muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5015, Karar No: 2014/14802, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5015 E.  ,  2014/14802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden oldukları müzakkere masrafı 20,00 TL, tebligat masrafı 27,00 TL, adli tıp masrafı 30,00 TL olmak üzere toplam 77,00 TL. Mahkeme masrafının, sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2515, Karar No: 2022/4943, Tarih: 12.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/2515 E.  ,  2022/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koşullu salıverilme kararının geri alınması talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Ankara 1. İnfaz Hakimliğiyle İnegöl İnfaz Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve İnegöl İnfaz Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 1. İnfaz Hakimliğinin 01/03/2022 gün ve 2022/3103 İnfaz Hakimliği Dosyası, 2022/3294 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31809, Karar No: 2014/15061, Tarih: 05.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31809 E.  ,  2014/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararın 01.04.2010 tarihinde sanığın yüzünde verilmesi karşısında, sanık müdafiinin 29.04.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7752, Karar No: 2019/2163, Tarih: 18.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7752 E.  ,  2019/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16966, Karar No: 2013/3204, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16966 E.  ,  2013/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

2013/1164 2013/3187

MAHKEMESİ :Giresun Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :23.06.2011

NUMARASI                   :Esas no: 2010/1    Karar no:2011/344

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliyken yeniden evlenenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet savcısı tarafından re'sen açılmıştır. (TMK. m. 145/1, 146) Dava ile, O.S.ile 1.7.2008 tarihinde akdedilen evliliğinin iptali istenmektedir.

Dosyaya alınan nüfus kayıtlarına göre; davalı O. 31.12.1980 tarihinde H.evli olduğu görünmektedir. O.diğer davalı S.evlendiğinde, H.evliliğinin bulunmadığını, H. 11.6.1980'de kesinleşen Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/163-201 sayılı kararıyla boşandığını, bundan sonra da H.bir evlilik yapmadığını, 31.12.1980'de A. evlendiğini, A.de 1988'de boşandığını, dolayısıyla davalı S.1.7.2008 tarihinde evlendiğinde evli olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır. Davalı O. tarafından, karardan sonra 12.9.2011 tarihine Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesinde 2011/632 esas numaralı H.evliliğinin iptali için dava açıldığı görülmektedir. Sözü edilen dava sonucunda verilecek hükümle, davalı O.H.evli olup olmadığı belirlenecek olduğuna göre, bahsedilen davanın neticesi, eldeki bu davada verilen karar üzerinde etkili olacaktır. Öyleyse sözü edilen iptal davasının bekletici sorun yapılması, o davanın sonuçlanmasına kadar yargılamanın bekletilmesi (HMK. m. 165) ve hasıl olacak soncuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,  bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının  yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.12.02.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5975, Karar No: 2014/8770, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5975 E.  ,  2014/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/3294, Karar No: 2019/4376, Tarih: 15.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3294 E.  ,  2019/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat; mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 152/1-a, 29, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası,

Katılan sanık ... hakkında;

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan TCK'nin 102/2, 35, 62/1, 53, 58/6-7, 54/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın nitelikli mala zarar verme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik eyleminin sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik eylemi dışındaki tüm suçların niteliği tayin ve sanık ...’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu meşru müdafaa şartları altında gerçekleştiği anlaşılmış, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan sanık ... vekilinin ise öldürme suçunun niteliğine, cinsel saldırıya teşebbüs suçunun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik göğüs kafesi sağ tarafta 2 cm’lik ekimoz oluşturacak şekilde emmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs boyutuna ulaşmadığı basit cinsel saldırı niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında sanık ...’nin 5237 sayılı TCK’nin 102/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 15/10/2019 gününde sayın Başkan ...’nın sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 25. maddesinin uygulanarak beraat karar verilmesine katılmadığına dair Başkan ...'nın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer hükümler yönünden oybirliği ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 15/10/2019 gününde sayın Başkan ...’nın sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 25. maddesinin uygulanarak beraat karar verilmesine katılmadığına dair Başkan ...'nın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer hükümler yönünden oybirliği ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 gün ve 2014-145 esas, 2016-25 karar sayılı kararı ile sanık ...’in mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına, öldürmeye teşebbüs suçundan meşru müdafaa nedeniyle beraatine, sanık ...’in cinsel saldırıya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, verilen hükmün ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece yapılan inceleme sonucunda sanık ... hakkındaki mala zarar verme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlerin onanmasına, mağdur sanık ... hakkındaki cinsel saldırıya teşebbüs suçundan verilen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mala zarar verme ve cinsel saldırıya teşebbüs suçları yönünden sayın çoğunluğa katılıyorum. Ancak öldürmeye teşebbüs suçunun meşru müdafaa kapsamında işlendiği gerekçesiyle verilen beraat hükmünün dosya kapsamına uygun olmadığı düşüncesinde olduğumdan bu suç yönünden sayın çoğunluğa katılmıyorum.

Dosyadaki bilgilere göre 1990 doğumlu mağdur sanık ... ile 1977 doğumlu mağdur sanık ...’nin olaydan 1,5 yıl önce tanışıp arkadaş oldukları, zaman zaman bir araya geldikleri açıktır.

Hadise tarihinde her iki mağdur sanığın saat 23 sularında buluşup şarap ve bira alarak bir süre ...’nin dükkanının önünde durdukları, bu sırada ...’nin telefonla internete girip gay videoları gösterdiği, ...’ın bu durumdan rahatsız olması nedeniyle oradan ayrılıp olay mahaline gelerek arabayı parkedip araç içerisinde alkol almaya başladıkları, aracın şoför koltuğunda ...’ın, ön sağ koltukta ...’nin oturduğu, ...’nin jel kıvamındaki bir sıvıyı içtikten sonra çok sıcak olduğunu söylerek üzerinde sadece boxer kalacak şekilde soyunduğu, ...’ın da soyunmasını istediği ancak ...’ın soyunmadığı, ...’nin ...’ın kolundan tutarak kendisine doğru çekip onun vücudunun üst bölgesini emmeye, ısırmaya başladığı, 2 yıl önce bel fıtığından ameliyat olan ...’ın kendisini geri çekemediği ancak aracın arka koltuğunda bulunan montunun cebinde maket bıçağı olduğunu hatırlayarak, montun cebinden maket bıçağını alıp, bıçağın ucunu açıp ...’ye doğru rasgele sallayarak, onun boğazında 8 cm kesi olacak şekilde yaraladığı, bunun üzerine ikisininde araçtan indikleri, ...’nin ...’ın üzerine doğru geldiği sırada, ...’ın bu kez arka cebindeki bıçağı çıkarıp ...’ye doğru salladığı, ...’nin sol göğsünde 4 cmlik, sol karında 5 cmlik kesi oluşacak şekilde yaralandığı iddia edilmektedir.

Mağdur sanık ... bu durumu emniyette müdafii huzurunda, Cumhuriyet savcılığında ve Sulh Ceza Hakimliğinde aynen “... burası çok sıcak oldu diyerek üzerindeki gömleği çıkarttı. Ben tamamen soyunduğunu görmedim. Daha sonra beni kollarımdan tutarak üzerine doğru çekti, vücudumun üst bölgesini ısırmaya, emmeye başladı. Ben şaşırdım, karşı çıkmaya çalıştım. Ancak bel fıtığından rahatsız olduğumdan dolayı kurtulamadım. Bu arada aracın arka koltuğunda montumun cebinde maket bıçağı olduğunu hatırladım ve montun cebinden maket bıçağını aldım, maket bıçağının ucu açık değildi. Ben elimle ittirerek ucunu açtım. Ve maket bıçağını ...’ye doğru rasgele salladım. Hava karanlık olduğu için ve araçta ışık kapalı olduğu için ...’nin neresine isabet etti bilmiyorum. Bıçağı salladıktan sonra ... beni bıraktı. Aracın kapısını açarak dışarıya çıktı. Bende benim taraftan dışarıya çıktım. ... üzerinde sadece kilot olduğu halde üzerime doğru geliyordu. Elinde cep telefonu vardı. Üzerime doğru gelince ceplerimi karıştırdım. Arka cebimde bıçak vardı. Onu aldım, ucunu açtım ve bıçağı ...’ye doğru rasgele salladım. Zannedersem ...’nin karın ve göğüs bölgesine doğru iki üç defa salladım. Bundan sonra ... benden uzaklaştı. Ben ise o anda ...’nin arabasına bindim ve arabayla kaçmaya çalıştım.” şeklinde anlatmıştır.

Şu hale göre, aracın ön sağ koltuğunda oturan ...’nin şoför koltuğunda oturan ...’a karşı basit cinsel saldırıda bulunduğu ...’nin elinde silahtan sayılabilecek

bir alet olmadığı, bu sırada şoför koltuğunda bulunan ...’ın aracın arka koltuğundaki montuna uzanabildiği, montun cebindeki kapalı maket bıçağını alıp açarak ...’ye sallayıp, onu boğazından yaraladığı anlaşılmaktadır.

Sanık ...’nin aracın sağ koltuğunda oturduğu sırada, şoför koltuğundaki ...’ı kendisine çekip, onu göğüs kısımlarından öpüp, ısırmaya başlaması nedeniyle ...’ın ...’yi yaralamasının meşru müdafaa kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmalıdır.

5237 sayılı TCK’nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa için haksız bir saldırının ve saldırı ile orantılı bir savunmanın bulunması gerekir.

Olay bu açıdan değerlendirildiğinde sanık ...’nin basit cinsel saldırı boyutunda eylemi olduğu ve eylemin devam ettiği sabittir.

5237 sayılı TCK’nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa için haksız bir saldırının ve saldırı ile orantılı bir savunmanın bulunması gerekir.

Olay bu açıdan değerlendirildiğinde sanık ...’nin basit cinsel saldırı boyutunda eylemi olduğu ve eylemin devam ettiği sabittir.

Sanık ...’nin ...’ı kendine çekip göğsünü emdiği sırada ... arka koltuktaki montuna uzanıp, mont cebindeki maket bıçağını alabilmiştir. Şoför koltuğunda oturup ön yan koltukta oturan kişi tarafından çekilen, kendini başka türlü kurtaramadığını beyan eden kişinin, aracın arka tarafındaki montun cebinde bulunan bıçağı alması imkansızdır. Şu hale göre ...’ın ... tarafından tam tutulduğu, ...’ın kendini kurtaramadığı şeklindeki savunması inandırıcı değildir. ...’nin cinsel saldırı sırasında elinde herhangi bir alet yoktur. Bu durumda arka koltuğa uzanabilen ...’ın alkollü olan ...’yi defetmek için ona yumrukla vurması ve ondan kurtulması mümkün iken, saldırı ile orantısız biçimde onu bıçaklaması eylemini haklı olmaktan çıkarır. Saldırıda kullanılan araç ile savunmada kullanılan araç arasında makul bi denge bulunmadığı takdirde savunmayı meşru müdafaa kapsamında değerlendirmek mümkün değildir. Araçtan indikten sonra dahi boğazından yaralanan ...’de herhangi bir silah bulunmadığı halde ... ona vurmaya devam etmiştir.

Bu durumda, sanık ...’ın eyleminin saldırıyla orantılı olmadığı ve tahrikle öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği düşüncesinde olduğumdan eylemi meşru müdafaa kapsamında değerlendiren sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

... Muhalif Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/8164, Karar No: 2020/225, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8164 E.  ,  2020/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-birleşen dava davacısının tüm, davacı-birleşen dava davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı-birleşen dosya davalısının açtığı asıl davada manevi tazminat talebi kısmen kabul edilirken diğer alacaklar tam olarak kabul edilmiştir. Bu halde manevi tazminat talebinin reddedilen kısmı yönünden vekil ile temsil edilen davalı lehin vekalet ücreti tayini yerindedir. Ancak diğer istemlerde red edilen kısım olmadığından bu kısım yönünden davalı-birleşen dava davacısı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki asıl davaya yönelik A/6 numaralı bendin hükümden tümüyle çıkarılarak, yerine;

"6-Maddi alacaklara yönelik talepler tam olarak kabul edildiğinden bu kısım için davalı-birleşen dava davacısı yararına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8065, Karar No: 2008/7305, Tarih: 10.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8065 E.  ,  2008/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.