muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4170, Karar No: 2024/3246, Tarih: 08.05.2024

2.Davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların 07.10.2010 tarihinde evlendiklerini, tarafların bu evlilikten 04.11.2016 doğumlu ... adında ortak çocukları olduğunu, ortak çocuğun 3 yaşında olduğunu, davalı tarafından kendisine şiddet uygulandığını, davalının müvekkilinin öğretmenlik yaptığı ... Eğitim okullarını bastığını ve terör estirdiğini, kızını görme bahanesiyle müvekkilinin huzurunu ve psikolojisini alt üst ettiğini, birden fazla kişiyle okulu basarak yanındakilere verdiği talimatla müvekkilinin bir odaya kapatılmasını sağladığını, davalının bu yaşattıkları yüzünden travma ve acılar yaşadığını, manevî olarak zarar ve ziyana uğradığını belirterek; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacıya verilmesine, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacının dava dilekçesindeki iddialarını kabul etmediklerini, dava dilekçesinde şiddete uğrayan tarafın davacı olduğunu iddia etse de asıl şiddete uğrayan tarafın kendisi olduğunu, müvekkilinin evinin önünde ortak çocuğun yanında, ortak çocuğun psikolojisini ve ruh halini umursamadan defalarca bağırdığını, davacının çocuğun etkilenmemesi adına bu duruma engel olmadığını, davacının ortak çocuğu korumaya çalışan müvekkilinin babası olan ...'i darp etmeye başladığını ve ortak çocuğu bu olaylara şahit olmak zorunda bıraktığını, müvekkilinin ortak velâyet hakkı bulunan kızını bu tarihe kadar göremediğini, görmek için çocuğun okuluna gittiğinde davacı tarafından çocuğun kendisine gösterilmediğini, okul müdürü ile olan görüşmesinde de müdürün kendisine böyle bir hakkı olmadığının söylenerek çocuğunu görmesine izin vermediğini belirterek; davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların ve ailelerinin karşılıklı şiddet eylemlerinin olduğu, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, çocuk için 350,00 TL tedbir-500,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğu, kusur belirlemesinin hatalı olduğu, kadının kabul edilen asıl ve birleşen dava ve fer'îleri ile yargılama gideri ve vekâlet ücretleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince, davacı kadına verilen kusurun istinaf edilmeksizin kesinleştiği, gerçekleşen kusur durumuna göre; Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/281 Esas, 2021/143 Karar sayılı ilamı ile davalı erkek ve babasının davacı kadın, babası ve kardeşi tarafından, davacı kadının ise davalı erkek tarafından darp edildiği gözetilerek; mahkemenin kusur dağılımı isabetsiz bulunarak erkeğin hafif kadının ağır kusurlu olduğunun tespiti ile erkeğin kusura yönelik istinafının kısmen kabulüne, kusur gerekçesinin düzeltilmesine; çocuğun velâyetinin annesine verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, ortak çocuğun yaşı ve üstün yararı dikkate alınarak, baba ile aralarında kurulan kişisel ilişki süresi yetersiz görüldüğünden; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının asıl davada ve birleşen davada çocukla baba arasında kurulmuş olan kişisel ilişkiye yönelik olan "B" bentlerinin kaldırılarak, bu bentlerin yerine yeniden hüküm tesisine buna göre; asıl davada ve birleşen davada çocukla baba arasında kurulmuş olan kişisel ilişkiye yönelik olan "B" bentlerinin yerine geçmek üzere; velâyeti annesine verilen tarafların ortak çocuğu ... ile davalı babası arasında; Her ayın 1. ve 3. cumartesi günü sabah saat 10.00’dan pazar günü akşam saat 18.00’ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00’dan 3. günü akşam saat 18.00’ye kadar, her yıl öğrenciler için ön görülen yarı yıl tatilinin başlamasını takip eden ilk pazartesi günü sabah saat 10.00'dan aynı haftanın devam eden pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, her yıl okulların Nisan ayındaki ara tatilin başlamasını takip eden ilk pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden pazar günü akşam saat 18.00'e kadar ve her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10.00’dan 31. günü akşam 18.00’e kadar baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilerek, davalı erkeğin kişisel ilişki süresine yönelik istinaf talebi kısmen kabul edildiği, ortak çocuk lehine tedbir nafakası takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, takdir edilen miktarın ise günün ekonomik şartlarına tarafların ekonomik sosyal durumlarına ve hakkaniyete uygun olduğu, hükmedilen iştirak nafakası miktarı ölçülülük ve hakkaniyet ilkelerine uygun olduğu gerekçesi ile erkeğin sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle tanık beyanlarının duyum olduğu, kusur belirlemesinin hatalı olduğu, kadının kabul edilen asıl ve birleşen dava ve fer'îleri ile yargılama gideri ve vekâlet ücretleri yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının asıl davasının ve birleşen boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin kadının geçici velâyet ve nafaka talebine yönelik asıl davasına ve bu davada hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6348, Karar No: 2021/1624, Tarih: 17.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6348 E.  ,  2021/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında mahkemece ilk kararda direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11/06/2020 gün ve 2020/3769 Esas – 2020/5087 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin olarak mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı isebedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.06.2020 günlü 2020/3769 E.- 2020/5087 K. sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.06.2020 günlü 2020/3769 E.- 2020/5087 K. sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına karşı kısmen direnme kararı verilerek hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu yaptığı değerlendirmede, kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığını ve yeni hüküm niteliğinde olduğunu belirterek, dosyayı Dairemize göndermiş olmakla, işin esasının incelenmesinde;

Kapama kiraz bahçesi niteliğindeki ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaza net kiraz geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi ve,

2)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) 2. bendinde bulunan (son karar tarihi olan 02/08/2018) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

B) 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Mahkememizce tespit edilen 238.410,00 TL fark bedelin davalıya derhal ödenmesine, bu konuda ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

C) Vekalet ücretine ilişkin; 9 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) 2. bendinde bulunan (son karar tarihi olan 02/08/2018) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

B) 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Mahkememizce tespit edilen 238.410,00 TL fark bedelin davalıya derhal ödenmesine, bu konuda ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

C) Vekalet ücretine ilişkin; 9 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 490,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 17/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10955, Karar No: 2014/17904, Tarih: 19.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10955 E.  ,  2014/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2013 tarih ve 2013/117-2013/374 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının çeltik ektiği 3 adet taşınmazının davalı nezdinde ayrı ayrı sigortalı olduğunu, 30.10.2011 tarihinden meydana gelen fırtına sebebiyle ürünün zarar gördüğünü, davalının zararı karşılamadığını ileri sürerek 10.075,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 15.636,40 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, zararın fırtına sebebiyle değil rüzgar nedeniyle oluştuğunu ve rüzgar nedeniyle meydana gelecek zararların poliçe teminatında bulunmadığını, üründe meydana gelen verim düşüklüğü nedeniyle zeyilname düzenlenerek davacıya prim iadesi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı nezdinde sigortalı bulunan çeltik tarlalarındaki zararın, fırtına sebebiyle meydana geldiğini ve bu nedenle poliçe teminatında bulunduğunu, davacının zararının, dava konusu 2 adet poliçesinden kaynaklı sigorta prim iadesi düşüldükten sonra, 9.015,42 TL olduğu gerekçesiyle anılan miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 461,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12770, Karar No: 2012/22634, Tarih: 04.07.2012

**7. Ceza Dairesi         2008/12770 E.  ,  2012/22634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 16.03.2001 tarih ve 4 sayılı banka müfettişi raporunda, suç tarihinde Türk Ticaret Bankası Uzunköprü şubesinde birinci derece imza yetkisiyle şef unvanıyla çalışan sanığın, banka mudilerinden ...'ın vadesiz hesabından taklit imza ile tediye fişi düzenleyerek, diğer mudi ...'nın hesabından mudiye ait imzanın bulunduğu tediye fişiyle para çekip zimmetine geçirdiğinin belirtilmesi karşısında, mudiler ... ve ... dinlenilerek tediye fişlerine imzalarının nasıl atıldığı hususu sorulup, bu imzaların hesaplar üzerinde tasarruf yetkisi verilerek rızalarıyla atılması halinde eylemin zimmet suçunu oluşturmayacağı, tediye fişlerine taklit imza atılmış ve söz konusu imzaların aldatıcılık niteliğine haiz olması halinde veya kandırılarak mudi imzası alındıktan sonra kullanılmış ise eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 31.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/564, Karar No: 2019/4384, Tarih: 06.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/564 E.  ,  2019/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında 01/04/2004 tarihli mahkumiyet hükümlerinin mahkemece 25/05/2004 tarihinde kesinleştirme işleminin yapılmasından sonra.... Cumhuriyet Başsavcılığının, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümleri doğrultusunda kararın gözden geçirilmesinin talep edilmesi talep üzerine mahkemece 04/07/2005 tarihli ek karar ile dosya üzerinden inceleme ile uyarlamaya ilişkin karar verildiği, hükümlünün öğrenme üzerine sunduğu 01/08/2005 tarihli dilekçesinin temyiz mahiyetinde olduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2019 tarihli ve 2018/102776 sayılı tebliğnamesinde anılan ek karara ilişkin görüş belirtilmediği anlaşıldığından, mahkemenin 04/07/2005 tarihli uyarlamaya ilişkin ek kararına yönelik hükümlünün temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10970, Karar No: 2019/5775, Tarih: 26.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10970 E.  ,  2019/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı, 1982 ve 1990 tarihinde kesinleşen kadastro tespitlerinden sonra yapılan taksim sözleşmesine dayanmış olup, hükmü temyizen inceleme görevinin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 30.01.2019 tarih, 2019/1 sayılı ve önceki tarihli kararları ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmiş olması nedeniyle Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'nun 23.06.2016 tarih ve 2016/30395 Esas, 2016/29982 Karar sayılı kararı ile dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesi gerekirken maddi hata sonucu Dairemize gönderildiği ve esas defterine kaydedildiği anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11530, Karar No: 2017/5600, Tarih: 17.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11530 E.  ,  2017/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından ... poliçesiyle sigortalı davalı adına kayıtlı... Plakalı araç 07.10.2012 tarihinde sürücü ......'nın 0.73 Promil alkollü iken ... plakalı araca çarparak maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, yapılan ekspertiz raporlarında... plakalı araçtaki 13.260,00 TL'lik hasarın karşı tarafa ödendiğini, kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini belirterek, rücuen tahsil için başlatılan ... 12. ... müdürlüğünün 2013/10400 takip sayılı dosyasıyla ilamsız ... takibinin itiraz üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın teminat dahilinde olduğunu, sürücünün yasal sınırları dahilinde alkollü olduğunu, kazanın münhasılan alkolün etkisi ile değil de, otobüse yetişmek için hızlı gidildiğinden kazanın meydana geldiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı taraf sürücüsünün kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu ayrıca kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği ve davacının ödemiş olduğu 13.260,00 TL bedelin karşı araçta meydana gelen hasarla uyumlu olduğu belirtilerek, davanın kabulü ile, ... 12. ... Müdürlüğü'nün 2013/10400 takip sayılı dosyasındaki 13.260,00 TL asıl alacak 340,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 13.600,00 TL'ye yönelik itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 696,02 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.