muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/15676, Karar No: 2020/4468, Tarih: 17.02.2020

05/07/2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05/07/2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'nin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atık suların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31/05/2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05/07/2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği'nin 4. maddesinde diğer yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05/07/2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05/07/2008 ile 08/06/2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08/06/2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08/06/2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- (z/ğğ) bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya (z/hh) bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

2- Su Kirliliği

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği'nin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atık suların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atık su ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atık suların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atık suların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atık suyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atık suyun arıtılmış olma ölçütü de, atık suyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III- Yargılamaya Konu Olay

...’nca yapılan suç duyurusu üzerine, Karakuyu Mahallesi Torbalı adresinde faaliyet gösteren...Pazarlama İthalat İhracat Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. İsimli işyerinde yapmış oldukları kontroller neticesinde yönetmeliklere aykırı olarak atık su deşarjı yaptıklarının tespit edildiği, şirket yetkilisi olan sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilerek atılı suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır.

Dosyada çevre Mühendisi bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda; 02/04/2013 tarihinde alınan analiz sonuçlarında atık su arıtma tesisi çıkış suyunun analiz sonucuna göre çevreyi kirlettiğinin belirlendiği ayrıca suça konu atık veya artıkların, toprakta, suda veya havada kalıcı etki bırakıp bırakmadığı yönünden uzman bilirkişilerden rapor alınması gerektiği... ” belirtilmiştir.

Bu nedenlerle, dosyanın, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi, bitki besleme, çevre mühendisliği, su ürünleri, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı ve suça konu atık veya artıkların, toprakta, suda veya havada kalıcı etki bırakıp bırakmadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte yeniden bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar

IV- Sonuç ve Karar

Açıklanan nedenlerle, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9801, Karar No: 2015/22730, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9801 E.  ,  2015/22730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2015

NUMARASI : 2014/311-2015/2

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.12.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki ;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden: dava konusu taşınmaz ile aynı ada içerisinde bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan 108 ada 1, 2, 8, 13 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir komisyonu raporlarında 70,00 TL ile 178,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilip, söz konusu taşınmazlar ile ilgili olarak Ordu Asliye Hukuk Mahkemelerinde farklı esaslar üzerinden açılan davalarda, somut emsal olarak dava konusu taşınmazlara yaklaşık 1,5 kilometre mesafede ve üniversite ana giriş kapısının karşısında bulunan 112 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 24.01.2012 tarihli satışı incelenmek suretiyle, bahsedilen taşınmazlara 166,00 TL ile 200,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilmek suretiyle kamulaştırma bedellerinin tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ,gerek aynı adada bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan taşınmazlar ile ilgili olarak, idarece düzenlenen kıymet takdir raporlarında birbirinden oldukça farklı bedeller takdir edilmesinin gerekçeye bağlanmaması, gerekse de dava konusu taşınmaza son derece yakın mesafede bulunan somut emsal 112 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaz arasında yapılan kıyaslamada emsal taşınmazın 3,1 kat daha değerli kabul edilmesi nedeniyle alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda, mahkemece taraflara dava konusu taşınmaza yakın, benzer yüz ölçümlü ve yakın tarihte satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece taraflara dava konusu taşınmaza yakın, benzer yüz ölçümlü ve yakın tarihte satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4545, Karar No: 2016/6466, Tarih: 31.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4545 E.  ,  2016/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İncelenen dosya içeriğine göre, adli emanetin 2010/452 sırasında kayıtlı bulunan 16 adet vergi inceleme raporunun asıllarının veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmadığı görülmekle; sözü edilen vergi inceleme raporlarının dosyaya eklenmesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13663, Karar No: 2008/12472, Tarih: 13.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13663 E.  ,  2008/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2575, Karar No: 2024/5437, Tarih: 07.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2575 E.  ,  2024/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2233 E., 2024/322 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2021/56 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali - tescil, tazminat ve el atmanın önlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada tapu iptali ve tescil isteğinin reddine; tazminat isteğinin davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulüne; birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı/birleştirilen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı/birleştirilen davada davalı vekili tarafından adli yardım istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, adli yardım isteği ile temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili asıl davada; davacının davalı ...'e davaya konu 198 ada 37 parsel sayılı taşınmazını satması amacıyla vekaletname verdiğini, davalı ...'in taşınmazı 23.11.2017 tarihinde dava dışı...'e satmasına rağmen davacıya satış bedelini ödemediğini, taşınmazın bir çok kez el değiştirdiğini, davalının vekalet görevini kötüye kullandığını, köy yerinde mevcut bir taşınmazın altı aylık süre içerisinde dört defa el değiştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı ...'in davacıya satışlardan bahsetmediğini, davacıyı aylarca oyaladığını, arada yapılan satışların şaibeli olduğunu, son kayıt maliki Ahmet'in taşınmazı satın almak üzereyken tanıklardan ... ve ...'ın kendisine bu yerin vekaletle devredildiğini, mal sahibi olan davacının parasını alamadığını, kandırıldığını, davaya konu olacağını söylediğini, davalı ...'in tüm satışlardan haberdar olduğunu, davalı ... tarafından alınacak olan evin incelenmesi sırasında boş olmadığını, eşyaların bulunduğunu ve evde fiilen oturulduğunun tespit edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, mümkün olmazsa taşınmaz bedelinin tespiti ile davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiş; birleştirilen davada, kiracılık ilişkisini kabul etmediklerini, mahkemenin bu davaya bakmakla görevli olmadığını, taşınmazın defalarca el değiştirdiğini, davalının son malikten önceki maliklerle de kira sözleşmesinin olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili asıl davada; davanın müdahalenin meni davasını uzatmaya yönelik olduğunu, eşi astım hastası olduğundan dolayı Kazdağları havasının iyi geleceğini düşünerek zeytinlik ve ev almak amacıyla emlakçılarla görüştüğünü, zeytinlik aldığını, daha sonra yaptığı araştırma sonucu dava konusu evi bulduğunu, taşınmazın önceki maliki dava dışı İbrahim Kitler'in emlakçısı olan dava dışı ...'ın evi gezdirdiğini, taşınmazı gezdiğinde içeride eşyaların olduğunu, emlakçıya eşyaları sorduğunda kiracının olduğunu, evi satın alması halinde kiracının çıkacağını söylediğini, dava konusu taşınmazı kredi çekmek suretiyle satın aldığını, bedelini banka aracılığıyla ödediğini, taşınmazı satın aldıktan sonra davacının taşınmazı boşaltmaması üzerine kiracı olmadığını taşınmazın daha önceki maliki olduğunu öğrendiğini, davacı ile aralarında kira sözleşmesinin bulunmadığını, bu durumdan mağdur olduğunu, taşınmazı iyiniyetle edindiğini belirtip davanın reddini savunmuş; birleştirilen davada, davacıya ait 198 ada 37 parsel sayılı taşınmazı herhangi bir kira ödemeden kullanmakta olan davalıya taşınmazı tahliye etmesi için noter aracılığı ile ihtarname gönderildiğini, davalının bu ihtarnameye rağmen konutu tahliye etmediğini, davacının Edremit'te iş yapmaya başladığını ve konut sıkıntısı nedeniyle işlerini takip ve devam ettirmekte zorlandığını, taşınmazın boşaltılması için Edremit Kaymakamlığı'na da başvuruda bulunulduğunu ancak bundan da bir sonuç alamadıklarını belirtip davalının kiralanan taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ..., savunma getirmemiş; yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; vekil olan davalı ... tarafından vekalet görevinin kötüye kullanıldığı, vekil ...'in taşınmazın satış bedelini vekil eden davacıya ödediğine dair ispat külfetini yerine getirmediği, taşınmazın dört defa el değiştirdiği, davacı-birleştirilen davada davalı ...'nun sunmuş olduğu delillerin taşınmazın tüm maliklerinin vekille işbirliği içerisinde, zarar verme kastıyla hareket ettiklerinin ve kötü niyetlerinin ispatı için yeterli bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin davalı ... .... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, tazminat talebinin davalı ... yönünden kabulü ile 270.000,00 TL'nin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine; birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı/birleştirilen davada davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri