muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/497, Karar No: 2019/1018, Tarih: 08.10.2019

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı inceleme raporu uyarınca asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğindeki bir kısım belgeler ile UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) üzerinden yapılan araştırma sonucunda, Özel Dairece bekletici mesele yapılması gerektiği belirtilen ve İstanbul 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz davasında nihai olarak, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edildiğinden davanın reddine, davacı ... ile Atlas İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığının tespiti nedeniyle davanın kabulüne dair verilen kararın, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 15.03.2018 tarihli ve 2018/2254 E., 2018/5324 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

Aynı dosya üzerinden, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... vekilleri tarafından yapılan maddi hata başvurusuna ilişkin olarak ise Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 05.07.2018 tarihli ve 2018/5924 E., 2018/14813 K. sayılı kararı ile temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususların hukuki takdire ilişkin olduğu, İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği belirtilerek, davacılar ... ve Kent Yol A.Ş. vekillerinin dilekçelerinin reddine karar vermiş, İstanbul 24. İş Mahkemesince 14.01.2019 tarihinde, kararın 15.03.2018 tarihi itibariyle kesinleştiğine ilişkin kesinleşme şerhi verilmiştir.

Açıklanan bu durum itibariyle, İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz dosyasının bekletici mesele yapılmasına ihtiyaç kalmamıştır.

O hâlde, muvazaa tespitine itiraz davasının bekletici mesele yapılmasına gerek kalmadığından, sonucu itibariyle direnme kararı yerinde olup, açıklanan bu değişik gerekçeye göre onanmalıdır.

Ne var ki, esasa yönelik temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan bu değişik gerekçeye göre direnme uygun bulunduğundan; davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5218, Karar No: 2013/20796, Tarih: 18.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5218 E.  ,  2013/20796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2012 tarih ve 2012/224-2012/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Memurluğu vekili ve tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı Özercan Oto Yan Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'de sigortasız olarak çalıştırıldığını, işveren aleyhine Bursa 3. İş Mahkemesi'nde hizmet tespiti davası açtıklarını, ancak dava dışı şirketin tasfiye ve terkin edildiğini öğrendiklerini, Bursa 3. İş Mahkemesi tarafından anılan şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verildiğini ileri sürerek dava dışı Özercan Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin ticaret siciline yeniden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, müvekkili nezdinde yapılan terkin işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı tasfiye memuru vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın Bursa Ticaret Sicil Memurluğu ile tasfiye memuruna yönelik açılması gerektiği, sadece Bursa Ticaret Sicil Memurluğu hasım gösterildiğinden tasfiye memurunun da yasal hasım olması nedeni ile davaya dahil edildiği, ihya için iş mahkemesince davacıya süre verildiği, davalı tasfiye memurunun zamanaşımı defiinin bu davanın konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile Bursa Ticaret Sicil Memurluğu'nun 45586 sicil nosunda kayıtlı Özercan Oto Yan Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Memurluğu vekili ve tasfiye memuru vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı tasfiye memuru vekilinin tüm, davalı ... Memurluğu vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davalı ... Memurluğu'nun yasal hasım konumunda bulunduğu ve bu suretle yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu olmadığı göz önüne alınmaksızın, yargılama gideri ve vekalet ücretinden anılan davalının da sorumluluğuna imkan verecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı tasfiye memuru ... vekilinin tüm, davalı ... Memurluğu vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Memurluğu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın (hüküm) fıkrasının 3 ve 5 nolu bentlerinde yer alan "davalıdan" ibareleri hüküm fıkrasından ayrı ayrı çıkarılarak, yerlerine "davalı tasfiye memuru ...'dan" ibaresinin konulmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, davalı tasfiye memuru ...'dan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Memurluğu'na iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20575, Karar No: 2012/9771, Tarih: 16.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/20575 E.  ,  2012/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kontu dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un temyiz isteminin reddine ilişkin 10/10/2008 gün ve 2007/242 – 2008/173 sayılı ek kararın, sanık ... tarafından 02/11/2008'de temyiz edilmiş olmasına rağmen tebliğnamenin bu ek karara yönelik görüş içermediği; katılan vekilinin 10.09.2008 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yanı sıra, diğer sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü de kapsadığı halde, tebliğnamenin bu sanığa yönelik görüş içermediği anlaşılmakla; sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6271, Karar No: 2014/9512, Tarih: 20.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6271 E.  ,  2014/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/249-2014/20

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davacı M.. G.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davacı H.. G.., H.. G.. yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı borçlu M.. G.. vekilleri Av. O.. G.. ve Av. Orhan Özkavak imzasını taşıyan mal beyanı dilekçesindeki imza vekil Avukat O. G. tarafından inkar edilmiştir. Bu durumda öncelikle bu imzanın adı geçen vekile ait olup olmadığının incelenmesi gerekir.

Öte yandan M.. G.. vekili olan Avukat O. G., avukat O. Ö.'a avukatlık yetkisini yetki belgesi ile devretmiş, bu yetki belgesinde mahkeme başkanının 14.11.2007 havale tarihi ve imzası bulunmakta olup, anılan mal beyanı dilekçesinde Avukat O. Ö. imzası da bulunduğundan, adı geçeninde imzasının incelenmesi gerekir.

Bu durumda imza incelemesi sonucu borcun kabulüne ilişkin imzanın vekillere ait olduğu tespit edilirse bu beyanın davacıyı bağlayacağı gözetilmelidir. Şayet, imzalar vekillere ait çıkmaz ise, bu halde, senetteki ciranta imzasının sıhhati yönünden inceleme yapılması gerekir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7511, Karar No: 2011/10691, Tarih: 18.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7511 E.  ,  2011/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine 24/01/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili; duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... Genel Müdürlüğü taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/10/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ... ile karşı taraf davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... geldiler, diğer davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'nün tüm, davacıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından temyiz olunmuştur.

Dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuş ve olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi talep olunmuş; yargılama aşamasında ise, maddi tazminat istemleri ıslah edilmiştir. Mahkemece, ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle maddi tazminatların ıslah edilen kısımlarına faiz yürütülmemiştir. Islah, dava dilekçesinin maddi tazminatlarla ilgili bölümüne ilişkin olup; faiz yönünden, dava dilekçesinde yer aldığı biçimde talepte bulunulduğunun kabulü gerekir. Şu durumda, ıslah edilen kısımlar bakımından da olay tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün 1. ve 2. bentlerinde yer alan: "...maddi tazminatın..." ibarelerinden sonra gelmek üzere: "02/11/2004 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte" biçimindeki sözcük dizilerinin yazılmasına; davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'nün tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına 2.bent yönünden katılmıyorum. 18/10/2011

KARŞI OY YAZISI

Başbakanlığa bağlı merkezde tüzel kişiliğe haiz bir kamu kurumu olan davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü 3289 sayılı Teşkilat Kanununun 2 nci maddesine dayanarak “Çanakkale destanının yazıldığı toprakların tanıtılması, vatan sevgisinin gençlere anlatılması, vatana ve şehitlere sahip çıkılması, her türlü bölücü ve yıkıcı faaliyetlere karşı mücadele bilincinin verilmesi” amacı ile yurt çapında düzenlenen kampanya çerçevesinde davacının da içinde bulunduğu 40 kişilik bir öğrenci grubunu sürücüsü ..., işleteni davalılardan ... Turizm Seyahat Ltd. Şti. olan 06 ... plaka sayılı otobüs ile Çanakkale gezisine göndermiş, gezi dönüşünde sürücünün %100 kusurlu davranışlardan dolayı meydana gelen kazada davacılardan ..., çalışma gücünden %5 oranında kaybetmiş, ..., 3 ay süre ile iş ve gücünden kalmış, ... vücudunun çeşitli yerlerinde kesi, ağrı ve hassasiyet olacak şekilde yaralanmıştır.

Yerel mahkeme; davayı kısmen kabul etmiştir.

Davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü sürücü olmadığı gibi, işletende olmadığından Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine göre kusur ve sorumluluğunun Adli Yargıda tartışılıp karar verilmesi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa aykırıdır.

Davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü kamu hizmeti yapan bir kurum olup, 3289 sayılı Teşkilat Kanununun kendilerine verdiği yetki ve görevler çerçevesinde yurt çapında Çanakkale yöresine bir gezi düzenlemiştir. Bu geziden dolayı davalı Genel Müdürlük kusurlu kabul edilip sorumlu tutulacak ise Genel Müdürlüğün kusuru “hizmet kusuru”dur. Hizmet kusuru ile ilgili olarak davalı Genel Müdürlüğünün kusurunun olup olmadığının, kusuru varsa, sorumluluk oranının tartışılması ve karara bağlanması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-b maddesi gereğince İdari Yargıda açılacak Tam Yargı davası ile olur.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup taraflar ileri sürmese dahi mahkemece re’sen göz önüne alınacak hususlardandır.

Dolayısıyla davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü yönünden açılan dava ile ilgili olarak yargı yolu bakımından İdari Yargı görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi düşüncesinde olduğumdan karara sadece bu yönüyle katılmıyorum. 18/10/2011
Yargıtay — Esas No: 2019/2387, Karar No: 2019/10342, Tarih: 14.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2387 E.  ,  2019/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin 29.05.2015 tarihinde... Devlet Hastanesinden alınan raporunda "sağ kaş üzerinde 3x0,5 cm'lik sütur gerektiren kesinin mevcut olduğunun" belirtilmesi karşısında, müştekinin yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde rapor alınmadan hüküm kurulduğu anlaşıldığından, müştekinin tüm raporları ve tedavi evrakları birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilip bu hususta kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, mağdura yönelik aynı eylemin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, somut olayda aralarında yakın arkadaşlık ilişkisi bulunan suça sürüklenen çocuklar ve müdafiinin savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların savunmalarının ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocukların CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 14.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14414, Karar No: 2014/31967, Tarih: 30.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14414 E.  ,  2014/31967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/85-2014/104

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 03/03/2012-09/03/2013 tarihleri arasında muhasebe şefi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kanun ve usule aykırı bir şekilde sözlü olarak feshedildiğini, davalı şirketçe davalıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi karşılığında tehdit ve baskı altında ibraname imzalatıldığını, ve 2.419,53 TL ihbar tazminatı ödendiğini, davacının aylık net 2.200,00 TL aldığını, davacının çalıştırılmadığı süreye ilişkin ücretinin ve sosyal haklarının davalıdan tahsilini, davacının işe iade edilmesini, işe iade kararına uyulmadığı durumda işe iade kararına uyulmamasından kaynaklanan tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili 22/05/2013 havale tarihli cevap dilekçesinde davacının 03/05/2012-09/03/2013 tarihleri arasında davalı şirkette muhasebe şefi olarak çalıştığını, çalışma süresince işyeri kurallarına uymadığını, işyeri müdürü, genel müdür tarafından yapılan ikazları dikkate almadığını, disiplinsiz davranışlarında ısrar ettiğini, davalı otelin restoran bölümünde zengin müşterilerle tanışarak iş arayışı içerisinde olduğunu ve restoranda gereğinden fazla süre geçirerek işlerini aksattığını, sevilmediği ortamda çalışmaktan hoşnut olmadığından sosyal haklarının ödenmesini ve işsizlik ödeneği alma talebi ile işten ayrılmak istediğini, ibraname belgesini kendisinin hazırlayıp özgür iradesiyle imzaladığını, hem işyerinden tazminatını hem de İş-Kur'dan işsizlik primi aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece taraflar arasında düzenlendiği iddia olunan ibraname maktu olup aynı zamanda tarafların iradelerini tam olarak yansıtmadığı, ibraname içeriğinde nakden ödendiği söylenen hususlar gerçekle bağdaşmadığı, ihbar ve ücret alacağının ibranameden 2 gün sonra ödendiği, ibranamenin düzenlendiğinde davacının işyerinde çalışmasına devam ettiği, davalı tanıklarının beyanlarından davacıya isnat edilen iddialara istinaden çıkarılmak istendiği halde davacının savunmasının da alınmadığı, sulh yollu ibranamenin de bu nedenle kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kendi isteğiyle mi işten ayrıldığı yoksa davalı işverence mi iş sözleşmesinin feshedildiği noktasındadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının kendi isteğiyle mi işten ayrıldığı yoksa davalı işverence mi iş sözleşmesinin feshedildiği noktasındadır.

Davalı davacının kendi özgür iradesiyle iş sözleşmesini feshettiğini, sosyal haklarının ödenmesi ve işsizlik ödeneğine hak kazanmasını sağlayacak koşullarla işten ayrılmak istediğini müvekkil işverene ilettiğini ardından kendi özgür iradesiyle istifa dilekçesi ve sulh ve ibraname belgesini imzaladığını, istifa halinde işsizlik ödeneğine hak kazanılamayacağından davacının isteğiyle çıkış kodunun “4” olarak gösterildiğini ifade etmiştir.

Davacı ise 03.03.2012 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 09.03.2013 tarihine kadar muhasebe şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin yazılı bildirim yapılmaksızın feshedildiğini, ancak işveren istifa dilekçesi ve ibranameyi imzalamasını aksi takdirde hak ettiği alacakların ödenmeyeceğini söylediğini bu nedenle tehdit ve baskı altında 09.03.2013 tarihli istifa dilekçesi ve sulh ve ibraname başlıklı belgeyi imzaladığını belirtmiştir.

Davacı 09.03.2013 tarihli dilekçeyi baskıyla kendisine imzalatıldığını iddia etmişse de müşterek tanıkların beyanları dikkate alındığında irade fesadı iddiasının kanıtlanmadığı görüldüğünden davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 75.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.