muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6005, Karar No: 2017/2781, Tarih: 06.07.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/6005 E.  ,  2017/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Akkule..... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı... Ticaret Mahkemesince verilen 20.11.2014 gün ve 2014/46-592 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 08.02.2016 gün ve 2015/5190-2016/778 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca sözleşme dışı yapılan iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karara karşı davalı tarafça karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı, taraflar arasında 13.03.2008 tarihinde imzalanan sözleşme ile Balçova Belediye Çarşısı yapım işini üstlendiğini, işin yapılarak teslim edildiğini, ancak sözleşme dışı yapılan iş bedelinin ödenmediğini iddia ederek fazla iş bedelinin tahsilini, davalı ise taraflar arasında akdi ilişkinin olduğunun doğru olduğunu, işin geçici ve kesin kabullerinin yapıldığını, proje dışı bir iş yaptırılabilmesi için yükleniciden yazılı bir talepte bulunulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece yapılan yargılama sonunda 2008/660 Esas ve 2010/282 Karar ve 27.05.2010 tarihinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2012/3503 Esas, 2012/4876 Karar ve 27.06.2012 tarihli kararında belirtilen, dosyanın Dairemize intikâlinden sonra davacı tarafından sunulan 03.12.2010 tarihli protokolde tarafların alacağının ne şekilde ödeneceği konusunda anlaştıklarının görüldüğünü, ancak protokol altında imzaları bulunan kişilerin temsil ve imzalarının sıhhatleri tevsik edilmediğinden mahkemesince protokol hükümleri doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmesine değinilerek bu gerekçeyle bozulduğu anlaşılmıştır. Bozma kararından sonra Balçova Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü 24.07.2014 tarihli cevabında, dava konusu uyuşmazlıkla ilgili olarak sulh veya kabul konusunda herhangi bir protokol veya meclis kararı bulunmamakla birlikte, protokol doğrultusunda ödeme yapıldığını belirtilmiş, taraf vekillerince de ödeme konusu teyit edilmiştir. 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/h maddesi uyarınca; vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beş bin Türk lirasından fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermek yetkisinin belediye meclisinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı anlaşılmıştır. 03.12.2010 tarihli protokol incelendiğinde, sulh olunan miktarın 5.000,00 TL’nin üzerinde olduğu, protokolü ... adına Başkan Mehmet Ali Çalkaya’nın imzaladığı anlaşılmış ise de, belediye başkanına protokol imzalaması konusunda belediye meclisi tarafından yetki verildiğine dair dosya arasında herhangi bir evraka rastlanmamıştır. Öte yandan

yapılan ödemenin mahkeme kararına istinaden icra takibi nedeniyle yapıldığından davanın konusuz kaldığından da söz edilemez. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yetkili olmayan kişi tarafından imzalanan protokol nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin düzeltilerek onama ilâmı kaldırılarak kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 08.02.2016 gün 2015/5190 Esas 2016/778 Karar sayılı düzelterek onama ilâmının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının belirtilen gerekçeyle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11159, Karar No: 2018/3389, Tarih: 09.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11159 E.  ,  2018/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/05/2016 tarih ve 2014/1355-2016/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalısı olan .... Dikiş Makineleri Ticaret A.Ş. firmasının ...'da yerleşik bir firmadan satın aldığı 400 adet dikiş makinesinin, konteynere yüklenerek aktarmalı olarak ....'a getirildiğini, konteynerlerde bulunan dikiş makinelerinin içinde bulunduğu karton kutuların 91 adedinin ıslandığının tespit edildiğini, yükleme limanında muson yağmurları sebebiyle konteynere dışarıdan su sızması sebebiyle hasarlandığının rapor edildiğini, oluşan hasar miktarının 18.993,98 TL olduğunu ve bu miktarın davacı tarafından sigortalı şirkete 28/09/2010 tarihinde ödendiğini ileri sürerek, 18.993,98 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konteynere karton kutuların istif edilirken kutuların altlarına naylon serilmediğini veya palet konulmayarak istif hatası yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, yükün hasarının iki nedeninden birisinin taşıyanın kusuru nedeniyle konteynerin içine su sızması, diğerinin ise konteyner içine istifin hatalı bir biçimde yapılması olduğu, taşıyanın ancak kendi kusuruna bağlanabilen kısımdan sorumlu tutulabileceği, bu nedenle hasarın tamamından değil yarısından sorumlu tutulabileceği, eşyanın paletsiz olarak istiflendiği, istifin yükleten tarafından hatalı bir biçimde yapıldığı, istifin bu şekilde yapılmış olması halinde ve su birikintisinin bulunmaması durumunda hasarın oluşmayacağı, davalının sorumluluğunun yarı oranında olması gerektiği gerekçesiyle tahsilde tekerrür olmamak üzere davanın kısmen kabulüne, 7.997,26 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/186, Karar No: 2021/1636, Tarih: 09.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2019/186 E.  ,  2021/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, bölge adliye mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 19.09.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, işyerinin basın iş kolunda faaliyet gösterdiğini, Karşıyaka 1. İş Mahkemesinde açılan davada verilen ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen karar ile de işyerinin basın ve yayın iş koluna girdiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin ilk işe girdiği tarihten itibaren matbaa mürekkebi ve kimyasallarını soluyarak çalışması nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanması gerekirken davalı işverence itibari hizmet süresi primlerinin yatırılmadığını ileri sürerek tüm çalışma süresine ilişkin itibari hizmet süresinin ve bu sürenin sigortalılık süresi ile prim ödeme gün sayısına eklenmesi ve ilave edilen bu sürelerin emeklilik yaş haddinden indirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiş; ön inceleme duruşmasında talebin itibari hizmet süresinin tespiti ile salt sigortalılık süresine eklenmesine ilişkin olduğunu belirtmiş ve uyuşmazlık mahkemece bu şekilde tespit edilmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı Amcor Tobacco Packaging İzmir Gravür Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi (Amcor Tobacco Anonim Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkete ait işyerinde üretim bölümünde çalışmaya devam ettiğini, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmış olduğunu, işçilerin çalışırken maruz kalabilecekleri zararlı maddeler yönünden her türlü ölçüm ve denetimin yapıldığını, şirket müşterileri tarafından sipariş edilen ürünlerin işyerine rulo hâlinde gelen kağıt ve kartonlara gravür baskı tekniği kullanılarak üretildiğini, gravür baskının resim ve biçimlendirme tekniği olup başta kağıt olmak üzere çeşitli malzemeler üzerine kabartma, kazıma ve kesme yöntemleri ile yapıldığını, işyerinde malzeme olarak kağıt ve karton kullanıldığını, çalışanların malzemelerle teması söz konusu olmaksızın işlemlerin makinelerle yapıldığını, bu işlemler sırasında insan sağlığına zararlı kimyasal maddeler kullanılmadığını, bu nedenle 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesindeki hüküm gereğince basım ve gazetecilik işyerinde çalışma ve maddede belirtilen fiziksel dış etkenlerden en az birine maruz kalma şartları gerçekleşmediğinden davacının itibari hizmet süresinden yararlanmasının mümkün olmadığını, ayrıca davalı şirketin kuruluşundan beri kağıt iş kolunda faaliyet gösteren ve başta sigara fabrikaları olmak üzere çeşitli firmalara ihtiyaç duydukları gravür baskılı karton kutu, koli vb muhafaza ürünlerinin imalatını gerçekleştiren büyük bir firma olduğunu, kabul anlamına gelmek kaydıyla itibari hizmet süresinden ancak şirketin basın ve yayın iş kolunda yer aldığının Yargıtay ilamı ile kesinleştiği 07.04.2014 tarihinden itibaren sorumlu tutulması gerektiğini, 5510 sayılı Kanun’un fiili hizmet süresi zammına ilişkin 40. maddesindeki düzenleme gözetildiğinde 01.10.2008 tarihinden sonrası için fiili hizmet süresi zammından yararlanmasının olanaklı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinde düzenlenen itibari hizmet süresinden faydalanmak için maddede belirtildiği üzere davacının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve maddenin (II) numaralı bendinin (a-f) alt bentlerinde belirtilen fiziksel dış etkenlerden en az birine maruz kalınması gerektiğini, kaldı ki itibari hizmet süresinin prim ödeme gün sayısına eklenmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. Karşıya 1. İş Mahkemesinin 15.03.2017 tarihli ve 2015/492 E., 2017/111 K. sayılı kararı ile; 3395 sayılı Kanun ile değişik 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden faydalanmak için işyerinin basım ve gazetecilik iş kolunda yer alması ve çalışılan yer yönünden maddede belirtilen fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiği, davalı işyerinde gazete üretimi yapılmamakta ise de aynı teknik kullanılarak kartondan baskılı ambalaj malzemesi üretimi yapıldığı, bu üretimi yapmak için