muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18719, Karar No: 2010/20502, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/18719 E.  ,  2010/20502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılmış, ancak bozma sonrasında dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu kısmen davalı adına tespit ve tescil edildiği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1)Her ne kadar mahallinde yapılan keşif sonucu, kamulaştırılan 402,21 m2 kısmın kadastro yolu olarak tespit dışında bırakıldığı belirlenmiş ise de halen zeminde yol olarak kullanılan yerin, davalının zilyetliğinde bulunduğu dosyada mevcut zilyetlik tespit tutanağı ile belirlendiğinden bu bölümün bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kamulaştırılan 101,46 m2'lik bölümün, orman vasfı ile Hazine adına tescil edilen 101 ada 1 parsel içinde kaldığı tespit edilmiş ise de; bu taşınmazın tapu kaydından itirazlı yerlerden olduğu anlaşıldığından, itirazın davalı tarafça yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davalının itirazının bulunması halinde, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 18.maddesi uyarınca taşınmazın aynı ihtilaflı olduğundan bu kısma ilişkin bedelin, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, davalının itirazının bulunmaması halinde ise bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2111, Karar No: 2019/4052, Tarih: 01.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2111 E.  ,  2019/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: TCK.nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin, 696 sayılı Kanunun Hükmünde Kararnamenin 100.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

1- Sanık ... ve ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçlarından dolayı yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/09/2018 gün ve 2018/2197 esas, 2018/1995 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK 25, 27/2 maddelerinin gözetilmesi gerektiğine, ağır tahrik bulunduğuna, katılanlar vekilinin tasarlama bulunduğuna, suçun canavarca hisle işlendiğine, tahrikin bulunmadığına ilişkin temyiz başvurularının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü maktul ile sanık ...'in aralarında yer mevzusu nedeniyle tartışmanın yaşandığı, bir süre sonra bu tartışmayı sanık ... ile konuştuktan sonra öğrenen sanık ...'ın elindeki ... ile maktule saldırdığı ve maktulü sol göğsünden yaraladığı, bu sırada yere düşen maktule sanık ...'in sandalye ile vurduğu, sanık ... maktule yönelik darbelerine devam ederken sanık ...'in de ayağı ile maktulün başına bastığı ve tekmeleriyle vurup olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılan olayda;

1-Sanık ...'in kasten öldürme eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldığı anlaşılmakla, TCK'nin 37/1 maddesi uyarınca sorumlu tutulması yerine aynı Kanunun 39. maddesine göre cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini, Üye ...'in sanık ...'in eyleminin yaralama suçunu oluşturacağı yönündeki karşı oyu ile,

2- Maktulden kaynaklanan haksız hareket bulunmadığı gözetilmeden sanıklar ... ve ... hakkında yazılı şekilde tahrik hükümleri uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, oy birliği ile,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin sanıkların iştirak halinde hareket ettiklerine, tahrikin bulunmadığına dair temyiz dilekçesi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamadeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/10/2019 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Olay yerini görüntüleyen mobese kameralarından elde edilen görüntülere göre;

Sanık ...'ın (babası diğer sanık ...’in tezgahından kaptığı ......la) saat 00:16.48 de, maktul ...'ın bulunduğu yere doğru hızlı bir şekilde geldiği,

(M)

KARŞI OY:

Olay yerini görüntüleyen mobese kameralarından elde edilen görüntülere göre;

Sanık ...'ın (babası diğer sanık ...’in tezgahından kaptığı ......la) saat 00:16.48 de, maktul ...'ın bulunduğu yere doğru hızlı bir şekilde geldiği,

Sanık ...’ın saat 00:16. 52 de ......nin dış mekanındaki masaların etrafında oturmakta olan insanlara doğru canhavli ile kaçmakta olan maktul ...'ın peşinden, sağ elinde ... olduğu halde koştuğu,

Sanık ...’ın saat 00;16.53 de maktul ...’ı.........nin dış mekanında masalar arasında yakaladığı akabinde onu sol eliyle kendisine doğru çekerken sağ elindeki bıçağını maktulun göğüs bölgesine salladığı maktulun sanığın bu hamlesinin akabinde sendeleyip yığıldığı, sanık ... bu vaziyetteki maktule bıçaklı hamlelerini sürdürdüğü,

Sanık ... ise saat 00:16.59 da buraya geldiği ve 00:17.05 itibariyle oradaki bir sandalyeyi alıp maktule vurup geri çekildiği,

Dolayısıyla; maktulun bıçaklamaya başlanmasından itibaren 11 saniye geçtikten sonra sanık ...'in olay yerine geldiği bir yana o geldiğinde maktulun zaten aldığı ölümcül darbenin etkisiyle yerde olduğu (dolayısıyla, üzerinde fiili hakimiyeti gerektirecek bir durum kalmadığı), otopsi raporu bu durumu destekler nitelikte olduğu zira, bu rapora göre, maktulun ölüm nedeni göğse nafiz bir adet ... darbesine bağlı toraks kanaması olduğu maktulun vücudundaki diğer kesiler/ ya da yaralarının, hiç birisinin yaşamını tehlike sokacak boyutta olmadığı, yine, sanıkların olaydan evvel maktule yönelik suç işleme hususunda karar aldıklarına, keza sanık ...'in diğer sanığın öldürücü eylemini gerçekleştirmesine her hangi bir surette katkı sunduğuna (öldürücü alet temini, ...'ın öldürme iradesini kuvvetlendirme vs) dair hiç bir delil bulunmadığı gibi tüm bu hususlar birlikte nazara alındığında; ölümcül fiil üzerinde hiç bir hakimiyeti bulunmayan sanık ...'in, olay yerine geldiğinde ağır vaziyette yaralanmış durumda olan maktule sadece sandalye vurma, tekme atma şeklide ika ettiği eylemden sorumlu tutulması gerektiği, bu şekildeki eyleminin ise TCK'nin 86 madde kapsamındaki kasten yaralama suçunu oluşturacağı, TCK'nin 6/4 fıkra gözetildiğinde sandalyenin silah olarak kabul edilmesi gerektiği, öte yandan; evleviyetle, maktulun vücudundaki (kesiler harici) yaraların derecesi itibarıyla rapora bağlanması gerektiği, zira, TCK'nin 86. maddesinin hangi fıkrasının tatbiki gerekeceği bu hususun halline bağlı olduğu;

Takdir ve kanaatiyle, sanık ...'in, maktulun öldürülmesine yönelik eylemin işlenmesine "yardım" ettiği yönündeki sayın çoğunluk görüşüne, muhalifim. Saygılarımla

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2020/2825, Karar No: 2021/1931, Tarih: 24.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/2825 E.  ,  2021/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait dava konusu gayrimenkulün davalı ... tarafından tüm ev sigorta poliçesi ile sigorta edildiğini, müvekkilinin gayrimenkulünün tamirinin imkansız hale gelerek kullanılamaz duruma gelmesi nedeni ile poliçe bedeli olan 275.000,00 TL'nin ihbar tarihi olan 27.01.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı sigortadan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliler ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Daire'miz 08/10/2015 tarih 2014/25236 E 2015/10315 K sayılı ilamı ile; ....Deniz Bilimleri Fakültesi veya ODTÜ Deniz Bİlimleri Enstitüsü veya oşinografi alanında uzman bilirkişiden deniz kabarması ile deniz dalgası kavramlarının açıklatılarak, teminat kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve gerçek zarar yönünden de değerlendirme yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada alınan 15.12.2016 tarihli Gemi inşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi Öğretim Üyesi tarafından tanzim edilen raporda; deniz kabarması ve deniz dalgası kavramları açıklanıp, meydana gelen hasarın poliçede teminat dışı hallerden olarak düzenlenen deniz kabarması kapsamında meydana gelmediği, deniz dalgaları ile kıyı bölgesinin erozyona uğraması sonucu meydana geldiği ve hasarın teminat içinde kaldığı değerlendirmesi yapılmıştır. Bu durumda, mahkemece; bozma gereklerine uygun olarak alınan oluşa uygun denetlenebilir rapor ile hasarın deniz kabarması nedeniyle meydana gelmediği belirlenmiş olmasına göre; hasarın teminat içinde kaldığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken Dairemiz Bozma ile de belirtildiği üzere davacının istinat duvarı zararını talep etmemesi ve sonrasında oluşan zararın Yangın Sigortası Genel Şartları A.4.3 maddesini kapsamadığı belirtilip bahsi geçen husus bozma kapsamı dışı kalmasına rağmen yanılgılı değerlendirme ve uzman olmayan bilirkişi raporuna göre istinat duvarının devlet otoriteleri tarafından yıkılması sebebiyle meydana gelen zararlar teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5651, Karar No: 2024/2061, Tarih: 13.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5651 E.  ,  2024/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2443 Esas, 2022/926 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/48 E., 2019/943 K.

Taraflar arasındaki ticari şirket fesih istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin diğer ortağının davacının amcasının oğlu ... olduğunu, 22.03.2004 tarihinde alınan karar gereği 10 süreyle diğer ortak ile birlikte şirketi temsile yetkili müdür olduğunu ancak 15.06.2008 tarihinden sonra şirket idaresinin fiilen diğer ortak tarafından yürütüldüğünü, şirketin tek faaliyetinin tebligat adresinde bulunan ekmek ve unlu mamuller fırını olduğunu, şirket müdürlerinin görev süresinin dolduğu 2013 tarihinde ve sonrasında şirket ortaklar kurulunun toplanmadığını, davacının bir süre sonra şirketin yeni müdürünün tek başına yetkili olmak üzere diğer ortak ... olduğunu öğrendiğini, bu durumun ticaret sicilinde 10.06.2013 tarihinde karar defteri elde edilerek sahte imzalı toplantı tertiplendiğini ve sahte imza ile karar alındığını, davacının ortağına usulsüzlük ve suiistimalleri Bakırköy 40. Noterliği’nin 05.03.2017 tarihli ihtarnamesi ile bildirdiğini, bu durumun açıklanmasının istediğini, diğer ortağın bu ihtarnameye ve şirket kayıtlarında bulunan un stoklarına itiraz ettiğini, şirketin diğer ortağın kötü yönetimi sonucunda vergilerini ve çalışanların SGK primlerini ödeyemediğini, şirket kayıtlarının gerçeğe uygun tutulmadığını, şirketin ekmek üretiminin ortalama 7.000 adet olduğunu ancak kâr payını ortadan kaldırmak için bunun şirket kayıtlarında düşük gösterildiğini, davacıya kâr payı ödenmediğini, diğer ortağın ise aksine zenginleştiğini, ortaklar arasında güven duygusunun ortadan kalktığı için şirket amacının ortadan kalktığını; diğer ortağın işyerine el koyduğunu, davacının hesapları incelemesine izin vermediği gibi işleyişe müdahale ettirmediğini, bu durumun artık limited şirketin varlığını devam ettirmeyi faydasız hale getirdiğini, eşit ortak oldukları Karaismailoğulları İnş. San. ve Un Mam. Tic. Ltd. Şti.’nin feshine ve tasfiyesine karar verilmesini, şirket malvarlığının bu süreçte ortadan kaldırılmaması için kayyım ataması yapılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirketin kuruluşundan itibaren 12 yıl boyunca bilfiil işletmeci ile davacı tarafından işletildiğini, şirket işletmecisinin vefat etmesi ve davacının da ilgilenmemesi üzerine, davalının mecburen yönetimin sağlanması için yönetimi devralmak zorunda kaldığını, 15.08.2008 tarihinden itibaren şirketin tüm gelir - giderlerinin davacıya bildirildiğini, davacının şahsi mali müşaviri ile şirket mali müşavirinin aynı kişi olduğunu bu nedenle de şirketle ilgili bilgi alamamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı tarafın un stokları ile ilgili delil olarak sunduğu ihtarnameye cevap mahiyetinde keşide ettikleri Beyoğlu 57. Noterliği’nin 23.03.2017 tarih ve 06449 yevmiye numaralı ihtarnamesinde belirttiklerine göre şirket stoklarında 1.200 torba un bulunmasının mümkün olmadığını, hatta hiçbir fırının bu miktar stok yapamayacağını, şirketin kötü yönetilmediğini aksine bu şartlarda ayakta kaldığı için iyi yönetildiğini, davacının imzasının taklit edilmesinin davalı ile ilgili hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, davacının usulüne uygun şekilde toplantıya çağırıldığını ancak davacının gelmediğini, bu nedenle karar defterinin davacının adresine teslim edildiğini, karar defterinin kimin tarafından imzalandığının bilinmediği gibi 7 - 8 gün sonra imzalı şekilde teslim edildiğini, hatta bu yüzden noter tasdikinin 20.06.2013 olduğunun göz önünde bulundurulmasını ve davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 10.06.2013 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında 10.06.2013 tarihli karar aslındaki davacı adına atılan imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiş, mali durum hakkında alınan bilirkişi raporunda, şirketin 2013-2018 yıllarına ait genel kurul toplantılarının yapılmadığı, bu tarihlerde kâr dağıtımının da yapılmadığı, şirketin ortaklar alacaklar hesabında 930.995,26 TL'nin kayıtlı olduğu ancak dava dışı diğer şirket ortağı ...'na bu hesapta kayıtlı paradan toplam 65.500,00 TL kullandırıldığı, bakiye kısmın ortaklarca kullanılmadığı, bu hesabın muavin kayıtlara göre dengeleyici hesap olarak kullanıldığı, vadesi geçen ve taksitlendirilen 236.833,91 TL vergi borcu bulunduğu, şirketin 31.12.2018 tarihli bilançosuna göre 14.183,06 TL borca batık olduğu tespit edilmiş, 10.06.2013 tarihli ortaklar kurulu kararında davacı ortak imzasının sahte olması, 2013 yılından bu yana şirket genel kurulu toplantısının yapılmaması, şirketin kâr payı dağıtmaması nedenleriyle güven ilişkisinin sarsıldığı, ortaklar alacaklar hesabında kayıtlı 865.495,26 TL'nin (Cemal Karaismailoğlu'na verildiği kaydedilen 65.500,00 TL dışında kalan) nerede olduğunun belli olmayan para kaydı bulunduğu, bu paraya rağmen şirketin 14.183,06 TL borca batık durumda bulunduğu, bu haliyle davacı ortak yönünden 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince haklı sebeplerin gerçekleştiği gerekçesi ile davacının fesih ve tasfiye isteminin kabulüne, tasfiye memuru atanmasına, şirket menkullerinin karar kesinleşinceye kadar yedi emin olarak şirket müdürüne teslimine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin ticari defterlerinin bilirkişi vasıtasıyla incelendiğini, ticari defterlerde bir usulsüzlüğün olmadığını, mali tabloların incelenmesinde davalı şirketin nakit ihtiyacının olmadığı ve şirketin faal olduğunun tespit edildiğini, şirketin iflasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, bilirkişi incelemesi ile davacı yanın günlük ekmek üretiminin 7000 adet olduğu iddiasının mümkün olmayacağına vurgu yapıldığını, müvekkili şirketin depolarının 1200 çuval un miktarını stoklamaya elverişli olmadığını, müvekkili şirketin 14.183,06 TL borca batık olduğunu, bu hususun gayet olağan olduğunu, müvekkili şirketin feshi halinde telafisi imkansız bir çok zararın meydana geleceğini, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

1-Davalı şirketin ticari sicil kayıtlarına göre, davacının ve dava dışı ...'nun %50’şer hisseye sahip oldukları, 2 ortaklı şirket olduğu, dava dışı ...'nun şirketi temsil ve ilzama münferiden yetkili olduğu anlaşıldığı,

2-Limited şirketlerde feshi ve tasfiyeyi düzenleyen 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında haklı sebeplerin varlığı halinde her ortağın Mahkemeden şirketin feshini talep edebileceği, Mahkemece fesih yerine davacı ortağın payının gerçek değerininin hesaplanarak şirketten çıkarılmasına ya da duruma uygun olabilecek bir çözüme hükmedebileceği,

3-Davacı, dava dışı ortağın 10 yıl süre ile şirkete münferit yetkili olduğuna ilişkin 10.06.2013 tarihli alınan kararda kendisine ait görünen imzanın davacıya ait olmadığı, somut olayda tüm dosya kapsamına göre ortakların aralarında geçimsizlik bulunduğu, ortaklığı sürdürmek iradeleri bulunmadığı anlaşılmış olup yine şirketin incelenen defter ve kayıtlarından 2013-2018 tarihleri arasında genel kurul yapılmadığı, şirket hesaplarının görüşülmediği, ortaklar alacak hesabında kayıtlı mevcudun akıbetinin belirsiz olduğu, kâr payı dağıtılmadığı, şirketin vergi borcunun bulunduğu, 31.12.2018 tarihli bilançoya göre 14.183,06 TL borca batık olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda; davacının fesih koşullarının oluşmasında kusuru bulunmamakla fesih isteme hakkını kullanması haklı görülmüş, ortakları arasında ciddi anlaşmazlık bulunup bir araya gelmeleri mümkün olmayan, borca batık olan ve müştereken çalışıp kâr elde etme imkanı olmayan şirketin feshine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

4-Haklı sebeple fesih yerine alternatif çözüme hükmedilebilmesi için bu çözümün ilgililerin menfaatine olması gerekmektedir. Elde davalı şirketin feshi yerine yaşatılmasını gerektirecek ekonomik ve rasyonel veriler mevcut değildir. Şirketin ticari faaliyetinin olması şirketin devamında genel ekonomik menfaatler için yarar bulunduğunu göstermez. Hiç kâr dağıtmayan ve uzun zamandır zarar eden ekonomik yönden kötü durumda olan bir şirkette diğer pay sahibinin şirketin devamına ilişkin menfaatinin önemli görülemeyeceği sonucuna varılmaktadır. Şirketin devamında genel ekonomik menfaatler açısından bir fayda bulunmadığının kabulüyle şirketin fesih ve tasfiyesine karar veren İlk Derece Mahkemesinin delilleri takdirinde isabetsizlik bulunmamakla açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin hükme yönelik ileri sürdüğü istinaf sebebleri yerinde görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ticari şirket fesih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Dava, limited şirketin haklı nedenle feshi olmadığı takdirde davacının şirketten çıkarılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

2.6102 sayılı Kanun'un 636 ncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki haklı sebeplerin varlığında her ortağın Mahkemeden şirketin feshini isteyebileceği, şartların oluşması halinde ise Mahkemenin talep yerine, davacı ortağın payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedilebileceği düzenlenmiştir.

3.Şirketler Hukuku bakımından şirketin devamlılığının sağlanılması esas olup, düzenleme uyarınca ekonomik değer taşıyan şirketin feshi yerine şirketi ayakta tutacak diğer çözüm yollarının hakimce değerlendirilmesi zorunludur.

4.Bu halde Mahkemece, şirketin feshine karar vermeden önce yasada öngörülen, davacı ortağın şirketten çıkarılması veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer çözümlerin de tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.