muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/47798, Karar No: 2013/31138, Tarih: 28.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47798 E.  ,  2013/31138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Karar başlığında Çevre ve Orman Bakanlığı yerine İl Çevre ve Orman Müdürlüğü’ nün gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece hüküm fıkrasında fazla çalışma ücretinin ıslah ile artırılan kısmının 10,00 TL. fazla yazılması, mahkemece genel bütçeye dahil olan davalı ... Müdürlüğü (Çevre ve Orman Bakanlığı ) nün Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi,

Kabule göre bakiye karar harcının hesabında ıslah harcının mahsup edilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1, 3 ve 4 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 1- Davanın kabulü ile,

10.357,... TL. fazla çalışma ücretinden;

10,00 TL. sinin dava tarihi olan 10.....2008 tarihinden,

10.347,... TL. sinin ıslah tarihi olan 15.....2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

3- İl Çevre ve Orman Müdürlüğü (Çevre ve Orman Bakanlığı ) Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı 14,00 TL. peşin harç ile 154.00 TL. ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

4- Davacının yaptığı, harçlar hariç toplam 158,60 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23853, Karar No: 2012/17026, Tarih: 05.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23853 E.  ,  2012/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği,somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31480, Karar No: 2014/32014, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31480 E.  ,  2014/32014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/488-2014/720

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4070, Karar No: 2016/14396, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4070 E.  ,  2016/14396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 7.650.00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı şirketlerin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5599, Karar No: 2016/23664, Tarih: 15.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5599 E.  ,  2016/23664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı çekte borçlu şirket adına atılı imzanın şirket yetkilisi ...'a ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz ettiği, mahkemece; “ispatlanamayan davanın reddine” karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun imzaya itirazı üzerine mahkemece yapılan yargılamada alacaklının, senetteki imzanın şirket yetkilisi ... tarafından verilen ... .... Noterliği'nin ....02.2013 tarihli ve 3180 yevmiye nolu vekaletnamesine dayalı olarak ... tarafından atıldığını ileri sürdüğü, mahkemece aldırılan ....06.2015 tarihli bilirkişi raporunda, takip dayanağı çekteki imzanın borçlu şirket yetkilisi ...'a ait olmadığının tespit edilmesi üzerine, alacaklı yanın, imzanın ...'a ait olduğu yönündeki iddiası nazara alınarak imza örneklerinin alınması için ...'ın mahkeme huzuruna davet edildiği, ...'ın mahkemenin davetine uymaması üzerine, bu kez borçlu şirket vekiline, ...'ı duruşmada hazır etmesi için gelecek celseye kadar süre verildiği ve aksi halde dosyadaki mevcut delil durumuna göre karar verileceğinin ihtar edildiği, bir sonraki celse adı geçenin hazır edilmemiş olması nedeni ile de “ispatlanamayan davanın reddine” karar verildiği anlaşılmıştır.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe koyan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun ....04.2006 tarih ve 2006/...-259E.-2006/231K.sayılı kararı).

Borçlu şirket yetkilisi ... tarafından ...'a verilen ve ... .... Noterliği'nce düzenlenen ....02.2013 tarihli ve 3180 yevmiye nolu vekaletnamede, ...'a açıkça çek cirolama yetkisi verildiği görülmektedir.

Buna göre, mahkemece, taraflara ...'ın mukayese imzalarının bulunduğu yerleri bildirmeleri konusunda beyanda bulunmak üzere süre verilmesi, bildirilen yerlerden ve ayrıca ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/81209 soruşturma numaralı dosyasından savcılıkça alınan ...'a ait imza örnekleri getirtilerek yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Buna göre, mahkemece, taraflara ...'ın mukayese imzalarının bulunduğu yerleri bildirmeleri konusunda beyanda bulunmak üzere süre verilmesi, bildirilen yerlerden ve ayrıca ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/81209 soruşturma numaralı dosyasından savcılıkça alınan ...'a ait imza örnekleri getirtilerek yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/8148, Karar No: 2009/7803, Tarih: 13.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8148 E.  ,  2009/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16811, Karar No: 2014/39441, Tarih: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16811 E.  ,  2014/39441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/307727

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/655 (E) ve 2012/467 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kamu görevlisi olan katılan R.. U..'yı 5237 sayılı TCK'nin 6/1- f maddesince silahtan sayılan bıçak ile yaralamak suretiyle TCK'nin 86/3-c ve 86/3-e maddelerini ihlal ederek birden fazla nitelikli hal ihlali ile üzerine atılı suçu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuğun dayısı ve aynı zamanda katılanın öğretmenlik yaptığı okulda öğrenci olan R. K. ile katılan arasında para verme meselesinden kaynaklanan tartışmada katılanın R.. U..' nın suça sürüklenen çocuğun dayısı R. K.'a tokat atması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak  BOZULMASINA, 01.12.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4693, Karar No: 2016/10200, Tarih: 20.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4693 E.  ,  2016/10200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının meslek hastalığı nedeniyle fark maluliyetine ilişkin sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, sigortalının pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle tespit edilen maluliyetinin %36'dan % 78'e yükselmesi nedeniyle % 42 fark maluliyeti nedeniyle ise 26.360,00 TL maddi tazminatın maluliyetin artış tarihi olan 06.12.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalından alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı ...’in yargılamanın devamı esnasında 31.03.2015 tarihinde vefat ettiği nüfus kaydından anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ise anılan davacının maddi zararı PMF tablosuna göre bakiye ömrü dikkate alınmak suretiyle hesaplanmıştır. Bilinen varken varsayıma dayalı olarak hesap yapılması mümkün değildir. Bu duruma göre de davacı ...'in maddi zarar hesabının bakiye ömür süresi dikkate alınarak PMF tablosuna göre değil, vefat ettiği 31.03.2015 tarihine göre yapılması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, davacı ...'in maluliyet artış tarihi ile ölüm tarihi arasındaki zararlarını yeniden hesaplatmak, bu zarardan TBK’nun 55. Maddesi dikkate alınarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan fiili ödemelerin rücu edilebilir bölümünü indirmek ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31471, Karar No: 2014/32005, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31471 E.  ,  2014/32005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/592-2014/699

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22007, Karar No: 2014/21178, Tarih: 03.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/22007 E.  ,  2014/21178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

1-Suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğine sahip olup olmadıklarına ilişkin uzman hekimden rapor alınmadan hükümlülüklerine karar verilmesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan yaşı küçük sanıklar hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun

aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 35.maddesinin uygulanılması istenmesine karşın sanığa ek savunma hakkı verilmeden yazılı biçimde uygulama yapılmak suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

4-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.