muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4347, Karar No: 2022/4637, Tarih: 15.03.2022

Davacı ... (...) Yapı ve bir kısım davacılar murisi Kamil ...'e Tebligat Kanunu’nun 21.maddesine göre tebligat yapılmış ise de; Tebligat Kanunu’nun 21.maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmü yer almaktadır. Ayrıca tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinde; "Muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve me-murlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğtutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. " denilmiştir. Bu itibarla adı geçenlere yapılan tebligatlarda muhatapların adreste bulunmama sebepleri gösterilmemiş olup, yapılan tebligatlar geçersizdir.

Bu durumda; davacılar adına çıkartılan noter tebligatlarının yasa hükümlerine uygun olmadığı, bedelin de davacılar tarafından alındığı ispatlanamadığı anlaşıldığından, dava konusu 532 ve 540 parsellere ilişkin Seyhan (...) Yapı ile Kamil ... ve Ahmet ... mirasçıları yönünden işin esasına girilerek;

21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün 30988 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7201 sayılı Kanun’un 6. ve 7. maddesi ve 09/06/2021 tarihinde kabul edilerek 19/06/2021 gün 31516 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7327 sayılı Kanun’un 20. ve 27. maddeleri ile 2942 sayılı Yasaya Eklenen Ek-3, Geçici 15. ve 17. maddesi ile;

21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün 30988 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7201 sayılı Kanun’un 6. ve 7. maddesi ve 09/06/2021 tarihinde kabul edilerek 19/06/2021 gün 31516 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7327 sayılı Kanun’un 20. ve 27. maddeleri ile 2942 sayılı Yasaya Eklenen Ek-3, Geçici 15. ve 17. maddesi ile;

"Mülga 31/8/1956 tarihli ve 6830 sayılı İstimlâk Kanununun 16 ncı ve 17 nci maddeleri ile bu Kanun’un mülga 16 ncı ve 17 nci maddeleri uyarınca kesinleşmiş mahkeme kararlarına istinaden idareler adına tescil edilen taşınmazların eski malikleri adına kamu bankalarına yatırılan ancak hak sahiplerine ödenmediği tespit edilen kamulaştırma bedelleri nedeniyle idareler aleyhine açılacak her türlü davada değer; taşınmazın idare adına tescil edildiği tarih, değerleme tarihi olarak esas alınmak ve o tarihteki nitelikleri gözetilmek suretiyle tespit edilir. Tespit edilen bu bedel, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) tablosundaki aylık değişim oranları esas alınmak suretiyle dava tarihi itibarıyla güncellenir ve ortaya çıkan bedel hak sahibine ödenir. (Ek cümle:9/6/2021-7327/20 md.) Bu hüküm, tebliği dâhil eksik veya hatalı kamulaştırma işlemleri bulunmasına rağmen idare adına tescil edilmiş olan taşınmazlar hakkında da uygulanır.

Geçici 15. maddesi ile “Mülga 6830 sayılı Kanunun 16 ncı ve 17 nci maddeleri ile bu Kanun’un mülga 16 ncı ve 17 nci maddeleri uyarınca kesinleşmiş mahkeme kararlarına istinaden idareler adına tescil edilen taşınmazların eski malikleri adına kamu bankalarına yatırılan ancak hak sahiplerine ödenmediği tespit edilen kamulaştırma bedelleri nedeniyle idareler aleyhine açılmış ve devam eden davalar, Ek 3 üncü madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır.”

Geçici 17. maddesi ile “Bu maddeyi ihdas eden Kanunla bu Kanunun Ek 3 üncü maddesine eklenen cümle, bu cümleyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kanun yolu incelemesindekiler dâhil görülmekte olan davalarda da uygulanır” hükmü getirildiğinden;

Bu durumda yukarıda açıklanan hususta rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekttiğinden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, ihbar olunan İstanbul Deri Org. San. Bölgesi'nden alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6629, Karar No: 2007/6498, Tarih: 03.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6629 E.  ,  2007/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  03.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3988, Karar No: 2014/8893, Tarih: 29.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3988 E.  ,  2014/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/387-2013/630

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı adına kayıtlı 2917 ada 12 parsel sayılı taşınmazın, Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2002/9473 sayılı dosyasında davacı aleyhine yürütülen takip neticesinde, takip alacaklısı dava dışı İbrahim isimli kişiye ihale edildiği, anılan kişinin ise 12.03.2004 tarihinde dava konusu taşınmazı davalı Şengül'e temlik ettiği, davacı tarafından Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/113 E. sayılı dosyasına açılan davada takibin dayanağı olan senet altındaki imzanın davacının elinin ürünü olmadığının saptandığı, Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/288 E. ve 2009/97 K sayılı dosyasında görülen tapu iptal ve tescil davasında ise mahkemece “ ... dinlenen tanıklar davalı İbrahim Şen ile Ş.. K..'nın birlikte hareket ettiklerini, dava konusu evi birlikte görüşüp değerlendirdiklerini açıklamışlardır. Bu nedenlerle davalı Ş.. K..'nın dava konusu evi satın alırken iyi niyetli olduğundan söz edilemez. Her iki davalı taşınmazı İcra'daki satışı aşamasında birlikte hareket etmişlerdir.” gerekçesi benimsenmek suretiyle davalı Şengül adına kayıtlı olan taşınmazın iptali ile davacı adına tesciline karar verildiği, kararın derecattan geçerek 16.03.2011 tarihinde kesinleştiği, öte yandan, Bursa 19.İcra Müdürlüğü'nün 2011/3954 sayılı dosyasında yürütülen takip neticesinde dava konusu taşınmazın davalı tarafından 27.06.2011 tarihinde terkedildiği, davacının, taşınmazın terk edildiği 27.06.2011 tarihinden geriye doğru 5 yıl için ecrimisil isteğinde bulunduğu, mahkemece tapu iptal tescil davasının kesinleştiği 16.03.2011 tarihi itibariyle hesaplatılan ecrimisilin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ecrimisil, kötüniyetli şagilin malike ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Somut olayda, davalının kötü niyetli olduğu Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/288E. ve 2009/97 K. sayılı ilamı ile saptandığına göre, talep edilen dönem bakımından zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak ecrimisilin hüküm altına alınması gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca; davalının taşınmazı terk ettiği 27.06.2011 tarihinden geriye doğru zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak belirlenecek ecrimisile karar verilmesi gerekirken, tapu iptal tescil davasının kesinleştiği tarihten itibaren hesaplanan ecrimisilin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; davalının taşınmazı terk ettiği 27.06.2011 tarihinden geriye doğru zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak belirlenecek ecrimisile karar verilmesi gerekirken, tapu iptal tescil davasının kesinleştiği tarihten itibaren hesaplanan ecrimisilin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.

Davacı vekilinin, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16198, Karar No: 2014/430, Tarih: 15.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16198 E.  ,  2014/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/53143

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2008

NUMARASI : 2006/595 (E) ve 2008/1183 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınana ait aracın sağlam ve muhkem camını kırarak oto teybini çalmaya kalkışan sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143. maddeleri kapsamında kaldığı halde lehe yasa değerlendirilmesinin 5237 sayılı TCK.nın 142/2-d maddesine göre yapılması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 TCK.nın 493/1, 62, 522 (normal), 55/3.maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35, 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları ile 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan Yasanın uygulama sırasında mahkemesince yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3576, Karar No: 2011/5704, Tarih: 23.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3576 E.  ,  2011/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/09/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir. Dairemizce; “… birleştirilen tüm dosyalar itibariyle davacının, 5.11.2001 ve 12.11.2001 tarihli belediye meclis toplantısındaki bazı olaylar, 15.11.2001 tarihli basın toplantısı ve 17.11.2001 tarihli basın bildirisi ile tüm bu konular hakkındaki yerel televizyon yayını nedenleriyle; belediye başkanı, başkan yardımcıları, koruması, belediye meclis başkanı, divan katibi, belediye meclis üyeleri, basın bildirisini imzalayanlar ve televizyon sahibi olan davalılardan manevi tazminatlar istediği anlaşılmaktadır…, dava konusu edilen bazı olaylar nedeniyle bir kısım davalılar hakkında kamu davaları açıldığı, aynı şekilde davacı hakkında da belediye meclis üyelerine hakaret suçu nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yerel televizyon yayını nedeniyle davalılardan ... hakkında açılan kamu davası sonuçlanmışsa da ceza dosyası ve bu davaya konu edilen yayın örneği dosya içinde bulunmamaktadır. Davalıların eylemlerinin haksız olup olmadığının ve davacının bölüşük kusuru bulunup bulunmadığının belirlenebilmesi bakımından olaylarla ilgili bulunan sonuçlanmış ve derdest olan ceza dosyalarının getirtilerek incelenmesi , dosyalardaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve gerekirse olaylar arasındaki bağlantılar ve etkileşim ile somut olayın özelliği gözetilerek ceza dosyalarında verilecek kararın eldeki davaları etkileyeceği nedeniyle ilgili ceza dosyalarının sonuçlarının beklenmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan…” gerekçesi ile karar bozulmuştur. Yerel mahkemece bozma kararına uyulmuş ancak bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden yine aynı şekilde istemin reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Anayasa'nın 141/3. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/3. maddesi gereğince de, mahkeme kararlarının gerekçe bölümünde; yanların sav ve savunmaların özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları olgular, çekişmeli konular hakkında toplanan kanıtlar, kanıtların tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, yerinde görülen olgulardan çıkarılan sonuçlar ile hukuki nedenin gösterilmesi gerekir. Bu yönden gerekçe, mahkemenin benimsediği olgular ile hüküm bölümü arasındaki yasal bağ niteliğindedir.

Somut olayda; davacı tarafından açılan asıl dava ve bu dava ile birleşen davalarda, farklı nedenlere dayanarak farklı davalılardan manevi tazminat istenmiştir. Her bir davanın konusu ve davalı tarafı farklıdır. Örneğin; bir davada basın bildirisi konu edilmiş, diğer bir davada ise televizyon yayınına dayanılarak manevi tazminat istenmiştir. Yerel mahkemece her bir dava ve konusu hakkında ayrı ayrı değerlendirme yapılmadan ve her bir davadaki istemin reddedilmesinin gerekçeleri açıklanmadan genel ve soyut ifadelerle, manevi tazminatın koşullarının oluşmadığı belirtilerek istemin tümden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararı gereğince bir kısım davalılar hakkında açılan ceza dava dosyaları getirtilerek incelenmiş, incelenen ceza dava dosyalarının numaraları karara yazılmış ancak bu ceza davalarının hangi davaya ve davalıya ilişkin olduğu yönünde gerekli ve yeterli açıklama yapılmamış, ceza davaları ile dava konusu edilen olaylar arasında bağlantı kurulmamıştır. Ceza dava dosyaları da eklenmediğinden önceki bozma kararında olduğu gibi yine yerel mahkeme kararının, yerinde ve doğru olup olmadığının, dava konusu edilen olayların gelişim biçimine uygun olarak verilip verilmediğinin denetlenmesi olanağı da bulunmamaktadır. Ayrıca dosyada bir örneği bulunan ceza mahkemesi karar örneğine göre davalılardan ... hakkında dava konusu edilen eylemi nedeniyle açılan ceza davası sonucunda davalının mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyiz edildiği ve Yargıtay Ceza Dairesince, ceza davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin kararında bu ceza davasından ve sonucundan söz edildiği halde o ceza davasında mahkumiyete konu edilen eylem ve deliller yönünden de bir değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararında belirtildiği üzere dava konusu edilen ve birbiri ile bağlantılı olduğu anlaşılan olayların gelişim biçimi anlatılmamış, olaylar somutlaştırılmamış, herhangi bir değerlendirme yapılmamış, yerinde görülen olgular ile davacının kişilik haklarına saldırının olmadığı kanısına nasıl varıldığı ve nedenleri açıklanmamıştır. Bu hali ile yerel mahkeme kararı, Anayasa’nın 141/3. maddesinde öngörülen yasal şartları taşımamakta olup, gerekçeden yoksundur.

Yerel mahkemece, Dairemizin bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeden, genel ve soyut ifadelerle yetinilerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4174, Karar No: 2018/9324, Tarih: 20.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/4174 E.  ,  2018/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 26.06.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 612. maddesi uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 28.03.2010’da ölen mirasbırakan ...’den alacaklı olduklarını, mirasçıların tümünün ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/632 Esas, 2010/1243 Karar sayılı ilamı ile mirası reddettiklerini, alacaklarının tahsili amacı ile borçlunun terekesinin paraya çevrilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın 3 aylık süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mirasbırakan 28.03.2010 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/632 Esas, 2010/1243 Karar sayılı ilamı ile reddolunmuştur.

Mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK. md. 612/1,636). Buradaki tasfiye süreye tabi değildir. Türk Medeni Kanununun 633. madde hükmünün uygulanma yeri yoktur. Ayrıca sulh hukuk mahkemesince, en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin belirlenmesi halinde, herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir. O halde iflas hükümlerine göre tasfiyenin gerçekleştirilmesi gerekirken yazılı şekilde hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26775, Karar No: 2017/18850, Tarih: 22.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26775 E.  ,  2017/18850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl işveren T.C Gençlik ve Spor Bakanlığı ...’na ait işyeri olan ... Yurt Müdürlüğünde 28.10.2008 tarihinde özel güvenlik elamanı olarak çalışmaya başladığını bu çalışmasının 21.10.2015 tarihine kadar kesintisiz devam ettiğini, çalıştığı süre içerisinde davalı kurumdan ihale ile güvenlik işini alan alt işverenlerin değişmesine rağmen ... Yurt Müdürlüğündeki işinin devam ettiğini, en son davalılardan ... Dünya ve ... Ltd.Şti. şirketlerinin ortak girişim olarak ... Yurt Müdürlüğündeki güvenlik işini görmekte iken diğer davalı şirketlerden oluşan ortak girişim asıl işveren olan davalı kurum ile yaptıkları ihale –sözleşme ile işi devraldıklarını işine kesintisiz devam etmekte iken 20.10.2015 tarihinde sözlü olarak ve telefonla iş akdinin feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü vekili; davacının kurum işçisi olmadığını, davacının 4734 sayılı kanun uyarınca anahtar teslim esasına göre tesis edilen Hizmet Alım Sözleşmesi gereğince işi üstlenen firmada güvenlik hizmetini yerine getirdiğini, davacı ile kurum arasında iş akdinin bulunmadığını, kurumun, davacının asıl işvereni olduğu kabul edilse dahi Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 03.05.2010 tarih ve 2010/11733 Esas 2010/11997 Karar sayılı ilamına göre, husumetin kuruma yöneltilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Kurum Bölge Müdürlüklerinin 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar gereğince Anahtar teslim esasına göre yurtların temizliği ve güvenliği işlerini ihale yolu ile yaptıklarını kurum ile hizmet alımı yapan firmalar arasında asıl işveren–alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını, davanın zamanaşımı yönünden tetkik edilerek zamanaşımına uğramış ise bu yönden reddine karar verilmesini, İş Kanununun 18.maddesi gereği belirli süreli iş sözleşmelerinde işe iade davasının açılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: