muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5081, Karar No: 2021/4687, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5081 E.  ,  2021/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1021 E. - 2018/788 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1021 E– 2018/788 K sayılı kararının incelenmesinde;

Kapama zeytinlik niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Hürriyet Mahallesi 1321 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına ve karar kesinleştikten sonra davalıya ödenmesine karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar

tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (77554,62) ibaresinin çıkarılarak, yerine (11.196,74) ibaresinin yazılmasına, cümlenin sonuna gelmek üzere (bakiye 66.357,88 TL bedele ise 22.04.2018'den kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (77554,62) ibaresinin çıkarılarak, yerine (11.196,74) ibaresinin yazılmasına, cümlenin sonuna gelmek üzere (bakiye 66.357,88 TL bedele ise 22.04.2018'den kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (11) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32490, Karar No: 2020/12081, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32490 E.  ,  2020/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait çiftlikte bekçi olarak çalıştığı, katılan tarafından sanığa muhtelif çiftlik hayvanlarının (bir inek, bir dana, iki tavus kuşu, on beyaz paçalı güvercin) hizmet ilişkisi çerçevesinde muhafaza edilmek üzere teslim edildiği, sanığın katılanın rızası olmaksızın hakkında ek takipsizlik kararı verilen tanık Yücel'e söz konusu hayvanları sattığı ve bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, katılanın sanığa teslim edilen hayvanların satışına rızası bulunmadığını, sanığa çiftliğin tüm bakım ve giderlerini gönderdiğini beyan etmesi, buna dair belgeler sunması, sanığın savunmasında çiftliğin masraflarını kendisinin karşıladığını, çiftliğin bakım ve harcamaları için kendi cebinden harcama yaptığını, hayvanları müştekiden olan alacağı için yaptığını beyan etmesi, buna dair belgeler sunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve sanığın suç kastının belirlenmesi bakımından, tarafların sunduğu belgeler değerlendirilmek suretiyle sanığın kendisine teslim edilen hayvanların bakımı ve çiftliğin ihtiyaçlarını karşılamak için bu hayvanları müştekiye hiçbir bildirimde bulunmadan satmasını zaruri kılacak bir harcamasının bulunup bulunmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8237, Karar No: 2021/901, Tarih: 25.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8237 E.  ,  2021/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TİRE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir Ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde yapılan kontroller sırasında, hakkında beraat kararı verilen ve sanık ...'in ağabeyi olan ...'e ait olup, eşi tanık ... ile birlikte ikamet ettikleri İzmir İli Tire İlçesi Başköy Köyü'ndeki etrafı açık bahçede dikili halde, 14 kök hint kenevirinin ele geçirildiği; sanık ... ve tanık ...'nin aşamalarda, olay tarihinde Aydın İli Germencik İlçesi Bozköy Köyü'nde ikamet ettiği tespit edilen sanık ...'in, "olaydan kısa süre önce belirtilen bölgeye çiçek ektiğine, kenevir ekip ekmediğini bilmediklerine" dair beyanda bulundukları, sanık ...'in ise " ara sıra Başköy Köyüne ağabeyi Mehmet'in ikametine gittiğine, ancak ele geçen kenevirleri ekmediğine" ilişkin inkara yönelik savunmada bulunduğu anlaşılmakla; ekim yapılan bahçe yakınındaki ve/veya sınırdaş olan taşınmazların sahipleri ile bu taşınmazları kullanan şahısların, ayrıca olay tarihinde görev yapan köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyelerinin kimlikleri tespit edilerek, olaya ilişkin beyanlarının alınması, sonuca göre sanık ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 25/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2507, Karar No: 2024/7633, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2507 E.  ,  2024/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2450 E., 2022/1848 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/299 E., 2021/222 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalılar ... Telekomünikasyon A.Ş. İle ... Gençlik ve Spor Kulübü Derneği vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Gençlik ve Spor Kulübü Derneği temyiz edildiği ancak nispi temyiz harçlarının yatırılmadığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

2. Kurum'dan yargılamaya konu aynı kaza olayına ilişkin olarak sorumlular aleyhine rücuan tazminat davası açılıp açılmadığı sorulduktan sonra açılmış ise bu rücu dava dosyasının aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesinden sonra,

2. Kurum'dan yargılamaya konu aynı kaza olayına ilişkin olarak sorumlular aleyhine rücuan tazminat davası açılıp açılmadığı sorulduktan sonra açılmış ise bu rücu dava dosyasının aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesinden sonra,

3. İlgili kurumdan davalı ... Gençlik ve Spor Kulübü Derneği ile dava dışı İstanbul ... Kulübü Derneği'nin dernek tüzüklerinin getirtilerek dosyaya eklenmesinden sonra ,

4. Taraflardan sorulmak suretiyle spor müsabakasına dair organizasyonun kim tarafından yapıldığı , spor müsabakasının yapılacağı yerin nasıl ve kim tarafından temin edildiği, müsabakanın yapılacağı yerin kime ait olduğu ve kim tarafından işletildiği, müsabakaya katılacak davacı dahil işçilerin nasıl belirlendiği , müsabaka öncesi davacılar murisine ait sağlık raporunun düzenlenip düzenlenmediği varsa örneği ile açıklanan hususlara dair bilgi ve belgelerin getirtilerek dosyaya eklenmesinden sonra ,

Bu itibarla bahsi geçen eksikliklerin ikmali sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14523, Karar No: 2016/15802, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14523 E.  ,  2016/15802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ve bu bedeller üzerinden kdv, trt payı, enerji fonu ve belediye tüketim vergisi adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 20/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 176.850,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı elektrik şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9426, Karar No: 2011/9856, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9426 E.  ,  2011/9856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı Hazine ile davalılar arasında daha önce Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/296 E. numarasında kayıtlı tescil davasında Hazine "taşlık" iddiasına dayanmış ve dava kabul edilerek Hazine adına tapu kaydı oluşmuştur. Eldeki davada Hazine kesin hükme dayanarak sözü edilen tapu kaydının yanlış uygulandığını iddia etmektedir. Her iki dosyada Orman Yönetimi davada taraf olmadığı gibi, orman iddiası da bulunmamakta ve taşınmazlar kesinleşen oran kadastro sınırları dışında kalmaktadırlar. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7420, Karar No: 2011/6967, Tarih: 22.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7420 E.  ,  2011/6967 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/288979

Tasarlayarak adam öldürme ve yağma suçlarından ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihli ve 2009/225 esas, 2010/43 kararı ile müebbet hapis ve 10 yıl hapis cezalarına hükümlü ... (Evcil) Eşrefoğlu'nun, iş bu cezasının infazı sırasında, evvelce işlemiş bulunduğu askerlikten kurtulmak için hile yapmak suçundan dolayı Kuzey ... Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10 ay hapis cezası ile ihaleye fesat karıştırmak ve suç işlemek amacıyla oluşturulan örgüte katılmak eylemlerinden dolayı İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince uyarlama kararı sonucu verilen 9 ay hapis ve 1 yıl 3 ay hapis cezalarının halen infazı devam etmekte olan müebbet hapis cezası ile içtima edilerek, tutuklulukta geçirilen sürelerin mahsup edilmesi talebi üzerine, adı geçen hükümlünün 10 ay hapis cezasından dolayı yatması gereken 120 gün ile 1 yıl 12 ay hapis cezasından dolayı yatması gereken 290 gün hariç, tutuklulukta geçirdiği sürelerin müebbet hapis cezasından düşülmesine, şartla tahliyesi yapılmadığı bildirilen 10 ay hapis cezasının müebbet hapis cezası ile toplanmasına karar verilemeyeceğine, 1 yıl 12 ay hapis cezasının müebbet hapis cezası ile toplanması hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 0.03.2010 tarihli ve 2009/225 esas, 2010/43 kararı ile verilen müebbet hapis ve 10 yıl hapis cezalarının, 1 yıl 2 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak infaz edilmesine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2011 tarihli ve 2011/848 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2011 tarihli ve 2011/851 değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz dosyası incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün tüm suçlarından dolayı ayrı ayrı tutuklulukta geçirdiği sürelerin, halen infazı devam etmekte olan müebbet hapis cezasından mahsubuna ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihli ve 2009/225 esas, 2010/43 kararı ile verilen müebbet hapis ve 10 yıl hapis cezalarının, 1 yıl 2 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak infaz edilmesine dair kararda hukuka aykırı bir durum görülmediğinden bu hususlar kanun yararına bozma incelemesine konu edilmemiştir.

Ancak;

Kuzey ... Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 20.10.2000 tarihli ve 200/34 esas, 2000/40 sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasının infazı sırasında, hükümlünün hem bu suçtan, hem de başka suçlardan tutuklu kaldığı sürelerin mahsup edilmesi sonucunda, cezaevinde geçirdiği süre nazara alınarak, ileride mağduriyetine mahal verilmemesi bakımından aynı Mahkemenin 20.08.2002 tarihli ve 2002/43 evrak,

2002/205 d.iş sayılı kararı ile tahliyesine karar verilmiş olduğu, hükümlünün bu cezasından dolayı şartla tahliye işleminin yapılmadığı anlaşıldığından;