muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2619, Karar No: 2020/59, Tarih: 15.01.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2619 E.  ,  2020/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında, mağdur ...’a karşı işledikleri yağma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

“20/06/2009” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “20/06/2008” olarak gösterilmesi, mahâllinde düzeltilmesi olanaklı maddî yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suçun işlendiği tarihte Ankara ili Sincan ilçesinde, yaz saati uygulamasına göre güneşin batış saatinin 20.26 olduğu, geceden sayılan zaman diliminin güneşin batış saatinden bir saat sonra 21.26'da başladığı ve olaya ilişkin sanık ve mağdur beyanlarına göre suç saati olan 21.00 itibariyle eylemin gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı hâlde 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi ile de uygulama yapılmış olması, birden fazla nitelikli hâlin bulunması ve teşdit sebebi sayılması karşısında sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''Yargıtay bozma ilâmı öncesi 3.037.00 TL” yazılı kısmının çıkartılması, yerine ''Yargıtay bozma ilâmı öncesinde yapılan posta ve tebligat gideri 37,00 TL” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9042, Karar No: 2015/20096, Tarih: 10.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9042 E.  ,  2015/20096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2010/236-2014/423

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurullarınca emsal olarak incelemeye alınan taşınmaz dava tarihinden sonra satış görmüştür. Dava tarihinden sonraki satışlar emsal olarak değerlendirmeye alınamaz.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7602, Karar No: 2022/4673, Tarih: 18.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7602 E.  ,  2022/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraza İlişkin

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalılar ve dahili davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş olup, bu kez dahili davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında İznik ilçesi Boyalıca Mahallesi Yeni mevkii çalışma alanında bulunan 147 ada 129 parsel sayılı 287,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine davalılar ... ve ... kullanımında olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla dahili davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı asıl ..., taşınmazın uzun yıllardır tek başına kendisinin kullanımında olduğunu açıklayarak tespite itiraz etmiş ve adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, dava konusu 147 ada 129 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde kullanıcı olarak yer alan davalılar Alaettin ve ...'in çıkarılarak davacı ...'in eklenmesi ile taşınmazın tesbit ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, dahili davalı Hazine vekili ve davalılar tarafından istinaf edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince; davanın kabulüne dair mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı husus bulunmadığı sonucuna varılmakla dahili davalı Hazine vekili ve davalıların esasa ilişkin istinaf istemlerinin reddine, ancak eldeki dava maktu harca tabi olduğu halde davalıların nisbi harca mahkum edilmeleri ve davalı Hazine harçtan muaf olduğu halde harcın Hazineye de teşmili doğru olmadığından ve harç kamu düzenine ilişkin bulunduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile, dava konusu Bursa ili, İznik ilçesi, Boyalıca Mahallesi, 147 ada 129 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde kullanıcı olarak yer alan davalılar Alaettin ve ...'in çıkarılarak yerine davacı ...'in eklenmesi ile taşınmazın tespit ve tesciline karar verilmiştir. Anılan hüküm, dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, gerekçede "davalılardan" kastın dahili davalı Hazine dışındaki davalılar Alaettin ve ... olduğunun açıkca belirtilmesine, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nin 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22159, Karar No: 2007/445, Tarih: 18.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/22159 E.  ,  2007/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32894, Karar No: 2015/8580, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32894 E.  ,  2015/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ile ücret alacalaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yurtdışı şantiyesi çalışanı olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ve 2010 yılında 6 ay mazeret izinli olduğunun kayıt altına alındığı ve Türkiye'ye giriş çıkış kayıtlarından da davacının ilgili tarihlerde Türkiye'de bulunduğu gözlenmektedir. Bu durum bilirkişi ek raporunda da açıklanmış, mahkemece ek raporda yapılan tespit doğrultusunda bu aylara ilişkin mesai çizelgelerinde izin ücreti ödendiği ve mazeret iznine ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının mazeret izninde bulunduğu dönemler de hesaplamalara esas alınmış ise de, oluşturulan gerekçe savunmayı karşılamaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş davacı asilden mazeret izinli olup olmadığını sormak ve mazeret izinli olduğu iddia edilen dönemde Türkiye'de bulunmasının nedeni açıklığa kavuşturularak davacının hesaba esas kıdemini belirleyerek sonuca gitmektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderlerinin tahsiline yönelik kurulan hükümde, " ....davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ve ".....davacıdan alınarak davalıya verilmesine, " şeklinde ibareler kullanılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve kimin ne kadarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5623, Karar No: 2018/6845, Tarih: 13.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5623 E.  ,  2018/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Sanığın ve iş yeri muhasebecisi tanık ...'ın, suça konu Özel Hayat Polikliniği'nin mali işleri ile aslen Yücel Şen ve yeğeni Özgür Şen'in ilgilendiğini, sanığın mali işler ile hiç bir şekilde ilgilenmediğini, iş yerinin doktor adına açılması gerektiği için sanığın adına açıldığını aslen iş yerinin sahibinin Yücel Şen olduğunu beyan etmeleri karşısında; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; dosya içerisinde aslı bulunan faturaların duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturaların, dosya içerisinde bulunan asılları incelenerek ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Tanık beyanları ile sanığın ifadesinde adı geçen Yücel Şen ve Özgür Şen'in CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; suça konu faturaları kullananların ve iş yerinin asıl sahibinin kendileri olup olmadığının sorulması,

b) Suçlamaları kabul etmemeleri halinde gerekirse iş yerinde çalışan diğer doktorlar, çalışanlar ve muayene olan hastalar dinlenerek iş yerinin asıl sahibinin ve sahte belgeleri kullanan şahısların kim olduğunun tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi,

c) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

d) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

e) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, Yücel Şen, Özgür Şen veya sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, Yücel Şen, Özgür Şen veya sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

f) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11529, Karar No: 2024/8180, Tarih: 03.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11529 E.  ,  2024/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/139 E., 2015/250 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Tebliğnamede adına yer verilen mağdure ...'ya karşı atılı suçtan verilen hükme yönelik temyiz isteğinin bulunmadığı ve temyiz dilekçeleri kapsamında sanık hakkında mağdureler ... ve ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, sanığın mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay ve mağdure ...'ye karşı eylemi nedeniyle aynı Kanun'un 103/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, sanığın mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay ve mağdure ...'ye karşı eylemi nedeniyle aynı Kanun'un 103/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği

Adli Tıp Kurumunun mağdure ... ile ilgili verdiği ruh sağlığı raporunun doğru olmadığı, ...’un annesinin, babasını öldurmekten yargılanıp tutuklu kaldığı, bu süreçte çocuğun ruh sağlığının bozulduğu, dosyaya konu iddia edilen olayın etkisi bulunmadığı, sanığın hiçbir mağdureye karşı cinsel eylemi olmadığı, okulda çıkan söylenti nedeni ile bu iddianın ortaya atıldığı, hatta şikayetçi ...’in beyanında kızı ...’un evde kendisine anlattıkları ile karakolda söylediklerinin farklı olması nedeni ile şikayetçi olmadığını söylediği, sanığın yetim olduğunu bildiği ve tanıdığı mağdure ...’a şefkat duygusu ile yaklaşarak dizine oturttuğu, mağdurenin sanığın o sırada kendisini sevdiğini söylediği, ayrıca Mahkemenin mağdure ...’a karşı kabul ettiği eylemin sarkıntılık boyutunda olduğu, kesintili ve süreklilik arz etmediği ve sanığın mağdure ...’ye karşı eyleminin olmadığı Mahkemenin ...’ye karşı iddia edilen eylemi bölerek, bir kısmını cinsel taciz, bir kısmını cinsel istismar saymasının hatalı uygulama olduğu, sanığın mağdure ...’a karşı da eylemi olmadığı, okul büfesinde satılmayan ve zararlı olduğu söylenen gıdaların sanığın büfesinde satılması ve öğrencilerin okul çıkışında almasını okul yönetiminin istememesi nedeniyle böyle bir söylenti çıktığı, mağdure ...’un olay öncesinde çok sıkıntılı ve travmatik zamanlar geçirmesi nedeniyle ruh sağlığının zaten bozuk olduğu, annesinin, babasını taksirle ölümüne sebep olmaktan ceza aldığı, tutuklu yattığı, iki ailenin düşman olduğu, bu ortamda kalan küçük mağdurenin zaten ruh sağlığının bozulduğu, bu durumun sanık aleyhine değerlendirilmemesi gerektiğini beyanla hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Mağdure ...'ye Karşı Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafilerinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

B. Sanığın Mağdure ...'a Karşı Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanığın Mağdure ...'a Karşı Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın, iş yerine gelen mağdureyi dizine oturtması ve bacakları ile sıkması şeklinde kabul edilen eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı eyleminin 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanığın Mağdure ...'ye Karşı Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanığın Mağdure ...'a Karşı Eyleminden Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.