muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/40531, Karar No: 2023/620, Tarih: 21.02.2023

II. GEREKÇE

Olay yeri inceleme tutanakları, maktüllerin ölümlerine ilişkin Adli Tıp Kurumu raporları, kriminal raporlar, güvenlik kamera kayıtları ve vatandaşlar tarafından çekilen görüntüler, sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamının bir bütün olarak incelenmesi neticesinde; sanıkların darbe girişimi gecesi Clio marka binek araç ve 4 adet ZPT ile 2. Zırhlı Tugay Komutanlığı Nurettin Baransel Kışlasından saat 22:45 sıralarında çıkış yaptıkları, askeri birlik E5 karayolu üzerinden Acıbadem istikametine doğru seyir halindeyken ülkedeki darbe girişiminden ve zırhlı araçların birlikten çıkışından haberdar olan Kadıköy İlçe Emniyet Müdürü ..., İlçe Emniyet Müdür Yardımcısı ..., polis memurları ... ve ... tarafından sivil araçlardan faydalanarak Bostancı Köprüsü civarında Kadıköy-Acıbadem istikametinin trafiğe kapatılmaya çalışıldığı, bu sırada askeri birliğin yaklaştığını gören Kadıköy İlçe Emniyet Müdür Yardımcısı ... tarafından makam aracıyla Clio marka askeri binek aracın önünün kesildiği, ...’in araçtan inerek yapılanın kanunsuz olduğuna dair uyarısından sonra Yüzbaşı ... ve sanık ... tarafından katılanların üzerlerine ateş açıldığı, İlçe Emniyet Müdür Yardımcısı ... ve polis memuru ...’nin yaralandığı, yolu kapatan sivil araçların yaşanan çatışma nedeniyle olay yerinden uzaklaşmaları üzerine askeri birliğin Acıbadem istikametine doğru ilerlemeye devam ettikleri ve saat 23:50 sıralarında Türk Telekom Bölge Müdürlüğü binasına ulaştıkları, Clio marka binek araç ve 1 adet ZPT’nin binanın bahçesine giriş yaptığı, diğer 3 ZPT’nin ise Acıbadem Caddesi üzerinde farklı yerlerde konuşlandırıldığı, Türk Telekom özel güvenlik görevlilerinin silahlarının toplandığı ve bina dışına çıkmalarına izin verilmediği, askerler tarafından Acıbadem Caddesi üzerinde yol çevirmesi yapılarak trafik akışının cadde dışına yönlendirildiği, bir süre sonra olay yerine gelen vatandaşların toplanmaya ve darbe girişimine tepki göstermeye başladıkları, toplanan kalabalığın dağıtılması için uzun namlulu silahlarla insanların üzerine, havaya ve etrafa ateş açıldığı, sabaha kadar cereyan eden olaylarda 6 kişinin hayatını kaybettiği, 23 kişinin ise ateşli silahla veya sair şekilde yaralandıkları, sabah 06:00 sıralarında yüzbaşı ...’in polis tarafından vurularak etkisiz hale getirildiği, 20 sanığın teslim ol çağrısına uyarak olay yerinde bulunan polislere teslim oldukları, 13 sanığın yaralı olan yüzbaşı ...’in de içerisinde bulunduğu ZPT ile birliğe dönmeye çalışırken E5 üzerinde kaza yapmaları üzerine, 2 sanığın ise Clio marka araç ile birliğin dış tarafındaki boş arazide beklerken polis tarafından yakalandıkları, olaylar devam ederken olay yerinden kaçan 5 sanığın Türk Telekom binasının arka tarafında bulunan caminin bahçesinde polise teslim oldukları, gece saatlerinde olay yerinden kaçan ve ertesi ... birliğine giden sanık teğmen ...’ın ise 17.07.2016 tarihinde yakalandıkları;

Bu şekilde gerçekleştiği kabul ve tespit edilen olayda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına konu er/erbaş olan sanıklar yönünden yapılan değerlendirmede;

Darbe girişiminde kendilerine tevdi edilen görevi icra etmek amacıyla kışladan çıkan askeri birlik Acıbadem Türk Telekom binasına gelmek üzere E5 karayolu üzerinde seyir halinde iken, Kadıköy İlçe Emniyet Müdürü ve yanındaki diğer emniyet mensupları tarafından askeri birliğin önünün kesildiği, yapılan eylemin kanunsuz olduğuna dair ilçe emniyet müdürü tarafından ihtarat yapıldığı, akabinde bir kısım rütbeli personel ile polis memurlar arasında silahlı çatışma yaşandığı, er/erbaş olan sanıklardan bir kısmının silah seslerini duydukları, bir kısmının ise yaşanan çatışmayı ve polis memurlarının yaralandığını gördükleri, yani askeri birlik henüz Acıbadem Türk Telekom binasına gelmeden önce suç teşkil eden eylemlerin işlenmeye başlandığı ve er/erbaş olan sanıklardan bir kısmının doğrudan, bir kısmının ise dolaylı olarak bu olaya şahit oldukları;

Acıbadem Türk Telekom binasına gelindiğinde Türk Telekom özel güvenlik görevlilerinin silahlarının toplandığı ve bina dışına çıkmalarına müsaade edilmediği, yine suç teşkil eden bu eyleme de binanın bahçesinde bulunan er/erbaş olan sanıklardan bir kısmının iştirak ettiği, bir kısmının ise şahit oldukları;

Olay yerine varıldığında rütbeli askeri personel tarafından er/erbaş olan sanıkların çeşitli konumlarda görevlendirildiği, bir kısmının trafik akışını kontrol altına aldığı, bir kısmının olay yerine gelmeye çalışan sivil vatandaşları geri çevirdiği, bir süre sonra olay yerine gelen vatandaşların toplanmaya ve darbe girişimine tepki göstermeye başladıkları, toplanan kalabalığın dağıtılması için uzun namlulu silahlarla insanların üzerine, havaya ve etrafa ateş açıldığı, sabaha kadar cereyan eden olaylarda 6 kişinin hayatını kaybettiği, 23 kişinin ise ateşli silahla veya sair şekilde yaralandıkları, yaşanan bu olaylarda er/erbaş olan sanıklardan bir kısmının olay yerinde toplanan vatandaşın üzerine ve olay yerine gelen araçlara doğrudan ve hedef gözeterek ateş ederek, bir kısmının ise havaya ateş ederek olaylara iştirak ettikleri;

Olay yerine toplanan vatandaşların darbe girişimi yaşandığına yönelik uyarılarına ve yaşanan ölüm ve yaralanma olaylarına şahit olmalarına rağmen er/erbaş olan sanıkların sabah saatlerine kadar olay yerinden ayrılmadıkları, rütbeliler tarafında verilen emir ve talimatlar doğrultusunda bir kısmının doğrudan ve hedef gözeterek ateş etmek suretiyle, bir kısmının ise havaya ateş etmek suretiyle olaylara iştirak ettikleri anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/3815 Esas, 2022/4208 Karar sayılı düzelterek onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8990, Karar No: 2021/4209, Tarih: 10.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/8990 E.  ,  2021/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı, nitelikli cinsel saldırı, izinsiz define aramak, kötü muamele, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.02.2018 gün ve 2017/12398 soruşturma, 2018/5183 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.03.2018 günlü, 2018/2687 Değişik İş sayılı kararını ve anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Gaziantep 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2018 günlü, 2018/4697 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyaya yönelik Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.12.2019 gün ve 94660652-105-27-13890-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdi kılınan dosya hakkında Dairemizin 30.09.2020 gün ve 2019/7344 esas, 2020/3600 Karar sayılı kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden vaki talebin reddine ilişkin ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2020 günlü KD-2019/126192 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 30.09.2020 gün ve 2019/7344 Esas, 2020/3600 Karar sayılı ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2021 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus, CMK’nın 172. maddesi uyarınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddi üzerine kesinleşen hakim kararlarının Yargıtay tarafından CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yolu ile denetlenmesinin mümkün olup olmadığı konusudur.

CMK’nın 160. maddesine göre “(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.”

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.”

Bizim CMK sisteminde C.Savcısının re’sen araştırma ilkesi geçerlidir, her şey delil olabilir, bir delil toplar iken kimseden herhangi bir talep gelmesine gerek yoktur, C.Savcısı tüm delilleri kendisi toplamalıdır.

Önemli olan C.Savcısının suç işlendiği izlenimini veren hali öğrenmesidir, bu halin şüphe derecesi basit bile olsa incelemek görevi vardır. Bu izlenimi ne biçimde öğrendiğinin bir önemi bulunmamaktadır. C.Savcısı maddi gerçeğe ulaştırmak için ne yapması gerekiyorsa hepsini yapması gerekir.

Genellikle C. Savcılarına olay, müştekinin şikayet dilekçesi ile gelir, bu dilekçe üzerine

C. Savcısı müştekiyi ayrıntılı olarak dinler, hangi olaydan ve hangi kişilerden şikayetçi olduğunu tespit eder. Daha sonra arama, iletişimin tespiti, gizli soruşturmacı görevlendirme gibi koruma tedbirlerine başvurmanın gerekli olup olmadığını belirler. Müşteki beyanına göre olay hakkında bilgi ve görgüsü olan var ise, onları tanık olarak dinler. Toplanması gereken başka delil var ise bunları da toplar. En son da sanığın savunmasını alır. Sanığın savunmasına göre toplanması gereken deliller var ise onları da toplar.Her suç için, ayrı bir yöntem uygulanarak, farklı dellillerin toplanması söz konusu olabilir. Toplanan bu deliller ışığında, soruşturma sonucu, suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe oluşturuyor ise, CMK’nın 170. maddesi uyarınca iddianame düzenleyecek; soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli yüphe oluşturacak delil elde edilememesi halinde CMK’nın 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilecektir. C.Savcısı tarafından bir karar verilebilmesi için etkin ve yeterli bir soruşturma yapılmış olması gerekir. İddia edilen eyleme ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilmeden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilemez.

C.Savcısı tarafından verilen bu karara karşı, CMK’nın 173. maddesi uyarınca Sulh Ceza Hakimine itirazda bulunulabilir. Sulh ceza hâkimliği, yapılan itiraz üzerine üç farklı karar verebilir;

C.Savcısı tarafından verilen bu karara karşı, CMK’nın 173. maddesi uyarınca Sulh Ceza Hakimine itirazda bulunulabilir. Sulh ceza hâkimliği, yapılan itiraz üzerine üç farklı karar verebilir;

a- Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz veya yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle soruşturmanın tamamlanması için soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, dosyayı O yer Cumhuriyet Başsavcılığına iade ederek bu hususta talepte bulunabilir, Cumhuriyet Başsavcılığı bu şekilde iade edilen dosyayı yeniden soruşturmaya kaydını yaptıktan sonra belirtilen eksiklikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

b- Soruşturmanın tam yapılıp, delillerin takdirinde ve oluşan kanaatte bir yanlışlık ve eksiklik olmadığını tespit ederse ve kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa istemi gerekçeli olarak reddeder.

C- Sulh ceza hâkimliği mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğunu tespit eder ve istemi yerinde bulursa, kamu davasının açılmasına karar verir.

Bunun üzerine Cumhuriyet savcısı dosyanın yeniden soruşturmaya kaydını yaparak başka bir işleme gerek olmaksızın yetkili ve görevli mahkemeye hitaben düzenleyeceği iddianame ile dosyayı ilgilimahkemeye gönderir.

İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

CMK’nın 309. maddesinde de Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunması halinde Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği hususu düzenlenmiştir. Maddede geçen hüküm tabiri, mahkemeler tarafından CMK’nın 223. maddesi uyarınca verilen kararları anlatır iken karar tabiri ile hakimlikler ve merciiler tarafından verilen kararları ifade edilmektedir.

İtiraz üzerine verilen kararlar aleyhine, Kanun Yararına Bozma yoluna gidileceği Doktrinde ve yargısal kararlarda kabul edilmektedir. Ancak Doktrinde aksi görüşler de mevcuttur.

CMK’nın 172. maddesinin ikinci fıkrası önce 680 sayılı KHK ile daha sonra da bu KHK’nın 7072 sayılı Kanunla aynen kabulü ile değiştirilmiş ve “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” biçimini, almış ve aynı KHK ve Kanunla da 173. maddeye “İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.” şeklinde altıncı fıkra eklenmiştir.

Zikredilen CMK’nın 172/2 ve 173/6. maddeleri çok açıktır. Karar kesinleştikten sonra, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz, bunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak somut olayda yaptığımız yargılama, itiraz mercii tarafından verilen kararın kanun yararına bozma yolu ile denetlenebilip denetlenemeyeceği hususuna ilişkindir. Yargıtay’ın 90 yıllık uygulaması itiraz mercilerinin kesin olarak verdiği kararların kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebileceği yönündedir. CMK’nın 172/2 ve 173/6. maddelerindeki düzenlemeler, hem maddi olay hem de hukukilik denetimi yapacak olan itiraz makamının kararının doğru olup olmadığını denetlemeye engel değildir. Yasa koyucu, hiçbir şekilde, sadece şikayet dilekçesi üzerine dilekçede gösterilen hiçbir delili toplamadan kovuşturmaya yer olmadığına karar veren Başsavcılığın kararına yapılan itirazı reddeden sulh ceza hakimliği kararını korumayacaktır. Ayrıca asıl hukuki güvenlik ilkesi, vatandaşların hukuka, yargıya, adalet makamlarına duyduğu güvenin boşa çıkarılmamasını gerektirir. Aksi bir düşünce itiraz makamının her türlü kararının kanun yararına bozma yolu ile denetlenmesini ancak kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın denetlenememesi gibi bir sonuç doğuracaktır. Mezkur düzenlemelerin, aksi bir şekilde yorumlanması C.Savcısı ve Sulh Ceza Hakiminin kararlarının denetlenememesi sonucunu doğuracaktır. Etkin bir soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi, CMK’nın 160. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine ilişkin karara karşı kanun yararına bozma talebinin içeriğine girilerek bir karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/6541, Karar No: 2022/11320, Tarih: 29.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/6541 E.  ,  2022/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2022 gün ve 2022/387 E. 2022/272 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5640, Karar No: 2019/16346, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5640 E.  ,  2019/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10813, Karar No: 2016/16315, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10813 E.  ,  2016/16315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili duruşma istemli tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Duruşma talebi miktar itibariyle reddedilmiş.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 09/12/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 5.249.08 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.