muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2920, Karar No: 2019/6094, Tarih: 18.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2920 E.  ,  2019/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/08/2009 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ...'nun temyiz talebinin incelenmesi yönünden TC Anayasa Mahkemesi'nin 21/03/2019 tarihli 2016/2595 başvuru numaralı kararının takdir ve ifası için dosyanın Dairemize gönderilmesine dair verilen 14/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından Anayasa Mahkemesi kararının uygulanması talebine yönelik olarak süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, 04/06/2015 tarihli kararla davalılardan ... yönünden hüküm kesinleşmiş olduğundan hüküm kurulmasına yer olmadığına; diğer davalılar hakkında istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hükmün davalılardan ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28/02/2017 gün, 2016/11533 esas ve 2017/1190 karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına, davalılardan ...'nun temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ve anılan davalının bireysel başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 21/03/2019 tarih 2016/2595 başvuru numaralı kararı ile adı geçen davalının adil yargılanma kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği gerekçesi ile temyiz incelemesinin esastan yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili; davalıların ... Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin müdür yardımcıları ve başhekimi olduklarını, belirtilen hastanenin 2004 yılı gece vardiyası personeli taşıma ihalesinin 29/12/2003 günü yapıldığını, ihalede yaklaşık maliyetin hastanenin müdür yardımcıları olan davalılar tarafından belirlendiğini, yapılan hesaplamanın Kamu İhale Kurumunun 09/07/2007 günü verilen kararı ile mevzuata aykırı olduğunun tespit edildiğini, Bakanlık müfettişlerince yapılan incelemede davalılarca yaklaşık maliyetin mevzuata göre belirlenmesi halinde olması gereken fiyat ile davalılarca yüksek olarak belirlenmesinden dolayı ihalenin yapıldığı fiyat arasındaki farkın idare zararı olarak hesaplandığını beyan ederek uğranılan zararın müdür yardımcısı olan davalılar ile birlikte ihalenin onay makamı olan başhekime ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair 19/02/2013 tarih, 2009/308 esas ve 2013/64 sayılı ilk kararın davalılardan ... ve ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 23/09/2014 gün ve 2013/15515 esas, 2014/12100 karar sayılı ilamı ile ilk derece

Mahkemece, davanın kabulüne dair 19/02/2013 tarih, 2009/308 esas ve 2013/64 sayılı ilk kararın davalılardan ... ve ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 23/09/2014 gün ve 2013/15515 esas, 2014/12100 karar sayılı ilamı ile ilk derece

