muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4665, Karar No: 2011/8557, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4665 E.  ,  2011/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu 1988 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ait dosyada mevcut tahdit haritasında, orman bilirkişi raporuna ekli çekişmeli taşınmazın tahdit haritasında ki yerini gösterir krokide gösterilen 2, 31, 30 ve 2029 nolu orman sınır noktaları bulunmamaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösteren ve 2, 31, 30 ve 2029 nolu orman sınır noktaları ile birlikte bu noktalara yakın orman sınır noktalarının bulunduğu onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) 2, 31, 30 ve 2029 nolu orman sınır noktaları birlikte bu noktalara yakın orman sınır noktaları gösterir orman tahdid haritası geldikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ile 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16033, Karar No: 2019/13012, Tarih: 13.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16033 E.  ,  2019/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3716, Karar No: 2016/4798, Tarih: 22.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3716 E.  ,  2016/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı alacağı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, ulusal bayram ve genel tatil ile bulaşıcı hastalıklar prim ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10783, Karar No: 2019/6997, Tarih: 29.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10783 E.  ,  2019/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17/09/2008 tarihinde Çinik Elektrik İnş.Tic. San. Ltd. Şti adına kayıtlı olan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın ... ilçesinde ... Köyü istikametinde seyir halinde iken ... Mezrası mevkiine geldiğinde yolun solunda bulunan dere yatağına düşmesi sonucu tek taraflı, ölümlü, yaralanmalı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kazada ...'in asli kusurlu olduğunun, ZMSS Genel şartlar b.4 maddesinde tazminatı gerektiren olay yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tespit edilmiş olan istiab haddinden fazla yolcu veya yük taşınması sonucu meydana gelmiş ise sigortacının işletene karşı rücu hakkının doğacağını, açıklanan bu nedenlerle davalarının kabulüne, fazlaya ilişkin dava talep haklarının saklı kalmak kaydı ile 51.739,00 TL maddi tazminatın ödeme tarihi olan 20/02/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili kazanın yük ve insan taşınmasından kaynaklanmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile meydana gelen trafik kazası neticesinde davacı ... tarafından hak sahiplerine ödediği maddi tazminatın davalılardan sadece Çinik Elk. İnş. Tic. San. Ltd. Şti.'den rücuen tahsilini talep edebileceği, diğer davalı ...'ten rücuen tahsil talebinde bulunamayacağı; davacı ... şirketinin hak sahiplerine ödediği toplam 51.739,00 TL'nin ödeme tarihi olan 24/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte rücuen tahsil edilmek üzere davalı ... Elektrik İnş. Tic. San. Ltd, Şti.'den alınarak davacı tarafa verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, zorunlu trafik sigortası sözleşmesine dayalı tazminat alacağının rücuen tahsili istemine ilişkindir.“Sigortacının İşletene Rücu Hakkı” başlıklı poliçe genel şartlarının 4/e maddesinde, “tazminatı gerektiren olay, yetkili makamlarca tespit edilmiş olan istiab haddinden fazla yolcu veya yük taşınması yüzünden meydana gelmişse” ibaresi yazılı olup bu ifade biçimine göre, rücu hakkının doğabilmesi için araca istiab haddinden fazla yolcu alınmasının kazanın oluşumunun münhasıran nedeni olması gereklidir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davalı vekilinin itiraz noktaları karşılanmamış olup, bildirilen görüş ise hüküm kurmaya ve bu hükmü denetlemeye elverişli nitelikte değildir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, istiab haddinden fazla yolcu alınması ile kazanın meydana gelmesi arasında uygun nedensellik bağının bulunup bulunmadığı konusunda uzman başka bir bilirkişiden davalı vekilinin sonuca etkili itirazlarını da karşılayan ek rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11802, Karar No: 2007/1120, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11802 E.  ,  2007/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile arasındaki temel ilişkiyi ispat zımnında delil olarak veresiye fişlerine ve davalı yanca verildiğini bildirdiği 14.4.2003 tarihli belgeye dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece davacının iddiaları yönünden davalı isticvap edilerek (gerektiğinde talimat ile) iddia dayanağı belgelere karşı beyanı alınmak, ( imza ve içerik yönünden) belgelerdeki imzaların inkarı halinde öncelikle imza incelemesi yaptırılmak ve diğer deliller de değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.2 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1967, Karar No: 2024/6628, Tarih: 16.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1967 E.  ,  2024/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2955 E., 2022/2307 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3-4-b, 43/1, 53 ve 63/1 nci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3-4-b, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3, 58, 54 ve 63 ncü maddeleri gereğince 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, arttırım maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanmasına ilişkin ilkeye uyulmadığına, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, eksik incelemeye,

2. Sanığın temyiz sebepleri;

Eksik incelemeye ve etkin pişmanlığa,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, arttırım maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanmasına ilişkin ilkeye uyulmadığına, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, eksik incelemeye,

2. Sanığın temyiz sebepleri;

Eksik incelemeye ve etkin pişmanlığa,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında iletişimin tespitine dair karar alındığı, yapılan çalışma kapsamında 07.12.2019 tarihinde sanık ile İ.G. isimli kişi arasında uyuşturucu satışına ilişkin telefon görüşmesinin gerçekleştiği, sanık ve İ.G.'nin sanığın evine yakın sokak üzerinde üzerinde buluştukları ve birbirlerine bir şeyler alıp verdikleri, sonrasında ayrıldıkları, bir süre sonra İsa'nın polis tarafından durdurulduğu, üzerinde yapılan aramada 9,70 gram esrar maddesi ele geçirildiği, tanığın uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını kabul ettiği, satışın gerçekleştiği yerin bir liseye 140 metre uzaklıkta olduğu, aynı şekilde 14.12.2019 tarihinde sanıkla uyuşturucu satışı hususunda görüşme gerçekleştiren ... isimli kişinin takibe alındığı, bu kişinin sanığın ikametine girdiği, bir süre sonra ikametten çıktığı ve polis tarafından durdurulduğu, üzerinde yapılan aramada 7,4 gram esrar maddesi ele geçirildiği ve uyuşturucu maddelere ilişkin alınan kriminal raporların dosyada mevcut bulunduğu anlaşılmakla isnat sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Tanık İsa'nın, uyuşturucu madde satın almak için sanıkla telefon vasıtasıyla iletişim kurduğu ve akabinde 07.12.2019 tarihinde sanığın ikametinin bulunduğu sokağa geldiği, burada sanıkla buluşan tanığın suça konu uyuşturucu maddeyi sokak içerisinde sanıktan para karşılığı aldıktan sonra yakalandığı, tanık ...'nın, uyuşturucu madde satın almak için sanıkla telefon vasıtasıyla iletişim kurduğu ve akabinde 14.12.2019 sanığın ikametine geldiği, burada suça konu uyuşturucu maddeyi sanıktan para karşılığı alıp ikametten ayrıldıktan sonra yakalandığı, sanığın suçları ikrar ettiği aşamaya kadar maddi deliller itibarıyla atılı suçlar sübuta erdiğinden ikrara yönelik savunmanın suçların ortaya çıkmasını sağladığından bahsedilemeyeceği, zira ilk olayda diğer maddi deliller yanında fiziki takiple alışverişin bizzat görüldüğü, ikamet içerisinde gerçekleşen ikinci olayda ise, tape içerikleri uyumlu şekilde alıcı/kullanıcı şahsın aynı gece sanığın ikametine girdiğinin ve kısa bir süre sonra ikametten çıkıp maddeyle birlikte yakalandığının anlaşıldığı ve alınan beyanlarında madde alışverişi için satıcı şahısla telefonda görüşme yaptığını, bu amaçla şahsın ikametine gittiğini ve şahıstan madde aldıktan sonra yakalandığını beyan ettiği, yerleşik uygulama uyarınca da tek başına ikrarın etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine suç ortaklarına ilişkin beyanlarla ilgili olarak ise; bu kişiler hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi nedeniyle, yerleşik uygulamada da nazara alındığında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Sanık ve tanık İsa yargılama aşamasında kısmen değişen savunma ve beyanlarıyla alışverişin ikâmet içerisinde gerçekleştiğini beyan etmiş iseler de, birbirleriyle uyumlu fiziki takip tutanağı içeriği ve tutanak mümzi anlatımları itibarıyla alışverişin 11 nolu ikamet önünde gerçekleştiğinin kolluk görevlilerince bizzat görüldüğü, sanığın soruşturma aşamasında kollukta alınan ilk ifadesinde tanıkla ikamet harici bir yerde buluştukları ve kendisinde bulunan maddeyi pay ettikleri yönündeki beyanda bulunduğu anlaşılmakla, dosya kapsamı ile örtüşmeyen ve sanığın daha az ceza almasına temine yönelik yargılama aşamasında geliştirildiği değerlendirilen bu yöndeki savunma ve beyana itibar edilmemiş olup, birbirleriyle uyumlu fiziki takip tutanağı ile tutanak mümzi anlatımlarına üstünlük tanınmak suretiyle yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre suçun okula iki yüz metreden az mesafede işlendiği sabit olmakla, açıklanan kapsamda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;