muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3324, Karar No: 2024/563, Tarih: 06.02.2024

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının ortak çocuğun okulunda okul aile birliğinde görev aldığını, 2017 yılında güven sarsıcı hareketlerde bulunmaya başladığını, 2018 yılında ise okula yeni müdür atanması ile evliliğin olumsuz etkilendiğini, kadının okulda fazla vakit geçirmeye başladığını, sürekli müdür ile okul için faaliyette bulunduğunu belirttiğini, erkeği ve çocukları ihmal ettiğini, cep telefonundan arandığında ulaşılamadığını, eve geç saatlerde geldiğini, kadının daha sonra siyasi parti çalışmalarına katıldığını, bu sebeple şehir dışı ilçelere, gece davetlere ve toplantılara katılmaya başladığını, burada mali müşavir ... T. ile tanıştığını ve bu kişinin yanından ayrılmamaya başladığını, toplantı ve içkili davetlere giderken ortak çocukları da yanında götürdüğünü, eve geç saatlere kadar gelmediğini, erkeğin kadını takip etmesi ile kadının yalan söylediğini anladığını, İtalyan restoranda ... T. isimli şahıs ile birlikte rakı sofrasında muhabbet ettiğine şahit olduğunu ve bu durumu kayıt altına aldığını, aynı dönemde kadının okul aile birliğinde müdür olan ...Y. ile de samimiyetini artırdığını, bir süre sonra eve yiyecek ve giyecek paketleri gelmeye başladığını, erkeğin bunların müdürden geldiğini öğrenmesi üzerine iade etmesi yönünde kadını uyardığını ancak daha sonra gelen giyecekleri kadının dolabında gördüğünü, 2019 yılında kadının bir kafede çalışmaya başladığını, yazın erkek ve çocuklar tatile gittiğinde kadının çalıştığı için gelemediğini, bu sırada ...Y.'nin kadını kafede sözlü sıkıştırmaya başladığını, bu nedenle kadın tarafından ...Y. aleyhine uzaklaştırma kararı alındığını, bu karardan sonra ...Y.'nin eşi ...tarafından "eşine sahip çık, kocamı baştan çıkardı" diyerek erkeğin uyarıldığını, 2019 yılı Eylül ayında erkeğin kadının ... olarak kayıtlı kişi ile çok mesajlaştığını fark ettiğini, kadına sorduğunda arkadaşı olduğunu söylediğini, kadının telefonuna eline almadan göz ucu ile baktığında bu kişinin ... T. olduğunu anladığını, 23 Eylül 2019 tarihinde kadının yine bu kişi ile konuştuğunu ve konuşmaları cinsel içerikli olduğunu anladığını, kadının bunun üzerine çocukları da alıp evden kaçtığını, tarafların bu tarihten beri ayrı yaşadıklarını, kadının tuttuğu evin önünde ... T.'nin arabasını gördüğünü belirterek davanın kubulüne, 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinde belirtilen zina hukuki nedenine olmadığı takdirde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde belirtilen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin babaya verilmesine, ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı aylık 500,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 250.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, ...Y. ve ... T. ile ilişkisinin bulunmadığını, delil olarak sunulan resimlerdeki telefonun kime ait olduğunun ve mesajların kimden geldiğinin belli olmadığını, kadının bu yazışmaları yapmadığını, erkeğin işi gereği başka tür programlarla bu mesajları kendisinin düzenleyebileceğini, ... T.'nin arabasının kadının evinde görülmesinin nedeninin ise kadının taşınması sırasında kadının ailesinin de olduğu esnada ... T.'nin şoförünü yardım için göndermesi olduğunu, ayrıca sunulan video görüntüsünde toplu halde yemek yendiğini, hatta bu yemekte erkeğin de bulunduğunu, delil yaratmak amacıyla erkeğin bunu videoya çektiğini, pornografik içerikli videonun da davacı erkek tarafından çekildiğini, aldatma olayı olmadığını, erkeğin bu iddialarını çevresine de anlattığını belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına,100.000,00 TL maddi ve 75.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının eve geç gelmesi, ortak çocukları da geç saatlerde parti çalışmalarının olduğu sosyal ortamlara götürmesi, gittiği yerlerle ilgili kocaya bilgi vermemesi, telefonlarını açmaması, şifre koyması, gizlice mesajlaşması nedeniyle karşı davacı kadının sadakatsiz, en azından güven sarsıcı tutumu nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, kocanın sunmuş olduğu video kaydında sadece kadın görüntüleri olup erkek görüntüsü olmadığı, bu durumun kadının zinasını kanıtlamayacağı, kadının tam kusurlu olduğu, erkeğin kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile kadının karşı davası ve erkeğin zina hukuki nedenine dayalı davasının reddine, asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 13 .000,00 TL maddî 12 .000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, erkeğin mal rejiminden kaynaklı talebi harçlandırılmayıp başka bir mahkemede dava konusu yapıldığından değerlendirilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; zina hukuki nedenine dayalı davanın reddi, kusur belirlemesi, velayet, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, hükmedilen tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının telefon görüşmeleri, tanık beyanları, sosyal inceleme raporunda cinsel ilişkiye girerken görüntülerinin bulunduğu video ve başkasıyla ilişkisini itiraf etmesi ve olayların gelişimi dikkate alındığında kadının zina yaptığı ispatlandığından, erkeğin zina hukuki nedeniyle açtığı davasının kabulü gerektiği, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı,hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında erkek yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatların az olduğu gerekçesi ile erkeğin kusur belirlemesi, zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının reddi ve hükmedilen maddi ve manevi tazminatların miktarına yönelik istinaf talebinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kararın kusura ilişkin gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, erkeğin asıl davasının kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, erkek yararına 20.000,00TL maddi ve 20.000,00TL manevi tazminata, erkeğin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanma sebebinin zina olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, erkeğin dayandığı görüntü ve kayıtların hukuka aykırı olarak ele geçirildiğini, ispat aracı olarak kabul edilemeyeceğini, tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, mevcut delilerle zinanın ispatlanamadığını, hükmedilen tazminatların haksız olduğunu belirterek kusur belirlemesi, zina hukuki nedenine dayalı davanın kabulü, hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dosyadaki delillerin 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesine dayalı boşanma davasının kabulü şartlarını sağlayıp sağlamadığı, erkek yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatların miktarının artırılmasının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dosyadaki delillerin 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesine dayalı boşanma davasının kabulü şartlarını sağlayıp sağlamadığı, erkek yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatların miktarının artırılmasının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14975, Karar No: 2018/12142, Tarih: 26.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/14975 E.  ,  2018/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu keşidecinin İİK'nun 168/3. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; sair itirazlarının yanı sıra takip dayanağı bono üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece, bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemenin hükmüne esas aldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebi üzerine ... Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 19/06/2009 tarihli raporda; senet üzerinde atılı bulunan imzanın ...'in elinden çıktığının kuvvetle muhtemel olarak değerlendirildiği görülmüş olup raporun imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığına yönelik kesin kanaat içermediği açıktır.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı).

Aldırılan bilirkişi raporları ile bonodaki imzanın borçluya ait olduğu hususu ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından ispatlanamadığı gibi, dosya kapsamından senet aslının ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/487 Esas sayılı dosyasındayken imza incelemesi sırasında kaybolduğu anlaşılmıştır. Senet aslı ibraz edilemiyorsa bu halde uyuşmazlığın çözümü dar yetkili mahkemenin görevi dışında kalıp yargılamayı gerektirir. Bu durumda ispat yükü gereği gibi yerine getirilmediğinden ve imzanın borçluya ait olduğu hususu alacaklı tarafından kanıtlanamadığından itirazın kabulüne karar verilmelidir.

O halde, mahkemece, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366 ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15553, Karar No: 2011/3944, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15553 E.  ,  2011/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalı ... Sigortalar Kurumu hakkındaki davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, Sosyal Sigortalar Kurumu ... İhtisas Hastanesinin ihtiyacı nedeniyle Kamu İhale Kanununun 22/d maddesine göre 50 kutu Taotere adlı ilacın Hastaneye teslim edildiğini, daha sonra da aynı ilaçtan 27 kutu daha olmak üzere toplam 77 kutu ilacın teslim edilmiş olmasına rağmen, sadece 25 kutu ilaç bedelinin ödendiğini, geriye kalan 52 kutu ilaç bedelinin ise ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 6.000,00 TL’nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 15.10.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile de, talep miktarını 54.774,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne, 6.000,00 TL alacağın dava tarihinden, 39.774,00 TL alacağın ise ıslah tarihi olan 15.10.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/15553-2011/3944

2-Davalı ..., 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harçtan muaftır. Dava, davalı aleyhine kabul edildiğine göre, başlangıçta davacıdan alınan peşin harcın talep halinde davacıya iadesine, karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde peşin harcın ve kara ve ilam harcının davalı ... Bakanlığından tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün (2) ve (3) no’lu bentlerinin tamamen karardan çıkarılarak, yerine tek bir bent halinde, (Davacıdan alınan peşin harcın talep halinde davacıya iadesine, davalı harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5338, Karar No: 2017/2311, Tarih: 16.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5338 E.  ,  2017/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/5. maddesi uyarınca avukatın başka bir avukatı tevkil etme yetkisini haiz olduğu bütün vekaletnamelerini kapsayacak şekilde başka bir avukata vekaletname yerine geçecek yetki belgesi verebileceği, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu vekaletnamede on ayrı avukatın yetkilendirildiği ve vekaletname de ismi geçen avukatlar tarafından birçok avukata yetki belgesi verildiği, ayrıca şikayetçinin vekaletnamesinde bu sebeplerle şikayetçinin dosyada birçok vekille temsil edildiği gözetildiğinde, vekillerden sadece Avukat ...'un mazeret beyanında bulunduğu, diğer vekillerin mazeret beyanında bulunmadığı ve mazeret dilekçesi ekinde sunulan mesleki mazerete ilişkin duruşma tutanaklarına hangi avukatın katıldığı belli olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31284, Karar No: 2014/30048, Tarih: 16.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/31284 E.  ,  2014/30048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/276-2012/1003

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 10.06.1999 tarihinde bekçi olarak çalışmaya başladığını ve mevsimlik çalıştığını, 02/04/2002-14/11/2003 tarihleri arasında iş akdinin kesintisiz olarak devam ettiğini, 08/03/2005 tarihinden itibaren de kadrolu teknisyen olarak çalışmaya başladığını 28/02/2011 tarihinde iş akdinin haksız yere feshedildiğini, bekçi olarak çalıştığı dönemlerde Şubat ve Mart aylarında sezonun açıldığını, Mart ve Nisan aylarında kanalların temizliğini yaptıklarını, Cumartesi-Pazar günleri de dahil sabah 05:00-06:00 ve akşam 21:00-22:00 saatlerine kadar çalıştığını, teknisyen olarak çalıştığı dönemlerin ise yine 3 aylık olduğunu, hafta içi normal mesai saatlerinde çalıştığını, Cumartesi ve Pazar günleri de sabah 05:00-06:00 ve akşam 21:00-22:00 saatlerine kadar çalıştığını, sulama mevsiminin başladığı 9 aylık dönemde ise hafta da 4 gün 05.00-06.00 saatleri arasında işe başlayıp akşam 22.00 ye kadar çalıştığını, bu 4 günlük periyodun dışında her ay en az 8 defa haftada en az 2 gün sulama sahasındaki problemler ve pompa operatörlerinin kontrolü için gece 01-02 den itibaren 2 saat mesai yaptığını iddia ederek, bakiye kıdem tazminatı, fazla çalışma ve bakiye yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, sulama faaliyetinin mevsim durumuna göre Mart- Nisan- Mayıs ayı gibi başlayıp Kasım gibi sona erdiğini, sulama sezonu sona erdiğinde pompaların güvenliği için bekçilerin vardiyalı olarak çalıştığını, buna rağmen teknisyenin sabah 05.00-06.00 dan akşam 22.00 ye kadar çalışmasının olağana aykırı olduğunu, teknik elemanların sürekli sahaya inmediğini, telsizle bekçilere talimat verdiklerini, barajdan salınan suyun pompalara gelinceye kadar ki sürenin de çalışma süresinden sayılmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, sulama yapılan günlerin sezonda hafta da 2-3 gün sezon sonuna doğru 3-4 gün olduğu gözetildiğinde iddiaların yersiz olduğunu, diğer günler bu çalışma temposu İş Kanununun 63. maddesine göre aksi kararlaştırılmamışsa haftalık çalışma süresi işyerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulandığını, bununla fiilen örtülü bir denkleştirme yapıldığının göz önüne alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.