muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10375, Karar No: 2012/5876, Tarih: 12.04.2012

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler

adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12696, Karar No: 2013/13822, Tarih: 28.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12696 E.  ,  2013/13822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.03.2011 tarih ve 2002/363-2011/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Tekel Genel Müdürlüğünün ürünlerinin taşınması işini üstlendiğini, bu amaçla davalılardan ... ile anlaştığını, ...’ın Ali Aydın ismine düzenlenmiş sahte ehliyet ve taşıma belgesine istinaden 1090 koli alkollü içkiyi davalı ...’a ait araç ile İstanbul Paşabahçe içki fabrikasından Bursa’ya götürmek üzere teslim aldığını, ...'ın alkollü içkileri davalılardan Serdar...'ya sattığını davalı ......'nın ise Tekel Çorlu başbayisi olup satın aldığı içkileri alt bayilere sattığını, bu şekilde müvekkilinin alkollü içeceklerin bedeli olarak 100.906,90 TL ödemek durumunda kaldığını ileri sürerek, söz konusu bedelin reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... vekili, müvekkilinin diğer davalı ...'tan rakı satın almadığını, Tekirdağ bölgesinde ele geçen rakıların davalı ...'a teslim edilen rakılar olduğunun kanıtlanmadığını, bir kısım alt bayilerin İstanbul’dan vadeli mal almış olabileceklerini, davacının sahte ehliyet kullanan davalı ...'a mal teslim etmesi sebebiyle kusurlu olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Tekel Genel Müdürlüğü'ne ait rakıları Bursa Tekel Başmüdürlüğüne gönderilmek üzere Ali Aydın sahte ehliyetini kullanan davalı ...'a teslim ettiği, araç malikinin ... olduğu, araç sürücüsü Ramazan’ın malları Tekel Çorlu başbayisi olan davalılardan Serdar...'ya sattığı, ceza yargılaması sonucunda ...'ın dolandırıcılık suçundan, Serdar...'nın ise cürüm eşyasını bilerek satın almak suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 100.906,90 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1 – Mahkemece verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Kararı, davalı ...... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1 – Mahkemece verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davalı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt bulunmadığından, bu İBK'nın uygulanması gerekmemektedir.

Davalı ... tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2 – Davalı ...... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru ile 24,30 TL temyiz ilam harcının davalı ...'tan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 5.492,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ......'dan alınmasına, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16744, Karar No: 2013/17295, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16744 E.  ,  2013/17295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı, davalının işleteni olduğu kamyonetin karıştığı kaza sonucu aracın kasasında bulunan ...'nin vefatı nedeni ile yakınlarına destekten yoksun kalma zararı için 53.040,00.-TL tazminat ödendiğini, ayrıca ıslah talebi ile kazaya karışan diğer aracın kasko sigorta şirketine de hasar nedeniyle 5.750,00.-TL tazminat ödendiğini, davalının kaza sırasında alkollü olduğunu, aracın kasasında yolcu taşımasının kasta yakın ağır kusur oluşturduğunu ve yolcu taşınma izni olmamasına karşın istiap haddinin aşıldığını belirterek ödemiş olduğu 58.790,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın oluşumunda karşı araç sürücüsünün % 25 kusurlu olduğu, sigortacının sigortalısına rücu imkanının ancak ağır kusur halinde mümkün olduğu, Yargıtay uygulamalarına göre ağır kusurun kasta yakın olması gerektiği, kazada davalının asli kusurlu olmakla birlikte ağır kusuru bulunmadığı, almış olduğu alkolün meydana gelen kazada salt etken olmadığı, istiap haddi aşılma-

sının da sözkonusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11117, Karar No: 2011/2009, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11117 E.  ,  2011/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan Obitaş A.Ş. hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 27.968,21TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan S.S.İstanbul Alüminyumcular Toplu İşyeri Yapı Koop. Vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.03.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalılardan S.S.İstanbul Alüminyumcular Toplu İşyeri Yapı Koop.vekili Avukat Fatih Mehmet Yoğurtcu geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyizin kapsamına göre, davalı S.S. İstanbul Alüminyumcular Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 14.12.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yardıma muhtaç % 100 oranında beden gücü kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dairemizin bakım giderinin olay tarihinden itibaren hesaplanması gerektiği, bakım giderinin kazalının hakettiği maddi tazminatın % 50 si ile sınırlandırılamayacağına ve manevi tazminatın bölünemeyeceği, tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla manevi tazminata karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ile davalılardan S.S. İstanbul Alüminyumcular Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkeme’nin manevi tazminata ilişkin kararı uyulan bozma kararına uygun olup doğrudur. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise hataya düşüldüğü görülmektedir.

Yerel Mahkeme’nin manevi tazminata ilişkin kararı uyulan bozma kararına uygun olup doğrudur. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise hataya düşüldüğü görülmektedir.

Dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Diğer yandan tazminat miktarının işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı sigortalının sürekli iş göremezlik nedeniyle yardıma muhtaç olduğu belirlenmiş ise, ayrıca asgari ücretin brütü üzerinden bakıcı gideri hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Pasif dönemde herhangi bir işte çalışılmasa bile, ekonomik bir değer taşıyan salt yaşamsal faaliyetlerinin sürdürülmesi nedeniyle emsallerine göre fazla efor sarf edeceği ve bu durumun sigortalı bakımından zarar oluşturacağı açıktır. Bu nedenlerle pasif devre zararının da hesaplanması ve bu hesaplamanın, fiili bir çalışmanın olmadığı gözetilerek asgari geçim indirimi nazara alınmaksızın belirlenecek asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, davacının başkasının yardımına muhtaç olması nedeniyle asgari ücretle bakıcı gideri hesaplanması doğru ise de, bakım giderinin sigortalının aktifinden çıkan bir miktar olduğu göz ardı edilerek bakıcı gideri olarak asgari ücretin brütü yerine netinin kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılması hatalıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, davacının başkasının yardımına muhtaç olması nedeniyle asgari ücretle bakıcı gideri hesaplanması doğru ise de, bakım giderinin sigortalının aktifinden çıkan bir miktar olduğu göz ardı edilerek bakıcı gideri olarak asgari ücretin brütü yerine netinin kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılması hatalıdır.

Öte yandan 1975 doğumlu olan davacının, askerlik döneminin bilinen devre içerisinde kaldığı, askerlik hizmetinde geçeceği varsayılan ve bilinen devrede kalan süre için zarar hesabı yapılmamak gerektiği açıktır.

Oysa hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda: bilinen en son ücrete göre belirlenen iskontolu devre zararı iki yıl noksan hesaplanarak askerlik süresinin gözetildiği anlaşılmaktadır. Bu şekildeki yapılan hesaplamanın ise kazalının maddi tazminatının daha az çıkmasına yol açacağı ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davacının bakım giderinin hesabında ve askerlikte geçen sürenin gözetilmesinde hataya düşülerek maddi tazminatın noksan çıkarıldığı hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 825.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3035, Karar No: 2008/5913, Tarih: 25.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3035 E.  ,  2008/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3543, Karar No: 2012/32994, Tarih: 04.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/3543 E.  ,  2012/32994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık evde sadece bilgisayar kullandığını, ses çıkartıcı bir makina kullanmadığını, şikayetçinin kendisinin üst katında oturduğunu, kasıtlı olarak koşar gibi yürüyerek ses çıkarttıklarını, olay günü de bu nedenle konuşmak istediğinde müştekinin elindeki poşetten bıçak çıkardığı esnada itmeyle karışık tokat atarak kaçtığını, şikayetçinin de elindeki bıçakla küfür ederek üzerine yürüdüğünü, kendini korumak için böyle bir davranışta bulunduğunu savunmakla duruşmada dinlenen tanığında müştekinin elindeki bıçakla sanığı kovaladığını gördüğünü beyan ederek sanık ifadesini doğruladığı gözönüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki tahrik hükümlerinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11136, Karar No: 2013/13680, Tarih: 07.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11136 E.  ,  2013/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş aktinin davalı tarafından davacıya karşı yapılan asılsız iddialar ile feshedildiğini savunarak kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, kasiyer olarak çalışan davacının usulsüz satış kaydı iptalleri yaparak yakınlarına bedelsiz olarak mal vermesi nedeni ile iş aktinin haklı nedenle İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, malların davacının ya da aile fertlerinden birinin evine gitmiş olduğu yönünde kesin bir kanıt bulunmadığı, yalnızca şirket yetkililerince yapılan telefon görüşmelerinden söz edildiği, geçerli bir fesihten söz edilebilir ise de haklı fesihten söz edilemeyeceği; zira, davacının yaklaşık 11 yıl kadar davalı iş yerinde çalıştığı, önceki dönemde feshi gerekli kılacak ağırlıkta bir eyleminin bulunmadığının iş yeri sicil dosyası ile anlaşıldığı, davacının yaklaşık 11 yıllık kıdemi de göz önünde bulundurularak kasiyerlik dışında başka bir işte istihdam edilmesi mümkün iken davalı şirketçe akdin feshi yoluna gidilmesi sonucunda yapılan feshin geçerli kabul edilse bile haklı olarak değerlendirilmemesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ıslah dilekçesi ile artırılan alacak miktarları için faize hükmedilmesini istememesine rağmen ıslah dilekçesi ile artırılan alacak miktarları için de faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç;

Hüküm fıkrasının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin 2 ve 3 numaralı bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 2- Brüt 7903,72 TL kıdem tazminatı alacağının 1000 TL kısmının iş aktinin fesih tarihi olan 18/04/2007 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine