muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7306, Karar No: 2016/2343, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7306 E.  ,  2016/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2013/348-2014/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın 1988 yılından beri ticari faaliyetini sürdürdüğünü, ticari ünvanının ilk kelimesinin Arba olan deri kimyasalları alanında mümessillik , pazarlama, ithalat, ihracat ve teknik servisi ile hizmet veren sektörün öncü isimlerinden biri olduğunu, ... alan adının da 24/08/2006 tarihinden bu yana müvekkili adına tescilli olduğunu, yine müvekkilinin .... ibareli tescilli markalarının olduğunu, davalının ise .... unvanı ile müvekkili firmanın kuruluşundan 24 sene sonra 01/03/2012 tarihinde tescil edildiğini,....com ibareli alan adı ile söz internet üzerinden hizmet veren davalının bu hizmetinin müvekkili ile iltibasa sebebiyet verdiğini ve müvekkili firmanın haklarına tecavüz şekil ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıya ...... ibareli alan adı bakımından internet sitesine erişimin engellenmesine, davalıların müvekkilinin markasına vaki tecavüzünün tespitine, menine, durdurulmasına ve önlenmesine, davalının adı geçen ticaret unvanının esas unsurunun /çekirdek kısmının marka olarak kullanılması nedeniyle markasal kullanım sayılacağından sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı , davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının.... biçimindeki web sitesi ismi ile site içeriğindeki "... ve ... ...i" unvanı kullanımının hukuka uygun olduğu ve bu alan adı ile ticaret unvanı kullanımının davacı adına tescili markalara tecavüz teşkil etmediği, davalının

Davalı , davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının.... biçimindeki web sitesi ismi ile site içeriğindeki "... ve ... ...i" unvanı kullanımının hukuka uygun olduğu ve bu alan adı ile ticaret unvanı kullanımının davacı adına tescili markalara tecavüz teşkil etmediği, davalının

... adlı web sitesi içeriğindeki... ibaresini öne çıkaracak şekilde kullanımını TTK m.39 çerçevesinde hukuka uygun ticaret unvanı kullanımı olarak kabul etme imkanı bulunmadığı, bu kullanımın adeta markasal kullanım olduğu, ancak davalının markayı üzerinde kullandığı mallar ile davacı markalarının tescil edildiği malların /hizmetlerin farklılığı nedeniyle davalı kullanımlarının davacı adına tescil edilmiş markalar ile karıştırılma ihtimali yaratmayacağı, bu nedenle ihtilafta 556 sayılı KHK. m 9/1 (a) ve (b) bentlerinin uygulanabilir olmadığı, davacı markalarının tanınmış olduğuna dair yeterli delil olmadığı, bu nedenle ihtilafta 556 sayılı KHK m9/1 (c) bendinin de uygulanabilir olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalının tescilli unvanı içerisinde geçen “....” ibaresinin davacının tescilli markası olduğu, davalının unvanını tescil ettirdiği şekilde kullanmadığı, anılan ibareyi öne çıkartarak marka gibi kullanmak suretiyle marka hakkına tecavüz ettiği iddiasına dayalı olarak davalı unvanının terkinine, davacı markasına tecavüzün tespit ve önlenmesine ve diğer fer’i istemlere ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece davalının ticaret unvanı kullanımının yasal olduğu davacı markasına tecavüz olmadığı sonucuna varılmış ise de, davalı unvanını tescil ettirdiği şekilde unvan olarak kullanmamış, kullanımlarında davacının tescilli markası ön plana çıkartılmış ve vurgulanmış olduğundan, davalının unvanını tescil ettirdiği şekilde kullanmadığının ve davacının markasından yararlanmak amacıyla markasal olarak kullanma arzusunda olduğunun kabulü gerekir. Davalının gerek alan adı kullanımı gerekse bu alan adına ait web sitesi içeriğinde “baresi ön plana çıkartılarak ve büyük harflerle yazılmak suretiyle gerçekleştirdiği kullanımı, markasal kullanım olup davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmektedir. Bu nedenle davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacının davalıya ait ticaret unvanının terkini istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21556, Karar No: 2012/6375, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21556 E.  ,  2012/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2014/2046, Karar No: 2014/6996, Tarih: 27.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2046 E.  ,  2014/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/18-2013/86

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.01.2012 gününde verilen dilekçe ile Mera Komisyon Kararının iptali ve muarazanın giderilmesi; 20.09.2012 tarihli asli müdahale dilekçesi ile de asli müdahil H.. E.. tarafından tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 05.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ile duruşmasız temyizi asli müdahil tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.05.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. A.. H.. ve asli müdahil H.. E.. ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. H.. G.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mera komisyon kararının iptali ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Asli müdahil H.. E.., 20.09.2012 tarihli müdahale dilekçesi ile tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ile asli müdahil temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak İspir İlçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7071, Karar No: 2019/3412, Tarih: 18.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/7071 E.  ,  2019/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... SGK İl Müdürlüğü'nün 07.08.2013 tarihli yazısıyla hakkında uyarı cezası ve 32.360,30 TL para cezası uyglandığını, ... SGK İl Müdürlüğü'nün 29/04/2013 tarihli raporunda 22 adet reçetede 6 tanesinin Dr...., 5 tanesinin ise Dr.... tarafından düzenlenmesi sebebiyle, bu doktorların tarafı ile işbirliği kanısını güçlendirdiği gerekçesiyle, tablo 1'de belirtilen 23 ile 134 arasındaki reçete arkasındaki imzaların hastaya ait olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin tesis edildiğini, kamu kurumunun adil ve objektif olması gerektiğini, incelemede hastanın reçetede yazılı ilacı alıp almadığının tespiti gerektiğini, sözleşmede açıkça hastanın ilacı aldığı hallerde ceza uygulanmayacağı belirtilmiş iken aksi yönde işlem tesisinin doğru olmadığını, doktorlarla işbirliği olduğuna ilişkin iddianın doğru olmadığını, zaten ilçede doktor sayısının az olduğunu, öte yandan bu doktorların acil serviste çalışmakta olduğunu, tanık beyanlarından da görüleceği üzere hastaların poliklinik sırası beklememek için acilden giriş yaptırarak reçete yazdırdığını, reçetedeki imzaların hastaya ait olmadığı belirtilirken reçete sahiplerinin ilacı alıp kullandıklarına dair beyanlarının görmezden gelindiğini, 06.08.2013 tarihli dilekçeyle davalı kuruma başvurarak hakkında 2012 yılı protokolüne göre işlem yapılarak durumun düzeltilmesini istediğini ancak kurumun fesih cezasını uyarı cezasına çevirmekle birlikte para cezasını düzeltmediğini, soruşturma raporunda hangi ilaçtan eczaneye kaç kutu alındığı, kaç kutunun davalı kuruma fatura edildiğine kadar çok derin bir inceleme yapılmadığını, incelenen ilaçlardan kuruma mükerrer fatura edildiğine dair bir bulgu olmadığını, ayrıca raporda mali yönden getirilen teklifin 8.891,52 TL reçete bedelinin tahsili şeklinde olduğunu, bunun reçete bedeli yerine ilaç bedeli olması gerektiğini, ancak bu mali teklifin ... İl Müdürlüğü tarafından kat hesabı yapılarak 32.360,30 TL olarak uygulandığını, öncelikle davalı tarafından yapılan kesintinin tedbiren durdurulmasına ve davalı kuruma 32.360,30 TL borçlu olmadığının tespiti ile yapılan kesintilerin yasal faizi, yargılama gideri ve vekalet ücreti ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, "davacının menfi tespit davasının kabulü ile; davalı kurumun 07/08/2013 tarihli ve 13.055.684 sayılı kararı ile verilen 32.360,30 TL'lik cezadan ötürü davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, bu cezadan ötürü davacıdan kesinti yapılmış ise yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, "davacının menfi tespit davasının kabulü ile; davalı kurumun 07/08/2013 tarihli ve 13.055.684 sayılı kararı ile verilen 32.360,30 TL'lik cezadan ötürü davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, bu cezadan ötürü davacıdan kesinti yapılmış ise yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, cezai işlemin haksız olduğunun tespiti ile kurum tarafından ihdas edilen cezai şartın tahsil edilmesi durumunda iadesi istemine ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde; aralarında davacı eczacının da bulunduğu 68 şüpheli hakkında dava konusu cezai işleme ilişkin olaylar sebebiyle Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/1281 Sorşturma sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığı ve yapılan soruşturma neticesinde iddianame düzenlenerek dava açıldığı, davanın Kilis Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/82 Esas sayılı dosyasında derdest olduğu anlaşılmıştır. TBK.'nun 74.maddesi (BK.53.md.) uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, ceza mahkemesince verilecek mahkumiyet kararı ve ceza mahkemesinde kabul edilen maddi vakıalar hukuk mahkemesini bağlar. Bu nedenle ceza yargılamasında davacı eczacı hakkında verilecek karar ve yapılacak tespitler eldeki dava dosyası açısından önem arz etmektedir. O halde mahkemece, davacı hakkında açılan ceza dava dosyasının kesinleşmesi beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3777, Karar No: 2018/5847, Tarih: 04.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3777 E.  ,  2018/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAFRA 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 06/12/2017 - 2017/487 esas ve 2017/455 karar

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, evinde ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği saksının araştırılıp incelenmediği,saksıdan kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bir bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle de elde edilmesinin mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1022, Karar No: 2019/628, Tarih: 24.10.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/1022 E.  ,  2019/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 692-630

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Mersin (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 06.09.2012 tarihli ve 75-1035 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 01.07.2014 tarih ve 10317-26530 sayı ile;

"Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1418 Esas, 2008/1137 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK'nın 125/1 ve 151/1. maddelerine istinaden verilen doğrudan 220 TL ve 200 TL adli para cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık mükerrir kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükmünün tatbik edilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle dosyanın devredildiği Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 04.11.2014 tarih ve 372-134 sayı ile, sanığın TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 09.09.2015 tarih ve 8079-24936 sayı ile;

"Sanığın hazırlıkta çaycı olduğunu, aylık ortalama 500 TL kazandığını, Mahkemede hurdacı olduğunu, aylık 600 TL kazandığını beyan ettiği, 02.02.2012 tarihli sanığın ekonomik sosyal durumuna ilişkin kolluk araştırma tutanağına göre de herhangi bir işte çalışmadığı, geçimini babasının sağladığı, üzerine kayıtlı menkul ve gayrimenkulünün olmadığının bildirilmiş olmasına göre, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edileceği belirtilmesine karşın, düzenli bir geliri olmayan sanık hakkında bir gün karşılığı 20 TL yerine, 40 TL adli para cezası belirlenerek sanığa fazla ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 09.12.2015 tarih ve 692-630 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 09.12.2015 tarih ve 692-630 sayı ile;

"...5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinde en az 20 TL en fazla 100 TL olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik durumu ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilecek hükme bağlanmıştır. Yasa maddesine göre, adli para cezasının miktarı takdir edilirken sanığın yalnızca ekonomik hâlleri gözetilmeyecektir. Bozma gerekçesi ise yalnızca sanığın ekonomik hâlini esas almıştır. Hâlbuki sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, çok sayıda suç kaydı olduğu, dolayısıyla suç işlemeye eğimli olduğu, bu hâli ile sosyal ve şahsi hâli dikkate alınarak cezaların caydırıcılık ilkesinden hareketle adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL değil 40 TL olarak takdir edilmiştir. Öte yandan anılan Yasa 01.06.2016 tarihinde yürürlüğe girmiş olup suç tarihi ise 06.11.2011'dir. Yani Yasa'nın çıktığı tarihten itibaren 5,5 yıl gibi bir süre sonra suç işlenmiştir. Ülkenin ekonomik koşulları, paranın alım gücü, enflasyonist ortam ve (geçmişinde çok sayıda suç kaydı bulunan sanığın kişiliği ve sosyal durumuna göre) cezanın caydırıcılık ilkeleri dikkate alındığında hükmedilen cezanın fazla olmadığı açıktır. Nitekim anılan 52. maddenin gerekçesinde de 'Özellikle enflasyon nedeniyle Türk parasının değerinin düşmesi karşısında para cezalarını arttırmak için sık sık yapılan yasa değişiklikleri de uygulamada çeşitli sorunlara yol açmaktadır. Bu sorunların giderilmesi için para cezasının miktarının belirlenmesinde 'memur maaş kat sayısı' veya 'yeniden değerleme oranı' gibi ölçütlerin dikkate alınması ise ceza hukuku ilkeleri ile bağdaşmamaktadır.' denilmiştir. 5237 sayılı TCK'nın 1. maddesinde de suç işlenmesinin önlenmesi, ceza yasasının amaçları arasında sayılmıştır. Çok sayıda sabıkası olan sanık için verilen ceza miktarı Yasa'nın 1. maddesindeki 'suç işlenmesinin önlenmesine dair' amacına da uygundur.

Sonuç itibarıyla anılan Yasa'nın 52. maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren suçun 5,5 yıl sonra işlenmiş olmasına göre ülkemizdeki enflasyonist ortam, paranın alım gücü, ülkenin ekonomik koşulları, cezaların caydırıcılık ilkesi, suç işlenmesinin önlenmesinin ceza yasasının amaçları arasında olması, Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği gibi 'adli para cezasının kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edileceği' tespitine göre yalnızca kişinin ekonomik durumunun gözetilmeyeceği hususu, Yasa'da da bunun açıkça belirtilmiş olması ve daha da önemlisi yargılamayı yapan sanıkla yüz yüze kalan delilleri kürsüde bizzat takdir eden hâkimin takdir yetkisi hususları dikkate alındığında Mahkememizin önceki hükmü usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olduğundan yüksek Yargıtay bozma ilamına karşı direnilmek durumunda kalınmıştır." gerekçesiyle bozmaya direnerek sanığın önceki hüküm gibi 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.