muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11115, Karar No: 2014/11406, Tarih: 20.10.2014

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının dayandığı harici satış sözleşmesindeki söz konusu imzanın davalıya ait olup olmadığı hususu tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, dava konusu 101 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki davalının 400/2650 payının tapu tahsis belgesine dayalı olarak 02.02.2009 tarihinde tescil edildiği görülmektedir. Davacı, bu payın kendisine tescilden önce 07.08.2000 tarihinde haricen satıldığını iddia ederek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Bozmadan sonraki Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 17.12.2013 tarihli 8882 no'lu raporunda, harici senetteki ilgili imzanın teşhisi götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, karalama tarzında basit tersimli olması nedeniyle davalının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir. 07.08.2000 tarihli harici senet mümzi tanıkları R.. H.. ve mahalle muhtarı S.. K.. ise ifadelerinde, davalının taşınmazdaki evini davacıya satarak bedelini aldığını, taşınmazı da davacıya teslim ettiğini, davacının eve zilyet olduğunu, senetteki imzaların kendilerine ait olduğunu belirtmişlerdir.

Harici satış senedindeki imzanın davalıya ait olup olmadığının belirlenmemiş olması, imzanın davalı tarafından atılmadığı, harici senedin davalının iradesi ile tanzim edilmediği anlamına gelmez. Senette imzası bulunan tanıklar senedin içeriğini doğruladığına göre davacının satış ve temlik işlemini kanıtladığının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davacının önceki bozma ilamımızda işaret edildiği üzere 2981 sayılı Kanundan yararlanıp yararlanamayacağı hususunun araştırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10403, Karar No: 2025/16368, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/10403 E.  ,  2025/16368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1667 E., 2023/305 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/188 E., 2020/276 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK7nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının kaldırılarak; 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11683, Karar No: 2017/150, Tarih: 26.01.2017

**9. Ceza Dairesi         2015/11683 E.  ,  2017/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

24.12.2009 tarihli yakalama, üst arama ve el koyma tutanağına göre suça konu uyuşturucu maddelerin bulunduğu çantayı otobüsün bagajına iki bayan tarafından

getirildiğinin olay yeri kameraları ile tespit edildiği, sanık ...’in savunmalarında bu bayanların diğer sanık ...’in kızkardeşi olduğunu ve uyuşturucu maddelerin bu kişiler vasıtasıyla kendisine sanık ... tarafından gönderildiğini belirtmesi, sanık ...’in telefon görüşmelerinin incelenmesi sonucu aldırılan bilirkişi raporuna göre suç tarihinde sanık ...’in, sanık ...’in kızkardeşi ... ile telefon görüşmesi olduğunun tespiti, soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan otobüs muavini ...’nın da uyuşturucu maddelerin iki bayan tarafından getirildiğini beyanı karşısında; ... yöntemince dinlenerek özellikle bahse konu telefon görüşmesinin içeriği, sanık ... ile olan ilgisi ve olay yerinde yanında bulunan diğer bayanın kim olduğu sorularak tespiti ile bu kişininde olay ile ilgili beyanına başvurularak hukuki durumlarının tayin ve tespiti, yine ...’nın da tanık olarak dinlenerek, bu kişiye ...’in ve tespiti halinde diğer bayanın çantayı getiren kişi olup olmadıkları hususunda teşhis yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3626, Karar No: 2018/8629, Tarih: 25.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3626 E.  ,  2018/8629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle öldürme suçundan şüpheli ... işletmesi hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/07/2017 tarihli ve 2017/92037 soruşturma, 2017/63782 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/11/2017 tarihli ve 2017/3324 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre, maktülün trene binmek isterken boşluğa düşerek hayatını kaybettiği olayda, ... işletmesinin asli kusurlu olduğuna ilişkin 24/06/2014 tarihli bilirkişi raporu karşısında, olayın meydana gelmesine sebebiyet veren trenin makinisti ve kondüktürü ile diğer sorumlu ... işletmesi görevlilerinin araştırılıp tespit edildikten sonra ifadeleri alınarak, toplanacak diğer deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre hukukî durumun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, olayın özel hukuk kapsamında kaldığından bahisle eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla merciince itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/04/2018 gün ve 94660652-105-34-1478-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...'ye ait 10072 sefer sayılı E 14000 tipi elektrikli 6 vagonlu banliyö treninin olay günü Haydarpaşa istikametinden Pendik istikametine seyri sırasında durduğu Feneryolu durağında kondüktörün yolcuların binişini kontrol edip kapıların kapanması yönünde işaretini verip yerine geçmesinin hemen ardından perona bebek arabasıyla gelen müteveffanın trenle istasyon platformu arasındaki boşluk dolayısıyla trene binmekte zorlanmasıyla güvenlik görevlisi yardımıyla çocuğunun trene bindirildiği kendisinin de bebek arabasını trene bindirdikten sonra kapıların kapanmasıyla bir kısmı dışarıda kalan bebek arabasının kollarından tutunarak hareket eden trenle birlikte ilerlemesiyle dengesini kaybederek vagonla peron arasındaki boşluktan düşerek tren altında kalıp hayatını kaybettiği olayda, bilirkişi raporlarında tren ile peron rıhtımı arasındaki mesafenin yolcuların güvenle trene bineceği mesafeden daha fazla olması, standartlara uygun olmaması nedeniyle ve trenin kapılarının açık olması halinde hareket etmemesini sağlayan sistemin bir şekilde devre dışı olması sebebiyle ...'ye kusur izafe edildiği, burada kusur izafe edilenin elbette kurumun ilgili yetkilileri olduğu anlaşılmakla söz konusu yetkililerin araştırılıp tespit edildikten sonra gerekli soruşturma yapılarak toplanacak deliller ışığında neticesine göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından “... işletmesinin, farklı anonim şirketlerinin bağlı ortaklıkları ile faaliyet gösteren İktisadi Devlet Teşekkülü vasfında tüzel kişi olduğu, özel hukuk açısından hak ve fiil ehliyetlerine sahip olan ... işletmesinin işlemleri neticesinde tazminat sorumluğu kapsamında ve bilirkişi raporu doğrultusunda kusurlu olduğu kabul edilebilse de bu durum işletmenin ceza hukukundaki suç failliği ve ceza sorumluluğu için aranan kusur ve hareket yeteneklerine de sahip olduğu anlamına gelmediği, suç ve ceza politikası gereği olarak ancak gerçek kişilerin suç faili olabildiği ve keza ... işletmesinde görevli makinist ve kondüktör hakkında ihbar eden mahkeme tarafından yargılamanın yapılarak mahkumiyet kararının verildiği, Anayasamızda da güvence altına alınan ceza sorumluluğunun şahsiliği kuralının bir gereği olarak işlenen suç dolayısıyla özel hukuk tüzel kişileri hakkında ceza hukuku kapsamında sadece güvenlik tedbiri niteliğinde yaptırımlara hükmedilebileceği ve güvenlik tedbiri uygulanmasının da istisnai bir uygulama olarak sadece kanunun özel olarak belirtilen hallerde uygulanabileceği, atılı suç yönünden tüzel kişiler hakkında güvenlik tedbiri uygulanacağına ilişkin hüküm bulunmadığı, böylelikle suçtan zarar görenler ile bilirkişi raporunda kusurlu olduğu tespit edilen ... işletmesi arasında meselenin özel hukuk kapsamında kaldığı” gerekçesiyle verilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2017 tarih 2017/92037 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/11/2017 tarih 2017/3324 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3589, Karar No: 2025/3503, Tarih: 23.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3589 E.  ,  2025/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/602 E., 2023/10 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 01.07.2013 tarihli yazısı ile 2007, 2008 ve 2009 yılı ... Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün ilgili maddelerini dayanak göstererek müvekkili hakkında toplam 596.245,10 TL cezai şart uyguladığını ve sözleşmesini 7 (yedi) yıl süreyle feshettiğini, Kurum zararı olarak reçete bedeli toplamı olan 52.236,52 TL’yi tahsil edeceğini bildirdiğini, davalı Kuruma fatura edilen reçetelerin sahte olmadığını, uzman hekimler tarafından düzenlendiğini, kaldı ki müvekkilinin reçetelerin sahte olup olmadığını bilemeyeceğini ileri sürerek; davalı Kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitini, muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu Kurum işleminin mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.07.2015 tarihli kararıyla; davaya konu sahte reçetelerin davalı Kuruma fatura edilmesinde davacı eczacının kastının bulunduğu, bahse konu reçeteler üzerinde davacı eczacı ve çalışanlarınca tahrifat yapıldığı, reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın davacı eczacı çalışanına ait olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacı hakkında tesis edilen Kurum işleminin sözleşmenin feshi ve reçete bedeli yönünden; sözleşmenin 3 ay süre ile feshine, toplam 22.913,08 TL reçete bedelinin faiziyle birlikte tahsiline şeklinde uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 05.04.2018 tarihli ilamla; tarafların diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 Protokolü ile dava konusu cezai işlemin dayanağı olan 2012 Protokolünün (5.3.5) ve (5.3.14) maddelerinin yürürlükten kaldırıldığı, Mahkemece aynı Protokolün (6.12) maddesi uyarınca 2016 yılı Protokolünün değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin 15.06.2021 tarihli kararıyla; 17.11.2020 tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne, sözleşmenin feshine ilişkin Kurum işleminin iptaline, muarazanın sözleşmenin devamı şeklinde giderilmesine, davacının 10.719,06 TL reçete bedeli ile 483.468,10 TL cezai şart bedelinden sorumlu olduğu, bakiye sahte reçete ve cezai şart bedeli toplamı olan 154.294,46 TL'den davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Dairece verilen 17.05.2022 tarihli ilamla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, Mahkemece yargılama sırasında alınan 17.11.2020 tarihli bilirkişi heyeti raporu dikkate alınarak, davaya konu sözleşmenin feshine yönelik Kurum işleminin iptaline, Kurumca tahsil edilmiş olan reçete bedellerinin 2016 yılı Eczane Protokolünün (6.12) maddesi uyarınca geri iadesinin istenemeyeceğine, davacı hakkında cezai şartın toplam 494.187,16 TL olarak uygulanmasına, davacının 102.057,94 TL cezai şart bedelinden davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay ilamında hüküm kısmının net olarak belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davaya konu sözleşmenin feshine yönelik Kurum işleminin iptaline, Kurumca tahsil edilmiş olan reçete bedellerinin 2016 yılı Eczane Protokolünün (6.12) maddesi uyarınca iadesinin istenemeyeceğine, davacı hakkında cezai şartın toplam 494.187,16 TL olarak uygulanmasına, davacının 102.057,94 TL cezai şart bedelinden davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine

karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin açık bir şekilde giderilmediğini, Mahkeme huzurunda ve ceza yargılamasında tanık olarak dinlenenlerin reçetede yazılı ilaçları aldıklarını ve kullandıklarını beyan etmeleri hususuna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığını, Mahkemece cezai şarta hükmedilmesine ilişkin kararı kabul etmemekle birlikte, kabul edilmesi halinde dahi cezai şart bedelinin fahiş olması nedeniyle tenkis edilmesi gerektiğini, davalı taraf lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; Mahkemece hükme esas alınan raporda yapılan hesaplamada Protokolün (6.17) maddesinin dikkate alınmadığını, bu hususta rapora karşı yapılan itirazların değerlendirilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

2. Davalı vekili; Mahkemece hükme esas alınan raporda yapılan hesaplamada Protokolün (6.17) maddesinin dikkate alınmadığını, bu hususta rapora karşı yapılan itirazların değerlendirilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı hakkında tesis edilen sözleşmenin feshine yönelik Kurum işleminin iptali ile reçete ve cezai şart bedelinden davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen ve usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının yeniden incelenemeyecek olmasına ve vekalet ücretlerinin hüküm altına alınan miktara göre belirlendiğinin anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7506, Karar No: 2007/8682, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7506 E.  ,  2007/8682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası ve sigorta poliçesinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 04.04.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, ... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.