muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3177, Karar No: 2020/7080, Tarih: 23.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3177 E.  ,  2020/7080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama mandalin bahçesi niteliğindeki ... Köyü 882 parsel sayılı taşınmaza net mandalina geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece verilen ilk kararın sadece davacı idare vekilince temyiz edildiği gözetilmeden, usuli kazanılmış hakkı dikkate alınarak ilk bozma öncesi tespit edilen metrekare birim fiyatı üzerinden irtifak nedeniyle değer düşüklüğü hesaplanması gerekirken, bozma sonrası tespit edilen daha yüksek metrekare birim bedeli üzerinden değer düşüklüğü hesaplanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsup edilerek bakiye bedele 12.07.2008 tarihinden ilk karar tarihi olan 11.03.2010 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca bozma sonrası artan fark bedelin ise karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak 12.07.2008 tarihinden kararı temyiz edenin sıfatına göre son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14151, Karar No: 2011/25512, Tarih: 01.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14151 E.  ,  2011/25512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12143, Karar No: 2014/10285, Tarih: 30.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12143 E.  ,  2014/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/501-2014/188

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalı sigorta şirketine trafik sigortalı aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, sigortalıya ödenen 20.986,84 TL’nin 13.11.2012 kaza tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalılarının kusuru ile sınırlı olduğunu, kazanın Karayolları Trafik Kanunun da karayolu olarak tarif edilen yerler dışında meydana geldiğini, trafiğe kapalı alanda gerçekleştiğini belirtip zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu kazanın zorunlu mali mesuliyet sigortası teminatı kapsamı dışında bulunan trafiğe kapalı alanda meydana geldiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat alacağının zarara neden olan karşı aracın trafik sigortası şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

Trafik sigortası, işletenin karayolu veya karayolu sayılan alanlarda neden olduğu zararları sigorta örtüsüne alır. Karayolu sayılmayan veya karayolu olmayan yerlerdeki işletenin sorumluluğu ise genel hükümlere tabidir. 2918 Sayılı KTK.’nun 3.maddesinde karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde; aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrolü karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından, karayolu olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, dosyadaki kroki, görgü ve tespit tutanağı ve diğer delillerden kazanın meydana geldiği yerin, Tunceli Elazığ Karayolunun yol yapım çalışması nedeniyle trafiğe kapatılmış olan şeridinde meydana geldiği ve zaten karayolu olduğu, karayolu ile bağlantılı bulunduğu, karayolu sayılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki kroki, görgü ve tespit tutanağı ve diğer delillerden kazanın meydana geldiği yerin, Tunceli Elazığ Karayolunun yol yapım çalışması nedeniyle trafiğe kapatılmış olan şeridinde meydana geldiği ve zaten karayolu olduğu, karayolu ile bağlantılı bulunduğu, karayolu sayılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece dava konusu kazanın meydana geldiği yerin karayolu olduğu, karayolu ile bağlantısı bulunduğu kabul edilerek işin esasına girilip, yapılacak yargılama sonunda varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11793, Karar No: 2022/4551, Tarih: 17.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11793 E.  ,  2022/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ... haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ile gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 25.03.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7477, Karar No: 2014/7623, Tarih: 27.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7477 E.  ,  2014/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2011/89-2013/147

