muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7649, Karar No: 2023/6193, Tarih: 11.05.2023

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde İmranlı ilçesi Uzuntemur köyü muhtarlığı azası olan sanığın 4483 sayılı Kanun kapsamında soruşturma iznine tabi olduğu gözetilerek tebliğnamedeki basit yargılama usulü yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın atılı suçu işlemediği, katılanın kendisine ait olmayan ve sahiplerinin de katılanın ekip biçmesine rızasının bulunmadığı tarlaları kendisi kullanıyormuş gibi göstererek haksız yere destekleme kredisi almaya çalıştığı, buna izin vermemek için katılanın belgelerini imzalamadığı nedenlerine dayanan temyiz isteğinin yapılan değerlendirmesinde; suç tarihinde İmranlı ilçesi Uzuntemur köyü muhtarlığı azası olarak görev yapan sanığın, köy halkından olan katılanın İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğüne sunulmak üzere hazırladığı Çiftçi Kayıt Sistemi Destekleme dosyasındaki ilgili yerlere imza atmayıp ''sahte işleri imzalamıyorum'' yazmak suretiyle katılanın mazot, gübre ve yem bitkisi desteği almasına mani olduğu şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi de gözetilerek uygulama yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53 üncü maddenin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemek üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/44 Esas, 2016/89 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30266, Karar No: 2010/27769, Tarih: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30266 E.  ,  2010/27769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20435, Karar No: 2015/26385, Tarih: 08.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/20435 E.  ,  2015/26385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikiliği ağaca zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Meram Elektrik Şirketi yetkilileri olan sanıkların, yüksek gerilim hattına değdiğini iddia ederek, katılana ait dört adet ceviz, üç adet kavak, bir adet vişne ve bir adet erik ağacını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kökten kestikleri, böylece sanıkların dikili ağaca zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Sanıkların, söz konusu ağaçların kesileceği hususunda daha önce ilan yaptıklarını ve ağaçların yüksek gerilim hattına temas etmesi nedeniyle güvenlik sorunu olması nedeniyle ağaçları kestiklerini belirttikleri dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; refakate, fen, ziraat ve elektrik bilirkişisinin alınarak mahallinde keşif icra edilmesi, ağaçların bulunduğu yerde yüksek gerilim hattının bulunup bulunmadığı, buna göre, ağaçların tahmini yükseklikleri de dikkate alınarak, güvenlik sorununun ortadan kaldırılması için, ağaçların dallarının kesilmesinin yeterli olup olmayacağı, buna göre, kökten kesilmesinde bir zorunluluk bulunup bulunmadığı, aynı tarihte, sanıklar tarafından söz konusu bölgede kesilen başka ağaç olup olmadığı, buna göre, sanıkların yetkileri dışına çıkıp çıkmadıklarının araştırılması, ilgili şirketten, ağaçların kesilmesine dair bilgi ve belgelerin getirtilmesi, sanıklar tarafından, ağaç kesileceğinin daha önce ilgili kişilere duyurulup duyurulmadığının belirlenmesi, ilgili bilirkişilerden teknik rapor alınması, bütün deliller toplandıktan sonra, sanıkların suç işleme kastıyla hareket edip etmedikleri hususunun da karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6223, Karar No: 2006/8600, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6223 E.  ,  2006/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczacı, davalı kurum ile sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini öne sürerek, fesih işleminin haksız olduğunun tespitine, bu işlemin iptaline ve muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalıarasında sözleşme bulunduğu, uyuşmazlık konusu değildir. Davalı kurum, fesih işlemiyle davacıya etkiler şekilde davacı ile muaraza yaratmıştır. Bu nedenle davacının dava açmakta hukuki yararı vardır. Davacı tarafından açılan dava niteliği itibariyle muarazanın men'i niteliğindedir. Mahkemece davanın esasına girilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28648, Karar No: 2014/12675, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28648 E.  ,  2014/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın herbir takvim yılı içinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılmakla, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça konu sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, 2007 takvim yılında kullanılan son faturanın 28.12.2007 tarihli; 2008 takvim yılında kullanılan son faturanın ise 30.08.2008 tarihli olmaları nedeniyle suç tarihleri 2007 takvim yılı bakımından 26.01.2008; 2008 takvim yılı bakımından ise 21.09.2008 olup gerekçeli karar başlığına "2007-2008" olarak eksik yazılan suç tarihlerinin 26.01.2008 ve 21.09.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11655, Karar No: 2014/31568, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11655 E.  ,  2014/31568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin merdiven boşluğuna asılı bıraktığı pantolon cebinden almış olduğu anahtar ile müştekinin ikametine girerek suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10900, Karar No: 2016/16309, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10900 E.  ,  2016/16309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000.00.- TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 183.780.32 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12..2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11579, Karar No: 2013/12354, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11579 E.  ,  2013/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ... ilçesi ... adına tespit ve tescil edilmiş ve kendisine ait 107 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan sulama havuzunun orjinal vanasını sökerek zarar verdiği ve yerine yeni vana ve boru takmak suretiyle, köy tüzel kişiliğine ait havuz suyu ile kendi arazilerini sulayarak diğer hak sahiplerinin kullanımına engel olduğu iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; mahallinde yapılan keşif ve sonrasında düzenlenen bilirkişi raporları dikkate alındığında sanığın, paslanması nedeniyle çalışmayan eski havuz vanasını kendi bütçesinden yeni bir vana sistemi ile değiştirdiği, eski vananın halen havuzun kenarında bulunduğu, yeni vananın çift mekanizmalı ve çalışır vaziyette olduğu, tatbiki uygulamada hem sanığın taşınmazlarına hem de hak sahibi olan diğer taşınmazlara suyun ulaştığı, havuzda biriken suyun sorunsuz olarak

kullanılabildiği, sanık savunması ve dinlenen yeminli tanık beyanlarına göre, sulama havuzunun suyunu yıllardır sanıktan başka kimsenin fiilen kullanmadığı, sanığın kimsenin sudan faydalanmasına da engel olmadığı, ayrıca suyun nasıl kullanılacağına ilişkin idari bir tevzii kararı veya hukuk mahkemesinden verilen su rejiminin düzenlenmesine dair ilamın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın kamu malına zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını işlediğine dair mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, tam ve kesin bir kanaat hasıl olmadığından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1044, Karar No: 2008/3745, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1044 E.  ,  2008/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar itibariyle bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili, davalılardan ...’in bir dönem müvekkili şirkette ortak ve müdür olduğunu, 19.04.2004’te hisselerini diğer ortak ... ile dava dışı ...’a devrederek şirketten ayrıldığını; ortaklık döneminde müvekkili şirket müdürü ...’in güvene dayalı olarak bu davalıya imzalı boş çekler verdiğini, adı geçen davalının bu çeklerden birisini sonradan doldurarak ilk ciranta sıfatıyla diğer davalı ...’ya ciro ettirdiğini; çek hesabının bulunduğu banka ve şubesiyle yaklaşık üç yıldır çalışılmadığını, davalı ...’le aralarında ticari bir ilişki bulunmadığını, çekteki yazıların hiç birinin ...’e ait olmadığını, diğer davalı ...’in takipte borçlu gösterilmediğini ileri sürerek çekten dolayı borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...’ya ilanen tebligat yapılmış; adı geçen yargılamaya katılmamıştır.

Diğer davalı ... vekili müvekkilinin şirket hisselerini dava dışı ortaklar ... ve ...’a devrettiğini, devir bedelinden bakiye kalan alacak için ...’in takip ve dava konusu edilen çeki müvekkiline verdiğini, müvekkilinin hamiline yazılı çeki borçlu bulunduğu diğer davalı ...’e verdiğini ve adı geçenin çekin karşılıksız olduğunu öğrenmesi üzerine bedeli nakit ödeyerek çeki geri aldığını, davacı yetkilileri ile yapılan görüşmeler sonuçsuz kalınca icra yoluna başvurulduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; davacı yanın çekteki imzayı inkâr etmediği, bedelsizliği kanıtlama yükü üzerinde bulunan davacının bu iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, davalı ... hakkındaki davanın reddiyle, bu davalı yararına % 40 oranında tazminata karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... savunmasında dava konusu çeki dava dışı ... ve ...’a devrettiği şirket hisselerinin bedeli olarak aldığını beyan etmiştir. Hisse devri için noterlikçe düzenlenen resmi senetlerde bedelin nakden ve tamamen alındığı yazılmıştır. Öte yandan çeklerin keşidecisi de adı geçen şahıslar değil, davacı şirkettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, mevhum şahıs olduğu ileri sürülen diğer davalı ... hakkında yeterli incelemenin de yapılmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı şirket yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2194, Karar No: 2014/2617, Tarih: 22.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2194 E.  ,  2014/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3/B - 2012/70904

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 27/12/2011, 2011/184 (E) ve 2011/401 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık B.. Y..’ın mağdur M. E. kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma nedeni dışında suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma şartlarının oluştuğuna, suç vasfına, ağır tahrikin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanığın av tüfeği ile öldürmeye elverişli olmayan mesafeden kuş saçması kullanarak ateş etmesi sonucu mağduru, batında bir adet, sol pelvis ve sol femur bölgesinden 15 adet olmak üzere saçma tanesi yarası ile hayati tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 87/1-d maddesinin uygulama yeri olmadığı halde sanık hakkında uygulanarak fazla ceza tayini,

2- TCK.nun 61. maddesi uyarınca, TCK.nun 86/1 maddesine göre neticeye etkili olacak biçimde temel cezanın belirlenmesi sırasında, suçun işleniş biçimi, kullanılan aletin niteliği birlikte değerlendirildiğinde en üst sınırdan temel ceza tayini yerine temel cezanın 1 yıl hapis olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.