muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/480, Karar No: 2020/460, Tarih: 17.11.2020

Anlaşılmaktadır.

TCK’nın “İftira” başlıklı 267. maddesinin suç tarihi itibarıyla ve hâlen yürürlükte olan birinci ve sekizinci fıkraları;

“(1) Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

...

(8) İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK'nın 66. maddesinde, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde beş yıldan fazla olmamak üzere hapis ya da adli para cezasını gerektiren suçlarda bu sürenin sekiz yıl olacağı hüküm altına alınmıştır.

Zamanaşımını kesen sebepler ise TCK'nın 67/2. maddesinde sayılmıştır. Buna göre, bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hâlinde, dava zamanaşımı kesilecektir.

TCK'nın 67. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kesen bir nedenin bulunması hâlinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak, dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması hâlinde ise son kesme nedeninin gerçekleştiği tarih esas alınacak, dördüncü fıkrası uyarınca da kesilme hâlinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hâllerden biri olan zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi hâlinde, mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığa atılı iftira suçunun yaptırımı TCK’nın 267/1. maddesi uyarınca 1 yıldan 4 yıla kadar hapis cezası olup, TCK'nın 66/1-e. maddesi uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı süresi sekiz yıl, 67/4. maddesi göz önüne alındığında ise kesintili dava zamanaşımı süresi on iki yıldır.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 17.08.2010 tarihinde gerçekleştiği iddia edilen eylemle ilgili olarak sanığa atılı suça ilişkin dava zamanaşımını kesen son işlemin, 29.09.2011 tarihli sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten sonra dava zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebep de bulunmadığı anlaşıldığından, 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, Ceza Genel Kurulunun inceleme tarihinden önce 29.09.2019 tarihinde dolmuş olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemece verilen beraat hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarihli ve 9173-15635 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 241-418 sayılı beraat hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16474, Karar No: 2016/3946, Tarih: 14.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/16474 E.  ,  2016/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında hükmün 4.fıkrasında 173 gün adli para cezasına hükmolunduğu belirtilerek bir sonraki fıkrada günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 3.460 TL adli para cezası tayin edildiği halde hükmün 7.fıkrasında bu defa sanık hakkında 161 gün adli para cezasına hükmolunduğundan bahisle sanığın ayrıca 3.220 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

2-Suç tarihinde İş Bankası Ağrı Şubesinde servis yetkilisi olarak görev yapan sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen hak ve yetkilerden birini kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlemesi söz konusu olmadığından, sanık hakkında aynı maddenin 5.fıkrasının uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;hükümden sanığın 3.220 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 7.fıkranın çıkartılmasına, sanık hakkında TCK'nun 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3941, Karar No: 2012/2804, Tarih: 11.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3941 E.  ,  2012/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs, çocuğa cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, aile bireylerine eziyet

HÜKÜM : 1-Sanık ...; ...'e yönelik yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,35/2,62/1,53/1 madde ve fıkraları gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası.

...'e yönelik çocuğa cinsel saldırı suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK.nun 103/2-3-4, 43, 62/1, 53/1 madde ve fıkraları gereğince 18 yıl 9 ay hc.

... ve ...'e yönelik aile bireylerine eziyet suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK.nun 96/2,62/1,53/1 madde ve fıkraları gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası (iki kez)

..., ... ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle; beraatine.

2- Sanık ...: ... ile ...'e yönelik aile bireylerine eziyet suçu nedeniyle; 5237 sayılı TCK.nun 96/2,62/1,53/1 madde ve fıkraları gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası (iki kez)

...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ... ile ...'ye yönelik aile bireylerine eziyet suçları nedeniyle; beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) 1.a Sanık ... hakkında babası ...'a yönelik hürriyetinden yoksun kılma, kardeşlerine yönelik eziyet suçlarından verilen beraat kararlarına sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin, gerekçeye yönelik olmayan temyiz talebinin;

b-Müdahiller vekilinin müdahil ... adına yasal süresinden sonra yapmış olduğu temyiz isteminin;

2-Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre sanıklar Sitem ve ...'ın anneleri ...'ye yönelik eziyet suçlarında mahkemenin suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki suç vasfına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in babası ... ve annesi ...'ye karşı eziyet, babası ...'u öldürmeye teşebbüs, kızkardeşi ...'e cinsel saldırı, sanık ...'in babası ... ve annesi ...'ye karşı eziyet, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıkların mağdurlara karşı eziyet suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Sitem ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik hürriyeti tahdit suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraate hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin TCK.nun 36. maddesinin uygulanması gerektiğine, eziyet suçunda sübuta ilişen, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen, mağdur müdahil ... vekilinin hürriyeti tahdit suçunda sübuta, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişen, müdahiller ... ve ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar Sitem ve ... hakkında hürriyeti tahdit suçlarından verilen beraate ilişkin hükümler ile mağdur ... ve mağdure ...'ye karşı eziyet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Ormanlık alanda barakada yaşayan mağdurlar ... ve ...'nün çocukları olan sanıklar ile aile bireyleri arasında sürekli kavga ve tartışmalar yaşandığı, sanıkların devamlı şekilde ailelerini küçük görüp aşağıladıkları ve küfür, hakaret, tehdit ve darp etmek suretiyle onları baskı altına aldıkları, 10/12/2006 tarihli olay gününde babası mağdur ...'un alkol alması nedeniyle sanık ... ile aralarında

geçen tartışma sırasında sanık ...'in motorlu testereyi alarak babasını göğüs, karın ve kol bölgelerinden olmak üzere sol el bileğinde iç yüzde çok parçalı doku kaybı, sol 4 ve 5. ... fleksör tendonlarında kesik, başta 2-3 cm, göğüs sağ yanda 7-8 cm, karın sağ yanda göğse uzanan 10-12 cm kesi oluşturacak, hayati tehlikeye neden olmayacak ve basi tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, mağdur ...'un sanığın üzerine attığı yorganın testerinin zincirine dolanması nedeniyle testerenin çalışmasının durduğu, ancak baraka dışından temin ettiği sopa ile babasını darp etmeye devam ettiği, ertesi gün akrabaları tarafından mağdurun hastaneye götürüldüğü, hastane dönüşü sanıklar Sitem ve ...'ın, babaları mağdura fazla miktarda yiyecek verilmemesi için aile bireylerini uyardıkları, mağdura yiyecek veren anneleri ...'yü darp ettikleri;

Geceleri barakada çocukların birarada yattığı ortamda yaralama olayından sonra sanık ...'in 14 yaşında olan mağdure ...'e iki hafta boyunca cinsel saldırıda bulunduğu, cinsel saldırıyı ... sokulması suretiyle gerçekleştirdiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesi tarafından verilen raporda belirtildiği üzere, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, mağdure ...'in bu durumu anne ve babasına anlatması üzerine, anne ve babası olan mağdurlar ... ve ...'un geceleri ...'i yanlarında yatırdıkları, mağdurların korktukları için sanıklara karşı bir müdahalede bulunmadıkları, 13/02/2007 tarihinde Köydeki evlerine gittikleri sırada mağdure ...'nün bir fırsatını bularak köyde bakkal dükkanı işleten tanık ...'e sanıkların eylemlerini anlatarak iletilmesini istemesi üzerine, güvenlik birimlerine intikal eden olayda;

a-Sanık ... hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın motorlu testerenin stop etmesinden sonra öldürücü bir alet yerine sopayla eylemine devam etmesi karşısında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b-Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Sanık ... hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın motorlu testerenin stop etmesinden sonra öldürücü bir alet yerine sopayla eylemine devam etmesi karşısında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b-Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden;

aa-5237 sayılı TCK.nun 103/2 maddesinde mefruz cebirin unsur olarak almasına ve 103/4 maddesinin ise yalnızca maddi cebiri ifade etmesine göre, dosya kapsamından sanığın cinsel saldırı suçunu maddi cebir olmaksızın gerçekleştirdiği anlaşılmakla, mahkemenin baba ...'un motorlu testere ile yaralanmasının aile üzerinde yarattığı korkudan yararlanarak suçu işlemesi nedeniyle ve cebir ve şiddetin gerçekleştiğinden bahisle TCK.nun 103/4 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

bb-I-Kabule göre; sanık ...'in mağdure ...'e yönelik eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle sanık hakkında 103/6 maddesi gereğince 20 yıla kadar hapis cezası verilebileceği dikkate alınarak, TCK.nun 103/6 maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK.nun 103/4 maddesi uyarınca tayin olunan ceza 18 yıl hapis olup ceza miktarının 15 yılı geçtiği gerekçesiyle TCK.nun 103/6 maddesinin uygulanmaması,

II-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2007 gün 2007/142-240 sayılı kararında belirtildiği üzere; TCK.nun 43. maddesi uyarınca yapılacak artırmanın, temel ceza üzerinden değil TCK.nun 103/6 maddesinin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden yapılması, kabule göre TCK.nun 103/4 maddesinin uygulanması sonucu bulunan ceza miktarı üzerinden yapıldıktan sonra bulunacak miktarın TCK.nun 103/6 maddesi ile belirlenen cezaya eklenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c-Sanıklar Sitem ve ... hakkında kardeşleri ... ve ...'e karşı eziyet suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların kızkardeşlerini aşağılayarak küçük gördükleri, korkutmak suretiyle baskı altına aldıkları, tehdit ederek kötü muamelede bulundukları ve darp ettikleri, süreklilik arz eden psikolojilerini bozan ve insan onuru ile bağdaşmayan bu davranışlarının mağdurelerin bedensel ve ruhsal yönden acı çekmelerine yol açtığı anlaşılmakla, eylemlerinin TCK.nun 96/2 maddesi kapsamında eziyet suçunu oluşturması nedeniyle mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine beraatlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve müdahiller ..., ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanığa tayin olunan cezanın miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ...'in tahliye talebinin REDDİNE, 11/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7462, Karar No: 2021/1222, Tarih: 10.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7462 E.  ,  2021/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... ... Mahallesi, 825, ... İğdecik Mahallesi 1344, 3251 ve 3255 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 19.06.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama) ibaresinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/365, Karar No: 2015/2796, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/365 E.  ,  2015/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.04.2012 gün ve 2011/273 E., 2012/80 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 10.12.2012 gün ve 2012/12282 E., 2012/18772 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Dairece bozulmuştur. Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, taraf vekilleri temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, davacı adına dosyaya ibraz edilen vekâletnamelerin süreli olması ve en son ibraz edilen vekâletnamenin süresinin de 30.12.2011 günü mesai saati bitimi olarak belirlenmesi karşısında davacı vekili adına usulüne uygun bir vekâletname düzenlenmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak tartışılmıştır.

Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 76., vekâletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77. ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

O halde, mahkemenin 24.10.2013 günlü direnme kararını temyiz eden avukat Umut Şensu adına yetki belgesi düzenleyen avukat Özgür Akman adına tanzim vekâletnamenin süresinin 30.12.2011 günü mesai bitiminde sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle direnme kararını temyiz eden avukat Umut Sensu veya adı geçen avukat adına yetki belgesi düzenleyen avukat Özgür Akman adına düzenlenmiş vekâletnamenin ibraz edilmesi veya belirtilen bu eksikliğin tamamlanamaması halinde direnme kararının davacı temsilcisine tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi gerekmektedir.

Bu eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2010/3626, Karar No: 2010/10086, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3626 E.  ,  2010/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8255, Karar No: 2015/8463, Tarih: 24.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/8255 E.  ,  2015/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın evinde ele geçirilen kenevir yapraklarını, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerlerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.