muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3178, Karar No: 2019/6745, Tarih: 30.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/3178 E.  ,  2019/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; davacının 01.06.2001 – 30.09.2004 tarihleri arasında kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı işverenler tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Davalı Kurum vekili, hak düşürücü süre itirazıyla birlikte, kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, davacının tespitini istediği dönemde bildirimlerinin bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini, kabulüne karar verilmesi halinde aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“DAVANIN KISMEN KABULÜ İLE;

Davacının ... Halıcılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde 18/12/2003 – 30/09/2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının TESPİTİNE, bu dönemde SGK, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları için geçerli olmak üzere sigortalı sayılmasına,

01/06/2001 – 17/12/2003 dönemi bakımından talebin REDDİNE,

Davalı Polat Halıcılık Turizm Tekstil Deri ve Gıda Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. bakımından davanın REDDİNE,” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi hükmü yerinde görülerek “Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin 1. alt bendi gereğince ESASTAN REDDİNE,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davanın yasal 5 yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığına dair itirazlarının değerlendirilmeden ve eksik incelemeyle yazılı delil olmaksızın karar verildiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava önce Polat Halıcılık Tur. Teks. Deri ve Gıda Ür. San. ve Tic. A.Ş.’ne karşı açılmış, davacı vekilinin 26.06.2015 havale tarihli dilekçesiyle diğer davalı ... Halıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne HMK 124. md. kapsamında husumet yöneltilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava önce Polat Halıcılık Tur. Teks. Deri ve Gıda Ür. San. ve Tic. A.Ş.’ne karşı açılmış, davacı vekilinin 26.06.2015 havale tarihli dilekçesiyle diğer davalı ... Halıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne HMK 124. md. kapsamında husumet yöneltilmiştir.

Davalı ... Halıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin “Demokrasi Mah. Antalya Yolu Üzeri Cankurtaran Merkez/Denizli” adresine gönderilen ilk tebligatın “Motorize Tavas”a sevk edilerek “adreste böyle bir şirketin bulunmadığı” şerhiyle bila tebliğ iade edildiği, aynı adrese gönderilen ikinci tebligatın “adres yetersizliği” gerekçesiyle iade edildiği, bunun üzerine davalı şiketin Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı adresi araştırılmaksızın, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince 13.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihten sonraki tüm tebligatların da 35.maddeye göre yapıldığı anlaşılmıştır.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle, tarafların yargılamadan haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. Anayasanın 36. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. (HUMK'nun 73.) maddelerinde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre; mahkeme, tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür. Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde, taraflar yargılamaya katılmasalar bile, mutlaka dava ve duruşmadan haberdar edilmelidirler. Duruşmaya gelinmese dahi, ilgilinin yokluğunda davaya devam edilip karar verilmesine usulün olanak tanıdığı hallerde, açıklanan biçimdeki uyarıyı taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanarak işin esasına girildikten sonra, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gereklidir. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Bu nedenle, tebliğ ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri tamamen şeklidir. Kanunun amacı, tebliğin muhatabına ulaşması, konusu ile ilgili olarak kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususun belgeye bağlanmasıdır. Hal böyle olunca, kanun hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğ, selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkemece; Ticaret Sicil Memurluğuna müzekkere yazılarak davalılardan ... Halıcılık San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin kayıtlı adresi belirlenmeli, adı geçen davalı şirkete yukarıda açıklandığı gibi 7201 sayılı Tebligat Kanununa uygun, yöntemince dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, davalının savunma ve delilleri de toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece usulüne uygun taraf teşkili sağlanmaksızın yargılama yapılarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9583, Karar No: 2016/17017, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9583 E.  ,  2016/17017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 12.352,49 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 19.381,78 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile taraflar arasında yapılmış olan abonelik sözleşmesi sonrası çıkarılan faturalarda haksız olarak kesildiği anlaşılan kayıp/kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletişim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli karşılığı toplam 19.381,78 TL'nin dava tarihi olan 16/03/2015 tarihi itibariyle işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9887, Karar No: 2015/8160, Tarih: 25.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/9887 E.  ,  2015/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin, milli bayram ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1999 tarihinde davalı firma ile Güvenlik Görevlisi olarak işbaşı yaptığını, davalı şirketten olan fazla mesai alacaklarını ısrarla istemesine rağmen şirketin bu alacaklarını ödemediğini, en son davacı fazla mesai ücretini istediğinde

davalı şirket yetkilisinin “fazla mesai ücretini ödemeyeceğiz, işine gelirse” dediğini, tüm ısrarlarına rağmen sonuç alamayan davacının hakkını dava yolu ile arayacağını beyan ettiğini ve iş akdini 16.06.2011 tarihinde haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, izin ve milli bayram alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlığı nedeniyle İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar önelleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14

üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda;

İş akdi davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilmiştir. İş akdini kendisi fesheden taraf, fesih haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatı talep edemez.

Mahkemece iş akdini haklı nedenle de olsa kendisi fesheden davacı işçinin ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilmeksizin ihbar tazminatının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5771, Karar No: 2015/30337, Tarih: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5771 E.  ,  2015/30337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; İ.. A..'nun ....... olarak görev yaptığı, 18/01/2013 tarihinde şube müdürlüğü tarafından yaptırılan kuş gözlem ünitesine demir kapı yaptırmak üzere şoförü tanık ....'i olay yerine gönderdiği, .....'in bahse konu yere gittiğinde ünitenin giriş kapısının kırık olduğunu gördüğünü, içeride daha önceden tanımadığı sanıklar Y.. K.. ile S.. A..'nın alkol aldıklarını gördüğü, bu suretle sanıkların kapıyı kırdıkları iddia edilen olayda, sanıklar aşamalardaki beyanlarında üzerlerine atılı kamu malına zarar verme suçunu kabul etmedikleri, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair herhangi bir kanıt bulunmadığından beraatlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8858, Karar No: 2015/3678, Tarih: 27.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8858 E.  ,  2015/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat-Temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek

karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek karar, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların beraatlerine yönelik müşteki vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ....Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2013 gün ve 2011/218 Esas, 2012/215 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından verilen ek kararın; yapılan yargılama sonunda dava konusu fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5996, Karar No: 2013/9994, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5996 E.  ,  2013/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yediemin olarak kendisine teslim edilen malların sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, anılan suça ilişkin olarak TCK'nın 289/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı fıkranın ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı para cezasına, hapis ve gün para cezalarının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20.00 TL'den hesap edilerek gün para cezasının 20.00 TL'ye, hapisten çevrilen adli para cezasının ise 740.00 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12181, Karar No: 2015/23540, Tarih: 08.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12181 E.  ,  2015/23540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2013/238-2014/502

Taraflar arasındaki tapulama harici yer üzerinde bulunan muhdesata kamulaştırmasız el atılmasından kaynaklanan tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapulama harici yer üzerinde bulunan muhdesata kamulaştırmasız el atılmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının tapulama harici alanda yetiştirdiği 3-5 yaşlarında 430 adet kayısı ağacı 2-3 yaşlarında 70 adet kayısı ağacı, 4-6 yaşlarında 40 adet kayısı ağacı, 25-30 yaşlarında 5 adet dut ağacı, 6-8 yaşlarında 15 adet dut ağacı ve 8-10 yaşlarında 20 adet söğüt ağacı olmak üzere toplam 580 adet ağacın Karkamış Barajı göl alanında kaldığı, davacının kamulaştırmasız el atılan alan içerisindeki ağaç bedellerinin tahsili için eldeki davayı açtığı anlaşılmıştır.

Yukarıda bahsedilen, davacıya ait 2-3 yaşlarındaki 70 adet kayısı ağacı henüz verim çağına ulaşmadığından fidan olarak kabul edilmek suretiyle maktuen tespit edilen bedellerine hükmedilmesi doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 3-5 yaşlarında 430 adet kayısı ağacı ile 4-6 yaşlarındaki 40 adet kayısı ağacının verim çağına geldiği ve yaş durumu itibariyle kapama kayısı bahçesi olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken Dairemizce 25.12.2012 tarihli bozma ilamında maddi yanılgıya düşülerek söz konusu ./..

ağaçların fidan olarak değerlendirilmesi yönünden hükmün bozulduğu anlaşılmış olup, maddi yanılgıya dayalı bozma ilamı taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz.