muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3477, Karar No: 2021/13067, Tarih: 05.10.2021

KARŞI OY

Maktul ...’nın sanıklar ... ve Muhammet tarafından kasten öldürüldüğü sübuta eren olayda sanık ...’un maktulün ölümünden sorumlu tutulmasını gerektirir delil bulunmadığını düşündüğümden, bu sanık yönünden yerel mahkemece verilen beraat kararının onaylanması gerektiği kanaati ile dairemizin bu sanık yönünden verdiği bozma kararına katılmıyorum. Şöyleki;

Akraba olan ancak olay öncesi aralarında husumet ve kan davası bulunan taraflardan maktul ...’nın İstanbul’da yaşadığı ancak olay öncesi karşılıklı bir davaları nedeniyle ...’ya geldiği, şehirde sanıklarla işlerini halletmesi için fırın çalıştıran ...’ın kayınbiraderi olan tanıdıkları ...’tan aracını ödünç aldıkları, bu tarafa hasım olan sanık ..., ve yakınlarının hasımlarının ...’a ait bir araçla gezdiklerini görünce aracını hasımlarına vermemesi için onu uyarmak maksadı ile eniştesi fırıncı ...’ın dükkanına sanıklarımız baba olan ..., ve iki oğlu olan ... ve ...’in geldiği, ...’in ...’ın yanına gidip konuyu görüştüğü ve ...’ın ...’ı arayarak maktullerin tarafına aracını vermemesi konusunda uyarıda bulunduğu, bu sırada ...’in iki oğlunun ise geldikleri araç dükkanın önünde yolu kapatacak şekilde ve kendileri de aracın yanında babalarını bekledikleri, bu sırada Mahmut'un kullandığı araç ile oraya gelip yolun kapalı olması nedeniyle yoldan geçemeyen ... ve ...’in de bulunduğu araçtan korna çalınıp yol istendiği, sanık ...’un aracı yoldan çekmek için araca geldiği sırada ...’in hasımlarından olan ...’u tanıyarak araçtan indiği, maktul ...’nın buna engel olamadığı ve araçtan kardeşi ...’in peşinden indiği, maktulleri getiren araç şoförünün tarafların hasım olduğunu bildiği için oradan kaçtığı bu sırada sanıklar tarafından araçta bulunan av tüfeği alınarak maktul ...’ya ateş edilip ölümüne sebebiyet verildiği olayda tarafların (özellikle de sanıkların) olay yerine tasarlayarak karşı tarafı öldürmek amaçlı gelmedikleri, sanıkların ani gelişen olaylar üzerine hasımları olan maktul tarafı gördükleri sabittir. Bu şekilde gelişen olayda sanık ...’un maktule yönelik eylemi tespit edilmediğinden maktulün ölümünden sorumlu tutulmaması gerektiği kanaatindeyiz. Zira, sanıkların olay öncesi birlikte suç işleme kararı vermedikleri, olayın ani geliştiği kabul edilir ise maktulün ölümünden sanık ...’un hangi nedenle sorumlu olduğu maddi delillerle ispatlanmalıdır.

Sanık ...’un diğer sanıklarla birlikte bu suçu işlediğine dair olay öncesi aralarında kan davası olan ...’in beyanı hükme esas alınamaz. Zira ..., olay mahallinde olay yerinde olmayan ve beraat eden ...’in de olay yerinde olup kendilerine ateş ettiğini söylemiştir, kaldı ki taraf konumundaki katılan ...’in böyle beyanda bulunması da makuldür, ancak sadece bu beyan sanık ...’un mahkumiyeti için yeterli delil sayılamaz. ...’un cezalandırılabilmesi için hasımları ...’in beyanı dışında bu suça katıldığına dair deliller bulunmalıdır.

Sanık ... aleyhine olabilecek tek delil dosyada bulunan 28.12.2013 günü (olay günü) saat 19:00’da polis memurları ..., ...ve ... tarafından tanık ...’nın şifahi beyanı şeklinde düzenlenen ancak tanık ...’nın imzası bulunmayan yazıcıdan çıktı alınarak imzalanmış kolluk tutanağıdır. Bu tutanakta tanık ...’nin kendilerine önceden tanıdığı ... ve iki oğlu fırının önünde bekliyorlardı, kendisi ikametine doğru giderken bu gençlerden birinin baba ... diye bağırdığını dönüp baktığında maktül ... ve ...’i gördüğünü, ...’in yanındaki ikinci genç şahsın elindeki pompalı silahla ...’ya ateş etmeye çalıştığını, silahın patlamadığını, ...’in kaçtığını bu sırada baba ... diye bağıran kişinin ...’yı yakaladığını, ...’in de elinde tüfek bulunan genç şahıstan tüfeği alarak ...’ya ateş ettiğini, kendileri sanıklara engel olmak isteyince ...’in kendilerini de tehdit ettiğini söylemiştir.

Tanık ... tarafından maktul ... olaydan hemen sonra hastaneye götürülmüş orada 28.12.2013 günü saat 19:30’da yine aynı polis memurlarına elyazısı ile verdiği (dosyadaki biraz önce bahsettiğimiz kolluk tutanağından 30 dakika sonra ifade verildiği ve altını tanık ...’nin imzaladığı anlaşılmıştır) ifadede ise evinde, istirahat ederken silah sesleri duyup dışarı çıkıp arkadaşı ...’yı yerde yaralı görünce hastaneye getirdiğini, olayın oluş şeklini görmediğini söylemiştir.

Tanık ...’nin Cumhuriyet savcılığında olaydan bir ay kadar sonra 24.01.2014’te verdiği ifadesinde ise olay günü kendisinin ...’ın fırınında olduğunu, ...’in gelerek ...’ın hasımlarına aracını vermemesi için uyardığını bu konuşmalar sırasında dışarıdan silah sesleri duyduğunu, dışarıda ...’in çocuklarından birinde silah olduğunu ancak hangisinde olduğunu bilmediğini ...’in çocuklarının kolundan tutarak araca binip hızla uzaklaştıklarını söylemiştir.

Dosyadaki tanık ...’ye ait bir tutanak ve iki ifade (üçüde) birbiriyle çelişmekte olup fırıncı olan sanık ... hazırlıktaki ilk beyanlarından olay sırasında ...’nin fırında olmadığı fırında kendisi ve işçisi Müslüm’ün yalnız olduklarını söylemiş böylece olay anında ...’nin fırında değil sokakta olduğu anlaşılmıştır.

Tanık ...’nin sokakta olayın oluş şeklini gördüğü ancak verdiği ilk ifadeleri ile dosyadaki kolluk tutanağının birbiri ile çeliştiği, polis memurları olayın sıcağı sıcağına hastanede ...’nin elyazılı ifadesini alırken ... olayın oluşunu görmediğini söylerken bu ifadeden sonra karakola giden polislerin bilgisayar ile tuttukları tutanakta ise ...’nin kendilerine yazılı ifade vermesinden önce gördüklerini şifahen anlattığına dair tutanak tutmuşlardır. ...’nin imzası olmayan kolluk tutanağı dikkate alınırsa sanık ... ve iki oğlu yani üç sanıkta suça katılmış ancak ...’nin bu tutanak dışındaki imzalı kolluk ve savcılık beyanları dikkate alınır ise bu kez sanık ... dışındaki diğer iki sanık (... ve ...) bu suçu birlikte işlemişlerdir. Sanık ... olay yerindedir ancak ani gelişen olaya fiiller iştirak etmemiştir.

Dosyadaki bu tutanak ile tanık ...’nin birbirleri ile çelişen beyanları arasındaki çelişki yargılama merciince giderilmemiş, ...’nin imzası olmayan tutanağı düzenleyen tutanak tanıkları olan polislerin hiçbiri mahkemede dinlenmediği gibi tanık ...’ye kendisi ile ilgili tutulan bu tutanak okunup çelişki giderilmemiştir.

Yargılama mercii Türk Milleti adına yargı yetkisini kullanırken verdiği kararlarda dosyadaki delillere dayanarak hüküm vermek zorundadır. Dosyada mevcut olmayan veya delil kuvvetinde bulunmayan emareler ile karar verilemez heleki mahkumiyet hükmü asla kurulamaz. Dosyadaki deliller usulünce incelendikten ve çelişkiler giderildikten sonra mahkeme hangi delile niçin üstünlük tanıdığını açıklayarak hükmünü kurmalıdır.

Şüpheden sanık yararlanır ilkesi ispat yükünü müddeiye yüklemektedir, sanık ...’un olaydaki sorumluluğu delillerle ispatlanmalıdır. Mevcut dellillere göre sanık ...’un ani gelişen olayda babası ... ve kardeşi ...’le birlikte maktule yönelik herhangi bir fiili bulunduğu şüpheden arınmış bir şekildebelirlenmediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği kanaat ile dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/4251, Karar No: 2010/4598, Tarih: 23.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4251 E.  ,  2010/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29560, Karar No: 2015/38209, Tarih: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29560 E.  ,  2015/38209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçta kullanılan ve adli emanetin 2010/2754 sırasında kayıtlı bulunan bıçağın TCK'nın 54/1.maddesi gereğince müsaderesi hususunda CMK'nın 256/1.maddesine göre zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdurun zararının kamu davası açılmadan önce kısmen karşılandığı, mahkemece TCK'nın 168/4. maddesi gereğince, mağdurun TCK'nın 168/3-1. maddesi hükmünün uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulmadığı görülmekle, mağdurdan açıkça rızasının sorulması ve bundan sonra sanık hakkında TCK'nın 168/3-1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekli ise de karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 149,00-TL zorunlu savunman ücretinin sanıktan tahsiline dair III- numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1830, Karar No: 2016/13910, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1830 E.  ,  2016/13910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.-TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 5.280.65.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir .

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4087, Karar No: 2024/2582, Tarih: 26.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4087 E.  ,  2024/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/854 E., 2023/926 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/828 E., 2020/51 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin lisanssız elektrik üretim izinlerinin verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun davalı şirket tarafından haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek; reddi işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine, lisanssız elektrik üretim izninin verilmesine ve talebin red tarihinden dava tarihine kadar olan üretim kaybına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 301.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin 02.10.2019 tarihli duruşmasında dava dosyası yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, davacı vekili tarafından 20.12.2019 tarihli dilekçe ile davanın yeniden işleme konulmasına ilişkin dilekçe ibraz edildiği ancak süresi içerisinde harcın ikmal edilmediği, buna ilişkin davacı vekiline ihtaratlı tebligat gönderilerek bir hafta içerisinde gerekli yenileme harcını, eksik harcı ve başvuru harcını ikmal etmek üzere süre verildiği, tebligatın 30.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından belirlenen harçların 16.01.2020 tarihinde yatırıldığı anlaşılmakla, süresinde harç ikmal edilmeyerek yapılan yenileme talebinin reddine ve dava üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece mazeret ile ilgili herhangi bir ara karar kurulmadığını, taraflara tefhim edilmediği halde dava takipsiz bırakılmış gibi davalı vekilinin "biz de davayı takip etmiyoruz" dediğini, Mahkemenin ilk önce mesleki mazeret ile ilgili bir ara karar kurması, mesleki mazeretin kabul veya reddine karar vermesi ve bundan sonra davalı vekiline söz vermesi gerektiğini, davalı vekilinin önceden gösterdiği iradenin bir geçerliliğinin bulunmadığını, davacı vekilinin sunduğu mesleki mazeret dilekçesinin süreklilik arz eden bir durumun olmadığını, mazeretin reddine ilişkin kararın kanuna aykırı olduğunu, Mahkemece dosyanın işlemden kaldırılması kararının tebliğ edilmediğini, Mahkemece tebligatta harç yatırılması için iki haftalık süre yerine bir haftalık süre verildiğini, gönderilen tebligatta duruşma tarihinin de belirtildiğini, yenileme dilekçesi verilmesi ve harçların tamamlatılması ile yargılamanın sürüncemede bırakılmadığını, herhangi bir gecikmeye sebep olunmadığını, usul ekonomisi, adil yargılanma hakkı ve hak arama hürriyeti ile hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ön incelemenin tek duruşmada tamamlanacağı, zorunlu olan hallerde bir defaya mahsus olmak üzere yeni bir duruşma gününün tayin edileceğini, davacı vekilinin Mahkemece belirlenen 2 ön inceleme duruşmasına da katılmayıp mazeret dilekçesi gönderdiği, davacı tarafından verilen vekaletnamede mazeret gönderen avukat dışında başka bir avukatında vekil olarak tayin edildiği ve duruşmanın ön inceleme duruşması olduğundan, Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasına ve akabinde üç aylık süre içeresinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde usule aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkin davada davanın açılmamış sayılmasına dair kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, dosyanın işlemden kaldırılmasına dair kararın taraflara tebliğ zorunluluğu bulunmamaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkin davada davanın açılmamış sayılmasına dair kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, dosyanın işlemden kaldırılmasına dair kararın taraflara tebliğ zorunluluğu bulunmamaktadır.

2. Temyiz olunan kararda; davacı vekilinin dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren bir ay içerisinde harçsız yenileme talebinde bulunması olanaklı iken bu süreyi geçirdikten sonra peşin harcı ödemeden davayı yenilediği, Mahkemece verilen kesin süre içerisinde peşin harcı yatırmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.