muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11900, Karar No: 2021/2961, Tarih: 15.03.2021

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; müştekinin kiracı olarak yaşadığı ve eşyalı olarak kiraladığı sanığa ait evi tahliye etmeden evvel tatile gittiği ve tadilat işleri ile yeni kiracı arayışları için eve ait eşyalar dışındaki eşyalarını ortaya toplayarak dönüşte almak üzere evin anahtarını sanığa bıraktığı, ancak sanığın müştekiye ait pahalı okul kitaplarını, romanlarını ve bazı şahsi eşyalarını sattığı iddiasıyla dava açılmış ve suçun yasal tanımına aykırı şekilde kesin nitelikte para cezası verilmiş ise de; taraf ve tanık beyanları oluş ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; müştekinin evde en başından itibaren hangi eşyalarının bulunduğu bunların kime ne şekilde nasıl satıldığına dair görgüye dayalı hiç bir tanık beyanının bulunmadığı, evdeki eşyaların bir kısmının kardeşine teslim edildiği noktasının sabit olduğu ve sadece her iki tarafın da kendi tanıdıklarının tanık olarak beyanlarına başvurulduğu, sanığın suçu inkar ederek tüm eşyaları müştekinin kardeşinin aldığını savunduğu, bütün bunlar göz önünde bulundurulduğunda, ceza yargılamasında toplanan tüm delillerin değerlendirmesi yapılarak yüklenen suçun sabit olduğu kanaatine varılırsa mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/59 esas, 2019/776 sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, atılı suçu işlediği sabit olmadığından sanığın beraatine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün KALDIRILMASINA, bozma sebebine göre kabule ilişkin (1) ve (2) numaralı bentler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10701, Karar No: 2017/4622, Tarih: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/10701 E.  ,  2017/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 32/1, 57. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında tesis edilen hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Her ne kadar aynı suçtan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ..., 08/03/2013 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında yaptığı teşhiste, Sultandağı İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı Karapınar Jandarma Karakol Komutanlığında 2012 yılında görev yapmış askerlerin fotoğrafları, isimleri kapatılmak suretiyle kendisine gösterildiğinde, ismini Şükrü olarak hatırladığı asker tanımlamasıyla sanık ...'i, ismini hatırlayamadığı asker tanımlamasıyla sanık ...'ı teşhis etmiş ise de, olay tarihi itibariyle Karapınar Jandarma Karakol Komutanı olarak görevli bulunan sanık ...'un 18/06/2014 tarihli duruşmadaki savunmasında, ... ve ... isimli askerlerin, olayın gerçekleştiği iddia olunan tarihten çok önce tezkere aldıklarını beyan ettiği, aynı karakolda yine olay tarihi itibariyle uzman çavuş olarak görevli bulunup, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın da istinabe yoluyla 26/11/2013 tarihinde verdiği ifadede, Karapınar Jandarma Karakol Komutanlığında göreve başladığı 28/03/2012 tarihinde, ... ve ... isimli askerlerin görevli olmadıklarını söylediği, sanık ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanında, askerlik yaptığı karakolun komutanı olması nedeniyle ...'u tanıdığını, ancak, ...'ı tanımadığını ifade ettiği, dosya kapsamında mevcut 05/12/2012 tarihli terhis belgesine göre sanık ...'ın, 07/01/2012 tarihinde son kıtasına katılmış olduğu, 28/02/2012 ve 28/05/2012 tarihlerinde 3'er ay hava değişimi aldıktan sonra, askerliğe elverişli bulunmamasından dolayı 29/08/2012 tarihinde terhis edildiği, askerlik hizmetini Karapınar Jandarma Karakol Komutanlığında yapmış olan sanık ...'ın kovuşturma aşamasında verdiği ifadede, komutanı olan sanık ...'ın götürdüğü köyde, sanık ...'ın gösterdiği yerde birlikte kazı yaptıklarını söylediği askerler arasında sanıklar ... ve ... bulunmadığı gibi, sanık ...'nın adı geçen iki sanığa yönelik teşhisinin, savunmalarının aksine, kültür varlıkları bulmak amacıyla gerçekleştirilen kazı fiiline iştirak ettikleri yönünde kuvvetli bir delil olmadığı, bu bakımdan, sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine hükmedilmesinin sonuç itibariyle isabetli olduğu;

Kazı fiilini gerçekleştirdikleri gerek yukarıda adı geçen sanık ...'ın 08/03/2013 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında yaptığı teşhisten, gerek sanık ...'ın kovuşturma aşamasında verdiği ifadeden, gerekse dosya kapsamında mevcut diğer bilgi - belgelerden anlaşılan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ise, sanık ...'un karakol komutanı, sanık ...'ın uzman çavuş olarak görev yaptığı Karapınar Jandarma Karakol Komutanlığında askerlik hizmetinde bulundukları, adı geçen sanıklar tarafından kazı fiili gerçekleştirilirken, kültür varlıkları bulma amacıyla hareket edilmeyip, konumları itibariyle üstlerinin verdiği emri sorgulamaksızın yerine getirme zorunluluğu duyulmasının etki gösterdiği, sanık ...'ın da 07/01/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, askerlerin kazı işinden memnun olmadıklarını, kazmak istemedikleri halde zorla kazdıklarını beyan ettiği anlaşılmakla; manevi unsur yokluğundan sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı, sanıklar tarafından suç işleme kastı ile hareket edilmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün incelenmesinde ise;

2- Sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün incelenmesinde ise;

Afyonkarahisar Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 19/02/2014 tarihli raporda, ...'ın, devlet hastanesi ve/veya devlete ait üniversite hastanesi sağlık kuruluna sevk edilerek, ilgili sağlık kurulunca rapor düzenlenmesi ve/veya adı geçenin İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek oradan görüş alınması gerektiğinin belirtildiği, daha sonra, Afyonkarahisar Devlet Hastanesince düzenlenen 10/04/2014 tarihli sağlık kurulu raporu ile, sanık ...'da hafif mental retardasyon saptandığının; aynı kurumun Psikiyatri Bölümünden bir uzman tarafından düzenlenen 14/11/2014 tarihli ek rapor ile de, adı geçen sanığın, TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında kaldığının belirlendiği, bununla birlikte, sözü edilen raporların, sanık ...'ın cezai ehliyeti bulunup bulunmadığını açıklama hususunda tatmin edici ve yeterli olmadığı anlaşılmakla; sanığın, bünyesinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca inceleme ve değerlendirme yapmakla görevli ihtisas kurulu bulunan en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, suç tarihi itibariyle, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış” (32/1) ya da bu derecede olmamakla birlikte “işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış” (32/2) olup olmadığının tereddütsüz şekilde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yetersiz raporlar ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

3- Sanıklar ..., ... ve ...'un mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in, atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, olay ile ilgisi bulunmadığına; sanık ... müdafinin, sanığın atılı suçu işlemediğine; katılan vekilinin, erteleme kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in, atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, olay ile ilgisi bulunmadığına; sanık ... müdafinin, sanığın atılı suçu işlemediğine; katılan vekilinin, erteleme kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Dosya kapsamında mevcut 08/01/2013 tarihli müze uzman raporunda, kazı mahallinde bulunan bir adet kare formlu plaka taş ile kazının yapıldığı yerin, 2863 sayılı Kanunun kapsamı dışında kaldığının belirtildiği, 14/04/2014 tarihli olay yeri keşfinden sonra arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişilerce düzenlenen raporlarda da, kazı mahalli ile çevresinin korunması gerekli niteliği haiz olmayıp, çukur içinde ve etrafında herhangi bir tarihi unsura veya küçük bir bulguya rastlanmadığı tespitine yer verildiği, buna karşılık, 08/01/2013 tarihli raporda imzası bulunanlardan farklı arkeologlarca düzenlenen 10/11/2014 tarihli müze uzman raporunda, kazı alanı çevresinde, muhtemelen Roma dönemine tarihlenen bir adet oturan aslan heykeline ait kaideye rastlandığının, sözü edilen kaidenin ve günümüz yayla yerleşimine taşındığı anlaşılan kare formlu yassı taşın, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlıkları olduğunun, kazının yapıldığı bölgenin de, M. Ö. 2. bin yıldan günümüze kadar iskan görmüş olan antik yayla yerleşimi niteliğini haiz bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla; dosya içerisinde mevcut sözü edilen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından, önceki keşfe iştirak edenlerden farklı arkeolog bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılarak, kazı mahallinin, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra, sanıklar ..., ... ve ... hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, 74/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı,

b- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “28/12/2012” şeklinde gösterilmesi isabetsiz,

c- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11016, Karar No: 2010/1657, Tarih: 23.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11016 E.  ,  2010/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanık ...'nun mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I.Hükmün gerekçesi dışında beraat hükmünü temyiz yetkisi bulunmayan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

1)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun Geçici 1.maddesinin 3.fıkrası yollamasıyla aynı Yasanın 25.maddesinin 1.fıkrasına göre Çocuk Mahkemesi sıfatıyla yapılan duruşmalara Cumhuriyet Savcısının katılamayacağının gözetilmemesi,

2)Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24 ve 5271 sayılı CMK’nun 253/1. maddeleri gözetildiğinde, sanığın işlemiş olduğu ilköğretim okulundan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında; taraflar arasında öncelikle 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması durumunda yargılamaya devam olunarak sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden hüküm kurulması,

3)Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1750, Karar No: 2014/5817, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1750 E.  ,  2014/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6097, Karar No: 2022/7924, Tarih: 19.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6097 E.  ,  2022/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2021 gün ve 2020/231 Esas, 2021/60 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosya içerisinde bulunan Bursa Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesinin 13.01.2021 tarihli raporda mağdurenin beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğunun bulunduğunun belirtilmesine karşılık söz konusu raporun içeriği itibarıyla yeterli olmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibarıyla akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.01.2022 gün ve 2021/2770 Esas, 2022/95 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/597, Karar No: 2013/4695, Tarih: 18.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/597 E.  ,  2013/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri daha yüksek olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenlerle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9471, Karar No: 2017/3261, Tarih: 12.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9471 E.  ,  2017/3261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Suç tutanağı, dosya kapsamı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tanık ...'in beyanına göre, yağmur suyu toplama kanalı yapan sanığın kadastrosu kesinleşmiş olan 450 m² orman alanına 900 m3 toprak dökmek suretiyle işgal ve faydalanmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2) Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi gereğince hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin katılan idareden alınarak sanığa verilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17145, Karar No: 2016/14229, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17145 E.  ,  2016/14229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, abonelik tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.09.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 16.400 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.