muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17148, Karar No: 2017/5288, Tarih: 22.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17148 E.  ,  2017/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverenin işçisi sigortalının geçirdiği trafik kazası sonucu vefatıyla ilgili olayla alakalı, mahkemece hükme esas alınan yetersiz bilirkişi raporunda, davalı işverenin %25, vefat eden sigortalının da %75 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2. vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davalı işverenin davaya ilişkin kazaya ne şekilde sebep olduğu gerekçeleriyle açıklanarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcını istek halinde davalıya iadesine, 22.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4142, Karar No: 2014/10484, Tarih: 04.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4142 E.  ,  2014/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/655-2013/208

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 tarih ve 2012/655-2013/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, S... Koru Konutlarının ayrı parseller üzerinde kurulu bloktan oluşan toplu yapı kapsamında bir site olduğunu, bu kapsamda site yönetimince alınan karar doğrultusunda sitenin mali ve idari yönetimi kapsamında Teknik İşletme ve Arıza Giderme, Bahçe ve Bakım İşlerinin yerine getirilmesi amacıyla T... Hizmet ve İşletmecilik Tic. Ltd. Şti. ile 29.12.2008 başlangıç tarihli sözleşme imzalandığını ve işbu sözleşme kapsamında T.. şirketinin personelleri ilgili görevlerine münhasır işlerde çalışmaya başladığını, davalı Gökhan'ın da işbu şirketin elemanı olarak müvekkili sitede muhasebeci olarak çalışmaya başladığını, T... Hizmet ve İşletmecilik Tic. Ltd. Şti. ile site ortak alan yönetiminin sözleşmesinin 29.12.2010 tarihinde sone ermiş olup, bu durumda T..Hizmet ve İşletmecilik Tic. Ltd. Şti'nin SSK'lı elemanı olarak sitenin muhasebe işinde çalışan davalı G.. T..'ın 01.01.2011 tarihinden itibaren sitede hizmet akdi ile çalışmaya başladığını, davalının çalışmasına devam ederken hesaplarda yapılan incelemede davalının site ortak yönetim, müvekkil ve diğer blok yönetimlerinin hesaplarından kendi hesabına paralar aktarmış olduğu ve hukuki takip sonucu alınarak avukat aracılığıyla şahsına teslim edilen bedelleri uhdesine geçirdiğinin tespit edildiğini ve iş akdinin 12.05.2011 tarihinde feshedilip, savcılığa şikayette bulunulmuş olup, hakkında ceza davası açıldığını, ilgili hesapların incelenmesi neticesinde davalı G.. T..'ın Nisan 2010 ile Mayıs 2011 tarihleri arasında site ortak alan yönetimin ve blok yönetimlerinin hesabından toplam 158.625,21 TL'yi uhdesine geçirdiğinin belirlendiğini, davalının müvekkilinin hesabından çeşitli yöntemlerle uhdesine geçirdiği bedel toplamının ise 6.250 TL olduğunun tespit edildiğini, davalı G.. T..'ın müvekkiline ait bedelleri, müvekkilinin hesabının bulunduğu davalı A.. A.Ş'nin A.. Şubesi'ne ait hesaptan kendi hesaplarına aktarımını sağlamak suretiyle gerçekleştirmiş olup, bu eyleminde de S.. Blok yöneticilerinin imzasını kopyala yapıştır yaparak hazırladığı talimatları faks yoluyla davalı A.. T.A.Ş'nin A.. Şubesi'ne gönderdiğini ve şube yetkililerince de müvekkili hesabında bulunan paraların davalı G.. T..'a ait banka hesabına/hesaplarına aktarıldığını, davalı banka yetkililerince talimat aslının istenmesi gerekirken faks yoluyla gönderilen talimatlarla başka hesaplara aktarılması yoluyla müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin 6.250,00 TL zararının işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. T.. vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, itiraz konusu hesaplarda havale işlemlerinin tamamının faks yolu ile ve üzerinde yetkili imzası bulunan işlem talimatlarına istinaden gerçekleştiğini, hesapların davacı tarafça aktif olarak kullanıldığını ve yapılan işlemlerin tümünden davacının haberdar olduğunu, hiçbirine itirazının bulunmadığını, davacı ile müvekkili arasındaki çalışmalarda teamülün faks talimatı ile çalışmak olduğunu, imzaların da yetkili imzalarla birebir örtüştüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı muhasebeci G.. T..'ın sitenin banka hesaplarından usulsüz şekilde zimmetine para geçirdiği ve bu nedenle davacının davalı G.. T..'dan alacaklı olduğu, diğer davalı bankanın ise kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı G.. T.. yönünden açılan davanın kabulü ile 6.250 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalı A.. T.. yönünden açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının muhasebecisi olan davalının, diğer davalı banka şubesinde bulunan hesabındaki paraları sahte faks talimatları ile zimmetine geçirdiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın, davalı banka yönünden, somut olayda bankanın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle reddine, davalı muhasebeci yönünden ise kabulüne karar verilmiştir. Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 99. maddesi uyarınca davalı bankanın sorumluluğunu kaldıran sözleşme şartları geçersiz olduğu gibi, hafif kusurlarından dahi sorumlu bulunan banka, mevduatı gerçek hak sahibine ödemekle mükelleftir. Mevduat sahibi, mevduatın kendisine ödenmediğini iddia ettiğinde banka, ödemeyi gerçek hak sahibine yaptığını ispatlamak zorunda olup ancak bu takdirde sorumluluktan kurtulur. Bu durumda, davalı Banka'nın mevduatı, mevduat sahibine iadeyle yükümlü olduğu kural olarak kabul edilip, davacının da meydana gelen olayda iyi adam çalıştırmaması nedeniyle 818 sayılı BK'nın 98/2'nci maddesi yollaması ile aynı Yasanın 44. maddesi hükmü uyarınca zararın oluşumunda müterafik kusurlu olduğu gözetilerek mahkemece, davacı ile davalı Bankanın kusur oranlarının ve sorumlu oldukları miktarın belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken anılan hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6854, Karar No: 2022/7603, Tarih: 17.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6854 E.  ,  2022/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA BATI 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Temyiz istemi, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalılarca ileri sürülen temyiz isteğinin Bölge Adliye Mahkemesince reddine ilişkin olarak verilen 14/06/2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, davanın yeniden görülmesi için verilen gönderme kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1-a bendi uyarınca kesin olduğundan, aynı Kanun’un 362. maddesinin 1-g bendi uyarınca temyiz edilemez.

O halde, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince verilen 14/06/2022 tarihli, 2022/439-2022/474 Esas ve Karar sayılı EK KARARIN ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13826, Karar No: 2023/856, Tarih: 26.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/13826 E.  ,  2023/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/167 E., 2021/509 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2013 tarihli, 2013/63 Esas, 2013/139 Soruşturma ve 2013/34 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında 4733 sayılı Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesi gereği suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine, 58 inci maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/725 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 2015/6950 Esas, 2017/8676 Karar sayılı ilâmıyla;

3.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/725 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 2015/6950 Esas, 2017/8676 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Sanığın savunmasında, ruh sağlığının bozuk olduğunu ve daha önce Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yattığını belirtmesi karşısında, söz konusu hastaneden bu yöndeki evrakın celbi ile sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan veya ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi,..." nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2018/167 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, ilgili Kanun maddelerinden ek savunma verilmek suretiyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddelerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.11.2022 tarihli ve 7-2022/59011 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Suçun sanık tarafından işlenmediğine,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

3. Re'sen görülecek diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kaçakçılıkla mücadele kapsamında yürütülen çalışmalar kapsamında oluşturulan uygulama noktasında, sanığın yolcu olarak bulunduğu minibüste, Ağrı Sulh Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarihli ve 2012/206 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden araçta yapılan aramada, yolcu koltukları altına gizlenmiş koliler içerisinde 170 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık kolluk birimlerince alınan beyanında, sigaraları Ağrı'da bulunan seyyar satıcılardan aldığını, otobüse koyduğunu, İstanbul'da satmayı amaçladığını belirterek ikrar mahiyetinde beyanda bulunuyor.

2. Sanık kolluk birimlerince alınan beyanında, sigaraları Ağrı'da bulunan seyyar satıcılardan aldığını, otobüse koyduğunu, İstanbul'da satmayı amaçladığını belirterek ikrar mahiyetinde beyanda bulunuyor.

3. Sanık bozma ilamından önce mahkemesince alınan savunmasında, sigaraların kendisine ait olmadığını, otobüste yolcu olduğunu, otobüs şoförünün sigaraları üstlenmesini istediğini; Bozma ilamından sonra mahkemesince müdafii huzurunda alınan savunmasında ise akıl sağlığının çok yerinde olmadığını, tedavi gördüğünü, kolluk birimlerince alınan beyanını kabul etmediğini, sigaraları satmak için almadığını, bozma ilamına bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

4. Bozma ilamında belirtilen eksikliğin giderilmesi, bu doğrultuda sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'ndan, 30.10.2019 tarihli 42190979-11.02/3170 sayılı heyet raporu alınmış olup dosya içerisinde mevcut raporda "...01.01.2013 tarihinde işlediği kaçak sigara bulundurma fiili ile ilgili olarak işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, ancak bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede olmamakla birlikte azaldığı (TCK 32/2) kanaatine varılmıştır."şeklinde belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta değinilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yakalanma şekli, ele geçen sigara miktarı, aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiği yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta değinilen rapor karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz talebi yerinde görülmemiş olup, mahkemenin, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasını uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen vesaire ilişkin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2018/167 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11277, Karar No: 2011/18645, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11277 E.  ,  2011/18645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34377, Karar No: 2016/17018, Tarih: 03.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34377 E.  ,  2016/17018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal nedene dayandığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, davalı işverenin istihdamının azaltılmasını gerektiren ekonomik bir durum içerisinde olduğu, işverenin bu kararı tutarlı bir şekilde uyguladığı, işverenin fesihte keyfi davrandığına ilişkin somut herhangi bir kanıtın bulunmadığı, feshin son çare olması gerektiği ilkesine uyulduğu, işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir fesih sebebi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.