muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18524, Karar No: 2016/13052, Tarih: 21.11.2016

kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19260, Karar No: 2017/2745, Tarih: 14.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19260 E.  ,  2017/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya sigortalı konutun yoğun yağmur sebebi ile hasarlandığını açıklayıp konutta oluşan zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... A.Ş. temsilcisi, talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarın davacının konutundaki izolasyon eksikliğinden kaynaklandığı gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

...-Dava, konut ... sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince, davacıya ait, davalı tarafından sigortalanan konutta yağmur sebebi ile oluşan hasarın tazmini talep edilmiş, davalı ... şirketi temsilcisi aracılığı ile sunduğu cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuş, mahkemece talebin teminat dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine ve bu arada davalı yararına vekalet ücretine karar verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/.... maddesine göre avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder. Avukatlık Asgari ücret tarifesinde mahkemece hüküm verilirken talebin kabul veya red edilen kısmına göre kendisini vekil ile temsil ettiren taraf yarar vekalet ücretine karar verileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda kendisini vekil ile temsil ettirmemiş olan davalı ... ... A.Ş. yararına vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .../... maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/... maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının .... bendinin tümden hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34813, Karar No: 2014/14790, Tarih: 02.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34813 E.  ,  2014/14790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/227016

MAHKEMESİ : Havza Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

NUMARASI : 2009/105 (E) ve 2010/18 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekiyi bıçakla tehdit ettiğinin tanık beyanlarıyla doğrulanmadığı, müştekinin, "sanığın elindeki bıçağı görmediğini, kendisini lokantanın mutfağından seslenerek bıçakla tehdit ettiğine" dair kendi beyanından başka delil bulunmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık İ.. İ..’nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4668, Karar No: 2012/18205, Tarih: 29.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4668 E.  ,  2012/18205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık ve o yer C.Savcısının yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında gün adli para cezasına da yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını, gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemece alt sınırdan ceza uygulaması yapıldığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nun 154/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası yanında 5 gün adli para cezası tayini, bu cezadan TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak adli para cezasının 4 gün adli para cezası olarak belirlenmesi, TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak sonuç adli para cezasının 80 TL olarak tesbiti suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5981, Karar No: 2019/7068, Tarih: 20.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/5981 E.  ,  2019/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili, Müvekkilinin eşi ...'nin 22/06/2018 tarihinde vefat ettiğini, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne, kendisine eşinin vefatı nedeniyle aylık bağlanması talebi ile birlikte 02/07/2018 tarihinde babasının vefatı nedeniyle yetim aylığı bağlanması talebinde bulunduğunu, kurum tarafından 19/07/2018 tarihli cevabi yazı ile kendisine 5510 sayılı kanunun 54. Maddesi gereği eşinden almış olduğu aylık/gelir arasında tercih ettiği aylık gelir bağlanacağı şeklinde cevap verilerek talebinin reddedildiğini ileri sürerek davanın kabulü ile, ... Sosyal Güvenlik Kurumunun 19/07/2018 tarih - E.8370386 sayılı işleminin iptali ile müvekkiline babasından yetim aylığının bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalıların Cevapları;

Davalı vekili, davacının şahsi dosyasının incelenmesinde, sigortalının 22.06.2018 tarihinde vefat eden eşinden dolayı tarafına 4/1-a' dan ölüm aylığı bağlandığı, 02.07.2018 tarihli talebinde de 0156176841 4/1-b numaralı babasından yetim aylığı talebinde bulunduğu, Ancak bu talebi yerinde olmadığını, 2018/38 sayılı Genelgede 'Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmelik Değişikliği Gereğince Birden Fazla Gelir/ Aylığa Hak Kazananlar' başlıklı maddesinde belirtildiği üzere ; "Kanunun yürürlük tarihinden sonra vefat eden eşinden dolayı ölüm aylığı almakta iken ölüm tarihi Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra olan babasından/ annesinden dolayı farklı ya da aynı statü kapsamında 5/12/2017 tarihinden sonra ölüm aylığı bağlanması talebinde bulunanlara Kanunun 54 üncü maddesine göre değerlendirme yapılarak tercih ettiği aylık ödenecektir." hükmü yer aldığı, davacının babasının ölüm tarihinin Kanunun yürürlük tarihinden sonra olması durumunda da 54 üncü maddeye göre tercih ettiği aylık ödeneceğini, Kurumca yasal mevzuat uygulanarak gerekli işlemler yapıldığını haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı;

Davacı hem ölen eşinden hem de ölen babasından dolayı ölüm aylığı almak için kuruma yaptığı başvuru aylıklardan yalnız birinin seçilmesi gerektiğinden reddedilmiştir.

./..

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı;

Davacı hem ölen eşinden hem de ölen babasından dolayı ölüm aylığı almak için kuruma yaptığı başvuru aylıklardan yalnız birinin seçilmesi gerektiğinden reddedilmiştir.

./..

Kurum tarafından bu konuda yapılan değişikliklerin kız çocukları bakımından uygulaması şu şekilde olmuştur; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " Bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2018/38 sayılı Genelgede 'Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmelik Değişikliği Gereğince Birden Fazla Gelir/ Aylığa Hak Kazananlar' başlıklı maddesinde belirtildiği üzere; "Kanunun yürürlük tarihinden sonra vefat eden eşinden dolayı ölüm aylığı almakta iken ölüm tarihi Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra olan babasından/ annesinden dolayı farklı ya da aynı statü kapsamında 5/12/2017 tarihinden sonra ölüm aylığı bağlanması talebinde bulunanlara Kanunun 54 üncü maddesine göre değerlendirme yapılarak tercih ettiği aylık ödenecektir." bağlanacağı hükmünü düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

-Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 02/12/2017 tarihinden sonra yapılan başvurular için yapılan bir genelge ile sınırlama getirilmesi kanun hükümlerine aykırı olduğundan açılan davanın kabulüne, Kurum işleminin iptali ile, davacıya babasından yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

-Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 02/12/2017 tarihinden sonra yapılan başvurular için yapılan bir genelge ile sınırlama getirilmesi kanun hükümlerine aykırı olduğundan açılan davanın kabulüne, Kurum işleminin iptali ile, davacıya babasından yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Dava, 22.06.2018 tarihinde ölen eşinden 4/1-a statüsünde aylık alan davacıya 16.07.2005 tarihinde ölen 4/1-b sigortalısı babası dolayısıyla da aylık bağlanması isteğinden ibarettir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı SGK vekilince istinaf edilmiştir. Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 gün ve 2019/1600 esas, 2019/2825 karar sayılı kararında da değinildiği gibi davacının babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarihtir. Bu tarihteki mevzuat uyarınca çifte aylığa hak kazanamadığı belirgin olduğu gerekçesiyle SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kararın kaldırılarak davanın reddine karar vermiştir.

E) Temyiz Nedenleri,

Davacı vekili, müvekkilin eşi 22.06.2018 tarihinde vefat ettiğini, eşinin vefatından dolayı kendisine aylık bağlandığı ancak 07.08.2006 yılında ölen babasından da kendisine yetim aylığı bağlanmasını 02 .07.2018 tarihinde talep ettiğini, talebinin 19.07.2018 tarihinde reddedildiğini, Kurum İşleminin iptali talebi ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, açılan davada talebin kabulüne karar verildiği, davalı kurum tarafından Yerel

Mahkeme kararı için İstinaf yoluna başvurulduğu ve İstinaf dairesince; Yerel Mahkeme Kararının kaldırılmasına karar verildiğini, 506 Sayılı Kanunun 23,65,668 ve geçici 91. Maddesi gereğince davacı müvekkile babasından yetim aylığı alabileceğinin kesin olduğunu, ancak buna rağmen İstinaf Mahkemesi tarafından Kanun değil, Sosyal Sigorta İşlemleri hakkında Yönetmelik değişikliği gereğince aylık bağlanamayacağı gerekçesi ile Yerel Mahkeme kararının kaldırması ve davanın reddine karar verilmesinin kanuna ve kanunlar hiyerarşisine aykırı bir karar olduğunu beyanla res’en göz önüne alınacak hususlarla İstinaf Mahkemesinin Yerel Mahkeme Kararının kaldıran kararının bozulmasını talep etmiş.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 4 1-a kapsamında aldığı ölüm aylığı yanında, 4 1-b kapsamında olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 4 1-a kapsamında aldığı ölüm aylığı yanında, 4 1-b kapsamında olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan ve 22/06/2018 tarihinde ölen eşinden dolayı kendisine 15/07/2018 tarihinde dul aylığı bağlandığı, 16/07/2005 tarihinde vefat eden 4 1-b sigortalısı babasından dolayı kendisine yetim aylığı bağlanması için 02.07.2018 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurumun 19/07/2018 tarihli cevabi yazı ile kendisine 0156176841 4 1-b numaralı babasından talep ettiği yetim aylığının 2018-9 nolu genelgeye istinaden 5510 sayılı kanunun 54. Maddesi gereği eşinden almış olduğu aylık/gelir arasında tercih ettiği aylık gelir bağlanacağı bildirildiği, davacını eşinin 4 1-a ve babasının 4 1-b sigortalı olduğu Kurum cevabından anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuata gelince;

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Kurumun bu yasal değişiklikler sırasında kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001- 01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.