muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33880, Karar No: 2024/13675, Tarih: 05.11.2024

F-Sanık ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16.MD-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan)16 Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi ve delillerin tüketilmesi bakımından ilk derece yargılaması sonrasında dosyaya gelen ... ve ... ' ın ifade ve teşhis tutanakları ile sanığın örgüte müzahir ... Eğitim Öğretim Kültür ve Yardımlaşma Derneği' ne üyeliğinin bulunduğuna ilişkin evrakın duruşmada okunup tartışılması, bu şahısların doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5 inci maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanun'un 181/1 inci maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenilmelerinden sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu ,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanıklar ... yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.01.2021 tarihli, 2019/1273 Esas, 2021/55 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ... , ... , ... , ... ve ... (...) ... yönünden;

Gerekçe bölümünde (B,C, D, E ve F) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanıklar ... (...) ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.01.2021 tarihli, 2019/1273 Esas, 2021/55 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı, suçun niteliği, mevcut delil durumu, sanık ... (...) ...' in eylemli kaçma hazırlığındayken yakalanmış olması, adli kontrol hükümlerinin yetersiz kaldığı ve tutuklulukta geçen süre de dikkate alınarak anılan sanığın TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA,

Hükmolunan ceza miktarı, suçun niteliği, mevcut delil durumu, sanık ... (...) ...' in eylemli kaçma hazırlığındayken yakalanmış olması, adli kontrol hükümlerinin yetersiz kaldığı ve tutuklulukta geçen süre de dikkate alınarak anılan sanığın TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5021, Karar No: 2024/5734, Tarih: 03.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/5021 E.  ,  2024/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1678 E. ve 2023/1391 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin 19.09.2023 tarihli ve 2023/1678 Esas ve 2023/1391 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 19.04.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1400, Karar No: 2010/4888, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1400 E.  ,  2010/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların kızının nüfus kütüğünde 1993 olan doğum yılının 1991 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Doğum tarihinin 27.05.1991 olarak düzeltilmesine karar verilen ...ile 23.12.1990 doğumlu kardeşi Yağmur Deniz arasında düzeltilen doğum tarihine göre sadece 5 ay 4 günlük bir zaman farkı bulunmaktadır. Bir kadının bu süre içerisinde iki kez doğum yapması tıbben mümkün olmadığından, hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken bunların birbiriyle çelişik olmamasına özen göstermeli, böyle bir sonucu doğuracak kararlar vermemelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4575, Karar No: 2010/1622, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4575 E.  ,  2010/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhinde yaptığı icra takibine konu ettiği 17.07.2008 vade 13.05.2008 tanzim tarihli 43.688.72 YTL bedelli bonoda borçlu olarak dava dışı ... Ltd.Şti’nin gözüktüğünü, müvekkilinin anılan şirketi temsilen şirket kaşesinin üzerini imzaladığını ayrıca ileride ihtilaf çıkması durumunda imza incelemesine esas olmak üzere bu kaşenin yanındaki boşluğa imza attığını, kefil olarak imza atılmasının söz konusu olmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili TTK.nun 688/7.maddesine göre icra takibine konu edilen belgenin kambiyo senedi niteliği taşımasının şartlarından birinin de tanzim eden borçlunun imzasını içermesi gerektiği, senede davacı tarafından şirket kaşesi dışında atılan ikinci imzanın TTK.nun 690.maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında uygulanması gereken aynı Kanunun 589.maddesi gereğince davacıyı sorumluluktan kurtarmayacağı ve şahsi sorumluluğunu gerektirdiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyuşmazlığın senet üzerinde kaşe dışında atılan ikinci imza nedeniyle davacının şahsen sorumlu olup olmadığı noktasında toplandığı, senetteki borçtan sorumlu olması için keşidecinin tek imzasının yeterli olduğu, senette keşidecinin kaşesi üzerinde ve kaşenin yanında iki adet imza bulunduğu, şirketi temsil eden davacının kaşe üzerindeki imzayı şirketi temsilen diğerini ise şahsı adına attığının ve borçtan şahsen de sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12361, Karar No: 2016/2169, Tarih: 09.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12361 E.  ,  2016/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının 08.05.2014 tarihli cevap dilekçesi ile, 29.01.2015 tarihli beyan dilekçesinde dayanmış olduğu Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/890 esas sayılı ceza dosyası getirtilip incelenmeden, tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp ve hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/7169, Karar No: 2010/5116, Tarih: 23.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7169 E.  ,  2010/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 212 ada 66 parsel sayılı 713686,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, 212 ada 66 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi sınırlandırılmasına, mera özel defterine kaydedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 212 ada 66 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 23.7.2008 günlü haritada (A) harfi ile gösterilen kesiminin kamu malı niteliğinde mera olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Dava ve temyize konu taşınmaz kesiminin sınırlarını 212 ada 66 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu olmayan bölümlerinin oluşturduğu, taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmaz kesimi ile sınırlarını oluşturan dava ve temyize konu olmayan kesimi arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür. Öte yandan kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmazın sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen, dava ve temyize konu olmayan kesimine el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik, süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik, süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, dava konusu olmayan 212 ada 180 ve 185 parsel sayılı taşınmazlara ait dosyada bulunan tutanak aslı ve dayanağı belgelerin Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu taşınmazlar hakkında bir karar verilmemiş olması isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden mahkeme hükmünün 2. bendinin sonuna “Dava konusu olmayan 212 ada 185 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere, 212 ada 185 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan tutanak aslı ve dayanağı belgelerin ise 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacı tarafa iadesine, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47620, Karar No: 2015/4444, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47620 E.  ,  2015/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun uyarınca zararlarının karşılanması için davalı idareye başvurduğunu, başvuru neticesinde 16.585,9-TL ödenmesine karar verildiğini, bu kapsamda davalı ile sulhname imzaladıklarını, davalı idarenin geç ödeme yapması nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili için icra takibi başlattığını ancak davalı idarenin itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 5233 sayılı kanundan doğan zararının davalı idare tarafından geç ödenmesi nedeniyle gecikilen döneme ilişkin faiz alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki davalının itirazının iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davalının sulhnamenin düzenlendiği tarihten itibaren 3 aylık sürede ödeme yapmayarak temerrüde düştüğü gerekçesiyle bu sürenin dolduğu tarih ile ödeme tarihi arasında hesaplanan yasal faiz miktarı yönünden davalının icra takibine vaki itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde sulhnamede belirlenen zararlar, sulhnamenin imzalanmasından sonra valinin onayı üzerine ifa tarzına göre Bakanlık bütçesine bu amaçla konulan ödenekten üç ay içerisinde karşılanacağı düzenlenmiştir. 5233 sayılı kanunun 13.maddesinde belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101.maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, B.K.nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Davacı, usulünce davalıyı temerrüde düşürmediğinden işlemiş aiz yönünden icra takibinde bulunması yerinde değildir. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33085, Karar No: 2014/25514, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33085 E.  ,  2014/25514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2011/188-2012/592

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde çalıştığını, iş akdini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesai yapmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı taraf, bilirkişi raporuna itiraz ve ıslah dilekçesine karşı cevap hakkını kullanmak için Mahkeme’ye hitaben 5.7.2012 tarihli dilekçe ile başvurularına rağmen bunun dinlenmeyerek savunma haklarının ihlal edildiğini iddia etmektedir.

Dosyanın incelenmesinden; dosyanın bilirkişiye gönderildiği, 12.6.2012 tarihli celsede dosyanın bilirkişiden dönüşünün beklenmesine dair ara karar kurulduğu ve duruşmanın 5.7.2012 tarihine talik edildiği görülmektedir.

5.7.2012 tarihli duruşmada; davacının davasını ıslah ettiğinin, davacıya tebliğe çıkarıldığının, tebligat parçasının henüz dönmediğinin görüldüğünün yazıldığı, ayrıca davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğunun görüldüğünün yazılı olduğu, davalı vekilinin mazeretinin delillendirilmemiş olduğundan bahisle reddedildiğine dair karar kurulduğu görülmektedir.

Davalı vekilinin mazeret dilekçesinin incelenmesinden; bilirkişi raporunu 27.6.2012, ıslah dilekçesini 4.7.2012 tarihinde tebliğ aldıklarını, başka yer Mahkemelerindeki dosyaların esas numaralarını da vererek mazeretini beyan ettiği görülmektedir.

Mahkemece davalı vekilinin bu mazeretleri UYAP ortamından yapılacak bir araştırma ile öğrenilebilecek mahiyette olup Mahkemece ıslah dilekçesinin de henüz davalıya tebliğ edildiğine dair tebliğ parçasının da dönmediğini görerek davalıya ıslah dilekçesine karşı savunma hakkı vermesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece davalı vekilinin bu mazeretleri UYAP ortamından yapılacak bir araştırma ile öğrenilebilecek mahiyette olup Mahkemece ıslah dilekçesinin de henüz davalıya tebliğ edildiğine dair tebliğ parçasının da dönmediğini görerek davalıya ıslah dilekçesine karşı savunma hakkı vermesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/541, Karar No: 2017/977, Tarih: 24.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/541 E.  ,  2017/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ve son olarak...Araç Muayene İstasyonunda araç muayene teknikeri olarak 19.03.2010-24.11.2014 tarihleri arasında çalıştığını, işverence iş sözleşmesinin noter ihtarnamesi ile feshedildiğini, fesih bildiriminde belirtilen nedenlerin gerçek olmadığını, iş sözleşmesinin feshini gerektirecek bir olayın olmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 21/11/2014 tarihinde davacının da görev yaptığı istasyonda davacının çalıştığı bandın yanındaki bir bantta 35 VT 982 plakalı araç muayene için sıra beklerken arbede çıktığını, aracı muayene için getiren kişinin araç muayene teknisyeni ... ile tartışmaya başladığını, o sırada görev yerinden ayrılarak gelen davacının müşteriye elindeki sekreterliği fırlattığını, ardından da yine müşteriye yumruk attığını, olay üzerine disiplin soruşturması yapıldığını, bu soruşturma sonucu haklı nedenle davacının işine son verildiğini, işçinin bir müşteriyi darp etmesinin de ahlak ve iyi niyet kuralları içerisinde olmadığını, davalının özel bir şirket olmadığını, devlet adına, kamu sağlığı ile ilgili araç muayene işini yürüttüğünü, olayın sıradan bir kavga olmadığını, devlete başvuran vatandaşın dövülmesi vakası olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar davacının, muayene istasyonuna gelen müşteriye saldırdığı, yumruk attığı ve kavga ettiği yönündeki davranışlarından kaynaklanan ve haklı feshi gerektirir ağırlıkta olduğu ileri sürülen davranışları nedeniyle feshedilmiş ise de her iki taraf tanık ifadelerinden davacının, kavgayı başlatan ve saldıran değil, olayların seyri içerisinde, saldırıya uğrayan ve savunmada bulunan konumda olduğu, müşteriden kaynaklı saldırgan fiili durum karşısındaki çabasının da işin yürütümünü engellemeye yönelik değil, kendi çalıştığı birimden ayrı bir yerde ve müşteriden kaynaklı olay nedeniyle meydana gelen olumsuzlukları gidermeye ve işin yürütümünü kolaylaştırmaya yönelik olduğu, davacının davranışının haklı ve bildirimsiz feshi gerektirir ağırlıkta olmadığı gibi, "geçerli" feshi gerektirir bir nitelik ve ağırlıkta da olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe: