muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31728, Karar No: 2012/32463, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31728 E.  ,  2012/32463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10115 Esas, 2012/ 9215 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5376, Karar No: 2022/6615, Tarih: 26.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5376 E.  ,  2022/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2018/411 Esas, 2020/560 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10/12/2020 tarih ve 2020/2383 Esas, 2020/2859 Karar sayılı ilâmı ile hükmün kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen hususlar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalıya ait ... ... Denizaltı Batarya Fabrikası işyerinde elektrikçi olarak çalıştığını, sendika üyesi olduğunu ve işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, akücü işçilerle aynı ortamda çalıştıklarını, akücü işçilerin çalışma ortamında zararlı kimyasallara maruz kaldıkları gerekçesiyle “Sağlık Kuralları Bakımından Günde Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik” (Yönetmelik) kapsamında günde 7,5 saat çalıştıklarını ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre fazla çalışma ücretine hak kazanıp kısa çalışma priminden yararlandıklarını, söz konusu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin “Akümülatör Sanayi İşleri” başlıklı (k) bendi uyarınca akümülatör yapım ve onarım işleri, akümülatör suyu hazırlama ve şarj işlerinin Yönetmelik kapsamında olduğunu, elektrikçi olarak çalışan müvekkilinin her ne kadar akü imalat işi yapmasa da sürekli ve daimi olarak akücü işçilerle beraber aynı ortamda çalışmakla ortamın sağlık açısından zarar ve tehlikelerine aynı şekilde maruz kaldığını ileri sürerek, davacının Yönetmelik kapsamına girdiğinin tespiti ile toplu iş sözleşmesi gereği kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, ... ... Denizaltı Batarya Fabrikası Müdürlüğünde denizaltı batarya üretimi icra edildiğinden işin doğası gereği batarya üretiminde çalışan personelin kurşun ve kurşun alaşımlarına maruz kaldıklarını, ancak davacının elektrikçi meslek kolunda çalışmakla beraber akücü meslek kolunda çalışanlar gibi kurşun ve kurşun alaşımlarına direkt maruziyetinin mevcut olmadığını ve 8,5 saat çalışmaya tabi personel sınıfında olduğunu, fabrikanın 65 dönüm arazi üzerinde batarya üretim tesisi, ambar, arıtma tesisi, kazan ve jeneratör dairesi, elektrik mekanik atölyeler, karargah ile idari binadan oluşan birçok tesisi kapsayacak şekilde konuşlandığını, elektrik/mekanik personelin bulunduğu bölümün üretim tesisinde olmakla beraber birbirinden izole edilmiş şekilde ve direkt kurşun ve alaşımlarına maruz kalmaksızın çalıştığını, akücü meslek kolunda çalışan personelin ise günde 7,5 saat akü üretiminde çalıştığını, dolayısıyla kurşun ve kurşun alaşımlarına maruz kaldıklarından kısa çalışma priminden faydalandıklarını, elektrikçi meslek kolunda çalışanların ise tesis içerisinde herhangi bir elektrik arızası meydana geldiğinde üretim tesisine girdiklerini, içeride ortalama kalma zamanının azami 30 dakika ile 1 saati geçmediğini, dolayısıyla kısa çalışma priminden yararlanan ve 7,5 saat bizzat bu işle ilgilenen akücü meslek kolunda çalışanlar ile günde 30 dakika (iş olduğu sürece) kişisel koruyucu donanımları ile bulunan elektrikçi personeli aynı Yönetmelik kapsamında tutmanın uygun olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla teknik bilirkişi raporundaki yerinde görülen değerlendirmeler dikkate alınarak davacının Yönetmelik kapsamında olduğu, bordrolar gözetildiğinde sendikal aidat kesintisi yapılmasının toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı olduğuna karine teşkil ettiği, kısa çalışma prim alacağının günlük 7,5 saat çalışma esas alınmak suretiyle fiili çalışma süresi belirlenerek hesaplandığı, bu belirlemede fazla çalışma sürelerinin dikkate alınmadığı ve bu alacağa dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz işletildiği, fazla çalışma ücreti alacaklarının toplu iş sözleşmesine uygun şekilde hesaplandığı ve toplu iş sözleşmesi ile belirlenmiş temerrüt tarihlerinden itibaren faiz yürütüldüğü gerekçesiyle, davacının Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacakları bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, cevap dilekçesini tekrar ile alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücretine hak kazanmadığını ve talep edilen faiz tür ve başlangıç tarihlerinin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek, istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2018/411 Esas, 2020/560 Karar sayılı davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk kararının, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/2383 Esas, 2020/2859 Karar sayılı kararı ile sendika üyeliklerinin işverene ne zaman bildirildiğinin ilgili sendika ve davalı işverenden sorulmak suretiyle belirlenmesi, kısa çalışma primi alacağının dava konusu edilen dönemde Yönetmeliğin 4 üncü maddesi gereğince 7,5 saat çalışma üzerinden hesaplanması gerektiği, kabule göre ise talep konusu alacaklara en yüksek işletme kredisi işletilmesi ile kısa çalışma primi alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinin yerinde olmasına karşın fazla çalışma alacağına temerrüt tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği, davacının Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti talebi ile ilgili olarak olumlu/olumsuz bir karar verilmemiş olmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının sendika üyelik formu, ...Sendikası cevap yazısı ile dosyada yer alan ücret bordrolarındaki tahakkuk eden sendika aidat kesintileri dikkate alınarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığının tespit edildiği, bilirkişiden alınan ek rapor ile gönderme kararında belirtilen usullere uygun şekilde kısa çalışma prim alacağının yeniden hesaplandığı, neticede; mahallinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen teknik bilirkişi raporunda elektrikçi statüsünde çalışan davacının akücü statüsünde çalışan işçilerle aynı ortamda çalıştığı, davacının akücü statüsünde çalışan işçilerle birlikte Yönetmelik kapsamında belirtilen kurşun ve alaşımlarına ve diğer zararlı maddelere maruz kaldığı, bu nedenle davacının yaptığı işlerin anılan Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin ayrıntılı olarak belirtildiği, davacının anılan Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesinin isabetli olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, talep konusu alacaklara yürütülen faiz türü ve başlangıçlarının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesi ile istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Bakanlığa ait işyerinde elektrikçi olarak çalışan işçinin, işyeri çalışma koşullarına göre Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olup olmadığı ve buna göre kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (k) bentleri, 7 nci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda; davalı Bakanlığa bağlı ... Tersane Komutanlığı Denizaltı Batarya Fabrikası işyerinde elektrikçi olarak çalışan işçinin sendika üyesi olduğu ve işyerinde yürürlükte olan ... işyerleri için ... ve Hizmet Sektörü Kamu İsverenleri Sendikası ile ...Sendikası arasında imzalanan 01.03.2015-28.02.2017 yürürlük tarihli 25 inci Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi ile 01.03.2017-28.02.2019 yürürlük tarihli 26 ncı Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesi'nin ilgili hükümlerinden yararlandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

2. Davacı işçinin işyeri çalışma koşullarına göre, Yönetmeliğin bir çalışanın günde ancak yedi buçuk saat çalıştırılabileceği işlerin sayıldığı 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (k) bentlerinde belirtilen kurşun ve akümülatör işleri ile iştigal eden ve Yönetmelik kapsamında olmakla toplu iş sözleşmesi gereğince kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacağından yararlanan akücü meslek kolunda çalışan işçilerle ekseriyetle aynı ortamda çalıştığı, dolayısıyla çalışma ortamında bulunan kurşun ve kurşun alaşımları ile diğer kimyasalların zararlandırıcı etkilerine bu işçiler gibi maruz kalan davacının da anılan Yönetmelik kapsamında olması gerektiği ve talep konusu alacaklara hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereğince hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz türü ile faiz başlangıç tarihlerinde de bir isabetsizlik bulunmadığı, netice itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16164, Karar No: 2012/110, Tarih: 09.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/16164 E.  ,  2012/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava dilekçesinde; tarafların 1998 yılında evlendikleri müşterek çocuklarının 11 yaşında olup davacı anne ile yaşadığı, davalı eşin uzun süre önce davacıyı terkedip başka bir kadınla yaşadığı, bu arada davacı aleyhine açtığı boşanma davasının reddedilip kesinleştiği, müşterek hayatın yeniden kurulamadığı, davacı ve ortak çocuğun ise nafakaya ihtiyacı olduğu ileri sürülerek, aylık 300'er TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.Mahkemece davanın kısmen kabulüyle davacı ve çocuk için ayrı ayrı 75'er TL nafakaya hükmedilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.Ancak, nafakanın miktarı tayin edilirken davalının ödeme gücü yanında ortak çocuğun yaşı, okul durumu ve genel ihtiyaçlarının da nazara alınması gerekir. Ayrıca davacının ev hanımı olup, herhangi bir gelirinin olmadığı da dikkate alınmalıdır. Bu hususlar gözetildiğinde takdir edilen nafaka miktarları az olup, hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.Mahkemece, davalının ödeme gücü ile orantılı olmak üzere davacı ve müşterek çocuk için daha yüksek bir miktarda nafakaya hükmedilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22716, Karar No: 2014/16974, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22716 E.  ,  2014/16974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yetkilisi sanık ... olan ... Ticaret Limited Şirketi'nin işletmekte olduğu Hereke Beldesinde bulunan ... isimli taş (maden) ocağında taş kırma, eleme ve yükleme sorumlusu olarak çalışan ve üretilen mıcırın tonu üzerinden ücret almakta olan ölenin, olay tarihinde sabah saatlerinde, aynı iş yerinde kendi emrinde silo sorumlusu olarak çalışan ve temyize gelmeyen diğer sanık ... ile birlikte mıcır deposunda bulundukları sırada, mıcır depolanan silonun içinde mıcırların üstündeki eleğin üzerinde bulunan ölenin, alta yanaşan kamyona yükleme yapılması için, sanık ...'dan mıcırların araçlara yüklendiği silonun alttaki oluğunun ağzını biraz açmasını istediği, sanık ...'ın, silonun ağzını açıp beş dakika kadar bekledikten sonra tekrar silonun oluğunun ağzını kapatarak ölenin yanına çıktığı, bu sırada ölenin sanık ...'dan tekrar silonun ağzını açmasını istemesi üzerine sanık ...'ın aşağıya inerek silonun ağzını tekrar açtığı, bu esnada silodaki eleğin üzerinde bulunan ölenin muhtemelen oluşan sarsıntıyla dengesini kaybederek silonun içine düşüp boşaltma oluğuna sıkıştığı ve üzerinin de akmakta olan mıcırlarla kapanması ve çalışanların sıkıştığı yerden uzun süre çıkartamaması üzerine mekanik asfiksi sonucu öldüğü olayda, işyerinde gerekli iş güvenliği tedbirlerin almaması nedeniyle asli kusurlu olduğu isabetle kabul edilen sanık hakkında temel ceza tayininde, sanığın asli kusurlu oluşu ve cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12467, Karar No: 2016/16268, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12467 E.  ,  2016/16268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.