muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8518, Karar No: 2018/295, Tarih: 17.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/8518 E.  ,  2018/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketten ... satın aldığını ve davalı tarafından yasal dayanağı olmadığı halde, haksız olarak kayıp ... vb. bedeller tahsil edildiğini beyan ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla ödediği meblağlardan şimdilik 30.000 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04/12/2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini 104.777,82 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı; davanın kısmi olarak açılamayacağını ayrıca kayıp ... bedelini belirleme ve karar verme yetkisinin ... ait olup idari yargıda anılan kuruma karşı dava açılması gerektiğini, kayıp ... bedelinin tahakkuku ve tahsilatının yasa ve yönetmeliğe uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; ... kullanım bedeli, ... okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli adı altında tüketiciden tahsilat yapılmasının haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, ... abonelerinden tahsil edilen kayıp-... vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-..., ... okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle ... (... enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, ... okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-... bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, ... okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-... bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-... ... okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2227, Karar No: 2011/2498, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2227 E.  ,  2011/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı,davalı işveren nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının 506.sayılı yasanın ek.5,6,7 ve 39.maddeleri kapsamında olduğunun tesbitine,itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine,emekliliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 20.2.1997-16.4.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 madde kapsamında olduğunun tespiti ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 20.2.1997-16.4.2008 tarihleri arasında % 22 oranı üzerinden hesaplanmak suretiyle ek % 2 oranlık farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilerek bunların emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait 375639 sigorta nolu işyerinde geçen 4008 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 20.2.1997-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 4008 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin depo elamanı olduğunun belirtildiği , mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının depoda boyların hazırlanması işinde çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 20.2.1997-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 4008 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin depo elamanı olduğunun belirtildiği , mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının depoda boyların hazırlanması işinde çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, , davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde depo elemanı olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 21.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2347, Karar No: 2017/4763, Tarih: 27.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/2347 E.  ,  2017/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Son oturum Segbis sistemiyle yüzüne karşı verilip 10.07.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.12.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 27/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19844, Karar No: 2013/21228, Tarih: 04.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19844 E.  ,  2013/21228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Beraat eden sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... Yağmur hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Ankara Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürülüğünce düzenlenen BLS-10-01091 uzmanlık nolu raporda suça konu tabancanın yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip olduğu ve nitelikleri itibariyle vehamet arzettiği belirtilmiş olmasına karşısında, sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarıca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden aynı yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23537, Karar No: 2015/8875, Tarih: 04.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/23537 E.  ,  2015/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 05.11.2013 tarihli temyiz isteminin süreden reddine ilişkin, 06.11.2013 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararın sanığa 12.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği; sanığın 04.05.2015 tarihinde yeniden temyiz dilekçesi verdiği, Mahkeme'nin 05.05.2015 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı ile 11.04.2007 tarihli hükmün süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle temyiz isteminin yeniden reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 07.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve 08.05.2015 tarihli dilekçe ile sanık tarafından yeni bir temyiz dilekçesi verildiği ve sanığın 04.05.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminin reddine ilişkin 06.11.2013 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin 05.05.2015 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;

12.11.2013 tarihinde tebliğ edilen temyiz isteminin reddine ilişkin 06.11.2013 tarih, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.05.2015 tarihinde temyiz eden sanık H.. S..'un temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4607, Karar No: 2023/6986, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4607 E.  ,  2023/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/338 E., 2015/6 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/338 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü, beşinci fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyizi

Çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak hapis cezasının belirlendiğine, suçun teşebbüs aşamasında kaldığının dikkate alınmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ...'in ekmek almak için fırına gittiği sırada yolda yürürken mağdureyi ve ailesini hiç tanımayan sanığın, mağdurenin babasını tanıdığını bahane ederek mağdurenin yanına yaklaşarak yanağını sıktığı, sana para vereyim kırtasiye eşyalarını al diyerek sanığın mağdureyle yakınlık kurmaya çalıştığı ve dikkat çekmemek için mağdureye çok yakın mesafede durmaya çalışıp, konuşmaya çalışarak birlikte yürümeye devam ettikleri, sanığın Necati isimli birini arama bahanesiyle mağdureyi götürebileceği uygun bina aradığı, uygun olup olmadığını teyit etmek amacıyla bir binanın bodrum katına gidip geldiği ve daha sonra mağdureyi o binanın bodrum katına çağırıp mağdurenin de bu binaya girdiği, mağdurenin üzerindeki giysinin beden numarasını öğrenme bahanesiyle, sanığın mağdurenin üzerindeki elbisesini çıkartmaya çalıştığı, bu sırada mağdurenin bağırmaya başlaması ile sanığın eylemine devam edemediği ve mağdurenin binadan çıkarak sanığın elinden kurtulduğu, evine giderek mağdurenin olanları annesine anlattıktan sonra sanık hakkında şikayetçi oldukları, mağdurenin verdiği eşgal bilgileri doğrultusunda sanığın kimlik bilgilerinin tespit edildiği, yapılan teşhiste mağdurenin sanığı teşhis ettiği, sanığın olaydan hemen sonra polis tarafından müdafii huzurunda alınan ifadesinde mağdureye, senin babanı tanıyorum diyerek yaklaştığını, omzuna elini attığını, korkmana gerek yok ben baba yarısıyım. Sana bisiklet alacağım diye söylediğini, ara sokaklarda yürüdüklerini, yürürken elinin sürekli olarak mağdurenin omzunda durduğunu, amacının uygun bir yer bulup mağdureyi öpüp okşamak olduğunu, mağdurenin eve gitmek istemesi üzerine bıraktığını, yaşı küçük kız çocuklarına ilgi ve zaafının olduğunu, küçükken cinsel istismara uğradığını, küçük çocuğa istismardan dolayı daha önce ceza aldığını, çocuğa bir kötülük yapmayıp, sadece saçını ve yanaklarını okşayıp, omuzundan sarıldığını beyan ettiği, ancak duruşmada bu beyanlarından dönerek mağdure ile birlikte yürüdüklerini kendi kızlarına duyduğu özlem ile mağdure ile konuştuğunu, cinsel istismar teşkil edecek herhangi bir davranışta bulunmadığını, birlikte apartman boşluğuna girmediklerini, poliste ifadesi alınırken avukatın olmadığını, ifadesi alındıktan sonra avukatın geldiğini, sanığın polisteki ifade tutanağında ismi geçen avukat ...'un dinlenmesinde sanığın ifadesinin kendisinin de hazır olduğu ortamda polis memuru tarafından alındığını, ifade bitene kadar yanından ayrılmadığını, okunan ifadenin doğru olduğunu, ifade alınırken sanığa polisin herhangi bir baskı veya yönlendirmesinin olmadığını beyan ettiği, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 20/11/2013 ve 2013/1389 nolu raporu ile sanığın işlemiş olduğu suça yönelik ceza sorumluluğunun tam olduğuna yönelik rapor verildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 21/04/2014 tarih ve 1983-1751 karar sayılı raporu ile mağdure ..

. Dr. Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 20/11/2013 ve 2013/1389 nolu raporu ile sanığın işlemiş olduğu suça yönelik ceza sorumluluğunun tam olduğuna yönelik rapor verildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 21/04/2014 tarih ve 1983-1751 karar sayılı raporu ile mağdure ...'in olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği, ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyette olmadığı anlaşılmıştır. Her ne kadar sanık ..., mağdureye yönelik herhangi bir cinsel eylemde bulunmadığı ve mağdureyi zorla apartmanın bodrum katına götürmediğini savunarak inkara yönelik savunmada bulunmuş ise de, olay sonrası kolluk tarafından sıcağı sıcağına sanığın yasal müdafiisi huzurunda alınan savunmasında olayları ikrar etmesi, beyanında küçük kız çocuklarına karşı zaafı bulunduğunu belirtmesi ve sanığın benzer suçlardan sabıkası bulunması hususları da göz önüne alınarak Mahkememizdeki inkara yönelik savunmasına itibar edilmemiş, sanığın mağdureyi ve ailesini hiç tanımadığı halde mağdureyle yolda karşılaştıktan sonra yolda konuştuğunu kabul ederek olayları tevilli yollu ikrarı, mağdurenin teşhisi, mağdurenin olaya uygun anlatımları karşısında, sanığın küçük mağdureyi cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılmak suretiyle mağdureye basit cinsel istismarda bulunduğu sabit olmakla, sanığın eylemi nedeni ile küçük mağdurenin ruh ve beden sağlığının bozulmadığının alınan ATK. İhtisas Kurulu raporu ile tespit edildiği anlaşılmıştır. Sanığın sübut bulan küçük mağdure aleyhine basit cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş olup, temel ceza belirlenir iken, sanığın cinsel istismar olarak nitelenen eyleminin geldiği aşama, mağdurenin yaşının küçük olması nedeni ile ruh sağlığı bozulmamış olsa bile eylemin mağdurenin üzerindeki etkileri göz önüne alınarak asgari hadden ayrılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın yaşı küçük mağdureyi, senin babanı tanıyorum, babanın arkadaşıyım, baba yarısı sayılırım, sana bisiklet alacağım gibi sözlerle yaşı küçük mağdureyi kandırarak, hile ile mağdureyi apartman boşluğuna götürerek burada bir müddet alıkoyarak cinsel istismarda bulunduğunun anlaşıldığından, yaşı küçük mağdurenin yasal olarak geçerli kabul edilemeyecek ve hile ile elde edilen geçersiz rızası nedeni ile sanığın üzerine atılı bulunan kişi hürriyetini kısıtlama suçunun sübut bulduğu anlaşıldığından, sanığın ayrıca küçüğe karşı hile ile sanığın sübut bulan çocuğa karşı cinsel istismar suçu nedeni ile, yargılamanın devamı sırasında 6545 sayılı yasa ile 5237 sayılı TCK. hükümlerinde değişiklik yapılması nedeni ile 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince lehe kanun değerlendirmesi yapıldığında, sanığın sübut bulan çocuğa karşı cinsel istismar suçu nedeni ile 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK. hükümleri uygulandığında, sanığın eylemine uyan 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 103/1