muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2609, Karar No: 2019/8290, Tarih: 10.04.2019

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu’nun 108. maddesine göre, bu kanunda öngörülen idari para cezaları, 101. ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verilir. 101. ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 3. maddesinde, "Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır" denilirken yine aynı Kanun’un “Başvuru Yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fıkrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, 4857 sayılı Kanun’da idari para cezasına karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin özel bir düzenleme yer almadığından bu konudaki genel düzenlemeler olan Kabahatler Kanunu’nun 3. ve 27. maddelerindeki düzenlemelerden ayrılmayı gerekli kılacak bir durum mevcut değildir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi de 02.05.2012 gün, 28280 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 09.04.2012 gün ve 2012/17 E. ve 2012/70 K. sayılı kararıyla bu konuda görevli yargı yolunun adli yargı, görevli mahkemenin ise sulh ceza mahkemesi olduğunu ifade etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili muvazaa tespitinin yanısıra idari para cezasının da iptalini istemiştir. Yukarıda açıklandığı üzere Kabahatler Kanunundaki düzenlemeler gereğince idari para cezasının iptali talebinin değerlendirilmesinde görevli mahkeme sulh ceza mahkemesi olup, Mahkemece bu talep tefrik edilerek, tefrik edilen bu dosyada görev hususunun değerlendirilmemesi hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15352, Karar No: 2022/5070, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15352 E.  ,  2022/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11/01/2022 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı ... şirketinin mülkiyeti davacı şirkete ait ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 897 ada 2 parselde kain E Blok, 1-2-3-4 nolu bağımsız bölümleri sigortaladığını, davacı şirkete ait olan 1-2-3-4 nolu dairelerin bulunduğu E Blokta Seylap neticesi yer kayması meydana geldiğini, sigorta kapsamında davalı şirketten hasar bedelinin ödenmesinin istendiğini, davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 891.700,00 TL tazminatın 15/06/2010 tarihinden itibaren reeskont faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, rehin hakkı sahibi ... Şubesinin mürtehin konumunda olması nedeniyle davaya muvafakati gerektiğini, esasa ilişkin olarak da bölgede çok uzun zamandan beri eski bir heyelan mevcut olduğunu, yapılan yapıdaki onaylı projeye aykırı düzenlemelerin zeminin zaafiyetini artırdığını ve zararın sigortalı binanın ayıplı olması nedeni ile ortaya çıktığını, bu nedenle davacı talebinin poliçe teminatı dışında kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, hasarın davacının kusurundan kaynaklandığı ve zararın teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu yapı 29/08/2008 tarihinde davacı tarafça tapuda satın alınmış, 24/09/2008 tarihinden itibaren 2012 tarihine kadar 4 kez davalı tarafça sigortalanmıştır. Haziran 2010 yılında yer kayması sebebi ile konutlarda hasar meydana gelmesi üzerine sigorta şirketine başvurulmuşsa da yapıdaki onaylı projeye aykırı düzenlemelerin zeminin zaafiyetini artırdığını ve zararın sigortalı

binanın ayıplı olması nedeni ile ortaya çıktığından davacı talebinin poliçe teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle talebin reddedilmesi üzerine 14/01/2011 tarihinde eldeki dava açılmıştır.

binanın ayıplı olması nedeni ile ortaya çıktığından davacı talebinin poliçe teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle talebin reddedilmesi üzerine 14/01/2011 tarihinde eldeki dava açılmıştır.

Davacı vekili, yer kayması sonucunda binada hasar meydana geldiğini belirterek davalıdan oluşan hasarın bedeli talep etmiş, ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince; alınan inşaat mühendisi bilirkişi raporu doğrultusunda, sigortalı E Blok için düzenlenmiş bulunan 28/12/2007 tarih ve 397/2 sayılı Mimari Projeye ve projedeki kotlara göre, 3. bodrum katın tamamen toprak altında, 2. bodrum katın kısmen toprak altında, 1. bodrum katın ve zemin katın tamamen toprak üstünde olması gerekirken yerinde 2. bodrum, 1. bodrum ve zemin kat ile çatı piyesinin yol kotu (toprak) üstünde olduğu, 4 bloğun oturduğu eğimli parselin deniz cephesindeki yol kotu ile arka cephedeki yol kotu arasında 8,70 m kot farkı olduğu, bu sebeple arka cephedeki yol yüksek betonarme istinat duvarı ile desteklenerek, parselin kotunun düşürüldüğü ve ön cephedeki yol ile aynı seviyeye getirildiği, yapılan onaylı proje dışı değişikliklerle hem binanın yükünün arttırıldığı hem de binanın temellerinin daha derinde bulunması gerekirken daha sığ temel oluşturulduğu, arazideki jeolojik yapı dikkate alınmadan tüm yükün istinat duvarları ile taşınmaya çalışıldığı, büyük miktarda yapılan kazı sonucu kaldırılan ağırlığın heyelan etkisini artırdığı, bina yükünün arttırılarak binanın temellerinin daha derinde bulunması gerekirken mevcut şekli ile inşasının hasara neden olduğu bu durumun “binanın kendi ayıbı" olarak kabulü gerektiği, Yangın Sigortası Genel Şartlarının A.4.4 ve 6762 sayılı kanunun 1278. Maddesi gözönüne alındığında hasarın teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve davacının istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar davaya konu hasarın, projeye aykırılıktan ve binanın kendi ayıbından kaynaklandığı belirtilmişse de yapılan araştırma ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu anlaşılmaktadır

