muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2610, Karar No: 2015/16013, Tarih: 16.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2610 E.  ,  2015/16013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Mahkemece yaptırılan sosyal inceleme raporunda davacı-davalı kadının ev hanımı olduğunun tespit edilmesi üzerine kadın yararına geliri olmadığı ve çalışmadığı belirtilerek yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de, davalı erkeğin sunmuş olduğu sosyal güvenlik kurumu belgesine göre kadının 2014 yılı Nisan ayında çalışma kaydının bulunduğu görülmektedir. Tanık beyanları ile yine davalı erkek tarafından mahkemeye sunulan fotoğrafta davacı kadının çalışmakta olduğunu doğrulamaktadır. Bu nedenle, davacı kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumunun yeniden araştırılarak, çalışıp çalışmadığı ile varsa elde ettiği gelirin onu boşanma yüzünden yoksulluğa düşmekten kurtaracak miktarda olup olmadığının belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18578, Karar No: 2012/22659, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18578 E.  ,  2012/22659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12033, Karar No: 2010/4115, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12033 E.  ,  2010/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi zorla alıkoyma ve ırzına geçme suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından mahkümiyetine dair, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2005 gün ve 2001/358 Esas, 2004/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre sanığın reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarını işlediği sabit ise de; sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında, mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın, aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine karar verilmesi gerektiği, ancak reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarının yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 08.07.2001’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/4539, Karar No: 2022/5376, Tarih: 06.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4539 E.  ,  2022/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin genel usul ve Yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin ise TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahal dışı, orta refüjle bölünmüş, üç gidiş üç gelişten oluşan asfalt kaplama karayolunda, sol şeritte seyrederken, aracının ön kaput sol tarafı ve ön ... sol tarafı ile gidiş yönüne göre sağdan sola doğru orta refüje doğru 10,5 metrelik yolun yaklaşık 9 metresini geçmiş 1940 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın kaza noktasından 150 metre gerisinde bulunan 50 km hız sınırı levhasına karşın hızını belirlenen sınıra indirmeyerek, tali kusuruyla yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine yalnızca adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine yalnızca adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükmün 4.maddesinde ''taksitlerden birinin ödenmemesi halinde tümden tahsiline'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/348, Karar No: 2011/1081, Tarih: 28.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/348 E.  ,  2011/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/291171

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-h maddesi gereğince hükümlülüğüne dair (KONYA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/05/2010 gün ve 124/152 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/8,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin eksik incelemeye, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Uyarlama yargılaması zorunlu olarak yasa gereği yapıldığından vekalet ücreti ve yargılama giderinden hükümlünün sorumlu tutulamayacağının düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesi ile tanınan yetki kullanılarak, hüküm fıkrasındaki;

a)Yargılama giderine ilişkin bölümün "Kesinleşen hükümden önce yapılan 84 TL yargılama giderinin hükümlü ...'ten alınarak hazineye irad kaydına," olarak değiştirilmesine,

b)Katılana hükmedilen vekalet ücretinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, kesinleşen hükümdeki vekalet ücreti ile ilgili "Müdahil kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesine göre 550

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/291171

TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak müdahile verilmesine" ibaresinin hükmün ilgili bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

...
Yargıtay — Esas No: 2022/11704, Karar No: 2023/4053, Tarih: 08.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11704 E.  ,  2023/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/284 Esas, 2013/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birici fıkrası, 62 nci maddesi, 50 maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca mağdur sayısınca verilen mahkumiyet kararlarının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli ve 2016/4245 Esas, 2020/5454 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma ilamı sonrası basit yargılama usulü uygulanarak Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/11 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiş, katılan mağdurlar vekilince adı geçen karara itiraz edilmesi üzerine Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/479 Esas sayılı dosyasına kaydı yapılarak genel hükümlere göre yargılama yapıldığı anlaşılmıştır.

3. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/479 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a) Katılan ...'ya karşı cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 32 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci maddeleri uyarınca verilen 1 ay 16 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ve 57 nci maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına ve sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına,

b) Katılan ...'ye karşı cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca verilen 1 ay 27 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ve 57 nci maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına ve sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına,

c) Katılanlar ... ... ve ...'a karşı cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca verilen 1 ay 27 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ve 57 nci maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına ve sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına,

Karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.08.2022 tarihli ve 9 - 2022/92088 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık lehine ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğine, sanığın parafili(teşhircilik) hastalığından muzdarip olduğuna, cinsel taciz sayılan mastürbasyonu yaparken kimseye karşı şehevi kast düşünmediğine, suç işleme kastının mağdurlara yönelik olduğuna dair ortada kesin ve inandırıcı bir delil de bulunmadığına, sanığın evinin içerisinde olduğu sırada sokaktan gelen bir karşı cinsi gördüğünde cinsel dürtülerini kontrol edemeyip ona ve sokaktan geçenlere yönelik olmadan mastürbasyon yaptığına, bu sırada sesler çıkartması üzerine katılanların sanığın evine doğru baktıklarında mastürbasyon yapan sanığın hareketinin kendilerine yönelik olduğu yönünde hataya düştüklerine, suç işleme kastı olmadığından dolayı sanığın beraati gerektiğine, katılanların, evi içerisinde özel alanda kendisini cinsel yönden rahatlatan sanığın hareketlerinin kendilerine yönelik gerçekletiği yönünde hataya düştüklerine, bir an için sanığın katılanlara yönelik şehevi kasıtla hareket ettiği düşünülse bile tek bir eylemle birden fazla katılanın mağdur edilmiş olacağı ve bu takdirde sanık hakkında tek bir ceza verilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceğine, dosya kapsamından her bir katılana karşı özel kastının ve eyleminin olmadığının ortaya çıktığına, sanığın tek bir fiil gerçekleştirmiş olduğuna, tek bir fiille birden fazla kişi sanığın mastürbasyon yapmasını görmesinden ötürü her bir mağdur açısından ayrı ceza verildiğine, kararı temyiz etme iradelerine ilişkindir.

B. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi

B. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığa salt ceza verilmesi gerekirken sanık lehine seçenek yaptırımlara çevrilmesinin dayanaksız olduğuna, kararı katılanlar lehine temyiz ettiğine, kararın bozulması ve sanığın cezalandırılması talebine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle, suç tarihi itibariyle mağdurların on sekiz yaşını doldurmamış olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesindeki düzenleme dikkate alınarak temel cezanın alt sınırının altı aydan az olmayacağına, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, usul ve esas yönünden kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında katılan mağdurlara cinsel organını göstererek cinsel tacizde bulunduğu iddialarıyla her bir mağdura yönelik ayrı ayrı cinsel taciz suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Mahkemece, katılan mağdurların olaya ve oluşa uygun samimi ve tutarlı beyanları, sanığın kısmi suç ikrarı içeren beyanları, sanıkta bulunan parafili hastalığının özelliği ve boyutu, sanığın tedavi olmak konusundaki uyumlu yaklaşımı, sanığın pişmanlık ve utanç duygusunu gösterir hal, hareket ve tavırları, olayın oluşu ve hayatın olağan akışı birlikte ve bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın olay tarihlerinde evinden doğru yoldan geçen mağdurlara gözükecek şekilde cinsel organını göstermesi şeklindeki olayda sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

2. Sanığın katılan mağdurlar ... ve ... ...'e karşı gerçekleştirdiği 28.05.2013 tarihli eylemini tek bir fiille birden fazla kişiye gerçekleştirdiği kabul edilerek bu mağdurlara yönelik eyleminde tek bir hükümle cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasında artırım yapılarak, katılan mağdur ...'ye karşı eylemini birden fazla kez farklı zamanlarda geçerleştirdiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasında artırım yapılarak, katılan mağdur ...'ya yönelik sabit olan eylemi nedeniyle de 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Cezai sorumlulukla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında sanık hakkında Samsun İl Sağlık Müdürlüğü Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 27.05.2021 tarihli raporu ile Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları EHA'dan alınan 16.03.2022 tarihli raporu arasında çelişki bulunması karşısında, çelişkinin giderilmesi için sanığın dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkiyle suç tarihinde üzerine atılı suçla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci veya ikinci fıkraları kapsamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair yeni rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/479 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdurlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11769, Karar No: 2015/18330, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11769 E.  ,  2015/18330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için karardan bir örnek ... Bankası ... Şubesi Müdürlüğüne gönderilmesine), ibaresinin çıkartılmasına, yerine, bu hususta .. .. /... Şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b)3.paragrafından (tarihinden itibaren) kelimesinden sonra, (karar tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.