muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7419, Karar No: 2010/4582, Tarih: 23.02.2010

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Bununla birlikte, davalı belediyenin tasarruf teşvik kesintisi ile katkı paylarını da içeren borçlarının yeniden yapılandırılması noktasında bir uzlaşmaya gidilip gidilmediği belirlenmeli, şayet böyle bir uzlaşmaya gidilmişse şimdiki gibi Hazine Müsteşarlığının sorumlu olduğuna dair karar verilmeli, böyle bir uzlaşma olmaması durumunda sorumluluğun davalı belediyeye ait olduğu kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda sözü edilen kararının ardından Dairemiz kararları bu yönde olup, yerel mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak

suretiyle davalı işverenin ve Hazine Müsteşarlığının sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12514, Karar No: 2015/5274, Tarih: 06.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12514 E.  ,  2015/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki ... Mahallesi 9541 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescil davasına dair ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.06.2013 günlü ve 2012/592-2013/370 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 24.03.2014 günlü ve 2014/4581-1014/5389 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkemece kamulaştırma bedeline faiz uygulanırken başlangıç tarihinde hata yapılması ve karar tarihi yerine ödeme tarihine kadar faize hükmedilmesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması gerektiği anlaşıldığından; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 24.03.2014 gün ve 2014/4581-2014/5389 sayılı onamasının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece tespit edilen ve davalı adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm kısmının 1 numaralı bendinin 4. paragrafında yer alan "10.09.2012" tarihi yerine "11.09.2012" ve "ödeme tarihine" sözcüklerinin yerine "11.06.2013 olan karar tarihine" ibaresinin yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltme harcı ile temyiz onama harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8523, Karar No: 2012/11354, Tarih: 12.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8523 E.  ,  2012/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 1) 2003 yılında Sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereğince sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.

2) 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereğince sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.

3) 2003 yılına ait defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

4) 2004 yılına ait defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle: 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesi,765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 647 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

I-2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükmün temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizinde;

II-2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizinde;

Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Elite Otelcilik A.Ş. hakkında tanzim olunan vergi tekniği raporunun aslı veya onaylı örneği getirtilerek, anılan raporla ilgili olarak şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, davaların birleştirme olanağının bulunmaması halinde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyennin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla mahkumiyete hükmolunması,

III)2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgeleri gizlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri gizlemek suçundan açılan kamu davasında iddianame okunmadan sanığın sorguya çekilmesi suretiyle CMK’nun 191/3-b maddesine aykırı davranılması,

2-Defter ve belge gizlemek suçlarında suç tarihinin defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının tebliğ edildiği tarihten onbeş gün sonrası olduğu cihetle, 2003 yılı defter ve belgelerinin ibrazı için çıkarılan yazının 31.03.2008, 2004 yılı için çıkarılan yazının da 02.08.2007 tarihlerinde tebliğ edildiği ve buna göre suç tarihlerinin 5237 sayılı Yasanın yürürlükte bulunduğu döneme isabet ettiği gözetilmeden 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasa hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında bu suç yönünden somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, maddede öngörülen diğer koşullar değerlendirilmeksizin, yasal koşulların oluşmadığı şeklindeki yetersiz gerekçe ile CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/109, Karar No: 2011/21943, Tarih: 11.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/109 E.  ,  2011/21943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak ve rüşvete aracılık suçlarından sanıklar ... ve ...’nun yapılan yargılanmaları sonunda; lehe kabul edilen 765 sayılı Yasa hükümleri uyarınca atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 08.12.2005 gün ve 2005/381 Esas, 2005/416 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, rüşvet almak suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesinden ve bu temyizlerle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12197, Karar No: 2022/11342, Tarih: 08.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/12197 E.  ,  2022/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 12. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin

23/01/2020 tarihli, 2019/176 esas ve 2020/35 sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi (eleştirili); Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10/06/2020 tarihli,

2020/1132 esas ve 2020/776 sayılı kararı

3) Dairemizin bozma ilamı: 14/02/2022 tarih, 2020/4976 esas

ve 2022/1405 sayılı karar

4) Bozmaya uyularak mahkûmiyet: Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2022 tarihli, 2022/141 esas ve 2022/199 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz incelemesi sonucu bozularak, CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca, takdiren reddine karar verilerek, sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin ise süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde yer alan sebeplerin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında ve hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli

kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1204, Karar No: 2024/3014, Tarih: 25.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/1204 E.  ,  2024/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/237 E., 2021/99 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...,

2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 23.08.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, karar düzeltme talebinin kabulü ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin bozma kararına, İlk Derece Mahkemesince kısmen direnilmesinden sonra kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede; direnme kararının yeni bir karar olup olmadığının takdirinin Hukuk Genel Kurulu'na ait olmasına göre 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi gereğince dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca ise davalı ... vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemiz'e gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA