muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17522, Karar No: 2010/10612, Tarih: 05.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/17522 E.  ,  2010/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ SANIKLAR : ..., ..., ..., ...,

SUÇ : Bıçakla yaralama, memura yalan beyanda bulunma

HÜKÜM : ...: 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri gereğince 400.- YTL Adli Para Cezası ile 765 sayılı TCK.nun 343/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 1.440.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi gereğince aynı neviden cezalar toplanarak 1.840.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması,

...: 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri gereğince 400.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması,

...: 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri gereğince 400.- YTL Adli Para Cezası ile 765 sayılı TCK.nun 343/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 1.440.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi gereğince aynı neviden cezalar toplanarak 1.840.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması,

...: 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri gereğince 400.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, zoralım

1-Sanıkların "etkili eylem" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizleri yönünden yapılan incelemede:

5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK. nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2.000 TL’ye çıkartılmış olması nedeniyle sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında hükmolunan ve kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılan 400 TL. “doğrudan para cezasıyla mahkumiyet” hükmüne yönelik sanıkların vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 305 ve 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ile ...'ın yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince:

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “yalan beyanda bulunmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının tür ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 6.8.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar ... ile ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 5.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2867, Karar No: 2020/4300, Tarih: 09.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2867 E.  ,  2020/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahte müstahsil makbuzu kullanma

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

A- Sanık hakkında "Nitelikli Dolandırıcılık" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık müdafiinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B- Sanık hakkında "Sahte Müstahsil Makbuzu Kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanığın hiç ekim yapmadığı veya sadece kendi ihtiyacı kadar ekim yaptığı hâlde gerçekte bir ürün satışı gerçekleştirmiş gibi ...'dan temin ettiği 21.11.2010 tarihli ve 11336 sayılı müstahsil makbuzunu kullanıp hububat prim destekleme ödemesinden faydalandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu makbuzu herhangi bir vergisel işlemde kullanmamış olması nedeniyle fiilin sübutu hâlinde 5237 sayılı TCK'nin 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı dikkate alınarak; ...’ın tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra, sanığı tanıyıp tanımadığı, suça konu belgenin ve belgedeki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, gerekirse imza ve yazıların aidiyeti konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yüklenen fiilin nitelendirilmesinde hataya düşülerek hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

b) Dosya içerisinde bulunan suça konu belgenin akıbeti hakkında karar verilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14742, Karar No: 2010/530, Tarih: 25.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14742 E.  ,  2010/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.11.2001 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; kabulüne dair verilen kararın temyiz isteminin reddine dair verilen 20.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1187 ve 535 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında murisinin isminin düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Hüküm, 03.12.2001 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilerek. 04.01.2002 tarihinde kesinleştirilmiş, davalı vekili 17.07.2009 tarihli dilekçe ile kararın tebliğinin usulsüz yapıldığını, kararın kesinleşmediğini bildirerek hükmü temyiz etmiştir. Mahkeme 20.07.2009 tarih 2001/517 E., 2001/520 K. sayılı ek karar ile kararın kesinleştiği gerekçesiyle temyiz istemi reddedilmiş, bu ikinci hüküm yasal süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemiyle tapu sicil müdürlüğü hasım gösterilmek suretiyle açılmıştır. Tapu sicil müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup, Hazine vekilinin bu idareleri temsilen yargılamalara katılma hakkı yasayla öngörülmüştür. Eldeki davada da bu yol izlenmek suretiyle Hazine vekilinin idare adına davayı izlediği anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca da vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması öngörülmüştür. Usule ilişkin bu kural kamu düzeni ile ilgili olup uyulması zorunludur. Dava Hazine vekili tarafından takip edildiğine göre verilen hükmün de Hazine vekiline tebliğ edilmesi gerekirdi. Hazine vekiline çıkartılan tebligatın tapu sicil müdürlüğü memuruna yapılması yasaya aykırı olup, davalı vekiline yapılan tebligat usulsüz olduğundan kararın kesinleşmediği kabul edilmelidir. Mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen karar yasaya aykırıdır. Sözü edilen bu kararın kaldırılmasına karar verilerek, 01.11.2001 tarihli ve 2001/404 E. 2001/483 K. sayılı ilamının yapılan temyiz incelemesi sonucunda yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 25.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17657, Karar No: 2008/15563, Tarih: 08.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17657 E.  ,  2008/15563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kula İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5630, Karar No: 2019/16420, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5630 E.  ,  2019/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3781, Karar No: 2012/19055, Tarih: 04.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3781 E.  ,  2012/19055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yasak bıçak ve tabanca taşıyan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Emanetin 2006/3694 sırasına kayıtlı 6136 sayılı Yasa kapsamındaki bıça- ğın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesi yerine sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “bıçağın iadesine” ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "emanetin 2006/3694 sırasında kayıtlı bıçağın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1124, Karar No: 2021/11298, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1124 E.  ,  2021/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15265, Karar No: 2011/16454, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/15265 E.  ,  2011/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 765 sayılı parselin kayıt maliklerinin isim ve soyisimlerinde düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı, yargılamaya katılmamış, mahkemece, davacı yana keşif giderlerini yatırması için kesin süre verilmiş, keşif giderleri yatırılmadığından dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bu nedenle de mahkemece titiz bir araştırma yapılmalı, bu araştırma yapılırken de aşağıdaki yöntem izlenmelidir;

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya

kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Somut olayda; davacı 765 parsel maliki Ahmet oğlu Emin'in "Çarıklı" olan soyadının "Yazıcı" olarak düzeltilmesini, Ahmet kızı Fatma'nın "Kayalı" olan soyadının tapuya eklenmesi,...'un isminin de "..." olarak değiştirilmesini talep etmiştir. Mahkemece tapu kayıtları getirtilmiş, taşınmazın Nisan 1290 tarih 107 sıra no'lu tapuya dayalı olarak Bekir ağa mirasçılarının harici paylaşımları ile isim düzeltilmesi istenen kişiler ile yine ...adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Tutanak içeriği ve nüfus kayıtlarına göre Fatma oğlu Ahmet'in karısı Pembe'den olan çocukları İbrahim, Emin, Şaziment ve ... Ahmet'in mirasçılarıdır. Tutanak ve nüfus kayıtları birbirini doğrulamaktadır. Bu durumda davacının isteminin nüfus kayıtlarına göre kabul edilmesi ve kaydın düzeltilmesi gereklidir.

Yukarıda da açıklandığı gibi kayıt malikleri ile ismi düzeltilmesi istenen kişilerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde aynı kişi olduğu saptandığı takdirde keşif deliline başvurulması zorunlu değildir. Mahkemece bu yön gözardı edildiği gibi keşif kararı verirken keşif giderleri kalem kalem düzenlenmemiş, davacı yana yüklenen görev tam açıklığa kavuşturulmamış, ayrıca keşif günü de saptanmamıştır. Usulüne uygun olmayan ve dosya içeriğine göre zorunluluğu da bulunmayan keşfin giderlerinin yatırılmaması nedeniyle davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istem halinde yatırana geri verilmesine, 30.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22531, Karar No: 2017/9617, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22531 E.  ,  2017/9617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak ve Sayaç Okuma Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 21.086,16 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin.....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. Maddesi ile 6446 Sayılı kanunun "17. Maddesinin birinci, üçüncü ve

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. Maddesi ile 6446 Sayılı kanunun "17. Maddesinin birinci, üçüncü ve

dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde......nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.