muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9956, Karar No: 2014/13625, Tarih: 11.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9956 E.  ,  2014/13625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2009/110-2013/105

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.02.2013 tarih ve 2009/110-2013/105 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. İ.E. A.ile davalı vekili Av. E. E. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 13/10/2008 tarihli konşimento kapsamında M/V Orıent Fortune gemisiyle Çin'den Dil İskelesi/Gebze'ye sac yükü taşındığını, 13/10/2008 tarihinde gemiye yüklenen malların teslimi gereken süreden çok sonra 29/01/2009 tarihinde varma limanına getirildiğini, malın teslimi için mutat sürenin aşıldığını, çelik fiyatlarındaki düşme nedeniyle müvekkilinin 1.515.173,40 USD zarara uğradığını, diğer yandan 2009 yılında sac ithalatı için alınan gümrük vergisinin arttırılması nedeniyle de müvekkilinin ödemek zorunda olduğu gümrük vergisi farkının 204.237,08 USD olduğunu, malın geç teslimi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın 1.719.410,48 USD ve taşınan malda meydana gelen hasar nedeniyle 50.000 USD olduğunu, meydana gelen hasarla ilgili olarak Gebze Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/17 D.İş dosyasıyla tespit yaptırdıklarını, karşı tarafın yüke karşı özen borcunu ihlal ettiğini ileri sürerek, malların hasarlı olması ve müvekkiline geç teslim edilmesine bağlı olarak şimdilik 1.769.410,48 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, alacağın gemi alacaklısı hakkını vermesi nedeniyle rehinin paraya çevrilmesi suretiyle elde edilecek bölümün rehinli maldan tahsil edilebileceğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, somut olayda Türk Hukuku'nun uygulanması gerektiğinden davalı tarafın tahkim itirazının reddedildiği, yükün taşınması esnasında sızdırmazlığın tam olmadığı, sac ruloların gemiyle taşınma işleminin yaklaşık 3,5 ay kadar sürdüğü, rulolardaki değer kaybının %20 oranında olduğu, bu şekli ile maldaki zarar miktarının 277.584,80 USD olduğu, ticari piyasalardaki dalgalanmalar nedeniyle emtianın değerinde meydana gelen düşüklükten ve vergi oranlarında meydana gelen artıştan dolayı davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı, yük zararına ilişkin talebin 50.000 USD ile sınırlandırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 50.000 USD'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yükte meydana gelen hasara ilişkin hakların saklı tutulmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde, taşınan yükte meydana gelen hasar bedeli olarak şimdilik (50.000) USD talep edildiğinin açıkça belirtilmesi karşısında, mahkemece davacının bu konudaki talebinin aşılmasının mümkün bulunmamasına, yine bilirkişi raporunda, bizzat davacı tarafından sunulan kayıtlar esas alınarak, dava konusu çelik ruloların taşımanın mutat süresinin sonundaki fiyatlarıyla, taşımanın tamamlandığı tarihteki fiyatlarının aynı olduğunun bildirilmesi karşısında, davacının gecikme dolayısıyla taşınan yükün piyasa değerinde düşme olduğuna ve bu nedenle zarara uğradığına dair iddiasını ispat edememiş bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece görüşüne başvurulan asıl ve ek bilirkişi raporlarında, dava konusu olayda gecikmenin taşıyanın sorumlu olmadığı bir sebepten kaynaklandığının sabit bulunmadığı belirtildikten sonra, toplam sefer sayısı dikkate alındığında taşıma süresi aşılmışsa ve bundan taşıyan sorumlu tutulabiliyorsa tazminatın söz konusu olabileceği bildirilmiş, ardından seferin başlangıcında saptanması lazım gelen bir elverişsizliğin bulunmadığı ve taşıyanın gecikmeden sorumlu olmaması gerektiği belirtilmiş, daha sonra şaft hasarının tamiri için geçen sürenin taşıyanı sorumlu tutacak kadar uzun olduğu bildirilmek suretiyle çelişkili beyanlarda bulunulmuş, yine vergi kaybı zararı için uzmanlıklarının ise bulunmadığı bildirilmiştir. Mahkeme de bu konularda karar yerinde hiçbir değerlendirme yapmamıştır. Oysa davalı taşıyanın sorumlu olduğu bir gecikme mevcutsa ve bu arada gümrük vergilerinde bir artış meydana gelmişse, davacının bu kapsamda meydana gelen zararını davalı taşıyandan isteyebileceği tabiidir.

O halde mahkemece, aralarında gümrük vergileri konusunda uzman bir bilirkişinin bulunduğu yeni bir heyet aracılığıyla inceleme yaptırılarak, dava konusu olayda davalı taşıyanın sorumlu bulunduğu bir gecikmenin olup olmadığının, varsa davacının bundan dolayı vergi zararına uğrayıp uğramadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, aralarında gümrük vergileri konusunda uzman bir bilirkişinin bulunduğu yeni bir heyet aracılığıyla inceleme yaptırılarak, dava konusu olayda davalı taşıyanın sorumlu bulunduğu bir gecikmenin olup olmadığının, varsa davacının bundan dolayı vergi zararına uğrayıp uğramadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38521, Karar No: 2022/14097, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38521 E.  ,  2022/14097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-Sanıklardan ... hakkında 2006 ve 2007, ... ve ... hakkında 2007 ve 2008, ... hakkında 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine ve ... ile ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa yokluğundan verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

-Sanıklardan ...’a yüklenen 2006 ve 2007, ... ve ...'e yüklenen 2007 ve 2008, ...’ye yüklenen 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklardan ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat; ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet, 2010 yılında sahte fatura düzenleme ve Defter, kayıt ve belge gizleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve mahkumiyet hükmüne yönelik ... müdafinin temyizlerinin incelenmesinde;

2-Sanıklardan ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat; ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet, 2010 yılında sahte fatura düzenleme ve Defter, kayıt ve belge gizleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve mahkumiyet hükmüne yönelik ... müdafinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ...’ye yüklenen 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden; sanıklar ... ve ...’e yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve yalnızca ...’e yüklenen defter, kayıt ve belge gizleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden; 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, her iki sanık için de kesen son sebep olan sanık ... hakkında verilen 18.07.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünden; defter kayıt ve belge gizleme suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’ün sorgusunun yapıldığı 10.12.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/873, Karar No: 2017/6057, Tarih: 23.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/873 E.  ,  2017/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek vekili ön inceleme günü duruşma için mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece davacının mazareti kabul edilerek ön inceleme duruşması davacının yokluğunda yapılmış ve tahkikata geçilmek üzere yeni bir duruşma günü belirlenmiş olmasına karşın davacı erkek vekiline tahkikat duruşma günü tebliğ edilmemiştir. Davacı vekilinin, ön inceleme duruşması için bildirdiği mazeret yerinde görülüp kabul edildiğine göre, yeni bir duruşma günü tayin edilmesi gerekirken, bu yapılmadan eylemli olarak tahkikata geçilmiştir.

Ön inceleme duruşması davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile yokluğunda yapıldığına göre, mahkemece tahkikat için tayin edilecek duruşma günü davacıya Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesinde gösterilen şekilde davetiye ile tebliğ ederek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu yasal zorunluluğun gereği yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/452, Karar No: 2015/1620, Tarih: 14.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/452 E.  ,  2015/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kiralık ilanı üzerine emlakçı olan sanığı aradığı, daireyi 600 TL'ye kiralama hususunda anlaştıkları, sanığın çeşitli bahanelerle katılanla ev sahibini görüştürmediği ve daireyle kendisinin ilgilendiği konusunda katılanı inandırdığı ve dairenin anahtarını katılana verdiği, sanığın 600 TL kira bedeli, 500 TL emlakçı parası ve 500 Dolar da depozitoyu aldığı, katılanın anahtarı alarak daireye yerleştiği, ev sahibi olan tanık ...'un hiçbir emlakçıyla anlaşmadığını, emlakçıyla yapılan sözleşmeden ve verilen paralardan haberinin olmadığını söyleyerek evi boşaltmalarını istediği, katılanın bunu öğrenerek eşyaları boşaltıp daireyi ev sahibine teslim ettiği, bu şekilde sanığın yetkisi olmadığı halde kiraya vermeye yetkiliymiş gibi göstermek suretiyle katılana kiralayıp komisyon aldığı iddia edilen olayda; sanığın suçlamayı kabul etmediği, katılana kiralanan dairenin daha önceden sanık tarafından kiraya verildiği, dairenin anahtarlarının sanıkta bulunduğu, daire sahibi tanık ...’un 19.06.2008 tarihinde sanığa çektiği fax yazısında ev ile “artık ilgilenmemesini” ifade ettiği, ancak sanığın evi kiraya verdiği ve katılanın evden çıkartıldığı tarihin bu tarihten önce 15.06.2008 tarihi olduğu, daire sahibi ile sanığın arasında dairenin kiraya verilmesi hususunda sözlü anlaşmanın varlığı ve kiralama yetkisinin bulunduğunun tartışmasız olduğu, bu nedenle katılan ile sanık arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf olması karşısında; sanığın dolandırıcılık suçundan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10785, Karar No: 2010/23967, Tarih: 15.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/10785 E.  ,  2010/23967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/187680

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

NUMARASI : 2007/380

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/223, Karar No: 2024/1107, Tarih: 26.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/223 E.  ,  2024/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1211 E., 2022/1033 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/234 E., 2019/271 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı adına Av. ... ile diğer taraftan davalılar adına Av. ... Avcı geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 27.02.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların paydaş olduğu 854 ada 1660 parsel sayılı taşınmaz hakkında devam eden ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu, taşınmaz üzerindeki muhdesatın vekil edeni tarafından meydana getirildiğini belirterek muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş, 19.02.2019 havale tarihli dilekçe ile niza konusu taşınmazın 854 ada 1660 parsel olarak gösterilmişse de, 10580 ada 60 parsel olduğunu ve keşfin bu taşınmaz üzerinde yapılmasını istenmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde yazılı hususları kabul etmediklerini, davacının beyanlarının gerçeğe aykırı ve soyut olduğunu, ispat yükünün davacıda bulunduğunu, davacının soyut iddiasından başka bilgi ve belge sunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle;

1. TMK’nın 6 ıncı maddesine göre taraflardan her birinin öne sürdüğü iddia ve savunmasını kanıtlamakla yükümlü olduğu,

2. Davalı taraflarca davacının iddialarına karşı çıkıldığı gözetildiğinde, ispat yükü üzerinde olan davacı yanın dava konusu muhdesatın kendisine ait olduğunu yasal delillerle kanıtlaması gerektiği halde muhdesatın kendi adına ve hesabına meydana getirildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortaklığın giderilmesi davasında davacı ... vekilinin ilk duruşmada müvekkilinin muhdesat talebini kabul etmediğini, ancak daha sonra sunduğu dilekçe ile muhdesatın müvekkili tarafından yapıldığını kabul ettiğini, bu nedenle onun aleyhine dava ikame edilmediğini, hissedar ...’nin muhdesatın aidiyetini kabul etmiş olmasının bu dava için başlıca delil oluşturduğunu, davalıların muhdesatın yapımı konusunda bir iddiada da bulunmadıklarını, muhdesatın kendiliğinden var olmasının da asla söz konusu olmadığını, dosyada mevcut raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını, yaptırılan muhdesatın değerlerine göre arsa payına göre oranlamasının yapılması gerektiğini, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda müvekkiline yapılacak ödeme oranının belirlenmediğini, bu hususta ek rapor alınması yönündeki taleplerinin mahkemece reddedildiğini, ek rapor alınmadan ve denetlemeye uygun olmayan rapor doğrultusunda verilen kararın bozulması gerektiğini, delil olarak sunulan taşınmaza ait belediye ruhsat kayıtları, elektrik, su, doğalgaz abonelikleri, yemin, isticvap gibi delillerin hiçbirisine başvurulmadığını ve toplanmadığını ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle;

1. Muhtesatın tespiti davalarının kabulüne karar verilebilmesi için davacı tarafça davaya konu muhdesatın kendi nam ve hesabına meydana getirildiğinin kanıtlanması gerektiği,

2. Her ne kadar ortaklığın giderilmesi davasında davacı ... vekilinin sunduğu dilekçede “…hissedar olan ...’ın muhdesatını müvekkil kabul etmektedir. Zira davalı ...’ın dava konusu gayrimenkul üzerinde bağ evi bulunmakta ve ... bağ evini yıllarca kullanmaktadır. Davalının bu beyanına itirazımız bulunmamakta ve müvekkilim davalının muhdesatını kabul ettiği için dava açmasını gerektirecek bir husus yoktur…” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakta ise de, bu beyanın istinafa konu eldeki davada davaya konu edilen muhdesatın kim tarafından, ne zaman ve ne şekilde, kimin gelirleri ile kimin nam ve hesabına meydana getirildiği hususlarını açıklayan beyanlar olmadığı,

3. Diğer bir anlatımla; maddi vakıayı doğrulamaya yeterli bulunmadığı, bu beyanın davayı ispat için yeterli kabul edilemeyeceği, davacının taşınmaz üzerindeki bağ evini kullanıyor olmasının nizalı muhdesatın kendi nam ve hesabına meydana getirildiğini kabul için yeterli sayılamayacağı,

4. Öte yandan davacı tarafça dava dilekçesinde yemin ve isticvap deliline dayanılmadığı,

5. Yine mahkemece verilen kesin süre içerisinde tanık bildirilmediği,

3. Diğer bir anlatımla; maddi vakıayı doğrulamaya yeterli bulunmadığı, bu beyanın davayı ispat için yeterli kabul edilemeyeceği, davacının taşınmaz üzerindeki bağ evini kullanıyor olmasının nizalı muhdesatın kendi nam ve hesabına meydana getirildiğini kabul için yeterli sayılamayacağı,

4. Öte yandan davacı tarafça dava dilekçesinde yemin ve isticvap deliline dayanılmadığı,

5. Yine mahkemece verilen kesin süre içerisinde tanık bildirilmediği,

6. Bu haliyle davacı tarafından davaya konu muhdesatın kendi nam ve hesabına meydana getirildiğinin mevcut dosya kapsamı itibariyle ispatlanamadığı anlaşıldığına göre mahkemece açıklanan hususlar belirlenmek ve benimsenmek suretiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ve istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684., 718., 724., 728., 729. ve 1012/2, 3 üncü maddeleri,

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. ve 19 uncu maddeleri,

4. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi,

5. 6100 sayılı Kanun hükümleri uyarınca ilk derece yargılaması dilekçeler teatisi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hüküm olmak üzere beş aşamadan oluşur. Dava dilekçesinin verilmesiyle bahsi geçen ilk aşama başlamış olur.