muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11013, Karar No: 2018/5845, Tarih: 01.10.2018

7- Davacı tarafından kendisine doğrudan dava yöneltilen davalı ... şirketinin sorumluluğu halefiyet esasına dayalı olduğundan, eldeki davada, ancak sigorta ettiren/sigortalının kendisine karşı yöneltebileceği savunmaları dile getirebilecek, sigorta sözleşmesindeki defi’ileri ise ancak kendi akidine karşı yöneltebilecektir.

8- Somut davada, taşıma ilişkisinde taşıyıcı olan davalı ...’in şoförünün tek taraflı kaza ile hasara yol açtığı ve kaza tarihi itibariyle hasarın tamamından sorumlu olduğu kesin hüküm halini almıştır. Davalı ... şirketinin sorumluluğuna ilişkin kısım yönünden mahkeme kararının temyizi üzerine karar Dairemizce, sigorta poliçesi özel şartlarında yer alan “araç sürücüsünün

alkollü olması halinde” teminat koşulunun gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle bozulmuş ise de, bu husus sigorta sözleşmesinin tarafları yönünden geçerliliği tartışılacak bir düzenlemedir. Davalı taşıyan ..., sürücüsünün alkollü olmasını sorumluluktan kurtulma sebebi olarak davacıya karşı ileri süremediğine göre davalı taşıma sigortacısı sigorta şirketi de bu savunmayı ileri süremeyecektir.

9- Her ne kadar Dairemiz bozma ilamında, söz konusu hükmün sigorta genel şartları arasında olduğu zikredilmiş ise de, anılan hükmün poliçe özel şartlarında yer aldığı, ancak bu hususun maddi hataya mebni olarak bozma ilamına geçtiği ve hukuki bir öneminin de olmadığı kanaatindeyim.

10- Öte yandan, sigorta poliçesinde de, sürücünün alkollü olması hali tek başına sigorta teminatının ödenmemesi talebinin reddi sebebi olarak gösterilmemiştir. Zira Sigorta Özel Şartlar 2/c maddesinde bu husus “Sigortalının kendi araçları ile ve/veya istihdam ettiği kişilerin kullandığı araçlarla yapılan taşımalarda, araç şoförünün alkol veya uyuşturucu alarak ve/veya ehliyetsiz ve/veya yetersiz ehliyetle araç kullanmalarından veya araçlarda münhasıran bakımsızlıktan kaynaklanan teknik arızalardan dolayı emtiada oluşabilecek hasar ve ziyalarla ilgili tazminat talepleri; ancak kiralık araçlarla yapılan taşımalarda araç şoförünün alkol veya uyuşturucu alarak ve/veya yetersiz ehliyetle araç kullanmalarından veya bu araçlarda bakımsızlıktan kaynaklanan teknik arızalardan dolayı meydana gelen kaza sebebiyle emtiada oluşabilecek hasar ve ziya ile hırsızlık söz konusu olduğunda, sigortacı sigortalıya HASAR TAZMİNATINI ÖDEYECEK VE RÜCU HAKKINI KULLANACAKTIR” şeklinde olup, somut olayda da, kazaya yol açan araç davacı şirketin davalıdan kiraladığı bir araç olup, sigorta şirketinin hasar bedelini zarar gören davacıya ödemesi, akabinde de koşulları elverişli ise özel şartların 1. maddesi uyarınca kendi sigorta sözleşmesi akidine rücu etmesi gerekirdi. Diğer bir anlatımla poliçe özel şartlarındaki ilgili hüküm, tek başına sürücünün alkollü olması ve hatta kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşmesi halinde bile, sigorta tazminatının zarar gören üçüncü kişi (davacıya) ödenmesine engel değildir.

11- Bunun dışında, sigorta sözleşmesinin tarafları arasında görülecek davada dahi, poliçedeki “alkollü olarak araç kullanımı” tabirinin dikkatlice değerlendirilmesi gerekir. Bilimsel araştırmalara göre, sarhoşluk vermeyen bir çok ilaç kullanımı, hatta meyve suyu alımında ve daha bir çok gıdanın alımının dahi insan kanında bir miktar alkole rastlanmasına yol açabileceği gerçeği karşısında, kanda tespit edilen alkolün miktarı ve kana karışma sureti irdelenmeksizin, salt kanda her alkol tespiti halinde (somut olayda 0,18 promil) poliçenin geçersiz olacağı yönündeki düşüncenin de doğru olmadığı, ancak trafik güvenliğini tehlikeye sokacak miktar ve suretteki alkol alımlarının münhasıran poliçe hükmünün uygulanmasına yol açacağı kanaatindeyim.

Yukarıda anılan sebeplerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile sonucu itibariyle doğru olan ilk derece mahkemesi kararının onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan, istemin reddine karar veren Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/22353, Karar No: 2016/4583, Tarih: 17.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22353 E.  ,  2016/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 11.033,62 TL ana para ve 1.936 TL öğrenim dönemi işlemiş faizi olmak üzere ana paraya 21.09.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ve masraflarla birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın 02.09.2007 tarihinden itibaren ...nde öğrenim görmekteyken okuldan ayrılması nedeniyle 21.09.2011 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, davalı ...'ın borcu taksitlendirmek suretiyle ödemeye başladığını, davalının 5.214,84 TL asıl ve 285,16 TL faizi ile birlikte toplam 5.500 TL ödeme yaptığını, kalan borcun 11.033,62 TL ana para 1936 TL işlemiş faizi ile birlikte 12.969,62 TL borç tespit edildiğini ileri sürerek, 21.09.2011 tarihine kadar işlemiş yasal faizi ile birlikte 12.969,62 TL nin asıl alacağa 21.09.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 100. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanununun 84. maddesinde) ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için borçlunun faiz ve giderleri ödemede gecikmemiş olması gereklidir. Buna göre ödemede gecikilen alacağın öncelikle faize mahsubu gerekir ise de; davacı idarece, davalı tarafından yapılan 5.500 TL ödemenin 5.214 TL ana para, 285,16 TL işlemiş faiz için yapılan ödeme kabul ederek mahsup yaptığı dikkate alınarak yapılacak hesaplama doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, ana para ve faiz toplamı üzerinden yapılan toplam ödemeyi düşen rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Davacı vekili, dava dilekçesinde ana para ile birlikte ile birlikte ana paraya masrafların yapıldığı tarihten ilişik kesme tarihine kadar hesapladığı faizin tahsilini istemiş olup, bilirkişi raporunda hesaplanan asıl alacağa, masrafların yapıldığı tarihten ilişik kesme tarihi olan 21.09.2011 tarihine kadar faiz hesaplandığı gözetilerek, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 121. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanunun 104. maddesi) yer alan mürekkep faize hükmedilemeyeceği düzenlemesi uyarınca asıl alacağa ilişik kesme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken asıl alacak ve faiz toplamı üzerinden dava tarihinden faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1266, Karar No: 2025/5336, Tarih: 15.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1266 E.  ,  2025/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından sanık ... 'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 123/1 ve 43/2. (2 kez) maddeleri gereğince 3 ay 22 gün ve 11 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2016/831 esas, 2020/535 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27.07.2023 gün ve 94660652-105-35-11766-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.09.2023 gün ve 2023/90217 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136/1, 134/2, 125/2, 123/1 ve 106/1-2. cümle maddeleri uyarınca verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından beraatine, hakaret suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçları yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2016/831 esas, 2020/535 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29713, Karar No: 2012/20693, Tarih: 21.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/29713 E.  ,  2012/20693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazların reddine ancak,

1)Suçta kullanılan süpürge sopasının 5237 sayılı Yasanın 6/f-4. maddesi uyarınca silah olarak kabul edilip edilmeyeceği bu suretle TCK’nin 86/3-e. maddesi ile artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,

2)Oluş ve kabule göre müşteki ...'ın sanığın oğlu Suat'a vurarak burnunu kırması üzerine sanığın müştekiyi yaraladığı anlaşılmakla sanık lehine TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK’un 326/son maddesi gözetilerek bu nedenlerle BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15437, Karar No: 2012/20681, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15437 E.  ,  2012/20681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2011 tarih ve 2011/56-2011/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı aracın davalılardan Ankara Sigorta A.Ş. Gazipaşa Acentesi tarafından kasko sigortası ile sigortalanmış olduğunu, bu sigortanın yük kasko sigortası olarak tercih edildiğini ve yapıldığını, kasko kapsamına aracın taşıyacağı yükün ve yurt içi nakliye sorumluluk klozunun dahil edilmiş olduğunu ve klozlara ait primlerinde ödenmiş olduğunu, aracın üzerinde yük bulunur iken karışmış olduğunu kaza neticesinde meydana gelen hasar ile ilgili olarak ilgili sigorta şirketine başvurduklarını ancak ilgili şirket tarafından oluşan zararlarının giderilmediğini, bu durumdan poliçenin düzenlenmesine aracı olan diğer davalının da sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın kabulü ile kaza tarihinde araç üzerindeki yük bedeli olan ve belirlenen 38.380 TL.nin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, poliçede belirtilen genel ve özel şartların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacı tarafça özel şartlara aykırı olarak taşınan yükün kasko sigortası kapsamında sayılmasının mümkün olmadığını, özellikle davalı ... şirketinin yalnızca kasayı, kasanın kendisine gelecek zararları teminat kapsamına aldığı, ancak belirlemiş olduğu özel şartlarla da eğer taşınacak olan emtia, yaş meyve sebze ise bunun frigorifik özel araçlarla taşınması gerektiğini belirterek teminat kapsamına almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin genel şartlar başlıklı kısmında özel şartlara atıfta bulunulduğu ve davacının talebinin özel şarta aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili, temyiz etmiştir.

1)Dava, taşıma sigortasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda açıklandığı üzere, rizikonun teminat dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davalılardan ... sigorta sözleşmesini yapan acentenin yetkilisi olup, yapılan sigorta sözleşmesinden sorumluluğu söz konusu olamayacağından yazılı gerekçeyle davanın reddi yerinde değil ise de mahkemece verilen karar netice olarak yerinde olduğundan, davalı ... hakkında davanın reddine dair sonucu itibariyle yerinde olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ile davalı ... arasında yapılan sigorta sözleşmesine ilişkin poliçenin özel şartlarında, “... dondurulmuş ve/veya soğutulmuş gıda, yaş meyve ve sebze gibi frigorifik ve kontrollü atmosferik şartlarda taşınması gereken her türlü emtia, yumurta emtiası ile ev eşyası taşımasından doğacak tazminat talepleri işbu sigorta teminatından hariçtir.” hükmü mevcut olup mahkemece de bu hüküm gereğince rizikonun teminat dışında olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, bu tür durumlarda rizikonun teminat dışı olarak kabul edilebilmesi için meydana gelen riziko ile teminat dışı sayılan hal arasında illiyet bağı bulunması gerekmektedir. Somut olayda frigorifik araçla taşınmama nedeniyle bir hasar meydana gelmemiş, riziko sonucu ortaya çıkan zarar trafik kazası sonucu olmuştur. Bu itibarla meydana gelen rizikonun teminat dışı olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... hakkında sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4417, Karar No: 2019/7209, Tarih: 05.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4417 E.  ,  2019/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili ... ve diğer müvekkillerinin muris.....kardeş olduğunu, ..... komisyonlarının 2924 sayılı Kanuna göre yaptığı çalışmalarda.....mahallesi 380 parselde hak sahibinin ..., 378 ve 383 parsellerde hak sahibinin.....olduğunun tespit edildiğini, müvekkillerinin adlarına tespit edilen 2/B parsellerini 2924 sayılı Kanun çerçevesinde satın alarak adlarına tescil ettirmek için tespit edilen 378 parsel için 10.582,530 TL ve 383 parsel için 8.523.00 TL’nin müvekkillerinin murisi ..... tarafından; 380 parsel için belirlenen 7.371,00 TL'nin de diğer müvekkili ... tarafından .....hesaplarına yatırıldığını ancak davalı idare tarafından müvekkilleri adına tescil işlemi yapılmadığı, 6292 sayılı Kanun çerçevesinde davalı idareye müracaat ederek daha önce bedelini yatırıp tapusunu alamadıkları parsellerin tapusunu veya parasının iadesini talep ettiklerini, Orman Bölge Müdürlüğünce verilen resmi cevapta 2924 sayılı Kanun uygulamalarının 12.12.2000 tarihinde bakanlık tarafından durdurulduğunu, bu itibarla da tapularının verilemeyeceğinin; müvekkiller tarafından yatırılan bedel de banka kanalıyla o tarihte ..... aktarıldığından.... olarak bu paraları iade edemeyeceklerinin beyan edildiğini, ... tarafından 6292 sayılı Kanun kapsamında 383 nolu parsel için 415.038 TL ve yine 378 nolu parsel için ise 450.907,80 TL değer biçildiğini ve bu bedelin yatırılması mukabilinde tapuların adlarına tescil edileceğinin bildirildiğini, müvekkillerinin davalı idareye müracaat ederek 6292 sayılı Kanun çerçevesinde tebliğ gereklerini yerine getireceklerini ancak kendileri tarafından daha evvel 2924 sayılı Kanun kapsamında yatırılan bedellerin bugüne uyarlanmak sureti ile belirlenen satış bedelinden ya mahsup edilmesini, yahut önceden yatırılan bedellerin faizi ile birlikte iade edilmesini talep ettiklerini, müvekkillerinin bu müracaatlarının da davalı idare tarafından sonuçsuz bırakıldığını, müvekkillerinin hak kaybına uğramamak için işbu parsellere ait bedelleri taksitlendirmek sureti ile davalı idareye ödemeye başladıklarını belirterek öncelikle müvekkillerinin ödedikleri bedellerin ayrı ayrı dava açılma tarihi itibarı ile uyarlanmak sureti ile yasal faizi de eklenerek, 6292 sayılı Kanun kapsamında anılan parseller için belirlenen ve müvekkilleri tarafından ödenecek olan bedelden mahsup edilmesine; bu mümkün olmadığı takdirde ise fazlaya ve yargılama sırasında belirlenecek uyarlama değerleri üzerinden ıslah hakları saklı kalmak kaydı ile 2924 sayılı Kanun çerçevesinde müvekkilleri tarafından yatırılan toplamda 26.476 TL bedelin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte dava açılma günü itibarı ile uyarlanarak davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, para ödenmesinin üzerinden 15 yıl geçtikten sonra dava açıldığından ... hakkındaki davanın zamanaşımı nedeni ile reddine, satın alınan taşınmaz Hazineye ait olduğundan ve bedeli Hazineye devredildiğinden ......hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 05/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11513, Karar No: 2017/1910, Tarih: 07.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/11513 E.  ,  2017/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aplikasyon ve 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... AŞ ve ...Turizm AŞ vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 07/03/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... Yönetimi vekili Av. Işıl Hilal Soylu Kurt ve davalılar ..., ... ve ... Vekili Av. ..., ... vekili Av. ..., ...Turizm İnş. San ve Tic. A.Ş. - ... ve ... vekili Av. ... ..., Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili 14.08.2012 tarihli dava dilekçesi ile ... ili, ...ilçesi, 256, 255, eski 259, eski 262, eski 263, eski 183, eski 188, eski 193, eski 195, eski 254, eski 257, eski 260 ve eski 261 parsellerin ve... - ... yolunun ... sınırları içinde kalan kısımlarının oluşturduğu ... III Özel Ormanında 19 nolu ... Kadastro Komisyonunca yapılan ve 07.06.2010 tarihinde ilân edilen hatalı aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti ve tescili ile dava konusu taşınmazların tapu kaydının beyanlar ve şerhler hanesinde idare aleyhine bulunan tüm şerh ve beyanların kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ..., ...İlçesi, 256 - 255 eski 259, eski 262, 263, 183, 188, 193, 195, 254, 257, 260 ve eski 261 no.lu parsellerin ve ...-...yolunun ... sınırları içinde kalan kısımlarının oluşturduğu ... III Özel Ormanında 19 nolu ... Kadastro Komisyonunca yapılan ve 07/06/2010 tarihinde kesinleşen 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespitine, karar kesinleştiğinde, yok hükmünde olan uygulamaya ilişkin tüm şerh ve beyanların tapu kayıtlarından kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ile davalı ...,...ve ...Turizm AŞ,...İnş. AŞ., ..., Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

