muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2713, Karar No: 2013/1111, Tarih: 21.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/2713 E.  ,  2013/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK'nın 79/1-a, 62, 52/2, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, yasal olmayan yollardan ülkeye giriş yapan ve buradan başka ülkelere gitmek isteyen yedi göçmeni kendi yönetimindeki araçla naklederken yakalanması şeklindeki olayda, eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 79/1-b maddesinde tanımlanan kaçak göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlama suçunu oluşturduğu ve teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, hükmedilen cezadan TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suçun işlendiğinden haberdar olduğuna dair delil bulunmayan araç sahibinin iyi niyetli üçüncü kişi kabul edilerek TCK'nın 54. maddesi uyarınca "30 AK 705" plaka sayılı aracın sahibine iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

3- Sanık hakkında TCK'nın 531-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3477, Karar No: 2018/4537, Tarih: 14.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3477 E.  ,  2018/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 16.10.2017 tarih ve 2017/6484 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.04.2018 tarih ve KYB-2018/27818 sayılı ihbarname ile;

Sahte nüfus cüzdanı kullanmak suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 350/1, 59 ve 81/3. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2002 tarihli ve 2001/451 esas, 2002/751 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun tekerrüre ilişkin 81/2. maddesinin yürürlükten kaldırıldığından bahisle sanığa atılı suçtan verilen cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak infazına dair Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2005 tarihli ve 2001/451 esas, 2002/751 sayılı ek kararının

"Dosya kapsamına göre;

1-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/1. maddesinde, 01/06/2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak Türk Ceza Kanununun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; sonradan yürürlüğe giren kanunla suçun unsurlarında, sair cezalandırılabilme şartlarında, suçun karşılığında öngörülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkûm olmaya bağlı kanunî neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan kanunun belirlenebilmesi, değişen temel ceza ve artırım indirim oranları belirlenirken takdir hakkının isabetli kullanılabilmesi, her iki kanunla ilgili değerlendirme sonuçlarının denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılıp tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık lehine olan kanunun tespit edilerek bütünüyle uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun aleyhe olduğunun kabulü ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun tekerrüre ilişkin 81/2. maddesinin yürürlükten kaldırıldığından" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 01.11.2002 tarih ve 2001/451 Esas-2002/751 Karar sayılı hükümlü ...‘in 765 sayılı TCK‘nın 350. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin ilamın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri doğrultusunda uyarlanmasına dair, Mahkemenin 25.11.2005 tarihli ek kararının hükümlünün bilinen adreslerinde bulunamaması nedeniyle Tebligat Kanunu‘nun 35. maddesine göre ilanen tebliğ edildiği, buna karşılık Kırklareli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü‘nün 02.03.2018 tarih ve 2018/3055 sayılı cevabi yazısı doğrultusunda hükümlünün bu tarihte ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşıldığından, bu ek karara yönelik tebligatın usulsüz olduğu; ancak dosya içeriğine göre hükümlünün ilk olarak 02.06.2016 ve 08.06.2016 tarihli dilekçeleri ile tarafına infazının tamamlandığına dair belge verilmesini talep ettiği, 08.06.2016 tarihli dilekçe içeriğinde 25.11.2005 tarihli uyarlamaya ilişkin ek karardan da bahsetmekle birlikte bu karara yönelik bir temyiz isteminde bulunmadığı, 12.04.2017 tarihli dilekçesi ile Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 01.11.2002 tarih ve 2001/451 Esas-2002/751 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK‘nın 350/1-son, 59/2 ve 81/2-3. maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum olduktan sonra, yapılan uyarlama sonucu Mahkemenin 25.11.2005 tarihli ek kararı ile aynı suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve her iki cezanın da ayrı ayrı infaz edildiğini, 25.11.2005 tarihli ek kararla hükmedilen cezanın mükerrer infaza neden olduğunu, bu hususta sorumlular hakkında kendisine maddi manevi tazminat hakkı verilmesini istediği, İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 09.05.2017 tarihli ek kararı ile hükümlünün 16.08.2004-17.12.2004 tarihleri arasında infaz etmiş olduğu cezasının tayin olunan diğer cezalardan mahsubuna ilişkin talepte bulunmasına karar verildiği, hükümlünün 10.05.2017 tarihli dilekçesi ile aynı suçtan ikinci kez infaz ettiği cezaya yönelik mağduriyetinin giderilmesini talep ettiği, 11.05.2017 tarihli itiraz dilekçesi ile bu kez 25.11.2005 tarihli ek kararın kendisine tebliğ edilmediğini, bu kararın verildiği tarihte Kırklareli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunu beyan ederek, dilekçesi ekine başka bir mahkeme tarafından verilen ek kararın 01.12.2005 tarihinde kendisine ceza infaz kurumunda tebliğ edildiğine dair tebellüğ belgesi sureti ekleyerek Mahkemenin 09.05.2017 tarihli ek kararına yönelik olarak itirazda bulunduğu, aynı tarihli bir diğer dilekçe ile ise 25.11.2005 tarihli ek kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediğinden bahisle kanun yararına bozularak kendisine temyiz hakkı verilmesini istediğini belirtmek suretiyle karara yönelik temyiz iradesini ilk kez ortaya koyduğu, bu itibarla usulsüz olarak kesinleşen ilamın hükümlü tarafından en aleyhe kabulle 08.06.2016 tarihinde öğrenildiği, ancak bu karara yönelik CMUK'nın 310/1. maddesi gereğince bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 11.05

.11.2005 tarihli ek kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediğinden bahisle kanun yararına bozularak kendisine temyiz hakkı verilmesini istediğini belirtmek suretiyle karara yönelik temyiz iradesini ilk kez ortaya koyduğu, bu itibarla usulsüz olarak kesinleşen ilamın hükümlü tarafından en aleyhe kabulle 08.06.2016 tarihinde öğrenildiği, ancak bu karara yönelik CMUK'nın 310/1. maddesi gereğince bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 11.05.2017 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, talebe konu Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 25.11.2005 tarih ve 2001/451 Esas-2002/751 Karar sayılı ek kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve bu haliyle söz konusu ek karara ilişkin olarak kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 25.11.2005 tarih ve 2001/451 Esas-2002/751 Karar sayılı uyarlamaya ilişkin ek kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8098, Karar No: 2016/2590, Tarih: 09.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8098 E.  ,  2016/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2012/422-2015/203

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2015 tarih ve 2012/422-2015/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili nezdinde nakliyat rizikolarına karşı sigortalı .... Tekstil...AŞ. 'ye ait toplam kıymeti 15.314 Euro olan sıvı haldeki tekstil boyalarının 16 adet plastik tank içinde 1 adet konteynıra istiflenerek gemi ile .... Limanına geldikten ve gümrük işlemleri tamamlandıktan sonra davalı şirketin sorumluluğunda karayolu ile İnegöl'e taşınırken gerçekleşen maddi hasarlı trafik kazası sonucunda yükte oluşan hasarın ekspertizle tespit ettirilip müvekkilince sigortalasına toplam 7.945 Euro karşılığında poliçe kuru üzerinden 17.956,60 TL hasar tazminatı ödediğini ve böylelikle davacının halefiyet hakkını da elde ettiğini ileri sürerek 17.956,50 TL tutarındaki tazminatın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; husumet ve aktif dava ehliyeti yönünden itirazlarını sunmuş ve rücu konusu yapılan talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ....'e gelen yükün davalı tarafından düzenlenen 21/04/2011 tarihli taşıma irsaliyesi ile İnegöl'deki nihai alıcı .... Tekstil'e gönderildiği, davalı şirketin alt taşıyıcı olarak .... İnegöl arası dahili nakliye işini üstlendiği, konteynırın yüklendiği araç seyir halindeyken meydana gelen tek taraflı kaza sonucu konteynır içindeki kimyasal emtianın zarar gördüğü, hasar miktarının 17.956.50 TL olduğu, davacı sigorta şirketi tarafından Nakliyat Abonman Sigorta Sözleşmesi ile sigorta teminatına alınan bu hasarın dava dışı sigortalı .... Tekstil'e ödendiği, araç sürücüsü ... ... ...'ın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu, davacı sigorta şirketi tarafından ödenen hasar miktarının sigorta teminatında olduğu ve davalı taşıyıcıdan talep edebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 17.519,52 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 897,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı T.. A..'den alınmasına, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9473, Karar No: 2012/14110, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9473 E.  ,  2012/14110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20118, Karar No: 2012/24292, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/20118 E.  ,  2012/24292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca 20.11.2009 tarihinde eczanesinde yapılan kontrolde, ... karnesi kupürleri ve kupürleri kesilmiş ilaçlar ve tahrifat yapıldığı tespit edilen ... raporlarının bulunduğu gerekçesiyle sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshine ve ilaç bedellerinin 5 katı tutarında 3774,95 TL cezai şart uygulanmasına karar verildiğini, cezai uygulamanın ticari hayatını mahfedeceğini ileri sürerek fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini mümkün olmadığı takdirde cezai uygulamadan indirim yapılmasını istemiştir.

Davalı, davacının 2009 yılı protokol hükümlerinin 6.3.7, 6.3.2 ve 6.3.15 maddelerine aykırı davrandığının sabit olduğunu, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı eczacının cezaya neden olan olayı işlediğinin sabit olduğunu, ancak verilen cezanın hak ve nefasete uygun olmadığından sözleşmeye müdahale edilmesi gerektiği gerekçeleri ile B.K 161 maddesine göre davanın 2011/20118-24292

kısmen kabulüne, davacının sözleşmesinin 2 yıl süre ile fesh edilmesine ilişkin cezanın 4 aya indirilmesine, ayrıca 754,99 Tl nin 5 katı tutarındaki cezanın ise 2 katına indirilerek para cezasının 1509,98 TL ye indirilmesine fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

kısmen kabulüne, davacının sözleşmesinin 2 yıl süre ile fesh edilmesine ilişkin cezanın 4 aya indirilmesine, ayrıca 754,99 Tl nin 5 katı tutarındaki cezanın ise 2 katına indirilerek para cezasının 1509,98 TL ye indirilmesine fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait eczanede yapılan denetimde kurum sigortalılarına ait raporların üzerinde etken madde ve teşhis kısımlarının ufak kağıtla kapatılarak tahrifat yapıldığı ,10 adet ... paroru ile kime ait olduğu belli olmayan değeri 1000 TL nin altında küpürü kesik ilaçların bulunduğu tespit edilmiştir .Davalı kurum,14.01.2010 tarihli yazısı ile davacı eczanede 2009 yılı protokolünün 6.3.15,6.3.7,6.3.2 maddeleri ihlal edildiği gerekçesi ile sözleşmenin 2yıl süre feshi ile ilaç bedellerinin 5 katı tutarında para cezası uygulamıştır. Davacının 2009 yılı protokolünün 6.3.15, 6.3.7,6.3.2 maddelerini ihlal ettiği ve sözleşmeye aykırı davrandığı sabit olup uygulanan müeyyide de sözleşme kapsamına uygundur. Dosyadaki tüm delillerden bu hususların sabit olduğu anlaşılmakla davanın tümden reddi gerekirken mahkemece yanlış değerlendirme, sözleşme ve hayatın akışına uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın ( 1 )nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ( 2 )nolu bentte gösterilen nedenle, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/822, Karar No: 2016/2318, Tarih: 25.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/822 E.  ,  2016/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen kazada öldüğünü belirterek ıslah ile artırılan toplam 176.336,48 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile ... için 122.973,78 TL, ... için 19.413,81 TL, davacı ... için 28.698,89 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.250,00 TL cenaze ve defin giderinin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda.... tablosuna göre sağ kalan davacıların muhtemel yaşam süreleri belirlenmiştir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, sağ kalan kişilerin muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde .... tablosu kullanılmaktadır. Diğer yandan, müteveffanın yaşasa idi, aktif dönemde gelirinin %30'unu kendisine, %40'ını eşine, %30'unu ise iki çocuğuna ayıracağı kabul edilmiş ve bu miktar üzerinden hesaplama yapılmış, bunun neticesinde, eş için 122.973,78 TL tazminat hesaplanmıştır.

...

...

Müteveffanın yaşasa idi, kendine ayıracağı paydan daha fazlasını davacı eşe ayıracağı, hatta bu payın çocukların destekten çıkmasından sonra %70'e çıkacağının kabulü hayatın gerçeklerine ve olağan akışına aykırıdır. Dairenin yerleşik uygulamsına göre desteğin evli ve çocuklu olması durumunda desteğe ve eşe 2 şer pay çocuklara 1 pay verilerek gelirin paylaştırılması uygun olacaktır. Bu durumda çocuklar herhangi bir okulda okumuyor yada okuma ihtimalleri yoksa erkekler için 18 yaş, kız çocuklar için 22 yaş, yüksek okul okumaları yada okuma ihtimalleri olması durumunda 25 yaşına gelince destekten çıkarılarak, çıkan çocuğun payı diğer paydaşlara dağıtılacaktır. Çocukların tamamı destekten çıktığı tarih itibarı ile desteğin gelirinin yarısı desteğe yarısı ise eşe paylaştırılarak hesaplama yapılması uygun olacaktır. Somut olayda destek evli ve iki çocukludur, bu durumda desteğin kendisine %34, sağ kalan eşe %34 ve çocuklara %16'şar pay ayrılarak hesaplama yapılmalı, çocuklardan biri desteklikten çıktığı zaman eşe %40, desteğe %40 ve çocuğa %20 şeklinde pay ayrıldıktan sonra bütün çocukların desteklikten çıktıktan sonra sağa kalan eşe %50, desteğe %50 olacak şekilde pay dağıtımına gidilmelidir. O halde, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda destek tazminatı hesaplanarak davacıların alacağı tazminat miktarlarının belirlenmesi gerekirken yanlış ilkeler benimseyen, denetime açık olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.