muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/697, Karar No: 2022/1776, Tarih: 07.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/697 E.  ,  2022/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1-) ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin

17/06/2020 gün, 2019/502 E., 2020/162 K. sayılı

kararı ile:

A- Sanık ... hakkında:

Kasten öldürme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi

uyarınca atılı suçlardan beraatine,

B- Sanık ... hakkında:

1- Kasten öldürme suçundan CMK'nin 223/2-e

maddesi uyarınca atılı suçlardan beraatine,

2- ...'yı yaralama suçundan

TCK'nin 37, 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53/1-2-3, 58/6-7.

maddeleri uyarınca 9 yıl 27 ay hapis cezasıyla

cezalandırılmasına,

3- ...'yi yaralama suçundan TCK'nin 37,

86/1, 86/3-e, 87/1-a, 53/1-2-3, 58/6-7, 63. maddeleri

uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

C- Sanık ... hakkında:

...'ü öldürme suçundan TCK'nin 37,

81/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl

D- Sanık ... hakkında:

...'ü öldürmek suçundan TCK'nin 37,

81/1, 53/1-2-3, 58/6-7, 63. maddeleri uyarınca

müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2-) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 09/12/2020 gün ve 2020/1350 E.,

2020/2765 K. sayılı "istinaf başvurularının esastan

reddine" dair kararı.

3-) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 08/02/2021 tarih, 2020/1350 E.,

2020/2765 K. sayılı ek kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık

... müdafii, Katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2020 gün ve 2020/1350 E., 2020/2765 K. sayılı kararının, sanıklar..., ...,... müdafileri ve maktulden katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maktulden katılanlar ... ve ...'ün kimlik bilgilerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir niteliğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye karşı nitelikli kasten yaralama suçları ile sanıklar... ve ... hakkında maktulü kasten öldürme suçlarından hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararların CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince,

Sanıklar... ve ... hakkında "beraat" kararı verilen kasten öldürme suçunun "10 yıldan" fazla hapis cezası gerektiren suçlardan olması nedeniyle, ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen, "istinaf taleplerinin esastan reddine" dair hükümler 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince katılanlar vekilinin temyiz talebi doğrultusunda incelenmiştir.

Sanıklar... ve ... hakkında "beraat" kararı verilen kasten öldürme suçunun "10 yıldan" fazla hapis cezası gerektiren suçlardan olması nedeniyle, ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen, "istinaf taleplerinin esastan reddine" dair hükümler 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince katılanlar vekilinin temyiz talebi doğrultusunda incelenmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2020 gün ve 2020/1350 E., 2020/2765 K. sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair hükmünde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığından; katılanlar vekilinin eksik incelemeye, sanık ... müdafinin; sübuta, delil yetersizliğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafinin haksız tahrikin varlığına, sanık ... müdafinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1- Sanıklar ... ve...'in maktulü kasten öldürme, sanık ...'ın katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

2- Sanıklar... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

2- Sanıklar... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar..., ... ve...'in kardeş oldukları sanık ...'in de onların arkadaşı olduğu, aynı mahallede yaşamaları sebebiyle sanıklar ve maktulün birbirlerini tanıdıkları, maktulün kumar oynatarak işlettiği bir kahvehanesinin bulunduğu, olay günü bilinmeyen bir nedenle sanıklar... ve ...'in gece geç saatlerde...'e ait arabadan seyir halinde iken ateş açmak suretiyle maktulün kahvehanesini kurşunladıkları, açtıkları ateş sonucu maktulün sahip olduğu BMW marka aracın maddi hasara uğradığı, bu olaydan bir süre sonra sanık ...'in eşi ve diğer sanıklar ... ve ... ile kokoreç yemek için maktulün kahvehanesinin yakınına geldikleri, maktulün...'i görmesi üzerine, aracının kurşunlanması olayı nedeniyle hiddet duyan maktulün...'e hesap sorduğu ve aralarında tartışma çıktığı, maktulün kahvehanesinde bulunan kişiler tarafından sanık ...'in darp edildiği, bunu gören sanık ...'in elindeki pompalı tüfekle kalabalığa doğru ateş açtığı ve bu ateş sonucunda dört kişiyi yaraladığı, bu olaydan 15-20 dakika kadar sonra da kardeşinin darp edildiğini duyan sanık ...'ın kendine ait Peugeot marka araçla maktulün kahvehanesine ateş açtığı, bu ateş sonucunda da katılan ...'ın yaralandığı, bu olayların üzerine maktul ve katılan ...'nin her ne kadar ifadesinde sanıkları kesinlikle aramak için çıkmadıklarını söylese de bir ticari taksiye binerek Kırmızıtepe mevkine giderek burada indikleri ve yaya olarak sanıkları aradıkları sırada, sanıklar...,..., ... ve ... ile karşılaştıkları, katılan ...'in olaydan sonra sıcağı sıcağına alınan ilk beyanında belirttiği üzere, sanık ...'ın delil olabilecek kovan bırakmama amacıyla poşete sardığı silah ile katılan ...'e ateş ettiği, tekrar ateş etmesinden korkan katılanın sanık ...'ın elindeki silahın namlusunu tutarak onunla boğuşmaya başladığı, bu sırada maktulün kaçmaya çalışması üzerine "... kaçıyor, vurun onu" diye bir ses duyduğu, bu sesin sanıklar... ve ...'dan birine ait olduğunu söylediği, daha sonra sanıklar... ve ...'ın yanlarına yaklaşarak abileri olan sanık ...'a "abi...i vurduk, hadi kaçalım" diye seslendikleri, katılanın silahın namlusunu bırakmaması üzerine sanık ...'ın katılandan kurtulmak için diğer sanıklardan yardım istediği, elinde tüfek olan sanığın dipçikle katılanın kafasına vurduğu, katılanın hala direnmesi üzerine de sanık ...'in elindeki tüfekle katılanın bacağına yakın mesafeden ateş ederek onu yaraladığı, bu sırada sanık ...'in de katılana "öl" dediği ve hakaret ettiği, daha sonra da sanıklar ...,..., ... ve...'ın tanık ...'nin evine gittikleri ve saklandıkları ve sonrasında verecekleri ifade konusunda anlaşma yaptıkları, olayda kullanılan 2 tüfek ve tabancanın ele geçirildiği olay yerinden elde edilen kovan ve kartuşlarla bu silahların eşleştiği olayda;

Sanıklar... ve ...'ın da kardeşleri sanık ... ve diğer sanık ... ile birlikte maktulü kasten öldürme suçunda fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve kasten öldürme suçunun müşterek faili olarak TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu beraatlerine karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında katılan ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'ın diğer sanıklarla birlikte maktul ve katılanı arabayla arayıp buldukları, sanık ...'ın arabadan iner inmez elinde poşete sarılı tabanca ile katılan ...'e ateş ettiği ve onu yaraladığı, katılanın sanığın eylemine devam etmemesi için silaha sarılarak sanık ... ile boğuşmaya başladığı ve katılanın tabancayı bırakması için sanık ...'nun katılan ...'nin bacağına av tüfeği ile yakın mesafeden ateş ederek katılanı; sol bacak ayak bileğinin 10 cm. yukarısında subtotal amputasyon olacak, tibia-fibula tip 3C açık kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisinin 6. Derece (ağır) ve duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, suçta kullanılan aletin elverişliliği, engel hal bulunması, meydana gelen zararın ve yaranın ağırlığı nazara alındığında sanık ... ile müşterek fail olarak hareket eden sanık ...'ın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafinin, katılanlar vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2020 gün ve 2020/1350 E., 2020/2765 K. sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanık ...'ın katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı kurulacak hükümde kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi uyarınca bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22899, Karar No: 2015/241, Tarih: 15.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22899 E.  ,  2015/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; temyiz eden tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14514, Karar No: 2018/7224, Tarih: 04.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14514 E.  ,  2018/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasa'nın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda, hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında yüklenen suçtan dolayı hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının herhangi bir gerekçe gösterilmeden alt sınır olan 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

3- Doğrudan hükmedilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının içtima edileceğine ilişkin 5237 sayılı TCK’da hüküm bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen farklı nitelikteki adli para cezalarının toplanması suretiyle karar verilmesi,

4- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksitlendirmeye ilişkin uygulama maddesi gösterilmeden hüküm kurularak, 5271 sayılı CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5685, Karar No: 2021/828, Tarih: 25.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5685 E.  ,  2021/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 31/08/2020 gün ve 2020/242 E. 2020/171 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4610, Karar No: 2022/9426, Tarih: 27.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4610 E.  ,  2022/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarafından sunulan 19/03/2022 tarihli tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına. 27/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14235, Karar No: 2013/17308, Tarih: 05.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14235 E.  ,  2013/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde, davacıların, davalı kurumun 10000098920, 10000098370, 10000095230 numaralı, köy kültür ve kümes hayvancılığı abonesi olduklarını, davalı ...'ın tahakkuk ettirdiği faturalarda, bir hizmet bedeli karşılığı olmayan kayıp/kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli adı altında para tahsil edildiğini, haksız olarak tahsil edilen bu paraların ... yıllık tutarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece; davacıların davalarının ayrı ayrı kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak, PSH, trafo kaybı vs. bedellerinin tüketiciden alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun ....maddesinin ....fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir.

Kayıp-kaçak bedeli ve diğer dava konusu bedeller kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir.

Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli ve diğerleri perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacıların davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1954, Karar No: 2015/2047, Tarih: 12.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1954 E.  ,  2015/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/418-2013/521

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, B.Esbak Merhum Küçük Ağa Vakfından mukataalı arsa vasıflı 9 parsel sayılı taşınmazın paylı olarak Kostaki, Matildi, Zoree, Dimitri, Koca, Olga ve Mariki adlarına kayıtlı iken Hazine adına tescil edildiğini, taşınmazın 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, vakfın niteliğinin araştırılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5737 sayılı Yasanın 17. maddesindeki koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.