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve menfi tespit davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, davalıların davacı kooperatifin önceki yönetim kurulu üyeleri olduğunu, yönetim kurulu üyesi bulundukları dönemde kooperatifi 12.850,15 TL zarara uğrattıklarını, bu miktarın tahsili amacıyla Hayrabolu İcra Müdürlüğü'nün 2010/725 sayılı dosyası ile davalılar aleyhine icra takibi yapıldığını, davalıların takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptaliyle takibin devamına, davalıların asıl alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkûm edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar, davaya konu olayla ilgili olarak Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/99 esas 2011/47 karar sayılı dosyasına konu yargılama sonucunda ayrı ayrı beraat ettiklerini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Birleşen davada davacı, ceza mahkemesi dosyasında zimmet eyleminin gerçekleşmediğinin tespit edildiğini ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların kooperatifin yönetim kurulu üyesi oldukları dönemde kooperatifi zarara uğratan bir eylemlerinin bulunmadığı, bu nedenle takibin hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle, itirazın iptali isteminin reddine; birleşen 2011/175 esas sayılı menfi tespit istemine ilişkin davanın ise, davacı tarafından takip edilmediği gerekçesiyle, açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı kooperatifin eski yönetim kurulu üyesi olan davalılara karşı açılmış sorumluluk davası olup, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 62. ve 98. maddeleri yollaması ile dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TTK’nın 336. maddesi uyarınca, yönetim kurulu üyeleri yasa ve anasözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri kasden veya ihmal ile yerine getirmedikleri takdirde oluşacak zararlardan kooperatife karşı da sorumludurlar. Kooperatifin eski yönetim kurulu üyeleri hakkında açılan bir sorumluluk davasının görülebilmesi, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollaması ile 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi gereğince, genel kurulun bu yönde karar almasına ve davanın tüm denetçiler tarafından açılmasına bağlıdır. Ancak anılan eksiklikler dava şartı olmayıp, sonradan tamamlanabilen usuli eksiklik niteliğinde olduğundan, dava hemen reddedilmemelidir. Esasen bu hususlar üzerinde mahkemece de re'sen durulması zorunludur. Mahkemece, bu doğrultuda davacı vekiline genel kurul kararını sunması ve dava açan vekile denetçiler tarafından verilmiş vekaletname ya da bu davaya muvafakatlerinin sağlanması için süre verilmemiştir. Bu durumda, mahkemece, davacı tarafa, 6100 sayılı HMK'nın 52, 53 ve 54. (HUMK'nın 39. ve 40.) maddeleri uyarınca davalılar hakkında eylemin kişi, konu ve kapsamını somut olarak gösteren sorumluluk kararı alınmasına ya da işbu davaya muvafakat verilmesine ilişkin genel kurul kararının ibrazı için makul süre verilmesi, davanın gelindiği aşamada görevde olan denetçilerce davayı açan vekile vekaletname verilmesi ya da asıl olarak davayı takip etmelerine olanak tanınması, noksan olan usuli işlemler yerine getirildikten sonra davaya devam edilmesi, verilen süre içinde bu eksiklikler tamamlanmaz ise davanın açıklanan usul yönünden reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4463, Karar No: 2017/9164, Tarih: 20.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4463 E.  ,  2017/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Melih İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanık ...’in müşteki adına sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın... İletişim'in alt bayii olduğunu, işyerinin kaşesinin... İletişim'in yetkilileri tarafından kullanılarak, suça konu GSM abonelik sözleşmelerinin... İletişim tarafından düzenlediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunmaları doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, dava konusu sözleşmelerin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek, Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmelerin hangi bayiye ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi istenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de;

a) Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4628, Karar No: 2019/6809, Tarih: 18.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4628 E.  ,  2019/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ...ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2017 tarihli ve 2016/6299 soruşturma, 2017/514 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/02/2018 tarihli ve 2017/95326 soruşturma, 2018/1097 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2018 tarihli ve 2018/457 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/04/2019 gün ve 94660652-105-16-4178-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2019 gün ve 2019/45092 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 15/10/2018 tarihli ve 2018/5839-2018/6680 karar sayılı ilamında, "....Dairemizin 16.04.2018 tarih ve 2018/3166-2599 sayılı ilamı ile daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, müştekiye ait banka kartından 2.200,00 Türk lirası tutarında yapılan EFT işlemine yönelik bahse konu meblağın 2.000,00 Türk lirası tutarındaki kısmının ...adresinde bulunan ... Bankası ATM'sinden çekildiği, geri kalan 200,00 Türk lirasının ise ... ünvanlı ... adresinde bulunan iş yerinde harcandığının tespit edildiği olayda, yetkili savcılığın söz konusu ATM'nin bulunduğu ve harcama işleminin yapıldığı yer göz önüne alınarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından paranın çekildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2018 tarihli ve 2018/457 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8977, Karar No: 2023/6734, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8977 E.  ,  2023/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/299 E., 2023/714 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2022 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/721 Esas, 2022/647 Karar sayılı kararıyla dava dosyaları hakkında birleştirme kararı verilmiştir.

4. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.01.2023 tarihli ve 2022/474 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6763 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının, birinci ve üçüncü cümleleri, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suça sürüklenen çocuğun çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6763 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının, birinci ve üçüncü cümleleri, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.