muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5905, Karar No: 2013/25029, Tarih: 25.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5905 E.  ,  2013/25029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, eylemin 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5599, Karar No: 2025/7961, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5599 E.  ,  2025/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2703 E., 2025/38 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/208 E., 2024/300 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45780, Karar No: 2019/2328, Tarih: 18.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45780 E.  ,  2019/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda elinde bıçak olmadığına ilişkin savunmaları, bıçağın ele geçirilememiş olması, tanık Zakire'nin kovuşturma evresinde sanığın elinde bıçak olmadığını beyan etmesi, diğer tanık Münevver ile mağdurların ise sanığın elinde bıçak gördüklerine yönelik çelişkili anlatımları karşısında, sanık, mağdurlar ve tanıkların anlatımları ile birlikte bu hususlarda dikkate alınarak yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanığın, eşinin anne ve babası olan mağdurların evine, eşini ve çocuğunu almak için gittiğinde aralarında tartışma çıktığını ve kendisine hakaret edildiğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... Turgut'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1129, Karar No: 2016/6037, Tarih: 08.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1129 E.  ,  2016/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...'ın katılan şirkette çalıştığı ve ... Gemi Acenteliği Dış Ticaret Şirketi tarafından hesabına yatırılan 5.625 doları katılan şirkete vermesi gerekirken iade etmediği, temyiz dışı sanığın ifadesinde, katılan şirketin ortağı olan sanığın talimatıyla şirket borçlarını ödedikten sonra kalan parayı sanık ...'a verdiğini beyan ettiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık ...'ın ifadesinde, ...'ın hesabına gelen parayla şirket borçlarının ödenmesi talimatı verdiğini ve temyiz dışı ...'nin ise kalan parayı kendisine iade ettiğini bildirmesine rağmen, sanığın suç tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nden anlaşıldığı haliyle katılan şirketin ortağı ve münferit imza ile şirketi temsile yetkili müdürü olduğu, bu haliyle sanığın kendisinin hisse sahibi olduğu şirkete yönelik hizmet ilişkisinin bulunmadığı, aksine suç tarihinde şirket hisselerinin bir kısmının kendisine ait olduğu ve yetkili müdür sıfatıyla harcama yetkisine sahip olduğu anlaşılmakla, sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, kararın CMUK'nın 325. maddesi gereğince temyiz talebinde bulunmayan sanık ...'a sirayetine, 08/06/2016 tarihinde oyçokluğu karar verildi.

Karşı oy;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, kararın CMUK'nın 325. maddesi gereğince temyiz talebinde bulunmayan sanık ...'a sirayetine, 08/06/2016 tarihinde oyçokluğu karar verildi.

Karşı oy;

Olay tarihlerinde katılan ... LTD şirketi sorumlusu ve müdürü olan sanık ...'ın katılan şirket tarafından yakıt sağlandığı belirtilen ... Gemi Acenteliği Dış Tic. Nakliyat Şirketinden katılan şirkette çalışan diğer sanık ...'ın ... Bankası İçerenköyde şubesindeki hesabına 27/10/2005 tarihinde havale edilen 5.625 USD'nin bilirkişi raporuna göre katılan şirket hesaplarına intikal ettirmediğinin belirlendiği ve şirket adına harcanmadığı ve harcandığına dair bir belge bulunmadığı, bu suretle şirket müdürü olan ve diğer şirket hissedarlarına karşı Türk Ticaret Kanununa göre vekaleten sorumlu bulunan sanık ... ile şirket çalışanı temyiz dışı sanık ...'ın birlikte hareket ederek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullandıkları anlaşıldığından, sanık ...'ın TCK'nun 155/2, 62 maddeleri gereğince cezalandırması gerektiğinden kararın onanmasını düşündüğümüzden karara muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2019/6106, Karar No: 2019/16380, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6106 E.  ,  2019/16380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7415, Karar No: 2010/6231, Tarih: 16.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7415 E.  ,  2010/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28384, Karar No: 2011/9047, Tarih: 10.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28384 E.  ,  2011/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra dairesince yapılan ihalede ihale konusu aracın satın aldığını belirterek; KDV'nin %18 yerine %1 alınması talebinin reddine ilişkin icra dairesi kararının iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17. maddesinin 1. fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

- İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

- İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV'nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV'nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemesidir.

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 10/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3701, Karar No: 2018/8058, Tarih: 19.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/3701 E.  ,  2018/8058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma, mala zarar verme ve tehdit suçlarından şüpheli ..., nitelikli yağma, resmi belgede sahtecilik, mala zarar verme ve tehdit suçlarından şüpheli... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2018 tarihli ve 2018/9433 soruşturma, 2018/1242 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2018 tarihli ve 2018/23981 soruşturma, 2018/5464 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki uyuşmazlığının İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesince çözülmesi gerektiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair BAKIRKÖY 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2018 gün, 2018/466 Değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.11.2018 gün ve 2018/94660652-105-34-10146 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2018 gün ve KYB/2018/91412 sayılı ihbar yazısı ile soruşturma dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği ancak, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkili birimin belirlenmesi amacıyla Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesince yetkili savcılığın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması”, Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbar yazısı ve dosya incelendiğinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması”, Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbar yazısı ve dosya incelendiğinde;

Şüpheli ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı 14/06/2017 tarihinde suç yerinin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yetki sınırları içerisinde kaldığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiş; anılan yetkisizlik kararını müteakip İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı müşteki şüpheli ..., şüpheliler ... ve ... hakkında nitelikli yağma, resmi belgede sahtecilik, mala zarar verme ve tehdit suçlarından suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2018 tarihli ve 2018/9433 soruşturma, 2018/1242 sayılı yetkisizlik kararı vermiştir. Anılan yetkisizlik kararı üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, 21.02.2018 tarihinde 2018/23981 soruşturma, 2018/5464 sayılı karar ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizliğine, dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine; yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının tespiti için Bakırköy Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar vermiş; Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesi ise 11.4.2018 tarih, 2018/466 Değişik iş sayılı kararında yetki uyuşmazlığının İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesinin çözmesi gerektiğinden karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine kararı vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ancak, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkili birimin belirlenmesi amacıyla Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesince yetkili savcılığın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Usul ve yasaya aykırı olup Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemi bu sebeple yerinde görüldüğünden kabulü ile Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.4.2018 gün, 2018/466 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, sonraki işlemlerin yerinde tamamlanmasına, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8118, Karar No: 2012/13211, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8118 E.  ,  2012/13211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İnegöl Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 11/11/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı İnegöl Orman İşletme Müdürlüğü vekili, orman muhafaza memuru olan davalıların korumakla yükümlü oldukları orman sahası içinden kaçak kesimler yapılması nedeni ile idarenin zarara uğradığını, davalıların Orman Kanunu ve Orman Muhafaza Memurları Görev Yönetmeliği uyarınca korumakla yükümlü oldukları ormanı koruyamamaları nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, korumakla yükümlü oldukları orman alanı içinde en az iki muhafaza memuru bulundurulması gerekirken tek başlarına çalıştırıldıklarını, ayrıca üretim işinde çalışıp, karavan nöbeti de tuttuklarını savunmuşlar, kaçakçıların organize suç örgütü biçiminde çalışmaları, Mezit Orman İşletme Şefinin şoförünün kurşunlanarak öldürülmesi, İnegöl Orman İşletme Müdürü’nün makamında kurşunlanması nedeni ile ... güvenlikleri bulunmadığını, defalarca tayin istedikleri halde olumlu yanıt alamadıklarını, ormanı asıl olarak devletin korumakla yükümlü olduğunu, kendilerine izafe edilecek bir kusur bulunmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalı ... muhafaza memurlarının ormandan kaçak kesim yapılmasında 6/8 oranda kusurları olduğu kabul olunarak istemin kusur oranına isabet eden bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

B.Y. nın 44/1. maddesi “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir” hükmünü düzenlemiştir.