muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1853, Karar No: 2024/4579, Tarih: 04.12.2024

Mahkemece; ilk kararda, keşif neticesinde ısıl işlemden kaynaklanan bir hataya rastlanmadığının ve yerli çekicin davacı tarafın siparişinde yer alan malzeme, geometri ve sertlik değeri taleplerini karşıladığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ilk kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 07.09.2015 tarih 2014/2650 E., 2015/4165 K. sayılı ilamıyla; öncelikle davalı tarafından üretilen sözleşme konusu çekiçlerdeki derinliklerin teslimden sonra davacı iş sahibi tarafından arttırılıp arttırılmadığı, iş sahibinin talimatı ile ya da talimatı olmaksızın yüklenici tarafından teknik resme aykırı olarak arttırılıp arttırılmadığı araştırılıp, tırnak derinliklerinin teslimden sonra davacı tarafça arttırıldığının anlaşılması halinde kırılma ile bundan doğan zararlardan davacı sorumlu olacağından davanın şimdiki gibi reddine karar verilmesi, iş sahibinin talimatı ile ya da talimatı olmaksızın yüklenici tarafından kendiliğinden bu derinliklerin arttırıldığının saptanması halinde davalı yüklenici genel ihbar mükellefiyetini yerine getirmemek ve sözleşmeye aykırı imalâtı yapmak sureti ile doğan zarardan sorumlu olacağından sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak ikinci kararda, numuneler üzerinden yapılan incelemelerde yerli çekicin kimyasal bileşiminde, iç yapısında, ısıl işlemlerinde ve kırılma davranışında bir olumsuzluk saptanmadığı, ancak, yerli çekicin tırnak derinliğinin orijinal çekicin tırnak derinliğinden daha fazla olduğu, kullanıcı firmanın da bu durumu fark ettiği için tırnakları tıraşlayarak derinliği azalttığı ve çekiçleri kullanmaya bu şekilde devam ettiği, yerli imalat çekiçlerin tırnak derinliğinin daha fazla olmasının nedeninin davacı tarafın siparişindeki teknik çizim olduğu, çekicin bu çizime göre imal edildiği, çekiç çeliğinde bir malzeme ya da işlem hatasının da olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ikinci kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 29.09.2020 tarih 2020/865 E., 2020/2608 K. sayılı ilamıyla; davacı iş sahibine hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, talep ettiği 150.000,00 Türk Lirası maddi zararından, hangi zarar kalemi için ne miktarda talepte bulunduğu hususunda, açıklama dilekçesi vermek üzere süre verilip gerekli açıklama yaptırıldıktan sonra, davalı yüklenici teknik resimdeki derinlikle yapılması halinde eserin gereği gibi meydana getirilmesinin tehlikeye düşüreceğini ve iş sahibinin eserden beklediği yararı sağlamayacağını iş sahibine bildirmemesi nedeniyle, BK 356-357 ve dava tarihinden sonra yürürlüğe giren TBK 471 ve 472 maddeleri gereğince bundan doğan zararlardan sorumlu olacağından, mahkemece davacının bu nedenle uğradığı zarar ve miktarı konusunda, uzman teknik bilirkişiden gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, davacının vereceği açıklama dilekçesindeki talep ve açıklamaları da dikkate alınıp, değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak üçüncü kararda, davalı tarafın imal ettiği çekiçlerdeki tırnak derinliklerinin her ne kadar davacı tarafın gösterdiği çizime uygun olarak yapıldığı iddia edilmişse de; söz konusu çekiçlerin çizime uygun imalatı halinde makinede hasara sebep olabileceğinin davalı tarafından davacıya bildirilmediği, davalı tarafından imal edilen çekiçlerin davacının makinesine zarar verdiği ve söz konusu teknik arızanın, davalı tarafından ihbar yükümlülüğü yerine getirilmeden imal edilmesinden kaynaklandığı, bu nedenle davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 28.133,40.TL'nin dava tarihi olan 20/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemenin üçüncü kararına karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragraf dışında kalan diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafından dava dilekçesinde uğranılan zararlar nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 150.000,00 Türk Lirası maddi tazminat talep edilmiş, bu zararların nelerden ibaret olduğu ve her bir zarar kalemi için ne miktarda tazminat istenildiği davacının 23.03.2021 tarihli dilekçesinde açıklanmıştır.

2. Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafından dava dilekçesinde uğranılan zararlar nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 150.000,00 Türk Lirası maddi tazminat talep edilmiş, bu zararların nelerden ibaret olduğu ve her bir zarar kalemi için ne miktarda tazminat istenildiği davacının 23.03.2021 tarihli dilekçesinde açıklanmıştır.

Mahkemece, ikinci bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporlarında, tespit edilen zarar kalemlerinden; davacının iş bedeli için ödediği 15.000 TL ile davaya konu makinelerin tamiri için yapılan masraf bedeli olan 13.133,40 Türk Lirası'nın toplamı olan 28.133,40 Türk Lirası'na hükmedilmiştir. Her ne kadar iş bedeli olan 15.000 Türk Lirası bakımından davacının zarara uğradığı kabul edilmiş ise de, davacının sözleşme konusu çekiçleri aldığı ve iade etmediği sabit olduğuna göre 15.000 Türk Lirası'na hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Bu durumda Mahkemece, davaya konu makinelerin tamiri için yapılan masraf bedeli olan 13.133,40 TL’ye ticari faiz uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle üçüncü kez bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz sebeplerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz sebeplerinin kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7257, Karar No: 2013/12345, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7257 E.  ,  2013/12345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kendisine ait evde kiracı olarak oturan katılanın kira borcunu ödememesi nedeniyle evi boşaltmasını istediği, katılanın evi boşaltmaması nedeniyle sanığın olay günü evin kilidini kırmak suretiyle içeri girerek katılana ait eşyaları binanın bodrum katına taşıdığı ve bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; katılana ait eyşaların zarar gördüğüne ilişkin herhangi bir tespit yapılmaması, katılan da eşyalarının zarar görüp görmediğini bilmediğini beyan etmesi, sanığın ise 02.09.2009 tarihli Savcılık ifadesinde evin kapısının anahtarını kırarak eve girdiğini, 13.05.2010 tarihli duruşmadaki savunmasında ise kapıyı kanırtarak kilidi kırdığını ve daha sonra kilidi değiştirdiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle katılana eşyaları teslim edildikten sonra herhangi bir zarar olup olmadığının ve zararın niteliğinin ve katılan tarafından bu hususta bir tespit yaptırılıp yaptırılmadığının sorulması, ayrıca zarar verildiği iddia olunan kapı kilidinin özellikleri sanık ve katılandan sorulup, sanıktan da kilidi nasıl kırdığı hususunun

açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 02/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23144, Karar No: 2016/8781, Tarih: 31.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/23144 E.  ,  2016/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tekrar alınan derslere ilişkin mükerrer ödenen 3.500 TL ve 500 ABD dolarının faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ..... 1999 tarihinde kayıt yaptırdığını, 01.02.2008 tarihinde mezun olduğunu, okul ücretini iki dönem olarak ödediğini, geçemediği dersler için bir sonraki dönemde tekrar ödeme yapmak zorunda kaldığını, yeni ders almadığı halde ödenen ücretlerini tekrar ödediğini ileri sürerek, 3.500 TL ve 500 ABD dolarının davalıya yapılan her bir ödemenin alınış tarihinden faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı .....tarafından dosyaya sunulan..... her akademik yılın güz ve bahar olmak üzere iki yarıyıldan ve her yarıyılın onaltı haftadan oluştuğu, gerektiğinde senatonun belirleyeceği ilke ve esaslara göre Yükseköğretim Kurulu'nun onayı ile yaz öğretimi açılabileceği, öğrenim ücretlerinin her akademik yıl başlamadan önce mütevelli heyeti tarafından tespit edildiği, öğretim ücretinin ilk taksidinin akademik yılın birinci(güz), ikinci taksidinin ikinci (bahar) yarıyılının başında kayıt yaptırılmadan veya kayıt yenilenmeden önce ödeneceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacının dönem içerisinde kendisinden mükerrer ücret alındığı yönündeki talebi de dikkate alınarak, davacıdan akademik yıl için tahsil edilen ücretlerin ders başına belirlenen ücretler olup olmadığı, dönem içerisinde alınması gereken derslere göre daha az ders alan öğrencilerden düşük ücret alınmasının söz konusu olup olmadığı davalı Üniversiteden getirtilecek belgelere göre tespit edilerek, ders başına ücret ödemesi yapılmasının mümkün olduğunun tespit edilmesi halinde, davacının alamadığı dersler nedeniyle yaptığı ödeme varsa bunun iadesi gerektiği, ücretlerin ders başına belirlenmediğinin tespit edilmesi halinde ise, ..... 19.06.2012 tarihli toplantısında yıllık ve yarıyıllık sınav takvimi uygulayan tüm ....2011-2012 eğitim-öğretim yılından itibaren geçerli olmak üzere bütünleme sınav hakkı tanınmasına karar verildiği de dikkate alınarak, başarısız olunan dersler nedeniyle bütünleme sınav hakkı tanınıp ...

tanınmadığı, araştırılarak bütünleme sınav hakkının tanınmaması nedeniyle zorunlu olarak yaz okuluna ücret ödemek durumunda kaldığının tespiti halinde yaz okulu için ödenen ücretin iadesi gerektiği dikkate alınarak oluşacak uygun sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

tanınmadığı, araştırılarak bütünleme sınav hakkının tanınmaması nedeniyle zorunlu olarak yaz okuluna ücret ödemek durumunda kaldığının tespiti halinde yaz okulu için ödenen ücretin iadesi gerektiği dikkate alınarak oluşacak uygun sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29678, Karar No: 2018/8940, Tarih: 18.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29678 E.  ,  2018/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında, dosya kapağında dosyanın eklerinin 3 klasör olarak mahkeme kaleminde olduğunun yazılı olduğu ve dosyaya ek bu klasörlerin temyiz incelemesi için gönderilmediği anlaşıldığından; dosyanın kapağında yazılı dosya eki klasörlerin eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11851, Karar No: 2015/14480, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11851 E.  ,  2015/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/11-2014/148

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5620, Karar No: 2020/3635, Tarih: 22.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5620 E.  ,  2020/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2015/567-2019/137

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait hotel işyerinde 23/03/1996 ile 30/06/2012 tarihleri arasında kat görevlisi olarak kesintisiz çalıştığını, ancak 1996 ile 2000 yılları arasında sigorta bildirimlerinin yapılmadığını, bu nedenle 1996 ile 2000 tarihleri arasında her ay ve 30 gün çalıştığının ve ücretinin net 990-TL olduğunun tespitini talep etmiş, davanın reddine dair ilk karar Dairemizin 2015/6460 Esas, 2015/11680 Karar sayılı, 11.06.2015 tarihli ilamıyla davalı işveren ile ... A.Ş. isimli işyeri arasında fiili irtibat olup olmadığı, davaya konu otelin devredilip devredilmediğinin araştırılması, bordro ve komşu iş yeri tanıklarının dinlenilmesi, ...'ın komşu iş yerinde çalışıp çalışmadığının tespit edilmesi yönlerinden bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İnceleme konusu dosyada; davacının 09.05.2000-23.01.2009 tarihleri arasında ... Turz. İnş. Yatırım Tic. A.Ş.den, 03.02.2009-07.06.2012 tarihleri arasında ... Turizm İnş. Yatırım Tic. A.Ş. (hotel ...)'den bildirimlerinin olduğu, ... Turizm İnş. Yatırım Tic. A.Ş. (hotel ...)'nin ... Oteli ... Tur. A.Ş.'den 26.01.2009 tarihinde devraldığı, davacının Bulgaristan vatandaşı iken 1995 yılında Türkiye'ye geldiği, Bakanlar Kurulunun 06.12.2001 tarih,2001/3428 sayılı kararı ile türk vatandaşlığına alındığı anlaşılmaktadır.

Türk Soylu Yabancıların Türkiye'de Meslik ve Sanatlarını Serbestçe Yapabilmelerine,Kamu,Özel Kuruluş veya İşyerlerinde Çalıştırılabilmelerine İlişkin 2527 sayılı Yasanın 1. maddesinde " bu Kanunun amacı; Türkiye'de ikamet eden Türk soylu yabancıların ihtiyaç duyulan meslek ve sanatları serbestçe yapabilmelerine, Türk Silahlı Kuvvetleri ve Güvenlik Teşkilatı hariç olmak üzere kamu, özel kuruluş veya işyerlerinde bu meslek ve sanat dallarında çalıştırılabilmelerine olanak sağlamaktır." hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü Türk vatandaşlığına alınma belgelerinde ikamete bağlandığı tarihin 1998 olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece ikamet tezkeresinin verildiği tarihin 30.12.1999 olduğunun belirtildiği görülmektedir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü Türk vatandaşlığına alınma belgelerinde ikamete bağlandığı tarihin 1998 olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece ikamet tezkeresinin verildiği tarihin 30.12.1999 olduğunun belirtildiği görülmektedir.

Dosya kapsamında dinlenen davacı ... davacının 1996-2000 yılları arasında ... Otelde çalıştığını, bu yıllarda kendisinin komşu iş yeri olan ... Otelde çalıştığını, 2000 yılında ise ... Otelde çalışmaya başladığını beyan ettiği, tanığa ilişkin belgelerden 1990-31.07.2000 döneminde ... Otelde, daha sonraki tarihlerde ... Otelde çalıştığı anlaşılmaktadır.

2527 sayılı yasanın 1. maddesine göre Türkiye'de ikamet edenlerin Türkiye'de çalışabileceği düzenlendiğinden, mahkemece davacıya ikamet izninin verildiği tarih araştırılarak tespit edilmeli, ikamet izninin verildiği tarihten sonraki döneme ilişkin çalışmanın varlığı araştırılmalı, bu dönemde çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenilmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13018, Karar No: 2017/5713, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13018 E.  ,  2017/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 89. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 616,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Erciş Kaymakamlığı'nın 30/04/2014 tarihli ve 3216 esas, 380 sayılı idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Erciş Sulh Ceza Hakimliği'nin 22/02/2016 tarihli ve 2015/1504 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 11/08/2016 gün ve 94660652-105-65-5479-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/09/2016 gün ve KYB.2016-342677 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında yer alan;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89'uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” ve anılan Kanun'un 15. maddesinin 2. fıkrasının son cümlesinde yer alan, “Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin yani bakaya kalma eyleminin kesintisiz bir eylem olduğu, Erciş Askerlik Şube Başkanlığının 26/02/2014 tarihli ve 30093234-1130-1928-14/1991-520 sayılı yazısında eylemin son bulma tarihi olan 24/11/2011 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin başlayacağı gözetildiğinde, karar tarihi itibariyle soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Erciş Sulh Ceza Hakimliği'nin 22/02/2016 tarihli ve 2015/1504 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.