muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15495, Karar No: 2014/15138, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15495 E.  ,  2014/15138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...19.Asliye Ticaret Mahkemesi ve ...14. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince; kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise ;uyuşmazlığın 5464 sayılı yasadan kaynaklandığı gerekçesiyle davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK. hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...19. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3385, Karar No: 2014/21136, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3385 E.  ,  2014/21136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/292, Karar No: 2018/249, Tarih: 05.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/292 E.  ,  2018/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tazminat, nama ifaya izin davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar Sabahattin Çakır ve arkadaşları vekili Av. ... ile asıllardan ... ve asli müdahil ... gelmiş olup, tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, taraflar arasında 01.08.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme gereğince yükleniciye isabet eden dairelern kademeli olarak satış yetkisinin verileceğinin kararlaştırıldığını, 3. kat betonunun atılmasına rağmen müvekkiline isabet eden 2. Bağımsız bölüme ilişkin satış yetkisinin verilmediğini, 1. Bağımsız bölüme yönelik yetkinin ise ancak keşide edilen ihtar sonrası verildiğini ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, şimdilik iş bedeli olarak 5.000,00 TL ile kazanç kaybı olarak da 5.000,00 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla maliyet bedeline yönelik dava değerini 183.757 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı arsa sahipleri vekili, sözleşmede belirlenen teslim tarihine göre, aradan 8 ay geçmesine rağmen inşaatın tamamlanmadığını, davalı yüklenicinin sözleşme uyarınca alması gereken dairelerden iki adetini almasına rağmen piyasaya olan borçları nedeniyle inşaata devam edemediğini ileri sürerek, yarım bırakılan inşaatın müvekkilleri arsa sahipleri tarafından davalı yüklenici adına yapılmasına izin verilmesi ve davalının piyasaya olan borçlarının, dairelerin zamanında teslim edilmemeleri sebebiyle doğan kira tazminatının ve projeye aykırı imalat nedeniyle doğan nesafet farkının davalı adına isabet eden 7 ve 8 no'lu daireler satılarak karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, " inşaatın yapı ruhsatı 21.03.2007 tarihinde alınmış olup buna göre inşaatın teslim tarihinin 21.07.2008 olduğu, sözleşmenin 15. maddesinde yükleniciye bağımsız bölümlerin aşamalı şekilde devredileceğinin kararlaştırıldığı, yüklenicinin 02.01.2008 tarihli ilk ihtarında inşaatın geldiği aşamaya göre 2 adet bağımsız bölümün adına devrini istediği, bilahare gönderdiği 28.08.2008 tarihli ihtarda ise dairelerden birinin tapusunun devredildiğini, ancak diğer bağımsız bölüm tapusunun henüz adına devrinin gerçekleşmediğini beyanla bu bölümün de ferağını istediği, arsa sahiplerince verilen ihtara cevapta, inşaatın süresinin dolduğu, işin projeye aykırı imal

edilidği vb. nedenlerle diğer dairenin ferağının verilmesi durumunda güvencesiz kalınacağından, bu nedenle devrin yapılmadığının bildirildiği, gerçekten de işin süresi 21.07.2008 tarihinde dolduğu halde, imalatın fiziki seviyesinin %32 aşamada olduğu, inşaatta projeye aykırılıklar bulunduğu, bu durumda davacı yüklenicinin edimlerini ifada temerrüde düştüğü, bu durumda asıl davada fesih isteminin dolayısıyla buna bağlı diğer istek kalemlerinin bu nedenle reddi gerekirken, fesih istemi ile imalat bedeline ilişkin istemin doğru olmadığı halde ve kazanç kaybının da belirtilen bu nedenle reddi gerektiğinden anılan kararın temyizi üzerine bozulması gerekirken, onanmasının yerinde görülmediği ve sözleşmenin feshi isteminin reddi durumunda taraflar arasındaki sözleşme ayakta kalacağından buna bağlı olarak birleşen davadaki arsa sahiplerinin talepleri konusunda esasa girilerek yapılacak inceleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine" dair Dairemizin uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davada fesih isteminin ve dolayısıyla buna bağlı isteklerin reddinin gerektiği, taraflar arasındaki sözleşme ayakta kalacağından birleşen davadaki davacı arsa sahiplerinin inşaatın tamamlanması için gerekli 427.475,48 TL'lik bedele ihtiyaç duydukları ve 7 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin değerinin de 510.000 TL olarak belirlendiği, bu itibarla her iki dairenin inşaatın tamamlanması için satılarak arsa sahiplerine namı ifaya izin verilmesi ve satış bedelinden arta kalan kısmın ise asıl davada davacı yüklenici adına bakaya bloke edilmesi gerektiği gerekçesiyle bir kısım davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı yüklenici vekili, temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı yüklenici vekili, temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınarak, asıl davada davalılar birleşen davada davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6638, Karar No: 2023/6174, Tarih: 25.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6638 E.  ,  2023/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki markaya haksız rekabet ve tecavüzün tespiti, önlenmesi, giderilmesi, alan adına erişimin engellenmesi ve maddi manevi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılar aleyhine İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde gerçekleştirilen delil tespiti sonucunda, davalıya ait ''www.kalekasalar.net'' web sitesinde müvekkile ait markanın haksız şekilde kullanıldığı tespit edildiğini, bu siteye erişimin engellenmesi tedbiren teminat karşılığında sağlandığını, Kale Kilit ve Kalıp Sanayi A.Ş.(''Kale Kilit'') adına tescilli ''KALE'' markasının tanınmış marka olarak kabul edildiğini, Kale Çelik Eşya San. A.Ş. (''Kale Çelik'') grubun özellikle çelik eşya, çelik kasa ve çelik kapı sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalıların özellikle işyerinde web sitelerinde, alan adlarında ve özellikle ''www.kalekasalar.net'' alan adı ve sitesinde, ürünler ve evraklar üzerinde, tabelalarda, broşürlerde ve diğer tüm ortamlarda marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasını, tecavüz konusu teşkil eden tüm işlem ve eylemlerin ortadan kaldırılmasına, engellenmesine, özellikle www.kalekasalar.net alan adının içerisinde müvekkile “KALE” tanınmış markasını kötü niyetli olarak kullanılması nedeniyle, bu alan adının yasaklanmasına, erişimin engellenmesi kararı verilmesine, tecavüzün giderilmesi ve fazlaya ilişkin tüm hak ve alacakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 3 davacı için toplam 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsil edilmesine, davaya delil teşkil etmek amacıyla yapılan resmi harcamalara ilişkin değişik iş dosya harç toplamı, değişik iş masraflar toplamı ile ihtiyat, tedbirin icrası için ödenen icra harç toplamı, icra yolluk, araç masrafı ve müvekkile bu işler için kesilen serbest meslek makbuzu karşılığı, haksız rekabet ve tecavüzün önlenmesi için yapılan tüm masraflar, avukatlık masraflarının müvekkilinin maddi zararını oluşturduğunu belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 329 uncu maddesi gereği davalılara ödettirilmesine, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir. 30.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat taleplerinin 10.950,00 TL olarak ıslah etmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ... ile davalı şirketlerden Kale Çelik ile akdedilen yetkili satıcılık sözleşmesi gereği, davacı şirket markalarının yetkili satıcısı tarafından kullanılması hakkını aldığını, sözleşme dönemlerinde ...'ın ticari faaliyetlerini en iyi şekilde yürütmüş olduğunu, yetkili satıcı sıfatıyla yapmak zorunda olduğu tanıtım ve satış faaliyetleri nedeniyle “haksız rekabete sebebiyet varlığı” iddiası ile Beyoğlu 48. Noterliği’ nin 60907 yevmiye numaralı ihtarnamesi ve sonrasında gönderilen 29.05.2013 tarihli ve 67434 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sözleşmenin tek taraflı olarak feshinin haksız olduğunu, sözleşme haricinde Kale Çelik'in de bünyesinde bulunduğu, diğer davacı şirket olan Kale Endüstri Holding A.Ş. (''Kale Endüstri'')'nin bir diğer şirketi Kale Güvenlik (''Kale Güvenlik'') ile müvekkil arasında 24.12.2012 tarihinde imzalanan ve 5 yıl süre ile yürürlükte kalacak olan bayilik sözleşmesinin bulunduğunu, bilirkişi raporunun “Web Arşiv Kayıtları” başlığı altında yapılan tespitlerin güncel olmadığını, marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin bulunmadığını, müvekkili ...'ın bir yazılım şirketinin sahibi olduğunu, yazılım alanında hizmet verdiğini, ... ile ... arasında akdedilen hizmet ilişkisi uyarınca ...'ın internet sitelerini açtığını, sitelerin bayilik sözleşmesinin feshinden önce açıldığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

07.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacıların davalıların ihlalini durdurmak için yapmış olduğu zararların 10.958,60 TL olduğu belirtilmiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 08.12.2015 tarih 2014/234 E. ve 2015/283 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, davalıların ''www.kalekasalar.net'' isimli web sitesinde davacı markasını haksız kullanımı nedeniyle davacıların marka hakkına tecavüz fiillerinin ve haksız rekabetin tespiti ve ortadan kaldırılmasına, asıl ve ıslah edilen bilirkişi tarafından hesaplanan 10,950,00 TL' nin dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, somut olayın özelliğine göre davacıların manevi zararına yönelik olarak takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, tecavüz eyleminin ortadan kaldırılmasına yönelik olarak ''www.kalekasalar.net'' isimli siteye erişimin engellenmesine, davalıların ürünler, evrak, tabele, broşür ve diğer ortamlarda davacıların tescilli marka hakkına tecavüz eylemlerinin durdurulmasına, KHK 62 ve TTK 52 maddesi uyarınca masrafı davalılardan alınmak üzere kesinleşen hüküm özetinin yurtçapında yayın yapan trajı en yüksek 3 gazeteden birinde bir kez ilanına karar verilmiştir.

B. (Birinci) Bozma Kararı

B. (Birinci) Bozma Kararı

Dairemizin 25.09.2017 tarih ve 2016/2222 E. 2017/4694 K. sayılı ilamı ile mahkemece, davalılar tarafından davacıların tescilli markalarından doğan haklara tecavüz edildiği kabul edilmiş ise de davalıların hangi sayılı markalara tecavüz ettiği tartışılmadığı gibi, davacılardan hangilerinin bu markalara sahip olduğu da karar yerinde tartışılmamış olup hükme elverişsiz bilirkişi raporuna istinaden gerekçeden yoksun şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesi ile bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 31.05.2019 tarih, 2018/54 E. ve 2019/239 K. sayılı kararı ile Yargıtay ilamı doğrultusunda davanın kabulü ile davalıların www.kalekasalar.net isimli web sitesinde davacılara ait markanın haksız kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve men'ine, bu kapsamada siteye erişimin engellenmesine, alan adının terkinine ve davacının maddi tazminat talebini yargılama giderlerine dayandırmış ve bu talebini harçlandırdığı, esasen yargılama giderlerinin ayrıca bir harca tabi olmaksızın değerlendirilmesi gerek ise de bu talebin ayrıca harçlandırılarak davaya konu edildiği gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplama baz alınarak (dosyaya sunulan masraf belgelerinden İstanbul 2. FSHHM'nin 2014/63 D.iş tespit ve tedbir istemli dava vekillik ücreti 6.250,00 TL 05.11.2014 tarihli 417 no.lu Avukatlara Mahsus Serbest Meslek Makbuzu, İstanbul 2.FSHHM 2014/234 E. dava vekillik ücret makbuzu olan 4.062,50 TL Mahkememizin 2014/63 D.iş dosyasında 70,50 TL ayrıca 575,60 TL toplamı 10.958,60 TL) maddi tazminat talebinin de kabulüne ve somut olayın özelliğine göre davacı markalarının niteliği, sayısı, geçerlilik süresi, davalıların eyleminin ağırlığı göz önüne alınarak davacıların haksız rekabet ve markaya tecavüze dayalı manevi tazminat istemlerinin yerinde olduğu talep olunan miktarın makul hak ve nesafet uygun düştüğü gerekçesiyle manevi tazminata yönelik davanın da kabulüne karar verilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 19.10.2020 tarih, 2020/36 E. ve 2020/4236 K. sayılı kararı ile davanın marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olduğu, mahkemece, davacı tarafın maddi tazminat talebini yargılama giderlerine dayandırdığından bahisle yargılama giderleri üzerinden maddi tazminat miktarı belirlenmiş ve belirlenen miktar üzerinden maddi tazminata hükmedildiği, ancak tespit ve tedbir giderlerinin yargılama giderlerinden olup, (HMK m.223) bu kapsamda yapılan giderlerin maddi tazminatın konusunu oluşturmayacağı hususu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yargılama giderlerinden olan masrafların maddi tazminat olarak değerlendirilmek suretiyle maddi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı, mahkemece davacıların manevi tazminat talebinin de kabulüyle 10.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, ancak manevi tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı denetime elverişli bir şekilde karar yerinde tartışılmadan, genel ve soyut gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmadığı gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar