muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5677, Karar No: 2024/215, Tarih: 11.01.2024

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ıslahın zamanaşımı süresi içerisinde yapılmadığını, davacının meslek birliği tarifesi üzerinden kullanıcılarla sözleşme yapıp bu fiyatlar/değerler üzerinden faturalandırmalarda bulunduğu 28.12.2012 tarihili dilekçe ekinde dosyaya sunduğu belgeyle doğruladığından belirsiz alacak davasından söz edilemeyeceğini, dava konusu yayının haber amaçlı anma programı olduğunu, yapımcı ve sunucu ... tarafından hazırlanan programda ..., ..., ... gibi sanatçıların katılımlarıyla ... ve ...'nun sanat yaşamları dile getirilirken, onların geçmişteki söyleşi ve konserinden yapılan alıntıların da habere konu yapıldığını, topluma mal olan bir sanatçıyı anmanın, yaşamından anlık görüntüler alıntı yapılarak haber yapılmasının hukuka aykırı bir eylem olarak değerlendirilemeyeceğini, ...' ın programda kendi şarkılardan kısa bölümler/kesitler söylemesinin haberin müzik yayını olması anlamına gelmeyeceği gibi, davacının münhasır haklarına bir tecavüz olarak da değerlendirilemeyeceğini, şarkıların bestecileri olan ..., ... ve ...'ın katıldığı programda bağlantılı ve komşu hakların ihlalinin de söz konusu olamayacağını, davalı 24 TV'nin muhafazakâr çizgide tematik yayın yapan ve ağırlıklı olarak haber yayınlayan bir kanal olduğundan müzik-dinleti yayını yapması düşünülemeyeceğini, keza Komşu Haklar Yönetmeliğinin 24 ncü maddesinin g bendi gereğince fikir ve sanat eserlerinin kamu düzeni, eğitim-öğretim, bilimsel araştırma veya haber amacıyla icra edilmesinin hukuka aykırı olamayacağının vurgulandığını, programa katılan sanatçıların seslendirdiği veya alıntı/kolaj olarak verilmiş şarkıların zaman itibarıyla bir dakikadan az olduğunu, 6112 Sayılı Yasa'nın ''Kısa gösterim hakkı'' başlıklı 16. maddesinde; haber tanıtımlarda ''90 saniye'' süreyle yayın yapmanın hukuka uygun bir eylem sayıldığını, davacının 18.11.2014 günlü oturumda sunduğu listesine bakıldığında, hiçbir eserin niza konusu haber yayınında 90 saniye süreyi aşmadığının anlaşıldığını, bir sanatçının ölüm yıldönümünde onun sanat yaşamından verilen anlık görüntü ve şarkıların asla bir hak tecavüzü veya tazminatı gerektiren bir eylem olarak nitelenemeyeceğini, hüküm özetinin tirajı yüksek bir gazetede ilanına hükmedilmesinin hukuk ve uygulamaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğunu, davacı tarafın tüm eserleri temsile yetkili olduğuna dair bir belge sunulmadığını, bu hususun bilirkişiler tarafından da tespit edildiğini, yayının yapıldığı 2012 yılındaki gelir durumu sorulmadan hüküm kurulduğunu, bilirkişilerin mali hak sahipliğine ilişkin değerlendirmelerinin hatalı olduğunu, ortada bir yetki belgesi veya vekâletname bulunmadığını, dava konusu eserlere ilişkin yetki belgelerinin ise geçersiz olduğunu, FSEK' un 35

. maddesi kamuya mal olan sanatçının yaşamıyla ilgili, toplum kültürüne katkıda bulunacak haber/anma amaçlı programların yapılmasını öngörürken bir eserden, bilimsel ve kültürel amaçlı iktibas yapılmasını hukuka uygunluk sebebi saydığını, Komşu Haklar Yönetmeliğinin 24 üncü maddesinin c bendinde de; eserin röportaj amacıya ve kazanç amacı güdülmeden icra edilmesini hukuka uygun eylem saydığını, bu durumlarda hak sahibinden izin almanın şart olmadığını, bilirkişinin tüm tarife bedelini dikkate alınarak lisanslama bedeli üzerinden hesap yapmasının kabul edilemeyeceğini ileri sürerek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği, ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunulamayacağı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tazminat davası açan davacının hukuki yararının bulunduğu, davacı meslek birliğinin sunduğu MSG üyelik başvuru formları ve üyelik yetki belgeleri ile eserlere ilişkin eser bildirim listeleri incelendiğinde, davacının ...'ya ait listelenen on altı şarkı ile ilgili hak takibine yetkili olduğu, kaldı ki, 01.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere, ... varisleri ile Müzikotek firması arasında yapılan sözleşmelerin eki olarak dosyaya sunulan ''Ek liste A'' ve ''Ek liste B'' başlıklı listelerin üzerinde yer alan ''MSG.A.2007 50/06377'' formatlı kaşeler ile bu kaşelerin altında yer alan 15.01.2007 tarih kaşesinin, bu dökümanın ''meslek birliğine eser bildirim listesi'' olarak verildiği yönünde değerlendirilmesi gerektiği, bu değerlendirmenin sektörel teamüllere de uygun olduğu, diğer yandan, yine üyelik başvuru formları ve üyelik yetki belgeleri ile eserlere ilişkin eser bildirim listeleri incelendiğinde; 12.05.2012 tarihli yayınında tespit edilen ''Kara kara badem gözler'' adlı eserin söz ve müzik (...), ''Eylülde gel'' ve ''Sonbahar kokulu şiirler'' adlı eserlerin söz (..., ... ...) yönünden davacı meslek birliğinin mali hak takibi yetkisinde olduğu, 3112 sayılı Kanun'un un 16. maddesinde yer alan kısa gösterim hakkının ancak kamu için büyük önem arz eden olaylara münhasır olarak haber programları için geçerli olduğunun düzenlendiği, eldeki davanın konusunun izinsiz yayınlanan müzik eserleri olması sebebiyle, davalı eyleminin kısa gösterim hakkı kapsamında hukuka uygunluk sebebi sayılamayacağı, meslek birliklerinin toplu hak yönetimi usulüne göre sektörde takip yaptığı, bu takibin tarifeler üzerinden yapıldığı, tarifelerin yayın kategorisine göre değişkenlik gösterdiği, dolayısıyla somut olayda yayın yapılan kanalın tematik olmasının bir hukuka uygunluk sebebi olamayacağı, yapılan lisanslamaların, ilgili meslek birliği repertuvarında yer alan eserlerin, ilgili mecra tarafından takvim yılı içerisinde kullanılma haklarıyla ilgili olduğu, kullanılan eser sayısının ve kullanım sıklığının değil, repertuvarın kullanım haklarının lisanslanmasının söz konusu olduğu, dolayısıyla tek tek eser üzerinden bir hesaplamanın söz konusu olamayacağı, sadece tespiti yapılan eserler üzerinden bir hesaplama yapılabilmesi için kriterleri belirli olan sektörel uygulamaların varlığı gerektiği, ancak bu durumun sektörel gerçeklerle örtüşmediği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı meslek birliği üyelerine ait eserlerin davalıya ait tv kanalında izinsiz ve mali hak bedeli ödenmeksizin kullanıldığı iddiasına dayalı tecavüzün tespiti ve meslek birliği tarifesi nazara alınarak hesaplanacak tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 42 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Davalıya ait TV 24 logolu tv kanalında 03.02.2012 ve 12.05.2012 tarihlerinde yayınlanan ''Bir Şarkısın Sen '' isimli tv programında davacı meslek birliği üyesi olan sanatçılara ait eserler davacıdan izinsiz şekilde kullanılmış ise de; yayınların tematik ve anma amacı taşıyan bir nitelikte olduğu, yayında kullanılan eserlerin oldukça kısa süreli birer alıntı şeklinde olduğu, yayınların eserin izinsiz kullanılması amacıyla değil sanatçıların hayatları ve eserleri hakkında bilgi verilmesi amacı ile yayınlandığı görülmüştür.

3. Öte yandan davaya konu programlara ...'nun varisleri ile ...'ın bizzat kendisinin de katıldığı, programlarda eserlere yer verilmesinin ticari kullanım amacı taşımadığı, nitekim 1 Ocak 2021 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere kabul edilen Meslek Birliklerine Verilecek Yetki Belgesi Hakkında Yönetmelikte de yetki belgesi veren hak sahibinin eserlerinin ve bağlantılı hak konularının ticari olmayan amaçlarla kullanıma izin verme hakkına sahip olduğu da yeni bir düzenleme olarak getirilmiştir.

4. Bu itibarla Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19418, Karar No: 2017/9834, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19418 E.  ,  2017/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 1.148.916 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2750, Karar No: 2012/4581, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2750 E.  ,  2012/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve dahili davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi dava dilekçesi ile; ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmi ilana çıkartıldığını, ... Köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 59 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmaz kadastro müdürlüğünce tespit edilerek tutanağı mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sonunda mahkemece; davanın kabulü ile çekişmeli taşınmaz içinde bulunan 204 ada 6 nolu parselin (6A) rumuzu ile gösterilen bölümünün, 183 ada 1 nolu parselin, 206 ada 1 nolu parselin, 204 ada 1, 2, 3, 4, 7, 8 ve 9 nolu parsellerin, 204 ada 1 nolu parsel ile 206 ada 1 nolu parsel arasındaki dere olarak ve 183 ada 1 parselin doğusunda kalan ve yol olarak sınırlandırılan kısımların orman sayılan yerlerden olduğu tespit edildiğinden orman vasfıyla Hazine adına, 204 ada 6 nolu parselin (6B) rumuzu ile gösterilen bölümünün dahili davalı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından dava konusu yapılmayan ve dahili davalı adına tesciline karar verilen 204 ada 6 nolu parselin (6B) ile gösterilen bölümüne yönelik olarak, dahili davalılar tarafından 204 ada 7 nolu parsel dışında kalan ve orman sayılan taşınmazlara ve ilgili bölümlere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu 204 ada 1, 2, 3, 4, 8 ve 9, 206 ada 1, 183 ada 1 nolu parsellerin tamamı ile 204 ada 6 parselin (A) bölümünün orman sayılan, (B) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince dahili davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 26/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6191, Karar No: 2012/8850, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/6191 E.  ,  2012/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2009 gün ve 2008/61-2009/154 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/10/2011 gün ve 2009/12582-2011/12966 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Belçika'dan Gaziantep'e (6) araçla yaptığı taşımadan dolayı yükleme ve boşaltmadan doğan fazla bekleme ücreti (27.141) Euro alacağının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, (44.490) YTL'nın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemize ait 06.11.2007 tarihli ilama dayanılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/12582- E, 2011/12966 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1617, Karar No: 2018/2200, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1617 E.  ,  2018/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu (kaçakçılık) raporunun "2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen "2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı içerisinde işlenen “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar hakkında açılmış bir dava da bulunmadığından, “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunularak dava açılması ve her iki dosyanın birleştirilmesi sağlanmadan, hüküm kısmında hangi takvim yılına ilişkin karar verildiği de belirtilmeksizin dava şartı olan mütalaa bulunmayan "sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasına devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dosya içerisinde dava açılan takvim yıllarına ilişkin faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.