muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20472, Karar No: 2022/12370, Tarih: 17.10.2022

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı olarak gösterilen kişinin gerçekte olup olmadığının belirlenemediği, davanın taraf(hak) ehliyetine sahip olana açılabileceği de nazara alındığında ilk derece mahkemesi tarafından davalı olarak gösterilen kişinin gerçekte var olup olmadığı ispatlanamadığından pasif husumet yokluğundan, bir başka deyişle taraf ehliyeti sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, dava dilekçesinin davalının iş yeri adreslerine tebliğe çıkarıldığı ancak tebliğ edilemediği, Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü tarafından davalı ...’e ait herhangi bir bilginin olmadığının bildirildiği, dava konusu haberlerin yayınlandığı gazeteye ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından haber tarihleri itibarıyla ... adında bir çalışanının olmadığının anlaşıldığı, son olarak dava konusu haberlerin yayınlandığı gazeteden eser sahibinin kim olduğunun sorulduğu, gazete tarafından verilen 21/06/2017 tarihli cevapta gazetelerde isimsiz ya da takma adla haber yayınlanmasının bilinen bir uygulama olduğu, doktrinde anonimlik hakkı denilen takma adla veya imzasız yayınlanmış eserlerin eser sahibini açıklamama hakkının sorumlu müdüre tanınmış bir hak olduğunu, isimsiz ya da takma adla kaleme alınan bir eserin sahibinin açıklanmasının istenilmesinin Basın Kanunu’na aykırı olduğu, isimsiz ya da takma adla kaleme alınan eserin sahibinin kimlik ve adres bilgilerinin şirket kayıtları arasında bulunmadığı, şirket kayıtlarında ... isimli bir personellerinin de olmadığının bildirildiği, bunun üzerine mahkemece davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5187 sayılı Basın Kanunu’nun “Cezai sorumluluk” başlıklı 11. maddesinin ikinci fıkrasında “Süreli yayınlar ve süresiz yayınlar yoluyla işlenen suçlardan eser sahibi sorumludur” şeklinde; aynı kanunun “Haber kaynağı” başlıklı 12. maddesinde “Süreli yayın sahibi, sorumlu müdür ve eser sahibi, bilgi ve belge dahil her türlü haber kaynaklarını açıklamaya ve bu konuda tanıklık yapmaya zorlanamaz” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Yine Basın Kanunu’nun “Hukukî sorumluluk” başlıklı 13. maddesi “Basılmış eserler veya internet haber siteleri yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Bu hüküm, süreli veya süreli olmayan yayınlarda yayın sahibi, marka veya lisans sahibi, kiralayan, işleten veya herhangi bir sıfatla yayımlayan, yayımcı gibi hareket eden gerçek veya tüzel kişiler hakkında da uygulanır. Tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Zararı doğuran fiilin işlenmesinden sonra yayının her ne surette olursa olsun devredilmesi, başka bir yayınla birleştirilmesi veya sahibi olan gerçek veya tüzel kişinin herhangi bir surette değişmesi halinde, yayını devir alan, birleşen ve her ne surette olursa olsun yayın sahibi gibi hareket eden gerçek ve tüzel kişiler ve anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde üst yönetici, bu fiil nedeniyle hükmedilecek tazminattan birinci ve ikinci fıkrada sayılanlarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan kanun maddelerine göre süreli yayın sahibi, sorumlu müdür ve eser sahibinin haber kaynağını açıklama yükümlülüğü bulunmadığı gibi bu kişiler haber kaynağını açıklanamaya ve bu konuda tanıklık yapmaya zorlanamaz. Ancak bu hak eser sahibinin kim olduğunun tespit edilemediği durumlarda süreli yayın sahibi ve sorumlu müdüre tanınmamıştır. Zira Basın Kanunu’nun 11. maddesi ile 13. maddesinde basın yoluyla işlenen suçlar ile meydana gelen maddi ve manevi zararlardan ilk olarak eser sahibi sorumlu tutulmuştur.

