muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8524, Karar No: 2024/3367, Tarih: 13.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8524 E.  ,  2024/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/889 E., 2023/724 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/51 E., 2022/37 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil ile ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, ... İlçesi, ... Mahallesi, . Mevkii, F21C22A4A pafta, 323 ada, 27 parselde kayıtlı, kat irtifakının 30/80 arsa paylı, 2. normal kat, 4. bağımsız bölüm, çatı arası piyesli daire nitelikli taşınmaz olarak tapuda görünen dairenin müvekkili ve 24.02.2019 tarihinde vefat eden eşi tarafından aile konutu olarak kullanıldığını, eşinin vefatı ile intikal işlemleri için tapuya giden müvekkilinin söz konusu taşınmazın satıldığını ve üzerinde ipotek tesis edildiğini öğrendiğini, müvekkilinin bu işlemler için rızasının alınmadığını, taşınmazın malik olan eşin ölümünden sonra da aile konutu olarak kullanıldığını, taşınmazın kredi bedellerinin hala müvekkili tarafından ödenmeye devam ettiğini, taşınmazı devralan davalı ...'in bu kredi bedellerini devralmadığını, satışın muvazaalı olduğunu, vefat eden eşine taşınmaz değerinin ödenmediğini, satış üzerinden 4 aydan fazla zaman geçmesine rağmen devralan davalının bunu taşınmazda oturmaya devam eden müvekkiline ve çocuklarına bildirimde bulunmadığını, diğer davalılar lehine de taşınmaz üzerinden ipotek tesis edildiğini belirterek davanın kabulü ile taşınmaz üzerindeki satış işleminin iptali ile taşınmazın müvekkili adına tesciline, kabul edilmemesi halinde taşınmazın değerinin yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline, taşınmaz üzerine konulan ipotek kayıtlarının terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın davacının eşinden 27.12.2018 tarihinde satın alındığını, gerekli ödemelerin yapıldığını, satın aldığı tarihte taşınmaz üzerinde aile konutu şerhi bulunmadığını, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın davacının eşinden 27.12.2018 tarihinde satın alındığını, gerekli ödemelerin yapıldığını, satın aldığı tarihte taşınmaz üzerinde aile konutu şerhi bulunmadığını, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın aile konutu olup olmadığının araştırılması gerektiğini, taşınmaz üzerine daha önceden banka lehine ipotek tesis edildiğinden taşınmazın aile konutu vasfının kalmadığını, davacının vefat eden eşi ile müvekkilin taşınmazın müvekkile satılacağı yönünde vardığı uzlaşma neticesinde taşınmazın borçlarının temizlenmesi için ipotek bedeli kadar miktarın davacının eşine verildiğini, müvekkil bakiye bedeli de ödenip taşınmazın müvekkile devredileceğini beklemekte iken taşınmazın diğer davalıya devredildiğini, müvekkile ödediği paranın verileceği belirtilmesine rağmen verilmediğini, müvekkili lehine tesis edilen ipoteğin davacının bilgisi dahilinde olduğunu, taşınmazın aile konutu olduğu hususunun açık olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının malik olan eşi ...'in dava konusu taşınmazı 27.12.2018 tarihinde davalı ...'e devrettiği, taşınmaz üzerine 07.08.2018 tarihinde davalı ... ile 14.12.2018 tarihinde davalı ... lehine ipotek işlemi tesis edildiği, ...'in 24.02.2019 tarihinde vefat ettiği, malik olan eşin vefatı ile evlilik birliğinin sona erdiği, bu sebeple taşınmazın aile konutu niteliği kalmadığı, davanın konusuz kaldığı, Hukuk Genel Kurulu'nun 24.05.2017 tarihli 2017/2-1609 Esas, 2017/965 Karar sayılı kararının da bu yönde olduğu gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde .davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; aile konutundaki ipoteğin kaldırılması davasında malik eşin ölümü halinde davanın konusuz kalmayacağını, sağ kalan eşin davayı açmaktaki hukuki yararının ölümden sonra da devam ettiğini, Mahkemenin gerekçesinde belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararındaki görüşün karar düzeltme yolu ile tamamen değiştiğini, taşınmazın aile konutu olduğunun sabit görüldüğünü, davacının devir ve ipotek işlemlerinden haberinin olmadığını, ipotek tesisi ile satış işlemlerinin iptaline karar verilerek taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davada malik olan eşin davadan önce öldüğü ve davacının kendi adına tapuya tescil talep ettiği, malikin ölümü ile taşınmazın aile konutu vasfının kalmadığı, davacının terditli taleplerinin de konusunun kalmadığı, İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının eşinin vefatından sonra açtığı işbu dava ile taşınmazın satışının iptali ile kendi adına tescili, olmadığı takdirde bedelinin kendisine ödenmesi ve taşınmaz üzerindeki ipoteklerin terkini istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın dava açıldığı tarihte aile konutu vasfında olup olmadığı, verilen kararın dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’un 194 üncü maddesi, 240 ıncı ve 652 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davacı kadının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’un 240 ıncı ve 652 nci maddeleri uyarınca haklarının bulunduğu, öncelikle taşınmazın terekeye döndürülmesi ve daha sonra da bu hakların ileri sürülmesi gerektiği ancak eldeki dosyada davacının taşınmazın kendi adına tapuda tesciline dair dava açtığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir..

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4995, Karar No: 2019/9156, Tarih: 20.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4995 E.  ,  2019/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.03.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.10.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, 19.06.2006 olan suç tarihi ile 18.02.2015 olan karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7477, Karar No: 2024/8716, Tarih: 31.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7477 E.  ,  2024/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamaya konu eylem yönünden 09.02.2024 tarihli iddianame düzenlendikten ve hukuki kesinti gerçekleştikten sonra, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamaya konu eylemin işlendiğinin iddia olunmasına, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre, her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/281 Esas sayılı davası ile İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/69 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarih ve 2024/281 Esas, 2024/273 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13790, Karar No: 2012/19638, Tarih: 14.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/13790 E.  ,  2012/19638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

... Malmüdürlüğünün emanetler hesabına alınan hayvanların satış bedelinin satış tarihinden, kararın kesinleştiği tarihe kadar geçen süre için işleyen yasal faiziyle ile birlikte hak sahibi olan katılanlara ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince hükümden satış bedelinin iadesiyle ilgili 13. fıkrasının çıkarılarak yerine "... Mal Müdürlüğünce bütçe hesabına alınan katılanlara ait hayvanların satış bedeli olan 59.405 TL nin satış tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar işleyecek olan yasal faiziyle birlikte hak sahibi katılanlara ödenmesine" suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.6.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12031, Karar No: 2022/2847, Tarih: 14.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12031 E.  ,  2022/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER :A)Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2020 tarih ve 2019/158 Esas, 2020/69 sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında:

a)Katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezasıyla,

b)Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nin 116/4, 119/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2)Sanık ... hakkında: katılan ...’e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

3)Sanık ... hakkında: katılan ...’e yardım eden sıfatıyla yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karar.

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/06/2021 tarih ve 2021/179 Esas, 2021/1713 sayılı kararı ile; hükümlerin CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

1) Sanık ... hakkında: katılan ...

Türkmen’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezasıyla,

2)Sanık ... hakkında: katılan ...’e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla,

3)Sanık ... hakkında: katılan ...’e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... ve müdafii, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/06/2021 tarih ve 2021/179 Esas, 2021/1713 sayılı kararının, sanık ... ve müdafii, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, sanıklar ... ve ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde, aynı Kanun'un 294. maddesi uyarınca gerekçeli olarak, katılan ... vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-a) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafinin bu kararla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

b) Katılan ... vekili tarafından 25/06/2021 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, gerekçeli kararın vekile

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-a) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafinin bu kararla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

b) Katılan ... vekili tarafından 25/06/2021 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, gerekçeli kararın vekile

13/07/2021 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekili tarafından CMK’nin 295. maddesinde belirtilen süre içerisinde ve sonrasında da gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla, süre tutum dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin CMK’nin 294, 295 ve 298/1. maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Bölge Adliye Mahkemesinin sanıklar ... ve ... hakkındaki kabul ve uygulamalarında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bu sanıklar yönünden beraat kararları verilmesi gerektiğinden hükümlerin bozulmasına yönelen düşünceye iştirak edilmemiştir.

3) Sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

3) Sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükümlere karşı sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulüyle, duruşma açılmak suretiyle yeniden kurulan hükümlerle, sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezasıyla, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK’nin 81/1, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/06/2021 tarih ve 2021/179 Esas, 2021/1713 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan kararlara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ... ve müdafinin suç niteliğine, sanıklar ... ve ... müdafinin mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. Esas No : 2021/12031maddesi gereğince “Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/04/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5456, Karar No: 2014/21814, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5456 E.  ,  2014/21814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.