muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25298, Karar No: 2012/22313, Tarih: 25.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25298 E.  ,  2012/22313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2005 takvim yılı beraat

2004 takvim yılı için 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 5237 sayılı TCK.nun 62, 53. maddeleri uyarınca 21 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

Gerekçeli başlığındaki suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indirimine konu edilmesi nedeniyle, kullanılan en son fatura tarihine göre 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanık hakkında 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden 2004 takvim yılından açılan davanın suç tarihinin 2004 Aralık ayı KDV’si itibari ile 21.01.2005 olmasına yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12051, Karar No: 2012/1847, Tarih: 20.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12051 E.  ,  2012/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, müvekkilinin alacağından dolayı borçlu aleyhine yürütülen takipte, Hendek İcra Müdürlüğünün 2009/1062 Tal. sayılı dosyasından uygulanan 10.2.2010 tarihli haciz işleminde, haczedilen mahcuzlar hakkında 3.kişiler yararına haksız olarak istihkak iddiasında bulunulduğunu ileri sürerek 3.kişilerin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişiler vekili, borçlu şirketin işyerini boşaltmasından sonra 3.kişi şirketlerin mağazayı işletmeye başladıklarını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu hacizden önce aynı adreste borçlu şirkete ait aynı nitelikli malların haczedildiği, önceki hacizde hazır bulunan borçlunun mağaza müdürünün dava konusu hacizde de hazır bulunduğu, davalı 3.kişiler tarafından ibraz edilen belgelerin her zaman düzenlenebilecek nitelikteki belgelerden olduğu ve alacaklı yararına olan mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı 3.kişilerin istihkak iddiasının kaldırılmasına (reddine) karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilme-

sinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3.kişiler vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 706,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişilerden alınmasına 20.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19292, Karar No: 2017/9831, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19292 E.  ,  2017/9831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabul yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 67.895.18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

.

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9567, Karar No: 2011/8327, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9567 E.  ,  2011/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazintanın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 11.02.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının dava açıldığı tarihte belli olan ve gelir bağlanmasına esas alınan sürekli iş göremezlik oranının % 44,2 olduğu, ancak, SGK'nca mahkemeye gönderilen peşin sermaye değeri tablosunda sehven % 42,2 maluliyet oranı ve bu oran üzerinden bağlanan gelirin hükme en yakın tarihli peşin sermaye değerinin bildirildiği, mahkemece, hesaplanan maddi tazminat tutarından % 42,2 maluliyet oranı için bildirilen bu miktarın düşülerek davacının maddi tazminat istemi hakkında karar verildiği, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gönderilen SGK'nun 23.05.2011 tarihli cevabi yazısından anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranı ve bağlanan gelirin peşin değeri, SGK'nca sehven % 42,2 maluliyet üzerinden bildirildiğine göre, mahkemece, % 44,2 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden bağlanan hükme en yakın tarihli gelirin peşin sermaye değeri SGK'ndan celbedilerek, hesaplanan maddi zarardan indirilmesi suretiyle, maddi zararın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; % 44,2 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden bağlanan hükme en yakın tarihli gelirin peşin sermaye değeri SGK'ndan celbedilerek, hesaplanan maddi zarardan indirilmesi suretiyle davacının karşılanmayan maddi zararını hesaplatmak ve davacı anılan kararı temyiz etmediğine göre, alınan hesap raporundaki miktar bozmadan önce belirlenen tazminat miktarından fazla olduğu takdirde, bozmadan önceki kararda belirlenen miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; % 44,2 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden bağlanan hükme en yakın tarihli gelirin peşin sermaye değeri SGK'ndan celbedilerek, hesaplanan maddi zarardan indirilmesi suretiyle davacının karşılanmayan maddi zararını hesaplatmak ve davacı anılan kararı temyiz etmediğine göre, alınan hesap raporundaki miktar bozmadan önce belirlenen tazminat miktarından fazla olduğu takdirde, bozmadan önceki kararda belirlenen miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

3- Kabul ve uygulamaya göre de, hükme esas alınan kusur raporunda kusur verilmediği halde, mahkemece davalı şirket müdürü davalı ...'nun da tazminat ödemekle sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32692, Karar No: 2022/22528, Tarih: 14.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/32692 E.  ,  2022/22528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan incelemede:

Sanık müdafisinin 19/09/1018 havale tarihli dilekçesi ile duruşmanın ileri bir saate ertelenmesine ilişkin mazeret talebinde bulunduğu ve mazeretine ilişkin belgeleri de dosyaya sunduğu anlaşılmakla; sanık müdafisinin mazeret talebinin yerinde görülmeyen gerekçeyle reddine karar verilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 Sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7260, Karar No: 2011/13221, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7260 E.  ,  2011/13221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 06.03.2000-30.06.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.5.2008 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşen işçilik alacaklarına ilişkin 19.2.2008 tarih ve 2006/352 Esas, 2008/34 Karar sayılı kararına göre ... ve ... isimli işverenlerin davalı ... Kutsan Oluklu Mukavva Kutu ve Kağıt Sanayi AŞ'ye işçi temin ettikleri ve davacının bu işverenler ile yaptığı hizmet sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davalı şirketin davacının gerçek işvereni olduğu anlaşılmasına göre, davalı Kurumun ve davalı ... Kutsan Oluklu Mukavva Kutu ve Kağıt Sanayi AŞ'nin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ... Kutsan Oluklu Mukavva Kutu Ve Kağıt San A.Ş. Yükletilmesine 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1137, Karar No: 2011/10510, Tarih: 19.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1137 E.  ,  2011/10510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/11/2009 tarih ve 2008/253-2009/696 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait taş fabrikasının davalı nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 16.11.2007 tarihinde meydana gelen aşırı yağmur neticesinde fabrikanın binası ve bahçesinde hasarlar meydana geldiğini, davalının eksper incelemesi yaptırdığını ancak ödeme yapmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL'nin 19.11.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, 05.10.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 56.100 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, eksper raporu sonrasında 78.900 TL gerçek zararın ödendiğini, modeller ve kalıpların poliçeye göre teminat dışı olduğunu, kamyon lastiklerinin de sigortalanabilir kıymet olmadığı için teminat dışı olduğunu, peyzaj ve çevre düzenlemesine ilişkin talebin de kapsam dışı olduğunu, sigorta genel şartlarında bu hususların belirtildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında yangın sigorta poliçesi düzenlendiği, aşırı yağmur nedeniyle davacının fabrikası ve bahçesinde hasarlar meydana geldiği, poliçede bina, temeller, demirbaşlar ve makine teçhizatı yönünden sel ve su basması için teminat verildiği, davalının toplam 78.900 TL ödeme yaptığı, fazla ödemeyi kabul etmediği, TTK. 1283. maddesine göre sigorta değerinin mutabakatlı kıymet esasına göre düzenlenmediği, sigorta poliçesi üzerinde eksik sigorta klozunun dercedildiği, bu nedenle rizikonun gerçekleştiği tarihte sigorta bedeli ile sigorta değerinin birbirine eşit olmadığı, TTK. 1288. maddesi uyarınca noksan sigorta tatbikinin uygulanacağı, bina hasarının eksik sigorta uygulaması nedeniyle %2 indirim ve sovtaj nedeniyle yapılan indirimler düşüldüğünde 72.000 TL olduğu, makina teçhizatında gerçek zararın bu indirimler yapıldıktan sonra 48.000 TL olduğu, demirbaş hasarının 15.000 TL olduğu, dolayısıyla toplam zararın 135.000 TL olduğu, davalı tarafından yapılan 78.900 TL'lik ödeme düşüldüğünde 56.100 TL tazminat istenebileceği gerekçesiyle bu miktarın 05.04.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 708,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/436, Karar No: 2019/14933, Tarih: 26.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/436 E.  ,  2019/14933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... köyü 104 ada 55, 64 ve 66 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin hükümde açıkça gösterilmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 14.02.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 07.07.2015 tarihine, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Kamulaştırma bedeline ilişkin 3. bendinde yazılı (tespitine) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (bozma öncesi tespit edilen toplam 101.711,86 TL bedele 14.02.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 07.07.2015 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen bedelden, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan 60.102,46 TL fark bedele ise 14.02.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)4 nolu bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bozma sonrası tespit edilen 60.102,46 TL fark bedelin karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar kesinleştikten sonra davalıya ödenmesine)cümlesinin eklenmesine,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.