muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11191, Karar No: 2014/6029, Tarih: 13.03.2014

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Yasanın 5 inci maddesiyle 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Yasanın 5 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Somut olayda, davacı işyerinde şoför olarak çalışmıştır. Yapılan yargılamada, davalı davacının davada dayanak gösterdiği emsal işçinin maaşındaki hatanın düzeltildiğini ispatlamıştır. Emsal nitelikteki Ankara 13. İş Mahkemesi’nin 2010/792 esas sayılı dosyasında verilen red kararı Yargıtay 22. Hukuk dairesinin 2012/25659 esas sayılı ilamı ile onanmıştır. İlk derece mahkemesi, davacının emsal olarak gösterdiği işçi bakımından da daha önce hatalı işlemin düzeltilmiş olması nedeniyle herhangi bir ücret faklılığının bulunmadığını belirtmiştir. Bu bağlamda mahkemece yapılması gereken, daha önce Yargıtay tarafından onanan ilk derece mahkemesi kararı da göz önüne alınarak tüm delilleri yeniden değerlendirip çıkacak sonuca göre karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 13/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21439, Karar No: 2012/28175, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21439 E.  ,  2012/28175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu geçerli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, zemin bedeli bakımından bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1328, Karar No: 2015/14485, Tarih: 11.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1328 E.  ,  2015/14485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2009/377-2014/396

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının takibe konu ettiği 15/12/2006 tanzim, 15/01/2007 vadeli 10.000 TL bedelli senedin müvekkilinin babası tarafından alacaklıya ödendiğini, senedin yanında olmadığını beyan eden alacaklının 12/12/2007 tarihli makbuz ile borçluyu ibra ettiğini, sonrasında alacaklının bu senedin 5.000 TL lik kısmı için icra takibine başladığını, takipten sonra yaptıkları görüşme sonrasında ödeme emrinin arkasına yazılan el yazısı ile davalının yine müvekkilini ibra ettiğini ileri sürerek, yenilenmekle Marmaris 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3353 sayılı dosyası olan icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının babası H.. T.. davacı adına yaptığı 10.000 TL ödemenin taraflar arasındaki hukuki ilişki gereğince peşin ödenmesi gereken para olduğunu, yapılan bu ödemenin 15/01/2007 tarihli senet bedelinden mahsup edilmesinin talep edilmesi ve peşin ödemeyi de sonra yapacaklarının beyan edilmesi nedeniyle tahsilat makbuzuna bu senet tarihinin yazıldığını, 12/07/2007 tarihli tahsilat makbuzunda 10.000 YTL ve 15/01/2007 tarihli senede karşı alınan bu 10.000 YTL peşin ödenen meblağdır. “hiçbir alacağım kalmamıştır. Borçluyu ibra ederim cümlesi ve senet arkasındaki yazılı beyanların müvekkiline ait olmayıp sonradan ilave edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ödemeyi ispat yükünün borçlu davacıda olduğu, davacı borçlunun davaya konu borcun ödendiğine dair herhangi bir makbuz ibraz edemediği, davacının dayandığı makbuzdaki ve davaya konu senede düşülen ibra ifadelerinin davalı tarafça kabul edilmemesi ve bu ibarelerin davalı alacaklının eli ürünü olmadığının anlaşılmış olmasına göre, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ödemeyi ispat yükünün borçlu davacıda olduğu, davacı borçlunun davaya konu borcun ödendiğine dair herhangi bir makbuz ibraz edemediği, davacının dayandığı makbuzdaki ve davaya konu senede düşülen ibra ifadelerinin davalı tarafça kabul edilmemesi ve bu ibarelerin davalı alacaklının eli ürünü olmadığının anlaşılmış olmasına göre, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı delil olarak tahsilat makbuzuna ve ödeme emrinin arka yüzüne yazılmış el yazısına dayanmıştır. Davalı ise yazı ve imzayı inkar etmiş, mahkemece imza incelemesi için dosya İzmir Polis kriminal laboratuvarına gönderilmiş ve 25/11/2013 tarihli rapor aldırılmıştır. Bu raporda tahsilat makbuzundaki yazıların Ö.. D..’a ait olmadıkları, Ö.. D.. adına atfen atılmış imzanın yeterli karşılaştırma imza örneği olmadığından mukayese edilemediği, belgedeki imzanın M.. T.. eli ürünü olmadığı, tahsilat makbuzundaki “12/02/2007 Ö.. D..a 15/01/2007 sözleşmedeki senedim mükabilinde 10.000 YTL lik senedimi aldım” ibareli el yazıları ve Ö.. D.. adına atılı bulunan imzanın belge muhtevasındaki diğer el yazıları ile uyumlu olmadıkları, bahse konu el yazıları ile imzanın aynı mürekkepli bir kalemle yazıldığı ve atıldığı, “hiçbir alacağım kalmamıştır borçluyu ibra ederim” yazısının sonradan metne eklendiği değerlendirilmiştir.

.../...

Mahkemece rapordaki eksiklik nedeniyle davalı Ö.. D..’ın mukayese imzalarının ve özellikle de 2007 yılı veya yakın yıllarda başka amaçlarla atılmış samimi imza asıllarının temin edilip gönderilmesi gerekirken, 04/02/2014 tarihli duruşmada davacı M.. T..’nin imza örneklerinin alınmasına dair ara karar tesis edilerek M.. T..’nin imza örnekleri alındıktan sonra dosya yeniden İzmir Polis Kriminal laboratuvarına gönderilmiştir.

Emniyet Genel Müdürlüğü İzmir Polis Kriminal laboratuvarının 17/04/2014 tarihli uzman Hasan Ertürk ve Asistan Seydi Doğan imzası taşıyan ikinci raporunda, önceki raporda yapılan tespitler hatırlatılmış devamında, tahsilat makbuzundaki el yazılarının M.. T.. eli ürünü olduğu, mukayese imza örnekleri gönderilmediğinden belgedeki imzanın Ö.. D.. adına atfen atılıp atılmadığının bu kez de mukayese edilemediği belirtilmiştir.

Mahkemece davalının imzaladığı iddia edilen 12/02/2007 tarihli tahsilat makbuzundaki imzanın davalı eli ürünü olup olmadığı konusunda yeni bir bilirkişi veya bilirkişi kurulu aracılığıyla, önceki raporları da irdeleyen telafi edici imza incelemesi yapılması ve bu incelemenin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, inceleme yapılmadan imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesi ile hüküm tesisi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2701, Karar No: 2015/12977, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2701 E.  ,  2015/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/162-2013/133

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16048, Karar No: 2017/1488, Tarih: 28.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16048 E.  ,  2017/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... ve ... vekili ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin, duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın 15.200TL adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'nın 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik inceleme yapıldığına, katılanlar Cüneyt ve ... vekilinin bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, ceza miktarına, eksik inceleme yapıldığına, katılan ... vekilinin eksik inceleme yapıldığına, bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, ceza miktarına ve sair tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3-Adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar Cüneyt ve ... lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3-Adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar Cüneyt ve ... lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 3. bendinin son cümlesinin çıkarılarak yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılmasına, yine hükmün vekalet ücretine ilişkin 7. bendinin 2. ve 3. paragrafının çıkarılarak yerine "katılanlar Cüneyt ve ... kendilerini aynı vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 3000 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6695, Karar No: 2025/5578, Tarih: 23.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/6695 E.  ,  2025/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2080 E., 2021/3686 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, yakalama, gözaltı, tutuklama nedeniyle, 100.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 26.594,12 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın eksik olduğundan 40.000,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminatın hatalı ve eksik hesap edildiğini, kendisinin ve ailesinin toplumdan dışlandığını, taşınmak zorunda kaldığını, Yargıtayın ve Anayasa Mahkemesi örnek kararları doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, davacı kendi kusurlu hareketleriyle olaya sebebiyet verdiğini, davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/116 Esas, 2019/398 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 16.08.2016 - 13.03.2018 tarihleri arasında 574 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 18.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacının istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerine, davacı vekilinin maddi tazminatın eksik olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3990, Karar No: 2013/4446, Tarih: 27.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3990 E.  ,  2013/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilin , davalı şirketin genel merkezinde ve bölgelerinde yükleme, boşaltma ve operasyon görevlisi olarak çalışacak personel ile ihtiyaç duyulan diğer personelin teminine ilişkin hizmetlerin ifasını üstlendiği,müvekkilinin, akdi ilişkinin başından itibaren tüm yükümlülüklerini yerine getirmiş olmasına rağmen davalının cari hesaptan bakiye alacağını ödememesi nedeniyle başlatılan takibin davalının haksız takibi ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının,....03.2011 tarihli sözleşmede belirlenen bedellere aykırı şekilde tanzim ettiği faturaların müvekkilince sehven ödediğini,bu durumun farkedilmesi üzerine davacıya ihtarname gönderildiğini, davacıya faturalara istinaden fazla ödemeleri olduğunu, fazla ödemenin mahsubu ile ....569,50 TL borçları kaldığını, bu borç dışında müvekkili şirketin başkaca borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile davacının %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yazılı sözleşmeye dayanarak davalıya verdiği hizmetler karşılığında doğan alacağını faturaya bağladığı, ... adet faturayı davalıya gönderdiği, davalının bu faturaları kabul ettiği ve kendi difterlerine de işlediği, yasal süresi içinde faturalara hiçbir itirazın bulunmadığı, faturanın davalı tarafından kabul gördüğü, davalının kendi defterlerinde muhasebeleştirildiği anlaşılmakla ... takip tarihi itibari ile davacının doğan alacağının 54.599,61 TL olduğu subuta ermekle açılan itirazın iptali davasının ve % 40 ... inkar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı Davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.