muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11936, Karar No: 2014/13889, Tarih: 09.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11936 E.  ,  2014/13889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 20.3.2014 gün ve 466-353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacı...'ya ait anne, baba eş ve çocukları gösterir nüfus aile kayıt örneğinin merciinden istenip evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.9.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6636, Karar No: 2010/7248, Tarih: 10.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/6636 E.  ,  2010/7248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin temel cezayı hapis olarak tayin edeceğini belirterek yaptığı lehe kanun değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 647 Sayılı Kanunun 4.maddesi uyarınca paraya çevrilmesi sırasında 900 TL yerine, 984 TL adli para cezasına karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Sanığa atılı mühür bozmak suçunun düzenlendiği ve lehe olduğu kabul edilen 765 Sayılı TCK.nun 274/1.maddesinde öngörülen para cezasının alt ve üst sınırlarının eşit olup, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2.maddesi uyarıcna suç tarihi itibariyle 450 YTL olduğu gözetilmeden 489 YTL.na karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Sanık hakkında 765 Sayılı TCK.nun 274/1.maddesi uyarınca hükmolunan temel para cezasının 450 TL adli para cezasına indirilmesine, 59/2.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 375 TL adli para cezasına indirilmesine, aynı kanunun 274/1 ve 59/2.maddeleri uyarınca hükmolunan 2 ay 15 gün hapis cezasının 647 Sayılı Kanunun 4.maddesi uyarınca bir günü 12 TL.den 900 TL adli para cezasına çevrilmesine ve 765 Sayılı TCK.nun 72.maddesi uyarınca aynı neviden para cezaları içtima edilerek sonuç cezanın 1275 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle,

Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1384, Karar No: 2019/547, Tarih: 11.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/1384 E.  ,  2019/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, konut almak için yaptığı araştırmalarda ... isimli şirketin bulunduğu yere giderek yetkililerle görüştüğü, bütçesinin elvermediğini belirtip, broşür alarak ayrıldığı, daha sonra sanık ...’ın hakkındaki ceza hükmünün infazı için getirildiği adliyede zabıt katibi olarak çalışan katılanla tanıştığı, katılanın sanık ...’ın adresi ile ... isimli şirketin aynı binada olduğunu fark ettiğinde, konut satın alma isteğini paylaştığı, sanık ...’in kendisine ev alabilmesi için yardımcı olabileceğini belirtip, kartvizitini verdiği, daha sonra katılanın sanıklara ait büroya gittiği ve orada sanıklar ... ile ...’la görüştüğü, katılanın bu büroda ... şirketine ait broşür ve benzeri belgeleri de gördüğü, sanıkların katılanı ... şirketinin yetkilileri olduklarına inandırarak, katılanla ev satışına ilişkin anlaştıkları ve ev bedeline istinaden çeşitli tarihlerde toplamda 59.000.TL parasını aldıkları ve bu para alımına ilişkin katılana senetler verdikleri, ancak sanıkların ev satışını gerçekleştirmedikleri gibi, senet bedellerini ödemeyerek, katılandan aldıkları paraların da iade edilmediği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; her ne kadar sanıklar savunmalarında katılandan borç aldıklarını ve karşılığında senetler verdiklerini, ev satışı ile ilgili para almadıklarını, üzerlerine atılı suçu işlemediklerini belirtmişlerse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında ... şirketi adına ev satışı yaptıkları izlenimini uyandırarak, para aldıklarını ifade etmesi, dinlenen tanıklar ..., ..., ... ve...'nin katılanın bu beyanlarını doğrulayan anlatımlarda bulunmaları karşısında; sanıkların en baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, katılanı kendilerinin ... şirketi adına ev satışı yaptıklarına inandırarak, ev satış bedeline istinaden haksız olarak menfaat elde etme eylemlerinin; hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, yazılı beraat hükümlerinin tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23106, Karar No: 2015/5677, Tarih: 24.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23106 E.  ,  2015/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkında davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddine, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 26.331,90 m²’lik bölümü göl mutlak koruma alanı olarak ayrılmış ise de, bu bölüme davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmakla, 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamı uyarınca, bu bölüm yönünden ... aleyhine açılan davanın yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi; taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 3.668,10 m²’lik bölümünün ise ... içinde kaldığı anlaşılmakla, bu kısmın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin ...’nden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/22515, Karar No: 2025/478, Tarih: 16.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/22515 E.  ,  2025/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hüküm tarihinden önce 24.06.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece bu durum araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2023/228 E., 2024/7 K. ve 16.01.2024 tarihli kararında, katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5581, Karar No: 2010/8516, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5581 E.  ,  2010/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK'ya tabi 334 günlük zorunlu sigortalılık çıktıktan sonra Tarım ... sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı,1.1.1985-dava tarihleri arasında çakışan kısa süreli SSK sigortalılığı dışında 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... kooperatifleri ile birliği, ... Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 14.3.1985 tarihli giriş bildirgesine istinaden 01.01.1985 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olarak resen tescil edildiği, davacının 20.4.1985 tarihinde başlayıp 149 günlük SSK tabi çalışması dolayısıyla tarım ... sigortalılığının 19.4.1985 tarihi itibariyle sona erdirilerek 1.1.1985-19.4.1985 tarihleri arasında sigortalı olduğunun kabul edildiği ,davacının üzerine kayıtlı 42.000 metre karelik zirai arazisinin bulunduğu, edinme tarihlerinin 7.2.1967,21.2.1961,3.1.1988 tarihleri 1.68.1987-1.1.2001 tarihleri olduğu 1.6.2006-17.7.2009 tarihleri arasında düzenli prim ödemelerinin bulunduğu ,ziraat odası ,tarım kredi kooperatifi kaydı ile pancar ekicileri kooperatifi kaydının bulunmadığı, mahkemece yapılan zabıta araştırmasına göre de 15 yıl öncesine kadar köyde tarımla uğraştığı 15 yıl önce İstanbul’a taşındığını ve o tarihten bu yana tarımla uğraşmadığının tesbit edildiği anlaşılmıştır.

Toplanan delillerden davacının 1.1.1985 tarihinden İstanbul taşındığı 1995 yılına kadar hayatını tarımsal faaliyetten kazandığı bu dönemle çakışan 1985 yılındaki 149,1991 yılındaki 20,1995 yılındaki 123 günlük SSK sigortalılığının uzun süreli kesintisiz çalışma niteliğinde olmadığı anlaşılmakla davacının ,1.1.1985-31.12.1995 tarihleri arasında kısa süreli SSK sigortalılıkları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun kabulu gerektiği açıktır.

Öte yandan davacının 31.121995 tarihi sonrası için yeniden 2926 sayılı kanun kapsamında tarım ... sigortalılığının kabulu için bu sigortalılık kapsamında prim ödemesi yada ürün teslimatı yapılması halinde prim ödeme veya tevkifat tarihini takip eden ay başından geçerli olmak üzere yeniden tarım ... sigortalılığının başlatılması gerekecektir.Somut olayda davacının 1.6.2006-17.7.2009 tarihleri arasında devam eden düzenli prim ödemeleri bulunmaktadır.Kuruma bu ödemelerin zorunlu sigortalılık yada isteğe bağlı sigortalılık kapsamında tahsil edilip edilmediği sorularak prim ödemelerine göre 1.6.2006-17.7.2009 tarihleri arasındaki dönem yönünden de sigortalılık şartları değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6218, Karar No: 2021/1754, Tarih: 08.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6218 E.  ,  2021/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2020 gün ve 2020/241 E. 2020/168 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10237, Karar No: 2017/5987, Tarih: 24.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/10237 E.  ,  2017/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 297/1 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair, Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2012 tarihli ve 2012/205 esas, 2012/308 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 06/10/2015 tarihli ve 2015/14113 esas, 2015/4765 karar sayılı ilamı ile; "..sanığın banyoda kullanılan tıraş bıçağının jilet kısmını diğer aksamından ayırıp metal kısmını kullanmak sureti ile kendisini yaralayacağını belirtmesine, ceza infaz kurumlarında bulundurulabilecek eşya ve maddeler hakkında yönetmeliğin 13/1. maddesinde ceza infaz kurumlarında plastik saplı traş bıçağının bulundurulmasının yasal olmasına, 04.10.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre de traş bıçağı için imal edilmiş jilet olduğunun belirtilmiş olmasına ve eşyanın bu haliyle TCK.nın 297/1 anlamında silahtan sayılmayacağının anlaşılmasına göre, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi..." şeklinde belirtildiği üzere, dosyada mevcut 15.03.2012 tarihli bilirkişi raporu ile bahse konu jiletin muhtemelen permatik tarzı traş bıçağının uç kısmının kırılmasıyla oluşturulduğunun belirtilmesi ve sanığın da jileti cezaevi kantininden traş olmak için almış olduğu permatikten çıkartarak üzerinde bulundurduğunu beyan etmesi karşısında, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunun oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07.12.2016 gün ve 2016/11991 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2016 gün ve KYB/2016-398650 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler hakkındaki Yönetmeliğin 13/1. maddesi uyarınca plastik saplı tıraş bıçağının bir bütün halinde ceza infaz kurumunda bulundurulması yasal ise de; hükümlü tarafından tıraş bıçağının kullanım amacına aykırı olarak uç kısmı kırılmak suretiyle saldırı ve savunmaya elverişli bir eşya haline getirilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 6. maddesinin 1/f-4 bendi kapsamına giren silah niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemenin kabul ve uygulamamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6124, Karar No: 2019/16391, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6124 E.  ,  2019/16391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14478, Karar No: 2014/15738, Tarih: 16.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14478 E.  ,  2014/15738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2013 tarih ve 2010/268-2013/730 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.10.2014 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada tüm davacılar vekili Av. ..., asıl ve birleşen davada davalılardan ... San A.Ş. vekili Av. ... ve diğer asıl ve birleşen davada davalılardan ... A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: