muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3225, Karar No: 2025/2247, Tarih: 28.05.2025

.08.2015 tarihinde hazır olmasına karşın davalının bu tarihi 14.09.2015 olarak kabul ederek yanlış süre hesabı yaptığını, bu nedenlerle geminin tesliminde gecikme olduğundan bahisle ceza kesintisi yapılmasının usulsüz olmasından dolayı davalıya 02.12.2015 tarihinde ceza-i şart kesintisi yapılmaması konusunda müracaatta bulunulduğunu, ancak bu talebin kabul edilmeyerek davalının hakediş bedelinden haksız olarak kesinti yapıldığını ileri sürerek, ödenmeyen 2.042,784 Euro'nun 07.12.2015 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının idari şartnamede yer alan projeyi gerçekleştirmeyi taahhüt ettiğini dolayısıyla teknik şartnamedeki koşulları bilerek ihaleye iştirak ettiğini, projenin başlamasından bitimine kadar süresi ile ilgili olarak davacının herhangi bir itirazının olmadığını, davacının projenin gecikme nedenlerinden olarak gösterdiği proje kontrol heyetinin projede gemi inşa sürecinde yapılması gereken tüm iş ve işlemleri onaylamakla yetkili ve görevli olmadığını, sadece kontrol ve denetimlerinde kurallara uygun olmayan imalat ve uygulamalar bulunması halinde karşılıklı olarak şifahi görüşmeler ve toplantılar ile bu durumun halledildiğini, davacı tarafa 21.10.2014 tarihinde gönderilen yazı ile "acil durum müdahale gemisinin 21.10.2014 tarihi itibariyle 750 takvim günü olan teslim süresinin tamamlanmış olduğu, bu tarihten itibaren sözleşmenin 34. maddesinde belirtilen ceza ve kesintilerin uygulanacağının" bildirildiği gibi gecikmeler konusunda defaten yazılar gönderildiğini, dolayısıyla ihtarların sözleşmenin 2.4 maddesine uygun şekilde yapıldığını, sözleşmenin 34.maddesine göre ceza uygulamasının yapılması için sözleşme süresinin dolmasının yeterli olduğunu, davacının bu süreye ilişkin itirazının bulunması halinde sözleşmede belirtilen yöntem ve esaslara göre itirazda bulunması gerekirken herhangi bir itirazının olmadığını, ihtarların süresinden önce gönderildiğine ilişkin iddianın da mesnetsiz olduğunu, davacının sözleşme süresi içerisinde 138 günlük süre uzatım talebinde bulunduğunu, davacının bu taleplerine 10.09.2014 ve 21.10.2014 tarihlerinde red cevabı verildiğini, davacının geçici kabul sırasında itirazi kayıt konulmadığı iddiasının da sözleşmenin 34. maddesine aykırı olduğunu, gecikmelerin proje kontrol heyetinden değil, davacı yükleniciden kaynaklandığını, zira proje ve ekipman onayları ile ilgili onay süresince davacı yüklenici tarafından gecikmelere sebep olunduğuna yönelik herhangi bir ihbar ve itiraz gelmediğini, davacının gecikmeye gireceğini anladığı zaman ek süre talebinde bulunduğunu, ayrıca geçici kabule başvuru tarihinin 26.08.2015 değil 14.09.2015 tarihi olduğunu, davacının yanlış süre hesabı yapıldığı konusunda iddiasının da gerçeği yansıtmadığını; dava dilekçesinde belirtilen diğer tüm gecikme sebeplerinin davacı yükleniciden kaynaklandığını, davacının ileri sürdüğü olayların hiçbirinin sözleşmede yer alan mücbir sebep kapsamına girmediğini, geminin deneme seyrinin müvekkili kurum tarafından yarıda bırakıldığı iddiasının da asılsız olduğunu, davacı tarafından planlanan deneme seyir programında geminin tersaneye dönüşünün 27.05.2015 olarak planlandığını, gemi hakkındaki manevra, sevk ve idare talimatlarının davacının sorumlu kaptanının insiyatifine bırakıldığını, geminin davacı tarafından 14.09.2016 tarihinde geçici kabule hazır hale getirildiğini, dolayısıyla 26.08

.05.2015 olarak planlandığını, gemi hakkındaki manevra, sevk ve idare talimatlarının davacının sorumlu kaptanının insiyatifine bırakıldığını, geminin davacı tarafından 14.09.2016 tarihinde geçici kabule hazır hale getirildiğini, dolayısıyla 26.08.2015 tarihinde imalatın tamamlandığı konusundaki iddianın gerçekle bağdaşmadığını, projedeki gecikme nedeni ile müvekkili kurum tarafından sözleşmenin feshi yoluna gidilmeyerek sözleşmenin tamamlanması yönünde irade oluşturulup, gecikilen süre için sözleşmeye uygun ceza koşulu uygulandığını, davacının tacir olması sebebiyle ceza miktarından indirim yapılmasının da mümkün olamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2018/482 Esas, 2019/7 Karar, 24.01.2019 tarihli kararı ile gemi inşa ve makineleri mühendisi, uzak yol kaptanı ve hukuk fakültesi öğretim üyesinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan 24.03.2017 günlü rapor ve aynı heyetten 13.09.2017 günlü ek rapor alınarak bilirkişilerin görüşü benimsenerek davanın kabulüne "2.042.784,00 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince işleyecek Euro faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi'nin 2018/482 Esas, 2019/7 Karar, 24.01.2019 tarihli kararına karşı süresinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 2020/1133 Esas, 2020/1330 Karar, 18.11.2020 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, "...uyuşmazlık gemi inşa sözleşmesinden kaynaklanmış olup, gemi inşa mühendisliğinin uzmanlık alanına girdiğinden bilirkişilerin de bu alanın uzmanlarından seçilmesi gerekir. Oysa mahkemece oluşturulan bilirkişi kurulunun yalnızca bir üyesi gemi inşa mühendisi olup diğer iki üyesi uzak yol kaptanı ve hukukçudur. Gemi inşa mühendisi dışındaki üyelerin mesleki ünvan ve sıfatları itibariyle uyuşmazlık konusu hakkında yeterli teknik ve özel bilgiye sahip oldukları kabul edilemeyeceğinden, bilirkişi kurulu uygun oluşturulmamıştır. Gemi yapım işi ve yapım süreçleri özel teknik bilgiyi gerektirmektedir. Sadece bir gemi inşa mühendisinin heyette yer alması yeterli değildir. Tek bir mühendisten alınan raporun uyuşmazlığın niteliğine göre uyuşmazlığı çözecek kapsam ve yeterlilikte olmadığı açıktır. Uyuşmazlığın niteliği ve miktarına göre bilirkişilerin her üçünün de gemi inşa mühendisliği uzmanlık dalından seçilmesi, gemi inşa mühendislerinin İstanbul Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesinden gemi inşası konusunda uygulamayı bilen deneyimli tecrübeli öğretim üyelerinden olması uygun olacaktır. Bu haliyle içerisinde tek bir gemi inşa mühendisinin yer aldığı kanaat verici nitelikte olmayan bilirkişi kurulu raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; 6100 sayılı HMK’nın 281/3 maddesi uyarınca maddi gerçeğin ortaya çıkması için İstanbul Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesinden gemi inşa iş ve süreçlerinde uygulamayı bilen deneyimli ve tecrübeli öğretim üyelerinden üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturmak ve oluşturulacak bilirkişi kuruluna dava konusu ve davalının itirazları yönünden yeniden inceleme yaptırılarak taraf,mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, rapora itiraz edildiği takdirde bu itirazların ve önceki rapor ile düzenlenecek rapor arasında çelişki doğduğu takdirde bu çelişkilerin giderilmesi için ek rapor almak, davacı yüklenicinin ilk karara karşı istinaf yoluna başvurmaması nedeniyle davacının reddedilen süre uzatım talepleri yönünden iş sahibi davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşacağını da gözeterek alınan raporları değerlendirmek ve ulaşılan sonuca göre karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan hususlar üzerinde durulmadan İlk Derece Mahkemesince yetersiz bilirkişi raporuyla hükme varılması ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da davalının istinaf isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Mahkememizce dosyanın, taraf vekillerinin itirazlarının Yargıtay kararı doğrultusunda ayrıntılı olarak değerlendirilmesi için ek rapor düzenlenmek üzere önceki bilirkişilere tevdiine karar verilmiş, bilirkişi heyetinden ek rapor temin edilmiştir.

17.02.2023 tarihli bilirkişi heyeti 2. ek raporunda özetle; sözkonusu fırtınanın doğal afet sayılıp sayılmayacağı konusu heyetin uzmanlık alanına girmediğinden davacının mücbir sebep kapsamındaki süre uzatım taleplerinin mahkemenin vereceği karara göre belirlenmesi gerektiği yönünde görüş ve kanaati bildirilmiştir.

Mahkememizce dosyanın taraf vekillerinin itirazları değerlendirilerek ve Hava durumu - Kuvvetli Yağış - Rüzgar Fırtınasının afet ve mücbir sebep olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda ek rapor düzenlenmek üzere önceki bilirkişi heyetine Afet Yönetimi ve Meteroloji Mühendisliği alanında uzman bir bilirkişi eklenmek suretiyle tevdiine karar verilmiş, oluşturulan bilirkişi heyetinden ara karar doğrultusunda rapor temin edilmiştir.

13.02.2024 tarihli bilirkişi heyeti 3. ek raporunda özetle; davacının 31.01.2015 tarihinde 11 bofor ve 01.02.2015 tarihinde 10 bofor şiddetinde meydana gelen fırtınalardan kaynaklanan süre uzatım talebi uzman bilirkişi inceleme ve değerlendirmesi ile uygun bulunmuş olup, davacının süre uzatım talepleri ile ilgili idareden kaynaklanan nedenlerden 67 + 50 = 117 gün için 728.676,00 Euro, Mücbir Sebeplerden 89 gün için 554.292,00 Euro, Deneme Seyrinden 4 gün için 24.912,00 Euro olmak üzere toplam 210 gün için 1.307,880 Euro olarak hesap edildiğine dair görüş ve kanaat bildirilmiştir.

Alınan bilirkişi raporundan dava konusu sözleşmeye konu geminin teslim süresine idareden kaynaklanan sebeplerden 117 gün mücbir sebeplerden 89 gün deneme seyri süresi olarak 4 gün eklenmesi gerektiğinin anlaşıldığı "gerekçesiyle" açılan davanın kısmen kabulü ile 1.307,880 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a md. uyarınca işleyecek Euro faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde,

a. İlk Derece Mahkemesinin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda, idareden kaynaklanan nedenlerle süre uzatımı verilmesi gereken haller olduğu tespit edilmekle birlikte, süre uzatımı verilmesine esas teşkil eden iş kalemlerinin değerlendirilmesinde ve sürelerin takdirinde hataya düşüldüğünü, dosyada daha önce hazırlanan bilirkişi kök/ek raporlarındaki değerlendirmelerden neden ayrıldıklarının bilirkişilerce gerekçelendirilmediğini, yine bilirkişi kurulunun, her bir iş kalemindeki onay gecikmelerinin gemi inşası komplike ve birbirine bağlı sıralı işlerden oluştuğundan diğer işlere olan etkisini gözden kaçırdığını,

b. İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın dayanağı bilirkişi kurulu raporunda, idareden kaynaklanan nedenlerle süre uzatımı verilmesi gerektiği tespit edilmekle birlikte, süre verilmesine esas teşkil eden iş kalemlerinin değerlendirilmesinde ve sürelerin takdirinde hataya düşüldüğünü,

c. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 138 günlük süre talebine ilişkin olarak 67 gün süre verilebileceği değerlendirmesinin eksik ve hatalı olduğunu, Proje Kontrol Heyetinin onayına sunulan iş ve işlemlerin, Proje Kontrol Heyeti tarafından makul sürelerde değerlendirilmediğini,

d. Davada mücbir sebeplerle süre uzatımı talep edilen hava olaylarının doğal afet olduğunu, bu sebeple, mücbir sebep kapsamında talep olunan sürelerin, sözleşmenin 25.1. maddesi uyarınca süre uzatımı verilmesi gereken haller kapsamında kaldığını, beyan etmektedir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde,

a. Benimsenen raporda idareden kaynaklanan sebeplerle ilgili hesaplanan sürenin tek taraflı ve hatalı ön kabüllere dayandığını,

b. Bilirkişi raporunda gecikme süresi hesaplanan sintine separatörleri, tank planı, balast sistemi, hastane ve tuvalet yerleşimi, makine dairesi yerleşimi, matafora sistemi, boru devresi resimleri, soğutucu, kabloların geminin kabuk inşaatı devam ederken başlanabilecek işlemler olmadığını, dolayısıyla gün hesabında dikkate alınan onay süreçlerinin teslim süresini fiilen geciktirecek hususlar arasında bulunmadığını,

c. Mücbir sebep gerekçesiyle davacı tarafından talep edilen 89 günlük süre uzatımının reddine karar verilmesi gerekirken yüzeysel olarak kaleme alınan 3. ek rapora göre fırtınanın mücbir sebep kabul edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

c. Mücbir sebep gerekçesiyle davacı tarafından talep edilen 89 günlük süre uzatımının reddine karar verilmesi gerekirken yüzeysel olarak kaleme alınan 3. ek rapora göre fırtınanın mücbir sebep kabul edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

d. Davacının, kendi imkanları ile denize ve havaya mukavemet etmesi mümkün olmayan, yapım halindeki 32 milyon Euro’luk gemiyi, tersane iskelesine sadece 4 halatla bağlayıp, önceden bilinen kuvvetli fırtınaya açık halde bıraktığını, bu haldeki gemiye gelen hasarların mücbir sebep olarak kabulünün hukuken hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, gemi inşa sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı,hükme esas alınan kök ve ek bilirkişi raporlarının bozma ilamında belirtildiği şekilde, denetimine elverişli, açık, ayrıntılı ve önceki raporlara yapılan itirazları karşılayacak şekilde gerekçeli olarak düzenlendiği anlaşılmakla; taraflar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

28.000,00 TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan taraflara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının taraflardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36392, Karar No: 2014/23126, Tarih: 01.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36392 E.  ,  2014/23126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/66615

MAHKEMESİ : İmamoğlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2010/233 (E) ve 2011/266 (K)

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamından, kamulaştırma işlemine konu olan taşınmazda pay sahibi bulunan sanık F.. D..'in, 29.12.2009 günü katılan banka veznesine depo edilen kamulaştırma bedelinden hissesine düşen kısmı almak üzere bankaya müracaat ettiği, banka görevlisinin hatalı işlemi ile sanığa hem kendi payına düşen 10,725,62 TL hem de sanık ile aynı isim ve soy ismine sahip olan taşınmazda hissesi bulunan 1934 doğumlu F.. D..'in payına düşen aynı miktar olmak üzere toplamda 25.026,45 TL'nin imza karşılığı sanığa ödendiği, 1934 doğumlu F.. D..'in bankaya müracaatı ile durumun açığa çıktığı, ilgili banka tarafından 12.3.2010 tarihinde 1934 doğumlu F.. D..'e hak ettiği tutarın banka tarafından ödenerek, katılan bankanın rücu eden sıfatıyla sanık hakkında şikayette bulunduğu ve katılan banka vekilinin hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, temyiz aşamasında 22.10.2013 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi sunduğu ve atılı suçun takibinin şikayete tabi olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan TCK'nın 160. maddesine mümas Kaybolmuş veya Hata Sonucu Ele Geçmiş Eşya Üzerinde Tasarruf suçundan dolayı açılan kamu davasının, şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK nın 73/4 ve CMK nın 223/8 maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasasının 141, 1412 sayılı CMUK'un 32, 260, 308/7. maddeleri (5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri) uyarınca mahkeme kararlarının; Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususların Kanunda tahdidi ve emredici şekilde belirtildiği, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin

uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların" da bu kapsamda hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken zorunlu hususlardan olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinde ve UYAP sorgulamasına göre halen de sabıkasız olan sanık hakkında 5237 TCK'nın 50, 51, 62, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddelerindeki hukuksal olgu ve kurumlar değerlendirilirken “sanığın sabıkalı kişiliği, daha önce aynı suçtan mahkumiyeti” şeklindeki ölçütler esas alınarak bu maddelerin uygulanmamasına hükmedilmesi suretiyle çelişkili karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık F.. D..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/240, Karar No: 2025/5652, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/240 E.  ,  2025/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/903 E., 2024/783 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/275 E., 2024/55 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir