muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12900, Karar No: 2018/7083, Tarih: 12.07.2018

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı ...'nun, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan 23.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak ve TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak seçenekli hesap yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplama seçeneğinin benimsendiği görülmektedir. Yargıtay ...'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporundaki TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan seçenek, hükme esas almaya elverişli bir seçenek değildir.

Bu durumda mahkemece; 23.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporundaki davacı ...'nun, muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre davacının talep edebileceği tazminat miktarının hesaplandığı seçenekle belirlenen toplam 10.285,03 TL esas alınarak karar verilmesi gerekirken,yanlış değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 12/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16886, Karar No: 2011/2936, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16886 E.  ,  2011/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10473, Karar No: 2016/3143, Tarih: 29.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/10473 E.  ,  2016/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın ve de temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6794, Karar No: 2007/7530, Tarih: 20.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6794 E.  ,  2007/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın niteliğine ve kararın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 20.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9096, Karar No: 2020/5738, Tarih: 26.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/9096 E.  ,  2020/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; ... 14. İcra Müdürlüğünün 2017/30869 Esas sayılı takip dosyasıyla başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde ödeme emrine itirazını sehven ... Anadolu 14.İcra Müdürlüğüne yaptığını beyan ederek süresinde ödeme emrine itiraz ettiği için dosyada konulan hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği mahkemece; şikayetin kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 04.04.2019 tarih ve 2018/1836 E- 2019/680 K sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde İİK'nun 62. maddesi hükmüne göre; borçlunun itirazını ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük süre içerisinde icra dairesine bildirmesi halinde İİK'nun 66. maddesi uyarınca icra müdürü takibi durdurur.

İİK'nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince ise; "İcra ve iflas daireleri, yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları, ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.''

Buna göre; ödeme emrine itiraz dilekçesinin, icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp, bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK. 13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.-2009/182 K.). İcra müdürlüğünce, itiraz dilekçesi tarihinin, önceki bir tarih olarak bildirilmesine itibar edilemez.

Somut olayda, ödeme emri tebliğinden itibaren yedi günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.10.2017 tarihinde UYAP sistemine kaydedildiğinden ve icra müdürlüğünce itiraz dilekçesi ayrıca tutanağa bağlanmadığından itirazın yasal süre içinde yapılmadığı anlaşılmakla, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda, ödeme emri tebliğinden itibaren yedi günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.10.2017 tarihinde UYAP sistemine kaydedildiğinden ve icra müdürlüğünce itiraz dilekçesi ayrıca tutanağa bağlanmadığından itirazın yasal süre içinde yapılmadığı anlaşılmakla, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 04.04.2019 tarih ve 2018/1836 E- 2019/680 K sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 17. İcra Hukuk Mahkemesi 16/03/2018tarih ve 2017/791 E.- 2018/256 K. Sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 26/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8578, Karar No: 2018/2027, Tarih: 15.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8578 E.  ,  2018/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2016 tarih ve 2013/416-2016/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... A.Ş Doğankent İşletme Müdürlüğüne bağlı olarak ... Hidroelektrik Santrali ... ...'de enerji üretimi yaptığı ve ürettiği enerjiyi satarak ticari faaliyette bulunduğunu, ... A.Ş'nin ... Şubelerine şubelerinin ticaret siciline kayıt ve tescil olunması gerektiğini bildirmelerine rağmen verilen cevabi yazıda ildeki işyerlerinin şube olduğu iddiası reddedilerek ilgili şirketin bugüne kadar tescil mükellefiyetini yerine getirmediğini belirterek davalı ... Anonim Şirketinin ... Şubesinin Türk Ticaret Kanun ve Ticaret Sicili Yönetmeliği gereği Ticaret Siciline kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının ilgili kuruluşlarından biri olup iktisadi devlet teşekkülü olduğunu, merkezde genel müdürlük taşrada ise işletme müdürlükleri şeklinde örgütlendiğini, bu müdürlüklerin merkezdeki başkanlıklara bağlı çalıştıklarını, işletme müdürlüklerinin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmadığını, şube statüsünü gerektirir özelliklere de sahip olmadığını, özel yetkilendirme hariç merkezi temsil yetkilerinin bulunmadığını, tüzel kişiliklerinin ve temsil yetkilerinin bulunmamasının doğal bir sonucu ve 4628 sayılı yasaya göre düzenlenen üretim lisansına göre de işletme müdürlüklerinin ve/veya işletme müdürlüklerine bağlı santrallerin kendi başına elektrik satışı yapma imkanının bulunmadığını, üretim lisansınında üretimin ... adına yapılacağının belirtildiğini, lisansın genel müdürlüğe verildiği ve münhasıran genel müdürlükçe yetkinin kullanıldığını, üretilen enerjinin satışının müvekkilin teşekkülün portföyü içindeki ... Genel Müdürlüğü Tüzel Kişiliği adı altından ve ikili anlaşmalar (...) çerçevesinde gerçekleştiğini, müvekkili teşekkülce imzalanan tek ... sözleşmesi müvekkili teşekkül ile aynı statüdeki ... Ticaret ve Taahhüt A.Ş (...) ile imzalanan sözleşme olduğunu, sözleşmeye göre satışa konu enerjinin santral bazında olmayıp üretim portföyü bazında olduğunun belirlendiğini, satılan enerji bedellerinin genel müdürlük h...bına yatırıldığını, işletme müdürlüklerine bağlı santrallerin satış geliri bulunmadığını, santrallerin ... ve mevzuata göre şube olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, ... adresinde faaliyet gösteren ... A.Ş'nin Doğankent İşletme Müdürlüğünün şubesi olduğu, ... Ticaret Sicil Memurluğunca tescil için yapılan davete rağmen tescilin yapılmadığı, ...'nin 42 maddesi gereğince merkezi Türkiye de bulunan ticari işletmelerin şubelerinin bulundukları yerin ticaret siciline tescil ve ilan olması gerekti, ... A.Ş'nin ...'da faaliyet gösteren ... Hidroelektrik Santrali işletmesinin şube olarak Ticaret Sicili Memurunca ticaret siciline kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin ... İlçesinde faaliyet gösteren işletmesinin şube vasfında olduğu iddiasına dayalı olarak re'sen tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanunu şube tanımına yer vermemiş olmakla birlikte, 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun 9. maddesinin ikinci fıkrasında uyarınca "bir merkeze bağlı olduğu halde, ister merkezin bulunduğu odanın, ister başka odanın çalışma alanı içinde olan müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi bulunan veya muhasebesi merkezde tutulduğu ve müstakil sermayesi bulunmadığı halde kendi başına sınai faaliyet ve ticari muamele yapan yerler ve satış mağazaları bu Kanun'un uygulanması bakımından şube sayılır" hükmüne yer verilmiştir.

Şubenin varlığından söz edilebilmesi için merkeze bağımlı olma, dış ilişkilerde bağımsızlık, yer ve yönetim ayrılığı şartlarının bulunması gerekmektedir. Şube için ayrı muhasebe bulunmalıdır ancak, ayrı olmak şartıyla h...plar merkezde de tutulabilir. Hacim önemli değildir, şube merkezden daha geniş hacimde olabilir. Tamir atolyesi, satış mağazası ve diğer bağımsız olarak müşteri ile temas etmeyen yerler şube sayılmaz. Şubenin yapacağı işlemin merkezin yaptıkları ile aynı olması ya da en azından onlara benzemesi ve şubeden bahsedebilmek için kendi başına ticari işlem yapması gerekmektedir. (Gönen Eriş, Ticari İşletme ve Şirketler, 1. Cilt, sayfa 941, Prof. Dr. ..., Ticari İşletme Hukuku, sayfa 38, Poroy/Yasaman sayfa 48)

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde, mahkemece davalının ...’da bulunan biriminin şube olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmişse de, bu birimin dış ilişkilerde merkezden bağımsız olup olmadığı, kendi başına ticari faaliyette bulunup bulunmadığı, ayrı bir sermayesinin ve muhasebe kaydının söz konusu olup olmadığı, çalışanların alımı, maaş ödemeleri, işten çıkarılmaları vb. işlemlerin merkezden mi yoksa şubeden mi yapıldığı, ticari işlemlerin nereden yürütüldüğüne dair gerekli araştırmalar yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1245, Karar No: 2018/6874, Tarih: 07.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1245 E.  ,  2018/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2016 tarih ve 2013/106-2016/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacıya ait olan FSEK 4. madde kapsamında güzel sanat eseri sayılan ...’ün mareşal üniformalı 60x80 ebadında yarım portre renkli yağlı boya eserinin izinsiz olarak, davacı adının çıkarılarak ve arkaya Türk Bayrağı fonu yerleştirilerek davalı Anıtakabir Derneği tarafından 2013 yılı duvar takviminde kullanılması nedeniyle manevi ve mali haklarının ihlal edildiğini, davalının kullanımının yasal olmadığını iddia ederek mevcut tecavüzün giderilmesini, şimdilik 5.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini, verilecek hükmün 3 büyük gazetede ilanını, basılan nüshalardaki değişikliğin düzeltilmesini ve orijinal hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sanat eserinin ... Komutanlığından tedarik edildiğini, üzerinde herhangi bir oynama ve eksiltme yapılmadığını, eserin izinsiz kullanılmadığını, buradan alınan nüshada isim, imza veya eser sahibi adının yer almadığını, kusurlarının bulunmadığını, iyiniyetli olduklarını, takvim satışlarının tedbiren durdurulmuş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ... . Noterliği'nin 24909 yevmiye no'lu ve 11.11.2004 tarihli hibe senedi ile 60x80 ebadında ve 3.000 TL değerindeki yarım portre renkli boya eserini FSEK ile ilgili mevzuattan doğan tüm mali haklarını karşılık gözetmeksizin kendi rızasıyla herhangi bir süre tahdidi olmaksızın başka bir kişi yada kuruluşa kullanım imkanı olmaksızın münhasıran sadece ... Başkanlığınca çoğaltılması ve basımının yapılarak birlik ve karargahlarında kullanılmak üzere ... Başkanlığı'na hibe ettiği; davacının bu esere ilişkin haklarını basılmak suretiyle çoğaltılması ve çoğaltılan nüshaların sadece Genelkurmay karargah ve birliklerinde kullanılması amacıyla vermiş olduğu, diğer hakların eser sahibinin uhdesinde kaldığı, ... Başkanlığı'na başkaca bir yetki ve devir hakkı da tanınmadığı, manevi hakların devri ve hibesinin mümkün olmadığı, tablonun FSEK 4.madde kapsamında korunan güzel sanat eseri olduğu, sahibinin hususiyetini taşıdığı davacının adının ve imzasının sağ alt köşede yer aldığı bu nedenle de eser sahibi olarak davacının kabul

edildiği, davalı ...'nin bu eseri ... tarafından çoğaltılan nüshalarından tekrar çoğaltım yaparak 2013 yılı takviminde kullandığı, takvimde kullanılan nüshada davacının sağ alt köşedeki adının yer almadığı, davalının bu takvimi yaparken eser sahibinden izin almadığı gibi, kendisine ... tarafından verilen bir iznin de söz konusu olmadığı, davalının eserin fikri haklarını kullanmadan önce ... Komutanlığı'ndan basıp basamayacağını, komutanlığın devir yetkisi olup olmadığını sorması ve ona göre hareket etmesi gerektiği, her basılan nüshanın başkaları tarafından da izinsiz basılmasının FSEK kurallarına aykırı olduğu, eser sahibinden izin alınmadan eserin takvim şeklinde umuma arz edildiği davacının FSEK'den kaynaklanan çoğaltma ve yayma hakları ile umuma arz yetkisinin ihlal edildiği gerekçesiyle 105,75.-TL maddi, 6.000-TL. manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 305,59 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 68,37 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 07/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9867, Karar No: 2012/15160, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9867 E.  ,  2012/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, Gebeci Mevkii, 101 ada 152 parsel sayılı 33030,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satış nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın 15.10.1951 tarihli 30 sıra nolu tapu kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi taşınmazın bir kısmının orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddine ve dava konusu 152 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

1) Orman Yönetiminin temyizi yönünden; Hazine ile gerçek kişi arasında görülen davada, dahili davacı olarak mahkemece davaya katılan ... Yönetiminin yapılan yargılamada 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi bağlamında müdahil davacı sıfatı ile davaya harçlı bir katılımı bulunmadığı gibi usulünce açılmış bir davasının da olmadığı, mahkemece ihbar yolu ile dahili davacı olarak yargılamaya çağrılmasının Orman Yönetimine taraf sıfatı kazandırmayacağı, hükmün sadece davanın taraflarınca temyiz edilebileceği gözetilerek Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, Orman Yönetiminin yatırdığı temyiz peşin harcının istek halinde kendisine iadesine,

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, Hazinenin dayandığı 1951 tarih 30 sıra nolu tapu kaydının dava dışı 101 ada 115 parsele revizyon gördüğü, çekişmeli taşınmazın mahkemece usulünce yapılan inceleme sonucu orman sayılan yerlerden olmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu, davalı kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri hükmünde belirtilen zilyetlik süre ve koşullarının da oluştuğu belirlenerek Hazinenin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.