muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10633, Karar No: 2023/5471, Tarih: 03.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10633 E.  ,  2023/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/295 E., 2016/405 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme,tehdit,hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme, tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kamu davası açılmış, açılan bu dava İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli kararıyla İstanbul 21.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/295 esas sayılı dosyası ile birleştirilmiştir.

2. İstanbul 21 . Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, tehdit suçundan (...'ye kaşı eylemi nedeniyle) 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi,43 üncü maddesinin birinci fıkrası,53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, hakaret suçundan (...'ye karşı eylemi nedeniyle) 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, tehdit suçundan (...'ye karşı eylem, nedeniyle) 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkından 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi sanığın 25 yıldır suça konu taşınmazı kiracı sıfatıyla kullandığına ,taşınmazı işgalinin söz konusu olmadığına,sanığın 1991 yılında ...'nun yanında çalışmaya başladığına, Rasim'in ölümü üzerine işyerini bırakmadığına, ruhsatı üzerine alamadığı için ... Cafe işletmeciliği Ltd Şti yi ... ile kurduğuna, söz konusu şirketle katılanlar arasında yapılan kira sözleşmesinde kefil sıfatıyla imzası bulunduğuna, katılanların aradan geçen onlarca yıldan sonra her nedense taşınmazı işgal ettiği gerekçesiyle çeşitli suç duyurularında bulunduklarına ancak delil yokluğundan sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlar verildiğine, sanığın söz konusu dükkanı kiralamaya karar verdikten sonra katılanlarla irtibat kuramadığı için emlakçı kanalıyla kendilerine ulaştığına ,sözleşmenin malik olan ... tarafından imzalandığı haliyle önüne geldiğine bu durumu sorgulamadığına emlakçıya da güvenerek sözleşmeyi imzaladığına sanığın kirayı düzenli olarak 2012 yılına kadar ödediğine, ancak 2012 yılından sonra muhatap bulamadığı için ödeme yapamadığına, onlarca yıl kira ödemeden taşınmazı işgal etmenin hayatın olağan akışına uygun olmadığına, katılanların bunca yıl neden alacaklarını almak için girişimde bulunmadıklarının sorgulanması gerektiğine, kira sözleşmesinin sahte olduğu varsayılsa bile taraflar arasında kira sözleşmesinin her halükarda var olduğuna bu hususun İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/447 esas sayılı dosyasında verilen kararlada sabit olduğuna, katılanların açmış oldukları fuzuli işgal davasının taraflar arasında kira ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek reddine karar verildiğine, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanığın katılanlara ait telefonlara attığı mesajları işyerini kaybedeceği düşüncesiyle tepki olarak attığına, amacının tehdit ve hakaret olmadığına, mesaj içeriklerinde tehdit bulunmadığına, bir kısım mesajların beddua kapsamında olduğuna ,hakaret içerikli mesajları ise katılanların haksız ithamları ve suçlamalarıyla ekmek kapısının elinden alınmaya çalışılmasına tepki olarak yazdığına bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz istemi suçu işlemediğine, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, emekli olduktan sonra ek gelire ihtiyacı oluğu için söz konusu şirkette çalışmaya başladığına şirkette sadece resmi olarak ortak olduğuna,suçsuz olup beraatine karar verilmesi gerektiğine lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz istemi suçu işlemediğine, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, emekli olduktan sonra ek gelire ihtiyacı oluğu için söz konusu şirkette çalışmaya başladığına şirkette sadece resmi olarak ortak olduğuna,suçsuz olup beraatine karar verilmesi gerektiğine lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların ortak sahip oldukları iş yerlerini 1991 yılında ...'na kiraya verdikleri, ...'nun işyerini bir müddet işlettiği 1994 yılında vefat ettiği, onun ölümünden sonra 2001 yılına kadar ...'nun mirasçılarının suça konu taşınmazı kullandıkları ve söz konusu işyerini sanık ...'ın kurucusu ve ortağı olduğu ... Cafe ve Restoren İşletmeciliği Ltd.Şti'ne 2001 yılında devrettikleri, sanığın ortağı olduğu şirket vasıtasıyla 2001 yılından beri bir hakka dayanmadan katılanlara ait taşınmazı kullandığı gibi katılanlara ait başka bağımsız bölümleri de kiraya vererek gelir elde ettiği sanık ...'inde suça konu taşınmazı kullanan şirketin diğer ortağı olduğu sanıkların iştirak halinde katılanların taşınmazlarını işgal ettikleri ve sanık ...'ın hem katılanları korkutarak suça konu taşınmazı işgale devam etmek, hemde katılanların haklarını aramasına kızarak katılanların cep telefonlarına tehdit ve hakaret içerikli mesajlar gönderdiği iddiasına ilişkindir.

Birleşen dosyada ise katılanlarla sanık arasında gayrimenkul'ün kiralanması hususunda ihtilaf bulunduğu, sanığın katılanların avukatlığını yapan tanık ...'ın bürosuna giderek söz konusu gayrimenkulün kendisine 100.000 Tl bedel ile satılmasını talep ettiği,katılanların taşınmazı satmayacaklarını öğrenmesi üzerine katılanların avukatına "iyilikle de olsa kötülükle de olsa ben burayı alacağım ve ölünceye kadar da olsa bu işin peşinde olacağım" diyerek tehdit suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükümlerin incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin incelemesinde;

A. Tehdit suçuna ilişkin hükümlere yönelik;

2. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin incelemesinde;

A. Tehdit suçuna ilişkin hükümlere yönelik;

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği cihetle somut olayda; sanık ... hakkında 23.11.2014 tarihli iddianame ile tehdit suçundan, 25.06.2014 tarihli iddianame ile hakkı olmayan yere tecavüz, tehdit ve hakaret suçlarından dava açıldığı, açılan davaların birleştirildiği, mahkemece verilen hükümde zincirleme şekilde tehdit suçundan hükümler kurulduğu ancak bu hükümlerin sanığın hangi iddianameye konu eylemlerine ilişkin olduğu anlaşılamadığından tehdit suçundan kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

Birleştirilen davada 23.12.2014 tarihli iddianameyle tehdit suçundan açılan davanın zamanaşımına uğradığı da gözetilerek, diğer davaya konu edilen fiiller hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılarak hüküm kurulması gerekliyken, bu hususa uyulmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Tehdit ve hakaret suçuna ilişkin hükümlere yönelik;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararına yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2258, Karar No: 2015/3113, Tarih: 01.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2258 E.  ,  2015/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi

-KARŞI OY-

Sanık hakkında suç tarihinde geceleyin, olay tutanaklarına göre üç veya dört katlı olup, kapısı ve pencereleri olmayan inşaat halindeki binanın zemin kat hariç diğer katlarındaki duvara döşenmiş olan elektrik kablolarını çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 tarihli kararı ile sanığın TCK 142/1-e, 143, 62. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiş olup, dairemiz çoğunluğunca hükmün onanmasına karar verilmiştir.

TCK 142/1-e maddesi “Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında” hırsızlık suçunu düzenlemekte olup; madde gerekçesinde inşaat yerine yığılan malzeme (kum çakıl, demir gibi ) bu madde kapsamda değerlendirilmiştir.

5237 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden sonra gelişen uygulama ve içtihatlar dikkate alındığında, bir eşyanın TCK 142/1-e maddesi kapsamında kabul edilebilmesi için;

1-Bu konuda yaygın adet bulunması (tarım aletlerinin tarlada bırakılması, motorsikletin kısa sürelerle yolda bırakılması gibi);

2-Tahsis gereği açıkta bulunması (trafik levhaları, atık su logar kapakları gibi)

3-Kullanım gereği açıkta bulunması (klimanın dış ünitesi, otomobilin dikiz aynası, plakası, kilitsiz benzin deposundaki yakıt, kamyonun aküsü gibi) gerektiği;

Uzun yıllar boyunca mal aleyhine işlenen suçlara bakmakla görevli olan 6. Ceza Dairesinin uygulamasında da inşaatın dışında bırakılmak zorunda olunan kum, çakıl, demir gibi eşyaların 142/1-e maddesi kapsamında kabul edildiği, ancak kaba inşaat aşamasından çıkıp içinde çalınabilecek değerli imalatların yapıldığı inşaatlarda tedbir alınmadan bırakılan eşyaya yönelik hırsızlığın TCK 141/1 maddesi kapsamında açıktan hırsızlık olarak kabul edildiği;

Uzun yıllar boyunca mal aleyhine işlenen suçlara bakmakla görevli olan 6. Ceza Dairesinin uygulamasında da inşaatın dışında bırakılmak zorunda olunan kum, çakıl, demir gibi eşyaların 142/1-e maddesi kapsamında kabul edildiği, ancak kaba inşaat aşamasından çıkıp içinde çalınabilecek değerli imalatların yapıldığı inşaatlarda tedbir alınmadan bırakılan eşyaya yönelik hırsızlığın TCK 141/1 maddesi kapsamında açıktan hırsızlık olarak kabul edildiği;

