muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/455, Karar No: 2024/5648, Tarih: 12.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/455 E.  ,  2024/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1025 E., 2023/1430 K.

DAVA TARİHİ: 01.04.2021

KARAR: Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/111 E., 2022/379 K.

Taraflar arasındaki inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının annesi olan ... ...'ın dava konusu Adana ili,... ilçesi, ... Mahallesi, 10844 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki 78/11861 payı 1997 yılında kendisine ait olan birikimlerle satın almak için davalı olan eşi ...'a şifahen ve resmi olmayan şekilde yetki verdiğini, davalının bu temsil yetkisini kötüye kullandığını, yetkisiz temsilci olduğunu, dava konusu taşınmazı davacının annesine devredeceği vaadiyle kendi üzerine tescil ettirdiğini, davacının müteveffa annesinin davalı tarafından hataya ve hileye düşürüldüğünü, açıklanan bu sebeplerle dava konusu taşınmazın davalı adına yapılan tescilinin iptal edilerek taşınmazın davacının annesi müteveffa ... ... adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; taşınmazı ... Gök isimli kişiden aldığını, ücretini kendisinin ödediğini, dava konusu taşınmazı 24 yıldan beri iyi niyetli olarak kullandığını, 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu belirterek davacının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davasının reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafın inançlı işlem iddiasını ispatlayacak nitelikte yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge sunmamış olduğundan inançlı işlem iddiasını ispatlayamadığı, yine dava konusu taşınmazın davalı adına tescil edilmesi işleminin yolsuz tescil niteliğinde olduğu da ispatlanamadığı sonuç ve kanaatine varılmış, davacının yemin deliline dayanmadığı görülmekle, davacı tarafa yemin delili hatırlatılmayarak açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın inanç sözleşmesine dayalı olarak açılmadığını, davalı ...'ın müteveffa muris ...'ya, erkek kardeşinin ve ailesinin elden vermiş olduğu meblağlar, düğünde kendisine takılan ziynetleri, örgü ve el işiyle biriktirdiği kazançları ve yastık altı birikimleri alarak dava konusu taşınmazı satın almak için şifahen ve resmi olmayan şekilde yetki verdiğini, davalı Lütfi'nin de ...'nın okuma yazma bilmemesini fırsat bilerek bu temsil yetkisini kötüye kullandığını, başka bir ifadeyle yetkisiz temsilci eylemiyle dava konusu taşınmazı kendi üzerine tescil ettirdiğini, müteveffa ...'nın taşınmazın kendisi adına alındığını düşündüğünü ve adına bir an önce tescil ettirmesini istediğini, yerel mahkemenin hukuki nitelendirmeyi yanılgılı olarak "inanç sözleşmesi" olarak değerlendirip hüküm kurmasının hukuka aykırı olduğunu, davalı Lütfi'nin dava konusu taşınmazı muris ...'ya tekrar devredeceği vaadi ile hata ile hileye düşürmek suretiyle kendi üzerine aldığını, bu hususun tanık beyanları ile açıkça ispat edildiğini, hata ve hile eylemlerinin ispatının tanık dahil her türlü delille mümkün olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesine ait kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 05.02.1947 tarihli ve 1945/20 Esas, 1947/6 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4011, Karar No: 2019/13220, Tarih: 25.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4011 E.  ,  2019/13220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu kasten işlenebilen suçlardan olup, failin kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla hereket etmesi gerekir.

TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu da kasten işlenebilen suçlardan olup, suçun temel şeklinin takibi şikayete bağlı ve vazgeçmeyle düşen suçlardandır.

Mala zarar verme suçunun nitelikli hâllerinin düzenlendiği 152. maddenin 2. fıkrasının a) bendine göre, fiilin “yakarak, yakıcı veya patlaıycı madde kullanarak” işlenmesi hâlinde, ... verilecek ceza bir kat artırılır ve re’sen takibat yapılır.

Ancak; hükmün gerekçesinde de “Bu nitelikli hâllerin kabulünde, mala zarar verme suçunun işleniş şeklinin ortaya çıkardığı tehlikeli durum gözönünde bulundurulmuştur.” denilerek yakma suretiyle işlenen mala zarar suçunun nitelikli hâl oluşturduğunun kabul edilebilmesi için bu fiilin işlenmesi dolayısıyla kamu güvenliği bakımından somut bir tehlikenin ortaya çıkması gerekir. Diğer bir ifadeyle salt yakma fiilinin nitelikli hâl olarak kabulü mümkün değildir.

Suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında bir arkadaş meselesi yüzünden anlaşmazlık bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdurun okuluna giderek konuşmak için çağırdığı, mağdurun korkup müdür yardımcısının odasına gitmesi üzerine mağdurun sınıfına girdiği ve mağdura ait kitapları ile çantasını alarak sınıf arkadaşlarına hitaben ‘‘Ona söyleyin, eşyaları bende, gelip parkta alsın’’ diyerek okuldan ayrıldığı ve ... Park’ına gittiği, mağdurun gelmemesi üzerine suça konu eşyaları yakıp parçaladığı, SSÇ’nin başlangıçtan itibaren yarar sağlamak maksadıyla hareket etmediği, suça konu eşyaları zarar verme amacıyla bulunduğu yerden alıp yaktığı olayda kamu güvenliği açısından somut bir tehlikenin ortaya çıkmaması nedeniyle TCK’nın 151/1. maddesi kapsamında mala zarar verme suçunun oluştuğu, mağdur ve müştekinin 23.06.2015 tarihli oturumda şikayetten vazgeçmeleri nedeniyle TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği hâlde, nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1) Suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu gözetilmeden hatalı uygulama ile aynı kanunun 142/1-a. maddesi sevkiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1) Suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu gözetilmeden hatalı uygulama ile aynı kanunun 142/1-a. maddesi sevkiyle hüküm kurulması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulandıktan sonra aynı kanunun yaş küçüklüğü nedeniyle indirim halini düzenleyen 31. maddesinin ve bunun akabinde etkin pişmanlık hükümlerini içeren aynı kanunun 168. maddesinin uygulanması gerekirken, 61. maddeye aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13813, Karar No: 2012/4530, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13813 E.  ,  2012/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, Kredi Kartı Sözleşmesini garantör sıfatıyla imzalayan davalı hakkında başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptalini talep etmiştir.

Davalı açılan davayı kabul etmediğini, garantör olarak yazılan yerdeki imzaların kendisine ait olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece alınan Adli Tıp raporuna göre, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı, borca itiraz yanında, 18.03.2009 tarihli Kredi Kartı Başvuru Formundaki garantör kısmındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, "kredi kartı başvuru formundaki davalıya atfen atılı imzanın, teşhise götürecek önemli karakteristik materyal ve yazı unsuru içermeyen tersimi basit, taklidi kolay imza olması nedeniyle aidiyetinin ... ... eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediği..." şeklinde açıklanmış ise de, imza incelemesinde medar-ı tatbik imzaların tümünün 18.03.1999 tarihli kredi kartı sözleşmesinden daha sonraki imzalar olduğu anlaşılmaktadır.

HMK'na göre, davalının kredi kartı sözleşmesinin akdinden önceki evrede resmi merciler huzurunda atılmış medar-ı tatbik imzaları araştırılıp, belgelerin asılları dayanak yapılarak uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor sonucunda varılacak uygun neticeye göre bir karar verilmesi gerekirken sözleşme tarihinden önceki medar-ı tatbik imzaları getirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2654, Karar No: 2020/417, Tarih: 11.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/2654 E.  ,  2020/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık yönünden beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’yi nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında ise maktul ...’yi kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin katılanlar ... vekili ile katılan ... vekilinin temyizleri üzerine yapılan incelemede;

Katılanlar ... vekili Av. ... tarafından UYAP sistemi üzerinden 26.09.2018 tarihinde il dışında bir mahkemede şahitli duruşmasının bulunduğu gerekçesiyle ve duruşmanın bir başka güne ertelenmesi istemiyle mesleki mazeret dilekçesi gönderildiği, 27.09.2018 tarihli duruşmada ise bu mazeret dilekçesinin okunmadığı ve talep ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, CMUK’un 326/2. maddesi uyarınca dava katılanlar ve vekilinin yokluklarında bitirilebilecek olsa da, bu sıfatı almış olan katılanların CMK’nin 234 vd. maddelerinde belirtilen haklarını kullanmalarına engel teşkil edecek nitelikte katılanlar vekilinin mazeret dilekçesi hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle

tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, Üye ...’in hükmün onanması gerektiğine dair karşı oyu ve oy çokluğu ile 11/02/2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle

tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, Üye ...’in hükmün onanması gerektiğine dair karşı oyu ve oy çokluğu ile 11/02/2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Maktul ...’yi kasten öldürmekten sanıklar ... ve Mustafa hakkında Denizli İkinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada, her iki sanığın da CMK'nin 223/2-e maddesi gereği delil yetersizliğinden beraatlerine dair verilen kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesince taraf konumundaki Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmediğinden bahisle usul yönünden bozulması üzerine yerel mahkemece yapılan ikinci yargılamada bozma kararına uyulduğu, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına,sanıklara ve katılanlar vekilini duruşma gününün tebliğ edildiği katılanlar vekilinin mesleki mazeret dilekçesi vererek duruşmanın başka güne tarihini talep ettiği, ancak mahkemece katılanlar vekilinin talebinin mesleki mazeret dilekçesini hiç dikkate almaksızın ve bu konuda herhangi bir karar vermeksizin yargılamaya devam ederek her iki sanığın da CMK'nin 223/2-e maddesi gereği delil yetersizliğinden beraatlerine karar verildiği, kararın katılanlar vekilince mesleki mazeretlerinin kabul edilmeyip bu konuda herhangi bir karar verilmediği ve haklarını kısıtlanmış olduğu olduğundan bahisle temiz edildiği, Dairemiz çoğunluğunca katılanlar vekilinin haklarını kullanılmasına engel teşkil edecek şekilde dinlenmeksizin dosyada karar verildiği gerekçe gösterilerek yerel mahkeme kararı ikinci defa usulen bozulmuş olup yerel mahkemece yapılan usuli eksikliğin CMK'nin 289. maddesindeki mutlak bozma nedenlerinden birini oluşturmadığı, dosya kapsamından katılan tarafın bir hakkının kısıtlandığının anlaşılması halinde bunun esastan bozma nedeni yapılması halinde bu usuli eksikliğin de bozma sebebi olarak eklenebileceği ancak dosyanın esasına girmeksizin sadece bu nedenin bozma nedeni yapılmasının yargılamanın temel ilkelerinden usul ekonomisi ilkesine aykırı olduğunu sırf bu nedenle 2012 yılında işlendiği iddia olunan bir suçun yargılamasının yargılama süresinin daha da uzatılmış olacağını düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun yerel mahkeme kararını usulden bozan kararına katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de katılan bir taraf konumunda olup tali iddia makamı niteliğindedir,tanık dinletebilir,bilirkişi incelemesi yaptırabilir ve verilen kararı temyiz etme hakkına sahiptir. Ancak CMK hükümleri gereğince katılma talebinde bulunmak duruşma gününü ertelenmesine neden olmaz ve yine süreli işlerin katılma nedeniyle ertelenmesi söz konusu değildir.Dosya kapsamına göre hakları zayi edilmiş olan katılanların bu haklarını talep etmeleri halinde Yargıtay tarafından karar bozulmak suretiyle yapılan hak ihlalinin telafisi de pekala mümkündür.

Somut olaya gelince tüm dosya kapsamı incelendiğinde katılanlar vekili dosyanın birinci usuli bozmadan önceki yargılamanın birinci duruşmasından son duruşma olan 8 duruşmaya kadar tevsii tahkikat anlamında sadece olay mahallinde keşif yapılmasını (birinci duruşmada) talep etmiş ve bu talebi de yerel mahkemece gerekçeli olarak reddedilmiştir. Toplam 8 duruşma süren ilk yargılamada katılanlar vekillinin sadece Adli Tıp Kurulu Genel Kurulundan gelen rapora karşı bu raporu kabul etmeyen bir beyanlarda bulunduğu başkaca herhangi bir tevsii tahkikatın talebinin olmadığı görülmüştür.

Sanıklar hakkında ilk kararın (beraat kararı) temyizi ile Aile Bakanlığının dosyadan haberdar edilmesine dayanan birinci usulü bozma kararından sonra yine katılanlara duruşma günü bildirilmiş ve bunun üzerine duruşmadan haberdar olan katılanlar vekili verdiği mesleki mazeret dilekçesinde ikinci bir duruşmaya katılabilmek için dosyanın duruşma gününün ertelenmesini talep etmiştir.Ancak mahkemece verilen bu mazeret dilekçesi sehven görülmemiş olacak ki böyle bir talep zapta geçmemiş ve bu konuda hiçbir karar verilmemiştir. Yargıtayın birinci bozma ilamından sonra bu bozma ilamına uyulup yapılan ikinci yargılamada tarafların tamamına bozma ilamı tebliğ edilmiş ve tek duruşmada sanıkların beraatlerine yeniden karar verilmiştir.

Katılanlar vekilince verilen bu ikinci beraat kararına karşı sunulmuş olan temiz dilekçesinde mesleki mazeret taleplerinin dikkate alınmadığını, bu nedenle bozmaya karşı beyanda bulamadıklarını, tevsii tahkikat taleplerinin de alınmadan yokluklarında karar verilmesinin hak kaybına neden olduğunu belirterek yeniden bozma talebinde bulunmaktadır .

Ceza Muhakemesi Kanununda katılanın davanın tarafı olduğuna dair herhangi bir tereddüt yoktur ve yine katılanlara duruşma gününün bildirilmesi de bu kapsamda zorunludur,dosyada katılanlara duruşma günü bildirilmiş ve duruşmadan haberdar olmuşlardır. O halde mahkemenin usul yönünden tebligat yapmama gibi bir eksikliği yoktur. Ancak katılanlar vekilinin mesleki mazeret dilekçesinde belirttiği üzere tevsii tahkikat talepleri ve bozmaya karşı diyeceklerin sorulması hususları yerine getirilmemiştir. Bu eksiklikler CMK'nin 289. maddesi gereği mutlak bozma sebeplerinden olmayıp gerçekten hak kaybının söz konusu olması halinde katılanlar vekilince verilecek temyiz dilekçesinde belirtildiğinde zaten bu husus Yargıtay tarafından da pekala dikkate alınarak gerekirse dosyadaki karar bu eksiklikler ve hak kaybı nedeniyle bozulabilir.

Dosya kapsamı incelendiğinde katılanlar vekilinin tüm yargılama boyunca mahkemece gerekçeli olarak reddedilen keşif yapılması talebi dışında yoplam 8 duruşmada hiçbir tevsii tahkikat talebi olmayıp, mahkemenin ilk kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde de bu keşifin yapılmamış olması ve alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporunun karar vermeye yeterli olmamasından bahsedilerek bozma kararı verilmesi istenmiştir. Tüm bu belirlemeler dikkate alındığında yerel mahkemece yapılan her usuli işlem eksikliğinin bozmaya sebebiyet vermemesi gerektiğini dosyada katılanlar tarafından tevsii tahkikat taleplerimiz sorulmadı deniyor ise de olayın üzerinden 8 yıl gibi uzun bir süre geçmesine ve 8 duruşma devam etmesine rağmen katılanlarca bildirilmeyen bir hususun bulunduğu, ancak katılanlar vekilinin mazeretinin kabul edilip ertelenerek bu husus kendisinden sorulmadan karar verildiğinden bahisle ikinci kez esasa girilmeden usul bozması yapılmasının doğru olmadığını, katılanlar vekilinin temiz dilekçesinde pekala tevsii tahkikat taleplerinden bahsedebileceğini düşündüğünden (katılanlar vekilinin en son temyizinde böyle bir tevsii tahkikat talebi yoktur) aynı dosyanın ikinci kez usul yönünden bozulmaması gerektiğini, eğer esastan yapılacak incelemede herhangi bir bozma nedeni var ise katılan vekilinin mazeret talebinin kabul edilmemesinin dek bozma nedeni olarak eklenebileceğini düşündüğümden Dairemizin usul yönünden ikinci kez bozma kararına katılmıyorum. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2014/871, Karar No: 2014/22668, Tarih: 20.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/871 E.  ,  2014/22668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM :Sanık ... hakkında hükümlülük ve erteleme

Sanık ... hakkında beraeat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Hazine vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

1- Dosya içinde bulunan ... Belediye Başkanlığının ve ... Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu ... köyü 52 parselin ... Belediyesinin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla ... Mahallesi sınırları içine ve 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla parselin bir kısmının imar planının uygulama alanına alındığının ve teknik bilirkişi raporunda da sanığın evinin imar planı dışında kaldığının belirtilmesi karşısında; suça konu yerin Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak, taşınmazın Belediye sınırları içinde olduğunun anlaşılması durumunda TCK.nun 154/2. maddesinin uygulanamayacağı cihetle, TCK.nun 184 ve 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de; sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, TCK.nun 51/7. madde ve fıkrasına aykırı biçimde cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutularak infaz edileceğinin bildirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.