muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9004, Karar No: 2007/17194, Tarih: 28.12.2007

Anlatılan biçimde, yapılacak araştırma ve toplanacak delillere göre; ... kızı ...’nın miras payının kardeşi ... ...’e satıldığının yine ... kızı ...’nın yarı payı ile ... oğlu ...’nı yarı payının ... ...’e satıldığının belirlenmesi halinde bu payların ... ... mirasçıları adına payları oranında tescili, ... oğlu ...’nin 1/5 payının payları oranında mirasçıları adına ve ... kızı ...’nın miras payının yarısı ile ... oğlu ...’un miras payının yarısının ... çocukları ... ve ... ...’a satıldığının belirlenmesi halinde ... oğlu ... ve ... ... aleylerinde olan hükmü temyiz etmediklerinden ve ... kızı ...’nı payının ... kızı ... ...'e satıldığı ve ... mirasçılarının her hangi bir davalarının bulunmadığı ve somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 29 ve 30/2 madde hükümleri uygulanamayacağı gözönünde bulundurularak bu payında ... ... mirasçıları adına payları oranında, tescili yine ... oğlu ...’un miras payının yarısının ... çocukları ... ve ... ...’a satıldığının kabul edilmesi halinde bu kişilerin de hükmü temyiz etmedikleri göz önünde bulundurularak ...’un miras payının yarısının payları oranında ... mirasçıları adına tesciline karar verilmelidir.

Toplanacak delillere göre, ... oğlu ... ile ... kızı ...’nın miras payının 1948 yılında satılmadığının belirlenmesi halinde, ... mirasçılarının davası bulunmadığı ve keza ... çocukları ... ve ... ...’ın aleyhlerine olan hükmü temyiz etmedikleri nazara alınarak ... oğlu ...’un payının payları oranında mirasçıları adına; ... kızı ...’nın miras payının payları oranında ... ... mirasçıları adına tesciline karar verilmelidir.

SONUÇ: 1-Yukarıda 1. , 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle Müdahil davacı ... mirasçıları vekili Avukat ... ...'ın, Orman Yönetiminin ve ... ... ve ... vekili Avukat ... Bakır’ın çekişmeli 26, 27 ve 28 nolu parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 26, 27 ve 28 nolu parsellere hakkındaki hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

2- Yukarıda 1. ve 4 . bentte açıklanan nedenlerle Müdahil davacı ... mirasçıları vekili Avukat ... ... ile Hazinenin 25 parsele yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

3- Yukarıda 5. bentte açıklanan nedenlerle ... ... mirasçısı ... ve ... ... vekili Avukat ... ’ın 25 nolu parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel hakkındaki hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 28/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12700, Karar No: 2018/9512, Tarih: 10.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12700 E.  ,  2018/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine,

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, baraj görevlilerinin doğrudan sorumlulukları neticesinde olayın meydana geldiğine, her iki bilirkişi raporunda da sanıkların kusurlu olduklarının belirtilmiş olmasına rağmen sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, boğulma vakasının olduğu bölgelerde yeteri kadar uyarı levhalarının bulunmaması ve uyarı siren düzeneklerinin kullanılmamasının sanıkların sorumluluğunun açık göstergesi olduğuna, su salınımının milli yük tevzi merkezi talimatları doğrultusunda yapılmasının şirket ve baraj idaresinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığına, alınan talimatlar gereği olayın meydana gelmesinin görevlileri sorumluluktan kurtarmadığına, her üç türbinin birlikte açılmayıp yarım saat aralıklarla tedrici olarak ünitelerin açılmış olması halinde olayın meydana gelmeyeceğine, bu nedenle Alkumru Baraj İşletme Müdürlüğünün ve bağlı bulunduğu ... Yatırım A.Ş. görevlilerinin birlikte sorumlu olduklarına, sorumluların cezasız kalmasının hukuk ve adaletle bağdaşmadığına, verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15488, Karar No: 2012/15865, Tarih: 31.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15488 E.  ,  2012/15865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2011 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, Davalılardan ... tarafından "Hangi İsrail'li MHP'ye Genel Başkan Adayı Oldu" başlığı ile yazılan yazıda Yahudilik ile itham edildiğini ileri sürmüş, kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalılar, bazı ifadelerin davalının internet sitesinden alındığını, güncellik ve kamu yararı bulunduğunu, bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yazıda gerçekliği kanıtlanamayan ifadeler kullanılarak kişilik hakları ihlal edildiği kabul edilerek istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen yayında; "40 yaşında yüreği Türk ve Müslüman olan, fakat meselelere Yahudi gözüyle bakabilen bir adam oldum" ifadesinin davacıya ait İnternet sitesinden alındığı ve yine davacıya yöneltilen "Yılmaz insanları kökenleri ile suçluyor" cümlesinin davacının konuşmalarında verdiği örnekler üzerine yazıldığı anlaşılmaktadır. Söz konusu haber davacının MHP'ye genel başkan adayı olması üzerine yazılmış ve haberin dayanağını, davacının kendi yazdığı özgeçmişi, kendi sözleri ve kendi ilişkileri oluşturmaktadır. Dava konusu yayın anlatılan görünümü karşısında eleştiri niteliğindedir ve hakaret kastı taşımamaktadır.

Haberin içeriği ve veriliş şekline göre, görünür gerçeğe uygun olduğu, öz ve biçim dengesinin korunduğu, içeriğinde davacının kişilik haklarına saldırı oluşturabilecek bir ibare taşımadığından davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukanda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6205, Karar No: 2020/8001, Tarih: 31.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6205 E.  ,  2020/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6034, Karar No: 2010/11521, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6034 E.  ,  2010/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada karşı araçta meydana gelen hasar bedelinin davalıya ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak davacı tarafından ödendiğini, kaza esnasında davalının alkollü olduğunu açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 5.169,20 TL'nin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Nörolog doktor, makine mühendisi ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyetten alınan rapora göre kaza münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen görüşün hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3441, Karar No: 2010/21488, Tarih: 29.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3441 E.  ,  2010/21488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/128085

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007

NUMARASI : 2007/246

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26752, Karar No: 2015/4454, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26752 E.  ,  2015/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değer olduğu ve ayrıca dava konusu taşınmaz ile yakın olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 6 kat değerli olduğu kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz üzerinde ağırlıklı olarak fıstık ağaçları bulunduğu nazara alındığında kapama fıstık bahçesi niteliğinde olduğu dikkate alınarak net fıstık gelirine göre taşınmazın kapama fıstık değeri hesaplanıp, bu hesabın içinde zemin bedeli de bulunduğundan, taşınmazın zeminine o bölgede ekilebilir ürünlerin net geliri esas alınarak değer biçildikten sonra fıstık değerinden, mutad ve münavebeli ürün gelirine göre taşınmaza biçilen değer çıkarılarak ağaçların bedelinin tespiti gerekirken, bu yönteme uyulmadan ağaçlara yazılı olduğu şekilde maktu değer biçen rapora göre karar verilmesi,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6085, Karar No: 2009/5527, Tarih: 17.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6085 E.  ,  2009/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnebolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3216, Karar No: 2012/9136, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3216 E.  ,  2012/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracı kullanan sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada ölen yayanın mirasçılarına davacının aracın ... si olarak 19.309 TL destek tazminatı ödediğini, kazanın meydana gelmesinde sürücünün ağır kusuru bulunduğunu açıklayıp, ... genel şartlarının B-4-a maddesi uyarınca ödenen tazminatın davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahhkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kazanın meydana gelmesinde kast veya ağır kusur durumu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen görüşün hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ... şirketinden alınmasına 11.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7975, Karar No: 2022/1509, Tarih: 15.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7975 E.  ,  2022/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY (Kapatılan) 50. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,