muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1005, Karar No: 2017/4599, Tarih: 18.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1005 E.  ,  2017/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım, Kamu malına zarar

verme

Hüküm : 1-TCK’nın 220/7 maddesi delaleti ile 314/2, 220/7,

53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri

gereğince mahkumiyet,

2-TCK’nın 152/1-a, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Sanığın silahlı terör örgütünün verdiği talimatlar doğrultusunda yol ve caddelerin girişlerine barikatlar kurulup taşlarla kapatılması ve geçişlere engel olmak üzere hendek kazma faaliyetinde bulunarak terör örgütünün içerisinde yer aldığı, 28.08.2015 tarihli olay tutanağına göre sanığın kullanmış olduğu iş makinasının değişik sokaklarda uyarılara rağmen kazı işlemine devam ettiği, sanığın bu eyleminin devamını sağlamak amacıyla iş makinasının etrafında bulunan ve korumalık yapan silahlı kişilerin güvenlik kuvvetlerine ateş açtığı ve bunun üzerine çatışma yaşandığı belirtilen olayda; çıkan çatışma sırasında sanığın silahlı terör örgütü mensuplarının eylemlerine katkısı karar yerinde tartışılarak eyleme TCK’nın 37. maddesi yahut 39. maddesi anlamında katıldığının kabulü halinde güvenlik kuvvetlerine yönelik vahim nitelikte kasten öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiğinin kabulü gerekeceği cihetle; TCK'nın 302. maddesinde belirtilen amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli araç suç niteliğindeki kasten öldürmeye teşebbüs (güvenlik güçlerinin sayısının belirlenememesi halinde en az bir kez olmak üzere) suçu ile ayrıca vahim eylem oluşturmayan TCK’nın 179. maddesinde düzenlenen suçlardan açılmış dava olup olmadığı araştırılarak halen derdest ise birleştirilmesi, kesinleşmiş ise Yargıtay denetimine elverişli aslı veya onaylı örneklerinin dosya içine alınması, açılmış dava olmadığının tesbiti halinde ise yukarıda belirtilen suçlardan dava açılması sağlandıktan sonra birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden hukuki değerlendirmede ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Kamu malına zarar verme suçunu terör örgütü adına işleyen sanığın, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçu yerine, silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Kamu malına zarar verme suçunu terör örgütü adına işleyen sanığın, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçu yerine, silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, silahlı terör örgütüne yardım suçundan CMK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26757, Karar No: 2012/29022, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26757 E.  ,  2012/29022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurumla imzaladıkları ... Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi gereği bir takım branşlarda hizmet sunmayı taahhüt ettiklerini, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, 2008 yılında verilen sünnet işlemleri ile ilgili hasta hizmet faturalarından doğan alacaklarının davalı kurum tarafından ödenmediği gibi sözleşmenin 5.1 .1 maddesi ve 3.1.14 maddesi uyarınca haksız kesintiler yaptığını ileri sürerek yapılan kesintiler nedeniyle toplam 50.000 TL hizmet karşılığı tahakkuk eden alacaklarının dava tarihinden faizi ile tahsiline ayrıca davalı tarafından haksız talep edilen 536,16 TL den borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu sözleşmenin imza yeri ... olduğundan ... mahkemelerinin yetkili olduğu hususunda yetki itirazında bulunmuş, davanın esastan da reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında ... Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 21.10.2010 tarihinde feshedildiği ,aralarında sözleşme ilişkisi bulunmadığı ,sözleşme hükümlerinin uygulanması ile ilgili ihtilafların ya S.G.K ‘nun merkezi olan ... da yada işlemlerin yapıldığı şube olan ... S.G.K ‘nun bulunduğu merkezde açılması gerektiği gerekçeleri ile yetkisizlik kararı verilmiş ,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında akdedilen sözleşme tarihi 15.06.2007 olup, sözleşme tarihi itibariyle henüz 6100 sayılı 2012/26757-29022

HMK yürürlüğe girmemiştir. Sözleşme HUMK hükümleri yürürlükteyken imzalandığına göre, yetki konusunun da bu çerçevede çözümlenmesi gerekmektedir. HUMK'un 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi karalaştırmış olmaları, genel ve özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, genel veya özel yetkili mahkemede de açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Somut olayda dava, davacı şirket ile davalı kurum arasında imzalanmış olan, ... hizmeti satın alma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacının sahibi olduğu hastane Tuzla’da bulunduğundan, HUMK’nun 10. maddesi gereğince, sözleşmenin ifa edildiği yer Tuzla’dır. Dolayısıyla davacı şirkete ait hastanenin bulunduğu yer mahkemesi olan Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakma yetkisine sahiptir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2044, Karar No: 2013/3457, Tarih: 04.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2044 E.  ,  2013/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı olarak davacı için aylık 300,00 TL, müşterek çocuk için 200,00 TL olmak üzere aylık toplam 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesi gereğince tedbir nafakasına hükmolunması için davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlaması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 30.01.2008 tarihinde evlendikleri; davalı kocanın 04.10.2011 tarihinde davacı kadın aleyhine boşanma davası açtığı; 30.04.2012 tarihli karar ile boşanma davasının reddedildiği; hükmün 13.06.2012 tarihinde kesinleştiği; tarafların 2,5 senedir ayrı yaşadıkları, boşanma davasının reddinden sonra tarafların bir daha biraraya gelmedikleri, müşterek çocuğun davacı yanında kaldığı, eldeki nafaka davasının 22.08.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ayrı yaşamda haklı olduğundan mahkemece, davacı ve davacının bakmakta olduğu 07.10.2007 doğumlu müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Somut olayda yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının fabrikada 700,00 TL maaş ile çalıştığı; aylık 300,00 TL kira ödediği, davacının ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, aylık 700,00 TL geliri bulunan davalının aylık toplam 500,00 TL nafaka ödemesine karar verilmek suretiyle, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15026, Karar No: 2014/24218, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15026 E.  ,  2014/24218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321. maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, kararı temyiz edenin temyiz harcı yatırması gerekmektedir. Davacı vekilinin, Mahkeme kararını katılma yolu ile temyiz ettiğine dair gerekçeli temyiz dilekçesi vermesine rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada davacı tarafından maktu temyiz karar harcının ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair makbuza rastlanmadığı, harcın yatırılmaması halinde temyiz edene yazılan gerekli harç ve giderleri yatırması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın bulunamadığı anlaşıldığından;

1-Mahkemece varsa davacı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek,

1-Mahkemece varsa davacı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'un 433. maddesi gereğince davalılar vekillerine, temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/860, Karar No: 2023/451, Tarih: 07.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/860 E.  ,  2023/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1768 E., 2021/1535 K.

DAVA TARİHİ : 03.06.2015

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit (ticari satımdan kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile ... ve Teknik Koleji/Projesi için tüm ekli çizimlere uygun ürünleri temin hususunda sözleşme imzalandığını, davalının edimini süresinde ve gereği gibi yerine getirmediğini, tespit dosyasında belirlenen eksik ve ayıplı işler bedeli ile borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmede belirlenen malzemelerin ve montaj hizmetinin eksiksiz ve çalışır vaziyette teslim edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı; inşaat mühendisi, mimar, mobilya bilirkişileri eşliğinde mahallinde keşif icra edilmiş, eksik iş, açık ayıp ve gizli ayıp bulunup bulunmadığına dair rapor alındığını, keşif esnasında kapıların değiştirilmiş olduğu görülmüş ancak keşif gözleminde de belirtildiği üzere bazı kapıların üst kasa boşluğunda 15 cm boşluklar olduğu, kenarlarında poliüretan köpük ile doldurma yapıldığı görülmüş ve eksik pervaz ile kusurlu menteşe maliyetleri ile hata olan kapıların yenisiyle değiştirilme maliyeti hesaplandığını, dosya kapsamında bulunan 01/10/2014, 08/11/2014 eksik iş tutanakları ve 30/12/2014 tarihli kapılara ilişkin tutanak ile 2014/168 Değişik iş sayılı dosya ve 16/07/2014 tarihli sözleşme değerlendirildiğinde kapıların yanlış ölçü alınması sonucu hatalı takılması ile yenisiyle değiştirilme maliyeti hususu sözleşme ve eklerine göre yapılması gerektiği halde yapılmayan noksan bırakılan eksik iş tanımına uygun olup eksik işler yönünden iş sahibinin ihbar mükellefiyeti bulunmadığını;

Eserde dikkatli inceleme sonucu görülebilen anlaşılabilen bozukluklar kapsamında olan kusurlu pervaz ve menteşe değişimi maliyeti hususu ise açık ayıp niteliğinde olup açık ayıplar yönünden teslimden itibaren makul süre içerisinde muayenesinin yapılıp varsa ayıplarının ihbar edilmesi gerektiğini, davacının açık ayıp niteliğinde olan hususları işlerin olağan akışına göre geç sayılmayacak bir zaman süreci içinde davalı tarafa ihbar ettiği görüldüğü gerekçesi ile denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; 16/07/2014 tarihinde taşeron firma olan ... Yapı Otomotiv Mobilya Ltd. Şti. ile müvekkil firma olan ... ... Eğitim ve Öğretim Hizmetleri A.Ş. arasında ... Bilim Teknik Koleji için tüm ekli çizimlere uygun olarak ürün temini konusunda sözleşme imzalanmış olduğunu, firma ile yapılan sözleşme gereğince işin montaj başlama tarihi 10/08/2014 ve montaj bitiş tarihi 15/08/2015 olarak kararlaştırıldığı halde firma işi gerektiği gibi teslim etmemiş olduğunu, teslim edilen ürünler ise eksik ve hatalı teslim edilmiş olduğunu, müvekkilinin 01/10/2014 tarihinde, altında ... ... Home Bayisi olan ... Yapı yetkilisi ve ... Home yetkilisinin de imzasının bulunduğu tutanağı imzalamış olduklarını, işin gereği gibi yerine getirilmediği hususu davalı firma yetkilisince de kabul edilmiş ve eksikliklerin giderileceği yapılmayan teslimatların yapılacağı taahhüt edilmiş olduğunu, işin gereği gibi yerine getirilmemesi üzerine müvekkil şirketi ile davalı firma arasında sözleşmenin devamı ve tamamlayıcısı niteliğinde olan 08/11/2014 tarihli protokol imzalanmış ve sözleşmenin gereği gibi yerine getirilmeyen hususlarının tamamlanacağının taahhüt edilmiş olduğunu, ancak bu ek protokole rağmen yine davalı yükümlülüklerini yerine getirmemiş ve bunun üzerine ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde sözleşmenin gereği gibi yerine getirilmediğinin tespiti amacıyla 22/12/2014 tarihinde 2014/168 D.İş dosyasıyla dava açılmış olduğunu, açılmış bulunan davada alman ayrıntılı bilirkişi raporlarından sözleşmenin gereği gibi yerine getirilmediği ve yerine getirilmeyen kısımlar için müvekkili davacı kurumun uğradığı zararın miktarı olarak toplam 166.812,49 TL hesaplanmış olduğunu, davalı tarafın dosyaya sunmuş olduğu 30/12/2014 tarihli tutanakta imzası bulunan ... ... ve ..., ... ... Özel Eğitim Hizmetleri A.Ş.'nin sigortalı çalışanı olup şirketin veya okul yönetiminin temsilcisi olmadığını, dosyaya sunulmuş olan evraklardan da anlaşılacağı üzere tutanak altında imzası bulunan şahısların çalışanlar olduğunu, dolayısıyla şirket adına temsil yetkisi olmayan kişilerce atılan imzanın hiç bir hukuki geçerliliği bulunmadığını, davalı taraf sırf bu borcundan kurtulmak amacıyla okul temsilcileri tarafından eksik veya ayıplı olduğu gerekçesiyle teslim alınmayan ürünlerin olaydan herhangi bir haberi bulunmayan kişilerce imza attırılmak suretiyle teslim edildi gibi göstermeye çalıştığını, böyle bir teslim asla gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyen teslimata ilişkin olarak yetkisiz kişilerce imza alınmış olduğunu, davalı tarafın, yapılan sözleşme ve sözleşmenin devamı niteliğindeki protokol ve eklerine aykırı davranarak borcunu ifa etmediğini, Bu durumun 3

. Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki delil tespiti dosyasında alman bilirkişi raporları ile de sabit olduğunu, bu rapor esas alınarak hüküm kurulması gerekmekteyken mahkemece alman bilirkişi raporu dikkate alınarak karar verilmiş olduğunu, mahkeme dosyasında alman bilirkişi raporunun baştan savma ve herhangi bir özen gösterilmeden hazırlanmış olduğunu, delil tespiti dosyasında alman bilirkişi raporunun çok daha kapsamlı ve ayrıntılı olması sebebiyle bu raporun esas alınması gerekirken hiçbir açıklama ve izahat içermeyen raporun hükme esas alınmasının kabul edilemeyeceğini, bu dosyaya ilişkin olarak delil tespiti isteminin asıl sebebinin, teslim edildiği iddia edilen ürünlerin ve ayıplı bir şekilde teslim edilen ürünlerin okul gibi bir yerde kullanılıyor olmasından kaynaklı olarak sonraki tarihlerde yapılacak bir keşfin anlamsız olmasından kaynaklanmakta olduğunu, nitekim çok kısa bir süre sonra müvekkili tarafından kapıların çoğunun değiştirmek zorunda olduğunu, dosya kapsamına alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bilimsellikten uzak ve soyut olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişilerin eksik iş kavramının yanlış nitelendirdiklerini, eksik iş bulunmadığını, 30/12/2014 tarihli tutanakta "08/11/2014 tarihinde yapılan protokole istinaden Beşiri Özel ... Bilim Teknik Mesleki ve Teknik Anadolu binasında bulunan tüm kapıların menteşe ve kilit değişim işlemleri tamamlanmış olup, kapılar tam, eksiksiz ve çalışır vaziyette teslim edilmiştir" ibaresinin yazılı olduğunu, tutanağı davacı tarafı temsilen ... ... ve ... tarafından imzalandığını, eksik iş en basit tanımıyla yüklenicinin sözleşmeyle yapımını üstlendiği halde hiç yapmadığı iş olduğunu, eksik işin ayıplı işten ayrıldığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla bir an için eksik iş olduğu kabul edilse dahi kimse teslim aldığı ürünlerin eksik, kusurlu veya çalışmayan vaziyette teslim edilmesi halinde tam eksiksiz ve çalışır vaziyette aldığına dair her hangi bir tutanağı imzalamayacağı aşikar olup aksi gerçekleşecek bir durumun hayatın olağan akışına aykırı olacağını, nitekim 30/12/2014 tarihli taraflarca imzalanan tutanağın yerel mahkemece göz ardı edilmiş ve hüküm kurmada dikkate alınmamış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı tarafın şirket adına temsil yetkisi olmayan kişilerce atılan imzanın hiç bir hukuki geçerliliği bulunmadığı yönündeki beyanının hükme esas alınmasının doğru olmadığını kararın bu beyan üzerine inşaa edildiğini, tarafları haklı iken haksız konuma itildiğini, TTK 371. maddeye göre temsile yetkili olanların 3. Kişilerle işletme konusu dışında yaptığı işlemlerin de şirketi bağlayacağı, bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, biran için ayıplı işin varlığı kabul edilse dahili davacı yanın muayene yükümlülüğünü ve ayıp ihbarında buunması gereken süreyi kaçırdığını, TTK 23. maddeye göre malın ayıplı olduğu, teslim sırasında açıkça beli ise alıcının 2 gün içerisinde durumu satıcıya ihbar etmesi gerektiği, açıkça bellli değilse alıcı malı teslim aldıktan sonra 8 gün içerisinde incelemek veya incelettirmekle ve bu inceleme sonucunda malın ayıplı olduğu ortaya çıkarsa haklarını korumak için durumu bu süre içerisinde satıcaya ihbar ile yükümlü olduğunu, tüm bu nedenlerle kararın kaldırılması ile davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç