muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6304, Karar No: 2015/13942, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6304 E.  ,  2015/13942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/54-2013/428

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3257, Karar No: 2019/8687, Tarih: 04.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/3257 E.  ,  2019/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın giderilmesi davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı ... şirketinden ilgili adreste kayıtlı bulunan 464 parsel üzerindeki prefabrik ev için elektrik aboneliği talep ettiğini, davalı ... şirketinin tarafına abonelik vermediğini ileri sürerek,davaya konu ettiği konutuna elektrik aboneliği tesisine izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, şirketlerinin söz konusu adrese ilişkin gerekli araştırmayı yaptığını ve yaptıkları incelemede davacının elektrik talebinde bulunduğu adresin iskanının bulunmadığını ve yapı denetim onayının olmadığını tespit ettiklerini, bu durumdaki yapılara abonelik verilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının İmar Kanunu'nun geçici 11.maddesinden faydalanabilmesi için davaya konu taşınmazın 09/07/2008 tarihinden önce inşaat ruhsatının alınıp binanın da ruhsata göre yapılmış olmasının zorunlu olduğu, ancak davaya konu konutun bina vasfında dahi olmayıp konteynır olduğu, dolayısıyla davacının İmar Kanunu'nun geçici 11.maddesinden yararlanabilecek durumda olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince;davaya konu prefabrik konutun inşaat ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesinin mevcut olmadığı ve konutun 12.10.2004 tarihinden sonra yapılmış olduğu, bu durumda İmar Kanunu'nun geçici 11.maddesindeki şartların mevcut olmadığı, mahkemece davanın reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle,davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

1-Dava; geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Yasası'na, geçici 16. maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.

Yapının bulunduğu arsanın 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedeli başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılır. 6306 sayılı Kanun kapsamında kullanılmak üzere kaydedilen gelirler karşılığı Bakanlık bütçesine ödenek eklemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödenek, dönüşüm projeleri özel hesabına aktarılarak kullanılır. Kayıt bedeline ilişkin oranı iki katına kadar artırmaya, yarısına kadar azaltmaya, yapının niteliğine ve bölgelere göre kademelendirmeye, ayrıca başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

01.07.2019 tarih ve 30818 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1267 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile, ödeme süresi 31.12.2019 tarihine kadar uzatılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 03.05.2017 tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe girip geçmişe etkili sonuçlar doğuran ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan 3194 sayılı İmar Yasası’na, geçici 16.maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde düzenlenen İmar Barışı Yasası uyarınca eldeki davada inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Bu kapsamda,belirtilen başvuru süresinin geçmesi beklenerek,getirilen bu olanaktan yararlanma konusunda davacı tarafın bir başvurusu olup olmadığı,bir başvurusu var ise ne gibi işlem yapıldığı hususlarının da araştırılması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bu kapsamda,belirtilen başvuru süresinin geçmesi beklenerek,getirilen bu olanaktan yararlanma konusunda davacı tarafın bir başvurusu olup olmadığı,bir başvurusu var ise ne gibi işlem yapıldığı hususlarının da araştırılması suretiyle sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5563, Karar No: 2014/6245, Tarih: 13.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5563 E.  ,  2014/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2010/422-2012/123

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmünü içermektedir.

Dairemizin 07.10.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine davalı N.. T..'in tebligata yarar adresinin tespiti için zabıtaya yazılan müzekkere cevabında bildirilen adrese gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliğe çıkarılmış ise de, olayda uygulama yeri bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu 20, Tebligat Yönetmeliği 30-31 şerhi düşülerek Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesi hükmü doğrultusunda tebligat yapılmaya çalışıldığı ancak, muhatabın adreste bulunmama nedeni sorulan en yakın komşusunun adı ve soyadı yazılmadığı gibi, imzasının alınmadığı, imzadan imtina edip etmediği hususunda bir açıklamaya yer verilmediğinden tebligat usulüne uygun olmamıştır. Mahkemece, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı N.. T..'e 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6397, Karar No: 2017/8302, Tarih: 28.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/6397 E.  ,  2017/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde, davanın kendine asaleten ...’e velayeten baba ... tarafından açıldığı ancak 15/12/2015 karar tarihi itibariyle 11.04.1997 doğumlu ...'in reşit olması nedeniyle, davacılar vekilinin varsa davacı ...'e ilişkin vekaletnamesini dosyaya ibraz etmesi, yoksa gerekçeli kararın davalı asıl ...'e tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5534, Karar No: 2016/9323, Tarih: 25.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5534 E.  ,  2016/9323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

2-...

3-...

4-...

5-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların hisseli maliki oldukları ve.... ile müvekkili tarafından teminat altına alınan işyerinde 17/07/2010 tarihinde bodrum katından taşan sular nedeniyle emtia zararı olduğunu, olayın ...su borularının patlaması sonucu meydana geldiğini, müvekkili tarafından sigortalı şirkete 23.200,00 TL ödeme yapıldığını belirterek sigortalıya ödedikleri zarar bedelinin, zarara sebebiyet olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkili kurumun kusurlu olmadığını, sigortalı işyerinin bodrum katta bulunduğunu, bodrum katlar için alınması gereken gerekli tedbirleri yerinde ve zamanında almayanların zararın tazminini isteyemeyeceklerini, davacının istediği miktarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, davaya konu olayın ...su borularının patlaması sonucu meydana geldiğini, müvekkillerinin taşınmazın fiilen maliki olduğunu ancak zilyedinin on yıldır taşınmazı kullanan sigortalı olduğunu, sigortacının sigortalının kendi kusurundan meydana gelen rizikoları da sigrotalamış olduğundan rucu hakkı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

...

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 23.200,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar hakkında açılan davada davalıların rizikonun gerçekleşmesinde açık kusurları saptanamadığından bu davalılar bakımından açılan davanın reddine,karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.187,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/3886, Karar No: 2023/9871, Tarih: 12.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3886 E.  ,  2023/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/747 E. 2023/303 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi uyarınca mahkumiyeti yönünde bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1. Delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın henüz on üç yaşında olan katılanı cebir kullanmak suretiyle birden fazla kişi tarafından birlikte hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1. Delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın henüz on üç yaşında olan katılanı cebir kullanmak suretiyle birden fazla kişi tarafından birlikte hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın aşamalarda, aynı okulda okuduğu sanığın oğlu olan ... ile kavga ettiğini, olay günü okul çıkışında beyaz renkli bir aracın yanında durduğunu, araçtan inen ...'ın abisi olduğunu düşündüğü bir şahsın "Medet kim" diye seslendiğini, "benim" deyince şahsın yüzüne ayağı ile tekme attığını, kolunu bükerek kendisini araca bindirdiğini, sanığın da kendisine tokat attığını, aracı hareket ettirdikten sonra ilk vuran şahsın kendisine iki üç kere daha yumruk attığını, sonra tekrar okulun önüne getirdiklerini ve sanığın "seni bir daha buralarda görürsem öldürürüm" diye tehdit ettiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

3. a. Tanık olarak beyanına başvurulan ...'ın, abisinin katılana bir tokat attığını ve onu arabanın içerisinde bulunan babasının yanına götürdüğünü ifade ettiği,

b. Sanığın, havanın soğuk olması nedeniyle araç içerisinde katılana nasihat içerikli bir konuşma gerçekleştirdiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

4. Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 29.12.2014 tarihli ve Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21.01.2015 tarihli raporları ile katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde olduğu belirlenmiştir.

5. Sanığın abisi olan suç tarihinde 16 yaşında olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli kararı ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Lehe hükümlerin uygulanması talebi yönünden;

Sanığa tayin olunan cezanın miktarı ve güncel adli sicil kaydı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

B. Diğer yönlerden;

IV. GEREKÇE

A. Lehe hükümlerin uygulanması talebi yönünden;

Sanığa tayin olunan cezanın miktarı ve güncel adli sicil kaydı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

B. Diğer yönlerden;

1. Katılanın anlatımları, doktor raporu, yaşı küçük ...'ın beyanı, sanığın savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, katılanın, olay tarihinden önce kendisi ile aynı okulda öğrenim görmekte olan sanığın oğlu ...'ı darp etmesi üzerine okul önüne gelen sanığın bulunduğu araca temyiz dışı suça sürüklenen çocuk tarafından darp edilerek araca bindirilip araç içerisinde de sanık tarafından tokat atılıp bir süre alıkonulduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararında sanığın ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2010, Karar No: 2010/4401, Tarih: 17.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/2010 E.  ,  2010/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : MAHKUMİYET kararı verilmemesi nedeniyle bıçağın sahibine İADESİNE,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

YSahibine iadesine karar verilen bıçağın bilinen değerine göre hükmün; HUMK.nun 427.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından O Yer C.Savcısının temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 17.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27855, Karar No: 2009/8128, Tarih: 14.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27855 E.  ,  2009/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun imzaya itirazının kabul edilmesi halinde 4949 Sayılı Kanun ile değişik İİK.nun 170/3.maddesi gereğince takibin durması yerine iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İnegöl İcra Mahkemesinin 30.10.2008 tarih ve 2006/369 esas - 2008/304 karar sayılı kararının hüküm bölümünün ikinci bendindeki "takibin iptaline" kelimelerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine "takibin durmasına" kelimelerinin yazılarak kararın düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 14/04/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.