muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2394, Karar No: 2025/2243, Tarih: 28.05.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ihbar olunan ... Holding A.Ş. vekili ile davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihbar olunan ... Holding A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun usulden, davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı – karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Bölge Adliye Mahkemesi kararı gerekçesinin ilgili, yeterli makul olmadığını,

b. İstinaf incelemesinin duruşmalı yapılmasının istenilmesine rağmen HMK'nın 353. maddeye aykırı şekilde duruşma talebi değerlendirilmeden karar verildiğini,

c. Davacı tarafından yazılan maillerde açıkça ikrar ve kabul edildiği üzere işin eksik yapıldığı takibe konu faturalardaki ekipman ve hizmetlerin verilmediği ikrar edilmiş ise ilk derece mahkemesinde olduğu gibi istinaf incelemesinde bu ikrarın dikkate alınmadığını,

d. Asıl davanın kabulüne dair dayanak ve gerekçelerde ödeme emrinde yazılı borç ve borcun sebebine bağlı kalınmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi’nin bu savunma ve iddiayı değerlendirmediğini,

e. VUK'nın m.231/5 hilafına, 2011 yılında eksiksiz teslim edildiği iddia olunan ekipman ve hizmet için 2014 yılından düzenlenen faturaların, hiç düzenlenmemiş sayılması gerektiğini,

f.Takip veya takiple bağlı kalınmadan dava konusu alacağın varlığına dayanak yapılan faturalardaki ekipmanın teslim edilip edilmediği ,hizmetin verilip verilmediği hakkında inceleme veya değerlendirme yapılmaksızın hüküm kurulmuş ise de bu yöndeki istinaf talebimin neden red edildiği hakkında bir açıklama ve gerekçe bulunmadığını,

g. Elektronik imza ile imzalı ve müvekkile tebliğ edilen ödeme emrinde 595.864.70 TL asıl alacak, belirtilmeyen faiz türü ve %...şeklinde oran yazılı olduğunu,mevcut iki ödeme emrinden tebliğ edilmeyenin dikkate alındığını, elektronik imzalı ödeme emrinde USD cinsinden alacak talep ettiği varsayımında dahi alacaklının seçimlik hakkını hangi yönde kullandığını ve alacağın TL karşılığı ile fiili ödeme günündeki bedelin tahsili talebinde bulunmadığından dinlenebilirlik önkoşulu bulunmadığını,

h. Bakanlık işletme onayını fiili teslim olarak kesin kabul hükmünde sayan ve kesin kabul sonrasında başlatılacak garanti süresine dair değerlendirmenin hatalı olduğunu,

ı. Mali bilirkişi incelemelerinde, takibe sıkı sıkıya bağlılık ilkesi hilafına, taraflar arasındaki sözleşmelerde ödenmesi gereken ekipman ve hizmet bedellerinden hangisinin ne şekilde ödendiği ve ne şekilde faturalandırıldığı konusunda hiçbir değerlendirme yapılmadığını,

i. Yabancı gerçek veya tüzel kişi bile olsa ticari defterlerini ibrazla mükellef olduğu halde ibrazdan kaçındığını, dosyaya sunulan kayıtlar yabancı dilde tutulması sebebi ile davacı lehine delil olamayacağını,

ı. Mali bilirkişi incelemelerinde, takibe sıkı sıkıya bağlılık ilkesi hilafına, taraflar arasındaki sözleşmelerde ödenmesi gereken ekipman ve hizmet bedellerinden hangisinin ne şekilde ödendiği ve ne şekilde faturalandırıldığı konusunda hiçbir değerlendirme yapılmadığını,

i. Yabancı gerçek veya tüzel kişi bile olsa ticari defterlerini ibrazla mükellef olduğu halde ibrazdan kaçındığını, dosyaya sunulan kayıtlar yabancı dilde tutulması sebebi ile davacı lehine delil olamayacağını,

j. Davalı kaydında yer almasına rağmen davacı kaydında yer almayan ödeme ve virman kalemleri farklılığı hakkında değerlendirme yapılmadığını,

k. Yerel mahkemece sözleşme uyarınca teslimin ne zaman yapılması gerektiği, gecikme süresi ve gecikme süresi itibarıyla kesinti bedelinin ne kadar olması gerektiği tespit edilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu,

l. Davalıya tebliğ edilen usule aykırı ödeme emrinde dayanak yapılan 6 adet fatura içeriğinde ekipman bedeli alacağı talebi itirazı haklı bir itiraz olmakla inkar tazminatı hükmedilmesinin hatalı olduğunu, m. Zamanaşımına dair değerlendirmede hataya düşüldüğünü, parça parça ekipman getirildiği ve bu ekipmanlara dair var ise alacakların ayrı ayrı tespiti ile her bir ekipman için alacak talebine dair zamanaşımının değerlendirilmesi gerektiğini, ekipmanların Türkiye'ye getirilme tarihinin 2009 yılında başladığı gözetildiğinde, asla takip sebebi ile bağlı olunmamasını kabul manasında olmamak üzere, buna dair alacak talebinin 2009 tarihi itibari ile hesaplanmak sureti ile zamanaşımına uğradığını,

n. Karşı davanın reddine dair gerekçelerin tümü ile hukuka aykırı olduğunu, 2014 yılında mal ve hizmet verildiği iddiasına dayalı faturadan kaynaklı alacağın varlığına dair kabule rağmen, ekipmanların ve hizmetin tamamlanarak fiili teslimin 2011 yılında gerçekleştiği tespitinin çelişkili olduğunu,

o. 2014-2015-2016 yıllarında ortaya çıkan gizli hata ve arızaların giderilmesine dair hata ve eksiklerin davalı tarafından 3. şahıslar ile anlaşmak sureti ile giderilmesine dair fatura ve kayıtlar hakkında değerlendirme yapılmadığını,

p.Yerel mahkemece dava konusu zarar ve kâr kaybını hesaplamaya yönelik birçok bilirkişi görüşü aldırıldığı buna dair itiraz ve talepler sonucunda, alanında uzman teknik bilirkişi raporlarındaki kısmen eksiklikleri olsa da karşı davaya konu talepleri aydınlatma kabiliyetine havi değerlendirmelere rağmen, bunun tam aksi yöndeki mali bilirkişi raporunda uzmanlık alanı dışında yapılan ve diğer raporlar ile çelişkili olan değerlendirmelere dayanılarak hüküm kurulmasının usul ve mevzuata aykırı olduğunu, kaldı ki dosyadaki bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler dahi giderilmeksizin hüküm kurulmasının, başlı başına istinafa konu kararın kaldırılma nedeni olduğunu, keza, eksik mal teslimi ve eksik ifa iddiasına rağmen karşı davanın reddi gerekçesinde ayıp iddiasına dayanıldığını,

r. Sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceğini,

s. Eksik yapılmış iş ve hizmet ile teslim edilmemiş mal ve hizmete dair, davacının tek taraflı düzenlenen fatura içerikleri ile sınırlı kalındığını, iddia edilenler hakkında bir delil ortaya koyulmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada eser sözleşmesine dayalı başlatılan icra takibine itirazın iptali, karşı davada eser sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve takip talebi ile fiziki ödeme emrinde alacak miktarının 595.864,70 USD olarak belirtilmesi, UYAP üzerinde düzenlenen ödeme emrinde ise alacak miktarının hem 595.864,70 USD hem de 595.864,70 TL alacak olarak gösterilmesi karşısında UYAP kayıtlarındaki ödeme emrinde yer alan “TL” ibaresinin maddi hataya dayandığı, öte yandan davalı defterlerinde davacı alacağının 595.864,70 USD olduğu yazılı olup kendi defterlerinin davalı aleyhine delil teşkil edeceği, icra takibinde borcun dayanağı olarak faturalar, sözleşmeler ve hesap mutabakat belgesinin gösterildiği anlaşılmış olmakla usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davacı- karşı davalı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalı-karşı davacıdan tahsili ile davacı- karşı davalıya ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5569, Karar No: 2009/8384, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5569 E.  ,  2009/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 31.823 YTL masrafın alacağın doğduğu tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenler davalılar vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan, Adana 15. Noterliğince 24.09.2002 tarih ve 15218 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun yada yapıldığı yılı takip eden yıl başının faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 16.10.2002 tarihinde ... Askeri Tıp Akademisi’nde eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...’in 30.10.2007 tarihinde başarısızlık nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yıl itibarıyla gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren dava tarihine kadar işlemiş faizinin hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken eğitim ve öğretim dönemi sonundan itibaren işlemiş faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2- Davacı vekilince yükümlüye yapılan 31.823 YTL masrafın alacağın doğduğu andan itibaren yasal faiziyle tahsili istendiğine göre; taraflar lehine vekalet ücretinin ve bu bağlamda karar ve ilam harcının asıl alacağın red ve kabul edilen miktarı üzerinden hesap edilmesi gerekirken, asıl alacak ile beraber dava tarihine kadar işlemiş faiz üzerinden hesap edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2- Davacı vekilince yükümlüye yapılan 31.823 YTL masrafın alacağın doğduğu andan itibaren yasal faiziyle tahsili istendiğine göre; taraflar lehine vekalet ücretinin ve bu bağlamda karar ve ilam harcının asıl alacağın red ve kabul edilen miktarı üzerinden hesap edilmesi gerekirken, asıl alacak ile beraber dava tarihine kadar işlemiş faiz üzerinden hesap edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 625,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5812, Karar No: 2011/7496, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5812 E.  ,  2011/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarar uğratmak için mevcudunu azaltmak suçundan sanık ...'un İİK'nun 331/1, TCK 50, 52 maddeleri uyarınca 3600 TL ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu azaltmak suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Sanığın, taşınmazı borçlarını ödemek için sattığını savunmasında bildirmesi karşısında, devredilen taşınmazdan elde edilen para ile hangi icra takip dosyaları borcunun ödendiği sorularak, varsa bu icra takip dosyaları tetkik edilerek, bu takip dosyalarının alacaklıları ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık bağı bulunup bulunmadığı, borcun hayali borç ikrarı suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı yönünde araştırma yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın sabıka kaydı getirtilip dosya içine konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

2- Hapis cezası asgari hadden tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle gün para cezasının asgari hadden ayrılmak suretiyle tayin edilerek ceza tayininde çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme uygun olarak CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14047, Karar No: 2014/19296, Tarih: 12.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/14047 E.  ,  2014/19296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 3,50 TL bozma öncesi masraf, 8 adet davetiye gideri 35,00 TL üzere toplam 38,50 TL olmak üzere Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3741, Karar No: 2013/4475, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/3741 E.  ,  2013/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 1.11.2008 ile 31.5.2009 tarihleri arasında davacıya yersiz ödenen yetim aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1998 yılında kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2009 yılında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008 – 31.05.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan

gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, davalı ile boşandığı eski eşinin 5.3.2009 tarihli ikametgah belgesinde yazılı bulunan adreslerin aynı adresler olduğu, davalının oturduğu evin su faturasının boşandığı eski eşi adına kayıtlı olduğu ve 8.12.2009 tarihli zabıta araştırmasında davalının eski eşinin ayrıldıktan bir müddet sonra burada kaldığı, 2009 yılı Mart ayından bu yana devamlı olarak burada kalmadığı yolundaki tespitler de dikkate alınmak suretiyle tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı,

adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden yeniden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2008 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11615, Karar No: 2012/11502, Tarih: 19.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/11615 E.  ,  2012/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2012 gün ve 2012/996 E. 2012/788 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.