Her ne kadar davaya konu hasarın, projeye aykırılıktan ve binanın kendi ayıbından kaynaklandığı belirtilmişse de yapılan araştırma ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu anlaşılmaktadır

Buna göre, arazinin jeolojik yapısı ve bölgenin heyelan bölgesi olup olmadığı araştırılarak, gerekirse dava konusu binanın yakın civarındaki inşaatlara ait inşaat projeleri de getirtilerek, zemin ve temel etüt raporları ile 28/12/2007 tarih ve 336 sayılı tadilat projesinin dayanağı olan onaylı mimarî proje irdelenmek suretiyle, inşa edilen yapının zemin şartlarına uygun olup olmadığı, zemin şartlarına göre inşaatın yapılmasında gerekli tedbirlerin alınmış olup olmadığı, ruhsata ve mimarî projeye aykırı yapı ve uygulama olup olmadığı, yapıda hasara sebep olacak şekilde statiğini ve mukavemetini bozacak/azaltacak değişiklik mevcut olup olmadığı açıklanarak yer kayması olayının hangi nedenle meydana geldiğinin, gerekirse meteorolojik veriler de istenerek yağan yağışların da etkisi olup olmadığının ve ruhsata-mimari projeye uygun yapılmış olsa da yer kaymasının meydana gelip gelmeyeceğinin tespiti hususunda, Jeoloji mühendisi, jeofizik mühendisi, inşaat mühendisi ve sigorta hukukçusu bilirkişiden oluşan yeni bir bilirkişi heyetinden tereddüte mahal vermeyecek şekilde, dosyada mevcut bilirkişi raporlarının ve davacının itirazlarının değerlendirildiği, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak açıklanan maddi ve hukuksal olgular değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yetersiz bilirkişi raporu ve eksik araştırma ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5267, Karar No: 2014/21376, Tarih: 16.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5267 E.  ,  2014/21376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

... isimli şahsa ait suça konu çekin 09.01.2007 tarihinde... ilinde bulunan işyerinden çalındığı, daha sonra söz konusu çekin 30.09.2007 tarihli 9.000 TL bedelli olarak düzenlenerek piyasaya sürüldüğü, sanık ...’in söz konusu çeki bir şekilde ele geçirdikten sonra, üzerini ...ismiyle ciro ederek, mağdur ...’dan almış olduğu mala karşılık verdiği, mağdur ...’ın da suça konu çeki almış olduğu mala karşılık katılan ...’na verdiği, katılan ...’nun çeki tahsil etmek için 01.10.2007 tarihinde bankaya götürdüğünde çekin çalıntı olduğunun tespit edildiği iddia olunan olayda;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Sanığın suç tarihinde birlikte triko işi yaptığı tanık...'ın suça konu çeki verdiği mal karşılığında çek sahibi ...'dan aldığını ve kendisine bıraktığını kendisininde ...'a aldığı mal karşılığı verdiğini savunması, çekteki ciro ve imzasını inkar etmemesi, tanık ...'ın da sanık savunmasını doğrulaması, çek sahibi ...'nın da bulunup ifadesinin alınamaması karşısında çekin sahte olarak düzenlendiğinin anlaşılamaması nedeniyle atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21914, Karar No: 2015/2137, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21914 E.  ,  2015/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2454, Karar No: 2017/2684, Tarih: 06.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/2454 E.  ,  2017/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Temyiz Talebinin Reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığın, asıl hükme ve ek kararlara yönelik temyiz dilekçelerinde, gıyabi hükmün ve temyiz isteminin reddine ilişkin 12/06/2014 tarihli ilk ek kararın tebliğ tarihlerinde askerde olduğunu, asıl hükmü ve 12/06/2014 tarihli ilk ek kararı bu nedenle temyiz edemediğini belirtmesi karşısında, sanığın askere gittiği ve izinli olduğu tarihler ile terhis tarihinin, bağlı bulunduğu askerlik şubesinden sorularak tespitiyle temyiz isteminin reddine ilişkin ilk ek kararın tebliğ tarihi olan 25/06/2014 tarihinde askerde bulunup bulunmadığının araştırılması için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2787, Karar No: 2011/10530, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2787 E.  ,  2011/10530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen kaza sonucu pert olduğunu, davalı sigortanın hasar bedelini ödemediğini iddia ederek 42.000 TL hasar bedeli ve 7.019 TL reeskont faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini, bu nedenle hasarın teminat dışı kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5831, Karar No: 2020/3566, Tarih: 24.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5831 E.  ,  2020/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.11.2017 tarih ve 2015/659 E- 2017/362 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.10.2018 tarih ve 2018/121 E- 2018/1300 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.09.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Burak Ülker dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Deniz Yük Sigorta Poliçesi ile dava dışı Habaş Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal End. A.Ş.'nin İspanya'da Transformados Huevar S.A.'ya sattığı kangal yükünü sigortaladığını, emtianın İzmir- Sevilla nakliyesinin Ülgen Den. ve Loj. San. Tic. Ltd. Şti. aracılığıyla bağıtlanan navlun sözleşmesi çerçevesinde davalı Pol-Euro Shipping Lines Plc-S.A. tarafından üstlenilip davalı Amaga Ltd'ye ait M/V Sider Capri gemisi ile gerçekleştirildiğini, konişmento'nun davalı donatan Amaga Ltd.'ye istinaden Mertaş Tur. Den. İşl. Nak. ve Tic. A.Ş. tarafından düzenlendiğini, yükün tahliyesi esnasında ıslanan 57 kangal demirinin paslanmasına bağlı olarak satılabilme özelliğini yitirdiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin sigortalısına 23.519,60 Euro tazminat ödediğini ileri sürerek bu tutarın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, uyuşmazlığın Londra'da İngiliz Hukukuna göre tahkim yoluyla çözülmesi gerektiğini, ihbar yükümünün yerine getirilmediğini, konişmentoya düşen kayıtta yükün atmosferik paslı olduğu ve yağmur altında yüklendiğinin belirtildiğini, sörvey raporunda da yükün tahliye limanında boşaltılmasından sonra bir kaç gün rıhtım yüzeyinde bekletildiğinin ifade edildiğini, dolayısıyla hasarın müvekkillerinin sorumluluk sahasında meydana gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, uyuşmazlığın Londra'da İngiliz Hukukuna göre tahkim yoluyla çözülmesi gerektiğini, ihbar yükümünün yerine getirilmediğini, konişmentoya düşen kayıtta yükün atmosferik paslı olduğu ve yağmur altında yüklendiğinin belirtildiğini, sörvey raporunda da yükün tahliye limanında boşaltılmasından sonra bir kaç gün rıhtım yüzeyinde bekletildiğinin ifade edildiğini, dolayısıyla hasarın müvekkillerinin sorumluluk sahasında meydana gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ekspertiz raporunda hasarın sebebi ile ilgili net bir açıklamaya rastlanılmadığı, sörvey raporu göz önüne alındığında, yükleme sırasında yapılan gümüş nitrat testinin negatif çıktığı, 13 mm.'lik kangallar dışındaki diğer tüm kangalların yağmur altında yüklendiği, bu nedenle toplam 1.674 adet kangalın ıslak vaziyette ve atmosferik olarak paslı vaziyette yüklemesinin yapıldığı, hasarın yükleme sırasında meydana geldiği sonucuna varıldığı, "Güverte Altına- Atmosferik Pas- Yağmur Altında Yüklenmiştir" ihtirazi kaydını içeren konişmentonun tanzim edildiği, hasarın büyük olasılıkla denizde gemi ile taşıma sırasında değil taşıma öncesinde gerçekleştiği, yükleme öncesinde konişmentoya dercedilen çekince kapsamında yüklenen ve varma limanında ortaya çıktığı belli olan pas olgusunun donatanın sorumluluğunu gerektirecek şekilde oluştuğu hususunun tespit olunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.09.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.