muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/830, Karar No: 2022/1426, Tarih: 02.11.2022

4857 sayılı İş Kanunun 21. maddesinde, kesinleşen işe iade kararı üzerine işçinin başvurusuna rağmen bir ay içinde işe başlatılmaması durumunda işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücret tutarında tazminat ödeneceği öngörülmüştür. Aynı maddenin son fıkrasında ise sözü edilen düzenlemenin mutlak emredici olduğu ve sözleşmelerle hiçbir şekilde değiştirilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu hüküm iş güvencesiyle ilgili bir hüküm olup kişinin aynı işte çalışmak istemesi, işe iade davası açması ancak işe başlatılmaması olgusuna dayalı olarak kanunda düzenlenmiş bir tazminattır. Maddedeki tazminatın konuluş amacı işe iade kararlarının etkinliğini sağlamak ve bu kararların işlevsel biçimde infazını sağlamak olup işe iade kararına rağmen işverenin tutumuyla işe iade gerçekleşmediği takdirde işverene tazminat yaptırımı uygulanmaktadır. İşçi iş güvencesi hükümlerine rağmen işe dönememiş ise en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücret tutarında tazminat elde edebilmektedir.

Taraflar arasındaki sözleşmede yer alan cezaî şart hükmü ise işe geri dönebilmeyi amaçlayan bir hüküm olmayıp haklı bir neden olmadığı hâlde işine son verilmesi hâlinde bu miktar kapsamında uğranılan zararları da kapsar şekilde götürü bir edim belirlenmesi niteliğindedir. Kişinin bu cezaî şartı aşan bir zararı varsa ayrıca o miktarın da ispatlanması gerekecek ise de zararının cezaî şart miktarının altında olması bu cezaî şartın istenmesine engel olmayacaktır.

İş Kanunu 21. maddedeki tazminat işe iade kararına rağmen işe başlatılmamasının kanunda öngörülen yaptırımı iken taraflar arasındaki cezaî şart hükmü haklı bir nedene dayalı olmaksızın iş akdine son verilmesini önlemeye yöneliktir. Diğer bir ifade ile birisi kaybettiği işine dönebilmekle ilgili diğeri ise işini kaybetmemekle ilgilidir. Birisi ile işine geri dönebilecek ancak buna rağmen işe başlatılmazsa kanunda öngörülen tazminat alabilecek diğerinde ise işe iade hükümlerinden yararlanmak yerine cezaî şart alacağını isteme yolunu seçebilecektir.

Açıklanan nedenlerle anılan kanun hükmü ve sözleşme hükmünün işlevleri tamamen farklıdır. İşlevlerinin farklılığı da gözetildiğinde sözü edilen düzenlemenin mutlak emredici olduğu ve sözleşmelerle hiçbir şekilde değiştirilemeyeceği hükmü ancak işe iadeye ilişkin sözleşme hükümleriyle ilgili olup işe iadeyle ilgili olmayan cezaî şart hükmünün geçersizliği sonucunu doğurması mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle anılan kanun hükmü ve sözleşme hükmünün işlevleri tamamen farklıdır. İşlevlerinin farklılığı da gözetildiğinde sözü edilen düzenlemenin mutlak emredici olduğu ve sözleşmelerle hiçbir şekilde değiştirilemeyeceği hükmü ancak işe iadeye ilişkin sözleşme hükümleriyle ilgili olup işe iadeyle ilgili olmayan cezaî şart hükmünün geçersizliği sonucunu doğurması mümkün değildir.

Kişi tercihini aynı işyerinde aynı işine dönmek için işe iade davası açmak yerine, sözleşmeyle kararlaştırılan cezaî şartı alma yönünde kullanabilir. Kişinin işveren tarafından çalışmasının istenmediği bir yerde illa işe girmek yönünde bir tercihte bulunmaya zorlanamayacağından kişinin bunun yerine sözleşmesine cezaî şart hükmü koydurarak bu hükme dayalı biçimde kendisini güvende hissetmek isteyebilir. Kişinin sözleşmesinde cezaî şart hükmü bulunması ve bundan yararlanmak istemesi borçlar hukukunun kendisine tanıdığı bir hakkın kullanılması niteliğinde olup işe iade hükümleri nedeniyle cezaî şart kararlaştırılamayacağı şeklinde bir düşünce cezaî şart hükümlerinin konuluş amacıyla da bağdaşmaz.

Gerek Medeni Kanunun ve gerekse Anayasanın temel hak ve hürriyetlerle ilgili kuralları insanlık onurunun korunması ilkesinin doğal bir sonucudur. İnsan onuru, hukuksal bakımdan genel fiil ehliyetini garanti eden bağımsız bir temel haktır. Bu sebepledir ki kanunu yorumlarken her şeyden önce insan onuru ile bağdaşmaz sonuçlardan kaçınmak zorunludur. Açık bir kanun hükmü olmadığı hâlde, kişinin istenmediği yerde çalışmaya zorlayacak biçimde işe iade hükümlerinden yararlanması gerektiği, bunun yerine geçecek biçimde cezaî şart hükmü kararlaştırılamayacağı şeklinde bir yorum insan onurunun korunması ilkesine de uygun olmayacaktır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 438. maddedeki düzenlemeye göre; haklı sebebe dayanmayan fesihte tazminat düzenlenmiştir. Madde hükmüne göre işveren, haklı sebep olmaksızın hizmet sözleşmesini derhal feshederse işçi, belirsiz süreli sözleşmelerde fesih bildirim süresine; belirli süreli sözleşmelerde ise sözleşme süresine uyulmaması durumunda, bu sürelere uyulmuş olsaydı kazanabileceği miktarı tazminat olarak isteyebilir. Belirli süreli hizmet sözleşmesinde işçinin hizmet sözleşmesinin sona ermesi yüzünden tasarruf ettiği miktar ile başka işten elde ettiği veya bilerek elde etmekten kaçındığı gelir tazminattan indirilir. Hâkim, bütün durum ve koşulları göz önünde tutarak ayrıca miktarı serbestçe belirleyeceği tazminatın işçiye ödenmesine karar verebilir. Belirlenecek tazminat miktarı işçinin altı aylık ücretinden fazla olamaz. Bu maddede düzenlenen tazminat kanun hükmü ile öngörülen bir tazminat olup borçlar hukukunun cezaî şart düzenlemeleri ile ilgisi bulunmamaktadır. Bu nedenle cezaî şartın fahiş olup olmadığı değerlendirilirken bu madde hükmünün kriter olarak alınması yerine TBK 182/son maddesi hükmünün kapsam ve içeriğinin değerlendirilmesi gerekir.

Kıdem tazminatı, işverence işçisine belli koşulların sağlanması hâlinde işyerinde çalıştığı süre boyunca kazandığı kıdeminin karşılığı olarak ödenen bir tazminattır. Haksız fesih hâlinde de kıdem tazminatı isteme hakkı doğar ise de bu tazminat salt fesih haksız olduğu için değil kişinin işyerinde çalıştığı sürelerin de karşılığı olarak verilmektedir. Kaldı ki bu tazminat belirlenir iken daha ileride çalışabileceği süreler hiç dikkate alınmamakta tamamen çalıştığı sürelerle sınırlı bir miktara hükmedilmektedir.

İş sözleşmesinin haksız feshi hâlinde öngörülen cezaî şart hükmünün ise kişinin çalıştığı sürelerin karşılığı olma niteliği bulunmamakta bunun yerine ileride çalışabilecek iken çalışmasına son verilmesine bir karşılık olarak kararlaştırılmaktadır.

İşlevleri ve kapsamları bu kadar farklı iken kıdem tazminatı tavan sınırlarının emrediliciliği hükmüne dayanılarak sözleşmedeki cezaî şart hükmünün geçersiz olduğu sonucuna varılabilmesi de asla mümkün değildir.

Tüm bu nedenlerle yasaklayıcı bir kanun hükmü de bulunmadığı için taraflar arasındaki sözleşmede yer alan cezaî şart düzenlemesi geçerli ve işvereni bağlayıcıdır.

Mahkemece cezaî şart hükmünün geçerli olduğu ve cezaî şart istenebileceği yönündeki direnme hükmü yukarıda açıklanan gerekçelerle direnme uygun bulunarak miktar incelemesi yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan Özel Daire kararı gibi bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/31464, Karar No: 2011/1174, Tarih: 27.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/31464 E.  ,  2011/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz istemlerinin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...’ın temyiz istemlerinin reddine dair 24.12.2008 gün ve 232-557 sayılı ek karar ile sanıklar ..., ... ve ...’ün temyiz istemlerinin reddine dair 16.01.2009 gün ve 232-557 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu kararlara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararların istem gibi ONANMASINA, 27/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25967, Karar No: 2016/24845, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/25967 E.  ,  2016/24845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret zammı farkı, ikramiye, sosyal yardım, bulaşıcı hastalıklar primi ile tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3873, Karar No: 2015/14123, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3873 E.  ,  2015/14123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2012

NUMARASI : 2012/20-2012/159

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9458, Karar No: 2018/3801, Tarih: 17.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/9458 E.  ,  2018/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan beyanı, tanık ...'in mağdurun beyanını destekler nitelikteki anlatımı, sanığın kısmen mağdur anlatımlarını doğrular nitelikteki savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü sanığın, alkollü bir şekilde mağdurun kullandığı ticari taksiye müşteri olarak bindiği, mağdura ...'a gideceğini söyledikten sonra yolda seyir halinde bulundukları sırada "sen beni hatırlamadın, beni bir kez daha götürmüştün, senin ismin..." dediği, mağdurun isminin ... olduğunu söylediğinde, bu sefer "sen benden 100 TL almıştın, karakola gideceğiz dediği", sanık ile mağdurun birlikte araçtan inip, dürümcüye girip çıktıktan sonra tekrar araca bindikleri, bu sefer sanığın arka koltuktan, mağdurun alnına yumruk attığı, boğazına bıçağı dayadığı ve "benim 100 TL paramı vereceksin lan seni keserim" dediği, mağdurun "bana zarar verme 100 TL'ni vereyim, bıçağı çek, cebimden 100 TL'yi çıkarıyım" diye söylediğinde, sanığın bıçağı çektiği, bunu fırsat bilen mağdurun araçtan inerek ... isimli iş yerine girerek polise haber verdiği, 3-5 dakika içinde olay yerine gelen polisler tarafından sanığın aracın yanında yakalandığı ve yapılan üst aramasında mağdurun anlatımlarında geçen bıçağın ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve sanığın atılı yağmaya teşebbüs suçunu işlediği gözetilmeden, yazılı şekilde atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14311, Karar No: 2011/8449, Tarih: 27.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/14311 E.  ,  2011/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

Davacı vekili müvekkilinin çalıştığı ...Belediye Başkanlığınca aylık ücretinden 3417 sayılı yasa gereği tasarruf teşvik kesintisi yapılmasına rağmen, davacı işçiye  nema ödenmediği, 4853 Sayılı yasaya 5568 Sayılı yasa ile eklenen hüküm doğrultusunda tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerinin 31.12.2007 Tarihi itibariyle Hazineye devredilmiş olduğu belirtilerek şimdilik 100,00 TL tasarruf teşvik nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Hazine Müsteşarlığı vekili, 4853 Sayılı yasanın ek l. maddesi gereğince 31.12.2007 tarihi itibariyle hazine Müsteşarlığının yükümlülüğünün hazineye devrolunan tutarla sınırlı olduğunu, çalışan adına tasarrufu teşvik hesap numarası açılmaması veya açılan hesaba para yatırılmaması halinde uğranılan zararın ilgili kuruma (Belediyeye) ait olduğunu, hazine Müsteşarlığının sorumluluğunun bulunmadığını, 4853 Sayılı kanunun ek 1. maddesi hükmünün 31.02.2007 tarihinden sonra tasarruf teşvik hesabına yatırılmış olan tutarların hazineye geçeceğinin düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Ayrıca dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını ve davanın işçinin çalıştığı belediyeye ihbarını talep etmiştir.

İhbar olunan Yenişehir Belediye Başkanlığı  vekili   müvekkili kurumun 5393 sayılı belediye kanunun geçici 5. Maddesi ve 2005/8928 sayılı bakanlar kurulu kararında belirtilen esaslar çerçevesinde uzlaşma kapsamına alınarak müvekkilinin genel bütçe gelirlerinden her ay ayrılacak paylardan kesilerek alacaklı kuruluşlara ödenmesine karar verildiğini müvekkili tarafında da bu uzlaşma tutanağının imzalandığını bu çerçevede müvekkilinin borç yapılandırmasına gittiğini payından her ay düzenli olarak kesinti yapıldığını bu nedenlerle müvekkilinin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının, aylık ücretlerinden mülga 3417 Sayılı yasa hükümleri uyarınca kesilen tasarruf teşvik kesintilerinin işveren katkı payı ile birlikte nemalandırılmak üzere bankaya yatırılması gerekirken yatırılmadığı, SSK tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmadığı, davacı işçinin çalıştığı .... Belediyesi’nin 5393 sayılı kanunun 5. madde kapsamında davalı hazine ile uzlaşma yoluna gittiği husumetin hazineye yöneltilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı, hesap bilirkişisi raporunda  belirlenen  tutar hüküm altına alınmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre kesintilerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre kesintilerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da, yasa gereği işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, anılan kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin yasalar uyarınca tahsil edilmiş olması halinde, işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde davalı belediyenin  aynı  borç  sebebiyle  mükerrer  şekilde  sorumluluğuna  gidilmiş  olur.  Tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden Sosyal Sigortalar Kurumunun, 4853 sayılı yasanın 7. maddesi gereği ilgilinin ....Bankası nezdindeki hesaplarına yatırması gerekir.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme,.....Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve ....Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiş olmakla, tasarruf teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluk bu tarihten itibaren Hazine Müsteşarlığına geçmiştir.

Dosya içeriğine  göre SGK Başkanlığı’nın  12.08.2010 günlü cevabi yazısında  davacının işvereni olan Yenişehir  Belediyesi’nin  dava konusu tasarrufu teşvik kesintisi ve nama   borçları  nedeni  ile  5393  sayılı  kanunun  5. madde  kapsamında  davalı  hazine  ile uzlaşma yapılmadığı belirtilmiştir. Tasarruf teşvik kesintileri ve nema  alacaklarından davalı hazine’nin  sorumlu olabilmesi için işveren belediyenin  hazine ile uzlaşmaya gidilmiş olması gerekir. SGK Başkanlığı’nın  12.08.2010 günlü cevabi yazısına göre  işveren Yenişehir Belediyesi’nin  davalı hazine ile  uzlaşmaya  gidilmediği bildirildiğinden  dava konusu alacaklar bakımından  işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Dava konusu tasarruf teşvik kesintileri ve katkı  payları uzlaşma kapsamında bulunmadığına  göre  davalı hazine  aleyhine açılan davanın  reddi  yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda  açıklanan nedenlerle  mahkeme kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan BOZULMASINA 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6582, Karar No: 2015/31142, Tarih: 11.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6582 E.  ,  2015/31142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/18977

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2011/414 (E) ve 2012/30 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suça sürüklenen çocuğun gece dört sıralarında Saime Naim Eğitim Vakfı Anaokulunun önüne geldiği, okulun kazan dairesinin giriş kapısını sert bir cisimle kırdığı, okulun içine girerek iki adet monitör ve iki adet bilgisayar kasasını sökerek alıp götürdüğü, böylece suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı ihlal suçlarının işlediğinin iddia edildiği olayda,