muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1818, Karar No: 2017/5764, Tarih: 15.05.2017

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Görüldüğü üzere 2010 tarihli yönetmelik, 2005 tarihli bir önceki yönetmelikten farklı olarak fekal atığın toprağı kirlettiğini ya da kirletme ihtimali taşıdığını kabul etmemiştir.

Bahsedilen iki temel yönetmeliğin yanısıra, 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 2/2-ç maddesindeki düzenleme ile “tarımda kullanılan hayvan dışkısı” bu Yönetmelik kapsamı dışında tutulmuştur.

Ayrıca 2011 tarihli İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği’nin 2/2-ı ve 4/g maddelerine göre “Çiftlikte yetiştirilen balıklar hariç çiftlik hayvanlarının, altlık olarak kullanılan saman ve talaş parçaları ile karışık olsun veya olmasın dışkı ve idrarı” şeklinde tanımlanan gübre, anılan Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

2004 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 2006 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte hayvan dışkılarının depolanması, uzaklaştırılması ve imhası ile ilgili düzenlemeler ve aykırılık halinde idarî yaptırım öngören kurallar bulunmasına karşın, sırasıyla 9.8.2006 ve 29.12.2010 tarihlerinde yürürlükten kalkan bu yönetmeliklerden sonra kabul edilip yürürlüğe konulan 2011 tarihli Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelik ile 31.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Canlı Hayvan Ticareti Yapan Satıcıların Çalışma ve Denetlenmesi ile İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’de bu konularda bir düzenleme yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182 maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, olay tarihinde Bingöl ili Merkez Gözeler köyünde bulunan ve köyün ortak kullanımında olan Derevep olarak bilinen dere yatağının başlangıç kısmına ahır yapıp, içerisinde hayvan beslediği, bu ahırda bulunan hayvanların katı ve sıvı atıklarının hem kendiliğinden hem de sanık tarafından dere yatağına akıtılarak çevrenin kirletildiği, eylemin tanık ifadeleri ile doğrulandığı, sanığın savunmasında üzerine atılı suçu kısmen ikrar ettiği, sanığın bu suretle çevreyi kasten kirlettiği iddasıyla dava açılmıştır.

Dosya kapsamı incelendiğinde, yerel Mahkeme tarafından keşif işlemi icra edilmiş, çevre mühendisi, inşaat mühendisi ve kadastro teknisyeni bilirkişiler tarafından rapor düzenlenerek dosyaya sunulmuştur.

Çevre mühendisi bilirkişi raporunda özetle, çevre kirliliğini meydana geldiğini belirtmiştir.

Yukarıda (II/1) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıkların arıtılmadan alıcı ortam olan suya deşarj edilmesinin, yönetmeliğin 4/j, 16/a-b bentlerine göre alıcı ortam olan suyun, dolayısıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçuna sebebiyet vereceği kabul edilmiştir. Yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıklar, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıklardan değildir.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, suça konu atıkların alıcı ortam olan suya karıştığının tespit edildiği, fekal atıkların alıcı ortam olan suyu kirletici nitelikte olduğu, bu suretle olay kapsamında, yukarıda açıklanan gerekçelerle, sanığın, çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediği anlaşılmakla, verilen mahkumiyet kararı hukuka uygun bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3227, Karar No: 2019/6929, Tarih: 19.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3227 E.  ,  2019/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki menfi tespit davasına dair Ankara 10.Aile Mahkemesinden verilen 29.06.2016 günlü ve 2014/1701 E., 2016/919 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 12.02.2019 günlü ve 2017/12802 E-2019/1053 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; tarafların 2005 yılında boşandıklarını, 1995 doğumlu müşterek çocuk ... ve 2004 doğumlu ... 'nin velayetinin anneye verilerek ... için 200 TL, ... için 150 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, nafaka bedelinin kira, okul masrafı, kredi taksidi şeklinde ödendiğini, takdir edilen nafakalardan fazla ödeme yaptığını, toplam ödeme belgelerinin belgeli 54.885.TL tutarında olduğunu, belgesiz ödemelerinin de bulunduğunu, davalı annenin yapılan ödemelere rağmen icra takibi yapmasının kötü niyetli olduğunu belirterek, davalı tarafından başlatılan Ankara 8.İcra Müdürlüğü'nün 2014/23779 sayılı dosyasındaki icra takibinin tedbiren durdurularak davalıya icra dairesince ödeme yapılmasının engellenmesini, davacının, davalıya borcunun bulunmadığının tespitini, takibin iptali ile %20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı tarafın iddiasına dayanak yaptığı belgelerin yasada sayılan nitelikte olmadığını, davacının 3. kişiler adına yaptığı kira ödemesi veya çocukların dershane ücretlerinin nafaka alacaklısı davalıya yapılmış sayılamayacağını, baba olarak çocuklara yaptığı harcamaların ahlaki görev gereği olduğunu, ibraz edilen belgelerin bizzat davalıya nafaka borcuna mahsuben yapılmış bir ödeme ve buna ilişkin yazılı belge niteliğinde olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.02.2019 günlü ve 2017/12802 E-2019/1053 K. sayılı ilamı ile; "1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-) Dosya kapsamına, bilirkişi raporuna, ibraz edilen ödeme belgelerine nazaran davacı babanın boşanma tarihinden sonra müşterek çocuklar için bir kısım ödemelerde bulunduğu, dershane masrafları ve kira ödemesi yaptığı anlaşılmış ise de ödemenin nafaka yükümlülüğünün başladığı aydan itibaren düzenli ve periyodik olarak yapılmadığı, dönemsel olarak yapılan ödemelerin değişen Yargıtay İçtihatına göre ahlaki nedenler veya davalı tanığı ... 'nin beyanında belirtildiği üzere, davalı eşin evin alımına yaptığı katkı nedeniyle yapılan ödemelerin nafakaya mahsup edilemeyeceği kanaatına varıldığından davanın reddine karar verildiği görülmekle beraber, dosyada bulunan ödeme makbuzları incelendiğinde bir kısım makbuzlarda açıkça nafaka ödemesine ilişkin olduklarına dair açıklama içerdikleri, bir kısım makbuzlarda açıklama olmamasına rağmen bu makbuzlara ilişkin de davalının aksine bir itirazı olmadığı görülmüştür. Bu sebeple ek rapor alınarak makbuzlarda tespit edilen tutarların nafaka borcundan mahsup edilmemesi sebebi ile hükmü bozmak gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Davalı, daire ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; tefhim edilen kısa kararda "Davanın reddine, davacı tarafından yapılan yargılama masraflarının üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan ...TL.sı yargılama masrafının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden 1.800,00 TL.sı vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "Davanın reddine, davacı tarafından yapılan yargılama masraflarının üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 55,85.TL.sı yargılama masrafının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 5.690,00 TL.sı vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" hükmedilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Buna göre, mahkemece; kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre, açıklanan hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile bozulması gerekirken zuhulen başka gerekçe ile bozulduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteği kabul edilerek, Dairemizin önceki bozma kararı kaldırılmış, mahkeme kararı açıklanan bu yeni gerekçeyle bozulmuştur.

Buna göre, mahkemece; kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre, açıklanan hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile bozulması gerekirken zuhulen başka gerekçe ile bozulduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteği kabul edilerek, Dairemizin önceki bozma kararı kaldırılmış, mahkeme kararı açıklanan bu yeni gerekçeyle bozulmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 12.02.2019 günlü ve 2017/12802 E-2019/1053 K. sayılı tarihli ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12044, Karar No: 2008/14427, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12044 E.  ,  2008/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı İle aralarındaki 29.11.2004 tarihli sözleşme gereğince adi ortaklık şeklinde ... ilçesinde bir İlköğretim Okulu İnşaatı yapıp bitirdikten sonra kasım 2005 tarihi itibariyle dava dışı idareye teslim ettilerini, davalının hakedişlerin tamamını almasına rağmen kendisine sadece ilk iki hakedişten toplam 36.500 YTl ödediğini, bakiye 1/2 hissesine düşen 149.250 YTL'nı ödemediğini, girişilen icra takibinede itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının temel ve bodrum aşamasının tamalanmasından sonra inşaatla ilgilenmediğini, inşaatı kendisinin tamamladığını, dava dışı idareye eksik ve kusurlu imalatlar nedeniyle ceza ödediğini, halen vergi dairesi ve SSK Müdürlüğüne borçlarının bulunduğunu savunarak davanın reddine ve %40 kötü niyet tazminatının tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak ve davacının hak ettiği paradan fazlasını tahsil ettiği gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine, davacının kötü niyeti ispatlanamadığından davalının kötü niyet tazminatının da reddine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında 29.11.2004 tarihli protokol ile inşaat yapımı konusunda bir adi ortaklık kurulduğu, işin tamamlanmak suretiyle 2005 yılı kasım ayında dava dışı idareye teslim edildiği, geçici kabulün bu tarih itibariyle yapıldığı idarenin 2.9.2005 tarihli son hakedişlerle birlikte tüm ödemelerini yaptığı, sonradan ortaya çıkan eksiklik ve ayıpların da giderildiği eldeki davanın açılmasından sonra 5.2.2007 tarihinde ve ortaklığında bu tarih itibarıyle fiilen son bulduğu toplanan delillerden ve dosya içerisindeki Tekirdağ Valiliğin'in 2.4.2007 tarihli yazısından anlaşılmaktadır. Ortaklığa konu taşınmazın yapılıp, dava dışı idareye teslim edilmesiyle birlikte ortaklık fiilen sona erdiğinde göre, tasfiyenin de bizzat mahkemece yaptırılması gerekir. Ortaklığın feshi ile ortaklığın tasfiyesi iki ayrı hukuki işlemdir. BK'nun 538 maddesinde belirtildiği gibi, tasfiye bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi, varsa elde kalan ortaklığa ait malların paylaşılması yada satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu taktirde tasfiyenin sözleşme hükümlerine göre yapılması asıldır. Böyle bir hüküm bulunmaması halindede tasfiyenin BK'nun 539 maddesindeki sıra takip edilmek suretiyle yapılması gerekir. Açıklanan bu hukuki olgular karşısında öncelikle ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle aktif ve pasif mal varlığı belirlenmeli, ortaklığı yöneten ve idareci ortak olan davalıdan ortaklık hesabını gösterir hesap istenilmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, bu şekilde belirlenen mal varlığının ne şekilde tasfiye edileceği taraflardan sorulmalı, tasfiyede anlaştıkları takdirde ona göre karar verilmelidir. Taraflar tasfiye konusunda anlaşamadıkları takdirde, mahkeme tayin edeceği tasfiye memuru marifetiyle tespit edilen ortaklık mallarının mevcut olanların satılmasına, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle belirlenip, elde edilen gelirden veya malların belirlenen değerlerinden öncelikle ortaklığın borçları ödendikten sonra kalan kısmın taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince davalının tüm davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3751, Karar No: 2017/9543, Tarih: 28.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3751 E.  ,  2017/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 15/06/2017

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine dair Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2017 tarihli ve 2016/101 esas, 2017/402 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suç tarihi gerekçeli karar başlığında 24/06/2014 olarak belirtilmiş ise de, bu durumun mahkemesince mahallinde düzeltilebileceği düşünülerek yapılan incelemede,

1- Kayden 05/08/1996 doğumlu olup, suçun işlendiği 11/04/2014 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." hükmü ile aynı Kanun'un 106/11. maddesinde yer alan "İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir." şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, hükmolunan kararda suça sürüklenen çocuğun taksitlerden birini zamanında ödememesi durumunda tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28.07.2017 gün ve 94660652-105-34-7614-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2017 tarihli ve 2016/101 esas, 2017/402 sayılı kararı ile verilen hükmün CMK'nın 310 ve 309/4-d maddeleri uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasının TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4.paragrafından önce gelmek üzere “Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediği sırada 15-18 yaş grubunda kaldığı anlaşıldığından TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezasının 1/3 oranında indirilerek 90 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” şeklindeki paragrafın eklenmesine, 4 ve 5. paragraflardaki “112 GÜN” ve 2.240.00-TL” ibarelerinin sırasıyla “75 gün” ve “1.500 TL” şeklinde değiştirilmesi ve ayrıca 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmeyeceği, bu durumda hükmolunan adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. ve 7. paragraftaki, “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi durumunda kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin, “adlî para cezasının kısmen veya tamamen ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin ihtarına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24183, Karar No: 2009/4444, Tarih: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24183 E.  ,  2009/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/701, Karar No: 2015/1232, Tarih: 19.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/701 E.  ,  2015/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/270037

Bilişim sistemlerine hukuka aykırı olarak girme, dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar R.. İ.. ve K.. İ..'nin yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 14/04/2014 gün ve 2014/99 E. 2014/67 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.