muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11682, Karar No: 2010/9208, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11682 E.  ,  2010/9208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.04.2004 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, yaşlılık aylığının kesinleşmiş mahkeme karar tarihini takip eden aybaşından itibaren (01.04.2004 tarihinden) yeniden bağlanması gerektiğinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacıya Almanya'dan emekli aylığı bağlandığı 01.07.2007 tarihini takip eden aybaşı olan 01.08.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacıya Alman Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 01.05.1996 tarihinden itibaren emekli maaşı bağlandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının yaşlılık aylığı bağlanması istemini ret eden Ankara 4. İş Mahkemesi'nin 31.03.2004 gün ve E:2003/694, K:2004/169 sayılı kararının kesinleşme tarihini takip eden aybaşı olan 01.11.2004 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirme sonucu davacıya Alman Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 01.07.2007 tarihinden itibaren emekli maaşı bağlandığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine,

“1-Davacıya 01.11.2004 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 30.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7837, Karar No: 2007/9184, Tarih: 07.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7837 E.  ,  2007/9184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölpazarı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  07.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16905, Karar No: 2017/8875, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16905 E.  ,  2017/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 89.470,80 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 89.470,80 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7124, Karar No: 2010/1441, Tarih: 17.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7124 E.  ,  2010/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen önceki günlü hükümde davanın kabulü ile davacı tarafın talebi gibi davaya konu muhdesatların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, verilen hüküm dairemizce mülkiyet tespitine karar verilmesinin yasal olarak mümkün olmadığı bu nedenle davanın kısmen kabulü gerektiğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, yine davanın kabulüne ve mülkiyet tespitine karar verilmiştir. Bozma kararına uyulduktan sonra bozma doğrultusunda hüküm verilmesi zorunludur.

Hal böyle olunca mahkemece davanın kısmen kabulü ile davaya konu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacının mülkiyet tespiti isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, bozma ilamına uyulduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1 numaralı bendindeki "... mülkiyetinin davacıya ait olduğunun ..." sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, aynı bendin başındaki "...kabulü..." sözünün ön kısmına "kısmen" sözünün ve yine bendin sonuna da "davacının mülkiyet tespiti isteminin reddine" sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 82,80 TL temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13315, Karar No: 2019/3802, Tarih: 29.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13315 E.  ,  2019/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden Yeşilköy köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek, alınacak cevabi yazılarla birlikte dosya içine konulması,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1985 - 1990'lı yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ve ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3696, Karar No: 2018/8868, Tarih: 16.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3696 E.  ,  2018/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarihli ve 2012/251 Esas, 2012/1604 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yeniden yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2017/210 Esas, 2017/399 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.03.2018 tarih ve 2018/1182 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2018 tarih ve 2018/29843 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Kanununun 231/11. maddesindeki “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” biçimindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemesince 11/10/2012 tarihli ilk kararında, sanık hakkında 25 gün hapis karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, bu cezanın sanık için kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, sanığın deneme süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılamada, 150 gün hapis karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2017/210 Esas, 2017/399 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi de dikkate alınarak 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 150 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 3000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanacağından ve kanun yararına bozma aleyhe sonuç doğurmayacağından infazın 500 TL adli para cezası olarak yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5751, Karar No: 2013/5188, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5751 E.  ,  2013/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2011 tarih ve 2011/83-2011/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üstlendiği yol yapım işinin davalı ... şirketi tarafından inşaat bütün riskler sigorta poliçesiyle teminat altına alındığını, yapım işleri tamamlanan bölgede ...-14.07.2009 tarihlerinde beklenmeyen şiddetli, yoğun ve uzun süreli yağan yağmur neticesinde yapılan imalatın tamamının soyularak bozulduğunu, hasar miktarının poliçe muafiyeti altında kaldığından bahisle davalı tarafından ödenmediğini, müvekkilinin yüklendiği işin tek bir yoldan değil ... adet yoldan oluştuğunu, her yol için ayrı sigorta bedeli hesaplanması gerektiğini, her bir yolda meydana gelen hasarda muafiyet oranı uygulanacak ise o yolun sigorta bedeli üzerinden hesaplanması gerektiğini, aşırı yağış nedeniyle uğranılan zararın sel-seylap kapsamında değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 8.000,00 TL’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesinde yer alan sel-seylap klozu uyarınca tespit edilen hasar miktarının poliçe muafiyeti altında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesinde yer alan sel-seylap klozu uyarınca tespit edilen hasar miktarının poliçe muafiyeti altında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından yapılan yol inşaatının bulunduğu bölgede yağış meydana geldiği ancak bu yağışın sel veya seylap niteliğine dönüşmüş olduğunun iddia ve ispat edilemediği, davaya konu poliçe incelendiğinde koasürans ve muafiyetler içerisinde yağış nedeniyle meydana gelebilecek zararlar sayılmamış olup, sel, seylap, yer kayması ve çökme hasarlarında koasürans ve muafiyetin uygulanacağının düzenlendiği, bu durumda davaya konu olayın, bölgede yağan ve sonuçları itibariyle doğal afet niteliğini alan yağmurun etkisi ile meydana geldiği, meydana gelen zarar yönünden açıkça düzenlenmemiş olması nedeniyle sel-seylap zararlarında uygulanması gereken koasürans ve muafiyetlerin uygulanmasının mümkün olmadığı, bilirkişi kurulunun koasürans ve muafiyet uygulanması hususundaki görüşlerine açıklanan nedenlerle itibar edilememiş ise de, davacı şirketin yol inşaatının aşırı yağışlar nedeniyle bozulması nedeniyle zarar miktarının 188.695,18 TL olduğunun belirlendiği, sigorta poliçesinde yer alan doğal afetler muafiyet koşulu olan ....000,00 USD miktarı davacının zarar miktarından mahsup edildiğinde davacının poliçe kapsamında talep edebileceği tazminat miktarının ortaya çıkacağı, ancak davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talep ettiği 8.000,00 TL tazminat miktarının her halükarda davacının talep edebileceği tazminat miktarının altında kalması ve açılacak ek davada davacının gerçek zarar miktarının belirlenecek olması nedeniyle bu konuda hesaplama yapılmasına gerek görülmediği gerekçesiyle, davanın talep edilen miktar üzerinden kabulü ile 8.000,00 TL’nın 28.08.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 169,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8822, Karar No: 2020/4490, Tarih: 14.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8822 E.  ,  2020/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca; Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın .... Mühendislik şirketinde doğalgaz teknisyeni, sanık ...’in ise aynı şirkette makine mühendisi olarak çalıştıkları, müştekilere ait sobalı evin doğal gaza geçirilmesi nedeni ile olay günü müştekilerin evine, montaj ettikleri tesisatın sızdırmazlık testi için gittikleri, iğdaşın yetkili mühendisi de olduğu halde testi yapıp çıktıkları, evde bulunan 3 yaşındaki mağdurun akşam kusması ve halsiz olması nedeni ile annesi tarafından hastaneye götürüldüğü, doğalgaz kaçağından zehirlenmiş olabileceği tanısı konduğu ve bir gece yattıktan sonra şifa ile taburcu olduğu olayda; İstanbul Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesinin 22.06.2015 tarihli raporunda özetle “... mağdur çocuk ... hakkında düzenlenmiş adlî ve tıbbî evrakta tarif edilen bilgi ve bulgular tüm olarak değerlendirildiğinde; küçüğün doğal gaz ile zehirlendiğinin tıbbî delillerinin bulunmadığı oy birliği ile mütalâa olunur...” raporu dikkate alınarak,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.