muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38338, Karar No: 2016/2958, Tarih: 24.02.2016

2-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ‘‘Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2011 gün ve 2011/588 E, 2011/699 K sayılı hükmü ile hırsızlık suçundan tayin edilen 3 yıl 4 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına’’ cümlesinin eklenmesi, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafii 04/12/2013 tarihli dilekçede, sanık hakkında kanuni ve takdiri tüm hafifletici sebeplerin sanık lehine uygulanarak verilecek cezanın paraya çevrilmesini talep ettiği, 10/12/2013 tarihli oturumda da bu talebini tekrarlamasına karşın, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-Emanetin 2013/5823 sırasında kayıtlı suça konu sustalı bıçağın TCK 54/4. maddesi gereğince zoralımına karar verilmemesi,

Ancak;

1-Sanık müdafii 04/12/2013 tarihli dilekçede, sanık hakkında kanuni ve takdiri tüm hafifletici sebeplerin sanık lehine uygulanarak verilecek cezanın paraya çevrilmesini talep ettiği, 10/12/2013 tarihli oturumda da bu talebini tekrarlamasına karşın, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-Emanetin 2013/5823 sırasında kayıtlı suça konu sustalı bıçağın TCK 54/4. maddesi gereğince zoralımına karar verilmemesi,

3-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA;

III-Sanık hakkında mala verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın müştekiye ait aracı çalmak amacıyla otonun kapısını tornavida ile açarak, direksiyon muhafazasını yedinde bulunan pense ile sökerek düz kontak yapıp çalıştırdığı, araçta başkaca bir hasar da tespit edilemediği, sanığın hırsızlık eyleminin araca yönelik olduğunun anlaşılması karşısında mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği gözetilmeden sanıkların atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

1-Sanık müdafii 04/12/2013 tarihli dilekçede, sanık hakkında kanuni ve takdiri tüm hafifletici sebeplerin sanık lehine uygulanarak verilecek cezanın paraya çevrilmesini talep ettiği, 10/12/2013 tarihli oturumda da bu talebini tekrarlamasına karşın, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38222, Karar No: 2017/16821, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38222 E.  ,  2017/16821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13238, Karar No: 2011/17737, Tarih: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/13238 E.  ,  2011/17737 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 34. maddesine aykırılıktan ... hakkında, Kale Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 29/10/2003 tarihli ve DB ser numaralı 164973 sayılı trafik ceza tutanağı ile uygulanan 32.100.000 Türk lirası idari para cezasına, araç sahibi ... tarafından 06/05/2004 tarihinde yapılan itirazın süresi yönünden reddine dair, Kale Sulh Ceza Mahkemesinin 30/06/2004 tarihli ve 2004/26-26 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.06.2008 gün ve 34374 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2008 gün ve KYB. 2008-135677 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Her ne kadar, suçun işlendiği tarih ve itirazın yapıldığı tarih itibarıyla yüze karşı verilen ceza tutanağına itiraz mercii İdare Mahkemeleri ise de, cezanın araç sahibi ...'nun gıyabında verilmesi olması karşısında Sulh Ceza Mahkemesinin incelemeye görevli olduğu düşüncesiyle yapılan incelemede,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 34. maddesi gereğince 48 M 2828 plaka sayılı aracın muayene süresi geçtiğinden bahisle ceza tutanağı tanzim edilmiş ise de, aracın ruhsatından muayene süresinin 05/04/2004 tarihinde bittiği, tutanağın başka bir araç hakkında düzenlenmesine rağmen sehven bu plakaya ceza tanzim edildiği, araç sahibi muteriz ...'nun anılan cezayı 05/05/2004 tarihinde öğrenerek süresinde itiraz ettiği anlaşıldığı halde, itirazın esastan incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Kale Sulh Ceza Mahkemesinin 30.06.2004 gün ve 2004/26-26 değişik iş sayılı ek kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15636, Karar No: 2016/1102, Tarih: 28.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15636 E.  ,  2016/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, ... ilçesi, ... köyü, 169 ada 13 parsel sayılı 339.68 m² yüzölçümlü taşınmaz, senetsizden bahçe niteliği ile ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu ... köyü 169 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptaliyle yayla vasfı ile ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından temyiz edilen hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.02.2014 tarih ve 2013/10831 E. - 2014/2187 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Yapılan keşifte yerel bilirkişi dinlenmediği gibi keşifte davalı ... vekilinin dava dosyasına sunduğu tapu kaydı da uygulanmamıştır. Keşif sonrası ibraz olunan ziraat bilirkişisi raporunda, taşınmazın, 25-30 yıldan beri kültür arazisi olarak kullanıldığını belirtmekle birlikte, insanların yaz aylarında serinlemek amacıyla kulanılan bir yer olduğu, bu amaç doğrultusunda baraka tip evler inşa edilmek suretiyle yerleşim alanı oluşturdukları, yaylalık olarak kullanılan bir yer olduğu belirtilerek raporda kendi içinde çelişkiye sebep olunmuştur. Ayrıca, sağlıklı sonuca ulaşılması için dava konusu taşınmazın hukukî durumunun aynı konumda bulunan 169 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilmediği gibi, ayrıca, usûlüne uygun olarak yayla araştırması da yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, bir fen elemanı ve önceki ziraat bilirkişisi dışında üç ziraat mühendisi marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, komşu köylerden yerel bilirkişiler dinlenmeli, çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, çevresi incelenmeli; aynı konumda bulunan 169 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmelidir.

Ayrıca, dosya kapsamından yöntemine uygun biçimde mera (yayla) araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazın kamu malı niteliğinde mera (yayla) olup olmadığı ve kural olarak; bir yerin yayla olarak kabul edilebilmesi için, taşınmazın, yetkili ve idarî merciler tarafından mera (yayla) olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kullanıla gelmiş olmasına bağlıdır

. O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ile tapu fen memuru ve uzman üç ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera (yayla) tahsisi yapılmış ise mera (yayla) tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera (yayla) tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera (yayla) tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera (yayla) olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler marifetiyle taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriğine göre tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakların içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye

ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmelidir

Bozma ilâmına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, dava konusu ... İli, ... ilçesi, ... köyü 169 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile orman vasfı ile ...si adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesine göre yapılıp 25/12/2009 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları ve 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 07/11/2012 - 06/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve temyiz harcının istek halinde iadesine 28/01/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15401, Karar No: 2012/18596, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15401 E.  ,  2012/18596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, 16.09.2005 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, olayda davalı araç malikinin bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafca temyiz edilmiştir.

B.K.'nun 55. Maddesi (TBK'nun 66) hükmü gereğince adam çalıştıran, çalışanın kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar gören kişinin adam çalıştıranın bir başka çalışanı olması sonuca etkili değildir. Yine, 2918 sayılı KTK'nun 85/1. maddesinde işletenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, doktrinde ve uygulamada işletenin bu tür sorumluluğunun bir tehlike sorumluluğu olduğu kabul edilmiştir. Bu tür sorumluluğun oluşması için motorlu bir taşıt aracının karayolunda bir zarara sebep olması, sonra bu zararın motorlu bir aracın işletilmesi sırasında meydana gelmiş olması ve nihayet zarar ile aracın işletilmesi arasında uygun bir nedensellik bulunması yeterlidir.

Somut olayda, davacının davalının işleteni olduğu otobüste muavin olarak çalıştığı sırada yine davalının istihdam ettiği sürücünün %100 kusuru ile trafik iş kazasının meydana geldiği ve davacının yararlandığı anlaşılmaktadır.

Böyle olunca mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde varsa belirlenecek zarardan davalının sorumlu tutulması gerekirken, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16320, Karar No: 2014/17015, Tarih: 02.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/16320 E.  ,  2014/17015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2010/220-2012/373

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacılar tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... A.Ş vekili avukat ..... ile davacı vekili avukat .... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının ürettiği tüpün sibop kısmının arızalı olması nedeniyle evlerinde yangın çıkması sonucu evin ve eşyalarının zarar gördüğünü, sigorta eksperi tarafından zarar daha fazla olmasına rağmen 48.760 TL belirlenerek bu zararın 16.696 TL kısmının sigorta tarafından karşılandığını, bakiye kısmının karşılanmadığını, Sefa ve Gülüzar'a ait eşyaların zarar görmesi nedeniyle eksper tarafından 17.506 TL zarar tespit edilerek sigorta tarafından bu zararın 5.959 TL kısmının karşılandığını ileri sürerek; karşılanmayan bakiye zararları karşılığı davacılar Hasan ve Sehime Şanlı lehine 51.695,97 TL, bina zararına ilişkin maddi tazminata,davacılar Sefa ve Gülüzar lehine 11.724,18 TL eşya zararına ilişkin maddi tazminata ve her bir davacı için 2.000 TL olmak üzere toplam 8.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ela tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, dava konusu yangına sebebiyet veren tüpün ayıplı olmadığını, yangının davacı Sefa tarafından ehliyetsiz olarak montaj yapılmaya çalışılmasından kaynaklandığını, mevcut yasal düzenlemeler kapsamında kendilerine bir sorumluluk yüklenemeyeceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 51.695,97.-TL bina hasar bedelinin dava tarihi olan 13/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar H.. S.. ve Ş.. S..'ya eşit olarak verilmesine, 11.724,18.-TL eşya zarar bedelinin dava tarihi olan 13/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar S.. S.. ve G.. S..'ya eşit olarak verilmesine, her bir davacı için ayrı ayrı 1.000,00.-TL manevi tazminatın dava tarihi olan 13/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.