muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28493, Karar No: 2014/25080, Tarih: 04.09.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11497, Karar No: 2021/1947, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11497 E.  ,  2021/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ...e ile birlikte gündüz, ... İlköğretim Okulunun pencere camını kırıp içeri girmesinin akabinde müdür odasının pencere camını kırması, elektronik eşyalara zarar verip 70-80 TL parayı çalması şeklindeki eylemlerine uyan suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 145, 116/2, 119/1-c, 152/1-a, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan( hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle 1 yıl 2 ay 1 günlük durma süresi de çıkartıldığında) 6 yıllık zamanaşımının, 31.07.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5193, Karar No: 2011/5824, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5193 E.  ,  2011/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme dışı yapılan işlerin bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı yüklenici şirketin tüm, davalı iş sahibi Bakanlığın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici şirket Ataköy Cumhuriyet Lisesi'nin güçlendirme işini üstlenmiş, bu davada sözleşme dışı yapılan işlerin bedellerinin tahsili isteminde bulunmuştur. Davacı yüklenici şirketin işin tamamını 2006 yılında bitirip teslim ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı yüklenici şirket temsilcisi Milli Eğitim Müdürlüğü'ne verdiği 05.03.2009 tarihli dilekçesinde sözleşme dışı yapılan işlerin tespiti ve bedellerinin tahsili isteminde bulunmuştur. Bu istem üzerine 21.04.2009 tarihinde “Durum Tespit Raporu” başlıklı tutanak düzenlenmiş, davacı yüklenici şirketin sözleşme dışı olarak yaptığı işler 7 kalem halinde belirlenmiştir.

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde 300.000,00 TL istekte bulunmuş, 21.01.2011 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesiyle istediği miktarı 484.137,97 TL arttırarak, 784.137,97 TL'ye çıkarmıştır.

Mahkemece, keşif sonrası bilirkişi kurulundan alınan rapor ve ek rapor dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın dayanağını BK'nın 410 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümleri oluşturmaktadır. Vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapılan işler hakkında rapor düzenlenirken BK'nın 413. maddesi uyarınca zorunlu ve yararlı işlerin dikkate alınması, ayrıca işlerin bedellerinin yapıldığı yıl serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması, bu fiyatlar içerisinde KDV bulunduğundan ayrıca bulunan miktara KDV eklenmemesi gerekir.

Mahkemece alınan bilirkişi kuruluna ait rapor ve ek raporda ayrıntı bulunmadığından, rapor Yargıtay denetimine elverişli bulunmadığı gibi, bilirkişi raporlarında sözleşme dışı işlerin yapım bedellerinin serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yetersiz bilirkişi raporları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece alınan bilirkişi kuruluna ait rapor ve ek raporda ayrıntı bulunmadığından, rapor Yargıtay denetimine elverişli bulunmadığı gibi, bilirkişi raporlarında sözleşme dışı işlerin yapım bedellerinin serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yetersiz bilirkişi raporları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı şirket vekili dava dilekçesinde işin teslim tarihi olan 01.10.2006 tarihinden itibaren faiz isteminde bulunmuştur. Bir alacağa faiz yürütülebilmesi için BK'nın 101/I. maddesi uyarınca borçlunun temerrüde düşürülmesi zorunludur. Davacı şirket tarafından, davalı idareye verilen 05.03.2009 tarihli dilekçe, miktar içermediğinden davalı idareyi temerrüde düşürücü nitelikte değildir. Bu durumda davalı idarenin dava dilekçesinde istenilen miktar yönünden dava tarihinde, ıslahla arttırılan miktar yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 21.01.2011 tarihinde temerrüde düşürüldüğü dikkate alınmaksızın yazılı şekilde 21.04.2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, yeniden oluşturulacak konunun uzmanı bilirkişi kuruluyla yerinde keşif yapılarak 21.04.2009 tarihli durum tespit raporu başlıklı belgede 7 kalem halinde belirtilen sözleşme dışı işlerin 2006 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedelleri konusunda ayrıntılı, kalem kalem değerlendirme yapan ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, verilen karar davacı yüklenici şirket tarafından faiz başlangıcı dışındaki bir nedenle temyiz edilmediğinden, bulunacak bedelden, kazanılmış hak kuralı uyarınca, önceki kararın dayanağı olan raporlardaki gibi %3,16 oranında indirim yapılmasından, bu şekilde iş bedelinin belirlenmesinden, serbest mahalli piyasa rayiçlerine KDV dahil olduğundan ayrıca KDV eklenmeksizin, dava dilekçesinde istenilen miktar yönünden dava tarihinden, ıslahla arttırılan miktar yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 21.01.2011 tarihinden faiz yürütülmek suretiyle hüküm oluşturulmasından ibarettir.

Mahkemece KDV oranı gösterilmeden ve miktarı hesaplattırılmadan, karar infazında tereddüt yaratacak şekilde hüküm oluşturulması ve KDV konusunda harcı yatırılarak açılmış bir dava bulunmadığının dikkate alınmaması da kabul şekline göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı yüklenici şirketin tüm, davalı iş sahibi Bakanlığın sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. ve 3. bentler uyarınca davalı iş sahibi Bakanlık yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/197, Karar No: 2018/2114, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/197 E.  ,  2018/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Firar suçundan sanık ...’ın, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 66/1-a, 73, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne 54 üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08/10/2008 tarihli ve 2008/649 esas, 2008/424 sayılı kararını müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde 5660 ve 5728 sayılı Kanunlar ile yapılan değişiklikler dikkate alınarak, sanık hakkında verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 02/11/2009 tarihli ve 2007/634 esas, 2009/66 sayılı kararı sonrası, söz konusu kararın 15/02/2010 tarihinde kesinleşmiş olduğu ve 5 yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine dair Tekirdağ 5 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08/10/2014 tarihli ve 2014/1382 esas, 2014/1094 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/12/2017 gün ve 94660652-105 -39-10109-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2018 gün ve KYB. 2017-74821 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/10. maddesinin; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir." şeklinde olduğu, Edirne 54 üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02/11/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15/02/2010 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresinin kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve düşme kararı verildiği tarih itibariyle bahse konu sürenin dolmadığı anlaşılmakla, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 5 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08/10/2014 tarihli ve Esas 2014/138, Karar 2014/1094 sayılı kararının CMK’nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1764, Karar No: 2012/30353, Tarih: 10.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/1764 E.  ,  2012/30353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında, yurda kaçak yollardan giren 7 paket sigarayı tezgahında sattığından bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmış, mahkemece sanığın neticeten 5 ay hapisten çevirme 3000 TL ve doğrudan verilen 1000 TL. Para cezası ile cezalandırılmasına ve katılan kurum zararı karşılanmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Bir kaçakçılık davasıyla ilgili olarak,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2011 gün ve 2011/7-135 E, 2011/140 karar sayılı oy birliği ile alınan kararında; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biriside mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesidir. Zararın belirlenmesinde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla tespite çalışmamalıdır. Bazı olaylarda zararın miktarı herkes tarafından kolaylıkla belirlenebilmesi olanaklı ise de, bazı olaylarda zararın belirlenmesi teknik bilgi gerektirdiğinden, ancak konunun uzmanı bilirkişiler aracılığıyla belirlenebilmektedir. Bu gibi durumlarda zararın miktarı hakim tarafından belirlenemiyorsa bilirkişi incelemesi yaptırılmalı ve sanıktan belirlenen bu miktar zararı giderip gidermeyeceği açıkça sorulduktan sonra sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı tartışılmalıdır. Suça konu eşyaların teknik bir konu olan ve yıllara göre değişkenlik arzeden gümrüklenmiş değerlerini basit bir araştırmayla öğrenmesinin olanaklı olmadığı gözetilerek, mahkemece sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekmektedir. Denilmektedir.

Genel Kurulca belirlenen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde; Mahkemece bilikişi incelemesi yaptırılmamış ise de, katılan ... idaresince düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, sanığın sattığı kaçak eşyanın CİF DEĞERİNİN 3.50 TL DEVLET ALACAKLARI TOPLAMININ 19.30 TL OLDUĞU SAPTANMIŞTIR.

Genel Kurulca belirlenen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde; Mahkemece bilikişi incelemesi yaptırılmamış ise de, katılan ... idaresince düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, sanığın sattığı kaçak eşyanın CİF DEĞERİNİN 3.50 TL DEVLET ALACAKLARI TOPLAMININ 19.30 TL OLDUĞU SAPTANMIŞTIR.

Sanık hazırlık aşamasında, ne miktardan ibaret olduğunu bilmediği gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyemeceğini bildirerek etkin pişmanlıktan yararlanmak istemediğini söylemişse de yargılama sırasında giderilmesi gereken kamu zararının 19.30 liradan ibaret olduğu açıkça bildirilmiş olması halinde, sanığın bu parayı ödeyecek ve kamu zararını gidereceğini düşünmek gereklidir. Başka engeli de görünmediğinden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilecektir. Sanığın eyleminin yaptırımının 6 aydan 2 yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar para cezası olduğu göz önüne alındığında, suçunu da ikrar eden sanığın, 19.30 TL gibi küçük miktarda ki parayı ödememesi düşünülemez. Bu basit muhakemeyi yapamayan sanığın cezai ehliyetinin olmaması gerekir. Halbuki sanığın ceza ehliyetinin varlığı kabul edilmiş ve sanık cezalandırılmıştır. Bu kez akla gelen husus, sanığın belirtilen konularda hiç bir bilgi sahibi olmadığıdır. Yeni Ceza Kanunu ve Ceza Muhakemesi Yasasının temel felsefesi sanıkların her türlü haklarının hatırlatılması ve onların bilgilendirilmesi yönündedir. Kamu zararını gidermek isteyip istemediği zarar miktarıda bildirilerek sanığa açıkça sorulması gereklidir. Çağdaş devlet vatandaşının bilgisizliğinden yararlanıp onu faka bastırarak,cezalandıran devlet olamaz.

Açıklanan nedenlerle, hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/15814, Karar No: 2018/4833, Tarih: 11.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15814 E.  ,  2018/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci, 23'ncü ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşhurat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap ve muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici; kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti ve meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyanda bulunan kimse sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m. 23). Bu haliyle davalı-davacı tarafa yapılan gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliğleri geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalı-davacı vekiline gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve yasal süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2017/2619, Karar No: 2017/5742, Tarih: 29.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2619 E.  ,  2017/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece 03.12.2009 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 85/1,62 Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 11.12.2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle, 62, 51 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün 28.04.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlediği iddiası ile Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle, 62, 51 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunarak ihbarda bulunulmuş ise de, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve ihbara konu edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, ihbara konu kesinleşmiş ilam ile ilgili uzlaştırma hükümleri kapsamında uyarlama yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorulması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 29.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5444, Karar No: 2015/4472, Tarih: 11.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5444 E.  ,  2015/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün 1984/5 esas, 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda, asıl dava sıra cetveline itiraz, birleşen dava ise menfi tespit istemlerine ilişkindir. Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz dilekçelerinde, hukuken ayrı ayrı varlıklarını devam ettiren asıl ve birleşen davalara yönelik temyiz itirazlarını ileri sürmüş oldukları halde tek bir temyiz başvuru ve karar harcı yatırmıştır. Temyiz isteminin, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde kaydı yapılmış ise de, ayrı ayrı temyiz başvuru ve karar harcının yatırılması gerekmektedir. Hükmü temyiz eden vekile hangi davalar yönünden harçları yatırmadığına ilişkin yazılı açıklamaları alındıktan sonra harcı yatırılmayan dava yönünden anılan harçları yatırması için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, harçları yatan dava yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4470, Karar No: 2013/11121, Tarih: 29.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4470 E.  ,  2013/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2012 tarih ve 2010/201-2012/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nun 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 35.790,43 EURO alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili Yimpaş Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduklarını, TTK'nun 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.