mahkemesi kararının onanmasına karar verildiği, anılan davalıların karar düzeltme talepleri üzerine Dairemizin 12/03/2015 gün ve 2015/1902 esas, 2015/3016 sayılı kararı ile davalılar yararına BK 43 ve 44 maddeleri gereğince hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma sonrası mahkemece 04/06/2015 tarih 2015/202 esas, 2015/299 sayılı karar ile davalılardan ... hakkında verilen 19/02/2013 tarihli kararın kesinleştiği gerekçesi ile hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verildiği; bu karara yönelik anılan davalı ile davacının temyizi üzerine Dairemizin 28/02/2017 gün, 2016/11533 esas ve 2017/1190 karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına, davalılardan ... yönünden hüküm kesinleşmiş olduğundan, temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği ve anılan davalının bireysel başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 21/03/2019 tarih 2016/2595 başvuru numaralı kararı ile " Mahkemenin yargısal süreçte ilanen tebligat kararından önce başvurucunun tebligata yarar açık adresleri dosyada mevcut olduğu hâlde bu adreslere tebligat çıkarılmadığı, bu konuda yapılması gerekli hatta zorunlu olan araştırmayı yapmadığı, yapılan uygulamanın başvurucunun mahkemeye ulaşma imkânını ortadan kaldırdığı, bu suretle mahkemeye erişim hakkına yapılan müdahalenin orantısız olduğu; Daire tarafından, temyiz talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği, mahkemeye erişim hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunduğu; bu kapsamda Daire tarafından temyiz isteminin reddi yolundaki kararını kaldırılarak temyiz isteminin usule ilişkin diğer meselelerde de bir eksiklik söz konusu değilse esastan incelenmesi gerektiği " şeklinde ki gerekçe ile davalılardan ... yönünden esastan temyiz incelemesi yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda; Anayasa Mahkemesi'nin 21/03/2019 tarih 2016/2595 başvuru numaralı kararı uyarınca, davalılardan ... yönünden gerek dava dilekçesi tebliği, gerekse yargılama sırasında anılan davalı adına yapılan diğer tebligatların usulüne uygun olmadığının ve davalının hukuki dinlenilme, savunma hakkının ihlal edildiğinin anlaşılmasına göre, Dairemizin 28/02/2017 gün, 2016/11533 esas ve 2017/1190 sayılı kararının anılan davalı yönünden kaldırılmasına ve adı geçen davalı adına usulüne uygun tebligat yapılıp taraf teşkili sağlanarak yargılamanın sonuçlandırılması için yerel mahkemece verilen 19/02/2013 tarih, 2009/308 esas ve 2013/64 ile 04/06/2015 tarih 2015/202 esas, 2015/299 sayılı kararlarının ayrı ayrı bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Anayasa Mahkemesi'nin 21/03/2019 tarih 2016/2595 başvuru numaralı kararı uyarınca Dairemizin 28/02/2017 gün, 2016/11533 esas ve 2017/1190 sayılı kararının anılan davalı yönünden KALDIRILMASINA, yerel mahkemece verilen 19/02/2013 tarih, 2009/308 esas ve 2013/64 ile 04/06/2015 tarih 2015/202 esas, 2015/299 sayılı kararlarının ayrı ayrı BOZULMASINA 18/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3932, Karar No: 2025/2913, Tarih: 21.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3932 E.  ,  2025/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1172 E., 2024/1388 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/176 E., 2024/52 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin duruşma isteminin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin satışını yaptığı et ve et ürünlerinin buzdolabı içersinde muhafaza edilmesi gerektiğini, davalılarca hiçbir yazılı bildirim yapılmadan ... Dükkanları olarak bilinen 104 adet dükkanda 11.03.2022 tarihinde yapılan kesinti sırasında müvekkilinin işyerinin de elektriklerinin kesildiğini, müvekkilinin bu nedenle mağdur olduğunu, davalıların abonelik sözleşmesi gereği müşterisi olan müvekkiline kesintisiz olarak elektrik temin etmekle yükümlü olduklarını ileri sürerek; davalıların müvekkilinin iş yerindeki elektrik abonelik sözleşmesine müdahalesinin men'i ile abonelik sözleşmesi gereğince müvekkili aboneye kesintisiz elektrik kullandırmalarının sağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu olan enerji kesme işlemi ile ilgili olarak Bergama Belediye Başkanlığı Emlak ve İstimlak Müdürlüğünün diğer davalı ... 'a yönelik 07.03.2022 tarihli yazısında dava konusu adresteki 101 adet yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğünce 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun (6306 sayılı Kanun) gereğince riskli yapı olarak tespit edildiğinin bildirilmesi üzerine, 11.03.2022 tarihinde davacının iş yerinin elektrik kesme işleminin diğer davalı görevli dağıtım şirketi tarafından gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının belirttiği abonelik sözleşmesinin diğer davalı ... ile akdedildiğini, Bergama Belediye Başkanlığının 07.03.2022 tarihli yazısına istinaden 101 adet yapının riskli yapı olduğu yönünde tespit yapıldığının bildirilmesi ve 11.03.2022 tarihinde enerjinin kesilmesi talebi üzerine, 11.03.2022 tarihinde davacının iş yerinin enerjisinin kesildiğini, davacının dava dışı Belediyenin işlemine ilişin idari yargıda iptal davası açması gerekirken müvekkili şirkete husumet yöneltmesinde hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece ihtiyati tedbir talep dilekçesi ve talep dayanağı belgeler nazara alınarak teminat karşılığı ihtiyati tedbir talebinin kabulü ile elektriği kesmeye yönelik işlemlerin fiilen yıkım tarihine kadar tedbiren durdurulmasına, kesilmesi halinde yine fiilen yıkım tarihine kadar bağlanmasına yönelik tedbir kararı verildiği, dosyaya sunulan 07.03.2022 tarihli müzekkere içeriğinde; Belediye tarafından ... şirketine yıkım çalışmalarına 11.03.2022 tarihi itibariyle başlanacağının, 6306 sayılı Kanun'un Uygulama Yönetmeliği'nin 8/ç maddesi hükümlerine göre, davacının da aboneliğini kapsayan adreslerdeki abonelik işlemlerinin sonlandırılması ve enerjilerinin 11.03.2022 Cuma günü kesilmesinin (direkten ayrılması) istenildiği, bu nedenle ihtiyati tedbirin kaldırıldığı ve söz konusu dükkanların dava devam ederken yıkıldığı, söz konusu aboneliğin bulunduğu dükkanın ve abonelik sözleşmesinin ortadan kalktığı ve davanın konusuz kaldığı, elektrik enerjisi aboneliğinin kesilmesine yönelik işlem temelinin 6306 sayılı Kanun olduğu, idari işleme dayalı olarak yapılan elektrik enerjisinin kesilmesi/abonelik sözleşmesinin sonlandırılması işleminin temelindeki yıkıma yönelik idari işlem mahiyetinde olduğu, söz konusu riskli yapıların yıkım işlemleri halinde idarece yapılacak bildirim üzerine elektrik enerjisinin kesilmesinin anılan Kanun hükmü gereği zorunlu olduğu ve bu nedenle elektrik şirketince enerji kesilmesi işleminin yapıldığı gerekçesiyle; konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu, özellikle konusuz kalması nedeniyle esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilen eldeki davada muarazanın çıktığı tarihte yürürlükte bulunan 6306 sayılı Kanun'un Uygulama Yönetmeliği'nin 8/2-(ç) maddesi kapsamında dava dışı Belediye tarafından riskli yapı olarak tespit edilen taşınmazın enerjisinin kesilmesinin istenmesi üzerine davalı ... şirketince yasal zorunluluk kapsamında enerjinin kesilmesine ilişkin tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, davacı tarafından haksız açılan davada davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; gerek tedbir kararının verildiği 11.03.2022 tarihinde, gerekse tedbirin kaldırıldığı 16.03.2022 tarihinde ortada kesinleşmiş bir tahliye ve yıkım kararı bulunmadığını, müvekkilinin iş yerinin bulunduğu ve Stad Dükkanları olarak bilinen 105 adet dükkanda ticari faaliyetin devam ettiğini, dava konusu iş yerinin "metruk" bir yer haline gelmediğini, gerek riskli yapı kararı, gerek Millet Bahçesi, gerekse de yıkım ihalesine karşı açılan derdest davalar ve yürütmeyi durdurma kararları bulunduğunu, dava dışı belediyenin 2028 yılına kadar devam edecek kira sözleşmeleri sebebiyle kiracılarını dükkandan zorla tahliye etmek için davalı ... şirketine yazı gönderip iş yerlerinin elektriğini kestirdiğini, sözleşmenin tarafı olmayan bir kişinin talebi ile elektriğin kesilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dava tarihi olan 14.03.2022 tarihi itibariyle 11.03.2022 tarihinde verilen tedbir kararının derdest bulunduğunu, dava açıldığı tarihte müvekkilinin bu davayı açmakta haklı olduğunu, Derece Mahkemelerinin kabul ve değerlendirmelerinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, abonelik sözleşmesine aykırı olarak elektrik enerjisinin kesilmesi iddiasına dayalı muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

6306 sayılı Kanun'un Uygulama Yönetmeliği'nin "Riskli Yapıların Yıktırılması" başlıklı 8. maddesi şu şekildedir;

"(1) Riskli yapı tespitine karşı yapılan itirazın reddedilmesi veya riskli yapı tespitine itiraz edilmemesi suretiyle, riskli yapı tespitinin kesinleşmesi halinde Müdürlük, gerekli tebligatların yapılmasını ve riskli yapının yıktırılmasını İdareden ister.

(2) İdarece;

a) Altmış günden az olmamak üzere süre verilerek riskli yapıların tahliyesi ve yıktırılması yapı maliklerinden istenir. Maliklere yapılacak tebligatta, riskli yapıyı kiracı veya sınırlı ayni hak sahibi kullananlara tahliye için ... tarafından bildirim yapılması gerektiği belirtilir. ... tarafından kiracı veya sınırlı ayni hak sahibine tahliye için bildirim yapılmadığının tespit edilmesi halinde bildirim idarece yapılır.(...)

c) (a) ve (c) bentlerinde belirtilen şekilde verilen süreler içinde riskli yapıların maliklerce durumunda hak sahiplerinin de görüşü alınarak riskli yapılara elektrik, su ve doğal gaz verilmemesi ve verilen hizmetlerin durdurulması ilgili kurum ve kuruluşlardan istenir. İdarenin talebi üzerine ilgili kurum ve kuruluşların riskli yapılara verilen elektrik, su, doğal gaz gibi hizmetlerini durdurması zorunludur." düzenlemesi mevcuttur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı kanun) 333/1 maddesinde; davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı kanun) 333/1 maddesinde; davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca; "Davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır."

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesine göre ise; "Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur." düzenlemesi mevcuttur.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; konusuz kalması nedeniyle esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilen eldeki davada, muarazanın çıktığı tarihte yürürlükte bulunan 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin 8/2-(ç) maddesi kapsamında dava dışı belediye tarafından riskli yapı olarak tespit edilen taşınmazın enerjisinin kesilmesinin istenmesi üzerine, davalı ... şirketince yasal zorunluluk kapsamında enerjinin kesilmesine ilişkin tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, bu itibarla davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3779, Karar No: 2018/32, Tarih: 09.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/3779 E.  ,  2018/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15850, Karar No: 2012/11396, Tarih: 22.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/15850 E.  ,  2012/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı, Amasra 2 No'lu Sağlık Ocağı'nca düzenlenen 30/01/2007 tarihli doktor raporunda ”... kulak sayvanı arka yüzünce 1 cm²'lik deri altı kesisi” tespit edilmesine göre söz konusu raporu düzenleyen hekimin tanık sıfatıyla beyanı alınmadan ve mağdura ait raporlar ile gerekli evrakın gönderilmesi suretiyle yaralanmanın meydana geliş şekline dair Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 22/03/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6623, Karar No: 2018/1659, Tarih: 14.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6623 E.  ,  2018/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nun “Malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde, “Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” denilmektedir.

Maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve "vazgeçilebilir" sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “Madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denilmektedir.

Dolayısıyla maddenin içeriğinden kolayca anlaşıldığı gibi, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, o durumun sanığın lehine TCK’nın 145. maddesinin mutlaka uygulanmasını gerektirmez.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi 765 sayılı TCK’nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nın 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2007 tarih, 210 Esas ve 234 Karar; 15.12.2009 tarih 242 Esas ve 291 Karar; 30.03.2010 tarih, 17 Esas ve 65 Karar sayılı kararları ile yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uyarınca “malın değerin azlığı hükmü” ihlâl edilen hukukî değerden failin kastından, amacından, fiilinden ve fiil karşılığında umduğu neticeden, mağdurun zararından ve suçun işleniş şekli ile özelliklerinden bağımsız olarak, peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Dosya kapsamından, geceleyin mağdurun büfe işyerine camı kırmak sureti ile girip yazarkasa çalan suça sürüklenen çocuğun, bilahare zarar vererek açtığı kasa içerisinden çıkan 30,00 TL nin değerinin az olması gerekçe gösterilerek ve kapalı kasanın çalınması göz ardı edilerek, incelemeye konu suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

2-Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi uyarınca sosyal çalışma görevlisi görevlendirmelerinde incelemeyi yapanlara mahkeme veya çocuk hâkimi tarafından bilirkişilik esasları çerçevesinde tayin edilecek ücretin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın suçüstü ödeneğinden ödenmesi gerekirken yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ,o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.