muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14182, Karar No: 2023/9718, Tarih: 16.11.2023

B. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.07.2019 tarihli ve ....Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 19.12.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle İnegöl 1. Asliye Ceza

Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve ... Karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile sonuç olarak 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Mahsuba konu İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve .... Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Sanığın 19.12.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2018 tarihli ve 2018/657 Esas sayılı iddianamesi ile İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/150 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca "2 yıl 6 ay hapis cezası" ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 11.06.2018 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

D. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki ayrı mahkemeye açılmış iki ayrı dava mevcut olup, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasına konu suç tarihlerinin 07.08.2017 ve 07.09.2017, iddianame tarihinin 02.03.2019 olduğu, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasına konu suç tarihinin 19.12.2017, iddianame tarihinin 06.03.2018 olduğu, her üç eylemin de ilk iddianame tarihi olan 06.03.2018 tarihinden önce işlendiği, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı, İnegöl 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.05.2018 tarihli mahkûmiyet kararının 11.06.2018 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesince zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle belirlenen "2 yıl 1 ay" hapis cezası, kesinleşen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/150 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile verilen "2 yıl 6 ay hapis" cezasından az olduğundan "ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "1 yıl 8 ay" hapis cezasının mahsubu suretiyle 5 ay hapis cezasına hükmolunması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

E. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

E. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve 2019/174 Esas, 2019/315 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının, hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine;

" 4. Sanığa verilen "2 yıl 1 ay" hapis cezası, kesinleşen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/150 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile verilen "2 yıl 6 ay hapis" cezasından az olduğundan sanık hakkında "ek ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6284, Karar No: 2016/787, Tarih: 25.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6284 E.  ,  2016/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/10/2015, 2015/149 (E) ve 2015/375 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık . hakkında mağdur .yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nun maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğu gibi ayrıca mahallinde değerlendirildiğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,.,. hakkında maktul. kasten öldürmeye yardım etmek, .,., hakkında ayrıca mağdur . kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak

verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin suçların sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7663, Karar No: 2008/9881, Tarih: 04.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7663 E.  ,  2008/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, senetten kaynaklanan icra takibinde borçlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 20/12/2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26226, Karar No: 2015/39259, Tarih: 07.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26226 E.  ,  2015/39259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/336382

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2010

NUMARASI : 2010/120 (E) ve 2010/229 (K)

SUÇ : Tehdit (Yağmadan dönüştü), Kasten yaralama, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Güveni kötüye kullanma (Hırsızlık suçundan dönüştü)

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. hakkında hükmolunan cezaların süresine göre ve süresinden sonra yapılan savunmanın duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-) Sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

II-) Sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık İ.. G.. hakkında güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede; işyerinden kontör ve para alma eylemlerinin ise, sanık İ.. G.. tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık İ.. G..'ün, satış elemanı olarak çalıştığı D.. İ.. adlı iş yerinden aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda ve en son olay gecesi saat 20:35 sıralarında para ve telefon kontörü alması ve 10 gün sonra zararı gidermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 43/1 ve 168. maddeleri kapsamında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, güveni kötüye kullanmak suçu kabul edilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kendilerine ait işyerinde çalışan İ.. G..'ü buradan telefon kontörü çalarken yakalayan sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D..'ın, o güne kadar aldığı tüm para ve kontörlerin miktarını tespit ve bunların iadesini temin amacıyla, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, haklarında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

2-) Kendilerine ait işyerinde çalışan İ.. G..'ü buradan telefon kontörü çalarken yakalayan sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D..'ın, o güne kadar aldığı tüm para ve kontörlerin miktarını tespit ve bunların iadesini temin amacıyla, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, haklarında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. ve İ.. G.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince sanık İ.. G..'ün kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2016/4240, Karar No: 2018/7559, Tarih: 10.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4240 E.  ,  2018/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ... İlçesi Oymaağaç Köyü çalışma alanında bulunan 132 ada 145 parsel sayılı 281.196,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu belirtilerek ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 16.10.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.056,56 metrekare bölümün tespitinin iptali ile davacı ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ... lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde hava fotoğraflarından yararlanılmamış; tek ziraatçi bilirkişi tarafından yapılan inceleme ile yetinilmiş; raporda taşınmazın güney tarafının geçen dere nedeniyle tarıma elverişli olmadığı belirtildiği halde krokide dere işaretlenmemiş ve jeolog bilirkişiden taşınmazın niteliği konusunda görüş alınmamış; ayrıca davaya konu taşınmaza komşu taşınmazlara ait kayıtlar getirtilerek dava konusu taşınmaz yönünü ne okudukları da saptanılmamıştır.

Hal böyle olunca, sağlıklı sonuca varılabilmesi için, öncelikle, komşu taşınmazların tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgeleri ve çekişmeli taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi ve teknik bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif icra edilmelidir. Mahallinde yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan; dava konusu taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın öncesi imar-ihyaya konu edilecek yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazın yönünü ne okuduğu belirlenmeli; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla taşınmaz başında dinlenmeli, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan ve jeolog bilirkişiden taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın öncesi imar-ihyaya konu edilecek yerlerden ise taşınmazın imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi, halen bir bölümünün dere yatağı ya da dere yatağı etkisinde bir yer olup olmadığını bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden ise yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; teknik bilirkişiye keşfi takibe elverişli, dava konusu taşınmazı, komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor düzenlettirilmeli ve ziraat bilirkişi raporunda belirtilen derenin krokide gösterilmesi ve ayrıca taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarının rapora eklenmesi istenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15858, Karar No: 2016/18736, Tarih: 18.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/15858 E.  ,  2016/18736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile aralarında 2012 yılı eczane protokolünün imzalandığını, bu protokole aykırı işlem yapıldığı gerekçesi ile hakkında kurum tarafından 8.590,45 TL cezai işlem uygulandığını ve 1.718,09 TL ilaç bedelinin tahsilinin de talep edildiğini ileri sürerek davalı idare tarafından uygulanan cezai işlemin iptaline, murazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin Konya İş Mahkemesi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin Konya İş Mahkemesi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, taraflar arasında imzalanan protokol kapsamında uygulanan cezai şartın, protokole aykırı olduğunu ileri sürerek cezai işlemin iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı ise yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu sanunarak reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, sözleşmenin 8.2. Maddesinde "Taşra teşkilatı ile eczaneler arasında imzalanan sözleşmelerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda sözleşmeyi yapan taşra teşkilatının bulunduğu yer mahkemeleri ve icra daireleri yetkilidir" şeklinde düzenleme yapıldığı, işlemi yapan taşranın ... İl Müdürlüğü olduğu, işlemi yapan ... İl Müdürlüğü'nün bulunduğu mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Taraflar arasında sözleşme düzenlendiği hususu ihtilafsız olup düzenlenen 2012 tarihli sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi sözleşmedir. Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşmenin imzalanması ile birlikte taraflar arasındaki ilişki özel hukuk alanında sonuçlar doğurmaya başlamıştır. Bu itibarla sözleşmenin imzalanmasından sonraki tüm aşamalar ve ihtilaflar özel hukuk alanını ilgilendirmekte olup, dolayısıyla uyuşmazlıkların çözümünde de görevli mahkeme genel mahkeme olan Asliye Hukuk mahkemeleridir. Bir davada görev ve yetki sorununun birlikte bulunması halinde önce görev sorununun çözümlenmesi gerekir. Görevli mahkemenin de kendisini itiraz ile yetkisiz görmesi halinde yasal şartların varlığı halinde yetkisizlik kararı verebilir. Başka bir anlatımla yetkisizlik kararını sadece görevli mahkeme verebilir. Hal böyle olunca davaya bakmaya İş Mahkemesi değil, Genel Mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde mahkemece genel mahkeme sıfatıyla karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/396, Karar No: 2014/5857, Tarih: 20.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/396 E.  ,  2014/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tic. Mah. Sıf.)

Tarihi : 08.10.2013

Numarası : 2008/223-2013/646

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesi nedeniyle verilen çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti, birleşen dava, aynı sözleşmeden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili, diğer birleşen dava kapsamındaki karşı dava ise, ayıplı ve eksik işlerin giderim bedeliyle, gecikme sonucu uğranılan zararın tazmini taleplerine ilişkin olup, mahkemece asıl dava ile birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı-birleşen dosyada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiş.

2-Davacı yüklenici tarafından açılan asıl davada, taraflar arasında yapılan 10.03.2008 tarihli sözleşme konusu işin davalı taşeron tarafından sözleşmeye aykırı ve eksik yapıldığı iddia edilerek iş bedeli olarak davalıya verilen 10.06.2008 tarihli 11.800,00 TL ve 10.07.2008 tarihli 18.290,00 TL bedelli iki adet çekin iptali ile bu çeklerden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespiti; davalı-birleşen dosyada davacı taşeron tarafından açılan birleşen davada 58.426,64 TL bakiye iş bedelinin tahsili, davacı-birleşen dosyada davalı yüklenici tarafından açılan karşı davada ise eksik ve ayıplı işlerin giderim bedeli olarak fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 30.000,00 TL'nin tahsili talep olunmuştur. Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 11.03.2013 tarihli bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin dosyaya uygun olduğu, ancak taraflar arasındaki sözleşmenin götürü usulde yapıldığı, KDV'nin götürü bedele dahil olduğu, bu nedenle ayrıca KDV talep edilemeyeceği belirtilerek, bilirkişilerce davalı tarafından yapılan imalâtın KDV hariç bedeli olarak belirlenen 37.030,66 TL'den 12.800,00 TL iskele kirası ile 17.800,00 TL ödeme mahsup edilerek, davalı-birleşen dosyada davacı taşeronun 6.430,66 TL alacağı bulunduğu sonucuna ulaşılmış ve bu doğrultuda hüküm kurulmuştur. Oysa taraflar arasında yapılan 10.03.2008 tarihli sözleşmede KDV hariç bedel belirlenmiş, işin miktarı 2.500 m², birim fiyat

25,00 TL/m²+KDV olarak gösterilmiştir. Buna göre bilirkişi raporunda sözleşme birim fiyatına göre hesaplanan KDV dahil 43.696,00 TL imalat tutarından 12.800,00 TL iskele kirası ile 17.800,00 TL ödemenin mahsubuyla kalan 13.096,00 TL üzerinden birleşen davada hükme varılması gerekirken sözleşmede kararlaştırılan 25,00 TL/m² birim fiyata ayrıca KDV ekleneceği gözetilmeden KDV’siz tutarın hüküm altına alınması hatalı olmuş, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davalı-birleşen dosyada davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.