muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14072, Karar No: 2009/16523, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14072 E.  ,  2009/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir orjinalinden fotokopisi çekilmiş kadastro paftası ile tescile karar verilen taşınmazın yakındaki kadastro parselleri tesbit edilerek bu parsellere ilişkin kadastro tutanak ve ekleri, varsa dayanak kayıtları getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7007, Karar No: 2013/7837, Tarih: 09.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7007 E.  ,  2013/7837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil, mümkün olmazsa tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi ... arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre 12 dairenin arsa sahibine kalan dairelerin müvekkiline ait olduğunu, davalının kendisine isabet eden 12 daire dışındaki 19 daireden 9 adedini sattığını, kalan 10 dairenin tapusunu da müvekkiline devretmediğini, bunun üzerine ... Ticaret Mahkemesi'nin 2010/8 Esas sayılı dosyasından anılan davalı aleyhine tapu iptali ve tescil davası açıldığını, davalı ile yapılan görüşmeler sonucu 03.07.2010 tarihli protokolün imzalandığını, bu protokol gereği davanın atiye bırakıldığını, müvekkilinin protokol gereklerini yerine getirmesine rağmen 3 dairenin tapusunun devrinin gerçekleştirilmediğini, diğer davalıların dairelerini davalı ...'den kötüniyetle aldıklarını, tapu devirlerinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalılar üzerindeki 5,17 ve 21 numaralı bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tescilini, aksi takdirde bedelinin faizi ile birlikte davalı ...'den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı ile diğer davalı ... arasında geçen olaylar ve daha sonra imzalanan protokol hakkında bilgi sahibi olmadığını, protokolde imzası da bulunmadığından müvekkilini bağlamadığını, müvekkilinin tapu kaydına güvenerek alım yapan iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu, daireyi davalı ...'den satın alıp borcunu kredi çekerek ödediğini, davacının muvazaa iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın davalılar ile davacı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı alacaktan kaynaklandığından TTK'nın 4. maddesinde belirtilen mutlak ticari davalardan olmadığı, ayrıca söz konusu uyuşmazlığın Kooperatifler Kanunu kapsamında bir uyuşmazlık da olmadığından mutlak ticari davanın söz konusu bulunmadığını, davalı arsa sahipleri tacir olmadığı gibi bir ticari işletme sahibi de olmadıkları, her iki tarafın tacir olmayıp her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir uyuşmazlık da bulunmadığı için nispi ticari davanın da söz konusu olmadığı, uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri çerçevesinde Asliye Hukuk

Mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiği, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesinin 3 ve 4 nolu fıkraları değiştirilerek Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki iş bölümü ilişkisinin görev ilişkisine dönüştüğünü, görev hususunun HMK'nın 114/c maddesi uyarına dava şartlarından olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerektiği, yargılama görevinin Asliye Hukuk Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, HMK'nın 20. maddesi gereğince kararın kesinleşmesine müteakip 2 haftalık kesin süre içerisinde talep edilmesi halinde dosyanın görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK dönemdeki uygulamaya uygun şekilde gerekçede "görevsizlik kararı", hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsiz olduğu anlaşılmakla mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamış ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçeyle ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aşağıda yazılı olduğu şekilde HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine 1 numaralı bent olarak "HMK'nın 114/c, 115/2. maddesi uyarınca dava şartı noksanlığı sebebiyle davanın usulden reddine" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekilde düzeltilerek ve gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9582, Karar No: 2013/11374, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9582 E.  ,  2013/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi ile Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalının gerçekte olmadığı halde ... isimli şahsın eşi olarak nüfus kaydına kayıtlı olduğu iddiası ile nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Bismil Asliye Hukuk Mahkemesince, nüfus kaydı düzeltilmesi istenen davalının Şanlıurfa İlinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davalının Bismil İlçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının kaydı düzeltilmesi istenen kişinin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalının “Devteşti Mahallesi 2186. Sokak No:10 Merkez/Şanlıurfa” adresinde ikamet ettiği, davalının Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'na verdiği 26.04.2010 tarihli, nüfus kaydının düzeltilmesi ve sorumluların cezalandırılması talepli şikayet dilekçesi ile davalının aynı tarihli ifade tutanağından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5911, Karar No: 2015/11588, Tarih: 11.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/5911 E.  ,  2015/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işverene ait işyerlerinde geçen çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin II numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar.” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışan işyerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adalî gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00’den sonra çalışılarak yapılan işyerleri.” sıralaması yapılmıştır.

