muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7261, Karar No: 2023/1570, Tarih: 15.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7261 E.  ,  2023/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki ... (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “ÇANKAYA HASTANESİ ŞEKİL” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı tarafından 2016/094403 sayı ile başvurusu yapılan “Özel Çankaya Yaşam Hastanesi” ibareli markanın ilanına yaptıkları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edildiğini; ancak davalının bu karara karşı itirazının YİDK tarafından kabul edildiğini, taraf markalarının aynı mal ve hizmet sınıfına ait olduğunu, davaya konu olan “Özel Çankaya Yaşam Hastanesi” ibaresinin müvekkilinin bir yan markası olarak algılanması ihtimalinin yüksek olduğunu, müvekkilinin “Çankaya Hastanesi Şekil” ibareli markasının asli unsurunun “Çankaya Hastanesi” olup bu ibare baz alınarak belirlenen başkaca markalarının da olduğunu, davaya konu olan markanın asli unsurunun “Çankaya Hastanesi” olduğunu, ortak olan bu unsurun tüketici de ortak marka algısının yaşanmasına neden olacağını ileri sürerek YİDK'nın 12.04.2018 tarih ve 2018/M-2544 sayılı kararının iptalini, davalıya ait 2016/09043 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, iki markanın da aynı firmanın markası gibi algılanabilecek nitelikte olmadığını, ortak olan “Çankaya” ibaresinin ise Ankara'nın merkez ilçelerinden olan ve Türkiye çapında iyi bilinen bir ilçenin adı olduğunu ve tarafların bu ilçede faaliyet gösterdiğini, başvuru konusu markada “YAŞAM” ibaresi ve kalp içinde "YH" harflerinden oluşan özgün nitelikteki logonun markanın asli unsurlarını oluşturduğunu, “Çankaya” ibaresinin ise hizmetlerin sunulduğu ilçeyi tanımlayıcı bir şekilde kullanıldığını, müvekkili Kurum kararının usul ve kanuna uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, “Özel Çankaya Yaşam Hastanesi”nin 2006 yılında “Özel Batman Yaşam Hastanesi” sağlık hizmeti sunucusunun Ankara ilindeki şubesi olarak hizmet vermeye başlandığını, Batman ve Çankaya ibarelerinin faaliyette bulunulan coğrafi bölgeyi ifade etmekte olduğunu, markanın asli unsurunun “Yaşam” ibaresi ile birlikte renkli kalp şeklinin içindeki mavi renkli “Y” ve “H” harflerinden oluşan grafik unsuru olduğunu, markalar arasında benzerlik taşıyan “Çankaya” ibaresinin Ankara'nın merkez ilçesi olduğunu ve bu nedenle halk tarafından coğrafi bir gösterge olarak bilindiğini, bu nedenle “Çankaya” ibaresinin yarattığı birincil algının davacı markasına gönderme yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının markası ile davacının redde mesnet markaları karşılaştırıldığında ortalama tüketici nezdinde markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığı, 2016/09043 başvuru numaralı ve ''Özel Çankaya Yaşam Hastanesi Şekil'' ibareli başvuru ile redde gerekçe olan markalar 2010 54501, 2015 72930 sayılı ve "Çankaya Hastanesi Şekil", "Çankaya Hastanesi Şekil", arasında ortak unsur olan "Çankaya" ibaresinin Ankara'nın merkez ilçelerinden olan ve Türkiye çapında da iyi bilinen bir ilçenin adı olduğu, tarafların bu ilçede faaliyet gösterdikleri, bu nedenle hizmetlerin sunulduğu yeri gösteren tanımlayıcı bir ibare olduğu ve tek başına ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, başvuru konusu markada "Yaşam" ibaresi ile kalp içinde "yh" harflerinden oluşan özgün nitelikteki logonun ayırt edici ve asli markasal unsurları oluşturduğu, "Çankaya" ibaresinin ise hizmetlerin sunulduğu ilçeyi gösteren tanımlayıcı bir unsur şeklinde kullanıldığı, markaların ihtiva ettikleri unsurların tamamı ile birlikte ve bir bütün olarak sahip oldukları algı ve izlenim itibariyle karıştırılacak düzeyde benzer olmadığı ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KKH) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, Mahkemenin bilirkişi görüşünün aksine karar vermesine neden olan hususu açıklaması gerektiğini, markalar arasında iltibas bulunduğunu, kapsamlarının da aynı olduğunu, davalının markasında bulunan "yaşam" ibaresinin yeterli farklılık sağlamadığını "özel" ve "çankaya" kelimelerinin ilk söylenişinin de benzerliği artırdığını, Çankaya ilçesinin sağlık hizmetleri ile meşhur olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin "Çankaya Hastanesi-Santeçankaya" markasına ilişkin 04.04.2018 tarihli, 2016/9104 E., 2018/2392 K. sayılı ve "Çankaya Hastanesi-LİV Çankaya" markasına ilişkin 04.12.2019 tarihli 2018/3170 E., 2019/7796 K. sayılı kararlarının da aynı yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanları ve buna ek olarak markalar arasındaki benzerliğin resmi makamların tebligatlarında karışıklığa da sebep olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 04.04.2018 tarihli, 2016/9104 E., 2018/2392 K. sayılı ve 04.12.2019 tarihli 2018/3170 E., 2019/7796 K. sayılı kararları

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3337, Karar No: 2024/554, Tarih: 06.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3337 E.  ,  2024/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1069 E., 2023/98 K.

DAVA TARİHİ : 19.06.2019- 16.07.2019

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/327 E., 2022/184 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, sürekli şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, anne ve babasına da küfür ve hakaret ettiğini, annesinin kadını aşağıladığını, şiddet uyguladığını, evine almadığını, süpürge ile kovaladığını, tüm bu olaylardan sonra müvekkilinin ailesinin yanına sığınmak zorunda kaldığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve 2.000,00 TL iştirak, kadın yararına 1.000,00 TL tedbir 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, ailesine hakaret ve tehdit ettiğini, kadının Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde ve özel bir psikologta tedavi gördüğünü, ilaçlarını düzenli kullanmadığını, tarafların teyze çocukları olduğunu, kadının en ufak tartışmada kendi ailesini çağırıp aile meselelerine dahil ettiğini, aşağıladığını, her tartışmada evi terkettiğini belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak, erkek yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesince 23.06.2020 tarihli ilamı ile davacının dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve başvuru halinde dava dosyasının görevli ve yetkili Samsun Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 02.11.2020 tarihli ilamı ile davanın, davacının yerleşim yerinde ikame edildiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesince yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyerek kadının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına birden çok kez şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, kadının annesine de şiddet uyguladığını, kadının annesi ve babasına küfürler ettiğini, kadının babasına mesaj göndererek "bundan sonra hayatı size zindan edeceğim, yaşayacaklarınızı tahmin bile edemeyeceksiniz" şeklinde psikolojik şiddet uyguladığını, kadının ise erkeğe şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, erkeğin babasına sinkaflı küfürler ettiğini belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu, çocuğun anne yanında yaşıyor olması, yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuğunun velâyetinin belirlendiğini, tarafların ekonomik sosyal durumu ve kusur durumu dikkate alınarak kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedildiğini belirterek her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve 1.250,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddi ile erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili, katılma yoluyla hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminatların miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın ve çocuk lehine hükmedilen nafaka ve tazminatların yetersiz olduğu ve kadının yoksulluk talebi bulunmadığı gerekçesi ile ... kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk yararına dava tarihinden Bölge Adliye Mahkemeleri karar tarihine kadar 1.000,00 TL, karar tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihine kadar 1.500,00 TL tedbir nafakası, ortak çocuk yararına 2.000,00 TL iştirak nafakası, kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, kadın lehine 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata, davalı-davacı erkeğin tüm, ... kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili, katılma yoluyla kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminatların miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına hükmedilen tazminatların ve yoksulluk nafakasının kabulü şartları oluşup oluşmadığı, nafakaların ve tazminatların miktarları ile erkeğin tazminat talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, velâyet düzenlemesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 331 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 331 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin tüm, ... kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

2.Davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Özlem'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Alper'e yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16544, Karar No: 2011/27698, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/16544 E.  ,  2011/27698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Mahkemesinin 18.03.2011 tarih ve 2011/110-108 sayılı kararının davacı vekilinin 29.03.2011 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin davadan feragatı hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının İİK.366. ve HUMKA28. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27153, Karar No: 2017/2842, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27153 E.  ,  2017/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.