muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1950, Karar No: 2017/5762, Tarih: 15.05.2017

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanık ...' in başkanı bulunduğu Tarım Federasyonunun ...köyünde istiridye mantarı tesisi kurmak amacıyla temyize gelmeyen sanık ... ile irtibata geçtiği, ...' nun ... köyünde Tarım Fedarasyonu tarafından tahsis edilen arazide istiridye mantarı tesisini kurmak amacıyla gerekli proje, danışmanlık ve fizibilite işlemlerini bitirdikten sonra tesisin kurularak işletmeye başladıkları, ... ekiplerinin tesiste 10.07.2012 tarihinde incelemelerde bulunduğu, incelemeler neticesinde " tesiste üretim sonucu oluşan katı atıkların (kompostların) tesis yakınındaki ara yolda toprak araziye atılarak çevre kirliliğine sebebiyet verilmesi,dışarıdan temin edilen sap,saman karışımına yıkama işlemi uygulandığı,yıkama sularının kanal vasıtası ile tesis yakınındaki dereye verildiği," gerekçesi ile 37.696 TL idari para cezası kesildiği, yapılan kirliliğin 10.07.2012 tarih 099897 nolu tutanak ve olay yeri fotoğrafları ile tespit edildiği, bu suretle sanığın çevreyi kasten kirlettiği iddiasıyla dava açıldığı görülmektedir.

Sanık savunmasında, tesisi kuranın sivil toplum örgütü olan Tarım Federasyonu Başkanlığı olduğunu, tesisin kurulmasında rol alan federasyon başkanı olarak sorumluluğun olması durumunda sorumluluğun kendisine ait olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini, çevreyi kirletmek gibi bir amaçlarının olmadığını, kendilerinin tesisi hazırlayıp teslim ettiklerini, fiilen çalıştırmadıklarını, tesisi yaptıktan sonra...A.Ş adli şirkete teslim ettiklerini, çevre kirlenmesi durumu söz konusu olduğunda sorumluluğun kendilerinden olmadığını beyan etmiştir.

Dosyada bulunan bilirkişi raporundaki, alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atıkların, genel bir kabul ve gözleme dayanarak kirlilik oluşturduğuna dair Yargıtay denetimine imkan tanımayan görüşler mahkumiyet kararı vermeye yeterli görülmemiştir.

Dosyada bulunan bilirkişi raporundaki, alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atıkların, genel bir kabul ve gözleme dayanarak kirlilik oluşturduğuna dair Yargıtay denetimine imkan tanımayan görüşler mahkumiyet kararı vermeye yeterli görülmemiştir.

Bu itibarla, dosya, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atıkların alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınmalıdır.

Temin edilecek rapor sonucuna göre, yargılamaya konu eylemin yukarıda belirtilen mevzuat kapsamında suç oluşturduğu tespit edildiği takdirde, sanık savunmaları, dosyaya sunulan sözleşme örneği ve Ticaret Sicili Gazetesi kayıtları da dikkate alınarak, suç tarihinde eylemin gerçekleştiği tesisin işletmesinin kime ait olduğu, arıtma tesisinin bulunup bulunmadığı ve bahse konu atıkların bertarafından kimin sorumlu olduğu araştırılarak, tespit edilmesi halinde, bahsi geçen yetkililer hakkında suç duyurusunda bulunulması, açılması halinde kanıtların birleştirilerek davaların birlikte görülmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA,bozma kararından hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...’nun da 1412 sayılı CMUK’un 325.maddesi gereği yararlandırılmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11179, Karar No: 2008/4418, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11179 E.  ,  2008/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 8.11.1999 tarihli kefalet taahhütnamesine dayalı olarak yapılan icra takibine karşı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı taahhütnamenin limit ve tarih kısmının boş olarak 1997 yılında verildiğini, davacının boş kısımları sonradan doldurduğunu bu nedenle taahhütnamenin (kefaletin) geçersiz olduğunu savunmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan raporda “ kefalet sözleşmesindeki rakam ve yazı ile miktar belirtilen bölümlerin belgedeki diğer yazılardan farklı bir mürekkepli kalem ile yazılmış oldukları, ancak mürekkeplerin yazı yazımı tayinine yarayan ve halen kullanılan bilimsel bir yöntem bulunmadığından yapılan işlemin zaman birimleri açısından bir tespit ve ayrımına gidilemediği yolunda görüş belirtilmiştir.

Mahkemece davalının taahhütnameyi imzaladığı sırada miktar bulunmadığından kefalet koşullarının oluşmadığını, bu nedenle davanın reddine %40 tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının imzasını taşıyan 8.11.1999 tarihli “müşterek borçluluk ve müşterek mütesesil kefalet” başlıklı taahhütnamedeki kefalet limiti ve düzenleme tarihinin farklı bir kalem ile yapıldığı anlaşılmakta ise de limit miktarını gösteren kısmının sonradan doldurulduğu yolundaki davalı iddiasının yazılı delil ile kanıtlanması gerekir. Sözleşmenin doldurulmasında farklı renkte ve tonda kalemlerin kullanılması söz konusu limit miktarının sonradan yazıldığının kanıtı olamaz, bu nedenle kefalet geçerlidir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2157, Karar No: 2024/611, Tarih: 24.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2157 E.  ,  2024/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/123 E., 2021/423 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Eğirdir ilçe merkezinde ve Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde Eğirdir Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, Eğirdir Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle Eğirdir Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini ileri sürerek Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir İlçe Merkezinde ve Eğirdir Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; yıllardır davacı Hazineye ecrimisil ödediğini, taşınmazın kıyı içinde kaldığını düşünmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

II. CEVAP

Davalı; yıllardır davacı Hazineye ecrimisil ödediğini, taşınmazın kıyı içinde kaldığını düşünmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; 4721 sayılı TMK’nın 2 nci maddesine göre herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, Eğirdir Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.02.2020 tarihli ve 2016/10449 Esas, 2020/872 Karar sayılı kararı ile; Eğirdir Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, 6100 sayılı HMK'nın 165 inci maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 20.12.2021 tarihli ve 2020/123 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas, 2016/553 Karar sayılı kararı ile; belediye tarafından devri talep edilen 512.000 metrekare yüz ölçümlü dolgu alanında Kıyı Kanunu'na ve imar mevzuatına aykırı yapıların ve kullanımların bulunduğu, bazı kısımları hariç olmak üzere Eğirdir Gölü'nden kazanılan dolgu alanlarına ait dolgu izinlerinin alınmadığı, belediyenin devir talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verildiği, kararın 22.09.2016 tarihinde kesinleştiği, Eğirdir Belediyesince gölden doldurulmak suretiyle kazanılan alanlarda alınması gereken izinlerin alınmadığı, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata aykırı yapı, tesis ve kullanımlar mevcut olduğu, söz konusu alanların belediyenin tasarrufuna bırakılmasının mümkün olmadığı, taşınmazın Hazineye ait olduğu ve Hazine taşınmazının izinsiz olarak üçüncü bir kişi tarafından kiraya verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; kararın haksız, yasaya ve usule aykırı olduğunu, husumetin Eğirdir Belediyesine yöneltilmesi gerektiğini, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, Mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmadığını, tapu kaydı bulunmayan bir taşınmaz hakkında karar verildiğini, değer belirlendiğini, belirlenen değer üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedildiğini, kararın bu yönüyle de bozulması gerektiğini, dava konusu yer için Hazineye ayrıca ecrimisil ödediğini, davanın objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5, 6 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 779,97 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18802, Karar No: 2015/4641, Tarih: 23.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18802 E.  ,  2015/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFŞİN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/436-2014/242

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının müvekkiline hakaret ettiğini, darp ettiğini, evden kovduğunu, müşterek konutu boşalttığını, ileri sürerek aylık 1.200,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının ayrı yaşamada haklı olduğuna dair iddialarını ispatlayamadığını, müşterek konutlarına dönmesi konusunda davalının beklentisi ve rızası olduğunu buna rağmen müşterek konuta dönmeyen davacının kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aylık 200,00 TL nafakaya karar verilmiş, verilen bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; kolluk araştırmasına göre, davacının ev hanımı olduğu, herhangi bir gelirinin olmadığı, davalının ise babasına ait çok katlı halı mağazasının bulunduğu, babası ile birlikte çalıştığı, aylık 1.000,00 TL kazancının olduğu anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyen ve birlikte yaşamdan kaçınan kişi davalı olduğundan davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davacı lehine az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davacı lehine az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11731, Karar No: 2014/40159, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11731 E.  ,  2014/40159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı ile yapılan bankacılık hizmetleri sözleşmesi ile maaş avans kredisi kullandırıldığını,davalının kullandığı kredi borcunu ödememesi üzerine hesabın kat edilerek,borcun tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi yapıldığını,davalı tarafından icra takibine yapılan itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı yapılan teblgata rağmen duruşmaya katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- IlK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına İtiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması 2014/11731-40159

gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur, öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, mahkemece kabul edilen asıl alacak yönünden borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün (3) nolu bendinin devamı olarak "Kabul edilen asıl alacak miktarı olan 2.421 TL 'nin % 40’ı olan 968,4 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline,” cümlesinin yazılmasına hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16040, Karar No: 2014/18195, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16040 E.  ,  2014/18195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.