muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3377, Karar No: 2011/10658, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3377 E.  ,  2011/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yapılmıştır.Alınan raporlar geçersizdir.Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Birinci bilirkişi kurulu tarafından emsal olarak alınan taşınmazın satışı dava tarihinden sonra yapıldığından bu rapor geçersizdir. İkinci bilirkişi kurulu tarafından emsal olarak alınan taşınmaz ise ticari satış olup, ticari satışlar emsal alınamayacağından mahkemece geçersiz olan her iki raporun ortalaması alınarak hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7767, Karar No: 2018/5434, Tarih: 06.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7767 E.  ,  2018/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihinin 2004 takvim yılı için “21.01.2005” ve 2005 takvim yılı için “21.06.2005” olacağından, gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin, bu şekilde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da açıklanmadan tek bir mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; sanığa yüklenen “ 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar ve “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ‘2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma' suçu yönünden 765 sayılı TCK'nın 102/4,104/2, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32896, Karar No: 2015/8582, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32896 E.  ,  2015/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ile ücret alacalaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yurtdışı şantiyesi çalışanı olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ve 2010 yılında 6 ay mazeret izinli olduğunun kayıt altına alındığı ve Türkiye'ye giriş çıkış kayıtlarından da davacının ilgili tarihlerde Türkiye'de bulunduğu gözlenmektedir. Bu durum bilirkişi ek raporunda da açıklanmış, mahkemece ek raporda yapılan tespit doğrultusunda bu aylara ilişkin mesai çizelgelerinde izin ücreti ödendiği ve mazeret iznine ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının mazeret izninde bulunduğu dönemler de hesaplamalara esas alınmış ise de, oluşturulan gerekçe savunmayı karşılamaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş davacı asilden mazeret izinli olup olmadığını sormak ve mazeret izinli olduğu iddia edilen dönemde Türkiye'de bulunmasının nedeni açıklığa kavuşturularak davacının hesaba esas kıdemini belirleyerek sonuca gitmektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderlerinin tahsiline yönelik kurulan hükümde, " ....davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ve ".....davacıdan alınarak davalıya verilmesine, " şeklinde ibareler kullanılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve kimin ne kadarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24944, Karar No: 2016/11742, Tarih: 13.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24944 E.  ,  2016/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kapama kayısı bahçesi niteliğindeki taşınmaza, kayısı ürününün dekar başına verim miktarlarının, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan sonra net meyve geliri esas alınarak ve kapitalizayon faiz oranına bölünerek bilimsel yolla değer biçilmesi için bilirkişilerden ek rapor alınması gerekirken, tüm ekonomik ömrü dikkate alınarak periyodik gelir hesabı olarak nitelendirilen hesaplama yöntemiyle hesap yapılması,

2)Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m² birim bedeline objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken objektif değer artışına hükmedilmemesi,

3)Kabule göre de; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından 15.06.2012 tarihinden karar tarihine kadar, fark bedele faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11960, Karar No: 2014/15048, Tarih: 27.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11960 E.  ,  2014/15048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/224-2014/7

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet İİK'nun 153. maddesi gereğince takip yapılamayacağına yönelik olup bu hususta verilen kararların temyizi kabil olmakla temyizin reddine dair ek kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildi. İşin esasının incelenmesine geçildi.

Şikayetçi gayrimenkul üzerine lehlerine imar uygulanmasından doğan ipotek kaydı şerh edildiğini, ipotek borçlusu tarafınan ipoteğin çözülmesi için takip yapıldığını, ipoteğin taraflar arasında özgür iradeleri ile kurulan bir ipotek olmadığını bu nedenle İİK'nun 148 ve devamı maddeleri gereğince icra takibine konu edilemeyeceğini, ipoteğin gerçek değerinin ancak ipotek uyarlanması davası ile elde edilebileceğini belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İİK'nun 153. maddesinde; “İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu İcra Dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse İcra Dairesi on beş gün içinde Daire'ye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelipte kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu İcra Dairesi'ne tamamiyle yatırırsa İcra Mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir. Bu karar Tapu Dairesi'ne tebliğ edilerek ipotekli taşınmazın siciline geçirilir” hükmü düzenlenmiştir.

Ancak ipotek imar uygulaması sonucu oluşturulmuş ise bu durumda, tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş bir ipotek akit tablosu bulunmadığından ve İİK'nun 148 ve sonraki maddelerde öngörülen bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden İİK'nun 153/2. maddesinin bu halde uygulama olanağı bulunmaz. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda imar uygulaması sonucu doğan ipoteğin İİK'nun 153/2. maddesi gereğince fekkine yönelik takibin iptaline karar verilmesi gerekirken istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5094, Karar No: 2021/339, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5094 E.  ,  2021/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 20/10/2020 tarih ve 2020/13674 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/10/2020 tarih ve KYB-2020/93156 sayılı ihbarname ile;

"213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/07/2020 tarihli ve 2020/24264 soruşturma, 2020/15607 esas, 2020/11161 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2020 tarihli ve 2020/343 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2020 tarihli ve 2020/608 değişik iş sayılı kararının "Mahkemece şüphelilerin lehine ve aleyhine olan delillerin toplanmadığı, fatura tutarları kadar iş hacminin ve mal stoğunun bulunup bulunmadığı, faturaları düzenleyen kişiler hakkında dava açılıp açılmadığı, faturaların sahte olup olmadıkları, faturalar üzerindeki imzaların düzenleyen kişilere ait olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma yapılarak iddianame düzenlendiği gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Kanun'un 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01/07/2020 tarihli 2020/24264 Soruşturma ve 2020/15607 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2020 tarih ve 2020/343 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/07/2020 tarih ve 2020/608 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31603, Karar No: 2014/32137, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31603 E.  ,  2014/32137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/510-2014/643

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4560, Karar No: 2009/6643, Tarih: 10.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4560 E.  ,  2009/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYOĞLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Vakıflar İdaresi,Yedikule  Haricindeki Ermeni Hastanesi  Vakfından  icareli 3 parsel  sayılı  taşınmazın  mutasarrıfı  Jakop Aton'un gaip olması  sebebiyle  kayyım tayin  edildiğini, 3 parsel  sayılı  taşınmazın imar uygulaması sonucu   oluşan  3063 ada . parsel  sayılı  taşınmazdaki  10/46 payının  kayyımla  idare edildiğini ileri sürerek  vakfı adına  tescil isteğinde  bulunmuştur.

Davalı Kayyım vekili, davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, çekişme  konusu 3063 ada 2  parsel  sayılı  taşınmazın  paydaşlarından  Jakop Aton'un  gaipliğine ve  taşınmazdaki 10/ 46  payının  mahlülen  vakfı adına  tesciline  karar verilmiştir.

Karar, davalı  Kayyım vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Ş... D...İ.. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, gaiplik ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere,  hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik  bulunmadığına, özellikle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre  davalının  bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacı Vakıflar idaresi 5018 sayılı yasa uyarınca hususi bütçeye tabi olup,5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “...Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır.”  hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün harçtan  muaf olmadığı H.G.K'nun 24.12.2008  tarih  18/777 esas, 2008/ 788  sayılı kararı  ile benimsenmiştir.

Bu durumda, davanın niteliği gereği harcın  davacı Vakıflar idaresinden alınmasına karar verilmesi gerekirken,  5737 sayılı Kanunun 77. maddesi gereğince davacı Vakıflar İdaresinin harçtan muaf olduğundan bahisle harç alnmasına yer olmadığı yönünde  hüküm kurulmasının doğru olduğu söylenemez.

O halde, dava değeri üzerinden belirlenecek nispi karar ve ilam harcının davacı vakıflar idaresinden alınmasına karar verilmesi  gerekirken  yerinde olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm  kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  10.6.2009 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2231, Karar No: 2008/5001, Tarih: 14.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2231 E.  ,  2008/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26568, Karar No: 2015/9210, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26568 E.  ,  2015/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/91-2014/397

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.