muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5517, Karar No: 2011/4857, Tarih: 28.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5517 E.  ,  2011/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/02/2008 gününde verilen dilekçe ile izinsiz ağaç kesilmesi sonucu meydana gelen zararın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, mirasbırakanları tarafından dikilen kavak ağaçlarının davalıların mirasbırakanı tarafından izinsiz olarak kesildiğini ileri sürerek, kesilen ağaçların bedelinin davalılardan alınmasını istemişlerdir.

Davalılar ise, dava konusu ağaçların mirasbırakanları ya da kendileri tarafından kesildiğine ilişkin kanıt bulunmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, keşif sırasında dinlenen tanık anlatımlarına değer verilerek, dava konusu edilen ağaçların bazılarının davalıların mirasbırakanı tarafından kesildiği sonucuna varılıp istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Ne var ki keşifte dinlenen bazı tanıklar, ağaçların davalılardan ...'in damadı tarafından kesildiğini söylemişlerse de; ağaçların davalılar ya da mirasbırakanları tarafından kesildiğine ilişkin açık bir bilgi vermemişlerdir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, dava konusu edilen kavak ağaçlarının davalılar veya mirasbırakanları tarafından kesilerek davacılara zarar verildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı sonucuna varılıp kanıtlanamayan davanın reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalıların tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21265, Karar No: 2014/1286, Tarih: 20.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/21265 E.  ,  2014/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/362-2013/155

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,.. CNM .. plaka sayılı Volkswagen Passat marka arabayı kısa bir süre kullandıktan sonra otomobilin bazı bölümlerinde boya dökülmesinin meydana geldiğini bu durumun üretimden kaynaklı ayıp niteliğinde olduğunu belirterek, aracın fatura bedelinin iadesini mümkün olmaması halinde aynı özellik ve modele sahip yeni bir araçla değiştirilmesini ya da meydana gelen zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, araçtaki kusurun üretimden kaynaklı olup araçtan beklenen faydayı azalttığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 14.000 TL araçta meydana gelen zararın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davası ile araçtaki boya dökülmesinin üretim hatası olduğunu belirterek terditli talepte bulunmuş, davalı davanın reddini dilemiş mahkemece araçtaki kusurun üretimden kaynaklı ayıp olduğunun kabulü ile araçta meydana gelen zararın davalıdan tahsiline hükmedilmiştir. Davacı dava konusu aracı 27.07.2012 tarihinde dava dışı tüzel kişiden ikinci el olarak satın almıştır. Dosya arasında mevcut 03.07.2012 tarihli servis fişinde ise davacının aracı satın almadan önce bizzat yetkili servise götürerek araçtaki vernik atmasını tespit ettirdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacının aracı satın alırken araçtaki ayıbı bildiği dolayısı ile araca ayıplı hali ile değer ödediğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken, davacının sebepsiz zenginleşmesine neden olacak şekilde aracın ayıpsız değeri ile ayıplı değeri arasındaki farka hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 20.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16860, Karar No: 2015/3317, Tarih: 11.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16860 E.  ,  2015/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2013 tarih ve 2011/439-2013/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı şirketin hissedarı olduğunu ve davalı şirketin sermaye borcunun dışında şirket adına yaptığı ödemeler nedeniyle şirketten alacaklı bulunduğunu, bu alacağının 16.08.2003 tarihinde diğer şirket ortaklarının imzaladığı protokolle de kabul edildiğini, alacağının ödenmesini talep ettiğini ancak ödeme yapılmadığını; bunun üzerine alacağını tahsil için başlattıkları icra takibine haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirket alacağı olduğunu ispatlayamadığı, 16.08.2003 tarihli protokolde alacağı olduğu düznelnmişse de bu dönemde davacının aynı zamanda şirketin mali müşaviri olduğu, alacağına dair belgelerin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin ortağı olan davacının, davalı şirket adına yaptığı ödemeler nedeniyle şirketten alacaklı olduğu iddiasına dayalı işbu alacağın davalı şirketten tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı davada, dava konusu olan alacağının 16.08.2003 tarihinde davacı dışındaki tüm ortaklarca imzalanan protokolle kabul ediliğini ileri sürmüş, anılan protokol ve eklerini dosyaya ibraz etmiştir. Dosyada bulunan bu protokolün incelenmesinde, protokolün başlık kısmında “16.08.2003 tarihine kadar yapılan hesaplamalar sonucunda ...'in TL cinsinden ve ithalat için $ cinsinden Demo Ltd Şti adına yapmış olduğu ödemelerin diğer şirket ortaklarınca kabul ve onaylandığına belgeleyen protokol” ibaresinin bulunduğu, davacı tarafından davalı şirket adına yapılan TL cinsinden ödemelerin 17.848,15 (17.848.150.000TL), $ cinsinden yapılan ödemlerin ise 7000 olduğu ve bu ödemelerin diğer ortaklarca kabul edildiği düzenlendiği ve davacı dışındaki diğer tüm ortakların imzasının bulunduğu, yine davacının davalı şirket adına TL ve $ cinsinden yaptığı ödemelerin ne sebeple ve hangi tarihte yapıldığın gösterir belgelerde de bu ödemelerin şirket adına davacı tarafından yapıldığının diğer şirket ortaklarınca kabul edildiği belirtilmiş olup bu belgelerinde diğer ortaklarca imzalandığı anlaşılmaktadır.

Davacı yargılama sırasına işbu dava ile birleşen ve hükümle birlikte tefrik edilen Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/299 esas sayılı dava dosyasında, şirketten alacaklı olduğunu ileri sürmüş bu davadaki alacağını dayanağı olarak davalı şirket kayıtlarına ve davacının alacaklı olarak yer aldığı davalı şirket müdürünün imzasının da bulunduğu tahsilat makbuzlarına dayanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda birleşen dava yönünden, davacının davalı şirket defterlerine göre 18.496,32 TL alacaklı olduğu, davalı şirket defterlerindeki davacıyı alacaklı gösteren kayıtların, 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihli asıl davada davacının dayandığı protokolün 16.08.2003 tarihli olduğu bu nedenle davalı defterlerinin protokole göre öncelikli delil olması gerektiğini bildirmişlerdir. Davacı da rapora kaşı itirazında asıl ve birleşen davanın konularının farklı olduğunu belirtmiştir. Gerçekten de asıl davada davacı alacağı,davalı şirket adına yaptığı ödemelerden kaynaklanıp, bu davada davacı, davalı şirket adına yaptığı ödemelerin diğer ortaklarca kabul edildiğine dair 16.08.2003 tarihli protokole dayanmış, birleşen davada ise davacının alacağı cari hesap alacağından kaynaklanıp, bu davada davacı davalı şirkete verdiği paralara ilişin şirkete ait tahsilat makbuzlarına ve davalı şirket kayıtlarına dayanmıştır. Asıl davada dava konusu olan protokol de belirtilen davacı tarafından dava dışı şirket adına yapılan ödemelerin davalı şirket defterlerinde kayıtlı olmadığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Bu durum kural olarak davacı dışındaki tüm ortakların imzasının bulunduğu içeriği yukarıda detaylı açılanan protokolün davalı şirket defterleri karşında delil olarak nazara alınamayacağı sonucunu doğurmaz. Esasen hükme esas alınan bilirkişi raporunda da temel olarak bu protokolün nazara alındığı belirtilmekle beraber yukarıda bahsedildiği gibi, protokol karşında davalı şirket defterlerinin öncelikli delil olarak kabul edilmesi gerektiği bildirilerek çelişki yaratılmıştır.

Bu itibarla, mahkemece asıl davada dava konusunun 16.08.12003 tarihli protokol ve eklerinde belirtilen davacının davalı şirket adına yaptığı ödemeler olduğu, nazara alınarak tarafların iddia ve savunmalarının buna göre değerlendirilip oluşacak bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde asıl davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/455, Karar No: 2008/3565, Tarih: 26.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/455 E.  ,  2008/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda takip dayanağı çeklerdeki imzaların şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığını ileri sürmüştür. Yargılama sırasındaki beyanlarında da imzanın şirket yetkilisi H...P...’ya ve  eski yetkili F.. C.E..e ait olmadığını tekrar etmiştir. Alacaklı vekilince çeklerdeki imzaların borçlu şirket adına F.. C.. E..tarafından atıldığı ileri sürülmektedir. Mahkeme gerekçesinin aksine borçlu vekilinin imzaların F..C. E..ait olduğuna ilişkin kabul beyanı olmayıp, aksine adı geçen yetkili yönünden de imza inkar edilmektedir. O halde Mahkemece adı geçen yetkili yönünden yöntemince imza incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre borçlunun imzaya itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9742, Karar No: 2018/3298, Tarih: 08.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9742 E.  ,  2018/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2016 tarih ve 2015/132-2016/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2012/15035 sayılı incelemesiz patentte buluşun taşıması gereken nitelikleri belirtilmediğini, yenilik unsurunu barındırmadığını, zira patentin tedavi edici özelliği bulunan salamura kekik üzerine olduğunu, müvekkilinin de 2010 yılından beri kekik salamurası üzerine faaliyette bulunduğunu, ayrıca araştırma raporunun da olumsuz geldiğini, davalının aynı buluş için 2001/01991 sayılı incelemesiz patentini bulunduğunu, TPE'ye ödenmesi gereken ücretin ödenmemesi nedeniyle TPE tarafından geçersiz kılındığını, önceki patent nedeniyle yeniden patent verilmesinin de mümkün bulunmadığını, ileri sürerek "tedavi edici özelliği bulunan salamura kekik üretiminde yenilik" konulu incelemesiz patentin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, patentin yenilik unsurunu barındırdığını, müvekkili tarafından geliştirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, patentin yenilik unsurunu barındırdığını, müvekkili tarafından geliştirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, patentin 1 nolu isteminin tedavi edici özelliği bulunan salamura kekikte ve üretiminde yenilik olduğu, özelliğinin %2- %12 sodyum klorür (yemek tuzu), %0,1- %3 sitrik asit (limon tuzu) ve %01 - %0,5 askorbik asit (C vitamini)'den oluşan bir terkibin kekik tiplerinden herhangi biriyle salamura yapımı olduğu, 2 nolu isteminin ise, belirtilen salamura kekin tyhmol- metil izopropil fenol'ün salamura çözeltisine geçirilmeden PH 5-5,5 aralığında tamponlanmış kekik tazeliğinin en az 2 yıl korunabildiği, yenilebilen salamura kekik olarak tanımlandığı, burada ifade edilen yöntemin geleneksel turşu yapımına ilişkin olduğu, kekik bitkisi türlerinin ayrı ayrı sayıldığı, kimyasal çözeltilerin oranlarının geniş aralıkla belirtildiği ve son derece soyut bir iddia olan "tedavi edici" özellik bildirildiği, tedavici edicilik isteminin nasıl gerçekleştiği açıklanmadığı, ayrıca davalı tarafından daha önce tescil ettirilen 2001/01991 sayılı incelemesiz patent ile aynı istemlere sahip olduğu, bir an için istemlerin yeni olduğu kabul edilse dahi davalı adına tescil edilen 2001/01991 sayılı incelemesiz patent ile istemler açıklanmış ve tekniğin bilinen durumuna girmiş olduğu, bilirkişi raporunda Avusturya Patent Ofisinin araştırma raporuna değinilerek, istemlerde yenilik ve buluş basamağı bulunmadığı, yenilik unsuru olmadığı hususunun belirtildiği gerekçesi ile davanın kabulüne ve 2012/15035 sayılı incelemesiz patentin hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31538, Karar No: 2014/32072, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31538 E.  ,  2014/32072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/508-2014/614

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21626, Karar No: 2022/17614, Tarih: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21626 E.  ,  2022/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01/11/2019

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 01/11/2019 tarihli, 2018/147 Esas - 2018/243 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8490, Karar No: 2021/1003, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8490 E.  ,  2021/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu seyyar görev tazminatı talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli ilamı ile bozulmuştur.Dairemizin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, davacının ... İl Tarım Müdürlüğünde görev yapmakta oluşu, gidilen yerlerin tamamının davacının görev yaptığı ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde olması, davacının da bu yerlere Kurumunca sağlanan taşıt araçlarıyla gidip, yine Kurumunca sağlanan araçla geri gelmesi karşısında gidilen yerlerin tamamı; Harcırah Kanunun 3/g maddesi ile 27.11.2014 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Harcırah Kanunu Genel Tebliğinin 3.bendine göre "memuriyet mahalli" olduğu gerekçesi ile direnilmiştir.Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen, olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli bozma ilamı ORTADAN KALDIRILARAK, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün olaya uygulanacak mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9857, Karar No: 2024/4059, Tarih: 02.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9857 E.  ,  2024/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/110 Esas, 2021/458 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ...köyü 133 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2017 tarihli ve 2016/172 Esas, 2017/190 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulü ile belirlenen bedelin taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğu anlaşıldığından ileride belirlenecek olan hak sahiplerine ödeme yapılması için üçer aylık vadeli hesapta blokesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ek kararla davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2018/813 Esas, 2019/1266 Karar sayılı ilamı ile davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin ek karara karşı yaptığı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2018/813 Esas, 2019/1266 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.