muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3190, Karar No: 2024/10616, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3190 E.  ,  2024/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/212 E., 2023/153 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, hüküm tarihinde cezaevinde bulunan sanığa hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263 üncü maddesi gereğince cezaevinde bulunan sanığın bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceği yazılmayarak ve temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın kanun yoluna başvurmada yanıltıldığı anlaşılmakla, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebi, sanığa alt sınırdan ceza verilerek indirim maddelerinin uygulandığına ve kamu zararı giderilmemesine rağmen verilen hapis cezasının ertelendiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebebi, verilen adlî para cezasını cezaevinde olması nedeniyle ödeyemediğine ve

cezaevinden çıktıktan sonra kamuya yararlı bir işte çalışmak istediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 21.08.2013 tarihinde kolluk kuvvetlerince Tutak Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/93 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan yol uygulamasına .... plakalı yolcu otobüsünün geldiği ve araç durdurularak yapılan aramada, araçta muavin olarak çalışan sanığa ait bagajdaki poşette toplam 355 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, ticari amacının olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak,

Ancak,

Mahkemece 12.09.2023 tarihli hüküm celsesinde Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/7999 Esas, 2022/14428 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde, incelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 21.08.2013, iddianame düzenleme tarihinin 27.08.2013 olduğu; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında, temyiz edilmesi üzerine 26.02.2019 tarihinde kesinleşen Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/376 Esas, 2013/705 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 17.08.2013, iddianame düzenleme tarihinin 12.09.2013 olduğu; yine Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/493 Esas, 2013/643 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 30.06.2013, iddianame düzenleme tarihinin 03.10.2013 olduğu,

Anılan dosyalarda sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, eylemlerinin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi ve kesinleşmiş cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13810, Karar No: 2015/10612, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13810 E.  ,  2015/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2015

NUMARASI : 2015/1670-2015/1769

Vesayet hukukuna ilişkin davada Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk ve Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “H. Mah. Yıkıkkaya Sok. No:82/1 Sur/DİYARBAKIR” olduğu gerekçesiyle, Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesince de, dava dilekçesinde kısıtlı adayının adresinin “Talatpaşa Mah. 1038 Sok. Esenyurt/İSTANBUL” olarak gösterildiği ve sağlık raporunun İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesine ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de; mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile ile araştırma yapılması, kısıtlı adayının açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4500, Karar No: 2007/6953, Tarih: 10.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4500 E.  ,  2007/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Somut olayda dayanak ilamın kesinleşme tarihi 07.08.2005 olup ve şikayete konu hesap tablosunun düzenlendiği 01.01.2005 tarihinde henüz ilam kesinleşmediğine göre, kamulaştırma alacağına ilamda faiz başlangıç tarihi olarak belirlenen 07.11.2000 tarihinden hesap tablosunun yapıldığı 01.01.2005 tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi uyarınca yasal faiz hesaplanması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise ilamın kesinleşme tarihinin 18.07.2003 olarak kabul edilerek bu tarihe kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi faiz oranları ve Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/41 E. 2004/4 K. sayılı kararı ile iptal edilmesine rağmen 01.04.2003-18.07.2003 dönemi için 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesinde düzenlenen faiz oranına, 18.07.2003 tarihinden itibaren ise kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranlarına göre hesaplama yapıldığı tesbit edilmiş olup bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken bu ilkelere uygun olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12232, Karar No: 2016/6164, Tarih: 14.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12232 E.  ,  2016/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki sıfatıyla duruşmada dinlenen ve suçtan zarar gören ... Müdürlüğü'nde arıza teknisyeni olarak çalışan ...'in anılan kurumu temsile yetkisi olup olmadığının anlaşılamaması karşısında; öncelikle ...'in ... Müdürlüğü'nü temsile yetkisinin bulunup bulunmadığının araştırılması ve temsile yetkisinin bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, suçtan zarar gören sıfatıyla ... Müdürlüğü'ne gerekçeli karar tebliğ edilerek tebellüğ belgesinin ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra dairemize gönderilmesinin sağlanması amacıyla dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18631, Karar No: 2013/20056, Tarih: 05.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18631 E.  ,  2013/20056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesidir.

506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresi olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşulların gerçekleşmesi, sözü edilen haktan yararlanmak için tek başına yeterli olmayıp, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır. Yasa’nın açık hükmü ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da bu doğrultuda olduğu gibi; 3395 sayılı Yasa’ya ilişkin tasarının Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görüşülmesi sırasında, zehirli gaz

ve maddelerle çalışan başka iş kollarının da bulunduğuna işaret edilerek orada çalışanlara da aynı hakkın tanınması yönündeki öneri, konunun hazırlık çalışmasını gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20.06.1987 günlü, 121, Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

ve maddelerle çalışan başka iş kollarının da bulunduğuna işaret edilerek orada çalışanlara da aynı hakkın tanınması yönündeki öneri, konunun hazırlık çalışmasını gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20.06.1987 günlü, 121, Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

Bundan başka, ... 1. İş Mahkemesi'nce, sözü geçen ek maddenin alt bentlerinde yazılı koşullarla çalışan sigortalılar arasında eşitliğin sağlanması amacıyla, bu hakkın belirli işkollarına özgü biçimde ve sınırlıolarak verilmesine yol açan I, II, III ve IV. bentlerin işkolunu belirleyen ibarelerinin iptali istemiyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de, Anayasa Mahkemesi, 02.05.1989 tarihli, 1988/51 E., 1989/18 K. sayılı kararında, “...anılan bent hükümlerinde, Milli Savunma Bakanlığı'na bağlı işyerlerinde çalışan sigortalıların yer almaması, belli sigortalılara hak tanıyan ve özü bakımından Anayasa'ya aykırı bulunmayan hükmün iptalini gerektirmez. Kaldı ki, diğer sigortalıların, bu haktan yararlanmaları doğrultusunda her zaman yeni düzenlemeler yapılabilir. Anayasa Mahkemesi'nden, ancak Anayasa'ya aykırı olan bir yasa hükmünün uygulama alanından kaldırılmasını sağlamak için iptal kararı istenebileceğine, özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kural, uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceğine göre; bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesi Anayasa'ya uygun ve tutarlı bir tasarruf olacaktır.” gerekçesinden hareketle, itiraz konusu hükmün Anayasa'ya aykırı bulunmadığı ve itirazın reddi gerektiği sonucuna varmıştır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 01.10.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı toz maskesi kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının yaptığı işin gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığının tespiti için işyerinde çalıştığı bölümde teknik aletlerle gaz ölçümü yapılmamıştır.

Kabule göre de; davacının, SGK'dan alınan hizmet cetvelinde davalı işverenin işyerindeki çalışma süresi ve bu süreye isabet eden itibari hizmet süresi belirlenmeden, infazı kabil olmayacak şekilde sadece davacının itibari hizmetten yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden, davacının, işyerinde çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli; çalışan sayısı, işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri göz önünde bulundurularak, işyerinde keşif yapılıp, gaz ölçümü yaptırarak, tütün eksperi ve işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.’ye iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10784, Karar No: 2021/2537, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10784 E.  ,  2021/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedel derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. paragrafının tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 81.360,00 TL kamulaştırma bedelinden 3'er aylık vadeli hesaba yatırılan 33.600,00 TL ve nemasının davalılara derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, fazla yatan 4.080,00 TL’nin ise davacı kuruma iadesine) ibaresinin yazılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2451, Karar No: 2016/2914, Tarih: 24.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/2451 E.  ,  2016/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemenin bozmadan önceki kararında suça sürüklenen çocuk ... hakkında sonuç olarak 7300 TL. adli para cezasına, diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 4800 TL. adli para cezasına hükmedildiği gözetilmeden CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki 2800 TL. fazla olarak hesaplanan adli para cezası ile diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında fazla olarak hesaplanan 1860 TL. adli para cezalarına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “ suça sürüklenen çocuk ... hakkında sonuç cezanın 7300 TL. adli para cezası, diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki sonuç cezaların 4800 TL. adli para cezası olarak tespitine, infazın bu miktar cezalar üzerinden yapılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.