muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/235, Karar No: 2023/670, Tarih: 20.12.2023

Anlaşılmaktadır.

V.GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

5607 sayılı Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddesinin on sekizinci fıkrası; "Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri üreten, yurda sokan, ticarî amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 89. maddesi ile;

"Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ya da taklit veya yanıltıcı bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri taşıyan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri;

a) Ticari amaçla üreten, bulunduran veya nakleden,

b) Satışa arz eden veya satan,

c) Bu özelliğini bilerek ve ticari amaçla satın alan, kişi üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur." biçiminde değiştirilmiş,

5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin onuncu fıkrası ise; "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

04.11.2020 tarihli ve 31294 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ve ilgili hükmü aynı tarihte yürürlüğe giren 28.10.2020 tarihli ve 7255 sayılı Kanun'un 28. maddesi ile her iki fıkrada yer alan "tütün mamulleri;" ibaresinden sonra gelmek üzere "makaron, yaprak sigara kâğıdı," ibareleri ve 18. fıkrada yer alan "tütün mamüllerinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "makaron, yaprak sigara kağıdı," ibaresi eklenmek suretiyle de anılan düzenlemeler son hâllerini almıştır.

15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 14.04.2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanun’un 61. maddesiyle de uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin yirmi ikinci fıkrasına "Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." cümlesi eklenmiştir.

Gelinen aşamada Türk Ceza Hukuku Sisteminde adli para cezasının belirlenmesi sırasında göz önünde bulundurulacak kuralların irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

Gelinen aşamada Türk Ceza Hukuku Sisteminde adli para cezasının belirlenmesi sırasında göz önünde bulundurulacak kuralların irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

TCK'da adli para cezası, hapis cezasına seçenek veya hapis cezasının yanında bir yaptırım olarak kabul edilmiştir. TCK'nın 52. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından devlet hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenlemeyle adli para cezasının tanımı yapılmıştır. Görüldüğü gibi, 5237 sayılı TCK, mülga 765 sayılı TCK'dan farklı olarak gün para cezası sistemini kabul etmiş ve adli para cezasının gün unsurunun üst sınırını da kural olarak yedi yüz otuz gün olarak belirlemiştir. Ancak, ekonomik çıkar amacına yönelik olarak işlenen bazı suçlarda hapis cezasının yanı sıra adli para cezası da öngörülmektedir. Bu suç tanımlarında adli para cezasının üst sınırı madde metinlerinde ayrıca belirlenmiştir.

TCK'nın cezaların belirlenmesinde esas alınan 61. maddesine 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile, "Adlî para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." şeklinde sekizinci fıkra eklenmiş; eklenen fıkraya ilişkin gerekçede ise; "..Keza, adli para cezasının hesaplanmasında başta Yargıtay olmak üzere hâkim ve savcılarda oluşan tereddüdün giderilmesi amacıyla, söz konusu maddeye yeni bir fıkra eklenmiştir..." açıklamalarına yer verilmiştir.

5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde "... bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu gibi hâllerde "ceza" kavramından hapis cezasının mı adli para cezasının mı yoksa hem hapis hem de adli para cezasının mı anlaşılması gerektiği hususuna bir açıklık getirilmemiştir. Ancak kanunların hak, adalet ve kanun koyucunun amacına uygun şekilde yorumlanması gerekmektedir. Nitekim 30.06.1995 tarihli ve 1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında; "Yorum, yasaların uygulanmasında tabii ve zorunlu bir fikri faaliyettir. Adaletsizliği daraltıcı ve düzenleyici yorumla gidermek, uygulamacının başta gelen görevlerindendir. Yorum yapılırken birden fazla yorum yapılabiliyorsa lehe olan yorum yeğlenmeli, kabul edilmelidir." açıklamalarına yer verilmek suretiyle yorumun nasıl yapılacağı vurgulanmış; TCK'nın 2. maddesinin üçüncü fıkrasında ise; "...Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz." hükmüyle evrensel bir kural olan kanunilik ilkesi uyarınca suç ve ceza içeren hükümlerin yorumlanmasında kıyas yapılamayacağı kuralı getirilmiştir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemece kaçak eşya niteliğindeki tütün mamulünü, bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurma suçundan sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3/18- son maddesi uyarınca aynı Kanun’un 3/5. fıkrasına istinaden temel ceza belirlendikten sonra, dava konusu kaçak eşyanın tütün mamulü olması nedeniyle aynı maddenin 10. fıkrasının ilk cümlesi gereğince hem hapis hem de adli para cezası yarı oranında artırıldıktan sonra aynı fıkranın son cümlesi uyarınca da hapis cezasının 3 yıl, adli para cezasının ise 1095 gün olarak belirlenmesinin ardından hükmün takip eden fıkralarında söz konusu miktarlar üzerinden indirim yapılmak suretiyle sonuç cezalar tayin edilmiş ise de; adli para cezasının "tam gün sayısı" üzerinden belirleneceğine ilişkin TCK'nın 52. maddesindeki düzenleme de dikkate alındığında, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde yer verilen "ceza" ibaresinin yalnızca hapis cezasının artırılmasına ilişkin bir düzenleme olduğu ve Özel Dairece sanık hakkında hükmedilen sadece hapis cezasının 3 yıla çıkartılması ile yetinilmesi gerektiğine işaret edilerek verilen bozma kararında isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 374-607 sayılı direnme kararına konu hükmünün, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde yer alan "ceza" ibaresinin yalnızca hapis cezasının artırılmasına yönelik bir düzenleme olduğu gözetilmeden sanık hakkında hapis cezasının yanı sıra adli para cezasının da artırılması suretiyle fazla ceza belirlenmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13864, Karar No: 2010/12001, Tarih: 24.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13864 E.  ,  2010/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.55 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 24.9.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, 29.11.2000 tarihli sözleşme ile davalıların murisine 670.000 DM verdiğini, davalıların murisinin bu paranın %3 faizini aldıktan sonra istendiği anda 670.000 DM.yi iade etmeyi taahhüt ettiğini, ancak davalıların murisinin sözleşmede belirtilen 670.000 DM.nin ödenmediğini belirterek 670.000 Dm.nin 29.11.2000 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2009/13864-2010/12001

Davalılar murislerinin davacıyı tanımadığını, dava konusu sözleşmenin hile vs.yollarla ele geçirilen açığa imzalı boş kağıdın doldurulması ile oluşturulduğunu, davacının 670.000 Dm parayı verecek ekonomik güce sahip olmadığı gibi murisin banka hesabında böyle bir paranın bulunmadığını, davacıya sözleşmede yazılı olduğu gibi hiçbir zaman faiz geliri ödenmediğini, davacı ve onunla işbirliği yapan ... hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, imzanın murise ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin ikrah altında imzalandığının tanık ifadeleri ve dosya içeriği ile subuta erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tanıklar ... ve ...'ın birbirini doğrulayan ifadelerinden ikrahın sabit olduğu gibi davacının ekonomik durumunun 670.000 DM borç verecek kadar iyi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Tanık ..., C. Savcılığında verdiği 24.3.2003 tarihli ifadesinde davalıların murisine zorla senet imzalatıldığını gördüğünü bildirdiği halde 26.12.2002 tarihli emniyette verdiği ifadesinde Veli Demirel'e senet imzalatıldığını görmediğini ifade etmiştir. Aynı tanık 11.9.2009 tarihli ifadesinde, murisle bir görüşmesinde çöp vergisi ödenmesi amacıyla boş kağıda imza attırıldığını kendisinede açıkladığını bildirmiştir.

Tanık ..., 9.12.2003 tarihli ifadesinde; kardeşine (...) menfaat karşılığı dava konusu senette alacaklı gösterildiğini ifade etmişse de müddeabihin 197.315.000.000 TL olduğu gözetildiğinde, davacının kardeşinin 150.000.000 TL karşılığı alacaklı gösterilmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi daha sonra bu tanık ifadesinin doğru olmadığını, bu ifadesinin zorla verdirildiğini açıklamıştır.

Tanık ..., 9.12.2003 tarihli ifadesinde; kardeşine (...) menfaat karşılığı dava konusu senette alacaklı gösterildiğini ifade etmişse de müddeabihin 197.315.000.000 TL olduğu gözetildiğinde, davacının kardeşinin 150.000.000 TL karşılığı alacaklı gösterilmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi daha sonra bu tanık ifadesinin doğru olmadığını, bu ifadesinin zorla verdirildiğini açıklamıştır.

Öte yandan davacı ... ve arkadaşları hakkında zorla senet imzalatmak suçundan ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinde açılan ceza davasında sanıkların delil yetersizliği gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir. Mahkemece de açıklandığı ceza mahkemesinde delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı BK. 53.maddesi gereğince hukuk hakimini bağlamazsada yukarıda açıklandığı üzere mahkemenin hükmüne esas aldığı tanık ifadeleri arasındaki çelişki ile birlikte değerlendirildiğinde senedin zorla imzalatıldığını savunmasını isbatla yükümlü davalılar bu savunmasını kanıtlayamamıştır.

