muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/394, Karar No: 2013/1454, Tarih: 23.01.2013

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalıların maliki, işletmecisi ve sigortacısı olduğu iş yerinde çıkan yangının, davacının iş yerine sirayeti sonucu oluşan zararın tazmini için açılan maddi tazminat davası olup yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere davacı, yangın sebebiyle iş yerinde yaptırdığı tadilat masraflarını, iş yerinin tadilat sebebiyle kapalı kaldığı dönemdeki kazanç kaybını ve bu dönemde iş yeri için ödemek zorunda kaldığı kira gideri olmak üzere üç kalem alacak bakımından talepte bulunmuş, mahkemece sadece yangın sebebiyle iş yerinde yapılan tadilat masraflarına hükmedilmiş, diğer iki kalem alacak bakımından da, olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiştir. Oysa ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işyerinde yapılan tadilat gereği, davacının 1 aylık kira gideri talebinin ve yine 1 aylık gelir kaybının makul bir talep olduğu bildirilmiş, ancak kira sözleşmesi ve davacının aylık gelir ve giderini gösteren belgeler olmadığından bu kalem alacaklar yönünden herhangi bir hesaplama yapılamamıştır. Davacı, bu rapordan sonra bu kalem alacakları bakımından birtakım belgeler sunarak bilirkişilerden ek rapor alınmasını talep etmiş, mahkemece sadece davalıların itirazlarının değerlendirilmesi için ek rapor alınmıştır. Bu durumda, mahkemece davacının kazanç kaybı ve kira giderine ilişkin taleplerini de değerlendiren ek rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 417. maddesine göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme her birini masrafla ilzam veya bu masrafı aralarında takdir ettiği surette taksim eder. Bu durumda mahkemece davacının yaptığı masraflar hesaplanarak davacının haklı çıktığı miktar nazara alınarak masrafların takdiri gerekirken, davacı tarafından sarf edilen yargılama giderlerinin de mahkemece iki keşif yapılmasına rağmen tek keşif mahkeme yolluğu nazara alınarak eksik hesaplanmak suretiyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı ... şirketinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davalı ... şirketi maddi tazminattan poliçe limiti ile sorumlu olup, mahkemece, davalı ... şirketinin vekalet ücretinden ve yargılama giderlerinden sorumluluğunun, hüküm altına alınan maddi tazminatın poliçe limiti sınırları içerisinde kalan kısmı üzerinden hesaplanacak miktarı ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin, davalı ... şirketinin hükmedilen maddi tazminatın hepsinden sorumlu tutulduğu sonucunu doğuracak şekilde davacı yararına vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru görülmediği gibi mahkeme kararının hüküm kısmında davalı ... şirketinin hükmedilen tazminattan poliçe limiti ile sorumlu tutulmasına karar verilmişse de bu miktarın belirtilmemesi infazda tereddüt yaratacak mahiyette olduğundan kararın bu nedenle de davalı ... şirketi yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Ayrıca davalı ... şirketi davacının ıslah talebine karşı süresinde verdiği dilekçe ile zamanaşımı def'inde bulunmuş mahkemece bu konuda denetlenebilir olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış kararın bu nedenle de davalı ... şirketi yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 3 ve 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... şirketi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'ye iadesine, aşağıda yazılı bakiye 298,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden diğer davalılardan alınmasına, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8291, Karar No: 2017/13666, Tarih: 10.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/8291 E.  ,  2017/13666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10.10.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketin, elektrik abonesi olan müvekkili şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; şimdilik 1.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.01.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 85.503,35 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay ....Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin

vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4011, Karar No: 2021/20730, Tarih: 10.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4011 E.  ,  2021/20730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Katılanın eşi olan sanık ...'ın ikamet kapısını kilitleyerek kişiyi hürriyetinde yoksun bıraktığı iddia edilen somut olayda; sanık ...'ın hazırlık aşamasında evine almış olduğu eşyaları alarak daha önce kaçtığı ... isimli bir kişi ile tekrar kaçacağı düşüncesiyle anahtarı vermediği, ikamet kapısını kilitleyerek gittiği, katılanın da ikamette kaldığı yönündeki beyanı, hazırlık aşamasında düzenlenen 29.10.2014 tarihli, demir kapı kilidinin kolluk görevlilerince kırılması suretiyle katılanın çıkarıldığını içeren tutanak içeriği ve bu yöndeki katılan beyanı tartışılmadan, hükme esas alınan ve reddedilen deliller açıkça gösterilmeden, delillerle sonuç arasında bağ kurulmadan, yargılama aşamasında iddia edilen boşanma davasına ilişkin bilgi ve belgeler dosya içine alınmadan karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece belirtilen araştırmalar yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6407, Karar No: 2011/13849, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6407 E.  ,  2011/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00- TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00 TL’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı Yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2009 yılında bu parasal sınır 1.400,00 TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 04.11.2009 gün ve 27406 sayılı sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 2,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2010 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.430,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 619,07 TL'dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurumun temyiz dilekçesinin kesinlikten reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10400, Karar No: 2007/1666, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10400 E.  ,  2007/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya konu edilen somut emsal Küçükbalıklı Mah. 4309 parselin dava tarihi itibarı ile emlak vergisine esas m2 değerine ilişkin belediye başkanlığından getirtilen 31.8.2006 tarihli yazıdan taşınmazın Kızyakup Mah. m2 vergi değerinin 55 YTL; 11.5.2006 tarihli yazıda ise Altınova Mah. m2. vergi değerinin 275YTL.olduğu bildirilmektedir.

Mahkemece somut emsali emlak vergi değerine ilişkin bu çelişki belediye başkanlığından sorularak alınacak yazı dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5155, Karar No: 2024/6730, Tarih: 24.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5155 E.  ,  2024/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/860 Esas, 2023/813 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/260 E., 2021/135 K.

Bölge Adliye Mahkemesi Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı TÜRKPATENT nezdinde 2018/120293 sayılı "SunExpress bonus + Şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun, diğer davalının "BONUS" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itiraz üzerine davalı kurum Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı barkanın “BONUS” kelimesinin mucidi olmadığını, bugün pek çok ülkede bu kelimenin aynı şekilde ve aynı anlamda kullanıldığını, başvurudaki tek marka unsurunun “SunExpress” ibaresi olduğunu, bonus ibaresinin bağımsız ve markasal algı oluşturacak şekilde değil, marka görselinin geri planında ve oldukça küçük puntolarla “SunExpress” markasıyla bir bütün olarak tescil edilmek istendiğini, davalı banka adına marka sicilinde kayıtlı “BONUS” ibaresinin ayırt ediciliği düşük bir ibare olduğunu, aynı zamanda zaman içerisinde yaygın kullanım sonucu jenerik hale geldiğini, bu ibarenin ortalama tüketicinin aklına doğrudan davalı barkayı getirmediğini ve söz konusu ibarenin davalı firmaya özgülenemeyeceğini, müvekkilinin, havacılık sektöründe faaliyet göstermeyen ve netice itibariyle bir banka olan Garanti Bankası ile karıştırılması veya bağdaştırılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının ayırt edilemeyecek ve iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olduğunu, başvuruda korunmak istenenin "BONUS" ibaresi olduğunu, başvurunun seri marka algısı oluşturduğunu, "BONUS" ibaresi taşıyan çok sayıda markanın itirazları üzerine reddedildiğini, markaların kapsamlarındaki hizmetlerin de benzediğini, tüketicilerin davacının hizmeti ile müvekkilinin "BONUS" hizmetinin işbirliği içinde verildiğini düşünebileceğini, müvekkilinin taşıma hizmeti vermemekle birlikte havayolu taşımacılığında avantaj sağlayan hizmetler sunduğunu, müvekkili markasının tanınmış marka vasfı taşıdığını, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ve haksız rekabet teşkil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli ara kararıyla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 272 inci maddesinin atfı ile 36 ıncı maddesi uyarınca bilirkişi red sebeplerinin oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin bilirkişi heyetinin reddi talebinin reddine karar verilmiş, uyuşmazlığın esası bakımından ise, emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, dava konusu “şekil + SunExpress bonus” ibareli marka kelime unsuru ön planda olan kelime+şekil, davalıya ait redde mesnet markaların ise herhangi bir figüratif unsur içermeyen kelime markaları olduğu, davalının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "BONUS" ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin dava konusu hizmetler bakımından somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, dava konusu markadaki “SunExpress” ibaresinin çatı marka konumunda olduğu, ayrıca dava konusu markada yer alan şekil unsurunun ayırt edicilikte etkisinin yok denecek kadar az olduğu, başvuru kapsamında yer alan hizmetlerin tamamının davalı markalarının kapsamında aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı, ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu ilk bakışta algılamalarının mümkün olmadığı, davacı başvurusunun davalı markalarının serisi içerisine sızmış bulunması ve her iki işaretin hafıza, göz ve kulakta bıraktığı izin bu kabulü zorunlu kıldığı, davalının "BONUS" ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, başvuru kapsamındaki hizmetlerle ilişkilendirilebilecek hizmet türlerinin davalının tanınmış markası kapsamında bulunduğu, bu nedenle başvurunun tescilinin davalı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği gerekçesiyle dava konusu marka ile davalıya ait redde mesnet markalar arasında dava konusu hizmetler bakımından karıştırılma ihtimalinin söz konusu olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli ara kararı ve esas kararı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI