muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5276, Karar No: 2020/3414, Tarih: 02.07.2020

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı ... vekili ve davalı ... Traktör San. Tic. Ltd. Şti. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ve davalı ... Traktör San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve davalı ... Traktör San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ... ve davalı ... Traktör San. Tic. Ltd. Şti.'den ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15231, Karar No: 2023/4883, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15231 E.  ,  2023/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsiline ilişkin davada verilen karar hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 243, 244, 1178 ve 1776 parsel sayılı taşınmazlara, davalı idarece kamulaştırmasız el atıldığını, el atma nedeniyle taşınmazların kullanılamayacak duruma geldiğini ileri sürerek belirlenecek bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız olduğunu, zaman aşımı ve husumet itirazında bulunduğunu, belirterek davanın reddini mahkeme masrafları ve yasal vekâlet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesi talebinden ibarettir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2017/535 Esas, 2019/198 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli 2017/535 Esas, 2019/198 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2019/3154 Esas, 2021/1316 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde olduğu kabul edilerek, net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinin ve belirlenen el atılan yer bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu; ancak dava konusu 244 parsel taşınmazın el atılan alanın 17.660,33 m² olarak hesaplanması gerektiğinden bu alan üzerinden belirlenen bedel yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava dilekçesinde ecrimisil talep edilmediği halde taleple bağlı kalınarak verilen hükmün gerekçesinde ecrimisil bedelininde kabulüne karar verilmesi, dava konusu 1176 ve 1776 parsel taşınmazların güncel tapu kayıtlarının dosya arasına alınarak davacı payının varlığının araştırılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği ve dava konusu taşınmazlarda davacı murisinin paydaş olduğu gözetilmeden tamamının bedeline hükmedilmesinin hatalı olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik araştırma ve yetersiz rapora dayanılarak karar verildiğini, dere yatağında kalan taşınmazların yanlışlıkla vatandaş adına tapulama sonucu tescil edildiğini, dere yataklarının özel mülkiyete konu olamayacağından tazminat hakkının da doğmayacağını, davanın husumetten reddinin gerektiğini, el atma şartlarının gerçekleşmediğinden davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki davacı ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine men'i müdahale davası açmağa hakkı olduğuna; ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11070, Karar No: 2020/16146, Tarih: 11.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11070 E.  ,  2020/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa, sanık savunmasına, tanık ve mağdurun beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, olay günü kargo görevlisi olarak çalışan sanığın mağdurun kargosunu getirdiğinde, mağdurun nedeni bilinmeyen bir sebeple sanığın yüzüne yumruk atması üzerine, sanığın mağduru falçata tabir edilen bıçak ile vücudunda kesiler meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda, mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Dairesinden alınan 22.06.2015 tarihli raporda "göğüste 2 (iki) adet kesici delici alet yaralanması ile sol elde künt travmatik nitelikli 5. metakarp kırığı meydana geldiğinin ve göğüste meydana gelen kesilerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun" belirtildiği, yine raporda sol el 5. metakarpte meydana kırığın boksör kırığı olarak tabir edilen ve mağdurun sanığa vurması üzerine kendi eylemi sonucunda oluşma ihtimali olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın mağdurda meydana gelen kemik kırığından TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca sorumlu tutulamayacağı, kırık dışındaki yaralanmalarının ise basit tıbbi müdahale giderilebilir nitelikte olduğunun belirtilmesine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerinden hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

2) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydında

yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 23.05.2012 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle şartları oluşmadığı şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10651, Karar No: 2016/1985, Tarih: 08.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/10651 E.  ,  2016/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, haczedilen mallara ilişkin borçlunun babasının istihkak iddiasında bulunduğunu, borçlunun haciz yapılan adreste ailesiyle beraber yaşadığını ileri sürerek istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3.kişi, borçlunun takibe konu ilamın esasını oluşturan trafik kazasını yaptığı tarihte, ailesinin verdiği harçlıkla geçimini sağlayan bir öğrenci olduğunu, hiçbir işte çalışmadığı gibi, herhangi bir şirkette ortaklığı da bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz adresinin, borçlu ...'in ikamet adresi olduğu anlaşılmakla, İİK 97/a maddesi gereğince, mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğu,tarafların ikamet bilgileri için, ... Mahallesi Muhtarlığı'na yazılan yazıya verilen cevapta, borçlu ile 3. kişinin haciz adresinde ikamet ettiklerinin belgelendiği, 3. kişi ...'in ortağı bulunduğu şirket kayıtlarının incelenmesinde, şirketin, "... Cad. ... San. Sitesi'nde" faaliyette bulunduğunun anlaşıldığı, 3. kişi tarafından sunulan ticari defterler ve faturaların bilirkişi marifetiyle incelenmesi neticesinde sunulan ticari defterlerin kapanış tasdiki yapılmadığından 3. kişi lehine delil olarak kabul edilemeyeceği, haczedilen menkul mallara ilişkin sunulan faturaların, haciz tarihinden sonraki tarihi taşıdığı, Mahkememizce alınan UYAP nüfus aile kayıt tablosuna göre borçlu ...'in, ... Madencilik Paz. San. Tic. Ltd. Şti yetkilisi, 3. kişi ...'in oğlu olduğu, her ne kadar davalı tarafça faturalar sunulmuş ise de belirtilen delillerin mülkiyeti ispata yeterli belgelerden olmadığı,bu durumda istihkak iddia eden 3. kişinin, takip borçlusu ... ile birlikte alacaklıdan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak hareket ettikleri, hacizli menkuller yönünden yasal karinenin aksi kanıtlanmadığından, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./.

Dava, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak alacaklının açtığı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./.

Dava, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak alacaklının açtığı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Somut olayda, tarafların ikamet bilgileri için ... Mahallesi Muhtarlığı'na yazılan yazıya verilen cevapta, 3. kişi ve borçlunun haciz adresinde ikamet ettiklerinin belgelendiği Mahkeme gerekçesine esas alınmış ise de; dosya kapsamından baba-oğul olan borçlu ile davalı 3.kişinin ikamet adreslerinin, “... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... ...” adresi olduğu, ancak haciz adresi ve aynı zamanda davalı 3.kişinin yetkilisi olduğu şirketin adresi olan, “...Cad. ... Sk. No:... ...” adresinin, borçlunun adresi olmadığı sabittir. Borçlu ...'in haciz yapılan adreste bulunan, şirketin, ortağı ya da temsilcisi olduğu ileri sürülmediği gibi, haciz anında borçluya ait herhangi bir belge de bulunamadığı anlaşılmakla İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin davalı 3. kişi lehine olduğunun kabulü gerektiği, ispat yükü altında olan davacı alacaklı karinenin aksini kanıtlamaya elverişli deliller sunamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, araflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9533, Karar No: 2022/14332, Tarih: 24.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/9533 E.  ,  2022/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın kastının yağmaya yönelik olmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın katılan ...'ın sırtına bıçak dayayarak telefonunu bulundukları ikametten ayrılmadan önce aldığı, sonrasında sanığın katılanı bıçakla yaralayarak ve akabinde tehdit ederek ikametten dışarı çıkardığı, sırtına bıçak dayalı şekilde yürüyerek yakınlardaki boş araziye götürdüğü, "burada seni öldürüp eve gidip onu da öldüreceğim" diyerek katılanı tehdit etmeye devam ettiği ve katılanı bacağından bıçakla yaraladığı, polislerin bıçakla yaralanma ihbarı üzerine olay yerine gittikleri sırada siren seslerini duyan sanığın katılanı bırakarak katılanın telefonunu da üzerindeyken olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 24/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10106, Karar No: 2022/2982, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10106 E.  ,  2022/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş olup; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Dava 4 ay içinde sonuçlandırılmadığından Mahkemece ilk kararla hükmedilen bedelin derhal ödenmesine karar verildiği halde infazı mümkün olmayacak şekilde fark bedelin üçer aylık vadeli hesaba alınarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmesi

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (dava 4 ay içinde sonuçlandırılmadığından ve bozma öncesinde bedelin tamamı depo edildiğinden, kamulaştırma bedeli 13.244,80 TL’ye 17.04.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 18.05.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Kamulaştırma bedelinin ödenmemiş olması halinde derhal ödenmesi için bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c) Davacı idare vekilince vekalet ücreti ödenmesine ilişkin (7) numaralı bendin hükümden çıkartılmasına,

Bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15547, Karar No: 2011/20161, Tarih: 06.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/15547 E.  ,  2011/20161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan temyiz harcının alınmasına, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17106, Karar No: 2025/2433, Tarih: 11.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/17106 E.  ,  2025/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/31 E., 2022/206 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 21.12.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.