muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2344, Karar No: 2016/6960, Tarih: 23.03.2016

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir. Yan yükümlere örneklerden olan itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali, işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

İş güvenliği hükümleri, işçi sağlığı ve güvenliğini korumaya yönelik titizlikle uyulması gereken kurallardır. Bu konuda işverenin alması gereken tedbirlerin yanında işçinin de yükümlülükleri vardır. İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı nedenle fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez.

Somut olayda, davacı, operatör olarak yaklaşık 2 yıl 4 ay süreyle davalı işyerinde çalışmıştır.

İş sözleşmesi, çok tehlikeli işyeri sınıfında yer alan ve kimyasal maddelerle katı metal tozlarının bulunduğu işyerine çakmak sokmak ve devamsızlık yapmak nedenleriyle 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesi uyarınca feshedildiği bildirilmiştir.

Davacıdan alınan savunmada, 15 gün önce gece vardiyasında kullandığı ceketin cebinde çakmak çıktığını, sigarayı bırakma aşamasında olduğunu, sigara ve cep telefonunu kapıda bıraktığını, o gün de bu ceketi giydiğini, aramada çakmağın bulunduğunu ifade etmiştir. İşverence davacıya genel yangın eğitimi, işyeri hakkında bilgi, cep telefonu kullanılmasının yasak olduğu ve statik elektrik yönünden tüm eğitimler verilmiştir. Tanıklar beyanlarında çakmak, sigara cep telefonunu girişte güvenliğe teslim ettiklerini işverence sigara konusunda sözlü uyarılar yapıldığını ifade etmişlerdir.

Davacının üzerine atılı eylemler nedeniyle iş sözleşmesinin feshine kendi ihmali davranışları ile neden olduğu, işyerinin faaliyet alanı gözetildiğinde iş güvenliği kurallarına aykırı davranışların bir zarar doğmasına gerek olmaksızın haklı fesih nedeni oluşturduğu, haklı fesih nedeninin bulunduğu bir fesihte sendikal nedenden bahsetmek olanaksız olup bu nedenle davalı temyizi yerindedir.

Davacının iş sözleşmesi, fesih tarihi itibariyle haklı nedenlerle feshedildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 24.30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri olan 412,90 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7301, Karar No: 2009/9297, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7301 E.  ,  2009/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, Bornova Vergi Dairesinin alacağının eşyanın aynından kaynaklanmasına rağmen, müvekkili bankanın limit ipoteğinin önüne geçerek öncelikle Vergi Dairesinin alacağının ödenmesine ilişkin sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, vergi alacağının rehninde önce konulan hacizlere iştirak edebileceğini, yatırım indirimi ve diğer teşvikler yoluyla ödenmeyen vergi borçlarının eşyanın aynından doğan borçlar gibi rehin hakkına göre öncelikli olduğunu belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayet edenin 140.000 TL bedelli üst sınır ipoteği bulunduğu, vergi dairesine ödeme yapılması halinde bankanın açtığı itirazın iptali davasını kazanması durumunda 14.493 TL alacağının açıkta kalacağı, taşınmaz üzerinde ipotek tesisinden önce konulmuş bir haciz bulunmadığı belirtilerek şikayetin kabulüyle icra dairesi işleminin iptaline karar verilmiş, hüküm şikayet edilen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6781, Karar No: 2016/6770, Tarih: 23.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/6781 E.  ,  2016/6770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 141/1, 62, 53, 63.maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hp

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 19/03/2014 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınanın soruşturma aşamasında olaydan hemen sonra alınan beyanında “sanık ...'ın olay günü yanına gelerek cep telefonunu istediğini, vermek istemediğini, bu sırada telefonun çalması üzerine telefonla konuştuğunu, konuşması bitince sanığın tekrar telefonunu istediğini, vermeyeceğini söylemesi üzerine ... atarak elindeki telefonu aldığını” iddia ettiğinin, mahkemede ise dinlenilmesinden vazgeçildiğinin; sanığın tüm aşamalarda telefonu istemesi üzerine yakınanın rızasıyla telefonu kendisine verdiğini, yakınana ... atmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmalarına niçin üstünlük tanındığı, yakınanın olaydan hemen sonra alınan beyanına neden itibar edilmediği karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

3-) TC. Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, 23/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3402, Karar No: 2020/10650, Tarih: 02.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3402 E.  ,  2020/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak,

1- Faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- C bendinde yer alan (20/03/2014) tarihinin çıkarılmasına, yerine (20/03/2015) tarihinin yazılmasına,

b-D bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası oluşan fark bedel 14.244,87 TL’ ye dava tarihinden dört ay sonrasına isabet eden 20/03/2015 tarihinden Dairemiz karar tarihi olan 02/12/2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, fark bedelin kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/216, Karar No: 2022/1790, Tarih: 20.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/216 E.  ,  2022/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen “kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen asıl ve birleşen davanın reddine ilişkin karar asıl ve birleşen davada taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ile birleşen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Asıl davada davacı ... dava dilekçesinde; davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kendisine kooperatif tarafından Beyoğlu 1. Noterliğinin 18.09.2009 tarihli 14190 yevmiye nolu birinci ihtarnamesi ile 04.11.2009 tarihli 16092 yevmiye nolu ikinci ihtarnamesinin gönderildiğini, kooperatif yönetim kurulunun 18.12.2009 tarihli 81 nolu kararı ile kooperatif ortaklığından ihracına karar verildiğini ve bu kararın Bodrum 5. Noterliğinin 04.01.2010 tarihli 29 yevmiye nolu ihtarnamesi ile kendisine tebliğ edildiğini, yönetim kurulu kararı alınmadan ve ekine yönetim kurulunun ihraç kararı eklenmeden gönderilen ihtarnamelerin geçersiz olduğunu, Kooperatifler Kanunu’nun 27. maddesine göre ihraç edilecek üyeye bir aylık süre verilmesi gerekirken, ikinci ihtarnamede Kanun’a aykırı şekilde otuz gün süre verildiğini, geçersiz ihtarnamelere dayanan ortaklıktan ihraç kararının da hukuka aykırı olup iptal edilmesi gerektiğini, ortağı olduğu dava dışı ... İnşaat San. Turizm ve Tic. Ltd. Şti.’nin davalı kooperatifin yüklenicisi olarak tüm inşaatları yaptığını, kooperatifin 10.08.2004 tarihli protokolle yüklenici şirkete olan 130.000TL borcu için kendisine dört adet konut üyeliği verdiğini, ihraç kararı verilen altı nolu kooperatif üyeliğinin de yüklenici firmaya olan borca karşılık kooperatif tarafından verilen üyeliklerden birisi olduğunu, sahibi ve ortağı olduğu yüklenici şirkete büyük miktarda borçlu olan davalı kooperatifin kötü niyetle ve haksız şekilde ihraç kararı verdiğini ileri sürerek ortaklıktan ihraç kararının iptali ile kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl Davada Davalı Cevabı:

Asıl Davada Davalı Cevabı:

5. Asıl davada davalı kooperatif vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kooperatif tarafından usulüne uygun şekilde gönderilen ihtarnamelere rağmen davacının parasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini, müvekkilinin Bodrum 2. İcra Müdürlüğünün 2008/5534 E. sayılı dosyasında başlattığı icra takibi ve ihtarlara rağmen borcunu ödemeyen davacının, hem kooperatifi hem de yükümlülüklerini düzenli olarak yerine getiren diğer üyeleri mağdur ettiğini, davacının ortağı olduğu yüklenici şirketin kooperatiften kesinleşmiş bir alacağı bulunmadığını, aksine davacının müvekkili kooperatife borçlu olduğunun Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/682 E. sayılı dava dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi ile saptandığını, ihraç prosedürü ve kooperatif üyeliğinden ihraç kararının yasaya, ana sözleşmeye ve hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen Davada Davacı İstemi:

6. Birleşen Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/134 E. sayılı davasında davacı ... kendi adına asaleten, davacı ...’in de vekili olarak sunduğu dava dilekçesinde; kendisinin davalı kooperatifteki beş nolu konut hissesini 03.03.2006 tarihinde diğer davacı ...’e devir ve temlik ettiğini, anılan hisse devir sözleşmesine göre devir tarihinden önceki ve sonraki tüm kooperatif ödemelerini yapması gerektiğinden, 31.12.2007 tarihine kadar ...’e ait hissenin tüm borcunu ödediğini, bundan sonra ...’in 05.01.2008 tarihli hisse devir sözleşmesiyle aynı konut hissesini bu kez tekrar kendisine devir ve temlik ettiğini, hisse devrinden kaynaklanan tüm ödemeleri gerçekleştirdiğini ve kooperatif üyeliğinde gerçek hak sahibi olduğunu, sahibi olduğu yüklenici ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin davalı kooperatifte bulunan alacaklarını tahsil edemediğini, bu nedenle kooperatife olan ödemelerini durdurduğunu, bu arada kooperatifin başka bir şirketle anlaşarak işlerini ona yaptırdığını ve yolsuzluklara karıştığını, bu yolsuzluklara ortak olmamak için de ödemelere devam etmediğini, davalı kooperatifin müvekkili ...’e gönderdiği ihtarnamelerin usulsüz, kooperatif yönetim kurulunun 18.12.2009 tarihli 84 nolu ortaklıktan ihraç kararının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı kooperatifin müvekkili ... hakkında verdiği ihraç kararının iptali ile kendisinin kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Davada Davalı Cevabı:

Birleşen Davada Davalı Cevabı:

7. Birleşen davada davalı kooperatif vekili cevap dilekçesinde; davada davacılardan ...’in taraf sıfatının bulunmadığını, davacı ...’in, kooperatif üyesi olan yakınları ile kendisiyle birlikte hareket eden bazı üyelerin kooperatife aidat ödememelerini sağlayarak kooperatifi zor durumda bırakmaya çalıştığını, kendisiyle menfaat birliği yapacak kişileri kooperatif yönetimine getirmek istediğini, müvekkili kooperatif ortağının diğer davacı ... olduğunu, ...’in hissesini ...’e devrettiğine dair dava dilekçesinin ekinde sunulan 05.01.2008 tarihli el yazılı belgenin gerçek olmadığını ve bu davayı sürüncemede bırakmak amacıyla yeni üretilen bir belge olduğunu, kooperatif ana sözleşmesinin “ortaklığın devri” başlıklı 17. maddesine uygun şekilde yönetim kuruluna yazılı olarak yapılan herhangi bir devir bildiriminin bulunmadığını, davada ileri sürülen talepler arasında zıtlık ve taraflar arasında menfaat çatışması olduğunu, ...’in kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali ile ...’in kooperatif üyesi olduğunun tespiti taleplerinin aynı davada ileri sürülmesinin hukuka aykırı olduğunu, üyelikten ihraç kararının yasaya, ana sözleşmeye ve usule uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.09.2014 tarihli ve 2010/109 E., 2014/319 K. sayılı kararı ile; alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı kooperatif yönetim kurulunun verdiği üyelikten ihraç kararlarının yasa ve ana sözleşmeye aykırı olmadığı, ihraç kararlarının dayanağı ihtarnamelerin usulüne uygun olduğu, birleşen davada davacı ...’in taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

9. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı ... ile birleşen davada davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 20.04.2015 tarihli ve 2015/3 E., 2015/2753 K. sayılı kararı ile;

“…1- Asıl davada dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkin olup ihraç kararına dayanak yapılan ihtarnamelerin gerçek borç miktarını yansıtması gerekir. 6101 sayılı yasanın 7. maddesi uyarınca somut olayda uygulanması zorunlu olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120/2. maddesindeki "sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faiz oranı, birinci fıkrada belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz" hükmüde dikkate alınarak; ihtarnamelerin davacının gerçek ve kişisel borç miktarını yansıtıp yansıtmadığını belirleyen, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Birleşen davada davacı ...'ın, kooperatif hissesini birleşen dosya davacısı ...'e devrettiği ancak devir işleminin kooperatifçe işleme alınmadığı iddiası ile dava açılmış olması karşısında, davacı ... 'de ...'ın ihraç kararının iptalini istemekte hukuki yararı vardır. Ayrıca ... tarafından devirler sonrasında kooperatif ortağı olduğunun tespiti talep edilmiş olmasına rağmen bu konuda yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Bu nedenle gerek bilirkişiden kooperatif kayıtlarında devir ile ilgili inceleme yapılıp, birleşen dosyanın her iki davacısının 5 nolu konutla ilgili ortaklık ödemeleri dikkate alınarak ihraç kararının yerinde olup olmadığı ve ...'ın üyeliği ile hususlarında rapor alınıp oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamıştır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı:

11. Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli ve 2017/393 E., 2019/15 K. sayılı kararı ile; Özel Dairenin bozma kararına uyulduktan sonra bozma kararı doğrultusunda bilirkişiden alınan ek raporda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 120/2. maddesi gözetilerek hesaplama yapıldığı, ihtarname tarihi itibariyle ana paranın 10.700TL, gecikme cezasının 1.294,50TL olduğu, ihtarnamede belirtilen gecikme cezasının 2.263TL olup, arada 969TL fark bulunduğu, gecikme cezası bakımından küçük bir fark oluştuğu, ihtarnamelerde belirtilen borç tutarının gerçek borcu yansıttığı, davacı ... ile diğer davacı ... arasında devir sözleşmesinin yapıldığı, ancak devir işleminin kooperatif kayıtlarına intikal ettirilmediği ve üyelik kaydının yapılmadığı, dolayısıyla ...’in üye olarak görünmediği, davacı ...’in kendi beyanı ile de devir işlemini kooperatif nezdinde yapmadığını ikrar ettiği, böylece dava tarihi itibariyle adı geçen davacının kooperatif üyesi olmadığının tespit edildiği, ihraç kararlarına dayanak yapılan ihtarnamelerin yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun olarak gönderildiği, bu durumda ihraç kararlarının da yerinde olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

12. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

13. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 28.06.2021 tarihli ve 2021/1105 E., 2021/2997 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ve birleşen davada davacı ... vekilinin birleşen dava yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.