muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14499, Karar No: 2023/4408, Tarih: 25.04.2023

C. Gerekçe

a.Davacıların Temyiz İstemleri Açısından

Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir.

Somut olayda davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi'nin 26.03.2019 tarih, 2019/579 Esas, 2019/948 Karar sayılı kararına karşı kanun yoluna başvurmadığı, temyiz incelemesine konu eldeki kararda davacılar tarafından kanun yoluna başvurulmayan karara kıyasla daha ağır bir hüküm bulunmadığı gözetildiğinde, temyiz eden davacılar vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekmiştir.

b.Davalı ...Ş.'nin Temyiz İstemleri Açısından

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 2918 sayılı KTK’nun 3 üncü maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği davalı işveren şirkete ait depo önünün karayolu sayılıp sayılmadığı konusunda bir belirleme yapılmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Bir zararın, zorunlu trafik sigortası teminatı kapsamına girebilmesi için o zararın motorlu araç ile karayolunda meydana getirilmiş olması gerekir. 2918 sayılı KTK’nun 3 üncü maddesinde karayolu, trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Ancak, anılan Kanun'un 2 inci maddesinde de bu kanunun karayolunda uygulanacağı hükme bağlandıktan sonra, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerlerin, erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, iş kazasının meydana geldiği davalı şirkete ait depo önündeki kaza mahallinin karayolu sayılıp sayılmadığı konusunda bir nitelendirmede bulunmaksızın davalı ... şirketinin hüküm altına alınan maddi tazminatlardan sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, iş kazasının meydana geldiği davalı şirkete ait depo önündeki kaza mahallinin karayolu sayılıp sayılmadığı konusunda bir nitelendirmede bulunmaksızın davalı ... şirketinin hüküm altına alınan maddi tazminatlardan sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce yapılacak iş, uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılmak suretiyle kazanın meydana geldiği depo önünün karayolu bağlantısı olup olmadığını, karayoluna giriş ve çıkışının bulunup bulunmadığını araştırıp belirlemek, tespit edilecek veriler dikkate alınarak kaza yerinin karayolu veya karayolu sayılan yerlerden olup olmadığını bu kapsamda tespit etmek, karayolu veya karayolu sayılan yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde davalı ...Ş.'nin sorumluluğunu bu çerçevede irdelemek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz eden davacılar vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ...Ş. yönünden BOZULMASINA,

Temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32661, Karar No: 2017/6415, Tarih: 24.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/32661 E.  ,  2017/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA ,

2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Sanığın, Kocaali Devlet Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalışan ve ambulansla hastaya müdahale için gelen görevli mağdur ... 'na yönelik eyleminin, TCK'nın 125/3-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve aynı Kanunun 131. maddesi uyarınca bu suçun takibinin şikayete tabi olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17890, Karar No: 2025/5482, Tarih: 05.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/17890 E.  ,  2025/5482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/208 E., 2015/52 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ...'ın temyiz talebinin süre yönünden yapılan incelemesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2 maddesi gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. Maddesine göre tebligat çıkarılması, bu şekilde çıkarılan tebligatın iade edilmesi ve MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde bu kez aynı Kanun'un 21/2 maddesine göre MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek tebligat çıkartılması gerekirken sanığın dava dosyasında bilinen adresine herhangi bir tebligat çıkarılmaksızın, bilinen adresinden de farklı olduğu anlaşılan MERNİS adresi esas alınarak doğrudan MERNİS şerhiyle çıkarılan tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği yoluna gidildiği belirlenmekle, tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın, öğrenme üzerine ileri sürdüğü temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1 maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı, suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükmü gereği, aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f maddesi uyarınca adli para cezası yönünden temel cezanın 5 gün olarak belirlenmesi, aynı Kanun'un 62/1 maddesinin uygulandığı paragrafta (1/6) oranında indirim uygulanmak suretiyle 4 gün olarak tespiti ve bu miktar üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 52/2 maddesi gereği günlüğü 20,00 TL'den takdir kılınarak paraya çevrilmek suretiyle 80,00 TL olarak belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son maddesi gereği suçtan elde edilen menfaatin iki katı olan 10.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında adli para cezalarının belirlendiği paragraflarda yer alan "5 gün", "4 gün" ibareleri ile "Sanıkların gün adli para cezalarının TCK.nın 52/1 inci maddesi delaletiyle 52/2 inci maddesi gereğince günlüğü takdiren 20,00'şer TL.den netice itibari ile 80,00'ER TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE," ve "Sanıklar için tesbit olunacak adli para cezası haksız elde ettiği menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların netice para cezasının TCK.nın 158/1-f-son maddesi gereğince 10.600,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE," şeklindeki paragrafların hükümden tamamen çıkarılmaları ve yerlerine sırasıyla "530 gün", "441 gün" ve "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği sanıkların gün adli para cezası yönünden 4 gün olan kazanılmış hakları saklı kalmak üzere 8.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7720, Karar No: 2017/2809, Tarih: 13.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7720 E.  ,  2017/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak, fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamada, hükümden önce 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1553, Karar No: 2010/3537, Tarih: 12.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/1553 E.  ,  2010/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak ve rüşvet vermek suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2009 gün ve 2009/18 Esas, 2009/125 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında rüşvet almak suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için de hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında, evvela davanın hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ekli tebliğnamenin kendilerine ve ayrıca temyiz dilekçelerinin sanığa veya var ise müdafiine tebliği ile bunlara dair belgelerin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/2536, Karar No: 2018/3196, Tarih: 30.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2536 E.  ,  2018/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde;... sitesi kat malikleri kurulunun .../04/2015 tarihli genel kurul toplantısının iptali istenilmiştir.

Mahkemece; takip edilmeyen dava dosyası .../.../2015 tarihinde işlemden kaldırılmış olup, 6100 sayılı HMK'nın 150. maddesine göre; dava dosyasının işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay süre geçtiği halde yenilenmediği anlaşıldığından, HMK'nın 150/.... maddesi uyarınca; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının dava dilekçesinde adresini "... Mah. ... Bul. No: ... blok D: ......" olarak yazdığı, ancak tensip zaptının "... Mah. ... Bulvarı ... Sitesi C Blok No: ....../..." adresine çıkartıldığı, adres yetersiz olduğundan tebligatın iade edildiği ve tebligat üzerinde ... ...ve ... olmak üzere ... kısım olduğu, ... ayrı site belirtilmemiş şeklinde açıklama yer almış olup tebligattaki adresin davacı dilekçesinde belirtilen adresten faklı olarak No:...yazılmadığı tespit edilmiştir.

Tensip zaptı ve ihtarat içerikli ön inceleme hazırlık tutanağı MERNİS adresi olarak tebliğe çıkartılmış, MERNİS adresi olarakta "... Mah. ... Bulvarı No: ...İç Kapı No: ....../..." olarak yazılmış ve adresin kapalı olduğu, açıklama da muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup tebliğ imkansızlığı nedeniyle Tebligat Kanununun .... maddesine göre tebliğ edildiği ve ilgilinin kapısına yapıştırıldığı yer almış olup bu seferde tebligattaki adresin davacının dilekçesinde bildirdiği adresten farklı olarak C Blok diye yazılmadığı anlaşılmıştır.

Davacı tarafından dosyaya sunulan... Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğü yerleşim yeri ve diğer adres belgesinde davacının adresi ... Mah. ... Bul.... ... Sitesi C BLok no: ...İç Kapı No: ....../..." olduğu belirlenmiştir.

Dava konusu anataşınmazın... Sitesi ... (kapı numarası ...) ve... Sitesi ... (kapı numarası ise ...) olarak adlandırılan iki ayrı parselde yer aldığı, her bölümde de üçer adet olmak üzere toplamda 6 blok bulunduğu, her parseldeki blokların (A), (B) ve (C) olarak ayrı ayrı adlandırıldığı, sonuç olarak iki tane A blok ... tane B blok ve ... tane C blok bulunduğu ve hem kapı numarasının hem de blok numarasının doğru şekilde yazılması gerektiği anlaşılmakla, mahkeme tarafından davacıya çıkartılan tebligatların usûlsüz olduğu dava dilekçesinde belirtilen adrese tebligatların yapılması gerektiği anlaşılmakla mahkemece usûlüne uygun tebligat yapılmadan yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/04/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23227, Karar No: 2012/14550, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23227 E.  ,  2012/14550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yazılı olan ve açık maddi hata olduğu değerlendirilen "İzmir 1. AĞM den" ibaresinin "İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden" şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin "mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklinde değiştirilmek ve sanığın, cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına ilişkin kısım hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6691, Karar No: 2015/10804, Tarih: 08.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6691 E.  ,  2015/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/6-2015/87

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istem uyarlama davası olarak nitelendirilerek davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık kira bedellerinin KDV dahil 18.000 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait taşınmazda 01/02/2006 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme ile kiracı olan davalının halen aylık 6.000 TL+KDV asgari kira bedeli ödediğini, ödenen bu bedelin emsallerinin çok altında kaldığını belirterek çevredeki rayiçler, değişen ekonomik koşullar gözönünde tutularak 01/01/2014 tarafından itibaren aylık asgari kira bedelinin 25.000 TL+KDV olarak tespitini istemiştir. Davalı vekili, uzun süreli kira sözleşmelerinde kira süresi dolmadan kira bedelinin tespiti değil ancak uyarlama davası açılabileceğini, davanın uyarlama davası olarak değerlendirilerek, şartları oluşmadığından reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sözleşme hukukuna egemen olan sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa) ilkesi, hukukumuzda da kabul edilmiştir. Bu ilkeye göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, kararlaştırılan edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeniyle değişmiş olsa bile borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında olan denge, sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ve sözleşme adaleti ilkeleri arasında bir çelişki hâsıl olur ve artık bu ilkeye sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır.

Tarafların iradelerini etkileyip sözleşmeyi yapmalarına neden olan şartlar daha sonra önemli surette değişmişse artık taraflar akitle bağlı tutulmazlar, değişen koşullar karşısında TMK. nun 2. maddesi uyarınca sözleşmenin yeniden düzenlenmesi imkânı hâsıl olur. Sözleşmenin edimleri arasındaki dengeyi bozan olağanüstü hallere harp, ülkeyi sarsan ekonomik krizler, enflasyon grafiğindeki aşırı yükselmeler, şok devalüasyon, para değerinin önemli ölçüde düşmesi gibi sözleşmeye bağlılığın beklenemeyeceği durumlar örnek olarak gösterilebilir. Akit yapılırken öngörülemeyen değişikliklerin borcun ifasını güçleştirmesi

./...