muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14811, Karar No: 2013/17282, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14811 E.  ,  2013/17282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş dosyada davetiye gider bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu 166 ve 167 parsel sayılı taşınmazların yargılama esnasında tevhit ve ifrazlar sonucu yeni parsellere ayrıldığı gözetilerek irtifak hakkının yeni oluşan parseller üzerinden hesaplanması gerekirken ifraz öncesi parsel üzerinden hüküm verilmiş olması,

Kabule göre de;

2)Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 166 numaralı parselde binde ikisini 167 numaralı parselde ise binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

3) Davacı tarafından dava konusu parsellerden geçen ilk enerji nakil hattı nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.02.2009 tarih 2008/11 Esas, 2009/21 Karar sayılı dava dosyasında hükmedilen irtifak değer düşüklüğünün eldeki dava yönünden ifraz gören parseller üzerinde kalan hatlar bakımından irtifak değer düşüklüğü hesabında dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemiş olması,

4) Fen bilirkişisinden infaza elverişli ölçekli kroki alınması gerekirken ölçeksiz,infaza elverişli olmayan izdüşüm miktarını belirtmeyen krokili raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1030, Karar No: 2020/3148, Tarih: 21.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1030 E.  ,  2020/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlunun hak ve alacakları üzerine koyulan haciz sonrası sıra cetveli düzenlendiğini ancak paylaşıma konu bedelin üzerinde davalı lehine garamaten paylaştırma yapıldığını, davalının haczinin düşmüş olduğunu ayrıca kamu alacağı niteliğinde de olmadığını öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, paylaştırmanın usulüne uygun olduğunu öne sürerek şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince davalı TMSF’nin alacağının imtiyazlı olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, davalı TMSF’nin alacağının yasanın imtiyaz tanıdığı alacaklardan olmadığı bu yönüyle ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğu ancak mahkemece hükmün yanlış kurulduğundan bahisle hüküm kaldırılıp yeniden esas hakkında karar verilerek, davacının İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2015/32217 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 07.10.2016 tarihli sıra cetveli kararına itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.10.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8861, Karar No: 2022/5172, Tarih: 19.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8861 E.  ,  2022/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, suça konu 25/12/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 26/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 15/01/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 02/02/2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilama konu suçun düzenlendiği TCK'nın 230/5. maddesinin 10/06/2015 tarihli resmi gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli, 2014/36 esas ve 2015/51 sayılı kararıyla iptal olunarak suç olmaktan çıkarılması nedeniyle, bu fiille ilgili mahkûmiyetinden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24934, Karar No: 2010/6655, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24934 E.  ,  2010/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Maddi hataların tavzih yolu ile giderilmesi mümkün olmakla sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takibe dayanak yapılan sözleşmede bakiye borcun ödenmemesi halinde “ay %10 vade farkı ödenecektir.” hükmü vardır.

Borçlu vekili örnek 7 ödeme emrine karşı süresinde icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde borcu ödeme itirazı durumunda faiz oranı ve miktarına da itiraz etmiştir. Vade farkının ödenip ödenmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olduğundan takipte istenilen asıl alacak miktarına vade tarihinden itibaren takip tarihine kadar yasal faiz oranı üzerinden işlemiş faizin hesaplanması gerekir. Zira vade farkı faiz olmayıp temerrüt vadeden başlar. Faiz hesabının aylık %10 faiz oranı üzerinden yapılması usulsüzdür. Öte yandan asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatı yerine takip konusu alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6040, Karar No: 2019/17547, Tarih: 03.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6040 E.  ,  2019/17547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun beyanında, sanığın çantasını elinden zorla alıp çektiğini ve yere düşmesi sebebiyle sağ bacağının yaralandığını ifade ettiği, dosya içerisinde mevcut 16.05.2015 tarihli rapor içeriğine göre de mağdurun sağ ayak bileğinde ödem ve hassasiyet mevcut olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/51, Karar No: 2020/3346, Tarih: 26.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/51 E.  ,  2020/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın temyiz eden davalılardan , ..., ... yönünden kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın ... Köyü ... ’nin 19.03.1990 tarihli kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği, davalılardan ... (Çalışırım) ile ... için yapılan tebligatlar geçersiz olup kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminden bahsedilmeyeceğinden, temyiz eden davalılardan ... (Çalışırım) ile ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile tüm davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2217, Karar No: 2025/6487, Tarih: 21.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/2217 E.  ,  2025/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/161 Esas, 2015/405 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Adalet Bakanlığının vekili aracılığı ile 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce katılma talebinde bulunması ve usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususları gözetildiğinde, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. maddesi hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı, vekilinin 25.04.2022 havale tarihli dilekçesinin münhasıran katılma istemine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 18.03.2015 tarihli ve 2014/50310 Soruşturma, 2015/3522 Esas, 2015/421 numaralı iddianameye konu eylemler yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 18.03.2015 tarihli ve 2014/50310 Soruşturma, 2015/3522 Esas, 2015/421 numaralı iddianameye konu eylemler yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde zabıt katibi olarak görev yapan sanık hakkında, anılan mahkemede derdest olan çok sayıda dava dosyası için yatırılan gider avanslarını farklı tarihlerde çekerek uhdesinde tuttuğu iddiasıyla zimmet suçundan açılan kamu davasında; suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar.", 17. maddesindeki "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler." ve 33. maddesindeki "Keşif ve tatbikat mahallinde şahit dinleme gibi mahkeme dışında yapılacak muameleler için iş sahibi tarafından evvelce yatırılmış olan ücret, zabıt katibi tarafından vaktinde vezneden veya Kalem Şefi veya Muavininden avans olarak alınır ve muamelenin yapılması sonunda hakimin izni ile müstehliklerine verilir. Parayı alanları imzaları, taalluk ettiği evrak altına alınır. Avans olarak alınan paranın mahsubu yapıldıktan sonra geriye bir miktar para kalırsa o parayı zabıt katibi vezneye yatırır; vezne bulunmayan yerlerde Kalem Şefi veya Muavinine verir. Bu memurlar artan veya kendilerine verilen parayı sahiplerine reddiyat makbuzu mukabilinde geri verirler. Bu işlerin yapılmamasından veya geciktirilmesinden zabıt katibi ve kalem şefi ve muavini mesuldür." biçimindeki düzenlemelerle, daha sonra yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği ile Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelikte yer alan hükümler dikkate alındığında, zabıt katibi olarak görev yapan sanığın, dava dosyalarına yatırılan gider avanslarını çekme hususunda görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paraların kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağı ve bu nedenle sabit görülen eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2 ve 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirmeyle zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Keza birleşen dosyaya konu Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2015 tarihli ve 2014/50952 Soruşturma, 2015/2111 Esas, 2015/1634 numaralı iddianamesiyle, şikayetçi ... tarafından Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesine sunulan 19.09.2014 tarihli dava dilekçesine ilişkin anılan Mahkemenin 2014/1072 Esas sayılı dosyasında yapılması gereken yasal işlemlerin anılan Mahkemede zabıt katibi olarak görev yapan şüpheli ... tarafından yerine getirilmediği şeklindeki eyleme ilişkin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmış, Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/222 sayılı Kararıyla Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1072 Esas sayılı dosyasına yatırılan 800 TL gider avansının sanık tarafından çekilerek zimmetine geçirildiği şeklindeki eylemin zimmet suçunu oluşturacağından bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 09.10.2007 tarihli ve 2007/11-44-200; 21.01.2020 tarihli ve 2017/11-808-17 sayılı Kararlarında açıklandığı gibi ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı Kanun'un 170/1. maddesi uyarınca ceza davası açma görevi, dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikayet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında kural olarak Cumhuriyet savcısına aittir. Görevli ve yetkili mahkemeye hitaben düzenlenen iddianamede hangi hususların gösterileceğine ve yüklenen suçu oluşturan olayların mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanması gerektiğine aynı Kanun’un 170/3-4. madde ve fıkralarında yer verilmiştir.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile aynı Kanun'un 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüde yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır. Bu kabul, davasız yargılama olmaz ilkesinin doğal ve vazgeçilemez sonucudur.

Tüm bu bilgiler ışığında yapılan değerlendirmede; Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının belirtilen iddianamesinde, zabıt katibi olan sanığın mahkemeye sunulan 19.09.2014 tarihli dava dilekçesine ilişkin yasal işlemleri yerine getirmediğinin iddia olunduğu anılan dava dosyasına yatırılan gider avansının zimmete geçirildiğine dair bir anlatıma yer verilmediği ve zimmet suçundan kamu davası açılmamış olduğu halde zimmet suçundan usulüne uygun olarak kamu davasının açılması sağlanmadan ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan düzenlenen iddianamenin kapsamı dışına çıkan görevsizlik kararına dayanılarak yargılama yapılıp yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında zimmet suçuna ilişkin zincirleme suç hükümleri uygulanırken eylem sayısı ve ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde alt sınır esas alınmak suretiyle uygulama yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.