muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9810, Karar No: 2015/20463, Tarih: 19.11.2015

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden HG İnş. Mak. Ve Tur. Yat. A.Ş.'ne yükletilmesine,19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5287, Karar No: 2016/10587, Tarih: 11.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5287 E.  ,  2016/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İhale konusu ...... plaka sayılı aracın satış ilanında KDV oranının %18 olarak gösterildiği, aracın ihalede şikayetçi tarafından satın alındığı, ihale sonrasında şikayetçinin aracın tabi olduğu KDV oranının %18 değil, %1 olduğunu belirterek fazladan ödemiş olduğunu iddia ettiği %17 oranındaki KDV miktarının iadesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece icra müdürlüğü işleminin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

KDV miktarına ilişkin şikayet başvuruları, İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca bir hakkın yenine getirilmemesi mahiyetinde olup süreye tabi değildir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1/3-(d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış olup; 15 ve 48 seri no'lu Katma Değer Vergisi Genel Tebliğleri'nin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde ise; cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye gibi nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde;müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanunu'nda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı, Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 28. maddesine dayanılarak hazırlanan Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Söz konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1/1-a maddesi uyarınca; ekli (I) ve (II) sayılı listelerde yer alanlar hariç olmak üzere,vergiye tabi teslim ve hizmetler için uygulanacak katma değer vergisi oranı %18 olarak tespit edilmiş olup; anılan karara ekli (I) sayılı listenin 8. sırasında yer alan nitelikteki motorlu taşıtlar için %1 oranında katma değer vergisi alınacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

O halde mahkemece şikayetin mahiyetine göre usulüne uygun olarak duruşma açılıp, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve açıklamalar gözetilerek, ihalesi yapılan aracın katma değer vergisine esas niteliğinin ve fiili durumunun belirlenmesi, öte yandan, ihale konusu araç hakkında uygulanacak katma değer vergisi oranının ilgili kurumlardan sorulması, gerektiğinde araç üzerinde keşif yapılarak aracın fiili durumu konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde evrak üzerinden hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/973, Karar No: 2009/393, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/973 E.  ,  2009/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ....... Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptâli, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenicinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı yüklenici davalıya ait Mercedes marka otomobili tamir ettiğini, davalının 4.000,00 TL ödeme yaptığını, kalan iş bedelinin ödenmediğini, icra takibini bu nedenle başlattıklarını bildirmiştir. Davalı iş sahibi ise iş emrinde yazılı olan 9.150,00 TL iş bedelini kabul ettiklerini, fazla istemi kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiş, ayrıca icra dosyasına 02.03.2005 tarihinde 5.150,00 TL’yi daha ödediklerini bildirmiştir. Bu şekilde davalı iş sahibinin yaptığı toplam ödeme 9.150,00 TL’dir. Davacı yüklenici vekili iş emrinde sadece boya malzemesinin yazılı olduğunu, diğer kalemlerin işçilik bedelleri olduğunu, otomobilin tamirinin yapılması sırasında davalının değişmesi gereken parçaları getirmediği gibi kullanılan parça bedellerini kendilerine ödenmediğini belirterek, kullanılan malzemelere ilişkin faturaları dosyaya ibraz etmiştir.

Dosya içinde bulunan trafik kaydından otomobilin tamir tarihi itibariyle davalı adına trafikte kayıtlı olduğu, daha sonra 18.10.2004 tarihinde davalı tarafından Mustafa ...’e satıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında davalıya ait otomobilin davacı yüklenici şirket tarafından tamir edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı yüklenici şirket tarafından yapılan tamir işleminin parçalar dahil olmak üzere tüm bedelinin ne kadar olduğu konusundadır. Davalı iş sahibi tarafından otomobil mahkemeye getirilmediğinden üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması mümkün olmamıştır. Davalı iş sahibi tamiratı başka bir yükleniciye yaptırdığını veya davacıya değişmesi gereken parçaların

kendisi tarafından verildiğini de savunmamaktadır. Dosyadaki 08.11.2004 tarihli iş emrinde davacı yüklenici servisine getirildiği durumu açıklanmış olan otomobilin parçalar dahil 9.150,00 TL’ye tamir edildiğini kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır. Parçalar dahil tamir bedelinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunludur. Bu durumda iş emri, dosyaya sunulan faturalar ve icra dosyasındaki davacı yüklenici yetkilisi tarafından düzenlenen faturaların açıklanması başlıklı belge dikkate alınarak, davalıya ait otomobilin 2004 yılı Kasım ayı itibariyle parçalar dahil tamir bedelinin serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre ne kadar olduğu uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla belirlenmeden yazılı şekilde davalı iş sahibinin savunmalarına değer verilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, konunun uzmanı bilirkişi kurulundan rapor alınarak, yukarıda açıklandığı şekilde davalıya ait otomobilin tamir edilmesi için parçalar da dahil gerekli bedelin belirlenmesinden, bu arada davacı tarafından sunulan faturaların değerlendirilmesinden, Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesinden ibarettir.

Davalı iş sahibi tarafından icra takibine itirazdan sonra icra dosyasına yatırılan fer’ileri dahil 5.892,00 TL’nin davacı yükleniciye ödenmesine karar verilmemesi de kabul şekli bakımından bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin temyiz itirazının reddine, 2. bendde açıklanan nedenlerle kararın davacı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/121, Karar No: 2023/4059, Tarih: 11.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/121 E.  ,  2023/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1517 E., 2022/2035 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/36 E., 2020/66 K.

Taraflar arasındaki 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi hükümlerinden özel işyeri olması nedeniyle faydalandırılması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, 24.10.2018- 14179732 Kurum varidesi alan dilekçesi ile aktif ve pasif tüm işyeri dosyalarından 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ı) bendi gereği aynı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı çalıştıran işverenler için öngörülen 5 puanlık prim teşvikinden Ekim/2008 döneminden bu yana yararlandırılmayı ve bu tarihe kadar davalı Kuruma bu kapsamda yapılmış yersiz ödemelerin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında kendisince yapılan işlemlerin yasaya ve hukuka uygun olduğunu, zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu uyuşmazlık, Belediyenin hissedarı olduğu TTK hükümlerine göre kurulmuş özel hukuk hükümlerine tabi davacı şirketin kamu idaresi olup olmadığı ve 5510 sayılı Kanun kapsamında %5 teşvik indiriminden faydalandırılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Belediyeler 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26 ncı maddesi, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18 ve 70 inci maddesi gereğince kendi sorumluluklarında olan görevleri yerine getirmek üzere TTK ‘na tabi şirketler kurabilmektedir. Ancak bu şirketlerin hukuki statüsü yani bunların kamu tüzel kişisi mi yoksa özel hukuk tüzel kişisi mi oldukları konusu tartışmalıdır.

Konu ile ilgili mevzuat incelendiğinde;

Belediyeler 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26 ncı maddesi, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18 ve 70 inci maddesi gereğince kendi sorumluluklarında olan görevleri yerine getirmek üzere TTK ‘na tabi şirketler kurabilmektedir. Ancak bu şirketlerin hukuki statüsü yani bunların kamu tüzel kişisi mi yoksa özel hukuk tüzel kişisi mi oldukları konusu tartışmalıdır.

Konu ile ilgili mevzuat incelendiğinde;

Davanın yasal dayanaklarından olan, 5510 sayılı Kanun'un “Prim oranları ve Devlet katkısı” başlıklı 81 inci maddesinin “I” bendinin 6111 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki halinde; “ı)-Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin, bu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutar Hazinece karşılanır. İşveren hissesine ait primlerin Hazinece karşılanabilmesi için, işverenlerin çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak bu Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna vermeleri, sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanmayan işveren hissesine ait tutarı yasal süresinde ödemeleri, Sosyal Güvenlik Kurumuna prim, idari para cezası ve bunlara dair gecikme cezası ve gecikme zammı borcu bulunmaması şarttır. ….. Bu fıkra hükümleri Kamu idareleri  işyerleri ile bu Kanuna göre sosyal güvenlik destek primine tabi çalışanlar ve yurt dışında çalışan sigortalılar hakkında uygulanmaz.. ” şeklinde iken 6111 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile “....Bu bent hükümleri; 21.04.2005 tarihli ve 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerleri ile 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa ve uluslararası anlaşma hükümlerine istinaden yapılan alım ve yapım işleri ile 4734 sayılı Kanundan istisna olan alım ve yapım işlerine dair işyerleri, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışanlar ve yurt dışında çalışan sigortalılar hakkında uygulanmaz. ….” şeklinde değiştirilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “tanımlar” başlıklı 3. maddesinde; “Kamu idareleri 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kamu idareleri  ve kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı idare, ortaklık, müessese ve işletmeleri ve yukarda belirtilenlerin ödenmiş sermayesinin %50'sinden fazlasına sahip oldukları ortaklık ve işletmelerden Türk Ticaret Kanununa tabi olmayanlarla özel kanunlarına göre personel çalıştıran diğer kamu kurumlarını,” şeklinde düzenlenmiştir.

Atıf yapılan 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun  Tanımlar başlıklı 3 üncü maddesinde “Münhasıran bu Kanunun uygulanmasında; a) Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri, Uluslararası sınıflandırmalara göre belirlenmiş olan, merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahallî idareleri güvenlik kurumları ve mahallî idareleri” ifade ettiği, e) maddesinde, “mahalli idare, yetkileri belirli bir coğrafi alan ve hizmetlerle sınırlı olarak kamusal faaliyet gösteren belediye, il özel idaresi  ile bunlara bağlı veya bunların kurdukları veya üye oldukları birlik ve idareleri" olduğu açıklanmıştır.

5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde “Cumhurbaşkanı tarafından atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine (Ek ibare: 5947 - 21.1.2010 / m.18) "ve Sağlık Bakanlığının tabip ve uzman tabip kadrolarına" yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. “ şeklinde düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanunun tanımlar başlıklı 2/8 inci maddesinde; “Kanuna veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesine dayanılarak kurulan kamu kurum ve kuruluşları ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin en az yüzde ellisine sahip oldukları ortaklıklarda, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu veya diğer kanun hükümleri çerçevesinde, hizmet alımı amacıyla yapılan sözleşmeler gereğince,…” ibaresi ile kamu işverenleri tarif edilmiştir.

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nun kapsam maddesine göre” il özel idareleri ve belediyeler ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak birlikte ya da ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlasına sahip oldukları her çeşit kuruluş, müessese, birlik, işletme ve şirketlerin kullanımında bulunan her türlü kaynaktan karşılanan mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin ihaleleri bu kanun hükümlerine göre yürütülecektir.” denilmiştir.

4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nun kapsam maddesine göre” il özel idareleri ve belediyeler ile bunların doğrudan veya dolaylı olarak birlikte ya da ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlasına sahip oldukları her çeşit kuruluş, müessese, birlik, işletme ve şirketlerin kullanımında bulunan her türlü kaynaktan karşılanan mal veya hizmet alımları ile yapım işlerinin ihaleleri bu kanun hükümlerine göre yürütülecektir.” denilmiştir.

217 sayılı Devlet Personel Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin “Kapsam” başlıklı 2 nci maddesinde “İl Özel İdareleri ve belediyeler, bunların birlikleri ve bunlara bağlı iktisadi müesseseler, işletmeler” bu Kanun Hükmünde Kararnamenin kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşları arasında sayılmıştır.

Davacı A.Ş.’nin, Türk Ticaret Kanunu Hükümlerine göre Ticaret Silinde ilan edilmesi ile tüzel kişilik kazandığı,124 üncü maddesine göre sermaye şirketi olduğu, belediyeden ayrı bir tüzel kişiliği olduğu, Türk Medeni Kanunu’nun 48’inci maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabildiği ve borçları üstlenebildikleri, dikkate alındığında davacı şirketin Türk Ticaret Kanunu’na göre kurulan ve özel hukuka tabi olan özel hukuk tüzel kişileri kapsamında değerlendirebilecektir. Ancak, bu şirketler özel hukuk tüzel kişisi olsalar da sıradan birer ticari şirket de kabul edilemeyeceklerdir. Zira, bu şirketlerin; kanunların verdiği özel bir yetkiye dayanarak (önceden Bakanlar Kurulu Kararı ile şu anda Cumhurbaşkanı onayı ile) kamu tüzel kişileri (il özel idareleri, belediyeler, büyükşehir belediyeleri) tarafından kurulması, kamunun parasını kullanması, kendilerini kuran mahalli idarenin denetimi altında bulunmaları, belediyelerin hisselerinin %50’den fazla olduğu şirketlerin personelinin Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine tabi sayılması ve bu şirketlerin belediyelerin hizmetlerini yerine getirmesi, yani bunların faaliyetleri birer kamu faaliyeti olması, ayrıca 6085 sayılı Sayıştay Kanunu’nda 2013 yılında yapılan değişiklikle, mahalli idarelere bağlı veya bu idarelerin kurdukları veya doğrudan doğruya ya da dolaylı olarak ortak oldukları her çeşit işletme ve şirketler Sayıştay denetimine tabi tutulmaları, normal şirketlerden farklı olarak Kamu İhale Kanunu’na tâbi olmaları, göz ardı edilmemesi gerekmektedir.

Yargıtay 10.HD’nin 21.11.2017 tarihli kararında, “Uyuşmazlığın çözümü bakımından öncelikle belirtilmelidir ki, davacı şirketin 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinden olduğu ve 6111 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda 01.03.2011 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 81(ı) maddesi kapsamından faydalanamayacağı hususunda tereddüt yoktur…..Sermayesinin büyük bölümünün Büyükşehir Belediyesi tarafından karşılanarak ihale aldığı anlaşılan davacı şirketin kamusal yönünün ağır basması ile 5510 sayılı Kanun'un 81(ı) bendinin sadece özel sektör işyerleri niteliğinde olan işyerleri bakımından uygulanma gereği ile 6111 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin de bu durumu teyit eder niteliği ve sosyal güvenlik ilkeleri de dikkate alınarak, şirkete ait işyerlerinin de Kamu idaresi işyerleri kapsamında olduğunun kabul edilmesi ve davanın reddi gereği dikkate alınmaksızın hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğu” belirtilmiştir.

27.03.2018 tarihli ve 7103 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 70 inci maddesiyle 5510 sayılı Kanuna eklenen ve 01.04.2018 tarihi itibari ile yürürlüğe giren Ek 17 nci madde ile: “Bu Kanun veya diğer kanunlarla sağlanan prim teşviki, destek ve indirimlerinden yararlanılabileceği halde yararlanılmadığı ay/dönemlerde gerekli tüm koşulların sağlanmış olması ve yararlanılmayan ayı/dönemi takip eden altı ay içerisinde Kuruma müracaat edilmesi şartlarıyla, başvuru tarihinden geriye yönelik en fazla altı aya dair olmak üzere, yararlanılmamış olan prim teşviki, destek ve indirimlerinden yararlanılabilir veya yararlanılmış olan prim teşviki, destek ve indirimleri başka bir prim teşviki, destek ve indirimi ile değiştirilebilir.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlere dair olmak üzere tüm şartları sağladığı halde bu Kanun veya diğer kanunlarla sağlanan prim teşviki, destek ve indirimlerinden yararlanmamış işverenler ile bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yararlanılan prim teşviki, destek ve indirimlerin değiştirilmesine yönelik talepte bulunan işverenler tarafından en son bu maddenin yürürlük tarihini takip eden aybaşından itibaren bir ay içinde Kuruma başvurulması halinde, yararlanılmamış olan prim teşviki, destek ve indirimlerinden yararlanılabilir veya yararlanılmış olan prim teşviki, destek ve indirimleri başka bir prim teşvik, destek ve indirimi ile değiştirilebilir.

Bu maddenin ikinci fıkrası kapsamında talepte bulunan işverenlere iade edilecek tutar, maddenin yürürlük tarihinden önce talepte bulunanlar için maddenin yürürlük tarihini takip eden aybaşından, yürürlük tarihinden sonra talepte bulunanlar için ise, talep tarihini takip eden aybaşından itibaren kanuni faiz esas alınmak suretiyle hesaplanarak bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak üç yıl içinde ödenir..” denilmiştir.