muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14287, Karar No: 2011/7197, Tarih: 14.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14287 E.  ,  2011/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2009 tarih ve 2006/507 - 2009/551 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde İşyerim Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı şirkete ait işyerinde, davalının yaptığı kazı sırasında su borusunun patlaması nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasar miktarının sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 2.237 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayın meydana geldiği yerde kazı çalışması yapılmakla birlikte söz konusu olayın meydana gelmesinde müvekkili kurumun bir kusurunun olmadığını, istenen tazminat miktarının zararın çok üstünde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından yapılan kazı sırasında İSKİ'ye ait su borusunun patlaması neticesinde hasarın meydana geldiği, dava konusu zararın sigorta poliçesi kapsamında bulunduğu, davacının rücu edebileceği gerçek zararının 2.000 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.000 TL'nin 13.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 78,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8462, Karar No: 2010/3071, Tarih: 16.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8462 E.  ,  2010/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ölü.... mirasçılarından ....'un halası... ... ile...,..., ve ....un ise amcaları ..... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmediklerinin saptanması halinde takdirde temyize konu kararın ve temyiz dilekçelerinin yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48515, Karar No: 2016/4224, Tarih: 16.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/48515 E.  ,  2016/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddineyönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalının, oturdukları sitede, site yönetimi ile yaptığı 24.10.2012 tarihli özel güvenlik sözleşmesi uyarınca güvenlik hizmetlerini yerine getirdiğini, 18.11.2012 tarihinde konutlarında hırsızlık olayı meydana geldiğini, altın ve ziynet eşyalarının çalındığını, davalı şirketin sözleşme ve eki talimat hükümlerine aykırı davrandığını, ihmali ve kusuru sonucu olayın meydana geldiğini, maddi zararın yanı sıra olay sebebiyle ailesinin korku ve panik içine düştüğünü, eşinin derinden sarsıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının maliki olduğu evde meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararların davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Olay akabinde, sıcağı sıcağına hazırlık soruşturmasında polise ifade veren davacı, çalınan altın ve ziynet eşyalarının nelerden ibaret olduğunu tek tek belirtmiş olup, bu eşyaların toplam değerinin 12.000,00 TL olduğunu kabul etmiş, güvenlik görevlileri tarafından bu tutanak davalı tarafından izmalanmıştır. Davacının bu beyanı kendisini bağlar. Mahkemece, bilirkişi tarafından belirlenen zarar miktarının 16.000,00 TL olarak kabul edilmesi hatalıdır. Hal böyle olunca davacının kabul ettiği 12.000 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3- 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 58. maddesi hükmü uyarınca, manevi tazminata hükmedilebilmesi için; şahsiyet hakkının hukuka aykırı bir şekilde zarara uğraması gerekir. Kişilik haklarının zarar görmediği hallerde, eylem hukuka aykırı olsa dahi manevi tazminata hükmedilmesi olanaklı değildir. Somut olayda, davacı ... ailesinin evde olmadığı bir zamanda gerçekleşen hırsızlık olayı nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğü kabul edilemez. Mahkemece, olayda manevi tazminat koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak bu kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13885, Karar No: 2021/3067, Tarih: 01.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/13885 E.  ,  2021/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti, Tazminat

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2017 tarihli ve 2014/512 Esas, 2017/853 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkillerinin Hazine adına kayıtlı 141 parsel sayılı taşınmazı 35 yılı aşkın bir süredir kullandıklarını, taşınmaz üzerinde bulunan yaklaşık 35 yaşlarındaki zeytin, incir, badem ağaçlarının yanı sıra mevcut tüm meyve ağaçlarının sahipleri olduklarını, taşınmazın bir bölümünün davalı Üniversiteye tahsis edildiğini, tahsis neticesinde üniversiteye bağlı Turizm Otelcilik Yüksekokulu yapımı için inşaata başlandığını, müvekkillerinin sahibi olduğu zeytin ve meyve ağaçlarının bir kısmının kesildiğini, geriye kalan ağaçların bakımını yapmak isteyen müvekkillerinin zorlukla karşılaştığını, ağaçların ürünlerini toplayamadıklarını öne sürerek 141 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların mülkiyetinin müvekkillerine ait olduğunun tespitine, davalılar tarafından ağaçlara verilen zararın tespiti ile tespit edilecek bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ağaçların bakımı, gözetilmesi ve ürünlerinin toplanmasına engel olunması halinde ise tüm ağaçların bedellerinin tespiti ile tespit edilecek bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.11.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile ağaçların toplam bedeli ve ağaçların levazım bedelinin toplamı olan 68.167 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, 2003 yılında müvekkili Üniversiteye tahsis edilen taşınmazın 2008 yılında teslim edildiğini, 03.11.2006 tarihli protokol uyarınca üzerinde Yüksekokul binası yapıldığını ve 2008-2009 eğitim-öğretim yılından itibaren okulun faaliyete başladığını, bu tarihten itibaren zamanaşımı süresi içerisinde talepte bulunulmadığını, Hazine ile davacılar arasında bir çok defa niza doğduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili, davacıların işgalci olup yasa dışı dikilen ağaçlar nedeni ile davacıların talepte bulunma haklarının olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili, davacıların işgalci olup yasa dışı dikilen ağaçlar nedeni ile davacıların talepte bulunma haklarının olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların davacılar tarafından dikilip yetiştirildiğinin tanık beyanları ile ispatlandığı, kesilen ağaçlar yönünden zarar talebinin ise ispatlanamadığı gerekçesi ile bilirkişi raporlarında A-B-C harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri üzerinde yer alan ağaçların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine, maddi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiş; hükme karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar dava konusu taşınmazlar üzerindeki ağaçların davacılar tarafından yetiştirildiğinin tespiti ile kesilen ağaçlar sebebiyle uğranılan zararın tespiti talep edilmiş ise de, taraflar arasında dava konusu edilen taşınmazlarla ilgili açılmış ortaklığın giderilmesi davası bulunmadığı, taşınmazlar ve muhdesatın kamulaştırmaya konu olduğuna dair herhangi bir iddia, savunma, bilgi ve belge bulunmadığı, davacıların, davaya konu ağaçların bedeline yönelik taleplerinin bulunmadığı, koşullarının varlığı halinde, alacak talepli eda davası açabilecekleri ve bu davada öne sürülen iddiaların o davada tartışılacağı gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad. 33). İddianın ileri sürülüş şekline ve dosya içeriğine göre dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince dava tespit davası olarak (muhdesat tespiti ve zarar tespiti) olarak nitelendirilmiş ise de, davacılar vekilince dava dilekçesinde muhdesat tespiti ve tazminat isteminde bulunulduğu, haksız eyleme dayalı eda davasının tespit isteğini de içerdiği, başka bir ifade ile muhdesat tespitine ilişkin talep, tazminat davası içerisinde eridiğinden Bölge Adliye Mahkemesinin hukuki nitelendirmesine katılma olanağı bulunmamaktadır.

O halde, davacıların talebi Türk Borçlar Kanunu'nun “haksız fiil”e ilişkin 49 vd. (eBK mad. 41 vd.) maddelerine ilişkin hükümleri kapsamında tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, yasanın ve davanın yanlış yorumlanması sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde, davacıların talebi Türk Borçlar Kanunu'nun “haksız fiil”e ilişkin 49 vd. (eBK mad. 41 vd.) maddelerine ilişkin hükümleri kapsamında tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, yasanın ve davanın yanlış yorumlanması sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3852, Karar No: 2013/6903, Tarih: 13.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3852 E.  ,  2013/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde asıl davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ZMSS poliçesi ile sigortalı olan ve davalı ...'nin işleteni olduğu aracın alkollü sürücünün hakimiyetinde iken meydana gelen kazada hasar gören araçlar için ödenen toplam 9.555 TL hasar bedelinin sigortalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleştirilen davada davacı ... vekili, kaza nedeniyle aracında meydana gelen hasar bedeli olan 8.270 TL.nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte kusurlu araç sürücüsü ve trafik sigortacısından tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıya ait araç sürücüsünde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'a usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşıldığından asıl davanın reddine, birleştirilen dava yönünden ise hasara ilişkin belgelerin sunulmadığı, mevcut hali ile hasar tespitinin yapılmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, asıl davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle ödenen araç hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde bir ususüzlük bulunmamasına, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşmemiş olduğunun uzman bilirkişi raporunda belirlenmiş olmasına göre davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 13.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18228, Karar No: 2013/6532, Tarih: 17.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18228 E.  ,  2013/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet,Ek Karar: Temyiz talebinin reddi.

Mahkemenin 29.05.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanığın temyizi üzerine CMK.nun 315/son madde ve fıkrası gereğince dosyanın temyizen incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, temyiz isteminin reddine dair verilen 16.07.2009 günlü ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip, 23.06.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan kesin nitelikteki hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 29.05.2009 tarihli kararı yasal süresinden sonra 06.07.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle tfarar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/9588, Karar No: 2025/5898, Tarih: 30.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/9588 E.  ,  2025/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/406 Esas, 2022/5 Karar

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Eylemlerin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet (sanık ... hak.), zimmet suçundan beraat (sanık ... hak.)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan cezanın miktarına nazaran sanık ... müdafiinin duruşma talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE ve incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suç tarihlerinde Eğil ilçe tarım müdür vekili olarak görev yapan sanığın, 2004 yılında doğrudan gelir desteği uygulamasında diğer sanık ile birlikte görevlendirildikleri ancak; Eğil Kaymakamlığının 02.06.2004 tarihli ve 2004/24 sayılı yazısı ile Hizmet Birliği Başkanlığı adına bağış toplamak üzere hakkındaki beraat hükmü onanarak kesinleşen diğer sanık ...'na görev verildiği, para tahsil yetkisinin de bu şahsa ait olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın dava konusu somut olayda koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı, yasal tevdi unsurunun da gerçekleşmediği, bu itibarla suça konu bağış paralarını tahsil ederek söz konusu paraları mal edinmek suretiyle kendisine yarar sağlama şeklindeki eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı Kanun'un 510. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçu kapsamında kaldığı, bu suçun Kanun'da öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu ve suç tarihi olan 2004 yılı ile hüküm tarihi arasında da bu sürenin dolduğu nazara alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla suç vasfında da yanılgıya düşülerek zimmet suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddeleri de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11552, Karar No: 2015/3545, Tarih: 16.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11552 E.  ,  2015/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel (... ... Beldesi ... Mahallesi ... ada ... parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.03.2013 günlü ve 2012/24-2013/209 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 16.01.2014 günlü ve 2013/17524-2014/498 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın 01.06.2010 tarihi itibarıyla belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı sınırları içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, en yakın yerleşim merkezine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesi GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5451, Karar No: 2019/142, Tarih: 15.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5451 E.  ,  2019/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde araç tamiri işini konu alan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava reddedilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan tespit dosyasında alınan raporda, araçta meydana gelen arızaların meydana gelmesinin nedeni radyatöre gelen hortumun delinmesi ve kopması sonucu meydana gelen su kaybından dolayı motorun hararet yapmasından kaynaklandığı, bu hortumun delinmesi karşı tarafın kızdırma kumanda beyninin ve bujilerin değiştirme sırasında meydana gelmiş olma ihtimalinin olduğu olduğu sonucuna varılmıştır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde ise, dava konusu araç motorunda 7 adet kızdırma bujisinin değiştiği, 1 adet kızdırma bujisinin değişmediği, kızdırma bujilerinin yanlış montajının bujilerin orijinal parça olmamasından kaynaklanabileceği, ve kızdırma bujilerinin motor silindir gömleğindeki çatlağın oluşmasında bir etkisinin olmadığı görüşüne yer verilmiş, bu rapor hükme esas alınmıştır. Her iki rapor arasında önemli oranda çelişkinin bulunduğu açıktır. Bu çelişki giderilmeden ve son raporun kabul edilmesinin hukuki ve teknik dayanağı gösterilmeden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş hakikatin daha ziyade tezahürü için yeniden seçilecek makine mühendisi bir bilirkişiye araç üzerinde inceleme yaptırılarak denetime elverişli rapor alınmalı, çelişki giderilmeli ve sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır (HMK’nın 281. madde). Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.