muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12832, Karar No: 2021/12478, Tarih: 16.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12832 E.  ,  2021/12478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlaliık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, etrafı çevrili olan okul bahçesi içerisindeki halı sahaya ait tesis binasından spot lambaları, elektrik düğmeleri ve kabloları çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8668, Karar No: 2015/6673, Tarih: 30.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8668 E.  ,  2015/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... 1. Sulh Hukuk ve ... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün son ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin "...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ... ... Mahkemelerinin yargı alanında olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

...... Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce "...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19444, Karar No: 2017/9873, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19444 E.  ,  2017/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 40.094.89 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının....Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde....tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,....kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ....kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13507, Karar No: 2015/6067, Tarih: 09.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/13507 E.  ,  2015/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/155891

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2009/331 (E) ve 2013/974 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira, dolandırıcılık, karşılıksız yararlanma

Sanığın yokluğunda verilip 16.01.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmün, yasal süresinden sonra 24.01.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından... süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7445, Karar No: 2013/12918, Tarih: 28.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/7445 E.  ,  2013/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin nispi para cezası öngörmeyip 6831 sayılı kanunun 91/1 ve 2. maddelerinde para cezası ile emval miktarı çarpımının sonucu bulunan sonuç para cezasının 1 TL'nin altında kalıp 5335 sayılı kanun ile 5083 sayılı kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca para cezası tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Emval müsaderisine karar verilmiş olmakla katılan lehine nispi vekalet ücretine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. Maddesi uyarınca 166,00 TL adli para cezasının hüküm fıkrasından kaldırılmasına, 500,00TL nispi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesi cümlesinin ilavesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10748, Karar No: 2010/12530, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10748 E.  ,  2010/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.10.2007 gününde verilen dilekçe ile projeye aykırılığın giderilmesi için izin verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 468 ada 5 sayılı parselde paylı malik olduğunu, ortaklığın giderilmesi için dava açtığını, açılan davada yapının plan tadilatı suretiyle imara uygun hale getirilmesi için kendisine yetki verildiğini, davalıların ise taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, imara uygun tadilat projesi yapılabilmesi için binayı boşaltmaları gerektiğini, bu işlerin yapılabilmesi için davalıların geçici tahliyelerini veya işlemler yapılırken kendisine izin verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacı vekili 14.12.2009 tarihli oturumda tutanağa geçirilen beyanında davalıların binayı boşalttıklarını, böylelikle davanın konusuz kaldığını, ancak dava açılmasına neden olan davalılardan avukatlık ücreti ve yargılama gideri talep ettiklerini bildirmiştir.

Somut olayda olduğu gibi, dava konusu istem dava dışı bir yolla sonuçlanmış ise artık konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilemez. Bu durumda mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir. Davanın reddolunması ise çekişmenin esası hakkında verilen bir karar olup hukuki sonuçları tamamen farklıdır.

Mahkemece değinilen yön gözardı edilerek taraflar arasındaki çekişmenin ortadan kalktığı gözetilmeden davanın esastan “reddine” karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30425, Karar No: 2014/5975, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/30425 E.  ,  2014/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diş protez teknisyeni olduğunu belirtmesi karşısında bu durumun araştırarak sabit olması durumunda; hakkında 1219 sayılı Yasanın Ek 7.maddesi delaletiyle aynı Yasanın 41.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan Yasanın 41.maddesi ile ceza tayin edilmesi sonuca etkili görülmediğinden ve ayrıca sanık hakkında 1219 saylı yasanın 41.maddesinin suç ve hüküm tarihinde hürriyeti bağlayıcı ceza yanında para cezasını da öngördüğü ve hapis cezasının alt sınırı 3 yıl olduğu halde 1 yıl olarak kabul edilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16986, Karar No: 2017/2127, Tarih: 21.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/16986 E.  ,  2017/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ... .... .... Yapı Kooperatifi'nde .... Kısım .... .. Kat...nolu dairede hak sahibi olan ... .....'in hissesini 01/11/2011 tarihinde devren aldığını, kooperatif tarafından sağlanan yapının davalı şirket tarafından yapıldığını, meskeni ikametgah amaçlı satın aldığını, konutta ikamet etmeye başlamasını takiben meydana gelen yağmurlar sebebiyle çatının su aldığını ve ikamet ettiği konutun tavanında deformasyonların oluşturduğunu, çatının tekniğine aykırı ayıplı imalatı sebebiyle tavanında yağmur sularının oluşturduğu deformasyonun giderilmesi ve çatının su almayacak şekilde onarılması, çatı duvarındaki çatlağın tekniğine uygun onarılması ile küpeştedeki yarılmaların onarılarak su izolasyonunun yapılması için üretici firma şantiye yetkililerine başvurmasına rağmen ayıbın giderilmediğini, bu nedenlerle çatının su almayacak şekilde ücretsiz onarılması, çatı duvarındaki çatlağın tekniğine uygun ücretsiz onarılması,küpeştede ki yarılmaların baca kenarlarındaki açıklıkların ücretsiz onarılarak su izolasyonunun yapılması ve meskeninin tavanında su almak sureti ile oluşan deformasyonun ücretsiz onarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözleşme şartlarının eksiksiz yerine getirildiğini, ayıplı mal teslimi söz konusu almadığını, başvuru üzerine tüm periyodik bakımların yapıldığını, açılan davanın kat maliklerine karşı yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca dava ortak alana ilişkin olduğundan tüm kat maliklerince yada yönetimce açılması gerektiğini ve neticede davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hukuki yarar yokluğu gözetilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, sözleşme şartlarının eksiksiz yerine getirildiğini, ayıplı mal teslimi söz konusu almadığını, başvuru üzerine tüm periyodik bakımların yapıldığını, açılan davanın kat maliklerine karşı yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca dava ortak alana ilişkin olduğundan tüm kat maliklerince yada yönetimce açılması gerektiğini ve neticede davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hukuki yarar yokluğu gözetilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada; mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonrasında temin edilen bilirkişi raporu da gözetildiğinde davaya konu binanın çatı düzenlemesinde genel itibari ile ayıp olarak nitelendirilebilecek eksikliklerin bulunduğu belirlenmiş ancak, mevcut ayıpların niteliği itibari ile ücretsiz onarımına karar vermeye yeter derecede açık ve seçik olarak belirlenmemiştir. Bu rapora dayanarak ücretsiz onarım sırasında ortaya çıkacak eksikliklerin giderilmesi biciminde ve infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması mümkün değildir. O halde tüketici olan davacının ücretsiz onarım talebinin diğer seçimlilik haklardan birinede dönüştürülerek talebinin ıslah edilmemiş olması karşısında mevcut talebi yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda; davacının, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun gereğince, mevcut ayıpların onarılmasını isteyebileceğine göre ve bilirkişi tarafından hazırlanan raporda belirtilen ve onarılması gereken ayıpların netleştirilerek davacının bu talebi yönünden mahkemece olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7055, Karar No: 2015/2365, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7055 E.  ,  2015/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3043, Karar No: 2016/1080, Tarih: 08.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3043 E.  ,  2016/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35, 29, 62 53 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün mağdur ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen indirim sebeplerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına, tahrikte ceza miktarına, meşru savunmanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin mali durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine", ve yargılama giderlerinin yer aldığı hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılarak, “242,75 TL” olan yargılama giderleri toplamının ise “112,75 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.