muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5925, Karar No: 2022/17044, Tarih: 05.07.2022

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Görüldüğü üzere 2010 tarihli yönetmelik, 2005 tarihli bir önceki yönetmelikten farklı olarak fekal atığın toprağı kirlettiğini ya da kirletme ihtimali taşıdığını kabul etmemiştir.

Bahsedilen iki temel yönetmeliğin yanısıra, 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 2/2-ç maddesindeki düzenleme ile “tarımda kullanılan hayvan dışkısı” bu Yönetmelik kapsamı dışında tutulmuştur.

Ayrıca 2011 tarihli İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği’nin 2/2-ı ve 4/g maddelerine göre “Çiftlikte yetiştirilen balıklar hariç çiftlik hayvanlarının, altlık olarak kullanılan saman ve talaş parçaları ile karışık olsun veya olmasın dışkı ve idrarı” şeklinde tanımlanan gübre, anılan Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

2004 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 2006 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte hayvan dışkılarının depolanması, uzaklaştırılması ve imhası ile ilgili düzenlemeler ve aykırılık halinde idarî yaptırım öngören kurallar bulunmasına karşın, sırasıyla 9.8.2006 ve 29.12.2010 tarihlerinde yürürlükten kalkan bu yönetmeliklerden sonra kabul edilip yürürlüğe konulan 2011 tarihli Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelik ile 31.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Canlı Hayvan Ticareti Yapan Satıcıların Çalışma ve Denetlenmesi ile İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’de bu konularda bir düzenleme yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182 maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Olay tarihinde yapılan denetimlerde sanığa ait olan ahırdan kaynaklanan katı ve sıvı atıklarının boru yardımı ile alıcı ortama verildiğinin tespit edilmesi üzerine yapılan ihbar neticesinde sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Olay tarihinde yapılan denetimlerde sanığa ait olan ahırdan kaynaklanan katı ve sıvı atıklarının boru yardımı ile alıcı ortama verildiğinin tespit edilmesi üzerine yapılan ihbar neticesinde sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında ahırda bulunan atıkları boru vasıtası ile dereye akıttığını ikrar etmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, yerel Mahkeme tarafından keşif işlemi icra edilmiş, çevre mühendisi ve jeofizik mühendisi bilirkişiler tarafından rapor düzenlenerek dosyaya sunulmuştur.

Çevre mühendisi bilirkişi raporunda özetle, söz konusu atıkların gübre oluncaya kadar uygun bir ortamda bekletilmemesi halinde çevre kirliliğine sebebiyet vereceğini ve dağınık kirlilik kaynakları olarak nitelendirilen gübreler, hayvansal atıklar, yüzey sularına ve yer altı sularına ulaşarak su kaynaklarının kalitesini bozmakta ve kullanılamaz hale getirdiklerini bildirmişlerdir.

Yukarıda (II/1) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıkların arıtılmadan alıcı ortam olan suya deşarj edilmesinin, yönetmeliğin 4/j, 16/a-b bentlerine göre alıcı ortam olan suyun, dolayısıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçuna sebebiyet vereceği kabul edilmiştir. Yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıklar, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıklardan değildir.

Tüm bu açıklamalar değerlendirildiğinde, suça konu atıkların alıcı ortam olan suya karıştığının tespit edildiği, fekal atıkların alıcı ortam olan suyu kirletici nitelikte olduğu, bu suretle olay kapsamında, yukarıda açıklanan gerekçelerle, sanığın atıkları alıcı ortam olan suya vererek çevreyi kasten kirlettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece sanığın atıkları toprağa vererek çevreyi kirlettiğinden bahisle dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi

Kabule göre de;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/350, Karar No: 2021/9464, Tarih: 24.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/350 E.  ,  2021/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili,... ilçesi, ... mahallesi 16586 ada 70 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca dava tarihindeki taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ve faize ilişkin bentler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26604, Karar No: 2019/12597, Tarih: 16.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26604 E.  ,  2019/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 5607 sayılı yasa gereğince el konulmak suretiyle muhafaza edilmek üzere muhtelif tarihlerde müvekkil şirkete bırakılan eşyaların 22.10.2011 ve 21.01.2012 tarihlerinde imha edildiğini ileri sürerek; fazlaya dair haklar saklı kalmak suretiyle 1.000,00 TL muhafaza ve depolama alacağının tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah ile talep miktarını 66.580,30 TL'ye artırmıştır.

Davalı, söz konusu talebin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, ortada bir alacak bulunmadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aldırılan bilirkişi raporuna itibar edilerek, 66.580,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, el konulan kaçak eşyanın depolanması ve muhafaza ücretinin tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan 16.06.2015 havale tarihli ek bilirkişi raporunda, davacı tarafından sunulan bilgi ve belgeler dikkate alınarak " 2014/146 sayılı dava dosyasında bulunan ve aslı gibidir onaylı tespit tahakkuk belgeleri ile ...Ürünleri Dış Ticaret Turizm San.Ltd. Şti tarafından hazırlandığı görülen alacak tablosu çakıştırılmak suretiyle mükerrer olanlar ayıklanarak genel bütçeden ödenmesi gereken alacak miktarı hesaplanarak tablo halinde rapor eki olarak sunulmuştur. " şeklinde görüş bildirilmiş, raporun ekinde ise liste halinde toplam ardiye ücretinin 66.580,30 TL olduğu bildirilmiştir. Oysa ki, davacı şirket tarafından dosyaya sunulan listede toplam ardiye ücretinin 50.872,22 TL olduğu belirtilmekte olup, bilirkişi raporundaki farklılığın sebebi anlaşılamamıştır. Diğer yandan, raporda ücretlendirmenin sadece davacı tarafından sunulan listede belirtilen ücretler esas alınarak sonuca gidilmiş olması da doğru değildir. Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve davalının itirazlarını da karşılar şekilde bilirkişiden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak sureti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7495, Karar No: 2016/3512, Tarih: 31.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7495 E.  ,  2016/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/01/2015 tarih ve 2011/48-2015/7 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahip olduğu biçerdöverin yurt dışında çalıştırılması amacıyla ...'a vekaletname verdiğini, davalı ile birlikte...'ya gitmek üzere yola çıkan müvekkilinin...'ya giremeden geri dönmesi nedeniyle biçerdöverini...'da çalıştırmaktan vazgeçtiğini, davalı ...’ın tüm sorumluluğu üzerine alacağını beyan etmesi üzerine ikna olduğunu ve biçerdöverin çalıştırılmak üzere...'ya gönderildiğini, çıkış faturalarının davalı ...’e ait şirket faturalarından kesildiğini, aradan geçen 3 yıla rağmen biçerdöverin...'dan getirilemediğini, biçerdövere çalışma vizesi değil fuar vizesi alınması nedeniyle... yetkililerince el konulduğunu, davalı ...'ın biçerdöveri 30/10/2008 tarihine kadar geri getireceğine dair taahhüdüne uymadığını, dolandırıcılıktan ve vekaletnamenin kötüye kullanılmasından suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek, biçerdöverin değeri 20.000,00 TL ve biçerdöveri kullanamamaktan kaynaklanan kar kaybı karşılığı 30.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı ile aralarında hukuki bir ilişki bulunmadığını, davalı ... ile iş ortağı olup sahip oldukları biçerdövere ilişkin faturaların kesilmek zorunda kalması sebebiyle davacının kendisini davalı olarak gösterdiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, geçimini biçerdöver ile sağlayan 4 kişinin (davacı ...,..., ... ve...)  daha önce...'in irtibat kurduğu.... ve bu şirketin temsilcileri olan ... ve... isimli kişilerle biçerdöverlerini...'da çalıştırma amacıyla görüşmeye başladıklarını, biçerdöver sahibi 4 kişinin... firması ile 15/05/2008 tarihli sözleşme imzalayarak biçerdöverleri...'da çalıştırma hususunda anlaştıklarını, müvekkiline...'ya giden diğer 3 kişi tarafından çıkış işlemlerinde problem yaşanmaması için 02/06/2008 tarihli vekaletname verildiğini, müvekkilinin davacıya biçerdöveri geri getireceğine dair bir taahhüt vermediğini, söz konusu taahhüdün gümrük müdürlüğüne prosedür icabı verilen bir belge olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı, davalı ..., dava dışı... ve...  ile ....arasında 15/05/2008 tarihinde 4 adet biçerdöverin...’da çalıştırılması için sözleşme imzalandığı, davacının bu sözleşmeyi bizzat imzaladığı,...şirketi adına imza atan kişinin.... olduğu, bu sözleşme uyarınca şahısların biçerdöverleri yurt dışına çıkarma hazırlıklarına giriştikleri, davacının da aralarında bulunduğu biçerdöver sahiplerince davalı ...'a biçerdöverlerin ihracatını yapabilmesi için... Noterliği'nde düzenlenmiş 02/06/2008 tarihli vekaletnamelerin verildiği, biçerdöverlere çalışma vizesi değil fuar vizesi alınmış olması nedeniyle... yetkili makamları tarafından biçerdöverlere el konulduğu ve biçerdöverlerin Türkiye'ye dönemediği, davacının sözleşme yaparak biçerdöverini yurtdışında çalıştırma hususunda anlaştığı kişinin davalılar değil,.... olduğu, davacının bu şirketin yetkilisi ile 15/05/2008 tarihli sözleşmeyi bizzat imzaladığı, davalılardan ...'ın da davacı gibi bu firma ile sözleşme imzalayan şahıslardan olduğu, diğer davalı ...'ün ise ...'ın ortağı olduğu, davacının sözleşmeyi davalılar ile değil...şirketi ile yaptığı ve davalılar ile ... şirketi arasında organik bağ bulunmadığı, davacı tarafından dosya kapsamında sureti bulunan 06/06/2008 tarihli fatura ve taahhütnamenin kendisi için davalılar tarafından düzenlendiği iddia edilmiş ise de bu belgelerin içeriğinden ve tarihinden gümrük işleri için düzenlendiğinin anlaşıldığı, davacı ile aynı konumda olan ve 02/06/2008 tarihinde ... Noterliği'nde ...'a vekaletname veren tanıkların (.... ve ...) beyanlarından da anlaşılacağı üzere davalıların, biçerdöverlerin...’da çalıştırılması konusunda ikna çabası ya da  zorlaması bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6749, Karar No: 2024/8257, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6749 E.  ,  2024/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2024 tarih ve 2024/121 Esas, 2024/133 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15289, Karar No: 2022/78, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15289 E.  ,  2022/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin20/02/2020 tarihli 2019/323 esas ve 2020/76 sayılı kararı

2) Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01/06/2020 tarihli 2020/959 esas ve 2020/490 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ... 'a 04.06.2019 tarihindeki uyuşturucu madde satma eylemi sabit ise de, 24.05.2019 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Okan'da ele geçen uyuşturucu maddenin sanık tarafından verildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, tek eylemi sabit olan sanık hakkında, TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6219, Karar No: 2021/1374, Tarih: 10.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6219 E.  ,  2021/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sözleşmeli avukat bulundurmama eyleminden dolayı kabahatli Türker Döviz Ve Altın Tic. A.Ş. hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 35/3. maddesi uyarınca 72.954,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Kemer Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/07/2018 tarihli ve 2017/38 idari yaptırım defter, 2018/21 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan itiraz üzerine, 2014 yılının son 6 ayı ile 2015 yılının ilk 7 ayına karşılık gelen 30.933,00 Türk lirası kısmının zamanaşımı süresi geçtiğinden bahisle iptaline, 2015 yılının 8 ve 12. ayları arası ile 2016 yılının ilk 9 ayına karşılık gelen 42.021,00 Türk lirası kısmına ilişkin yapılan başvurunun reddine yönelik mercii Antalya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2018 tarihli ve 2018/4027 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/4529 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/10/2020 gün ve 9697 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve KYB-2020-89077 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinde yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) (Değişik: 6/12/2006-5560/33 md.) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır...(3) Nispî idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresi sekiz yıldır. (4) Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar..." şeklindeki hüküm ile Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmı nazara alındığında zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği,