muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7222, Karar No: 2017/952, Tarih: 21.02.2017

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, TEDAŞ'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden TEDAŞ ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, ikinci hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, ikinci hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan ilk İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2023/205, Karar No: 2025/2139, Tarih: 10.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/205 E.  ,  2025/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1044 E., 2022/1039 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-61797

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/207596

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede,

1. Davacının Türkmenistan vatandaşı olduğu anlaşılmakla; Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'ne yazı yazılarak davacının teminattan muaf olup olmadığı hususunun sorularak alınacak yazı cevabınının dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

2. Davacının beyanında Saray Tantuni adli işyerinde kurye olarak çalıştığını beyan ettiği görülmekle; Sosyal Güvenlik Kurumuna yazı yazılarak davaya konu kazada davacının yaralanması nedeniyle iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı, kazayı takip eden aylarda davacıya geçici iş göremezlik ödemesi yapılıp yapılmadığı hususlarının sorulması ve varsa dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10658, Karar No: 2015/4098, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10658 E.  ,  2015/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/12/1986 olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01/12/1986 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01/12/1986 tarihinde ilgili işyerinde asgari ücret ile bir gün hizmet aktine tabi olarak çalıştığının ve sigortalılık başlangıcının bu tarihte başladığının tespitine, karar verilmiş ise de, bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup, usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, işveren ...'e ait ".../..." adresinde faaliyet gösteren... Mağazası isimli işyerinde 01/12/1986 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin, adı geçen işverence, 12/05/1988 tarihinde davalı Kuruma ibraz edildiği ve davacıya ait ... hizmet cetveli incelendiğinde, davacının ilk sigorta prim ödemesinin yine aynı işveren tarafından 01/01/1988 tarihinde yapıldığı, öncesinde davacı adına sigorta prim ödemesinin bulunmadığı tespit edilmiş olup, işverene ait dönem bordrolarının ve 506 sayılı Yasa kapsamına alınış ve çıkış tarihlerinin davalı ...'dan talep edilmediği gibi, vergi kaydı araştırması ile kolluk, ... ... Kurumu, Vergi Dairesi ve ilgili Belediye marifeti ile komşu işyeri sahibi ve komşu işyeri dönem bordro tanığı araştırmasının da yapılmadığı anlaşılmış, Bilirkişi tarafından yapılan imza ve fotoğraf incelemesi neticesinde işe giriş bilidrgesi üzerindeki fotoğrafın ve imzanın davacıya ait olduğu tespit edilmiştir. Mahkemesince dinlenen davacı tanığı ...'un, hizmet cetveli incelendiğinde adı geçen işveren tarafından sigorta prim ödemesinin yapılmadığı anlaşılmış olup, tanık beyanında, kendisinin 1985 yılında... Tekstil isimli işyerinde çalışmaya başladığını, davacının ise kendisinden 5-6 ay sonra en

fazla 1 yıl sonra tezgahtar olarak işe başladığını, kendisi ayrıldıktan sonra da davacının kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiğini, işyerinde kendilerinden başka uzun süreli olarak çalışan ... isimli işçinin bulunduğunu bildirmiş olup; ilgili işveren tarafından 01/01/1988 tarihinden itibaren sigorta prim ödemeleri yapıldığı anlaşılan davacı tanığı ... ise beyanında, 1986 yılı kış aylarında ilgili işyerinde işe girdiğini, davacının kendisinden birkaç ay sonra tezgahtar olarak işe başladığını, davacı ile birkaç yıl kadar birlikte çalıştıklarını, davacının kendisinden önce işten ayrıldığını, aynı dönemde...ve... isimli kişilerin de bu işyerinde çalıştıklarını ifade etmiştir. Davacının arkadaşı olan tanık Nadire Kulaksız ise kendisinin 1987 yılında...'de ... ...'nin bürosunda sekreter olarak çalışmaya başladığını, davacının da aynı dönemde... Tekstil isimli işyerinde tezgahtar olarak çalıştığını, davacının kendisinden önce işe girdiğini, mağazanın...Caddesi üzerinde bulunduğunu, davacının bu işyerinde birkaç yıl kesintisiz olarak çalıştığını beyan ettiği görülmüştür. Davacının tanık olarak gösterdiği, ancak beyanları alınmayan ... ve ...'a ait hizmet cetvelleri incelendiğinde, bu kişilerin de adı geçen işveren tarafından ilk sigorta prim ödemelerinin davacı ve davacı tanığı ... gibi 01/01/1988 tarihinden itibaren ödenmeye başlandığı tespit edilmiş; Davalı Kuruma ait işyeri denetim evrakları incelendiğinde, işverenin davacıya ait işe giriş bilidrgesini Kuruma geç ibraz etmesi ve 1986 yılı 3. dönem, 1987 yılı 1,2 ve 3. dönem bordrolarını süresinde Kuruma bildirmemesi nedeni ile 23/01/1992 tarihli Kurum yazısı ile işveren hakkında idari para cezası uygulandığı anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece, açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan, re'sen araştırılacak dönem bordro tanıkları; bulunamaması halinde komşu işyeri sahipleri ve komşu işyeri bordro tanıkları tespit edilerek dinlenmeksizin, adı geçen işyerine ait Vergi Dairesi denetim tutanakları ile vergi kayıtları, 506 sayılı Yasa kapsamına alınış ve çıkış tarihleri, işverene ati dönem bordroları temin edilmeden, davacının tanık olarak gösterdiği dönem bordro tanığı ve komşu işyeri tanığı olmayan tanıkların beyanları esas alınarak, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, ilgili işyerine ait davalı Kurum sicil dosyasını, işyerinde Vergi Dairesince yapılan denetim tutanaklarını ve vergi kayıtlarını; davalı ...'dan adı geçen işyerine ait dönem bordrolarını (1986 yılı 4. dönem) istemek; ilgili ... İl Müdürlüğünden, Belediye Başkanlığından, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, ayrıca zabıta vasıtasıyla (".../..." ) adresi itibari ile adı geçen işyerine o tarihte(01/12/1986) komşu

olan diğer işyerlerinde bildirge tarihinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri dönem bordro tanıklarını; yoksa işyeri sahiplerini tespit etmek; çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince dönem bordro tanıkları veya komşu işyeri dönem bordro tanıkları ile komşu işyeri sahiplerinin beyanlarını almak; davacının ilk işe giriş bildirgesinde yazılı olup, sonradan da fiilen kullandığı sigorta sicil numarasının(180.248.94) o yılın (1986 yılı) serilerinden olup olmadığını davalı Kurumdan sormak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3721, Karar No: 2015/2657, Tarih: 21.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3721 E.  ,  2015/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.03.2014 tarih ve 2011/707-2014/86 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

13.01.2011 tarihli "3 kalem posta dağıtıcısı bay/bayan yazlık giyim eşyası alımına ait sözleşme" ile ilgili katılanların tekliflerini sözleşme eki teknik ve idari şartnameler ve tüm belgeler ile yapılan ilanlar, ihale süreci ve sözleşmenin yapılması ile ilgili tüm işlemleri ihtiva eden ihale ve işlem dosyası aslının davalı iş sahibinden temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2951, Karar No: 2025/4787, Tarih: 17.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2951 E.  ,  2025/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3386 E., 2024/9 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak

ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.08.2023 tarihli ve 2023/281 Esas, 2023/375 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.01.2024 tarihli ve 2023/3386 Esas, 2024/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik ve hatalı inceleme yapıldığına, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluştuğuna, fazla ceza tayin edildiğine, üst hadden haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik ve hatalı inceleme yapıldığına, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluştuğuna, fazla ceza tayin edildiğine, üst hadden haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suç aletinin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, atış sayısı, maktulün yaralanmasının ağırlığı ile hayatını kaybetmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulü ile belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer

verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden;

B. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.01.2024 tarihli ve 2023/3386 Esas, 2024/9 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Tanık ...'nın hem sanık ile hem de maktul ile gönül ilişkisinin olduğu, olay günü maktul ile buluşup uzun süre birlikte vakit geçirdikten sonra maktulün tanığı evine bıraktığı, daha sonra tanık ...'nın sanığı arayarak "... gelmiş beni rahatsız ediyor" demesi üzerine sanığın aracı ile ...'nın evinin önüne geldiği ve maktulü evine gitmesi için uyardığı maktulün de "burası Türkiye, her yer benim" diyerek cevap verdiği, bir süre sonra ...'nın aşağı inerek sanığın aracına bindiği ve sanığın aracı ile

oradan hareket ettikleri, maktulün de aracı ile onları takip ettiği, sanığın takip edildiğini fark etmesi üzerine aracını durdurduğu ve silahını alarak maktulün aracına yöneldiği, ikisi arasında başlayan tartışma sonucunda maktulün de aracından aldığı bıçakla aşağı indiği ve sanığın üzerine yürüdüğü sanığın ise kaçmaya başladığı bu sırada zaman zaman geriye dönerek maktule doğru ateş ettiği toplamda 15 el ateş ettiği ve maktulü 9 yerinden vurarak öldürdüğü sübut bulmuştur.

Sayın çoğunluk azami sınıra yakın haksız tahrik indirimi yapılmasını isabetli görmüş ise de bu görüşe katılmıyoruz şöyle ki, tanık ...'nın sadece sanığın kız arkadaşı olduğu ve maktulün ...'yı rahatsız ettiği hususu doğru değildir. Maktul ve tanık arasında da duygusal bir ilişki olduğu ve ...'nın neredeyse tüm gün kendi rızası ile maktulle birlikte vakit geçirdiği anlaşılmaktadır. Maktulün ...'yı olay günü ne şekilde rahatsız ettiği veya taciz ettiği anlaşılamamıştır. Maktulün tek eylemi aracı ile kız arkadaşının evinin önünde beklemektir. Rahatsız edici bir davranışı somut olarak tespit edilememiştir. ... büyük olasılıkla maktülü kıskandırmak için bu kez sanığı evin önüne çağırmış ve sanığın aracına binmiştir. Maktul ise kıskançlıktan dolayı aracı ile bir süre onları takip etmiş ise de taciz veya saldırgan bir davranışta bulunmamıştır. Sanık aracını durdurunca maktulde durmuştur.

Bu aşamada dahi maktulün saldırgan bir davranışı yoktur. Silahlı bir şekilde maktulün aracının yanına giden ve silahını göstererek maktul ile tartışan sanıktır. Maktul de buna tepki olarak bıçağını alıp aşağı inmiş ve sanığın üzerine yürümüştür. İlk defa bu aşamada maktulün saldırgan davranışları başlamış ise de silahlar eşit değildir. Sanık uzaktan maktule zarar verebilecek veya onu engelleyecek imkana sahiptir. Havaya ateş ederek veya maktulün hayati olmayan vücut bölgelerine ateş etmeye imkanı varken, maktulün hayati bölgeleri hedef alarak her biri ölümü meydana getirebilecek pek çok yara meydana getirmiştir. Ne ... ne de sanık maktulün rahatsız edici veya taciz boyutunda olduğunu iddia ettikleri davranışlarından dolayı polisi aramamış veya polise sığınmamışlardır. Maktulün arabayla takip etmek ve elinde tabanca ile aracının yanına kadar gelen sanığa bıçakla hamle yapmaktan ibaret eylemlerinin azami oranda tahrik uygulanmasını gerektiren davranışlar olmadığı, eylemlerin boyutu itibariyle makul oranda haksız tahrik indirimi yazılmasının yeterli olduğu ve kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.