muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7986, Karar No: 2015/13950, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/7986 E.  ,  2015/13950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/67-2014/36

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5532, Karar No: 2008/4940, Tarih: 13.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5532 E.  ,  2008/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5847, Karar No: 2012/22970, Tarih: 28.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5847 E.  ,  2012/22970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte borçlu şirket temsilcisi  çek altındaki imzanın kendisine olmadığını belirterek takibin iptaline karar verilmesini istemiş, alacaklı tarafça  da imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı kabul edilmiş, mahkemece itirazın reddine karar verilmiştir.Çekte bulunan imzaların keşideci şirketin yetkilisine ait olmadığı tarafların kabulünde olup bu şirketi ilzam etmez, alacaklı tarafından çekteki imzanın borçlu şirket yetkilisi Ayşe Bolat'ın verdiği vekaletname  ile ,,tarafından atıldığı beyan edilmiş ise de,  taraf beyanları ile çekteki imzanın davacıya ait olmadığı sabittir. Hakkında takip yapılan şirket yetkilisi olup, çekteki imzanın muteriz borçluya ait olmadığı tarafların kabulündedir. O halde mahkemece imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1421, Karar No: 2020/5777, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1421 E.  ,  2020/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f, 158/1-son, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 200.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2018 tarihli ve... sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/02/2020 gün ve...sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2020 gün ve 2020/26868 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f maddesinde yer alan, "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle," ve aynı maddenin 1. fıkrası son cümlesinde yer alan "İşlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle: 29/6/2005 –5377/19 md.; Değişik: 3/4/2013-6456/40 md.) Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklindeki düzenlemelere göre, anılan suça ilişkin kanun maddesinde hükmedilebilecek adlî para cezasının üst sınırının beşbin güne kadar adlî para cezası olarak belirlenmesi, ardından arttırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılıp çıkan miktar için suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasına yönelik temel cezanın 12000 gün adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip indirimin bu miktar üzerinden hesaplanması suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, mahkeme tarafından ise hem hapis cezasında hemde para cezasında ayrı ayrı gerekçe gösterilip alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle uygulama yapıldığı, 158. maddesinin son paragrafında (e), (f) (j) ve (k) bentlerinin ayrık tutularak haksız menfaat miktarı ne kadar ise onun iki katından az olmadan anlatılan şekilde tespit yapılması gerektiğinin düzenlendiği nazara alındığında, mahkemenin uygulaması kanuna uygun olduğundan; ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2018 tarihli ve... sayılı kararının aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen bozma isteminin REDDİNE, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14820, Karar No: 2015/871, Tarih: 22.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14820 E.  ,  2015/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2013 tarih ve 2011/527-2013/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı rüzgar türbin kanadı emtiasının gemi ile .. Limanına taşındıktan sonra davalı şirket tarafından gemiden tam ve eksiksiz olarak alınarak liman içerisindeki istif sahasında elleçlemeye tabi tutulduğunu, elleçleme esnasında üç adet kanatta hasar tespit edildiğini, hasara davalı şirketin sebebiyet verdiğini, sigortalıya 82.508,94 Euro ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptaliyle asıl alacak olan 32.000 Euro'nun takip tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kanadın gemiden hasarlı olarak indirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sevk irsaliyesine yazdığı şerhin ve tuttuğu tarihsiz tutanağın yükün gemiden hasarlı şekilde teslim alındığını ispat için yeterli bulunmadığı, taşıma aksi kararlaştırılmadıkça boşaltmayı da kapsayacağından hasarın teminat kapsamında olduğu, hasarın teminat kapsamında olmadığı kabul edilse bile davacının alacağı temlik aldığı, hasar denizde taşıma sırasında oluşmadığından muafiyet oranının uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.111,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2021, Karar No: 2018/5677, Tarih: 25.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2021 E.  ,  2018/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-Müşteki ...'nın kollukta alınan beyanında, 31.07.2015 tarihinde saat 10.30 sıralarında ikametini kontrol ettiğinde ikametine ait doğalgaz topraklama çubuğunun yerinde olmadığını gördüğünü ve çalınmış olduğunu, hırsızlığı önemsemeyerek polis merkezine gelmediğini,ancak 01.08.2015 tariihinde saat 05.30 sıralarında işyerine giderken mahallede polisleri görünce aynı hırsızlığın başka evlerde de olduğunu belirttiği,sanığın savcılıkta alınan beyanında diğer müştekilere yönelik eylemleri kabul ettiği halde ... numaralı sokakta ikamet ettiği anlaşılan müştekiye yönelik hırsızlık eylemlerini kabul etmediği,olay araştırma ve yakalama tutanaklarına göre 01.08.2015 tarihinde sanığın boş arsa içine otların arasına bırakmış olduğu 4 adet doğalgaz kutusuna bağlı topraklama çubuğunun bulunduğunun belirtildiği,ancak bu çubukların müşteki ...'ya ait olup olmadığına dair teşhis işlemi yaptırılmadığı anlaşılmakla,öncelikle müştekiden ve sanıktan eylemin hangi gün gerçekleştiği hususunun sorulması ile olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanaklarında belirtilen demir çubukların müştekiye ait olup olmadığı hususunda teşhis yaptırılıp yaptırılmadığının araştırılmasından ve bulunan demir çubukların müşteki ...'ya ait olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Müşteki ...'nın kollukta alınan beyanında 31.07.2015 tarihinde saat 10.30 sıralarında ikametini kontrol ettiğinde ikametine ait doğalgaz topraklama çubuğunun yerinde olmadığını gördüğünü ve çalınmış olduğunu,hırsızlığı önemsemeyerek dün polis merkezine gelmediğini,ancak 01.08.2015 tariihinde saat 05.30 sıralarında işyerine giderken mahallede polisleri görünce aynı hırsızlığın başka evlerde de olduğunu belirttiği, sanığın da atılı suçu kabul etmediği anlaşılmakla suçun gece vakti işlendiği hususunda şüphe olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 32. maddesi dikkate alınarak tutuklu sanığın TAHLİYESİNE; başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesi için İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/976, Karar No: 2020/3295, Tarih: 25.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/976 E.  ,  2020/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06/12/2019 tarihinde verilen ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada ve UYAP ortamında bir belgeye rastlanmadığından ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olup olmadığının belirlenebilmesi için ek karar sanığa tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13425, Karar No: 2015/9928, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13425 E.  ,  2015/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2015

NUMARASI : 2015/468 - 2015/565

Vesayet hukukuna ilişkin davada İnegöl Sulh Hukuk ve Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca inceleme yapilebilmesi için;

Dosya kapsamından, İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesince 29.04.2015 tarihli duruşmada vasi adayının, kısıtlı adayının "Alanya"da yaşadığını ve dosyanın "Alanya"ya gönderilmesini talep ettiğini belirttiği gerekçesiyle, Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının nüfus kaydında yerleşim yerinin “F. Mah., Şükür Sk., No: 4, İç kapı No: 1 Nilüfer/BURSA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de mahkemece kısıtlı adayının "Bursa"da mı yoksa "Alanya"da mı yaşadığına dair kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının Bursa'da mı yoksa Alanya'da mı yaşadığına dair kolluk gücü ile araştırma yapılması, kısıtlı adayının açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18922, Karar No: 2016/14232, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18922 E.  ,  2016/14232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere, aboneliğin tesis edildiği tarihten dava tarihine kadar haksız tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli olarak şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.09.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 14.963 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11845, Karar No: 2015/14476, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11845 E.  ,  2015/14476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2012/421-2014/19

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.