...’de 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1938 yılında yapılarak kesinleşen ... tahdidi ile 5 nolu ... Kadastro Komisyonunca yapılıp, 14.09.1982 tarihinde ilân edilen herhangi bir nedenle ... sınırı dışında kalan ormanların kadastrosu, sınırlaması yapılan Devlet ormanları ile özel ormanların aplikasyonu ve 2/B uygulaması; 19 nolu ... Kadastro Komisyonunca 07.06.2010 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, 1959 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

...’de 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1938 yılında yapılarak kesinleşen ... tahdidi ile 5 nolu ... Kadastro Komisyonunca yapılıp, 14.09.1982 tarihinde ilân edilen herhangi bir nedenle ... sınırı dışında kalan ormanların kadastrosu, sınırlaması yapılan Devlet ormanları ile özel ormanların aplikasyonu ve 2/B uygulaması; 19 nolu ... Kadastro Komisyonunca 07.06.2010 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, 1959 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, ... (3) Özel Ormanının 1981 yılında belirlenen sınırları ile 2010 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmasındaki sınırlarının ölçü, koordinat ve alan olarak birbirinden farklı olduğu, ayrıca, 2010 yılındaki çalışmayı yapan 19 numaralı

... Kadastro Komisyonu üyeleri hakkında ... 37. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/434 sayılı dosyası ile kamu davası açılmış olmakla, komisyon üyelerinin yaptığı işlemlerin yok hükmünde sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.