Şu durumda; Basın Kanunu’nun 13. maddesi gereğince dava konusu haberler nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi zararlardan eser sahibinin sorumlu olduğu, söz konusu haberlerin yapıldığı Yeni Akit gazetesinin eser sahibini bildirmesi gerektiği, mahkemece gerekirse dava konusu haberlere ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılmış bir soruşturma ya da açılmış bir ceza davası olup olmadığı da araştırılarak eser sahibinin kim olduğunun tespit edilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönler gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/5832, Karar No: 2018/12074, Tarih: 27.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5832 E.  ,  2018/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 06.02.2018 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı ... İşletme Müdürlüğü vekili Av. ...ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/23626, Karar No: 2013/25336, Tarih: 23.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/23626 E.  ,  2013/25336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, kısa kararda “davanın kabulü ile, davacı ...'in 01/10/1967 - 02/10/1967 tarihleri arasında davalı ...'a ait iş yerinde 1 (bir) gün çalıştığının tespitine,” karar verildiği, gerekçeli kararda ise, “davanın kabulü ile, 1-Davacı ...'in 01/06/1967-02/06/1967 tarihleritarihleri arasında davalı ...'a ait iş yerinde 1 (bir) gün çalıştığının tespitine,” şeklinde hüküm kurularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14250, Karar No: 2012/8560, Tarih: 06.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14250 E.  ,  2012/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.4.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 6.4.2012 günü temyiz eden davalı M. D. vekili Av. F. Y. geldi. Karşı taraf davacı G. D.n ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu 26.06.2003 doğumlu E.'ın uzun süredir baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece uzman incelemesi de yaptırılarak deliller hep birlikte değerlendirilmek suretiyle velayet hakkında düzenleme yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Müşterek çocuk dava süresince baba yanında kaldığı halde, bu yön gözetilmeden dava tarihinden itibaren çocuk yararına tedbir nafakasına hükmolunması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazları yönünden hükmün yukarıda 1 nolu bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin G.'dan alınıp M.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2012 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2013/30165, Karar No: 2015/1860, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/30165 E.  ,  2015/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve ....kararı gereğince bozma sebebidir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, hüküm altına alınan ihbar tazminatı miktarı 282,51 TL olarak yazılmasına rağmen, gerekçeli karardaki hüküm fıkrasında 2.082,51 TL olarak yazıldığı anlaşılmakla; kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma sebebine göre taraflasın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/28057, Karar No: 2017/8858, Tarih: 25.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/28057 E.  ,  2017/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde davacının sendikaya üye olduğu belirtilerek üye kayıt fişinin ek1 adı altında sunulduğunun belirtildiği ancak davacının üye kayıt fişinin sunulmadığı, mahkemece sendikaya yazılan yazı sonrası sendikanın 19.11.2014 tarih 2014/1497 sayılı yazısında davacı ...’ın sendikaya üye olduğu belirtilerek “….üye formu ektedir (Ek-1).” şeklinde cevap verildiği ancak ekinde davacının üye kayıt fişinin bulunmadığı anlaşıldığından ilgili ... – İş Sendikasına davacının sendika üyesi olup olmadığı, sendika üyesi ise üye kayıt fişinin eklenerek gönderilmesi yönünde yazı yazılarak gelecek cevapla birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/05/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14233, Karar No: 2017/75, Tarih: 16.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14233 E.  ,  2017/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı ...12.2015 tarihli dilekçe ile; borçlu olan ... hakkında icra takibi başlattıklarını, takib sırasında ...'in öldüğünü, mirasçılarının da mirası reddettiklerini belirterek, TMK'nın 612. maddesine göre ...'in terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP'tan alınan nüfus kayıtlarına göre, terekesi iflas hükümlerine göre tasfiyesi istenen murisin yerleşim yerinin ... ili, ... ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise miras bırakan ...'in terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyesinin talep edildiği, miras bırakanın en yakın yasal mirasçıları olan eşi ve çocukları tarafından mirasının reddine ilişkin davanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı ve reddi miras kararının bu mahkemedeki özel kütüğe kaydedildiği...miras bırakanın terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyesi hususundaki davanın da, miras bırakanın en yakın yasal mirasçıları tarafından açılan reddi miras davasına bakan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 612. maddesi uyarınca "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir."

Dosya kapsamından, borçlu müteveffa mirasçıları tarafında .... Sulh Mahkemesine başvurarak mirasın reddi talebi sonucunda mahkemece 11.04.2014 tarih ve Özel kütük no 2014/22 sayısı ile murisin tüm mirasçıları olan .. ..., .... ve ...'in mirası redlerine ilişkin talep özel kütüğe kaydına karar verildiği anlaşılmıştır. En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararı veren sulh mahkemesinin re'sen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7677, Karar No: 2016/3342, Tarih: 07.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7677 E.  ,  2016/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'nın keşideci ... ... Tic. A.Ş'nin ortağı ve yönetim kurulu başkanı, sanık ...'nın suç tarihinde genel müdürü, sanık ...'nın ise vekaletname ile şirketi temsile yetkili olduğu, katılan şirket ile aralarındaki ticari ilişki nedeni ile suça konu iki adet çekin posta yolu ile katılan şirkete gönderildiği, bir adet çekin vadesi yaklaşınca sanıklar vadenin uzatılmasını talep edince yeni bir çekin ... tarafından katılan huzurunda tanzim edildiği ve eski çekin yerine ikame olunduğu, vade tarihinde bankaya ibraz edilen çeklerin ödenmemesi neticesinde sanıklar hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan açılan kamu davasında imzaların ... ait olduğunun kabul edlimesine rağmen alınan bilirkişi raporunda ... eli ürünü olmadığının belirlenmesi nedeni ile sanıkların sahte olarak oluşturdukları çekleri kullanarak çek bedellerinin ödenmesinin engellendiğinden bahisle açılan kamu davasının yargılamasında; sanıkların aşamalardaki savunmalarında çeklerdeki imzaların ...'ya ait olduğu yönünde çelişkili ve değişik beyanlarda bulundukları, sanık ...'in müdafii aracılığı ile vermiş olduğu beyan dilekçesinde, her ne kadar bilirkişi raporunda ... numaralı çekteki imzanın kendisine ait olmadığı bildirilmiş ise de, imzanın kendisine ait olduğunu ve diğer ... numaralı çekteki imzanın da bilgisi dahilinde çalışanı tarafından atıldığını belirttiği ... seri numaralı ve 16.600,00 TL bedelli çekin ödemeden men talimatı bulunması nedeni, ... seri numaralı ve 18.336,00 TL bedelli çekin ise yeterli karşılığı bulunmadığından ödenmediği; bunun üzerine suça konu çeklerin icra takibine konu edildiği, iddianame içeriğinden icra dosyalarına sanıklar tarafından itiraz edildiğinin belirtildiği ancak sanıkların savunmalarında borca ve imzaya herhangi bir itirazlarının olmadığının beyan edilmesi karşısında; maddi gerçeğin ortaya çıkartılması bakımından suça konu çekler ile ilgili icra takip dosyalarının celbi ile sanıklar tarafından borca ya da imzaya itiraz edilip edilmediğinin araştırılması ardından, çeklerdeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda sanık ...'in savunmalarında adı geçen ve çeklerden birindeki imzanın ait olduğu iddia edilen çalışanın kim olduğunun sanıktan sorulup tanık olarak duruşmalara çağrılarak beyanlarının alınması ve tüm sanıklar ile tespit edilecek olan çalışanın huzurda yeteri kadar imza ve yazı örneklerinin temini ile daha önceden atılmış resmi kurumlarda bulunan imza örnekleri celbedilerek çekler üzerinde imza ve yazı konusunda bilirkişi incelemesi yapılması ve sanıkların hukuki durumlarının sonucuna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28237, Karar No: 2025/7585, Tarih: 22.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/28237 E.  ,  2025/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/424 E., 2020/647 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracını müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafi, sanık ..., sanık ... ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık ... ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sonuç olarak cezanın "3 yıl 9 ay hapis ve 100,00TL adli para cezası üzerinden infazına" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "3 yıl 9 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile olarak cezalandırılmasına" karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuşsa da bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin 6.paragrafından "cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak "infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden