muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/18247, Karar No: 2021/221, Tarih: 12.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18247 E.  ,  2021/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların beyanlarında katılan ...'ın senedi imzaladığını ancak senedin neresine imza attığını hatırlamadıklarını, senette imzası bulunan diğer kişilerle biribirlerinin yerine imza atmış olabileceklerini belirtmeleri karşısında senet üzerindeki bütün imzaların ...'a ait mukayese imzalar ile karşılaştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ... 4. Aile Mahkemesine ait 2013/694 Esas sayılı dosya içerisinde bulunan ve sadece Mustafa oğlu Ömer adına atılı imza ile ...'a ait mukayese imzalar arasında karşılaştıma yapılarak düzenlenmiş olan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas dairesinin 20.05.2014 tarihli raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/914, Karar No: 2019/1758, Tarih: 18.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/914 E.  ,  2019/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 05/12/2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece, 05/12/2018 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, temyiz isteminin reddine dair ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 05/12/2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8409, Karar No: 2007/9398, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8409 E.  ,  2007/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31766, Karar No: 2016/15068, Tarih: 13.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/31766 E.  ,  2016/15068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müsadereye konu eşyanın bilinen değerine göre;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sarıgöl Bağ Sulama Birliği seçimlerinin yapıldığı alana taşıma ruhsatlı tabancası ile gelen sanığın 298 sayılı Kanun'un 171. maddesinde düzenlenen suçu işlediği iddiasıyla açılan davada eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi bakımından yapılan seçimin hukuki dayanağının, usul ve esaslarının açıklanması gerekmektedir.

Bu bağlamda, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun'un 1.maddesine göre '' Özel kanunlarına göre yapılacak Cumhurbaşkanı, milletvekili, il genel meclisi üyeliği, belediye başkanlığı, belediye meclisi üyeliği, muhtarlık, ihtiyar meclisi üyeliği, ihtiyar heyeti üyeliği seçimlerinde ve Anayasa değişikliklerine ilişkin kanunların halk oyuna sunulmasında bu Kanun hükümleri'' nin uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu hükümde sayılan kamu tüzel kişiliklerinden olmayan .... Birlikleri'nin üyelik seçimleri ise 298 sayılı Kanun kapsamında olmayıp, bu birliklerin organlarına seçilecek meclis üyesi, başkan ve denetim görevlilerinin seçim esasları 6172 sayılı Sulama Birlikleri Kanunu'nun 6, 7, 8 ve 9. maddelerinde düzenlenmiştir. Dolayısıyla .... Sulama Birliği seçimlerinin 298 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceği ve değinilen Kanun'un 79. maddesinde düzenlenen silah taşıma yasağından da söz edilemeyeceği gözetildiğinde, sanığın eyleminin aynı Kanun'un 171. maddesinde düzenlenen ''seçim günü silah taşıma yasağına aykırılık'' suçunu oluşturmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan eylemin 6136 Sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde düzenlenen eğitim ve öğretim kurumlarında silah taşıma yasağına aykırılık suçunu oluşturup oluşturmadığının da tartışılması gerekmektedir. Dosyada mevcut kolluk tutanaklarına göre seçimin yapıldığı ''... Okulu''na gelen sanığa silahının olup olmadığının sorulduğu, bunun üzerine sanığın tabancasını görevli polis memurlarına teslim ettikten sonra içeri girdiğinin anlaşılması karşısında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun da yasal unsurlarının olayda bulunmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın silinme koşulları oluşan sabıka kaydının CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmadığının gözetilmemesi, hükmün 7.fıkrasında ''sanığın sabıka kaydı bulunduğundan mahkememizce yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat hasıl olduğundan ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmadığından'' şeklinde anlaşılmaz ifadeler kullanılarak CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7992, Karar No: 2018/31, Tarih: 16.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/7992 E.  ,  2018/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SANIKİLAR : ..., ...

SUÇLAR : Yağma, Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının sanık ... hakkında infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücreinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7220, Karar No: 2020/5430, Tarih: 06.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/7220 E.  ,  2020/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların 2008 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işledikleri iddia edilen olayda, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sanıkların kullandığı faturaları düzenleyen ve düzenledikleri faturaları kullanan mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme ve kullanma “suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3-Gerektiğinde, kullanılan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef/ler ile kullanan mükellef/lerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi ve kullanılması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi ve kullanılması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5-Vergi Denetim Kurulu Grup Başkanlığının 13.11.2013 tarih ve 693 sayılı mütalasının sanık ...’ın 2008 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçuna iştirak, sanık ...’ın ise aynı takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarına ilişkin olduğu halde,... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2013 tarih ve 2013/56849 esas sayılı iddianamesi ile tüm sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davaları açıldığı, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa bulunmadığı gibi diğer sanık ... hakkında ise hiç mütalaa verilmediği anlaşılmakla, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma, diğer sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak suç tarihlerinin sahte fatura düzenleme suçu yönünden, düzenlenen en son faturanın 15.11.2008 tarihli, sahte fatura kullanma suçu yönünden ise KDV beyannamesinde indirim konusu yapılan en son faturanın 31.10.2008 tarihli olduğu da gözetilmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davaları açıldığı ve her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4516, Karar No: 2017/6961, Tarih: 28.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4516 E.  ,  2017/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.04.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dahili davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... aleyhindeki davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 138 ada 10 parsel sayılı taşınmazda 3/32 hisse ile paylı malik olduğunu, komşu taşınmazda davalı ...'ın fazla miktarda kavak ağacı ektiğini, büyüdükten sonra kesmiş ise de, ağaçların yeniden filizlenerek kendi taşınmazının bir metre içerisinde büyüyen bu ağaçlardan 12 adedinin kesildiğini, sınırın içerisinde kalan ağaçların budamasının yapıldığını, taşınmazını ifraz edip sınırlara beton taş döktüğünü, davalının bu taşları da sökerek sınırı ihlal ettiğini ve belirsiz hale getirdiğini, davalının sınırda yer alan ağaçlarının da gölge yaparak ziraat yapmasına engel olduğunu belirterek, davalının elatmasının önlenmesini, ağaçların kal'ini, zarar ve ziyanın tazmin edilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... davacı ile sınır komşusu olmadığını, dava konusu taşınmazın kardeşi ... adına kayıtlı olduğunu bu yüzden davalı sıfatı bulunmadığını, dava konusu ağaçların yaklaşık 30 senedir ekili olduklarını ve herhangi bir çekişmeye neden olmadıklarını, davacının yıllardır bu duruma zimnen muvafakat ettiğini, sınır ile ilgili bir ihlal bulunmadığını, ilçede toplumsal örf ve adetlere göre herkesin tarlasının sınır kenarlarına doğru kavak ağacı ektiğini, davacının sınırında da ağaçlar bulunduğunu, kavak ağaçlarının güneşi ve tarımsal üretimi engellemediğini, davacının kötü niyetli davrandığını beyanla davanın reddine savunmuştur. 138 ada 9 parsel maliki ... davaya dahil edilmiş, davaya karşı cevabında davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dahili davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine, 01.04.2014 tarihli fen bilirkişilerin raporunda 4. Bentte belirtilen ve 138 ada 9 parsel üzerinde yer alan 350 adet kavak ağacının kaldırılmasına, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.Türk Medeni Kanununun 683. Maddesi "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiplik" hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlenmiştir. Anılan kanunun taşınmaz mülkiyeti hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşuluk hakkı" hükmünde yer alan 740. Maddesi başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir. Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların (bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden ya da dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükmünde açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda; Davacı, 138 ada 10 parsel sayılı taşınmazda 3/32 hisse ile paylı maliktir. Davalı ... ise 138 ada 9 parsel sayılı taşınmazı fiilen kullanan, bu parselde yer alan ağaçların dikim, bakım ve kesimini yapan kişidir. Mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 01.04.2014 tarihli fen bilirkişilerin kroki ve raporuna göre, davalı 138 ada 10 ve 9 numaralı parsellerde zirai bilirkişinin yaptığı sayım sonucunda irili ufaklı 402 adet dikili 12 adette kesilmiş kavak ağacının bulunduğu, bu ağaçlardan 350 adedinin 138 ada 9 parselde geriye kalan 52 adet dikili 12 adet de kesilmiş kavak ağaçlarının krokide kırmızı renkte boyalı olarak gösterilen 138 ada 10 parselin içinde kaldığı, kırmızı boyalı alanın 191 metrekare olduğu belirtilmiştir. Ziraatçi bilirkişisinin 08.04.2014 tarihli raporunda 138 ada 9 parsel sınırları içerisinde yer olan kavak ağaçlarının güneş ışınlarının etkisini azalttıkları için izdüşümleri boyunca 138 ada 10 parseldeki bitki gelişimini olumsuz etkileyeceğinden, verim düşüklüğü olmasının mümkün bulunduğu, sınır boyunca çalı ve odunluk kavakların tamamının kesilip, kerestelik kavak ağaçlarına da şiddetli budama işleminin yapılması halinde, kavak ağaçlarının 138 ada 10 parseldeki bitki gelişimine olumsuz etkisinin minimize olacağı, her iki parseldeki bitki gelişiminin olumsuz etkilenmemesi için tüm kavak ağaçlarının kesilmesi kanaatinin hasıl olduğu bildirilmiştir. Bilirkişinin bu anlatımı mutlak zarar unsurunu göstermez. İlerideki zararın giderilmesi için de peşin dava açma olanağı yoktur. Diğer yandan davacı vekili 27.05.2014 günlü duruşmada "davaya konu ağaçların tamamının kesildiğini; ancak, kökleri zeminde kaldığından bunların da kaldırılmasını istediklerini, sınır uyuşmazlığı mevcut olup, bu hususunda yeniden keşif yapılarak tespitini istediklerini" beyan etmiştir.O halde, mahkemece yerinde yeniden ziraat mühendisi bilirkişi bulundurularak keşif yapılmalı, davacı vekilinin 27.05.2014 günlü duruşmadaki beyanı da değerlendirmeye alınmak suretiyle dava konusu ağaçların kesilip kesilmediği, kesilmiş ise kökleri ile davacı parselindeki zirai ürünlere zarar verip vermediği; ağaçlar kesilmemiş ise bu hali ile davacı taşınmazında yer alan zirai ürünlere zarar verip vermediği, zarar unsuru gerçekleşirse buna neden olan ağaçların ve köklerin teker teker krokide belirlenerek gösterilmesi ve zarar gerçekleşmiş ise bunun giderilmesi yönteminin ne olduğu saptanmalı, alınacak rapor doğrultusunda yukarından beri ortaya konan ilkeler sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Bilirkişinin yetersiz raporuna bağlı kalınarak eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nun 297. Maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." denilmektedir. Bu husus ileride tarafların yeni bazı uyuşmazlıklar içerisine düşmemeleri için hüküm kurulurken önemle dikkate alınmalıdır. Ne var ki, mahkemece kurulan hüküm infaza elverişli ve yeterli olmayıp, infazda tereddüt uyandıracak nitelikte bulunduğundan, bu yönde doğru görülmemiştir. Mahkemece bütün bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25930, Karar No: 2012/10004, Tarih: 28.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25930 E.  ,  2012/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, dayanak senetteki imzaya karşı çıkmıştır. İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3.maddesinde "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir." hükmü düzenlenmiştir. İİK'nun 170.maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre ise; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih 2006/12-259 E, 2006/231 K. sayılı kararı). Bu konuda borçluya süre verilmek sureti ile sonuca gidilemez.

Somut olayda icra mahkemesince, 25.05.2011 tarihli ara karar ile borçluya 180 TL bilirkişi masrafını yatırması için bir aylık kesin süre verildiği, borçlu 10.06.2011 tarihli dilekçesi ile senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfetinin, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya ait olduğunu belirterek bilirkişi ücretinin alacaklı tarafından yatırılması şeklinde karar verilmesini talep ettiği, mahkemenin de; alacaklıya bilirkişi ücretini yatırması için usulüne uygun bir ay kesin süre verdiği, gönderdiği muhtırada ücreti yatırmadığı takdirde, imzaya itirazını kabul etmiş sayılacağı ihtarının yapıldığı ve muhtıranın alacaklıya 16.06.2011 tarihinde tebliğ edildiği, 11.07.2011 tarihli duruşmada bilirkişi ücretinin yatırılmadığı gerekçesi ile borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bir aylık kesin sürenin bittiği tarih olan 16.07.2011 tarihinin beklenerek oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle borçlunun itirazının kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.