muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17818, Karar No: 2016/14041, Tarih: 21.11.2016

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibi eşin ve çocuğun gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının toplam %90 kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2953, Karar No: 2023/10730, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2953 E.  ,  2023/10730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/502 E. 2016/28 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istekleri, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eski duygusal arkadaşı olan 13 yaşındaki mağdur çocuğun okuluna giderek, mağdur çocuğu bıçakla tehdit edip kollarından tutarak okulun dışına çıkarttığı, bir süre konuştuktan sonra mağduru bıraktığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur çocuk, aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, özetle, okul bahçesine gelen eski erkek arkadaşı olan sanığın, kolundan tutarak kendisini dışarı çıkarttığını, korktuğu için gitmek zorunda kaldığını, bir süre konuştuktan sonra sanığın yanından ayrıldığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi yerine 119 uncu maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, silahla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve çocuğa karşı gerçekleştirmesi karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri hususu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25580, Karar No: 2013/2063, Tarih: 13.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25580 E.  ,  2013/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1260, Karar No: 2015/7048, Tarih: 10.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1260 E.  ,  2015/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay günü ingiliz uyruklu mağdurenin kuş türlerini inceleme ve halkalama çalışması kapsamında açık arazide dolaştığı sırada çobanlık yapan sanıkla karşılaştığı ve sanığın işaretle cinsel ilişkiye girme isteğini belirtmesi üzerine kaçmak isteyen mağdureyi yakalayıp yere yatırdıktan sonra bıçak zoruyla vajinal yoldan ilişkiye girdiği, mevcut haliyle olayda sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği süreyle sınırlı şekilde mağdureyi alıkoyması eyleminde ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4433, Karar No: 2024/1362, Tarih: 24.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4433 E.  ,  2024/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2006/491 E., 2006/803 K.

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret

İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2006 tarihli ve 2006/491 Esas, 2006/803 Karar sayılı kararı ile, 01.11.2009 tarihli ve 2006/491 Esas, 2006/803 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 23.11.2006 tarihli erteli hapis cezasının sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, kararın temyiz edilmediğinden 01.12.2006 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle 01.11.2009 tarihli ek karar ile, erteli hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, sanığın 11.11.2019 tarihinde bu ek kararın kendisine tebliği ile öğrendiğini belirterek ek kararın kaldırılması talebinde bulunduğu, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince 20.11.2019 tarihli ve 2019/1323 D. İş sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiği, sanık 14.07.2020 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemece 14.07.2020 tarihli ek karar ile, eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa cezaevinde usûlünce 20.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği, 23.07.2020 tarihli eski hâle getirme ve temyiz talebinin İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.08.2020 tarihli ve 2020/932 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği, sanığın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere dosyasına ibraz ettiği 30.05.2022 tarihli dilekçe ile kanun yoluna başvurma hakkı tarafına bildirilmediğinden ve süreyi kaçırdığından bahisle eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1.Sanığın 01.11.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece, hükümlü hakkında verilen erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin 01.11.2009 tarihli ek kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanunun 101/3. maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan ve hükümlünün bu karara yönelik talepleri merciince incelenip neticelendirildiğinden, sanığın 01.11.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2.Sanığın 23.11.2006 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

23.11.2006 tarihinde sanık müdafinin yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 30.05.2022 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde olmayan eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2281, Karar No: 2019/8409, Tarih: 17.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/2281 E.  ,  2019/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... için mahkumiyet, sanık ... için beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın suç tarihinde ... Belediye Başkanı, ...'nın ise harita teknikeri olarak görev yaptıkları, "katılanın 247 ada 3 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarındaki kömürlüklerinin yanında imar yolu bulunduğu, belediye meclisinin 2005/36 sayılı kararı ile bu yolun kapatılmasına, 03/12/2007 tarihinde alınan komisyon raporundan sonra 04/12/2007 tarihinde 53 sayılı belediye meclisi kararı ile bu defa yolun 4 metre olarak açılmasına karar verildiği, kararın 13/12/2007 tarihinde askıya çıkartılıp, 14/01/2008 tarihinde askıdan indirildiği, belediye meclis kararı henüz askıya çıkarılmadan 08/12/2007 tarihinde yıkım işlemi yapıldığı, bu sırada katılana ait kömürlük, bahçe duvarı ve ağaçların yıkıldığı" şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen somut olayda; TCK'nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup, görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için eylemin kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerektiği de nazara alınarak, sanıkların eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturabileceği, bununla ilgili yargılama yapma ve delillerin değerlendirilmesi görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu, bu itibarla görevsizlik kararı verilmesi, diğer taraftan Şarkışla (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/71 Esas sayılı dosyası ile temyize konu bu dosya arasında suç ve sanıklar yönünden şahsi, fiili ve hukuki bağlantı olduğundan davaların birleştirilmesi gerektiği de gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının, sanık ... müdafin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14265, Karar No: 2019/9372, Tarih: 03.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/14265 E.  ,  2019/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile arasında 20.04.2010 tarihinde ... İli ... (...) Toplu Konut Projesi 7. Bölge 62836 ada 1 parsel B1-35 118-1/19 nolu daire için satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre bu dairenin kendisine satıldığını, teslim süresinin sözleşme tarihinden itibaren 24 ay olduğunu, konutun 20.04.2012 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 10.10.2012 tarihinde teslim edildiğini, konutun şeklen teslim edilmesine rağmen oturmaya elverişli olmayıp gerçek anlamda teslim edilmediğini, konutu 10.10.2012 tarihinde sözleşmenin 4, 5, 6 ve 7. maddelerinde yer alan şartlardan dolayı zorunluluk karşısında tutanak imzalayarak teslim aldığını, dairede birçok eksik ve hatalı imalatlar bulunduğunu, blok içinde halen çalışmaların devam ettiğini, dairelere doğalgaz bağlanmadığını, dairelerin kapılarının işçilerin girip çıkması için sürekli açık olduğunu, sıcak su olmadığını, sitede aydınlatma ve güvenlik sorunu olduğunu, çevre düzenlemesi yapılmadığını, daire içinde, blokta ve sitede birçok eksiklikler olduğunu, asansörlerin sorunlu olduğunu, davalı adına muhatap şirket yetkilisinin imzaladığı 2 sayfalık eksik ve kusurlu imalatların var olduğunu, teslim tutanağının altında bu eksikliklerin tamamlanmak şartı ile teslim alındığının belirtildiğini ileri sürerek, sözleşmeye aykırı olarak geç, eksik ve ayıplı teslim nedeni ile uğradığı zararın fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.300,00-TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiş; 11.03.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 5.519,00-TL bedele yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile eksik ve ayıplı iş bedeli olarak 5.519,00-TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu tutarın 1.300,00-TL'lik kısmına dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacının yasal koşulları gerçekleşmeyen kira tazminatı alacağının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile eksik ve ayıplı iş bedeli olarak 5.519,00-TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu tutarın 1.300,00-TL'lik kısmına dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacının yasal koşulları gerçekleşmeyen kira tazminatı alacağının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile, davalıdan satın aldığı dairenin 20.04.2012 tarihinde teslim edilmesi gerekirken, 10.10.2012 tarihinde teslim edildiğini, daire içinde, blokta ve sitede eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu ileri sürerek; geç, eksik ve ayıplı teslim nedeni ile uğradığı zararın tazmini istemiş; davalı, yüklenici firmalara davanın ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiş; mahkemece, davacının geç teslimle ilgili talebinin yerinde olmadığı, eksik ve ayıplı işlere ilişkin alacağının doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde; davacının 10.10.2012 tarihinde taşınmazı teslim aldığı, konut teslim tutanağına davacı ve yüklenici firmanın imzasını taşıyan eksik ve kusurlu işler listesinin eklendiği, davanın 07.02.2013 tarihinde açıldığı, keşif sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan 20.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu konutun yer aldığı binadaki eksik ve kusurlu işlerin 7 kalem altında sayılarak bunların giderilmesi için davacının payına düşen bedelin hesaplandığı, dava konusu dairedeki eksik ve kusurlu işlerin ise 21 kalem olarak belirtilip parasal bedelinin hesaplandığı, gerek açık gerek gizli ayıplar yönünden davacının tespit föyündeki beyanları ile teslim tutanağındaki şerhinin ayıp ihbarı mahiyetinde olduğu, teslim süresi için 30 ay geçmediğinden davacının kira talebinde haklı olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır. Yine, davalının 31.10.2014 tarihli bilirkişi ek raporuna karşı itirazlarını içerir dilekçesi ekinde sunduğu 08.12.2014 tarihli "tutanaktır" başlıklı davacının da imzadan imtina ettiği belgede "... şikayetler yüklenici firmaca giderilmiştir. Hak sahibinin daire içerisinde belirtmiş olduğu şikayet konusu hususlara ilişkin olarak da hak sahibi ile şifahen görüşülmüş olup bahse konu şikayetlerin giderildiğinin teyidi alınmıştır..." açıklamalarının yer aldığı, ek raporun düzenlenmesinden sonra sunulan 08.12.2014 tarihli tutanak dikkate alındığında davacının dava konusu bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı imalat bedellerine ilişkin talebinin yerinde olup olmadığı değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalıdır. O halde mahkemece, 08.12.2014 tarihli tutanak dikkate alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2707, Karar No: 2015/8086, Tarih: 10.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2707 E.  ,  2015/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURDUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2013/442-2014/511

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2014 tarih ve 2013/442-2014/511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalının TR 2009 01032 B sayılı patent belgesinin sahibi olduğunu, müvekkilinin 2004 yılından bu yana üretmekte olduğu ürünün davalı yana ait patent belgesine tecavüz oluşturmadığını ileri sürerek, müvekkili ürününün ve fiillerinin, davalı patentine tecavüz oluşturmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 551 sayılı KHK 149. maddesine göre dava şartlarını yerine getirmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ve davalıya ait kapari ürünleri farklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının kapari ürünlerinin davalıya TR 2009/01032 tescil numaralı patent belgesine tecavüz etmediğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, 551 sayılı KHK'nın 149. maddesi gereğince patent belgesinden doğan haklara tecavüz edilmediğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece 2013/526 Esas, 2014/350 Karar sayılı dosyada alınan bilirkişi esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak anılan dosyada verilen karar, Dairemizin 2014/12694 Esas 2014/19717 Karar sayılı ilamı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun inceleme ve gözlem ile elde edilen bilimsel verilere göre değil, davacı şirketin temsilcisinin beyanına göre hazırlandığı, yapıldığı belirtilen kimyasal analizin ne şekilde yapıldığına ilişkin herhangi bir açıklama içermediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli, bilimsel verilere ve gözleme dayalı, karşılaştırma yapan bir bilirkişi raporu olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Bu itibarla, Dairemizce açıklanan gerekçe ile bozulan 2013/526 Esas, 2014/350 Karar sayılı dosyada alınan bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.