muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12569, Karar No: 2012/23117, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/12569 E.  ,  2012/23117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi 01.11.2002 tarihinden itibaren işlemeye başlayan zamanaşımının, iddianamenin tanzimi, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alınması ve en son 06.03.2003 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü ile kesildikten sonra yeniden işlemeye başladığı; kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.09.2006 tarih, 2004/4740-2006/8885 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesinden sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği 25.12.2007 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 08.09.2010 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 22.12.2010 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği 25.12.2007 ila deneme süresi içinde işlenen ikinci suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği 08.09.2010 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; zamanaşımının işlediği 06.03.2003-25.12.2007 tarihi arasında geçen süre ile zamanaşımının tekrar işlemeye başladığı 08.09.2010 tarihinden hükmün açıklandığı 22.10.2010 tarihi arasında geçen sürede, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1-son maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesine göre 5 yıllık dava zamanaşımının gerçekleştiğinin ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10331, Karar No: 2013/14646, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10331 E.  ,  2013/14646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, hakkında ayrıca işlem yapılan ... ile birlikte ... plakalı araç ile ... İlköğretim okulu önünde top oynayan mağdurun yanına gelerek konuşma yapmak amacı ile cep telefonunu istedikleri, mağdurun cep telefonunu konuşma yapmak üzere suça sürüklenen çocuklara verdiği, sonrasında arayacakları yerin numarasını unuttuklarını belirterek mağdura Dutlu parkın yerini sordukları ve “bizi oraya götür” dedikleri ve mağduru da arabaya alarak gittikleri, mağduru, kıraathanede bulunduğunu belirttikleri İrfan isimli bir şahsı araca çağırması için kıraathaneye gönderip telefon ile

birlikte olay yerinden ayrıldıkları anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29858, Karar No: 2021/800, Tarih: 01.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/29858 E.  ,  2021/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesi gereğince 50.713,44 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 4. İcra Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/535 esas, 2017/750 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarihli ve 2016/191 esas 2017/131 sayılı kararı ile 5941 sayılı Kanun'un 5/1. fıkra 2. cümlesinin iptal edilmesi üzerine, yeni yasal durumun sanık lehine olduğundan bahisle infazın durdurulup durdurulmayacağına ilişkin karar verilmesine yönelik Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddi ile sanık hakkında verilen cezanın infazının devamına ilişkin Mersin 4. İcra Ceza Mahkemesinin 14/08/2018 tarihli ve 2017/535 esas, 2017/750 sayılı ek kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 22.04.2019 gün ve 3354 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2019 gün ve KYB. 2019/46088 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 18/06/2018 tarihli ve 2018/3098 esas, 2018/7281 karar sayılı ilamında " 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarihli ve 2016/191 esas 2017/131 sayılı kararı ile 5941 sayılı Kanun'un 1. fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan “çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticarî işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından” şeklindeki ibarenin iptal edilmiş olması karşısında, sanık hakkında bankanın sorumlu olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan çek bedelleri kadar adli para cezalarına hükmedilmesi gerekirken, çek bedellerinin karşılıksız kalan miktarları üzerine ticari temerrüt faizi, takip ve yargılama gideri toplamları da eklenmek suretiyle fazladan adli para cezasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu" şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkında bankanın kanunen ödemekle yükümlü oldugu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan çek bedeli kadar adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği, Mersin 4. İcra Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli kararı ile sanığın neticeten 50.713,44 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilen somut olayda, dava konusu çek bedelinin 50.000,00 Türk lirası, bankanın sorumlu olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan kısmın ise 48.590,00 Türk lirası olduğu gözetilmeden, karşılıksız kalan çek bedeline ticarî temerrüt faizi, takip ve yargılama giderleri toplamları da eklenmek suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2- 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesinde, “Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası, çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamaz.” ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği her iki nedenle de yerinde görüldüğünden, Mersin 4. İcra Ceza Mahkemesinin 14/08/2018 tarihli ve 2017/535 esas, 2017/750 sayılı ek kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre; Mersin 4. İcra Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/535 esas, 2017/750 sayılı gerekçeli kararının HÜKÜM kısmının 1.paragrafındaki; "...Çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, keşide tarihine göre kanuni ibraz tarihinden şikayet tarihine kadar 3095 sk göre işleyen ticari temerrüt faizi, takip ve yargılama gideri toplamı olan 50.713,44 TL. Adli Para Cezası ile CEZALANDIRILMASINA,.." ibaresinin hükümden ÇIKARTILARAK yerine;

"...5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği sanığın 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, verilen adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak, günlüğü 100 TL'den paraya çevrilmesiyle 2.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, Çek Kanunu'nun 5. maddesine göre verilecek ceza, çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olmayacağından sanığın neticeten 48.590 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığın ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bu cezanın her ay eşit miktarda taksitler halinde ve toplamda 24 taksitte ödenmesine,..." ibaresinin eklenmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün geri kalan kısımlarının aynen korunmasına ve bu şekilde infazına, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5142, Karar No: 2025/1441, Tarih: 05.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5142 E.  ,  2025/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/180 Esas, 2024/508 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/428 Esas, 2023/536 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ........ilçesi, ............Mahallesi 2446 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle;belirlenen bedelin yüksek olduğunu, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faizinin hatalı belirlendiğini, kamulaştırma nedeni ile değer artışı oluştuğunun dikkate alınmadığını, ürün gelirinin yüksek, giderlerin düşük alınadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın kalan kısımda değer düşüklüğünün hesaplanması gerektiğini, kot farkı nedeni ile değer düşüklüğü oluşacağını, objektif değer artışının düşük alındığını, taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu, masraflar yüksek hesaplanarak bedelin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın kalan kısımda değer düşüklüğünün hesaplanması gerektiğini, kot farkı nedeni ile değer düşüklüğü oluşacağını, objektif değer artışının düşük alındığını, taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu, masraflar yüksek hesaplanarak bedelin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, münavebeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ve bölge münavebe yapısı ile uyumlu olup, kamulaştırmanın niteliği, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü ve geometrisine göre uygulanan değer azalış oranında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece iade kararı doğrultusunda yargılama yapılarak karar verildiği anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerini tekrar etmiş, ayrıca 2942 sayılı Kanun'un faize ilişkin düzenlemesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, bu hususta yeni bir düzenleme de yapılmadığını, bu nedenle faize hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4.Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranında isabetsizlik görülmemiştir.

5. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında, kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerekmekte ise de faiz başlangıç tarihine ilişkin olarak davacı idare vekilinin açık temyizi bulunmadığından bu husus eleştirilmekle yetinilmiştir.

6.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı tarafın Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasına yönelik Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin (Davalı vekilinin 28.12.2023 tarihli istinaf ve 22.04.2024 tarihli temyiz dilekçelerindeki; faize ilişkin talebi) de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı, Sayın çoğunluğun "Onama kararına" ve "5 No.lu Değerlendirme görüşüne" bu yönüyle (faize ilişkin olarak) katılmıyorum. 05.02.2025
Yargıtay — Esas No: 2016/17372, Karar No: 2018/1801, Tarih: 04.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17372 E.  ,  2018/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Otomativ San. ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... A.Ş. tarafından üretilen ticari aracı diğer davalı ... Ltd. Şti.’nden 19.08.2011 tarihinde satın aldığını, 1 hafta sonra kapı arızası meydana geldiğini, serviste kapı motorunun değiştirildiğini ancak arızanın 10 kez yeniden tekrar ettiği halde problemin halen giderilemediğini, son olarak 07.05.2012 tarihli serviste aracın tavanında da çatlak olduğunun belirlendiğini, durumun davalılara ihbar edildiği halde problemin giderilmediğini ileri sürerek, aracın iadesi ile araç bedeli ve masrafların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, araçtaki kapı arızasının kullanım hatasından kaynaklandığını, araç gövdesindeki hasarın ise temirat ile giderilebileceğini beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacının ileri sürdüğü arızaların servis hizmeti ile giderildiğini ve kullanım hatasından meydana geldiğini beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, kapı arızasının kullanım hatasından meydana geldiği ancak tavan çatlağının üretim hatası olduğu, araç bedelinden semen tenzili gerektiği gerekçesiyle 2775 nolu senedin davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Satım konusu aracın tavanında çatlak olduğu ve bunun üretim hatasından meydana geldiğini bilirkişi raporları ile belirlenmiş olup mahkemeninde kabulündedir. Bu durumda aracın tavanındaki çatlaktan aracın su aldığı ve bunun araçtan beklenen faydayı sağlamayı engellediği açıktır. Bu durumda insan taşıma işinde kullanılan aracın müşteri memnuniyetini sağlamadığı dikkate alındığında ticari olan aracın iadesine ve bedelin tahsiline karar verilmek gerekirken uygun olmayan miktarda semen tenziline hükmedilmesi isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının sair, davalı ... A.Ş’nin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... A.Ş.'ne iadesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.