muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/500, Karar No: 2025/7151, Tarih: 29.04.2025

- Kurumun hatalı ve kesin olmayan tespiti sonrasında meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti için açılan dava nedeniyle Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı işverenin, sigortalının Kurum tarafından %35,2 olarak belirlenen meslekte kazanma gücü kaybı oranına itiraz ettiği, yeniden tespitini talep ettiği, oranın yeniden tespiti hâlinde daha düşük olma ihtimalinin bulunduğu, buna göre hukuki yararın bulunduğu açık olduğundan, Mahkemece hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ancak esasa yönelik inceleme yeterli olup oranın değiştirilmesine gerek bulunmadığından ve hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonuç itibariyle esastan ret kararı verilebileceğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davacı vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının son paragrafının tamamen çıkarılarak yerine, "Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davacının iddiasının meslek hastalığına yönelik olmadığı, olduğu kabul edilse bile Kurumun tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranının bulunmadığı iddiasının olduğu, dosya kapsamında bulunan tıbbi raporlar ve en nihayetinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu göz önünde bulundurulduğunda, davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, davalı işçinin Kurum tarafından tespit edilen % 35,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu Raporunun da aynı yönde olduğu anlaşıldığından, sübut bulmayan davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2974, Karar No: 2014/4432, Tarih: 13.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2974 E.  ,  2014/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/133543

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

NUMARASI : 2010/359 (E) ve 2011/51 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların Cumhuriyet savcısı huzurunda müdafi eşliğinde verdikleri ifadelerinde, müştekiye ait otomobile açık olan kapısından girerek suça konu oto teybini çaldıklarını beyan ettikleri; 02/05/2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda ise, kapı ve pencerelerde zorlama olmadığının ve sol ön kapı camının müşteki tarafından açık bırakıldığının belirtilmesine rağmen müştekinin emniyetteki ifadesinde aracın kapılarını kilitlediği hususunu iyi hatırladığını ifade ettiği anlaşılmakla; öncelikle, suçun işlendiği otomobilin kapılarının açık olup olmadığına ilişkin delillerin karar yerinde tartışılarak bu çelişkinin giderilmesine çalışılması; kapıları kilitli olan otomobilden teyp çalındığının kabulü halinde, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b; kapıların açık bırakıldığının kabulü halinde ise, suça konu oto teybinin araç göğsüne monteli olup buradan sökülerek çıkartıldığının belirlenmesi durumunda TCK'nın 142/1-e, teybin kızaklı olduğunun belirlenmesi halinde ise, TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Sanık S.. Y..'ın aşamalardaki beyanlarında hırsızlık eylemini saat 21:00 sularında gerçekleştirdiklerini belirttiği; diğer sanık M.. B..'ün ise Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde suçu saat 23:00 – 23:30 sularında işlediklerini belirtmesine karşın, mahkemedeki ifadesinde bu beyanından rücu ettiği; Didim ilçesinde 28/04/2010 tarihinde güneşin 20:02'de battığı; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21:02'den önceki zaman diliminin gündüz vakti olarak kabul edilmesinin gerektiği anlaşılmakla; suçun hangi zaman dilimi içerisinde işlenmiş olduğuna ilişkin olarak sanık S.. Y..'ın beyanına yeniden başvurulup çelişkinin giderilmesine çalışılması; suçun işlendiği anın hangi zaman dilimine isabet ettiğine ilişkin delilerin karar yerinde tartışılarak, hırsızlık suçu nedeniyle, sanıklar hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının buna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık M.. B.. hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezası ya da seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi;

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık M.. B.. hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezası ya da seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi;

4-5395 sayılı Yasanın 35. maddesine aykırı olarak, gerekçesi gösterilmeksizin suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık M.. B.. hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan, 13/06/2010 tarihinde işlediği başka bir suç nedeniyle alınan farik ve mümeyyizlik raporunun onaylı bir örneğinin dosyaya eklenerek bu raporun esas alınması sureti ile hüküm kurulması;

5-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28/04/2010 yerine hatalı olarak 29/04/2010 şeklinde gösterilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. B.. ve S.. Y.. müdafilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/950, Karar No: 2024/2079, Tarih: 01.07.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/950 E.  ,  2024/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/930 E., 2023/2900 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Enez Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/148 E., 2021/24 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince (hakem sıfatıyla) davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

3533 sayılı Umumi Mülhak Ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete Veya Belediye Veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolile Halli Hakkında Kanunun 1 inci maddesinde genel, katma ve özel bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve kurumlar arasında çıkan ve adli yargının konusunu oluşturan uyuşmazlıkların bu kanunda yer alan tahkim usulü ile giderileceği; 6 ncı maddesinde bu Kanuna göre verilen hakem kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince verilecek kararların kesin nitelikte olduğu öngörülmüştür.

Temyize konu edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, 3533 sayılı Kanun gereği hakem sıfatıyla verilmiş olan İlk Derece Mahkemesi hükmü hakkında yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi üzerine verilmiş olup, Kanun gereği kesin nitelikte oluğundan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,01.07.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3726, Karar No: 2024/5978, Tarih: 04.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3726 E.  ,  2024/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/336 Esas, 2023/288Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/242 E., 2020/297 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı kuruma yaptığı patent başvurusunun nihai olarak reddedildiğini, oysa dairesel hareketlerden yararlanarak kaldıraçlar üzerinde farklı bir baskı oluşturup mekanik yoldan enerji elde etmek üzere tasarladığı projesinin fizik yasalarına aykırı olmadığını, teknik alanda uzman bir kişi tarafından buluşun uygulanabilmesini sağlayacak nitelikte açık ve yeterli yazılmadığının ileri sürüldüğünü, dosyasının yetkisiz kişilerce değerlendirildiğini, deney ve değerlendirme için çeşitli üniversitelere başvurduğunu ancak sonuç alamadığını, masraflarını kendisi karşılayarak bir kurum ya da üniversite tarafından deneyin gerçekleştirilmesini istediğini ileri sürerek, YİDK’nın 2019-P-19 sayılı kararının iptalini ve başvurudaki hesapları doğruysa patent hakkı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; başvurudaki teknik açıklamaların farklı şekilde anlaşılabilecek nitelikte olduğunu, belirsiz ifadeler bulunduğunu, buluşun nerede kullanılacağı, elde edilecek enerjinin ne şekilde kullanılacağı ve kullanıma ait bağlantıların ne şekilde yapılacağı gibi hususların belirsiz olduğunu ve bu tür belirsizlikleri içeren buluşun patent olarak korunmasının mümkün olmadığını, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, buluşa patent verilmesinin de mahkemenin yetkisinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, buluşun teknik açıdan uygulanabilmesi için ne şekilde devreye alındığı, nerede kullanılabileceği (araç üzeri, şasi altı teker v.b.) belirlenen konuma ne şekilde yerleşmesi gerektiği, buluştan elde edilecek enerjinin ne şekilde kullanılacağı, bu kullanıma ait bağlantının ne şekilde yapılacağı gibi konuların açık olmadığı, bu şekilde ortam koşulları (sıcaklık, sürtünme kuvveti vb. kayıplar) gözetilmeksizin tasarlanmış bir sistemin dışarıya net iş yapmasının mümkün olmayacağı, bahsi geçen sistemdeki gibi bir devri daim mekanizmasında, ortamdaki hiçbir dış etkenin, sürtünme kuvvetinin hesaba katılmadığının görüldüğü, termodinamiğin birinci ve ikinci yasalarına aykırı bir sistemin geliştirilmesi mümkün olmayacağı, patent başvuru evrakında belirtilen eksikliklerin giderilmediği, başvuruya konu tarifnamenin, buluş konusunun ilgili olduğu teknik alanda uzman olan bir kişi tarafından buluşun uygulanabilmesini sağlayacak nitelikte açık ve yeterli olmadığı gerekçesiyle davaya konu edilen kararın iptali koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece atanan bilirkişilerin ve davalı kurum uzmanlarının başvurudaki hesapların yanlış olduğunu söyleyemediğini, Endüstri Meslek Lisesi torna tasfiye mezunu olduğunu, makineler konusunda teknik bilgisinin bulunduğunu, başvurusunun enerji üretimi için tasarladığı çevreci, fakat ileride bir çok sistemde uygulanabilecek fiziksel bir buluş olduğunu, bir kurum ya da üniversitenin tercihen deney, olmazsa hesap talebini karşılamasını istediğini, mahkemenin deney ve hesap yapılması taleplerini reddettiğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ilk patent başvurusundan sonra başvurusundaki yetersizlikleri düzeltmesi için üç aylık süre verildiği, süre sonunda bu yetersizliklerin giderilmediği, içerisinde fizik ve endüstri yüksek mühendislerinin yer aldığı bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapora göre tasarlanan sistemin dışarıya net iş yapmasının mümkün olmadığı, sürtünme kuvvetinin varlığında kendini tekrar eden bir mekanizmadan bahsetmenin mümkün olmayacağı ve başvuruya konu sistemin termodinamiğin 1 ve 2 nci yasalarına aykırı olduğu, davacının çeşitli üniversitelere yaptığı başvurulara verilen cevaplarda da termodinamiğin söz konusu yasalarını ihlal eden düzeneğin yapılamayacağını ve başvuruya konu sistemin çalışmayacağını bildirdiklerinden YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK patent kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1401, Karar No: 2018/1619, Tarih: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1401 E.  ,  2018/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali (iki kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 11.10.2012 tarihli duruşma tutanağında hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9761, Karar No: 2014/15350, Tarih: 02.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9761 E.  ,  2014/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/475-2014/90

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ile eksik yazılan kimlik bilgilerinin eklenmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu konusu 21, 35, 119, 151, 191, 511 ve 673 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında Memet kızları Sebiha Ağın, F.. T.., N.. A.. ve İ.. A..'ın kimlik bilgilerinin yanlış ve/veya eksik yazıldığı saptanmak suretiyle mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince, bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)nun 297/2. maddesinde “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Anılan bu düzenleme karşısında uyuşmazlığın çözümlenmesine karar veren mahkemenin, davanın kanıtlanması durumunda kuracağı hükmün açık, net ve infaza elverişli olması gereklidir. Ayrıca tapu sicilinde yapılacak tescil, terkin ve düzeltim gibi işlemler, doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince kamu düzenini ilgilendirdiğinden, bu hususların kendiliğinden gözönüne alınması gerektiği de açıktır.

Ne var ki; mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır. Zira dava konusu 673 parsel sayılı taşınmazda kaydı düzeltilmek istenen tüm paydaşların pay oranının aynı(3/44) olmadığı ayrıca, paydaşlar S.. .. ve N..'nın kimlik bilgilerinin tüm parsellerde aynı şekilde hatalı yazılmadığı, 511 ve 673 parsellerdeki hatalı yazımların farklı olduğu gözetilmeden tüm parsellerde pay oranları ve hatalı yazımlar aynıymış gibi hüküm kurulması isabetsizdir.

Ne var ki; mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır. Zira dava konusu 673 parsel sayılı taşınmazda kaydı düzeltilmek istenen tüm paydaşların pay oranının aynı(3/44) olmadığı ayrıca, paydaşlar S.. .. ve N..'nın kimlik bilgilerinin tüm parsellerde aynı şekilde hatalı yazılmadığı, 511 ve 673 parsellerdeki hatalı yazımların farklı olduğu gözetilmeden tüm parsellerde pay oranları ve hatalı yazımlar aynıymış gibi hüküm kurulması isabetsizdir.

Ayrıca, S.. A...ve F.. T..'ın baba adlarının tapu kayıtlarında Memet olacak yerde Mehmet olarak yazıldığı ileri sürülerek kayıtların düzeltilmesinin istendiği ve bu kişilerin nüfus kayıtlarının bir kısmında baba adlarının "M.", bir kısmında ise "Mehmet" olarak yazıldığı ancak mahkemece bu hususta herhangi bir karar verilmediği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, ilgili nüfus müdürlüğüne müzekkere yazılarak nüfus kayıtları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığının sorulması, gerekirse davacı tarafa süre verilmek suretiyle, nüfus kayıtlarının idari yoldan düzeltilmesini sağlama imkanı tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kardeşlerin baba adlarında çelişki oluşturacak ve dava kabul edildiği halde talebe aykırı olacak biçimde karar verilmiş olması hatalıdır.

Diğer taraftan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda, Tapu Müdürlüğünün ilgili sıfatı ile yer alması ve davanın niteliği gereği, maktu karar ve ilam harcının davacıdan tahsili gerekirken, davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle peşin harcın davacıya iadesine karar verilmiş olması da doğru değildir.

Hâl böyle olunca mahkemece, doğru sicil oluşturma ilkesi ve HMK'nun 297/2. maddesi hükmü gözetilerek, yukarıda değinilen hususlar çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması ve hasıl olacak sonuca göre infaza elverişli, açık ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.