sonucu karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/862 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/07/2019 gün ve 94660652-105-01-9078-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 15/07/2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere; 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK.nin 68-77 maddelerine göre yapılacak içtima işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olduğundan, usulüne uygun şekilde duruşma açılarak ve hükümlü duruşmaya çağrılarak, yapılacak yargılama sonucu karar verilmesi gerektiği, verilen bu kararında temyize tabi olduğu;

Somut olayda; hükümlünün Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 tarihli, 2010/192 esas, 2011/98 karar sayılı kararı ile tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan verilen müebbet hapis, çıkar amaçlı silahlı suç örgütü kurmak suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezalarının infazı aşamasında Cumhuriyet savcılığı tarafından hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen cezaların içtima ettirilmesine karar verilmesinin istenmesi üzerine Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu hükümlü hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme, çıkar amaçlı silahlı suç örgütü kurmak ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen cezaların 765 sayılı TCK'nin 73. maddesi uyarınca içtimaına ilişkin 18.10.2012 tarihli ve 2012/862 değişik iş sayılı karar temyiz yasa yoluna tabi olduğu halde, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve yasal süresi içerisinde itiraz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirilerek infaza verildiği, bu karar esas alınarak düzenlenen müddetnameye itiraz edildiği, müddetnameye itiraz üzerine verilen kararlara ilişkin olarak yapılmış bir kanun yararına bozma isteminin bulunmadığı, kanun yararına bozma isteminin kesinleşen cezaların içtimaı konusunda verilen karara ilişkin olduğu anlaşılmakla;

Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2012 tarihli ve 2012/862 değişik iş sayılı kararı re’sen temyize tabi olup, henüz kesinleşmediğinden kesinleşmeyen ve temyize konu olan karara ilişkin olarak yapılan ve yerinde görülmeyen KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden verilen ve re'sen temyize tabi bulunan bu kararın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderilmesi konusunda gereğinin takdir ve ifası amacıyla mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4665, Karar No: 2024/13862, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4665 E.  ,  2024/13862 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.01.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/493 E. 2022/2262 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2016/280 Esas, 2020/235 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/493 Esas, 2022/2262 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca hükümlerin bozulmasına ve vekalet ücretine takdir edilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/493 Esas, 2022/2262 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; sanıkların cezalandırılması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR