muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15004, Karar No: 2015/3836, Tarih: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15004 E.  ,  2015/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2013 gün ve 2013/437-2013/146 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/03/2014 gün ve 2013/16032-2014/5097 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ile davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin 400.000 TL olan sermayesinin %50'si olan 200.000 TL değerde sermaye payının eşit hissede sahipleri olduklarını, davalı şirketin 17/08/2012 tarihinde 2009, 2010, 2011 yılları olağan genel kurul toplantısını yaptığını ve alınan kararların 29/08/2012 tarihli ticaret sicili gazetesinde ilan edildiğini, müvekkillerinin %50 hisse sahibi olmalarına karşın genel kurul toplantısına katılamadıklarını ve yönetim kuruluna seçilmediklerini, azınlık hisseler yönetim kuruluna girdiklerini, müvekkillerinin ana sözleşme hükümlerine ve de TTK 368. maddesine aykırı olarak toplantıya davet edilmediklerini ve müvekkillerinin genel kurula katılmalarının önlendiğini, bu hususun TTK 368. maddesine aykırı olduğu gibi TTK 381. maddesinde belirtilen afaki iyi niyet kaidelerine aykırı olduğunu, 3 yıllık hesap dönemini ve faaliyet sonuçlarını karara bağlayan bir genel kurulun %50 hisse ile toplanması ve bu azınlık yapısı içinde özellikle karar alarak müvekkillerini dışlayan yeni bir yönetim kurulu oluşturulmasının iyi niyet kaideleri ile bağdaşmadığını, şirket hesapları, vergi dairelerine verile mali bilanço ve kar - zarar tablolarına dayandırıldığını, tabloların TTK hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerektiğini, yetkisiz yönetim kurulu üyesinin dahil olduğu yönetim kurulu kararı ile genel kurul kararı alındığını, üyelerin 3 yıl için seçilmeleri ile müferit imza yetkisi verilmesinin iyiniyetle bağdaşmadığını, ileri sürerek davalı şirketin 2009, 2010, 2011 yıllarına ait genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 17.03.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili ile davacı ... mirasçısı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ile davacı ... mirasçısı ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 17.03.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili ile davacı ... mirasçısı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ile davacı ... mirasçısı ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ile davacı ... mirasçısı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ile davacı ... mirasçısı ...'den ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2395, Karar No: 2021/4418, Tarih: 30.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2395 E.  ,  2021/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı ... hakkında davanın husumetten reddine, davalı ... Başkalığı aleyhine davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine, tapu kaydı üzerindeki haciz şerhinin bedele yansıtılması gerektiğinden HMKnın 353/1-b-2 maddesi gereğinde düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ilişkin karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tapu kaydındaki haciz serhinin bedele yansıtılması gerektiğinden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27452, Karar No: 2019/2313, Tarih: 18.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/27452 E.  ,  2019/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idarenin tüm, bir kısım davalı vekillerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından ...... Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvurulu numaralı 1. Bölüm kararı da gözönüne alınarak, mahkemenin 24.11.2016 tarihli kararı ile hüküm altına alınan kamulaştırma bedeline 28.02.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 29.05.2012 gününe kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ilave bent olarak (Tespit edilen toplam 210.948,43 TL kamulaştırma bedeline 28.02.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 29.05.2012 gününe kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20906, Karar No: 2015/9425, Tarih: 04.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20906 E.  ,  2015/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, ...'ın demans başlangıcı hastalığının bulunduğu bu nedenle vasi atanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı, 409. maddesinde ise; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; mahkemece heyet raporu doğrultusunda ...'ın Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca kısıtlanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin hükmüne dayanak yapılan... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi 22/07/2014 tarih ve 1365 sayılı sağlık kurulu raporunda kısıtlanması talep edilen ...'ın demans, bilateral işitme kaybı nedeniyle kendisine vasi tayini gerektiği belirtilmiş, dosyada bulunan ... Devlet Hastanesinin 09.05.2014 tarih ve 213250 sayılı sağlık kurulu raporunda ise "Hafif düzeyde koğnitif bozukluk" bulunduğu, yasal danışman gerektiği belirtilmiştir. Kısıtlanması talep edilen ...'ın raporları arasında çelişki vardır. Bu çelişkinin giderilmesi için dosyadaki daha önce alınmış olan raporlar da eklenerek ilgilinin Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yapılarak Türk Medeni Kanununun 405.maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3131, Karar No: 2019/4105, Tarih: 26.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3131 E.  ,  2019/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Akın Çorap San. ve Tic. A.Ş. vek.Av. ... ile davalı T. Halk Bankası A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 08/11/2016 gün ve ... E. - 2016/803 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20/06/2018 gün ve 2017/1238 E. - ... K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle davacı her ne kadar 675 Sayılı K.H.K. kapsamında ise de davalı konumunda olmadığından, anılan K.H.K.’nin bu davada uygulanmasının gerekmemesine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70.-TL harç ve takdiren 384.-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18238, Karar No: 2017/4745, Tarih: 05.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18238 E.  ,  2017/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacı Kurum tarafından davalıya yersiz ödenen alacakların tahsili ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı Kurum, 25.06.2010-26.02.2013 tarihleri arasında davalıya yapılan 9.335,80 TL yersiz aylık ödemesinin davalıdan tahsili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davacı Kurumca davacının almakta olduğu ölüm aylığının kesilerek, 25.06.2010-26.02.2013 tarihleri arası dönem için, toplam 9.335,80 TL yersiz aylık ödemesi sebebiyle borç tahakkuku yapıldığı anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırmada davalının 03.06.2008-03.09.2010 tarihleri arasında Sarıdede Mah. 304. Sok. No:5/1 Hendek/Sakarya adresinin yerleşim yeri adresi olduğu, 03.09.2010-07.12.2012 tarihleri arasında .... adresinin yerleşim yeri adresi olduğu, 07.12.2012 tarihinden sonra ... adresinin yerleşim yeri adresi olduğu, davalının boşandığı eşinin 03.06.2008-26.06.2009 tarihleri arasında ... adresinin yerleşim yeri adresi olduğu, 26.06.2009-17.12.2013 tarihleri arasında ... adresinin yerleşim yeri adresi olduğu tespit edilmiş, ancak Mahkemece belirtilen adreslerde davalının ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun eksik araştırıldığı görülmüştür. Mahkemece tanıklardan, davalının ve boşandığı eşinin "tespit edilen adreslerde" birlikte yaşama hususu sorulmalı, 5510 sayılı Kanunun 59. maddesi de gözetilerek diğer delillerle birlikte değerlendirilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davalı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12880, Karar No: 2014/23476, Tarih: 12.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12880 E.  ,  2014/23476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/290664

MAHKEMESİ : İzmir 9. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2010/1909 (E) ve 2012/1330 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Suça konu yerin kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığının anlaşılmasına göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/2 maddesinin tatbiki de gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Bilirkişi raporuyla tespit edilen suça konu sahadaki sabit tesislerin müsaderesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.