muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1135, Karar No: 2016/16975, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1135 E.  ,  2016/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekili ile davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, bir kısım davalılar vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, davalı ... ile davalı ...'ın dava açılmadan önce vefat ettiği anlaşılmış olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesine göre; usulüne uygun olarak açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasında tapu malikinin daha önce öldüğü sabit olursa mirasçıları davaya dahil edilmek suretiyle devam olunacağı hüküm altına alındığından, adı geçen davalıların mirasçıları davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre esas hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden (HUMK'nun 73. maddesi) HMK'nun 27. maddesi uyarınca hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek ölü murise karşı yargılamaya devam olunması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekili ile davalı ... tarafından temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11540, Karar No: 2011/10824, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11540 E.  ,  2011/10824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karacabey Sulh Hukuk ve Bursa 5.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, müddetname, vasi tayini talep yazısı, mahkumiyet kararı, 22.06.2011 günlü cezaevi müdürlüğü yazısı ile aynı tarihli J. Komutanlığı adres araştırma tutanağında gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 5.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK'nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1388, Karar No: 2012/1544, Tarih: 06.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1388 E.  ,  2012/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2011 gün ve 2010/218 E. 2011/256 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1043, Karar No: 2015/498, Tarih: 09.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1043 E.  ,  2015/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;

Sanığın hizmetli olarak çalıştığı hastanede kendisini döner sermayede çalıştığını beyan ederek mağdurdan 21.01.2010 tarihinde 550 TL bıçak parası, 04.02.2010 tarihinde ise özel oda ücreti olarak 960TL alarak haksız yararlar sağlaması eylemlerinin "zincirleme dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

1- Yargıtay C.G.K'nın 21.05.2002 tarih ve 95/252 sayılı kararı ile benzer diğer kararlarında açıklandığı üzere; mahkeme kararları gerekçeli olmalıdır. Gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Gerekçe, dosyadaki bilgi-belgelerin yerinde gösterildiğini gösterir biçimde geçerli, yeterli ve yasal olmalıdır. Bir hüküm CMK'nın 230. maddesinde de gösterildiği şekliyle sorun, gerekçe ve sonuç kısımlarından oluşmalı, gerekçede suçun yasal unsurları başta olmak üzere sabit ve muhakkak sayılan olaylar ve eğer kanıt başka olaylardan çıkarılmış ise bunlar gösterilmeli, cezanın kaldırılmasını, arttırılmasını, indirilmesini gerektiren hususlar açıklanmalı hangi kanıtlara neden itibar edildiği, hangilerinin geçersiz sayıldığı, "denetime olanak verecek şekilde" vurgulanmalıdır. Temyiz konusu mahkumiyet hükmünün gerekçesinde; CMK'nın 230/1. fıkrasının a, c ve d bentlerinde belirtilen hususlar denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden karar verilmesi,

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde , mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,

2- Kabule göre;

TCK'nın 62 maddesine göre yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle, sonuç adli para cezasının 100TL yerine, 80 TL olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Kabule göre;

TCK'nın 62 maddesine göre yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle, sonuç adli para cezasının 100TL yerine, 80 TL olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığn temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2927, Karar No: 2018/329, Tarih: 23.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2927 E.  ,  2018/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, asıl davada davalı ... aleyhine 04/02/2011 gününde, birleşen davada davalılar ... ve ... aleyhine 19/10/2016 gününde verilen dilekçeler ile taksirle yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2017 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 23/01/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Süresinde olduğu anaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) A-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'nun asıl davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

B- Davalı ...'nun asıl davaya yönelik diğer temyiz itirazına gelince;

Asıl ve birleşen dava, taksirle yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı vekili, ...'nu davalı göstererek, müvekkilinin ... İlçesi'nde bahçe tanzimi, havuz bakımı ve motorla ağaç kesme işleri yaptığını, olay tarihinde ...'ün oturduğu siteye ağaç kesmek için gittiğini, iş makinesiyle yol açmaya çalışan davalı ...'nun kütüklere müdahalede bulunması sonucu, kütüklerden birinin müvekkilinin ayağına çarptığını, meydana gelen kaza nedeniyle davalı ... hakkında ceza davası açıldığını, davalının kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verildiğini, müvekkilinin kaza sonucunda vücut bütünlüğünün zarar gördüğünü belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin gerekli uyarıları yaparak işe başladığını, meydana gelen olayda kusuru bulunmadığını, iş sahibi olan ...'ün kusursuz sorumluluğu olduğunu, davanın ona ihbarının gerektiğini belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Bozma ilamı öncesi yapılan yargılama sırasında, Adli Tıp Uzmanı ...'dan alınan 30/04/2012 tarihli raporda; meydana gelen kaza sonucunda davacının %5 oranında çalışma ve meslekte kazanma gücünden kaybettiği, iyileşme süresinin ise, 270 gün (9 ay) olduğu belirtilmiştir. Yine bozma ilamı öncesi alınan 09/04/2012 tarihli kusur raporunda; davalı ...'nun %100 oranında kusurunun bulunduğu mütalaa edilmiştir.

Bozma ilamı öncesi yapılan yargılama sırasında, Adli Tıp Uzmanı ...'dan alınan 30/04/2012 tarihli raporda; meydana gelen kaza sonucunda davacının %5 oranında çalışma ve meslekte kazanma gücünden kaybettiği, iyileşme süresinin ise, 270 gün (9 ay) olduğu belirtilmiştir. Yine bozma ilamı öncesi alınan 09/04/2012 tarihli kusur raporunda; davalı ...'nun %100 oranında kusurunun bulunduğu mütalaa edilmiştir.

Mahkemece verilen 29/03/2013 tarihli ilk kararda, anılan raporlar hükme esas alınarak; davanın kısmen kabulü ile 11.137,77 TL geçici iş göremezlik zararı, 23.519,24 TL sürekli iş göremezlik zararı ve 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan tahsiline hükmedilmiştir. Bu karar davalının temyizi üzerine, Dairemizce 12/06/2014 gün, 2014/8152 esas, 2014/9849 karar sayılı ilamla ceza yargılaması sırasında alınan rapor ile eldeki dosyada alınan raporun çelişmesi nedeniyle, çelişkiyi gidermek için üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 16/12/2015 tarihli raporunda; davacının olay nedeniyle %15 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme (geçici iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 6 ay olduğu mütalaa edilmiştir. Yine bozma sonrası alınan 18/04/2016 tarihli kusur raporunda, davacının %20, davalı ...'nun %40, ihbar olunan ...'ün %40 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Mahkemenin ilk kararı, davacı tarafından temyiz edilmemiş olup, davacının %5'lik maluliyet oranı yönünden davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Davacının geçici iş göremezlik süresi ise, bozma ilamı sonrası alınan raporda 6 ay olarak tespit edilmiş ve zarar 7.688,61 TL olarak hesaplanmıştır. Öte yandan, bozma ilamına uyularak alınan kusur raporunda, davacının %20 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir. Gerek 6 aylık geçici iş göremezlik zararından, gerekse %5 maluliyete göre hesaplanmış olan 23.519,24 TL sürekli iş göremezlik zararından, davacının kusuru oranında indirim yapılarak karar verilmesi gerekirken, bozma ilamı öncesi verilen kararda hüküm altına alınan tazminat miktarlarının aynen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın, açıklanan nedenlerle davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

2-Davalı ...'ün temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar adı geçen tarafından sunulan temyiz dilekçesinin başlık kısmında; "ihbar olunan" sıfatıyla dilekçe sunulduğu belirtilmiş ise de, dilekçenin içeriğinde birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının bulunduğu ve ...'ün birleşen davanın davalısı olduğu anlaşıldığından, birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

A-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ün birleşen davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

A-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ün birleşen davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

B- Davalı ...'ün birleşen davaya yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Asıl davaya ilişkin bozma ilamından sonra, davacı tarafından, davalıların birlikte %80 oranında kusurlu oldukları, davacının olay nedeniyle %15 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği belirtilerek, asıl davada hüküm altına alınacak tazminat tutarları ile tahsilde tekerrür oluşturmamak üzere maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulmuş ve davalı ... ile davalı ... aleyhine ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/532 esas sayılı dosyası üzerinden dava açılmıştır. Anılan dava dosyası, eldeki asıl dosya ile bozma ilamından sonra birleştirilmiştir.

Mahkemece, iş sahibinin davalı ... olduğu, gerekli önlemleri almaması nedeniyle olayın meydana gelmesinde %40 oranında kusuru bulunduğu benimsenmiş, %15

maluliyet oranına ve davacının %20 kusuru düşülerek hesaplanan 78.764,19 TL sürekli iş göremezlik zararının ve 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmiştir.

Asıl davada, bozma ilamı öncesi Adli Tıp Uzmanı ...'dan alınan 30/04/2012 tarihli raporda; davacının %5 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiği belirlenmiş, davacı 04/06/2012 tarihli rapora beyan dilekçesinde bilirkişinin %5 çalışma gücü kaybına yönelik tespitlerine bir diyecekleri olmadığını bildirmiştir. Bu oran esas alınarak verilen ilk karar da davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Bu nedenle bu husus, aynı olay nedeniyle sorumluluğu bulunan davalı ... yararına kuvvetli delil niteliğindedir. Davalı ..., ancak %5 oranında meslekte kazanma gücü kaybından doğan zarardan sorumlu tutulabilir. %15 maluliyet oranına göre hesaplanan zarardan sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Davacı, birleşen davada hüküm altına alınacak tazminatların, asıl davada davalı ... aleyhine hükmedilen tazminat tutarlarıyla tahsilde tekerrür oluşturmamak üzere tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece maddi tazminat tutarları yönünden bu husus hükümde açıkça belirtilmesine karşın, manevi tazminat yönünden kararda bir açıklama yapılmamıştır. Aynı olay nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istenildiğine göre; birleşen davada tahsiline karar verilen manevi tazminatın, asıl davada hükmedilen manevi tazminat ile mükerrer tahsilata neden olmayacak şekilde, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Mahkemece maddi tazminat tutarları yönünden bu husus hükümde açıkça belirtilmesine karşın, manevi tazminat yönünden kararda bir açıklama yapılmamıştır. Aynı olay nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istenildiğine göre; birleşen davada tahsiline karar verilen manevi tazminatın, asıl davada hükmedilen manevi tazminat ile mükerrer tahsilata neden olmayacak şekilde, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (1/B) numaralı bentte gösterilen nedenlerle asıl dava yönünden davalı ... yararına, (2/B) numaralı bentte gösterilen nedenlerle birleşen dava yönünden davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ...'nun asıl davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının (1/A) numaralı bentte, davalı ...'ün birleşen davaya yönelik diğer temyiz itirazlarının (2-A) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21627, Karar No: 2012/31319, Tarih: 24.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21627 E.  ,  2012/31319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Akıl hastası olduğu ileri sürülerek evliliğinin iptali istenilen... 03.05.2011 tarihli ara karar ile... ve ...Hastalıkları Hastanesine sevkedilmiştir. Ancak adı geçen davacı hakkında tanzim edilen rapora dosya içerisinde rastlanmamıştır. Mahkemece verilen ara karar üzerine alınan sağlık kurul raporunun dosya içine alınarak birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.12.2012. (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/20568, Karar No: 2009/104, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20568 E.  ,  2009/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.07.1995-07.08.1996 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı 01.07.1995-07.08.1996 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece ,davanın kabulü ile, davacının 01.07.1995-07.08.1996 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının SSK hizmet dökümü cetvelinde 01.05.1995-25.12.1995 tarihleri arasında 185 gün, kısa süreli SSK’lı çalışmasının olduğu anlaşılmıştır. Talep tarihleri göz önünde tutularak, davacının 01.05.1995-25.12.1995 tarihleri arasında 185 gün kısa süreli SSK’na tabi çalışmaları dışlanarak istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine "Davanın kısmen kabulü ile, Davacının kısa süreli SSK ‘na tabi çalışmasının bittiği tarihi takip eden 26.12.1995 tarihi ile 07.08.1996 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine" tarih ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6049, Karar No: 2012/4440, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6049 E.  ,  2012/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tahsis talep tarihine göre yetim aylığı bağlanmasına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.