Bu durumda davacı iddiasını yazılı belge ile kanıtlamış olduğundan hükmün bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/14527, Karar No: 2009/6758, Tarih: 18.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14527 E.  ,  2009/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... gelmiş olmalarıyla gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, açılan ihale üzerine imzalanan sözleşme ile davalı şirketin, Türk Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyacı olan 7 kalem muhtelif ilacın teslimini üstlendiğini, teslimi taahhüt edilen 7 kalem malzemeden 6 kalem malzemenin teslimatının süresi içinde gerçekleştirilmiş olmasına rağmen, bir kalem (32048 adet tetralet kapsül 500 mg) malzemenin normal ve cezalı süreler içinde teslim edilmediğini, bu nedenle 27.632,44 YTL gecikme cezası ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan miktarın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, bir kalem malzemenin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle kusurları bulunmadığını, talep edilen %1 oranındaki gecikme cezasının da fahiş olduğunu, ayrıca gecikme cezasının sözleşme bedeli üzerinden değil, teslimi geç yapılan malzeme bedeli üzerinden hesaplanması gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 27.632,44 YTL gecikme cezasının 26.1.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının

2008/14527-2009/6758

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ihale üzerine imzalanan 20.9.2004 tarihli sözleşme gereğince teslim edilmesi gereken 7 kalem malzemeden 1 kaleminin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle gecikme cezası talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin “Gecikme Cezası” başlıklı 17.1.maddesinde “...mal teslim edilmediği takdirde geçen her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden %1 oranında gecikme cezası kesilecektir.” 17.3. maddesinde de “Bu gecikme, ihtarın yükleniciye tebliğinden itibaren 30 günü geçtiği takdirde idare sözleşmeyi feshedecektir.” hükmü bulunmakta olup, anılan sözleşme hükmü gereğince davacının gecikme cezası ile ilgili isteminin 30 günle sınırlı olmak üzere kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Yukarda açıklanan sözleşmenin gecikme cezası ile ilgili 17. maddesinde “...sözleşme bedelinin %1’i oranında” gecikme cezasının alınacağı belirtilmiş olup, maddede geçen “sözleşme bedeli” ifadesini, süresinde teslimi yapılan malzeme bedellerini de kapsayacak şekilde sözleşmenin tüm miktarı olarak değil, sadece sözleşmeye aykırı şekilde “teslimi geç yapılan malzemeye isabet eden sözleşme bedeli” olarak yorumlamak gerektiğinden, mahkemece 7 kalem malzemeden sadece 1 kaleminin süresinde teslim edilmemiş olmasına rağmen, gecikme cezasının tüm sözleşme bedeli üzerinden tespit ve tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. (Bkz. Dairemize ait E.2008/13952, K.2009/9076 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

4-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı, 10.7.2006 tarihli ıslah dilekçesinde, alacağının %18 Katma Değer Vergisi miktarı olan 2.210.592.000 TL’nin de tahsilini talep etmiş olup, mahkemece davacının ıslah talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması da, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün, 2.ve 3. bentler gereğince davalı, 4. bent gereğince ise davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10869, Karar No: 2015/13136, Tarih: 24.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10869 E.  ,  2015/13136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/13929

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/217 (E) ve 2012/542 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk O.. Y..’in diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte okulun farklı sınıflarında öğrenci olarak bulunan mağdur Melisa’nın çantasından para ve mağdur Özlem’in çantasından da para ile cep telefonunu çalması şeklindeki eylemlerinin ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, ayrıca suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması maddelerde öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11.maddesi gereğince aynı Kanun'un 5.maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a-b maddesindeki tedbirlere hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a-b maddesindeki tedbirlere hükmedilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13754, Karar No: 2010/12483, Tarih: 01.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/13754 E.  ,  2010/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçların temas ettiği yasa maddesindeki cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerine göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde ve fıkraları gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek istem gibi (DÜŞÜRÜLMESİNE), 1.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/533, Karar No: 2010/2154, Tarih: 13.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/533 E.  ,  2010/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... Telekomünikasyon A.Ş.tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı tarafın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davacı tarafın kusur miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ve toplanıp değerlendirilen delillere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 44/1 maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hakime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tümüyle reddetme yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı (illiyet bağı) olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı taraf dava dışı belediyenin yüklenicisi olan davalı şirket tarafından yapılan kazı çalışması sırasında telefon şebekelerine hasar verildiğini öne sürmüştür. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, davacı idareye ait hasar gören kabloların güzergâhının dava dışı Belediyeye verilmemesi sebebiyle davacı tarafın meydana gelen olayda yüzde 20 kusurlu olduğu açıklanmıştır. Mahkemece anılan rapor hükme dayanak yapılarak karar verilmiştir. Davalı şirkete işi veren dava dışı belediye tarafından, kablo güzergâhını gösteren plan ve proje ile kazı sırasında eleman gönderilmesine ilişkin yazı 05.10.2000 tarihinde gönderilmiş, kazı ise bu tarihten önce 22.09.2000 tarihinde yapılmıştır. Davacının zararına neden olan kazı çalışması yapılmadan önce, plan ve projeleri ile gözetim elemanı göndermesi bu nedenle söz konusu olamayacağından davalı şirketin tam kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, bilirkişi raporunda belirlenen hasar bedelinin tamamından davalı şirketin sorumlu olduğunun kabul edilmesi ve hasar bedelinin tamamına hükmedilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 138,00 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 13.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.