muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15588, Karar No: 2017/6116, Tarih: 19.12.2017

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin bölümün ve yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın tekerrüre esas alınan Yunak Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 tarih 2007/4 Esas-2008/48 Karar sayılı kararı 6136 sayılı TCK'nın 13/4, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri uyarınca doğrudan verilen 80 TL ve hapisten çevirme 500 TL adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-) 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin 3. fıkrasındaki ‘Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur.’ şeklindeki düzenleme karşısında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, Yunak Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 tarih 2007/4 Esas-2008/48 Karar sayılı kararı gerekçe gösterilerek, 5237 sayılı Kanun'un eylemine uyan 86/2 ve 125/1. maddelerinde seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmedilmek suretiyle ceza tayin edilmesi,

3-) Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasa'nın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

4-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12469, Karar No: 2016/16270, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12469 E.  ,  2016/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25682, Karar No: 2017/21681, Tarih: 30.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/25682 E.  ,  2017/21681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümlü ...'ün, TCK'nun 158/1-f, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 9.000 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline ilişkin Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarih ve 2010/355 esas, 2011/220 karar sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2017 gün ve 2016/398131 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Taraflar arasındaki bilgisayar alım-satımı ilişkisinin 14/12/2010 tarihli iddianamede tasvif olunması, (program satışının tavsife dahil olmaması), bu suretle şikayetçinin toplamda 540 TL zarar uğramış olması yanında, sanık ...'ya alt sınırdan uzaklaşmadan hapis cezası verilmesi karşısında, TCK'nun 158/1-f maddesi uyarınca hükmedilcek adli para cezasının miktarının suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı hususu da dikkate alınarak, sanık ... hakkında temel adli para cezası miktarının 54 gün yerine 540 gün olarak takdir edilerek, sonuç olarak sanık ...'nın 2 yıl 6 ay hapis ve 900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık ...'nın 2 yıl 6 ay hapis ve 9.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikayetçiden elde edilen yararın 540,00 TL olması ve kurulan hükümde haksız menfaat miktarının iki katına eşit gelecek şekilde belirlemenin yapıldığının belirtilmiş olmasına rağmen, temel adli para cezasının 54 gün yerine 540 gün olarak tayin edilmesi karşısında; kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmekle, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 14.06.2011 gün ve 2010/355-2011/220 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle sanık hakkında kurulan 2 no’lu ana başlığının 1, 2, 3. paragraflarında yer alan “540”, “450” ve “9.000 TL” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "54", "45" ve "900 TL" terimlerinin yazılmasına ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, ayrıca hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7984, Karar No: 2014/18014, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7984 E.  ,  2014/18014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mükerrer davanın CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine

Mühür bozma suçundan açılan davaların mükerrer olduğunun kabul edilebilmesi için aynı tutanak nedeniyle iki ayrı dava açılmış olmasının gerekeceği, farklı tarihlerde düzenlenen mühür bozma tutanaklarının, iddianame tarihlerine göre, zincirleme suç ya da ayrı suçları oluşturacağı cihetle, mükerrer kabul edilen Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/432 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 30.11.2012 ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1133 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin ise 02.05.2012, mevcut dosyada ise suç tarihinin 23.03.2012 olduğundan mükerrer açılmış kamu davası sözkonusu olmadığı, her üç davadaki suç tarihlerinin 23.07.2012 tarihli son iddianameden önce olması nedeniyle eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek bir mühür bozma suçunu oluşturacağı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektiren eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/432 ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1133 Esas sayılı dosyaları, sanık hakkında devam eden ve sonuçlanmış sair dava dosyaları getirtilip incelenerek, aynı iş yeri ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi, değilse bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulup davaların mükerrer olup olmadığı ve suç tarihleri de nazara alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/951, Karar No: 2016/7101, Tarih: 20.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/951 E.  ,  2016/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep eden tarafından, müteveffa mirasçılar aleyhine 22.10.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin teslimi istenmesi dosya üzerinde yapılan duruşma sonunda; terekeden el çekilmesine, murisin mirasçıları belirlenmiş olduğundan terekenin mirasçıları aidiyetine dair verilen 26.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi mirasçılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.10.2015 tarih ve 2009/741 emanet nolu yazılarıyla muris ...'un terekesinin mirasçılara teslimi için ihbarda bulunulmuştur.

Mahkemece, terekeden el çekilmesine ve murisin mirasçıları belirlenmiş olduğundan terekenin mirasçılara aidiyetine karar verilmiştir.

Hükmü, mirasçılar vekili...4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/378-496 E- K. Sayılı kararıyla mirasçıların mirası reddettikleri, bu karara rağmen murisin terekesinin mirasçılara teslim edilmesine yönelik kararın hatalı olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

Murise ait nüfus kaydı ve...4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/378-496 E- K. Sayılı karardan murisin mirasının en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedildiği anlaşılmaktadır.

En yakın yasal mirasçıların tümü tarafından reddedilen miras, sulh mahkemesince herhangi bir başvuru olmasa bile kendiliğinden iflas hükümlerine göre tasfiye olunur. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m. 612 ) Tasfiye yapılmadan mirasçılara intikal yapılamaz. Tasfiye yapacak mahkeme mirası reddin tespitini yapan ... 14. Sulh Hukuk Mahkemesidir. O halde terekenin Türk Medeni

Kanununun 612. maddesi gereğince tasfiye edilmesi için dosyanın bu mahkemeye gönderilmesi gerekirken esas hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mirasçılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/720, Karar No: 2018/1933, Tarih: 24.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/720 E.  ,  2018/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53/1, 58/6, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, maktul Gulnar’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanığın sübuta ve savunma hakkının kısıtlandığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluş ve sanığın hükme esas alınan ilk anlatımı doğrultusundaki kabule göre;

1- Maktulün, sanığa yönelik olarak "sen pezevenksin, sen şerefsizsin, erkek değilsin, benim telefonumdaki erkek isimlerini görmüyor musun, ben evden ayrıldığımda erkeklerle birlikte olmaya gidiyorum, gazinolarda çalışmaya gitmiyorum, seninle dalga geçtim seninle evlenmeyeceğim, çok erkek var, çok Cuma’lar var" şeklinde sözler sarf edip yüzüne tükürdüğünün kabul edilmesine karşın, "şerefsiz", "pezevenk" gibi sözlerin, yüzüne tükürülmesinin, maktulün bilinen yaşam tarzının açıklanmasının ötesine geçen, sanık açısından hakaret teşkil eden sözler olduğu ve sanık lehine asgari düzeyde tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, maktulun yaşam tarzının, sanık tarafından bilinmesine ve kabullenilmesine rağmen, aynı evde karı koca gibi yaşadıkları, anılan sözlerin maktulün zaten bilinen yaşam tarzının

açıklanmasından ibaret bulunduğu ve sanık açısından küçük düşürücü bir tarafının olmadığı gibi hatalı bir değerlendirme ile yazılı biçimde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmolunan ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5721, Karar No: 2012/3353, Tarih: 10.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5721 E.  ,  2012/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere uygun olmadığı gibi oluşturulan hüküm de yasal düzenlemelere aykırı düşmüştür.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyetinin kural olarak arzın mukadderatına tabi olacağı, muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemeyeceği, aksine bir kanun hükmü bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespitinin dava edilemeyeceği, mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemeyeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek diğer koşulların da varlığı halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacılar taşınmaz üzerinde bulunan binaların kendilerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Toplanan delillerden, dava konusu muhdesatların tarafların ortak miras bırakanı babalarının sağlığında birlikte meydana getirildiği, davacıların muhdesatları bizzat ve kendi adlarına meydana getirdiklerini kanıtlayamadıkları anlaşılmaktadır. Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların fiili kullanım şeklinin uzun zamandan beri süregeliyor olması, muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiği sonucunu doğurmaz.

Hal böyle olunca kanıtlanamayan davanın tümü ile reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulüne karar verilmesi isabetsiz davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 999.40 TL temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1318, Karar No: 2014/5755, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1318 E.  ,  2014/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/34678, Karar No: 2014/37997, Tarih: 11.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/34678 E.  ,  2014/37997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 25. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2014/41-2014/7

DAVA :Davacı, maddi tazminat ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıların, davacı şirketin tüm müşteri portföyü ile ticari sırlarına vakıf olup, firmanın pazarlama ve satış bölümünde yetkili temsilcisi olarak görevlerini yürüttüklerini, davalılardan C.. Ö..in imzaya yetkili olup, davacı şirket adına ihalelere katılma ve teklif verme salahiyetini de haiz olduğunu, davalılardan C.. Ö..'in, müvekkil şirketin iştigal alanına giren ve aynı sektörde faaliyet gösteren B.. Kiralama ve Organizasyon unvanlı şahıs şirketini 15.10.2009 tarihinde davacı şirkette çalıştığı dönem içerisinde eşi Ş.. Ö..'in annesi Meryem Balkan üzerine kurduğunu ve diğer davalı M.. Ö.. ünde bu şirket adına fiilen çalışmaya başladığını, davalıların davacı şirkette çalıştıkları dönem ve sonrasında, pozisyonları gereği vakıf oldukları ticari sırları davacı aleyhine B.. Kiralama Organizasyon unvanlı şirket lehine kullanarak müteaddit defalar haksız kazanç elde ettiklerini, davalıların haksız kazanç elde etmeye yönelik işbu eylemleri sebebiyle, davalılar hakkında nitelikli dolandırıcılık, ihaleye fesat karıştırma ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından dolayı suç duyurusunda bulunulduğunu, soruşturmanın Şişli Başsavcılığı'nın 2011/2173 Haz. nolu dosyası üzerinden devam ettiğini, davalıların işbu eylemleri suç teşkil ettiği gibi açıkça rekabet yasağına aykırılık ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davacı şirketin hizmet verdiği veya verebileceği müşterileri hileli hareketlerle aldatarak kurdukları C.. B.. markasını kullanan B.. Kiralama ve Organizasyon Şirketini davacı şirketin yan kuruluşu olarak gösteren, bu yolla haksız kazanç sağlamak suretiyle şirketi zarara uğratan davalıların, davacı şirketten ayrıldıktan sonra da hukuka aykırı faaliyetlerine devam ettiklerini ileri sürerek taraflar arasındaki hizmet Sözleşmesi'nin 8. maddesi uyarınca toplam 20000 euro cezai şartın, davalıların haksız rekabet teşkil eylemleri sebebiyle 20.000-TL maddi tazminatın ve 100.000-TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalı işçilerin iş sözleşmeleri devam ederken haksız rekabet ettikleri iddiası ile aleyhlerine açılacak davanın İş Mahkemelerinde görülmesi gerekeceğinden ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. Maddesine göre İş Mahkemeleri görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: