muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8569, Karar No: 2017/1075, Tarih: 11.04.2017

Kaldı ki dayanak sözleşmenin varlığı davalı tarafça kabul edilmediğinden karşılıklı ifadan sözedilerekte geçerli hale gelmesi de mümkün değildir.

3-Düzenleme şeklinde yapılan sözleşmede hiçbir parasal yükümlülük üstlenmeyen arsa sahibinin, sözleşmenin yapılmasından yaklaşık yedi ay sonra yüklenici şirketin yetkilisi ile hem de aynı daireler için, toplam 540.000 TL ilave bedel ödemeyi kabul etmesi ve bu konuda yazılı sözleşme yapması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan yerel mahkeme kararı bozulmalıydı.

4- Davalının, .... ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye kalan 2. kattaki çatı-dublex daireyi satın almak için anlaşmasına dair iddianın araştırılmaması, dosyaya sunulan 19.9.2011 tarihli protokolün fotokopi olması ve davalının belge aslı sunuluncaya kadar imzaya itiraz hakkını saklı tutmasına rağmen bu husus üzerinde durulmaması; sözleşme içindeki kararlaştırılan toplam rakam olan 350.000 TL + 100.000 TL = 450.000 TL ile ödenen ve ödenecek rakamın toplam 540.000 TL gösterilmek suretiyle belgenin kendi içinde çelişmesine rağmen bu konuda da yeterli tahkikatın yapılmaması; gerekmemesine rağmen keşif yapılarak ve iki kez bilirkişi raporu alınarak davanın bilirkişilere çözdürülmeye çalışılması; gerekçeli kararda davanın özü ile ilgili gerekçe yazılmaması belirtilerek eksik ve yetersiz tahkikattan kararın bozulması gerekirdi.

Öncelikle yukarıda belirttiğimiz usulü nedenle, aksi taktirde esasa ilişkin nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken onanması yönündeki Sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2020/1750, Karar No: 2021/10957, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1750 E.  ,  2021/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma

A) Sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” ve “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sahte fatura düzenleme suçu yönünden 20.12.2008 ve 14.04.2009, sahte fatura kullanma suçu yönünden 16.03.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36477, Karar No: 2015/13028, Tarih: 13.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36477 E.  ,  2015/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/44437

MAHKEMESİ : Eskişehir(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/1187 (E) ve 2013/2021 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Özgür hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında 5237 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde; CMUK'un 315. maddesi uyarınca 'temyiz talebinin reddine' ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile red’de ilişkin 17.02.2014 tarih ve 2013/2021 ek karar sayılı kararın ONANMASINA,

2) Sanık Gökhan hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanığın itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7262, Karar No: 2016/14580, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7262 E.  ,  2016/14580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; abonelik tarihi ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren 10 yıl geriye dönük olarak kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen miktardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.132,79 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı,kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 2.132,79 TL'nin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,1.132,79TL'sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş;hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2078, Karar No: 2013/7726, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2078 E.  ,  2013/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, 30 Ağustos ilköğretim okulunun ikinci katında bulunan muhtelif ebattaki camları taş atmak suretiyle kırdıkları olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14403, Karar No: 2015/15916, Tarih: 01.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/14403 E.  ,  2015/15916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.03.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK.nun 106.maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu; hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılığın ortadan kaldırıldığı gözetilmeden, para cezalarının birlikte infazları yerine ayrı ayrı infazlarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın ve Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer infaz aşamasıyla ilgili olan "Sanığa doğrudan verilen 10.000 TL adli para cezası ile hapisten çevrilerek verilen 6.000,00 TL adli para cezalarının AYRI AYRI İNFAZINA'' dair bölümün hükümden çıkarılması diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12607, Karar No: 2009/21757, Tarih: 05.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12607 E.  ,  2009/21757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17798, Karar No: 2014/14889, Tarih: 28.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/17798 E.  ,  2014/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/320322

MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2011

NUMARASI : 2008/335 (E) ve 2011/71 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar İ.. A.. ve C.. A..’un eczacı mağdur M.. Ç..’i oyalarken arkadaşları Ş.. K..’ın 1 kutu Viagra ile 1 kutu Levitra uyarıcı hapı çalarak hep birlikte dışarı çıkarak olay yerinden uzaklaşmaya çalışırken, başından beri kendilerini takip eden kolluk görevlileri tarafından yakalanarak suça konu ilaçlara el konulduğunun 03.11.2008 tarihli kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak ve mağdurun aşamalardaki beyanlarından anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ.. A.. ve C.. A..’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, kararı temyiz etmeyen sanık Ş.. K.. yönünden de 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesi uyarınca adı geçen sanığın bozmadan yararlandırılmasına, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26079, Karar No: 2024/7803, Tarih: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26079 E.  ,  2024/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/26 E., 2021/1335 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş vekili ve davalı Sarpak Oluklu Mukavva Kağıt ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş vekili ve davalı Sarpak Oluklu Mukavva Kağıt ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı borçlu Sarpak Oluklu Mukavva Kağıt Ambalaj San. ve Tic. Ltd. Şirketinden alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/6527 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, takibin kesinleştiğini, borcun ödenmediğini, davalı borçlu şirketin, 22.03.2017 tarihindeki borcun doğumundan sonra, mal kaçırma saiki ile 20 ASS 88 plakalı otomobilini Denizli 9. Noterliği’nin 15.10.2018 tarih ve 10121 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile davalı 3. kişi Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş.'ne 205.000,00 TL bedelle danışıklı devir ettiğini, davalı 3. kişi dava konusu 20 ASS 88 plakalı aracı davadan önce elinden çıkarmış olduğunu bu nedenle İİK'nun 283/2 maddesi gereğince elinden çıkardığı tarihteki değeri ile tazmin sorumluğundan dolayı dava değeri kadar evrak üzerinden davalı 3. kişi Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş adına kayıtlı araçların ve taşınmazların kaydına ihtiyati haciz konulmasını talep ettiğini, bu nedenle ihtiyati haciz talebinin ve davasının kabulü ile Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/6527 sayılı dosyadaki alacak ve fer’ileri ile sınırlı olmak üzere dava konusu 20 ASS 88 plakalı araçtaki davalılar arasındaki 15.10.2018 tarihli tasarrufların TBK'nun 19 ve İİK'nun 277 vd. maddeleri gereğince iptalini, 20 ASS 88 plakalı aracı davalı 3. kişi davadan önce elinden çıkarmış olduğundan, dava konusu aracın elinden çıkardığı tarihteki değeri yerine geçen değer nispetinde üçüncü kişi davalı 3. kişi Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş.nin 283/2 maddesi gereğince nakden tazmine mahkum edilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen tarihli, esas ve karar sayılı kararı ile; davalıların aynı iş kolunda faaliyet gösterdikleri ve davalı borçlunun cevap dilekçesinde de belirtildiği üzere aralarında ticari ilişki bulunduğu, aynı davalılar arasında yapılan başka tasarruflara ilişkin olarak mahkemenin 2018/874 Esas sayılı dosyasında, Denizli 3. Asliye Hukuk mahkemesinin 2018/878 Esas sayılı dosyasında, Denizli 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/862 Esas sayılı dosyasında, Denizli 4. Asliye Hukuk mahkemesinin 2018/919 Esas sayılı dosyasında açılan tasarrufun iptali davalarının bulunması nedeniyle davalıların tasarruf tarihinden önce birbirlerini tanıdıkları, davalı Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş'nin davalı borçlunun içinde bulunduğu ekonomik durumu bilebilecek durumda olduğu, yapılan araç devrinin davacıdan mal kaçırma amacına dayandığı ve İİK'nın 280 inci maddesi gereğince iptale tabi olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı borçlu Sarpak Oluklu Muvakka Ambalaj Sanayi ve Ltd. Şti'nin kendi adına kayıtlı 20 ASS 88 (yeni plaka 07 ADK 106)plakalı aracı Denizli 9. Noterliğinin 15.10.2018 tarih 10121 yevmiye nolu satış sözleşmesi ile diğer davalı Ankutsan Antalya Kutu sanayi oluklu Mukavva Kağıt A.Ş'ye satışana ilişkin tasarrufun İİK'nun 277 vd. gereğince iptali ile bu araç üzerinde davacıya Denizli 1. İcra müdürlüğünün 2018/6527 sayılı dosyasındaki alacak ve feriileriyle sınırlı olmak üzere cebri icra yolu ile alacağın tahsil yetkisi verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş vekili ve davalı Sarpak Oluklu Mukavva Kağıt ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Ankutsan Antalya Kutu Sanayi Oluklu Mukavva Kağıt Tic. A.Ş vekili ve davalı Sarpak Oluklu Mukavva Kağıt ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. vekili ayrı ayrı verdikleri istinaf dilekçelerinde; davanın aciz vesikası olmadan görüldüğünü, salt haciz tutanağında haczi kabil menkul bulunmadığı ibaresinin yeterli olmadığını, bu durumun borçlunun başka bir taşınmazı bulunmaması halinde anlam ifade edeceğini aksi durumda pek çok taşınmazı olan borçlunun dahi diğer mallarına gidilmeden tasarrufun iptali davası açılarak borçlu ve alacaklı dışındaki üçüncü kişilerin hakları kazanımlarının önemli ölçüde etkileneceğini, satışın gerçek bir satış olduğunu nitekim şirketlerin acil nakit ihtiyaçlarında kullanmadıkları araçlarını nakte çevirmesi mümkün olduğunu, Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/467 E. sayılı menfi tespit dosyasının akıbeti beklenmeden karar verilmesinin doğru olmadığını, beyan ederek istinaf etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç