muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13175, Karar No: 2018/8845, Tarih: 09.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13175 E.  ,  2018/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 08/04/2012 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araçla alkollü olarak davacılara çarparak kaçtığını, Cansu'nun ağır şekilde yaralandığını, davalı sürücü hakkında kamu davası açıldığını ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, olay nedeniyle müvekkilinin beden bütünlüğünün bozulduğunu, tedavi sürecinde bakıma muhtaç durumda olduğunu, Cansu'nun üniversite öğrencisi olup bu olay nedeniyle eğitimine devam edemediğini, o yıl için ödediği harç ile yaptığı barınma, beslenme ve eğitim giderlerinin boşa gittiğini, yıl kaybetmesi nedeniyle fazladan para ödemek zorunda kaldığını, diğer davacı ...'in olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek biçimde yaralandığını belirterek Cansu için çalışma gücünü kaybetmesi nedeniyle 1.000,00TL, bakıcı gideri için 1.000,00 TL, Cansu'nun eğitim öğretim maliyeti nedeniyle 1.000,00 TL , Cansu'nun 2011-2012 eğitim yılında apart kirası olarak ödediği 2.800,00 TL ve harç olarak ödediği 962TL'nin ve dişlerinin kırılması nedeniyle yaptığı 550TL masrafın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak dava dilekçesinde belirttiği şekilde davacılara

ödenmesini ve ayrıca Cansu için 80.000,00 TL, İbrahim için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar Mevlüt ve Osman'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri ile davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... yönünden davanın reddine,maddi tazminat talebi yönünden davacı ...'in kaza nedeniyle eğitimine devam edememesi ve yıl kaybetmesi nedeniyle talep edilen 1.000,00 TL maddi tazminatın kabulüne ve olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 1.269,00 TL bakıcı giderinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,4.312,00 TL apart kirası, harç ve diş tedavi masrafından ibaret tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta hukuku, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK'nın 1401 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup TTK'nın 4. maddesi uyarınca bu Yasadan doğan uyuşmazlıkların ticari dava sayılacağı belirtilmiştir. Ayrıca TTK'nın 5/3 maddesi uyarınca ticaret mahkemeleri ile genel mahkemeler arasındaki ilişkiyi görev uyuşmazlığı olarak düzenlenmiştir. Uyuşmazlık haksız eyleme dayalı olarak uğranılan zararın tazminine ilişkin olup, davalı ...'nın sorumluluğu sigorta hukukundan kaynaklanmaktadır. Bu nedenle davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

2-Bozma ilamının kapsamına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının

incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar geri verilmesine 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22876, Karar No: 2012/26001, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22876 E.  ,  2012/26001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3991, Karar No: 2013/10163, Tarih: 13.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3991 E.  ,  2013/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi sonucu mağdur ...'ın yüzünde sabit iz ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına karşısında sanığın 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesine göre en ağır cezayı içeren yüzde sabit ize neden olan yaralama eyleminden cezalandırılması gerekirken 5237 sayılı TCK'nin 87/3 ve 87/1-c, son maddelerinin birlikte uygulanması suretiyle hüküm kurulması sanık hakkında fazla ceza tayin edilmemesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8374, Karar No: 2019/12132, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/8374 E.  ,  2019/12132 K.**

**"İçtihat Metni"**

1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 86/2. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 25.315,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Yakutiye Kaymakamlığının 22/11/2017 tarihli ve 5860 Esas, 395 Karar sayılı idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine dair Erzurum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/08/2018 tarihli ve 2018/2683 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Erzurum 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/09/2018 tarihli ve 2018/3394 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 31/01/2019 gün ve 94660652-105-25-16694-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2019 gün ve 2019/3570 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

İdarî para cezasına dayanak yapılan 1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 86. maddesinde yer alan “Yoklamada bulundukları yerdeki askerlik şubesi, elçilik veya konsolosluklara gelmeyen ve bu Kanunda yazılı bir mazereti bulunduğuna dair belge ibraz etmemiş olanlardan, birlikte yoklamaya tabi oldukları doğumluların yurt genelinde normal sevk yılı içindeki son celp ve sevk döneminin bitimine kadar ele geçmeyenler, elde edildiklerinde bulundukları yerde resmi bir hekime yahut en yakın yerde bulunan asker hastanesinde muayene ettirilirler. Muayene neticesinde askerliğe elverişli oldukları anlaşılanlardan erteleme hakkı bulunmayanlar Millî Savunma Bakanlığınca tespit edilecek sınıf ve tertibat yerlerine derhal sevk olunurlar. İkinci fıkra kapsamında yoklama kaçağı kaldıktan sonra ertelemesi yapılanlar ile birliklerine sevk edilenler hakkında bu Kanun'un 89'uncu maddesinin dört ila yedinci fıkra hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca, yoklama kaçağı kaldıktan sonra ertelemesi yapılanlar ile birliklerine sevk edilenler ile ilgili olarak 89. maddenin idarî para cezası müeyyidesini düzenleyen dört ve yedinci maddelerinin tatbik edileceğinin hüküm altına alındığı, muteriz hakkında ise sevk edildiği Pendik Devlet Hastanesinin 21/11/2017 tarihli raporu ile ertesi yıla bırakma kararının alındığı; anılan rapor içeriğine göre “sınır zeka geriliği ve anksiyete bozukluğu” şeklindeki belirleme uyarınca askere elverişli olup olmadığının bir üst sağlık kuruluşundan veya adlî tıp kurumundan alınacak sağlık raporu ile belirlenmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Erzurum 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/09/2018 tarihli ve 2018/3394 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14120, Karar No: 2015/22210, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14120 E.  ,  2015/22210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket nezdinde 17/03/2008 tarihinde işe başladığını, 25/08/2014 tarihinde iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, davacının iş akdine fesih gerekçesi olarak "işçileri işyerine karşı kışkırtmak, iç huzuru bozmak, işverene küçük düşürücü tavırlarda bulunmak" şeklinde soyut, belirsiz bir sebep gösterildiğini, gerçek fesih nedeninin sendikal nedene dayalı olduğunu, işyerinde örgütlü bulunan sendika ile davalı arasında süren toplu iş görüşmelerinin anlaşmazlıkla sonuçlanması üzerine 15 Temmuz 2014 ile 07 Ağustos 2014 arasında grev yapıldığını, 733 kişinin oy kullandığı referandumda, 659 işçi greve devam demesine karşın sendikanın aynı koşullarda 07/08/2014 tarihinde işverenle anlaşma sağladığını, yapılan anlaşma koşullarının grev öncesine göre sadece 20 TL tutarında bir fark doğurmuş olmakla, işçilerin yapılan grevden sonuç alınamadığını düşündüklerini ve bu konuda toplantı yaptıklarını, davacı müvekkilinin bu toplantıda; sendikanın kendilerine sormadan anlaşma yaptığını, grev öncesi verilen sözlerin tutulmadığını, yapılan grevin sonuçsuz kaldığını, sendikanın yeterince işçilerin haklarını korumadığı konusunda düşüncelerini belirttiği için işverenin hedefi haline geldiğini, 25/08/2014 tarihinde bazı arkadaşlarının vardiyası olmamasına karşın işverenin sözkonusu anlaşmaya karşı çıkan her birimden bir işçiye işe çağırmış ve önceden hazırlanmış fesih bildirimlerini tebliğ etmek istediklerini, davacın müvekkilinin gündüz vardiyasında iken İnsan Kaynakları tarafından çağrıldığını ve "seninle bundan sonra çalışmıyoruz, iş akdini feshediyoruz" şeklinde beyanda bulunduklarını, davalı işverenin demokratik bir tepki olarak sendikanın anlaşma koşullarını eleştiren bu işçilerin sendikal faaliyetler konusunda önderlik ettiklerine inandığı için müvekkil ile birlikte toplam 5 işçinin iş akdini aynı gün feshettiğini belirterek davalı tarafça yapılan fesih işleminin geçersizliğinin tespitine ve davacının işe iadesine, iş akdinin feshi sendikal nedene dayandığından 6356 SK. Mad. 25/5 gereğince; işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken sendikal tazminat miktarının işçinin bir yıllık brüt ücreti olarak belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin 17/03/2008 tarihinde müvekkil şirkette "Üretim İşçisi" olarak çalışmaya başladığını, davacının müvekkil şirket ile şirket yöneticileri hakkında, gerek işyerinde 15/07/2014 ile 07/08/2014 tarihleri arasında yapılan grev ve gerekse de Tekgıda-iş sendikası ile müvekkil şirket arasındaki Toplu İş Sözleşmesi görüşmeleri esnasında, yalan beyanda bulunduğunu, müvekkili şirket yöneticilerine hitaben televizyon kanallarında "eşi gelsin burada çalışsın.." ve ayrıca " beyaz yaka mesai yapınca taksiyle eve gidiyor, biz dolmuş ile" ve "memura barbekü işçiye simit bayramı" şeklinde asılsız söylemlerde bulunarak çalışma arkadaşlarını işverene karşı kışkırtmaya çalıştığını, işyerindeki barışı bozmaya yönelik hareket ettiğini, davacının söz konusu eylemlerinin müvekkil şirket tarafından 22/08/2014 tarihinde öğrenildiğini, davacının bu eyleminin, sadakat borcuna açıkça aykırılık teşkil ettiğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-b'ye göre 25/08/2014 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı tarafından söylenen sözlerin grev sırasında söylenmesi, hakaret içermemesi ve hak arama kapsamında kalacak çalışma koşullarını belirtmeye yönelik sözler olduğu, bu nedenle işçinin işverene sadakat borcuna aykırılık oluşturmayacağı, feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı, davacının iş sözleşmesinin greve katılması nedeniyle sendikal nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi grev sırasında şirket yöneticilerine hitaben “eşi gelsin burada çalışsın”, “beyaz yaka mesai yapınca taksiyle gidiyor, biz dolmuş ile” ve “memura barbekü işçiye simit bayramı” şeklinde sözler söylediği şirketin manevi şahsiyetini küçük düşürücü ifadeler kullandığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-b maddesi uyarınca feshedilmiştir. Mahkemece davacının iş sözleşmesinin greve katıldığı gerekçesiyle sendikal nedenle feshedildiği kabul edilmişse; greve çok sayıda başka işçilerin de katıldığı ancak onların iş sözleşmelerinin feshedilmediği, feshin sendikal nedene dayanmadığı, davacının iş sözleşmesinin grev sırasında söylediği iddia edilen bir kısım sözleri nedeniyle feshedildiği, davacının grev sırasında söylediği iddia edilen sözlerin feshi gerektirecek nitelikte olmadığı, feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı, davacının yasal grev hakkını kullanırken yasal çerçevedeki açıklamaları nedeniyle yapılan fesih dikkate alındığında, işe başlatmama tazminatının 6 ay belirlenmesi dosya içeriğine uygun olacaktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 242.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 18.06.2015 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32106, Karar No: 2022/10244, Tarih: 24.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32106 E.  ,  2022/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4595, Karar No: 2020/1395, Tarih: 26.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4595 E.  ,  2020/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :...45. Asliye Ceza Mahkemesi r

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tarihinde sanığın gömleğinin ön cebinde bulunan uyuşturucu maddenin, 2559 sayılı PVSK'nın 4-A maddesi kapsamında yoklama suretiyle yapılan kontrol ile ele geçirildiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş ve suç tarihinde infaz edilmekte olan herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkat alınarak yapılan incelemede;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığa vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyte, hükmün ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3797, Karar No: 2013/11874, Tarih: 11.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/3797 E.  ,  2013/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ve fazla mesai alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ücret, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

işyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.