muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10821, Karar No: 2014/12903, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10821 E.  ,  2014/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/21-2014/418

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10148, Karar No: 2013/4748, Tarih: 02.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/10148 E.  ,  2013/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen tapu iptal ve tescil, olmazsa bedelin tazmini davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve bir kısım davalılar  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 2.4.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat İ. B. Ş. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı H.S.vekili Avukat, M. Şirketi Mumessili V.S.ve diğer temyiz eden davalı S.. S. vekili Avukat, davalı S. Ö.k vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası  hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmazsa bedelin tazmini  isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; davaya konu 374 parsel sayılı taşınmazın 5250/7000 payının muris D. adına kayıtlı iken, 05.08.1994 tarihli resmi akitle dava dışı A.G. Sağır'a, bu şahıs tarafından da 12.08.2003 tarihinde davalı S.'a, S. tarafından da birleşen dosyanın davalısı S.Ö.'e 25.08.2006 tarihinde satış  suretiyle devredildiği; murisin 20.04.2006 tarihinde ölmesiyle, geride mirasçıları olarak eşi ve altı çocuğunun  kaldığı; eldeki davanın, murisin eşi ve bir kısım çocukları tarafından tapunun iptaliyle muris adına tescil isteğiyle açıldığı  anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davacıların tereke adına istekte bulunduğu gözetilerek Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2010 tarihli, 2009/1386 E. 2010/1598 K. sayılı kararı ile terekeye mümessil tayin edildiği ve tereke mümessilinin 20.09.2011 tarihli duruşmaya gelerek davaya muvafakat ettiğini bildirdiği, diğer duruşmaları takip etmediği, davanın davacılar  vekili tarafından yürütüldüğü görülmektedir.Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak terekeye mümessil tayininden sonra tereke ortağının veya ortaklarının davayı takip yetkileri ortadan kalkar.

Hal böyle olunca, somut olayda 1086 sayılı HUMK.'nun 409. (6100 sayılı HMK.'nun 150.) madde hükmü gözetilmek suretiyle değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, terekeye mümessil atanmasından sonra da davanın davacılar vekili tarafından sürdürülmesine imkan tanınıp yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, somut olayda 1086 sayılı HUMK.'nun 409. (6100 sayılı HMK.'nun 150.) madde hükmü gözetilmek suretiyle değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, terekeye mümessil atanmasından sonra da davanın davacılar vekili tarafından sürdürülmesine imkan tanınıp yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Tarafların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacılar vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenlerden alınmasına,   02.04.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3816, Karar No: 2012/5200, Tarih: 03.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3816 E.  ,  2012/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan Samgaz Doğalgaz Dağıtım A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosya okundu, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hasarın meydana geldiği mahalde doğalgaz tesisi döşenmesi işi için, davalılardan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş ile temyiz eden davalı şirket arasında herhangi bir yapım sözleşmesi olmadığı gibi, adı geçen davalının meydana gelen olayda kusurunun da bulunmamasına, dolayısıyla meydana gelen olay nedeniyle kusur ve kusursuz sorumluğunun doğmamasına göre mahkemece davalılardan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp, davacı tarafın bu yöne ilişen tüm, yine aynı nedenlerle ve davacı tarafın somut olayda müterafik kusurunun da bulunmadığının mahkemece doğru olarak belirlenmiş olması karşısında, davalı şirketin bu hususa ilişen ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... Doğalgaz A.Ş.nin husumete ve tazminat miktarı yönünden oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davalı ... Doğalgaz A.Ş.nin iş sahibi olduğu asıl hasar sorumlusu dava dışı yüklenicinin eyleminden ve oluşan zarardan dolayı üçüncü kişilere karşı kusursuz ve müteselsil sorumlu olduğu gerekçe gösterilerek temyiz eden davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, tazminat miktarı yönünden varılan sonuç da yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; eser sözleşmelerinde, kural olarak iş sahibi ile yüklenici arasında bağımlılık ilişkisi bulunmadığından yüklenici üstlendiği işi iş sahibinden bağımsız olarak ve sözleşme koşullarına uygun biçimde tamamlayıp teslim etmeyi üstlenmektedir. Bu nedenle öğreti ve uygulamada adam çalıştıran sıfatı bulunmayan iş sahibinin, işin yapımı sırasında yüklenicinin üçüncü kişilere verdiği zararlardan sorumlu tutulamayacağı kabul edilmekte ise de bu kural kesin değildir. İş sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen sözleşmede, iş sahibine yapılan işi kontrol ve denetleme, yükleniciye emir ve talimat verme yetkisinin tanınmış olması halinde iş sahibi ile yüklenici arasında bağımlılık ilişkisi kurulmuş olacağından, iş sahibinin de yüklenici ile birlikte dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun 55.maddesi hükmünde belirtilen “adam çalıştıran” sıfatıyla ve kusursuz sorumluluk esaslarına göre zarardan sorumlu tutulması gerekir. Bu sorumluluğun aynı Kanunun 51. maddesi hükmüne göre müteselsil(zincirleme) sorumluluk olacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, yerel mahkemece davalı ...Ş. ile dava dışı yüklenici ... İnş.Tur.San.Tic.Ltd.Şti. arasında düzenlenen ve dava konusu olayın meydana geldiği yere ilişkin olduğu bildirilen doğalgaz tesisatı döşenmesi işine ilişkin sözleşme örneği getirtilmediğinden davalının az yukarıda açıklanan hukuki sorumluluğunun somut olayda bulunup bulunmadığı anlaşılmamaktadır.

Hal böyle olunca; öncelikle anılan sözleşme ve eki teknik şartnamenin aslı ya da onaylı örneği davalı şirketten getirtilmeli, sözleşme ve şartname hükümleri bir bütün olarak incelenip iş sahibi olan davalı ile dava dışı yüklenici şirket arasında bağımlılık ilişkisi bulunup bulunmadığı, iş sahibi davalının işin yapımı sırasında yüklenici dava dışı şirketi ve yaptığı işleri kontrol ve denetleme imkanı ile yükleniciye emir ve talimat verme yetkisinin tanınıp tanınmadığı araştırılmalı, bu suretle husumet sorunu duraksamasız çözümlendikten sonra işin esasına girilmelidir.

Öte yandan; 1086 sayılı HUMK’un 74. ve yeni 6100 sayılı HMK’nun 26.maddeleri hükmüne göre mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin istekten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Bu kural yalnızca sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Somut olayda davacı tarafın elektrik kesintisi nedeniyle fabrikasında oluşan zararın tazmini istemiyle açtığı görülen davanın dava dilekçesinde zarar kalemlerini; kullanılamayan maden zararı(6 ton, 4.500,00 TL),üretim kaybı(1.800,00 TL) ve yakıt gideri(1.400 litre, 2.660,00TL) olmak üzere toplam 8.960,00 TL olarak açıkladığı anlaşılmaktadır. Şu halde davacı tarafın toplam zarar miktarı içerisinde açıkladığı her bir zarar kalemi yönünden az yukarıda açıklanan taleple bağlılık kuralının uygulanması gerektiği tartışmasızdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda davacının toplam zararının 18.729,38 TL olduğu açıklanmış ise de bu zararın 30.347 kg maden kaybı için 17.584,38 TL ve işçilik gideri için 1.145,00 TL'ye ilişkin olduğunun belirtildiği, mahkemece de benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda ve taleple bağlı olarak 8.960,00 TL zarar bedeline hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda toplam zarar miktarı içerisinde gösterilen maden kaybı zarar kalemi yönünden talebin aşıldığı kuşkusuzdur. Gerçekten davacı tarafın işçilik gideri yönünde bir isteminin bulunmadığı, bilirkişi raporuna hesaplanmayan üretim kaybı ve yakıt gideri yönünden itiraz edilmediği ve bu hususun davacı tarafça temyiz konusu da edilmediği gözetildiğinde toplam zarar miktarının maden kaybına ilişkin 4.500,00 TL ile sınırlı olduğu kabul edilmelidir.

O halde az yukarıda açıklandığı üzere öncelikle davalı şirketin meydana gelen zarardan dolayı sorumlu olup olmadığı belirlenmeli, daha sonra davacı tarafın istemekte haklı olduğu gerçek zarar miktarı taleple bağlılık ve kazanılmış hak kuralı da gözetilmek suretiyle hüküm altına alınmalıdır.

O halde az yukarıda açıklandığı üzere öncelikle davalı şirketin meydana gelen zarardan dolayı sorumlu olup olmadığı belirlenmeli, daha sonra davacı tarafın istemekte haklı olduğu gerçek zarar miktarı taleple bağlılık ve kazanılmış hak kuralı da gözetilmek suretiyle hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece böyle bir uygulama yapılmaksızın eksik araştırma ve soruşturma ile ve taleple bağlılık kuralı da aşılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalı şirketin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Makine San.A.Ş.’nin tüm, davalı ... Doğalgaz Dağıtım A.Ş.’nin ise sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) numaralı bentte açıklanan nedenle adı geçen davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Doğalgaz Dağıtım A.Ş.'ye iadesine, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 111,90 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13669, Karar No: 2017/5811, Tarih: 21.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13669 E.  ,  2017/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarih ve 2015/782 Esas, 2016/422 Karar sayılı hükmünün katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine 17.11.2016 tarihinde 2016/379499 numarasıyla tebliğname düzenlendiği, Dairemizin 09.02.2017 tarih 2016/12338 Esas ve 2017/879 Karar sayılı ilamıyla da bozma kararı verildiği, ancak aynı hususla ilgili yeniden tebliğname düzenlendiği anlaşılmakla; yeniden inceleme yapılamayacağından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27323, Karar No: 2016/6672, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27323 E.  ,  2016/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2014/652-2015/219

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

H.U.M.K.nun 432.nci maddesine göre verilecek nihai kararlara karşı tebliğden itibaren l5 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Davalılardan H.. Y.. 'ın davada iki vekili olup her ikisine de gerekçeli karar tebliğ edilmiştir. Gerekçeli kararın ilk tebliği adı geçenin diğer vekili Av Muhammet Aygün'e 15.05.2015 tarihinde yapılmış olup, temyiz edildiği 14.10.2015 tarihi itibariyle temyiz dilekçesi süre geçtikten sonra verildiğinden adı geçen davalı yönünden dilekçenin REDDİNE karar verildikten sonra diğer davalılar yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılmış olup temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2994, Karar No: 2012/4811, Tarih: 11.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2994 E.  ,  2012/4811 K.**

* HİSSE DEVRİ SÖZLEŞMESİNDE AÇIĞA İMZANIN SÖZLEŞMEYE AYKIRI DOLDURULMASI

* KOOPERATİF ÜYELİĞİNİN DEVRİ

* SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 14

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının, 28.01.2003 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesi ile dava dışı S.S. I.. Konut Yapı Kooperatifindeki daire ve dükkan hissesini bedelini peşin almak suretiyle müvekkiline devrettiğini, ancak daha sonra sözleşmeyi kabul etmemesi sebebiyle dava dışı kooperatifin hisse devrini gerçekleştirmediğini ileri sürerek, sözleşmeyle devredilen daire ve dükkan bedelinin dava tarihi itibari ile rayiç değerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıyı tanımadığını, her hangi bir hisse devrinin söz konusu olmadığını, her ne kadar sözleşme altındaki imza müvekkiline ait ise de, bu sözleşmenin, müvekkilinin arsa sahibi olarak kooperatif işleri için eski kooperatif başkanına boş olarak imzalayıp verdiği kağıtların sonradan tanzimi ile düzenlendiğini, müvekkilinin kooperatif üyesi olmadığını, ayrıca talebin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının isticvabındaki maddi vakıaların tanık beyanları ile doğrulanamadığı, davaya konu taşınmazların 06.04.2000 tarihinde dava dışı kooperatif adına tescil edildiği, hisse devri sözleşmesinin yapıldığı 28.01.2003 tarihinde davacının taşınmaza malik olmadığı, davalı ile dava dışı kooperatif arasında imzalanan inşaat sözleşmesi gereğince davalının arsa sahibi olup hiçbir zaman kooperatif üyesi olmadığı, buna göre davacıya hisse devrinin de mümkün bulunmadığı, sözleşmenin satış vaadi olarak değerlendirilmesi durumunda ise, noterlikçe düzenlenmediğinden geçerli olmadığı, davalı tarafından belgenin içeriğine ve tanzim şekline itiraz edilmesi sebebiyle, davacı tarafça daire ve dükkan satmadığı ve herhangi bir bedel alınmadığı yönündeki davalıya teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edildiği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığının gerçekleşememesi sebebiyle hisse bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Dava dışı I.. Konut Yapı Kooperatifi'nin 29.03.2010 tarihli yazı cevabı, yönetim kurulunun 10.10.1999 tarihli kararı, hazirun cetvelleri ve ortaklık senedinden davalının devir tarihinde ve halen dava dışı kooperatifin üyesi olduğu anlaşıldığından mahkemenin davalının kooperatif üyesi olmadığı yönündeki kabulünde isabet bulunmamaktadır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığının gerçekleşememesi sebebiyle hisse bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Dava dışı I.. Konut Yapı Kooperatifi'nin 29.03.2010 tarihli yazı cevabı, yönetim kurulunun 10.10.1999 tarihli kararı, hazirun cetvelleri ve ortaklık senedinden davalının devir tarihinde ve halen dava dışı kooperatifin üyesi olduğu anlaşıldığından mahkemenin davalının kooperatif üyesi olmadığı yönündeki kabulünde isabet bulunmamaktadır.

Davalı tarafça, kooperatif üyeliğinin devrine ilişkin 28.01.2003 tarihli sözleşme ile davacı tarafından kooperatifteki hissesinin devrinin yapılması için dava dışı kooperatife hitaben yazılmış ve davacının dosyaya sunduğu dilekçe altındaki imzaların kendisine ait olduğu kabul edildiğine göre, boş olarak verdiğini savunduğu bu belgelerin rızası hilafına doldurulduğu iddiasını ispat yükü davalıda olduğu halde mahkemece ispat yükü yanlış değerlendirilerek davacının teklif ettiği yemine dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bu itibarla öncelikle davalı tarafa, üyelik devri ile sözleşmenin kendi rızası dışında doldurulduğu iddiasına yönelik yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, davacı tarafça yemin edilmesi halinde ise taraflar verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri alabileceklerinden davacıdan devir bedeli olarak ne kadar ödediği sorulup, bu ödeme miktarı ile ilgili ispat yükünün davacıya düştüğü gözönünde bulundurularak bu defa davacıya ödediği miktar yönünden yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2908, Karar No: 2013/4604, Tarih: 19.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2908 E.  ,  2013/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının özel üniversitede öğrenci olduğunu, ihtiyaçlarının arttığını belirterek, 3.000 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davalının davacıyı özel üniversitede okutacak gücü olmadığını beyan etmiş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 300 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının, 1990 doğumlu olup, ... Üniversitesi Uluslararası ... Bölümünde, 2.sınıfta öğrenci olduğu, okulun 2011-2012 yıllık ücretinin 22.900 TL olduğu açıklanmıştır.

Davada, TMK'nun 364.maddesi gereğince davalı babadan yardım nafakası talep edilmektedir.

TMK'nun 364.maddesinde "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları araştırıldığında, davacının öğrenci olup, çalışmadığı, davalı babanın ise emekli, 730 TL aldığı, ayrıca ticaret yaptığı, 150-200 TL geliri olduğu, bunun yanısıra 1.350 TL kira ödediği, İstanbul Kapalıçarşı'da halı-kilim satan işyeri bulunduğu, davacının annesinin ise emekli dişçi olduğu anlaşılmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı babanın aylık geliri ile ödediği kira parası miktarları arasında uyumsuzluk olduğu tespit edildiğine göre, mahkemece; davalının sosyal ve ekonomik durumunun yeniden araştırılarak, Kapalıçarşı'da bulunan dükkandan elde ettiği gelirde dikkate alınarak davacının okul masrafları yönünden (davadışı annenin de katkısı gözönünde bulundurularak) TMK'nun 4.maddesi gereğince hakkaniyete uygun yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde az nafakaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.