muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/670, Karar No: 2013/6538, Tarih: 02.04.2013

göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6097, Karar No: 2019/16358, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6097 E.  ,  2019/16358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4835, Karar No: 2019/2775, Tarih: 09.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4835 E.  ,  2019/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 14/06/1999-17/02/2010 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti ile sigorta başlangıç tarihinin 14/06/1999 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi Mahkemece, istemin kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Bozmaya uyulduğu halde,bozma gereklerine yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı H.M.K. 297 maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından bir kısım ücret bordroları ibraz edilmiştir. Bu bordroların çoğunluğunun imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan süreler yönünden ücret bordrolarında bildirilen sürelerden daha fazlasını tespit etmek mümkün değildir. Ayrıca, davacı ve davalı tarafın yıllık ara verme tarihlerine ilişkin beyanları çelişkili olduğu halde çelişki giderilerek davacının yılın hangi aylarında çalışmasına ara verdiği netleştirilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordrolu tanıkları tespit ederek dinlemek, tanık beyanları ile yetinilmediği, adreslerine ulaşılamadığı hallerde komşu işyerleri sahipleri veya bu işyerlerinin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, yıllık ara verme tarihlerini netleştirmek, imzalı ücret bordrolarında yer alan hizmet gün sayısını davacı tarafından imzanın inkar edilip edilmemesine göre ( aksi halde imza incelemesi yaptırmak) dikkate almak, sonucuna göre infaza elverişli şekilde hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20708, Karar No: 2018/295, Tarih: 15.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20708 E.  ,  2018/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrasının seçimlik ceza öngördüğü gözetilmeden sanık hakkında hapis ve gün para cezalarının birlikte hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nunda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6564, Karar No: 2019/15532, Tarih: 10.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6564 E.  ,  2019/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği, davalı vekilinden kararı temyizi için temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı, temyiz kanun yoluna başvurma harcı yerine istinaf kanun yoluna başvurma harcının alındığı, ayrıca yatırılması gereken nispi harcın da alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre bakiye temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise 6100 sayılı geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 432-426/D (HMK’nın 344-346) maddesi hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7658, Karar No: 2023/41, Tarih: 10.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7658 E.  ,  2023/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki İİK'nın 89/2 . maddesi uyarınca gönderilen haciz ihbarı ve tekitlerine ilişkin tebliğin usulsüzlüğü şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığı kararı ile alacaklı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Kararın davalı alacaklı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2019/28249 Esas sayılı dosyasından müvekkiline 89/2 haciz ihbarnamesi ve aynı tarihli tekitler gönderildiğini, müvekkili dernekle aynı binada bulunan başka bir şirket çalışanına tebliğ edildiğini belirterek, 89/2 haciz ihbarnamesi ve tekitlerinin tebliğinin Tebligat Kanununa aykırı olması nedeniyle tebliğ tarihinin 16.01.2021 kabulünü talep etmiştir.

Davacı vekili 18.02.2021 tarihli beyan dilekçesinde, İcra Müdürlüğü eliyle çıkarılmış tebligat bulunmadığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile gelen tebligatın müdürlük eliyle gönderilip gönderilmediğini anlayamayacağından dava açılmasında kusuru bulunmadığı iddiası ile yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İcra Müdürlüğünce tebligat çıkarıldığı, tebligatı alan... 'in davacı çalışanı olduğu, tebligatın usule uygun olduğu iddiası ile şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İcra Müdürlüğünce tebligat çıkarıldığı, tebligatı alan... 'in davacı çalışanı olduğu, tebligatın usule uygun olduğu iddiası ile şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 28.11.1956 tarih 15/15 Sayılı İ. B. K. ve Y.H.G.K.nun 17.3.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı karan gereğince her davanın açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanacağı, yine 6100 sayılı HMK'nun 30. maddesinde "Hakim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür." şeklinde usul ekonomisi ilkesi hüküm altına alındığını, şikayete konu uyuşmazlıkla ilgili yargılama devam ederken takip dosyasından mahkemeye gönderilen 10.04.2020 ve 24.07.2020 tarihli cevabi müzekkerelerde davacı şirket adma gönderilmiş haciz ihbarnamesinin bulunmadığının bildirildiği, yine 16.02.2021 tarihli cevabi müzekkere ekinde yer alan tebliğ evraklarının davacı şirkete gönderilen kira haczi müzekkeresine ilişkin olduğu, buna göre şikayete konu takip dosyasından davacı şirkete gönderilmiş 89/2 haciz ihbarnamesinin bulunmadığı ve bu haliyle mevcut şikayetin konusuz kaldığı anlaşıldığından anılan usul ekonomisi ilkesi de gözetilerek şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Yine davalı alacaklı vekili tarafından dosyaya sunulan haciz ihbarnamesi ve tebliğ evraklarında tarih, icra müdürü imzası ve mührünün bulunmadığı, HMK'nun 331/1 maddesine göre de davanın açıldığı tarihteki taraflann haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiği ve bu nedenlerle davanın açılmasına neden olan davalı alacaklının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesi ile karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, evrakların tanziminden ve muhafaza edilmesinden İcra Müdürlüğünün sorumlu olduğunu, dosyanın hacimli bir dosya olduğunu, tebligatların uyap üzerinden değil fiziken çıkarılmış olmasının kuvvetli muhtemel olduğunu, evrakların hem fiziken hem elektronik ortamda hazırlanması ve saklanması yükümlülüğünün icra iflas müdürlüğüne ait olduğunu, vekalet ücreti ve yargılama giderinin müvekkili şirkete tahmil edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca sadece İİK 89/2 haciz ihbarnamesinin dava konusu edilmediğini, 89/1 ve tekit yazılarınında dava konusu edildiğini, mahkemenin sadece bir adet ihbarnamenin dava konusu edildiğinden bahisle hüküm kurduğunu, bu yönüyle de hükmün taleple bağlılık ilkesine aykırı olduğunu, davacıya çıkan tebligatın usule uygun olduğu iddiası ile şikayetin reddi ile vekalet ücreti ve yargılama giderinin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesiyle de sabit olduğu üzere, davacının istemi kendisine gönderilen 89/2 ihbarname ve tekitlerinin usulsüz tebliğ edildiğine ilişkin olduğu, davacı bu istemini yargılama sırasında verdiği 18/02/2021 tarihli dilekçesi ile lokal hale getirmiş ve bu dilekçe ile artık şikayetin İİK 89/2 haciz ihbarnamesinin tebliğine ilişkin olduğunun sabitlendiği, mahkemece müdürlüğe toplam 4 kere yazı yazıldığı, gelen cevaplardan da anlaşılacağı üzere davacıya herhangi bir ihbarname çıkartılmadığı, her ne kadar alacaklı kendisine verilen sürede 89/2 ihbarnamesine ilişkin bir belge sunmuş ise de, bu belgenin mühürsüz ve imzasız olması itibarıyla kabulünün mümkün olmadığı, dolayısıyla mahkemenin bu yöndeki tespitinin yerinde olduğu, İİK 8. maddenin a fıkrasında icra ve iflas dairelerince yapılacak her türlü ... ve işlemlerin uyap üzerinden yapılacağı emredilmiş, bunun yöntemi de gene İcra İflas Yönetmeliğinin 16. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlendiği, netice itibarıyla şikayete konu bir işlemin mevcut olmadığı,

Öte yandan İİK 89/2. haciz ihbarnamesine ilişkin uyap dışı gönderilen ve... imzasına 02.01.2020 tarihinde tebliğ edilen evrak üzerine şikayetin yapıldığı anlaşılmakta ise de, hukuk sistemimizde vakıa ve talep baki kalmak kaydıyla niteleme ve uygulanacak hükmü belirleme yetkisinin hakime ait olduğu, dolayısıyla talep ve vakıalar gözetildiğinde mahkeme hakiminin HMK 33. maddeden kaynaklı hakkını yerinde kullandığının açık olduğu, HMK 331. madde davanın konusuz kalması halinde hakime davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceğinin emredildiği, mahkeme yargılama giderlerini yapılacak tahkikat neticesine göre belirleyeceği, somut olayda tahkikat yapıldığı, Mahkemenin bu tahkikat neticesi verdiği hükmün doğru olduğu, icra müdürlüğünün ancak talep doğrultusunda işlem yapacağı da gözetildiğinde, alacaklı tarafından 26.06.2019 ve 28.06.2019 tarihlerinde icra dosyasına başvurulduğunda, müzekkere gönderilmesini istediği kurum ve kuruluşlar arasında davacı 3.şahsında ismine rastlanmadığı, mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile hükme yönelik davalı istinaflarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 2004 sayılı İİK' nın 89/2.maddesi ve tekitlerine ilişkin tebligatların usulsüzlüğü şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7201 sayılı Tebligat Kanunu,2004 sayılı İİK' nın 89 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 2004 sayılı İİK' nın 89/2.maddesi ve tekitlerine ilişkin tebligatların usulsüzlüğü şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7201 sayılı Tebligat Kanunu,2004 sayılı İİK' nın 89 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi