muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/341, Karar No: 2019/161, Tarih: 05.03.2019

CMK'nın 260. maddesinin ilk fıkrasına göre; 'Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre....... katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır' denilmek suretiyle katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların kanun yoluna başvuru haklarının bulunduğu açıkça kabul edilmiştir.

Yine CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasına göre; temyiz mahkemesince temyiz davasının görülebilmesi için, temyiz kanun yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması kanuni bir zorunluluktur.

Somut olayımızda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca açılan kamu davasında, .... vekilleri tarafından Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapılan şikayet ve ihbarları doğrultusunda 30.11.2007 tarihinde meydana gelen ve 57 kişinin öldüğü uçak kazasından 28 gün önce Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'nce uçağın işleticisi olan World Focus Hava Yolları'nda denetim yapıldığı ve bu denetim sonucu düzenlenen raporda şirketin 60 ayrı konuda eksikliğinin bulunduğu, bu nedenlerle işletme ruhsatının iptal edilmesinin talep edilmesine rağmen Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından iptal işlemlerinin yapılmadığı ve eksikliklerin giderilmesi için şirkete süre tanındığı, daha sonra yapılan denetimde ise 28 eksikliğin tamamlanmamasının yanında ayrıca 17 eksikliğin daha tespit edildiği, uçak kazasının tarihi dikkate alındığında söz konusu eksikliklerin giderilmemesinin olayın meydana gelmesinde etkili olup buna sorumluluğu gereği meydan veren sanıkların cezalandırılması gerektiğinin belirtildiği ve bu doğrultuda sanıkların görevini kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilerek sevk maddeleri doğrultusunda cezalandırılmaları talep olunmuştur.

Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü yöneticileri olan sanıklar ... ve ...'nun beraatına karar verilmiştir.

İddiname içeriğine göre 30.11.2007 tarihinde meydana gelen ve 57 kişinin öldüğü uçak kazasının tarihi dikkate alındığında söz konusu eksikliklerin giderilmemesinin olayın meydana gelmesinde etkili olduğu yönünden tespitler yapılması karşısında, uçak kazasından ölenlerin yakınlarının suçtan doğrudan zarar gördükleri veya zarar görme ihtimallerinin bulunduğu dolayısıyla temyiz kanun yoluna başvuru hakları bulunduğu ve kararın tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması yönünden tevdi kararı verilmesi gerekirken, kazada ölenlerin yakınlarının görevi kötüye kullanma suçunda kamu davasına katılma hak ve yetkilerinin bulunmadığı yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanıklar ... ile ... hakkında; Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından görevi kötüye kullanmak suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda 12/07/2011 tarihinde verilen beraat kararı, ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda 19/02/2014 tarihinde her iki sanık hakkındaki beraat kararının bozulmasından sonra, yerel mahkeme tarafından, aynı dava ile irtibatlı bulunan Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/117 E sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanıklar lehine olarak suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nin temyiz hakkı bulunmadığından bahisle Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesinin 19/02/2014 tarih, 2012/12459 E-2014/1772 K sayılı bozma kararına itiraz edilmesi üzerine Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile ...'nin temyiz yetkisinin bulunmadığı hususunda aramızda herhangi bir görüş ayrılığı mevcut olmamasına karşın; kazada ölenlerin yakınlarına herhangi bir ihbarda bulunulmaması nedeniyle gerekçeli kararın ölenlerin mirasçılarına tebliğ edilmesi ve buna bağlı olarak taraf teşkili yapılmadan Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesinin hukuken geçersiz olduğu hususunda aramazda uyuşmazlık doğmuştur.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun, sanıklar hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan açılan kamu davasına ölenlerin yakınlarının doğrudan doğruya zarar görmediği yönündeki kararına aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle CMK'nın 234 ve 237 maddelerinin ilgili bölümleri açıklanarak; 'mağdur', 'suçtan zarar gören' ve 'malen sorumlu' kavramları ile 'kamu davasına katılma' kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

Madde 234 - (1) Mağdur ile şikâyetçinin hakları şunlardır:

a) Soruşturma evresinde;

1. Delillerin toplanmasını isteme,

2. Soruşturmanın gizlilik ve amacını bozmamak koşuluyla Cumhuriyet savcısından belge örneği isteme,

3. (Değişik altbent: 24/07/2008-5793 S.K./40.mad) Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme,

4. 153 üncü Maddeye uygun olmak koşuluyla vekili aracılığı ile soruşturma belgelerini ve elkonulan ve muhafazaya alınan eşyayı inceletme,

5. Cumhuriyet savcısının, kovuşturmaya yer olmadığı yönündeki kararına kanunda yazılı usule göre itiraz hakkını kullanma.

b) Kovuşturma evresinde;

1. Duruşmadan haberdar edilme,

2. Kamu davasına katılma,

3. Tutanak ve belgelerden vekili aracılığı ile örnek isteme,

4. Tanıkların davetini isteme,

5. (Değişik altbent: 24/07/2008-5793 S.K./40.mad) Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme,

b) Kovuşturma evresinde;

1. Duruşmadan haberdar edilme,

2. Kamu davasına katılma,

3. Tutanak ve belgelerden vekili aracılığı ile örnek isteme,

4. Tanıkların davetini isteme,

5. (Değişik altbent: 24/07/2008-5793 S.K./40.mad) Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme,

6. Davaya katılmış olma koşuluyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurma.

(2) Mağdur, onsekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malûl olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.

(3) Bu haklar, suçun mağdurları ile şikâyetçiye anlatılıp açıklanır ve bu husus tutanağa yazılır.

5271 sayılı CMK'nun 237/1. maddesinde; 'Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler' hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup halinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme 1412 sayılı CMUK'nun 365. Maddesindeki; 'Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir' hükmü ile paralellik göstermekte ise de yeni düzenlemeye, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada Cumhuriyet savcısının yanında yer almasına öğreti ve uygulamada 'davaya katılma' veya 'müdahale' denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi 'katılan' ya da 'müdahil' sıfatını almaktadır.

Gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda, gerekse 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununda kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin 'suçtan zarar görmesi' şartı aranmış, ancak kanunda 'suçtan zarar gören' ve 'mağdur' kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, 'mağdur', 'suçtan zarar gören' ve 'malen sorumlu olan' kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, 'haksızlığa uğramış kişi' olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. (Mehmet Emin Artuk- Ahmet Gökcen - A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2007, s.444; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Bası, Ankara, 2013, s.211-215; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 6. Bası, Ankara, 2013, s.107-109; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 6. cilt, Ankara, 2010, s.7702-7703)

'Suçtan zarar görme' kavramı gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; 'suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali' olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Nitekim bu husus, Ceza Genel Kurulunun 03.05.2011 gün ve 155–80, 04.07.2006 gün ve 127–180, 22.10.2002 gün ve 234–366 ile 11.04.2000 gün ve 65–69 sayılı kararlarında; 'dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez' şeklinde açıkça ifade edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'

Somut olayımızı ilgilendiren kanuni düzenlemelerde geçen kavramların açıklanmasından sonra bu kavramların aşağıda örnek olarak açıklanan içtihatlarda nasıl karşılık bulduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2014/430 K sayılı ilamında;

Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'

Somut olayımızı ilgilendiren kanuni düzenlemelerde geçen kavramların açıklanmasından sonra bu kavramların aşağıda örnek olarak açıklanan içtihatlarda nasıl karşılık bulduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2014/430 K sayılı ilamında;

Kanuna aykırı bu davranışın, cezai sorumluluğu gerektirip gerektirmediği hususuna gelince; sanığın görevini gereği gibi yapmakta ihmal gösterme eylemi ile doğrudan bağlantılı olarak objektif ölçülere uygun bir biçimde tespit edilmiş ekonomik bir zarar oluşmadığına göre, eylemleriyle kamunun zarara uğratıldığından söz edilemeyecektir. TCK'nun 257. maddesinde 6086 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle getirilen ve 'haksız kazanç' kavramını da ihtiva eden 'kişilere haksız menfaat sağlandığı' konusunda belirleme bulunmadığından ve bu konuda bir iddia ileri sürülmediğinden, 'kişilere haksız menfaat sağlanması' unsurunun da gerçekleşmediği kabul edilmelidir. Bununla birlikte, kendisine tevdi edilen soruşturma dosyalarıyla ilgili yasal işlemleri zamanında yerine getirme konusunda gerekli dikkat ve özeni göstermeyip, tarafların mağduriyetine neden olup olmadığının tartışılması gerekmektedir. Suça konu dosyalarındaki suçlardan dolayı mağdur olan kimselerin kanuni haklarını elde etmeleri uzun süre gecikmiş, soruşturmaların normal süresinde sonuçlanmaması nedeniyle şüphelilerin hukuki durumları askıda tutularak, şartları varsa bir an önce aklanma imkanının önüne geçilmiştir. Cumhuriyet savcısı olan ve kendisine tevdi edilen soruşturma dosyalarında hakkında işlem başlatılan şüphelilerin makul sürede karar verilmemesi nedeniyle mağdur olduklarının açık olduğu gibi aynı soruşturmalardaki şikayetçi, suçtan zarar gören veya mağdurların da, sanığın fiilinden mağdur oldukları, buna göre 'şahsi haklarının ihlal edildiği' ve kişi mağduriyetinin gerçekleştiği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

Buna göre, somut olayda görevi kötüye kullanma suçunun 'kişilerin mağduriyeti' unsuru gerçekleştiğinden, bir suç işleme kararıyla bazıları tutuklu olmak üzere birçok dosyada ya hiç bir işlem yapmamak ya da yapılması gereken işlemleri geç yerine getirmek biçiminde gerçekleşen ve kişilerin mağduriyetine neden olan fiillerin, zincirleme şekilde ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve Özel Dairece sanığın, 5237 sayılı TCK'nun lehe kabul edilen 6086 sayılı Kanun ile değişik 257/2 ve 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinin isabetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanığın ve katılanlar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan her iki hükmün de onanmasına karar verilmelidir.

Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin 2016/12604 K

Bu itibarla, sanığın ve katılanlar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan her iki hükmün de onanmasına karar verilmelidir.

Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin 2016/12604 K

Tüm bu belirlemeler karşısında; sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, her ne kadar dosyada içeriğine göre sanığın kusurlu eylemi ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı net olarak tespit edilememiş ise de, sanığın, ölenin olay gecesi saat 02.35 te hastaneye ilk müracaat ettiğinde şikayetlerini ayrıntılı dinleyip, kol ve göğüs ağrısı şikayeti bulunduğunu da göz önüne alarak, Adli Tıp raporunda da belirtildiği üzere şikayetleri ile uyumlu tetkiklerini yaptırması, müşahadeye alıp takip etmesi, dahiliye veya kardiyoloji konsültasyonlarını istemesi gerekirken, bunları yapmamak şeklindeki eksik ve kusurlu eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilerek, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu sanığın kusuru bulunmadığından ve taksirle öldürme suçunun görevi kötüye kullanma suçuna dönüşemeyeceğinden bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak Bozulmasına;

Yargıtay yüksek 12. Ceza Dairesinin 2016/3740 K sayılı ilamında;

19/03/2014 günlü bozma ilamımızda belirtildiği üzere sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, TCK'nın 257/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, müteveffanın ölüm sebebinin tespit edilememesi nedeniyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak Bozulmasına,

Yargıtay Yüksek 11 Ceza Dairesinin 2012/18901 K sayılı ilamında;

Sanık Şaban Okyay'ın, PTT'de dağıtıcı olarak görev yapan diğer sanık Metin Gök'ü azmettirerek, hakkında icra takibi yaptığı katılanın, ödeme emrini 13.07.2001 tarihinde tebliğ ettiğini gösteren gerçek tebliğ mazbatasının yerine 12.07.2001 tarihli olarak 'sahte tebligat mazbatası' düzenlettirip icra dosyasına koyduğunun iddia edilmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 339/1. (5237 sayılı TCK.nun 204/2) maddesinde düzenlenen 'memurun resmi belgede sahteciliği' ve bu suça 'azmettirme' suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca Bozulmasına,

Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesinin 2015/15038 K sayılı ilamında;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin Onanmasına,

Yargıtay yüksek 19. Ceza Dairesinin 2017/7093 K sayılı ilamı;

I- Bandrol yükümlülüğüne aykırılığa ilişkin eyleme ve yükletilen suça ve düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, Temyiz Davasının Esastan Reddiyle Hükümlerin Onanmasına,

Yukarıda örnek olarak açıklanan içtihatlarda gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse özel daireler tarafından yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlar doğrultusunda, görevi kötüye kullanmak suçundan verilen kararlar, katılanların temyizi üzerine incelenirken, muhalefete konu uyuşmazlıktaki görüşümüz çok net bir şekilde desteklenmiştir. Yargıtayın çok uzun yıllara dayanan içtihatlarında; suçun mağduru ile zarar göreni arasında ayrım yapılmasına karşın, suçtan zarar görenlerin temyiz hakkının bulunduğu tereddütsüzce kabul edilerek mahkemeye erişim hakkı hiç bir zaman kısıtlanmamıştır. Örneğin, bandrol yükümlülüğüne aykırı davranış suçunda suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olmasına karşın, eseri bandrolsüz bir şekilde çoğaltılan şahıslarında suçtan zarar gördükleri kabul edilerek temyiz haklarının bulunduğu gerek Yargıtay 7 ve 19. Ceza Dairelerinin gerekse Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihatlarında çok net bir şekilde vurgulanmıştır. Yine kamu güvenliğine karşı işlenen suçlar bölümünde sahtecilik suçundan dolayı dava açılmasına karşın, gerek sahtecilik suçundan kurulan hükümler gerekse yargılama sonucunda görevi kötüye kullanmak suçuna dönüşen hükümler, suçtan zarar görenlerin temyizi üzerine incelenirken, sahtecilik suçunun kamu güvenliğine karşı işlenen suçlardan olduğundan bahisle bu eylemlerden zarar görenlerin suçun mağduru olmadıklarından bahisle temyiz talebinin reddine dair herhangi bir karara rastlanılmamıştır.

Bir eylemden dolayı suçtan zarar görenlerin tespitinde, yargılamanın dayanığını teşkil eden iddianamede sınırlarının çizilmesi suretiyle yargılamaya konu edilen eyleme bakılarak suçtan doğrudan doğruya zarar görenler ile suçun mağdurlarının ve buna bağlı olarak temyiz hakkının bulunup bulunmadığının tespiti gerektiği hususunda gerek uygulamada gerekse öğretide herhangi bir duraksama bulunmamasına karşın, Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu tarafından, iddianamedeki anlatıma göre değil, yargılama sırasında sanıkların eylemleri ile ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunmadığından bahisle görevi kötüye kullanmak suçundan dolayı hayatını kaybedenlerin yakınlarının suçtan doğrudan doğruya zarar görmedikleri kabul edilerek yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlara aykırı davranıldığı gibi suçtan doğrudan doğruya zarar görenlere temyiz hakkı tanınmayarak Anayasanın 36. maddesinde tanımlanan mahkemeye erişim hakları da dolaylı olarak ihlal edilmiştir. Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak etmemekle birlikte, bir an için somut olayımızda görüşünün doğru olarak kabul edilmesi halinde dahi iddianamedeki anlatıma göre kaza tarihine kadar uçuş güvenliğini tehlikeye düşüren 60 kusurun giderilmesinden önce uçağın uçuşunun engellenmemesinden ibaret olayda ölenlerin yakınlarının suçtan doğrudan doğruya zarar görmedikleri asla söylenemez. Sanıkların uçuş güvenliğinin sağlanmasına başka bir deyişle kusurların giderilmesine kadar uçuşlara engel olabilecek pozisyonda olup olmadıkları ayrıca tartışılabilir. Bunun tartışmaya yetkili merci ise soruşturma aşamasında soruşturma makamı, yargılama aşamasında ise mahkemedir. Cumhuriyet Savcısı tarafından düzenlenen iddianamede; uçuş güvenliğini etkileyen kusurları tespit eden sanıkların uçuş iznini iptal ettirmediklerinden dolayı sorumlu tutulmalarına karşın, yargılama faaliyetinin sonucunda; sanıkların eylemleri ile kaza arasında illiyet bağının bulunmadığı sonucuna ulaşılması ölenlerin mirasçılarının temyiz hakkını etkilemesi düşünülemez. Böyle bir kabulde mahkemenin ulaştığı sonuca göre temyiz hakkının bulunup bulunmadığı belirlenmesi gerekir ki ! Bunun yerleşik uygulamalara aykırı olacağı gibi 'Hukuk Devleti' ilkesiyle de bağdaşmayacağı açıktır. Somut olayımızda iddianamedeki anlatıma göre kaza anına kadar sanıkların eylemlerin TCK'nın 85/2 maddesi kapsamında da değerlendirmek mümkün olabilirdi. Nitekim aynı olaya istinaden Isparta Ağır Ceza Mahkemesine açılan davada; sanıkların TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talep edilmiştir. Yargılama sonucunda sanıkların eylemleri ile ölüm olayları arasında illiyet bağının bulunmadığına karar verilirken, Isparta Ağır Ceza mahkemesi tarafından ölüme sebebiyet vermek suçundan dolayı verilen beraat kararının kazada hayatını kaybedenlerin mirasçıları tarafından temyiz edilemeyeceği asla ileri sürülmemiştir. Hatta Yargıtay 12

. Nitekim aynı olaya istinaden Isparta Ağır Ceza Mahkemesine açılan davada; sanıkların TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talep edilmiştir. Yargılama sonucunda sanıkların eylemleri ile ölüm olayları arasında illiyet bağının bulunmadığına karar verilirken, Isparta Ağır Ceza mahkemesi tarafından ölüme sebebiyet vermek suçundan dolayı verilen beraat kararının kazada hayatını kaybedenlerin mirasçıları tarafından temyiz edilemeyeceği asla ileri sürülmemiştir. Hatta Yargıtay 12. Ceza Dairesi tarafından kazada hayatını kaybedenlerin yakınlarının temyizine istinaden temyiz incelemesi yapılmıştır. Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşünün ceza muhakemesi hukukunun ruhu ile de bağdaşması mümkün değildir. Örneğin hırsızlık suçundan dolayı haklarında dava açılan sanıkların, hırsızlık suçunun işlendiği tarihte cezaevinde olduklarının çok net bir şekilde tespit edilmesi yada adı geçen sanıkların kimliklerinin gerçek suçu işleyen sanıklar tarafından kullanılması durumunda, yerel mahkemece verilen beraat kararını suçun mağduru yada zarar göreninin temyiz etme hakkının bulunmadığı söylenebilir mi ?, yada görevini ihmal ettiğinden bahisle hastanın ölümüne sebebiyet verdiği iddia edilen doktorun, yargılama sürecinin sonunda eyleminin görevi ihmal yada kötüye kullanmak şeklinde nitelendirilmesi halinde hayatını kaybeden hasta mirasçılarının temyiz hakkının bulunmadığını söylemek mümkün olabilir mi ?. Böyle bir kabulde; iddianamede anlatılan olaya göre doğrudan doğruya zarar gördüğü kabul edilerek katılmasına karar verildiği için yargılama sürecini başından sonuna kadar takip eden kişinin, yargılama faaliyetinin sonunda; suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği kabul edilerek temyiz etme hakkının bulunmadığını kabul etmek anlamına gelir ki! yargılama faaliyetinin sonunda verilen pek çok beraat kararının mağdur yada suçtan zarar görenler tarafından temyiz edilememesi ve buna bağlı olarak hak kayıplarının yaşanacağı kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır.