muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29463, Karar No: 2014/30076, Tarih: 03.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29463 E.  ,  2014/30076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2010/371-2012/651

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Ç.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl ve birleşen dava dilekçesinde, Çankaya Belde Gıda Kültür Sosyal Sanatsal Etkinlikler San. ve Tic. A.Ş.'nde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ancak sigortasının Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İlletmesi tarafından bildirildiğini ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Çankaya Belde Gıda Kültür Sosyal Sanatsal Etkinlikler San. ve Tic. A.Ş. davalı şirketin Çankaya Belediyesine ait iktisadi devlet teşekkülü olduğunu, davacının çalıştığı dönemde L... Park tesisinin Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübüne Belediye Meclis Kararı ile tahsis edildiğini ve dernek tarafından işletildiğini, davacının çalıştığını beyan ettiği tarihlerde personel istihdamının kulüp tarafından sağlandığını, Çankaya Belediyesi ile Çankaya Belediye Gençlik ve Spor Kulübü arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin olmadığını, ilişkinin tamamen kira ilişkisine dayalı olduğunu, davacı ile şirket arasında iş ilişkisinin mevcut olmadığını ve husumet itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ç.. B.., davacının Belediye çalışanı olmadığını, davacının dava dilekçesinde Çankaya Belde A.Ş. yetkililerinden emir ve talimat aldığını, kulüp adına sigortalanmak suretiyle işe alındığını beyan ettiğini, Belediye tarafından söz konusu kulübe sadece yer tahsis işlemi yapıldığını, davalı Şirketin ve Kulübün ayrı tüzel kişilikleri olduğunu ve husumet itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İşletmesi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının gerçek ve tek işvereninin Çankaya belediyesi olduğu ve iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davalılar Çankaya Belde Gıda Kültür Sosyal Sanatsal Etkinlikler San. ve Tic. A.Ş. ve Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İşletmesi yönünden davanın reddine; davalı Çankaya belediyesi yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan Çankaya Belediyesi temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan Çankaya Belediyesi temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden; davacı işçinin alacaklarından davalıların sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre; davalı Çankaya Belde Gıda Kültür Sosyal Sanatsal Etkinlikler San. Tic. A.Ş. yönünden husumet yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmesi yerindedir. Ancak, davacının davalı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İşletmesinde sigortalı olarak diğer davalı Belediyede çalıştığı, Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İşletmesi tarafından yatırıldığı ve ücretin de çoğunlukla anılan davalı tarafından ödendiği, davacının sendika kayıt fişinde de işveren olarak Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İşletmesi yazdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının hüküm altına alınan alacaklarından işveren olarak davalı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği İktisadi İşletmesinin de sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bu davalı yönünden husumetten ret kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı temyizi yönünden; işçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi 11.12.2008 tarihinden haziran 2009 dönemine kadar ücretinin ödenmediğini ileri sürerek ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece talep doğrultusunda davacının ücret alacağı hüküm altına alınmışsa da; celp edilen banka hesap hareketlerinden, “maaş ödemesi” açıklaması ile 05.12.2008 'de 300,00 TL, 30.12.2008'de 452,47 TL ve 26.01.2009'da 752,47 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin hangi ay ücretine ait olduğu belirtilmediğinden, mahkemece taraflardan sorularak ödemelerin hangi ay ücretine ilişkin olduğu tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre gerekirse davacının ücret alacağından mahsup edilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7299, Karar No: 2015/6064, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7299 E.  ,  2015/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... (....) Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... (....) Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin "...." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince de hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan araştırmaya göre hükümlünün kısa bir süre İnegöl adresinde ikamet ettiği ve hükümlünün beyan dilekçesine göre cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9048, Karar No: 2016/2148, Tarih: 18.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9048 E.  ,  2016/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6537, Karar No: 2016/17030, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6537 E.  ,  2016/17030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, Belediye Tüketim Vergisi, TRT Payı, Enerji Fonu İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; son 10 yılda müvekkilinden tüm abonelikleri için her ne ad altında olursa olsun faturalandırılarak gizliden veya açıktan haksız olarak tahsil ettiği kayıp kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, TRT payı, enerji fon bedeli, belediye tüketim vergisinin uzman bir bilirkişi marifetiyle tespiti ile tespit edilen bu bedelin haksız tahsilat tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan istirdadı ile müvekkiline geri ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne ; karar verilmiş; hüküm,davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan Trt payı bedeli, enerji fonu ,belediye tüketim vergisi nin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacının ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7282, Karar No: 2017/3968, Tarih: 22.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7282 E.  ,  2017/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için: Düşme 2005 takvim yılı için: Beraat

1-Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullandığı" iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında kullanılan son fatura tarihinin 31.12.2004 olması ve sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihinin 21.01.2005 olacağı cihetle, gerekçeli karar başlığında "2004" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı" iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında kullanılan son fatura tarihinin 29.01.2005 olması ve sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihinin 21.02.2005 olacağı cihetle, tebliğnamedeki eksik incelemeye dayanan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında "2005" olarak eksik yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.02.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1648, Karar No: 2016/1183, Tarih: 10.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1648 E.  ,  2016/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : 2013/47 esas, 2014/58 karar sayılı hükmün açıklanmasına;

TCK'nın 155/1, 50, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.080 TL adli para cezası, 10 eşit taksit

TCK'nın 106/1-2, 62, 52 maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası, 5 eşit taksit

TCK'nın 125/1, 62, 52.maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası, 5 eşit taksit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Asliye Ceza Mahkemesi 2013 /47 E.2014/58 K. sayılı dosyada sanığın TCK 155/1, 62, 50, 52 maddeleri gereği 3.080 TL hapisten çevrilme adli para cezası ve doğrudan 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, kararın kesinleşerek infaza gönderildiği, aynı karar ile hakaret (75 gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası) ve basit tehdit (25 gün karşılığı 500 TL) suçundan sanığın aldığı cezalar yönünden şartları oluştuğu kanaati ile hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına hükmedildiği, sanığın işlediği başka bir suç dolayısıyla hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararları ihbar olunması üzerine dosyanın yeniden ele alınması sırasında mahkemenin sehven güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin kararı da yeniden açıkladığı dosya kapsamında,güveni kötüye kullanma suçu yönünden kurulan ikinci hüküm hukuken yok hükmünde olduğundan temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla dosyanın mahkemesine iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5082, Karar No: 2015/2247, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5082 E.  ,  2015/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14978, Karar No: 2013/19789, Tarih: 11.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14978 E.  ,  2013/19789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1-3, 58/1-2, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili ile sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ... adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihinde, sanık ile temyize gelmeyen sanıkların, İzmir İli, Menemen İlçesi, Seyrek Beldesi, Kuş Cenneti Konyak Tepe Mevkii'nde 2 metre derinliğinde, 2 metre genişliğinde kazı yaptıklarının, olay yerinde yapılan incelemede tespit edildiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu yerde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, suça konu yerin, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı hususunun tartışmasız olarak tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesinin tatbik edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11770, Karar No: 2017/5368, Tarih: 02.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/11770 E.  ,  2017/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.