muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8732, Karar No: 2021/1188, Tarih: 09.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8732 E.  ,  2021/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1- Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte belge düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarından iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden iki takvim yılı için tek hüküm kurulması,

2- 2009 ve 2010 takvim yıllarında birden fazla sahte belge düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

3- Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine, CMK'nin 325/1. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21527, Karar No: 2015/19313, Tarih: 12.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21527 E.  ,  2015/19313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.09.2015

No : 2014/1282-2015/496

Dava, davacının sigorta başlangıç tarihinin yurtdışında çalışmaya başladığı tarih olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Özgür Kocakaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6982, Karar No: 2010/8928, Tarih: 04.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6982 E.  ,  2010/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.2.2009
Yargıtay — Esas No: 2022/3286, Karar No: 2023/7140, Tarih: 06.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3286 E.  ,  2023/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/928 Esas, 2022/378 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/376 E., 2018/147 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, marka, ticaret unvanı, işletme adı, alan adı haklarına tecavüzün tespiti, men'i ve ref'i, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 160.660,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "İsdemir" ibareli 2003/33742, 2006/35892, 2007/65054 sayılı marka tescillerine sahip olduğunu, bununla birlikte, "İsdemir" markasının kullanımının tescillerden çok daha önceye dayandığını ve "İsdemir" markasının tüm Türkiye'de tanındığını, davacının iştiraki olan İskenderun Demir ve Çelik A.Ş.'nin "İsdemir" ibaresini şirket unvanı olarak 1994'den beri kullandığını, işletme adının "İsdemir" olduğunun ana sözleşmesinde yer alarak tescil ve ilan edildiğini, "www.isdemir.com.tr" alan adının da 18.09.1998'den bu yana İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. adına kayıtlı bulunduğunu "İsdemir" ibaresini içeren "www.isdemir.com" alan adının davalı tarafından kötü niyetle ve gerçek hak sahibinden çıkar sağlamak amacıyla tam da davacının iştiraki olan İskenderun Demir ve Çelik A.Ş.'nin özelleştirilmesi döneminde 21.10.2001 tarihinde tescil edildiğini, davalının davacıya ait marka, ticaret unvanı ve işletme adını alan adı olarak tescil ettirmekle haksız rekabet yarattığını, ayrıca, davacının uzun yıllar boyunca büyük emek ve maliyetle oluşturduğu yüksek prestij, itibar ve güveni zedelediğini ileri sürülerek, davalının haksız rekabet ve marka, ticaret unvanı, işletme adı, alan adı haklarına tecavüzünün tespiti ile men ve ref'ine, www.isdemir.com alan adı üzerindeki hakkın davalı tarafça davacıya devredilmesine, davalının davacıya dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte 30.000,00 TL manevi ve 30.000,00 TL itibar tazminatı ödemesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; www.isdemir.com" alan adının "first come, first served" kuralı uyarınca ilk başvuru sahibi olarak 21.10.2001'de davalı adına tescil edildiğini, uluslararası kurallara bağlı olan ".com" ile biten alan adlarının tescilinde herhangi bir belge gerekmediğini ve "ilk gelen kayıt eder" prensibinin geçerli bulunduğunu, "www.isdemir.com" alan adının tescil edildiği 21.10.2001 tarihinde davacının "İSDEMİR" ibareli bir marka tescili bulunmadığını, davacının "www.isdemir.com" alan adının tescilinden önce "İSDEMİR" ibaresini "marka" olarak kullandığına dair delil bulunmadığını, davacının sunduğu belgeler, gazete kupürleri ve gümrük kapı isminin "İSDEMİR" ibaresinin "marka" olarak kullanımını göstermediğini, İskenderun Demir ve Çelik A.Ş.'nin özelleştirmesinin 08.02.2001 tarihinde tamamlandığını, "www.isdemir.com" alan adının tescil edildiği 21.10.2001 tarihinde adı geçen şirketin "İSDEMİR" değil fakat "İ.D.Ç." ibaresini kullandığı, "İ.D.Ç. Anadolu Lisesi", "İ.D.Ç. İlköğretim Okulu", "İ.D.Ç. Spor" gibi İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. projelerinin bu hususu kanıtladığını, "www.isdemir.com" alan adının kayıt edildiği tarihten bu yana 15 yıldır web sitesi hazırlanamadığından yayında olmadığını, bu sebeple, davacının haksız kazanç elde etme amacı ithamının geçerli bulunmadığını, davalının bu alan adından asla kazanç sağlamadığını, WIPO hakem heyetinin de www.isdemir.com alan adının kötü niyetle tescil ettirildiğine dair yeterli gerekçeye rastlamadığı ve davacının iddialarını reddettiğini, davacının "www.isdemir.com" alan adı tescil edildikten itibaren 15 yıl beklemiş olmasının açıklamasının bulunmadığını, alan adının çok uzun süre tescil ettiren tarafta kalması ve davacının uzun zaman sonra dava açması halinde WlPO'nun alan adı tescilini kötü niyetli addetmediğini, davacının manevi tazminat ve itibar tazminatı taleplerinin dayanaksız bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; www.isdemir.com alan adının 21.10.2001 tarihinde yaratıldığının tespit edildiği, www.isdemir.com.tr alan adının ise İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. adına 18.09.1998 tarihinde alınarak tescil edildiğinin tespit edildiği, davacı adına 12.12.2003 başvuru tarihli "İSDEMİR + Şekil" markasının 2003/33742 başvuru numarası ile tescilli olduğu, davacı adına tescilli 25.07.2006 başvuru tarihli "ERDEMİR İSDEMİR + Şekil" markasının 2006/35892 sayı ile tescil edildiği, ancak koruma süresinin 25.07.2016 tarihinde dolmasına rağmen yenilenmediği, davalının internet sitesi alan adının başvuru tarihinin davacı markalarının başvuru ve koruma tarihinden önce olduğu, dava dışı İskenderun Demir ve Çelik A.Ş'nin İSDEMİR unvanını daha önce kullandığı ve www.isdemir.com.tr alan adının daha önce tescilli olduğu tespit edilmiş ve davacı tarafça bu kayıtlara dayanılmışsa da, önceye dayalı kullanım hakkının bizzat kullanan kişi ya da şirkete ait olacağı, dava dışı şirketin kayıtlarına ve kullanımına dayalı olarak davacının önceye dayalı hak iddiasında bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, her bir talep yönünden davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının "İsdemir" ibareli 2003/33742, 2006/35892, 2007/65054 sayılı marka tescillerine sahip olduğunu, bununla birlikte, "İsdemir" markasının kullanımının tescillerden çok daha önceye dayandığını ve "İsdemir" markasının tüm Türkiye'de tanındığını, davacının iştiraki olan İskenderun Demir ve Çelik A.Ş.'nin "İsdemir" ibaresini şirket unvanı olarak 1994'den beri kullandığını, işletme adının "İsdemir" olduğunun ana sözleşmesinde yer alarak tescil ve ilan edildiğini, "www.isdemir.com.tr" alan adının da 18.09.1998'den bu yana İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. adına kayıtlı bulunduğunu "İsdemir" ibaresini içeren "www.isdemir.com" alan adının davalı tarafından kötü niyetle ve gerçek hak sahibinden çıkar sağlamak amacıyla tam da davacının iştiraki olan İskenderun Demir ve Çelik A.Ş.'nin özelleştirilmesi döneminde 21.10.2001 tarihinde tescil edildiğini, davalının davacıya ait marka, ticaret unvanı ve işletme adını alan adı olarak tescil ettirmekle haksız rekabet yarattığını, ayrıca, davacının uzun yıllar boyunca büyük emek ve maliyetle oluşturduğu yüksek prestij, itibar ve güveni zedelediğini, belirtilen hususların Mahkemece de tespit edildiğini, emsal Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2015/352 E.-2017/232 K. sayılı kararının bulunduğunu, bu davada benzer bir olayda tecavüzün varlığının tespit edildiğini, ayrıca reddedilen her bir talep bakımından ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar Mahkemece, belirtilen sebeplerle davanın reddine karar verilmiş ise de mevcut delillere ve denetime elverişli bilirkişi raporuna göre, davalıya ait ''www.isdemir.com'' alan adının 21.10.2001 tarihinde oluşturulduğu, davacının ise eldeki davayı 24.05.2016 tarihinde ikame ettiği, davalının kötü niyetli olduğuna dair dosyaya yansıyan bir delilin bulunmadığı, aradan geçen 15 yıl boyunca davacının internet alan adı yönünden çekişmesiz bir biçimde kullanıma sessiz kalarak dava hakkını kaybettiği, bu sebeple Mahkemece re'sen gözetilecek sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş ise de, kararın sonuç itibariyle yerinde olduğunun anlaşıldığı, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetin tespiti, marka, ticaret unvanı, işletme adı, alan adı haklarına tecavüzün tespiti, men'i ve ref'i, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci ve ikinci alt bentleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesi.

2. Değerlendirme

Dava, haksız rekabetin tespiti, marka, ticaret unvanı, işletme adı, alan adı haklarına tecavüzün tespiti, men'i ve ref'i, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin olup, Mahkemece önceye dayalı kullanım hakkının bizzat kullanan kişi ya da şirkete ait olacağı, dava dışı şirketin kayıtlarına ve kullanımına dayalı olarak davacının önceye dayalı hak iddiasında bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi gerekçesinin yanılgılı olduğundan bahisle farklı bir gerekçeye dayanılmış ancak davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir." hükmünü haiz olup, anılan hüküm doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi uyarınca başvurunun esastan reddine dair karar verilmesi yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen bozulmasına karar vermesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3294, Karar No: 2019/3753, Tarih: 12.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3294 E.  ,  2019/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Yağmur Group Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ...Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 28/12/2015 gün ve ... E. - 2015/1027 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10/04/2018 gün ve ... E. - 2018/1980 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70 TL harç ve takdiren 384.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6430, Karar No: 2014/4984, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6430 E.  ,  2014/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/194-2013/193

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davasını Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü aleyhine açarak iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle sonlandırdığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve karşılıklarının da ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının yıllık izinlerini kullandığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nün davada taraf sıfatı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Dava doğrudan tüzel kişiliği bulunmayan Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’ne yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü gösterilmiştir. Bu durumda davanın Gençlik ve Spor Bakanlığı’na karşı açılması gerekirken Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü aleyhine açılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilde yanılma oluşturmakta olup davanın Gençlik ve Spor Bakanlığı’na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18948, Karar No: 2010/1254, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18948 E.  ,  2010/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9128, Karar No: 2015/7466, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9128 E.  ,  2015/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin "... ... ... ... No:.. ..../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin “... ... Mahallesi ... Cad. No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2014 tarihli celsesinde ...'de babası ile aynı binada ikamet ettiğini, ...'e çalışmak için gelip ayrıldığını beyan etmesi nedeniyle uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11227, Karar No: 2019/4253, Tarih: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11227 E.  ,  2019/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin okul içerinde bulunan sınıftan suça konu telefonu çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.