muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4031, Karar No: 2010/6322, Tarih: 23.12.2010

Mahkemece, 625 ve 667 parseller hakkındaki davanın reddine, 669 parsel hakkındaki davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 669 parselin tapu kaydının iptaliyle ifrazı mümkün bulunmadığından toplam 69.000 pay itibarı ile Medine İnce ve ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekili ile temyize cevap süresi içerisinde dahili davalılardan Kanimet Kahraman tarafından temyiz edilmiştir.

Dahili davalılardan Kanimet Kahraman hükmün kabule ilişkin bölümünü HUMK.nun 433/2. maddesi uyarınca 10 günlük cevap müddeti içerisinde temyiz etmiş, temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle, mahkemece ilgili kişiye HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca temyiz harcı ve masraflarını yatırması için muhtıra çıkarılmış, muhtıra tebliğine rağmen davalı ..., muhtırada öngörülen 7 günlük süre içerisinde temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı için temyiz talebinden vazgeçmiş sayıldığından bu kişinin temyiz talebinin REDDİNE,Davacılar vekili ile davalılar Arife ve Halil vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacıların yakın murisi Medine’ye babasından kalan 15000 m2’lik taşınmaz bölümünün dava konusu taşınmazlardan 669 parsel kapsamında kaldığı belirlendiğine, ifrazının mümkün olmadığının anlaşılması üzerine taşınmazın tamamına oranlanmak suretiyle muris Medine’den kalan paylar tespit edildiğine, dava konusu 625 ve 667 parselin tarafların ortak murisi ...'den kaldığı, davacıların yakın miras bırakanı Medine’ye babasından kalan yerlerden olmadığı saptandığına göre, davacılar vekili ile davalılar Halil ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,40 TL'nin temyiz eden davacılar ve davalılardan ayrı ayrı alınmasına 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23825, Karar No: 2022/14036, Tarih: 13.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23825 E.  ,  2022/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince; hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 1. maddesinin 8. bendinde yer alan "adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1752, Karar No: 2017/1722, Tarih: 16.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1752 E.  ,  2017/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37, 86/3, 87/4, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

2) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37, 86/3, 87/4, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

3) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37, 86/3, 87/4, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’in, maktul ...’e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sanıklar ... ve ... müdafilerinin sübuta, meşru müdafaaya, haksız tahrike, sair hususlara, katılanlar vekilinin takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ile sanık ... ve

oğulları olan sanıklar ..., ...’in arasında daha önce gerçekleşen kavga nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü karşılaştıklarında hep birlikte maktule saldırıp defalarca darp ettikleri, sanık ...’in sopa ile de vurduğu, aldığı darbeler nedeniyle yere yığılan maktulü olay yerinde bırakarak kaçtıkları, tanıklar ... ile ...’in, maktülü yaralı vaziyette görüp olayı bildirdikleri, olay yerine gelen kolluk görevlilerinin maktulü ölü vaziyette buldukları, frontal kemiğinin gözküresi kısmında bir cm’lik yatay seyirli kırık, kaburga kemiklerinde çok sayıda kırık, sol göğüs kafesi içinde hematom, dalağının üzerinde üç adet beşer cm’lik yırtıklar ile sol böbreğinde iki adet ikişer cm’lik yırtıklar oluşan maktulün iç organ hasarına bağlı iç kanama sonucu öldüğü olayda; yaraların niteliği ve darbelerin şiddeti birlikte değerlendirildirilerek, eylem ve irade birliği içerisinde hareket eden sanıkların ölüm sonucunu almaya yönelik eylemlerinden dolayı kasten öldürme suçundan TCK’nun 37. maddesi delaletiyle 81, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hükümler kurulması,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

16/05/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 18/05/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/20962, Karar No: 2022/5381, Tarih: 03.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/20962 E.  ,  2022/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2018 tarih ve 2017/214 - 2018/252 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İlk derece mahkemesinin sanığın mahkumiyetine dair kararı kaldırılarak; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti dairemizin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 esas 2019/6842 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Asker bir şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, “her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı,” nazara alındığında; İddia, kabul, tanık anlatımları, ardışık arama kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre; mahrem imam tarafından örgütsel irtibatı sağlamak amacıyla ankesör veya sabit hatlardan periyodik ya da ardışık olarak arandığını kabul etmeyerek FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmadığını söyleyen sanık hakkında; tanık Ersan Sözgen ile dosyanın diğer sanığı Özgür Öksüz'ün ifade ve savunmalarında; “sanığın askeri mahrem yapılanma içerisinde, 2013-2014 yılları arasında örgütün mahrem sohbet toplantılarına katıldığını” beyan ve ifade etmeleri, yine bu iş bu beyanları doğrular şekilde sanığın üzerine kayıtlı ve kendisi tarafından kullanılan 0553 209 8306 nolu telefon hattının; 0328 814 7612 numaralı telefondan 04/01/2013 tarihinde saat 18:26, 25/01/2013 tarihinde saat 18:27 zaman dilimlerinde ise kendisi gibi askeri personel olan Özgür Öksüz, Mustafa Güngör ve Mustafa Özkan ile birlikte ardışık olarak arandığının anlaşılması karşısında; FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olan sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19937, Karar No: 2015/2120, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19937 E.  ,  2015/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5033, Karar No: 2014/4709, Tarih: 17.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/5033 E.  ,  2014/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/71294

Mahkeme : AKHİSAR Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 09.11.2010 - 2010/265 esas ve 2010/258 karar

Suç : Kenevir ekme

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10403, Karar No: 2021/12636, Tarih: 20.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10403 E.  ,  2021/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

Dava, bağ-kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine ve ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen ek kararın Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkin davada İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesince 11.10.2018 tarih 2016/230 E. 2018/656 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği, verilen karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince 25.12.2019 tarih 2019/629 Esas - 2019/2424 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilerek ilgilisine tebliğ edildiği ve bu ek karara karşı bir temyiz bulunmadığı, dosyanın ise dosya gönderme formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Ek Karar aleyhine temyiz bulunmadığından dosyanın temyiz incelemesi yapılmaksızın mahalline İADESİNE, 20.10.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9939, Karar No: 2008/10386, Tarih: 15.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9939 E.  ,  2008/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7146, Karar No: 2010/8287, Tarih: 15.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7146 E.  ,  2010/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERZİFON ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,kayden maliki oldukları 47 ada 31  parselde bulunan taşınmazlarının komşu 47 ada 21 parselde bulunan binanın yıkımı sırasında zarar gördüğünü, çatlaklar oluştuğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat edilemeyen asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava çaplı taşınmazda bulunan taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların ispat edilememesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, dava konusu 47 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kayden davacılara ait olduğu, komşu 21 parselde bulunan evin yıkım işinin davalı tarafından yerine getirildiği görülmektedir.

Davacılar komşu parselde bulunan evin davalı tarafından yıkımı esnasında evlerinde çatlaklar meydana geldiğini, binalarının saçaklarının kesildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve tazminat isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Gerçekten de Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007 / 70-38 Değişik İş sayılı tespit dosyasındaki 25.07.2007 tarihli bilirkişi raporunda “…binanın dış duvarının yerden takriben 1.5 metre yüksekliğindeki kısımda ve binanın içerisinde mutfak ve holdeki duvarlarda yatay ve düşey çatlakların olduğu, binanın çatısının arka kısmında ve kendi arsası içinde kalan ve binanın temeline yağmur sularının akmasını önleyen saçakların kesilmesi sonucunda yağmur sularının binanın temeline akması ve temelinde oturması sebebi ile temelin üzerinde örülmüş olan duvarın çatlamasına sebebiyet verildiği …”belirtilmiştir. Ayrıca anılan raporda zararın giderilmesi için alınması gereken önlemlerin de belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece yerinde yapılan uygulama sonucu alınan 23.11.2007 tarihli bilirkişi raporunda ise çatlakların ne zaman oluştuğunun kesin olarak tahmin edilemeyeceği belirtilmiş ve binadaki çatlakların nasıl ve ne şekilde onarılacağı, onarım maliyeti belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olduğu söylemez. Tespit raporu ile mahkemece yapılan uygulama sonucu alınan raporlar arasında çelişkiler mevcuttur. Bu çelişkiler giderilmeden hasarın ne şekilde ve nasıl meydana geldiği şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olduğu söylemez. Tespit raporu ile mahkemece yapılan uygulama sonucu alınan raporlar arasında çelişkiler mevcuttur. Bu çelişkiler giderilmeden hasarın ne şekilde ve nasıl meydana geldiği şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, tespit raporunda belirtilen bulgular da değerlendirilerek mübayenetin giderilmesi,hasarın ne zaman ve ne şekilde meydana geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428 maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.7.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12851, Karar No: 2013/7267, Tarih: 06.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12851 E.  ,  2013/7267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2 ve 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddelerince 5 ay H.C.nın TCK.nun 51/1. maddesince ertelenmesine

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.10.2005 yerine hatalı olarak 2000 yılı yazılması,

2- 2000 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizleme" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/923, Karar No: 2024/4382, Tarih: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/923 E.  ,  2024/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1759 Esas, 2022/1358 Karar

HÜKÜM :Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/472 E., 2021/181 K.

BİRLEŞEN DAVA :Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2021/82 E.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dosya dava dilekçesinde; müvekkilinin "COOK" ve "COOKSHOP" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin 2018/113689 sayılı ''cc cooks caffee'' ibareli başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas bulunduğunu, dava konusu markanın tescili halinde müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek 2019-M-9426 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dosya dava dilekçesinde; müvekkilinin "COOK" ve "COOKSHOP" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin 2018/113689 sayılı ''cc cooks caffee'' ibareli başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas bulunduğunu, dava konusu markanın tescili halinde müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek 2019-M-9426 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markası ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını, davacı markasında kullanılan, “COOKS” ibaresinin günlük dilde yaygın olarak kullanıldığını, davacı tarafından yaratılmadığını, davacının tanınmışlık iddialarının da yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.