muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10734, Karar No: 2022/2077, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10734 E.  ,  2022/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında kurulan hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Dikili İlçesi, Çandarlı Mahallesi, 1684 ada 76 parsel, 1684 ada 75 parsel ve 1693 ada 15 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine ve faize ilişkin hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6862, Karar No: 2012/17297, Tarih: 15.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6862 E.  ,  2012/17297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-) 2002-2003-2004 takvim yılları için: Mahkumiyet

2-) 2001 takvim yılı için: Ortadan kaldırma

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanık ... hakkında “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, sanık ... müdafiinin, sanık ... ile katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanıkların mahkumiyetlerine dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

II- Katılan vekilinin sanık ... hakkında “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, sanık ... müdafiinin, sanık ... ile katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanıkların mahkumiyetlerine dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

Sanık ...'ın 29.09.2012 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra 12.02.2011 tarihinde vefat ettiği ve sanık ...'e yüklenen "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının, sanık ... ile sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında "2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davalarının vefat etmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve sanık ... hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasının ise gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1148, Karar No: 2015/12691, Tarih: 25.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1148 E.  ,  2015/12691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı B.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, “bizim konut paket sigorta poliçesi ile sigortalı dairede davalıya ait üst kattaki dairedeki derz açıklıkları nedeniyle meydana gelen sızıntı nedeniyle hasar meydana geldiğini, sigortalı ......... 23.12.2010 tarihinde 4.710,40 TL ödeme yapıldığını, bu nedenle sigortalının haklarına halef olan müvekkil sigorta şirketinin davalı üst kat maliki hakkında yaptığı ilamsız icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı B.. K.., üst kattaki dairenin maliki olduğunu, dairesinin kirada olduğunu, alt kattaki hasar gören dairede ise eşi ........... ile birlikte oturduğunu, meydana gelen hasarın derz açıklıklarından değil üst kattaki kirada olan dairelerinin banyo dolabının içindeki su tesisatı kaçağından meydana geldiğini, üst kattaki kirada olan dairenin ................'ye sigortalı olduğunu, davacının sigortalısının eşi ......... olduğunu, davacı sigorta şirketinin ödediği bedeli ..............'den istemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, alacak likit olduğundan icra inkar tazminatı tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı B.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı B.. K..'in bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 251,09 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı B.. K..'den alınmasına 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/553, Karar No: 2010/1127, Tarih: 24.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/553 E.  ,  2010/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Hacıbebekoğlu'nu kasten öldürmekten, Murat Kireşci'yi de kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., işbu öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına iştirakten sanık ... Şavkılı, ... Bebekoğlu ile Murat Kireşçi'yi yaralamaktan sanıklar ... ile ... Mercimek, ölümle biten kavgaya katılmaktan sanık Emrah Ekiz, öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına katılmaktan sanık Serkan Demir, ölüm ve öldürmeye teşebbüsle biten kavgada maktül ile yaralıya el uzatmaktan sanıklar Şaban Gök, Nurullah Kısakesen ile Bekir Türkmen'in yapılan yargılanmaları sonunda;sanıklar Halil, ..., ..., ... ve Emrah'ın hükümlülüklerine, sanıklar Serkan, Şaban, Nurullah ve Bekir'in beraatlerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2006 gün ve 232/416 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, müdahiller vekili ile sanıklar ... Şavkılı, ... ile ... müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Yerel Cumhuriyet Savcısının süresi içindeki temyiz istemini, sanık ... hakkındaki hükme özgülediği, Dairemizin 25.06.2008 tarihli ilamı ile temyizin niteliğinin sorulması üzerine verdiği 15.07.2008 havale tarihli dilekçe ile de sanık ...’in adını temyiz dilekçesine dosyayı belirtmek için yazdığını, açıkça bu sanığa yönelik temyiz iradesi taşımadığını belirttiği görülmekle, Cumhuriyet Savcısının 26.12.2006 tarihli dilekçesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin yasal süreden sonra olması nedeniyle CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanıklar Emrah, ... ve Abdülkadir haklarında verilen mahkumiyet hükümleri 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi kapsamında olmaları nedeniyle esasa ilişkin inceleme yapılamadığından, tebliğnamedeki bu sanıklar hakkındaki (2), (3) ve (4,a,b,c) nolu bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürme ve mağdur Murat’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa

2)Sanıklar Emrah, ... ve Abdülkadir haklarında verilen mahkumiyet hükümleri 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi kapsamında olmaları nedeniyle esasa ilişkin inceleme yapılamadığından, tebliğnamedeki bu sanıklar hakkındaki (2), (3) ve (4,a,b,c) nolu bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürme ve mağdur Murat’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa

ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Şaban, Serkan, Bekir ve Nurullah haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede olmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek takdir kılınmış ve beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen, müdahililer ... ve Murat vekilinin beraat eden sanıklar yönünden sübuta, sanık ... yönünden takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... yönünden asli fail olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanıklar Şaban,Serkan,Bekir ve Nurullah haklarında verilen beraat kararları ile kısmen resen de temyize tabi bulunan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA;

B)Sanık ... hakkında maktul ve mağdur Murat’a yönelik eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’in olayın hemen akabinde verdiği 11.11.2003 ve 12.11.2003 tarihli müdafii huzurunda verdiği ifadelerinde bıçağı üzerinden çıkarttığını belirtmesi, müşteki ...’un ve sanık Emrah’ın aşamalarda değişiklik göstermeyen anlatımlarında sanık ...’in üzerindeki bıçağı çektiğini beyan etmeleri karşısında,sanık ...’in sonradan geliştirdiği anlaşılan mahkemedeki 19.12.2003 günlü savunmasında, samimiyeti ve inandırıcılığı şüphe aşamasında kalacak şekilde suçta kullandığı bıçağı olay anında kendisine sanık ...’in verdiğine yönelik anlatımları dışında, sanık ...’in sanık ... ile fikir ve irade birliği içinde bulunduğuna dair yeterli nitelik ve derecede delil bulunmadığı anlaşılmakla,sanık ...’in sanık ...’in kasten öldürme ve mağdur Murat'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarına iştiraki olmaksızın maktul ve mağdura el uzatmaksızın kavga ortamında bulunmaktan ibaret eyleminin,765 sayılı TCK.nun 464/3 maddesi kapsamında kaldığı ve ayrıca bu eylemin, 5237 sayılı TCK kapsamında suç niteliği taşımadığı ve bu nedenle değişen suç vasfına göre de sanık hakkında beraat kararı vermek gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi;

C)Sanıklar Emrah, ... ve Abdülkadir haklarındaki hükümlerin incelemesinde;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

C)Sanıklar Emrah, ... ve Abdülkadir haklarındaki hükümlerin incelemesinde;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan sanıklar ..., Emrah, ... ve Abdülkadir haklarındaki hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5238, Karar No: 2022/375, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5238 E.  ,  2022/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2020/61 E. - 2021/30 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi 159 ada 29 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16491, Karar No: 2014/5098, Tarih: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16491 E.  ,  2014/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 02.07.2013 tarih ve 2012/72-2013/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, icra takibine konu borcun davalı ile müvekkili şirket arasındaki nakliye anlaşmasına ilişkin bulunduğunu, nakliye anlaşması gereği müvekkili şirket tarafından taşımanın yapıldığını, fakat kararlaştırılan navlun bedelinin ödenmediğini, apılacak taşıma işi için düzenlenen nakliye anlaşmasında 6.500 - Euro navlun bedelinin boşaltma adresi olan ödenmesinin kararlaştırıldığı, aksi halde sorumluluğun ait olacağının belirtildiğini, davalının navlun bedelini ödememiş olduğunu, icra takibine itirazının haksız olduğunu, ileri sürerek davalı adına kayıtlı araçlar üzerine tedbir konulmasına, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalının % 40 icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacı şirket arasında 06.05.2011 tarihinde dava konusu taşıma işi ile ilgili olarak arası taşıma sözleşmesi düzenlendiğini, bu taşıma sözleşmesinde görüleceği üzere 6.500 Euro navlun belirlenmiş olduğunu, ödeme şeklinin de boşaltma yerinde şoföre ödeneceğinin kararlaştırılmış olduğunu, dilekçe ekinde sunulan belge örneğinden de anlaşılacağı üzere bu bedelin ara taşıma yapan isimli şoförüne teslim edilmiş bulunduğunu, müvekkilinin herhangi bir navlun borcunun bulunmadığını, mal hasarlı bir şekilde ulaştığından navlun ücreti ödemesi ihtilaflı olup kalan meblağın müvekkilin zararına yol açtığı için ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiş, davacı tarafın % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların 06.05.2011 tarihinde çiçek yükünün taşınması konusunda anlaştıkları, davalı taraf bir taşıma şirketi olmasına rağmen, eylemli olarak gibi hareket ederek davacıya yük sağladığı, taraflar arasındaki anlaşmanın faks yolu ile yapıldığı davacı yanın bilahare kendi edimini ifa için belirleyerek taşımayı ona yaptırdığı, dava dışı şoförü aslı dosyaya sunulan bila tarihli beyan

.../...

-2-

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların 06.05.2011 tarihinde çiçek yükünün taşınması konusunda anlaştıkları, davalı taraf bir taşıma şirketi olmasına rağmen, eylemli olarak gibi hareket ederek davacıya yük sağladığı, taraflar arasındaki anlaşmanın faks yolu ile yapıldığı davacı yanın bilahare kendi edimini ifa için belirleyerek taşımayı ona yaptırdığı, dava dışı şoförü aslı dosyaya sunulan bila tarihli beyan

.../...

-2-

metninde taşıma ücretinin firmasından alınarak dava dışı alt taşıyıcı konumunda olan verildiğinin bildirildiği, aynı şekilde dava dışı 12.12.2011 tarihli yazısında şoförüne taşıma ücretinin ödendiğini bildirdiği, navlun bedeli bu suretle taraflar arasında yapılan taşıma anlaşmaları gereği şoförüne ödendiği, tarafından da navlun bedelinin cari hesabına alacak olarak kaydedildiği, bu nedenle davalının bir borcu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, davacı takibinde ve itirazın iptali davası açmasında haksız ve kötüniyetli görülmediğinden davalının icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6557, Karar No: 2010/11853, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6557 E.  ,  2010/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 24.402.39 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.11.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

2-Dava 03.08.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 4,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinde belirtilen ve emsal araştırması ile tespit edilen ücretler dikkate alınmak suretiyle, davacının asgari ücretin 2,42 katı düzeyinde ücretle çalıştığı kabul edilerek bilinen devredeki ücretlerin belirlendiği ve maddi zararının hesaplandığı hesap raporu hükme esas alınmak suretiyle maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.