muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3048, Karar No: 2025/2231, Tarih: 27.05.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflarca imza altına alınan 01.02.2007 tarihli taraflarca imzalanmış sözleşme hükümleri değerlendirilerek sonuca varılması gerektiği, davacının YTL'den TL'ye geçiş aşamasında yapmış olduğu işlemlerin sözleşme kapsamında ücretsiz olarak yaptığının kabulünün gerekeceği, sözleşmenin tacir olan davacıyı bağlayacağı, bu sebeple davacının upgrade işlemine yönelik alacak talebinde bulunamayacağını, davalının dosyaya sunduğu 28.12.2022 tarihli dilekçe ekindeki listeye göre garanti bitiş tarihinin çok azının 2007 yılına ait olduğunu, garanti bitiş tarihlerinin 2009 -2010-2011 yıllarına ait olduğu tespit edildiğinden davacının bakım ücreti olarak talep ettiği makinelerinin tamir ve bakımına ilişkin olarak 204.734,83 TL talep edemeyeceği, davalı bankanın başka kuruluşlardan satın aldığı ancak bakımını yaptığı makinelere ilişkin 37.813,11 TL alacak talebinde bulunulduğunu, davalının üçüncü kişiden almış olduğu makineler ile ilgili olarak davacının hizmet verdiği bu makinelerin davacıdan satın alınmama sebebiyle garanti kapsamında kabul edilmeyerek davacının üçüncü kişilerden satın aldığı makineler için yapmış olduğu hizmet bedeli olan 37.813,11 TL'yi talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, takibin 37.813,11 TL üzerinden devamına ve kabul edilen miktar üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalı arasındaki sözleşmede upgrade işlemi için ayrı bir ücret alınacağına ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığı gibi davacının, davalıya gönderdiği ve içeriği yönünden itiraza uğramayan 15.05.2009 tarihli mailde de davacı upgrade işlemi için ücret alınmadığını kabul ettiği, bu durumda mahkemece davacının upgrade işlemine yönelik alacak talebinde bulunamayacağı yönündeki tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının cihaz garanti süreleri konulu ihtarnamesindeki para sayma makinelerinin en son 10.07.2010 tarihinde garanti süresinin biteceği yönündeki kendi beyanı karşısında, mahkemece, davacının bakım ücreti olarak talep ettiği makinelerin henüz garanti kapsamı içinde bulunduğu sonucuna ulaşılarak davacının makinelerin tamir ve bakımına ilişkin olarak 204.734,83 TL talep edemeyeceği yönündeki tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan 19.02.2013 tarihli "Asa Düz Makineler Tamir Raporuna" göre de 322 adet makinenin tamir işleminin yapıldığının belirtildiği, makinelerin davacıdan alınmadığı ve bu kapsamda davacının 3. kişilerden satın alınan makineler için yapmış olduğu hizmet bedeli olan 37.813,11 TL’yi talep edebileceği gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Upgrade işlemini ücretsiz yapmadıklarını,

b. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu,

c. Müvekkil şirketin davalı bankaya göndermiş olduğu sözleşme taslağının 17. maddesinin “b” bendinde, para sayma makinelerinin TL/YTL, USD, GBP ve Euro cinsi paralarda, piyasaya yeni çıkacak banknotlara uyumlu hale getirilmesinin ücretli olarak yapılmasının açıkça teklif olunduğunu, müvekkilinin sunmuş olduğu teklifin, makinelerin yeni banknotlara uyumlu hale getirilmesi işlemi değil, makinelerin bu yeni banknotların sahtelik özelliklerine adaptasyonunun ücretsiz yapılacağının olduğunu,

d. Gerekçeye dayanak yapılan e-mailde davalı bankanın 2009 yılında makine alma taahhüdünde bulunduğundan ücretsiz yapılmasının teklif edildiğini ancak davalı bankanın makine almadığını,

e. Müvekkil firma tarafından 1279 adet makineye tamir bakım hizmeti verildiğini, ancak bunlardan sadece 2 yıllık garanti süresi dolan 523 adedi için fatura kesildiğini beyan etmektedir.

2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde;

a. Garanti başlangıç tarihlerine ilişkin belgelerin davacı tarafından kendisine verilen kesin süre içerisinde sunulmadığını, sadece davacı taraftan satın alınmadığı gerekçesi ile garanti süresi dolmamış makinelere ilişkin faturaya konu alacağın müvekkil bankadan talep edilebileceğinin kabulünün mümkün olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince ve katılma yoluyla davalı vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan taraflara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden taraflara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/452, Karar No: 2024/3711, Tarih: 08.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/452 E.  ,  2024/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/164 Esas, 2021/1066 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/228 E., 2020/251 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 124363 sayılı ve "FİTO" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “FİTOSLİM” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının YİDK'ın 2016-M-3502 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili markası ile dava konusu başvuru arasında iltibas bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, marka itibarının zedeleneceğini, dava konusu başvurunun haksız rekabet teşkil ettiğini ve kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek YİDK'ın 2016-M-3502 sayılı kararının iptali ile başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere benzer olmadığını, uyuşmazlık konusu malların insan sağlığı için gerekli olan ürünlere ilişkin bulunduğunu, bu ürünlerin potansiyel tüketicilerinin doktor ve eczacılar olduğunu, söz konusu alıcıların hayli dikkatli bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı, davaya cevap vermemiş, herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalı, davaya cevap vermemiş, herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamında yer alan 05. sınıf “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. tıbbi amaçlı yakılar, Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar.” malları yönünden iltibas koşullarının oluştuğunu, başvuru kapsamında 5. sınıfta yer alan diğer mallar bakımından ise iltibas koşullarının bulunmadığı, davacı markasının tanınmışlığı ispatlanmadığı gibi iddia edilen tanınmışlık nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hâllerinin gerçekleştiğine ilişkin bir delilin de bulunmadığı, dava konusu başvurunun kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 2016-M-3502 sayılı kararının 5. sınıf “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. tıbbi amaçlı yakılar, Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar.” emtialar yönünden kısmen iptaline, dava konusu markanın anılan mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında , dava konusu marka kapsamında yer alan tüm mallar bakımından iltibas koşullarının oluştuğunu, müvekkili markasında yer alan 5. Sınıf tıbbi müstahzar malları ile dava konusu markanın kapsamında bulunan 5. sınıf ‘“Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri. Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular’’ mallarının aynı ve benzer bulunduğunu, diğer taraftan somut olay bakımından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların da oluştuğunu, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kısmen red kararının kaldırılarak davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; YİDK kararının yerinde bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; YİDK kararının yerinde bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka ile davacının itirazına mesnet markası arasında İlk Derece Mahkemesince iltibas bulunduğu kabul edilen 5. sınıf “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. tıbbi amaçlı yakılar, Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar.” mallar yanında 5/1. sınıf" tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler." emtiası yönünde de 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının oluştuğu, sayılan mallar dışında başvuru kapsamında kalan diğer mallar yönünden ise iltibas koşullarının bulunmadığı, ayrıca davacının itirazına mesnet markasının tanınmış olduğu ispatlanamadığı gibi sırf başka bir marka ile benzer marka başvurusunda bulunmak kötü niyet olarak değerlendirilemeyeceği, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığına dair başkaca bir delil de sunulmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin ise istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 05.02-07'te yer alan “bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç) : diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri. Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular" emtiaları yönünden davamızın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas yaratacak derecede benzer olduklarının bilirkişi raporu ile de teyit edildiğini, davalının başvuru markasında asıl unsurun SLİM olmadığını, zaten bu ibarenin açıkça ön plana çıkartılmadığını ve müvekkili markasını içerecek şekilde açık benzerlik bulunduğunu, müvekkili markasını olduğu gibi içerek davalı başvurusunun 05. sınıfın hiçbir emtiasında tescil edilmemesi gerektiğini, ayrıca müvekkil lehine derecattan geçerek kesinleşen FİTO-FİTOGYN ve FİTO-FİTOSEN+Şekil kararlarının emsal olarak işbu davaya da uygulanması gerektiğini, İstinaf Mahkemesince verilen kararda 05. sınıfın kalan emtiaları yönünden kullanım amaçları, hedeflenen halk kesimleri, dağıtım kanalları ve tüketici kesimi hususlarında gerekçeli bir değerlendirme yapılmadığını, müvekkili markasının tanınmış olduğunu, müvekkili markasını bilmekte olan davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle aynı tür mal/hizletleri içeren markaların benzer olduklarını, iltibas araştırmasında markanın bir bütün olarak bıraktığı genel izlenimin nazara alınması gerektiğini, markalar arasında karıştırılmaya yol açacak kadar bir benzerlik bulunmadığını, dolayısıyla müvekkili Kurum kararının yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının FİTOSLİM ibareli marka tescil başvurusuna karşı davacın FİTO ibareli markasını mesnet göstererek yapmış olduğu itirazın nihai olarak YİDK'nın 2016-M-3502 sayılı ret kararının iptali koşulları oluşup oluşmadığı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ve davalı kuruma ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/761, Karar No: 2019/1102, Tarih: 19.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/761 E.  ,  2019/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 04/08/2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.Dairemizin 07/04/2016 tarihli 2015/13920 E. 2016/6143 K. sayılı Bozma ilamına uyan Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, davacının 04/08/2005 tarihinde geçirdiği kazadan dolayı %11,0 oranında sürekli maluliyeti olduğunun tespitine karar verilmiştir.Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki son derece sıkı olup mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.Sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Sosyal Güvenlik Kurumu'nun hak alanını etkileyeceğinden işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya bir kaçına karşı açılmış ise bu halde, dava sıfat yokluğundan reddedilemez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya bir süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir.

Somut olayda, hak alanını ilgilendirdiği halde işveren davaya dahil edilmediği gibi, Mahkemenin 2013/298 Esas sayılı dosyası ile yine bu dosyanın içinde bulunduğu anlaşılan 2005/848 E. 2012/87 K. sayılı dosya getirtilmemiş olup bu yönüyle bozma ilamı tam olarak yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, Mahkemenin 2013/298 Esas sayılı dosyası ile yine bu dosyanın içinde bulunduğu anlaşılan 2005/848 E. 2012/87 K. sayılı dosyasını dosya arasına almak, davacıya işverene davayı yöntemince yöneltmesi için önel vermek ve işverenin göstereceği delilleri toplamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.