muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28980, Karar No: 2016/305, Tarih: 28.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28980 E.  ,  2016/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/289746

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2012/252 (E) ve 2012/363 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü yakınan K.. O.. ile sanık G.. T..'in yakınanın ikametinin olduğu apartmanın önünde karşılaştıkları, sanığın yakınana tanımadığı bir şahsın ismini sorduğu, yakınanın tanımadığını ifade ettiği ve apartmanın içine girdiği, yakınan asansöre binince sanığında bindiği, asansöre biner binmez sanığın bıçak çıkartarak yakınana "üzerinde ne var ne yok hepsini bana ver" dediği, üzerini aradığı, yakınanın anne ve babasının polis olduğunu söylemesi üzerine sanığın şaka yaptığını söylediği, üçüncü katta asansör durunca sanığın indiği, yakınan evine çıkıp olayı babası tanık M.. O..'a anlattığı, birlikte aşağıya indikleri, tanığın sanığı yakaladığı ve cebindeki bıçağı aldığı olayda;

Sanığın eyleminin TCK'nın 149/1-a,h, 35. maddelerinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmede suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

3- TC. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6292, Karar No: 2017/1357, Tarih: 19.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/6292 E.  ,  2017/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : a-) TCK.nun 86/1-3-e, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası, (3kez)

b-) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCKnun 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 500 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur katılanlar Engin, Oğuz ve Metin’e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden yaş küçüklüğü ile cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 4. fıkrasında, “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında; sanığın ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin olanaklı olmadığı ve sözü edilen maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeden, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın CMUK'nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümler fıkralarında sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerde yer alan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtar edilmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 4 ve 11. fıkraları uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin bildirilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16618, Karar No: 2013/1511, Tarih: 13.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16618 E.  ,  2013/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili ve süresi dışında davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'in sürücüsü olduğu ve davalı ...’ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan aracın, müvekkillerinin desteği ... 'ye çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini bildirerek davacı eş ... için 10.000 TL, kızı ... için 7.500 TL, oğlu ... için 7.500 TL manevi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline; davacı eş için 2.500 TL, ...r için 2.500 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile eş için olan talebini 110.982,70 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise, kazada asıl kusurun davalıda değil davacıların murisinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne kısmen reddi ile davacı eş ... için 4.000 TL, davacı ... için 3.000 TL, davacı ... için 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'den tahsiline; eş için 110,982,70 TL destek tazminatının 2.500 TL.si için davalı M.... yönünden olay tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; davacı ... için 1.012,77 TL destek tazminatının davalı ... yönünden olay tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda öğretmen olan murisin muhtemel yaşam süresi ve aktif-pasif yaşam süreleri belirlenmiş ise de, murisin sağlığında elde ettiği aylık miktarı üzerinden muhtemel yaşam süresinin tamamı için tazminat hesaplanmış, aktif-pasif yaşam süreleri bakımından ayrım yapılmamıştır. Oysa, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, asgari ücretin üzerinde kazancı olan murisin pasif emeklilik döneminde aynı geliri elde edemeyeceği kabul edildiğinden aktif dönemde hesaplamaya esas ücretin %70'i üzerinden tazminat hesaplanacağı kabul edilmektedir. Buna göre, murisin pasif emeklilik dönemi bakımından aktif yaşam süresince elde ettiği gelirin %70'i üzerinden tazminat hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken fazla tazminata hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

3-Davalı ... vasisinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkeme hükmü davalı ... vasisine 23.08.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi H.U.M.K.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12.09.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri

hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) Nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vasisinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta AŞ ve ...'e geri verilmesine 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42793, Karar No: 2022/1212, Tarih: 26.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42793 E.  ,  2022/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık müdafisinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafisi tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11/12/2020 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14461, Karar No: 2022/4988, Tarih: 12.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/14461 E.  ,  2022/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 23. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 23. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/2021 gün ve 2021/148 E. 2021/189 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1164, Karar No: 2013/3187, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1164 E.  ,  2013/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Giresun Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2019/5646, Karar No: 2019/16422, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5646 E.  ,  2019/16422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8087, Karar No: 2008/7304, Tarih: 10.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8087 E.  ,  2008/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/979, Karar No: 2020/2793, Tarih: 18.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/979 E.  ,  2020/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen iddianamenin sevk kısmında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından bir kez cezalandırılması talep edilmiş ise de anlatım kısmında iki ayrı müştekiye ait iki adet bisikletin çalınma eyleminde sanığın gözcülük yaptığının belirtildiği, mahkemece de sanığa üçer kez atılı suçlardan cezalandırılmasına ihtimaline binaen ek savunma verildiği ve sanık hakkında atılı suçlardan ikişer kez mahkumiyetine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün 22/10/2015 tarihinde aynen açıklamasına karar verildiği, Dairemizin 25.06.2019 tarih 2019/9970 Esas sayılı ilamı ile hükümlerin gerekçeden yoksun olması ve sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle diğer yönleri incelenmeyerek bozulmasına karar verildiği, bunun üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuş ve hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş ise de sanık hakkında hangi müştekiye karşı olduğu belirtilmeden birer kez hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

2-Sanığın hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmasından dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3-Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmesi nedeniyle indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği gözetilmeyerek, 1/4 oranında indirim yapılması ve uygulama maddesinin TCK’nın 168/1. maddesi yerine 178/1. maddesi olarak yazılması,

Kabule göre de;

4-Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılırken 2 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/610, Karar No: 2020/463, Tarih: 17.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/610 E.  ,  2020/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 2143-1900

Sanık ...'in nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nın 82/1-d, 35/1-2, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.05.2017 tarihli ve 30-174 sayılı resen istinaf kanun yoluna tabi hükme yönelik sanık ve müdafisi tarafından da istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 05.10.2017 tarih ve 1825-1482 sayı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.10.2018 tarih ve 1749-3911 sayı ile;

"...Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ile sanığın kardeş oldukları, abisi ...'un oğlunu geç saatlerde sigara almaya göndermek isteyen sanık ...'e, ...ve mağdurun kızması nedeniyle başlayan kavgada, sanık ...'in evden aldığı silahtan sayılan kesici-delici niteliği haiz döner bıçağı ile mağdur ...'i sırtta 3 adet, sırttan bele kadar uzanan kesi, sağ uylukta, sol kolda derin kesilerin olduğu, mağdurun karaciğer yaralanmasına neden olan bir yarasının mağdurun hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu anlaşılmakla;

Taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın katılanı yalnızca bir kez hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınırdan veya üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi ise 10.12.2018 tarih ve 2143-1900 sayı ile

" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi ise 10.12.2018 tarih ve 2143-1900 sayı ile

"...Sanık ve katılanın kardeş olup aynı evde anneleri ile birlikte ikamet ettikleri, ilk tartışma başlamadan önce katılanın sanığa '30 yıldır senden çektiğimiz nedir' şeklindeki sözlerinden de anlaşıldığı gibi aralarının pek iyi olmadığı, olay sırasında sanığın öldürmeye elverişli döner bıçağı ile beş kez katılana vurduğu, bunlardan kol ve uyluk kısmına isabet edenlerin derin kesiye sebep olduğu, sırt kısmına isabet edenlerin ise cilt, cilt altı kas kesisi oluşturacak nitelikte olduğu, bu kesilerden birinin karaciğerde yaralanmaya sebep olduğu, hedef alınan bölgenin vücudun hayati organlarının bulunduğu bölge olduğu, sanığın müşteki yere düştükten sonra dahi eylemine ısrarla devam ettiği göz önüne alındığında sanığın öldürmeye elverişli vasıta ile şiddetli şekilde vücudun hayati organlarının bulunduğu bölgelerine 5 kez döner bıçağı ile vurmuş olması ve somut olayın yukarıda belirtilen gelişimi ile sona eriş şekli ve sanığın yatak odasında döner bıçağı bulunduracak bir kişi olması göz önüne alındığında sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu" şeklindeki gerekçeyle direnerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık ve müdafisi ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2019 tarihli ve 17512 sayılı "Temyiz başvurusunun esastan reddi" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 12.11.2019 tarih ve 3455-4901 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; direnmeye konu istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık ve müdafisi ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği dosyada, sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle sanığın direnme kararından sonra cezaevinden göndermiş olduğu 08.10.2019 tarihli dilekçesinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

1- Sanığın direnme kararından sonra cezaevinden göndermiş olduğu 08.10.2019 tarihli dilekçesinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından