muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17130, Karar No: 2006/12554, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/17130 E.  ,  2006/12554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında ... İcra Mahkemesinden verilen 10.7.2006 günlü ve 3/10 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 ... ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.750.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8319, Karar No: 2024/2030, Tarih: 21.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8319 E.  ,  2024/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/127 Esas, 2022/480 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare, bir kısım davalılar vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

İhbar olunan ... vekilinin davada taraf sıfatı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 93 ada 56 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın bilirkişi heyeti ile kamulaştırma bedelinin tespitinin yapılmasını savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.03.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ve ihbar olunan vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.03.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ve ihbar olunan vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; ihbar olunan Maliye Hazinesinin davada taraf sıfatı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare ve davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; bilirkişi kurulunca somut emsal alınan 1146 ada 6 parsel sayılı taşınmazın satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi ... Belediye Başkanlığınca emsalin cephe aldığı ... Caddesinin 2015 yılı arsa m² rayiç değerinin 262,64 TL, 28/6 sokağın ise 84,04 TL olduğu bildirildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsalin 2015 yılı arsa m² rayiç değerinin 525,00 TL olduğu belirtilerek mukayese yapıldığından rapor inandırıcı bulunmamış, dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması, kabule göre de dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare temyiz dilekçesinde özetle; emsal incelemesinin eksik yapıldığını, değer düşüklüğü oranının yüksek belirlendiğini, fazla yatırılan bedelin faizi ile iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Hazine fazlalığına ilişkin şerh bozma konusu yapılmadığı halde bunun dikkate alınması kazanılmış hakkın ihlali sonucunu doğurduğunu, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, belirlenen değerin çok düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 93 ada 56 parsel sayılı taşınmaza bozma sonrası alınan ek raporda 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli, 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A.İhbar Olunan ... vekilinin Temyizi Yönünden;

İhbar Olunan ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE

B. Davacı İdare ve Bir Kısım Davalılar Vekilinin Temyizi Yönünden;

1. Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının davacı idare lehine takdir edilen vekâlet ücretine ilişkin (5) numaralı bendin hükümden çıkarılmasına suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7309, Karar No: 2018/7645, Tarih: 04.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7309 E.  ,  2018/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığının 20.05.2010 tarihli mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2010 tarih ve 2010/3542 esas sayılı iddianamesi ile, mütalaaya ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanıklar hakkında "2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa ve davanın bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları olup birbirine dönüşmeyeceği cihetle, “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde davanın düşürülmesine karar verilmesi, "2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından ise Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ...'in UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 21.04.2015 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10841, Karar No: 2023/3935, Tarih: 03.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10841 E.  ,  2023/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2018/1776 E., 2018/2064 K.

SUÇ :Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.12.2021 tarihli ve 2018/1776 Esas, 2018/20643 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 13.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20182, Karar No: 2013/3574, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/20182 E.  ,  2013/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... İlköğretim Okulunun bahçesinde bulunan oturma bankının Suça sürüklenen çocuklarca kırılarak zarar verildiğinin iddia olunduğu somut olayda; Suça sürüklenen çocukların bankı kırık vaziyette bulduklarını kendilerinin kırmadığını beyan etmeleri, olayın görgü tanığının bulunmaması nedenleri ile mala zarar verme suçunun işlenmediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15040, Karar No: 2018/21856, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15040 E.  ,  2018/21856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20.05.1986 tarihinde Denizcilik işletmelerinde kaynak ustası olarak işe başladığını, 01.01.1989 tarihinde davalı işletmeye devredildiğini, 01.01.1989 tarihinde Liman –... Sendikasına üye olduğunu, davacının devir esnasında intibakı yapılırken tahmil-tahliye işçisi olarak gösterildiğini, devir protokolünde devralan davalının devraldığı işyerinde çalışan işçilerin hizmet sözleşmesi ve ... şartları gereği doğan ücret, tazminat ikramiye gibi haklarını aynen uygulamayı taahhüt ettiğini, devralan davalının sehven tahmil- tahliye işçisi olarak gösterdiğini, ... 3. ... Mahkemesi’nin 1997/310 esas sayılı mahkeme kararı ile davacıyla aynı şartlarda işe başlayan aynı kıdeme sahip işçilerle aynı dereceye geldiğini ancak geriye dönük 5 yıllık ücret farklarının kendisine ödenmediğini, davalı Kurum tarafından davacının intibakının sehven yanlış yapıldığının tespit edildiğini 14.05.2012 tarihinde davacının derecesinin yükseltildiğini, geçmiş beş yıla ilişkin ücret farklarının ödenmediğini öne sürerek davacının hatalı intibaktan kaynaklı ücret fark alacağı, akdi ilave tediye/ikramiye fark alacağı, vardiya ücret alacağından doğan fark alacağı, GSM ve fazla çalışma ücretinden doğan fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan Toplu ... Sözleşmesinden doğan '' Tatil gün zam alacağı'' farkının hüküm altına alındığı görülmektedir. Ne var ki; dava dilekçesinde ''Tatil gün zam alacağı'' na yönelik bir talep bulunmadığı gibi hesaplanan bu alacak kalemi yönünden sonradan yöntemince açılan bir dava da bulunmamaktadır. Mahkemece davada usülünce talep edilmeyen bir alacak hakkında hüküm kurulması talep aşımı mahiyetindedir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan Toplu ... Sözleşmesinden doğan '' Tatil gün zam alacağı'' farkının hüküm altına alındığı görülmektedir. Ne var ki; dava dilekçesinde ''Tatil gün zam alacağı'' na yönelik bir talep bulunmadığı gibi hesaplanan bu alacak kalemi yönünden sonradan yöntemince açılan bir dava da bulunmamaktadır. Mahkemece davada usülünce talep edilmeyen bir alacak hakkında hüküm kurulması talep aşımı mahiyetindedir.

Ayrıca, dava dilekçesinde, ''Vardiya Ücret Alacağı farkı'' talep edilmiş olup hesaplama döneminde yürürlükte bulunan Toplu ... Sözleşmelerinde bu şekilde bir alacak bulunmamaktadır. Talep edilen bu alacak kalemi yönünden olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru bulunmamıştır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17722, Karar No: 2017/8334, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17722 E.  ,  2017/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalı.... aralarındaki alacak davasına dair.... 16.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 09/06/2015 günlü ve 2014/1433E.-2015/418K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 23/05/2016 günlü ve 2016/1252E.-2016/7892K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu ,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 63.167.85 .- TL ’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 23/05/2016 günlü ve 2016/1252 E.- 2016/7892 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve

./..