muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36993, Karar No: 2015/9743, Tarih: 11.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36993 E.  ,  2015/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini belirterek ihbar tazminatı alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı sebeple derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin süreli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanununda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de iş yerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşıldığı üzere işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, olsa olsa ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde icap biçiminde değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin haklı fesih sebeplerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, ancak işveren feshinin haklı olup olmadığını değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İşverenin haklı fesih sebeplerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, ancak işveren feshinin haklı olup olmadığını değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İşçinin haklı sebeple derhal fesih sebepleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu ihtimalde ise işçinin haklı olarak sözleşmesini feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanılamaz. Bundan başka işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile iş yeri uygulamaları 4857 sayılı Kanun'un sistemi içinde geçerli olup, bu halde kıdem tazminatını mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda, yerel mahkemece değer verilen istifa dilekçesinin altında düzenlendiği tarih olmadığı gibi metin içinde geçen tarih ise hizmet döküm cetveli ve çalışıldığı idida edilen dönemle uyumlu olmayıp bu haliyle istifa dilekçesi çelişkilidir. Bu istifaya itibar edilerek davacının iş sözleşmesini kendisinin sona erdirdiğinin kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10817, Karar No: 2011/18697, Tarih: 13.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/10817 E.  ,  2011/18697 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacıya ait.....plakalı aracın,davacı tarafından..... tarafından da davalı ...'a verildiği,... tarafından kullanılmakta iken trafik kazası meydana geldiği,dava araçta meydana gelen hasar bedeline ilişkin olup,taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır.Buna göre kararın temyizen incelenmesi görevi 4. Hukuk Dairesine aittir.

Ne varki, 4. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1454, Karar No: 2014/7540, Tarih: 25.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1454 E.  ,  2014/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/653-2013/770

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 05.01.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenicinin müvekkiline isabet eden 5 adet daireyi sözleşmede öngörülen teslim tarihinde, sözleşme hükümlerine uygun ve eksiksiz olarak teslim etmediğini, ayrıca binanın ortak alanlarında da eksik ve ayıplı imalat yapıldığını, davalıya gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını, dava açılmasından evvel yaptırılan tespitte davacıya ait daireler için toplam 38.000,00 TL değer kaybı, ortak alanlarda 10.000,00 TL eksik ve ayıplı imalat olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, şimdilik değer kaybı ile eksik ve ayıplı imalat bedelinden 1.000.00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 03.02.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 35.350,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmedeki edimlerini eksiksiz olarak yerine getirerek, davacıya dairelerini teslim ettiğini, dairelerde yapılan fazla imalat bedelinin mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının verilen kesin sürede gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle davanın usul yönünden reddine ilişkin verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2013 tarih ve 1432 E. ve 4047 K. sayılı ilamıyla, davanın 6100 sayılı HMK 'nın yürürlüğe girmesinde önce açılması nedeniyle gider avansı istenemeyeceği gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamı ve benimsenen en son tarihli bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki inşaat sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahibine teslim edilen 5 adet daire ile binanın ortak alanlarında 29.000.00 TL tutarında eksik ve ayıplı imalat olduğu, ihtara rağmen davalının eksik ve ayıplı imalatı gidermediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 29.000,00 TL'nin 1.000,00 TL'sinin dava, kalanının ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı tarafça, Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/301 Değişik İş sayılı dosyasında inşaatın eksik ve ayıplı yapıldığı ileri sürülerek, davacıya düşen bağımsız bölümlerdeki değer kaybı ile ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalatın giderilmesi bedelinin tespiti istenilmiş olup, dava dilekçesinde de tespit dosyasında alınan rapora dayalı olarak bu yönde talepte bulunulmuştur.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı tarafça, Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/301 Değişik İş sayılı dosyasında inşaatın eksik ve ayıplı yapıldığı ileri sürülerek, davacıya düşen bağımsız bölümlerdeki değer kaybı ile ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalatın giderilmesi bedelinin tespiti istenilmiş olup, dava dilekçesinde de tespit dosyasında alınan rapora dayalı olarak bu yönde talepte bulunulmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporunda, davacıya ait bağımsız bölümlerin değer kaybı belirlenmeyip sadece eksik ve kusurlu imalatın giderilme

bedeli tespit edilmiştir. Ancak tarafların bu yönde bir temyizi olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Kural olarak ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalatların giderim bedeli arsa sahibinin sözleşmedeki paylaşım oranı nazara alınarak hesaplanmalıdır.

Öte yandan, yüklenici kendi iradesiyle inşaatın tamamına ve bu kapsamda arsa sahiplerine ve kendisine verilen bağımsız bölümlere aynen yansıtılan değer artırıcı işler yapması halinde sözleşmede aksine hüküm bulunmadığı durumlarda fazla bedel isteminde bulunamaz. Yüklenicinin sözleşmeyle yapımını yüklendiği işin dışında sadece iş sahibinin yararına fazla iş yapması halinde de bu işin bedelini dava tarihi itibariyle yürürlükte olan BK'nın 410. vd. maddeleri uyarınca işin yapıldığı tarihteki rayiç üzerinden istemde bulunmaya hakkı vardır. Dairemiz'in 01.03.2013 tarih ve 2012/6495 Esas, 2013/1204 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yüklenici, kural olarak sözleşmede kararlaştırılandan fazla ve daha kaliteli malzeme kullanarak yaptığı işler bedelini, yapılan bu fazla işlerin ve kullanılan kaliteli malzemelerin arsa sahiplerinin menfaatine ve yasal olması, ekonomik değerinin bulunması ve fazla işler ile kaliteli malzemeyi içeren imalatı kendisine isabet eden bağımsız bölümler için de yapmamış olması koşulu ile 818 sayılı BK'nın vekaletsiz iş görmeye ilişkin 410 vd. (TBK'nın 526 vd.) maddeleri uyarınca işin yapıldığı tarihteki mahalli serbest piyasa rayiç değerleri üzerinden tahsilini talep edebilir. Ancak inşaatın ortak yerlerinde ya da davacı yükleniciye düşecek bağımsız bölümlerde yapılan bu neviden fazla imalatlar arsa sahiplerinin yararına olduğu gibi, yüklenicinin de yararınadır. Dolayısıyla her iki tarafın da yararına olan böyle bir kazanım, fazla iş olarak nitelendirilemez ve yükleniciye bunların karşılığını isteme hakkı vermez.

Somut olayda, davalı yüklenici, davacı arsa sahibi yararına sözleşme dışı fazla işler yaptığını savunmuş ise de bu savunması üzerinde de durulmamıştır. Oysa, davalının bu savunması mahsup itirazı niteliğinde olup, mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiğinden, yukarıda açıklanan ilke çerçevesinde, fazla imalat yapıp yapmadığı yapmış ise niteliği belirlenip, yüklenici tarafından talep edilebilecek nitelikte fazla imalat yapıldığının tespiti halinde fazla imalat bedelinin dava tarihindeki rayiçler dikkate alınarak belirlenmesi ve davacı alacağından tenzili gerekirken, bu hususun nazara alınmaması hatalı olmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 266/1. maddesi "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. Aynı Kanun'un 282. maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmü, HMK'nın 281. maddesi hükmü uyarınca bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır.

Bilirkişi kurulunca davacıya ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı imalatlar sebebiyle değer kaybı istenmesine rağmen, bu imalatların giderilme bedeline hükmedildiği ve hususun taraflarca temyiz edilmemiş olduğu gözetilerek, gerek davacıya ait bağımsız bölümlerde gerekse de binanın ortak alanlarındaki eksik imalatların giderilme bedeli, ayıplı imalatların da nesafet farkının dava tarihindeki mahalli piyasa rayiçlerine göre kalem kalem tespit edilmesi ve davacının sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden kısmın belirlenmesi ve davalının fazla imalat alacağının varsa mahsup edilerek, kalanına hükmedilmesi gerekirken, soyut ifadelerle "giderim bedelinin maktuen belirlendiği" belirtilmiş olup, bilirkişi raporu ve ek raporu bu yönden hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, yeni bir bilirkişi kurulu refakatinde mahallinde keşif yapılarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, tarafların itirazların değerlendiren, ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınıp, usuli kazanılmış haklar da nazara alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında, 26.08.2010 olan dava tarihinin 13.09.2013 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında, 26.08.2010 olan dava tarihinin 13.09.2013 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinide karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15834, Karar No: 2006/15251, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/15834 E.  ,  2006/15251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı M...vs. aralarındaki istihkak davası hakkında...İcra Mahkemesinden verilen 06.03.2006 gün ve 32-68 sayılı hükmün davacı(3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.-YTL. aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.857.84 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.500.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacının vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca,temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17093, Karar No: 2015/31514, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17093 E.  ,  2015/31514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/100423

MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/166 (E) ve 2011/497 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan, elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 158/1-f-son ve 62. maddeleri gereğince adli para cezası uygulanmasına ilişkin kısımdan sırasıyla “400 gün”, "8000 TL”, “400.000 TL”, “333.333 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "20.000 gün" ve "16.666 gün" adli para cezası ibarelerinin ve 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere “Sanık hakkında hükmolunan 16.666 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 333.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4459, Karar No: 2012/10185, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4459 E.  ,  2012/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satın alınan mal karşılığı davalı şirkete verilen çeklerin, mal teslim edilmemesi nedeniyle karşılıksız kalmasına rağmen davalı bankaya ciro edildiği iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı banka vekili cevabında, müvekkilinin dava konusu çekleri ciro yoluyla edinen iyiniyetli 3. kişi olup, davacı ile diğer davalı arasındaki protokolün müvekkili açısından bağlayıcı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili 7.04.2009 tarihli ilk celse davalı banka yönünden davadan feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemce iddia savunma ve toplanan delilere göre davacı ile davalı firma arasında 24.11.2008 tarihinde yapılan protokol gereği ... adıyla anılan bitkisel yağların hakkında anlaşma olduğu, yağ bedeline karşılık davacı tarafından 4 adet çek verildiği, ancak yağların davacıya teslim edilmediği, çekler yönünden davacının, davalı ... Gıda AŞ.'ne borçlu olmadığı, davacı taraf çeklerin hamillerin kötüniyetli olduğunu ispatlayamadığından çeklerin iptali yönündeki talebin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davacının, davalı ... Gıda AŞ'ne dava konusu çekler yönünden borçlu olmadğının tespitine, davalı ... Bank AŞ.yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, çeklerin iptali yönündeki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.