muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/239, Karar No: 2022/325, Tarih: 10.05.2022

.Sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece "...'in kendisine ait ... Bankası ve .tan verilme kredi kartları borçlarını komisyon karşılığı ödenerek ertelenmesi için sanığa şifresiyle beraber bıraktığı, sanığın da bırakılan her iki kredi kartın borcunu ödeyerek, daha sonra değişik ... yerlerinde ödeme yaptığı kartlarla ilgili çekim yaptırarak menfaat temin ettiği...piyasada takla atmak diye tabir edilen kredi kartı borcunu belirli bir komisyon karşılığında ödeyerek daha sonra aynı kredi kartından tek çekim veya taksitli çekim yapmak suretiyle ödenen parayı geri almak eylemini gerçekleştirdiği...sanığın herhangi bir mal teslimi veya hizmet ifası olmaksızın suçtan zarar görenin kredi kartı borç ertelemesi amacıyla kredi kartları ile çekim işlemleri yapmak suretiyle gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenlemesi" şeklindeki kabul ile sanığın 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinde hüküm altına alınan "Sahte belge düzenlenmesi" suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılan olayda;

05.12.2012 tarihinde ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, . Kat: 2 sayılı yerde faaliyet gösteren sanığa ait...Ürün İletişim isimli ... yerinde yapılan aramada suçtan zarar gören ... adına düzenlenen suça konu.'ye ait 5571 13\*\* \*\*\*\* 6972, T. ... Bankası AŞ'ye ait 5549 60\*\* \*\*\*\* 7013 ve . AŞ'ye ait 4500 50\*\* \*\*\*\* 7791 numaralı kredi kartlarının ele geçirilmesi, suçtan zarar gören ...'in söz konusu kredi kartlarını komisyon karşılığında borçlarının ertelenmesini sağlamak amacıyla sanığa verdiğini beyan etmesi ve bu kredi kartlarının 2011 yılı Ocak ayı ila 2012 yılı Eylül arasındaki döneme ait hesap özetlerinin dosya kapsamında yer alması hususları birlikte değerlendirildiğinde, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanarak tartışıldığı, bu nedenle de sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir. Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Sanık ...'in ... yerine gelen ve kart borcu olan kişilerin komisyon karşılığında borçlarını herhangi bir alışveriş yapılmadan, alışveriş yapılıyormuş gibi göstererek ertelenmesini sağladığı iddia edilen somut olayda;1- Kolluk tarafından düzenlenen 11.03.2013 tarihli Cumhuriyet savcısı ile görüşme ve talimat alma tutanağına göre; ... ili genelinde yapılan çalışmalarda sanığın ... yeri de dahil olmak üzere POS tefeciliği yaparak haksız menfaat sağladığı değerlendirilen toplam 19 ayrı ... yeri tespit edildiğinin belirtilmesi nedeniyle bu tespite ilişkin olarak kolluk tarafından araştırma tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorulup varsa bahse konu tutanağın dosya arasına getirtilmesi,

2- ... İl Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlar Büro Amirliği tarafından düzenlenen 13.12.2012 tarihli ve 1401 sayılı yazıya göre; Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın ... yeri hesaplarının vergi dairesi tarafından incelenmesi talimatı verilmesi üzerine bahse konu ... yerinden ele geçirilen slipler, defterler ile gün sonu çıktılarının incelenmek üzere ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığına gönderilip ... yerinin hesaplarının incelenerek POS tefeciliği ile ilgili olarak düzenlenecek olan inceleme raporunun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Mali Suçlar ve Suç Gelirleri Büro Amirliğine gönderilmesinin istendiği anlaşılmakla söz konusu inceleme raporunun akıbeti araştırılıp düzenlenmiş ise söz konusu raporun dosya arasına alınması,

3- Suç tarihinin belirlenmesi amacıyla ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen suça konu .'ye ait 5571 13\*\* \*\*\*\* 6972, T. ... Bankası AŞ'ye ait 5549 60\*\* \*\*\*\* 7013 ve . AŞ'ye ait 4500 50\*\* \*\*\*\* 7791 numaralı kredi kartlarına ilişkin dosya kapsamında yer alan hesap özetleri suçtan zarar gören ...'e gösterilip söz konusu ekstrelerde yapılan kart borcu ödemelerinden hangilerinin sanık aracılığıyla gerçekleştirildiği, her bir borç ödemesi için komisyon adı altında sanığa hangi tarihte ne kadar para verildiği hususları sorulmak suretiyle suçtan zarar görenin ayrıntılı olarak ifadesinin alınması,

4- Dosya kapsamında bulunan hesap ekstrelerine göre;.'ye ait 5571 13\*\* \*\*\*\* 6972 numaralı kredi kartı ile 02.06.2011 tarihinde 'Ersen Buga' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 400 TL'lik alışveriş yapılıp aynı gün bahse konu karta 400 TL'lik borç ödemesi yapıldığı, yine bu kart ile './. isimli ... yerinden 24.10.2011 tarihinde 8 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 127 TL'lik alışveriş yapılıp aynı gün bahse konu karta 100 TL'lik ödeme yapıldığı; .k AŞ'ye ait 4500 50\*\* \*\*\*\* 7791 numaralı kredi kartına 02.06.2011 tarihinde 900 TL'lik borç ödemesi yapıldığı, aynı kart ile 16.06.2011 tarihinde ise '... Mobılya I. .' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 900 TL'lik alışveriş yapıldığı, yine aynı karta 27.10.2011 tarihinde 900 TL'lik borç ödemesi yapıldığı, 16.11.2011 tarihinde ise bu kart ile '... ...' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 900 TL'lik alışveriş yapıldığı; T. ... Bankası AŞ'ye ait 5549 60\*\* \*\*\*\* 7013 numaralı kredi kartı ile 24.03.2011 tarihinde '... Mucevherat' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 477 TL'lik alışveriş yapıldığı, bu kart ile aynı gün 340 TL'lik borç ödemesi yapıldığı, yine aynı kart ile 02.06.2011 tarihinde '...-... Karmış' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 400 TL'lik alışveriş yapıldığı, bu kart ile aynı gün 400 TL'lik borç ödemesi yapıldığı, 25.10.2011 tarihinde '.Telekominik' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 545 TL'lik alışveriş yapıldığı aynı gün bu karta 500 TL'lik borç ödemesi yapıldığı, aynı kartla 28.03.2012 tarihinde '...-... ...' isimli ... yerinden 12 taksit hâlinde ödenmek üzere toplam 444 TL'lik alışveriş yapıldığı, aynı gün bu karta 500 TL borç ödemesi yapıldığı anlaşılmakla suçtan zarar gören ...'e şüpheli olduğu değerlendirilen bahse konu alışverişlerin kendisi tarafından yapılıp yapılmadığı sorulup kendisi tarafından yapılmadığının belirlenmesi üzerine söz konusu alışverişlerin yapıldığı ... yerleri ile ilgili olarak olay tarihinde tefecilik ya da sahte belge düzenlenmesi suçundan işlem yapılıp yapılmadığı, gerektiğinde bahse konu ... yeri sahiplerinin CMK'nın 48. maddesinde düzenlenen tanıklıktan çekinme hakkı da hatırlatılarak dinlenip söz konusu alışverişlerin gerçek bir alışveriş olup olmadığı, suçtan zarar gören tarafından sanığa ödenen komisyon miktarının bu alışverişler karşılığında POS bankasının üye ... yerinden aldığı komisyon miktarından fazla olup olmadığı ve bu ... yerlerinin sanık ile bağlantılarının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması,

5- Sanığın ... yerinde ele geçirilen 1 adet A-5 arka yüzü yazısız, ön kısmında '...' kaşeli tükenmez kalemle hesap dökümü yapılmış belge, 1 adet A-5 arka kısmında 'Boğa İletişim' ibareli ön kısmında tükenmez kalemle hesap dökümü yapılmış belge, 1 adet '2009' ibareli içerisinde hesap işlemlerinin yazılı olduğu mavi ajanda, 1 adet üzerinde 'Halkbank 2012' ibareli içerisinde hesap işlemlerinin yazılı olduğu siyah ajanda, 1 adet üzerinde '...' ibareli içerisinde hesap işlemlerinin yazılı olduğu gri defter, 1 adet üzerinde 'Surface' ibareli içerisinde hesap işlemlerinin yazılı olduğu gri ciltli kareli defter ve 1 adet üzerinde '.Emeklilik' ibareli içerisinde hesap işlemlerinin yazılı olduğu beyaz ajandanın akıbeti araştırılarak mümkün ise dosya arasında getirilip incelenmesi, alacak kayıtlarına ilişkin olduğunun tespiti hâlinde mümkün ise borçlu kişilerin tanık olarak dinlenilmesi,Ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.", Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Sanığın ... yerinde yapılan aramada ... adına düzenlenmiş üç adet kredi kartının ele geçirildiği, bu kartları kullanmak suretiyle POS tefeciliği yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın kartların kullanıma kapalı olması nedeniyle kullanılamadığını, ... yerinde faal olan herhangi bir POS cihazı bulunmadığını savunup suçlamaları kabul etmemesi, ...'in ise kart borçlarını ödeyemediğinden ertelenmesi amacıyla kart atlatma işini yapan sanığa şifreleri ile birlikte kartları verdiğini, erteleme yapıldığı aylarda 50-100 TL komisyon verdiğini, toplamda 120 TL komisyon verdiğini aşamalarda beyan etmesi, bu beyan dışında kredi kartlarının nasıl kullanıldığının açıklığa kavuşturulmaması karşısında, kartlara ilişkin hesap ekstreleri ...'e gösterilerek sanığın gerçekleştirdiği kartların kullanımına ilişkin eylemler ve bu eylemler nedeni ile sanığa sağlanan yarar miktarlarının açıklığa kavuşturulması, buna göre sanığın eyleminin sabit olup olmadığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği kanaati ile eksik araştırma bulunmadığı yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanığın eyleminin TCK'nın 241/1. maddesinde düzenlenen "Tefecilik" suçunu mu yoksa 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "Sahte belge düzenlenmesi" suçunu mu oluşturduğu;

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanığın eyleminin TCK'nın 241/1. maddesinde düzenlenen "Tefecilik" suçunu mu yoksa 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "Sahte belge düzenlenmesi" suçunu mu oluşturduğu;

Bu aşamada bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyesince sanığın eyleminin hem TCK'nın 241/1. maddesinde düzenlenen "Tefecilik" suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen "Sahte belge düzenlenmesi" suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun da ayrıca tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bahse konu uyuşmazlık konuları bu doğrultuda birlikte değerlendirilmiştir.

Tefecilik suçu, 5237 sayılı TCK'nın "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar" başlıklı dokuzuncu bölümününde yer alan 241. maddesinde; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." biçiminde düzenlenmiş iken 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile anılan maddenin birinci fıkrasında yer alan “beş yıla kadar hapis ve” ibaresi “altı yıla kadar hapis ve beşyüz günden” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye ikinci fıkra olarak "Suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde verilecek ceza bir kat artırılır." ibaresi eklenmiştir.Madde gerekçesinde; "Faiz veya başka bir namla da olsa kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesi, tefecilik suçunu oluşturur. Tefecilik suçu, iktisadi hayatımızda, 'senet kırdırma' denen usulle de işlenebilir. Örneğin henüz vadesi gelmemiş bir bononun vadesinden önce başkasına verilerek karşılığında bono üzerinde yazılı meblağdan daha az bir paranın alınması durumunda tefecilik suçu oluşur. Çünkü, bu durumda bononun el değiştirmesi, kişiler arasında doğmuş olan bir alacak borç ilişkisine dayanmamaktadır. İfade yerinde ise, bu durumlarda, birer ödeme aracı olan bononun veya çekin kendisi satılmakta ve satın alınmaktadır.

İzlenen suç politikası gereğince, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi cezalandırılmaktadır. Buna karşılık, ödünç para alan kişi cezalandırılmamaktadır." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.5237 sayılı TCK öncesinde tefecilik suçu mülga 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu’nda ve 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’de düzenlenmiş, 765 sayılı TCK'da tefecilik suçuna yer verilmemiştir. Tefecilik suçu, 5237 sayılı TCK içerisine 241. maddeyle dâhil edilmiş ise de tanımı yapılmamıştır. Buna karşılık mülga 90 sayılı KHK ve 2279 sayılı Kanun’da "tefeci" ve "tefecilik" kavramlarının tanımları yapılmıştır. Buna göre, 2279 sayılı Kanun’un 14. maddesinde;"1 inci maddeye göre izin almaya mecbur olan hakiki veya hükmi şahıslardan bu mecburiyete riayet etmeyenlere veya 9 uncu madde hükümlerine göre Bakanlar Kurulunca ittihaz edilecek kararlara aykırı hareket eyleyenlere ve beyannamelerindeki şartları ve faiz hadlerini muvazaa ile gizleyenlere tefeci denir.",

2279 sayılı Kanun'u ceza hükmünü düzenleyen 17. maddesi dışında yürürlükten kaldıran 90 sayılı KHK'nın 9. maddesinde ise;

"Bu Kanun Hükmünde Kararname uyarınca ikrazatçılık yapmak üzere izin alınmadan, faiz veya her ne ad altında olursa olsun, bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle, ödünç para verme işlemlerinin yapılması veya bu işlerin meslek ittihaz edilmesi ve Kanun Hükmünde Kararname uyarınca alınan ikrazatçılık izni iptal edildiği halde ödünç para verme işlerine devam edilmesi, tefecilik sayılır." şeklinde tanımlara yer verilmiştir.Tefecilik kavramı, ikrazatçılık kavramı ile de yakından ilgili olup 90 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 3/a bendinde ikrazatçı;

"Devamlı ve mutad meslek halinde, faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle, ödünç para verme işleriyle uğraşan veya ödünç para verme işlerine aracılık eden ve kendilerine faaliyet izni verilen gerçek kişiler" olarak tanımlanmıştır.

"Devamlı ve mutad meslek halinde, faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle, ödünç para verme işleriyle uğraşan veya ödünç para verme işlerine aracılık eden ve kendilerine faaliyet izni verilen gerçek kişiler" olarak tanımlanmıştır.

13.12.2012 tarihli ve 28496 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 52. maddesi ile 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmıştır. Yine anılan madde ile diğer kanunlarda, 90 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye yapılan atıfların, bu Kanun'un ilgili maddelerine yapılmış sayılacağı kabul edilmiştir. 6361 sayılı Kanun'un "İkrazatçılarla ilgili hükümler" başlıklı geçici 5. maddesinde ise "90 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameden aldıkları yetkiye istinaden ikrazatçılık faaliyetinde bulunanlar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde bu Kanunda sayılı faaliyetlerden birini yürütmek amacıyla Kuruma başvuruda bulunabilirler. Bu süre içinde mevcut sözleşmelerinden kaynaklanan alacaklarının tahsiline yönelik işlemler dışında yeni bir ikrazatçılık faaliyetinde bulunamazlar. Kuruma başvuruda bulunan ikrazatçılar Kuruldan gerekli izinleri almak suretiyle faaliyetlerine faktoring, finansal kiralama veya finansman şirketi olarak devam edebilirler. Kurulacak bu şirketler bu Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde yer alan sermaye yükümlülüğünü üç yıl içinde yerine getirmek zorundadır. Kuruma başvuruda bulunmayan veya başvurduğu halde Kuruldan gerekli izinleri alamayanların ikrazatçılık faaliyet izinleri başka bir işleme gerek kalmaksızın kendiliğinden sona erer." şeklindeki hüküm ile ikrazatçıların durumu düzenlenmiştir.

6361 sayılı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde "Finansal kiralama"; "Bir finansal kiralama sözleşmesine dayalı olmak koşuluyla, bu Kanun veya ilgili mevzuatı uyarınca yetkilendirilen kiralayan tarafından finansman sağlamaya yönelik olarak bir malın mülkiyetinin kira süresi sonunda kiracıya devredilmesi; kiracıya kira süresi sonunda malın rayiç bedelinden düşük bir bedelle satın alma hakkı tanınması; kiralama süresinin malın ekonomik ömrünün yüzde sekseninden daha büyük bir bölümünü kapsaması veya finansal kiralama sözleşmesine göre yapılacak kira ödemelerinin bugünkü değerlerinin toplamının malın rayiç bedelinin yüzde doksanından daha büyük bir değeri oluşturması hâllerinden herhangi birini sağlayan kiralama işlemini," şeklinde tanımlanmıştır. Faktoring ve finansman kavramları ile ilgili olarak anılan Kanun'da bir tanım yapılmamakla birlikte aynı Kanun'un 38. maddesinin birinci fıkrasında faktoring sözleşmesi; "...mal veya hizmet satışından doğmuş fatura ile tevsik edilen alacaklar ile Kurulca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tevsik edilebilen mal veya hizmet satışına bağlı doğacak alacakları devir almak suretiyle, faktoringşirketinin müşterisine sağladığı tahsilat, borçlu ve müşteri hesaplarının tutulmasının yanı sıra finansman veya faktoring garantisi fonksiyonlarından herhangi birini ya da tümünü içeren sözleşmedir.", 39. maddesinin birinci fıkrasında ise finansman sözleşmesi; "her türlü mal veya hizmet alımının, malı veya hizmeti satın alan gerçek veya tüzel kişinin nam ve hesabına mal veya hizmetin teslim veya temini ile birlikte doğrudan satıcıya ödeme yapılması suretiyle kredilendirilmesini öngören sözleşmedir. Kredi geri ödemeleri, adına kredi açılanlar tarafından finansman şirketlerine yapılır." şeklinde ifade edilmiştir. Bu anlamda 90 sayılı KHK'yı yürürlükten kaldıran 6361 sayılı Kanun'da ödünç para verme eylemine ilişkin olarak herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir (Veli ... Özbek-Koray Doğan-Pınar Bacaksız, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 16. Baskı, Seçkin Yayınevi, ... 2021, s. 944.).Tefecilik suçuyla korunan hukuksal değer serbest rekabet mekanizması ve ekonomik yaşamın güvenilirliğidir. Bu nedenle suç TCK'nın "Topluma Karşı Suçlar" kısmının "Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar" bölümünde düzenlenmiştir. Suçun konusunu kazanç karşılığı başkasına verilen ödünç para oluşturur. Türk Dil Kurumu Sözlüğü’nde ödünç; "İleride geri verilmek veya alınmak şartıyla alınan veya verilen şey" olarak ifade edilmiştir. Ancak burada ödünç olarak verilen her şey bu suçun konusunu oluşturmayacak, madde metninde de açık şekilde ifade edildiği gibi yalnızca "para" bu suçun konusunu oluşturacaktır. Öte yandan paranın Türk parası ya da yabancı para olması suçun oluşması bakımından önem taşımamaktadır. Gerek Türk parası gerekse de yabancı para tefecilik suçunun maddi konusu olabilir.

Tefecilik suçunun hareket unsuru, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme işlemidir. Ancak ikrazatçılık müessesinin uygulandığı dönemde bu konuda yetkili organlardan izin alınarak faiz karşılığında ödünç para verilmesi hâlinde ise suç oluşmayacaktır.

Tefecilik suçunun oluşması için, fail tarafından başka birisine kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verilmiş olması gerekir. Kazanç elde etme amacı olmayan ödünç verme eylemleri ise bu suçu oluşturmayacaktır.5237 sayılı TCK yürürlüğe girmeden önceki dönemde tefecilik suçunun oluşması için Ceza Genel Kurulunun 03.07.1995 tarihli ve 207-236 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bir kimsenin birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir biçimde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle kendisine çıkar sağlaması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesindeki düzenlemeye göre ise kişinin yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi suçun oluşması için yeterli olup bu işi meslek hâline dönüştürüp dönüştürmemesinin bir önemi bulunmamaktadır. Bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyecektir.

Tefecilik suçu, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme eylemiyle tamamlanır. Kasten işlenen bir suç olup suçun tamamlanması için fiilen kazanç elde edilip edilmediğinin ve ödünç verilen paranın geri ödenip ödenmediğinin bir önemi bulunmamaktadır. Suç tarihi ise kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarihtir.

Tefecilik suçunun mağduru konusunda öğretide ve yargı kararlarında farklı görüşler bulunmaktadır. Bu görüşler suçun mağdurunun ödünç para alan gerçek kişi mi yoksa toplumun geneli mi olduğu hususunda yoğunlaşmaktadır. Bu görüşleri kısaca incelemek gerekirse;

Örneğin Birtek'e göre, tefecilik suçunun mağduru, ödünç para alan gerçek kişidir. Yazara göre bu suç bakımından mağdur, genellikle acil ekonomik kaynağa ihtiyaç duyan ancak banka ve diğer kredi kurumlarına müracaat edemeyen, müracaat etse de ekonomik ihtiyacını bu kurumlar vasıtasıyla karşılayamayan ekonomik açıdan zor durumda bulunan kişilerdir.

Bir kısım yazarlar ise tefecilik suçunun mağdurunun toplumun geneli olduğunu savunmaktadırlar. Örneğin Özgenç bu suçun mağdurunun ödünç para alan kişi olamayacağını, zira bu suçun aslında çok failli suçlardan (karşılaşma suçu) olduğunu ve fakat izlenen suç politikası gereğince ödünç para alanın cezalandırılmadığını, ne var ki bunun o kişiyi mağdur kabul etmek anlamına da gelmeyeceğini ifade etmektedir. Yazara göre, tefecilik suçunun mağduru toplumu oluşturan ve istikrarlı makroekonomide yararı bulunan herkestir.

Benzer şekilde Parlar da tefecilik suçunun mağdurunun ödünç para alan ve bu nedenle ekonomik yönden sömürülen bireyler değil, ödünç para verme işleminin ilgili mevzuatta öngörülen kurallara aykırı olarak yapılmasından dolayı çıkarları ihlal edilen toplumun bütün bireyleri, yani toplum olduğunu ileri sürmektedir. Yine Yaşar, Gökcan ve Artuç'a göre de tefecilik suçunun mağduru belli kimselerden ve sayıdan oluşmayan topluluktur. Kısacası bu suçta ödünç para alan değil, tüm toplum mağdurdur.Buna karşın bazı yazarlar, konuyu mağdur - suçtan zarar gören kavramları üzerinden ele almışlardır. Örneğin Özbek, Kanbur, Doğan, Bacaksız ve ...'ye göre; suçun mağduru genellikle acil ekonomik ihtiyaca gereksinim duyan ve banka ve diğer kredi kurumlarına müracaat edemeyen veya müracaat etse de bu kurumlardan kredi alamayan ve dolayısıyla ekonomik açıdan zor durumda bulunan kişidir. Mağdur, suçun icra hareketlerinin üzerinde gerçekleştiği kişidir. O halde, ödünç para alan suçun mağdurudur. Buna karşın, haklı çıkarı bir şekilde zedelenen kişi ise suçtan zarar gören olduğuna göre kamu, yani toplumun bu suçta suçtan zarar gören olduğunu da kabul etmek gerekir.Yargıtay uygulamalarına bakıldığında ise, 5237 sayılı TCK öncesinde ivaz karşılığı ödünç para alanların tefecilik suçunun mağduru olamayacağı noktasında genel bir kabul bulunmaktadır. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 29.05.1989 tarihli ve 147-209 sayılı kararında;"Sanık hakkındaki dava izin belgesi olmaksızın ödünç para vermek suçundan açılmıştır. Sanığa yüklenen bu eylemden gerçek ya da tüzel kişilerin zarara uğradıkları söylenemez. Ancak, bu tür faaliyetlerin Devletin denetim ve gözetimi altında ve izin belgesi alınmak suretiyle yapılması gerekir. O hâlde ... Hazinesi bu suçlarda mağdur sıfatını kazanabilir. İzin almadan ödünç para vermek suretiyle faaliyette bulunduğu iddia edilen sanığın bu eyleminden mağdurun doğrudan doğruya zarara uğradığı söylenemeyeceğinden, mağdur sıfatını kazanması mümkün olmayan şikâyetçinin temyiz isteminin reddine karar verilmelidir." sonucuna ulaşılmıştır.5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesinden sonra ise Yargıtay, tefeciden kazanç karşılığı borç para aldığı belirtilen kişilerin suçun mağduru, Hazinenin ise suçtan zarar gören olduğunu kabul etmiştir (Örneğin Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02.10.2015 tarihli ve 10871-14742 sayılı kararı).Ancak, Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli ve 118-208 sayılı kararında; tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi hâlinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağı kabul edilmiştir