muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/540, Karar No: 2014/2230, Tarih: 20.02.2014

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra ilk olarak 6292 sayılı Kanunun 9/2. maddesi gereğince davanın durdulumasına karar verilmiş, daha sonra dosya yeniden ele alınarak davacı ...'nin davasından feragat ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman rejimi dışına çıkartılan sahada kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre 1976 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3302 sayılı Kanuna göre 10.02.1988 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu çalışmaları ise 1957 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece,davacı Hazinenin davasından feragat ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve ... Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun”da düzenlenen vazgeçme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307. maddesi ve

devamında düzenlenen teknik anlamda bir "davadan feragat" olmayıp, kanundan kaynaklanan ve davalının rıza ve muvafakatının da aranmadığı, kendine özgü "davanın geri alınması niteliğinde" bir vazgeçme olduğundan, davacının 6292 sayılı Kanun uyarınca davadan vazgeçmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, feragat nedeniyle davanın reddine hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple; hükmün birinci bendinin kaldırılarak, yerine “Davacı ..., 6292 sayılı Kanun gereğince davasından vazgeçtiğinden karar verilmesine yer olmadığına," ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA 20/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16704, Karar No: 2023/8820, Tarih: 25.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16704 E.  ,  2023/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/130 E. 2016/42 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî düşme

Katılan sanık ve katılan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile katılan sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, 14- 2016/271558 sayılı, onama ve düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; katılan suça sürüklenen çocuğun çelişkili beyanlarına itibar edildiğine, katılan suça sürüklenen çocuğun beyanlarının soyut olduğuna, kamera kaydı araştırmasının yapılmamış olmasına, olayı gören bir tanık olmadığına, sanığın suçu işlediğine dair delil olmadığına, katılan suça sürüklenen çocuğun hakkında atılı suçtan meşru müdafaa kapsamında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince ''Katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın olay tarihinde '...' isimli internet cafeye ders çalışmak için gittiğinde katılan sanık ...'ın da belirtilen internet cafeye geldiği, katılan suça sürüklenen çocuk ile katılan sanık ...'ın internet cafede karşılaştıkları, katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın bir süre sonra cafe'den dışarıya çıktığında katılan sanık ...'ın kendisini takip ettiği, hatta kendisine saati soran katılan sanığa yönelik 'hayırdır abi ne oluyor' şeklinde tepkisini gösterdiği, bir süre sonra katılan suça sürüklenen çocuğun hızlıca ilerlediği ancak katılan sanık ...'ın kendisini takip etmeye ısrarla devam ettiği, bir süre ilerleyen katılan suça sürüklenen çocuğa, katılan sanık ...'ın kendisinin şirketinin olduğunu, bol parasının bulunduğunu belirttiği, kendisini bu şekilde tariflediğinden katılan suça sürüklenen çocuğun da kendisini tariflemesini istediği, ancak katılan suça sürüklenen çocuğun kendisinin ismini farklı olarak katılan sanığa bildirdiği, katılan suça sürüklenen çocuğun yürümeye devam ettiği, en son olayın gerçekleşmiş olduğu ... Apartmanına katılan suça sürüklenen çocuğun sığınmak durumunda kaldığı, yangın merdivenlerinin bulunduğu yerde katılan sanık ...'ın suça sürüklenen çocuğun üzerine yürüdüğü, katılan suça sürüklenen çocuğun asansör ile yukarıya çıktığı, ancak yardım edecek kimseyi bulamadığı, daha sonra halen apartmanda katılan sanığın bulunduğunu farketmesi nedeniyle bu kez apartmanın 4. katında bulunan yangın merdiveninin yanında bulunan merdiveni tutmak için alüminyum vasfında bulunan demir boruyu aldığı, bunu kendisine yönelik tehlikeyi savuşturmak amacıyla alan katılan suça sürüklenen çocuğun çantasının içerisine koyduğu, katılan suça sürüklenen çocuğun apartmanın alt katına indiğinde, katılan sanık ...'ı oyalamak için katılan suça sürüklenen çocuğun katılan sanık ...'ı oyalamak istediği, bir süre sonra katılan sanık ...'ın katılan suça sürüklenen çocuğun poposuna ellediği, bunun üzerine katılan suça sürüklenen çocuğun eylemin büyüyebileceğinden ya da tekrarının söz konusu olabileceğinden duymuş olduğu endişe ile yukarıda bulduğu alüminyum sopa ile katılan sanık ...'ın kafasına doğru vurduğu, ardından kaçarak yardım istediği şeklinde devam eden olayın bu şekilde cereyan ettiği hususunda mahkememizce tam bir vicdani kanaat hasıl olmuştur. Oluşu bu şekilde kabul edilen olayda tartışılması gereken ilk husus, gerek katılan sanık ...'ın gerekse katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerinin nitelendirilmesine ilişkindir. Zile Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 103/1-1. cümlesi uyarınca kamu davası açılmıştır. Katılan sanık ...'ın tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere eyleminin vasıflandırılmasında, fiilin sarkıntılık boyutunda kaldığı kanaatine varılmıştır. Zira katılan suça sürüklenen çocuğun kollukta vermiş olduğu 05.10.2015 tarihli beyanında '..

...'ın gerekse katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerinin nitelendirilmesine ilişkindir. Zile Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 103/1-1. cümlesi uyarınca kamu davası açılmıştır. Katılan sanık ...'ın tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere eyleminin vasıflandırılmasında, fiilin sarkıntılık boyutunda kaldığı kanaatine varılmıştır. Zira katılan suça sürüklenen çocuğun kollukta vermiş olduğu 05.10.2015 tarihli beyanında '...ben merdivene doğru yöneldiğim sırada beni popo kısmından bir iki defa elledi' şeklinde, mahkemedeki vermiş olduğu 23.12.2015 tarihli beyanında ise '...sanığın benim popomu ellediğini farkettim, kendisi tamamen bana elledi...kendisi popomu elledi, popomu sıkmaya çalışırken ben kendisini elimle ittim' dediği görülmektedir. Sarkıntılık düzenlemesi 5237 sayılı TCK.nun 103/1-son cümlede 'Basit cinsel istismar' suçunun hafifletilmiş hali olarak uygulanma alanına sokulmuştur. 6545 Sayılı kanun uyarınca yürürlüğe giren sarkıntılık biçimindeki eylemlere ilişkin, örnek olarak popoya dokunma, dudaktan öpüp kafasını çekme, göğse dokunma, cinsel amaçlı olmak üzere yanaktan makas alma gibi ani ve kesintili eylemler gösterilmektedir. Ancak eylem kesintisiz bir şekilde ve devam eder mahiyette olduğu takdirde bu durumda eylemin artık sarkıntılık boyutunda olduğu kabul edilemez. Somut olaya bakıldığında, katılan suça sürüklenen çocuğun özü itibariyle istikrar arz eden beyanları irdelendiğinde, katılan sanık ...'ın popoya elleme biçimindeki eyleminin ani ve kesintili olduğu, bu haliyle de katılan sanığın eyleminin sarkıntılık eylemini aşmadığı görülmektedir. Bu nedenle katılan sanık ... hakkında sarkıntılık halindeki TCK.nun 103/1-son cümlesindeki vasıflandırma takdir edilerek ceza tertip edilmiştir. Katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2015 tarihli iddianamesi ile kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkememizce oluşta da anlatıldığı üzere katılan suça sürüklenen çocuk ...'ın kendisine yönelik muhtemel bir tehlikeyi def etmek maksadıyla eylemde bulunduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Katılan sanık ...'ın, katılan suça sürüklenen çocuk ...'ı internet cafe'den başlamak üzere oldukça uzun bir süre takip ettiği, hatta apartman girişinde bir süre beklediği, bundan ürken katılan suç sürüklenen çocuğun apartmanın yukarısına çıktığı, kendisini korumak amacıyla çantasına alüminyum sopayı aldığı, ardından aşağıya indiğinde halen katılan sanık ...'ın kendisini beklediğini gördüğü, poposuna dokunan katılan sanığın yeniden/tekrarlanabilir ya da daha da nitelikli bir saldırısını defetmek gayesiyle katılan sanık ...'ın kafasına bu cisimle vurduğu görülmektedir. 5237 sayılı TCK.nun 25. maddesinde meşru savunma hali düzenlenmiştir. Buna göre '..

...'ın kendisini beklediğini gördüğü, poposuna dokunan katılan sanığın yeniden/tekrarlanabilir ya da daha da nitelikli bir saldırısını defetmek gayesiyle katılan sanık ...'ın kafasına bu cisimle vurduğu görülmektedir. 5237 sayılı TCK.nun 25. maddesinde meşru savunma hali düzenlenmiştir. Buna göre '...gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilemez' denilmektedir. Somut olayda katılan suça sürüklenen çocuğun kendisine yönelik gerçekleşen ve gerçekleşmesi yeniden mümkün olan eyleme ilişkin o andaki koşullara göre orantılı olan suç vasıtasıyla meşru savunmada bulunduğu görülmektedir. Zira, katılan suça sürüklenen çocuğun suç vasıtasını daha önceden temin etmediği, yukarı kata çıktığında ancak bu şekilde bir aleti bulduğu, aşağı inince de katılan sanığın kendisine yönelik tekrarlanması muhakkak olan eylemini defetmek amacıyla bu vasıtayı orantılı bir şekilde yani bir kez kullandığı görülmektedir. Bu nedenle katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında meşru savunma hükümleri uygulanmıştır. Katılan sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında kendisinin bir süre tedavi gördüğü hususunda belirtmelerde bulunması karşısında, katılan sanık ...'ta akıl zayıflığı ya da akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda mahkememizce yapılan araştırma uyarınca, katılan sanık ... hakkında Tokat Dr. ... Aykan Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 11.03.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda '...04.10.2015 tarihinde işlediği iddia edilen çocuğun cinsel istismarı suçu esnasında ve halihazır durumu ile kişide ceza sorumluluğunu etkileyecek herhangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığının saptanmadığı, suç tarihinde kişinin işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun tam olduğu' şeklinde rapor verilmesi karşısında, mahkememizce katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesinde düzenleme alanı bulan akıl hastalığına ilişkin hükümler tatbik edilmemiştir. Katılan sanık ... hakkında bu şekilde oluşu ve vasıflandırılması yapılan eyleme ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 6545 Sayılı Yasa ile değişik 103/1-son maddesi uyarınca sarkıntılık boyutunda kalmış eylemi konusunda özellikle katılan sanığın internet cafeden başlayıp ... Apartmanına kadar devam edegelen eylemine ilişkin katılan sanığın suç kastı dikkate alınarak takdiren 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak hakkında takdiren TCK.nun 62 maddesinde yer alan takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına, adli sicil kaydında Turhal Sulh Ceza Mahkemesinin kesinleşme tarihi 29.05

... Apartmanına kadar devam edegelen eylemine ilişkin katılan sanığın suç kastı dikkate alınarak takdiren 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak hakkında takdiren TCK.nun 62 maddesinde yer alan takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına, adli sicil kaydında Turhal Sulh Ceza Mahkemesinin kesinleşme tarihi 29.05.2012 tarihi olan, 2010/235, 2011/225 E-K sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair mahkumiyetinin bulunduğu, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşılmakla; karar kesinleştikten sonra ilgili mahkemesine ihbarına ve hakkında TCK'nun 53 ve 63. maddelerinin uygulanmasına yönelik karar verilmiştir. Katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise her ne kadar kasten basit yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; katılan suça sürüklenen çocuk ...'ün tekrarı muhakkak olan bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre defetmek zorunluluğundan kaynaklanan meşru savunma kapsamında eylemini gerçekleştirdiği, katılan suça sürüklenen çocuğun bu şekildeki hareketinin 5237 sayılı TCK.nun 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma sınırları içerisinde kaldığı anlaşıldığından, hakkında TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine, yine katılan suça sürüklenen çocuğun kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT ile belirlenen 3.600 TL vekalet ücretinin katılan sanık ...'tan alınarak katılan suça sürüklenen çocuk ...'e verilmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle katılan sanığın mahkumiyetine katılan suça sürüklenen çocuğun ise beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, bu sebeple Tebliğname'de düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Zile Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4461, Karar No: 2011/11068, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4461 E.  ,  2011/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2016/6792, Karar No: 2016/15119, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6792 E.  ,  2016/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, TRT payı, Enerji fonu bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 4.561,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin TEDAŞ'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun MEDAŞ olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli, TRT payı ve Enerji fonu bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve TRT payı -enerji fon bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.