muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7744, Karar No: 2023/2275, Tarih: 12.04.2023

3. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; müddet durumda olan 2013/35557 sayılı davacı markasının dikkate alınmasının hukuka aykırı olduğunu, zira YİDK kararının verildiği tarihten çok önce müvekkilinin itirazı üzerine sözkonuzu markanın geçersiz hale geldiğini, halbuki YİDK kararının verildiği tarihteki koşullara göre değerlendirme yapılması gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin önceki kararları ile çeliştiğini, müvekkilinin 05, 16, 29, 30 ve 32. sınıflarda işbu davaya konu marka başvurusunun kapsamındaki mallar üzerinde tescilli KOMİLİ 1878, KOMİLİ SİNCE 1878, KOMİLİ VE 1878 unsurlu önceki tarihli markaları nedeniyle müktesep hakkı bulunduğunu, davacıların ise hiçbir kazanılmış hakkı bulunmadığını, hükümsüzlük tehdidi altındaki markaların incelenen başvuru bakımından başvuru sahibi lehine bir kazanılmış hak doğurmasının mümkün olmadığını, geçmişte yapılan anlaşmalar gereğince KOMİLİ markasının zeytinyağı ve ilgili yemeklik sıvı yağ ürünleri üzerinde müvekkili şirket tarafından, kişisel temizlik malzemeleri bakımından ise davacı Komili Teknik....A.Ş. tarafından kullanıldığını, bu durumun bu iki ürün grubu için istisnai olduğunu, davacıların markayı kullanımının kişisel temizlik ürünleri olduğunu, davaya konu müvekkili başvurusunun ise bu mallar dışında kalan malları kapsadığını, müvekkili markası tanınmış olduğundan tescilin engellenmesinin mümkün bulunmadığını, markalar kapsamındaki malların örtüşmediğini ve ilişkilendirilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 2016/07827 sayılı “KOMİLİ SİNCE 1878” ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacının KOMİLİ ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın reddine ilişkin TPMK YİDK'nın 10.10.2017 tarih ve 2017-M-8625 sayılı kararın iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/895, Karar No: 2025/4854, Tarih: 24.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/895 E.  ,  2025/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3054 E., 2024/2003 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. ... ...'ın tanık olarak dinlenmeksizin eksik inceleme yapıldığına,

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/520, Karar No: 2006/514, Tarih: 12.07.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/19-520 E.  ,  2006/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2006

Taraflar arasındaki “itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İzmir Asliye 1.Ticaret  Mahkemesince davanın kısmen kabulüne  dair verilen 20.2.2004  gün ve  2001/1434-2004/74  sayılı kararın incelenmesi  davalı  vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay   19. Hukuk Dairesinin 13.5.2005 gün ve 8586-5499  sayılı ilamı ile, (....Davacı vekili, müvekkili Ş.. C..ile kardeşi İ.. C..'in davalı bankanın İzmir Şubesinde 30.10.1999, 04.11.1991 ve 06.11.2001 tarihlerinde toplam 51.550 Dolarlık döviz hesabı açtırdığı bu paranın ½’sinin müvekkiline, ½’sinin ise kardeşi İ.. C..e ait olduğunu müvekkilinin müşterek hesaplarda bulunan paranın kendisine ait ½ oranındaki kısmını çekmek istediğinde davalı bankanın hesapta para bulunmadığını belirttiğini yapılan incelemede hesaptaki paranın 06.12.1991 tarihinde davacının annesi B..'e ödendiğinin anlaşıldığını, müvekkilin hesap açıldığı tarihte reşit olup annesine vekaletnamede vermeden yapılan İcra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptalini ve %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bankadaki hesabın anne B..C.. tarafından açıldığını yoksa davacı ve kardeşinin bankaya gelerek birlikte hesap açmadıklarını, hesabı açan annenin 06.12.2001 tarihinde tüm parayı çekerek hesabı kapattığını, parayı çeken ile davacının anne kız olup hesabın açılışında imzanın alınmamasını kötüniyetli olarak kullanmak istediklerini, aradan 10 yıla yakın bir zaman geçtikten sonra bu hakkın kullanılması da bunun göstergesi olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, paranın anneye ödenmesi sırasında davacının talimatı veya vekaletnamesinin bulunmadığı, hesap sahibinin 10 yılı geçirmemek üzere istediği tarihte hesabında tasarruf yapabileceği bu nedenle davanın kısmen kabulüne itirazın kısmen iptali ile takibin 25.775 Dolar asıl alacak olmak üzere 26.459.11 Dolar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren kamu bankalarınca Amerikan Doları üzerinden açılan 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına 17.077.005.036.TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu döviz tevdiat hesaplarının davacının annesi B.. tarafından kızları davacı ile dava dışı İ.. adına müşterek hesap olarak açıldığı, ancak tüm işlemlerin hesap sahiplerinin gıyabında anne Birsen tarafından yapıldığı ve 06.12.1991 tarihinde yine anne B..tarafından mevduatın çekilerek hesaplarının kapatıldığı, hesabın açıldığı tarihte davacının 19 yaşında (reşit ve mümeyyiz) olduğu ve hesap sahiplerinin anneleri ile birlikte oturdukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dava konusu döviz tevdiat hesaplarının davacının annesi B.. tarafından kızları davacı ile dava dışı İ.. adına müşterek hesap olarak açıldığı, ancak tüm işlemlerin hesap sahiplerinin gıyabında anne Birsen tarafından yapıldığı ve 06.12.1991 tarihinde yine anne B..tarafından mevduatın çekilerek hesaplarının kapatıldığı, hesabın açıldığı tarihte davacının 19 yaşında (reşit ve mümeyyiz) olduğu ve hesap sahiplerinin anneleri ile birlikte oturdukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hesabı açan annesi ile birlikte yaşayan davacının hesaplardaki mevduatın çekilmesinden bilgi sahibi olmaması taraflar arasındaki ilişkiye ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, bankaya başvuru ve icra takibi davalı bankanın anneye rücu yönünden zamanaşımı süresinin dolmasına çok kısa süre önce yapılmıştır. Somut olayın yukarıda açıklanan özelliğine göre davacının  hesaptaki paranın çekilmesi konusunda annesine zimnen icazet verdiğinin kabulü gerekir. Kaldı ki, M.K.nun 2.maddesinde "herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz" hükmü yer almaktadır.

Olayların gelişimi anılan madde uyarınca değerlendirildiğinde davacının iyiniyetli olarak kabulü de mümkün görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlar gözetilerek davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  12.7.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21709, Karar No: 2014/11285, Tarih: 09.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21709 E.  ,  2014/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM VE ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı... Hakimliğinden verilen 28.11.2013 gün ve 172-249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

..., anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile kayıt örneğinin merciinden istenmesi, evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,21.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6500, Karar No: 2015/7177, Tarih: 13.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6500 E.  ,  2015/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY(TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2010/404-2013/111

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; davacının mirasbırakanı annesi Hatice Öztürk'ün 07.01.2010 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızı Şerife ve dava dışı oğulları Nevzat, Fevzi ve Necdet'i bıraktığı, davalı Asiye'nin Necdet'in eşi, mirasbırakanın gelini olduğu, çekişme konusu 2097 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakana ait iken 16.11.1990 tarihinde davalı gelini Asiye'ye, aynı akitle 2100 parsel sayılı taşınmazını ise diğer gelini Şakire'ye satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar ve özellikle eldeki davanın kabulle sonuçlanması durumunda hak sahibi olacak murisin oğlu Fevzi'nin beyanlarından, mirasbırakanın kalp, romatizma ve yüksek tansiyon hastalıklarının olduğu, tedavisi için sık sık özel doktorlara gittiği, emekli maaşının tedavi giderlerini karşılamadığı, oğlu Nevzat ve gelini Şakire ile birlikte ikamet etiği, eldeki dosyanın davalısı olan gelini Asiye'nin eşiyle birlikte çiftçilik ve hayvancılık yaptığı, maddi durumunun iyi olduğu, mirasbırakana ait başka taşınmazlar bulunduğu, anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki ilkeler ve tanık anlatımları doğrultusunda olaya bakıldığında temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapılmadığı, gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18230, Karar No: 2014/9271, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18230 E.  ,  2014/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk (Kapatılan) Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen gün sayısı paraya çevrilirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesi gösterilmemiş ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, ...Anaokulu'na ait demir korkulukları yerinden söküp camı da kırmak suretiyle içeriye girdiği, içeriden okula ait bir adet masaüstü bilgisayarı çaldığı, olay yerinden alınan parmak izleriyle çocuğa ait parmak izlerinin uyumlu olduğunun belirlendiği, böylece suça sürüklenen çocuğun, kamuya ait eşyayı kırıp sökmek suretiyle kamu malına zarar verme suçunu, kamuya ait eşyayı çalarak da kamuya ait eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk ve katılan beyanları, görgü ve tespit tutanağı, ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11719, Karar No: 2015/8254, Tarih: 22.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11719 E.  ,  2015/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... adına ... Kaymakamlığı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 04/12/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların ... Birliği bütçesinde yapılan harcamalarda usulsüzlük bulunduğu iddiası ile davalılara karşı icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, iddiaların asılsız olduğunu, yapılan harcamaların usulüne uygun olarak yapıldığını, söz konusu ödemelerde kamu zararına neden olacak herhangi bir işlem yapılmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, söz konusu harcamaların kamu yararına yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

5355 sayılı Mahalli İdareler Kanunu 18. maddesinde "İlçelerde, tarım ürünlerinin pazarlanması hariç olmak üzere, yol, su, kanalizasyon ve benzeri altyapı tesisleri ile köylere ait diğer hizmetlerin yürütülmesine yardımcı olmak, bizzat yapmak, yaptırmak ve kırsal kalkınmayı sağlamak üzere, tüm köylerin iştiraki ile o ilçenin adını taşıyan, köylere hizmet götürme birliği kurulabilir. Bakanlar Kurulu, bu konuda genel izin vermeye yetkilidir." denilmiştir. Köye yönelik hizmetlerin nelerden ibaret olduğu da 3202 sayılı Köye Yönelik Hizmetler Kanunu 2. maddesinde açıkça düzenlenmiştir.

Davaya konu olayda; davalılarca birliği zarara uğratacak şekilde yapıldığı iddia edilen harcamaların belirtilen yasa maddesi kapsamında davacı birliğin kuruluş amacına uygun ve köylere hizmet götürmeye yönelik olup olmadığı ayrıntılı şekilde araştırılmalı ve değerlendirilmelidir. Yapılan harcamalar birliğin görev tanımı ve amacı dışındaysa, bu durum birliğin zararını oluşturacaktır.

Şu durumda; yerel mahkemece eksik incleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.