muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2243, Karar No: 2023/956, Tarih: 27.03.2023

2. 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin, 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile değişik ikinci fıkrasında, takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kriterler, "... failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları veya cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri..." şeklinde sınırlı olarak sayılmış, ayrıca, duruşmadaki mahkemeyi etkilemeye yönelik şeklî tutum ve davranışların, takdirî indirim nedeni olarak dikkate alınamayacağı ve takdirî indirim nedenlerinin kararda gerekçeleriyle gösterilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

3. Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; yargılama sürecinde pişmanlığını samimi olarak gösterdiği herhangi bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında kurulan hükümde, "suça konu olayın toplumda meydana getirdiği tepki, kamu vicdanını rencide edici niteliği ile mağdurun öğretmeni olan sanığın suç sonrası ve yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alındığında, sanığın dosya kapsamındaki pişmanlığının yeterli görülmemesi sebebiyle..." şeklindeki hak, ... ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafinin takdirî indirim nedenlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Cinsel İstismar Eyleminin Sarkıntılık Düzeyini Aştığına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve katılan anlatımına göre, sanığın katılanın bacağına dokunduktan sonra göğüslerini ellediği, katılanında sanığın elini iteklediği, ikinci eylemle ise sanığın katılanı dudağından öptüğü sırada katılanın sanığı itekleyerek eylemi sonlandırdığı gözetildiğinde eylemin ani ve kısa süreli olarak gerçekleşmiş olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Cezanın Üst Hadden Belirlenmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve olayın oluş şekline göre sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

C. Tebliğname Yönünden

Sanığın, 12 yaşını doldurmuş katılanın göğüs ve cinsel organ resimlerinin gönderilmesi istediği ve katılanında resimleri çekip sanığa gönderdiği olayda sanığın sübut bulan eyleminin zincirleme şekilde 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturması nedeniyle aynı fıkranın ikinci cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

C. Tebliğname Yönünden

Sanığın, 12 yaşını doldurmuş katılanın göğüs ve cinsel organ resimlerinin gönderilmesi istediği ve katılanında resimleri çekip sanığa gönderdiği olayda sanığın sübut bulan eyleminin zincirleme şekilde 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturması nedeniyle aynı fıkranın ikinci cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/2024 Esas, 2022/2094 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2512, Karar No: 2006/5334, Tarih: 29.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2512 E.  ,  2006/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :  Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih   : 12.4.2005

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden  doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı C.U. H. S. A.Ş.vekili tarafından duruşmalı,   olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının eşinin ölümü ile sonuçlanan zararlandırıcı  olayın iş  kazası olduğu  iddiasına dayalı bu olay nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine  ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen  kabulüne  karar verilmiştir.

Dosyadaki belgerin tetkikinden şirketin  işçisi olan sigortalı S. D.'ın  davalı şirkete ait  davalı şirketin diğer işçisi olan davalı S. A. yönetimindeki araçla iş seyahati yaparken trafik kazası sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.

Dava, davacının eşinin ölümü ile sonuçlanan zararlandırıcı  olayın iş  kazası olduğu  iddiasına dayalı bu olay nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine  ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen  kabulüne  karar verilmiştir.

Dosyadaki belgerin tetkikinden şirketin  işçisi olan sigortalı S. D.'ın  davalı şirkete ait  davalı şirketin diğer işçisi olan davalı S. A. yönetimindeki araçla iş seyahati yaparken trafik kazası sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.

506 sayılı  Yasa'nın 27. ve müteakip maddelerinde işverenin iş kazasını  en geç iki gün içinde Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirmekle yükümlü olduğu, haber verme kağıdındaki bildirilen olayın  iş  kazası sayılıp sayılmayacağı  hakkında gerekirse   Kurum’ca soruşturma  yapılabileceği ve varılan sonucun en geç üç ay içinde ilgililere  yazı ile bildirileceği,  ilgililerce  yetkili mahkemeye  başvurularak Kurum kararına  itiraz  olunabileceği,   itiraz halinde Kurum kararının ancak mahkeme kararının kesinleşmesi ile kesin hale geleceği bildirilmiştir.  Öte yandan  Sosyal Sigortalar Kurumu  tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin  davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde  olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi  önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan  gelirin peşin sermaye  değerinin belirlenen tazminattan  düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın  oturmuş ve yerleşmiş  görüşlerindendir.  Bu bakımdan tazminat davasının niteliği göz önünde tutularak öncelikle hak sahiplerine  Sosyal Sigortalar  Kurumu  tarafından iş kazası nedeniyle 506 sayılı Yasa'nın 23. ve 92. maddelerine göre aylık  bağlanıp bağlanmadığının araştırılması  bağlanmış ise,  bildirilen miktarın tazminattan düşülmesi,  gelir bağlanmamış ise bu yön hak sahiplerinin tazminat hakkını doğrudan  etkileyeceğinden hak sahiplerine  gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar  Kurumuna başvurması, taleplerinin kurumca kabul edilmemesi halinde Sosyal Sigortalar  Kurumu ve hak alanını etkileyeceğinden    işveren aleyhine  dava açması için önel verilmesinde yasal zorunluluk olduğu açıktır.

Somut olayda,  tahsis dosyasının  tetkikinden Kurum tarafından hak sahiplerine 506 sayılı Yasa'nın 65. maddesine göre  ölüm sigorta kolundan aylık bağlandığı  anlaşılmaktadır. Yapılacak iş; hak sahibi  davacılara iş kazasını Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbarda  bulunmak,  giderek iş kazasının  tesbiti davası  açmaları için önel vermek, tesbit davasını  bu dava için bekletici sorun yaparak   çıkacak sonuca  göre karar vermektir.

Somut olayda,  tahsis dosyasının  tetkikinden Kurum tarafından hak sahiplerine 506 sayılı Yasa'nın 65. maddesine göre  ölüm sigorta kolundan aylık bağlandığı  anlaşılmaktadır. Yapılacak iş; hak sahibi  davacılara iş kazasını Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbarda  bulunmak,  giderek iş kazasının  tesbiti davası  açmaları için önel vermek, tesbit davasını  bu dava için bekletici sorun yaparak   çıkacak sonuca  göre karar vermektir.

Diğer yandan davanın niteliği gözönünde tutularak kusurun aidiyet ve oranları belirlenmeden  ceza mahkemesinde  alınan kusur raporuyla yetinildiği  görülmüştür.Oysa  İş  Kanununun 77. maddesi  İşçi  Sağlığı ve İşçi Güvenliği Tüzüğünün öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptanmalıdır.

Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı,  karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki  kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, evlenme şansının  dikkate  alınması gerektiği,   kaçınılmazlık, kusursuzluk veya kusurun ağırlığı gibi nedenlerden   ötürü   Borçlar   Kanununun   43-44.   maddeleri   gereğince   indirim   yapılıp

yapılmayacağı  ve son olarakta SSK’dan bildirilen peşin sermaye değerinin indirileceği böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği hususlarının da gözönünde tutulması gerekir.

Manevi tazminat yönünden ise yukarıda açıklanan şekilde belirlenecek iş kazası tespiti, ve kusur raporu dikkate alınarak, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları değerlendirilerek tazminat miktarının belirlenmesi gerektiği de açıktır.

Manevi tazminat yönünden ise yukarıda açıklanan şekilde belirlenecek iş kazası tespiti, ve kusur raporu dikkate alınarak, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları değerlendirilerek tazminat miktarının belirlenmesi gerektiği de açıktır.

Mahkemece açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın  Sosyal Sigortalar Kurumunun taraf  olmadığı tazminat istemli bu  davada olayın iş kazası  olduğunun kabulüyle sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,   bozma nedenine göre davalı şirketin diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına  29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/626, Karar No: 2009/1503, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/626 E.  ,  2009/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.12.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkiline ait 5251 parsel nunmaralı taşınmaz lehine davalılara ait 5250 ve 6848 parseller aleyhine mecra hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 744. maddesi uyarınca mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkindir. Anılan madde uyarınca “Her taşınmaz maliki zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

Mecra irtifakı kurulması istemine ilişkin davalarda, irtifak hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine irtifak hakkı kurulması istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına mecra irtifakı kurulacak taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise, dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalar, özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alması nedeniyle yapılacak araştırma ve incelemede, öncelikle davacının mecra ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. İhtiyacın saptanması halinde de, çevre taşınmazların tamamının üzerinde irtifak hakkı kurmaya elverişli olup olmadığı incelenip, hukukun genel bir ilkesi olan “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uyarınca taraf yararları da gözetilerek en az masrafı gerektiren ve bundan da en az zarar görecek kişi taşınmazı üzerinden mecra irtifakının bağlanacağı su, elektirik, gaz ve benzerine ait yol ya da kaynak ile yararına mecra hakkı kurulan taşınmaz arasında kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde kurulmalıdır. Ayrıca mecranın niteliği, nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği ayrıca belirlenerek kararda gösterilmelidir.

İrtifak hakkının bedeli, taşınmazların niteliğine göre uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak saptanmalı ve bedel hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Anılan maddenin son fıkrası uyarınca, istem halinde gideri davacı tarafından karşılandığında mecra hakkının tapu siciline kaydına da karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacının tapuda arsa nitelikli 5251 parselinin zeminde meyve bahçesi olarak kullanıldığı ve mutlak mecra ihtiyacı içinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme davacı taşınmazının bu mutlak mecra ihtiyacını karşılamak zorundadır. 1 kadastro teknikeri, 1 inşaat mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti 24.3.2008 günlü rapor ve ekindeki krokide A-B-C ve D işaretli dört seçenek bulunduğunu, bunlardan en uygununun A ve D işaretli seçenekler olduğunu, B ve C işaretli güzergahlardan mecra hakkı kurulduğu takdirde güzergah üzerindeki çeşitli meyve ağaçlarının kesilmesi gerektiğini bildirmişlerdir.

Belediye fen memuru ... ... ise 11.6.2008 günlü raporunda; 5251 parselin eğimi gözönüne alındığında normal şartlarda 6848 parsel ile 5250 parsel arasında yapılacak yer altı ve yer üstü tesisinin kotunun kurtaracağını ve 5250 parselin batı sınırına döşenecek tesis ile 5251 parselin sulanabileceğini 5250 ve 5249 parsel arasında döşenecek tesisin kotu sulanacak parselin eğimi ile ters düştüğünden kurtarmayacağını açıklamıştır.

Kaldı ki, 5249 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tutanağından anlaşıldığına göre 5249, 5250 ve 5251 parsel sayılı taşınmazlar evvelce bir bütün halinde kullanılmakta iken sonradan ayrılmışlardır. Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi, imar uygulamasından önce ...'e ait taşınmazın yani 5250 sayılı parselin yanından ark geçirilerek davacı taşınmazının sulanabildiğini beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece en uygun güzergah görünen 5250 parselin B işaretli kısmından bedeli karşılığında mecra hakkı kurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 09.02.2009 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3184, Karar No: 2012/7440, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3184 E.  ,  2012/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Genel Müdürlğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 11.272 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, yol üzerinde oluşan çukur ve aşınmalardan dolayı yol seviyesinin üstünde kalan rogar kapağına aracın alt kısımlarının çarpması sonucu hasar meydana geldiğini, yol bakım ve onarımından sorumlu kuruluşun yolun kusuruna ait işaretleme yapmadığını belirterek 11.272 TL.nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 11.7.2011 tarili ıslah dilekçesi ile talebini azaltarak 10.500 TL.nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili bu davanın idari yargı mahkemelerinin görevine girdiğini, kaza tarihinde olay mahalli ile ilgili bir arıza şikayetinin gelmediğini, yapılan kontrolde bahse konu rogar kapağının trafiği engelleyici durumda olmadığının görüldüğünü, yollarda meydana gelen çukur vs durumlar sonucu meydana gelen zararlardan belediyelerin sorumlu olduğunu, olayla zarar arasında illiyet bağı bulunmadığını, kusuru, hasarı kabul etmediğini, ıslahla talebin azaltılmasının kısmi feragat niteliğinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ıslah edilen davanın kabulü ile 10.500 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına 2560 sayılı kanuna tabi olan ...'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun 18/1 maddesi anlamında tacir sayılmasına ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargının görevine girmesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK.nun 1301 maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, TTK.nun 1301 maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda 4.7.2010 tarihinde saat 17.30'da havanın açık, yol yüzeyinin kuru olduğu, gündüz vakti stabilize yolda kaza meydana gelmiştir. Olayla ilgili düzenlenen kaza tesbit tutanağında davacıya sigortalı aracın sürücüsü yukarıda belirtilen yol, hava ve gün durumu şartlarında aracı ile seyir halindeyken yol üzerinde oluşan münferit çukur ve yol sathının aşınmasıyla rogar kapağının yol seviyesinin üzerinde kalması nedeniyle rogar kapağını farketmeyerek aracın ön motor kısmının alt tarafını çarptığı, çarpma sonucu aracın ön şoför ve yolcu kısmındaki hava yastıklarının açıldığı motor alt kısmının hasar gördüğü, yolun bakım ve onarımından sorumlu kuruluşun yolun kusuruna ait işaretleme yapmadığı ve kazanın yol kusurundan kaynaklandığı belirtilmiştir. Her ne kadar bilirkişi raporunda yolun asfalt olduğu bildirilmişse de olay yerine ait fotoğraflardan rogar kapağının davalı idareye ait olduğu, yol sathının stabilize olduğu, asfaltlanmadığı anlaşılmaktadır. Davalı idare vekili cevap ve yargılama sürecinde verdiği dilekçelerinde, 2918 sayılı KTK.nun 10. maddesine göre belediyelerin yapım ve bakımından sorumlu olduğu yolları trafik düzeni ve güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmakla yükümlü olduğunu, ana arter olan yollardaki sorumluluğun ... Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu, ana artere girmeyen meydan, bulvar, cadde ve yolları yapmanın yaptırmanın bakım ve onarımını sağlamanın ilçe belediyelerin görevi dahilinde bulunduğunu, dolayısıyla bu yollarda meydana gelen çukur vs gibi durumlar neticesi meydana gelen zararların ilgili kuruluşlara ait olduğunu savunmuştur. Mahkemece davalı tarafın bu yöndeki

savunması üzerinde yeterince araştırma ve inceleme yapılmadan hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalı idarenin bakım ve onarımından sorumlu olduğu rogar kapağının teknik bakım ve onarımlarını zamanında ve usulüne uygun şekilde yapmaması, rogar kapağının yol sathından daha yüksek durumda kalmasına ve üzerlerinden geçen araçların motor kısımlarına çarpacak yükseklikte kalmasına neden olması idareye ait rogar kapağının trafikte seyreden araçlar için tehlike oluşturmasına yol açması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde %100 oranında tam kusurlu olduğu, davacı şirkete sigortalı aracın sürücüsünün yolda seyri sırasında rogar kapağının aracının altına çarpacak kadar yüksek olduğunu tahmin etmesi ve buna göre önlem alması beklenemeyeceğinden ve dolayısıyla kazanın meydana gelmesini önlemek bakımından alabileceği bir tedbir bulunmadığından olayda kendisine atfı kabil bir kusur yüklenemeyeceğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.