muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/845, Karar No: 2012/4457, Tarih: 18.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/845 E.  ,  2012/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki olduğu 9 nolu bağımsız bölümün çatı katındada odası bulunduğu halde, davalı H.projesine aykırı olarak düzenleme yaparak haksız olarak çatı katındaki 24.08 m² lik odayı kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesi istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, projesine aykırı olarak düzenlenen çekişmeli bölümün kayden davacı adına kayıtlı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, dahili davalılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazdaki bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kat irtifakı kurulu 6 parsel sayılı taşınmazda çatıda odası bulunan daire nitelikli 9 nolu bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, anılan bağımsız bölümün çatı arası dubleks bölümünün davalı H.D.'nin kullanımında olduğu, yargılama sırasında davalının ölümü üzerine mirasçılarının davaya dahil edildiği sabittir.

Ne varki; mirasçılarının tamamının açtıkları davada Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/986 esas 2010/56 karar ve 4.2.2010 tarihli kararı ile H.D.'nin mirasının kayıtsız şartsız red ettiklerinin tespit ve tesciline karar verildiği, temyiz edilmeksizin 22.6.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, haksız eylem niteliği taşıyan elatmanın önlenmesi davalarında, taşınmaz kimin tasarrufunda ise husumet ona yöneltilmek suretiyle açılması gerekir.

Somut olayda, husumet kendine tevcih edilen H.D.'nin ölümü üzerine mirası hükmen reddetmiş olan mirasçılar dahili dava yoluyla davaya dahil edilmişlerdir.

Hemen belirtilmelidir ki, bir kimseye dahili dava yoluyla taraf sıfatı verilmesine yasal olanak bulunmadığı gibi, kendisinin lehinde veya aleyhinde bir hüküm kurulması da mümkün değildir.

Hal böyle olunca, mirası reddetmiş olan dahili davalılar hakkındaki davanın kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; kabule görede, davada usulü dairesinde açılmış eski hale getirme isteği olmadığı halde bu yönde kabul kararı verilmeside isabetli değildir.

Dahili davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9721, Karar No: 2009/964, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9721 E.  ,  2009/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 126 ada 24 parsel sayılı 37.866,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve hali arazi niteliğindeki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, temyize konu taşınmazın fen bilirkişinin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.940,55 metrekare yüzölçümündeki bölümünün son parsel numarasıyla, hali arazi niteliği ile davacı Hazine adına, geri kalan bölümünün ise muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/751, Karar No: 2013/265, Tarih: 20.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/13-751 E.  ,  2013/265 K.**

* EKSİK İŞ

* AYIPLI İFA

* AYIP İHBARININ SÜRESİ

* EKSİK İFA

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 125

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN (4077) Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 2. Tüketici Mahkeme’since davanın reddine dair verilen 30.12.2009 gün ve 2009/685 E. 2009/727 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 24.01.2011 gün ve 2010/5010 E., 2011/574 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacılar, davalı yükleniciden satın aldıkları dairenin bulunduğu sitenin, havuzu da kapsayacak şekilde bahçesinin kamuya ait olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, bu eksikliğin giderilmesi ya da eksik teslim nedeniyle 620.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı yükleniciden satın aldıkları dairenin havuzlu olacağı taahhüt edildiği halde, havuzu da kapsayacak şekilde bahçenin bir kısmının Hazineye ait olduğunu öğrendiklerini ve Apartman Yönetimine ecrimisil ihbarnameleri gelmeye başladığını belirterek, eksikliğin giderilmesi veya eksik teslim nedeniyle 620.000,00 TL’nin tahsili talepli bu davayı açmışlardır. Mahkeme bu eksikleri tespit etmiş, ancak süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Davacının iddia ettiği ve Mahkemece tespit edilen hususlar, nitelikleri itibariyle eksik iştir ve eksik işlerde BK’nun 125.maddesi gereğince, on yıllık zamanaşımı süresi içinde her zaman dava açılabilir. Mahkemece davanın esasına girilip taraf delilleri toplandıktan sonra hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hukuki dayanağının ayıplı satışa ilişkin olduğu ve davacılar tarafından süresinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacılar vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacılar tarafından satın alınan taşınmazın bir kısmının Kamu arazisi üzerinde bulunmasının eksik iş mi yoksa ayıplı ifa olarak mı nitelendirilmesinin gerektiği, burada varılacak sonuca göre davacılar tarafından iddia olunan ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacılar vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacılar tarafından satın alınan taşınmazın bir kısmının Kamu arazisi üzerinde bulunmasının eksik iş mi yoksa ayıplı ifa olarak mı nitelendirilmesinin gerektiği, burada varılacak sonuca göre davacılar tarafından iddia olunan ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın tüketici mahkemesinde açılmış olması, davacıların tüketici olması ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a dayanarak talepte bulunmuş olması karşısında, olayın çözümünde 4077 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun” hükümlerinin uygulanacağında kuşku bulunmamaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır;

Tüketici hukukunda ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat  edilen veya standardında  tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar düzenlenmektedir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların bulunması halidir.

Eksik iş; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır. (Ör; üç top kumaş yerine iki top kumaş yollanması hali; Cevdet Yavuz, Satıcının Satılan Malın Ayıplarından Sorumluluğu, 1989, s.139)

Anılan yasa metninde de belirtildiği üzere ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir. Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi). Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi). Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik  4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı başvuru süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik  4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı başvuru süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp  niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Eğer ayıp, ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü sonucuna varılacaktır.

Aynı maddenin 4. fıkrasında ise, konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür.

Hukukumuzda ayıp ihbarı da kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır. Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. ve 02.11.2011 gün ve 2011/13-459 E., 2011/657 K. sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacılar, davalı yükleniciden satın aldıkları dairelerin bulunduğu parselin havuzu da kapsayacak şekilde bahçesinin bir bölümünün kamuya ait arazi üzerinde olduğunun sonradan öğrendiklerini, oysa bu daireleri satın almalarında havuzlu olmasının etkisinin bulunduğunu belirterek, eksik teslim nedeniyle 620.000,00 TL’nin tahsili talebinde bulunulmuşlardır.

Yerel mahkemece, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ile deniz doldurulmak suretiyle kazanılan alana havuzun ve bahçenin toplam 212 m2 tecavüzlü olduğu belirlenmiştir. Mahkemece, bu husus “ayıp” olarak nitelendirilip, davacıların konutu teslim aldıktan sonra süresinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ile deniz doldurulmak suretiyle kazanılan alana havuzun ve bahçenin toplam 212 m2 tecavüzlü olduğu belirlenmiştir. Mahkemece, bu husus “ayıp” olarak nitelendirilip, davacıların konutu teslim aldıktan sonra süresinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyeler; kamuya ait yere taşkın şekilde yapılan havuzun satın alınan dairelerin bulunduğu parsel sınırları içinde olmadığının aleni olan tapu kayıtlarıyla davacılar tarafından bilinmesinin gerektiği ve bu durumun açık ayıp niteliğinde olduğu kabul edilerek yerel mahkeme kararının onanması yönünde görüş bildirmiş  iseler de; çoğunluk tarafından bu görüş kabul edilmemiş ve dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik iş” söz konusu olduğu, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğunun ileri sürülebileceği sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla; Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun'un 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2013 gününde  oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17005, Karar No: 2013/32459, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17005 E.  ,  2013/32459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmolunan 03.12.2009 günlü kararda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri açıkça gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 34/2. maddesine aykırı davranıldığından sanık hakkında verilen 04.08.2010 günlü temyizin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafii ile ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7020, Karar No: 2017/18252, Tarih: 15.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7020 E.  ,  2017/18252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sigorta primlerinin karşılığı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 08/03/2014-30/05/2014 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, 52 günlük sigorta priminin ödenmediğini ileri sürerek, sigorta primlerinin karşılığı ile ücret alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davaya konu dönemde (08/03/2014-30/05/2015).... ve... Ltd. Şti. ve .... Ltd. adı ort. ünvanlı işyerlerinde çalıştığının anlaşıldığı, davacının davaya konu dönemde hizmet akdi ile davalı işverenlikte çalıştığı hususunun sabit olmadığı, bu nedenle taraflar arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Bir davanın tarafları (veya taraflardan biri) o davada gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme, taraf sıfatına haiz olmayan kişi yönünden, dava konusu hakkın esası (mevcut olup olmadığı) hakkında inceleme yapıp karar veremez.

Mahkeme, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine karar verir. Kimin işçi ve işveren olduğu, İş Kanunu'nun kapsamında bulunduğu, maddi hukuk sorunu olup, husumet çerçevesinde "sıfat"a ilişkin bu sorunun hâkim tarafından kendiliğinden "resen" nazara alınması gerekir. Diğer taraftan özellikle davalının taraf sıfatı olup olmadığında yanılgı, bir başka anlatımla husumetin tevcihinde hata yapılması halinde, dava husumetten reddedilmemeli, davacıya dava dilekçesini taraf olan davalıya yöneltme olanağı tanınmalıdır.

6100 sayılı HMK.’un 124/4 maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir”.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dilekçesinde davalıyı aynen "... Otomotif yetkili...." şeklinde göstermiş, 25.02.2015 tarihli duruşmada ise davacı; "Benim işverenim dava dilekçemde davalı olarak göstermiş olduğum...'dır. Ancak kullandığım tırlar davalı ... Otomotiv Ltd. Şti.'nindir. Araçların asıl sahibi ve işverenim...'dır. Araçların sahibi olarak gözüken ... Otomotiv Ltd. Şti.'nin ortağı ölmüştür. ... Otomotiv Ltd. Şti.'nin ölen ortağının çocuğu küçük olduğu için araçların asıl sahibi... araçları kendi üzerine alamamıştır..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı davalı şirkete karşı işgörme edimini yerine getirdiğini iddia etmiş, davacı tanığı beyanında; ...'de çalışırken davalı işyerinin imkanlarının iyi olması nedeniyle davacının işten ayrıldığını ve davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, davalı işyerinde 2-2.5 ay çalıştıktan sonra ... kargoda yeniden çalışmaya başladığını, ücretini alamadığı için davalı ... Otomotiv isimli işyerine beraber gittiklerini, işyerinde alacak verecek meselesinin konuşulduğunu, davacıya 500,00 TL ücret verdiklerini, davacının bunu kabul etmediğini ve parayı almadığını, beraber oradan çıktıklarını belirterek davacıyı doğrulamıştır.

Mahkemece, gerekirse araç kayıtları da getirtilmeli, davacı vekilinden sorularak gerçek işveren tespit edilmeli, taraf teşkilinde bir maddi hata olması halinde dava dilekçesi işveren olan bu kişiye tebliğ edilmek sureti ile eksiklik giderilip taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların delilleri toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21329, Karar No: 2013/30377, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21329 E.  ,  2013/30377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2009 tarih, 2008/413 E. - 2009/837 K. sayılı ve 26.11.2009 tarihinde kesinleşen ilamından; sanık hakkında aynı eylem nedeniyle hırsızlık suçundan açılan davada sanığın beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; incelemeye konu davanın aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7312, Karar No: 2014/3622, Tarih: 04.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7312 E.  ,  2014/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 20/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 21/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların asıl davaya yönelik temyiz itirazları rededilerek, asıl davaya ilişkin kararın onanması gerekir.

2-Davalı-karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve karşı dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Karşı davaya konu edilen olayda, davacı-karşı davalı ...'ın Sağlık Ocağında doktor olarak görev yaptığı, olay tarihinde davalı-karşı davacı ...'in Sağlık Ocağına ilaç yazdırmak için gittiği, taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında davacı-karşı davalı ...'ın davalı-karşı davacı ...'e hakaret ve tehdit ettiği ileri sürülerek manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Şu halde; kamu görevlisinin yetkisini kullanırken kusurlu eylemi nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendisine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre, davacı-karşı davalı ...'a husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Yerel mahkemece, karşı davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle işin esası incelenerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.