muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1757, Karar No: 2021/1419, Tarih: 18.02.2021

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davalı başvurusu ile davacının itirazına mesnet markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, marka kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının "şekil+İKRAM" ibareli başvurusu ile davacının "ÜLKER İkram" ve "İKRAM" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak benzerlik bulunmakla birlikte başvuru markası kapsamında bırakılan 43. sınıfta yer alan tüm hizmetlerle 35. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Gübreler ve topraklar ... Alkollü içecekler (biralar hariç): Şaraplar, rakılar, viskiler, likörler, alkol içeren kokteyller, Tütün, çiğneme tütünleri, sigaralar, purolar. Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, tütün içenlere mahsus malzemeler: pipolar, puro ve sigara ağızlıkları, küllükler, tütün kutuları, sigara sarmak için aletler, sigara kağıtları, nargileler, çakmaktaşları, çakmaklar. Kibritler. (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları,-elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetlerinin davacı tarafın markalarının kapsamında yer almaması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas ihtimali oluşmayacağı, başvuru kapsamında bırakılan mal/hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluşmadığı, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka işaretleri arasında benzerlik bulunmakta ise de başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetlerle davacının itirazına mesnet markaları kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik olmadığından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının gerçekleşmediği, davacının itirazına mesnet markaları tanınmışlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1347, Karar No: 2024/2470, Tarih: 08.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1347 E.  ,  2024/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1554 E., 2022/1655 K.

DAVA TARİHİ : 30.06.2020

KARAR : Başvurunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; ecrimisil talebine ilişkin davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/147 E., 2021/172 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın el atmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; ecrimisil talebine ilişkin davanın kabulü ile 8.833,33 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu 24 No.lu bağımsız bölümde tek başına yaşamaktayken oğlu olan dava dışı ... İlez ve gelini davalı ...'in birikim yapmak ve borçlarını ödeyebilmek için davacı müvekkilinin yanına taşındığını, davalının kötü davranışı sonucunda müvekkili ...'in oğlu ve gelini arasındaki evlilik bağına zarar gelmemesi için mülkiyeti kendisine ait olan evini oğlunun kullanımına terk ederek kızının yanına taşınmak zorunda kaldığını, davalının eşini müvekkiline ait evden kovup 22/05/2019 tarihinde İstanbul Anadolu 18. Aile Mahkemesinin 2019/404 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını, oğlunun kullanımına bırakan müvekkilinin oğlunun kovulması üzerine ... 15. Noterliğinin 21 Ekim 2019 tarihli, 16675 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalının kendisine ait konutta oturmasına muvafakat etmediğini ve davalının müvekkilinin oğluna boşanma davası açtığı 22/05/2019 tarihinden bu yana taşınmazını haksız yere işgal ettiği için evi tahliye etmesini ve haksız yere kullanmış olduğu kullanım bedelini talep ettiğini ileri sürerek, davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesi suretiyle el atmanın önlenmesine, ihtarnamede belirtilen tarih olan 22/05/2019 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için, şimdilik 5.000,00 TL ecrimisilin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın davalının kayınvalidesi olan davacıya ait olduğu, davalının evliliğinin devam ettiği ve boşanmanın kesinleşmediği, davalının bu eve gelin olarak geldiği, davacıya karşı esas sorumlu olanın dava dışı eşin olması gerektiği, davalının ise boşanma kesinleşmemesine karşın çocuklarının eğitim ve öğretimleri için zorunlu olarak eğitim dönemi içinde burayı terk edemediği, davalının burada müşterek çocuklar için kaldığı, eğitim öğretim dönemi biter bitmez davalının çocuklarının okulunu başka bir yere nakil alarak bahse konu evi terk ettiği, tanık anlatımları ile okul yazılarının da bunu teyit ettiği, esasen dava dışı eş tarafından açılan boşanma davasında davalının mağdur edilmesi için davacının davayı açtığı, davalının herhangi bir kusurundan bahsetmenin mümkün olamayacağı, davanın açıldığı tarih itibariyle davacının haksız olduğu gerekçesiyle el atmanın önlenmesinde tüm yargılama giderlerinden davacının sorumlu olduğuna; davacının ecrimisil talebi yönünden ise, davalının haksız ve kötü niyetli kullanıcı olmadığı, tam aksine müşterek çocukların eğitimi için zorunlu olarak burada ikamet ettiği, okullar kapandığında ise mevcut konutu terk ettiği gerekçesiyle davalının dava konusu konutu boşaltmasından dolayı el atmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıya gönderilen ihtarname de sonuç vermediğinden davayı açmak durumunda kaldıklarını, Yargıtay İçtihadına bakıldığında davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğini, davalının, dava konusu taşınmazı sadece çocukları okula gittiği için boşaltmadığı gerekçesinde tutarsızlık olduğunu, dava konusu taşınmazda oturmasına rıza gösterilmediğine ilişkin ihtarnamenin 28/11/2019 tarihinde davalıya ulaştığını, davalının da ihtarnameye cevabında taşınmazın aile konutu olduğunu ve boşanma davası sonuçlanıp kesinleşmeden dava konusu taşınmazı tahliye etmeyeceğini açıkça ifade ettiği, dava açılmadan önce davacının, ... 15.Noterliğinin 21.10.2019 tarihli ve 16675 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalının kendisine ait konutta oturmasına muvafakat etmediğini bildirerek, taşınmazının tahliyesini ve ecrimisil bedelini talep ettiği, davalının hiçbir hukuki nedeni olmayıp işgalci konumunda olduğunu, aile konutu iddiasının kötü niyetli olup Yargıtay'ın Yerleşik İçtihatlarına göre de eşler arasında geçerli olduğu, 3. kişi olan taşınmaz malikini bağlamayacağını, okulların kapalı olduğu dönemde davalının çocuklarının okula gittiği ilişkin gerekçenin hukuki dayanaktan yoksun olduğu iddiasıyla ecrimisil yönünden kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılmasını, el atmanın önlenmesi bakımından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair kararın da davanın açılmasına sebebiyet veren tarafın davalı olması nedeniyle tüm yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 24 numaralı bağımsız bölümün davacı ... adına kayıtlı olduğu, davacının gelini olan davalının davanın açıldığı tarihte çocuklarıyla birlikte burada ikamet ettiği, davalı ile davacının oğlu olan eşi ile aralarında boşanma davası bulunduğu, boşanma davasının devam ettiği ve halen derdest olduğu, yargılama sırasında taşınmaz boşaltıldığından el atmanın önlenmesi isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, davalı dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu savunmuş ise de aile konutu kavramının eşler arasında geçerli olduğu, 3. kişi konumundaki kayınvalidesi olan davacıya ait taşınmazın aile konutu olduğundan söz edilemeyeceği, davacının muvafakatiyle oturulan taşınmazda ihtarname keşide edilerek muvafakatin dava tarihinden önce geri alındığı, ihtarnamenin davalıya tebliği tarihi olan 28/11/2019 tarihi ile 30/06/2020 dava tarihi arası süre için hükme elverişli ve denetime açık bilirkişi raporuyla belirlenen 8.833,33 TL ecrimisil bedilinin hüküm altına alınması gerekirken yasal olmayan gerekçelerle ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş olmasının hatalı olduğu, davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği, davanın açıldığı tarih itibariyle davacının dava konusu taşınmazı kullanımında haklı ve geçerli bir nedeni bulunmadığı halde taşınmazı kullanmaya devam etmek suretiyle davanın açılmasına sebebiyet verdiği, el atmanın önlenmesi talebi yönünden yargılama giderlerinden davalının sorumlu olduğu halde İlk Derece Mahkemesince davacı tarafın sorumlu tutulmuş olmasının doğru görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne, kararın kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebine ilişkin davanın kabulü ile 8.833,33 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki ve aşamalardaki savunmalarını tekrarla belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki ve aşamalardaki savunmalarını tekrarla belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14380, Karar No: 2015/728, Tarih: 16.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14380 E.  ,  2015/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesinin iptali

... ve müşterekleri ile ... aralarındaki mirasçılık belgesinin iptali davasının kabulüne dair Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.04.2014 gün ve 518/304 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

2010/518 esas sayılı asıl davada, 2010/590 esas sayılı birleşen davada ve 2011/451 esas sayılı birleşen davada; miras bırakan ...'nun 14.05.2010 tarihinde vefat ettiği, davalı ile miras bırakanın 11.03.2010 tarihinde yani miras bırakanın vefatından iki ay önce evlendikleri, bu durumun davacılar tarafından miras bırakanın ölümünden sonra öğrenildiği, miras bırakanın uzun süredir hafıza kaybı ve bunama yaşamakta olup kendisine alzheimer teşhisi konulduğu, evliliğin iptali için dava açıldığı, miras bırakanın evlenmeye engel derecede akıl hastası olup ayırt etme gücüne sahip bulunmadığından evliliğin butlanına karar verileceği, iptal davasının bekletici mesele yapılmasınının talep edildiği açıklanarak davalının 1/4 pay ile mirasçı olarak gösterildiği Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/349-337 esas ve karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; evliliğin iptali için açılan davanın kesin sonucunun beklenmesini talep ettiklerini, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, gerçeği yansıtmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; “Asıl ve Birleşen Dava Davacılarının Davasının Kabulüne, Mahkememizin 25/05/2010 tarih 2010/349 Esas-2010/337 Karar sayılı Veraset Belgesinin İptaline,............Mahkememizin birleşen 2010/590 ve birleşen 2011/451 esas sayılı dosyalarında asıl dosya olan 2010/518 esas sayılı dosyada davanın kabulüne ve mahkememizin 2010/349-337 esas ve karar sayılı veraset ilamının iptaline karar verildiğinden bu hususta birleşen dosyalar yönünden Yeniden Karar Verilmesine Yer Olmadığına........" karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda; "Davacının davasının kabulüne, Mahkememizin 25/05/2010 tarih 2010/349 Esas -2010/33 7 Karar sayılı Veraset Belgesinin İptaline,

Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda; "Davacının davasının kabulüne, Mahkememizin 25/05/2010 tarih 2010/349 Esas -2010/33 7 Karar sayılı Veraset Belgesinin İptaline,

...........Mahkememizin birleşen 2010/590 ve birleşen 2011/451 esas sayılı dosyalarında asıl dosya olan 2010/518 esas sayılı dosyada davanın kabulüne ve Mahkememizin 2010/349-337 esas ve karar sayılı veraset ilamının iptaline karar verildiğinden bu hususta birleşen dosyalar yönünden Yeniden Karar Verilmesine Yer Olmadığına......" karar verilmesine karşılık gerekçeli kararda “Asıl ve Birleşen Dava Davacılarının Davasının Kabulüne, Mahkememizin 25/05/2010 tarih 2010/349 Esas -2010/337 Karar sayılı Veraset Belgesinin İptaline,.............Mahkememizin birleşen 2010/590 ve birleşen 2011/451 esas sayılı dosyalarında asıl dosya olan 2010/518 esas sayılı dosyada davanın kabulüne ve mahkememizin 2010/349-337 esas ve karar sayılı veraset ilamının iptaline karar verildiğinden bu hususta birleşen dosyalar yönünden Yeniden Karar Verilmesine Yer Olmadığına....." şeklinde karar verilmiştir. Mahkemece karar gerekçesinde de kabul edildiği üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur. Bundan ayrı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendi ile 2.bendi arasında da aykırılık bulunmaktadır. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsmaktadır. HUMK’nun 388/2 (HMK.m.297/2) fıkrası hükmüne göre “...hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..."Görüldüğü üzere gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “1-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2- Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hâkimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11653, Karar No: 2011/31159, Tarih: 28.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11653 E.  ,  2011/31159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alıcı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  :Alıcının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),  18.40 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.