muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4186, Karar No: 2015/2232, Tarih: 19.02.2015

Davalı vekili, işyerinin mal sahibi ile de kira konusunda mutabakata vardıktan sonra 09.12.2011 tarihinde işyerinin, anahtar ve demirbaşları ile birlikte davacıya devredildiğini, anlaşmadan bir kaç gün sonra davacının gabin iddiası ile ihtarname gönderdiğini ve işbu davayı açtığını, iddianın soyut ve mesnetsiz olduğunu, sözleşmenin fesih koşullarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının işyerini devretmek üzere internet üzerinden ilan verdiği, davacının işyerini devralmak istediği, bu amaçla işi yapmak isteyen kızı ...'in bir kaç gün deneme amacı ile işyerine gittiği, satış ve kasayı kontrol ettiği, ardından 09.12.2011 tarihinde davacı

ve davalının imzasını taşıyan adi yazılı belge ile işyerinin davacıya devredildiği, davalının .... Vergi Dairesine başvurarak nakli bildirdiği, işyerini tamamen davacı tarafa devrettiği, davacı tarafın işyerinde bir hafta ya da 10 gün kadar çalıştıktan sonra cironun iyi olmadığı gerekçesi ile işyerini kapattığı, alınan bilirkişi raporu ile davacıya devredilen işyerinin cirosunun düşük olmadığı, mal sahibinin davacıya devir yapılmasına engel olmadığı, bilakis davacı ile sözlü olarak kira konusunda anlaştığı, davalının, davacı tarafı yanılttığı sözleşme ilişkisi kurulmasına neden olduğunu somut ve yazılı delille kanıtlanamadığı, işyerini devraldıktan sonra işletemeyen davacı tarafın bunun sorumluluğunu davalıya yükleyemeyeceği ve davalının sözleşme gereği edimini yerine getirdiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tanık beyanları ile esaslı hatanın ispat edilememiş bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6317, Karar No: 2024/8112, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6317 E.  ,  2024/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2024 tarih ve 2024/223 Esas, 2024/177 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1854, Karar No: 2024/3701, Tarih: 23.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1854 E.  ,  2024/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/565 E., 2022/1865 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1461 E., 2019/1704 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı vekilince duruşma isteğinin miktardan reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1- İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesine dayalı bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilamsız takibe itirazın iptali davasında, taraflar arasında mutfak imalatlarının yapılmasına dair eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu, işin yapıldığı, faturaların düzenlendiği, ancak bedelinin ödenmediğinin ileri sürüldüğü, taraflar arasında TTK'nın m. 89 anlamında yazılı bir cari hesap sözleşmesinin bulunmadığı, tarafların ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu ve ticari defterlerin birbiri ile uyumlu olduğu yine davacı tarafından düzenlenen faturaların davalının ticari defterine kaydedildiği, faturalara davalının yasal sürede itirazda bulunmadığı ve HMK'nın 222. maddesi gereğince davacı tarafın ticari defterlerin kesin delil olduğu, bilirkişi raporlarına itibar edilerek davacının cari hesap ekstresinden kaynaklı 120.106,80 TL alacağının olduğu ve davalı tarafından ödenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9942, Karar No: 2018/7973, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9942 E.  ,  2018/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde yaz aylarında haftalık 15 saat, kış aylarında haftalık 9 saat fazla mesai yapıldığı, ayda 2 pazar çalışıldığı kabul edilmiştir. Dairemizden geçen emsal 2017/12237, 2017/24832 ve 2017/14702 esas sayılı dosyalarda davacının 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hükümler bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarında bu dosyada aynı şekilde hesaplama yapılması gerekir. Emsal dosyalardan farklı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8868, Karar No: 2021/15009, Tarih: 13.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8868 E.  ,  2021/15009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8351, Karar No: 2023/6918, Tarih: 29.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8351 E.  ,  2023/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/506 E., 2022/1464 K.

DAVA TARİHİ : 01.06.2018

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Kısmen Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/609 E., 2019/1051 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf isteğinin HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların mirasbırakanı ...’ın maliki olduğu dava konusu 268 ada 13 parsel (şuyulandırma ile 268 ada 13 parsel ve 271 ada 1 parsel) sayılı taşınmazını davalılardan ...'a temlik ettiğini, davalı ...'un da dava konusu taşınmazı dava dışı mirasçı ...'a devrettiğini; mirasbırakanın maliki olduğu 315 ada 8 parsel sayılı taşınmazını davalılardan ...'e temlik ettiğini, 13.08.1979 tarihinde ise bu defa davalı ...'in, dava konusu taşınmazı davalı ...'a devrettiğini; mirasbırakanın 250 ada 8 parsel sayılı taşınmazını 10.08.1995 tarihinde davalı ...'ın işvereni olarak bilinen davalılardan ...'ye temlik ettiğini, 17.06.1998 tarihinde işe davalı ...'nin dava konusu taşınmazı davalı ...'a temlik ettiğini, temliklerin kız çocuklarından mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın taşınmazlarını satmasını gerektirecek bir ihtiyacı olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; mirasbırakanın, sağlığında bir kısım ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla bir kısım taşınmazlarını satma ihtiyacının doğduğunu, kızlarından mal kaçırmak amacıyla hareket etmediğini, devirlerin gerçek satış olduğunu, davacı kızlarına da kazandırmalarda bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalılar davaya cevap vermemiş, bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... aşamada iddianın doğru olmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Diğer davalılar davaya cevap vermemiş, bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... aşamada iddianın doğru olmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların satış bedelleri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark olduğu, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlarını satmasını gerektirir bir ihtiyacı bulunmadığı, diğer mirasçılarına bir takım kazandırmalarda bulunduğuna yönelik savunmanın kanıtlanamadığı, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ile ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın Kestel Karapınar’daki 3.900 m2’lik şeftali bahçesini satarak mirasçılardan ...’ye 2 adet Skoda marka araç satın aldığını, mirasbırakanın iki adet taşınmazını satıp davacılara düğün yaptığını, bu hususların dinlenen tanıkların beyanları ile sabit olduğunu, mirasbırakanın sağlığında tüm mirasçılarına haklarını verdiğini; davacılardan ...'a 10.000TL para verdiğini, eşi adına taşınmaz aldığını, diğer davacı ...'ın iki kere evlendiğini, ilk düğünün masraflarının mirasbırakan tarafından karşılandığını, mirasbırakanın sosyal güvencesi bulunmadığını, davalıların maddi ve manevi desteği ile hayatını idame ettirdiğini, mirasbırakanın davacıların iddia ettiği işleri yaparak dava konusu taşınmazları alamayacağını, davalıların uyuşmazlık konusu taşınmazları kendi çabaları, çalışmaları ve birikimleri sonucunda edindiklerini, 271 parsel üzerindeki binanın dava konusu edilmediğini buna rağmen bağımsız bölümler üzerinden hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu 250 ada 8 parseldeki ev ve arsa için belirlenen değerin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, rapora itirazların haksız olarak reddedildiğini belirterek ve cevap dilekçesindeki savunmasını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu 250 ada 8 parseldeki ev ve arsa için belirlenen değerin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, rapora itirazların haksız olarak reddedildiğini belirterek ve cevap dilekçesindeki savunmasını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, paylaştırma yapıldığına yönelik savunmanın kanıtlanamadığı ancak her bir dava konusu taşınmaz yönünden harcın ayrı ayrı hesaplanması gerektiğini, dava konusu 271 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyeti kurulduğu ve bağımsız bölümlerin davalılar ... mirasçıları adlarına tescil edildiği göz ardı edilerek infazı mümkün olmayacak şekilde iptal tescile karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf talepleri HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi gereğince kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640 ıncı maddesi,

01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1921 doğumlu mirasbırakan ...’ın 16.02.2001 tarihinde öldüğü, geride çocukları davacılar... ve ...ile davalılar... ...ve 2014 yılında ölen oğlundan olma torunları davalılar ... ..., ... Mustafa, ... ve ... ile dava dışı çocukları ... ve ...’nin mirasçı olarak kaldığı; mirasbırakanın 250 ada 8 parsel sayılı taşınmazı 10.08.1995 tarihinde davalı ...’ye, anılan davalının da 17.06.1998 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği; mirasbırakanın 315 ada 8 parsel sayılı taşınmazı 28.12.1978 tarihinde davalı ...’e, anılan davalının da 13.08.1979 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği; mirasbırakanın 271 ada 1 ve 286 ada 13 parsel sayılı taşınmazları 18.12.1978 tarihinde oğlu ...’a, ...’ın 06.09.1995 tarihinde davalı ...’a, davalı ...’un da 29.09.1998 tarihinde tekrar ...’a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

2. Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak pay oranında açılan tapu iptali-tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, dava konusu 250 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibarıyla keşfen saptanan 343.977,00 TL değerine göre davacıların 1/7’şer miras paylarına karşılık gelen 49.139,57 TL'nin ve dava konusu 315 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibarıyla keşfen saptanan 351.170,00 TL değerine göre davacıların 1/7’şer miras paylarına karşılık gelen 50.024,28 TL’nin 2022 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

3. Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nın 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4.Dava konusu 271 ada 1 ve 268 ada 13 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşıldığından davalı ..., ... ve ... vekillerinin dava konusu 250 ada 8 ve 315 ada 8 parsellere yönelik temyiz dilekçelerinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ...'a iadesine,

2-Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 14.421,84 TL bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’tan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.