muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2230, Karar No: 2013/15791, Tarih: 12.09.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda, kontrol memuru tarafından düzenlenmiş raporda beyanları bulunan tanık Muhtar ...'in mahkemece tanık olarak dinlenmemesi ve davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığı hususu ayrıntılı olarak emniyetçe araştırılmasının sağlanmadan davanın kabulüne karar verilmesi hükmün bozulmasını gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve üküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10128, Karar No: 2018/2026, Tarih: 28.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/10128 E.  ,  2018/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde mağdurun yıkayıp rulo haline getirip suyunun sızması için ikametinin duvarına yasladığı halısını çaldıkları olayda, suça sürüklenen çocukların ikrarları, mağdurun anlatımı, kolluk yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamından, çalınan halının nemli ve mağdurun ikametinin duvarına yaslanmış olduğu sabit olup, suça sürüklenen çocukların, halının sahipli eşya olduğunu veya olabileceğini öngörebilecek konumda bulunmaları nedeniyle suç kastının oluştuğu gözetilmeden, atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17871, Karar No: 2015/18769, Tarih: 09.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17871 E.  ,  2015/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/62982

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2012

NUMARASI : 2011/672 (E) ve 2012/1613 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık İ.. A.. hakkındaki mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme sonunda;

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi ,

Yasaya aykırı, sanık İ.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümde yer alan "ödenmeyen adli para cezasının 5275 Sayılı Kanun hükümlerine göre hapse çevrilerek infazına" ifadesinin çıkarılmasına yerine "ödenmeyen doğrudan verilen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ifadesinin eklenmesine ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık V.. D.. hakkındaki mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizine gelince;

1- Sanığın adli sicil kaydına göre, 3167 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan verilmiş mahkumiyetlerin, 20.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Yasa yürürlükten kaldırılarak yeni düzenlemeler getirilmesiyle suç olmaktan çıkartıldığından sanığa ait kaçak eşyanın belirlenerek bilirkişi tarafından bildirilen Cif değeri esas alınarak gümrük idaresince hesaplanarak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarının sanığa kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde CMK'nun 231/9 madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken daha önce sabıkası bulunduğundan bahisle ve başka bir gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi ,

3-Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun hükümlerine göre hapse çevrilerek infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5291, Karar No: 2016/6742, Tarih: 05.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5291 E.  ,  2016/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan temyizinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına hasren olduğu anlaşılmakla katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'un katılan adına ... - ... - ... nolu hatlara ilişkin sahte abonelik sözleşmeleri düzenlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanık ...'un " ... Teknoloji Ürünleri ismindeki üst bayi yetkilisi olduğunu, mavi nokta denen sistem sebebiyle hatların düzenlenmesinin ve aktivasyon işlemlerinin diğer sanık ...'ın müdürü olduğu ...İletişim isimli alt bayide yapıldığını, sözleşmelerdeki yazı ve imzaların kendisine ve çalışanlarına ait olmadığını, üst bayi olarak kendilerinin sadece sözleşmeleri ve ekindeki evrakları ...firmasına göndermekle görevli olduklarını" iddia etmesi, abonelik sözleşmesindeki yazıların ve müşteki adına atılı imzaların aidiyetine ilişkin sanık yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle 24.04.2009 tarihli ... numaralı hatta ilişkin abonelik sözleşmesinde üst bayi olarak yer alan ...Ana Dağıtım Teknoloji Ürünleri Firmasının suç tarihindeki yetkilisinin sanık ... olup olmadığının ...İletişim Hizmetleri A.Ş.den sorulması, suça konu hatlara ait abonelik sözleşmelerindeki yazı ve katılan adına atılan imzaların sanık ...'a ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu hatlara ilişkin HTS raporları getirtilip bu hatlarla en çok görüşen kişiler dinlenilerek hattı fiilen kullanan kişi/kişilerin tespiti ile hatların ne şekilde alındığının belirlenmesi, suçun sübutu halinde hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5058, Karar No: 2024/13830, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5058 E.  ,  2024/13830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.07.2024

EK KARAR SAYISI : 2021/2444 E., 2023/490 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Temyizin kapsamına göre; Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2015/173 Esas, 2020/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2021/2444 Esas, 2023/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci ve 303 üncü maddelerinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca -TCK'nın 58. maddesinin tatbikinde tekerrüre esas alınan ceza miktarının yazılmamış olması yönünden - düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 09.07.2024 tarihli ve 2021/2444 Esas, 2023/490 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın asıl ve ek karara yönelik temyizi; uzlaşma hükümlerinin tatbiki istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15577, Karar No: 2013/287, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15577 E.  ,  2013/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.04.2010 tarih ve 2007/235-2010/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ..., davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'e ait olan ve sürücüsünün davalılardan ... olan midibüste yolcu iken, midibüsün davalılardan ...'in maliki, davalılaradan ...'in sürücüsü olduğu kamyonla çarpışması sonucu sol kolunu kaybettiğini, müvekkilinin meydana gelen kaza sebebiyle maddi ve manevi zarara uğradığını, meydana gelen kazada davalı araç sürücülerinin kusurlu olduklarını, davalılardan ...'nin müvekkilinin içinde bulunduğu aracın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı, davalılaradan ...'nin Ferdi Koltuk Sigortacısı, davalılardan ...nin ise diğer aracın Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı olduğunu bu nedenle bu davalılarında meydana gelen kazadan poliçe limitleri ile sorumlu olduklarını, ileri sürerek 1000 TL maddi tazminatın ...'den, 2000 TL maddi tazminatın davalı ... şirketleri ve diğer davalılaradan, 155.000 TL manevi tazminatın davalı araç sürücüleri ve araç işletenlerinden faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; meydana gelen kazada davalı sürücü ...'in kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davalılar ..., ..., ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ...'nin kaza nedeniyle davacıya ödemede bulunduğu gerekçesiyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı araç sürücüsü ...'in meydana gelen kazada kusurlu olduğu, davalılardan ...'in işleten sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulü ile 2000 TL maddi tazminatın davalılar ..., ... ve ...den tahsiline, davacının meydana gelen kaza sebebiyle manevi olarak zarara uğradığı gerekçesiyle manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 75.000 TL'nın davalılar ..., ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ..., davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı ..., davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davalı ... davada diğer savunmalarının yanı sıra olayda kendisine ait araç sürücüsünün kusurlu olmadığını savunmuştur. Her ne kadar mahkemece, dava konusu kaza ile ilgili yürütülen soruşturmada ... Savcılığınca alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, davalıya ait araç sürücüsünün kusurlu bulunduğu sonucuna varılmışsa da anılan bilirkişi raporuna dayanılarak açılan ceza davasında kesinleşmiş bir karar mevcut değildir. Ceza mahkemesinde bu rapora istinaden karar verilip verilmeyeceği henüz belli olmadığından bu raporun eldeki davada karara dayanak yapılması mümkün değildir. Mahkemece kusur hususunda bilirkişi raporu alınmadığına ve ceza soruşturması sırasında alınan rapora itibar edildiğine göre ceza davasının sonucu beklenerek buna göre karar verilmesi gerekirken bu hususu nazara alınmadan hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle mümeyyiz davalı ... yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekilinin sair itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar davalılar ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 7,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten ayrı ayrı alınmasına, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3842, Karar No: 2012/6530, Tarih: 02.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/3842 E.  ,  2012/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık-mala zarar verme-konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakınana ait güvercinleri tanımadığı bir kişi ile birlikte diğer sanık ...'ın kendisine bakması için getirdiği,... de sanığın savunmasını doğruladığının anlaşılması karşısında;sanığın yakınanın konutuna girip kuşları çaldığına dair herhangi bir delil bulunmadığı,eyleminin 5237 sayılı Yasanın 165. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalandığında ve farklı zamanlarda 10-15 adet parçalar halinde yakınana toplam 70 adet güvercinin teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık savunmanının esas hakkındaki savunmasında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteminin 5237 sayılı Yasanın 62. maddesini de kapsadığı gözetilmeden bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

4- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

5- Adli sicil kaydı bulunmayan sanık ...'ye 5271 sayılı Yasanın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin anlam ve sonuçları hatırlatılmadan, suçtan zarar gören yakınanın zararlarını giderip gidermeyeceği sorularak, zararı giderme olanağı tanınmadan, “ zarar karşılanmadığı” gerekçesiyle, uygulanmamasına ilişkin nesnel ve öznel koşullar değerlendirilmeden, sanık hakkında anılan maddenin uygulanmayacağına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/335, Karar No: 2023/6447, Tarih: 20.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/335 E.  ,  2023/6447 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 179 ada 61 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer arttırıcı unsur uygulanarak bedelin artırılamayacağını, münavebe verilerinin resmi verilere uygun alınmadığını, sulama kaynağının gösterilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç