muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1618, Karar No: 2021/7200, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1618 E.  ,  2021/7200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 1-b nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (tespit edilen fark 31.140,00TL kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine derhal müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b- 1-d nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası depo edilen 31.140,00 TL' ye 26/06/2015 tarihinden dairemiz karar tarihi olan 20.05.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12073, Karar No: 2024/13299, Tarih: 18.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12073 E.  ,  2024/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/646 E., 2024/323 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E., 2021/266 K.

Taraflar arasındaki (1) gün süre ile sigortalı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde 15.05.1989 tarihinde kuş bekçiliği vasfında işe başladığını, bu işyerinde buğdaya dadanan kuşların kovalanması ve bekçilik işinde 15.05.1989 tarihinde 2 ay süre ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, asıl davalı olması gerekenin işveren olması gerektiğini, davaya dahil etmesi için davacıya süre verilmesi gerektiğini, açılan davanın 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, davacının davasını ispatlamakla yükümlü olduğunu, davacının davasını sadece tanık ile ispatlamaya çalıştığını, ancak davacının çalıştığının ispatını iş yerine ait yazılı belgelerle ve bordrolarla ispatlaması gerektiğini belirterek, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacının dava dışı Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü unvanlı işverene ait 27661.01 sicil sayılı işyerinde 09.05.1989 tarihinde bir gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak ve asgari ücret karşılığında çalıştığının tespitine, sigorta başlangıç tarihinin 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesine göre davacının 18 yaşını ikmal ettiği 02.04.1991 tarihi olarak belirlenmesine, 09.05.1989 tarihindeki 1 günlük süre yönünden ödenecek sigorta priminin, prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın gerekli araştırma yapılmadan verildiğini iddia ederek verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın gerekli araştırma yapılmadan verildiğini iddia ederek verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 02.04.1973 doğumlu davacının eldeki davaya dair talebe ilişkin davalı Kuruma müracaat ettiği, Çukurova Sosyal Güvenlik Merkezinin 16.06.2021 tarihli yazısına göre işe giriş tarihi 09.05.1989 olmakla birlikte işveren tarafından dönem bordosu verilmediğinden davacı adına kaydedilecek hizmet bulunmadığının bildirildiği, davacının 4/1a kapsamında sigorta sicil numarası 0101011091306 olup ilk sigortalılığı 05.08.1998 tarihinde olduğundan ihtilaflı dönemde sigortalı hizmetinin bulunmadığı, Kurum kayıtlarında 27661 sicil numarası ile işlem gören dava dışı Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitü Müdürlüğü adlı işyeri tarafından 17.05.1989 tarih 173381 varide numarası ile Kuruma verilen işe giriş bildirgesindeki sigorta sicil numarasının davacının sonraki sigortalılığında kullanıldığı, bildirgedeki kimlik bilgilerinin davacının bilgileri ile uyumlu olduğu, 27661 sicil numaralı davalı işyerinin tarım faaliyeti mahiyetinden 24.11.1977 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, davacının 01.06.1994 - 03.12.1995 tarihleri arasında askerlik yaptığı, dinlenen bordro tanıkları ..., ... ... , ..., ... ve ...'in davacının işyerinde bekçi olarak çalıştığını beyan ettikleri, buna göre Mahkemenin kabul ve değerlendirmesinin yerinde olduğu anlaşılmaktadır...." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 09.05.1989 tarihinde (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri.

2.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2., 60. maddenin (G) bendi, 9., 79., 108. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri.

