muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/586, Karar No: 2022/330, Tarih: 16.03.2022

Direnme Kararı:

9. Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.2017 tarihli ve 2017/404 E., 2017/517 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu olayda, davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleşip gerçekleşmediği, buradan varılacak sonucuna göre davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan, acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir.

14. Bunlar kişilik değerlerinin zedelenmesi [Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 24], isme saldırı (TMK m. 26), nişan bozulması (TMK m. 121), evlenmenin butlanı (TMK m. 158/2), boşanma (TMK m. 174/2) bedensel zarar ve ölüme neden olma [818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) m. 47, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 56] durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesi (818 sayılı BK m. 49, 6098 sayılı TBK m. 58) olarak sıralanabilir.

15. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesi ile 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi diğer yasal düzenlemelere nazaran daha kapsamlıdır.

16. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde;

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir.

Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.” düzenlemesi mevcuttur.

17. Olay tarihinde yürürlükte bulunan BK’nın 49. maddesinde ise;

“Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir.

Hâkim, manevi tazminatın miktarını tayin ederken, tarafların sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate alır.

Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir tazmin sureti ikame veya ilave edebileceği gibi tecavüzü kınayan bir karar vermekle yetinebilir ve bu kararın basın yolu ile ilanına da hükmedebilir.” hükmü yer almaktadır.

Hâkim, manevi tazminatın miktarını tayin ederken, tarafların sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate alır.

Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir tazmin sureti ikame veya ilave edebileceği gibi tecavüzü kınayan bir karar vermekle yetinebilir ve bu kararın basın yolu ile ilanına da hükmedebilir.” hükmü yer almaktadır.

18. Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve Borçlar Kanunu’nun 49. maddelerinde belirlenen kişisel haklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir.

19. Kişilik hakları, bir bütün olarak kişinin maddi ve manevi varlığıyla ilişkili ve bu varlığın geliştirilmesini hedefleyen haklar ve özgürlükler olarak tanımlanır. Bu haklar; kişiliğe bağlı, dokunulamaz, devredilemez ve vazgeçilemez haklardır. Kişilik haklarının mutlak bir hak oluşu, hak sahibine, bu hakka ve hakkın içerdiği değerlere herkesin saygı göstermesini ve kişisel değerlerin korunmasını herkesten isteme, yasaların, kamu düzeninin ve genel ahlak ile adabın çizdiği sınırlar içerisinde dilediği gibi kullanma hakkı verir. Kişilik hakkı kavramı; kişiyi var eden, kişiliğini serbestçe geliştirmesini sağlayan, diğer kişilerden farklılığını temin eden bütün değerler üzerindeki haktır. Yaşam, vücut bütünlüğü, özgürlükler, şeref ve haysiyet, özel yaşam, isim, resim gibi kişisel varlıklar üzerindeki haklar kişilik hakkını ifade eder. Bu varlıklara yönelen saldırılar ise kişilik hakkının ihlali sonucunu doğururlar.

20. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde; yağan yağmurla birlikte çamurlu yağmur sularının davacıya ait fırına dolması nedeniyle fırın malzemelerinin kullanılmaz hâle geldiği, davacının boğulma ve elektrik çarpması tehlikesi geçirdiği, bu nedenle kişilik haklarına saldırı gerçekleştiği iddiasıyla manevi tazminat isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

21. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile dinlenen tanık beyanları değerlendirildiğinde; davacıya ait iş yerinin sel sularından dolayı zarar gördüğü, davacının boğulma ve elektrik çarpması tehlikesi yaşamasından dolayı korku ve paniğe uğradığı, sağlık, yaşam ve vücut bütünlüğünün bozulduğu, bu nedenle kişilik haklarının saldırıya uğradığı sonucuna varılmıştır.

21. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile dinlenen tanık beyanları değerlendirildiğinde; davacıya ait iş yerinin sel sularından dolayı zarar gördüğü, davacının boğulma ve elektrik çarpması tehlikesi yaşamasından dolayı korku ve paniğe uğradığı, sağlık, yaşam ve vücut bütünlüğünün bozulduğu, bu nedenle kişilik haklarının saldırıya uğradığı sonucuna varılmıştır.

22. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; boğulma tehlikesinin dosya kapsamı ile sabit olmadığı, davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleşmediği, manevi tazminat isteminin reddinin gerektiği, bu nedenle Özel Daire bozma kararının yerinde olduğu, direnme kararının genişletilmiş gerekçeyle bozulması gerektiği görüşü ile, elektrik çarpması ve boğulma tehlikesinden dolayı manevi tazminat istendiği, Özel Dairece bu husus değerlendirilmeden karar verildiği, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi ve direnme kararının bu değişik gerekçe ile onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüşler yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

23. Hâl böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup yerindedir.

24. Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olduğundan, davalı vekilinin hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.03.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/925, Karar No: 2016/593, Tarih: 11.05.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/925 E.  ,  2016/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 01.02.2011 gün ve 2009/460 E., 2011/37 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.06.2012 gün ve 2011/4163 E., 2012/10850 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, ticari paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan işyerinin 29.08.2009 tarihinde meydana gelen LPG tüpünün patlaması ve çıkan yangın sebebi ile 53.322,62 TL'lik hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasarın davalıya ait firmadan alınan LPG tüpünden çıktığını, tüp değişiminin satıcı firma tarafından yapılması gerektiği halde değişimin çalışanlarca yapıldığını, davalının sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek bu miktarın 19.10.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, LPG tüpü değişiminin zarara uğrayan işyeri çalışanlarınca yapıldığı, işletmelerdeki uygulama gereği işyerlerine yedek tüp bırakıldığı, hasara uğrayan işyerinin tüpün bitmesinden sonra işyerine tüp tedarik eden davalıyı aramayarak işyeri çalışanlarınca tüp değişimi ve gaz akışı sağlanması olayının gerçekleştirildiği, bunun sonucu olarak gaz kaçağı meydana gelip parlama sonucu yangın çıktığı, bu durumda davalıya ihbar gelmediğinden ve tüpün değiştirilmesi istenilmediğinden tüpün bitmiş olduğundan haberi olmasının mümkün olmadığı ve yangının meydana gelmesinde herhangi bir eyleminin ya da kusurlu eylemsizliğinin bulunmadığı, yangının meydana gelmesinde kusurlu olanın sigortalı işyeri çalışanları olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminatın TTK'nun 1301. maddesine dayalı olarak rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminatın TTK'nun 1301. maddesine dayalı olarak rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacının sigortalısı ile davalı arasında tüp alım-satımı ilişkisinin uzun süredir devam ettiği ve aralarında bu şekilde sözleşme kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Somut olayda, davacının sigortalısının davalıdan iki adet tüp aldığı, davalının bu tüplerden bir tanesinin bağlantısını yaptığı, bu tüpün boşalmasından sonra davalı tarafından yedek olarak bırakılan ikinci tüpün bağlantısının yapılması için davalıya haber verilmediği, ikinci tüpün davacı sigortalısının çalışanı tarafından bağlantısının yapıldığı, patlamanın da bu tüpün bağlantısının yapılmasından sonra meydana geldiği anlaşılmıştır. Davalı tüp satımı ile iştigal ettiğine göre, bu faaliyetin tüpün satılması yanında bağlantısının yapılmasını da kapsadığı dikkate alındığında, davalının bağlantısını yapmadan yedek tüp bırakmasının kusur teşkil ettiği, ancak sigortalının çalışanı tarafından davalıya haber verilmeden ve yetkili olmamasına rağmen tüp bağlantısı yapılmasının da sigortalı açısından kusur teşkil ettiğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalının bağlantısını yapmadan yedek tüp teslim etmesi ile sigortalının da davalıya haber vermeden kendi inisiyatifiyle tüp bağlantısı yapmasının müterafik kusur teşkil edebileceği gözönünde bulundurularak değerlendirme yapılması gerekirken, belirtilen gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 11.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7390, Karar No: 2015/7827, Tarih: 01.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7390 E.  ,  2015/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesinin uzatılması davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, boya sektöründe faaliyet gösteren müvekkili şirketin Doğu Anadolu bölgesinin en büyük boya üreticisi olduğunu, ancak global ekonomik kriz nedeniyle şirketin borca batık hale geldiğini, şirket özvarlığının –224.743,80 TL olduğunu, ancak sundukları iyileştirme projesi ile borca batıklıktan kurtulabileceğini belirterek mahkemeden iflas erteleme talep ettiklerini, mahkemece bir yıl süreyle iflasın ertelenmesine karar verildiğini, iflas erteleme kararından sonra müvekkili şirketin borçlarını yapılandırdığını, takvime uygun şekilde ödemelerini yaptığını, çalıştırdığı işçi sayısı ile önemli bir istihdam sağlamaya devam ettiğini ileri sürerek, 31.12.2010 tarihinden itibaren iflas ertelemenin bir yıl süre ile uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, yasal şartları oluşmayan iflas erteleme talebinin reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iflas ertelemenin uzatılması talebinin reddi ile davacı şirketin iflasına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine ....... .. 14.02.2013 tarih ve 2012/5623 E., 2013/825 K. sayılı ilamıyla, mahkemece hükme esas alınan son bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmadığı, öncelikle şirketin varlıklarının (taşınır ve taşınmaz mallar, hammaddeler, stoklar, taşıtlar vesair) rayiç değerlerinin (satış değerlerinin) konusunda uzman teknik bilirkişi heyetince belirlenmesi, şirketin pasiflerinin tespit edilmesi, buna göre şirketin borca batıklık bilançosunun düzenlenmesi gerektiği, daha sonra konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından şirketin borca batık durumda olup olmadığı, şayet borca batık durumda ise, iyileştirme projesinin yeterli ve inandırıcı olup olmadığı noktasında inceleme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yangılama sonunda, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; iflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık olması ve mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması gerektiği, davacı şirket lehine verilen 31.12.2009 tarihli iflasın ertelenmesi kararından sonraki bir yıllık erteleme süresince davacı şirketin iyileştirme projesinde belirttiği %20 kârlılık rakamını yakalayamadığı ve bir yıllık iflas erteleme döneminde 103.098,27 TL zarar ettiği, yine davacı şirketin borca batıklık

bilançosunun düzenlenmesi, şayet borca batık ise iyileştirme projesinin yeterli ve inandırıcı olup olmadığı noktasında inceleme yapılması amacıyla ilk iflas ertelenmesi tarihinden iflas ertelemenin uzatılmasını talep tarihine kadar, mizan, tüm defter ve belgeler ile detay mizanda bulunan tüm hesapların muavin dökümlerinin bilirkişi heyetince istenmesine rağmen bunların ibraz edilmediği, bu durumda davasını ispat edemediği gerekçesiyle, iflas erteleme talebinin reddi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, iflasın ertelenmesinin uzatılması istemine ilişkindir.

İflas davalarında görev, kamu düzeni ile ilgili olduğundan mahkeme tarafından re'sen dikkate alınmalıdır.

İİK'nın 154/son maddesi " Şu kadar ki, iflas davaları için yetki sözleşmesi yapılamaz ve iflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesinde açılır." hükmünü içermektedir. Bu madde hükmü, iflas ertelenmesi isteminin dayanağı olan 179. madde ile aynı fasılda yer aldığından ve İİK'nın 181. maddesi kapsamında kaldığından, işbu davada uygulanması gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

Dava, 09.07.2008 tarihinde .. ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ticaret mahkemesi sıfatıyla açılmış ve bu sıfatla davaya bakılmış ise de, karar tarihinden sonra, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 23.07.2015 tarih ve 1157 sayılı kararı ile ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03.08.2015 tarihinde faaliyete geçirilmesine, Başkan ve Üyelerinin atanmasına karar verilmiş olup, mahkemece, HMK'nın 114/1-c maddesi hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan Yasa'nın 115/2. madde hükmü uyarınca usulden reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11075, Karar No: 2016/2785, Tarih: 14.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11075 E.  ,  2016/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/04/2015 tarih ve 2013/180-2015/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin çalışanı...'nın yönlendirmesi ve yönetmesi ile 7521 nolu yatırım hesabı açtığını, müvekkilinin hesabında biriken 64.480,00 TL'nin 1.000,00 TL'sini 30.09.2010 tarihinde, 63.000,00 TL'sinin 12.11.2010 tarihinde 480,00 TL'sini 26.11.2010 tarihinde davalı şirketin kardeş kuruluşu........... Şubesi'ne havale edildiğini, işlemin müvekkilimin bilgisi ve onayı dışında yapıldığını, havale edilen paranın müvekkiline iade edilmediğini, havale edilen paranın banka şubesinden... tarafından çekildiğinin bildirildiğini iddia ederek davalı şirkete yatırılan 64.480,00 TL'nin havale tarihlerinden itibaren işleyecek yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kurumun ...nolu hesap sahibi müşterisi olduğunu, davacının 23/01/2013 tarihli itiraz dilekçesi ve 19/02/2013 tarihli ihtarnamesi gereğince; kurumun teftiş kurulu nezdinde inceleme yapılıp, 15/03/2013 tarihli raporun düzenlendiğini, rapora göre herhangi bir hesap alacağı olmadığından ödeme yapılamayacağının.....Noterliği'nin 03/04/2013 tarih ve 7670 yevmiye nosu ile davacıya bildirildiğini, ayrıca davacının şikayeti ile... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde 2013/114 esas sayılı dava açıldığını, davanın devam ettiğini, davacının incelenen hesap hareketlerine göre; 7521 nolu yatırım hesabından hisse senedi alışı bulunmadığını, davacının hesabına açılış tarihinden bugüne dek hiç para girişi olmadığını, rapor üzerine davacı ile ıslak imza hesap mutabakatı sağlandığını, davacının ayrıca şirket çalışanı...'tan kayıt dışı olarak 6.000,00 TL haksız tahsilat yaptığından, davanın reddi ile %20 oranında tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre... Uzmanı bilirkişi raporuna göre; 12/11/2010 tarih ve 50.000,00 TL bedelli ve 15/11/2010 tarihli ve 13.000,00 TL bedelli dekontlardaki imzaların davacı eli ürünü olmadığı, davaya konu 30/09/2010 tarihli 1.000,00 TL bedelli makbuzdaki imzanın ise davacının eli ürünü olduğunun belirtildiği, bilirkişi kurulunun 26/02/2015 tarihli ek rapora göre; davacıya ait davalı ...... Şubesi'ndeki 7521-1 nolu hesaptan davacının bilgisi ve imzası bulunmadan, 12/11/2010 tarihinde 50.000,00 TL'nin 15/11/2010 tarihinde 13.000,00 TL'nin çekilerek davalı ... şirketinin kardeş şirketi.......... Şubesi'ne havale edildiği ve bu şubede de dava konusu paranın bulunmadığı, buna göre davacının, davalıdan 63.000,00 TL asıl

alacak, 614.25,00 TL işlemiş yasal faiz olmak üzere toplam 63.614,25 TL alacaklı bulunduğunun belirtildiği, davacı tarafından davalı ... şirketinin Bursa hesabına yatırılan paranın davacının bilgisi ve onayı ve dekontlarda imzası bulunmadığı halde 63.000,00 TL'nin 50.000,00'sinin 12/11/2010 tarihli makbuzla, 13.000,00 TL'sinin 15/11/2010 tarihli makbuzla davalı bankanın kardeş şirketi ... Bank A........ Şubesi'ne havale edilip davacının 63.000,00 TL zarara uğratıldığı, havale tarihi ile dava tarihi arasında davacının 614,25 TL işlemiş faiz alacağının bulunduğu anlaşıldığından, 63.614,25 TL'lik kısmı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirket yatırım hesabında oluşan bakiye miktarın dava dışı banka hesabına gönderildiği ve hesap bakiyesinin bulunmadığı, buna rağmen dava dışı bankaya herhangi bir havale işlemi yapılmadığı ve davacıya ödeme yapılmadığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacıya ait yatırım hesabında hiç nakit girişi bulunmadığını, davacının hesapları ile ilgili bankaca yetkilendirilen kişinin usulsüz işlemler yaptığını, bu usulsüz işlemlerden kaynaklanan bir takım belgelere dayalı olarak davacının kendi lehine sonuç çıkarmaya çalıştığını, yatırım hesabında nakit girişi bulunmaması nedeniyle davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, salt havale dekontlarındaki davacı imzasının sahte olduğu belirtilerek dava kısmen kabul edilmiş ise de, davalının savunması kapsamında davalı şirketteki yatırım hesabı, aralarında sermaye piyasası işlemlerinde uzman bir bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi kurulu aracılığıyla incelenmemiştir. Bu durumda mahkemece, davalının esasa ilişkin savunmaları ve bilirkişi raporuna vaki esaslı itirazlarını karşılayacak şekilde davacının yatırım hesabı nakit girişleri, alım satım talimatları incelenip bir bakiye oluşup oluşmadığı, oluştu ise ne şekilde tasarruf edildiği belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı vekilinin cevaba cevap dilekçesi ile davalının bakiyesini ödemeyi kabul ettiği takdirde 6.000,00 TL'lik kısmı talep etmeyebilecekleri yönündeki beyanının da karar verilirken tartışılıp değerlendirilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.