muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22692, Karar No: 2011/1401, Tarih: 09.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/22692 E.  ,  2011/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi ihmal suçundan şüpheli Avukatlar ... ve ... haklarında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/02/2010 tarihli ve 2010/2318 soruşturma, 2010/930 esas sayılı iddianame üzerine son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2010 tarihli ve 2010/61-78 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 21.07.2010 gün ve 48275 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve 186860 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre, izmir Barosu Yönetim Kurulu üyesi olan şüphelilerin, İzmir Barosunda vekil ve müdafi görevlendirmeleri işlerinden sorumlu oldukları hâlde, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1050 esasına kayden görülen davada yaşı küçük mağdure Melek Leyla Avşar'a vekil görevlendirilmesi hususunda mahkemece 09/04/2007, 16/07/2007 ve 16/11/2007 tarihlerinde İzmir Barosu Başkanlığına yazı yazılmasına rağmen bu yazılara cevap vermedikleri gibi vekil de görevlendirmedikleri hususundaki mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olup delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı CYY'nın 170/2. maddesi uyarınca soruşturma sonucunda elde edilen delillerin, suçun işlendiği konusunda yeterli şüphe oluşturması durumunda kamu davasının açılması zorunlu bulunmaktadır.

İzmir Baro Başkanlığı Yönetim Kurulu üyeleri olan ve mahkemelerden müdafi ve vekil atanmasıyla ilgili olarak gönderilen yazıların gereğini yerine getirmekle görevli bulunan şüphelilerin, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1050 sayılı dosyasında CYY'nın 234. maddesi uyarınca küçük olan mağdura vekil görevlendirilmesi amacıyla gönderilen 9.4.2007, 16.7.2007 ve 16.11.2007 tarihli yazılara cevap vermeyip, vekil de görevlendirmedikleri iddialarıyla ilgili olarak Adalet Bakanlığının kovuşturma izni üzerine düzenlenen Karşıyaka C. Başsavcılığının iddianamesinde yer alan son soruşturmanın açılması istemini inceleyen Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesince, dosyadaki deliller karşısında kamu davasının açılması için yeterli şüphe nedenlerinin gerçekleştiği ve kanıtları irdeleyerek suç öğelerini değerlendirme yetkisinin mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçelerle reddine karar verilmiş bulunulması yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY'nın 309/4-a. maddesi uyarınca; Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 8.3.2010 tarihli ve 2010 - 61/78 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 9.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31325, Karar No: 2016/1556, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31325 E.  ,  2016/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13222, Karar No: 2019/8877, Tarih: 24.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13222 E.  ,  2019/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, .... Köyü çalışma alanında ve tapuda davalıların murisi ... adına kayıtlı bulunan eski ada 373 parsel sayılı 2400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 117 ada 6 parsel numarasıyla ve 2.366,04 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı adına tapuda kayıtlı bulunan eski 298 parsel sayılı 3.350,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, komisyon kararıyla 117 ada 4 parsel numarasıyla ve 3.387,65 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalıya ait 117 ada 6 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafa ait eski 373 (yeni 117 ada 6) parsel sayılı taşınmazın ... Kadastro Mahkemesinin 1994/47 Esas, 1998/56 Karar sayılı kararı ile hükmen tescil edildiği; hükmen tescile esas 03.07.1995 tarihli fen bilirkişisi raporunda dava konusu parselin güney sınırı yani eski 373 (davalıya ait parsel) ile 298 (davacıya ait parsel) parselin ara sınırının ketir olarak gösterilmiş olduğu ve tarafların zemindeki fiili kullanımının da bu ketire göre olduğu, bu sınırın 22/2-a çalışması sonucu oluşturulan sınırla uyumlu olduğu, davacının dayandığı ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/137 Esas, 2000/170 Karar sayılı men'i müdahale davasına esas kroki ile 22/2a çalışması sonucu oluşturulan sınırların ise uyumlu olmadığı, ketirin dava konusu parselleri kapsayan 1971 yılına ait hava fotoğrafında da göründüğü, davacı tarafça dayanılan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/137 Esas, 2000/170 Karar sayılı men kararına konu krokinin uygulanmasına gerek olmadığı, zira söz konusu davada kesinleşmiş (hatalı) paftalar esas alınarak karar verilmiş olduğundan kesin hüküm veya bağlayıcı (kuvvetli) delil mahiyetinde olamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, tesis paftasının hatalı olduğu, doğru sınırların 1994/47 Esas, 1998/56 Karar sayılı ilam ile 294 parselin hükmen ifrazından oluşan davalıya ait 373 parsel sayılı taşınmaz ile davacıya ait 298 parsel sayılı taşınmazın sınırının ketir olarak belirlendiği gerekçe gösterilmiş ise de bahse konu davada; 298 parsel maliki olan davacı ya da maliki evvelleri taraf olmadığı gibi anılan dava, 373 (hükmen ifrazdan önceki 294) ve davacıya ait 298 parselin ortak sınırına ilişkin de olmadığına göre; o dosyada; 298 ve 373 parselin ara sınırının ne şekilde tarif edildiğinin somut olayda bir önemi bulunmamaktadır. Davacıya ait 298 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti ve bu tespit sırasında belirlenen dış sınırları itirazsız olarak 22.02.1982 tarihinde kesinleşmiştir. Kadastro paftasında ortak sınırın, fiili kullanım sınırına aykırı olarak belirlendiği iddiası ancak askı ilan süresi içerisinde açılacak tespite itiraz davasında; ya da kadastro tutanağının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılacak tapu iptali ve tescil davasında ileri sürülebilecek mülkiyete ilişkin bir husustur. Uygulama kadastrosunun amacı ise yukarıda ayrıntılı ve açıkça anlatılmış olup mülkiyet uyuşmazlıklarının, uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece, harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde keşif yapılmalı, tesis ve uygulama paftaları çakıştırılmak suretiyle aynı harita üzerinde gösterilmeli; taraflar arasındaki tesis kadastrosunda belirlenen sınırın, fiili kullanım sınırından farklı şekilde çapa bağlandığı belirlense dahi, tesis kadastrosunda sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunmadığının anlaşılması halinde; uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet uyuşmazlığını çözmek olmadığı dikkate alınarak, taraflar arasındaki fiili kullanım sınırına göre değil, tesis kadastrosu paftasına değer verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4976, Karar No: 2020/4413, Tarih: 11.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4976 E.  ,  2020/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile harç ve vekalet ücreti yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre dava konusu ... İli, ... İlçesi ... Köyü 849 parsel sayılı taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki bedelinin ve ecrimisil miktarının bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapor ile tespit edilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi el atılan taşınmaz nehir yatağı durumuna dönüştüğünden, tapudan terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün harca ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17690, Karar No: 2014/10882, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17690 E.  ,  2014/10882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un ...1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın ......maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Toptan sebze ve meyve alım satımıyla uğraşan sanığın, 2006 yılı içerisinde çiftçilik yapan katılanlarla irtibata geçerek onlardan almış olduğu ....000 TL’lik enginar karşılığında katılan ...'ya Deniz Bank Edremit şubesine ait 18.500 TL bedelli sahte oluşturulmuş çeki verdikten sonra ortadan kaybolduğu, katılanların tüm aramalara rağmen sanığa ulaşamadıkları, suça konu sahte çekin iğfal kabiliyetine haiz olduğunun iddia edildiği olayda;

Toptan sebze ve meyve alım satımıyla uğraşan sanığın, 2006 yılı içerisinde çiftçilik yapan katılanlarla irtibata geçerek onlardan almış olduğu ....000 TL’lik enginar karşılığında katılan ...'ya Deniz Bank Edremit şubesine ait 18.500 TL bedelli sahte oluşturulmuş çeki verdikten sonra ortadan kaybolduğu, katılanların tüm aramalara rağmen sanığa ulaşamadıkları, suça konu sahte çekin iğfal kabiliyetine haiz olduğunun iddia edildiği olayda;

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra ....06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un ...maddesi ile değişik TCK'nın ...1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın .... maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun .... maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, ...ila ...000 tam gün arasında TCK'nın .... maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı

ile bir gün karşılığı aynı kanunun .... maddesi uyarınca, ...-... TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun .... maddesi uyarınca, ...-... TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde tayin olunan adli gün para cezasının bir gün karşılığı takdir olunan miktarla çarpılmasından sonra, cezanın haksız kazancın iki katından az olduğundan bahisle haksız elde olunan yararın iki katına yükseltilmesi suretiyle yanlış hesaplanması,

...Sanığın eyleminin yalnızca TCK’nın ...1. maddesinin “f” bendindeki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca “h” bendinden de hüküm kurulması,

...5237 sayılı Kanun'un .... maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,