Maddede düzenlenen itibari hizmet süresi; fiziksel, ruhsal ve fizyolojik yönlerden insan sağlığını ve çalışma gücünü olumsuz yönde etkileyerek yaşam süresini kısaltan ağır ve yıpratıcı koşullar altında çeşitli tehlikelere açık olarak çalışanlar için getirilmiş, sosyal amaçlı, maddede belirtilen işyerleri ve işlerde çalışan sigortalıların sigortalılık sürelerine, prim ödeme gün sayılarının belli bir bölümünün eklenmesine olanak tanıyan bir uygulama olup, konu ile ilgili 2098 ve 3395 sayılı Kanunlardaki amaç, bu işlerde çalışanlara, anılan etkenler bakımından farklı ortamlarda çalışanlara göre özel bir koruma sağlamaktır. Bu maddeyle, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerde çalışan kişilere itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı tanınmasının amacı, bu işlerin fiziksel, ruhsal ve fizyolojik olarak insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında yapılıyor olmasıdır. İtibari hizmet süresinden yararlanacak olanlar belirlenirken, maddenin tanımından yola çıkılarak, işyerinin ve yapılan işin niteliğinin dikkate

alınması, maddede tanımlanan, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin, belirtilen işyerlerinde fiilen yapılması aranmakta, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve işyeri şartlarının da gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Başka bir anlatımla düzenleme, ancak, bentlerde sayılı ve sınırlı olarak öngörülen iş kolları, işyerleri, çalışma şartlarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağına sahiptir.

Mahkemece, hükme alınan bilirkişi raporunda, davası reddedilen çalışanın dosyasında alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin, keşif tarihi itibariyle olduğu, davacının dava konusu olan dönemdeki çalışma şartlarına göre aynı çatı altındaki çalışmalarda baskı işlerinde kullanılan kimyasal ve solvent buharlarının 506 sayılı Ek 5. maddesin II – (a) bendindeki şartın gerçekleşmesine neden olduğundan bahisle itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarının gerçekleştiğine yönelik kanaat bildirmiş ise de, davalı işyerindeki basım işinin niteliği, basımı yapılan malzemelerin kullanıldığı sektörler (gıda, temizlik, vs.), ile davacının, davalı işveren nezdindeki çalışma şekli ve çalıştığı şartlar hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, 506 sayılı Ek 5. maddsinin II- (a,b,c,d,e,f) alt bentlerindeki şartların davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği somut olarak ortaya koyulmayan bilirkişi raporu, karara dayanak kılınarak, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararında, anılan Kanunun Ek 5'inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresinin, salt sigortalılık süresine eklenmesi gerekeceği, ayrıca bu sürenin fiili prim ödeme gün sayısına eklenmesinin söz konusu olamayacağı açıklanmıştır. İnceleme konusu davada; anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı göz ardı edilerek, davacının yararlanması gereken itibari hizmet sürelerinin, sigortalılık süresine eklenmesi gereği hükümde belirtilmemiş, hizmetlerine eklenmesi gerektiği belirtilerek infazda tereddüt ve çelişki oluşturulmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ye iadesine 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12484, Karar No: 2016/16285, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12484 E.  ,  2016/16285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1630, Karar No: 2012/3118, Tarih: 02.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1630 E.  ,  2012/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2011

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, şirketin ekonomik krizden etkilendiğini, Bursa Demirtaş' ta olan işyerini İnegöl'e  taşıdığını, davacıların İnegöl'e gelip gitmede sıkıntı yaşadıkları ve maaşların geç ödenmesini sebep göstererek tazminatlarının ödenerek işten çıkartılmalarını sözlü olarak talep ettiklerini, işverence talebin kabul edildiğini, işçileri ihbar sürelerini kullandırarak ve kıdem tazminatlarını ödeyerek işten çıkardığını, işçilerin 03/09/2010 tarihinde işyerine ihtarname göndererek işe dönmek istediklerini bildirdiklerini, işvereninde işçilerle anlaşarak işe iadelerini kabul ettiğini, iş akdinin devam ettiğini noterden ihtarname göndererek işçilere ilettiğini, ihbar süresi dolan işçilerin tekrar işe gelmediklerini, işyerinden aranıp niye işe gelmedikleri sorulduğunda " biz sizinle görüşürken işe iade davasını da açmıştık, şimdi çalışmadan geçecek dört  aylık süremizi peşinen öderseniz işe döneriz, nasılsa mahkeme de biz bu parayı çalışmadan alacağız neden gelip çalışalım" dediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından ihbar öneli verilmek suretiyle feshedildiği, davalı  şirketin ekonomik krizden etkilendiği, Bursa Demirtaş' ta olan işyerini İnegöl'e taşıdığı, davacıların İnegöl'e gelip gitmede sıkıntı yaşadıklarını ve maaşların geç ödenmesini sebep göstererek kıdem tazminatlarının ödenerek işten çıkartılmayı sözlü olarak talep ettikleri, ekonomik krizden dolayı işçi çıkarmayı düşünen davalının konuyu değerlendirerek işçilerin ihbar sürelerini kullandırarak ve kıdem tazminatlarını ödeyerek davacıları işten çıkardığı, ancak işçilerin işyerine ihtarname göndererek işe dönmek istedikleri, işvereninde işçilerle anlaşarak işe iadelerini kabul ettiği belirtilerek davalı işverenin fesihten kısa bir süre sonra işçi alımını sürdürdüğü bu nedenle ekonomik  kriz olgusuna  dayanılarak  yapıldığı  söylenen  feshin  haklı  nedene  dayanmadığı ve " feshin son çare olarak haklı nedenle yapıldığına" yönelik iddiasını davalının ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının altı aydan fazla süredir davalı işverene ait işyerinde işçi olarak çalıştığı, iş akdinin 11.08.2010 tarihli fesih bildirimi ile, “Dünya genelinde yaşanan ekonomik belirsizlikler ve ülke genelinde tekstil sektöründe yaşanan dar boğaz nedenleriyle sipariş yetersizliği sonucu tam kapasite ile üretim yapılamadığı, ekonomik belirsizliğin devam etmesi ve ilerleyen dönem için herhangi bir gelişme gözlenemediği gerekçesiyle üst yönetim tarafından küçülme ve personel çıkarma kararı alındığı, ayrıca işyerinin İnegöl de olması sebebiyle verimlilik açısından gerekli durumlarda personelin bu bölgeden temininin uygun bulunduğu belirtilerek 4857 sayılı Yasanın  17 . maddesince altı haftalık bildirim süresinin bitim tarihi itibariyle  feshedildiği, davacıların, 03.09.2010 tarihinde işverene çektikleri ihtarnamede, öncelikle işe iadelerinin yapılması ve alacaklarının ödenmesini, taleplerinin ihbar önelinin bitişinden itibaren üç gün içinde yerine getirilmediği takdirde işe iade davası açacaklarını  işverene bildirdikleri, işverence 13.09.2009 tarihli noter ihtarnamesi ile, 11.08.2010 tarihinde iş akdinin feshine ilişkin bildirimde bulunulmuş ise de 07.09.2010 tarihli başvurunuz gereği işinize devam etme talebiniz değerlendirilmiş ve kabul edilmiştir. Fesih bildirimine ilişkin tebliğimiz geçersiz olup iş akdiniz devam etmektedir, şeklinde cevap verildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddelerinde belirtilen iş güvencesi hükümlerinin amacı, işverenin iş sözleşmesini meşru ve makul görülebilecek bir neden olmaksızın keyfi olarak sona erdirmesinin engellenmesi, dolayısıyla iş ilişkilerinde sürekliliğin sağlanmasıdır. Sözü edilen düzenlemeler, işverene emredici kurallarla bir takım yükümlülükler getirmekle birlikte, işçinin de yasanın bu korumasından yararlanması için dürüstlük kurallarına uygun davranması gerekir. Başka bir anlatımla iş ilişkisinde sürekliliğin sağlanması noktasında işçi de iyiniyet kurallarına uygun olarak kendisinden beklenen davranışları ortaya koymalıdır. Bu nedenle, işe iade davasında hedef, işe başlatılma olmalıdır.

Somut olayda, davacının ihtar göndermesi üzerine davalı işverenin fesihten sonra davacıya işe başlaması için çağrıda bulunduğu, mahkemece davacı işçinin, haklı bir neden olmadan işverenin bu davetine icabet edip etmediği, iş ilişkisinin devamı ile ilgili talebinde samimi olup olmadığı,  boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatını almak amacı bulunup bulunmadığı, işverence yapılan işe davetin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı hususları üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2476, Karar No: 2014/18859, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2476 E.  ,  2014/18859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için,Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez,şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.