muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21118, Karar No: 2017/8228, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21118 E.  ,  2017/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 20.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalı şirket tarafından davacı şirketin elektrik kullanımı nedeniyle 5499228 ve 5499355 tesisat numaralı aboneliklere tahakkuk ettirilen elektrik faturalarında kayıp-kaçak bedeli olarak haksız şekilde tahsil edilen toplam 11.636,34-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak davacı şirkete verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

./..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18896, Karar No: 2014/1138, Tarih: 22.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18896 E.  ,  2014/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.05.2013

NUMARASI :Esas no:2011/442 Karar no:2013/546

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, velayet ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kararın hüküm bölümünde tarafların nüfus kayıt ve kimlik bilgileri yazılmamış ise de karar başlığında bu bilgiler yazılı olup, infazın bu bilgiler ışığında yapılabileceğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının özel bir hastanede radyoloji teknisyeni olarak çalıştığı, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmediği halde davacı kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri yanlış olmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8380, Karar No: 2015/14440, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8380 E.  ,  2015/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2011/73-2013/333

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11628, Karar No: 2020/19516, Tarih: 14.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/11628 E.  ,  2020/19516 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında ''...silikon yapmakta kullandığım üzerimde bulunan bıçak yere düştü'' şeklindeki tevilli ikrarı, suça konu bıçağın ele geçirilmiş olması, katılanlara elindeki bıçağı göstererek “asarım seni, keserim seni” demesi şeklinde gerçekleşen eyleminin tek bir silahla tehdit suçunu oluşturması karşısında, katılanların iddiasını doğrulayan tanık ...'nin beyanına neden itibar edilmediği de tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hem tehdit hem silahla tehdit suçlarından ayrı ayrı beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4105, Karar No: 2025/1209, Tarih: 27.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2023/4105 E.  ,  2025/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/29 E., 2023/692 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1615 E., 2021/869 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, birleşen davaya ilişkin olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili birleşen davada; davacı şirketin "Brode Tül İşleme" işi yaptığını, davacının işletmesine komşu olan ve davalı ... adına kayıtlı tekstil boyama fabrikasında, 08.11.2017 günü kazan dairesinin patladığını ve davacıya ait ... plakalı aracın ve işletmenin zarar gördüğünü, yine bu patlama sebebiyle davacının işçilerinden birinin vefat ettiğini, bu zararlara ilişkin olarak Bursa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/122 D.İş sayılı dosyasından düzenlenen bilirkişi heyet raporu ile işletmedeki bir kısım zararların tespit edildiğini, bunların yanı sıra işletmenin yaklaşık bir ay çalışamadığını, dava tarihi itibariyle halen tam kapasite çalışır duruma geçemediğini, bu nedenle maddi kayıpların oluştuğunu, söz konusu işyerinin denetiminin davalı tarafından yapılmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla işletmedeki makine ve teçhizata verilen zarar nedeni ile 8.000,00 TL tekstil ürünlerine verilen zararlar sebebiyle 9.800,00 TL işletmenin çalışamamasından doğan zararlar sebebiyle 100,00 TL davacıya ait araca verilen zararlar sebebiyle araç değer kaybı olmak üzere 100,00 TL olmak üzere toplam 18.000,00 TL nin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının dava dilekçesinde belirttiği zararların meydana gelmesine sebebiyet veren kazan patlaması olayı ile müvekkilinin eylemi arasında uygun nedensellik bağı bulunmadığını, patlamanın meydana geldiğini iş yerinin, 1990'lı yıllarda işyeri açma ve çalışma ruhsatı verme yükümlülüğünün Gürsu Belediyesi ile İl Sağlık Müdürlüğüne ait olduğu dönemde faaliyete başlamış ve müvekkili OSB kurulduğunda faaliyette olan bir işyeri olduğunu, olayda davalının sorumluluğunu gerektirecek herhangi bir kusur durumu söz konusu olmadığını, Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/96050 H.nolu dosyasına sunulan bilirkişi raporunda da, buhar kazanındaki patlamanın vanaların zamanında açılmaması nedeni ile oluşan yüksek basınçtan yani tamamen kazanla ilgilenen kişinin hatasından ve, ihmalinden kaynaklandığını, bu nedenle de müvekkilinin patlamadan dolayı meydana gelen zararlardan sorumlu tutulabilmesinin hukuken mümkün olmadığını, söz konusu bilirkişi raporunda patlamadan dolayı sadece işyeri sahibi ... ile patlamada ölen oğlunun kusurlu olduğunun tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın haksız fiilden kaynaklandığı davalı tarafın ancak kusuru oranında meydana gelen gerçek zarardan sorumlu olacağı, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/701 Esas sayılı dosyasında düzenlenen kusur raporlarını değerlendirir 04.06.2021 tarihli rapor ve 23.09.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda; davalı ...'ye ait işletmede bulunan buhar kazanının katı yakıtlı olduğu, buhar kazanının yakılmadan önce buhar vanalarının kapatılması, kazanının yakılması sonrasında ise ısı yükselmesi ile buhar vanalarının açılarak kazanda oluşan yüksek basıncın düşürülmesi gerektiği, buhar vanalarının açılmadığı takdirde kazanın yüksek basınç sebebiyle patlamasının kaçınılmaz olduğu, olayda buhar kazanından sorumlu olan davalı çalışanlarının gerekli teorik ve uygulamalı eğitimi almadığından buhar kazanı vanalarının açılmadığı, meydana gelen kazada yeterli tedbirleri almayan davalı işletme sahibi ...' in %100 oranında kusurlu olduğu, davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığının ise meydana gelen kazada genel denetim yetkisinden kaynaklı olayın gerçekleştiği ve atfı kabil kusuru olduğunun sabit olmadığından bu davalının kusursuz olduğu kanaatine varıldığı, raporun hüküm kurmaya elverişli, gerekçeli ve denetime açık olduğu, davalı Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığının kusuru bulunmaması nedeniyle davacının bu davalıdan talepte bulunamayacağından birleşen davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kazaya neden olan iş yerinin OSB kurulmadan önce ruhsat aldığı, Gürsu Belediyesi ve ya İl Sağlık Müdürlüğünün yetkili olduğu dönemde işe başladığı, Bursa Ağır Ceza Mahkemesine rapor sunan iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyeti raporunda; kazanın meydana gelmesinde, müteveffa ... ve şirket sahibi babası ...'in kusurlu olduğu, başkaca bir kişi ya da kuruma kusur izafe edilemeyeceğinin bildirildiği, bilirkişi kök ve ek raporlarında buhar kazanının yakılmasından sonra kapalı olan vanaların açılmasının vasıfsız ve eğitimsiz bir çalışana bırakılmasının, olayın meydana gelmesinde tek etken olduğunun tespit edildiği, asıl dava davalısı ...' in yüzde yüz kusurlu olduğu, birleşen dava davalısı OSB'ye izafe edilen kusur bulunmadığından birleşen davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, birleşen davaya yönelik olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığına 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 23/2. maddesiyle, iş güvenliği konusunda koordinasyon, denetim ve bakanlığa bildirim konusunda açık yükümlülük yüklendiğini, mevzuat gereği organize sanayi bölgelerinin sınırları içerisinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi ile her türlü işletmenin denetimi OSB yönetimi tarafından yapıldığını, denetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle meydana gelen zararda tam kusurlu olan OSB'nin diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorum olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; buhar kazanının yakılmasından sonra kapalı olan vanaların açılması görevinin, bu konuda eğitim belgesi almış ve sorumluluğu üzerinde olan iş yeri sahibinin oğlu ... tarafından belgesi ve eğitimi olmayan vasıfsız ve eğitimsiz bir çalışana bırakmasının, olayın meydana gelmesinde tek etken olarak tespit edilmesine, birleşen dava davalısı OSB'ye izafe edilecek bir kusurun bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebep ile;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8156, Karar No: 2018/6374, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8156 E.  ,  2018/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığının iddia olunduğu somut olayda; sahte fatura kullanmak suçlarında suçun failinin tüzel kişilerin kanuni temsilcisi olacağı ve ... İnş. Turz. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şirketinin %95 ortak ve şirket müdürünün sanık olduğu cihetle yapılan incelemede; sanığın kardeşi ... ... şirketin ortağı, kendisinin de yetkilisi olduğunu, rahatsız olduğu dönemde kardeşinin tek başına mal satmış gibi faturalar düzenlediğini, işçilerin sigortalarından düşebilmek için de karşı iş yerlerinden fatura aldığını savunması, sahte fatura kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, bu faturaları düzenleyen ... Mühendislik İnş. Ltd. Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun onaylı örneğinin dosya içerisine alınması, karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorulması ve bu şirketin yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sanığın savunmasında adı geçen ... ... isimli şahsın tanık olarak beyanına başvurulması ve bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince, VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

1) Vergi Usul Kanunu'nun 359/b' de düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının düzenleniş şekli, içeriği ve amacının TCK'da düzenlenen sahtecilik suçlarından farklı olduğu, TCK' da belgenin düzenleniş biçimi ve (özellikle resmi belgede) bulunması gereken zorunlu unsurların suçun unsuru kabul edildiği halde VUK'da düzenlenen belgelerin niteliği, (özel belge oluşu) suçun işleniş şekli ve VUK 359/b'nin düzenleniş amacı nazara alındığında VUK'da belge ve şekil denetiminin suçun unsuru olmadığı, unsuru haline getirilmesininde 359/b son cümledeki tanım ve VUK'nun düzenleniş biçimi ile bağdaşmayacağı, 359/b'deki suçta, belgede şekil denetiminin ön şart haline getirilmesinin bu maddede düzenlenen suçun işlenemez suç haline dönüşmesine neden olacağı, bu nedenle VUK 359/b'deki sahtecilik denetiminin belge şeklinin değil, içeriğinin yani vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin denetimi şeklinde yapılması gerektiği,

2) VUK'nun 359/b maddesi "kaçakçılık suçları ve cezaları" başlığı altında düzenlenmiş olup ceza içeren kanunların başlık ve içeriklerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, VUK' daki belgelerin özel belge olarak kabul edilmesi nedeni ile VUK'da düzenlenen belgelerde şekil denetiminden ziyade içerik denetiminin esas olduğu, nitekim VUK 359/b son cümledeki sahtecilik tanımına göre aldatma kabiliyetinin içerikte aranacağı içerik sahteciliğinin ise VUK 3. maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince "her türlü delille" ispat edilebileceği, belgede bazı bilgilerin eksik olması nedeniyle VUK 227/3 maddesi gereğince belge düzenlenmemiş sayılsa bile yok hükmünde sayılamayacağı, çünkü düzenlenmemiş sayılan bu belgelerin VUK 3. maddesi gereğince her türlü delil kapsamında vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin isbatında ve ceza soruşturmasında delil olarak kullanılabileceği, belgenin şekil şartlarını taşıyıp taşımadığını denetlemenin VUK 359/b deki düzenlemenin içeriği ve amacı ile bağdaşmayacağı aşağıda belirtildiği gibi sadece idari ve mali yönden sonuçlarının bulunduğu,