muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7521, Karar No: 2009/11171, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7521 E.  ,  2009/11171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.12.2006 gün ve 2006/14109-17550 sayılı bozma kararında özetle “Dosyası içindeki, dava dosyaları ile belgelerden, 2613 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan kadastroda, ... Mahallesi 12 ada 16 sayılı parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbitine, ... ... vereseleri tarafından, parselin Mart 1336 tarih ve 35 numaralı sicilden gelen Temmuz 1950 tarih ve 40, Ağustos 1950 tarih ve 10, 17 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddia edilerek itiraz edildiği, Şehir Kadastrosuna Bakmakla Görevli Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı, Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşen kararıyla, 12 ada 16 ve 17 sayılı parsellerin, tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın red edildiği ve taşınmazların tesbit malikleri adına tescil edildiği, 12 ada 16 sayılı parselin 12 ada 56, 57, 58 ve 59 sayılı parsellere ifraz gördüğü, 12 ada 58 parsel sayılı 1044 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 01.03.1982 tarihinde ... ... adına kayıt edildiği, 07.08.1988 tarihinde ...’e satıldığı, onun tarafından da taşınmazın ½ payının 03.04.1989 tarihinde ... ...e satıldığı, Her ne kadar hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin krokisinde (B) ile gösterilen bölümünün 1942 orman kadastro sınırları içindeyse de, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararlarıyla tapu sahiplerine aidiyeti kesinleşen 2200 dekarlık alanda kaldığının, buna göre Orman Yönetimince 1942 yılı orman kadastro sınırlarının düzeltildiğinin, çekişmeli taşınmazın sahiplerine iade edilen özel ormanda kaldığının, ne var ki itiraza konu işlemle bu düzeltme dikkate alınmadan yapılan aplikasyon işleminde yine 1942 yılı orman kadastrosu sınırlarının esas alındığının, bu nedenle çekişmeli parselin, (B) ile gösterilen bölümün tekrar oran sınırları içinde bırakıldığının, oysa çekişmeli taşınmazın devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, 1942 yılı orman kadastro haritası ile aplikasyon haritası karşılaştırıldığında, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda bildirildiğinin aksine, aplikasyon sırasında, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararı dikkate alınarak, 1944 yılında Orman Yönetimince yapılan düzeltme ve buna uygun oluşturulan orman kadastro haritasının esas alındığı, Aplikasyon haritasının 1942 yılı orman kadastro haritasından ziyade düzeltilmiş haritaya uyduğu, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamayacağı, bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte Yönetmeliğin 54

... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesi ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak, 1942 yılı orman kadastro tutanakları ile haritaları, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1942/3-1942/166 sayılı kararı gereğince yapılan düzelme tutanakları ve haritası ile itiraza konu 1999 yılında yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin haritası şehir kadastro paftası ile birlikte yöntemince uygulanıp, çekişmeli parselin bu işlemlerdeki durumunun saptanması, uygulamada yerel bilirkişi ve ... fotoğraflarından ve memleket haritalarından yararlanılması, harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzah namelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği, 3116 sayılı yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılan orman kadastrosunda sadece devlet ormanlarının sınırlandırıldığı, bu sınırlar içinde kalan ve Mart 1336 tarih ve 35 sıra numaralı sicilden gelen temmuz 1950 tarih ve 40 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan bir kısım taşınmazın 5658 sayılı yasa hükümlerince iade edildiği, çekişmeli parselin geldiği 12 ada 16 sayılı parsele ilişkin Şehir Kadastro Davalarına Bakmaya Yetkili Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı kararının tarafı olmayan Orman Yönetimini bağlamayacağı gibi, bu kararın, çekişmeli parselin geldiği 12 ada 16 sayılı parselin tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığı yönünde kuvvetli delil oluşturduğu, esasen bu kararın tarafı ve davacıların bayii olan ... ...’nın da aynı şekilde taşınmazının tapu kaydı kapsamında kalmadığını savunduğu, bu nedenlerle çekişmeli taşınmazın bu tapu kaydı kapsamındaki özel orman olarak belirlenen yere dahil olduğu yönündeki iddialara değer verilemeyeceği, 1999 yılında çalışan orman kadastro komisyonunun, her hangi bir şekilde orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmış ormanların kadastrosu ile 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu dışında bırakılan ve 4785 sayılı yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosunu yapma yetkisinin de bulunduğu düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bu kez davanın KISMEN KABULÜNE, 18.11

. Mahkemece bu kez davanın KISMEN KABULÜNE, 18.11.2008 tarihli müşterek bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 364,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaza ilişkin 2/B uygulamasının iptali ile bu yerin davacı adına tesciline, bilirkişi krokisinde (B) ile gösterlien bölüm için açılan davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili ile davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 sayılı yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir.

Bozma kararı gereği işlem yapılarak araştırma sonunda çekişmeli parselin (B) ile gösterilen bölümünün öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu gibi, 1944 yılında sınırları mahkeme kararı ile düzeltilen devlet ormanı sınırları içinde kaldığı, bu nedenle 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın hükümlerine göre orman sınırları içinde aplike edilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, taşınmazın (A) ile gösterilen 364,62 m2 bölümün ise 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, itiraza konu aplikasyonda durumunun değişmediği, Davacı gerçek kişilerin bu bölü için dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, bu nedenle bu bölüme yönelik davalarının da hukuki yarar yokluğundan reddine ve buna göre vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, bu bölüm için açılan davanın kabulüne ve buna göre vekalet ücretine hükmedilmesi ve orman kadastrosuna itiraz davasında tescile hükmedilemeyeceği ve taşınmazın tapuda zaten davacılar adına kayıtlı olduğu gözetilmeden, mükerrer tescile yol açabilecek şekilde bu bölümün davacılar adına tesciline karar verilmesi, doğru değilse de bu hususlar hükmün bozulmasına ve yenidene yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan birinci ve üçüncü bentlerinin tümünün hükümden çıkartılarak, bunun yerine; bir numaralı bent olarak “1. Davanın REDDİNE,” cümlesinin yazılması, üç numaralı bend hükümden çıkarıldığından, bend numaralarının buna göre yeniden düzenlenip, sonraki 4 numaralı bendin numarasının üç numaralı bend olarak, beş numaralı bendin numarasının da 4 numaralı bend olarak yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiler ve Orman Yönetimine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 02/07/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.

(Orman Yönetimi ve gerçek kişilerden ayrı ayrı tahsiline)
Yargıtay — Esas No: 2014/2498, Karar No: 2014/5868, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2498 E.  ,  2014/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.17.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/4348, Karar No: 2013/2991, Tarih: 12.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/4348 E.  ,  2013/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın işyerinde diş tedavilerini yaptığı bildirilen kişiler ve suç ihbarında bulunan tanık ... ile tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenilmesi sonucu sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Diş protez teknisyeni olduğunu beyan eden sanığın buna ilişkin belgenin araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Sanığın işyerinde 12.03.2008 tarihli tutanakta tespit edilen araç ve gereçlerin diş hekimliğinin meslek ve icrasında kullanılıp kullanılmadığı hususunda, konusunda uzman bilirkişiden rapor alındıktan sonra müsadere konusunda gereğinin takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2995, Karar No: 2025/3956, Tarih: 14.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2995 E.  ,  2025/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçluların ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Şikayetçi borçlular aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen ESAS NO : 2025/...

değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen ESAS NO : 2025/...

değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan, Yasanın para cezasına ilişkin hükmü, emredici nitelikte bir düzenleme olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ve hüküm verme ilkesi nazara alınamaz.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçiler aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve re'sen, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 12.02.2025 tarih ve 2025/19 Esas-2025/... Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve re'sen, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 12.02.2025 tarih ve 2025/19 Esas-2025/... Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesinin 17.10.2024 tarih ve 2024/224 Esas-2024/455 Karar sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “... %10'u olan” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4105, Karar No: 2021/14692, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4105 E.  ,  2021/14692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii 557 ve 242 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin ve ecrimisilin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın harca ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

zş
Yargıtay — Esas No: 2016/22143, Karar No: 2017/271, Tarih: 16.01.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/22143 E.  ,  2017/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu, satış ilanının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini ileri sürerek 15.09.2014 tarihinde yapılan ihalenin feshini (04.11.2014 tarihinde) talep etmiş, mahkeme, satış ilanı tebligatının usulsüz olduğunu, ancak; tanık beyanına dayalı olarak, şikayetçi borçlunun ihaleden haberdar olma tarihine göre, şikayetin 7 günlük süre içinde yapılmadığından bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 127. maddesi gereğince, taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçlulara tebliğ edilmelidir. Borçlulara satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Öte yandan; öğrenme tarihinin belirlenmesinde şikayetçinin bildirdiği öğrenme tarihi esas olup, bu tarihin aksi karşı tarafça ancak yazılı delil ile ispatlanabilir. Hukuk Genel Kurulu'nun 12.02.1969 tarih ve 1967/172-107 sayılı kararında da benimsendiği üzere, beyan edilen öğrenme tarihinin aksi tanık beyanıyla ispat edilemez.

Bu durumda, şikayetçi borçlunun ihaleden haberdar olduğunu beyan ettiği 28.10.2014 tarihine göre ihalenin feshi istemi süresinde olduğundan ve de satış ilanı tebligatının usulsüzlüğünün mahkemece kabul edilmesi karşısında, yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetin kabul edilerek ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.