muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/335, Karar No: 2023/6447, Tarih: 20.06.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer arttırıcı unsur uygulanarak bedelin artırılamayacağını, münavebe verilerinin resmi verilere uygun alınmadığını, sulama kaynağının gösterilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın tarla olarak değerlendirildiği, bu konuda aleyhe istinaf da bulunmadığından taşınmazın arazi vasfında kabul edilmesinde isabetsizlik görülmediğini, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ve istinaf sebepleriyle bağlılık ilkesi dikkate alınarak; arazi niteliğinde kabul edilen taşınmaza net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların niteliği ve konumuna göre kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, objektif değer artışı oranının yüksek olmadığı, raporun 2018 yılı ürün münavebe listesine uygun şekilde hazırlandığı kanaatine varılmakla mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından dolayı davacı vekilinin kamulaştırma bedeline ilişkin istinaf başvurusunun reddine; Ancak; 27.11.2020 tarihinde 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının 4. cümlesinde bulunan "...idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere..." bölümü ile aynı fıkranın 7. cümlesinde yer alan "...idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine..." ibaresinin, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine, ilgili bankaya depo edilen kamulaştırma bedelinin herhangi bir vadeli hesapta tutulmaksızın derhâl hak sahibine ödenmesi gerektiği tespit edildiğinden Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine, ilk derece mahkemesi kararının hüküm bölümündeki "fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması ve karar kesinleşince hak sahibine ödenmesi" yönündeki ilgili kısımlarının "belirlenen kamulaştırma bedelinin hak sahibine derhal ödenmesi ve vadeli hesapta tutulan fark bedel ile ilgili olarak dava tarihinden sonraki dördüncü ayın bitiminden itibaren dairemizce verilen karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi" şeklinde düzeltilmesi gerektiği kanaati ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilmesi suretiyle yeniden karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesini tekrar etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Taşınmazın niteliğine ilişkin olarak temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; arazi niteliğindeki Kocaeli ili, Gebze ilçesi, Denizli köyü 179 ada 61 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5910, Karar No: 2012/6980, Tarih: 16.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5910 E.  ,  2012/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 11.04.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, maliki bulunduğu 789 parsel sayılı taşınmaz yararına davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, davacının 789 parsel sayılı taşınmazı yararına 03.10.2011 günlü krokiye göre 781 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, aleyhine geçit kurulan 781 parsel sayılı taşınmazın malikleri vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi uyarınca tapu siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olayda , davacıya ait 789 sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığından mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu açıktır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 3. seçenek olarak belirtilen 781 sayılı taşınmazın "D"

ile gösterilen bölümünden geçit kurulmuştur. Fakat yargılama sırasında 781 sayılı parselin 788 parsel sayılı taşınmazla tevhit edilerek 867 sayılı parseli oluşturduğu ve böylece kararın infaz olanağının bulunmadığı davalılar vekilince sunulan tapu senet fotokopisinden anlaşılmaktadır.

Davacının 782 parsel sayılı taşınmazda da paydaş olduğu anlaşıldığından dosya kapsamına, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre 782 sayılı parselde paydaş olan "..." aleyhine dava açılıp bu dosya ile birleştirilmek suretiyle taraf teşkili tamamlandıktan sonra 781 sayılı parselin "A" ve 782 sayılı parselin "C" ile işaretlenen bölümünden geçit kurulmalıdır.

Belirtilen husus dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 16.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23613, Karar No: 2019/36126, Tarih: 22.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/23613 E.  ,  2019/36126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince... kargo aracılığıyla ... adlı şahsa kaçak cep telefonu ve aksesuarı geleceği şeklinde bilgi alınması üzerine Cumhuriyet Savcısının yazılı arama emri ile ilgili kargo şirketinin... şubesinde 03/08/2012 tarihinde yapılan aramada göndericisi ..., ..., Tel; ..., alıcısı..., Tel; ... gözüken kargo gönderisinde toplam 1577 adet kaçak cep telefonu aksesuarı ele geçirildiği, 04/08/2012 tarihinde yapılan aramada ise yine aynı gönderici ve alıcı bilgilerine sahip 3 ayrı kargo gönderisinde toplam 4128 adet kaçak cep telefonu aksesuarı ele geçirildiği, ... numaralı hattın... adına, ... numaralı hattın ... adına kayıtlı olduğunun belirlendiği, hazırlık aşamasında; ...'ün ifadesinde;... no'lu gsm hattını kendisinin çıkartmadığını, adına hat çıkartılmış olabileceğini, olayla ilgisinin bulunmadığını belirttiği,...'ın ifadesinde ise; ... numaralı hattı 5-6 yıldır kendisinin kullanmakta olduğunu ancak olayla ilgisinin bulunmadığını belirttiği, dava konusu gönderiyi teslim alan... kargo şubesi görevlisi tanık ...'ın ise aşamalardaki beyanlarında; gönderileri kendisini ... olarak tanıtıp teslim eden kişinin ... köyünde ikamet eden ve ... numaralı GSM kattını kullanan sanık ... olduğunu belirttiği, Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığınca ... ve ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sanık ... hakkında ise tanık ...'ın beyanı doğrultusunda kamu davası açıldığı, mahkemece de aynı tanık beyanı doğrultusunda 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında; dava konusu olayla ilgisinin bulunmadığını, ...'ı kargo görevlisi olması nedeniyle tanıdığını, ...'in kendisinin ... ilçesi,... köyünde ikamet ettiğini belirtmesine karşın kendisinin gerçekte... ili ... köyünde ikamet etmekte olduğunu, ...'in kendisine ait ... olan gsm numarasını akrabalarından almış olabileceğini, suçlamaları kabul etmediğini belirtmesi karşısında; ...'a anılan kargoları teslim edenin ve gönderenin sanık olup olmadığının teşhis ettirilmesi, ilgili kargo şubesinde teşhise imkan verecek kamera kayıtlarının olup olmadığının araştırılması ve gerekirse kargo paketlerine ait belgeler üzerinde gönderen kişiye ait imza bulunması halinde, sanıktan tatbik imza örneği alınıp ayrıca kamu kurum ve kuruluşlarında imzaladığı belgelerin olması halinde bunlarda celp edilerek imza mukayesesi yaptırıldıktan, ... no'lu gsm hattına ait suç tarihindeki abonelik sözleşme aslı üzerindeki...'e atfen atılan abone imzasının sanığın eli ürünü olup olmadığı belirlendikten, kargo gönderim tarihine ilişkin suç tarihinde sanığın kullanımında bulunan gsm numarasına ait suç tarihi ve yakın tarihlere ilişkin hts kayıtları incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1. Dosyada mevcut sevk irsaliyelerine göre 03/08/2012 tarihinde yapılan aramada ele geçirilen 1 adet gönderinin 01/08/2012 tarihinde, 04/08/2012 tarihinde yapılan aramada ele geçirilen 3 adet gönderiden ikisinin 01/08/2012 tarihinde, birinin ise 02/08/2012 tarihinde kargoya verildiklerinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müsessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan, savunması talimatla alınan böylelikle yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözlemlenemeyen, sabıkasız oluşu dikkate alınarak hakkında TCK'nun 62/1. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden ve zararı yatırmak istediğini beyan eden sanığın talimat evrakı ekinde KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılmakla; dava konusu eşyaların ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan 3.481,24 TL'nin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken sanığın bir daha suç işleyeceğine dair olumsuz kanaatin nasıl oluştuğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açıklanmadan "sanığın pişmanlık duymaması itibariyle tekrar suç işlemeyeceğine ilişkin mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından, CMK'nun 231/6-b maddesindeki şart gerçekleşmediğinden'' şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Dava konusu eşyaların müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2008, Karar No: 2023/7837, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2008 E.  ,  2023/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/827 Esas, 2022/1770 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/649 Esas, 2021/116 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 2005, 2006 ve 2007 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesin sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare istinaf dilekçesinde özetle; arsa vasfında değerlendirilen taşınmaza uygulanan emsal karşılaştırılmasının orantısız bir şekilde yapıldığını ve bedelinin yüksek hesaplandığını, emsal alınan taşınmaz çok büyük olup, uzak mesafede olduğunu ve karşılaştırmanın 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu, 11 ... ve 12 nci maddeleri hükümlerine uygun olarak yapılmadığını, bu şekilde hesaplama ile Kanun'un emredici hükümlerinin ihlal edildiğini ve haksız ve yüksek kazanç elde edilmesine yönelik rapor tanzim edildiğini ve tespit edilen metrekare bedelinin fahiş olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 2005, 2006 ve 2007 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zemin bedelinin belirlenmesi, arta kalan kısımda oluşan kot farkı nedeniyle değer azalışı uygulanması, üzerindeki yapıya aynı Kanun’un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (h) maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesi, belirlenen ve davacı idarece bloke edilmiş olan bedelin davalıya derhal ödenmesi ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerinde görülerek mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesince davalının vekili bulunmadığı halde, lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi hatalı olduğunda kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 ... ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 2005, 2006 ve 2007 parsel sayılı dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak; üzerindeki yapıya resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara maktuen değer biçilmesine, ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Davalının vekili olmamasına rağmen lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

3. Davalının vekili olmamasına rağmen lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.