muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17741, Karar No: 2014/17364, Tarih: 15.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17741 E.  ,  2014/17364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/123-2014/209

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışma süresinin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/11 bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 1997 yılından 30/09/2000 tarihine kadar “Kesme Makinesi Operatörü” olarak çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 53...... TC.Kimlik nolu, 16........SS sicil nolu Ö.. Ç..'nin, A.. Organize Sanayi Bölgesi 1.. Sok. No:... Çiğli/İZMİR adresinde bulunan davalı K.. Ambalaj San. Ve Tic. A.Ş. (Eski Ünvanı S.. Plastik San. Ve Tic. Aş.) işyerinin A... Fabrikası olarak adlandırılan işyerinde yaptığı işin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II fıkra olarak 2098 sayılı Yasa ile eklenen (Ek-1) madde kapsamında bulunduğu anlaşıldığından bu işyerinden 01.05.1997 – 30.09.2000 tarihleri arasında geçen ve 1A olarak diğer davalı Kuruma bildirilen toplam 1228 günlük fiili çalışma süresinin 3A olarak değerlendirilerek, 1228 günlük sürenin %25'inin itibari hizmet süresi olarak salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinde 01.05.1997 – 30.09.2000 tarihleri arasında davacı adına davalı işyeri tarafından SGK'ya toplam 1228 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu ve davacının “Kesme Makinası Operatörü” olarak işyerinde görev yaptığı , işyerinin 01/04/1968 tarihinde Kanun kapsamına alınmış olup “plastik eşyaların imalatı” üzerine faaliyette bulunduğunun Kurum'a bildirilmiş olduğu, mahkemece dinlenenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 40. maddesinin II. fıkrasının 5. bendi ise “kok fabrikalarıyla;

1)Ateşçilik, ocak temizliği, jeneratör, doldurma, termik santraller boşaltma ve temizleme işlerinde çalışanlar,

2) Kimyasal arıtma işlerinde çalışanlar,

3) Gazın geçtiği cihaz ve boruların onarılması ve temizlenmesi işlerinde çalışanlar,

4) Kok fabrikalarında kömür ve ocak işlerinde çalışanlar

5) Elektrik enerji üretim santrallerinin kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde çalışanlar,

6) Termik santrallerle her çeşit buhar kazanlarının kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde ve işyerlerinde 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları, fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir” hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalı işyerinde değişik firmaların plastik torba, çanta, poşet, çuval, kutu, damacana, şişe, makara vb. paketleme malzemelerinin imalatı konusunda faaliyette bulunulduğu, işyeri tesislerinin ana iştigallerinin ambalaj malzemesi imalatı olduğu ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde “Kesme Makinası Operatörü” olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesinin yürürlükte bulunduğu süre içerisinde itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan K.. T..(Eski Adı S..Plastik San. ve Tic. A.Ş.) 'ne iadesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19183, Karar No: 2012/24017, Tarih: 10.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/19183 E.  ,  2012/24017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), adli emanete kayıtlı tabanca ve eklerinin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4591, Karar No: 2015/31444, Tarih: 14.05.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/4591 E.  ,  2015/31444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/256249

Mahkeme : İZMİR 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20.05.2013 – 2011/194 esas ve 2013/110 karar

Suçlar : a) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma

b) Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma

c) Suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde

uyuşturucu madde ticareti yapma

d) Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar Şıvan ve Fesih hakkında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma”; sanıklar Mahir, Özgür, Mehmet ve Emrah hakkında “suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinde düzenlenen “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” suçunun işlendiğinin ve örgütün varlığının kabul edilebilmesi için; üye sayısının en az üç kişi olması, üyeler arasında soyut bir birleşme değil gevşek de olsa hiyerarşik bir ilişkinin bulunması, suç işlenmese bile suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşmenin olması, niteliği itibariyle devamlılık göstermesi; örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından, amaçlanan suçları işlemeye elverişli olması gerekir. Örgüt yapılanmasında işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibarıyla somutlaştırılması mümkün ancak zorunlu değildir.

Somut olayda; örgüt oluşturmak için her bir olayda sanık sayısı yeterli olmadığı gibi, sanıklar arasında hiyerarşik bir ilişki de saptanamamıştır.

Açıklanan durumlar karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinde düzenlenen "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" ve "suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma" suçlarının unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında bu suçlardan beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafileri ile sanıklar Şıvan, Fesih, Mahir, Özgür ve Mehmet’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın, hakkında “suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeyen diğer sanık Faysal’a CMUK’nın 325. maddesi gereğince SİRAYETİNE,

B) Sanıklar Şıvan, Fesih, Mahir, Özgür, Mehmet ve Emrah hakkında “suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Sanıklar Şıvan ve Fesih hakkında “suç işlemek amacıyla örgüt kurma”; sanıklar Mahir, Özgür, Mehmet ve Emrah hakkında “suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma” suçlarıyla ilgili (A) bölümündeki bozma nedenine göre, koşulları bulunmadığı halde sanıkların cezalarının TCK‘nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca artırılması,

2- Bir suç işleme kararının icrası kapsamında 14.01.2011, 20.02.2011, 16.03.2011 ve 15.04.2011 tarihlerinde dört kez “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu işleyen sanık Şıvan hakkında, zincirleme suç oluşturan fiillerinin sayısı dikkate alınarak, TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezanın daha fazla oranda artırılması gerekirken, yarı oranında artırma yapılarak eksik cezaya hükmolunması

3- 15.04.2011 tarihinde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu madde ile ilgili olarak, sanık Emrah hakkında temel cezaların alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de; sanığın söz konusu olaydaki konumu dikkate alınarak, TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle orantılı olmayacak şekilde temel hapis cezasının fazla belirlenmesi,

4- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanık Mehmet’in 15.04.2011 tarihli eylemi sabit ise de; 16.03.2011 tarihli “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçuna iştirak ettiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden; sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve buna bağlı olarak sabit olan 15.04.2011 tarihli eylemi yönünden; suç konusu net 42262 gram esrarın miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak saptanması yerinde ise de, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince; temel hapis cezasının 13 yıl olarak fazla belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafileri ile sanıklar Şıvan, Fesih, Mahir, Özgür ve Mehmet’in temyiz itirazları ile sanıklar Özgür ve Mehmet müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, sanıklar Şıvan, Fesih, Mahir ve Mehmet yönünden resen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına ve tutuklu kaldıkları sürelere göre sanıklar Mahir, Özgür ve Mehmet’in salıverilmesine ilişkin taleplerin reddine,

C) Sanıklar Binali, Şehmus ve Sinan hakkında “suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

C) Sanıklar Binali, Şehmus ve Sinan hakkında “suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- 15.04.2011 tarihinde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu madde ile ilgili olarak, sanıklar Binali ve Sinan hakkında temel cezalarının alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de; sanıkların söz konusu olaydaki konumları dikkate alınarak, TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle orantılı olmayacak şekilde temel hapis cezalarının fazla belirlenmesi,

2- (A) bölümündeki bozma nedenine göre, koşulları bulunmadığı halde sanıklar hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen cezaların, TCK‘nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca artırılması,

Yasaya aykırı, sanıklar Binali ve Sinan müdafileri ile sanık Şehmus’un temyiz itirazları ile sanık Sinan müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

D) Sanıklar Kenan ve Ferit hakkında “suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Kendilerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanıkların savunmalarının aksine, ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgilerinin bulunduğuna veya diğer sanıkların suçlarına iştirak ettiklerine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık Kenan’ın temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

E) Sanık Faysal hakkında “suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın usulüne uygun olarak sorgusu yapılmadan mahkûmiyet hükmü kurularak CMK'nın191, 193 ve 195. maddelerine aykırılık oluşturulması,

Yasaya aykırı, diğer yönleri incelenmeksizin resen incelenen hükmün BOZULMASINA,

14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

14.05.2015 tarihinde saat: 15.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ..'nun katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. A.. müdafii Avukat M.. A..'ın yüzüne karşı, sanık Ö.. D.. müdafii Avukat M.. K.. ve sanık M.. T.. müdafii Avukat Abdulkadir Ön'ün yokluklarında 14.05.2015 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/2278, Karar No: 2024/4747, Tarih: 26.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2278 E.  ,  2024/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

HAKİMLİĞİ : Samsun 2. Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/4670 Değişik İş

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR: Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2023 tarihli ve 2022/41668 soruşturma, 2023/3224 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.08.2023 tarihli ve 2023/4670 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 23.02.2024 tarihli ve 94660652-105-55-28403-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/25447 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/25447 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Soruşturmaya konu olayda, mağdur ...'in sevk ve idarisinde motosiklet ile seyir halindeyken yolda oluşan çukura girmesi sonucu meydana gelen kazada mağdurlar ... ve Damla Dinç'in yaralandığı, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11/07/2023 tarihli ve 53306942-101.02-2023/90163/10647 sayılı raporunda, meydana gelen kaza nedeniyle mağdur ...'in asli kusurlu olduğu, yolun yapım/bakımından sorumlu kurum/kuruluşun alt düzeyde tali kusurlu olduğunun belirtildiği, ... Yol Yapım Bakım ve Onarım Dairesi Başkanlığının 14/11/2022 ve 13/01/2023 tarihli yazılarında kazanın meydana geldiği yoldan sorumlu denetim görevlilerinin şüpheliler ... ve ...'ın olduğunun belirtildiği, buna göre şüpheliler haklarında toplanan delillerin taksirle yaralama suçu bakımından kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Soruşturmaya konu olayda, mağdur ...'in sevk ve idarisindeki motosiklet ile seyir halindeyken yolda oluşan çukura girmesi sonucu meydana gelen kazada mağdurlar ... ve Damla Dinç'in yaralandığı, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 11.07.2023 tarihli ve 53306942-101.02-2023/90163/10647 sayılı raporunda, meydana gelen kaza nedeniyle mağdur ...'in asli kusurlu olduğu, yolun yapım/bakımından sorumlu kurum/kuruluşun alt düzeyde tali kusurlu olduğunun belirtildiği, ... Yol Yapım Bakım ve Onarım Dairesi Başkanlığının 14.11.2022 ve 13.01.2023 tarihli yazılarında kazanın meydana geldiği yoldan sorumlu denetim görevlilerinin şüpheliler ... ve ...'ın olduğunun belirtildiği, buna göre şüpheliler haklarında toplanan delillerin taksirle yaralama suçu bakımından kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.08.2023 tarihli ve 2023/4670 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.