muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8084, Karar No: 2018/1445, Tarih: 28.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8084 E.  ,  2018/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait olan araca davalı ... şirketine sigortalı aracın çarpması sonucu oluşan kazada davacının herhangi bir kusurunun olmadığını, yapılan bilirkişi incelemelerinde araçta hasar almış parçaların orijinal fiyatının 2.200,00 TL tuttuğu ve el emeğinin ise 1.400,00 TL olarak hesaplandığı ve müvekkilinin araç tamiri için giden masrafının 3.600,00 TL olduğunun belirlendiğini, ayrıca aracında bilirkişice tespit edilmiş olan 900,00 TL’lik değer kaybının da olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle müvekkilinin aracında meydana gelen 3.600,00 TL’lik maddi zarar ve ayrıca araçta meydana gelen 900,00 TL’lik değer kaybı bakımından kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline ve tespit davasında harcadığımız 450,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın şirket nezdinde sigortalı olduğunu kaza tarihi itibarı ile teminat limitinin araç başına 22.500,00 TL olduğunu, meydana gelen bu trafik kazasında kazaya karışan bu iki araçta oluşan hasar durumları dikkate alındığında meydana gelen araç hasarlarında uyumsuzluk olduğu açık bir şekilde görülmüş olduğunu, ehil bilirkişi marifeti ile inceleme yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile, dava konusu araçta meydana gelen 3.600,00 TL'lik maddi zarar ve 900,00 TL lik değer kaybının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve davacını talep doğrultusunda tespit davasında harcadıkları 450,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi zarar, değer kaybı ve delil tespitinde yapılan giderlerin tazmini istemine ilişkindir.6100 sayılı HMK’nun 266. (1086 Sayılı HUMK’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, tarafların birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Mahkemece, dosyada hasar yönünden bilirkişi incelemesi yaptırmadan delil tespitindeki bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman makine mühendisi bilirkişi heyetinden dosya kapsamında yer alan tüm raporlar ve tarafların itiraz ve savunmaları incelenerek hasar bedelinin belirlendiği ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken itiraza uğrayan delil tespiti raporunu hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6289, Karar No: 2021/6605, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6289 E.  ,  2021/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusu sonucunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, 3865 ve 3823 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusu sonucunda Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/196 E.- 2018/147 K. sayılı kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesince taşınmazın belirlenen m2 birim fiyatına uygulanan %200 objektif değer artış oranının %300'e çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2900, Karar No: 2021/18541, Tarih: 01.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2900 E.  ,  2021/18541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince müdafii ve vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanık ...’tan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile alakalı olarak “Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 325/1 maddesi uyarınca; 340 TL müdafiilik giderinin sanık ...’tan alınarak Devlet Hazinesi'ne ödenmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22390, Karar No: 2017/2600, Tarih: 15.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22390 E.  ,  2017/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki bulunduğu 116 ada 2 parsel ile 113 ada 9 parsel sayılı taşınmazlarda evine gidebilmek amacıyla açtığı özel yolu davalıların izni olmaksızın kullandıklarını ayrıca taşınmazından elektrik kablosu geçirdiğini ve davalıya ait evin çatısından akan kar ve yağmur sularının taşınmaza zarar verdiğini ileri sürerek haksız müdahalenin önlenmesi ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı ..., 2002 yılında iktisap ettiği taşınmazda babasıyla birlikte oturduğunu, merdiveni önceki malik gibi kullandığını, davacıya bir zarar vermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile mülkiyet hakkına üstünlük tanınak suretiyle davalıların haksız müdahalelerinin önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17059, Karar No: 2018/2037, Tarih: 13.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/17059 E.  ,  2018/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; davaya dayanak takip dosyası içeriğindeki bazı evrakların okunaklı olmadığı bazılarının ise eksik tarandığı görülmüştür. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Bu sebeple, takip dosyasıyla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9389, Karar No: 2018/5652, Tarih: 18.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9389 E.  ,  2018/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f- son, 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62/1, 52/2-4, CMK'nın 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ve resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aldığı mal karşılığında keşideci olarak imzaladığı Akbank'a ait, 26/09/2006 keşide tarihli, 30.000 TL bedelli sahte çeki l Limited Şirketine vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın söz konusu çeki keşide etmediğine dair savunması, ekspertiz raporuna göre çekte yer alan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığının belirlenmiş olması, çekte lehdar ve ciranta olarak görünen l Limited Şirketi'nin ortakları olan tanıklar Atilla ve 'in çekteki şirket kaşesinin doğru olduğuna, ciranta imzasının kendileri tarafından atılmadığına ancak sanığın şirketi ile kendi aralarında ticari ilişkinin bulunduğuna dair beyanları, suç tarihinde l şirketinde şirket sahiplerinin vekaleti ile şirket adına işlemler yaptığını ifade eden Mehmet Göklen Günay isimli şahsın hüküm tarihinden sonra verdiği 21/10/2013 havale tarihli dilekçesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, sanık ile l şirketi arasında ticari ilişki bulunup bulunmadığı, söz konusu çekin varsa bu ticari ilişkiden kaynaklanan sebeplerle önceden doğmuş bir borç için verilip verilmediği hususları araştırılıp, Mehmet Göklen Günay isimli şahıs tanık olarak dinlenilip dilekçesinde belirttiği hususların sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7569, Karar No: 2015/2079, Tarih: 11.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7569 E.  ,  2015/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, okuldan içeri girdiğinin anlaşılması karşısında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak zamanaşımı içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle teblignameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması" suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1921, Karar No: 2021/15093, Tarih: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1921 E.  ,  2021/15093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; çayır niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, A. ... Mahallesi 721 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin ve ecrimisilin davacı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davacıların payı oranında hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5176, Karar No: 2022/12974, Tarih: 29.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/5176 E.  ,  2022/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında firar suçundan dolayı (Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince 09.06.2006 tarih, 2006/1233 Esas, 2006/415 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 20.02.2007 tarih, 2007/367 Esas, 2007/366 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, daha sonra CMK'nun 231.maddesinin uygulanabilirliği söz konusu olduğundan yapılan uyarlama yargılamasıyla 15.04.2008 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinin ardından denetim süresinde hükümlünün 20.08.2012 tarihinde işlediği bir suç nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından temyize konu edilmesi üzerine Dairemizin 01.03.2022 tarihli, 2021/21952 Esas ve 2022/3732 Karar sayılı ilamı ile; "Hükümlü hakkında firar suçundan dolayı (Kapatılan) 2.Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince 09.06.2006 tarih, 2006/1233 Esas, 2006/415 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın Askeri Yargıtay 3.Dairesinin 20.02.2007 tarih, 2007/367 Esas, 2007/366 Karar sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, daha sonra CMK'nun 231.maddesinin uygulanabilirliği söz konusu olduğundan yapılan uyarlama yargılamasıyla 15.04.2008 tarihinde mahkumiyete konu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresinde 20.08.2012 tarihinde işlediği bir suç nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla,

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlünün dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine" karar verildiği,

Müteakiben Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esasına kaydedilen dosyanın itiraz için gönderildiği Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli, 2022/1018 D.İş sayılı kararı ile, uyarlama kararına konu hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek dosyanın Mahkemesine iade edildiği anlaşılmakla;

Müteakiben Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esasına kaydedilen dosyanın itiraz için gönderildiği Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli, 2022/1018 D.İş sayılı kararı ile, uyarlama kararına konu hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek dosyanın Mahkemesine iade edildiği anlaşılmakla;

Uyarlama yargılaması sonucunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına ilişkin (Kapatılan) 2.Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli kararında, kanun yolu mercii olarak Askeri Yargıtay gönderilmiş ise de 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan halk oylaması ile kabul edilen 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik

Yapılmasına Dair Kanunun 17.maddesiyle 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına eklenen geçici 21.maddenin (E) fıkrasıyla, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Askeri Mahkemelerin ve Askeri Yargıtay'ın kaldırılması, yine 30/06/2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/06/2021 tarihli ve 7329 sayılı Askeri Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 18.madesi ile 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun yürürlükten kaldırılmış olması karşısında uyuşmazlık konusu olayda kanun yolu incelemesinin genel hükümlere göre yapılması gerektiği; buna göre uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlünün dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.