baskı-matbaa bölümü, kesme-dilme bölümü ve yardımcı tesislerin bulunduğu, bu hâli ile bulunulan ortam ve makineler ile kullanılan teknik itibariyle işyerinin basım işyeri olduğu ayrıca davacının işini yaparken mürekkep, mürekkep katkı maddesi olan muhtelif solvent, etil alkol, etoksi proponol, izo propil, izo propil asetat ve lak gibi kimyasallardan ortama yayılan gaz ve buharlara maruz kaldığı, uyuşmazlık döneminde yeterli kapasiteye sahip havalandırma sisteminin de bulunmadığı, bu nedenle işyerinin 506 sayılı Kanun’un (II) numaralı bendinin (a) alt bendi kapsamında solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan bir işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinin yararlanması gerektiği gerekçesiyle davacının 08.09.1998 tarihinden bu yana (1A) olarak Kuruma bildirilen sigorta primi ödenmiş toplam 590 günlük fiili çalışma süresine göre 590x0,25=147 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun tespiti ile bu sürenin salt sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

9. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 19.07.2017 tarihli ve 2017/1600 E., 2017/1035 K. sayılı kararı ile; Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin 2012/200 E., 2013/446 K. sayılı kararı ile davalı işyerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle İş Kolları Tüzüğü’nün 10 sıra numarasında belirlenen "basın ve yayın" iş koluna girdiğinin tespitine karar verildiği, kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesince onandığı, davacının çalışmasının, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulu katılımıyla işyerinde keşif yapılarak tarafların bildirdiği tanıklar da dinlenip bilirkişi kurulundan konuya ilişkin yargısal denetime elverişli irdeleme içeren rapor alındığı, bu kapsamda matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken davalıya ait işyerinin üretim bölümündeki baskı makinelerinde, solvent, asetat ve alkol türevlerine ilişkin kimyasallar kullanıldığı, gün ışığı yetersiz olduğu için yapay ışık altında çalışıldığı ve gürültü düzeyinin yüksek olduğu tespitlerine yer verildiği, üretim bölümünde baskı makinesi operatörü olarak çalışan davacının da itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir etkenlere maruz kalarak çalıştığının belirlendiği, davalı işveren tarafından, 2007-2008 yıllarında kısmen itibari hizmet süresi bildirimi yapıldığı da gözetilerek 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesini yürürlükten kaldıran 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihine kadar olan döneme ilişkin istemin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle davalı şirket ve SGK’nın hükmün esasına ilişkin itirazlarının yerinde olmadığı, ancak davacının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçen 590 günlük çalışmasının başlangıç tarihi bilirkişi raporundaki hesaplama sırasında ve kararın gerekçe kısmında doğru biçimde 19.09.2005 olarak belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında 08.09.1998 tarihine yer verilmesi suretiyle yapılan yazım yanlışlığının düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacının davalı şirket işyerinde 19.09.2005-01.10.2008 tarihleri arasında geçen ve (1A) koduyla Kuruma bildirilen toplam 590 günlük fiili çalışma süresinin, 506 sayılı Kanun’un Ek 5/II maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiği, 590x 0,25=137 günün itibari hizmet süresi olarak salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 28.06.2018 tarihli ve 2017/5388 E., 2018/5759 K. sayılı kararı ile; “…Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 19.09.2005-30.09.2008 tarihleri arasında baskı makinesi operatörü olarak çalıştığı, işyerinin ambalaj baskı mahiyeti ile kanun kapsamında olduğu,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda, işyerinde 506 sayılı yasanın Ek 5.maddesinin II.bendinde yer alan basım işleri yapıldığı, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz,toz veya diğer zehirli maddelerle çalışılan işyeri olduğu kanaatinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, davalı ... yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı ... yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "Basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07.02.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Somut olayda, davalı ... yerinde kağıt ve karton üzerine ambalaj baskı (fabrikada esas olarak kağıt ve karton üzerine sigara ambalaj baskısı) işleri yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım iş yerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı ... yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği, bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.