muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14769, Karar No: 2014/14288, Tarih: 07.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/14769 E.  ,  2014/14288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2014/132-2014/179

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, vekil edeni aleyhine kamulaştırmasız elatmadan doğan tazminat alacağına ilişkin ilama dayalı olarak başlatılan takipte düzenlenen icra emrinde, icra vekalet ücretinin 51.665,84 TL, 44.011,40 TL'nin ise harç toplamı olarak belirlendiğini, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa gereğince icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu olması gerektiğini ayrıca, M.. B.. genel bütçeye dahil idareler arasında olup 492 sayılı Harçlar Kanunu 13/j maddesi gereğince harçtan da muaf olması nedeniyle icra emrindeki vekalet ücreti ile harç toplamının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, takipte ilama uygun şekilde vekalet ücreti ve harç talebinde bulunulduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayete konu, icra emri incelendiğinde toplam 966.646,09 TL alacak belirlendikten sonra, icra emrinin 3 nolu bendinin sol alt kısmında "borcunuzu hemen öderseniz" başlığı ile yeni bir hesaplama ve şikayete konu icra vekalet ücreti 51.665,84 TL, 44.011,40 TL ise harç toplamı olarak yazılmış ve farklı takip toplamı gösterilerek, 1.062.546,58 TL toplam borç hesabı yapılmıştır. Yapılan bu hesaplamanın İcra İflas Kanunu'nda yeri yoktur. Ancak bu durum icra emrinin ya da takip talebinin iptalini gerektirmez.

O halde Mahkemece, "borcunuzu hemen öderseniz" başlıklı bölümde yer alan 2. hesap kısmının icra emrinden çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1064, Karar No: 2014/5536, Tarih: 27.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1064 E.  ,  2014/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/402-2013/746

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesine göre, icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip İİK'nun 170/2. fıkrasına göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve %10'u oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise, “….icra mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi halinde senedi takibe koymada kötü niyeti ve ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10’u oranında para cezasına mahkum eder” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, dayanak senette ki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra bilirkişi rapopruna istinaden imzaya itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir. Hükme esas alınan 26.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda borçluya ait tetkik konusu imza ile mukayeseye esas belgelerindeki örnek imzaların teşhise elverişli nitelikte oldukları belirtildikten sonra senetteki borçlu imzaları ile tatbike medar imzalar arasında uyarlıklar görüldüğü belirtilmiş imzanın borçluya ait olup olmadığı hususu açıkça belirtilmemiş olduğundan rapor bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir. Ancak, borçlu vekili bilirkişi raporuna karşı beyanlarını içeren 16.09.2013 havale tarihli dilekçe ile imzanın müvekkiline ait olduğunu kabul etmiştir. Bu durumda mahkemece herhangi bir imza incelemesi yapılması gerekmeksizin karar verilmesi gerekmekle tazminat verilmesi için gerekli olan mahkemece yapılacak imza incelemesi neticesinde imzanın borçluya ait olduğu koşulu gerçekleşmediğinden borçlunun inkar tazminatı ve para cezasıyla sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İzmir 5. İcra Mahkemesi'nin 09.10.2013 tarih ve 201/402 Esas - 2013/746 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin (2) no'lu, para cezasına ilişkin (3) no'lu bentlerinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8827, Karar No: 2014/11004, Tarih: 10.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8827 E.  ,  2014/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/238-2012/316

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/06/2012 tarih ve 2010/238-2012/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi DAVACI VEKİLİ VE KATILMA YOLUYLA DAVALI M. E. S. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yapımcılığını davalıların üstlendiği "R. İ. 2" adlı sinema filminde, filmin baş kahramanı R. İ.'in gazete sayfasındaki "Atlas Jet host arıyor" ilanının üzerinde bulunan müvekkiline ait cep telefonu numarasını fosforlu kalem içine aldığını, daha sonra bu numarayı arayarak iş başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin telefon numarasının izinsiz kullanıldığını, numarasının deşifre edildiğini, DVD ve CD görüntülerinde herhangi bir önlem alınmadığı gibi filmin televizyondaki gösterimlerinde de önlem alınmadığını, müvekkilinin aramalar ve mesajlarla defalarca taciz edildiğini ileri sürerek, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, film, DVD, CD vs görüntülü kayıtların üretim, satış ve gösteriminin yasaklanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M. E. S. vekili, müvekkilinin anılan filmin yapımcısı olmadığını, dava konusu sinema filminin yapımcılarının davalı A. Film Müzik Yapım Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı Ö. Film Filmcilik ve Sin. T.A.Ş. olduğunu, müvekkilinin dava dışı yapımcı şirketin yönetim kurulu başkanı olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkili F.. A..'un yapımcı şirket olan diğer müvekkili şirketin yetkili müdürü olduğunu, müvekkili F.. A..'a husumet yöneltilemeyeceğini, manevi tazminat talep edilebilmesi için gereken yasal koşulların hiçbirinin mevut olmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların yapımcı olmaları nedeniyle husumet itirazlarının reddi gerektiği, davacının tanık vesair başka bir delil göstermediği, telefon kayıtlarına dayandığı, celp edilen cep telefonu kayıtlarına göre 12.02.2009 tarihinde vizyona giren filmden sonra davacıya ait cep telefonu numarasının herhangi bir kimse tarafından aranmadığı, tüm aramaların davacı tarafından yapıldığı, davacının başkaları tarafından aranarak rahatsız edildiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı M. E. S. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı M. E. S. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve "R. İ. 2" adlı filmin DVD ortamında piyasaya sunulan kopyasında ve ambalajında davalı M. E. S.'ın yapımcı olarak adının belirtilmiş olmasına göre, davalı M. E. S. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasa'nın "Özel hayatın gizliliği" başlıklı 20. maddesi gereğince herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz. Yine Anayasa'nın "Haberleşme hürriyeti" başlıklı 22. maddesinde, herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Haberleşmenin gizliliği esastır. Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve 25. maddeleri ile koruma altına alınmış olan bu hakların saldırıya uğramasının yaptırımı da dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde düzenlenmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde de herkesin özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu belirtilmiş; maddenin ikinci fıkrasında yasaya uygun sınırlama nedenleri sayılmıştır.

Anayasa'nın 20/2 ve 22/2. maddeleri gereğince milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak, usulüne göre verilmiş yargıç kararı bulunması; bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de yasa ile yetkili kılınmış merciin yazılı emri ile kişinin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranabilir, bunlara el konulabilir, haberleşme engellenebilir ve gizliliğine dokunulabilir.

Somut olayda, davalıların yapımcısı olduğu "R. İ. 2" isimli sinema filmindeki bir sahnede başrol oyuncusunun iş ilanındaki davacıya ait cep telefonu numarasını fosforlu kalemle işaretledikten sonra bu numarayı arayarak görüşme yaptığı, davacının cep telefonu numarasının anılan filmde kullanılması yönünde izni bulunmadağı anlaşılmaktadır. Davacı taraf, söz konusu sinema eserindeki bu görüntü nedeniyle defalarca aranarak ve cep telefonuna gelen mesajlarla taciz edildiği ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Telefon ile haberleşmede, özel hayatın gizliliği kapsamında olup, şahsiyet hakkının bir parçasını oluşturur. Davalılar tarafından yapımcılığı üstlenilen sinema eserinde herhangi bir geçerli sebep olmadığı halde, davacının telefon numarasının gösterilmesi yukarıda açıklandığı üzere dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 49. maddesi anlamında hukuka aykırı davranış oluşturur. Davacı taraf delil olarak dört sayfadan ibaret SMS çıktısı sunmuştur. GSM şirketince davacıya ait cep telefonuna ilişkin arayan numaraların dökümü için yazılan yazıya olumsuz cevap verilmiş, sadece davacının yaptığı aramaları gösteren kayıtlar sunulmuştur. Mahkemece, sadece arayan kayıtları gözetilerek tüm aramaların davacı tarafından yapıldığı, bu nedenle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafça sunulan SMS çıktıları dikkate alındığında davacının şahsiyet haklarının zarar gördüğünün ve cep telefonu mesajları dava dışı 3. kişiler tarafından gönderilse dahi davalıların eylemi ile zararlı sonuç arasında iliyet bağı bulunduğunun kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı M. E. S. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7682, Karar No: 2011/13368, Tarih: 14.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7682 E.  ,  2011/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili ile davacılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki bedelinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli olmak üzere üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekili ile davacılardan Zeki Özgür vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idereden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacılardan Zeki Özgür vd.'den peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/612, Karar No: 2008/603, Tarih: 08.10.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-612 E.  ,  2008/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9.İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2008

Taraflar arasındaki “İşçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9.İş Mahkemesince davanın Kısmen Kabulüne dair verilen 01.06.2007 gün ve 2005/1194 E-2007/247 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 18.04.2008 gün ve 2008/8552-9147 sayılı ilamı ile bu tür davaya bakma görevinin idari yargının görev alanına girdiği gerekçesi ile bozulmuş; davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine Özel Dairece; (…Davacı vekili, Dairemizin 22.11.2007 gün ve 2007/33143 sayılı bozma kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle, davacının 2000 yılında kapsam içi statüye geçtiği, kapsam dışı statüde çalışmadığından idari yargının görevli olamayacağını belirtilmiştir.

Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde davacının gerçekten de 2000 yılından itibaren, dava konusu alacakların talep edildiği 2004 yılı sonuna kadar kapsam içi tekniker veya teknisyen olarak hizmet akti ile çalıştığı bu nedenle adli yargının görevli olduğu, idari yargı görevlidir denilerek verilen bozma kararımızın yerinde olmadığı anlaşıldı. Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayandığı görülmekle ortadan kaldırıldı, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyerinde 399 sayılı kanun hükmünde sözleşmeli statüde tekniker unvanı ile çalışan davacının 2000 yılında imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına geçtiği, hizmet akdinde unvanın yine tekniker olarak yazılı olduğu, iş mevzuatına kapsam içi olarak geçtiği, sendika üyesi olarak TİS den de yararlandığı tarafların kabulündedir.

Davacı sözleşmeli statüde iken tekniker unvanının teknik uzman unvanına denk olduğunu, teknik uzmanın kapsam dışı statüde ve yüksek ücretle iş mevzuatına geçirildiğini, kendisinin ise hiyerarşik yapıda iki alt unvan olan şef teknisyenlerin altında kapsam içi ve ücret kaybına uğratılarak geçişinin yaptırıldığını bu nedenle; kapsam içi statüsünün kapsam dışı olarak değiştirilmesini ve ücret ikramiye ve fazla mesai farkının ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece kapsam dışı teknik uzman seviyesinde çalıştığı kabul edilerek kapsam içi olduğu tarihten 15.8.2004 tarihine kadar kapsam dışı teknik uzmana ödenen ücret ile davacıya ödenen ücret farkının ve buna bağlı olarak akdi ve yasal ikramiye ile fazla mesai farkının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece kapsam dışı teknik uzman seviyesinde çalıştığı kabul edilerek kapsam içi olduğu tarihten 15.8.2004 tarihine kadar kapsam dışı teknik uzmana ödenen ücret ile davacıya ödenen ücret farkının ve buna bağlı olarak akdi ve yasal ikramiye ile fazla mesai farkının kabulüne karar verilmiştir.

Davacı kendi isteği ile imzaladığı hizmet akdi ile tekniker olarak ve ücreti de bu akitde belirlenerek iş mevzuatına geçmiş, sendikaya da üye olarak ücretleri TİS’e göre ödenmiştir.Artık davacı eski statüsünden kaynaklanan haklarını yada kapsam dışı personel yönetmeliği kapsamında olan teknik uzmanın aldığı ücretin kendisine de ödenmesini talep edemez.

Diğer bir anlatımla İş Kanunu hükümlerine tabi kapsam içi olarak TİS'den yararlanan bir işçinin aynı zamanda kapsam dışı ve sözleşmeli personel statüsündeki haklarında kendisine uygulanmasını talep etmesi statü farklılığı nedeniyle mümkün değildir.Böyle olunca davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ücret farkı, ikramiye farkı ile fazla mesai ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacının, Davalı Türk Telekomünikasyon AŞ işyerinde 399 sayılı KHK’ya göre sözleşmeli statüde tekniker unvanı ile çalıştığı, 2000 yılında imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına tabi hale geldiği, hizmet aktinde yine unvanının tekniker olarak yazılı olduğu iş mevzuatına kapsam içi olarak geçtiği, sendika üyesi olarak TİS’den de yararlandığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Mahkemece kapsam dışı teknik uzman seviyesinde çalıştığı kabul edilerek kapsam içi olduğu tarihten 15.8.2004 tarihine kadar kapsam dışı teknik uzmana ödenen ücret ile davacıya ödenen ücret farkının ve buna bağlı olarak akti ve yasal ikramiye ile fazla mesai farkı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece; yukarıda açıklanan gerekçeler ile hüküm bozulmuştur.

Uyuşmazlık; Davacının imzaladığı hizmet sözleşmesi ile iş mevzuatına tabi hale geldikten sonra ortaya çıkan hiyerarşik düzenleme sonucu uğradığı ücret kaybını talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Özel Dairece; yukarıda açıklanan gerekçeler ile hüküm bozulmuştur.

Uyuşmazlık; Davacının imzaladığı hizmet sözleşmesi ile iş mevzuatına tabi hale geldikten sonra ortaya çıkan hiyerarşik düzenleme sonucu uğradığı ücret kaybını talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

4502 sayılı Yasa’nın Geçici 4.maddesinde yer verilen “Bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihte Türk Telekom’da 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlardan isteyenler iş mevzuatına tabi personel statüsüne geçirilir. İş mevzuatına tabi personel statüsüne geçmek istemeyenlerin mevcut statü, sosyal ve özlük haklarıyla istihdamlarına devam olunur.” hükmü ile, iş mevzuatına geçmek istemeyen 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye tabi kadrolu veya sözleşmeli personelin statüleri, sosyal ve özlük hakları korunmak suretiyle ve görevde yükselmelerine de olanak sağlayacak biçimde düzenlenmiştir.

Davacı, Türk Telekomünikasyon AŞ işyerinde 399 sayılı KHK’ya göre sözleşmeli statüde tekniker unvanı ile çalışırken 29.01.2000 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4502 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi hükmü uyarınca, 2000 yılında kendi iradesi ile imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına tabi hale gelmiştir.

406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunun Değişik 1.maddesinin 7.fıkrasında, “Türk Telekom, bu Kanun ve Özel Kanun hükümlerine tabi bir anonim şirkettir. Bu Kanun hükümleri saklı kalmak üzere kamu iktisadi teşebbüsleri de dahil, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuat Türk Telekom’a uygulanmaz” hükmüne yer verilerek Türk Telekom’a özgü farklı bir statü oluşturulmuştur.

Aynı Kanunun Ek 22.maddesinin, Değişik 1/a.fıkrasında ise, “Personelin statüsü: (Ek ibare: 12/05/2001-4673/6 md.) Türk Telekom’daki kamu payı %50’nin altına düşünceye kadar, Türk Telekom Yönetim Kurulu üyeliklerine atanacaklarda Devlet memurluğuna atanabilme genel şartlarına sahip olma ve en az dört yıllık yüksek öğrenim görme şartları aranır. (Mülga ikinci ve üçüncü cümle: 16/6/2004-5189/12) Bunların dışında kalan personel iş mevzuatı uyarınca istihdam edilir. İş mevzuatına göre istihdam edilenlere ilişkin kayıt ve şartlar Yönetim Kurulu tarafından tayin olunur.” hükmü öngörülmüştür.

Türk Telekom Yönetim Kurulu, anılan Yasa hükmü doğrultuşunda yaptığı düzenlemeyle iş mevzuatına göre istihdam edilenleri kapsam içi ve kapsam dışı olarak sınıflandırmıştır. Ancak, bu sınıflandırma sonucu kapsam dışı sayılan personel de yine bütünüyle iş mevzuatına tabi olarak istihdam edilmekte olup, söz konusu personelin Türk Telekom’un statüsü itibariyle kamu personeli sayılmaları mümkün görülmemektedir.