muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7174, Karar No: 2013/23492, Tarih: 25.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7174 E.  ,  2013/23492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.10.2012 tarih ve 2012/40-2012/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait kimyasal madde cinsi emtianın 22/02/2012 tarihinde SEDEF KALKAVAN isimli gemiyle Newyork'tan İstanbul'a taşınması işini organize ettiğini, söz konusu emtiaların 11/03/2011 tarihinde İstanbul Kumport limanına geldiğini ve davacıya aynı gün malzemesinin geldiğine dair varış ihbarı gönderildiğini, davalı şirketin taşımaya konu edilen malzemenin yanıcı malzeme olduğuna dair hiçbir bildirimde bulunmadığını, emtianın varış limanına geldikten sonra malzemenin yanıcı malzeme olduğunun tespit edildiğini, malzemenin yanıcı olması nedeni ile konteynırdan müvekkili şirket tarafından tahliye edilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin dava konusu olayda taşıma işleri komisyoncusu olarak hareket ettiğini, Turkon Konteynır Taşımacılık Denizcilik A.Ş. ünvanlı şirkete 1.020,00USD ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin kendine düşen tüm edimlerini ifa ettiğini, konteynırın limanda 33 gün beklemesi nedeni ile ortaya çıkan demuraj ücretini ödemede davalının temerrüte düştüğünü, alacağın tahsili amacıyla İstanbul 27. İcra Müdürlüğü’nün 2011/15332 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, borçlunun yapılan takibe itiraz ederek takibin durduğunu belirterek İstanbul 27. İcra Müdürlüğü'nün 2011/15332 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile davalı aleyhine %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline davacı tarafından ,emtianın geliş tarihinden ve nakliye bedellerinin ödenmesinden yaklaşık bir ay sonra demuraj bedeli olarak fatura gönderildiğini, demuraj talep edilen konteynırın parsiyel olarak geldiğini, herhangi bir depo bedeli kesilmediğinden ilgili malın parsiyel mal olarak geldiğinin anlaşıldığını, parsiyel gelen mallarda da nakliyeci firmaya herhangi bir demuraj bedelinin ödenmeyeceğini, yüklemenin yapılacağı limandan üretici firmanın malın yanıcı olduğunu belirtmeden yüklenmesini talep etmesinin mümkün olmadığını, yüklenecek emtianın yanıcı olduğunun davacı tarafından bilindiğini, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiş, davacı aleyhine %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı firma, davalı ile yapılan yazışmalarda açıkça IMCO'lu malzeme alamayacaklarını belirtmiş ise de, malzemelerin üzerlerindeki işaretler ve resmi makamlarca hazırlanmış evraklar doğrultusunda Schenker Arkas USA firmasının malzemeyi kabul ve istif etmesi ve konşimento düzenlemesi ile malı kabul ettiği ve tehlikeli mallar masrafı olarak da davalıya masraf yansıtıldığı, ayrıca emtianın parsiyel mal olduğu, parsiyel taşımalarda genel uygulamada malzemelerin taşıyıcı tarafından alt özet beyan verilmesi sureti ile gümrüklü depoya alınması ve buradan müşterilere sevkiyatının yapılmasının gerektiği, bu sebeple LCL (Less Than Container Loading) yüklemelerde, müşteri konteynırın içerisinde belli bir bölüme mal koymak üzere anlaşma yaptığından, konteynırın demurajının söz konusu olamayacağı, malzemenin yanıcı olması sebebi ile konteynırın iç boşaltmasının yapılamamasının alıcının sorumluluğunda olmadığı ve demuraj ücretinin de alıcıdan istenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15546, Karar No: 2016/7181, Tarih: 11.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15546 E.  ,  2016/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı erkeğin hakaret vakıasına dayanmadığının, davacı erkeğin yakınlarının davalı kadını getirmek için görüşmeye gitmelerinin af olarak değerlendirilemeyeceğinin, erkek, kadının iki yıl önce evi terk ettiği vakıasına dayanmış ise de terke dayalı bir davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.04.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2068, Karar No: 2017/6101, Tarih: 11.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2068 E.  ,  2017/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde

1998 doğumlu olup olay tarihinde 14 yaşında olan mağdur ...'nin beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olup olmadığı tıbben saptanmadan; yağma eylemini silahla işleyen sanık hakkında TCK'nın 149.maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı ise de bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında kurulun hükmün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; kayden 30.08.1998 doğumlu suç tarihinde 14 yaşında olan mağdur ...'nin yağma suçu açısından beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak kişi durumunda olup olmadığına ilişkin rapor aldırılmadan ve/veya mahkeme tarafından tutanaklara yansıyan bir gözleme yer verilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13866, Karar No: 2013/12483, Tarih: 17.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13866 E.  ,  2013/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2011 tarih ve 2008/119-2011/527 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı konutun, aşırı yağış nedeniyle yakınındaki ... Deresi’nin taşması sonucu su baskını hasarına maruz kaldığını, 14.10.2007 tarihinde ... deresinde yapılmakta olan ıslah çalışmaları sırasında köprü menfezlerinin kapatılması nedeniyle hasara neden olan su taşkının meydana geldiğini, müvekkili şirketçe sigortalısına hasar tazminatı ödendiğini, söz konusu hasar bedelinin ödenmesi için davalılara yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 85.819 TL’nin ödeme tarihi olan 26/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İSKİ vekili, müvekkilinin derelerin bakım ve ıslahından esasen sorumlu olmadığını, ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin aldığı karar üzerine su baskını riski taşıyan ve ivedilikle yapılması gereken derelerin ıslahı konusunda davalıya yetki verildiğini, işin davalı şirkete ihale edildiğini, dolayısıyla davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı, ... İnşaat A.Ş. vekili, meydana gelen hasarda müvekkilinin herhangi bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ... Deresi'nde yapılmakta olan ıslah çalışmalarında dere içerisinde bırakılan moloz ve inşaat atıklarının köprü menfezlerini kapatması sebebiyle aşırı yağan yağmurun dereden taşması sonucu davacının sigortalısına ait villanın bodrum katında kanalizasyon ve pis su giderlerinden geri tepen sular nedeniyle hasar ve zararın oluştuğunun anlaşıldığı, bilirkişi raporunda kusur dağılımı yapılmış ise de, davalıların işveren ve yüklenici olmaları nedeniyle her iki davalının müştereken ve müteselsilen zarardan sorumlu oldukları kanaatine varıldığı, gerekçesiyle, davanın kabulü ile 85.819,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.587,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6471, Karar No: 2007/5386, Tarih: 09.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2006/6471 E.  ,  2007/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık, kavgada silah boşaltma ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (İZMİR) 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 4.10.2005 ... ve 885 esas, 481 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 3.7.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca mahkemenin verdiği son karara karşı yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itirazı mümkün bulunduğundan, itiraz merciince karar verilmek üzere bu hükme yönelik olarak dosyanın incelenmeksizin oybirliğiyle mahalline (İADESİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltmak suçlarından kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;

5237 sayılı TCK'da 466/2. maddesine yer verilmediği, sanığın subut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c veya 106. maddelerine girip girmeyeceğinin tartışılmasında 5237 sayılı TCK.nun bu maddelerinin sanığın aleyhine olduğunun anlaşılması ve hükmolunan cezanın ertelenmiş olması ve paraya çevrilmesininde olanaksız bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme-

nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bu suçlara ilişkin hükümlerin kısmen istem gibi (ONANMASINA), 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13500, Karar No: 2020/724, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13500 E.  ,  2020/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait otelde 03.05.2012-03.07.2014 tarihleri arası meydancı olarak çalıştığını, 30.06.2014 tarihinde mesai bitiminde evine döndüğünü akrabasından gelen telefon üzerine derhal Gaziantep'e doğru yola çıktığını, ... Müdür Yardımcısına mesajla durumu bildirdiğini, 3-4 gün işe gelemeyeceğini, yıllık izninden 4 gün izin verilmesini talep ettiğini, 04.07.2014 tarihinde işbaşı yapmak için işyerine gittiğinde kendisine devamsızlık nedeniyle 03.07.2014 tarihinde iş akdine son verildiğinin söylendiğini, kanuna aykırı olarak iş akdinin feshedildiğini bildirerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 01-02-03.07.2014 tarihlerinde geçerli bir mazeret olmaksızın ve izin almaksızın işe devam etmediğini, bununla ilgili tutanakların tutulduğunu, yıllık izin ücretinin bordrosuna eklenerek banka hesabına ödendiğini, dolayısıyla yıllık izin ve ücret alacağının olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının izin almaksızın ve geçerli bir mazereti olmaksızın işe devam etmediği bu hali ile davalı işverenin yaptığı feshin haklı olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işveren tarafından 03.07.2014 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinde bulunmuştur.

Mahkemece devamsızlık nedeni ile işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile her iki tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacının, ablasının kızının kaçırıldığı bilgisi üzerine işyerinden izin talebinde bulunduğu Gaziantep'te bulunan akrabalarının yanına gitmek istediği ancak işveren tarafından izin verilmediği anlaşılmaktadır.

Davacının çok yakın akrabasının kaçırılması hadisesi üzerine izin talebi yasal olup işveren tarafından yıllık izin talebinin karşılanmadığı anlaşılmakla, vuku bulan olay nedeni ile devamsızlığında mazerete dayandığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle mazeretsiz olarak işe devamsızlık koşulu gerçekleşmediğinden davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kabul edilmelidir.Mahkemece taleplerin yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Davacının çok yakın akrabasının kaçırılması hadisesi üzerine izin talebi yasal olup işveren tarafından yıllık izin talebinin karşılanmadığı anlaşılmakla, vuku bulan olay nedeni ile devamsızlığında mazerete dayandığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle mazeretsiz olarak işe devamsızlık koşulu gerçekleşmediğinden davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kabul edilmelidir.Mahkemece taleplerin yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29245, Karar No: 2014/19193, Tarih: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29245 E.  ,  2014/19193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/210936

MAHKEMESİ : Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2011/32 (E) ve 2012/39 (K)

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçilerin babalarından kalan bahçedeki değeri 3000TL olan 4 adet selvi ağacının aynı köyde ikamet eden baba-oğul olan sanıklar tarafından bilgileri dışında kesilip iki tanesinin satıldığını beyan ettikleri ve şikayetçi oldukları, sanıkların bu eylemleriyle hırsızlık ve dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıkların aşamalardaki savunmalarında, suça konu ağaçların kesilmesi hususunda, katılanların bahçesinde ev yaptıracağını ve kesilen ağaçlardan elde edilen kerestelerin inşaatta kullanılacağını söyleyerek ağaçların kesilmesi talimatını veren A. K.'ün tanık sıfatıyla olaya ilişkin beyanlarının alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanıklar tarafından katılanlara ait bahçedeki ağaçların kesilip hırsızlanarak satılması eyleminde, katılanlara ait ağaçların çalınması için kesilmesinin zorunlu olduğu, ağaçların kesilmesi suretiyle aynına zarar verildiği, sanıklar hakkında hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Sanıkların hapis cezasına mahkum edildikleri gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Cemalettin'in ve o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19116, Karar No: 2023/5031, Tarih: 02.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19116 E.  ,  2023/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/1068 E., 2022/2491 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.10.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/2491 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.10.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kırıkkale 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.