muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1641, Karar No: 2013/7805, Tarih: 18.04.2013

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler

adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığınca araştırma yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan deliller ile SGK kontrol tutanağının arasındaki çelişkinin giderilemediği de dikkate alınmaksızın, yukarıda genel olarak belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3856, Karar No: 2015/12950, Tarih: 21.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3856 E.  ,  2015/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasındaki 01.04.2011 tarihli tellallık sözleşmesi gereğince davalılara ait taşınmazın satışı için kendisine 5 aylık süre için yetki verildiğini, ancak davalıların sözleşmeye aykırı davranarak, kendisini devre dışı bırakmak suretiyle taşınmazı kendilerinin sattığını, davalıların bu durumda her iki tarafın ödemesi gereken tellallık ücretini ödemesi gerektiğini, ne var ki alacağın tahsili için başlatmış olduğu icra takibine davalılar tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece kısa kararda, “davacının icra takip dosyasındaki 10.200 Dolar tellallık ücreti ile ilgili talebinin kabulüne, cezai şart alacağı ile ilgili olarak ise, BK.nun 182. maddesine göre %50 indirim yapılarak 5.100 Dolar cezai şart alacağı ile birlikte icra takibinin kaldığı yerden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacak yargılama ile belirlendiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise, “Davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının ... İcra Müdürlüğünün 2012/81 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazının, tellallık ücreti ile ilgili talebinin 10.200 USD üzerinden, cezai şart alacağı ile ilgili talebinin ise 5.100 USD yönünden iptali ile takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak yargılamayla belirlendiğinden % 40 icra inkar tazminatı talebinin reddine” şeklinde karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Somut olayda davacı başlatmış olduğu icra takibinde, 10.200 Dolar tellallık ücreti, 10.200 Dolar cezai şart alacağı olmak üzere toplam 20.400 Dolar alacağının fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının, tahsil tarihine kadar işleyecek Amerikan Dolarına uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, takibe vaki itiraz üzerine de eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece kısa kararda, “davacının icra takip dosyasındaki 10.200 Dolar tellallık ücreti ile ilgili talebinin kabulüne, cezai şart alacağı ile ilgili olarak ise, BK.nun 182. maddesine göre %50 indirim yapılarak 5.100 Dolar cezai şart alacağı ile birlikte icra takibinin kaldığı yerden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacak yargılama ile belirlendiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararda ise, “Davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının İstanbul 19. İcra Müdürlüğünün 2012/81 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazının, tellallık ücreti ile ilgili talebinin 10.200 USD üzerinden, cezai şart alacağı talebinin 5.100 USD alacak yönünden iptali ile takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak yargılamayla belirlendiğinden % 40 icra inkar tazminatı talebinin reddine” şeklinde hüküm kurulmuş olmakla, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 471,60 TL harcın davalılara, 25,20 TL'nin davacıya istek halinde iadesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4927, Karar No: 2012/6526, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4927 E.  ,  2012/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16/01/2012 gün ve 2011/14202-71 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/10000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

3) Ayrıca, dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazların keşif sırasında uygulanan hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4971, Karar No: 2014/13451, Tarih: 16.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4971 E.  ,  2014/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Davada; elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedellerinin tüketiciye iadesine ilişkin olarak ... Tüketici Sorunları İl Hakem Heyetince verilen 28.08.2012 tarih, 2012/928 sayılı kararın iptali talep edilmiştir.Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından kararın temyizi üzerine hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddi cihetine gidilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Bu bağlamda temyize konu ilk uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

HUMK’nın 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu hükme bağlanmıştır.

Dava, davacının davalı tüketiciden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmıştır.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı bedeller miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kalmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus değildir. Diğer taraftan eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olsa da ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlık bulunmaktadır. Bu nedenle de yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlık kesinlik sınırının dışında kalmaktadır.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 13.05.2009 tarih 2009/13-122, 189, 13.10.2010 tarih 2010/13-406, 503)

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.Hal böyle olunca mahkemece; kararın kesin olduğundan bahisle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına ve yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine karar verilmiştir.Temyize konu ikinci uyuşmazlık ise; davacının abonelerinden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.Dosya kapsamından; iptali talep edilen hakem heyeti kararında; kayıp enerji bedeli adı altında tüketiciden tahsil edilen bedelin tüketiciye iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır.Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir.Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gidilmesi hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır. Elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme, hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etmek elektrik idaresine ait bir görevdir.Diğer taraftan tüketicinin faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanımı ve dağıtım bedelinin hangi miktarda olduğunun denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (HGK 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 E, 2014/679 K) Bu nedenle yerel mahkemenin davayı reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak yazılı şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,16.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20228, Karar No: 2016/630, Tarih: 21.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/20228 E.  ,  2016/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi Belediye vekili 14.İcra Müdürlüğü'nün 2008/1661 sayılı dosyasında takibe dayanak ilamın konusu olan kamulaştırmasız el atılan taşınmazların, emlak vergisi borçlarından dolayı, takip dosyasına, 6183 sayılı Yasa gereği 20/02/2009 tarihli haciz ihbarnamesi gönderilip, 989.528,05-TL'nın tahsil edildiğini, daha sonra, İcra Müdürlüğü'nce...Bölge İdare Mahkemesi'nin 24/06/2009 tarih, 2009/949 sayılı kararı gerekçe gösterilerek, tahsil edilen emlak vergisinin iadesi için muhtıra gönderildiğini, ancak bir vergi mahkemesi kararı olmadan faiz işletilmesinin mümkün olmadığını belirterek, 14/02/2013 tarihli dosya hesabının, toplam faiz miktarı ve bakiye borç miktarına ilişkin kısmının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporları sonucunda, tahsili gereken bir vergi borcu olmadığı, hatalı bir ödeme sonuc, Belediye'nin tahsil ettiği bu vergi tutarının dayanağı olmadığından, ödeyen tarafın İcra İflas Kanunu'nun 361. maddesi gereğince, aynı dosya üzerinden paranın iadesini talep edebileceği, paranın iadesi için tanınan 7 günlük sürenin bitiminden itibaren yasal faiz istenebileceği, ilk muhtıranın tebliğ tarihinin (04/07/2009) faizin başlangıç tarihi olduğu 14/02/2013 tarihi itibariyle dosyadaki ödemeler dikkate alınarak yapılan hesaplamada, dosya bakiye alacağının 1.047.824,53-TL olduğu, dosya hesabında, toplam faiz ve bakiye borç miktarında bir yanlışlık ve aykırılık olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayetçi Belediye vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 41. maddesi göndermesi ile İİK'nun 361. maddesinde "İcra dairelerince borçludan fazla para tahsil olunarak alacaklıya verildiği yahut yanlışlıkla bir tarafa para tediye olunduğu hesap neticesinde anlaşılırsa verilen para ayrıca hükme hacet kalmaksızın o kimseden geri alınır.” hükmü yer almaktadır. Bu halde, fazla ödenen paranın iadesi için muhtıranın tebliği ve tanınan ödeme süresinin geçmesinden sonra temerrüt oluşacağından, ancak temerrüt tarihinden itibaren faiz istenebilir.

İİK'nun 41. maddesi göndermesi ile İİK'nun 361. maddesinde "İcra dairelerince borçludan fazla para tahsil olunarak alacaklıya verildiği yahut yanlışlıkla bir tarafa para tediye olunduğu hesap neticesinde anlaşılırsa verilen para ayrıca hükme hacet kalmaksızın o kimseden geri alınır.” hükmü yer almaktadır. Bu halde, fazla ödenen paranın iadesi için muhtıranın tebliği ve tanınan ödeme süresinin geçmesinden sonra temerrüt oluşacağından, ancak temerrüt tarihinden itibaren faiz istenebilir.

Somut olayda; icra dosyasında... Belediyesi'nin kamulaştırmasız elatma ilamının konusunu oluşturan taşınmaza ilişkin 989.528,05-TL emlak vergi borcu olması sebebi ile 6183 Sayılı Yasa gereğince 20.02.2009 tarihli haciz bildiriminde bulunulmuş ve 25.05.2009 tarihinde belediyeye bu miktar paranın ödendiği anlaşılmıştır. Ancak vergi borcu için gönderilen paranın İzmir 1. Vergi Mahkemesi'nin 26.10.2010 tarih 2009/568 Esas 2010/1421 sayılı kararı ile "..usulüne uygun tebligatlar yapılmadığından söz konusu vergilerin tahakkuk ettirildiğinden bahsedilemiyeceğinden davacının verginin terkini talebinin reddine ilişkin belediyenin ret işleminin iptaline" karar verildiğinden takip hukuku yönünden yanlış bir ödemenin varlığının kabulü gerekir. Bu durumda bahsi geçen paranın İİK'nun 361. maddesi gereği geri istenmesi mümkündür. Ancak istenilen paraya... 1. Vergi Mahkemesi'nin 26.10.2010 tarihli işlemin iptaline ilişkin kararından sonra, muhtıra çıkarılması ve bu muhtıranın tebliğinden sonra, faizin hesaplanması gerekmektedir. İcra dosyasında da, belirtilen iptal kararından sonra bir muhtıra tebliğ edilmediğinden iadesi istenen paraya faiz istenemez. Mahkemece henüz iptal kararı verilmeden ve... Bölge İdare Mahkemesi'nin 24.06.2009 tarih 2009/949 sayılı yürütmenin durdurulması kararı için gönderilen muhtıranın tebliğ tarihinden (04.07.2009) itibaren hesaplanan faiz miktarı esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.