muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1269, Karar No: 2022/7715, Tarih: 10.11.2022

Genel olarak:15 Temmuz 2016 günü, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal düzeninin cebren değiştirilmesi amacıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine sızmış FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olan ve/veya bu örgütsel faaliyeti destekleyen 8.000'in üzerinde askeri personelin katılımıyla gerçekleştirilen darbe teşebbüsünde üstleri tarafından kullanılan erlerin de bulunduğu bir vakıa olmasına ve suç tanımında belirtilen amaçları gerçekleştirmeye yönelik bir fiil işlenmesi hususunda iştirak iradeleri bulunan sanıklar hakkında Türk Ceza Kanununun 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçu yönünden aynı yasanın 37-39.maddeleri gereğince iştirakın her şeklinin uygulanmasının mümkün bulunmasına nazaran:

a- Sıfat, konum ve rütbeleri ne olursa olsun;

Örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulundukları mahal ve konumlarına uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai harekette bulunanların, icra aşamasına geçerek amaç suç yönünden somutlaştığında ve elverişliliğinde tartışma bulunmayan bu fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurdukları tespit edildiğinde TCK'nın 37. maddesi kapsamında "doğrudan fail",

b-Doğrudan kanuni tanımda öngörülen cebir ve şiddet içeren icrai hareket niteliğinde olmayan, somut zarar tehlikesinin gerçekleşmesini sağlayacak biçimde -faillerle birlikte- fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurmalarını temin edecek fonksiyonel bir mahiyet taşımayan, darbenin icrasını kolaylaştırmaya yönelen hareketleri gerçekleştiren sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 309/1 ve 39/2-c maddeleri kapsamında Anayasayı ihlale teşebbüs suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulmaları,

c-Anılan kalkışma ayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yönelmiş, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulanmış, neticesi ve başarısı eş zamanlı, senkronize hareketlere bağlı hukuki anlamda tek bir fiil olarak kabul edildiğinden, ülke genelinde gerçekleştirilmek istenen amaca matuf cebri/icrai fiilin, sanığın bulunduğu mahalde de doğrudan doğruya ya da araç suçlar yönünden icrasına başlanıp başlanmadığı saptanmalı,

-Hatanın kaçınılamaz olup olmadığı tespit edilirken, olağan dönemlerde de aranan,failin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, yaşı, rütbe ve görevi, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları gibi kriterlerin, siyasi tarihi itibariyle darbe geleneğinin demokrasi kültüründen daha baskın olduğu ülkede suç tarihi itibariyle yaşanan kalkışmanın olağanüstü şartları nazara alınarak değerlendirilmesi, mevcut irade ve bilgisini, eylemin haksızlığını algılama, davranışlarını bu algılama doğrultusunda yönlendirme ve böylece haksızlığı tercih etmeme bakımından kendisinden beklenebilen tercih ve tutum noktasında kullanıp kullanmadığı ex ante bir değerlendirme ile belirlenmeli,

-Bu değerlendirmeler yapılırken, askeri hiyerarşinin en altında yer alan erler ile rütbeli personelin “ast” kavramına bağlanan hukuki sonuçlar bakımından aynı değerlendirmelere tabi tutulamayacağı da gözetilmek suretiyle;

aa-Sanığın, işlediği fiilin bir haksızlık teşkil ettiğini bilmesine rağmen,bu fiili müşahhas olayda hukuka aykırı olmaktan çıkaran bir maddi sebebin varlığı hususunda kaçınılmaz bir yanılgıya düştüğü kanaatine varıldığında bir hukuka uygunluk sebebi olarak “Yetkili amir tarafından verilen ve yerine getirilmesi görev gereği zorunlu olan, hizmete ilişkin emrin ifası(TCK madde 24) nın maddi şartlarında kaçınılmaz bir yanılgıya düştüğü kabul edilirek, hatanın TCK'nın 30/3 delaletiyle 30/1 maddesi kapsamında kastı kaldıracağından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine,

bb- Sanığın, işlediği fiilin bir haksızlık teşkil ettiğini bilmesine rağmen, esasen hukuk düzeninde kabul edilmeyen “konusu suç teşkil eden emrin ifası” nın, askeri hiyararşi içinde mutlak itaat ve emrin muhtevasını sorgulayamama ilkelerinin sonucu olarak bağlayıcı olduğu hususunda kaçınılmaz bir yanılgıya düştüğü kanaatine varıldığında hukuka uygunluk nedenlerinin varlığında kaçınılmaz bir yanılgıya düştüğü kabul edilerek, kaçınılmaz izin yanılgısı kusuru tamamen ortadan kaldıracağından TCK m. 30/4 maddesi delaletiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/3-d maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmelidir.

II) Bu açıklamalar ışığında Bölge adliye ve ilk derece mahkemelerince sübutu kabul edilen somut olay ile sanıkların hukuki durumları değerlendirildiğinde;

II) Bu açıklamalar ışığında Bölge adliye ve ilk derece mahkemelerince sübutu kabul edilen somut olay ile sanıkların hukuki durumları değerlendirildiğinde;

15 Temmuz 2016 günü, Sinop İl Jandarma Komutanı vekili olarak görev yapan, beyanına göre saat 21:30 sularında (HTS’de saat 22.15’ de arama kaydı bulunmakta) komutanlıktaki harekat merkezinde görevli bir personelin o gün gerçekleşen yaralanmalı bir trafik kazasını genel komutanlık harekat merkezine bildirmek için aradığında “şimdi kazanın sırası değil, TSK yönetime el koydu, sıkıyönetim ilan edildi, sıkıyönetim Kanunundaki görevlerinizi yapın” şeklinde kendisine söylenen sözleri iletmesi üzerine darbe girişiminden haberdar olan, saat 22:31’de PER:26702250-192097480-16/PER.PL.YNT.D. GEN.AMİRAL/1 sayılı, sözde "Sıkıyönetim Direktifi" konulu Kurmay Albay Cemil Turhan ve Personel Plan ve Yönetim Daire Başkanı Tuğgeneral Mehmet Partigöç tarafından imzalandığı anlaşılan ve MEDAS sistemi üzerinden Sinop İl Jandarma Komutanlığına gönderilen mesaj emir ve eklerini, saat 22:48’de geldiği il jandarma komutanlığında kendisinden bir dakika önce sanık ...’nin emriyle sistem üzerinden bağlı ilçe jandarma komutanlıklarına gönderilen diğer üç mesaj emri ile birlikte teslim aldıktan sonra ...'ye “Samsun’dan bir general gelecek, beraberinde getireceği albay, yüzbaşı, personel, ilçe jandarma komutanlarını atayacak”diyen, ne yapmaları gerektiğini soran Abdullah Beki'ye “yapacak bir şey yok” diyerek saat 23:15'de bağlı ilçe jandarma komutanlıklarına çektiren, daha sonra odasında görüştüğü komutanlıkta Asayiş Şube Müdürü olarak görev yapan tanık ...’a mesaj emirleri gönderilen birliklerden için kendisinin bilgisi dışında bir iş yapmamalarını, bir durum olursa haber vermesini söyledikten sonra birliğinden ayrılarak İl Valisi olan eşi ile birlikte bir kamu kurumuna ait tesise giderek kalkışmanın seyrini takip eden, gönderilen mesajlarla ilgili bilgi almak için defaatle yaptığı aramalara rağmen İl Başsavcısının telefonlarına çıkmadığı gibi geri dönüşte yapmayan sanık ...'nın,

Saat 22:16’da Anayasanın 122. maddesinde düzenlenen usule ve yürürlükteki mevzuata açıkça aykırı olan Genel Kurmay Başkanlığı’nın 15.07.2016 tarihli YSK:26702250-1920-97470-16/SKKHMA sayılı “Hazırlık İkazı ve Birlik İntikali” konulu tüm birlik ve karargahların en kısa sürede hazırlıklarını tamamlaması, Genel Kurmay Başkanlığınca verilecek emirleri icra etmek maksadıyla hazır halde bulundurulması emrini havi mesajı, saat 22:18’de YSK:26702250-1920-97471-16/PER.PL. ve YNT.D.GEN.AMİRAL/1 sayılı “Karargah Sorumlularının Belirlenmesi” ve saat 22:21’de de YSK:26702250-1920-97475-16/ PER.PL. ve YNT.D.GEN.AMİRAL/1 sayılı “Katılışlar” konulu Kurmay Albay Cemil Turhan ve Personel Plan ve Yönetim Daire Başkanı Tuğgeneral Mehmet Partigöç tarafından imzalandığı anlaşılan mesaj emirlerinin MEDAS sistemi üzerinden Sinop İl Jandarma Komutanlığı’na gönderilmesi üzerine mesajları alan ilgili personelin Personel Şube Müdürünü arayarak haber verdiği sırada şube müdürünün yanında bulunması nedeniyle bu durumu öğrenen, komutanlığa gelerek bu üç mesaj emrinin bağlı ilçe komutanlıklarına çekilmesi emrini verdikten sonra askeri kıyafetlerini giyinmek için ayrılıp sonra tekrar geri döndüğünde önce muhabere merkezine giderek saat 22.47’de bu mesajların çekildiğini öğrenen, ardından kendisi yokken gelen ve henüz ilçelere çekilmeyen sözde “Sıkıyönetim direktifi” konulu mesaj emriyle birlikte gönderilen diğer mesajların MEBS Şube Müdürü odasında bulunan sanık ... tarafından incelediğinden yanına gidip ona mesajların çekilip çekilmeyeceğini soran, onunla yaptığı görüşmeler sonrasında sözde “Sıkıyönetim Direktifi” konulu mesaj emir eklerinin bağlı ilçe komutanlıklarına çekilmesi emrini vererek saat 23:15 itibariyle çekilmesini temin eden aynı yerde görevli sanık MEBS Şube Müdürü olan ...’nin,

Sinop İl Jandarma Komutanlığı’na bağlı Türkeli İlçe Jandarma Komutanı olarak görev yapan, il jandarma komutanlığından gönderilen “Hazırlık İkazı ve Birlik İntikali”, “Karargah Sorumlularının Belirlenmesi” ve “Katılışlar” konulu yasa dışı ilk üç mesaj emrini ilçe jandarma komutanlığına ulaşması üzerine nöbetçi Uz.J.Çvş.Serkan Yurtbekçisi'nden, il jandarmadan görüştüğü bir kişinin tüm personeli toplamaları yönündeki emri ile birlikte öğrenerek tüm personeli komutanlıkta toplatan ve gelen mesajları, bilahare gelen sözde “Sıkıyönetim Direktifi” konulu yasa dışı mesaj emir ve eklerini Türkeli İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı Güzelkent Karakolu’na gönderten, rütbeli personele “Ankara’da oluk oluk kan akmaya başladı, darbelerle yaşamaya alışın, yarın buraya bir tane yüzbaşı gönderirler ve emirleri talimatları ondan alırız” şeklinde sözler söyleyen, “whatsapp” isimli mesaj paylaşım uygulaması üzerinden oluşturulan gruptan darbe girişimini destekleyici içerikli emirleri paylaşan, 16 Temmuz günü darbe girişiminin başarısızlığa uğraması üzerine Serkan Yurtbekçisi’ne “whatsapp” üzerinden attığı mesajlarda önceki emirlerini gizlemeye ve onu savcılıkta vereceği ifadesi için yönlendirmeye çalışan, gelen yasa dışı sıkıyönetim mesajların kaydedilmiş olduğu Asayiş Ceridesi Defterinin ilgili bölümlerine 16 Temmuz günü “görmedim” şeklinde şerh düşen sanık ...'nın sübut bulan eylemlerinin;

