muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25938, Karar No: 2017/3337, Tarih: 07.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25938 E.  ,  2017/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından senede dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun, İİK.nun 62. maddesinde öngörülen yasal sürede icra dairesine başvurarak "borcunun olmadığı, borcu kabul etmediği, senetlerin zamanaşımına uğradığı ve imzanın kendisine ait olmadığını" belirterek itiraz ettiği, takibin durduğu, alacaklının, itirazın iptali talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece imza inkarında bulunulduğu bu hali ile dayanak yapılan belgenin İİK 68. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesi ile talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Takibe dayanak belgenin İİK'nun 68 madde kapsamında belge ise bu belge altındaki imzaya inkarı, o belgeyi bu nedenle İİK 68 maddesinde sayılan belge niteliğinde olmaktan çıkarmaz. Bu halde İİK'nun 68/a-1 maddesine göre imza incelemesi yapılmak zorunluluğu vardır.

İİK.nun 68/a-1. maddesinde; "Takibin dayandığı senet hususi olup, imza, itiraz sırasında borçlu tarafından reddedilmişse alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın geçici olarak kaldırılmasını isteyebilir. Bu halde, icra hakimi iki taraftan izahat alır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise, "Tatbike medar imza mevcut ise bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette bilirkişi incelemesi de yaptırabilir.

Bu durumda mahkemece, imzaya itirazın maddede belirtilen usullerde incelenerek imzanın borçluya ait çıkması halinde, zamanaşımı itirazının da incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile bilirkişi incelemesi yaptırılmadan dayanak belgenin İİK.nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4697, Karar No: 2013/21306, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4697 E.  ,  2013/21306 K.**

* GEÇ TESLİM VE HASAR YÖNÜNDEN CMR HÜKÜMLERİ

* MALIN GEÇ TESLİMİ SEBEBİYLE TAŞIYICININ SORUMLULUĞU

* MALIN TAŞIMA SIRASINDA HASAR VE ZİYAINDAN TAŞIYICININ SORUMLULUĞU

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 438

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 781

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 785

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 786

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2012 tarih ve 2008/294-2012/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi esas dosyada davalı vekili ve birleşen dosyada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetKikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında zamana yayılan taşıma ilişkisinin mevcut olduğunu, bu ilişkiden kaynaklı 3.960,00 EURO bakiye alacağının davalı tarafından ödenmediği gibi .... plakalı araçla yapılan taşımanın gümrükleme işlemlerinin geciktiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 3.690,00 EURO karşılığı 6.704,36 TL'nin davalıdan tahsiline, alacağa 27/12/2007 tarihinden itibaren ticari reeskont faizi yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yurtdışındaki alıcı tarafından müvekkili firmadan Cristmas tatilinde yapılacak satışlar için özel siparişle talep edilen beyaz greyfurt emtiası ve limon emtiasının davacıya ait ... plakalı araçla gönderildiğini, ancak davacının gümrükleme işlemlerini tamamlamadan doğrudan boşaltma yerine gitmesi nedeniyle malı boşaltamadığını, bu arada Cristmas tatilinin başlaması nedeni ile gümrük yaptırma imkanının kalmadığını, 26/12/2007 tarihinde gümrükleme işlemlerini yaptıktan sonra 27/12/2007 tarihinde boşaltma yerine ulaşabildiğini, taşımanın 4 gün içinde tamamlanması gerekirken 10 gün sürdüğünü, yurtdışındaki alıcının emtiaları Cristmas tatili satışları için istediğini, tatil bittikten sonra malı satmasının mümkün olmadığını belirterek malı kabul etmediğini, bu nedenle emtiaların Budapeşte ve Bydgoszca'da zararına satıldığını, gecikmeli taşıma nedeniyle zarara neden olan davacının navlun ücreti talebinin haklı ve hukuki olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin yurtdışına sattığı narenciye ürünlerini kara yoluyla taşıma işini davalıya verdiğini, taşımanın 4 günde yapılması gerekirken 10 günde tamamlanabildiğini, gecikme nedeniyle satışının mümkün olmadığı için malların alıcı tarafından teslim alınmadığını, bu nedenle emtianın 4.300,00 EURO eksikle Budapeşte ve Prag'daki başka firmalara satıldığını, ayrıca bozulan malların ayıklanması için 460,00 EURO ödendiğini, malların Macaristan'a nakliyesi için 1.000,00 EURO, oradan da Budapeşte için 1.560,00 EURO navlun bedeli ödendiğini ileri sürerek 6.507,00 EURO zararın dava tarihinden itibaren %5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının üst taşıyıcı olan davalı ile yaptığı kara taşımacılığı sözleşmesi kapsamında aralarında cari hesap ilişkisi oluşturulduğu, davacı defterleri ve birleşen dava konusu fatura dışında davalı defterlerinin bir birini teyit ettiği, buna göre davalının 3.690,00 EURO borçlu bulunduğu, birleşen dosya bakımından taraflarca taşıma ücretinin 3.800,00 EURO olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, hasarın gecikmeden kaynaklandığı, taşımanın öngörülen sürede yapılamadığı ve gönderenin 6.570,00 EURO hasardan kaynaklanan zararı bulunduğu, CMR'nin 23/5 maddesi gereğince taşıyan davalının ancak navlun miktarı ölçüsünde sorumlu tutulacağı gerekçesiyle esas davanın kabulü ile 3.690,00 EURO'nun dava tarihinden itibaren yıllık %5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile 3.800,00 EURO'nun dava tarihinden itibaren yıllık %5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada davalı vekili ve birleşen dosyada davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl dosyada davalı ve birleşen dosyada davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl dosyada davalı ve birleşen dosyada davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- CMR taşıması sırasında, ziya, hasar ve gecikmeden doğan sorumluluk sebeplerinin bir arada gerçekleşmesine engel bir durum sözkonusu değildir. Zira süresi içerisinde teslim edilmeyen eşyanın, aynı zamanda ziyan veya hasara uğramış olması her zaman ihtimal dahilindedir. Gecikme, ziya veya hasarın oluşmasına sebep olabileceği gibi, tam tersine ziya veya hasarda gecikmeye sebep olabilecek veya bu iki sorumluluk sebebi birbirinden tamamen bağımsız olarak gerçekleşebilecektir. İşte bu gibi durumlarda, hangi hükümlere göre taşıyıcının sorumluluğuna gidileceğinin belirlenmesi gerekmektedir. Gecikme ile ziya veya hasar, birbirinden değil de, farklı nedenlerden meydana geldikleri takdirde; taşıyıcının hem gecikmeden, hem de ziya veya hasardan dolayı sorumluluğunun söz konusu olacağı tartışmasızdır. Gecikme ile ziya veya hasarın, birbirinden kaynaklanarak meydana gelmesi halinde ise taşıyıcının, hem gecikmeden, hem de ziya veya hasardan ayrı ayrı sorumlu olması gerekir. Zira hak sahibinin taşıma sözleşmesinden kaynaklanan, eşyaya ve teslim süresine ilişkin olmak üzere iki menfaati bulunmaktadır. Taşıyıcı açısından da eşyanın korunması ve zamanında teslim edilmesi iki ayrı borç niteliğindedir. Bu nedenle gecikme ile ziya ve hasarın birlikte gerçekleşmesi halinde taşıyıcı aynı nedenden değil, iki farklı yükümlülüğü ihlal etmesinden dolayı sorumlu olacaktır. Gecikmeden doğan zararla kastedilen, dolaylı malvarlıksal zarar olup, bunlar, gecikme nedeniyle eşyanın piyasa değerinin düşmesi, gümrük vergilerinin artması, gönderilenin üçüncü kişilere taahhütlerini yerine getirememesi ve bu nedenle cezai şart ödemesi, böyle bir tazmin sorumluluğuyla karşı karşıya kalmamak için taşıma konusu eşyanın muadilini bir şekilde temin etmek zorunda kalması, üretim veya pazar kaybına uğraması, boşaltmada görev alacak işçilere veya eşyanın saklanacağı depoya fazla ücret ödemesi gibi, eşyanın maddi varlığını etkilemeyen, tazmini meselesi CMR m. 23/f.5'de düzenlenen ve taşıma ücretini aşmayacak olan zararlardır. Bunun yanında gecikme nedeniyle taşınmakta olan malın ziyaa veya hasara uğraması durumunda taşıyanın sorumlu olduğu maddi zarar ise, ziya veya hasar hali için öngörülmüş olan CMR m. 23/f. 1-3, 24-26 maddelerindeki yönteme göre hesaplanan zarardır. Bu açıklamalar karşısında somut olaya gelince; yukarıda belirlenen ilkeler doğrultusunda ayrı ayrı gecikme ve malın bozulması nedeniyle taşıyıcı davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, birleşen dosyada davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birleşen dosya davacısı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edenler vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen dosya davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın birleşen dosya davacısı A.. T.. Ürünler İthalat İhracat San. ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4216, Karar No: 2022/16345, Tarih: 18.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4216 E.  ,  2022/16345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

A) Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizi ile sanık ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, sanık ... hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığından bahisle, CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği ve yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin, sanık ... ve ... hakkında 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafi, sanık ... ve katılan vekilinin; sanıklar hakkında kurulan diğer mahkumiyet hükümleri yönünden ise sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’ın temyizinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9984, Karar No: 2012/12054, Tarih: 17.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/9984 E.  ,  2012/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22. maddesinin 1. fıkrasına dayanılarak yapılan kadastro tespiti ile oluşan mükerrer tescilin terkininin iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur. Davacılar, davada tapu kaydına değil zilyetliğe dayanmışlardır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.02012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8600, Karar No: 2016/8449, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8600 E.  ,  2016/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2015 tarihli ve 2015/1299 soruşturma, 2015/35 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/07/2015 tarihli ve 2015/3025 soruşturma, 2015/216 sayılı yetkisizlik kararından sonra, bu kez de dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/03/2016 tarihli ve 2015/2580 soruşturma, 2016/176 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/04/2016 tarihli ve 2016/25830 soruşturma, 2016/1684 sayılı yetkisizlik kararı ile ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2016 tarihli ve 2016/493 değişik iş sayılı kararın;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın...'ye gönderildiği, ancak... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 07/07/2015 tarihli yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle,... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/07/2015 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde oldukları gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde

isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/08/2016 gün ve 94660652-105-27-7874-2016 Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/08/2016 gün ve 94660652-105-27-7874-2016 Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Soruşturmanın... Cumhuriyet Başsavcılığına 29/06/2015 tarihli ... Cumhuriyet Başsavcılığının fezlekesi ile geldiği,... Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/07/2015 tarihinde verilen iade niteliğindeki karar üzerine, ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 29/03/2016 tarihinde verilerek dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, bu itibarla ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2016 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen ve kanun yararına bozma istemine konu olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2016 tarihli ve 2016/493 Değişik İş sayılı Kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1764, Karar No: 2009/9817, Tarih: 05.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1764 E.  ,  2009/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcın temyiz edenden alınmasına, 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2993, Karar No: 2018/3331, Tarih: 10.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2993 E.  ,  2018/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette teknisyen olarak çalışan sanığın, satıcı firmalardan şirket adına teslim alıp uhdesinde tuttuğu 38 adet bilgisayarı işten ayrıldığı sırada şirkete teslim etmediğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına göre sanığın şikayete konu bilgisayarları zimmetine geçirdiğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediğinin mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin atılı suçu işlediğine işikin yeterli delil olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6255, Karar No: 2013/11562, Tarih: 20.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6255 E.  ,  2013/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün para cezası olarak öngörülmesi ve mahkemece cezanın alt sınırından tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında temel gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 120 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tayin olunan temel gün para cezasının 5 gün, sonuç gün para cezasının ise "4 gün" olarak belirlenmesine ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, 4 tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.