muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1522, Karar No: 2014/3985, Tarih: 26.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1522 E.  ,  2014/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 22.10.2013 gün ve 27270 - 23800 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4227, Karar No: 2016/5746, Tarih: 26.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4227 E.  ,  2016/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.05.2010 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2005 ile 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden “2005 ve 2006 takvim yıllarında ''sahte fatura düzenlemek'' fiililerinin tek suç kabulüyle teselsül hükümleri uygulanmaksızın hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27868, Karar No: 2022/8734, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/27868 E.  ,  2022/8734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan beraatine dair kurulan hükmün katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında kaçak sigara sattıkları ve sigaraları temyize konu sanık ...'ın ikametinde sakladıkları ihbarı sonrasında usulüne uygun şekilde alınan arama emri üzerine sanıkların ikametlerinde yapılan arama sonucu sanık ...'ın ikametinden koli ve poşet içinde 54 karton, diğer sanıkların ikametinden 635 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanık ...'ın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda, ele geçirilen sigaraların arkadaşı ...'ye ait olduğunu, arkadaşının zaman zaman gelip evden 1 karton sigarayı kullanmak için aldığını, arkadaşının sigaraları emaneten bıraktığını ifade etmesine rağmen kovuşturma aşamasında arkadaşının emaneten bıraktığı eşyanın içinde sigara olduğunu bilmediğini, soruşturmadaki ifadesiyle çelişki üzerine de arkadaşı ... tarafından evine sigara bırakıldığını, ancak sigaraların kaçak olduğunu bilmediğini beyan etmekle çelişkili ve istikrarsız beyanatta bulunduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkındaki istinaf başvurunun esastan reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hükmün ortadan kaldırılarak yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26252, Karar No: 2016/4879, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26252 E.  ,  2016/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece, bozma kararına uyularak bedel tespit edildiği belirtilmişse de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bozma kararında, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 3. fıkrasına göre kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan serbest emsallara göre taşınmaz değerinin hesaplanması gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak kabul edilen satış bozma öncesinde olduğu gibi serbest satış olmayıp, kesinleşen başka bir mahkeme kararında belirlenen bedeldir. Bu nedenle uygun emsal olarak değerlendirilemez ve kaldı ki, taşınmaza komşu parsel olduğu ve bu itibarla yakın değerde olması gerektiği gözetilmeden, dava konusu taşınmazın, bitişik taşınmazdan %43 oranında daha değerli olduğu kabul edilerek bedel tespit edildiğinden rapor geçerli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-İlk hüküm de belirtilen bedele de dava tarihinden 4 ay sonrası olan 08.10.2010 tarihinden, ilk karar 14.07.2011 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile sadece fark bedele faiz yürütülmesi,

3-Kamulaştırma Kanununun 29.md. uyarınca harç ve yargılama giderlerinden davacı idarenin sorumlu olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2638, Karar No: 2018/15513, Tarih: 13.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/2638 E.  ,  2018/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL (BAGIŞTAN RÜCU

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.11.2015 gün ve 327-440 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu 7269 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kayıtlarının (resmi senet, vekaletname, mahkeme kararı, imar ve ifraza ilişkin geldi- gitti tapu kayıtlarının birbirini takip edecek ve denetlenecek şekilde) ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

Çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına dayanak tüm belgelerin (özellikle encümen kararı, belediye meclis kararı, başvuru dilekçesi, kroki, imar dağıtım cetvelleri v.b.) ilgili Belediye Başkanlığından temin edilerek evraka eklenmesi,

Geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme Hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine

GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9047, Karar No: 2017/12085, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9047 E.  ,  2017/12085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yeşilyurt Mahallesi 3098 ada 11 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA,aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3771, Karar No: 2006/5974, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3771 E.  ,  2006/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı Hazinenin dayanağını teşkil eden 05.06.1984 tarih 11 numaralı tapu kaydının iktisap haneleri tam olarak yazılmak suretiyle ilk tesisinden itibaren ve varsa müsbite evrakı arasındaki harita ve krokisinin çıkartılarak,

2) Dosya, 20.09.2005 tarihli raporu düzenleyen Orman Mühendisi ..., Harita Mühendisi ..., Kadastro Teknisyeni ...'e birlikte verilerek, krokilerde 101 ada 12 parselin güneyinde 102 ada 10 parselin kuzeyinde kalan kırmızı renkle taralı Devlet Karayoluna isabet eden alanın gerçek yüzölçümü hesaplanarak alınacak ek raporun,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11217, Karar No: 2013/14218, Tarih: 09.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11217 E.  ,  2013/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının ... Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğünde şef olarak görev yapmakta iken, hakkında muhasebe denetmeni tarafından düzenlenen inceleme raporunda gümrük fazla çalışma ödemeleri yapıldığı tarihte, genel bütçeden de fazla çalışma ücreti ödenmesi nedeniyle davalıya fazladan 1.833,67-TL ödendiğini, davalıya fazla ödenen 1.833,67-TL 'nin 12/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabında, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafça davalıya sebepsiz ödenip iadesi istenen paranın, devlet memurluğu yapan memuriyet maaşı dışında başka mal varlığı ve geliri olduğu iddia ve ispat olunamayan davalı elinde durmakta olduğu gibi bir olgunun var olmasının, davalıdan istenen paranın davalı tarafından iadesi halinde davalının ekonomik yönden zor duruma düşeceği, aksinin kabulünün hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu nedenle davalının davacıya sebepsiz iktisap kuralları çerçevesinde iade etmesi gereken herhangi bir ekonomik değer bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya yapılan hatalı fazla çalışma ücretlerinin iadesi talebine ilişkindir.

BK.nun 63.maddesinde “Haksız olarak bir şeyi istifa eden kimse, onun istirdadı zamanında elinden çıkmış olduğunu ispat ettiği miktar nispetinde red ve iade ile mükellef değildir.” hükmüne amirdir. Ne var ki; iadesi gereken borç para borcu olup, iadesi zamanında borçlunun elinden çıkmış olması veya harcanarak tükenmiş olması, borçlunun iade yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları bu yöndedir. Dosya kapsamından, davalının; fazla mesai ücreti aldığı ve aldığı miktarı iade etmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3939, Karar No: 2011/4464, Tarih: 10.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/3939 E.  ,  2011/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davalı Kurumun 13.2.2009 tarih ve 2004/1911 Takip nolu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda; ... Özel Güvenlik ve Temizlik Hizmetleri Gıda Yemek Taşımacılık San. Ve Tic. Ltd. Şti. nin 18.11.1999 tarihli ortaklar kurulu kararıyla davacının 3 (üç) yıl süre ile şirket müdürlüğüne seçildiği uyuşmazlık konusu değildir. Şirketin 2001/8-2002/1. aylar arası prim ve gecikme zammı toplamı 256.497,44 TL borçla ilgili 13.2.2009 tarih 2004/1911 Takip nolu ödeme emrinin 13.2.2009 tarihinde davacıya tebliğ edildiği davanın 7 gün içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 80. maddesindeki hüküm de, “sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen ... tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” düzenlemesine göre davacının ödeme emrine konu prim borcunun ait olduğu dönemde üst düzey yönetici olarak sorumlu olması gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Uyuşmazlık, prim borcunun zamanaşımı süresinin hangi mevzuata göre belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

Çoğunluk görüşü, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 93/2. maddesinde yer alan, " Kurumun prim ve diğer alacakları ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak on yıllık zamanaşımına tâbidir. Kurumun prim ve diğer alacakları; mahkeme kararı sonucunda doğmuş ise, mahkeme kararının kesinleşme tarihinden... itibaren, zamanaşımı on yıl olarak uygulanır. " hükmünün, Yasanın yürürlük tarihinden önceki hizmetlere ilişkin olarak açılan tesbit davaları dolayısıyla verilen ve kesinleşen kararlar nedeniyle uygulanacağı yönündedir.

Karşı oy görüşüm; 5510 sayılı Yasanın 93/2 maddesinin zamanaşımına ilişkin hükmünün, Yasanın yürürlük tarihinden önceki hizmetlerin tesbitine ilişkin davalar nedeniyle, kesinleşen tesbit kararlarının primlerinin tahsili aşamasında uygulanamayacağı, 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonraki hizmetlerin tesbitine ilişkin açılan davalarla ilgili olarak kesinleşmiş kararlara uygulanabileceği, 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce gerçekleşen hizmetlerin tesbitine ilişkin kararlar nedeniyle, 5510 sayılı Yasadan önceki mevzuatın uygulanması gerekeceği yönündedir.

Uyuşmazlık konusu incelendiğinde;

1-506 sayılı Yasanın 3917 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki halinde durum;

Öncelikle, zamanaşımı süresinin ne zaman başlayacağı konusu üzerinde durmak gerekir. SGK primleri her ay için izleyen ayın sonuna kadar ödenebilir. Prim borcunun muaccel olduğu tarih her ay için izleyen ayın sonudur. 506 sayılı Yasanın 80. maddesinin 3917 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haline göre, Sosyal Sigortalar Kurumunun prim alacakları ile ilgili olarak 818 sayılı Borçlar Yasası hükümlerinin uygulanması söz konusuydu.

Borçlar Yasasının 125 maddesine göre, prim alacaklarının tahsilinde zamanaşımı süresi, 10 yıl olarak uygulanmaktaydı. Prim zamanaşımı, Borçlar Yasasının 128. maddesine göre, borcun muaccel olduğu tarihte başlar. Borcun muaccel olduğu tarih ise, 506 sayılı Yasanın 80. maddesine göre ay be ay ödenmesi gereken prim alacakları yönünden, ertesi ayın sonuna kadar ödenmesi gerektiğinden, en son ödeme tarihi olan "izleyen ayın son günüdür. Bu dönemde zamanaşımının kesilmesi ve durdurulması, bu konuda bir özellik göstermez. Borçlar Yasasının 132. ve ardından gelen maddeleri burada da aynen geçerlidir.(Bakınız, Mustafa Çenberci-Sosyal Sigortalar Kanunu Şerhi Olgaç Matbaası 1977, shf;641) Bu dönemde, SSK prim alacakları İcra İflas Yasası hükümlerine göre tahsil edilmekteydi.

Bu dönem ile ilgili olarak Yargıtay uygulaması bu doğrultuda olmuştur.

2-506 Sayılı Yasanın 3917 sayılı Yasa ile değişik 80. maddesi uygulama zamanında durum;

506 sayılı Kanunun 80. maddesinde, 3917 sayılı Kanun ile yapılan ve 8.12.1993 tarihinde yürürlüğe giren; “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.” hükmü uyarınca, Kurum alacakları yönünden 6183 sayılı Kanunun zamanaşımına ilişkin 102. ve devamı maddeleri geçerli olmuştur.