muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12580, Karar No: 2014/18762, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12580 E.  ,  2014/18762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/125-2014/111

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28606 esas ve 2013/25208 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28606 esas ve 2013/25208 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28606 esas ve 2013/25208 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5227, Karar No: 2018/6659, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5227 E.  ,  2018/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 26.03.2013 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14343, Karar No: 2014/12558, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14343 E.  ,  2014/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2011/682-2013/434

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar TK 35'e göre tebliğ edilen davalılar M. E.Y.'ya ve TK 35'e göre tebliğ edilen A. D.e gerekçeli kararın belirtilen şekilde adresi tespit edilip yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı Ş.Otomotiv T. San Tic Ltd Şti vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27713, Karar No: 2012/36168, Tarih: 02.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/27713 E.  ,  2012/36168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İadesine karar verilen arıcın bilinen değerine göre hükmün temyiz kabiliyeti bulunmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nin nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nisbi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç para cezanın 1 TL'nin altında kalıp, 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL'nin altında kalan para cezaları alınmayacağından, adli para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin olan ibarelerin çıkarılarak sonuç cezanın hapis cezasından çevrilmiş olan 500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20848, Karar No: 2018/11801, Tarih: 20.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20848 E.  ,  2018/11801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2023/21409, Karar No: 2023/5617, Tarih: 17.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/21409 E.  ,  2023/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/629 E., 2022/181 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2008 tarihli ve 2008/182 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın dava dışı S.B. ve C.B. ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerine girerek 6 teneke zeytinyağını alıp ilerlerken henüz hakimiyet alanına geçirmeden ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin müdahalesi ile eylemi tamamlayamadıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2008 tarihli ve 2008/82 Esas, 2008/79 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin talebi üzerine yapılan temyiz incelemesi ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 09.05.2012 tarihli ve 2011/10194 Esas, 2012/10758 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/188 Esas, 2019/525 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 11.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içinde 03.05.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucunda Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/629 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suçu işlemediğine ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5. Sanığın denetim süresi içinde 03.05.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucunda Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/629 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suçu işlemediğine ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve dava dışı S.B. ve Ç.B'nin suç tarihinde gece 02.00 sıralarında şikâyetçinin iş yerine girerek 2'şer adet olmak üzere toplam 6 teneke zeytinyağı aldıkları, olay yerinden ayrıldıkları esnada ihbar üzerine gelen kolluk görevlileri tarafından dava dışı S.B. ve Ç.B.'nin yakalandığı, sanık ...'in ise kaçmış olduğu evinde yakalandığı, yağ tenekelerinin iş yerinin çevresinde bulunarak sahibine teslim edildiği böylelikle eylemin tamamlanamamış olduğu kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.17.01.2008 tarihli Tutanak içeriğine göre olay yerine gelen kolluk görevlilerinin üç şahsın kaçtığını gördükleri, ilk anda yakalanan S.B. ve Ç.B.'nin yanlarındaki diğer şahsın sanık ... olduğunu beyan ettikleri ve olayın ilk sıcaklığı ile kolluk tarafından müdafi huzurunda alınan ifadelerinde de üçüncü şahsın sanık ... olduğunu ifade ettikleri, sanığın da savunmalarında olay günü S.B. ve Ç.B. ile birlikte olduğu ancak hırsızlık eyleminin öncesinde ayrıldıklarına dair savunması dikkate alındığında sanığın suçu işlemediğine ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına dair temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Lehe bozma kararı sonrası yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

3. Lehe bozma kararı sonrası yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/629 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin çıkarılması ve yerine "bozma kararı öncesinde ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıklardan birlikte sebebiyet verdiklerinin payları oranında, ... başına sebebiyet verdiklerinin ayrı ayrı tahsiline, bozma sonrası yargılama giderlerinin ise bozma kararının lehe olması sebebiyle Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24664, Karar No: 2010/6948, Tarih: 25.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24664 E.  ,  2010/6948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan Ankara 8.İdare Mahkemesinin 17.06.2008 tarih ve 2007/522 esas - 2008/974 karar sayılı ilamı, 11.053.282,60.TL.nin, Ankara 3.İdare Mahkemesinde davanın açıldığı 21.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile 60.953,12.TL vekalet ücreti ve 596.924,52.TL yargılama giderini içermektedir. Hükmedilen bu alacak kalemlerinden asıl alacağa kararda belirtilen tarihten, diğer alacak kalemlerine ise karar tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanundaki yasal faiz oranlarının uygulanması gerekmektedir.

5277 Sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu'nun 37.maddesinin (e) fıkrası, 28.05.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 28.02.2008 tarih ve 2008/11-64 sayılı kararıyla iptal edildiğinden, somut olayda, uyuşmazlık konusu olan 01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde, 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre hesaplama yapılması gerekir. Buna rağmen bilirkişinin, anılan dönemler için Bütçe Kanunu'ndaki orana göre hesaplama yapması ve mahkemece de bu rapora uyulup hüküm tesisi isabetsizdir. Ayrıca bilirkişi raporunda, 21.04.2004-30.06.2004 tarihleri arasında %43, 01.07.2004-31.12.2004 tarihleri arasında ise %38 faiz oranlarının uygulanması gerekirken, anılan dönemin tamamı için %38 faiz oranının esas alınması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19401, Karar No: 2015/8911, Tarih: 27.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19401 E.  ,  2015/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/140866

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2011/314 (E) ve 2013/47 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk M.. G.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık S.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk M.. G.. ve sanık S.. K.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların yakınanlara ait eşyaları çaldıktan sonra polis tarafından suça konu eşyalarla birlikte yakalandıklarında, temyize gelmeyen sanık S.. A..'ın eşyaları çaldıkları araçları göstererek soruşturma aşamasında çalınan eşyaların yakınanlara iadesini sağladığı anlaşılmakla sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23245, Karar No: 2011/727, Tarih: 24.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/23245 E.  ,  2011/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

MİRASÇILARI

DAVA TÜRÜ :Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davacı Mirasçıları

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 12.10.2010 gün ve 16755-16678 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 38.20 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 24.01.2011 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, boşanma hükmü kesinleşmeden 22.2.2010 tarihinde ölmüştür. İlk hüküm bu nedenle 25.3.2010 tarihinde bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak, Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesi gereğince ölen davacının mirasçıları tarafından takip edilen davada; “davalının kusurlu olduğunun tespitine” karar verilmiş, bu ikinci karar, davalının temyizi üzerine Yargıtay'ca “davalının kusurunun bulunmadığı belirtilerek , bu yönde karar verilmesi gerektiğinden” bahisle 12.10.2010 tarihinde yine bozulmuştur. Bu bozma kararına karşı ölen davacının mirasçıları karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

Boşanma davası devam ederken ölen davacının mirasçılarına , davalının kusurunun tespiti için davaya devam etme hakkı tanıyan Türk Medeni Kanununun 181. maddesinin (2.) fıkrasındaki “davacının” ve “davalının” sözcükleri Anayasa Mahkemesi'nin 21.1.2010 tarihli 2008/102 esas 2010/14 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş, iptal kararı 22.10.2010 tarihli 27737 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmıştır. Yüksek Mahkeme , iptal kararında “iptal nedeniyle hukuksal boşluk doğacağını" kabul etmiş ve meydana gelecek hukuki boşluğu kamu yararını ihlal edici nitelikte görerek yeni yasal düzenleme yapılması amacıyla , iptal hükmünün , kararın Resmi Gazete'de yayınlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe gireceğine karar vermiştir.

İptal kararının yürürlüğe girişinin ertelendiği durumlarda , Yasama Organının erteleme süresi içinde yeni yasal düzenleme yaparak iptal kararının ortaya çıkardığı hukuki boşluğu doldurması Anayasa gereğidir. (Anayasa m. 153/4) Ne var ki, erteleme süresi içinde Yasama Organınca yeni bir düzenleme yapılıp yapılmayacağı , yapılması halinde de, iptale doğan hukuki boşluğun ne şekilde doldurulacağı bu aşamada bilinmemektedir. İptalle doğan hukuksal boşluk erteleme süresi içinde doldurulmadığı takdirde kararın yürürlüğe girdiği andan itibaren ölenin mirasçılarına tanınan davayı takip hakkının yasal dayanağı kalmamış olacaktır. Bu süre içinde Yasama Organının tasarrufta bulunması halinde ise uyuşmazlık , getirilecek olan ancak bu aşamada bilinmeyen yeni düzenlemeye göre çözülecektir. O nedenle, erteleme süresinin eldeki davada “bekletici sorun” yapılması gerekir. Bu bakımdan davacıların karar düzeltme isteğinin bu sebeple kabulüne , Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğünün ertelenmesi karşısında bu durumun bekletici sorun yapılmak üzere kararın bozulmasına karar verilmelidir.