muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8791, Karar No: 2023/8705, Tarih: 20.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8791 E.  ,  2023/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/65 E., 2015/193 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/65 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararın eksik araştırma sonucu verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ...'ın olay günü olan 23.09.2014 tarihinde saat 06:30 sıralarında okula gideceğini beyan ederek ikamet ettiği evden ayrıldığı, kuzeni ... ...'i okula bıraktığı, kuzeni ...'ya markete gideceğini beyan edip Sakarya Arifiye aracına bindiği, arkadaşı ...'ın yanına gittiği, aynı gün gecesi saat 22:30- 23:00 saatleri arasında ... ile birlikte Sapanca'ya gittikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in kendisini ikamet ettiği eve götürdüğü, eve girdikleri zaman ...'in babasının kendisini görmediği, evde ...'in odasına girdiği, oda içerisinde suça sürüklenen çocuk ile birlikte yatağa uzandıkları, bir süre konuştuktan sonra suça sürüklenen çocuk ile öpüştükleri, suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurenin göğüslerini okşadığı, cinsel organını katılan mağdurenin cinsel organına sürttüğü, hemen akabinde ...'in cinsel organını, katılan mağdurenin cinsel organına soktuğu, bunun üzerine katılan mağdurenin canının yandığı ve suça sürüklenen çocuğu iteklediği Mahkemece dinlenilen savunma ve katılanın savı, katılan mağdurenin anlatımı ve katılan mağdureye ait doğum raporu ile doğum tutanağı ve katılan mağdureye ait nüfus kaydı ve katılan mağdure hakkında düzenlenen uzman doktor raporları ile sabit görülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/65 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2666, Karar No: 2015/5693, Tarih: 25.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2666 E.  ,  2015/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/171499

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/03/2014, 2013/308 (E) ve 2014/88 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, mala zarar verme, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdurlar Mahir ve Yaşar vekilllerinin, süre tutum dilekçelerinde hükümleri sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşılmakla, yasal süresinden sonra katılan sıfatıyla sanıklar Özgür ve Cüneyt hakkında yaptıkları temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Yücel, Halil ve Yaşar'ın mala zarar verme, sanıklar Yaşar, Mahir ve Halil'in mağdurlar Cüneyt ve Özgür'e karşı kasten yaralama ile sanık Yücel'in ayrıca mağdur Özgür'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin gerekçesine yönelmeyen temyizlerinde hukuki menfaatleri olmadığından, müdafilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

3- Sanıklar T.. Y.., R.. K.. ve N.. E.. hakkında Arslan'ı kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin katılan Ahmet vekilinin, sanık Y.. Ç.. hakkında mağdur Cüneyt'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise sanık müdafiinin temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. Ç.. hakkında mağdur Cüneyt'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanıklar T.. Y.., R.. K.. ve N.. E.. hakkında ölen Arslan'ı kasten öldürme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yücel müdafiinin sübuta, cezanın miktarına, katılan Ahmet vekilinin sanıklar Tunahan, Rahman ve Nizam hakkında sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlar gözetildiğinde, mahkemenin sanık Yücel hakkında bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlar gözetildiğinde, mahkemenin sanık Yücel hakkında bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Sanık Y.. Ç.. hakkında kurulan hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık Y.. Ç.. hakkında mağdur Cüneyt'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar T.. Y.., R.. K.. ve N.. E.. hakkında ölen Arslan'ı kasten öldürme suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanıklar H.. U..,Y.. Ç.., M.. E.. ve Y.. U.. hakkında ölen Arslan'a yönelik kastı aşan yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım ile sanık M.. E.. hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafileri ile katılan Ahmet vekilinin, temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

a- Sanıklar H.. U.., Y.. Ç.., M.. E.. ve Y.. U.. hakkında ölen Arslan'ı kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, tanıklar Batuhan, Sinan, İlker, Mertcan ve İsmail'in birbirleriyle uyumlu anlatımlarda bulunmaları, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporunda, "kişinin ölümüne neden olan künt kafa travmasının kişinin kendiliğinden kontrolsüz bir şekilde düşerek veya düşürülme suretiyle kafasını sert ve künt bir zemine çarpmasıyla oluşabileceği gibi, kafaya yönelik sert ve künt cismin direkt havalesi ile de oluşabileceği, ancak daha ziyade düşme veye düşürülme suretiyle kafanın sert ve künt bir zemine bir kez çarpması ile husulünün mümkün olduğu"nun belirtilmesi karşısında; olayın kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinin temini bakımından, ölenin baş bölgesindeki yaralanmanın oluşumu ile ilgili olarak, ölenin fiziki yapısına uygun bir model üzerinde yine olay yerindeki şartlara benzer bir konumda, sanıklar ile tanıklar Batuhan, Sinan, İlker, Mertcan, İsmail, Hikmet, Özgür ve Cüneyt'in hazır edilmesi suretiyle keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, ölenin doğrulması sırasında kendisini geriye atmasının nasıl gerçekleştiği ve bu geriye atmanın raporda belirtildiği şekilde occipital bölgede lineer kırığı oluşturup oluşturmayacağının saptanmasından sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

b- Sanık M.. E.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

b- Sanık M.. E.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Sanığın ölen Arslan'ın arabasına karşı eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu kapsamında kaldığı, bu suçun takibinin şikayeti bağlı olduğu, ölenin ise şikayetçi olmadan ölmesi karşısında, şahsa sıkı sıkıya bağlı olan şikayet hakkının başkaları tarafından kullanılamayacağı dikkate alındığında, şikayet yokluğundan sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 73. maddesinin yollamasıyla CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kabulu göre de,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlarının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar H.. U.., Y.. Ç.., M.. E.. ve Y.. U..'un ölen Arslan'a yönelik kastı aşan yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım suçunda bozma nedenleri, suç vasfının değişme ihtimali ve tutuklu kaldıkları süreler göz önüne alınarak, adı geçenlerin tahliyelerine, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse derhal salıverilmeleri için yazı yazılmasına, 25.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6550, Karar No: 2015/2363, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6550 E.  ,  2015/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3419, Karar No: 2016/1273, Tarih: 16.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3419 E.  ,  2016/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık .. hakkında verilen 07.03.2014 tarihli hükmün, müdafii tarafından 1 haftalık yasal süre içerisinde temyiz edildiği, ancak sanık ve müdafiinin 02.04.2014 havale tarihli dilekçeyle temyizden vazgeçtikleri anlaşılmakla, re'sen de temyiz incelemesine tabi olmayan hükme yönelik müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,

b) Müdafilerinin temyizi üzerine sanıklar .,.,.,. hakkındaki hükümlere yönelik sınırlı temyiz incelemesi yapılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,., mağdur . yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik

görülmediğinden, sanıklar müdafiinin suç vasfına, TCK'nun 37. maddesi şartlarının gerçekleşmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, mali durumlarının iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar,

Yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan;

a) Yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve tahsili gereken miktarın her bir sanık yönünden "30,47.TL'şer" olarak,

b) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24857, Karar No: 2011/5728, Tarih: 01.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24857 E.  ,  2011/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesine göre; belediye, vergi, resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve fiilen kamu hizmetinde kullanılan, akar olmayan taşınır ve taşınmaz mallar haczedilemez.

Somut olayda, bedediye haciz konulan araçlarının kamu hizmetinde fiilen kullanıldığını iddia etmiş, bu konuda şikayet tarihinden sonra anılan 1.4.2010 tarih ve 2010/11 sayılı meclis kararını dosyaya sunmuştur. Borçlu belediyece dosyaya sunulan yazı ekinde ve anılan meclis kararında hacze konu edilen araçlardan .... plakalı aracın başkanlık işleri, ..... VE .....plakalı araçların zabıta hizmetleri, .... - ....... plakalı araçların ise fen işlerinde kullanıldığı belirtilmiştir.

Bu durumda öncelikle mahkemece araçların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak belirlenmelidir. Her ne kadar kamu hizmetinin yürütülmesi bakımından belediye başkanlığına ait makam aracının kendiliğinden kamu hizmetinde fiilen kullanıldığının kabulü gerekir ise, başkanlık emrinde kullanıldığı iddia edilen "...... plakalı" aracın makam aracı olması halinde bu araçla kullanılan ikinci bir araç olup olmadığı da ayrıca incelenmelidir.

O halde mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak bir karar vermek gerekirken bu konuda yeterli araştırma yapılmadan, 5393 Sayılı Yasa maddesinin uygulanmasında sonuca etkisi bulunmayan kamuya tahsis kararı dikkate alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2622, Karar No: 2018/9396, Tarih: 26.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2622 E.  ,  2018/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1 ve 52/2-4. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali maddelerinde tanımlanan kamu mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 01.03.2012 ile ikinci suçun işlendiği 18.02.2013 tarihleri arasında duran 11 ay 17 günlük duran süre de eklendiğinde, suç tarihi olan 08.06.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre, suç tarihi olan 08.06.2009 tarihinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 19.55'de battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre saat 20.55'ten sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, somut olayda ise suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Kemal Taktık'ın müdafii eşliğinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan savunmalarında atılı suçları saat 21.00 sıralarında işlediklerini belirttikleri, yine temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ....'ın müdafii eşliğinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan savunmasında atılı suçları 21.00-22.00 sıralarında işlediklerini ifade ettiği olayda, müşteki ...'in soruşturma aşamasındaki ifadesinde, olayı gerçekleştiği okulda kamera kayıtlarının mevcut olduğunu beyan ettiği, yine Hatay İl Emniyet Müdürlüğü'nce Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben düzenlenen 10.06.2009 tarihli fezlekede, ''...Okul kamera kayıtlarına ait fotoğraf CD'sinden'' bahsedilmesi karşısında; dosya münderecatında yer alan, olay yeri inceleme ekiplerince çekilen fotoğrafların bulunduğu CD dışında dosya arasında başka bir CD'nin bulunmadığı da göz önüne alınarak, olay anını gösteren kamera görüntülerinin mevcut olup olmadığının araştırılıp, mevcut olması durumunda dosya arasına alınarak ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından hükümler kurulurken, TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak TCK’nın 168/1. maddesinin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden önce uygulanması,

3-Önceki hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, usul ve kanuna aykırı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. yollamasıyla 1412 saylı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28652, Karar No: 2010/10406, Tarih: 27.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28652 E.  ,  2010/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı E. Z.vekili tarafından, bonoya dayalı olarak borçlu T.E. hakkında, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçen borçlunun vekilinin İİK. nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, senede müvekkilinin isminin sonradan yazıldığı, şahsen borçlu olmayıp, şirketin borçlu olduğunu ileri sürdüğü anlaşılmıştır. Başvuru, bu hali ile, İİK. nun 168/5.maddesi kapsamında olup, aynı kanunun 169.maddesi uyarınca borca itiraz niteliğindedir.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için (… senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez.   Yine, TTK. nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613. ve 614/1. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Takip dayanağı bono üzerinde iki adet imza bulunmakta olup borçlu T. E. imzalara itiraz etmemiştir. Dosya içinde bulunan İskenderun 3.Noterliği’nin 29.12.1997 tarihli imza sirkülerinden borçlu Tolga Eşitmez’in 25 yıl süre ile ........... Ltd. Şti.ni münferiden temsil ve ilzama yetkili olduğu görülmüştür. Bu durumda imzalardan birinin ...... Ltd. Şti. adına, diğerinin ise şahsen kendi adına atıldığının kabulü gerekir.

O halde mahkemece borçlu T.E.’in borca itirazın reddi yerine başvurunun imzaya itiraz olarak vasıflandırılması ve İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/10068 esas sayılı dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın 23.07.2009 tarihli raporuna yanlış anlam yüklenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.