muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4119, Karar No: 2023/4499, Tarih: 13.07.2023

7.Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; şirkette 6762 sayılı Kanun bağlamında gerçekte denetçi görevinin bulunmadığını, TMSF tarafından el konulduğu tarihte kasa sayımı yapılmadığını, buna ilişkinde tutanağın tutulmadığını, kasa sayım raporunun el koyma tarihi olan 14.02.2004 tarihinden sonra 23.12,2004 tarihinde düzenlendiğini, denetim raporunun 16.08.2005 tarihinde düzenlendiğini, şirket zararının bulunduğuna dair iddianın sadece davacı TMSF'nin denetleme raporunda ileri sürüldüğünü, zararın el konulma tarihinden önce oluştuğunun ispatlanmadığını, şirket zararı ile davalılar arasında illiyet bağının da kurulamadığını, bu nedenlerle söz konusu zarardan yönetici ve denetçilerin sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay emsal kararlarına aykırı karar verildiğini, şahsının hangi fiilden sorumlu tutulduğunun belirsiz olduğunu, gerek el konulmadan önce, gerekse sonrasında davacı tarafından şirket zararı iddiası ileri sürülen ..., ..., ..., ..., ... hakkında TMSF hiçbir gerekçe göstermeksizin dava hakkından vazgeçtiğini, 28.07.2003 tarihindeki genel kurulda, kağıt üzerindeki denetçiliğinden açık ibra edilmek üzere azledildiğini, aleyhine hüküm verilen ve tamamı 2003 yılı faaliyet alanına ilişkin olan işlemlerden illiyet bağı olmadığından belgesiz harcamalar ve apel ödemelerini de içeren hesabını verecek kişinin kendisinin olmadığını, ... olduğunu, Müdür olan ...'in talimatı ile gerçekte denetçi yetkisi olmadığı halde denetçi seçildiğini, Uzan gurubunda çalışan olduğumdan gerçekte bir denetçi olmasının mümkün olmadığını, Mahkemenin eksik incelemeye dayalı olarak alınan bilirkişi raporuna göre karar verdiğini, davacı şirketin tüm sermayesinin ödenmiş olduğunu ve Radyo Televizyon Üst Kurulunun (RTÜK) sıkı denetimine tabi bir şirket olduğunu, aleyhine hükmedilecek vekalet ücretinin maktu vekalet ücreti olması gerektiğini ve adli yardım talebinde bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, apel ödemelerinin fiktif olmasından doğduğu iddia edilen şirket zararı ile gerçek olmadığı halde belgesiz olarak gösterilen harcamalardan doğan şirket zararının şirket yönetimini elinde bulunduran hakim ortaklar, kayıtlarda görünen resmi ortaklar, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, şirket yöneticileri ve diğer çalışanlar olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 336 ve 337 nci maddeleri ile 359 uncu maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 336 ve 337 nci maddeleri ile 359 uncu maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince şirket defter ve belgelerinin mevzuata uygun tam ve intizamlı tutulmaması nedeniyle yönetim kurulu üyeleri ve denetim kurulu üyelerinin de sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, Uzan Grubu şirketlerinden olan Star Televizyonları Hizmetleri A.Ş.'ye TMSF tarafından el konulması sırasında eski yöneticiler ile TMSF tarafından atanan yöneticiler arasında fiili kasa sayım tutanağı, devir tutanağı gibi bir belge düzenlenmemiş, kasa açığı bulunduğuna dair belirleme TMSF tarafından yapılan denetleme raporu ile ileri sürülmüştür. Kasa günlük olarak tutulduğundan geriye dönük olarak kasa açığının hangi tarihte oluştuğunun tespiti gerekmekte olup, zarar ile sorumlular arasındaki illiyet bağının da kurulması gerekirken, kasa açığının el koyma anında mevcut olduğu hususu tespit edilememiş ve davalılar ile zarar arasında illiyet bağı kurulamamış olduğundan mevcut kasa açığından davalıların sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istekleri hâlinde taraflara iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1375, Karar No: 2019/2679, Tarih: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1375 E.  ,  2019/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31/10/2017 tarih ve 2016/405-2017/426 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin temlik eden Fortis Bank A.Ş’den aldığı çek karnesini, ortağı olduğu dava dışı şirketin kasasına koyduğunu, şirketin diğer ortağının sahte imzalarla çekleri piyasaya sürdüğünü, çekler ödenmek üzere bankaya ibraz edildiğinde müvekkilinin imza sirkülerinin davalı bankada bulunmasına rağmen davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek çekteki imzaları karşılaştırmadığını, çok sayıda ve yüksek miktarda çekler ibraz edilmesine rağmen bankanın müvekkiline haber vermediğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 8000 TL'nin davalı bankadan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, davacının basiretsiz davranışları nedeniyle çeklerin üçüncü kişilerin eline geçtiğini, davacının bankaya ödemeden men talimatı vermediğini, hesaplarını düzenli kontrol etmediğini, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, davacının basiretsiz davranışları nedeniyle çeklerin üçüncü kişilerin eline geçtiğini, davacının bankaya ödemeden men talimatı vermediğini, hesaplarını düzenli kontrol etmediğini, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen zarardan davalı bankanın %25 oranında kusurlu olduğu, davacının ise %75 oranında müterafik kusuru bulunduğu, davalı banka tarafından davaya konu çeklerle ilgili olarak 16.480,00 TL ödeme yapıldığı, bu tutarın çeklerin zorunlu karşılığına ilişkin olduğu, zikredilen tutarın davacı hesabına borç kaydedildiği ancak banka tarafından tahsili için girişimde bulunmadığından bu aşamada zikredilen ödeme sebebiyle davacının mal varlığında bir eksilme meydana gelmediği, davaya konu çeklerden sadece 1227479 seri numaralı çeke ilişkin olarak davacının hesabından 4.500,00 TL ödeme yapıldığı, her ne kadar bilirkişi raporunda, davacının, zikredilen çek için ödeme tarihinde hesabına çek tutarıyla uyumlu olarak 4.500,00 TL yatırıldığı, bu hususun çeke ilişkin ödemenin davacının bilgisi dahilinde olduğunu gösterdiği, bu nedenle bu çekle ilgili olarak davalının sorumlu olmayacağı şeklinde kanaat bildirilmişse de, salt, davacı tarafından ödeme günü ile aynı tarihte banka hesabına yapılan ödemenin, işlemin davacının bilgisi dahilinde yapıldığını ispat noktasında yetersiz olduğu, bu durumda davacının 1227479 seri numaralı çeke dayalı olarak hesabından yapılan 4.500,00 TL’nin davalının kusuruna tekabül eden kısmını talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.125,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2217, Karar No: 2010/4122, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2217 E.  ,  2010/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Hayat ve Emeklilik Anonim Şirketi vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş bulunmasına göre, davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının, sigortalı eşinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne kara verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu 05.06.2001 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Davacıya davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. Tarafından 26.07.2001 tarihinde hayat sigortası kapsamında 17.500 USD ve ayrıca kazaya karışan ... plaka sayılı aracın zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık kazadan sonra yapılan bu ödemelerin davada en son hesaplanan tazminattan hangi kıstaslar nazara alınarak indirileceği ve hak sahibine yapılan bu ödemenin miktarının ne olduğu noktasında toplanmaktadır.

Davacıya davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. Tarafından 26.07.2001 tarihinde hayat sigortası kapsamında 17.500 USD ve ayrıca kazaya karışan ... plaka sayılı aracın zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık kazadan sonra yapılan bu ödemelerin davada en son hesaplanan tazminattan hangi kıstaslar nazara alınarak indirileceği ve hak sahibine yapılan bu ödemenin miktarının ne olduğu noktasında toplanmaktadır.

Yapılacak iş; öncelikle ilgili banka şubesinden ödemenin hangi tarihte ve ne miktar yapıldığını sormak, ödemenin davacı için ne miktar yapıldığı belli degilse ödemenin davacıya miras hissesine göre yapıldığı kabul edilerek davacıya yapılan ödeme miktarını tespit etmektir. Kural olarak yapılan ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur.Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasındaki açık oransızlığın bulunduğu durumlarda yapılan ödeme makbuz niteğinde kabul edilebilir. Bu durumda ödemenin yapıldığı tarih gözönünde tutularak davacının gerçek zararı uzman bilirkişi aracılığı ile saptanmalı (ödemenin yapıldığı tarihe göre SGK'ca bağlanan gelirin peşin sermaye değeri tenzil edilmek suretiyle) böylece hesaplanan miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığı denetlenmeli, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödenmeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda kaşıladığını hesaplamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenerek gerçek zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararın karşılandığı oranda indirim yapmak daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekir. Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise maddi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilemeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlere BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Aviva Hayat ve Emeklilik Anonim Şirketi iadesine, 08.04.2010 gününde oybirligiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10497, Karar No: 2024/6615, Tarih: 23.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/10497 E.  ,  2024/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/530 E., 2021/1065 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin suçun unsurlarının oluşmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/1 maddesi ile değer azlığı indiriminin uygulanması gerektiği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2014 gün ve 2013/678-2014/98 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 308. maddesindeki "kendiliğinden hak alma" suçuna benzer bağımsız bir suç tipine yer verilmemiş, onun yerine kanunda belirtilen bazı suçların bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde failin daha az ceza ile cezalandırılması öngörülmüş, bu bağlamda hırsızlık suçunda 144, yağma suçunda 150/1, dolandırıcılık suçunda 159, belgede sahtecilik suçunda 211. maddeler düzenlenmiştir. Buna göre, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 308. maddesinde adliye aleyhine işlenen bir suç olarak koruma altına alınan eylemlerin bir kısmı, 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesiyle malvarlığına ilişkin bir suç haline dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeye göre, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla cebir veya tehdit kullanılması halinde ... yağma suçunu oluşturmakla birlikte, bu özel düzenleme nedeniyle fail kasten yaralama ve/veya tehdit suçundan cezalandırılacaktır. Böylece, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla hareket edilmiş olması daha az ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak kabul edilmiş, başka bir anlatımla failin saikine önem verilmiştir.

Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak ... doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili kanunda belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Başka bir anlatımla, şekil şartına uyulmadan kurulan bu ilişkinin ilgili kanun hükümleri uyarınca Özel Hukuk alanında hukuki sonuç doğurmayacak olması, ceza hukuku alanında dikkate alınmasına engel olmayacaktır. Burada önemli olan şekil şartına uyulsun veya uyulmasın meşru bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı ve bu hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hareket edilip edilmediğidir.

Alacak iddiasının varlığını kabul için mutlaka alacak davası açılıp ispatının beklenilmemesi gerekir. Çünkü Cezanın delil anlayışı ile Hukukun delil anlayışı ve kabulü farklıdır. Hukukta şekli gerçeklik hakimdir. Daha ziyada iddia ve ispata dayanan delil sistemi geçerli olup taraflarca ileri sürülmeyen iddia ve delillerin davanın kabulünde esas alınamayacağı bir gerçekliktir. Oysa cezada maddi hukuka dayanan bir kabul söz konusudur. Taraflar iddia etmese, savunmasa bile maddi gerçeklik her türlü delil incelenip kabulde esas alınmaktadır. Bu nedenle mutlaka hukuka göre ispat şartı aranmamaktadır.

Ayrıca şüpheden sanık yararlanır kuralı ceza yargılamasının en ... kurallarındandır. Yargıtayda yıllardır istikrarlı şekilde bu durumu uygulamaktadır. Hukuki ilişkinin ve borcun varlığı konusunda gerçekten şüpheli bir durum ortaya çıkmış ise şikâyetçi yok dese bile sanık lehine yorumlamak uygun olacaktır.

Kısaca özetlersek taraflar arasında soyut ve kendini kurtarmaya yönelik hukuki alacağı isteme iddiasını aşan boyutta bir hukuki ilişki olduğu anlaşılabiliyorsa bunun ispatı hukuki kaidelerine göre ayrıca değerlendirilecektir. Ancak dosyaya yansıyan tüm verilere göre ciddi şekilde ortaklık ve alacak iddiası olduğu, kuru bir iddianın ötesinde ise sanığın eyleminin ... görülmesi halinde 5237 sayılı Yasa'nın 150/1. maddesinde düzenlenen alacağının tahsil amacıyla cebir tehdit hükmünün uygulanması gerekir. Burda bir hukuk mahkemesi gibi ispat şartı aranmamalıdır.

Bu genel anlatımdan sonra somut olay değerlendirildiğinde; olay tarihinde sanığın olayın sıcaklığıyla henüz kaza sonrası inceleme yapılmadan, sanığın kendi aracındaki hasarı görerek, haklı olduğu inancıyla parayı istemesi üzerine katılandan para talep ettiği anlaşılmıştır.

Bu genel anlatımdan sonra somut olay değerlendirildiğinde; olay tarihinde sanığın olayın sıcaklığıyla henüz kaza sonrası inceleme yapılmadan, sanığın kendi aracındaki hasarı görerek, haklı olduğu inancıyla parayı istemesi üzerine katılandan para talep ettiği anlaşılmıştır.

Olay tarihinde gece saat 20.30 sıralarında Cumhuriyet Mahallesi Keykubat Bulvarı üzerinde sanığın sevk ve idaresindeki 06 .. ... plakalı araç ile katılanın sevk ve idaresindeki 07 .. ... plakalı aracın kaza yaptıkları, olay esnasında 1.31 promil alkollü olan sanığın kazadan sonra araçtan inerek katılanın aracının yanına gittiği ve katılana hitaben "orospu çocuğu" diyerek hakaret ettiği, kamera kayıtlarına da yansıdığı şekilde katılanı tutarak ve ittirerek kendi aracının başına getirdiği, katılanı eli ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, aracın arka sağ kapısını açarak silah aldığı, sağ elinde silah bulunduğu sırada sol eliyle müştekiye vurmaya devam ettiği, akabinde silahını doldur boşalt yapmak suretiyle katılanın kafasına dayadığı ve "Kafana sıkarım, seni burada öldürürüm, 5 yıl yatarım" "Bana 500 TL vereceksin" şeklinde sözlerle katılanı tehdit ettiği, katılanın parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın katılanın araç ruhsatını ve nüfus cüzdanını aldığı olayda, sanığın hasardan dolayı aracında meydana gelen hasar sebebiyle, alacağın varlığına inanarak ve bu ... elde etme özel kastıyla hareket etmek suretiyle gerçekleştirdiği, sanığın 5237 sayılı Yasa'nın 150/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 106/2-a. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4038, Karar No: 2025/858, Tarih: 22.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4038 E.  ,  2025/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/751 E., 2024/373 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.09.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma sonrası sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile yetersiz rapor alındığına, sanığın kaza yerine gelemeden önce şerit ihlali yaptığına, tarafgir yorumla sanık lehine raporlar düzenlendiğine, dosya üzerinden keşif yapılmadan adli tıp kurumuna gönderilmesine, hukuka hakkaniyete aykırı karar verildiğine, farazi hesaplamayla sanığın 99-117 km hızda olduğuna, mahkemenin bu yönden değerlendirme yapmamasına, büyük araçların dikkat ve özen yükümlülüğüne daha çok dikkat etmesi gerektiğine, şerit ihlali yaptığı açıkça ortada olan sanığın beraat kararının bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.12.2014 tarihinde saat 22.20 sıralarında meskun mahalde aydınlatmanın mevcut olduğu iki yönlü caddede, mağdur sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki motosikletle iki yönlü düz devamlı şerit çizgisi olan mahalde önünde aynı yöne seyir halinde olan aracın solundan geçiş yapmak için karşı istikamet şeridine geçerek karşı yönden gelen sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otobüs ile çarpışması sonucu öldüğü olayda, sanığın kusuru olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.