2.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2., 60. maddenin (G) bendi, 9., 79., 108. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5625, Karar No: 2019/16396, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5625 E.  ,  2019/16396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4983, Karar No: 2024/3246, Tarih: 22.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4983 E.  ,  2024/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/202 E., 2023/138 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/298 E., 2020/424 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Karayolları Bölge Müdürlüğünce Ağrı-Doğubayazıt ve Ağrı-Eleşkirt Çevreyolu mevkiilerinde yapılan çevreyolu orta refüj bordür taşı yenileme ve peyzaj çalışmaları nedeniyle davacının aydınlatma şebekesinin zarar gördüğünü, meydana gelen zarara ilişkin olarak davalı yetkililerine bilgi verildiğini, buna rağmen çalışmalarının devam ettiğini, yapılan çalışmalar esnasında davacı şirkete ait aydınlatma şebekesinde (kablolar, topraklama vb.) yaklaşık olarak 849.006,52 TL zarar meydana geldiğini, davacının zararının tespiti amacıyla Ağrı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/6 D.İş dosyası ile tespit talep ettiklerini, hasar gören aydınlatma tesisatları yenilenemediğinden dolayı satılamayan enerji bedelinin tam olarak tespit edilemediğini ileri sürerek; davalı tarafın haksız eylemi nedeniyle orta refüj düzenleme ve peyzaj çalışmaları sırasında hasar gören aydınlatma tesisatlarından dolayı satılamayan enerjiye ilişkin 10,00 TL ve 10,00 TL zarar ziyan bedeli olmak üzere şimdilik 20,00 TL'nin 01.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tazminini talep etmiş, 10.05.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile zarar talep miktarını 849.006,52 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; delil tespiti dosyasında tespit edilen hasarın tazminat olarak Kurumlarına yükletilmesinin hukuken mümkün olmadığını, Kurumları ile davacı arasında söz konusu çevre yolunun tamamında orta refüj aydınlatma tesisi yapılması için üç adet protokol imzalandığını, imzalanan 22.12.2008 tarihli Eleşkirt İlçe girişi ile, Ağrı Şehir Geçişi - Ağrı Hamur ayrım kavşağı kesimini kapsayan protokolün (4.2.4) maddesinde "Yeraltı tesislerine üçüncü şahıslar tarafından verilebilecek zararlardan kurumumuz sorumlu olmayacak, ayrıca ileride kurumumuzun yapacağı çalışmalardan elektrik hattı zarar görür ise elemanlarımız veya kurumumuz sorumlu olmayacaktır.",18.08.2015 tarihli Ağrı İl sınırı- Eleşkirt Ağrı Yolu 57+100-60+300 km'leri arasını kapsayan protokolün ve 02.12.2016 tarihli Ağrı, Hamur Kavşağı-Bölge Trafik arasını kapsayan protokolün (4.2.5) maddesinde "Çalışmalar sırasında veya hattın tamamlanmasından sonra olumsuzluklara karşı her türlü önlemin öngörülmesi ve alınmasından YAPTIRAN sorumludur.", (4.2.6) maddesinde ise "Tesiste meydana gelecek herhangi bir hasardan KGM sorumlu değildir." hükümlerinin bulunduğunu, delil tespitinde bilirkişi raporunda orta refüj toprak dolgusu üst katından itibaren kanal derinliğinin kablo çapı+80 cm olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin hatalı olduğunu, bilirkişiler tarafından yol üst kotundan ölçüm yapılması gerekirken bordür üst kotundan ölçüm yapıldığını, kanal derinliği kablo çapı+80 cm ise dahi bu durumun davacı ile Kurum arasında imzalanan protokollere aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere ilgili protokollerin (4.2.1) maddesi uyarınca geçiş derinliğinin en az h=Çap+1,5 m olması gerektiğini, her ne kadar protokollerin (4.2.2) maddesinde çalışmaların Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine uygun olması gerektiği belirtilmiş ve Yönetmeliğin 2 nci maddesinin (b) bendi ile standart kablo kanalı derinliği 80 cm, ağız genişliği 60 cm, dip genişliği 40 cm olarak belirlenmişse de, kabloların geçiş derinliği protokolle ayrıca düzenlendiğinden söz konusu düzenlemenin Yönetmeliğe göre özel hüküm niteliğinde olduğunu, davacı tarafından 16 adet elektrik direğinin çalışmalar neticesinde zarara uğradığı iddia edilmiş ise de, bilirkişi raporunda yer alan Mayıs 2015 Google Earth görüntüsünde 10 adet direğin bulunmadığının tespit edildiğini, elektrik kablolarının zaten çalınmış olduğunu, davacının avans faizi talebinin de kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında düzenlenen ilgili protokollerin sorumluluğa ilişkin içerdiği hükümler ile bilirkişi raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, zararın meydana geldiği iş öncesinde belirtilen protokoller doğrultusunda aydınlatma işlerinin yapıldığı, söz konusu protokollerde aydınlatma işine ilişkin olarak teknik şartların yer aldığı, ancak protokoller kapsamında yapılan işlerin kabloların öngörülen derinlikten geçirilmemesi suretiyle teknik şartlara aykırı olarak yapıldığının, eğer öngörülen derinlikten geçirilmiş olsaydı söz konusu zararın meydana gelmeyeceğinin anlaşıldığı, bununla birlikte ilgili protokollerde davalı Kurumun bu gibi durumlarda sorumlu olmayacağına ilişkin açık hükümlerin bulunduğu gözetildiğinde, atfedilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Karayolları Bölge Müdürlüğünce Ağrı-Doğubayazıt ve Ağrı-Eleşkirt Çevreyolu mevkiilerinde yapılan çevreyolu orta refüj bordür taşı yenileme ve peyzaj çalışmaları nedeniyle davacı şirketin aydınlatma şebekesinin zarar gördüğünü, kazıların başladığı tarihten enerji hatlarının yenilendiği tarihe kadar geçen sürede bölgeye enerji verilemediği ve davacının bedelini peşin ödemek şartıyla satın aldığı enerjiyi satamamasından dolayı maddi kayba uğradığının delil tespiti dosyası ile belirlendiğini, bilirkişilerin yasal düzenlemeleri ve mevzuatı dikkate almadan sadece dosya kapsamında yer alan ve davalı Kurum lehine düzenlenen protokolleri göz önüne alarak değerlendirme yaptıklarını, davacı şirketin davalı Kurumun haksız fiilinden kaynaklanan zararını gözardı ettiklerini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına dayanak olarak kabul edilen protokollerde belirtilen kablo derinliğinin herhangi bir hukuki veya teknik geçerliliği bulunmadığını, belirtilen kablo derinliklerinin tamamen davalı Kurumca tek taraflı olarak belirlendiğini, raporlar arasında çelişki olduğunu, davacı şirketin mevzuata uygun olarak gerekli güvenlik önlemlerini de almak kaydıyla aydınlatma şebekesini yaptığını, ancak davalı Kurumun yapmış olduğu çalışmalar esnasında davacı şirkete ait yeraltına döşenen kablolarına, aydınlatma direklerine, topraklama hatlarına zarar verdiğini, bilirkişilerin görevini aşarak kusura ilişkin rapor tanzim ettiğini, sadece zarar hesabı yapmaları gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; elektrik mühendislerinden alınan bilirkişi kurulunun vermiş olduğu raporda, protokoller kapsamında yapılan işlerin kabloların öngörülen derinlikten geçirilmemesi suretiyle teknik şartlara aykırı olarak yapıldığının, eğer kablolar öngörülen derinlikten geçirilmiş olsaydı söz konusu zararın meydana gelmeyeceğinin belirtildiği, yine tespit raporunda da aynı hususun belirtildiği, raporlar arasında çelişkinin bulunmadığı, davacının protokollerdeki koşullara ve onaylı projesindeki direk ve topraklama montaj detaylarına uygun eylemde bulunmadığından zararına kendisinin sebebiyet verdiği, davalının zararın oluşumunda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiile dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle hükme esas alınan raporlarda taraflar arasındaki protokol hükümleri doğrultusunda yer verilen tespit ve değerlendirmelerin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13667, Karar No: 2022/3614, Tarih: 11.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/13667 E.  ,  2022/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2021 gün ve 2021/207 E. 2021/432 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2912, Karar No: 2014/6817, Tarih: 22.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2912 E.  ,  2014/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin, yüzüne karşı 26.06.2012 tarihinde verilen hükmü kanunda öngörülen süre geçtikten sonra 05.09.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.