muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4339, Karar No: 2016/15667, Tarih: 21.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1755, Karar No: 2012/2400, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1755 E.  ,  2012/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/52 sayılı davanamesinde, ... ve ...'ın nüfus kayıtlarında "..." olarak gözüken anne adlarının "..." olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davanamede, davalılar ... ve ...’in babaları ...’nin nikahsız yaşadığı ...’den doğdukları halde nüfusa anne adı olarak babalarının resmi eşi ... yazıldığı ileri sürülerek bu kayıtların düzeltilmesi istenilmiş; mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Dava, hatalı nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olmakla beraber sonucu itibariyle soybağını da yakından ilgilendirdiğinden, mahkemece kayıtlı anne ... ve gerçek anne olduğu iddia edilen ... ile davalılar ... ve ... üzerinde DNA araştırması yaptırılarak gerçek annenin kim olduğunun tespitinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece taraf ve tanıkların beyanları yeterli bulunarak davanın kabulüne karar verilmesi,

2-Kabule göre de; davalı çocukların annesi olduğuna karar verilen davalı ... ile aralarında kayden bağ kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18896, Karar No: 2014/14602, Tarih: 09.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18896 E.  ,  2014/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/100-2013/104

B.. D.. ve müşterekleri ile O.. D.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının ksmen kabulüne ve kısmen reddine dair Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.03.2013 gün ve 100/104 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, tarafların müşterek mülkiyet hükümleri uyarınca tapuda maliki oldukları.. ada.. parsel ve .. ada .parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan binalar, taş duvarlar, beton yol, saha ve dava dilekçesi ekinde belirtilen meyve ağaçları, süs bitkileri, ziraat bitkilerinin kısmen vekil edenlerinin mirasbırakanı M.. H..D.., kısmen de davacılar tarafından inşa edildiğini ve dikildiğini ileri sürerek .. ada .. parsel ve .. ada . nolu parseller üzerinde bulunan muhdesatların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar O.. D.., İ.. D.., Ş.. D.., S.. K.., M.. D.., A.. D.., E.. B.., E.. D.. vekili, .. ada..nolu parsel üzerinde davalıların ortak murisi D.. O..'a ait ev bulunduğunu, taş duvar, beton yol ve saha, hava hattı, kanal bağlantısı ve demir kapının davacılar tarafından yapıldığını, eski ahır bulunan yerdeki ahırın mevcut malzemeler kullanılarak yeniden yapıldığını, taşınmazın bir bölümünde kızılağaç, kestane, ıhlamur, yabani hurma, yabani ceviz, yabani kiraz, ıstırıç, orman gülü, akasya gibi ağaçların kendiliğinden mevcut olduğunu, mevcut meyve ağaçlarından ömürleri tükenenlerin kesilip yerine yenilerinin dikilmiş olabileceğini, çay bahçesinin davacıların murisi tarafından üzerindeki meyve ve değişik ağaçlar kesilerek yapıldığını, taşınmazın değişik yerlerinin evveliyatında fındıklık olduğunu, yeni fındık dikilmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ş.. D.., dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlarda kendisinin de hakkı bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı A.. Y.., bu dava ile ilgili haklarından vazgeçtiğini beyan etmiştir.

Dahili davalı Y.. Ç.., dava konusu parsellerdeki muhdesatların İ.. D.., E.. D.., M.D.. tarafından yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlara katılmamışlardır.

Davalı Ş.. D.., dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlarda kendisinin de hakkı bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı A.. Y.., bu dava ile ilgili haklarından vazgeçtiğini beyan etmiştir.

Dahili davalı Y.. Ç.., dava konusu parsellerdeki muhdesatların İ.. D.., E.. D.., M.D.. tarafından yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlara katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile .. ada ..parsel üzerindeki bulunan 11.03.2013 tarihli inşaat bilirkişi raporu uyarınca eski temel evin üzerine inşa edilen 85,2 m2 ile eski temel eve ilave olarak edilen 104,29 m2'lik yapının aidiyetinin davacılara ait olduğunun tespitine, fazlaya dair istemin reddine; .ada ..parselin bahçe bölümünde bulunan muhdesat nitelikli ahır binası ve taş istinat duvarın davacılara ait olduğunun tespitine; ..ada .parsel ve ..ada .parsel üzerindeki insan emeği ile yetişmiş çiçeklerin davacılara ait olduğunun tespitine; 399 ada . parsel üzerinde bulunan 131 adet orman gülü, 6 adet kriptomerya, 40 adet kestane ağacı, 44 adet ıhlamur ağacı, 2 adet kanada kavağı, 2 adet rafya, 2 adet iğde ağacı, 15 adet kızılcık, 2 kök böğürtlen, 4 adet ahududu çalılığı, 30 adet kiraz ağacı, 80 adet armut ağacı, sayıları 70'e yakın elma ağacı, 10 adet limon, 25 adet portakal, 55 adet yakın mandalina ağacı, 22 adet erik ağacı, 28 adet karayemiş ağacı, 32 adet dut ağacı, 360 adet kök fındık, 20 adet trabzon hurması, 20 adet yenidünya ağacı, 15 adet nar ağacı, 10 adet incir ağacı, 32 adet dut ağacı, 87 civarında üzüm asması, 5 adet ayva ağacı, 5 adet ceviz ağacı, 40 adet yabani mandalina ağacı, 12 adet yabani kiraz, 8 adet vişne ağacı ile .. ada.. parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan 6 adet ıhlamur ağacı, 3 adet elma ağacı, 90 kök fındık, 250 adet yabani mandalina ağacının, 5 adet üzüm asması aidiyetlerinin davacılara ait olduğunun tespitine, fazlaya dair istemin reddine; 399 ada .. parsel üzerinde bulunan 13 dönüm çay bahçesinin davacılara ait olduğunun tespitine; .ada . parsel ve ..ada . parsel üzerinde kendiliğinden sürgün veren civar orman bitkisi ile uyumlu bulunan 345 adet kızılağaç, 40 adet gürgen ağacı, 37 adet yabani hurma, 6 adet döngel çalılığı, 32 adet yabani ceviz ile 362 ada 2 parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan 59 adet kızıl ağaçlar yönünden açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin 2. bendinde, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” denilmiştir. Mahkemece, hüküm fıkrasının 4. bendinde "sayıları 70'e yakın elma ağacı" şeklinde belirleme ile muhdesatın aidiyetine ilişkin karar verilmesi az yukarıda açıklanan Kanun maddesine aykırı olup mevcut haliyle hükmün infazında duraksama söz konusu olur. İnfaz kabiliyeti olmayacak biçimde hüküm verilemez.

Bundan ayrı, Mahkemece verilen kararda ağaç niteliğindeki muhdesatların aidiyetinin tespitine ilişkin olarak, bu ağaçların dosya içerisindeki hangi uzman bilirkişi raporunda belirtilen ağaçlar olduğunun açıklanmadığı görülmektedir. Dosya kapsamında, nizalı ağaçlara ilişkin olarak birden fazla uzman bilirkişi raporu mevcuttur. Bu nedenle hüküm, yukarıda açıklanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin 2. bendi uyarınca infazda şüphe ve tereddüt uyandırmakta olup bu haliyle usul ve yasaya aykırıdır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22029, Karar No: 2020/2405, Tarih: 11.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/22029 E.  ,  2020/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit istemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, mülkiyeti Hazineye ait olan 64 parsel sayılı taşınmazın, Kars baraj inşaatı kamulaştırma alanı içerisinde kaldığını, taşınmaz üzerinde bulunan iki adet yapının müvekkili tarafından yapıldığını öne sürerek muhdesatların tespitini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişisinin 24.01.2015 ve 19.02.2015 tarihli raporlarında B harfi ile gösterilen ve Hazineye ait 64 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ahır ile A harfi ile gösterilen ve tapulama harici olarak bırakılan alan üzerinde kalan evin davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere,bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad 722, 724. ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad 114/1-h, 115)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu yapılardan evin bulunduğu alanın 57,85 m2 olup kadastro harici alanda, ahırın bulunduğu alanın ise 162,06 m2 olup Hazineye ait ,arsa niteliğindeki 64 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı tespit edilmiştir.

26.05.2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu evin yer aldığı taşınmazın niteliğinin de araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu evin yer aldığı taşınmazın tespit dışı bırakılan yerlerden olduğu belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazlar hakkında kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, ev niteliğindeki muhdesatın bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazların kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiş, tespit harici bırakılan yere ilişkin olarak ilgili idarenin yöntemince davaya dahil edilmediği anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece, tespit harici bırakılan taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulduktan ve ilgili idare davaya dahil edildikten sonra, taraflara delil ve tanık listesi sunması için süre verilmesi, delil ve tanık listesi sunulduktan sonra yeniden yapılacak keşifte mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının 6100 sayılı HMK'nın 243 ve 244.maddeleri (HUMK'un 258) uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılarak aynı Kanunun 259/2 ve 290/2 maddeleri (HUMK 259) gereğince taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenmesi, yine az yukarıda açıklandığı şekilde, davaya konu evin üzerinde bulunduğu taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesat yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığının düşünülmesi, kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazların kamulaştırma sahasında kalıp kalmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir denetime elverişli rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.madde yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428 maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2199, Karar No: 2011/2637, Tarih: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2199 E.  ,  2011/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 455/1-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 2918 sayılı Kanunun 119. maddesi gereğince mahkumiyet.

Sanığın taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesi uyarınca tayin edilen temel para cezasının suç tarihi itibariyle 440 TL'nin üzerinde olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel adli para cezasının 440 TL olarak tayini suretiyle, sanığın kusur durumu gözetilerek cezasından 4/8 indirim yapılarak 220 TL adli para, TCK'nın 59/2 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 183 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı neviden para cezalarının TCK'nun 72. maddesi uyarınca toplanarak sonuçta 4683 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4465, Karar No: 2011/13157, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4465 E.  ,  2011/13157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının, dava dışı ... Limited Şirketinden satın almış olduğu aracın, trafik işlemlerini yaptırmak üzere kendisini notere götürüp, takip konusu belgeyi imzalattığını, okumadan imzaladığı vekaletnamenin içeriğini icra takibinden sonra öğrendiğini, oysa ki davalıya herhangi bir borcu bulunmadığı gibi davalıdan herhangi bir araç da satın almadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisine olan borcu nedeniyle 6.4.2009 tarihli borçlanma ve haczi kabul talimatını içeren vekaletnameyi imzalayarak verdiğini, avukatını da borçlanmak üzere yetkili kıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “takip konusu belgenin başlı başına davalı tarafından davacıya araç satıldığı veya nakit para verildiği anlamına gelmediği, bunun dışında da herhangi bir belge ibraz edilmediği” gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Kartal 2. İcra Müdürlüğünün 2009/3411 esas sayılı icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı aleyhine başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, kural olarak menfi tespit davalarında, ispat yükü alacaklıya aittir. Alacaklı takip dayanağı olarak davacı tarafından verilen “Alacaklı ... ile aramızda yapılan oto alım satımından doğan veya nakit 9.000,00 TL borcum ve bakiyesi 2011/4465-13157

nedeniyle ve bununla sınırlı olmak üzere, icra dairelerinde adıma tebligat almaya, ödeme emri tebellüğe, İİK.20 ve 21. maddeleri uyarınca lehime işleyen sürelerden feragat ederek alacaklı tarafça yapılacak takipte borcu kabul etmeye, mal beyanında bulunmaya…..Avukat ...... ile ..Avukat ......’ı birlikte veya ayrı ayrı hareket etmek üzere vekil tayin ettim.” Açıklamasını içeren 6.4.2009 tarihli vekaletnameye dayanmıştır. Söz konusu belge, davacının davalıya 9.000,00 TL borçlu olduğunu gösteren borç ikrarı niteliğindeki bir belge olup, davacı belgedeki imzasını inkar etmediğine göre, somut olayda “borcun doğmadığı, ya da sona ermiş olduğu” konusundaki ispat yükü davacıya aittir. Davacı ise davalıya borçlu olmadığını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davalıya yemin yöneltmeye hakkı olduğu hatırlatılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilmek suretiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.