muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/658, Karar No: 2018/1091, Tarih: 16.05.2018

Anılan Kanun’un 17’nci maddesinin 25/a bendinde de ilgili kanunlar uyarınca orman sayılan yerler, Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlar hakkında yapılan kesin izin, kesin tahsis, kullandırma kararı, irtifak hakkı, kullanma izni ve kiralama işlemlerinden kaynaklanan ve vadesi 31.12.2010 tarihi itibarıyla geldiği hâlde bu Kanun’un yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan kullanım bedelleri ve hasılat/ticari kâr payları asıllarının tamamı ile bu alacaklara ilişkin gecikme zammı, faiz gibi fer’ileri yerine bu Kanun’un yayımlandığı tarihe kadar TEFE/ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; bu Kanun’un yayımlandığı tarihi izleyen üçüncü aydan başlamak üzere ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte tamamen ödenmesi şartıyla, bu alacaklara hesaplanan gecikme zammı, faiz gibi feri alacakların tahsilinden vazgeçileceği düzenlenmiştir. Nitekim dava konusu alacak iddiası da bu madde hükmü kapsamındadır.

Bu kapsamda davalı borçlu anılan yasal düzenlemeden yararlanmak isteği ile başvuruda bulunmuş ve borcu yapılandırmıştır. Her ne kadar borcun tamamı ödenmemiş, diğer bir ifade ile taraflar arasındaki niza sona ermemiş ise de, sözü geçen Kanun’un tanıdığı imkân çerçevesinde ödemeleri yeni vadelere bağlanmış ve borçlu tarafından taksitlerin bu vadelerde ödeneceği taahhüt edilmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya dönüldüğünde, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davalının takip tarihi itibari ile borçlu olduğunun mütalaa edildiği de gözetildiğinde, davacının dava tarihi itibariye itirazın iptali davası açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışmasızdır.

Yukarıda belirtildiği gibi hukuki yararın davanın açılması sırasında mevcudiyeti yeterli olmayıp, davanın devamı sırasında da varlığını koruması gerekir. Her ne kadar taraflar arasındaki borcun ödenmesi konusunda bir yapılandırmaya gidilmiş ise de borç henüz tamamen sona ermiş değildir. Bu nedenle eldeki davanın görülmesi bakımından davacının hukuki yararının mevcudiyetini sürdürdüğü sonucuna varmak gerekir.

Nitekim Özel Daire de bozma kararında bu hususa değinmiştir.

Buna ek olarak, 6111 sayılı Kanun’un 17’nci maddesinin 25/d bendine göre;

“Bu fıkra kapsamında olan ve bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce dava konusu edilmiş ve/veya icra takibi başlatılmış alacaklar için borçluların bu fıkra hükümlerinden yararlanmak üzere bu Kanunun yayımlandığı tarihi izleyen ikinci ayın sonuna kadar ilgili idarelere başvuruda bulunması ve bu fıkra kapsamında hesaplanan tutarların fıkrada öngörülen süre ve şekilde ödenmesi şartıyla bunlar için açılan davalar sonlandırılır ve icra takipleri durdurulur. Bu takdirde borçluların mahkeme ve icra masrafları ile vekâlet ücretini ilk taksit tutarı ile birlikte ödemeleri şarttır.”

Hâl böyle olunca yerel mahkemece davacının eldeki davada hukuki yararının mevcut olduğu gözetilip hemen yukarıda açıklanan yasal düzenleme de dikkate alınarak varılacak sonuca göre işin esası hakkında hüküm kurulmalıdır.

Bu durumda direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıdaki belirtilen ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun’un 440’ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.05.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12536, Karar No: 2012/19113, Tarih: 26.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12536 E.  ,  2012/19113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/06/2011 tarih ve 2008/226-2011/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Seyahat ve Nakliyat A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 27.07.2000 tarihinde İstanbul – Bodrum seferini yapan davalı ... Seyahat’e ait otobüsün Balıkesir-İzmir karayolunda kamyona arkadan çarpması sonucunda, otobüste yolcu olarak seyahat etmekte iken yaralandığını, davalı sigortanın ferdi kaza koltuk sigortacısı olduğunu, kaza sırasında güneş gözlüğü ile kol saatinin zarar gördüğünü, maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 10.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davalı ... şirketinin maddi tazminattan sorumluluğunun poliçede yazılı miktarlarla sınırlı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Güneş Sigorta vekili, manevi tazminatın teminat dışı olduğunu, müvekkilinin maddi tazminat bakımından ise limit dahilinde sorumlu bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının kaza sonucunda yaralanarak ayakta tedavi gördüğünü, masrafların kendileri tarafından karşılandığını, davacının işine son verilmesinin kaza ile ilgisinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının geçirdiği kaza sonucunda gelişen arızasının, iyileşme süresinin bir aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceği, saçlı deri içindeki ve dirsekteki yaraların daha iyi hale getirilemeyeceği, saçlı derideki alana saç ekilebileceği, sol omuzdaki izin küçültülebileceği, iki seanslı ameliyat gerektiği, ancak hiçbir yara izinin tamamen düzeltilemeyeceğinin anlaşıldığı, davacıya yapılması zorunlu saç ekimi ve estetik cerrahi tedavilerinin günümüz koşullarına göre 5.000 TL'lik bir harcama ile gerçekleştirilebileceği, davacının çalışamadığı süre için de 700 TL gelir kaybının bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.700 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, davalı ... şirketinin poliçe teminatı ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına, 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... Şirketi’nden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Seyahat vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Seyahat vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Seyahat ve Nak. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Seyahat ve Nak. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 372,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7355, Karar No: 2020/13437, Tarih: 13.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7355 E.  ,  2020/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın savunmasına, tanıkların beyanlarına ve CD izleme tutanağına göre, sanık ... hakkında kasten yaralama suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından mahkemece beraat hükmü verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, mağdur ...'in beyanları, temyiz dışı diğer mağdur sanık ...'ın beyanları, CD izleme tutanağı, tanık ...’ın, "mağdur ...’nın elinde bıçak olduğu ve polis memurlarının geldiğini görünce bıçağı kendisine sapladığına akabinde elinden attığına" dair beyanı ve mahkemece de mağdur ...’nın bıçağı kendisine sapladığının kabul edilmesi nazara alındığında, sanıkların mağduru bıçakla yaraladıklarına dair delil olmadığı ancak mağduru silahtan sayılan sopayla yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların mağdurun bıçakla yaralanma dışında kafasında ve yüzündeki yaralanmaların 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre niteliği hususunda Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılarak ve sanıkların eylemleri açısından 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa ve TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının da tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25675, Karar No: 2018/4408, Tarih: 14.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25675 E.  ,  2018/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... Köyü 1133, 1135 ve 1136 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Dava konusu taşınmazlara çok yakın konumda bulunan 2110 parsel sayılı taşınmaz için ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/198 Esas, 2016/558 Karar sayılı dosyasında 06.04.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 82 TL/m2, yine dava konusu taşınmazlara çok yakın konumda bulunan 1042, 1675 ve 1676 parsel sayılı taşınmazlar için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1030 Esas, 2016/365 Karar sayılı dosyasında 17.07.2012 değerlendirme tarihi itibariyle 110,56 TL/m2, aynı şekilde dava konusu taşınmazlara çok yakın konumda bulunan 454 ve 1062 parsel sayılı taşınmazlar için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/309 Esas, 2016/113 Karar sayılı dosyasında 28.06.2012 değerlendirme tarihi itibariyle 110,56 TL/m2 birim fiyatı takdir olunmuş bu rakamlar üzerinden verilen kararlar Dairemiz denetiminden geçerek onanmıştır.Belirtilen dosyada tespit edilen bedeller güçlü delil niteliğinde olduğundan, mahkemece söz konusu dosyalar getirtilerek sözü edilen taşınmazların konumları ile dava konusu taşınmazlar karşılaştırılarak belirlenen birim fiyatından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-)Dava konusu taşınmazlardan 1135 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkı bedelinin, tamamının alanından pilon yerinin kapladığı alan düşürülmek suretiyle hesaplanması gerektiği halde, pilon alanı düşürülmeden hesap yapılmak sureti ile fazla bedel tespiti,

2-)Dava konusu taşınmazlardan 1135 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkı bedelinin, tamamının alanından pilon yerinin kapladığı alan düşürülmek suretiyle hesaplanması gerektiği halde, pilon alanı düşürülmeden hesap yapılmak sureti ile fazla bedel tespiti,

3-)Dava konusu 1133 parsel sayılı taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeni ile oluşan irtifak alanı 446,92 m2 olmasına rağmen hüküm fıkrasında maddi hata yapılmak suretiyle irtifak alanının 305,28 m2 olarak yazılması ve dava konusu 1135 parsel sayılı taşınmaza ait irtifak alanı ile pilon yeri alanının maddi hata sonucu birbirleri yerine yazılması, Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13785, Karar No: 2021/5110, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13785 E.  ,  2021/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdanı kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanunu'nun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

1- Toprak Kirliliği

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

1- Toprak Kirliliği

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi, kirliliğin giderilmesi, arıtma çamurlarının ve kompostun toprakta kullanımında gerekli tedbirlerin alınması esaslarını sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde ortaya koymak amacıyla önce 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesine istinaden 31/05/2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hazırlanarak yürürlüğe konulmuştur. 08/06/2010 tarihinde ise aynı amaçlar için bu kez 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilerek uygulamaya konulmuş ve 2005 tarihli Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

2005 tarihli Yönetmeliğin 7/a, 2010 tarihli Yönetmeliğin ise 6/b maddesiyle, genel ilke olarak her türlü atık ve artığın, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standart ve yöntemlere aykırı olarak ve toprağa zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı biçimde toprağa verilmesi, depolanması gibi faaliyetlerde bulunmak yasaklanmıştır.

Her iki Yönetmelik de, “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddelerinde atık tanımı yapmak suretiyle, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların neler olduğunu belirlemiştir. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, bu iki Yönetmeliğin, atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılmasına ilişkin düzenlemelerinde farklılıklar bulunmaktadır. Bu bağlamda;

A) 2005 tarihli Yönetmelik, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4., Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddelerinde atık olarak tanımlanmış unsurları toprak kirliliğine neden olacak atıklar olarak kabul etmiştir.

B) 2010 tarihli Yönetmelik ise “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05/07/2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,