Esasen günlük hayatta kaba inşaat bitip, ince işçilik aşaması başladıktan sonra binanın giriş kısmına içeri girmeyi önleyecek şekilde kapı takılmasının mutat olduğu, gerek mal güvenliği gerekse iş güvenliği yönünden inşaate ve inşaat alanına üçüncü kişilerin girmesini önleyecek şekilde bir tedbir alınmaksızın inşaatın başıboş bırakılmasının mutat olmadığı, bu nedenle dört katlı olup kapı ve penceresi olmaksızın kontrolsüz bırakılan inşaatın, zemin hariç diğer katlarındaki duvara döşenmiş elektrik kablolarının çalınması olayında adet veya tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılan eşyanın çalınmasından söz edilemeyeceği, Sanığın eyleminin TCK 141/1 maddesi kapsamında kaldığı, ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun onama yönündeki kararına katılmıyoruz. 01.07.2015
Yargıtay — Esas No: 2011/14617, Karar No: 2012/2884, Tarih: 29.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14617 E.  ,  2012/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 102 ada 1 parsel sayılı 10947,55 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın ham toprak niteliğinde ve dere yatağı olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin kadastro tespitinin iptaliyle ham toprak niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece davalıların dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza tam olarak uygulanmadığı, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olarak kullanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de fen; davacıların dayandığı Ağustos 1302 tarih 413 nolu tapu kaydı kişiler arasındaki Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/09/1958 tarih 1955/209-109 esas sayılı dosyasında uygulanarak sınırları belirlenmiştir. Bu dosya tarafları bağlamaz ise de tapu kaydı uygulamasının yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca taşınmaz sınırında dere bulunduğu taşınmazın niteliği koşunda ziraat bilirkişi raporu ile yetinilip jeolog bilirkişiden rapor alınmaması da doğru olmamıştır.

Eksik inceme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Eksik inceme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece, öncelikle dayanak tapu malikleri ile davalılar arasındaki irsi ve akdi irtibat araştırılmalı, daha sonra tapu tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilmeli ve sonra önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı ve jeoloji bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte tespite dayanak tapu kaydı Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/09/1958 tarih 1955/209-109 esas sayılı dosyasından da yararlanarak mahalli bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, komşu parsel dayanakları ile sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fen bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, ayrıca taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı,

çekişmeli taşınmazın sel baskınlarına maruz kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında olup olmadığı, aktif dere yatağı ile olan kot farkı, toprak yapısı, taşınmaz aktif dere yatağı değil ise aktif dere yatağı olmaktan hangi tarihte çıktığı, konusunda jeoloji mühendisinden de ayrıntılı rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5536, Karar No: 2019/1375, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5536 E.  ,  2019/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10666, Karar No: 2010/1653, Tarih: 25.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10666 E.  ,  2010/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...’nın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcunu karşılayacak haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait taşınmazı diğer davalı ...’ya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ... taşınmazın gerçek bedelini haricen ödediğini, kötü niyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir..

Mahkemece ivazlar arasında fahiş fark bulunması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece ivazlar arasında fahiş fark bulunması nedeniyle İİK.nun 278/2 maddesi uyarınca yapılan tasarrufun iptaline karar verilmiş ise de varılan sonuç toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir. İİK.nun 278.maddesi hükmüne göre yapılan tasarrufların iptal davasına konu olabilmesi için belli bir süre içerisinde yapılmış olması şart olup, bu süre haciz veya aciz yahut iflastan önceki 2 seneyi geçemez. Somut olayda iptali istenilen tasarruf 23.12.2004 tarihinde yapılmış, haciz ise 2 yıllık süre geçtikten sonra 20.11.2008 tarihinde yapılmış, aciz belgesi ise 17.03.2009 tarihinde alınmıştır. Bu nedenle İİK.nun 278. maddesindeki iptal koşulları gerçek-

leşmemiştir. Öte yandan takip tasarruf tarihinden sonraki 5 yıllık süre içinde yapılmış olduğundan İİK.nun 280. maddesi süre yönünden uygulanabilir ise de davalı 3. kişi ...’nın satış işleminden sonra borçlu davalıdan noterden tahliye taahhüdü alması ve taşınmazı tahliye ettirmesi, halen taşınmazda ... ve çocuklarının oturması yanında davalı 3. kişi Cuma’nın borçlunun mali durumu ile alacaklılara zarar verme kastını bildiği veya bilmesi gereken kişilerden olduğunun kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.