muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6621, Karar No: 2018/7440, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6621 E.  ,  2018/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan (ikişer kez) mahkumiyetine dair Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2017 gün ve 2017/166 Esas, 2017/210 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen altıncı celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından Bölge Adliye Mahkemesince atılı suçlardan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine hazırlanan 28.06.2018 günlü tebliğnamede nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme ilişkin görüş bildirilmesine karşılık kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karara yönelik temyizle ilgili herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10510, Karar No: 2021/2890, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10510 E.  ,  2021/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dairemiz denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamında 120 ada 63 parsel sayılı taşınmazın m2’sine aynı değerlendirme tarihi itibari ile 56,00 TL değer biçildiği ve tespit edilen bedelinin Dairemizin 2018/182 E.-2020/9652 K. sayılı dosyası ile zemin bedelinin kesinleştiği nazara alındığında, dava konusu taşınmaza 35,57 TL/m2 birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu nedenle dosyanın bilirkişilere tevdi edilerek yukarıda belirtilen miktardan ayrılma nedeni hususunda ek rapor alınması gerekirken yetersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/6085, Karar No: 2025/8022, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/6085 E.  ,  2025/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2037 E., 2024/3461 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/269 E., 2023/84 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu ağır büyüme geriliği (Akondroplazi) hastalığına yönelik SUT kapsamında karşılanan ilaç/ilaçların olup olmadığının sorularak, Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21661, Karar No: 2006/25132, Tarih: 28.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21661 E.  ,  2006/25132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sandıklı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/217, Karar No: 2012/7392, Tarih: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/217 E.  ,  2012/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikiri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2010 tarih ve 2008/226-2010/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE tarafından tanınmışlık statüsü verilen "DOĞADAN" ibareli markaların sahibi olduğunu, müvekkiline ait 05, 30 ve 32 sınıf mal ve hizmetlerde tescilli 2001/09031 sayılı "doğadanlife" markasının da bu tanınmışlıktan yararlandığını, davalının DOĞALIM LİFE ibaresinin 05 sınıf mal ve hizmetlerde tescili için yaptığı başvuruya davacı tarafından tanınmışlık ve benzerlik sebeplerine dayalı olarak itiraz edildiğini, ancak markalar arasında iltibasa yol açacak kadar benzerlik bulunmadığı gerekçesi ile itirazın TPE YİDK'nun 2008-M-3126 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru ile müvekkiline ait "doğadanlife" markasının ayırtedilemeyecek kadar benzediği gibi, 05 sınıf mal ve hizmetler yönünden kapsamları aynı olduğundan iltibas tehlikesi de bulunduğunu, başvuru markası kapsamındaki farklı emtialar yönünden ise markanın aynının ya da benzerinin kullanılmasının tüketicinin zihninde karışıklık yaratacağını ve davalıya haksız kazanç sağlayacağını ileri sürerek, TPE YİDK’in 2008-M-3126 sayılı kararının iptalini, marka tescil edilmişse hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, diğer davalının başvurudan daha önce tescil ettirdiği ve başvuru markası ile aynı mal ve hizmetleri kapsayan 2005 22440 sayılı “DOĞALIM” ibareli markasının bulunduğunu, bu durumda dava konusu başvurunun da kabulünün gerektiğini,daha önceki “DOĞALIM” ibareli markanın başvurusuna itiraz etmeyen davacının aynı davalıya ait DOĞALIM LİFE ibaresinin tescil başvurusuna itiraz etmesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını, öte yandan markalardaki “doğa” ibaresinin tescili talep edilen 5. sınıf mallardan, özellikle “ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi amaçlı diyet maddeleri, bebek mamaları, tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel ilaçlar” gibi ürünlerin doğal ürünler olduğuna işaret eden, ürünlerin niteliğini vurgulayan bir ibare olduğunu, davacı ve davalı markalarının “doğa” ibaresine aldıkları eklerle özgün bir nitelik kazandıkları ve ayırt ediciliklerinin pekiştirildiğini, bu nedenle markalar arasında iltibas tehlikesi doğmadığını, itiraza dayanak markaların tanınmışlık düzeyinin de bu durumu değiştirmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının tanınmış olduğunu iddia ettiği “Doğadan” markaları ile davalıya ait “DOĞALIM LİFE” markası arasında hükümsüzlük nedeni oluşturabilecek bir benzerliğin bulunmadığı, ancak