muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24096, Karar No: 2013/12070, Tarih: 02.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24096 E.  ,  2013/12070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, müşteki vekili ile Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne duruşma günü bildirildiği halde, kurum adına dava takip edilerek usulüne uygun şekilde katılma hakkı kullanılmadığından, müşteki vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

Kolluk kuvvetlerine, 27 AP 818 plakalı ... ile Narlı Köyü'nden Pazarcık ilçesine tarihi eser götürüleceği ihbarının yapılması üzerine ihbara konu aracın geçiş güzergahında tedbir alındığı, sanık ... idaresindeki ... durdurularak içerisinde yapılan arama sonucu aracın arka koltuğunda, içerisinde korunması gerekli taşınır kültür varlıklarının da bulunduğu bir adet kutu ele geçirildiği, yürütülen soruşturma neticesinde sanıklar hakkında, kültür ve tabiat varlıklarını kanuna aykırı olarak bulundurma suçundan dava açıldığı, sanık ...'in aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, sanık ...'in, kendisini telefon ile arayarak iş yerinde bulunan iki kişiyi Kahramanmaraş'a bırakmasını istediğini, sözü edilen şahısların Narlı Köyü'nde araçtan indiklerinde, içerisinde kot numunesi olduğunu söyledikleri bir kutuyu sanık ...'e götürmesi için kendisine verdiklerini, kutunun içinde tarihi eser bulunduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık ...'in ise, birini 4-5 aydır tanıdığı, diğerini tanımadığı iki kişinin iş yerine gelerek kendisinden sanık ...'i çağırmasını istediklerini, çırağı aracılığıyla sanık ...'i çağırdığında şahısların adı geçen sanık ile birlikte kıraathaneye gittiklerini, daha sonra sanık ... yanlarında olmadığı halde aynı gün içinde birkaç kez iş yerine uğradıklarını, son gelişlerinde kendisinden Kahramanmaraş'a gitmek üzere ... temin etmesini istediklerini, bunun üzerine sanık ...'i arayarak şahısları Kahramanmaraş'a götürmesini söylediğini, sanık ...'in de bahse konu kişileri alarak iş yerinden ayrıldığını, araçta bulunan kolinin kendisine getirilmeyeceğini, olay ile bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ifadelerine başvurulan tutanak tanıklarının benzer beyanlarında, sanık ...'e ait araçta ele geçirilen kutuya dışarıdan bakıldığında içerisinde ne olduğunun rahatlıkla görülemediğini, eline alan veya taşıyan bir kişinin dahi kutuda bulunan malzemeyi fark etmesinin mümkün olmadığını söyledikleri, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların anlattıkları olay akışının birbirinden farklı

olup bazı noktalarda birbirleri aleyhine beyanda bulundukları, suça konu kutunun sanık ... aracılığıyla sanık ...'e getirildiğine ya da sanık ...'in kutu içerisinde mevcut kültür varlıklarından haberdar olduğuna dair somut ve cezalandırmaya yeter delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece, atılı suçtan sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı, sanıkların ele geçirilen koli içerisindeki eserlerden haberdar olduklarına, bunları alarak ev ve iş yerlerinde bulundurduklarına dair yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1837, Karar No: 2016/13915, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1837 E.  ,  2016/13915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerini, düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 63.891,11 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/1471, Karar No: 2018/1452, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1471 E.  ,  2018/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2017 gün ve 2016/91 Esas, 2017/14 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 25.01.2017 günlü duruşma tutanağı ve gerekçeli hükümde mahkeme başkanı Fatih Mehmet Aksoy'un (95077) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması nedeniyle gerekçeli kararın altına mahallinde düşülen şerhte adı geçenin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu kararıyla açığa alınması nedeniyle yerine adli yargı adalet komisyonu başkanlığınca geçici yetkili başkan olarak hakim .... görevlendirildiği belirtilmesi karşılık, anılan duruşma tutanağı ve gerekçeli kararda görevlendirilen hakimin de ıslak imzası ile elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliğinin görevlendirilen hakimce tamamlanmasının ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5377, Karar No: 2008/7577, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5377 E.  ,  2008/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararında dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması istenilmiş ise de, belediye başkanlığı yazısında dava konusu taşınmazın 04.01.2008 gün ve 7 sayılı Belediye Meclisi Kararı ile kabul edilen 1/5000 ve 1/1000 ölçekli nazım ve uygulama imar planında kaldığı, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, etrafının meskun mahal olmadığı bildirilmiş diğer hususlarda herhangi bir açıklama yapılmamıştır.

Bu defa gerekli özen gösterilerek dava konusu Günyazı 733 sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.11.2005 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4990, Karar No: 2017/5946, Tarih: 11.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4990 E.  ,  2017/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.11.2013 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının elma, kiraz, erik ve dut ağacı diktiğini ve bu ağaçların sınırına 20-25 santim yakınında olduğunu ve fındık ağaçlarına zarar verdiğini, davalının dikmiş olduğu ağaçların kendi ağaçlarına zarar verdiğinin tespitine ve el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının ağaçlarına herhangi bir zararının bulunmadığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davaya konu taşınmaz ... ... köyü 110 ada 94 parsele yaptığı müdahalenin men'ine, karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nun 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır. Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut Olayda; Mahkemece yukarıda değinilen ilkeler ışığında infaza uygun bir hüküm kurulmadığından, zararın nasıl giderileceğine dair bilirkişiden ek rapor alınarak infaza uygun bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11598, Karar No: 2010/3331, Tarih: 25.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11598 E.  ,  2010/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.07.2008 tarih ve 2006/225 - 2008/432 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia nakliyat poliçesi ile sigortalanmış bulunan otomobil yedek parçalarının Fransa’dan Türkiye’ye taşınmak üzere davalı taşıyana tam ve sağlam olarak teslim edildiğini, emtianın tahliyesi sırasında hasarlı parçalar bulunduğunun tespit edildiğini, meydana gelen hasara ilişkin olarak sigortalıya 5.041,20 Euro’nun ödendiğini, davalı taşıyıcının oluşan hasardan tamamen sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen tutarın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın yükleme sırasında oluştuğunu, yükleme ve boşaltmaların taşıyıcı veya adamları tarafından yapılmadığını, bu nedenle meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre hasarın yükleme sırasında yağan yağmurdan kaynaklandığı, yükleme sırasında meydana gelen hasarların yüklemenin gönderen tarafından yapılması halinde taşıyıcıyı sorumluluktan kurtaracağı, olayda davalıya yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya sigortalı emtiada taşıma sırasında meydana gelen hasar nedeniyle sigortalıya poliçe uyarınca yapılan ödemenin davalı taşıyıcıdan rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının yükte oluşan hasardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya sigortalı emtiada taşıma sırasında meydana gelen hasar nedeniyle sigortalıya poliçe uyarınca yapılan ödemenin davalı taşıyıcıdan rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının yükte oluşan hasardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu taşıma CMR hükümlerine tabi bulunmakla anılan sözleşmenin 17. maddesi uyarınca taşıyıcı yükü teslim aldığı andan teslim ettiği ana kadar kısmen veya tamamen kaybı ile hasara uğramasından sorumludur. Dosyada bulunan CMR senedi incelendiğinde taşınan eşyaya ilişkin olarak senede herhangi bir şerh veya ihtirazi kaydın konulmadığı anlaşılmıştır. CMR’nin 9. maddesinde sevk mektubunda taşımacı tarafından beyan edilmiş çekincenin olmaması halinde aksi kanıtlanmadıkça tesellümde yükün ve ambalajların iyi durumda olduğu, sayılarının, marka ve numaralarının sevk mektubunda yazılı olanlara uyduğunun varsayılacağı belirtilmiştir.Bu durumda somut olayda davalı taşıyıcının davaya konu eşyayı tam ve hasarsız şekilde teslim aldığına ilişkin olarak oluşan yasal karinenin aksinin ancak geçerli delillerle ispatlanması gerekir. Taşımaya konu eşyanın yükleme sırasında yağmur suyuna maruz kalması sonucu hasarlandığı yönündeki kabulün dayanağının ise ekspertiz raporunda geçen ve belgelendirilmemiş bulunan soyut ifadeye dayalı olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece taşımaya ilişkin olarak düzenlenmiş belgelere itibar edilerek davaya konu hasarın taşıma sırasında meydana geldiğinin kabulü ile davalının sorumluğunun CMR hükümleri kapsamında tayin ve takdiri gerekirken, geçerli bir delil olmadan kabul edilen oluş biçimine göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.