muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1817, Karar No: 2013/5464, Tarih: 09.04.2013

Sanığa CMK'nın 147. maddesinde belirtilen hakları bildirilmeden önce CMK'nın 191/3-b maddesinde düzenlenen iddianame veya iddianame yerine geçen belge okunmamış ise de, iddianamenin ekli bulunduğu yakalama müzekkeresinin okunduğu, CMK'nın 147. maddesinde düzenlenen tüm hakların hatırlatıldığı, yüklenen suçun anlatıldığı ve sanığın iddianamede anlatılan suç konusu eylemlere ilişkin olarak savunmasını yaptığı anlaşıldığından "ifade ve sorgunun tarzı"nda bir hukuka aykırılık bulunmamakta olup, sanığın savunma hakkının kısıtlandığından da söz edilemeyecektir.

İddianamenin okunmamasından kaynaklanan hak kaybına ilişkin bir itiraz ve hukuka aykırılık temyiz istemine de konu yapılmamıştır. Zira, ekinde iddianamenin olduğu yakalama müzekkeresinin okunduğu sabittir. Eğer zabıtta yakalama müzekkeresi ve ekleri okundu şeklinde bir ibare olsa idi zaten bu tartışmalar ortaya çıkmayacaktı.

İddianame veya iddianame yerine geçen belge okunmadan duruşmaya başlanarak yargılamaya devam edilmesi halinde CMK'nın 191/3-b maddesinde yer alan usul kuralına aykırı davranılmış olmakla birlikte yapılan diğer işlemler varlıklarını ve geçerliliklerini koruduğundan, bu aykırılık savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmadığı gibi hükmün esasına da etki etmemiştir.

Diğer taraftan, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 308. maddesinde belirtilen hukuka mutlak aykırılık halleri dışındaki aykırılıkların bozma nedeni sayılabilmesi için esasa etkili olmaları gerekir. Esasa, yani yerel mahkemece verilen hükme etkisi bulunmayan nispi hukuka aykırılık halleri ise bozma nedeni oluşturmayacaktır. Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin istikrar kazanmış uygulamaları da bu yöndedir.

Nitekim 20.05.1957 gün ve 5-13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “Bir hükmün bozulmasını istilzam eylemesi bakımından, sureti mutlaka da kanuna muhalefet kâfi olmayıp kanuna vuku bulan muhalefetin hükmün esasına ve neticesine tesir etmiş veya etmesi mümkün bulunmuş olması icap eylediği, duruşmada hazır bulunan hükümlüye TCK’nın 94. maddesinde yazılı ihtaratın yapılmamasının, esasa ve sonuca etkili olmaması bakımından hükmün bozulmasını gerektiren hallerden olmadığı”,

Nitekim 20.05.1957 gün ve 5-13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “Bir hükmün bozulmasını istilzam eylemesi bakımından, sureti mutlaka da kanuna muhalefet kâfi olmayıp kanuna vuku bulan muhalefetin hükmün esasına ve neticesine tesir etmiş veya etmesi mümkün bulunmuş olması icap eylediği, duruşmada hazır bulunan hükümlüye TCK’nın 94. maddesinde yazılı ihtaratın yapılmamasının, esasa ve sonuca etkili olmaması bakımından hükmün bozulmasını gerektiren hallerden olmadığı”,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.06.2004 gün ve 124-155 sayılı kararında; “Ceza Muhakemeleri Usulü Yasasının 307. maddesine göre temyiz, ancak hükmün yasaya aykırı olması sebebine dayanır. Yasaya aykırılık ise bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Anılan Yasanın 308. maddesinde sekiz bent halinde, tamamı usule ilişkin olan ve yasaya mutlak aykırılık oluşturduğu varsayılan haller sıralanmıştır. Bozma gerektirip gerektirmeyeceği hususunda Yargıtay’a araştırma yetkisi tanınmamış olan bu hallerin varlığının saptanması durumunda hükmün Yargıtay’ca bozulması gerekmektedir. Anılan maddenin dışındaki muhakeme normlarına aykırılık bakımından ise aykırılığın son karara etkisi bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir. Hukuka aykırılığın son karara etki etmediği, kaldırılmasının da etkide bulunmayacağı muhakkak ise bu aykırılıkların bozma sebebi sayılması çoğu kez yargılamanın uzamasından başka bir işe yaramayacaktır. Nitekim CYUY’nın 320. maddesinde düzenlenen ve Yargıtay’ın temyiz dilekçesinde ileri sürülmeyen husus ve vakıalarla ilgili incelemesini hükme etkili olabilecek derecedeki hukuka aykırılıklarla sınırlayan ilke de bu hususa işaret etmektedir. Her ne kadar yazılılık ilkesi gereğince hazırlık soruşturmasında yapılan işlemlerin tutanağa geçirilerek düzenleyen ve hazır olan ilgililer tarafından imzalanması gerekli ise de, içerikleri sanığın Cumhuriyet savcısı ve sulh hâkimliği ifadelerindeki benzer anlatımları ile teyit edilmiş olan kollukça düzenlenmiş tutanaklara yönelik sahtelik iddiasında bulunulmadığı, üstelik tutanakların sonuncu sayfalarının düzenleyenler ve sanık tarafından imzalandığı, tutanakların içeriğini doğrulayan başka kanıtlar da bulunduğu dikkate alındığında, somut olayda içeriğindeki hususları kanıtlayabilme özelliklerinde bir noksanlık meydana gelmediği saptanan tutanakların bir kısım sayfalarının imzalanmamış olması sonuca etkili olmadığından, açıklanan ilkeler ışığında bu husus bozma nedeni sayılmamalıdır”,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2012 gün ve 2011/294 E - 2012/64 K sayılı kararında; “Hazır bulunduğu duruşmada şikâyetçi ve vekilinin davaya katılma istemi üzerine sanık ve müdafiinin görüşü alınmadan katılma isteminin kabulüne karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturmakta ise de, sanık ve müdafiinin katılma kararından haberdar olmaları, katılma kararı verildikten sonra yapılan duruşmada hazır bulunmalarına rağmen katılma kararı konusunda bir itirazda bulunmamaları, hükmü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde bu konuya ilişkin bir itirazının olmaması karşısında, nispi nitelikteki bu hukuka aykırılığın esasa etkili olduğundan veya savunma hakkının kısıtlanmasından söz edilemeyecektir” sonucuna ulaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.05.2012 gün ve 2011/2-361 E - 2012/201 K sayılı kararında; "Yerel mahkemenin 30.05.2006 günlü iddianamenin kabulü kararı ile kamu davası açılmış ve kovuşturma evresine geçilmiştir. Mahkemece, 26.03.2007 tarihli ilk celsede iddianamenin kabulü kararı okunup açıklanmadan duruşmaya başlanarak 5271 sayılı CYY’nın 191/1. maddesinde aykırı davranılmış ise de; kovuşturma aşamasında gerçekleştirilen diğer işlemler geçerli olup, sözkonusu usul hükmüne uyulmaması hükmün esasına tesir eder nitelikte bir aykırılık olmadığı ve mutlak bozma nedenleri arasında da sayılmadığından bozma nedeni yapılmamalıdır." denilmektedir.

İddianamenin okunmamasının bozma nedeni olamayacağı, Yüksek Yargıtay'ın birçok Ceza Dairesi'nce kabul edilmekte olup örnek kabilinden bir kaç karara değinecek olursak;

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.12.2012 tarih ve Esas No: 2012/4116 - Karar No: 2012/26626 olan kararında; "23.01.2007 tarihli duruşma günü ve iddianamenin 21.12.2006 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine ve 23.01.2007 tarihli oturumda hazır bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 147. maddesi uyarınca hakları hatırlatıldıktan sonra sanığın haklarını anladığını, müdafii istemediğini, savunmasını kendisinin yapacağını beyan edip savunmasına başlamasına göre, sanığın hakkında düzenlenen iddianame ve içeriğinden haberdar olarak savunma yaptığı ve savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki “iddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle CMK'nın 191. maddesine aykırı davranılması” düşüncesiyle bozma öneren görüşüne iştirak edilmemiştir." denilerek yerel mahkeme hükmü onanmıştır.

Aynı şekilde yine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.11.2012 tarih ve Esas no: 2012/27202-Karar no: 2012/25170 sayılı kararında da "...İddianamenin kabulü kararının duruşmada okunması, tensip kararı ile iddiananemin tutuklu sanığa tebliğine karar verilip, sanığın duruşmada yazılı savunma yaptığını belirterek savunmasını yapmış olması, ...nazara alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir." denilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Aynı şekilde yine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.11.2012 tarih ve Esas no: 2012/27202-Karar no: 2012/25170 sayılı kararında da "...İddianamenin kabulü kararının duruşmada okunması, tensip kararı ile iddiananemin tutuklu sanığa tebliğine karar verilip, sanığın duruşmada yazılı savunma yaptığını belirterek savunmasını yapmış olması, ...nazara alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir." denilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendine göre; Ceza Genel Kurulunun bir görevi de "...ceza daireleri arasında içtihat uyuşmazlıkları bulunduğunda, bunları içtihatların birleştirilmesi yoluyla kesin olarak karara bağlamak,"tır. Bu nedenle Yargıtay Ceza Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlıklarının da giderilmesi yollarından biri dosyanın Ceza Genel Kurulunda karara bağlanmasıdır.

Hükmün esasına etkisi olmayan yargılama hukukuna ilişkin aykırılıkların, temyiz incelemesi aşamasında dosyanın esasına girilmeden önce bozma nedeni yapılması Anayasanın 141. maddesinin 4. fıkrasındaki; “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir” şeklindeki hükme ve usul ekonomisine aykırı olacak, yargılamanın uzamasına ve yeni yargılama giderlerine yol açacak, aynı zamanda Anayasanın 90. maddesi uyarınca bir iç hukuk normu haline gelen ve uygulanması zorunlu olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil Yargılanma Hakkı” başlıklı 6. maddesinin; “Herkes gerek medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkemece davasının makul bir süre içerisinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir” şeklindeki düzenlemesinin ihlali anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Hakkında düzenlenen yakalama emri gereğince yakalandıktan sonra savunmasının alınması sırasında, sanığa ekinde iddianamenin olduğu yakalama müzekkeresinin okunması, CMK'nın 147. maddesinde düzenlenen haklarının tümünün ve de yüklenen suçun ne olduğunun anlatılması, sanığın iddianamede yazılı olaya ilişkin olarak üzerine atılı suç ile ilgili savunmasını yapması, temyiz dilekçesinde de sırf iddianamenin okunmamasından dolayı savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin bir itirazının bulunmaması karşısında, sözkonusu CMK'nın 191/3-b maddesinde düzenlenen usul hükmüne uyulmaması, hükmün esasına tesir eder nitelikte bir aykırılık olmadığı ve bu husus mutlak bozma nedenleri arasında da sayılmadığından bozma nedeni yapılmaması gerektiğini” belirterek Dairemiz bozma kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, iddianame ile uyumlu savunma yapan sanığa, CMK'nın 191/3-b maddesine aykırılık oluşturacak şekilde, sorgusundan önce iddianamenin okunduğunun duruşma tutanağına yazılmamış olmasının, savunma hakkının kısıtlanmasına neden olan ve mutlak bozmayı gerektiren bir kanuna aykırılık durumu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

CMK'nın 147. maddesindeki tüm haklarının hatırlatıldığı talimat mahkemesinde yüklenen suç anlatılmak suretiyle sorgusu yapılan sanığın, iddianame ile uyumlu bir savunma yaptığı ve savunmasının alınması için İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesine yazılan talimat yazısı ekinde de iddianamenin ekli olduğu nazara alındığında, ayrıca Dairemizin onama kararından sonra verilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarih ve 2012/9-1464 esas sayılı kararının içeriği de gözetildiğinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR:

1- Dairemizin itiraz edilen “bozma” kararının kaldırılmasına,

2- Sanığın temyizine ilişkin incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/555, Karar No: 2014/7326, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/555 E.  ,  2014/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/387-2012/1657

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde bağımsız bölümün maliki olduğunu,elektrik aboneliği talebinin kabul edilmediğini belirterek elektrik aboneliğinin sağlanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11.madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü, aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması şartını getirmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 14/07/2010 olup bu durumda İmar Kanununun 11.maddesindeki yasal şartların gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Mahkemece, geçici elektrik aboneliği tesisi davasının reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3915, Karar No: 2015/4401, Tarih: 14.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3915 E.  ,  2015/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı E... Müh. Taah. Tic. Ltd. Şti. ile davalı A.... İnş. Turz. San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.05.2014 gün ve 2012/238-2014/144 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada, İstanbul 14. İcra Müdürlüğü’nün 2012/18589 sayılı dosyası ile davalı hakkında ilâmsız icra takibine girişilerek 62.726,00 euro asıl alacağın tahsilinin talep edildiği, davalı borçlunun haksız itirazı ile takibin durduğu iddia edilerek 62.726,00 euro asıl alacak yönünden iptâli ile takibin bu miktar üzerinden devamı ve %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 61.363,14 euro üzerinden itirazın iptâli ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacağın %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, 15.07.2014 tarihli sayman mutemedi alındısı ile 25,20 TL maktu temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmıştır.

Mahkemece; 18.07.2014 tarihli ek karar ile davalının mali durumuna ilişkin bilgi ve belge olmadığından adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davalının karara itiraz etmesi üzerine İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/512 D. iş sayılı kararı ile HMK’nın 336/3. maddesi gereğince kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Bölge Adliye Mahkemesi veya Yargıtay’da yapılacağı gerekçesi ile davalının adli yardım talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir. Ek kararın kaldırılmasına karar verilmesinden sonra dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmiştir.

HMK’nın 336/3. maddesi uyarında kanun yollarına başvuru sırasında yapılan adli yardım taleplerinin Yargıtay’ca incelenip karara bağlanması gerektiğinden davalı vekilinin adli yardım talebi Dairemizce incelenmiştir.

Adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalı Anonim Şirket olup yasa gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle,

2-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle,

2-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

5-Kararın kesinleşmesi halinde eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıda 2, 4 ve 5. bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16023, Karar No: 2017/3257, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16023 E.  ,  2017/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/172, Karar No: 2018/2187, Tarih: 09.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/172 E.  ,  2018/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN MAĞDUR : ...

SUÇ : Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nin mağdur ile karşılıklı olarak tartıştıkları sırada eline aldığı sopa ile mağdur ...'ın kafasına vurmak suretiyle mağdurun yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda; Mağdurun başına aldığı darbenin organ, damar veya sinir yaralanmasına, kemik kırığına, organ işlevinin zayıflamasına veya kaybedilmesine, hayati tehlikeye yol açıp açmadığı, yaranın ve kemik kırığının niteliği konusunda Adli Tıp Kurumundan 2. İhtisas Dairesinden ayrıntılı rapor rapor alınmak üzere, mağdurun müşahade evrakları ve soruşturma dosyası ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesince gerektiğinde muayene ettirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu

itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.