muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3872, Karar No: 2018/6392, Tarih: 10.07.2018

5)VUK'nun öngördüğü suçlar bakımından bir çok halde ceza hukukunun genel ilkelerinden ayrıldığı, cezai sorumluluğa ve takip şartlarına ilişkin farklı düzenlemeler getirdiği, bu bağlamda iktisadi, ticari ve teknik icablara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutat olmayan bir durumun mükellef tarafından savunulması halinde bunun ispatının mükellefe ait olacağı, yani VUK'da ispat külfetinin yer değiştirdiği, suç işlediği diğer delillerle ortaya konan mükellefin bunun aksini öncelikle vergi kanunlarına göre usulüne uygun düzenlenmiş belgeleri ile ortaya koyması gerektiği, belgede şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin mükellefe bu olanağı sunmak amacı ile yapıldığı, kanun gereği mükellefin sorumluluğunda olan (belge ile) isbat külfetinin vergi kanunundaki düzenlemenin içeriğine ve maksadına,0 aykırı olarak yer değiştirilip idarenin üzerine yüklenmesinin idari amaçla ve vergi denetimini kolaylaştırmak için getirilen belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin kanundaki düzenleme yeri ve bağlantısından koparılarak 359/b deki adli suçun unsuru haline getirilmesine dolayısı ile 359/b deki suçun sübutunun zorlaştırılmasına hatta imkansız hale getirilmesine neden olacağı böyle bir uygulamanın kötü niyetli kişi ve mükelleflerin suç oluşturan eylemlerinin cezasız kalmasına neden olacağı bu nedenle kanun koyucu tarafından bilinçli olarak VUK 227/3 teki düzenlemenin 359/b'deki suçta suçun unsuru olarak düzenlenmediğinin kabul edilmesinde zorunluluk bulunduğu dolayısı ile yorumla bu suçun unsuru haline getirilmemesi gerektiği kanaatindeyiz.

Tabi ki bu suçlarda düzenlenen ya da kullanılan belgeler suçun delillerindendir. Özellikle suç tarihinin tespiti ve imza ve yazı incelemesi yolu ile suçun kişiselleştirilmesi gerektiğinde belgeler suçun sübutu açısından yararlanılacak delillerin başında gelmektedir. Ancak yazı ve imza incelemesi ya da suç tarihinin tespiti dışında belgelerin celp edilerek incelenmesi ve (belgede bulunması gereken bilgiler yönünden) zorunlu unsur denetiminin yapılmasının ve suçun unsuru olarak kabul edilmesinin gerek 359/b'deki düzenlemeye gerekse VUK 3/A ve 3/B'deki düzenlemelere aykırı olacağı gibi bunun suçun sübutunu belgede şekil şartı denetimine indirgeyerek VUK'da amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini ve dolayısı ile suçun sübutunu olanaksız hale getireceğinden kanunun düzenlenme amacına aykırı olduğu kanaatindeyim.

Yukarıda kısaca açıklandığı üzere; VUK 359/b'de "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlığı altında düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının, VUK 359/b son cümlesinde içerik sahteciliği olarak düzenlendiği, VUK 3 maddesindeki "vergiyi doğuran olay ve buna ilişkin muamelelerin her türlü delille ispat edilebileceği" düzenlemesi ile Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi birlikte değerlendirildiğinde bu suçların (bazı şekli unsurları eksik belgelerde dahil) her türlü delille isbatının mümkün olduğu, kanaatimizce bu suçlarda belgede şekil şartlarının mutlaka denetlenmesi gerektiği yönündeki sayın Daire çoğunluğunun düşüncesinin kabulünün bu suçların sübutunu, suçun delillerinden olan ve şekil şartı aranmayacak özel belge niteliğindeki belgenin fiziki varlığına ve şekil denetimine indirgenmesine neden olacağından ayrıca şekil denetiminin bu suçların ön şartı ve unsuru haline getirilmesinin maddede amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini olanaksız hale getireceğinden yine idari, mali, usuli ve adli düzenlemeler içeren VUK'nun karma bir düzenleme olduğundan her maddenin düzenleniş yeri, amacı, lafzı ve diğer maddelerle bağlantısı nazara alınarak uygulanması gerektiğinden belgede şekil denetiminin VUK 359/b'de uygulama yerinin bulunmadığı kanaatiyle, sayın çoğunluğun dosyaya yeteri kadar belgenin (fatura) celp edilerek öncelikle şekil şartları yönünden denetlenmesi gerektiği düşüncesine katılmadığımı karara bu yönü ile muhalif olduğumu saygılarımla arzederim.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu'na göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanığı daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227. mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı yada 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/8327, Karar No: 2021/9937, Tarih: 20.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8327 E.  ,  2021/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince İstinaf isteminin reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayılan yazılı kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekle ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunumun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili İstemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 355. ve 353/1-b-2. maddeleri gereğince düzeltilerek karar verilmiş; bu karara karşı, davacı idare vekilince temyiz talebinde bulunulmuş ise de;

Davacı idare vekili Avukat ... tarafından Dairemize gönderilen dilekçe ile temyiz hakkından vazgeçtiklerini bildirmiş olmakla, Bursa 27. Noterliği'nin 18/08/2021 tarih ve 6624 sayılı vekaletname içeriğinden de temyizden feragat etmeye yetkili olduğu anlaşıldığından,

Vaki feragat nedeniyle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hâzineye irad kaydedilmesine, 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11038, Karar No: 2010/221, Tarih: 12.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11038 E.  ,  2010/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2007 gün ve 2006/458 - 2007/355 sayılı kararı bozan Daire’nin 22.06.2009 gün ve 2008/3134 - 2009/7683 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Şişli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/1157 esas sayılı dosyasında, müvekkili şirket nezdinde sigortalı işyerinde 03.06.2000 tarihinde meydana gelen su basması nedeniyle hasar meydana geldiğini, sigortacı sıfatı ile tazmin edilen hasar bedelinin davalılardan rücuan tahsili amacıyla girişilen takibe davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazlarının iptali ile takibin devamına, 5.490.683.000.-TL hasar tazminatının 13.07.2000 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş; asıl dava ile birleşen 2001/1150 esas sayılı davada, sigortalı iş yerinde 27.08.2000 ve 23.09.2000 tarihlerinde yağan yağmur sularından dolayı meydana gelen ve sigorta ettirene ödenen 30.560.352.000.-TL riziko bedelinin 16.11.2000 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen olmak üzere rücuan tahsilini talep etmiş; davalılardan ...’ın davadan önce ölmüş olması nedeniyle, bu defa mirasçıları ..., ..., ..., ... aleyhine açılan davaya ilişkin Şişli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/495 esas sayılı dosyasında, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.778.213.818.-TL’nın 16.11.2000 ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin rizikonun meydana gelmesinde kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... vekili, yağmur kanallarının bakım ve onarımının İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na ait olup, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., ... vekili, zararın doğal afet sonucu meydana geldiğini, bakım ve onarım kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Banca di Roma SPA vekili, müvekkilinin sorumluluğunun ancak arsa payıyla sınırlı olabileceğini savunmuştur.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., ... vekili, zararın doğal afet sonucu meydana geldiğini, bakım ve onarım kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Banca di Roma SPA vekili, müvekkilinin sorumluluğunun ancak arsa payıyla sınırlı olabileceğini savunmuştur.

Mahkemece, her bir dava ayrı ayrı değerlendirilerek, her bir dava dosyası için ayrı ayrı infazı kabil hüküm fıkrası oluşturulması gerekirken, davada tek bir talep ve her bir davada aynı taraflar varmış gibi ortak hüküm tesisinin hatalı olduğu şeklindeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, benimsenen raporlara göre, sigortalı işyerinin yağan yağmur sularından zarar görmesinin nedeninin binanın alt yapı sisteminin yetersiz olması, ayrıca binanın dış duvarlarının suya karşı yalıtımının da yeterli olmamasından kaynaklandığı, davalı İSKİ’nin hizmet kusuru olduğu, kat maliki olan diğer davalıların binanın inşası sırasında suya karşı yeterli yalıtım yaptırmadıklarından kusurlu bulundukları, BK’nun 58. maddesi uyarınca kat maliklerinin arsa payları oranında oluşan zarardan sorumlu oldukları, davalı İSKİ’nin hizmet kusuru nedeniyle sorumluluğu bulunmasından dolayı hakkındaki davanın tam yargı davasının konusunu teşkil ettiği, diğer davalı ...’nin tüzel kişiliği bulunmadığından davalı sıfatı bulunmadığı, davalı ... Belediyesi'nin oluşan zararda hiçbir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ... yönünden taşınmazdaki hissesi nazara alınarak 1.558,14 YTL üzerinden takibin devamına, birleşen 2001/1150 esas sayılı davada, ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ...’nin husumet ehliyeti bulunmadığından hakkındaki davanın reddine, davalı İSKİ’nin hizmet kusuru bulunup tam yargı davası kapsamında olduğundan dava dilekçesinin reddi ile mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın İstanbul İdare Mahkemesine gönderilmesine, İSKİ hakkındaki davanın tefrikine, bunlar dışında kalan davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ....mirasçıları ..., ..., ... ve Banca di Roma SPA yönünden 27.08.2000 tarihli hasar nedeni ile oluşan 1.273,39 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren, 23.09.2003 tarihinde oluşan hasar nedeniyle ise 29.326,55 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte arsa payları oranında davalılardan tahsiline dair verilen kararın davacı vekili, davalı ... vekili ile davalılar ... ve arkadaşları vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/3134 Esas, 2009/7683 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılardan ... tarafından temyiz isteminden 07.01.2008 tarihli dilekçe ile feragat edilmiş olmasına karşın bu husus gözden kaçırılarak Dairemizin 2008/3134 Esas, 2009/7683 Karar sayılı bozma ilamının (4) numaralı bendinde adı geçenin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek olmadığına karar verilmiş olması hatalı görülmekle Dairemiz bozma ilamının (4) numaralı bendinde ve sonuç bölümünde yer alan “davalı ... vekili” ibarelerinin karardan çıkartılmasına ve karara aşağıda belirtilen (5) numaralı bendin eklenmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz bozma ilamının (4) nolu bendi ile “sonuç” bölümünde yer alan “davalı ... vekili” ibarelerinin karardan çıkarılmasına, Dairemizin bozma ilamına (5) numaralı bent olarak “Davalılardan ... tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi kapsamında adı geçenin temyiz istemli dilekçesinin reddine” cümlesinin eklenmesine, aynı bendin Dairemiz kararının sonuç bölümüne de eklenmesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 12.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10270, Karar No: 2023/511, Tarih: 19.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10270 E.  ,  2023/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 322 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsalin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazlar için belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsalin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazlar için belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmakla birlikte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, yüz ölçümünün hatalı belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsalin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerini yansıtmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 322 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, kamu düzeni ilkesi resen gözetilerek 3402 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.