muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4817, Karar No: 2022/5422, Tarih: 27.04.2022

Direnme kararının davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dosya Hukuk Genel Kuruluna intikal ettirilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca 16.12.2021 tarihli kararıyla:ilk derece mahkemesince ilk kararda Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik’in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 6. alt bendinde belirtilen “…dar, iç mekan ve sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık…” yönünden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş iken, direnme adı altında verilen kararda ise ilk kararda dosyada bulunmayan İSGÜM görüş yazıları da gerekçeye dayanak yapılmak suretiyle Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik’in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 6. alt bendinde belirtilen “dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık” yönünden değerlendirmeler yapıldığı belirtilerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile karar verilmiş olup yeni ve değişik gerekçe ile verilen yeni hüküm bulunduğu ve Temyiz incelemesinin Özel Daire tarafından yapılması gerektiği görüşüyle dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde;

Keşif raporuna dayanak alınan ölçüm 05.12.2012 tarihli olup davacının çalıştığı ortamdaki toluen kimyasal maddesi 0.51 civarındadır. Ancak ortamda insan sağlığına zararlı solunum sistemi hastalıklarına yol açan ve kanserojen birçok madde bulunmaktadır. Bir metreküp havada yaklaşık 14 mg zararlı maddenin ortamda bulunduğu tespiti yapılmıştır.

12.12.2018 tarihli İŞGÜM kararında da sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığa (tipografi) işleri ibaresinin Yargıtay tarafında onaylanmış ve istikrarlı bir hal almış olan yargı kararlarında belirtildiği üzere kurşun ve arsenik bulunmasa bile bu işlerin yapıldığı işyerlerinin Yönetmelik kapsamında olduğu şeklinde anlaşılması gerektiği açıkça ifade edildiğinden, Dairemiz bozma ilamına uyulması gerekirken yazılı gerekçe ile direnme kararı isabetsiz olmuştur.

Aynı işi yapan işçiler yönünden Dairemizin 26.01.2021 tarihli 2020/4733 Esas 2021/2301 Karar sayılı, aynı tarihli 2020/4731 Esas 2021/2299 Karar sayılı, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 25.04.2019 tarihli, 2019/3055 Esas 2019/9717 Karar sayılı, ve 22.10.2018 tarihli, 2018/14453 Esas 2018/22752 Karar sayılı, emsal kararlarında Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamına girdiğinin tespiti ile fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarının kabulü yönünde verilen hükümlerin onandığı tespit edildiğinden davacının yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile talep edilen alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2678, Karar No: 2014/3726, Tarih: 04.07.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2678 E.  ,  2014/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Tasarlayarak adam öldürme ve hırsızlık suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2006 tarihli ve 2006/31 esas, 2006/229 sayılı kararı ile müebbet hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezalarına hükümlü ...'nin, müebbet hapis cezası ile içtima cezanın nev'i miktarı dikkate alınarak geceli gündüzlü 1 ay süre ile hücrede infaz edilmesine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2008 tarihli ve 2008/309 değişik iş esas, 2008/287 değişik iş sayılı kararının ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 05/05/2008 tarihli ve B.03.0.CTE.0.00.00.04-314-3/39276 sayılı yazısı ile adı geçen hükümlünün Paşakapısı Kapalı Ceza infaz Kurumuna nakledilmesini müteakip, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olmadığına dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2014 tarihli ve 1-B.M. 2014/1024 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hakimliğinin 03/02/2014 tarihli ve 2014/306 dosya, 2014/324 sayılı kararma karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2014 tarihli ve 2014/338 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, adı geçen hükümlünün ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2008 tarihli ve 2008/309 değişik iş esas, 2008/287 değişik iş sayılı kararı ile verilen 1 ayı geceli gündüzlü hücrede infaz edilmek sureti ile müebbet hapis cezasını infaz ettiği ve bu hali ile müebbet hapis cezasını infaz ediyor olarak kabul edilerek Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılmaları Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesine göre şartla tahliyesine 5 yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılabileceği gerekçesiyle karar verilmiş ise de,

02/09/2012 tarihli ve 28399 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılmaları Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesinin 2. fıkrası (b) bendinde yer alan, "1/3/1296 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 403, 404, 414, 416/1, 418/1, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, açık ceza infaz kurumuna ayrılabilmek için, koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması gerekeceği, anılan Yönetmeliğin 3. fıkrasında yer alan," Birden fazla cezanın toplanarak infazı

halinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverme tarihine en sürenin arandığı suçtur." hükmü dikkate alındığında, hükümlünün içtima eden cezaları arasında hırsızlık suçundan mahkumiyet bulunduğu, bu hali ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna şartla tahliyesine 2 yıl süre kaldığında ayrılabileceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabul ve karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16.04.2014 gün ve 94660652105-34-2734-2014/7702/26719 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2014 tarihli ve 2014/147348 sayılı tebliğnamesine bağlı olarak Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

I.) OLAY:

Hükümlü ...’nin 13.01.2002 tarihinde işlediği tasarlayarak adam öldürme ve hırsızlık suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2006 tarih ve esas 2006/31, karar 2006/229 sayılı kararı ile müebbet hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, verilen bu kararın Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 05.11.2007 tarih, esas 2007/2244, karar 2007/8103 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 13.03.2008 tarih, 2008/72 ilamat sayılı yazısı ile hükümlü hakkında tasarlayarak öldürme ve hırsızlık suçlarından verilen cezaların 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 99. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesini talep etmesi üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı kararla, hükümlü hakkında tasarlayarak öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un107/d maddesi uyarınca toplanarak hükümlünün 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve infazın buna göre yapılmasına karar verildiği,

Bu karara karşı ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2008 tarih ve 2008/72 sayılı yazı ile; hükümlü hakkında verilen cezaların 765 sayılı TCK nun 71-73/2 maddeleri uyarınca toplanmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle itiraz ettiği,

Dosya üzerinde inceleme yapan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı kararla, itirazı kabul ederek 28.04.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı kararın kaldırılmasına, hükümlü hakkında tasarlayarak öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının 765 sayılı TCK nun 71, 73/2 maddesi uyarınca 1 ay geceli gündüzlü müebbet hapis cezası olarak toplanmasına ve infazına karar verildiği,

Dosya üzerinde inceleme yapan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı kararla, itirazı kabul ederek 28.04.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı kararın kaldırılmasına, hükümlü hakkında tasarlayarak öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının 765 sayılı TCK nun 71, 73/2 maddesi uyarınca 1 ay geceli gündüzlü müebbet hapis cezası olarak toplanmasına ve infazına karar verildiği,

Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 05/05/2008 tarihli ve B.03.0.CTE.0.00.00.04-314-3/39276 sayılı yazısı ile hükümlünün Paşakapısı Kapalı Ceza infaz Kurumuna nakledilmesini müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.08.2008 tarihli müddetnamede şartla tahliye tarihinin 17.01.2019, bihakkın tahliye tarihinin ise 16.01.2039 olarak belirlendiği, bu müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itirazın ... Ağır Ceza Mahkemesince 16.10.2008 tarih, 2008/585 değişik iş sayılı kararla reddine karar verildiği,

Hükümlünün 13.06.2012 tarihli dilekçe ile açık ceza infaz kurumuna naklinin sağlanmasını talep ettiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2014 tarih ve 1-B.M.2014/104 sayılı yazısı ile talebin reddine karar verildiği, bu karara karşı hükümlünün yaptığı itirazın ... 2.İnfaz Hakimliğinin 03.02.2014 tarih, esas 2014/306, karar 2014/324 sayılı kararı ile reddine karar verildiği, bu karara hükümlünün 10.02.2014 tarihli dilekçe ile itiraz ettiği, ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2014 tarih ve 2014/338 değişik iş sayılı karar ile itirazın kabulüne ve ... 2.İnfaz Hakimliğinin 03.02.2014 tarih, esas 2014/306, karar 2014/324 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildiği,

Adalet Bakanlığınca yasaya aykırı görülen ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2014 tarih, 2014/338 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasının talep edildiği anlaşılmıştır.

II.)HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Hükümlü ...’nin 13.01.2002 tarihinde işlediği tasarlayarak adam öldürme suçundan 5237 sayılı TCK nun 82/1-a, 62 maddeleri uyarınca almış olduğu müebbet hapis cezası ile hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK nun 492/1, 522, 59. maddeleri uyarınca almış olduğu 6 ay 20 gün hapis cezasının

toplanmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı karar temyiz yasa yoluna tabi olup, henüz kesinleşmediğinden, bu karar kesinleştiği kabul edilerek alınan kararlar hukuki değerden yoksun olduğundan kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

III.)SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda yapılan açıklamalara göre;

toplanmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı karar temyiz yasa yoluna tabi olup, henüz kesinleşmediğinden, bu karar kesinleştiği kabul edilerek alınan kararlar hukuki değerden yoksun olduğundan kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

III.)SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda yapılan açıklamalara göre;

1.)Hükümlünün tasarlayarak öldürme ve hırsızlık suçlarından almış olduğu cezaların toplanmasına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar henüz kesinleşmediğinden, kesinleştiği kabul edilerek yapılan işlemler ile ilgili olarak İnfaz Hakimliği tarafından verilen karara karşı ... 2.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.02.2014 tarih ve 2014/338 değişik iş sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2.)Hükümlü hakkındaki ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2008 tarih ve 2008/309 değişik iş sayılı kararın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3495, Karar No: 2021/5075, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3495 E.  ,  2021/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5 Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu İstanbul İli, Bayrampaşa İlçesi, ... Mahallesi 23018 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harca ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26676, Karar No: 2010/19080, Tarih: 01.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/26676 E.  ,  2010/19080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin açıkça belirtilmesi zorunlu olduğu, bunlardan birisinin veya birkaçının kararda gösterilmemiş olması ya da yanlış gösterilmesi; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CYY’nın 34/2, 231/3, 232/6 ve 40. maddelerine açıkça aykırılık oluşturacağından ve yapılan tefhim ve tebliği geçersiz kılacağı, hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz etmeyen sanık ...'nın yüzüne karşı tefhim edilen 18/06/2008 günlü kararda; hükme karşı yasa yolları açıklanırken “Dair sanıkların yüzüne karşı tebliğ/tefhim tarihinden itibaren 7 gün içerisinde Yargıtayca incelenecek temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verildi.” biçiminde temyiz süresinin başlama tarihi yanıltıcı şekilde gösterilip, başvurabileceği makamlar ve başvuru şekli gösterildiğinden, tefhimin (tebliğin) geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ya anılan karara karşı; temyiz yasa yoluna başvuru süresinin, tebliğ tarihinden itibaren başlayacağı, başvurabilecekleri makamlar ve başvuru şeklini gösterir biçimde açıklamalı olarak yöntemine göre tebligat yapılıp, buna ilişkin belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve hükmün temyizi halinde, adı geçen sanık yönünden de tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/237, Karar No: 2022/2647, Tarih: 23.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/237 E.  ,  2022/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tüketicinin korunması hakkında kaynaklanan davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ...'e, velayeten açılan davada onun adına 4760 sayılı ÖTV Kanunun 7. maddesinin 2/a bendi kapsamında vergiden müstesna olmak üzere 26/02/2015 tarihinde 14 AS 664 plakalı ve Volkswagen Passat 1.6 TDI BMT 120 PS Comportline marka 2015 model aracı satın aldığını, aracın trafiğe ilk çıkış tarihi olan 26/02/2015 tarihinden 18 gün sonra 16/03/2015 tarihinde trafikte seyir halinde iken birden kontrol panelinde yer alan ikaz lambalarının nerdeyse tamamının yandığı ve aracın direksiyonunun kilitlendiğini, arızanın yetkili servise bildirildiği ve onarıldığını, daha sonra 16/12/2015, 22/01/2016 ve 13/02/2016 tarihlerinde aracın EPC uyarısı verdiğini, arızadan davalıların haberdar edildiğini, 16/12/2015 ve 22/01/2016 tarihlerinde Düzce ilinde bulunan dava dışı yetkili servis ...., Otomotiv San. ve Tic. A.Ş.'de kontrolünün yapılarak aracın kendisine teslim edildiğini, 13/02/2016 tarihinde aynı şekilde arızalanan aracın yetkili servise teslim edildiğini, araç serviste iken davalılara Bolu 6. noterliğinin 24/02/2016 tarih ve 2392 yevmiye numaralı

ihtarname gönderilerek ayıplı aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesinin talep edildiğini ve ihtarnamenin davalılara tebliğ edildiğini, davalıların aracı değiştirmediği ve ihtara cevap vermediklerini belirterek ayıplı otomobilin ayıpsız misli ile değiştirilmesini, bu mümkün olmadığı takdirde araç bedelinin işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2021/918 E. 2021/1056 K. sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bu kez davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2021/918 E. 2021/1056 K. sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bu kez davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; ayıplı malın misli ile değiştirilmesi veya bedelinin iadesi talebine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, "davacının 26/02/2015 tarihinde satın aldığı aracını, sonradan oluşan turbo hattında meydana gelen arıza nedeniyle 16/12/2015 ile 10/01/2017 tarihlerinde servise götürdüğü ve davalı tarafından ücretsiz onarımının yapıldığı, bilirkişi raporu ile sabit olduğu üzere aracın sık sık servise gittiği, muadili araçlarla kıyaslandığında dava konusu araçtan beklenen faydanın sağlanamadığı, bu arızanın üretimden kaynaklı bir arıza mahiyetinde olduğu, aracın bu arızası dışında da pek çok kez servise götürüldüğü, her ne kadar bu ayıp daha sonra onarılarak giderilmişse de davacının güvenli sürüş için tercih ettiği araçtan beklediği faydanın gerçekleşmediği anlaşılmakla, aracın ithalatçısının da aracın ayıbından sorumlu olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu aracın misliyle değişimine karar verilmiştir. Davalılar vekillerinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince de aynı gerekçe ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Davacının dava konusu aracı satın alma tarihi olan 26/02/2015 tarihi itibariyle yürürlükte olan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunu'nun 8. maddesinde; "Ayıplı mal, tüketiciye teslimi anında, taraflarca kararlaştırılmış olan örnek ya da modele uygun olmaması ya da objektif olarak sahip olması gereken özellikleri taşımaması nedeniyle sözleşmeye aykırı olan maldır. Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda, internet portalında ya da reklam ve ilanlarında yer alan özelliklerinden bir veya birden fazlasını taşımayan; satıcı tarafından bildirilen veya teknik düzenlemesinde tespit edilen niteliğe aykırı olan; muadili olan malların kullanım amacını karşılamayan, tüketicinin makul olarak beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mallar da ayıplı olarak kabul edilir.", 9. maddesinde; "Satıcı, malı satış sözleşmesine uygun olarak tüketiciye teslim etmekle yükümlüdür.", 10. maddesinde; "Teslim tarihinden itibaren altı ay içinde ortaya çıkan ayıpların, teslim tarihinde var olduğu kabul edilir. Bu durumda malın ayıplı olmadığının ispatı satıcıya aittir. Bu karine, malın veya ayıbın niteliği ile bağdaşmıyor ise uygulanmaz.", Tüketicinin seçimlik haklarının düzenlendiği 11. maddesinde; "Malın ayıplı olduğunun anlaşılması durumunda tüketici, satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme, satılanı alıkoyup ayıp oranında satış bedelinden indirim isteme, aşırı bir masraf gerektirmediği takdirde, bütün masrafları satıcıya ait olmak üzere satılanın ücretsiz onarılmasını isteme, imkân varsa, satılanın ayıpsız bir misli ile değiştirilmesini isteme, seçimlik haklarından birini kullanabilir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi hakları üretici veya ithalatçıya karşı da kullanılabilir. Bu fıkradaki hakların yerine getirilmesi konusunda satıcı, üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur. Üretici veya ithalatçı, malın kendisi tarafından piyasaya sürülmesinden sonra ayıbın doğduğunu ispat ettiği taktirde sorumlu tutulmaz. Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi hakları üretici veya ithalatçıya karşı da kullanılabilir. Bu fıkradaki hakların yerine getirilmesi konusunda satıcı, üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur. Üretici veya ithalatçı, malın kendisi tarafından piyasaya sürülmesinden sonra ayıbın doğduğunu ispat ettiği takdirde sorumlu tutulmaz. Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesinin satıcı için orantısız güçlükleri beraberinde getirecek olması halinde tüketici; sözleşmeden dönme veya ayıp oranında bedelden indirim haklarından birini kullanabilir. Orantısızlığın tayininde malın ayıpsız değeri, ayıbın önemi ve diğer seçimlik haklara başvurmanın tüketici açısından sorun teşkil edip etmeyeceği gibi hususlar dikkate alınır." hükümleri bulunmaktadır.