muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2699, Karar No: 2022/3390, Tarih: 15.03.2022

Kabule göre ise, işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 14/A maddesinde “Normal çalışma müddeti haftada 45 saattir. İş bu 45 saatlik müddetin iş günlerine dağıtımı vardiyalı çalışanlar hariç, Cumartesi, Pazar günleri tatil olacak şekilde tanzim olunur. Ancak işin gereği halinde işyeri amirinin teklifi ve genel müdürlüğün yazılı onaylaması ile söz konusu işyerindeki bütün işçiler Cumartesi günü de iş günü sayılacak şekilde çalışmaya geçebilirler” hükmü yer almaktadır. Sonraki dönem Toplu İş Sözleşmelerinde de aynı düzenlemeye yer verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda Cumartesi gününün fazla çalışmanın ispatında iş günü olarak dikkate alınması yerindedir. Ancak Cumartesi gününün ayrı bir gün olarak değerlendirilmesi suretiyle, haftanın kalan 5 gününde 45 saatin aşılmamış olması halinde dahi Cumartesi çalışması için fazla çalışma ücreti hesaplanması hatalıdır. Nitekim, Toplu İş Sözleşmesinin ilgili hükmünde açıkça Cumartesi gününün “akdi tatil” olduğuna yönelik bir düzenleme yer almamakta, sadece “45 saatlik çalışma süresinin Cumartesi ve Pazar günleri tatil olacak şekilde tanzim olunacağı” ifade edilmektedir. Toplu İş Sözleşmesinde kesin ve açık bir hüküm yer almadığı sürece Cumartesi gününün akdi hafta tatili olarak kabulü yerinde değildir. Davacının haftalık fazla çalışma süresi belirlenirken Cumartesi günü dahil olmak üzere haftanın altı günü esas alınmalı, haftalık fazla çalışma süresinin 45 saati geçip geçmediği belirlenmeli, oluşacak sonuca göre fazla çalışma iddiasının ispat edilip edilemediği noktasında bir sonuca ulaşılmalıdır. Mahkemece, haftanın diğer günlerindeki çalışma süresi 45 saati geçmese dahi Cumartesi günü çalışma süresinin her hâlükârda fazla çalışma süresi olduğu gerekçesiyle fazla çalışma ücreti hesaplanması hatalıdır.

3-Birleşen davanın hukuki yarar sebebiyle reddi gerekip gerekmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Birleşen davanın hukuki yarar sebebiyle reddi gerekip gerekmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, asıl dosyayla açılan kısmi eda davası devam ederken aynı zamanda icra takibinin de başlatıldığı yani aynı alacak için başlatılan takibe itiraz neticesinde itirazın iptali davası açıldığı ve bu dosyanın da yine mahkeme dosyası arasına girdiği, şu halde davacı tarafın bu şekilde itirazın iptali talepli birleşen davadaki hukuki yararın anlaşılamadığı gerekçesiyle birleşen itirazın iptali davasının hukuki yarar sebebiyle reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından asıl davanın kısmi dava olduğu, kısmen ıslah işleminden sonra (yeniden alınan bilirkişi raporunda daha yüksek miktarda alacak belirlendiği için) bakiye alacak miktarı yönünden icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı da itirazın iptali davasına dayanak icra dosyasındaki ödeme emrinde bilirkişi raporunda fazladan belirlenen alacaklar için icra takibine geçtiğini açıkça ifade etmiştir. Kısmi davada ıslah yerine veya ıslah işleminden sonra bakiye alacaklar için ek dava açılmasına yahut icra takibi başlatılmasına hukuken bir engel bulunmamaktadır. Bu itibarla somut olayda davacının hukuki yararı mevcut olduğu halde, birleşen davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Davacının asıl davaya ilişkin dava ve ıslah dilekçesindeki talep sonucu ile birleşen itirazın iptali davasında talep sonucu dikkate alınarak her bir dava yönünden ayrı ayrı kabul ve ret hükmü kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi bozma sebebidir.

4-Davalı vekilinin ıslaha ve birleşen davaya karşı zamanaşımı savunmasına değer verilip verilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Davalı vekili gerek ıslaha gerekse birleşen itirazın iptali davasına karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuş olup mahkemece ıslaha karşı zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı gerekçesiyle zamanaşımı savunması yerinde görülmemiş, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamından ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan alacaklar bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı savunmasına değer verilmemesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. Birleşen davada ise, esasa ilişkin bir inceleme yapılmadığından zamanaşımı savunmasına değer verilip verilmeyeceği yönünden bir değerlendirme yapılmamıştır. Ancak bozma kararının 3. bendine göre birleşen davanın esasa yönelik değerlendirme yapılırken, davalı tarafın zamanaşımı savunmasında bulunduğu göz ardı edilmemelidir.

5-Hükmedilen alacaklara uygulanması gereken faiz oranı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

5-Hükmedilen alacaklara uygulanması gereken faiz oranı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde talep edilen alacaklara en yüksek mevduat faizi uygulanmasını talep etmiş, Mahkemece dava ve ıslah dilekçesi gözetilerek hükmedilen alacakların en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan alacaklar Toplu İş Sözleşmesine göre hesaplanmış olup, 6356 sayılı Kanununun 53/2 maddesine göre bu alacaklara en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmalıdır. Bu itibarla, davacının talebi de dikkate alınarak, hükmedilen alacaklara “en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere en yüksek mevduat faizi” uygulanması gerektiğinin dikkate alınmamış olması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine 15.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6177, Karar No: 2013/6389, Tarih: 21.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6177 E.  ,  2013/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin deri sanayicilerine malzeme temin eden bir tüketici kooperatifi olduğunu, davalının da kooperatifin üyesi ve eski yöneticisi bulunduğunu, davalının davacıdan aldığı malzemeler karşılığında verdiği müşteri senetlerinin keşidecileri tarafından ödenmediği için protesto olduğunu, davalının bu senetleri kendisinden önceki cirantalardan tahsil ederek kooperatife ödeyeceğini senet fotokopileri üzerine ıslak imzası ile yazılı olarak beyan ettiği için kendisine iade edildiğini, bu duruma rağmen davalının davacıya olan borcunu ödemediği için aleyhinde ... .... ... Müdürlüğü'nün 2008/14415 Esas sayılı dosyası ile ilamsız ... takibi yapıldığını, davalının borcunun olmadığını, olsa dahi zamanaşımına uğradığını bildirerek takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, davalının ... .... ... Müdürlüğü'nün 2008/14415 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptalini ve %40 ... inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, olsa da zamanaşımına uğramış olduğunu, ayrıca takip konusu senet fotokopilerinde davalının imzasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve %40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve davacının 2004-2008 yıllarına ait ticari defterleri üzerinde inceleme yapan bilirkişi raporuna göre, ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin yapılmadığı, davacı lehine delil teşkil etmediği, davacı defterlerinde davalının değil, ... Ltd. Şti'nin borçlu olarak yer aldığı, davacının dava konusu alacağının varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...- Dava, ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine ....953,57 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin tarifede yazılı miktardan az ve üç katından çok olamayacağına ilişkin Tarife'nin .../.... maddesinde belirtilen takdir gerekçeleri de gösterilmeden ve bu maddeye dayanıldığı da belirtilmeden, yanılgılı şekilde ....108,00 TL nispi vekalet ücreti tayini doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın

giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/.... maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın "HÜKÜM" bölümünün .... bendindeki "....108,00 TL'' ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "....953,57 TL" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5856, Karar No: 2017/570, Tarih: 02.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5856 E.  ,  2017/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın oturduğu apartmanın güvenlik kamerası görüntülerinin yapılan çözümünde, sanığın bir erkek ve bir bayan ile birlikte 26/10/2012 günü saat 19:02:21 sıralarında ikametinden çıkarak gittiği, aynı gün saat 21:52:15 sıralarında da ikametine tek olarak döndüğü ve 27/10/2012 günü saat 12:51’e kadar ikametinden çıkmadığı, olayın ise 27/10/2012 günü saat 00:20 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.03.2017 tarihinde Üye ...’un muhalefeti ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'ın üzerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediği, kendisine iftira atması için bir neden bulunmayan mağdurenin samimi beyanı ve teşhis işlemi ile bütün dosya kapsamından anlaşılmış olup, TCK'nın 149/1-d ve 62. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmü isabetli ve yerindedir.

Bu sebeple yerel mahkeme hükmünün onanması düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/1750, Karar No: 2015/12950, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1750 E.  ,  2015/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/631-2013/1181

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3123, Karar No: 2016/8126, Tarih: 31.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3123 E.  ,  2016/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanıklar haklarında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

İncelenen dosya içeriğine göre, doktor olan sanık ... ve eczacı olan ...'in, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek ... adına düzenlenen reçetelerde sigortalının bilgisi dışında ve sigortalı ya da hak sahibine teslim edilmeyen ilaçları eklemek suretiyle ilaç bedellerinin katılan kurumdan tahsili yoluyla kurumu 691,57 TL zarara uğratarak haksız kazanç sağladıkları, bu şekilde sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen memurun resmi belgede sahteciliği ve dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılıp, nitelendirmesi yapılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezasının, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezasının ise, aynı kanunun 158/1-e-son maddesinde üç yıldan yedi yıla kadar hapis olduğu dikkate alındığında;

İddianamedeki anlatım, nitelendirme ve sevk maddelerine göre, Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6065, Karar No: 2017/6187, Tarih: 30.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/6065 E.  ,  2017/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3276, Karar No: 2021/5443, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3276 E.  ,  2021/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Balıkesir C. Başsavcılığının 28.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece söz konusu suçlara ilişkin ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüş; Sanık ...’nin temyiz talebinin sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

I. Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ile sanığın muhasebe kayıtlarını tuttuğu Doğuş Mobilya ... Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların asılarının temin edilememesi halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II. Sanık ...’nin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II. Sanık ...’nin temyiz talebinin incelenmesinde:

1- Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 29.01.2013 tarih ve 2013/14 sayılı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş bir mütaalaa bulunmadığı; her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde işlenen sahte fatura kullanma suçlarının ise zincirleme suç oluşturduğu; sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu dikkate alınarak; iddianameye konu olan “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, 21.01.2013 tarihli vergi suçu raporunun 2. sayfasında ayrıntıları açıklanan vergi inceleme raporlarının asılları veya onaylı örneklerinin getirtilmesi, gerekirse suça konu faturaların hangi takvim yılında ve hangi vergi türünde kullanıldığının katılan idareden sorulması, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19185, Karar No: 2017/10296, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19185 E.  ,  2017/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılar dağıtım şirketlerinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 24.306,33 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 10.864,41 TL kayıp kaçak bedeli, 2.829,68 TL parakende satış hizmetleri bedeli, 10.575,37 TL iletim ve dağıtım bedeli, 36,87 TL sayaç okuma bedeli olmak üzere toplam 24.306,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reskont faiziyle birlikte davalılar Yepaş, Yedaş ve Baten A.Ş'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

./..

-2-

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.