davacıya ait “doğadanlife” markası ile başvuru markasının görsel ve fonatik açıdan 556 s. KHK’nın 8/I,b maddesi anlamında benzer oldukları, 5.sınıfta yer alan “Tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler; bitki karışımları ve konsantreleri; şifalı bitki çayları, zayıflatıcı çaylar, ginseng çayı” emtiları yönünden de aralarında benzerlik bulunduğu, bununla birlikte davalının marka başvurusunun müddet olduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK nın 26/05/2008 tarih 2008-M-3116 sayılı karırının 5 sınıftaki tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler bitki karışımları ve konsantireleri şifalı bitki çayları zayıflatıcı çaylar, ginksenk çayı yönünden iptaline,YİDK kararının iptali ile ilgili fazlaya dair talebin reddine, başvuru müddet olduğundan hükümsüzlük talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6047, Karar No: 2015/11285, Tarih: 17.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6047 E.  ,  2015/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın mahkemede bildirdiği ... ikamet adresi yerine başka adreslere tebligat yapıldığı, bu nedenle tebligatların geçersiz olduğunun ve 17.10.2011 tarihindeki temyizinin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında; mahkemece verilen 25.10.2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair kararın 03.11.2011 tarihinde tebliğinden sonra süresi içerisinde 10.11.2011 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle 25.10.2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair karar kaldırılarak, yapılan incelemede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın başka suçtan farklı yargı çevresindeki ... Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunduğu sırada gönderdiği 05.05.2010 ve 21.06.2010 ile dilekçelerinde asıl mahkemesindeki duruşmalara katılmak istediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, duruşmalara getirtilmeden davaya devam edilerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147, 191 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanıkların bıçakla aracın kapısını zorlayıp açtıkları ve oto teybini çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

3-Dosya içinde bulunan ekspertiz raporuna göre sözkonusu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığının belirtildiği, sanık ...'ın üzerinde bulunan bıçağı araç kapısını açmakta kullandığı, sanığın kollukta bıçağı gezerken bulduğunu, savcılıkta da bıçağın kendisine ait olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair deliller karar yerinde gösterilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7472, Karar No: 2021/6197, Tarih: 29.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7472 E.  ,  2021/6197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, maluliyet tespiti ve ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11198, Karar No: 2020/3740, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11198 E.  ,  2020/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3-2, 62,50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halindeyken tek taraflı trafik kazası meydana getirdiği ve alkolmetre ile yapılan ölçümde 1,60 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının “a” bendinin hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17329, Karar No: 2014/19172, Tarih: 30.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17329 E.  ,  2014/19172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, idari para cezasına ilişkin ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, yazılı biçimde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar ... ve ...’un ortak avukatı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre temyiz eden taraf avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı kapsamında, idari para cezasından dolayı Derneğin üst düzey yöneticilerinin sorumlu olmayacağı gerekçe gösterilerek ödeme emirlerinin iptaline, keza, davaya konu ödeme emirlerinin tümünün davacılardan ...’a, bir kısmının ise ... ‘a tebliğ edilmemesi nedeniyle davacı ... hakkındaki davanın tamamen, davacı ... hakkındaki davanın ise kısmen reddine hükmedilmesinde ve yargılama giderlerinin paylaştırılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 1136 Sayılı Avukatlık Yasasının 168. maddesine 16.06.2009 tarih 5904 Sayılı Kanunun 35. maddesi ile eklenen cümlenin “...Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir...” hükmünü içermesi karşısında, anılan madde hükmü gözetilerek tarafların leh ve aleyhine vekâlet ücreti hükmedilmemiş olması yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (7) No’lu bendinden sonra gelmek üzere “8-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.320 TL vekalet ücretinin davacılar ... ve ...’tan alınıp davalı Kuruma verilmesine, 1.320 TL vekalet ücretinin ise davalı Kurumdan alınıp hükmü temyiz eden davacı ...’a verilmesine” hükmünün hüküm fıkrasına (8) No’lu bent olarak eklenmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.