muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1755, Karar No: 2024/6350, Tarih: 05.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1755 E.  ,  2024/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1996/35 E., 2018/1 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucunda Erzincan ili Tercan ilçesi Gedikdere köyü çalışma alanında bulunan 436, 443, 469 ve 738 parsel sayılı 18.000,00, 4250,00, 3250,00 ve 7125,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar ..., ..., ... ... tarafından tapu kaydına, vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların adlarına tescili istemiyle dava açmışlar, ... ..., ... ... aynı nedenlerle davaya katılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince 436, 443, 469 parsel sayılı taşınmazlar hakkında davaların birleştirilerek yapılan yargılama sonunda verilen kısmen kabulüne dair 14.12.1995 tarihli karar, davalı Hazinenin temyizi üzerine ve yine 738 parsel sayılı taşınmaz hakkında ayrı bir dosya üzerinden yapılan yargılama sonunda verilen kısmen kabulüne dair 16.11.1995 tarihli diğer karar, yine davalı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince ayrı ayrı araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulmuştur.

Bozmaya uyularak ve dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılama sırasında ... 25.08.2000 havale tarihli, ... ve arkadaşları 13.06.2013 havale tarihli, ... Fırat 26.05.2010 havale tarihli dilekçelerle ve aynı nedenlerle kendilerinin de taşınmazlarda haklarının bulunduğunu öne sürerek davaya katılmıştır.

Bozmaya uyularak ve dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılama sırasında ... 25.08.2000 havale tarihli, ... ve arkadaşları 13.06.2013 havale tarihli, ... Fırat 26.05.2010 havale tarihli dilekçelerle ve aynı nedenlerle kendilerinin de taşınmazlarda haklarının bulunduğunu öne sürerek davaya katılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "436 ve 443 parsel sayılı taşınmazların Aralık 1961 tarihli 231 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı ve davacı ...'ların zilyetliğinde bulunduğu, 738 parsel sayılı taşınmazın da davacı Uluşanlar'ın zilyet ve tasarrufunda bulunduğu" gerekçesiyle ve tapu maliklerinin mirasçıları arasında yapılan anlaşma ve feragatler dikkate alınarak; 436 ve 447 parsel sayılı taşınmazların ... ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline, 469 parsel sayılı taşınmazın 14 pay kabul edilerek 7 payının davacı ... ... mirasçıları adına payları oranında, 7 payın davacı ... ... mirasçılarından ... adına tapuya tesciline, 738 parsel sayılı taşınmazın 2016 pay kabul edilerek 504 payının ... ... hüküm yerinde isimleri ve payları gösterilen bir kısım mirasçıları adına, 504 payın ... ... mirasçıları adına payları oranında504 payın ... ... mirasçılarından ... adına, 504 payın ... oğlu ...'ın mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; yukarıda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu 436 ve 443 parsel sayılı taşınmazlar başında yapılan keşifte kök Temmuz 1303 tarihli 46 nolu tapunun intikaliyle oluşan Aralık 1961 tarihli 231 nolu tapu kaydı okunmuş, yerel bilirkişilerce "tapu mevkii ve sınırları itibariyle uyar" demekle yetinmiş, bu sınırların neresi olduğu, zeminde nereye tekabül ettiği hususlarında eylemli beyanları alınmamış, fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada ise tapu kaydında okunan; "ince dere, mezra, ahpasor yolu, tunp" sınırları gösterilmiş ve taşınmazı kapsadığı bildirilmiş ise de; bu soyut beyana dayalı olarak düzenlenen fen bilirkişi raporu denetlenemediği gibi, raporda dere ve Ahpasor yolu'nun geçtiği bildirilen hat üzerinde kadastro paftasında yol ve dere olarak tescil harici bırakılmadığına göre bu sınırların zeminde halen mevcut olup olmadığı, zeminde bu sınırların kaybolmuş olması durumunda tapu kaydının oluşum tarihi düşünüldüğünde en eski hava fotoğrafları üzerinde bu sınırların var olup olmadığı denetlenmemiştir.

Bir an için; tapu kaydında okunan sınırların fen bilirkişi raporunda gösterilen sınırlar olduğu kabul edilse dahi; tapu kaydının sınırları itibariyle gayrisabit hudutlu olduğu, bu nedenle miktarıyla geçerli olacağı, fen bilirkişi raporunda gösterilen sınırlar kapsamında dava konusu taşınmazlar dışında çok sayıda taşınmaz bulunduğu halde mahkemece bu taşınmazların tespit tutanakları, kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtları, hükmen tescil edilmiş ise tescile esas kesinleşme şerhi içerir mahkeme ilamları getirtilmeyerek (ki temyiz incelemesi sırasında UYAP ortamında yapılan sorgulamada bu taşınmazların büyük bir kısmının "..." soyadlı kişiler adına hükmen tescil edildiği görülmüştür.), bu taşınmazların hangi nedene dayalı olarak tescil hükümlerinin oluştuğu, tapunun miktarı kadarıyla davacılar adına tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Zira; dayanılan tapunun miktarı kadarıyla davacı taraf adına tescil edilen taşınmaz bulunması halinde, tapu miktar fazlasının ancak zilyetlikle iktisap edilebileceği açıktır. Ne var ki; dava konusu taşınmazların vasfı, tespit tarihi itibariyle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı hususunda yapılan araştırma ve inceleme ile alınan zirai bilirkişi raporu, soyut ve yetersiz olup hüküm vermeye elverişli değildir.

Bundan ayrı olarak; davacılar adına belgesiz zilyetlikten edinilen taşınmaz mallar yönüyle araştırma da yetersiz olup, davacılar tarafından aynı çalışma alanın içinde tapu kaydına, vergi kaydına ve zilyetliğe dayalı çok sayıda davalar açıldığı, adlarına hükmen yada dava açılmaksızın kesinleşen çok sayıda taşınmaz bulunduğu, bu yönde verilen çok sayıda kararların Dairece yapılan temyiz ve karar düzeltme incelemesi ile belirlenen bir gerçek olup, verilen kararların büyük çoğunluğunun benzer nedenlerle bozulduğu görülmektedir.

Diğer bir ifade ile; Mahkemece davacılar adına tescil edilmiş olan parsellerin kadastro tespit tutanakları getirtilmediğinden belgesizden tespit edilip edilmedikleri ve tutanak içeriklerine göre kimden nasıl intikal ettiği denetlenememiş; yine hükmen tescile esas dava dava dosyaları getirtilip hangi nedene (belgesiz zilyetliğe mi, yahut tapu ya da vergi kaydına mı?) dayalı olarak tespit ve tescil edildikleri belirlenemediğinden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden tespit ve tescil edilen taşınmazların miktarının belirlenmesi açısından yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olduğundan söz edilemeyeceği gibi; bir taşınmazın niteliğinin ve üzerinde sürdürüldüğü iddia olun zilyetliğin başlangıcını ve sürdürülüş biçiminin belirlenmesi açısından en önemli delil niteliğindeki hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, İlk Derece Mahkemesince öncelikle, dava konusu 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinde kapsamında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden edinilebilecek taşınmaz miktarının tespiti açısından, aynı kişiler tarafından, belgesiz zilyetliğe dayalı olarak aynı çalışma alanı içerisinde Hazineye karşı açılan açılan ve hala derdest olan davaların bulunması halinde, sağlıklı denetim yapılabilmesi için bu dosyaların birleştirilmesi gerektiği göz önüne alınmalı; ayrıca davacılar adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit edilen taşınmazların miktarları ilgili Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak miktar sınırlaması yönünden araştırma yapılmalı, bildirilen taşınmazlara ait tutanakların onaylı örnekleri ile mahkeme ilamlarının kesinleşme şerhli onaylı örnekleri dosya arasına konulmalı; tespit tarihinden geriye doğru çekilmiş tüm hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan istenerek dosya arasına konulmalı; bundan sonra taşınmazların bulunduğu köyde ve komşu köylerde yaşayan kişiler arasından ayrı ayrı seçilecek 3' er kişilik mahalli bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile fen bilirkişi, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve jeodezi ve fotogrametre mühendisi bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu 436 ve 443 parsel sayılı taşınmazlar için davacıların dayandığı kök Temmuz 1303 tarihli 46 nolu tapunun intikaliyle oluşan Aralık 1961 tarihli 231 nolu tapu kaydı mevkii ve sınırlarıyla birlikte tek tek okunmak suretiyle yerel bilirkişilerden bu sınırların zeminde nereye tekabül ettiği, halen zeminde var olup olmadığı, yok ise öncesinde nedereden geçtiği hususlarında ayrıntılı beyanlar alınmalı, daha sonra tüm taşınmazlar yönüyle; ilk olarak kime ait oldukları, kimden nasıl intikal ettikleri, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldıkları, çekişmeli parsellerin tespit tarihi ve öncesi itibariyle kullanıma konu olup olmadıklarını, tamamının veya bir bölümlerinin kadimden beri geleneksel şekilde kullanılan mera olup olmadıkları, jeodezi ya da harita mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılarak, tapu kaydında işaret edilen sınırların hava fotoğraflarında görülüp görülmediği, görülüyor ise işaretlenmeli, çekişmeli taşınmazların imar ihyaya tabi taşınmazlardan olup olmadıkları, böyle yerlerden ise imar ihyanın tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmeli ve buna göre tespit tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığı hesaplanmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların niteliği, eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü itibariyle özel mülke konu olup olamayacaklarını belirten, taşınmazların ve çevresinin işaretlendiği, değişik yönlerden çekilmiş ve

tabi taşınmazlardan olup olmadıkları, böyle yerlerden ise imar ihyanın tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmeli ve buna göre tespit tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığı hesaplanmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların niteliği, eğimi, toprak yapısı, bitki örtüsü itibariyle özel mülke konu olup olamayacaklarını belirten, taşınmazların ve çevresinin işaretlendiği, değişik yönlerden çekilmiş ve taşınmazları geniş açıdan gösteren fotoğrafları ile desteklenmiş, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve önceki zirai raporu da irdeler tarzda gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşifte uygulanan tapu kaydının sınırlarını göstermek suretiyle yapılan keşfi takibe ve denetlemeye imkan veren krokili rapor düzenlemesi istenilmelidir

Bundan sonra, dava konusu 436 ve 443 parsel sayılı taşınmazlar için davacıların dayandığı kök Temmuz 1303 tarihli 46 nolu tapunun intikaliyle oluşan Aralık 1961 tarihli 231 nolu tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı, kalmaması halinde çekişmeli taşınmazların tamamının tespit günü itibariyle zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, belgesizden tespit ve tescil edildiği bildirilen tutanak içerikleri ve hükmen tescile esas mahkeme ilamları üzerinde gerekirse uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak belgesizden tespit gören taşınmaz miktarı tereddütsüz olarak tespit edilmeli ve bundan sonra tarafların ileri sürüp toplanmış ve toplanacak olan tüm deliller birlik birlikte değerlendirilerek ve hükmün gerekçesinde tartışılarak ulaşılacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın karar verilmiş olması isabetsiz olduğundan davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10951, Karar No: 2011/1687, Tarih: 21.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10951 E.  ,  2011/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava tahliye taahhüdüne dayalı olarak icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece dava red edilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkili vakfa ait taşınmazda 1.1.2009 başlangıç tarihli ve bir yıllık kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının taşınmazda otururken altı ay sonra kendi imzasını taşıyan tahliye taahhüdü verdiğini, bu taahhüde dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak vakit kazanmak amacıyla takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ve tahliye isteminde bulunmuştur.Davalı vekili ise davacının dava açma sıfatı olmadığını,sözleşmenin bir yıl süre ile yapıldığını sözleşmenin süresi dolmadan verilen taahhüdün geçerli olmadığını, taahhüdün aslının dosyada olmadığı için ıslak imzaya da açıkça itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili 23.6.2009 düzenleme tarihli ve 25.10.2009 tahliye tarihli taahhüde dayanarak Konya 6.İcra Müdürlüğünün 2009/12157 esas sayılı dosyasında 30.10.2009 tarihinde tahliye talepli olarak süresinde başlattığı icra takibi ile kiralananın tahliyesini istemiş örnek 14 nolu tahliye emri davalıya 5.11.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı süresinde yaptığı itirazında tahliye taahhüdünün geçerli olmadığını taahhüt altındaki imzanın da müvekkiline ait olmadığını belirtmiştir. Her ne kadar taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi 1.1.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli ise de, taraflar serbest iradeleriyle kararlaştırdıkları tarih itibariyle kira sözleşmesine son verebilirler. Somut olayda da taraflar kira sözleşmesinin 25.10.2009 tarihinde son bulacağı hususunda irade birliğine varmış olup bunu engelleyen bir yasa hükmü de bulunmamaktadır.Öte yandan taahhüde dayalı olarak başlatılan icra takibi tahliye tarihini takip eden bir aylık süre içinde açılmıştır. Dava açıldıktan sonra kira bedelinin davacı tarafından alınması sözleşmenin uzadığı anlamına gelmeyeceği gibi tahliye taahhüdünden vazgeçildiği anlamına da gelmez. Somut olayda davalı vekili takibe konu tahliye taahhüdü altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek duruşmada da imza inkarında bulunmuştur.Bu durumda davalı kiracının tatbik imzasının alınması ,davalıya ait imzaların bulunması ihtimal resmi dairelerdeki imza örneklerinin istenmesi istenilen imza örnekleri ve tatbiki imzaları ile tahliye taahhüdündeki davalıya ait olduğu iddia edilen imza arasında konusunda uzman bilirkişi marifetiyle mukayeseli imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken delillerin yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde davanın reddedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/997, Karar No: 2019/9606, Tarih: 06.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/997 E.  ,  2019/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 21.09.2018 tarihinde UYAP sisteminden gönderdiği dilekçesi ile aynı gün başka mahkemede duruşması olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirmesine, mazeret olarak gösterilen Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/496 Esas sayılı yargılama dosyasında hükmün tefhim edildiği 21.09.2018 tarihinde sanık müdafiinin huzurunda karar verilmiş olmasına göre; sanık müdafiinin mazeretinin kabulü ile duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi gerektiği düşünülmeden, belgelendirilmediği gerekçesiyle mazeretin reddine karar verilerek sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13192, Karar No: 2023/12740, Tarih: 13.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13192 E.  ,  2023/12740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/798 E., 2023/413 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında kesilen maluliyet aylığının tekrar bağlanması ve menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum tarafından kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanarak ödenmeye devam edilmesini ve kuruma borcunun bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili 5510 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde sigortalıya malullük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının, maluliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra kurumdan yazılı istekte bulunması halinde malullük aylığı bağlanır hükmünde olduğunu ve 27 nci maddede de “Malullük aylığı almakta iken sigortalı olarak yeniden çalışmaya başlayanların veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmaya veya ikamete dayalı sosyal yardım almaya başlayanların malullük aylıkları, çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı sosyal yardım almaya başladıkları tarihi takip eden ödeme dönemi başında kesilir.” Hükmünde bir düzenleme olduğunu belirterek kurum tarafından gerçekleştirilen işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... ve Gümrükleme Ticaret Ltd. Şti. cevap dilekçesinde özetle, davacının özlük dosyasının gönderilmesi ve kendisine yapılan ödemelere ilişkin bilgi verilmesi talep ettiğini Bu bağlamda; davacı ...'na ilişkin müvekkil şirket bünyesinde yalnızca 17.11.2012-23.11.2012 tarihlerine ilişkin bir işe giriş-çıkış kaydı bulunduğunu, davacının müvekkil şirket bünyesinde herhangi bir çalışması olmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.02.2015 tarihli ve 2013/1434-2015/72 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.02.2015 tarihli ve 2013/1434-2015/72 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...Mahkemece her ne kadar davacının duruşmadaki gözlemlenen durumu, dahili davalıların beyanda bulunmamaları ile maluliyet raporları nazarında çalışmanın fiili olmadığına karar verilmiş ise de, belirtilen açıklamalar ışığında gerçek ve fiili çalışma olup olmadığı açısından ayrıntılı araştırma yapılmalı, bu kapsamda, davalı işyerlerindeki uyuşmazlık konusu dönemde çalışan bordrolu tanıklar dinlenilmeli, davacıya yapılan ücret ödemelerindeki imza aidiyeti araştırılmalı, gerekirse şirket defterleri üzerinde araştırma yapılmalı, şirketin yaptığı iş ile bildirilen işçi mevcudiyeti araştırılmalı böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir

Öte yandan davacının maluliyetinin başlangıç tarihinin 19.09.2013 olduğundan bahisle 01.10.2013 tarihinde yeniden malullük aylığı bağlanmış ise de, ilk aylığın bağlandığı 01.03.1996 tarihinden sonra maluliyetin ortadan kalktığına dair kurum işleminin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bulunmaması durumunda SGK Yüksek Sağlık Kurulunun 15.08.2014 tarihli raporuna göre hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmelidir.

Kabule göre de; davacının ihtilafa konu çalışmaların geçtiği işyerleri ve dahili davalılar gözetildiğinde, mahkemece sehven, “... sigorta sicil nolu iş yeri dosyasına göre Atlas Uluslararası taşımacılık ünvanı ile işlem gören şirkette davacının sigortalılık vasfında fiilen çalışmasının söz konusu olmaması nedeniyle” şeklinde hüküm kurulması isabetsizdir...." gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar