muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/43, Karar No: 2023/3168, Tarih: 23.05.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça kullanılan görselin, davacı firmaya ait olan, silgi kısmında yüzü bulunan ve eldivenli kravatlı illüstrasyonlu logosu mevcut Beyaz Kalem Akademi firmasını kötüleyici bir gönderme yapan herhangi bir unsur içermediği, Pegem Eskişehir'in, sosyal medyada kullandığı görselde, davacıyı işaret eden, onu aşağılayıcı, davacıya hakaret içeren herhangi bir unsurun kullanılmadığı, kalem materyalinin eğitim sektöründe ortak ve çoklukla kullanılan bir unsur olduğu, bu nedenle kalem görselinin bir eğitim kurumunda kullanımının tek başına haksız rekabet oluşturmayacağı, davalı tarafça paylaşılan ve davaya konu olan görselin, yanıltıcı, aldatıcı nitelik de taşımadığı, ayrıca tüketicilerin ekonomik davranışını etkiler nitelikte olmadığı, "Tekiz" ibaresinin neye ilişkin olduğunun açıkça anlaşılmaması nedeniyle aldatıcı unsur taşıyabilse de bunun kesinlik içermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini ve instagram başta olmak üzere sosyal medya mecralarında "KPSSnin Kalemini Kırdık! Kalem kırıldı, hüküm verildi Eskişehirde tekiz!" sloganıyla müvekkilinin kullandığı logonun neredeyse birebiri olan kırık bir kalem görselini kullanarak reklam yaptığını, bu şekilde müvekkilini kötülediğini ve marka değerine zarar verdiğini, davalının söz konusu eylemlerinin amacının müvekkilini kötüleyerek sektörde tek olduğu vurgusu ile kendisini ön plana çıkarmak olduğunu, bunun yanında "Hüküm verildi Eskişehirde tekiz!" sloganıyla gerçek dışı ve yanıltıcı açıklamalarda bulunduğunu, Eskişehir'de bulunan pek çok KPSS kursuna rağmen sloganda kullanılan "Eskişehirde tekiz" ifadelerinin aldatıcı reklam niteliğinde olduğunu ve haksız rekabet teşkil ettiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının eksik inceleme ile ve hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporu dikkate alınarak verildiğini, yaptıkları itirazların göz ardı edildiğini, İlk Derece Mahkemesinin verdiği kararda tazminat ve kararın üçüncü kişilere bildirilmesi taleplerinin de eksik değerlendirilerek hukuka aykırı olarak reddedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı tarafça kullanılan kalem logosu ile davacının kullandığı kalem logosunun farklı oldukları, bununla birlikte kalem görselinin, eğitim alanında sıklıkla kullanılan ortak bir materyal olduğu ve "KPSSnin Kalemini Kırdık! Kalem kırıldı, hüküm verildi Eskişehirde tekiz!" şeklinde kullanılan sloganda, davacıyı işaret eden herhangi bir unsurun bulunmadığı da gözetildiğinde, davalı tarafça kullanılan slogan ve kalem logosunun haksız rekabete yol açmayacağı, öte yandan davalı tarafça kullanılan sloganın aldatıcı reklam niteliğinde olduğu ve bu nedenle de davalı eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin ileri sürüldüğü, aldatıcı reklamdan söz edebilmek için yapılan reklamın, ortalama tüketicileri aldatma ve onların ekonomik davranışlarını etkileme ihtimalinin olmasının gerektiği, somut olayda her ne kadar "Eskişehir'de Tekiz" şeklinde reklam yapılmış ise de, bu reklamın ortalama tüketicileri aldatma ve onların ekonomik davranışlarını etkileme ihtimalinin bulunmadığı, bu beyanın açıkça abartılı olduğunun belli bulunduğu, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin bu yöne ilişkin kararında da bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız rekabetin tespiti, durdurulması ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, davalının eylemlerinin haksız rekabet teşkil edip etmediği hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi ile 55 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4271 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8165, Karar No: 2015/7261, Tarih: 08.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8165 E.  ,  2015/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret, tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen 11/11/2008 tarihli mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece kasten yaralama, hakaret ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen 14/11/2008 tarihli ek kararın katılan ..... vekiline ve sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, varsa buna ilişkin tebligat evrakının gönderilmesi, ek karar tebliğ edilmemişse tebliğ edilerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için Dairemizce dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesinin ardından, katılan Büşra vekiline ve sanığa ek kararın tebliğ edilmesi üzerine sanığın 04/03/2013 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11245, Karar No: 2016/2155, Tarih: 06.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/11245 E.  ,  2016/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında mülkiyeti davalıya ait olan taşınmaz üzerine yapılması planlanan ...evleri için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca tarafların karşılıklı olarak borç ve yükümlülükler altına girdiklerini, sözleşmenin 2. maddesinin son satırında, otopark, çevre ihata duvarı, peyzaj işlerinin maliyetinin yarısının davalı, kalan yarısının da yüklenici tarafından karşılanacağının belirtildiğini, ancak davalının söz konusu peyzaj ve çevre düzenleme işlerinin maliyetini müvekkiline ödemediğini ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL'nin ihtarname tarihi olan 24.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle, alacağını 87.000,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davacı tarafından yaptığını beyan ettiği tüm işlemlerin ve imalatların müvekkili şirkete bildirilmediğini, sözleşme gereği yapılması gereken yağmur suyu ve drenaj hatları ile mevcut trafo binasının da yapılmadığını, bunların bedelinin de müvekkiline ödenmediğini, müvekkilinin bu konuda ihtarname çektiğini, çekilen ihtarnameye rağmen de herhangi bir ödemenin söz konusu olmadığını, eksik ve ayıplı imalatlar nedeniyle açılan tazminat davasının halen derdest olduğunu, müvekkilinin geç ifa nedeniyle tazminat alacağı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 2. maddesi gereğince alt yapı ve çevre düzenleme işlerinin (atık su, yağmur suyu, drenaj içme suyu, telefon ve elektrik hatlarının) yapılması ve bunların bina dışındaki bağlantılarının yapılmasının tamamının yükleniciye ait olduğu, mevcut trafo binasının bina bodrumuna nakli, otopark, çevre ihata duvarı, peyzaj işlerinin maliyetinin yarısını idarenin, yarısını da yüklenicinin karşılayacağının hüküm altına alındığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 87.000,00 TL'nin, 50.000,00 TL'sinin 24.02.2010 tarihinden itibaren, 37.000,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 09.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı tarafça;... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/197 Esas sayılı davası ile işbu davanın birleştirilmesi gerektiği savunulmuş ise de, anılan davanın derdest olması durumunda, işbu davanın sonuçlanması beklenerek, hükümde bu davada hüküm altına alınan tutarın nazara alınacağı, kesinleşmemiş olması durumunda da ilamların ayrı ayrı infaza .../...

S.2.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı tarafça;... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/197 Esas sayılı davası ile işbu davanın birleştirilmesi gerektiği savunulmuş ise de, anılan davanın derdest olması durumunda, işbu davanın sonuçlanması beklenerek, hükümde bu davada hüküm altına alınan tutarın nazara alınacağı, kesinleşmemiş olması durumunda da ilamların ayrı ayrı infaza .../...

S.2.

verilebileceği tabiîdir. 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 1. bendi uyarınca (temyiz faslında olmamakla birlikte) ''temyize ilişkin hükümler'' ibaresi kapsamında kaldığı için uygulanması gereken, 1086 sayılı HUMK 'nın 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 48/son (HMK 168/son) maddesinde, bu hususun tek başına bozma sebebi teşkil etmeyeceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6789, Karar No: 2020/4150, Tarih: 09.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/6789 E.  ,  2020/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

2-Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde beş adet çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlunun icra mahkemesine başvurarak, takip dayanağı çekin ... Petrol ... A.Ş. tarafından keşide edildikten sonra ciro yolu ile tekrar keşideci şirket eline geçmesi üzerine, keşidecinin çeki ciro ederek tekrar tedavüle çıkarmış olduğunu, ancak borcu bulunmadığından aleyhinde takip yapılamayacağını ileri sürdüğü; mahkemece,ikinci tedavülden önceki lehtarın sorumluluğu kalmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verildiği, alacaklı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ciro silsilesinde kopukluk bulunmadığı, yetkili hamil olan alacaklının kendisinden önceki cirantalara müracaat hakkı mevcut olup lehtar hakkında da takip yapmasında yasaya aykırılık olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Çek, keşideci tarafından lehtar lehine düzenlenip, keşide edildikten sonra, lehtar tarafından tekrar keşideciye ciro edilmesi halinde, keşidecinin 6102 sayılı TTK'nun 788. maddesi koşullarında yeniden çeki tedavüle çıkararak ciro etmesi durumunda, ikinci tedavülden önceki lehtarın sorumluluğu kalmadığından, lehtar hakkında takip yapılamaz. Bu durumda, keşideci ile takip alacaklısı hamil arasında sorumluluk vardır. Zira keşideci, çeki yeniden tedavüle çıkarmakla, lehtar adına keşide etmeden önceki durumuna döndüğünden lehtarın sorumluluk zinciri içinde yer alması mümkün değildir.

Bu açıklamalardan sonra, somut olayın incelenmesinde; takip dayanağı çekte ilk cironun lehtar Petro Yağ ve Kimyasallar San Tic. A.Ş'ye ait olduğu, bundan sonraki cironun ... Petrol ... A.Ş.' ye (keşideci) ait olduğu, daha sonra keşideci tarafından tekrar ciro edildiği ve ibrazdan önce takip alacaklısı ... Kimya Dış Ticaret Ltd. Şti'nin cirosu bulunduğu görülmekle, çek tedavüle çıktıktan sonra ödenerek keşideciye döndükten sonra tekrar tedavüle çıktığından ikinci tedavülden önceki lehtarın sorumluluğu açıklandığı üzere bulunmamakta, ancak keşideci ile takip alacaklısı hamil arasında sorumluluk bulunmaktadır.

Zira keşideci çeki yeniden tedavüle sokmakla lehtar adına keşide etmeden önceki durumuna dönmüştür. Çek ilk kez tedavüle çıktığı sırada ciranta olarak çek arkasında unvan ve imzaları yer alan kişiler yönünden değil, keşideci ile hamil arasında bir sorumluluk olduğundan, alacaklı ciranta tarafından çek lehdarı (ilk ciranta) hakkında takip yapılamayacağının kabulü gerekir.

O halde, borçlunun şikayetinin kabulü ile takibin İİK'nun 170/a maddesi uyarınca şikayetçi borçlu yönünden iptaline karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 13.02.2019 tarih ve 2019/68 E.-2019/114 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7371, Karar No: 2016/14579, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7371 E.  ,  2016/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; abonelik tarihi ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren 10 yıl geriye dönük olarak kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen miktardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 33.878,77 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 33.878,77 TL'nin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 32.878,77 TL'sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş;hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/5219, Karar No: 2024/7587, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5219 E.  ,  2024/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/771 E., 2024/738 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/717 E., 2023/717 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA