muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22690, Karar No: 2015/9481, Tarih: 13.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/22690 E.  ,  2015/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın evinde bir adet ruhsatsız silah bulundurma şeklindeki eylemi- nin 6136 sayılı Yasa'nın 13/3. madde ve fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu gözetil- meden, aynı yasa maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması,

2- Sanığın, "kişilik özellikleri nazara alınarak tekrar suç işlemeyeceği hu- susunda mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bıra- kılmasına yer olmadığına" karar verildiği halde, "iyi hali ve pişmanlığına göre bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından hapis cezasının ertelenmesine" yazılmak sure- tiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3- Engel sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş bulunan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki adli para cezasına veya seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, kısa süreli hapis cezası erte- lenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/4. madde ve fıkrası hükmüne aykırı olarak aynı yasa maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11820, Karar No: 2008/10400, Tarih: 16.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11820 E.  ,  2008/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9083, Karar No: 2023/7704, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9083 E.  ,  2023/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1854 E., 2023/683 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih 2017/180 Esas, 2017/266 Karar sayılı ilâmıyla; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası 35 inci maddesinin birinci fıkrası 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarih 2018/667 Esas 2019/446 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/180 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararın sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli cinsel istismar ve hile kullanmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına sanık hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarih 2018/667 Esas 2019/446 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/24738 Esas, 2022/7558 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın atılı suçlar yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 15.03.2017 günlü adli rapor ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 19.04.2019 gün ve 2375 karar sayılı rapor arasındaki çelişkinin Adli Tıp Üst Kurulundan alınacak raporla giderilmek suretiyle elde edilen sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde sanık hakkında eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/1854 Esas, 2023/683 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırıllmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2023 tarih 2023/69382 sayılı Tebliğnamesiyle "Süresi içinde hükmü süre tutum dilekçesi ile temyiz eden sanık müdafiinin CMK'nın 295/1 maddesinde yazılı (7) günlük süreye ilişkin ihtaratı içeren gerekçeli karar tebligat tarihinden itibaren (7) günlük süre geçtikten sonra sebep içeren temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmakla temyiz isteminin CMK'nın 294/1, 295/1 ve 298. maddeleri gereğince reddi" gerektiği görüşüyle dosya Daire Başkanlığımıza gönderilmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ve sanığın cezaî sorumluluğu bulunmadığından bozma istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ve sanığın cezaî sorumluluğu bulunmadığından bozma istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "27/12/2016 tarihinde sanık ...'ın elektrikli bisikleti ile gezerken daha önceden tanıdığı ve olay tarihinde yedi yaşında olan katılan ...'u gezdirmek maksadı ile ikna edip bisikletin arkasına bindirdirerek gezdirdiği, devamında katılan ...'u yeni doğmuş bir bebek göstermek bahanesiyle hile ile kandırarak '...' isimli apartmanın bodrum katına indirdiği, burada katılanın eşofman altını ve kilodunu çıkarttığı, katılanın tepki gösterip kaçmak istemesi üzerine sanığın katılanın kolunu tutup cebir uygulamak suretiyle gitmesine izin vermeyip katılana 'seni öldürürüm' dediği, sanık kendisi yere uzanmış vaziyette olmak üzere katılan üste gelecek şekilde vajinal yönden katılan ile cinsel olarak birleşmeye çalıştığı ancak gerçekleştiremediği, sanığın bu sefer de ayağa kalktığı ve katılanı öne eğerek anal yoldan ilişkiye girmeye çalıştığı ancak bu kez apartman sakinlerinden tanık ...’ın gelmesi sonucu cinsel birleşmeyi yapamadığı, sanık olay yerinden kaçmaya çalışırken tanık ... tarafından yakalandığı, Bozma ilamı doğrultusunda sanığın ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınmasına karar verilmiş, ATK Başkanlığı Adli Tıp Birinci Üst Kurulunun 07.02.2023 tarih, 55 sayılı raporu ile sanığın kendisine yükletilen suçlara yönelik ceza ehliyetinin tam olduğu belirtildiği görülmekle; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/180 E, 2017/266 Karar kararı sayılı, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı nitelikli cinsel istismar ve hile kullanmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin CMK 280/2 madde uyarınca kaldırılmasına ve 6763 Sayılı Yasa ile değişik 5237 Sayılı TCK'nın 103/2. maddesinin 2. cümlesi, 103/4,35/1 ve 62/1 maddeleri ile TCK'nın 109/2 ,109/3-f,109/5 ve 62/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına...." şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi gerekçesi, Bölge Adliye Mahkemesi hükmü ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık saptanmamış; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Temyiz süresine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih 2019/42687 sayılı kararı ve gerekçeli temyiz dilekçesinin 7 gün içinde ibrazı gerektiğine dair tebliğatta, 7 günlük süre içinde gerekçeli temyiz dilekçesinin ibraz edilmemesinin sonuçlarının yazılmamış olması nedeniyle sanık müdafiine yapılan tebliğin usulsüz olması nazara alınarak; temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kanaatiyle Tebliğnamedeki temyiz isteminin süredden reddine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/1854 Esas, 2023/683 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4405, Karar No: 2023/6157, Tarih: 31.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4405 E.  ,  2023/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/166 E., 2021/78 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili isteminde özetle; kurum sigortalısı ...'ın 1975/1984 yılları arasında davalılara ait işyerinde çalışmış olması nedeniyle meslek hastalığına yakalandığını ve 12.09.2007 tarihinde %56 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile sosyal yardım zamlarından 6.130,00 TL'sinin faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı ... mirasçısı ... vekili savunmasında özetle; davalı ...'nin 13.07.2005 tarihinde vefat ettiğini, hakkında dava açılamayacağını ve mirasçılarına yöneltmek suretiyle davanın yürütülemeyeceğini, ayrıca davacı kurumun talebinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... vekili savunmasında özetle; davada hak düşümü süresinin geçtiğini, sigortalının müvekkiline ait işyerinde çalışmadığını, sigortalının işten ayrıldıktan 23 sene sonra meslek hastalığına yakalanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... vekili savunmasında özetle; sigortalının müvekkiline ait işyerinde çalıştırıldığı iddiasının doğru olmadığını, çalışmış olsa dahi işten ayrıldıktan 26 yıl sonra ortaya çıkan meslek hastalığından müvekkilinin sorumlu olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

4.Davalı ... usulüne uygun davetiye tebliğine karşın yanıt dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2009/53-2016/74 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece; sigortalının meslekte kazanma gücü kaybının usulüne uygun belirlenmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2009/53-2016/74 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece; sigortalının meslekte kazanma gücü kaybının usulüne uygun belirlenmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'nun 18.07.2019/1190 karar nolu raporunda; dosyada bulunan tıbbi kayıtların yeniden incelenmesinde, hastadaki radyolojik bulguların meslek hastalığı varlığını düşündürmediği, 2005 ve 2010 yıllarına ait PA akciğer grafilerinde progresyon izlenmediği, 2011 tarihli Toraks BT'de akciğer parankiminde nodül veya çizgisel opasite izlenmediği, sonuç olarak sigortalı ...'da meslek hastalığı saptanmadığından maluliyet tayinine mahal olmadığı bildirilmiş olmakla davalılar aleyhine açılan rücuan tazminat davasının reddine; davalı ... hakkında açılan davada, davacı davasını takip etmediğini bildirdiğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" gerekçesi belirtilerek "1-Davalılar ..., ... mirasçıları dahili davalılar Nevhis Borucu, Emine ipek Yücel, Fatma Çiğdem Borucu Erdoğan ve ... ile ... mirasçıları dahili davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın REDDİNE,

2-Davalı ... hakkında açılan davada, davacı davasını takip etmediğini bildirdiğinden DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,.... " dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 95 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2711, Karar No: 2018/4331, Tarih: 08.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2711 E.  ,  2018/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemi sebebiyle vergi incelemesi yapıldığı ancak iddianamede sahte fatura düzenlemek eyleminden dava açıldığı, mahkemenin 09.05.2014 tarihli kararının da sahte fatura düzenleme suçuna yönelik olması sebebiyle Dairemizin 03.10.2017 tarihli 2017/11255-6252 sayılı ilamı ile sanık hakkında dava şartı olan düzenleme eylemininden verilmiş bir vergi suçu mütalaası bulunmadığı gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda verilen kararın incelenmesinde;

1- 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan 29.09.2010 tarihli VDENR- 2010-1778/73 sayılı vergi suçu (kaçakçılık) raporunun “sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen “sahte fatura düzenlemek” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin ise birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, sahte fatura kullanmak suçundan sanık hakkında açılmış bir dava da bulunmadığından, 2006 yılında sahte fatura kullanma suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunularak dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi sağlanmadan ve uyulmasına karar verilen 03.10.2017 tarihli bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı Katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.