muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6553, Karar No: 2023/4792, Tarih: 14.06.2023

2. Hakkında seri yargılama usulü hükümlerinin uygulanması gerektiğine İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak olan 1 adet 9 mm çapında, Yavuz 16 marka tabancayı bulundurmak suretiyle mahkumiyetine karar verilen sanığın, akıl hastalığı olduğu yönünde rapor ibraz ederek cezai sorumluluğunun olmadığından bahisle hakkındaki yargılamanın yenilenmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz isteği yönünden;

Sanığın üzerinde olay tarihinde, Pide isimli iş yerinde bulundukları sırada, kolluk görevlilerince yapılan aramada, kriminal rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında olan 1 adet 9 mm çapında, Yavuz 16 marka ruhsatsız silah bulunduğu, bu nedenle yapılan yargılama sonucunda sanığın 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak ruhsatsız silah bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmesi üzerine sanık tarafından akıl hastalığı olduğuna dair rapor sunularak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu ve yeniden yapılan yargılama sonucunda alınan adli tıp raporuna göre, sanığın üzerine atılı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine sahip olduğu, seri yargılama usulünün temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş dosyalarda uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildikten sonra, yeniden yapılan yargılama sonucunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt yaratılacak biçimde yeniden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 323/1. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı ise de; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi gereğince hukuka aykırılığın düzeltilmesi mümkün görülmüştür

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli, 2022/451 E.- 2022/749 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm kısmının tamamının çıkarılarak, yerine, ''Yargılamanın yenilenmesi talebinin Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 323/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile İnegöl 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/137 (E) ve 2015/201 Karar sayılı kararının ONAYLANMASINA'' ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2396, Karar No: 2007/1884, Tarih: 09.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2396 E.  ,  2007/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24521, Karar No: 2016/25073, Tarih: 08.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24521 E.  ,  2016/25073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım, bulaşıcı hastalık risk primi ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8328, Karar No: 2011/8146, Tarih: 26.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8328 E.  ,  2011/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı eczacının doktor ve hastaların bilgisi dışında reçetelere ilaç eklemesi yaptığını, reçetelerdeki doz miktarlarını ve ilaç adetlerini arttırdığını ve bu reçetelerin bedellerini tahsil etmek suretiyle kurumu zarara uğrattığını ileri sürerek, 5.048,89-TL asıl alacak ve 11.257,51-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 16.306,40-TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının, dava dilekçesinde açıklanan olaylar nedeniyle resmi evrakta tahrifat yapmak ve dolandırıcılık suçundan İzmir 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/11 Esas sayılı dosyasında yargılandığı ve ceza davasının devam ettiği anlaşılmaktadır. B.K. 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkûmiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. O halde mahkemece, ceza davası neticesi beklenerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 26.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8522, Karar No: 2015/4935, Tarih: 01.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8522 E.  ,  2015/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/179530

2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 6. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı A.. K.. hakkında Bornova Belediyesi Encümeninin 25/12/2013 tarihli ve 56/1895 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.200,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne, idari para cezasının iptaline dair İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/01/2015 tarihli ve 2014/511 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 11/05/2015 gün ve 29866 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2015 gün ve KYB.2015-179530 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir." şeklindeki 27. maddesi nazara alındığında, muterize kararın 13/03/2014 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği nazara alınmadan başvurunun süreden reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun "Bu maddede öngörülen idari para cezaları, belediye sınırları içinde belediye encümeni, belediye sınırları dışında il daimi encümeni tarafından verilir. Verilen idari para cezalarına dair kararlar ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz, idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İtiraz, zaruret görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır. İdarî para cezaları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunur." şeklindeki 6/3. maddesi nazara alındığında, anılı idari para cezasına yönelik itirazı inceleme görevinin idari yargı merciinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-İdari para cezasına dayanak oluşturan eylemin muterizin işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı olmadan faaliyet göstermesi şeklinde olduğu, bu tespit sırasında muterizin anılı işyerinde kumar oynattığına yönelik iddianın da var olduğu, ilgilinin bu iddia yönünden İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/03/2014 tarihli ve 2014/270 esas, 2014/239 sayılı kararı ile beraat ettiğinden bahisle, bu hususla ilgisi bulunmayan idari para cezasının yasal olmayan gerekçe ile iptaline karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname (2) nolu içeriği yerinde görüldüğünden, İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/01/2015 tarihli ve 2014/511 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin (1) ve (3) nolu nedenleri yönünden idari yargının görevli olduğu cihetle karar verilmesine yer olmadığına, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19451, Karar No: 2012/10418, Tarih: 18.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19451 E.  ,  2012/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin sübuta ve bilirkişi raporlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesi ve paraya çevrilmesi değerlendirilirken TCK'nın 50 ve 51. maddelerinde öngörülemiyecek şekilde “yaşam biçimi” değerlendirmesinde bulunlması,

Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükmün erteleme ve para cezası ile ilgili 3. maddesindeki “yaşam biçimi” ibaresinin çıkarılması ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 18.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25224, Karar No: 2017/184, Tarih: 17.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/25224 E.  ,  2017/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki 28.08.2004 tarihinde sona eren iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanununda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanılamaz. Bundan başka işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

Somut olayda; davalı tarafça 28.08.2004 tarihli istifa dilekçesi sunulmuş olmasına karşın mahkemece buna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Davacı vekili 04.03.2012 tarihli dilekçesi ile istifa dilekçesinin müvekkili tarafından imzalandığını kabul etmekle birlikte dilekçede yer alan tarihin başka bir kalemle, sonradan atıldığını savunmuştur. Davacı tarafın bu beyanları üzerinde durularak 28.08.2004 tarihli dilekçe yer alan tarihin yazıldığı kalem ile davacının imzasını attığı kalemin aynı olup olmadığı, tarihe ilişkin yazının davacının eli ürünü olup olmadığı konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının son çalışma döneminde iş ilişkisinin kim tarafından sona erdirildiği uyuşmazlık konusudur.

Davacı 12.12.2007 tarihinde iş kalmadığı gerekçesiyle Türkiye'ye gönderildiğini ve çağırılmadığını iddia etmiş, davalı ise iş sözleşmesinin davacının izin süresi sonunda izinden geri dönmeyerek eylemli olarak istifa etmiş olması sebebiyle sona erdiğini savunmuştur. Davalı tarafça tamamı el yazısı ile yazılmış 05.11.2007 tarihli 12.12.2007-28.12.2007 tarihleri arasında izin kullanmak istediğini belirtir, izin talep dilekçesi ile bu aya ilişkin izin ücreti tahakkuku içeren ücret bordrosu sunulduğu görülmektedir. Davacı tarafça, davacının uzun süre davalı tarafından çağrılmayı beklediği, ancak çağrılmayacağını anlayınca somut davayı açmaya karar verdiği belirtilmesine karşın dava tarihi de dikkate alındığında davacının kısa bir süre sonra 25.01.2008 tarihinde başka bir iş yerine girişi olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde iş sözleşmesinin davacı tarafça sona erdirildiğinin kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Bu doğrultuda davacının son dönem çalışması yönünden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Yıllık izin alacağına ilişkin hesaplamada bordrolarda yer alan ücret tahakkukları mahsup edilmiş ise de 05.09.2006 ile 20.09.2006 tarihleri arasında yıllık izin kullanılmasına yönelik talebinin dikkate alınmadığı görülmektedir. Yıllık izin belgesi değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7215, Karar No: 2015/6701, Tarih: 06.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7215 E.  ,  2015/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/92872

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2006/208 (E) ve 2010/206 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık A.. E.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3635, Karar No: 2009/3858, Tarih: 03.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2009/3635 E.  ,  2009/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Tekirdağ Ağır Ceza mahkemesinin 29.09.1998 gün, 1995 227 esas ve 1998/130 sayılı kararı ile resmi evrakta sahtecilik suçu nedeniyle hükmedilen 1 yıl 8 ay ağır hapis cezasınının, 5237 sayılı TCK kapsamında değerlendirilmesinde lehe hususlar bulunduğundan dolayı 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve güvenlik tedbiri hükmedilmesine ilişkin karar,

Uyarlama konusunda 10.10.2005 günü dosya üzerinde karar verildikten sonra hükümlünün vaki itirazı üzerine Çorlu Ağır Ceza Mahkemesince verilen itirazın kabulü kararı ve sonrasında yapılan duruşma üzerine verilen 26.07.2006 günlü karar hukuki değerden yoksun bulunduğundan 10.10.2005 günlü ek karar incelenerek gereği görüşüldü:

765 Sayılı Türk Ceza Yasasının 2/2 maddesi ile bu yasa yerine yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Yasasının 7/2. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise fail lehine olan kanunun uygulanarak infaz olunacağı hüküm altına alınmıştır. 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlüğe konulmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kabul edilerek yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla 5237 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden önce verilen kararlarda, ortaya çıkan uyum sorunlarının giderilmesi, uygulanması gereken lehe hükmün tespiti, 5237 Sayılı Yasanın uygulanma ilkeleri geçici nitelikte bulunan 5252 Sayılı Yasaya göre belirlenecektir. Anılan yasanın 9. maddesinde “lehe yasanın derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde karar verilebileceği” kabul edilerek asıl olanın duruşma yapılması olduğu hükme bağlanmıştır. Maddede sözü edilen haller eylemin, tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir gerektirmemesi gibi hallerdir. Mahkemece bir değerlendirme yapılarak suçun unsurlarının tayini takdir hakkı kullanılarak cezanın belirlenmesi veya kişiselleştirilmesinin gerektiği durumlarda, davaya katılan veya şikayetçiye de haber verilerek duruşma açılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Evrak üzerinde yapılan incelemede, suçun unsurlarının tartışılması, yeni yasanın verdiği takdir hakkı kullanılarak ceza tayini veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, hükmün niteliğinin değiştirilmesi ve bu kararın sınırlı inceleme yapması gereken itiraz merciince incelenerek talebin yerinde olduğuna veya olmadığına karar verilmesi mümkün değildir. Ayrıca Ceza Genel Kurulunun 11.5.1999 gün 104/113 ve 6.10.1998 gün 224/297 sayılı kararlarında duruşma yapılarak verilip kesinleşen bir hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik yapılması aksine bir düzenleme olmadığı takdirde ancak duruşma yapılarak verilecek yeni bir hükümle mümkün olduğu kabul edilmiştir. Davanın esasını çözen ya da değişiklik yapan sonuçlandırıcı (nihai) kararlar duruşma dışında verilmiş olsalar dahi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 267 ve 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 305. maddesine göre temyize tabidir.

Bu itibarla; 5252 sayılı Yasanın 9. maddesi 1.fıkrası uyarınca usulüne uygun şekilde duruşma açılıp anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da hükümlünün 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ile sonradan 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın temel cezanın tayini ile bireyselleştirilmesine ilişkin tüm hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25435, Karar No: 2015/14582, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25435 E.  ,  2015/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/514-2014/560

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.