muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/209, Karar No: 2024/3554, Tarih: 06.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/209 E.  ,  2024/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2644 Esas, 2022/1347 Karar

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/426 E., 2019/848 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin meni ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2002 yılında kurulan ve kapı kolu ile menteşe piyasasında yıllardır tanınıp tercih edilen müvekkili şirketin, tescilli “Sofuoğlu” markası ile yurt içinde ve dışında ticari faaliyet gösterdiğini, ürünlerin satışını ambalaj ve kutu içinde gerçekleştirmesi nedeni ile bu kutuların ve ambalajların tüm piyasada tanındığını, davalı şirketin iç ve dış piyasaya yaptığı satışlarda aynı renk, ebat ve yazım karakterlerine sahip ambalaj kutu içinde kapı kolu ürünü satışı gerçekleştirdiğini, davalıya ait iş yerlerinde ve satış yaptığı mağazalarda bu kutuların tespit edilmesi üzerine davalı şirkete ihtarname gönderildiğini, ihtarnameye rağmen davalının ürünleri kullanmaya devam ettiğinin Mayıs 2014 tarihinde tespit edildiğini, kutuların büyüklüklerinin, üstündeki tüm bilgilerin ve renklerinin aynı olduğunu, bu benzerliklerin, markalar farklı olsa dahi marka mevzuatı yönünden ayırt ediciliği ortadan kaldıracak şekilde benzer kabul edildiğini ve markanın ihlaline yol açarak haksız rekabet nedeni ile müvekkilinin zarar görmesine neden olduğunu, belirtilen ürünlerin davalı tarafından dava dışı ...'ya (...) fason olarak yaptırıldığını, söz konusu eylemler nedeniyle müvekkili şirketin özellikle yurt dışındaki satışlarının olumsuz etkilendiğini ileri sürerek, haksız rekabetin meni ile buna yol açan ürünlerin imhasına, 30.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının haksız rekabetinin menine, haksız rekabete yol açan ürünlerin imhasına, müvekkili lehine olan mahkeme hükmünün yurt genelinde yayınlanan gazetede ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin menteşe ve kapı elemanları sektöründe en eski geçmişe sahip kendi tasarımları ve ürünleri olan, buna bağlı portföyü bulunan ve piyasada kalitesini ispat etmiş köklü bir firma olduğunu, 1972 yılından beri menteşe, kapı kolu ve kapı aksesuarları üretiminde de bulunduğunu, sektörün lider firması olduğunu, müvekkilinin, kendisinden sonra kurulmuş ve daha az bilinirliği olan bir firmanın tasarım ve ürünleriyle iltibas yaratma ihtiyacı duymadığını, zaten davanın üretilen ürünlerin tasarımından değil, üçüncü bir firma tarafından her iki firmaya üretilen kutuların karışıklık yarattığı iddiasından kaynaklandığını, bu durumun sebebinin, üretici firmanın kullandığı kalıp tasarım olabileceği gibi davacı firmanın kendisinin de olabileceğini, davacının kullanmakta olduğu kutuların tescilli olmadığını, kutuların tamamının her iki şirket adına tescil edilmiş olmadığını, davanın ilk olarak davacı tarafından açılmış olmasının bu ürünün davacının tasarımı olduğunu ve onun lehine korunacağı anlamına gelmeyeceğini, her iki firmanın kullandığı kutuların "...-..." tarafından tasarlandığını ve üretildiğini, müvekkili şirket tarafından kasten hazırlatılmış iddiasının gerçek olmadığını, ne müvekkili ne de davacı şirketin...’ya tasarım hususunda bir ön tasarım veya talimat göndermediğini, müvekkili şirketin...’nın kapı kolları için hazırlamış olduğu kutunun beğenilip belirli bir süre kullanıldığını, davacı şirketin yurt dışına gönderdiği kutuların müvekkili tarafından tespitinin veya takip edilmesinin mümkün olmadığını, tespit sonucu elde edilen ve dava konusu olmayan diğer firmalara ait tüm kutuların ebatlarının aynı olduğunu, sektörde yaygın hale gelen kutu ebatının davacı tarafından tescilli, .... ve kendilerine ait bir tasarım gibi gösterilmesinin davanın kötü amaçla ikame edildiğini gösterdiğini, müvekkili şirketin adının ve tescilli logosunun başka bir firma ile karışıklığa neden olmayacak derecede açık yazıldığını, şirket adı ve logo aktında yazılı “kapı kolu/DoorHandles” ibaresinin kutu içerisinde arz edilen ürünün cinsini gösterdiğini, buna rağmen müvekkili şirketin davacı ile sorun yaşamamak adına aynı kutuların üretimini durdurduğunu, davacının tespit etmiş olduğu kutuların üreticinin ve müvekkilinin elinde bulundurduğu eskiden kalma numuneler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu kutu tasarımının tescilli olmadığı, kutuların üzerinde yazan markaların ve logoların farklı olmasına rağmen ambalajlarda kullanılan renk, ebat, kompozisyon ile ambalajın dış yüzeyindeki resim ve yazıların aynı olduğunun tespit edildiği, bu yüzden ürünlerin ambalaj benzerliği sebebiyle iltibas yaratabileceği kanaatine varıldığı, ancak bir ürünün ambalajının bir başka ürünün ambalajı ile aynı veya benzer olması haksız rekabetin varlığı için tek başına yeterli olmadığı, haksız rekabetin mevcut olduğunu ileri süren tarafın, bu ambalajı ilk kendisinin yarattığını ve haklı bir öncelik hakkına dayanarak kullandığını ispat etmesinin lüzumlu olduğu, dolayısıyla haksız rekabetin söz konusu olabilmesi için kişinin öncelik hakkına sahip olduğunu bir tescil belgesine veya başkaca bir somut delille dayandırması gerektiği, somut olayda, davacı tarafın kutuların kullanılmasında hukuken korunabilir bir öncelik hakkına sahip olduğunun somut deliller ile ispatlanamadığı, taraflarca kullanılan kutuların tarafların hangisi tarafından ilk olarak kullanılmaya başlanıldığı, hangisinin hukuken korunabilir bir öncelik hakkına sahip olduğunun tespit edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu kutuların ilk olarak müvekkili şirket tarafından kullanılmaya başlanıldığını, dava dilekçesinde belirtildiği üzere 2008 yılından itibaren kapı kolları üretiminde bulunulduğunu, ürettiği kapı kollarını tescil ettiren müvekkilinin patent sahibi olduğunu, kapı kolu üretimine geçtiği tarihten itibaren dava konusu edilen kutularla satış ve ihracat işlemi gerçekleştirdiğini, kutuların ilk müvekkili talebi üzerine tasarlandığını, bu zamana kadar aynı kutuları kullandığını, müvekkili şirket yetkilisinin 2013 yılına kadar söz konusu kutuyu münhasıran kullandığını farz ederken iş ilişkisi nedeniyle ziyaretine gittiği Torno işletmecisi olan tanık ...’nın işyerinde kullandığı kutuların aynısını gördüğünü, davalıya ait olan kutuların birebir kendi kutularına benzediğini fark etmesi üzerine durumu ...’ya sorduğunu, bunun üzerine adı geçenin, davalı adına fason üretim yaptığını, kutuları da davalının üretilen kapı kollarını koyması için verdiğini beyan ettiğini, duruşmada tanık olarak dinlenmesini talep ettikleri ...‘nın mahkeme tarafından 13.04.2015 tarihli celsede dinlenmesine karar verildiğini, ancak akabinde çağrılmadığını ve dinlenmediğini, tanığı dinlenilmeden karar verilmesinin yerinde olmadığını, müvekkili şirketi aynı tarihlerde Irak’tan bir müşterisinin aradığını, piyasada kendilerine satılandan daha ucuza kapı kolu satıldığını, kutuların ise müvekkiline ait olduğunu belirttiğini, kutuların resmi istenilince aslında davalıya ait kapı kollarını Irak’a ihraç edip iltibas yaratmak suretiyle kendilerine ait malları sanki müvekkili şirkete aitmiş gibi intiba oluşturduklarını, davalı yanca fason olarak üretildiği söylenen kapı kollarının aynı kalitede olmaması nedeni ile müvekkilinin asıl müşterileri dışında alıcıların da yanıltıldığını, davacının, müşterilerini kaybetme riski yaşadığını, davalı tarafın kötü niyetli olarak uyuşmazlık konusu kutuları kullanmaya devam ettiğini, müvekkili şirketin kutuların daha önceden kullanıldığının davalı tarafça bilememe ihtimaline binaen davalıya 13.05

.05.2013 tarihinde ihtarname gönderildiğini, davalının ihtarnameye rağmen kullandığı bilgisini alınca bu kez tespit yaptırıldığını, kutuların davalı tarafça kullanıldığının ispatlandığını, ayrıca müvekkili şirketin kutuları çeşitli matbaalara bastırdığına dair faturaların da dosyaya ibraz edildiğini, faturada kutuların özelikleri bildirilmemiş ise de bu iş için bastırıldığını bilindiğini, ilk kullanan olduklarının tanık, ihtarname ve diğer delillerle ispat etmelerine rağmen mahkemenin davayı reddettiğini, haksız rekabetin oluştuğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, ek raporda tescil kaydı olmadığının belirtilmesine rağmen dayanaklarının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun haksız rekabet hükümleri olduğunu, kök rapora itirazlarının maddi zararın yanlış hesaplanması noktasında toplandığını, çekişmenin müvekkilinin ilk kullanıcısı olup olmadığına ilişkin olduğunu, çekişme konusunun ispatlandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız rekabetten kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden yana yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10419, Karar No: 2018/7795, Tarih: 10.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10419 E.  ,  2018/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 01/07/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedenriyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tekstil dükkanı işletmekte olduğunu, olay günü yağan yağmurdan sonra dükkanının bodrum katına su dolduğunu, birçok kez durumun önlenmesi için davalılara müracaat ettiğini, ancak herhangi bir işlem yapılmadığını, yağan yağmurlardan sonra dükkanın bodrum katına su dolduğunu, çok sayıda tekstil ürünlerinin kullanılmaz hale geldiğini, uğranılan zararlar nedeniyle ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/48 D.İş sayılı dosyasında yapılan delil tespiti raporlarında zararının tespit edildiğini belirterek, uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Davalılardan ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; davalıların hizmet kusuruna dayalı olarak tazminat talebinde bulunmaktadır. Davalı ... kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir (2577 sayılı İYUK. m.2).

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı ... yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. 2-Davalılardan ... şirketinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; mahkemece mahallinde keşif yapılarak tarafların kusur durumlarının belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; mahkemece mahallinde keşif yapılarak tarafların kusur durumlarının belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Şu halde; mahallinde keşif yapılarak zararın oluşmasında tarafların kusur durumlarını belirleyen ve uyuşmazlığı çözmeye yeterli nitelikte uzman bilirkişi raporu alınması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, olaya ilişkin tüm deliller toplandıktan sonra, tarafların kusur durumunun belirlenmesi için mahallinde keşif icra edilmek suretiyle konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve dosya kapsamı ile uyumlu rapor sonucuna göre zarar belirlendiği takdirde belirlenen maddi zararın tazminine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın, yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5916, Karar No: 2022/13653, Tarih: 06.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/5916 E.  ,  2022/13653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümde TCK.'nun 62. maddesinin uygulanması sonucunda 1 gün yerine 2 gün adli para cezasına ve bunun neticesi olarak 20,00 TL adli para cezası yerine 40,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322. maddesi uyarınca,

Sanık hakkında kurulan hükmün 6. paragrafından "2 gün" ifadesi çıkartılarak yerine "1 gün" ifadesinin ve 8. paragrafından ''20.00 TL'den 40,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA'' ifadesi çıkartılarak yerine ''20,00 TL'den 20,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA'' ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15, Karar No: 2016/967, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/15 E.  ,  2016/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şenkaya Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Ümraniye İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayına Ümraniye adresinde ulaşılamadığı, yakınlarının beyanı ve adres kayıt sisteminden yapılan sorgulamada ikamet adresinin “... Mah., ... Sk., No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mah., ... Sk., No: ... .../...” olduğu ve Ümraniye İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23.06.2015 tarihli cevabî yazısına göre kısıtlı adayının bu adreste ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Şenkaya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4161, Karar No: 2020/7053, Tarih: 25.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4161 E.  ,  2020/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kızı ... ’ı 2013-2014 öğretim yılı için 09.03.2013 tarihinde davalı kuruma bağlı Özel ... Kolejine erken kayıt yaptırdığını, henüz eğitim başlamadan 10.500,00 TL ödeme yaptığını, 16.09.2013 tarihinde başlayan birinci dönem eğitimine davalı kurumda başlayan kızının 28.11.2013 tarihinde davalı Kurumdan kaydını sildirerek naklen ... Bilgi Anadolu Lisesine geçtiğini, davalıdan peşin ödenen bedelden eğitim görülen sürenin mahsubu ile bakiyesinin iadesini talep ettiğini, davalının talebini reddetmesi üzerine davalı hakkında başlattığı icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek 7.200,00 TL üzerinden itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kayıt sildirme talebine ilişkin dilekçesinde okuldan memnuniyetsizlik sebebine dayandığını, bu nedenle MEB Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı, MEB Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 56. maddesi uyarınca başka okula nakil nedenine dayalı olarak peşin olarak ödemiş olduğu eğitim ücretinden, eğitim görülen sürenin mahsubu ile bakiyesinin tahsili amacı ile başlattığı takibe vaki itirazın iptali talebiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece; kayıt iptal formunda davacının kızının okuldan alınma nedeninin okul memnuniyetsizliği olarak belirtildiği, davacının bu iddiasını kesin ve inandırıcı olarak ispatlayamadığı, MEB Özel Öğretim kurumları Yönetmeliğinin 56. maddesinde belirtildiği şekilde ücretin iadesi için geçerli koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte olan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin "ücretlerin iadesi" başlıklı 56. maddesinin 1. fıkrasında; 2. fıkrada belirtilen sebeplerden bir veya birkaçının oluşması hâlinde kurumdan ayrılanların, ayrılış tarihinden sonraki günlere ve saatlere isabet eden ödenmiş ücretlerinin iade edileceği öngörülmektedir. Aynı maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde ise okullarda, öğrencinin başka bir okula nakli ücret iadesi için gereken şartlardan biri olarak düzenlenmiştir. Davacının, çocuğunun davalı şirkete bağlı okulda eğitime başlayıp, 28.11.2013 tarihinde naklen ... Bilgi Anadolu Lisesine geçtiğini belirtmesi karşısında, Mahkemece davanın anılan Yönetmelik hükmü uyarınca değerlendirilmesi gerekmektedir. O halde Mahkemece, MEB Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56. maddesine göre ve gerekli görülmesi halinde bilirkişi raporu da alınmak suretiyle değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3120, Karar No: 2019/8257, Tarih: 16.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3120 E.  ,  2019/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, 18/11/2010 tarihinde meydana gelen kavgaya müdahale eden görevlilerin olay yerinde bulduğu uyuşturucu maddelerle sanığın ilgisinin olduğunu kabul etmemesi ve inceleme dışı diğer sanıkların da beyanlarında sanığa herhangi bir suç isnat etmemesi karşısında; Osmaniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/11/2010 tarih 2010/1232 D.İş sayılı kararı ile sanıktan alınan kan ve kıl örneklerinin 26/11/2010 tarihli tutanakla “bir tahkikata esas olmak üzere laboratuvar teknisyeni tarafından polis memurlarına teslim edildiğinin” anlaşılmasına göre bu örneklere ilişkin raporun varsa dosya içine konulması yoksa rapor alınarak sonucuna göre sanığın uyuşturucu kullanıp kullanmadığının tespit edildikten sonra hukuki durumun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.