Örgütsel bağları kesin olarak ortaya konamayan sanıkların, icra hareketlerinden önce örgütsel organizasyon içinde yer alarak darbe girişiminden haberdar oldukları, suç işleme karar ve iradesine katıldıkları da kanıtlanamamış olmasına, elverişli nitelikteki icra hareketlerine katkı sunmakla birlikte, sundukları katkının tek başına vahamet arz etmediği gibi, fiilin işlenişi üzerinde müşterek hakimiyet kurduklarından da bahsedilemeyeceğinin anlaşılmasına nazaran, emir ve eylemin suç teşkil ettiği açıkça belli olmasına rağmen, emir doğrultusunda hazırlık yapıp beklemeye geçerek ve bağlı birlik/karakol komutanlarına aynı mesajları iletmekten ibaret, zarar tehlikesi bakımından illi bir değer taşıdığında kuşku bulunmayan eylemlerinin, işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak (TCK madde 39/2-c) suretiyle Anayasayı ihlal suçuna yardım etmek kapsamında kaldığına dair kabulde hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip tartışılarak, silahlı terör örgütü FETÖ/PDY’nin 15 Temmuz 2016 günü ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden, özellikle Tük Silahlı Kuvvetlerinde oluşturduğu "mahrem" yapılanmanın kullandığı kamu gücü, silah, vasıta ve mühimmattan istifade ederek planlayıp icra ettiği Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçunun mahal ve konumlarına uygun, amaca hizmet eden ve neticeye katkı sunan suç teşkil ettiği açıkça belli olmasına rağmen, sanıkların emir doğrultusunda hazırlık yapıp beklemeye geçerek ve bağlı birlik/karakol komutanlarına aynı mesajları iletmekten ibaret, zarar tehlikesi bakımından illi bir değer taşıdığında kuşku bulunmayan eylemlerinin, işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde, Anayasayı ihlal suçuna yardım suçunun sübutu kabul ve vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik bulunmamış olmakla, sanık ... ve müdafii, sanıklar ... ve ... müdafiileri ve katılan T.C.... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepler yerinde görülmediğinden sair temyiz sebeplerinin esastan reddine. Ancak;

Davaya katılma yetkisi bulunan ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan T.C.... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan T.C. ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nın 303/1-h maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, bölge adliye mahkemesi kararının hüküm kısmına üçüncü maddeden sonra gelmek üzere “4-Katılan T.C....’nın duruşmada kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.080-TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan tahsiline” ibaresini içeren madde eklenmesi ve sonraki maddelerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye

Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2349, Karar No: 2018/9829, Tarih: 04.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2349 E.  ,  2018/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22829, Karar No: 2012/20704, Tarih: 10.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22829 E.  ,  2012/20704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :06.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2021/12624, Karar No: 2021/15100, Tarih: 20.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12624 E.  ,  2021/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten basit yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/557 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 05.10.2021 tarihli ve 2021/15607 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2021 tarihli ve 2021/124679 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanunu'nun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede de öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre belirlenen 150 gün adli para cezası üzerinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, belirlenen 150 gün adli para cezasının paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’nin "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanunu'nun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında eşe karşı kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251/3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/557 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık ...’nın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5263, Karar No: 2019/5368, Tarih: 10.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5263 E.  ,  2019/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : ... 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulüne uygun tebliğ yapılabilmesi için, kendisine tebligat yapılacak kimse veya yerine tebligat yapılacak kimseler bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim etmesi ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırması ve adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekmektedir.

Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedbirin yerine getirilmesi için çıkarılan çağrı davetiyesi tebligat parçasının incelenmesinde, Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca yapılan tebliğ evrakında, en yakın komşu olarak kime haber verildiğinin yazılmadığı, komşunun imzasının bulunmadığı, isim ve imzadan imtina etmiş ise bu durumun da tebliğ evrakına şerh edilmediği ve bu suretle tebliğ işleminin usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından tebliğinin geçersiz olması nedeniyle 10.06.2014 tarih, 2014/303-348 sayılı denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.