muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15026, Karar No: 2023/9367, Tarih: 16.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri;

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde katılanın bankamatikten para çekip çantasına koyduğu, sonrasında da caddede yürümeye başladığı, sanığın katılanın peşinden giderek katılana "çantanı yere at" dediği, sonrasında üzerinden çıkardığı bıçak ile katılanı omzundan yaraladığı, tekrardan "çantanı yere at, seni öldüreceğim" dediği, katılanın kaçmaya başladığı, sanığın da peşinden koşarak rastgele bıçağı savurmaya devam ettiği, sanığın tekrardan "çantanı yere at" diye bağırması üzerine sanıktan kurtulmak isteyen katılanın çantasını yer attığı, çantayı alan sanığın yakınlarda bulunan bir dükkanın yanına saklanarak çantanın içinde bulunanları kontrol etmeye başladığı, etrafında çevrede bulunan vatandaşların birikmesi ve müdahale etmesi üzerine çantayı bırakarak kaçmaya başladığı, bu sırada karşısına çıkan çok sayıda vatandaşı da yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanları bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın savunmasında, olay günü uyuşturucu maddenin etkisinde olduğunu, katılanın çantasında silah olduğunu sandığını, çantasını yer atmasını istediğini, çantaya baktığında silah olmadığını gördüğünü, çantadan para veya kredi kartı almadığını beyan etmiştir.

4. Kuşadası Devlet Hastanesi Başhekimliği tarafından düzenlenen 15.04.2022 tarihli "Katılan ...'nin yaralanmasının; kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğuna" ilişkin adli rapor dava dosyasında mevcuttur.

5. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 03.10.2022 tarihli "sanığın işlediği iddia olunan silahla yağma suçuna karşı, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya kaldıracak düzeyde akıl hastalığının bulunmadığı, cezai sorumluluğunun tam olduğuna" dair sağlık kurulu raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Kolluk tarafından düzenlenen 08.04.2022 tarihli olay anını gösterir güvenlik kamerası inceleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yağma Suçunun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

6. Kolluk tarafından düzenlenen 08.04.2022 tarihli olay anını gösterir güvenlik kamerası inceleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yağma Suçunun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; olayın Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafında izah edildiği şekilde kabul edilmesi suretiyle kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Eylemin Teşebbüs Aşamasında Kaldığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Katılanı yaralayarak çantasını alan sanığın yakınlarda bulunan bir dükkanın yanına saklanarak çantanın içinde bulunanları kontrol etmeye başladığı, çevrede bulunan vatandaşların müdahele etmesi üzerine üzerine çantayı bırakarak olay yerinden kaçmaya çalıştığı, sanığın eyleminin tamamlandığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık Hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 62 nci Maddesi Gereğince Takdiri İndirim Nedenlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri İndirimler" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir...." şeklinde düzenlemeye yer verildiği, mahkemece "sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, suça meyilli oluşu, fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Lehe Olan Yasa Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

4. Lehe Olan Yasa Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Seçenek yaptırımlar yönünden; 5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesi gereği cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin ön koşulu, hükmolunan netice cezanın kısa süreli hapis cezası olmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre; "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." Erteleme yönünden; 5237 sayılı Kanun’un, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlıklı 51 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde; “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.” Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu yönünden ise; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde; “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise ...” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 11 yıl hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/4125 Esas, 2022/3924 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10162, Karar No: 2024/2623, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10162 E.  ,  2024/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/723 Esas, 2023/1032 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/161 Esas, 2022/396 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi,207 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idare mahkemesinde iptal davası açtıklarını, iptal davasının kabul görmemesi durumunda gayrimenkullerin fiyatlarının bir hayli yüksek olduğunu, bu sebeple hüküm tesis edilirken taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu ve emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, çok yüksek bedel belirlendiğini bilirkişi raporundaki sakatlık nedeniyle kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu ve emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, çok yüksek bedel belirlendiğini bilirkişi raporundaki sakatlık nedeniyle kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın çok kıymetli bir yerde bulunmasına, etrafında büyük sanayi kuruluşları yer almasına rağmen bu hususların taşınmazın değerininin tespitinde müspet anlamda nazara alınmadığını, bilirkişi raporlarında bir kısım emsalin hiç değerlendirilmediğini, değerlendirilen emsallerde de hata yapıldığını, tespit edilen m² birim fiyatının düşük bulunduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk karara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususların yerine getirilmediğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın sanayi arsası olduğunu, konum itibarıyla çok daha değerli olduğunu, benzer dosyalarda çok daha yüksek bedel belirlendiğini, endüstri bölgesi olduğunun gözetilmediğini, bilirkişi raporunda bedelinin çok düşük belirlendiğini ileri sürülerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi, 207 ada 6 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9530, Karar No: 2017/1961, Tarih: 14.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/9530 E.  ,  2017/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/05/2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/03/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların ... İli, ... Mahallesi 8296 ada 7 parsel sayılı taşınmazda malik olduğunu, paydaşlar arasında adil şekilde paylaşımı ve kullanımı mümkün olmadığından ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ...’nun vasisi ... tarafından verilen cevap dilekçesinde, taraflar arasında şufa ve muvazaa nedeniyle açılan tapu iptal tescil davalarının olduğunu, bu davalar gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan ve malikin değişme ihtimali bulunduğundan bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir. Bir kısım davalılar vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde, davalılardan ... ve ... aleyhine şufa davaları açıldığını, davaların sonucunun bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davalılardan ...’nun tapu kaydında isminin ... olarak yazıldığı, vasi tayini kararında ise baba isminin ... yerine ... olarak yazıldığı anlaşılmakla, belirtilen hususların düzeltilmesi için ilgili tarafa süre verilmesi gerekirken mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/489, Karar No: 2020/1698, Tarih: 03.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/489 E.  ,  2020/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince koruyucu tedbir talebi istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Salihli Aile Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Salihli Aile Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2019 gün ve 2019/401 E. 2019/544 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17677, Karar No: 2015/24116, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17677 E.  ,  2015/24116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 21.10.2014 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı, CMUK 310/1 maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 30.10.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11709, Karar No: 2017/8724, Tarih: 07.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/11709 E.  ,  2017/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, dairemizin 02.06.2015 tarih, 2013/5723 Esas, 205/26540 Karar sayılı ilamı sonrasında hakkında beraat kararı verilen sanık ...'un yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'dan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "zorunlu müdafii bedeli 340,00 TL'nin sanık ...'dan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresinin çıkartılarak yerine, "zorunlu müdafii bedeli 340,00 TL'den ibaret yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20623, Karar No: 2017/3303, Tarih: 16.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/20623 E.  ,  2017/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile devremülk satış sözleşmesi imzaladığını, devremülkün tapusunun devredilmediğini belirterek devremülk sözleşmesinin iptali, borçlu olmadığının tespiti ve ödediği bedelin iadesini istemiştir.

Davalı, davacının 9.200 TL ödeme yaptığını, davayı bu kısım yönünden kabul ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devremülk sözleşmesinin iptali ve ödediği bedelin iadesi istemine ilişkindir. Davalı davacının 9.200 TL ödemede bulunduğunu savunarak öninceleme duruşması öncesinde davayı kısmen kabul etmiştir. Kısmen kabul edilen kısım için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesine göre; davalı tarafından kabul edilmeyen ancak mahkemece kabul kararı verilen kısım için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesine göre hesaplanan vekalet ücreti maktu ücretin altında kaldığından mahkemece davacı vekili yararına 900 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken kabul beyanı dikkate alınmaksızın nispi vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün 7.bendinde yer alan “1.444,08 TL” rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “900 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.