muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2464, Karar No: 2021/5359, Tarih: 24.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2464 E.  ,  2021/5359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 Sayılı Tebligat Kanunun 19.maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28 ve 19.maddelerine göre; tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder. Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, kanuni temsilciye yapılır.

Dosya kapsamından, davalı tarafta yer alan ...'nın 04.07.2012 tarihinde kesinleşen 20 yıl 10 ay hapis cezası nedeni ile cezaevinde olduğu ve gerekçeli kararın cezaevi aracılığı ile 12.01.2021 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, 13.01.2021 tarihinde temyiz dilekçesi sunması üzerine harç ve masrafın tamamlanmasına yönelik muhtıranın ise cezaevinden izne çıktığından bahisle tebliğ edilemediği ve vasisi olarak ...’ya tebliğ edildiği, davalının eksik harç ve masrafı tamamladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı ...'nın özgürlüğü bağlayıcı ceza nedeniyle Türk Medeni Kanunu'nun 407.maddesi uyarınca kısıtlanıp kendisine vasi tayin edilip edilmediği araştırılmamıştır. Bu nedenle davalı ...’nın özgürlüğü bağlayıcı ceza nedeniyle TMK’nın 407.maddesi uyarınca kısıtlanıp kendisine vasi tayin edilip edilmediği araştırılarak, gerekçeli kararın; davalının kısıtlandığının belirlenmesi halinde vasisine tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/05/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/741, Karar No: 2017/2611, Tarih: 19.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/741 E.  ,  2017/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme dışı iş bedelinden kaynaklanan alacak istemi, karşı dava iş sahibi tarafından fazla ödeme, ayıp sebebi ile oluşan giderim bedeli, cezai şart ve işin üçüncü kişilere yaptırılması nedeni ile aradaki farkın tahsili, yüklenici tarafından açılan birleşen dava ise bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile 53.008,54 TL’nin davalı iş sahibinden tahsiline fazlaya ilişkin istem ile karşı dava ve birleşen davanını reddine dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Taraflar arasında 18.10.2011 tarihli sözleşme ile 1 adet bakıcı evi ve idari binası inşaatı işinin 334,00 m², 1 adet kümes binası inşaatı işinin 2.039,00 m², 2 adet kümes binası inşaatı işinin 1.668,00\*2=3.336,00 m² yapılması konusunda mutabakat varılmış, iş bedeli olarak da sözleşmenin 5. maddesinde 1 adet bakıcı evi ve idari binası, 3 adet kümes için toplam 805.000,00 TL+KDV üzerinden anlaşma yapılmıştır. Buna göre taraflar eser sözleşmesi kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık sözleşmenin feshinde kimin kusurlu olduğu ve sözleşme kapsamında yapılan iş bedeli ve sözleşme dışı iş bedelini hesaplanması ve karşı davada istenen kalemlerin belirlenmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı taraf iş bedelinin eksik ödendiğini, sözleşme dışı yapılan iş bedelinin ödenmediğini ve iş sahibinin başka bir yükleniciyi çalıştırmak sureti ile eylemli olarak işi feshettiğini ileri sürerek asıl ve bileşen dava dosyasında iş bedelini, iş sahibi ise yüklenicinin sözleşme uyarınca imalatı geciktirdiğini eksik ve ayıplı imalât yaptığını savunarak davanın reddini ve karşı davasında bu gerekçelerle fazla ödeme, ayıp giderim bedeli, cezai şart ve üçüncü şahıslara yaptırılması sebebi ile oluşan farkı talep etmiş ise de mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda sözleşmenin feshinde tarafların kusur durumları değerlendirilmediği gibi gerek sözleşme kapsamındaki iş bedelinin gerekse ilave işlerle ilgili yapılan hesaplama doğru olmamıştır.

./..

s.2

15.H.D.

2017/741

2017/2611

./..

s.2

15.H.D.

2017/741

2017/2611

Mahkemece bu nedenlerle yapılacak iş asıl dosyada istenen ilave işlerin sözleşme kapsamında olup olmadığının belirlenerek sözleşme kapsamında değil ise ve iş sahibinin yararına ise mülga 818 sayılı BK'nın 410 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl mahalli piyasa rayici ile hesaplanarak bu bedele KDV dahil olacağından ayrıca KDV ilave etmemek, bu kalem yönünde de sözleşmenin feshinde haklı olup olmadığına bakılmaksızın hüküm altına almak, birleşen dosya yönünden iş bedelinin hesaplanmasında ise; asıl sözleşme götürü bedel olduğundan mülga 818 sayılı BK'nın 365. maddesi uyarınca yapılan işin tüm işe göre fiziki oranını bulmak ve bu oranını sözleşme bedeli olan KDV dahil 949.900 TL’ye uygulamak ve asıl sözleşme kapsamındaki iş bedelini bulmak sureti ile belirlenen miktarı sözleşmenin feshinde haklı olup olmadığına bakılmaksızın hüküm altına almak, iş sahibince açılan karşı dava yönünden ise sözleşme feshedildiğinden dolayı özellikle sözleşmenin feshinde hangi tarafın kusurlu olduğu değerlendirmek sureti ile iş sahibinin istek kalemlerini değerlendirip hüküm kurmaktan ibarettir. Açıklanan bu gerekçelerle gerekli incelemeleri yapıp hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7088, Karar No: 2011/9297, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7088 E.  ,  2011/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında 19.06.1960 olan doğum tarihinin 09.06.1960, ... olan baba ad ve soyadının da ... ... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davacının doğum tarihi istem gibi, soyadı da ... olarak düzeltilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davada, Bulgaristan'dan göç ederek Türk vatandaşlığını kazanan ve oradaki kayıtlarda baba adı ... ... olan davacının, nüfus kütüğüne kayıt edilirken, "Kişilerin Olayları" kısmına "..." olarak yazılan baba ad ve soyadının "... ..." olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davacının "..." olan soyadının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden davacının babasının ad ve soyadının ... ... olduğu anlaşıldığına göre mahkemece istem gibi, davacının nüfus kaydının "Kişilerin Olayları" kısmında bulunan baba adının ve soyadının ... ... olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken istem aşılarak davacının soyadının düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7413, Karar No: 2014/941, Tarih: 27.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7413 E.  ,  2014/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/111889

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2012

NUMARASI : 2011/512 (E) ve 2012/80 (K)

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına vekilinin CMK'nun 260/1.maddesi gereğince hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

1- Sanıklar hakkında 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı cihetle belirtilen suçtan doğrudan zarar gören konumunda olan ve 5015 sayılı yasanın 13.maddesi uyarınca yargılamaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, davadan haberdar edilmeden 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b-1 maddesine muhalefet edilmesi suretiyle hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.1992 gün ve 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMK.nun 193/2.maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, sanıkların sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30512, Karar No: 2019/890, Tarih: 23.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/30512 E.  ,  2019/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece elatmanın önlenmesi, ve kal talepleri yönünden davanın reddine, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre ; her ne kadar davacının arazisi üzerinden geçirilen ...... nakil hattı bütün olarak bir tesis niteliğinde olduğu bu itibarla el atma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanunun 653. maddesinin son fıkrasına göre idare lehine davacı taşınmazı üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılacağından idarenin o taşınmaza müdahalesinin önlenmesi istenmeyip sadece irtifak hakkı karşılığı ve bedeli tazminat olarak istenilebileceği yönünden dairemiz kararları var ise de;

16.05.1956 gün 1-6 esas ve karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kamulaştırmasız olarak taşınmazına el konulan şahıs, ilgili kamu tüzel kişisi aleyhine el koymanın önlenmesi davası açılabileceği gibi bu eylemli duruma razı olduğu takdirde taşınmazın değerinin tahsili davası da açabilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.01.1994 gün ve 1-386/25 sayılı kararında açıklandığı üzere 743 sayılı Yasanın 653. maddesinde açıkça belirtildiği gibi, irtifak sözleşmesine konu edilen mecra açıkta tesis olunmuş ise, bu takdirde (sözleşmenin yapılması) ve mecranın açıktan geçirilmesiyle irtifak hakkı doğmuş olacaktır. Bu hüküm açıktan geçen mecralarda görülebilirliğin, tapu aleniyet fonksiyonunun yerini tutabileceği görüşünden kaynaklanmaktadır, Ancak hemen ve özellikle belirtilmek gerekir ki, mecra irtifakının tescilsiz iktisabına imkan veren bu istisnai hükümle, hakkın dayanağını teşkil eden mecra irtifakı sözleşmesi veya hakka sebep teşkil eden bir diğer hukuki işlemin usulünce düzenlenmesi gerçeği bertaraf edilmiş değildir. Aksi halde, mecra irtifakının doğduğu kabul olunamaz ve taşınmazın maliki M.K.un 618. maddesi uyarınca tecavüzün men'ini dava edebilir. Bu ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 08.12.1978 gün 1/592 esas 1077 karar sayılı ilamında da aynen vurgulanmıştır.

Temyize konu bu davada, davalı ile davacı arasında bir mecra irtifak sözleşmesinin bulunmadığı ihtilafsızdır. Hal böyle olunca, davalının, davacıya ait araziden ve açıktan geçirdiği mecra üzerindeki bir hakkı doğduğu ileri sürülemez. Öyle ise, davacı M.K.'un 618. maddesi hükmünden yararlanmak suretiyle davalının tecavüzünün men'ine karar verilmesini talep edebilir; yerel mahkemece de yasa hükümlerine uygun olarak istek doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla müdahalenin meni davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacının men talebinin reddine, yazılı gerekçeler ile kamulaştırmasız el atma bedeline hükmedilmesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının .........ye irad kaydedilmesine, 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12147, Karar No: 2010/12757, Tarih: 15.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/12147 E.  ,  2010/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddesinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1. maddesi ile TCK.unun 5 ve 2. maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından, el konulan eşyanın, sanığa İADESİNE, 15.7.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. Müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, el konulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/14416, Karar No: 2017/8119, Tarih: 21.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14416 E.  ,  2017/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan işyeri devri sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için davalının başlattığı takipte dayandığı bilgisayarla yazılmış ikinci bir sözleşmeyi kabul etmediklerini, buradaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2015/4115 E. sayılı takip dosyası nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında devir sözleşmesi başlıklı bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmenin açıklanması amacıyla elle yazılmış bir tutanak tutulduğunu, davacının iddia ve taleplerinin haksız olduğunu, davacı tarafın borcun bitiminden sonra dükkanın resmi devrini yapmayı ve iki yıllık kira sözleşmesi yapmayı taahhüt ettiğini, bunun sağlanmaması halinde müvekkilinin ödediği 63.000-TL'nin iki katı olan 126.000-TL’nin cezai şart olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin edimini tam olarak yerine getirip borcunu ödediğini, ancak mülk sahibi ile davacı arasında imzalanan kira sözleşmesinde yer alan devir yasağını gerekçe göstererek mülk sahibinin yeni kontrat yapmaması nedeniyle müvekkilinin işyerini boşaltmak zorunda kaldığından, iyi niyetli olarak cezai şart istemeyip sadece ödedikleri bedeli geri istediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının işlettiği oto yıkama işyerinin davalıya devredildiği, işyerinin davalıya devrinden sonra, bir süre davalı tarafından işletildiği, işyerinin üçüncü bir kişiden kiralanmış olması sebebiyle mülk sahibinin kiracıyı tahliye etmek için girişimde bulunduğuna dair dosyada bir bilginin bulunmadığı, işyeri devri yapan davalının tacir sıfatıyla basiretli davranması gerektiği, dinlenen bir kısım tanıkların mülk sahibinin kiracının kimliğinden çok kiranın zamanında ödenmesine önem verdiğini ifade ettiği, davalının kira kontratı yapmak üzere mal sahibine başvurduğuna, talebinin kabul görmediğine ve kiraların düzenli ödendiğine dair hiçbir delililin bulunmadığı, sözleşmeyi feshettiğini söyleyen davalının devraldığı şeyleri iade etmek için girişimde bulunduğuna dair dosyada delil bulunmadığı, işyerini devralan davalının akdi feshedip ödediğini geri alması için gerekli şartlar oluşmadığından ve icra takibine konu ettiği meblağı tam olarak ödediğini ispatlayamadığından davanın kabulü ile davacının takip sebebiyle borçlu olmadığının tespitine, takibin kötüniyetle yapıldığı tespit edilemediğinden davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.