muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4012, Karar No: 2024/151, Tarih: 10.01.2024

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili “İPEK” markasını tüm ticari faaliyetlerinde kullanmakta olduğunu, Türkiye genelinde tanınmış marka statüsünde olduğunu, tanınmış markaların koruma seviyesinin diğer markalara göre daha kapsamlı olduğunu, davacının marka başvurusunun aynı, benzer veya farklı mal ve hizmetlerde yapılmış olmasına bakılmaksızın başvurunun reddedileceğinin ifade edildiğini, tanınmış marka statüsündeki markalar için ciddi kullanım şartı aranmadığının açık olduğunu, bu nedenle davacının bu yöndeki iddialarının kabulünün mümkün olmadığını, müvekkilinin ilgili sınıflarda kullanımı ispat zorunluluğunun bulunmadığını, davacının iddiaları aksine tanınmış markanın tanınmışlığının olumsuz etkilememesi için bu kısıtlamanın kanun koyucu tarafından getirilmiş olduğunu, bu hususun kamu yararı niteliğinde olduğunu, uzun yıllar markayı oluşturmak için emek veren firmaların emeklerinin korunmaya çalışıldığının açık olduğunu, müvekkilinin bilirkişi incelemesi için yapılan keşif sırasında sunduğu evraklarda açıkça güvenlik hizmetleri, refakat etme hizmetleri, iş sağlığı ve güvenliği alanlarında faaliyet gösterdiğinin açıkça ortaya konulduğunu, söz konusu marka lisans sözleşmesinde Çağlar İş Sağlığı ve Güvenliği Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'nin İPEK markasını çatı kimlik olarak İpek İş Sağlığı ve Güvenliği/İpek Danışmanlık Hizmetleri/İpek Hukuki Hizmetler şeklinde kullanabileceğinin düzenlendiğini, yine Akdeniz Kama Grup Özel Güvenlik Koruma Hizmetleri Ltd. Şti.'yle yapılan Marka Lisans Sözleşmesi'nde şirketin İPEK markasını çatı kimlik olarak İpek Güvenlik/İpek Refakat Etme Hizmetleri/İpek Yangın Söndürme Hizmetleri şeklinde kullanabileceğinin düzenlendiğini, müvekkilinin bünyesinde çok fazla çalışanı olan bir şirket olup çalışanlarına belirli periyotlarda iş sağlığı ve güvenliği hukuku alanında eğitimler de düzenlediğini, Personellerin bilgilendirilmesi amacıyla düzenlenen bu eğitimlerde müvekkilinin iş sağlığı ve güvenliği hukuku alanında çalışmalar yaptığını, hem bilirkişi heyetine sunulan hem dosyaya daha önce sunulmuş olan dilekçe ekinde yeniden sunulan belgelerle açıkça ortaya konulduğu üzere müvekkili şirketin 45 inci sınıf kapsamında kalan alanlarda faaliyet gösterdiğini, hal böyle iken müvekkilinin 45 inci sınıfta ciddi/gerçek kullanımı olmadığı kanaatinin hatalı olduğunu, ileri sürerek müvekkili şirket adına tescilli 2000/14322 tescil numaralı "İPEK" markasının 45 inci sınıftaki "Hukuki hizmetler (sınai ve fikri mülkiyet hakları konusunda danışmanlık hizmetleri dahil)" bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine ilişkin verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini, davacı vekilinin istinaf taleplerinin ise reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yüklenmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tescilli markasının kapsamıyla aynı alanda ticari faaliyette bulunması nedeniyle bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, kullanmama nedenine dayalı işbu davada yargılama konusu markayı kullandığını ispat yükünün davalı tarafta olduğu, davalı vekili tarafından 45 inci sınıfta yer alan “Hukuki hizmetler (sınai ve fikri mülkiyet hakları konusunda danışmanlık hizmetleri dahil).” bakımından dava tarihinden itibaren geriye dönük beş yıllık süre içerisinde ciddi kullanımın ispat edilemediği, buna karşılık 41 inci sınıftaki “Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze,konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet rezervasyonu ve bilet sağlama hizmetleri dahil). Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri, Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri. Fotoğrafçılık hizmetleri. Tercüme hizmetleri," yönünden markanın dava tarihinden itibaren beş yıl boyunca kullanıldığını ispat ettiğinden davanın kısmen kabulü yönündeki mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kullanmama sebebine dayalı marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 9 ve 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10911, Karar No: 2015/23553, Tarih: 14.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/10911 E.  ,  2015/23553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu,Mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane,örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’in ... ilçesi ... Köyü İlköğretim Okulu’ndan hırsızlık yapmaya karar verdikleri, bu doğrultuda suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in okula ait kantine, pencere camını kırarak girdikleri, çekmecede bulunan 150 TL parayı çaldıkları, bu sırada suça sürüklenen çocuk ... okulun dışında kalıp gözcülük yaptığı, suça sürüklenen çocukların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’in ... ilçesi ... Köyü İlköğretim Okulu’ndan hırsızlık yapmaya karar verdikleri, bu doğrultuda suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in okula ait kantine, pencere camını kırarak girdikleri, çekmecede bulunan 150 TL parayı çaldıkları, bu sırada suça sürüklenen çocuk ... okulun dışında kalıp gözcülük yaptığı, suça sürüklenen çocukların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen Arif hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarından bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen suça sürüklenen çocuklar Umut ve Salih hakkında verilen mahkumiyet kararlarından bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen suça sürüklenen çocuklar Umut ve Salih hakkında verilen mahkumiyet kararlarından bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkından Kanunun 105/3. maddesinde “diğer bir hapis cezasına hükmedildiğinde kamu yararına çalıştırma kararı verilemez” şeklindeki düzenleme karşısında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suça sürüklenen çocuklar hakkında hapis cezası tayin edilmesine göre, mala zarar verme suçundan, yasaya aykırı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaları seçenek yaptırımına çevrilemeyeceği, ancak aynı yasanın 50/1. maddesinde sayılan diğer seçenek yaptırımlara dönüştürülebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında, çocuk sanığın ödenmeyen adli para cezasının hapse veya diğer tedbirlere çevrilmesinin olanaklı olmayıp, anılan maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kararda, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki “ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 50/1 maddesinde belirtilen diğer tedbirlere çevrileceğinin ihtarına” denilerek hüküm kurulması,

c- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle herhangi bir maddi zararın bulunmadığı, manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; denetime olanak verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe ortaya konulmadan, daha önceden sabıkası bulunmayan suça sürüklenen sanık hakkında, “olay nedeniyle zararların giderilmediği bu nedenle de CMK’nın 231. maddesinin koşullarının gerçekleşmediği” denilmekle yetinilerek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

d- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından işlenmiş olduğunun iddia ve kabul edilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

d- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından işlenmiş olduğunun iddia ve kabul edilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13912, Karar No: 2012/16802, Tarih: 27.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13912 E.  ,  2012/16802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu ve davadışı Emekli Sandığı ile arasındaki sözleşmenin reçetelerdeki usulsüzlükler nedeniyle karşı tarafça feshedildiğini ve davalı SSK Genel Müdürlüğününde bu feshin kendisine ihbar edilmesi neticesinde aralarındaki sözleşmenin 5. maddesine göre sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini bildirerek fesih işleminin iptalini ve muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından davacı ile akdedilen protokolün tek taraflı olarak yapılan fesih işleminin iptaline yönelik olup muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir. Davacının davalının fesih işleminin haksız ve geçerli bir nedene dayanmadığını iddia etmektedir. Mahkeme kararlarının Anayasa'nın 141. maddesinin 3.fıkrası gereği gerekçeli olması gerekmekte olup, mahkemece hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve deliller toplanmadan hüküm kurulması hatalıdır. Bu durumda tarafların delil ve karşı delilleri toplanmalı, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2012/13912-16802

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/808, Karar No: 2016/1347, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/808 E.  ,  2016/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 11. Sulh Hukuk ve Seydişehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Kanunun 408. maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mh. ... Sk. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Seydişehir Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... ... Mh. ... Sk. No:.../... .../...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Seydişehir İlçe Jandarma Komutanlığının 23.11.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının “... ... Mh. ... Sk. No:.../.. .../...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6390, Karar No: 2009/8473, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6390 E.  ,  2009/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğine dayalı aidat borcunun tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının birikmiş 6.815,00-YTL aidat ve 18.205,00-YTL gecikme faizi borcunu ödemediğini, tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini ve % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davalının kooperatife borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, 2.726,00-YTL % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delilerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava kooperatif aidat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davalının huzur hakkı alacağının tamamının aidat borcuna mahsup edilip edilmediği noktasında olduğu halde davalının huzur hakkı alacağına ilişkin olarak, temyize konu edilen 2.400,00-YTL huzur hakkının davalıya ödenip ödenmediği ya da aidata mahsup edilip edilmediği hususunda yapılan inceleme yeterli bulunmamaktadır. Zira bilirkişi ön raporunda; 2001 yılından itibaren, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ücretlerine ilişkin bordro, beyanname, muhasebe fişleri, bu ödemelere ilişkin hesap dökümleri ve bütçeler istenilmiş olmasına karşın, sonraki raporda belirtildiği üzere; 3 adet karar defteri, 6 mahsup fişi, 2 adet hakkı huzur ödeme belgesi sunulmuştur. İstenilen tüm belgeler getirtilmemiş olduğu gibi, mevcut belgelere göre huzur hakkı alacağının davalıya ödenip ödenmediği de anlaşılamamaktadır. Doğru sonuca ulaşılması için bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle, davalının huzur hakkı alacağının tamamen ya da kısmen davacıya ödenip ödenmediği hususunun araştırılması ve sonucuna göre hüküm kuruması gerektiği gibi kabule göre de vekili olmayan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre kötüniyet tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının ise incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 08.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7218, Karar No: 2013/11714, Tarih: 25.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7218 E.  ,  2013/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1- son, 62, 51/1-3, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün para cezası olarak öngörülmesi ve mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında temel gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 10 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tayin olunan temel gün para cezasının “5 gün”, sonuç gün para cezasının ise "1 gün" olarak belirlenmesine ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, 1 tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .