muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3842, Karar No: 2025/8536, Tarih: 21.05.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine,

1- ... sigorta sicil numaralı davacının davalıya ait ... Kurum sandık numaralı işyerinde 01.02.2012 - 15.03.2014 tarihleri arasında sigortasız çalıştığının tespitine,

2- Davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosya kapsamında dinlenen tanıkların beyan tarihleri itibariyle davalı yanında çalışmalarının bulunduğunu, bu nedenle işveren lehine beyanda bulunduklarını, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanlarına göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, bozma gereğince dava dışı işyerinde geçen çalışmalarının yeterince araştırılmadığını, keşif icra edilmediğini, sadece tanık beyanlarına göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu beyan etmektedir.

3. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili Kurumun gerçekleştirdiği işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, bordro tanıklarının davacının iddiasının aksine beyanda bulunduklarını, daha önce alınan bilirkişi raporunda da davacının iddialarının tespite konu olamayacağının tespit edildiğini, davanın hak düşürücü süreye uğradığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 15.03.2011 - 15.03.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2856, Karar No: 2023/10329, Tarih: 20.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2856 E.  ,  2023/10329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/813 E., 2023/495 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda SEGBİS sistemi ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı tefhim edilen karara ilişkin temyiz süresinin, duruşma tutanağının bir örneğinin verilmemesi durumunda, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağı kabul edilmekle,

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama ve birden fazla kişi ile birlikte, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/131 Esas ve 2013/637 Karar sayılı kararı ile sanığın birden fazla kişi ile birlikte, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay, kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan ise 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sakarya 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/486 Esas ve 2015/100 Karar sayılı kararı ile de; sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile hükümler, son oturumda ceza evinde olan sanık hazır edilmeksizin açıklanmış ve kararın temyizi üzerine dairemiz tarafından 10.11.2021 tarihli bozma kararı üzerine, eksiklik giderilerek aynı mahkemenin 2021/633 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile hükümlerin aynen açıklanmasına dair yeniden karar verilmiştir.

4. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2022/3507 Esas, 2022/14206 Karar sayılı kararı ile ''Katılanı, temyiz dışı sanıklar ile birlikte zorla arabaya bindirerek götürmek ve orada darp etmek suretiyle alıkoyan sanığın eyleminin, birden fazla kişi birlikte, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği, ayrıca sanık hakkında her iki suçtan hüküm kurulurken haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği" gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli, 2022/813 Esas, 2023/495 Karar sayılı kararı ile sanığın, birden fazla kişi ile birlikte, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak öncesinde sanık aleyhine temyiz olmaması nedeni ile kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasındaki hüküm uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan ise 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçların zamanaşımına uğraması nedeni ile düşme kararı verilmemesi,

2. Atılı suçu işlemeyen sanık hakkında eksik araştırma ile mahkûmiyet kararı verilmesi,

3. Aksi kanaat halinde sanık hakkında asgari oranda tahrik indirimi yapılarak lehe hükümlerin uygulanmaması,

Hususlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın, olay tarihinde arkadaşları olan temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte, eşi ile hakkında dedikodular çıkaran katılanı kandırmak sureti ile araca bindirerek köye götürdüğü ve orada katılanı darp etmek suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun, sağ mandibulada ramus kırığının mevcut olduğu, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu doktor raporu ile belirlenmiştir.

3.Temyiz dışı sanıklar savunmalarında "Katılanın telefonunda, Hakkı'nın eşi ile aralarında ilişki olduğunu gösteren mesajların bulunduğunu" beyan etmişlerdir.

4. Sanık savunmasında eylemini ikrar etmiş ve savunmasında "Eşi ile katılan arasında ilişki olduğunu duyunca olayı öğrenmek için katılanı götürdüğünü, katılan, senin eşin o..pu olmasa bana böyle mesajlar atmaz diyerek mesajları gösterince de darp ettiğini" belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Zamanaşımına İlişkin

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e ) bentleri, 66 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve 67 nci maddesi gereğince kasten yaralama suçu için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 8, olağan üstü zamanaşımı süresinin 12 yıl, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile ise; olağan zamanaşımı süresinin 15, olağan üstü zamanaşımı süresinin 22 yıl 6 ay olduğu, bu itibarla dava zamanaşımın dolmadığı görülmüştür.

2. Sübuta İlişkin

2. Sübuta İlişkin

Dosyadaki olgular itibari ile, sanık ...'ın, eşi ile katılan ... arasında ilişki olduğuna dair duyumlar üzerine yanına arkadaşları temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'ü alarak, servis bekleyen katılanın yanına gittikleri, sanığın öncesinde katılana bu durumu sorduğu, katılanın, sanık ...'nın eşi ile iş arkadaşı olduklarını söylediği, bunun üzerine sanık ...'nın katılan ...'in koluna girerek iş yerine bırakabileceklerini söyleyerek kandırmak sureti ile katılanın, bulundukları araca binmesini sağladığı, ancak katılanı iş yerine götürmeyip Karasu İlçesinin bir köyüne doğru götürerek orada darp ettikleri, katılanı, kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaraladıkları ve akabinde aldıkları yere getirerek bıraktıkları, bu şekilde sanığın eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde ve suçların vasıflandırılmasına dair takidirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tahrik İndiriminin Oranına Ve Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin

Sanığın eylemlerini, eşinin kendisini katılanla aldattığı duyumu üzerine gerçekleştirmiş olması karşısında, katılanın sanığa yönelik eyleminin niteliği ve haksız tahrikin ulaştığı boyut nazara alınarak indirim oranının asgari hadden belirlenmesine ve atılı suçlardan dolayı hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olup, tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyerek hükümlerin açıklanmasına sebebiyet veren sanığın yeniden lehe kurumlardan yararlandırılmamasına yönelik mahkemenin takdirlerinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ve yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiİnin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Bozma sonrası sanık hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın, birden fazla kişi ile birlikte, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından sonuç cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç olarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile

cezalandırımasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Kasten Yaralama Suçuna İlişkin

cezalandırımasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Kasten Yaralama Suçuna İlişkin

Gerekçe bölümünde (A) ve (B-1) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli, 2022/813 Esas, 2023/495 Karar sayılı sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçuna İlişkin

Gerekçe bölümünde (B-2) numaralı bentte açıklanan nedenle, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli, 2022/813 Esas, 2023/495 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün beşinci fıkrasında bulunan "cezalandırılmasına" ibareleri çıkarılarak yerine "üzerinden infaz olunmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/36, Karar No: 2006/119, Tarih: 11.04.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-36 E., 2006/119 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-36 E., 2006/119 K.**

**- CEZALARIN ERTELENMESİ

- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan sanık L.... Y.......'nun TCY.nın 240/2, 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca birer ay aralıklarla 10 eşit taksitte ödenmek üzere 408.333.000 lira ağır para cezası ve 2 ay 27 gün memuriyetten yoksun kılınma cezası ile cezalandırılmasına ve cezalarının ertelenmesine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 19.01.2006 gün ve 48-1 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafından süresinde duruşmalı inceleme isteğiyle temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 15.02.2006 gün ve 4 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılacağına ilişkin herhangi bir usül hükmünün bulunmaması, cezanın türü ve miktarı itibari ile de hükmün, CMUY'nın duruşmalı incelemeyi düzenleyen 318. maddesi kapsamında bulunmaması saptanmakla, duruşmalı inceleme isteminin reddi ile dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

A…

…. Valisi T. C…

….r E…

….. tarafından, İçişleri Bakanlığına gönderilen 4.11.1999 tarihli yazı ile sanık hakkında başlayan soruşturma sürecinde;

Danıştay 2. Dairesince 19.12.2000 gün ve 2630-4238 sayılı karar ile, izin miktarının üzerinde motorin ithal edildiği iddiasıyla sanığın TCY.nın 230. maddesi uyarınca yargılanması istemiyle verilen Lüzumu Muhakeme kararı, Danıştay İdari İşler Kurulunca 28.11.2002 gün ve 123-101 sayı ile onanarak kesinleşmiştir.

Sanık;

CEZA GENEL KURULU KARARI

A…

…. Valisi T. C…

….r E…

….. tarafından, İçişleri Bakanlığına gönderilen 4.11.1999 tarihli yazı ile sanık hakkında başlayan soruşturma sürecinde;

Danıştay 2. Dairesince 19.12.2000 gün ve 2630-4238 sayılı karar ile, izin miktarının üzerinde motorin ithal edildiği iddiasıyla sanığın TCY.nın 230. maddesi uyarınca yargılanması istemiyle verilen Lüzumu Muhakeme kararı, Danıştay İdari İşler Kurulunca 28.11.2002 gün ve 123-101 sayı ile onanarak kesinleşmiştir.

Sanık;

a) Mülkiye müfettişlerine gönderdiği 28.3.2000 tarihli yazılı savunmasında: Bakanlar Kurulu'nun Sınır Ticaretini düzenleyen 23.12.1998 gün ve 12254 sayılı kararının 10. maddesine istinaden Dış Ticaret Müsteşarlığınca A... iline 1999 yılı için 112.500 ton motorin ithaline izin verildiğini, motorin ithali ile ilgili işlemlerin Sınır Ticareti bürosunca yürütüldüğünü, değerlendirme kurulunun başkanlığını Valilikçe görevlendirilen bir Vali yardımcısının yaptığını, kurula Defterdar, Sanayi ve Ticaret Odası Başkanı, Sanayi ve Ticaret İl Müdürü, Gümrük Müdürü, Dış Ticaret Müsteşarlığından bir temsilci, İl Tarım Müdürünün üye olarak katıldıklarını, verilen uygunluk belgelerinin geçerlilik sürelerinin 3 ay olduğunu, süresi içerisinde kullanılmayan belgelerin iptal edildiğini, A... Valiliğine tanınan 112.500 ton tahsisin aşılma sebebinin yapılan tahsislerin 3 ay içerisinde çekilmemiş olması sebebiyle yerine yeni tahsislerin yapılması olduğunu, Vali olarak kurulun işine müdahale etmesinin söz konusu olmadığını, bir usulsüzlük bulunmakta ise, bundan Değerlendirme Kurulunun sorumlu tutulması gerektiğini, Değerlendirme Kurulu başkan ve üyelerine verdiği kanunsuz bir emir ve yazılı talimatının bulunmadığını, ayrıca elde edilen gelirlerin tamamen Devlet yatırımlarında kullanıldığını savunmuş,

b) Danıştay İdari İşler Kuruluna yaptığı itirazda; ithal edilen motorinin 117.486.813 kg olduğunu, lüzumu muhakeme kararında 239.500 ton motorinin ithal edilmesine neden olunduğunun ileri sürüldüğünü, bunun yanlış algılamadan kaynaklandığını, Kararnamenin 10. ve Yönergenin 13. maddelerinde değerlendirme kurulunun kimlerden oluşacağının belirtildiğini, vali olarak kendisinin görevli olmadığını, bu nedenle uygunluk belgeleri verilmesinden de sorumlu tutulamayacağını beyan etmiş,

c) Duruşmalarda ise, suçlamaları red ederek, 21 kişiye 21.000 ton için izin verildiği halde, bu kişiler tarafından toplam 27.290.090 kg ithalat yapıldığını, 6.290.090 kg.lık fiili ithalden kendisinin sorumlu olmayacağını, bu miktarın toplamdan düşürülmesi gerektiğini belirterek, buna ait belgeleri dosyaya ibraz etmiştir.

c) Duruşmalarda ise, suçlamaları red ederek, 21 kişiye 21.000 ton için izin verildiği halde, bu kişiler tarafından toplam 27.290.090 kg ithalat yapıldığını, 6.290.090 kg.lık fiili ithalden kendisinin sorumlu olmayacağını, bu miktarın toplamdan düşürülmesi gerektiğini belirterek, buna ait belgeleri dosyaya ibraz etmiştir.

d) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bozma kararından sonra yaptığı savunmalarda ise özetle; uygunluk belgelerinin 3 aylık geçerlilik süresinin bulunduğunu, bu süre sonunda çekilmeyen motorin miktarı için yeniden belge verildiğini, 21.6.2004 tarihli noter tespitine göre 2.891.800 kg motorinin 3 aylık süre geçtikten sonra çekildiğini, verilen uygunluk belgelerinin 1000.kg motorin limitli olarak verilmesine rağmen, 5.568.640 kg'lık miktarın limitin üstünde çekilmiş olduğunu, bu miktardan sorumluluğun gümrük görevlilerine ait bulunduğunu, uygunluk belgelerinin 7 üye ile toplanan kurul tarafından verilmesi gerektiği halde sonradan yaptığı araştırmada 4 üye ile toplanıp belge verildiğini saptadığını, bunun da miktarının 10.462.270 kg olduğunu, izinli olduğu günler ile görevden ayrıldığı tarihler sonrasında 25.392.060 kg çekildiğini, noter tespitine göre yapılan ithalat miktarının 113.533.005 kg. olduğunu, bu miktardan, limit aşımı, süre aşımı, usulsüz belge ve görevde bulunmadığı süreler içinde çekilen miktarlar düşüldüğünde fiili ithalin 73.730.525 kg. olduğunu, bunun da limitin altında bulunduğunu, bu nedenlerle isnat edilen suçun maddi ve manevi unsurları itibariyle oluşmadığını savunmuştur.

Tanık Y…

….. F…

…. D…

….;

Tanık Y…

….. F…

…. D…

….;

a) Müfettişlerce alınan beyanında; "Ağustos 1998 tarihinden bu yana A... Vali Yardımcılığı görevini yapıyorum ve o tarihten beri sınır ticareti bürosundan sorumluyum. 1998 yılında düzenlenen belgelerden Vali Beyin talimatı ile ton başına 30 USD alıyorduk. 1999 yılında ise serbest bırakılan ithal kalemleri için limitler getirilmişti. Bu limit motorin için 1999 yılında 112.500 ton olarak belirlenmişti, kararname gereğince kurulan değerlendirme kurulu başkanı, uygunluk belgesi veren kurulun amiriyim. Temmuz 1999 tarihine kadar verdiğimiz motorin belgeleri ile bu kontenjanı doldurmuş idik. Ancak belge süresi (3) ay olduğundan, bir kısım belge karşılığında da mal çekilememesi nedeniyle kapıdan giren motorin açısından kontenjan dolmamıştı. Bu rakamda yaklaşık 70.000 ton civarında idi. Belge olarak kontenjan dolunca durumu Vali beye intikal ettirdim, kendisi de takip ediyordu, il kontenjanının arttırılacağı yönünde söz aldığını, bu gelirlerden A... için yapılmakta olan çeşitli yatırımlar dolayısıyla paraya ihtiyaç olduğunu, çekilmeyen mallar karşılığında belge verilmesine devam edilmesini söyledi, 1999 yılında ton başına 40 USD alıyorduk. Zaman ilerledikçe çekilmeyen mallar için verdiğimiz kontenjanda doldu, durumu yine intikal ettirdim, aynı gerekçelerle belge verilmesine devam edilmesini istedi, üst makamlardan ve bakanlardan belge verilmesi yönünde taleplerin geldiğini, belge vermek zorunda olduğunu söyledi. Motorin ve belge olarak kontenjan aşılınca değerlendirme kurulu üyeleri belge vermemekte direnmeye başladılar, Vali Beyin talimatlarını iletmeme rağmen belge verilmemesi üzerine Vali Bey bütün kurul üyelerini gece konağına çağırarak belgeleri imzalamalarını istedi, onlarda ertesi gün imzaladılar. Kararname gereğince de her şeyin sorumlusu ve yetkilisi Vali Bey idi. İlimizde sınır ticaret gelirleriyle önemli yatırımlar Vali bey tarafından başlatılmıştır. Vali bey sınır ticaret gelirleri ve giderleriyle çok yakından ilgilenirdi. Her akşam gelirleri ve yatırımlar karşılığında yapılacak ödemeleri hesaplardı. Bu nedenle kendisi dışında kimsenin gelir ve giderlerin miktarından bilgisi olmuyordu, tayini çıktıktan sonra ayrılacağı gün sınır ticaretinden yapılacak borç ödemelerini ve verilmiş olan vadeli çeklerin dökümünü dikte ettirdi. O zamana kadar her şey iyi gözüküyordu. Mevcut gelirimiz ile tüm yatırım harcamalarımızın giderlerini karşılayabileceğimizi sanıyordum. Ertesi gün Vali Vekili iken işlemleri yürütmek ve bir değerlendirme yapmak için banka mevcutlarını istediğimde borçlar ile gelirler arasında yaklaşık 2.5 trilyon liralık bir açık bulunduğunu gördüm. Harcamalar tamamen Vali Beyin direktifleri ile yapıldığı için ne miktarda nerelere yapıldığını açıklamak mümkün değildir, İlin kalkınmasından başka bir düşüncesi bulunmadığı düşüncesindeyim," şeklinde beyanda bulunmuş,