muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/37, Karar No: 2025/48, Tarih: 05.02.2025

Beyan etmiştir.

Sanık ... kollukta; ... bölgesinde bulunan... .. isimli iş yerinin işletme müdürlüğünü yaptığını, arkadaşı olan sanık ... ve daha önceden tanımadığı katılan mağdurla birlikte kendisine ait arabayla ... ...'dan ayrıldıklarını, büfeden alkol alarak sanık ...'ın evine gittiklerini, sanık ... ve katılan mağdurun evde alkol almaya başladıklarını, evde kesinlikle uyuşturucu madde kullanılmadığını, kendisinin ise alkol almadığını, yaklaşık 15 dakika evde oturduktan sonra evden ayrıldığını, içki içmeye devam eden sanık ... ile katılan mağdurun ne yaptıkları konusunda hiçbir bilgisi olmadığını, mahkemede farklı ve ek olarak; merdivenden çıkarken ameliyatlı olması sebebiyle sanık ...'ı arkasından desteklediğini, katılan mağdurun da yanlarında olduğunu, sanık ...'ın kapıyı açtıktan sonra köpeğini başka bir odaya koyduğunu, tekerlekli döner koltuk ve iki çekyat olan odada oturduklarını, sanık ... ve katılan mağdurun bira içtiklerini, katılan mağdura "Buralı değil misin?" gibi birkaç soru sorduğunu, kafesinde çalışan ... Türkçe bildiğini ancak kendisinin Türkçe öğrenemediğini katılan mağdura söylediğini, 10-15 dakika evde kalıp ayrıldığını, evdeyken katılan mağdura fiziksel bir temasının olmadığını, cinsel içerikli bir şey de söylemediğini, sanık ...'ın da bir eylemde bulunmadığını, katılan mağdurun eve bırak gibi bir talebi olmadığını, sadece "Allah'a ısmarladık." diyerek tokalaşıp evden ayrıldığını, evde kendisinin bir fişek esrar içtiğini ancak sanık ...'ın içmediğini, katılan mağduru zorla aracına bindirmediğini, sanık ...'ın parmağını kıpırdatacak hâli olmadığını, ameliyatlı olması sebebiyle sanık ...'ı evine bıraktığını, sanık ...'ın kız arkadaşı olması sebebiyle katılan mağdura yan gözle bakamayacağını, suçlamayı kabul etmediğini,

Sanık ... kollukta ve sorguda; ... mevkiinde bulunan ... ... isimli iş yerinde şef garson olarak çalıştığını, 2-3 gün önce katılan mağdurun aynı iş yerinde bulaşıkçı olarak çalışmaya başladığını, normalde katılan mağduru evine taksi veya motosikletle gönderdiklerini, 05.05.2019 tarihinde saat 05.00 sıralarında iş yerinden ayrılmakta olan katılan mağdura kendisini eve bırakacağını söylediğini, sanık ...'ın aracına bindikten sonra katılan mağdura "Alkol içer misin?" diye sorduğunu, alkol içeceğini söylemesi üzerine ne içmek istediğini sorunca katılan mağdurun "Fark etmez." dediğini, kendisinin araçtan inerek tekelden iki adet bira aldığını, gece saatlerinden itibaren alkol aldığı için sarhoş olduğunu, bu sebeple her şeyi net olarak hatırlamadığını, daha sonra saat 06.00 sıralarında birlikte ikametine geçtiklerini, eve geçince katılan mağdurla birlikte alkol alıp sohbet etmeye başladıklarını, sanık ...'ın ise alkol almadığını, eve geldikten yaklaşık 10-15 dakika sonra sanık ...'ın evden ayrıldığını, katılan mağdurla yakınlaşıp öpüşmeye başladıklarını, hatırladığı kadarıyla iki kez katılan mağdurla rızasıyla cinsel ilişkiye girdiklerini, yaklaşık yarım saat sonra katılan mağdurun evden ayrıldığını, kendisinin ise yatıp uyuduğunu, kesinlikle uyuşturucu madde kullanmadıklarını, ilişki sırasında cinsel organına el kremi sürdüğünü, karakola ilk geldiğinde katılan mağdurla ilişkiye girmediğini, girmişse de çok sarhoş olduğunu ve hiçbir şey hatırlamadığını beyan etmesine rağmen yavaş yavaş ayılmaya başladığı için yaşananları hatırlamaya başladığını, katılan mağdurla ilişkisinin rızasıyla olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini, mahkemede farklı ve ek olarak; suç tarihinden önce apandisit ameliyatı olduğunu, olay günü de dikişlerini aldırdığını, merdivenlerden çıkarken katılan mağdurun kendisine yardım ettiğini, sanık ...'ın da arkadan geldiğini, ikinci kattaki kapının önüne geldiklerinde katılan mağdurun köpeğinden korkması sebebiyle katılan mağdura kapının önünde beklemesini söyleyip içeriye girerek köpeği yan odaya koyduğunu, biraları içmeye başladıktan 15-20 dakika sonra sanık ...'ın maçı olması sebebiyle evden çıktığını, alkolün etkisiyle katılan mağdurla yakınlaşıp ilişkiye girmeye başladıklarını, ameliyat yerinden acı hissetmesi sebebiyle katılan mağduru itip lavaboya gittiğini, katılan mağdurun da kendisine "Benden tiksindin mi?" diye bakış attığını, katılan mağdura onunla ilgisi olmadığını söyleyip geri döndüğünü, ikinci ilişki sırasında orgazm olamadığı için diğer odadan krem alıp orgazm olmaya çalıştığını, katılan mağdurdan ter kokusu geldiği için ilişkiye girmek istemeyip belinden aşağısını yıkadığını, ardından bir sigara yaktığını, saat 12.30 gibi iş yerine gideceği için katılan mağdurun gitmesini istediğini, katılan mağdurun saat 07.00-07

.30 gibi iş yerine gideceği için katılan mağdurun gitmesini istediğini, katılan mağdurun saat 07.00-07.30 sıralarında evinden ayrılmasından sonra köpeğini çıkartıp yattığını, ilişkinin katılan mağdurun rızasıyla olduğunu, aşırı alkollü olduğu için zorla alıkoyup cinsel saldırıda bulunacak durumda bulunmadığını, 45 dakikada dört kez ilişkiye girdikleri yönündeki iddianın inandırıcı olmadığını,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

Anayasa’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (Metin Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, s. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (Feyzioğlu, s. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, s. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK, 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (YCGK., 11.6.2013 tarihli ve 36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

... uyruklu olan ve iki yıldır Türkiye'de yaşayan katılan mağdurun, sanık ...'ın sahibi olduğu ... ... isimli iş yerinde bulaşıkçı olarak çalıştığı, sanık ... ile katılan mağdurun suç tarihinden önce tanışmadıkları, sanıkların ise arkadaş oldukları, katılan mağdurun iş yerinde çalıştığı ikinci günün sabahında saat 06.00 sularında mesaisini bitirip ayrıldığı sırada sanık ...'ın katılan mağdurun yanına gelerek "Seni eve bırakacağım." deyip arabaya binmesini istediği, sanık ...'ın arabasıyla sanık ... ve katılan mağduru iş yerinden alarak hareket ettiği, kısa süre sonra sanık ...'ın arabadan inip içki alarak arabaya geri döndüğü, bir süre sonra sanık ...'ın "Eve gel, daha sonra seni evine bırakacağız." diyerek katılan mağdurun elinden tutup kendi yaşadığı eve götürdüğü, sanık ...'ın da aynı eve katılan mağdur ... sanık ...'la birlikte girdiği, sanık ...'ın katılan mağdurun boynunu okşamaya başlayıp göğüslerini sıktığı, "Sen çok güzelsin, çok seksisin. Daha önce hiç ...'la ilişkiye girmedim. Seninle ilişkiye girmek istiyorum." diyerek zorla içki içirdiği, sanık ...'ın esrar içtiği ve katılan mağdura da içmeyi teklif ettiği, ilişkiye girmek istemeyip evine gitmek istediğini söyleyen katılan mağdura sanıkların izin vermedikleri ve eylemlerini sürdükdükleri, sanık ...'ın, katılan mağdurun elini tutarak boynunu okşamaya başlayıp cinsel ilişki teklif ettiği, katılan mağdurun kabul etmeyip tepki göstermesi üzerine sanık ...'ın "Bu benimle ilişkiye girmek istemiyor, ... gibi değil." diyerek evden ayrıldığı, sanık ...'ın katılan mağdurun elinden ve saçından tutarak gitmesine izin vermediği, sanık ...'ın evde baş başa kaldığı katılan mağdura yönelik eylemlerine devam ederek organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, sanık ...'ın alkolün etkisiyle uyuyakalması üzerine saat 07.00-07.30 sıralarında katılan mağdurun evden kaçarak polise gidip şikâyetçi olduğu kabul edilen olayda;

Sanık ...'ın evinden saat 07.00-07.30 sıralarında çıkıp kolluk fezlekesi ve tutanaklara göre aynı gün ... Polis Merkezine giderek şikâyetçi olan ve saat 11.27'de ifadesi alınan, vücudunda darp ve cebir izine rastlanmayan, ancak cinsel bölgesinde yeni oluşmuş yüzeyel lezyon tespit edilen katılan mağdurun, polis merkezinde bekletilme ihtimali ve kolluk tarafından yapılan işlemlerin süresi de dikkate alındığında sanıktan kurtulduktan hemen sonra olayı adli makamlara intikal ettirdiğinin anlaşılması, tüm aşamalarda olay yerine ve sanıkların eylemlerine ilişkin ayrıntılı, tutarlı, genel hayat tecrübelerine uygun ve çelişki içermeyecek anlatımlarda bulunan katılan mağdurun, sanık ...'ı diğer sanığın eylemlerine dâhil etmeden adı geçen sanığın sarkıntılık suretiyle kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu ancak ilişki istemediğini anlaması üzerine evden çıktığını söyleyerek sanıklara farklı nitelikte eylemler isnat etmesi, içki ve esrar içildiğini, sanık ...'ın cinsel organına krem sürdüğünü, evde silah ve köpek gördüğünü ifade eden katılan mağdurun beyanlarını doğrulayacak şekilde suç yerinde kuru sıkı tabanca, içki şişeleri, el ve vücut losyonu ve küllük içerisinde iki adet içilmiş esrar maddesinin bulunması ile tahlillere göre sanık ...'ın alkol, sanık ...'ın ise uyuşturucu madde kullandıklarının anlaşılması, katılan mağdurun kollukta bazı detayları vermeyip mahkemede daha ayrıntılı ifade vermesinin çelişki olarak değerlendirilememesi, ilişkinin rıza sonucu gerçekleştiğinin ve sanık ...'ın katılan mağdura cinsel amaçlı dokunmadığının savunulması dışında katılan mağdurun olaya dair verdiği tüm ayrıntıların sanıklar tarafından kabul edilmesi, suç tarihinden iki gün önce sanık ...'a ait iş yerinde çalışmaya başlayan, işçi işveren ilişkisi dışında sanık ...'la bir irtibatı bulunmayan, sanık ...'la ise tanışmayan katılan mağdurun sanıklara iftira atmasını gerektirecek bir husumetin bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilen sanıklardan ...'a isnat edilen nitelikli cinsel saldırı suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu ve her iki sanığa müsnet kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 4822-4437 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10256, Karar No: 2006/9904, Tarih: 12.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10256 E.  ,  2006/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Balıkesir İş Mahkemesi

Tarih               : 10.11.2005

Davacı  borçlu B. E. Ö. Sağlık Rehabilitasyon Tur. Sey. İnş. Taah. Ve Tic. Ltd. Şirketinin prim borcundan dolayı gayrimenkulleri üzerine  ve konulan haczin kaldırılmasına ödeme emirlerinin ve hakkında yapılan takiplerinin iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 25.10.2004 havale tarihli dilekçesinde davalı kurum tarafından 2002/2988 tevhit (birleştirme) sayılı dosyası ve 20.05.2004 tarih, 39978 nolu yazısıyla Balıkesir Merkez Üçpınar Köyü mevkiinde bulunan taşınmazları üzerine haciz konulduğunu belirterek, ödeme emirlerinin iptali ile hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde 2002/2988 sayılı dosya ile ilgili olarak ödeme emrinin iptalinin ve haczin kaldırılmasının talep edildiği, 2002/2988 sayılı dosya dışında icra takip dosyalarından bahsedilmediği ve ıslah dilekçesi de verilmediği gerekçeleriyle, diğer icra dosyaları hakkında karar vermek gerekmediği sonucuna varılmış ve 2002/2988 sayılı icra dosyası yönünden de davanın reddine karar verilmiştir. Davacının 2002/2988 sayılı icra dosyasındaki prim borcu döneminde limited şirket ortağı ve müdürü olması ve dolayısıyla 506 sayılı yasanın 80. maddesi gereğince, anılan dönemde şirket üst düzey yöneticisi olarak prim borçlarından sorumlu bulunması nedeniyle 2002/2988 sayılı icra dosyası ile ilgili olarak verilen ret kararı doğru ise de, diğer icra dosyaları hakkında karar vermek gerekmediğine ilişkin olarak varılan sonuç, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten, Borçlu B. E.Ö. S.Reh. Sey. Ltd. Şti.’nin ödenmeyen sigorta borçlarından dolayı davalı Kurum tarafından 2002/2988, 2002/3875, 2003/333 ve 2003/87 sayılı icra takip dosyaları açıldığı ve bu dört icra dosyasının 2002/2988 tev. numarası ile birleştirilerek, davacının taşınmazları üzerine haciz konulduğu davalı Kurum’un 20.05.2004 tarih ve 39978 sayılı haciz bildirisinden ve 13.06.2006 tarih ve 45109 sayılı yazısından açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının dava dilekçesinde sadece 2002/2988 sayılı icra dosyası yönünden değil, birleştirilmiş dört icra takip dosyası ile ilgili olarak dava açtığı ortadadır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, dava konusu edilen diğer 2002/3875, 2003/333 ve 2003/87 sayılı icra takip dosyalarının da (2002/2988 tev. sayılı dosyanın tümünün) incelenmesi gerekirken, söz konusu icra takip dosyaları yönünden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda yargılama gideri olarak hüküm altına alınacak avukatlık ücretinin nispi tarifeye göre hesaplanması gerektiği hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesinde düzenlenmiştir. Hal böyle olunca, lehine hüküm kurulan taraf yararına nispi tarifeye göre hesaplanacak avukatlık ücreti yerine maktu tarife üzerinden avukatlık ücretine karar verilmesi de isabetsizdir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4599, Karar No: 2022/5284, Tarih: 26.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4599 E.  ,  2022/5284 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının dava dışı işveren ile davalı İdare arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisi kapsamında davalı İdareye ait Rehabilitasyon Merkezinde bakım personeli olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçiş sırasında düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, davacının Türk Sağlık Sendikası üyesi olduğunu, davalı işverenin 01.01.2019 tarihinden itibaren bireysel sözleşmede düzenlenen asgari ücretin % fazlası kuralını uygulanmayarak eksik ücret ödediğini, 2018 yılının Mayıs ayında Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının Toplu İş Sözleşmesi Genelgesi yayınlanarak işçilerin 31.10.2020 tarihine kadar ücret zamları ile mali ve sosyal haklarının belirlendiğini, davacının çalıştığı işyerindeki bakıma muhtaç insanlar bakımından riski en alt seviyeye indirebilmek için en başta birer hafta, sonrasında on beşer gün, en son da onar gün evlerine gitmeksizin 24 saat çalışma yaptıklarını, gündüz 11 saati, gece 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmesi gerektiğini, hafta tatili ücreti ile bu çalışma dönemlerine rastlayan ulusal bayram ve genel tatiller için de zamlı ücret ödenmediğini, ayrıca Bakanlık tarafından yayınlanan Toplu İş Sözleşmesine (TİS) göre hak kazanılan gece zammı ücretinin de ödenmediğini beyan ederek 01.01.2019 tarihinden sonraki döneme ilişkin fark ücret, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacakları ile 02.04.2018 tarihinden sonraki döneme ilişkin fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ve bayram genel tatil ücreti, gece zammı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazları olduğunu, davacının 696 sayılı KHK gereğince sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, işçi kadrosuna geçirilen işçilerin mali ve sosyal haklarının belirlenmesine ilişkin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesinin altıncı fıkrasına istinaden Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan TİS hükümlerinin yayınlandığını ve işçilerin ücretlerinin, ücretlerine ilişkin ücret zammı genel başlığı altında düzenlenerek eksiksiz ödendiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: