muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/342, Karar No: 2017/476, Tarih: 14.11.2017

Katılan ...; kızı olan mağdureden öğrendiğine göre sanığın uzun süreden beri mağdurenin yolunu kesip "seni seviyorum, hoşlanıyorum" dediğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Tanık Muzaffer Yurtseven; torunu olan mağdurenin bağırması üzerine baktığında sanığın mağdurenin kolundan tuttuğunu gördüğünü ve sonrasında sanığı yakaladığını,

Tanık Zafer Yurtseven; sanığın, yeğeni olan mağdurenin elinden tuttuğunu gördüğünü,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...., mağdureye yönelik bir eyleminin bulunmadığını savunmuştur.

Çocukların cinsel istismarı suçu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 103. maddesinde;

“(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiş iken,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile;

“(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile;

“(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur" halini almıştır.

Cinsel taciz suçu ise 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 105. maddesinde;

"(1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Bu fiiller; hiyerarşi, hizmet veya eğitim ve öğretim ilişkisinden ya da aile içi ilişkiden kaynaklanan nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle ya da aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan yararlanılarak işlendiği takdirde, yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise, verilecek ceza bir yıldan az olamaz" şeklinde düzenlenmiş iken,

(2) Bu fiiller; hiyerarşi, hizmet veya eğitim ve öğretim ilişkisinden ya da aile içi ilişkiden kaynaklanan nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle ya da aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan yararlanılarak işlendiği takdirde, yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise, verilecek ceza bir yıldan az olamaz" şeklinde düzenlenmiş iken,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 61. maddesiyle "(1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikayeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına fiilin çocuğa karşı işlenmesi hâlinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Suçun;

a) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin ya da aile içi ilişkinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

b) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

c) Aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

d) Posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

e) Teşhir suretiyle,

işlenmesi hâlinde yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise verilecek ceza bir yıldan az olamaz" şeklinde değiştirilmiştir.

Öte yandan TCK'nun 102. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçuna, çocukların cinsel istismarı suçu ile benzer şekilde değişiklikler getiren 6545 sayılı Kanunun 58. maddesinin gerekçesinde;

“Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddelerinde tanımlanan suçların temel şekli ile 105 inci maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçu arasındaki ayırım ölçütü, fiziksel temastır. 105 inci maddede tanımlanan suçun oluşabilmesi için mağdurun vücuduna fiziksel bir temas söz konusu değildir. Buna karşılık, cinsel arzuların tatmini amacına yönelik olarak mağdurun vücuduna fiziksel temasta bulunulması halinde, mağdurun çocuk olup olmamasına göre 102 veya 103 üncü maddede tanımlanan suçlardan biri oluşmaktadır” açıklamalarına yer verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanığın 25.12.2005 tarihinde saat 07.00 sıralarında okula giden mağdurenin yoluna çıkıp yanına yaklaştıktan sonra "ya ben senden vazgeçemiyorum, anlasana" dediği, sanığın 27.12.2005 tarihinde yürümekte olan mağdurenin arkasından gelip "yanıma gel, yanıma" diyerek seslenmesinin ardından kolunu tuttuğu, 28.12.2005 tarihinde ise sanığın yine yolda yürüyen mağdurenin yanına yaklaşıp kolundan tutarak kendisine doğru çektiği olayda; sanığın eylemlerinin öncesinde mağdureye karşı sarf ettiği sözler ile eylem sırasında mağdureyi kendisine doğru çekmesi de nazara alındığında, cinsel arzularını tatmin amacı taşıdığı anlaşılan sanığın, mağdurenin vücut dokunulmazlığını bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı zamanlarda ve birden fazla kez ani hareketlerle ihlal ederek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK hükümlerine göre karar verilmesi kanuna aykırı olup, aynı zamanda hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nun 103. maddesinde 6545 sayılı Kanun ile birinci fıkraya;“Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir” ibaresinin eklenmesi de gözetildiğinde, sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı TCK çerçevesinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'ya göre karar verilmesi isabetsizliğinden 6545 sayılı Kanun değişikliği de gözetilerek kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 23.12.2013 gün ve 4359-13704 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2010 gün ve 13-500 sayılı kararının yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'ya göre karar verilmesi isabetsizliğinden 6545 sayılı Kanun değişikliği de gözetilerek kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2017 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21628, Karar No: 2011/916, Tarih: 02.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/21628 E.  ,  2011/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar Kirliliğine Neden Olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belediye mücavir alan içerisinde kalan ve 07.04.2005 tarihli İnegöl Belediye Meclis Kararı ile Belediye sınırları içerisine alınan çakırçiftlik köyünde sanık tarafından 2005 yılının 9. ayında bitirildiği belirtilen kaçak inşaata ilişkin 5237 sayılı yasanın 184/1. maddesinde sayılan suç unsurlarının oluştuğu gözetilmeden hükümlülüğü yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... Başkan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/977, Karar No: 2022/11537, Tarih: 07.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/977 E.  ,  2022/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde tanık olarak dinlenen, suça konu ağaçların budandığı sitenin müteahhitliğini yapan...'nın alınan ifadesinde suça konu ağaçların bulunduğu yerin müştekinin tapulu arazisi içerisinde bulunmadığı, sokak üzerine dikilen ağaçlar olduklarını,sitenin ortak alanında bulunduğunu, kimsenin mülkiyetinde bulunmadığını, müştekinin inşaat yapıldığı sırada rahatsız olması nedeniyle suça konu ağaçları diktiğini beyan ettiği, katılanın tanık .....,'nın ifadesi karşısında alınan ifadesinde söz konusu ağaçların 10-15 kadarını tanığın diktiğini beyan ettiği nazara alındığında budanan ağaçların müştekinin arsasının içerisinde bulunup bulunmadığının tespiti açısından konusunda uzman bilirkişiler vasıtasıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak budanmak suretiyle zarara sebebiyet verilen ağaçların müştekinin tapusunun içerisinde olup olmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8115, Karar No: 2007/9320, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8115 E.  ,  2007/9320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5093, Karar No: 2018/5264, Tarih: 04.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5093 E.  ,  2018/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından işletilen çimento fabrikasında hammadde çıkarma çalışmaları sırasında patlatılan dianmitlerin yoğun titreşime neden olduğunu, davaya konu 676 ada 5 nolu parsel içerisinde bulunan iki adet bağ evinin ve avlusunda bulunan havuzun duvarlarında çatlamalar ve göçmeler meydana geldiğini, havuzu besleyen su kaynağında azalma olması nedeniyle sebze ve meyve yetiştiriciliği yapamadığını, patlatmaların ve kimyasal atıkların etkisi ile taşınmazında bulunan meyve ağaçlarının ve üzüm bağının önemli ölçüde kuruduğunu belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporları doğrultusunda istemin reddine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan maden mühendisi bilirkişiler tarafından hazırlanan raporda; keşif sırasında yapılan patlatmanın işletmede her zaman yapılan geçmiş patlatmalar ile aynı özellikte ve büyüklükte olduğu, aletli ölçümler neticesinde ortaya çıkan titreşim değerlerinin izin verilen yasal sınırları aşmadığı, bu sınırlar içinde kaldığı ve bu koşullarda ciddi hasara neden olmayacağı mütalaa edilmiştir.

Davacının davalı şirket tarafından yapılan patlatmalar nedeniyle su kaynaklarının yönünün değiştirildiği, kurumaya yüz tutan ve mecrası değişen su kaynakları nedeniyle zarara uğradığı iddiasına ilişkin olarak ise eldeki dava dosyasında herhangi bir inceleme yapılmadığı, emsal dosyada jeoloji mühendisi bilirkişisinden alınan rapor esas alınarak bu iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle bu kalem zarar yönünden de istemin reddedine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Maden mühendislerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından söz konusu patlatmaların davacıya ait binada ciddi hasar oluşturmayacağı mütalaa edilmiş ise de, keşif sırasında dava konusu ev ve eklentilerinde belirlenen zarar ile davalı tarafından yapılan patlatmalar arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı ve yapılan patlatmalar nedeniyle davacının

evinde zarar meydana gelip gelmediği hususları üzerinde durulmadığı, yalnızca bu patlatmaların yasal sınırlar içinde olduğu ve ciddi hasara neden olmadığının tartışılması ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

evinde zarar meydana gelip gelmediği hususları üzerinde durulmadığı, yalnızca bu patlatmaların yasal sınırlar içinde olduğu ve ciddi hasara neden olmadığının tartışılması ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, mahkemece benimsenen bilirkişi raporları hüküm tesisine elverişli değildir. Bu nedenle, mahallinde jeoloji mühendisi, maden mühendisi, ziraat mühendisi ve inşaat mühendisinden oluşucak bilirkişi heyeti ile yeniden keşif icra edilerek, uyuşmazlığın mahiyetine uygun şekilde alınacak rapora göre sonuca gidilmesi ve davalının eylemi ile davacının zararı arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile verilen kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/299, Karar No: 2021/637, Tarih: 14.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2021/299 E.  ,  2021/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesince 02.12.2009 tarih ve 1285-1095 sayı ile sanıkların eylemlerinin resmî belgede sahtecilik suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın gönderildiği ... 9. Ağır Ceza Mahkemesince 27.02.2012 tarih ve 118-45 sayı ile; sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 17.02.2014 tarih ve 14277-1629 sayı ile;

"...İddianamede yukarıda belirtilen sahte belgelerin düzenlenmesi eylemleri açıklanıp bunların görevi kötüye kullanma suçunun unsuru niteliğinde görüldüğünün vurgulandığı, resmî evrakta sahtecilik suçundan da dava açıldığı vurgulanıp TCK'nın 204/2. maddesince yargılamalarının yapılmasını sağlamak amacıyla görevsizlik kararı verildiği gözetildiğinde, gerek iddianamedeki anlatım ve gerekse eylem ve uygulanması gereken sevk maddesi gösterilmek suretiyle verilen görevsizlik kararı gereğince sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında resmî evrakta sahtecilik suçundan delillerin değerlendirilmesi suretiyle esastan hüküm kurulması gerekirken bu suçtan dolayı dava açılmadığı belirtilerek yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 23.06.2014 tarih ve 195-227 sayı ile;

"...Sanıklar hakkında ... C.Başsavcılığınca düzenlenen 23.11.2009 gün 2009/33429 No'lu iddianame nazara alındığında TCK'nın 204 ve devamı maddelerinde belirtilen sahtecilik suçundan açılmış herhangi bir dava mevcut değildir. İddianamenin sonuç kısmında sahtecilikten dava açılmadığı özellikle belirtilmiştir. Ancak görevsizlik kararı vermek suretiyle dava dosyasını mahkememize gönderen ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2009 gün ve 2009/1285 E. 2009/1095 K. sayılı kararında sanıklar ... ve ...'ın TCK'nın 204/2. maddesinin (2 kez) sanıklar ... ve ...'in TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir. İddianamede sahtecilik suçundan açılmış bir dava olmadığı buna rağmen görevsizlik kararı verilen ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararında sahtecilik suçundan bahsedildiği ve bu sahtecilikten de sanıkların cezalandırılması gerektiği belirtilmektedir.

CMK'nın 225/1. maddesi uyarınca hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilir. Dava açılmayan fiilden dolayı hüküm verilemeyeceği gibi görevsizlik kararı da verilemez. Görevsizlik kararı verilse de bu görevsizlik kararı hükme esas olamaz. CMK'nın 225/1. maddesi gereği iddianamede ceza davasının önemli unsuru olan fiile duruksamaya meydan bırakmayacak biçimde yer verilmelidir. Yasada fiil sözcüğü yerine kullanılan suç kavramı göz önünde bulundurulduğunda bundan suçtan oluşturan eylemin amaçlandığı açıktır. Yine suçun yasal unsurlarının da iddianemede gösterilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Hüküm yalnız iddianamede beyan olunan suça hasredilmelidir. Buna göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibarettir. Ceza Genel Kurulunun ve Ceza Dairelerinin benzer hukuki sorunlar nedeniyle verdiği çeşitli kararlarında sürdürdüğü istikrarlı uygulamasına göre bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesi olay hakkında dava açıldığını göstermez. İddianamede dava konusu yapılan eylemin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanması gerekir. CMK 225/1. maddesi gereği mahkemeler iddianamede belirtilen olayla bağlı olup açılmayan bir davadan dolayı hüküm kuramaz ve görevsizlik kararı da veremez. CMK'nın 170/3. maddesinde iddianamenin neleri kapsayacağı belirtilmiştir. Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede eylemin görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirtilirken bu eylemin yapıcı hareketini oluşturduğu kabul edilen sahtecilikten bahsedilmesi, sahte belge düzenlemekten dava açıldığını göstermez. Bir başka ifade ile iddianamenin sonuç kısmında sahtecilikten dava açılmadığı da ayrıca belirtilmiştir. Sahtecilikten açılmış bir dava bulunmadığı, sanıkların görevde yetkiyi kötüye kullanma olarak nitelendirilen eylemleri açıklanırken sahte belgeden bahsedilmesi nazara alındığında sahtecilikten dava mevcut değildir. Sahtecilikten açılmış bir dava bulunmadığına göre iddianameye dayalı olarak verilen görevsizlik kararında sahtecilikten bahsedilip TCK'nın 204/2. maddesinin uygulanmasının gerekli olduğunun belirtilmesi CMK'nın 225/1. maddesine uygun değildir.

Bu nedenlerle sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında usulüne uygun sahtecilikten açılmış bir dava bulunmadığı..." gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hükümler gibi sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.07.2017 tarihli ve 348663 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 29.06.2021 tarih ve 4719-3198 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI