muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2559, Karar No: 2011/8122, Tarih: 30.12.2011

Borçlar Kanunu’nun 360/I.maddesi hükmünce, “yapılan şey, iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyeceği derecede kusurlu veya mukavele şartlarına muhalif olursa, iş sahibi, o şeyi kabulden imtina edebilir; bu hususta müteahhidin taksiri bulunursa zarar ve ziyan da isteyebilir." Yine ikinci fıkrada işin kusurlu olması veya mukaveleye muhalif bulunması yukarıki derecede ehemmiyete haiz değilse iş sahibi, işin kıymetinin noksanı nisbetinde fiyatı tenzil ve eğer o işin ıslahı büyük bir masrafı mucip değilse müteahhidi tamire mecbur edebilir. Bu hususta müteahhidin taksiri varsa iş sahibi zarar ve ziyan da isteyebilir.” denilmektedir. Görülüyor ki bu maddede eserin ayıplı imâli durumunda ayıbın derecesine göre iş sahibinin hakları sayılmıştır. Somut olayda iş sahibi davacının bu haklarından hangisine dayandığı gerek dava dilekçesinde gerekse ıslah dilekçesinde açık seçik belirtilmediğinden anlaşılamamıştır. Davadan önce alınan tespit raporunda makinenin şartlara uygun imal edilmediğinden değerinin 25.000,00 TL olacağı görüşüne yer verilmiş, hükme dayanak kurul raporunda da bu görüşe katılmakla birlikte BK’nın 202. maddesindeki satış hükümlerine dayanılarak, satılanı alıkoyduğuna göre geç teslimden kaynaklanan kâr (kazanç) mahrumiyeti (kaybı) hesaplanmıştır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, sözleşme makine imalâtına ilişkin olup BK’nın 355. maddesi uyarınca eser (istisna) sözleşmesi hükümlerine tâbidir. Az yukarıda açıklandığı üzere, dava BK’nın 360. maddesi hükmünce incelenmelidir. Ne var ki, dava ve ıslah dilekçelerinde istem yeterince açıklanmadığından mahkemece yapılması gereken iş, davacıya talebini HUMK’nın 179. maddesince açıklatmak, buna göre uyuşmazlığı, BK’nın 360. maddesince ve bilirkişilerden ek rapor alınarak değerlendirmek ve sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir. Hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek ve bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak hükme varılması usul ve yasaya aykırı olduğundan karar bozulmalıdır.

3-Davalının faizle ilgili temyiz itirazlarına gelince;Sözleşmeden kaynaklanan muaccel bir alacağa faiz yürütülebilmesi için, taraflarca kesin vadenin kararlaştırılmadığı durumda, borç miktarı belirtilerek istenilmek suretiyle borçlunun temerrüde düşürülmesi zorunludur (BK’nın 101.md.). Davadan önce temerrüdün varlığı kanıtlanamadığına göre davada istenilen tutara dava tarihinden, ıslahla artırılan tutarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, teslim tarihinden faiz uygulanması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı, 3. bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15741, Karar No: 2019/7580, Tarih: 14.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15741 E.  ,  2019/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ...Ş vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği ...'in meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını belirterek müvekkilleri yararına destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini toplam 80.582,23TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş vekili, sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu ve yetki itirazını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile ... yararına 57.386,67 TL, davacı ... yararına 23.195,56 TL olmak üzere toplam 80.582,23 TL destekten yoksun kalma tazminatının 21/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıların, ölen yakınlarının mevcut ve gelecekteki muhtemel desteğinden yoksun kalmaya ilişkin zarar talebi, davacıların henüz doğmamış ve geleceğe ilişkin zararı

olduğundan, desteğin ve zarar giderim talebinde bulunan davacıların muhtemel yaşam sürelerinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan 20/07/2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacıların ve ölenin muhtemel bakiye yaşam sürelerinin hangi yaşam tablosu esas alınarak hesaplandığı anlaşılmadığından denetlemeye elverişli değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve davacıların muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, desteğin ve destek alan davacıların muhtemel bakiye ömür sürelerinin PMF Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminatın hesaplanması konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı hesap içeren bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13095, Karar No: 2017/2772, Tarih: 09.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/13095 E.  ,  2017/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın hükmün açıklandığı duruşma tarihinde Segbis ile duruşmaya katıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 231/2. maddesi uyarınca “kararda başvurulacak kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmesi ve aynı Yasa'nın 263. maddesi uyarınca cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de temyiz hakkını kullanabileceğinin açıklanması gerektiği, bu hususta sanığın bilgilendirilmediğinin anlaşılması karşısında; Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 16/02/2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12095, Karar No: 2019/14953, Tarih: 07.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12095 E.  ,  2019/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.01.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09.04.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenerek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15.11.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8734, Karar No: 2023/9375, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8734 E.  ,  2023/9375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1585 Esas, 2023/1588 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.07.2021 Tarihli ve 2021/997 Esas, 2021/1110 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüğün annesinin adres kayıt sistemindeki adresinin ... Mahallesi ... Küme Evleri No:.../1A .../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.03.2022 Tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/356 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüğün Özel Konak Bakım Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gönderilmiş, Dairemizce 29.09.2022 tarihli ve 2022/8842 Esas, 2022/13031 Karar sayılı ilâmı ile de İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

C. İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.03.2023 Tarihli ve 2022/1779 Esas, 2023/376 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayı küçüğün Ankara Çankırı Resmi Bakım Merkezi'nde kaldığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.08.2023 Tarihli ve 2023/1585 Esas, 2023/1588 Karar Sayılı Kararı

İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Ankara Çankırı Resmi Bakım Merkezi'nde kaldığının bildirildiği, açık adres bilgisinin verilmediği, kısıtlı adayının yerleşim yerinin Ankara ili veya Çankırı ili olabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “İnceleme usulü ve sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

C. Değerlendirme

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Dairemizin 29.09.2022 tarihli ve 2022/8842 Esas, 2022/13031 Karar sayılı ilâmı ile İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve 6100 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16224, Karar No: 2009/8350, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/16224 E.  ,  2009/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat .... ile davalılar .... vs. Vekili avukat ... geldi, diğer davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi ...z'e ait taşınmaz üzerinde davalı yüklenici ... ile 19.1.1995 tarihli noterden kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığını, kendisinin yükleniciye düşen 1 nolu daireyi 23.1 1996 tarihli harici sözleşme ile satın aldığını, parasını peşin olarak ödediğini, yüklenicinin inşaatı % 71 seviyesinde iken bırakıp yurt dışına gittiğini, yükleniciden satın alan 10 kişinin arsa sahiplerinin de bilgisi ve rızasıyla bu binayı tamamlayıp arsa sahiplerine düşen 6 daireyi teslim ettiklerini, diğer 8 kişiye ait taşınmazların tapuda devirlerinin yapılmış olmasına rağmen kendisi dahil iki kişiye devrin yapılmadığını, açtığı tapu iptali tescil davasının reddedilip kesinleştiğini ileri sürerek dairenin rayiç değeri olan 50.000,00 YTL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisinin bulunmadığını, davacının ancak yükleniciye gidebileceğini savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı yüklenici savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece davacı aleyhine kesinleşmiş müdahalenin men-i ve ecrimisil kararı olduğuna ve inşaatın kalan kısmının davacı tarafın katılımıyla yapıldığının ispatlanamamış olduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı yükleniciden haricen daire satın alıp bedelini ödediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; yüklenici tarafından inşaatın % 71 seviyesinde bırakılması nedeniyle inşaatın, davacının da katılımıyla yükleniciden daire alanlar tarafından bitirilip arsa sahiplerine yüklenici tarafından verilmesi kararlaştırılan 6 dairenin teslim edildiği ve diğer 8 ortağa tapu devirlerinin yapılmasına rağmen davacı ile dava dışı şahsa tapu devrinin yapılmadığı iddiasından kaynaklanmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerle tüm dosya içeriğinden davacının inşaatın % 71 seviyesinden sonra, 18.1.1998 tarihinde yükleniciden daire satın alanlar tarafından kurulan ortaklıkta yer aldığı,arsa sahibi mirasçılarından Turgay Renkliyüz'ün de bu sözleşmede imzasının olduğu, ortaklık sözleşmesine katılan 8 kişiye tapuda devrin yapıldığı, davalıların binayı kendilerinin yapıp bitirdikleri ile ilgili iddia ve savunmalarının olmadığı gibi toplanan delillerden davacının binanın tamamlanmasında katkısının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda arsa sahiplerinin, davacının binanın tamamlanmasına yaptığı katkı oranında sebepsiz zenginleşmiş olduklarının kabulü gerekmektedir. Mahkemece davalı arsa sahiplerinin davacının % 71 seviyesinden sonraki katkısı nedeniyle ne miktarda ve ne şekilde zenginleştiklerinin alınacak bilirkişi raporu ile tespit ettirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye düşen daireyi 23.1.1996 tarihli harici sözleşme gereğince yükleniciden satın alıp bedelini ödemiştir. Tapulu taşınmazların haricen satışı geçersiz ise de; arsa malikleri ile resmi şekilde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış olduğundan yüklenici ile yapılan sözleşme geçerlidir. Davacı geçerli sözleşmeye dayanarak davalı yükleniciden taşınmazın rayiç değerini isteyebilir. Hal böyle olunca davalı yüklenici aleyhine açılan davada daire rayiç değerinin tesbiti ile, arsa sahipleri aleyhine hükmedilecek kısmı yönünden tahsilde tekerrür olmaması kaydıyla kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1220, Karar No: 2017/3504, Tarih: 24.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1220 E.  ,  2017/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 82/1-a-b, 29, 53. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 116/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçu ile konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, öldürme suçu yönünden cezayı azaltıcı haksız tahrik sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin; kasten öldürme suçunda vasfa ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun ise oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçu yönünden;

Canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eden vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da

bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, ölüm neticesini almaya yönelik çok sayıdaki yaranın tek başına bu suçun unsurlarını oluşturmayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nun 82/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-a-b bendi gereğince hüküm kurularak ceza tayin edilmesi,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a) Hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "canavarca hisle veya eziyet çektirerek" ifadesinin çıkartılmasına ve aynı bentte yer alan "TCK 82/1-a-b" ifadesinin ise "TCK 82/1-a" şeklinde değiştirilmesine,

b)Hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün yönünden;

b)Hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün yönünden;

a) Maktul ...'in, eşi ile cinsel ilişkiye girdiğini öğrenen sanık, oluşan hiddet ve şiddetli elem neticesinde haksız tahrik altında bu suçu işlediği halde, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, 1/4 ile 3/4 arasında indirim oranı öngören TCK'nun 29. maddesinin asgari oranda uygulanması yerine yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.