muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3317, Karar No: 2020/5170, Tarih: 18.11.2020

Davalılar vekili, davanın temelinin 536.000,00 TL'nin bankaya davacı tarafından ödenip ödenmediği noktasında olduğunu, kağıt üstünde yani dekontta ödemeyi yapanın davacı olarak göründüğünü ancak gerçekte ödemenin sahibinin kredi asıl borçlusu olan dava dışı şirket olduğunu, davacının rücu hakkının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davalıların önceden temerrüde düşürülmediği için işlemiş faiz talep edilemeyeceğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre dava dışı Türkiye Halk Bankası Aliağa Şubesi tarafından dava dışı Tekniker Teknolojik Montaj İmalat ve İnş. San. Tic. A.Ş'ye 12.06.2009 düzenleme tarihli 2.000.000,00 TL limitli ve 08.03.2011 düzenleme tarihli 1.500.000,00 TL limitli iki adet genel kredi sözleşmesi imzalatıldığı, 12.06.2009 tarihli 2.000.000,00 TL limitli sözleşmeyi ..., ..., ..., ... ve ...'ın imzaladıkları, 08.03.2011 düzenleme tarihli 1.500.000,00 TL limitli sözleşmeyi Mayko Madeni Yağ Pet. Ürün. Nak. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti, ..., ... ve ...'ın müşterek borçlu ve müşterek, müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, her iki sözleşme arasında bağlantı kurulmadığı, kefalete konu kredi sözleşmelerinde davalılar ile davacının aynı sözleşmeye kefil olarak imza atmadıkları, bu sebeple davacının imza attığı genel kredi sözleşmesine göre kefil olarak davalılara rücu edemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 23,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26621, Karar No: 2010/22620, Tarih: 07.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/26621 E.  ,  2010/22620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4970, Karar No: 2024/2126, Tarih: 19.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4970 E.  ,  2024/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1192 E. 2020/1254 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/57 Esas, 2020/11 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/1192 Esas, 2020/1254 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. İstinaf başvurularındaki aynı beyanlarını tekrar ettiklerine, kararı temyiz ettiklerine,usul ve esas yönünden yasal olmayan Konya Bölge Adliye Mahkemesi kararının suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulmasına karar verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. İstinaf başvurularındaki aynı beyanlarını tekrar ettiklerine, kararı temyiz ettiklerine,usul ve esas yönünden yasal olmayan Konya Bölge Adliye Mahkemesi kararının suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulmasına karar verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurenin, yaklaşık 21.10.2019 tarihinde 17.00 sıralarında okuldan çıkarak eve doğru tek başına yürüdüğü esnada ıssız bir yerden geçerken 15-16 yaşlarında daha önceden tanımadığı siyah saçlı esmer tenli bir erkek şahsın yanına gelerek mağdureye hitaben "bana 300.00 TL ver, vermezsen seni anneni, babanı öldürürüm, bana yarın ikindi sıralarında bu parayı getireceksin" dediği, o esnada şahsın yanında kimse bulunmadığı, elinde de herhangi bir silah bulunmadığı, olay esnasında kendilerini gören kimsenin olmadığı, mağdurenin bu olayı çok korktuğu için herhangi bir kimseye anlatamadığı, eve giderek annesinin çantasından 300,00 TL para aldığı, ertesi gün mağdure aynı saatte okuldan çıkarak eve gittiği esnada, aynı şahsın mağdurenin yanına geldiği, mağdurenin annesinin çantasından aldığı parayı bu şahsa verdiği, şahsın mağdureye "bu olayı kimseye söylersen seni de aileni de öldürürüm" diyerek oradan uzaklaştığı, 06.11.2019 tarihinde mağdure yine okuldan çıkıp eve gittiği esnada, aynı şahsın yeniden önünü kestiği, mağdureden bu defa 100,00 TL para istediği, mağdurenin annesini babasını öldürmekle tehdit ettiği, mağdure o akşam eve gittiğinde babasının cebinden 150.00 TL para aldığı ertesi gün aynı yerde bu şahsa annesini ve babasını öldürmekle tehdit etmesinin sirayetiyle 100,00 TL'sini verdiği, iddiası ile açılan kamu davasında, suça sürüklenen çocuğun katılana karşı yağma suçun işlediğine ilişkin katılan ...'in soyut ve çelişkili beyanı dışında, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/1192 Esas, 2020/1254 Karar sayılı kararında katılan ... vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ermenek Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15155, Karar No: 2013/12800, Tarih: 29.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/15155 E.  ,  2013/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlike sokulması

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin diğer suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın savunmasında, kira bedeli hususunda anlaşamadıkları katılandan işyerini boşaltmasını istemesine rağmen olumsuz yanıt aldığını, üstelik kendisine “Beni çıkartamazsın git dersine iyi çalış” gibi sözler söylediğini beyan etmesi, bu hususun tanık tarafından da doğrulanması ve sanık müdafiinin, haksız tahrik indirimi talep etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanığın, katılanın işlettiği dükkana gelip, çalışanları dışarı çıkardıktan sonra, elindeki benzini bilgisayar ve ekipmanlarına dökerek zarar verdiği, ardından dışarı çıkıp kepenkleri indirerek beklediği sırada polislerce yakalandığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 170/1-a maddesi kapsamında, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak bir eyleminin bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

c-Kabule göre de; sabıkası bulunmayan sanığın üzerine atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun, kişilere karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması karşısında, sanık hakkında, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9374, Karar No: 2013/16045, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9374 E.  ,  2013/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 4.4003.01.01.1114408.007.10.22 sicil numaralı işyeri tescil işleminin iptaliyle, meydana gelen kazadan dolayı kendisinin sorumlu olmadığının tespitiyle, davalı ...'nin sorumlu olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, 17/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, Motel İnşaat işinde çalışan işçilerden birisinin iş kazası geçirip iş göremez duruma geldiğinden, davacıların işveren kabul edilerek adlarına işyeri tescili yapılması üzerine, işveren olmadıklarına ve işçi çalıştırmadıklarının tespitine dair eldeki bu tespit davası açılmıştır.

Davacılar, meydana gelen iş kazasından kendilerinin sorumlu olmadıklarını, işi anahtar teslimi ...'ye verdiklerini ve buna dair ... ile ... arasında imzalanan dosyaya ibrazlı bir inşaat sözleşmesinin bulunduğunu, tamamen bu şahsın işveren olarak sorumlu tutulması gerektiğinden bahisle, kendilerine atfedilen asıl işverenlik ile kusuru da kabul etmeyerek davanın kabulüne, işyerinin adlarına tescilinin iptaline ve işveren olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm deliller toplanıp bu sözleşme içeriği esas alınarak yapılan işin anahtar teslimi olarak ...'ye mi verildiği yoksa, tümüyle verilmediği için alt üst işveren ilişkisinin oluşması nedeniyle, oluşan iş kazasından ötürü kusur oranı ile bir kısım davalıların da sorumlu tutulmaları gerektiği yolunda görüşe vararak, davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkeme bu görüşe varırken, konuyla ilgili bulduğu iki ayrı bilirkişiden rapor alarak olaydaki asıl-alt işveren ilişkisini yorumlatmış ve anahtar teslimi iş bulunmadığı gerekçesiyle, davalıları asıl işveren olarak sorumlu tutmuştur ancak, hükmü kurarken anahtar teslimi işin tam olarak ne anlama geldiğini ve somut olayla ilişkisinin kurulmasının yanı sıra, asıl-alt işveren ilişkisinin varlığını bilirkişi raporlarında bağımsız olarak ayrıntılı biçimde tartışmamıştır.

Yüksek Daire, temyiz incelemesinde yerel mahkeme kararının gerekçesini isabetli bularak hükmü onamıştır.

Aşağıda anlatılacak gerekçelerle, yerel mahkeme hükmü ile bunu onaylanan Yüksek Daire çoğunluğunun görüşüne katılamamaktayım.

Yüksek Daire, temyiz incelemesinde yerel mahkeme kararının gerekçesini isabetli bularak hükmü onamıştır.

Aşağıda anlatılacak gerekçelerle, yerel mahkeme hükmü ile bunu onaylanan Yüksek Daire çoğunluğunun görüşüne katılamamaktayım.

Şöyle ki, davanın temeli ve iş kazası neticesinde işveren olarak kimlerin iş kazasından sorumlu tutulacağı hususu (Ek – 1 de kayıtlı tarihsiz) inşaat sözleşmesinin yorumlanması ve yapılacak işlerin hangi taraflarca tamamlanacağı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra sorumluluklar ortaya çıkacaktır.Somut olayda, bir kısım davacıların sözleşmede imzası bulunmayıp, taraf olmadığı halde bu davada yer almış olması mahkemece de açıklanmamış bulunmasına rağmen, arsa maliki olduğu ihtimal dahilinde bulunmaktadır.Sözleşme ise, bu maliklerden olduğu sanılan ... ve ... arasında bina yapımı olarak imzalanmıştır.Dıştan dışa, ... Mevkii'nde bitirildiğinde motel olarak kullanılacağı anlaşılacağından bir binanın yapımına ilişkindir.Bunlardan iş sahiplerine ait olanlar dolgu, kapı – pencere, sıhhi tesisat, ... şeklinde dört kalemden ibaret olduğu görülmektedir. Yine alt kısımda, yapılan aşamaların fiyatlandırıldığı duvar, tuğla beton sıva bitimi, boya işleri için karşılarında rakamlar yazıldığı ve bunun altında da başlama tarihi olarak 17/02/2004, bitim tarihi 17/03/2004 olarak bir aylık sürenin tanındığı, not olarak iş, gününde teslim olmazsa %10 ceza ödeyeceği yazılı olup, işveren olarak ... tarafından imzalandığı görülmektedir.Henüz, ayrıntıya girmeden bu sözleşmenin ne anlama geldiğini irdelediğimizde, inşaat sahibinin işveren ..., müteahhitin de ... olduğu anlaşılmaktadır.Davacılardan hiçbirisinin ne işle iştigal ettiği ve bu sektörde halen başka işletmelerinin faaliyette bulunup bulunmadığı yolunda dosyada bir belge bulunmadığı gibi bir iddia da yoktur.Buna karşın, dinlenen tanık beyanlarından ...'nin ... İnşaat adı altında inşaat taahhüt ticaret ünvanlı bir işyerinin bulunduğu ve bu işi kendisine meslek edindiği açıkça anlaşılmaktadır.

Bu hususların tespitinden sonra, inşaat sözleşmesinin unsurlarını belirlemek gerekmektedir.Sekiz maddeden ibaret ana işlemin yapımı ... İnşaat'a verildiği anlaşılmakta, bazı kalemlerin mal sahiplerinin yapacağı işlemler bölümüne dahil edildiği görülmektedir.Proje, kalıp,beton,tuğla,sıva,boya, demir ve işçiliğin müteahhite ait olduğu yazılıdır.Görüleceği üzere, işçilik unsuru yalnızca müteahhitin sorumlulukları arasında yer almaktadır.İş sahibinin görevleri arasında işçilik temini yoktur.İş sahibinin dört kalemden ibaret sorumluluğu malzemeye ilişkin olup, daha ucuza ve daha kaliteli ürün kullanılarak daha nitelikli inşaat ortaya çıkarmak için sıkça başvurulan bir yöntem olduğu şeklinde bilinmektedir.Buna kısmen malzemesiz işçilik diyebiliriz.Tüm bu malzemelerin inşaatın dışında imal edilen veya hazır satılan montaj gerektiren veya bir kere kullanılarak yardımcı unsurlardır.İnşaat süresinin çok kısa tutulması yapılacak işler arasında sıva ve boya işinin bulunuyor olması, inşaatın en son aşamasının dahi müteahhite yaptırılacağı anlaşılmaktadır.Demek ki, yarım kalan veya kabasının yapılması istenen bir inşaattan söz edilmemektedir.Bu nedenle, işin müteahhite anahtar teslimi olarak verildiğini düşünmek durumundayız.Çünkü, iş sahibinin malzeme dışında imal edeceği ve işçi çalıştıracağı hiçbir aşama söz konusu değildir.Salt inşaata hazır kapı – pencere, sıhhi tesisat malzemesi temin edip, dolgu malzemesi olan silikon ve köpük satın almasından dolayı inşaatı kısmen kendilerinin tamamlayacağı ve işveren olduğu anlamı çıkarılmamalıdır.Üstelik bu işlerin yapımı için işçi çalıştırması da söz konusu değildir. Sözleşmede görüldüğü gibi, inşaatın süresinde bitirilmediğinde %10 cezai şart konulmuş, fiyatlandırılması yapılmış, boya aşaması dahil bitirilmesi karar altına alınmıştır.Burada inşaatı yapıp ortaya çıkarma ödevinin ... İnşaat Taahhüt İnşaat Şirketi sahibi ...'ye ait olduğunu söylemek mümkündür. Üstelik, sıva işi ve boya inşaatın en son aşama olduğu herkesin bilgisindedir.

Mahkemece, bilirkişiden alınan görüşlerde işin anahtar teslimi verilmediği ve asıl-alt işveren ilişkisinin mevcut bulunduğu görüşü benimsendiğinden bunu kabul etmek bu şartlarda mümkün değildir. Olayda yalnızca işi anahtar teslim alan tek bir işveren mevcuttur. Bu nedenle de, iş kazasının sonuçlarından sorumlu tutulacak şahıs tamamen ... olarak düşünülmelidir. Aksi görüşleri kabul etmek isabetli olmayacaktır. Mahkemenin kabulünde olan 506 sayılı Yasa'nın 87. maddesindeki hallerin somut olayla ilişkisi söz konusu değildir.İşin yapımında bir aracı veya üçüncü şahsa yer verilmemiştir. İşçi çalıştıran ve iş yapan tek bir işveren bulunmaktadır.

Somut olayda, tarafların durumu ve hukuki vaziyetleri belirlendikten sonra iş hukukunda ve Sosyal Güvenlik Hukuku'nda alt üst işverenlik veya aracılık hizmetlerinin hangi unsurları taşıdığının olayın bütünlüğü içinde de yer verilerek açıklanmasına ihtiyaç duyulmaktadır.

Somut olayda, tarafların durumu ve hukuki vaziyetleri belirlendikten sonra iş hukukunda ve Sosyal Güvenlik Hukuku'nda alt üst işverenlik veya aracılık hizmetlerinin hangi unsurları taşıdığının olayın bütünlüğü içinde de yer verilerek açıklanmasına ihtiyaç duyulmaktadır.

4857 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde,"..Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.." ifadelerinden görüldüğü üzere, işveren-işyeri, asıl-alt işveren kavramlarına yer verilmiş olup, yasa metni bütünü ile ele alındığında öncelikle işveren sıfatını alabilmek için bir işyerine ihtiyaç bulunduğu gibi, bu işyerinde de yapılacak bir işin mevcut olması gerekir ve mevcut bu işte, bir işverenin kendi nam ve hesabına (iş sözleşmesi) hizmet akdi ile çalışan bir veya birden fazla işçinin çalıştırılıyor olması gerekmektedir.İşverenlik ancak, işçi çalıştırıldığında ortaya çıkan bir kavramdır. Hiç işçi çalıştırmayan bir işyeri ve iş faaliyeti bulunmayan şahsa veya tüzel kişiye işveren denilenemez. Dolasıyla, asıl(üst)işveren de denilemez. Diğer yandan, bir işyerindeki bir işin yapılması için ana işin bir kısmı teknolojik ve işletmesel sebeplerde bir başka işverene verildiğinde ise, aynı işte birinci işveren de işçi çalıştırdığı için iki ayrı işverenden söz edilebilir ve bunlardan asıl(üst) işi verene ana işveren, işi alana alt işveren denilebilir.İşin bütünüyle bir başka işverene verilmesiyle zaten iki işverenden söz edilemeyeceği için asıl-alt işveren ilişkisi yine kurulmamış demektir.

Mahkemece, işin anahtar teslimi verilmediği olgusundan yola çıkılarak, asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna gidilmesi görüşü, işin nasıl yapıldığının tespitine dair hatalı bir değerlendirmedir.

Mahkemece, işin anahtar teslimi verilmediği olgusundan yola çıkılarak, asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna gidilmesi görüşü, işin nasıl yapıldığının tespitine dair hatalı bir değerlendirmedir.

Somut olayda, taraflar arasında yapılan sözleşme netice olarak bir bina inşaatı sözleşmesi olup, diğer ifade ile eser sözleşmesidir.Eser sözleşmelerinde, işi verenin bitirilecek işte hiçbir katkısı ve yönlendirmesi olamaz.İşin ne şekilde tamamlanacağı tamamen işi alanın kendi ukdesindeki şartlara ve unsurlara tabidir. İşi verenlerin işçi temin etmek, çalıştırmak veya bunlara direktif vererek denetlemek gibi bir müdahelesi olamaz.İnşaatın hiçbir şekilde yapım ve yürütümüyle bir ilgisi olamaz.Bazı inşaat malzemelerinin muhtemelen ekonomik ve kaliteli olmasının sağlanması nedeniyle, dışarıdan temin edilerek müteahhite verilmesi ve üstelik bunların yalnızca montaj gerektiren unsurlar olması, üstelik tüm işçiliklerin müteahhite ait olacağının belirlenmesine rağmen hala birden fazla işverenin varlığının kabulü hatalıdır.Diğer bir anlatımla, bu montaj işlerini yürüten ayrı bir işçi kadrosu ve talimat veren işveren yoktur, bölünerek başka işverene verilen bir iş de söz konusu değildir.Dolasıyla, asıl-alt işveren ilişkisinden söz edilemez.

Mahkemenin yukarıdaki görüşlerin aksini ileri süren bilirkişi raporlarına itibar ederek, red yolundaki kararını isabetli bulmamaktayım. Yüksek Dairenin, yerel mahkeme kararını onayan çoğunluk görüşüne anlatılan nedenlerle katılmamaktayım.17/09/2013
Yargıtay — Esas No: 2018/3138, Karar No: 2021/7839, Tarih: 21.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/3138 E.  ,  2021/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, olay tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada yatak odasında net 241,6 gram esrar ile ikametin bahçesinde 19 adet mdma içerikli uyuşturucu nitelikli tablet ele geçirilmesine karşın, gerekçeli kararda dosyada suç konusu olmayan eroine ilişkin değerlendirme yapılarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.