muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12709, Karar No: 2016/1157, Tarih: 03.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12709 E.  ,  2016/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Arama tutanağında; duvarda asılı olarak diş protez teknisyeni belgesinin asılı olduğunun belirtilmesi karşısında; belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi

gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02 2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1917, Karar No: 2022/7464, Tarih: 27.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1917 E.  ,  2022/7464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve Yağmur Okumuş hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesiyle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2021 gün ve 2021/291 E. 2021/299 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10408, Karar No: 2012/22396, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10408 E.  ,  2012/22396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : ...: a) Beraat (2002 takvim yılı için),

b) Hakkındaki davanın, zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ortadan kaldırılması (2001 takvim yılı için) ... :Hakkındaki davanın, zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılması (2001 takvim yılı için) ... :Beraat ... :Hakkındaki kamu davalarının TCK.nun 64/1 ve CMK.nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesi

I-Sanık ...'ın vefatı nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ve sanık ... hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ... hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesi yerine, 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca ortadan kaldırılmasına karar verimesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Sanık ...'ın vefatı nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ...'in 2002 takvim yılında, sanık ...'ın 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin sanık ... hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; Sanık ...'a yüklenen 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; en son suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, sanığın beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'in hükümden sonra 25.12.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında 2002 yılında, sanık ... hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılmış olan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2, sanık ... hakkındaki kamu davasının ise 5237 sayılı Yasanın 64 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13004, Karar No: 2014/15142, Tarih: 18.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13004 E.  ,  2014/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 11.04.2008 tarih ve 890 sayılı kararıyla 1. derece doğal sit alanı ilan edilen ... köyü içerisinde kalan ve kadastro harici bırakılan kavaklık alanda, sanıklar tarafından izinsiz kavak ağacı kesimi yapıldığı, yapılan ihbar üzerine olay yerine giden Uzundere İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince sanıkların kestikleri 17 adet 3 metre uzunluğunda ağaç ile yakalandıkları ve haklarında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıkların ifadelerinde bu alanda bulunan kavakları köylüler olarak kendilerinin koruduğunu, ancak rüzgarın etkisi ile kimi ağaçların kırılmış ve devrilmiş olduğunu, sadece bu kırılan ağaçları camilerinin yakacak ihtiyacı için kestiklerini, sağlam ağaçlardan kesim yapmadıklarını beyan ettikleri, kolluk görevlilerince tutulan olay tutanağında da toplu ağaç kesiminin olmadığının, aralıklarla kesim yapıldığının ve kesilen ağaçların kuru olduğunun tespit edildiği, yine dosya kapsamında bulunan olay yerini gösterir resimlerin incelenmesiyle de, kesilmiş olan ağaçların kuru ve rüzgarın etkisi ile kırılmış olan ağaçlar olduğunun, olay yerinde kesilmeyen yine rüzgarın etkisi ile kırılmış ağaçların bulunduğunun görülebildiği, tüm bu nedenlerle sanıkların bir suç işleme kastı ile hareket etmedikleri ve mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suç açısından suç işleme kasıtlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17870, Karar No: 2015/24587, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17870 E.  ,  2015/24587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2014/604-2015/375

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: T.. M.. yönünden husumetten reddine DSİ Genel Müdürlüğü yönünden ise Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılardan TRGM. Ne karşı açılan davanın husumetten reddine, el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemi yönünden açılan davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, ecrimisil isteminin ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların el atılan bölümleri yönünden ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

DSİ Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, harçtan bağışık kabul edilerek, harca karar verilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 4. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 286,00 TL. Harçtan dava sırasında ödenen 1.353,00 TL. mahsubu ile bakiye 1.067,00-TL'nin davacıya iadesine, davacı tarafından karşılanan 286,00-TL Harç bedelinin davalı DSİ Genel Müdürlüğünden alınarak, davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11924, Karar No: 2024/417, Tarih: 31.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/11924 E.  ,  2024/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/14 E., 2020/1 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; davacı ...' in davasının reddine, diğer davacıların davalarının kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar, Yargıtay tarafından bozulmuş olup hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " dava konusu taşınmazların Çınarlıgöl tapu kapsamında kalmadıkları ve miktar fazlasıda olmadıkları belirlenerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar lehine oluştuğu gerekçesi ile hüküm kurulmuşsa da, hükme dayanak orman bilirkişi raporunda eski 561 yeni 105 ada 71, eski 562 yeni 105 ada 72, eksi 563 yeni 105 ada 73, eski 564 yeni 105 ada 36 ve eski 575 yeni 105 ada 60 parsellerin (A) kısımlarının orman ve orman toprağı sayılan yerlerden olduğu belirtilmiş olup, yine çekişmeli 565 nolu parselin tamamı (B= 8180,00 m2) 571 nolu taşınmazın tamamı (B ile işaretli 1287,00 m2), 572 nolu taşınmazın tamamı (B ile işaretli 1154,00 m2), 573 nolu taşınmazın tamamı (B ile işaretli 1204,00 m2) ile 558 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 870,71 m2'lik kısmının, 559 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 858,17 m2'lik kısmının, (B3) ile işaretli 53,55 m2'lik kısmının, 560 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 868,89 m2 lik kısmının, (B3) ile işaretli 195,41 m2'lik kısmının 561 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 585,39 m2'lik kısmının, (B3) ile işaretli 315,53 m2'lik kısmının, 562 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 396,78 m2'lik kısmının, (B3) ile işaretli 386,46 m2'lik kısmının, 563 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 2000,96 m2'lik kısmının, (B3) ile işaretli 573,23 m2'lik kısmının, 564 nolu taşınmazın (B) ile işaretli 4385,07 m2'lik kısmının, 566 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 3225,24 m2'lik kısmının, 567 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 454,64 m2'lik kısmının, 568 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 1532,58 m2'lik kısmının, 569 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 1196,99 m2'lik kısmının, 570 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 37,33 m2'lik kısmının, 574 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 249,40 m2'lik kısmının, 575 nolu taşınmazın (B1) ile işaretli 4007,97 m2'lik kısmının, 585 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 3291,21 m2'lik kısmının, 806 nolu taşınmazın (B2) ile işaretli 1456,36 m2'lik kısmının fiilen orman ve orman toprağı sayılan yerlerden olduğunun belirtildiği, ayrıca orman bilirkişi raporu ekindeki 1954 tarihli hava fotoğrafıda incelendiğinde dava konusu taşınmazların büyük bir bölümünün koyu renkli oldukları görülmekte olup bu kısımların orman olup olmadıkları açıklığa kavuşturulmadığı gibi, raporların aksine kişiler lehine tescil hükmü kurulmasının da bilimsel dayanaktan yoksun olduğu, yine dava kadastro tespitine itiraz davası olmakla birlikte, yargılama sırasında 2006 yılında orman kadastro çalışmaları yapılmış olduğundan bu davanın aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına da dönüştüğü açıklanarak, Orman İdaresinin davaya dahil edilmesi ve usulüne uygun orman araştırması yapıldıktan sonra, taşınmazların orman olmadığının tespit edilmesi halinde usulüne uygun zilyetlik araştırması yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi " gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; " davacı ...'in davası yönünden, davacı ...'in mahkemenin 1977/9 Esas ve 1977/12 Karar sayılı 562 nolu parsele ait dosyası içerisinde yer alan 10.12.1970 tarihli zabıttaki " Babam ile amcam 50 sene evvel taksim yaptılar. Taksimde Lala Köyündeki araziler amcama ve adadaki araziler babama isabet etti, fakat sonradan adadaki araziler izaleyi şuyu yapıldı. " şeklindeki beyanı, mahkemenin 05.08.1982 tarihli ve 1977/23 Esas, 1982/14 Karar sayılı dosyası içerisinde yer alan 12.09.1981 tarihli keşif zaptında yer alan mahalli bilirkişilerin beyanları, davacılar ... ve ... tarafından dosyaya sunulan vergi kayıtları, Sinop il Özel İdaresine yazılan müzekkereye 29.12.1989 tarihinde verilen cevapta, 500 hektarlık yerin ...'e ait olduğunun belirtilmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacı ...'in dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davasının reddine; dava konusu taşınmazlarda yapılan keşif, mahalli bilirkişi beyanları, hava fotoğrafları, memleket ve amenajman planları, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan fen, orman ve ziraat bilirkişi raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, dava konusu 558, 559, 560, 565, 566, 567, 568, 569, 570, 571, 572, 573, 574, 585 ve 806 nolu taşınmazların tamamı ile 561, 562 ve 563 nolu taşınmazların (B1), (B2) ve (C) ile işaretli, 564 nolu taşınmazın (B) ile işaretli, 575 nolu taşınmazın (B) ve (C) ile işaretli kısımlarının öncesinin memleket haritasında ve hava fotoğraflarında orman vasfındaki yerlerden olmadığı, fotogrametri bilirkişisi tarafından 1956 ve 1990 tarihli hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi sonucu hazırlanan raporda, 1956 tarihinden 1990 tarihine kadar tarım arazisi olarak kullanıldığının bildirildiği, ziraat bilirkişisinin raporunda ise en az 50 - 60 yıl öncesinden zilyetliğin bulunduğunun belirtildiği, dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanıkların, taşınmazların kök muris ... tarafından kullanılırken vefatıyla mirasçılarına kaldığını, mirasçılarının da yaklaşık 100 yıldır taşınmazlar üzerinde zilyetliklerinin bulunduğunu ifade ettikleri, buna göre, dava konusu 558, 559, 560, 565, 566, 567, 568, 569, 570, 571, 572, 573, 574, 585 ve 806 nolu taşınmazların tamamı ile 561,562 ve 563 nolu taşınmazların (B1), (B2) ve (C) ile işaretli, 564 nolu taşınmazın B ile işaretli, 575 nolu taşınmazın B ve C ile işaretli kısımlarında kök muris ... mirasçıları yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davacılar Nail ve ..

... mirasçıları yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davacılar Nail ve ... ile asli müdahillerin bu kısımlara yönelik davalarının kabulüne, 561, 562, 563, 564 ve 575 nolu taşınmazların (A) ile işaretli kısımlarının ise, en eski tarihli memleket haritasında ve dayanağı hava fotoğrafına göre öncesinin orman sayılan alanlardan olduğunun anlaşıldığı ve orman alanlarının zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı gerekçesiyle, bu kısımlara ilişkin davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı Hazine vekilinin 585 parsel dışında kalan tüm parsellere ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı tarafın dayandığı Çınarlıgöl 1326 tarih 46 sıra numaralı 10 dönüm miktarlı (geldisi Mart 316 tarih 93 sıra nolu kayıt) tapu kaydının, şarken: Halilbey, garben: Mehmed Tarlası, şimalen : orman ve cenuben: dere sınırlarını ihtiva ettiği, dere ve orman sınırları nedeniyle gayri sabit sınırlı olup miktarıyla geçerli olduğu ve kadastro sırasında miktarı itibariyle dava dışı 576 (2.400 m2 yüzölçümlü), 577 (5.620 m2 yüzölçümlü) ve 578 (2.278 m2 yüzölçümlü) parsellere revizyon gördüğü, dava konusu taşınmazlardan 572, 573, 574 ve 575 parsellerin tarla vasfıyla, diğer parsellerin ise orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmesinden sonra, itiraz üzerine Komisyonca orman olarak tespiti yapılan taşınmazlarında tarla vasfıyla Hazine adına tespitine karar verildiği ve söz konusu tapu kaydının yüzölçümünün artırılması (mesaha tashihi) istemiyle Hazine ve Orman İdaresi aleyhine tapu kayıt malikleri / mirasçıları tarafından açılan davanın, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/49 Esas, 1967/369 Karar sayılı kararıyla reddedilerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Yerleşik yargısal içtihatlara göre, bir kayıt sahibinin lehine delil olabileceği gibi, aleyhine de delil teşkil edebilecektir. Yukarıda da açıklandığı üzere, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının kuzey (şimal) hududu orman okumakta olup, eylemli olarak ta taşınmazların kuzeyinde orman bulunduğu anlaşılmaktadır. Orman sınırı, değişmeye ve genişletilmeye elverişli sınırlardan olduğundan, tapu kaydının miktarıyla geçerli olduğunun ve miktar fazlasının sınırda yer alan ormandan kazanıldığının kabulü zorunludur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 27.01.1993 tarihli ve 1992/16-676 Esas, 1993/16 Karar sayılı; 14.02.1996 tarihli ve 1995/8-1023 Esas, 1996/75 Karar sayılı vb kararları) Zaten taraflar arasında Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/49 Esas, 1967/369 Karar sayılı dava dosyasıyla görülen mesaha tashihi istemine ilişkin dava da tapu kaydının bir sınırının orman okuması nedeniyle reddedilmiştir.

Bu durum karşısında; İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının sınırları itibariyle miktarıyla geçerli olduğu ve tapu maliklerine, tapu kayıt miktarının dava dışı 576 (2.400 m2 yüzölçümlü), 577 (5.620 m2 yüzölçümlü) ve 578 (2.278 m2 yüzölçümlü) parsellerden verilmiş olduğu, dayanılan kaydın kuzey sınırının orman okuması ve çekişmeli taşınmazların kuzeyinde eylemli olarak ta orman bulunduğunun anlaşılmış olması nedeniyle, kayıt miktar fazlasının orman açıldığının kabulü ile zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığı gözetilerek, davanın reddine ve taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.