muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12296, Karar No: 2021/6452, Tarih: 30.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/12296 E.  ,  2021/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müdürlüğü

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 25/02/2000 gün ve 5961 sayılı kararı ile tescilli kentsel - arkeolojik sit alanında kalan, sanık ...'nun kendisine ait ikametin çatısına birer adet güneş enerjisi paneli ile çanak anten yerleştirdiği, sanık ...'in kendisine ait Cengiz Lokanta isimli işletmenin batısında bulunan boş alana üzerinde Cengiz Otopark yazılı ışıksız tabela, yine lokantanın güneyinde bulunan eklentinin çatısına da 1 adet çanak anten yerleştirdiği, sanık Özgür Başaran Tokuç'un, ikametinin kuzeye bakan kısmına duvara montelemek suretiyle 1 adet çanak anten yerleştirdiği, yine evin kuzeye bakan kısmında ise çatıdan yere doğru olacak şekilde plastik boru döşediği, sanık ...'in, ikametinin kuzeye ve güneye bakan duvarlarına 2 adet çanak anten yerleştirdiği, sanık ...'ın ikametinin çatısına 1 adet çanak anten yerleştirdiği iddiasıyla sanıklar hakkında aynı iddianame ile dava açıldığı, sanık ...’nun savunmasında, güneş enerjisi paneli ile çanak anteni kaldırdığını, bu durumun keşif ile tespit edilebileceğini beyan ettiği, sanık tarafından sunulan fotoğrafların dosya arasına alındığı, ancak bilirkişi raporunda, adı geçen sanık tarafından gerçekleştirilen müdahalelerin kaldırıldığına dair bir açıklamanın bulunmadığı, sanık ...’ın kolluk beyanında çanak anteni 15 yıl önce, sanık ...’in 20 yıl önce, sanık ...’in 40 yıl önce taktırdıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mahallinde keşif icra edilerek dava konusu müdahalelerin hangi tarihte gerçekleştirildikleri tereddütsüz şekilde tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, “müdahalelerin 3194 sayılı İmar Kanunu hükümlerine göre yapı izin belgesi ve yapı ruhsatı alınması gereken işler kapsamında ve esaslı yapı niteliğinde olmadıkları, kaçak yapı niteliğinde bulunmadıkları, her an sökülebilir oldukları, iddianamede tanımlanan eylemlerin 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturmadığı, kalıcı inşai ve fiziki müdahale kapsamına girmediği” şeklindeki değerlendirmeye dayanılarak sanıklar hakkında beraate ilişkin hüküm tesisi,

2- Aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunmayan eylemlerin ortak yargılama ile sonuçlandırılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 30/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13861, Karar No: 2016/16653, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13861 E.  ,  2016/16653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.04.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 296.528,19 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13116, Karar No: 2021/7648, Tarih: 16.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13116 E.  ,  2021/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-) İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.04.2019 tarih, 2018/104 esas ve 2019/118 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2-) İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,

Dosyanın İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 16.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/103, Karar No: 2019/10911, Tarih: 18.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/103 E.  ,  2019/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılama sırasında,...Numune Hastanesinden aldırılan 06.10.2011 tarihli sağlık kurulu raporu ile...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.01.2012 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde on altı yaşı içerisinde olduğunun belirtilmesi ve Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.12.2013 günlü raporda ise suça sürüklenen çocuğun olay günü on beş yaşını bitirmiş olup on altı yaşı içerisinde olduğu ve on altı yaşını bitirmediğinin bildirilmesine rağmen tüm dosya içeriği nazara alındığında mevcut raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, maddi hakikatin tam olarak ortaya çıkartılması ve suçun oluşumu ile niteliğine etkisi bakımından öncelikle suça sürüklenen çocukla ilgili olarak aşı, okul kayıtlarının araştırılıp, önceden çekilmiş kemik grafileri de temin edildikten sonra suça sürüklenen çocuğun dava dosyasıyla birlikte... Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna sevkiyle suç tarihindeki gerçek yaşının tespitinden sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkemece hükme esas alınan yaş raporlarına göre suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde on altı yaşı içerisinde olduğu kabul edildikten sonra buna uygun olarak 13.03.1992 olan doğum tarihinin ay ve günü baki kalmak kaydıyla 13.03.1994 olarak tashihine karar verilmesi gerekirken kabulle çelişki oluşturacak ve suça sürüklenen çocuk olay günü on beş yaşından küçük sayılacak şekilde doğum tarihi 13.03.1995 olarak tashih edilip buna göre de 5237 sayılı TCK’nın 31/2 maddesinin tatbiki gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanunun 31/3 maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16098, Karar No: 2011/20807, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/16098 E.  ,  2011/20807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde maddi hasarlı ...... ......sına ilişkin kusur durumunun tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, 03/11/2010 tarihinde davalının kullandığı araçla çarpıştıklarını, maddi hasarlı ...... ......sının meydana geldiğini, söz konusu ...... nedeniyle kendi kullandığı araçta meydana gelen maddi hasar nedeniyle sigorta ...... Fonuna müracaat edebilmesi için kusur durumlarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davayı kabul etmediklerini bildirmişlerdir. Mahkemece davanın kabulü ile 03/11/2010 tarihinde davacıya ait aracı ile davalı ...'ın maliki olduğu, davalı ...'un kullandığı araç arasında meydana gelen tarafik ......sında davalı sürücü ...'un tek kusurlu olduğunun, davacının kusurunun olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, meydana gelen ...... ......sı ile ilgili kusur oranlarının tesbitini talep etmiştir. Tesbit davaları, bir hukuki ilişkisi var olup olmadığının saptanmasına ilişkin davalardır. Tesbit davası açılabilmesi için bu ilişkinin varlığını tesbitte hukuki yararı da bulunmalıdır.

Davacı sigorta ...... Fonundan yararlanabilmek için kusur tesbiti yaptırmış ve davalının tek kusurlu olduğu tesbit edilmiştir. Kusur oranının tesbiti, eda davasının esasına ilişkindir. Yargıtayın kararlılık ......nmış uygulamalarına göre, davacının ileride açabileceği eda davasında tesbit edilecek hususlar için ayrı bir tesbit davası açmasında hukuki yarar yoktur. Buna göre davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12835, Karar No: 2013/12562, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/12835 E.  ,  2013/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil, haftasonu tatili ücretleri ile ücret alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılara dava dilekçeleri tebliğ edilmiş cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı yönünden, gider avansının yatırılması için süre verildiği, yatırılmaması durumunda dava şartı noksanlığı sebebiyle davacının davasının usulden reddolunacağı hususunun ihtarına ilişkin muhtıranın gönderildiği, davacılar vekiline sözkonusu muhtıranın 21.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği, verilen iki haftalık kesin süreye rağmen davacı için gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/g. maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır. Öyleyse delil ikamesi avansı ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, gider avansı ve delil avansı kalemlerine ilişkin miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması gerekir.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da ihtar edilmelidir. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise 6100 sayılı Kanun'un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da ihtar edilmelidir. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise 6100 sayılı Kanun'un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, mahkeme gider avansı yönünden davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de harç ve tebligat giderleri kalem kalem açıklanmamıştır. Zira 02.10.2012 tarihinde yürürlüğe giren Gider Avansı Tarifesinin 4. maddesinde gider avansının ve miktarlarının açıklandığı ancak 4. maddenin (d) bendinde diğer işler için 50,00 TL öngörüldüğü halde mahkemece tek tek açıklanmadan gerekçesi belirtilmeden tebliğ edilen muhtırada miktar dahi gösterilmeden gider avansına ilişkin usule aykırı olarak olarak ihtar verildiği, usule uygun olmayan ihtarın davacı taraf için sonuç doğurmayacağı dikkate alındığında, mahkemece yargılamaya devam edilmesi gerekirken usulden davanın reddine karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28866, Karar No: 2022/566, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28866 E.  ,  2022/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık ... Günay müdafisinin temyizinin sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu, mağdur sıfatıyla yapılan temyizin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7520, Karar No: 2009/11169, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7520 E.  ,  2009/11169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R