muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1292, Karar No: 2023/3158, Tarih: 08.03.2023

2. Davacının diğer temyiz nedenlerine gelince;

Trafik kazasında cismani zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ... sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre % 1,8 teknik faiz uygulanmadan tazminatın hesaplanması; bilinmeyen/ işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması gerekir ise de, davacı vekilince Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda verilen karara itiraz edilmediğinden, PMF Yaşam Tablosunu davacı kabul etmiş sayılacağından PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü kullanılarak yapılan hesaplama uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3. Davalının diğer temyiz nedenlerine gelince;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının davacı yararına (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının davalı yararına BOZULMASINA,

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının davacı yararına (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8152, Karar No: 2022/2009, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8152 E.  ,  2022/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Denizli İli, Merkezefendi İlçesi, Saltak Mahallesi, 353 ada, 376 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8968, Karar No: 2023/6412, Tarih: 21.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8968 E.  ,  2023/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/329 E., 2023/1768 K.

... : ... (ölüm tarihi: ...

MİRASÇILARI : 1....

2....

3.... vekilleri Avukat ... vd.

DAVALI-DAVACI : ... vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2001/206 E., 2020/283 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve birleşen tedbir nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince evliliğin ölüm ile sona ermesi nedeniyle konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının birleşen bağımsız tedbir nafakası davası hakkında davacı erkeğin vefat etmesi nedeniyle tedbir nafakası talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların arasında evlendikleri günden itibaren huzursuzluk ve geçimsizlik olduğunu, müvekkilinin daha önce de boşanma davası açtığını ancak kadının evlilik birliğini devam ettirme yönündeki kararlılığı nedeniyle barıştıklarını, tekrar bir araya geldiklerinde kadının, küçük çocuklarına şiddet uyguladığını, ağza alınmayacak sözler söylediğini, evlilik birliğinin kadının hatalı ve kusurlu tutumları nedeni ile dayanılmaz hal aldığını, jilet ile müvekkilinin bacağını kestiğini, müvekkilinden habersiz olarak borç yaptığını iddia ederek; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini (sair haklarının saklı tutulmasını) talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçelerinde özetle; ... erkeğin önceden de boşanma davası açtığını ve barışıp tekrar bir araya geldiklerini, bir araya geldikten sonra Almanya'ya gittiklerini, annesinin baskısı ile müvekkiline kötü muamelede bulunmaya dövmeye devam ettiğini, bir seferinde doktora gitmek zorunda kaldığını ve bunun sonucunda Alman yasalarına göre doktorun davacı hakkında suç duyurusunda bulunmuş ve Alman Mahkemelerinde aleyhinde dava açıldığını, aynı olay sebebiyle yine doktorun talebi ile ...'nın Almanya'da Rtowoil şehrinde bulunan akıl ve sinir hastalıkları hastanesine yatırıldığını en son erkek eşin müvekkilinin Türkiye' ye getirdiğini, Edremit'ten İvrindi otobüslerine bindirerek İvrindi'ye gönderdiğini ve bir daha kendisini aramadığını, müvekkilini ve kızını aramadığını, ihtiyaçları ile ilgilenmediğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini aksi halde ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, çocuk için aylık 100,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 250,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 3.000.000,00 TL maddî, 3.000.000,00 TL manevî tazminatın yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile kadının evli olduklarını, bu evlilikten bir kız çocuklarının bulunduğunu, erkek eşin Almanya'da çalıştığını, müvekkilini ve küçük çocuğunu 3-4 yıl önce getirip Türkiye' de bıraktığını, kendisinin Almanya'ya döndüğünü, erkek eşin müvekkilini ve küçük çocuğunu Türkiye'ye bıraktıktan sonra kendileri ile hiç ilgilenmediğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını, boşanma davası ile birlikte bağlanan 150,00 TL aylık tedbir nafakasını ödemediğini, boşanma davasında bağlanan tedbir nafakasının hem müvekkili hem de ortak çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığını, erkek eşin Almanya'da çocuk parası aldığını iddia ederek müvekkili için aylık 250,00 TL, ortak çocuk için aylık 150,00 TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkek eşin daha önce de boşanma davası açtığı, davanın takip edilmemesi nedeniyle 06.10.1999 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı erkek eşin daha sonra eldeki davayı açtığı ve kadının önceki tutum ve davranışlarına devam ettiği, davacı erkek eş ...'ün 10.10.2019 tarihinde vefat ettiği, davacı erkek eşin önceki eşinden olan çocuklarının davaya devam ettiği, davacı erkek eşin vefat etmeden önce delillerini bildirdiği, sunulan belgelerin ilk boşanma davası açılıp, tarafların barışıp bir araya gelmeleri ve davanın takipsiz bırakılarak açılmamış sayılmasına karar verilmesinden önceki döneme ait olduğu, dinlenilen tanık beyanlarının, ilk boşanma davası açıldıktan sonra tarafların barışıp birlikte yaşadıkları dönem öncesinde mi sonrasında mı olduğuna ilişkin somut ve yeterli beyanının bulunmadığı, kadının boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun bulunduğunun ispat edilemediği ayrıca eldeki boşanma davası açıldıktan sonra tarafların barışıp, bir araya gelerek bir süre birlikte yaşadıkları, karşılıklı olarak iddia ettikleri kusurlu eylemlerini affetmiş sayılacakları, erkek eşin vefat etmesi nedeniyle evlilik birliğinin ölüm ile sona erdiği gerekçesi ile; konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Kadının ayrı yaşamakta haklılık sebebine dayanan bağımsız tedbir nafakasına yönelik talebinin ise, boşanma davasının erkek eş tarafından açıldığı ve kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun ispat edilemediği, aleyhine boşanma davası açılan ve kusuru bulunmayan ve ayrı yaşamakta haklı olan kadının kendisi ve ortak çocuk için nafaka talep edilebileceği ancak erkeğin yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle kadının nafaka talepleri yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek mirasçıları vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının, tedbir nafakası elde etmek için asılsız iddialarla yargılamayı uzattığını, kadın eşin kusurlu olduğunu, eksik inceleme ile kusursuz olduğuna karar verildiğini beyan ederek, kadının evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kusurlu olduğunu beyan ederek: kadının, kusurlu olduğunun tespiti ile yasal mirasçı olmadığına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı deliller ve delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının, usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kadının kusurlu olmadığının tespitine şeklinde verilen karar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davada, erkeğin yargılamanın devamı sırasında ölümü üzerine mirasçıların kusur tespiti yönünden devam ettikleri kusur tespiti davasında sağ kalan eşin boşanmaya sebep olacak derecede kusurlu bir davranışının ispat edilip edilmediği, kusurlu olmadığının tespitinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek mirasçıları vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/20409, Karar No: 2017/2837, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20409 E.  ,  2017/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15322, Karar No: 2022/5226, Tarih: 17.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/15322 E.  ,  2022/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2021 gün ve 2021/158 E. 2021/188 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8473, Karar No: 2013/10703, Tarih: 20.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8473 E.  ,  2013/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin 11.05.2012 tarih ve 2012/57 sayılı kararı ile şikayetçiden tahsil edilen 2.386,93 TL kayıp kaçak bedelinin iadesine dair karar aldığını, haksız ve hukuk kurallarına aykırılık arz eden hakem heyeti kararının icraya konulduğunu, bu itibarla takibin tedbiren durdurulmasını ve kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde Danıştay 13 Dairesine açtığı 2012/606 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını ve hükmen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir .

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, ... Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17958, Karar No: 2017/9884, Tarih: 22.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17958 E.  ,  2017/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak yapılan bononun aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı örneğinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.