muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19485, Karar No: 2018/9429, Tarih: 15.03.2018

Dosya içeriği ve toplanan delillerden , dava konusu 102 ada 116 parsel sayılı taşınmazın 25.12.2007 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında, senetsizden tarafların ortak kök murisi ... adına tespit edilerek, itirazsız kesinleşmesi üzerine 25.03.2008 tarihinde tapuya tescil edildiği, beyanlar hanesinde ...'ın ölü olduğunun belirtildiği, davacının davasına dayanak olarak sunduğu 07.06.1997 tarihli "mülkiyet satış senedi" başlıklı senet ile davalılardan ..., ... ve ... tarafından ... Köyü sınırları içerisinde babaları ...' dan intikal eden ve sınırları belirtilen taşınmazın davacıya satıldığı ve satış parasının nakden alındığının belirtildiği, 09.06.2015 tarihinde mahallinde yapılan keşifte de bahsi geçen senedin dava konusu yere uyduğunun belirlendiği görülmüştür. Dosya arasında bulunan mirasçılık ve nüfus belgelerine göre; tarfların ortak kök murisi ...'ın 01.02.1961 tarihinde vefatı ile Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1348 Esas ve 2011/461 Karar sayılı veraset ilamında bildirilen mirasçıları bıraktığı, davalılar yakın mirasbırakanı (babaları) ...'ın 1990 yılında ölümü ile davalılardan davaya konu sözleşmede adı geçen ..., ... ve ... ile kardeşlerini mirasçı olarak bıraktığı, davacının yakın mirasbırakanı (babası) ...'ın ise 2008 yılında ölümü ile davacı ... ve kardeşlerini mirasçı olarak bıraktığı anlaşılmıştır. Davacı taraf, 07.06.1997 tarihli satış senedine dayalı olarak davalıların kök muris ...'dan yakın mirsbırakanları ...'a intikal eden taşınmazdaki hisslerini satın aldığını ileri sürerek talepte bulunmuştur. Satım tarihinde satın alan davacı ..., babası ... halen sağ olduğundan henüz kök muris ...'ın mirası yönünden mirasçılık sıfatını kazanamamıştır. Başka bir anlatımla kök muris ... oğlu ... mirasçıları olan satıcılar ..., ... ve ..., 07.06.1997 tarihinde henüz mirasçılık sıfatını kazanamamış davacı ...'a satış yapmışlardır. Satış tarihi itibariyle kök muris ...'ın terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. TMK'nun 701. maddesi gereğince kanun veya kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır. Yine TMK’nun 702. maddesi gereğince, ortakların hakları ve yükümlülükleri topluluğu doğuran kanun veya sözleşme hükümleriyle belirlenir. Kanun veya sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadıkça, gerek yönetim gerek tasarruf işlemleri için ortakların oybirliğiyle karar vermeleri gerekir. Sözleşmeden doğan topluluk devam ettiği sürece, paylaşma yapılamaz ve bir pay üzerinde tasarrufta bulunulamaz. Elbirliği hükümlerine tabi olan taşınmazda mirasçılardan bir ya da birkaçının tek başına 3. kişiye satışı geçerli olmayıp , hukuki değeri bulunmamaktadır. Davacının; yakın mirasbırakanı ..

. Kanun veya sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadıkça, gerek yönetim gerek tasarruf işlemleri için ortakların oybirliğiyle karar vermeleri gerekir. Sözleşmeden doğan topluluk devam ettiği sürece, paylaşma yapılamaz ve bir pay üzerinde tasarrufta bulunulamaz. Elbirliği hükümlerine tabi olan taşınmazda mirasçılardan bir ya da birkaçının tek başına 3. kişiye satışı geçerli olmayıp , hukuki değeri bulunmamaktadır. Davacının; yakın mirasbırakanı ...'ın 2008 yılında ölmesi ile sonradan kök murisin mirasçısı sıfatını kazanmış olması, baştaki geçersiz olan satış senedini geçerli hale getirmemektedir. Diğer yandan satın alan ...'ın, o tarihte tapusuz olan taşınmazda, tescil tarihi olan 25.03.2008 tarihine kadar tek başına 20 yıla ulaşan bağımsız zilyetliği de bulunmamaktadır.

Açıklanan olgular karşısında; Mahkemece, dava konusu taşınmazda davalılar miras paylarının iptali ile davacı adına tescili sonucunu doğuracak geçerli bir satışın varlığından söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle sözleşmede ismi geçen davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HM'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca temyiz eden davalı lehine BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31698, Karar No: 2016/2484, Tarih: 31.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31698 E.  ,  2016/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık yakalandığında cep telefonunu sattığı kişiyi göstererek iadeyi sağladığı gerekçesi ile üçüncü kişi konumunda bulunan ... 'ın zararlarını karşılayıp karşılamadığı, araştırılmadan 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle cezasında indirim yapılmış ise de; bu husus karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin yaşı küçük

olan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın yapılmasına sebep olduğu toplam 75,00-TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 02.06.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4613, Karar No: 2019/4667, Tarih: 14.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4613 E.  ,  2019/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2005-2006 yıllarına ait defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği gerekçesiyle açılan kamu davasında; sanığın defter ve belgelerini kendisine verilen on beş günlük süreden sonra vergi dairesine götürdüğünü, ancak vergi denetmeninin yasal işlem başlatıldığını belirterek defter ve belgelerini almadığını belirterek 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin defterlerini Mahkeme’ye ibraz etmesi, tanık olarak dinlenen muhasebeci ...’in beyanında; sanığa ait defter ve belgelerin arşivde olduğunu, bulmasının zaman alacağını belirterek vergi denetmeninden ek süre istediğini, ancak zamanaşımı süresinin dolmak üzere olduğunu söyleyerek ek süre verilmediğini, bunun üzerine sanığa ait defter ve belgeleri arşivinde araştırarak, yasal sürenin beş gün geçmesinden sonra bulabildiğini ve sanıkla beraber vergi denetmenine götürdüğünü, ancak kabul edilmediğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın defter ve belgelerini isteyen vergi denetmenin tespit edilerek duruşmaya çağırılması ve tanık olarak dinlenmesi; tanığın ek süre isteyip istemediğini, süre dolduktan beş gün sonra defter ve belgelerin getirilip getirilmediğinin sorulmasından sonra usulüne uygun tebligat yapıldığı gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve isabetsiz gerekçe ile beraate hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10125, Karar No: 2025/5394, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10125 E.  ,  2025/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/818 Esas, 2023/1710 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/431 Esas, 2023/245 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, .... ilçesi, ... Mahallesi 278 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; mahkemece ön inceleme ve delillerin toplanması aşamalarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek tamamen hatalı şekilde keşif yapıldığını ve dosyanın bilirkişi kuruluna sevk edildiğini bu nedenle keşif ara kararının ve bilirkişi raporunun yok sayılmasına, öncelikle ön inceleme duruşması yapılmasına, dava konusu taşınmaza dilekçelerinde belirtilen nitelikler ve yasal değerlendirme usulleri esas alınmak kaydıyla ve tüm deliller toplandıktan sonra bedel tespiti yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda faizin hatalı olarak belirlendiğini, bilirkişi raporları için usuli kazanılmış haklarının dikkate alınması gerektiğini, aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini ve lehlerine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğini, bilirkişi raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, irtifak nedeniyle belirlenen değer düşüklüğü oranının doğru olmadığını, kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artışı oranının uygun olmadığını, taşınmaza rayiç değeri üzerinde bedel takdir edildiğini, taşınmaz üzerinde daha önce tesis edilmiş irtifak hakkı bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, münavebeye esas alınan ürünlerin uygun olmadığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın belirlenen bedelinin gerçek rayici ile ilgisinin bulunmadığını, emsalin uygun emsal olmadığını, değerlendirme tarihi olarak 2021 yılının esas alındığını oysa 2022 yılı değerlendirme yılı olsaydı gerçek bedele yakın bir fiyatın ortaya çıkacağını, dava konusu taşınmazın 1000-2000TL/m² fiyattan satıldığını, çok iyi bir konumda ve değerli bir arazi olan taşınmazın yok pahasına kamulaştırıldığını, davacı kurumun 15 günlük süre içerisinde bedeli depo etmediği hâlde davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre belirlenen bedelin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu taşınmazların üzerinde daha önce tesis edilmiş irtifak hakkı bulunmadığı, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de doğru olduğu, Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tarla olarak kullanıldığını, enerji nakil hattının oldukça yüksekten geçirilmiş olması nedeniyle taşınmazın tarımsal amaçlı kullanılmasına etkisinin olmadığını, tapu kaydında var ise başkaca hatların ve takyidatların tapudan sorularak bedele yansıtılması gerektiğini, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan ederek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı vekilinin verilen kesin süre içinde kamulaştırma bedelini depo etmemiş olması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı uyarınca kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan faiz oranının uygulanması gerektiğini, emsal alınan taşınmazdan % 31,88 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmış olması nedeniyle dava konusu yerin metrekare fiyatının 704,6 TL hesaplanması gerekirken 569,00 TL olarak hesaplanmasının hatalı olduğunu beyan ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekilerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3009, Karar No: 2014/6529, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3009 E.  ,  2014/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/25718, Karar No: 2020/1020, Tarih: 16.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/25718 E.  ,  2020/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda, katılan ile tartıştığını, katılanın kendisine yumruk atması üzerine katılanı kovaladığını ve iddianameye konu tehdit içerikli mesajları gönderdiğini kabul etmesine karşın, katılanı bıçakla tehdit ettiğine dair suçlamaları kabul etmemesi, söz konusu bıçağın ele geçmemesi, katılanın olay tarihli ilk beyanında, sanığın kendisini bıçakla kovaladığından bahsetmemesi ve yanında yalnızca ... isimli arkadaşının olduğunu beyan etmesi, tanık ...'in de olay günü alınan beyanında bıçakla tehdit olayına ilişkin bir beyanının bulunmaması; katılanın olayın ertesi günü verdiği ek beyanda, sanık tarafından bıçakla tehdit edildiği ve bu olayı tanık ...'le birlikte arkadaşları olan iki tanığın daha gördüğünü bildirmesi karşısında; tanık ...'in duruşmaya çağrılıp beyanı alınmadan ve katılan ile tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılıp giderilemediği takdirde hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamında tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.