muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/345, Karar No: 2010/373, Tarih: 07.07.2010

Davalı/iş sahibi, davacı ile dava dilekçesinde ikrar edildiği gibi, sözlü olarak götürü usulde KDV dahil 163.400,00 YTL bedelle anlaştıklarını, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre götürü anlaşılmış eser sözleşmelerinde yüklenicinin KDV adı altında dahi olsa ek bedel talep edemeyeceğini, davacının daha işe başlamadan alacağı olan 163.400,00 YTL bedeli peşin aldığını, başkaca alacağının olmadığını, daha sonra kesilmiş olan 21.08.2006 tarihli 149.860,00 YTL miktarlı faturanın ise haksız ve kötüniyetli olarak daha fazla para almak için kesilmiş fatura olduğunu, söz konusu faturanın bir iş ya da hizmet karşılığı kesilmiş olmadığını, davacı tarafından ilk anlaşma haricinde ek bir hizmet ya da mal verilmediği gibi aralarında yapılan sözleşmeden farklı olarak fazladan işler yapmadığı halde ek işler yaptığını iddia ederek ek bedel talep ettiğini, sözleşme gereği yüklendiği edimi gereği gibi yerine getirmediğini, davacının tüm işin bedeli kadar ek bedel talep etmesinin davacının kötüniyetini ortaya koyduğunu, sadece anlaşma kapsamındaki işlerin yapıldığını, davacının talep etmiş olduğu %40 inkar tazminatının hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak kurulan hüküm, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Hükmü temyize davacı getirmektedir.

Yukarıda açıklanan maddi olgu, mahkeme ve Özel Daire kararlarının içeri ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında sözlü eser sözleşmesi akdedildiği ve başlangıçta yapılacak işler konusunda götürü bir bedelle anlaşıldığı ve bu bedelin düzenlenen proforma fatura ve ekinde gösterilen işler karşılığı olmak üzere ödendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; sözleşmenin akdedilmesinden sonra taraflar arasında ek imalatlar konusunda ayrı bir kararlaştırma bulunup bulunmadığı ve davacı/yüklenici tarafından yapılan imalatın, iş sahibince ödenen fatura kapsamında yer alan işlerden farklı ve ayrı bir ücreti gerektirir nitelikte olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, taraflar arasında sözlü olarak akdedilen sözleşme, hukuki nitelikçe 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) 'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen istısna (eser) sözleşmesidir.

Eser sözleşmelerinde akdin en önemli unsuru işin bedeli olup; bu bedel taraflarca götürü olarak, birim fiyat esasına göre ya da başka bir şekilde kararlaştırılabilir. Taraflarca akit serbestisi ilkesine uygun olarak kararlaştırılan ve kabul edilen bedelin, sözleşmenin imzalanmasından sonra aynen uygulanması zorunludur. Sözleşme düzenlenip, işe başlandıktan sonra bazı istisnalar dışında (bedel dahil) sözleşmenin tüm hükümleriyle birlikte, işin başlangıcından, bitimine (teslime) kadar uygulanması zorunludur.

Sözleşmenin gerçekleşmesinden sonra değişen şartlara göre sözleşme koşullarında değişiklik yapılması da, tarafların iradesine bağlı olarak imkan dahilindedir. Bunun dışında BK.nun 365. maddesinde belirtilen şartlar varsa, bu hakka dayanılarak da sözleşmenin, bu arada işin bedelinin değiştirilmesi talep olunabilir. Aksi halde yüklenici işi sözleşmede kararlaştırılan bedel ve şekilde yapıp teslim etmekle yükümlüdür.

Taraflar arasında kararlaştırılmış bir iş bedelinin varlığının ve miktarının kanıtlanamaması halinde ise iş bedelinin BK'nın 366. maddesi hükmü uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi gerekir.

Taraflar bir imalatın götürü bedelle yapılması konusunda anlaşmışlarsa kural olarak iş sahibi bu götürü bedeli ödemek; yüklenici de bu bedelin karşılığı işi yapıp teslim etmek borcu altına girer. Sözleşmede kararlaştırılan işi yapan yüklenici, işin götürü bedelden fazlasına mal olduğu iddiasında bulunamaz. Ne var ki, bu kural kararlaştırılan işin kararlaştırılan kapsam ve şekilde; kararlaştırılan bedelle yapılması haline özgüdür. Taraflar daha sonra aralarında yaptıkları kararlaştırma ile yapılacak işin kapsam ve niteliğini değiştirmiş ve bu bağlamda ilk kararlaştırmanın dışına çıkan ek işler yapılmışsa, artık burada yapılan işlerin götürü bedele dahil olduğundan söz edilemez. Ek iş konusunda bir bedelin kararlaştırıldığı veya miktarı kanıtlanamamışsa bu iş bedelinin BK.'nun 366.maddesine göre tespiti gerekecektir.

Eş söyleyişle, taraflar belli bir işin yapılması konusunda götürü bedelle anlaşmasına karşın daha sonra işin mahiyetine göre kararlaştırılan iş ve bedel dışına çıkarak ek imalat yapılması konusunda anlaşabilirler. Bu durumda bu ek imalat fiilen yapılmışsa ve bunların bedeli anlaşmazlık konusu olmuşsa iş bedeli yine BK.'nun 366.maddesine göre belirlenecektir.

Somut olaya gelindiğinde, taraflar arasında sözlü olarak eser sözleşmesi kurulduğu, 163.400 YTL bedelli bankaya verilen proforma fatura ekindeki "soysal evi malzeme listesi" başlıklı listede kullanılacak malzemeyi, yerini, miktarını, birim fiyatını ve toplam bedelini belirledikleri ve bu konuda anlaştıkları ve anlaşma gereği davalı iş sahibi tarafından davacı yükleniciye 163.400,00 TL ödeme yapıldığı tarafların kabulündedir. Ne var ki, yüklenici, iş sahibinin daha sonra işin kapsamını değiştirerek ek işler istediğini ve bu ek imalatın yapılarak iş sahibine teslim edildiğini ileri sürerek yaptığı işlerin bedelini ayrıca başta kararlaştırılan işte de farklı malzeme kullanıldığını belirtip iş sahibine fatura ederek istemiş; ödenmemesi üzerine de önce Sulh Hukuk Mahkemesinde tespit yaptırmış ve ardından da ilamsız takibe girişmiştir. İş sahibi/borçlunun takibe itirazı üzerine de eldeki itirazın iptali davasını açmıştır.

Bu haliyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü, davacı/yüklenicinin, sözlü akdedilen bu anlaşmadan sonra işin devamı sırasında davalı/iş sahibi tarafından kendisinden sözleşmede yer almayan malzemelerin kullanımının ve ek imalatın yapılmasının istendiği, bunları yerine getirip, teslim etmesine karşın bedelinin ödenmediği iddiasının gerçeği yansıtıp yansıtmadığının belirlenmesinde yatmaktadır.

Dosya kapsamına göre; davacı, anlaşmazlık çıkması üzerine davalının evinde yapılan işin tespiti için Sulh Hukuk Mahkemesine başvurmuş; keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda, davalıya ait konutta hali hazırda yapılmış işler tespit edilerek işin bedeli belirlenmiş; eldeki davada da keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda götürü bedele konu olan "soysal evi malzeme listesi" dikkate alınmadan yine tespit raporundaki gibi halihazırda yapılan işler tespit edilmiş; ilk sözleşmeye konu "soysal evi malzeme listesi" ile "mevcut yapılan işler" karşılaştırılmadan işin bedeli sadece mevcut hale göre belirlenmiştir. Böylece ne tespit dosyasında ne de eldeki dava dosyasında fiilen yapılan işler ile götürü bedele dahil olan işlerin karşılaştırması yapılmamış; davacı iddiası araştırılmamıştır.

Mahkemece, tarafların arasında yapılan sözlü anlaşma gereğince işin götürü bedel ile yapıldığı ve karşılığının ödendiği kabul edilerek hüküm kurulmuş; uyuşmazlığın temelini teşkil eden yüklenicinin, eser sözleşmesi kapsamında davalı iş sahibi tarafından değişiklik yapılarak ek işler istendiği ve bunlar gerçekleştirildiği halde bedelinin ödenmediği, iddiası üzerinde ise hiç durulmamış; bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşme sırasında bu olgu tartışılmış, davacı tarafın dava dilekçesi ile aşamalarda verilen 03.12.2007 ve 27.12.2007 günlü dilekçelerinin irdelenmesi sonucunda başlangıçta yapılan eser sözleşmesi kapsamının ve dolayısıyla götürü bedel üzerindeki kararlaştırmanın sonradan tarafların iradeleri ile değiştirildiğinin; buna bağlı olarak davalı/iş sahibinin talebi üzerine mutabık kalınan anlaşmaya göre proforma fatura ekindeki malzeme listesinin farklılaştırılarak ek imalat ve işçiliğin yaptırıldığının iddia edildiği; bunun ispatı halinde başlangıçta kararlaştırılan götürü ücretten ayrı bir kararlaştırmanın bulunduğunun kabul edileceği; uyuşmazlık konusu iş bedelinin ise BK.'nun 366 maddesi hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği sonucuna varılmış ve bu bağlamda mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme varmaya yeterli bulunmamıştır.

Zira, yukarıda da ayrıntısıyla açıklandığı üzere BK.'nun 366. maddesinde "iş bedelinin işin yapıldığı yıl serbest piyasa rayiçleri nazara alınarak hesap edilmesi gerekliliği" düzenlenmiştir. Mahkemece sadece yapılan iş tespit edilmişse de bu işlerin, bedeli ödenen proforma faturaya ekli "soysal evi malzeme listesi" başlıklı listede gösterilen malzeme, yer, miktar, birim fiyatı ve toplam bedelle uyumlu olup olmadığı, bu liste dışında yapılan imalat ve listeden herhangi bir farklılaşmanın bulunup bulunmadığı araştırılmamış; farklı imalatın varlığının tespiti halinde iş bedelinin BK.'nun 366.maddesi gereğince tespit ettirilmesi gereği üzerinde de durulmamıştır. O halde, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme varmaya yeterli olduğunu kabule olanak bulunmamaktadır.

Şu durumda, Mahkemece yapılacak iş: bilirkişi kurulundan gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle alınacak ek raporla, öncelikle taraflarca sözleşmenin başında mutabık kalınan "soysal evi malzeme listesi" başlıklı listede gösterilen malzeme, yer, miktar, birim fiyatı ve toplam bedelin fiilen yapılan imalat ile karşılaştırılmasının kalem kalem yapılarak, imalatın sözleşmeye uygun yapılıp yapılmadığının, daha kaliteli malzeme ve farklı imalatın söz konusu olup olmadığının, varsa bunların miktar ve vasıflarının ayrı ayrı belirlenmesi, bu cümleden olmak üzere kullanılan malzemeler ile yapımı gerçekleştirilen işlerin neler olduğunun eksiksiz olarak karşılaştırılması; miktarlarının (metrajlarının) denetime elverecek şekilde kalem kalem tespiti ve iş bedelinin de dava tarihine eskale yapılmaksızın yapıldığı tarihteki mahalli rayiçlerle hesaplattırılması ve bulunan miktardan çekişmesiz olan 163.400,00 TL ödeme düşülerek, varsa kalan ödenmemiş iş bedeli yönünden itirazın iptâline karar verilmesi olmalıdır.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile davanın hukuki niteliğine uygun düşmeyen değerlendirmelerle sonuca varılması ve önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 07.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4531, Karar No: 2012/784, Tarih: 15.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4531 E.  ,  2012/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Töre saikiyle tasarlayarak eşini öldürme, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a-d-k, 53/1 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK. 52/2, 53/1 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada tahrikin varlığına, takdire, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda CMK.nun 231 maddesinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Töre saikiyle insan öldürme suçunun unsurları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nun 82/1-k bendi uyarınca hüküm kurulması yasaya aykırıysa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 82/1-k bendinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

15.02.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı

... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nun yokluğunda 16.02.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/612, Karar No: 2023/8090, Tarih: 26.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/612 E.  ,  2023/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/350 E., 2015/621 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/21345 esasında kayıtlı Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/697 Esas, 2015/622 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/350 Esas, 2015/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/350 Esas, 2015/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Isparta ili Sav Kavşağında görevlilerce yapılan uygulamada sanığın içerisinde bulunduğu araçta eroin ve uyuşturucu hap ele geçirildiği, bu nedenle hakkında kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçundan soruşturma yapılıp 01.04.2015 tarihli 2015/135 Karar sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın 14.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak buna rağmen Cumhuriyet Başsavcılığınca 2015/5152 sayılı dosya üzerinden yürütülen soruşturmada uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiğinin anlaşıldığı, ayrıca 13.04.2015 günü yükümlülük kapsamında Isparta Devlet Hastanesine sevk edildiği ve 05.05.2015 tarihli rapora göre şüpheliden alınan idrar numunesinde OPİAT isimli uyuşturucu madde saptandığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

01.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden,

tebligatın, isimden imtina eden komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

UYAP’tan ve adli sicil kaydından yapılan incelemede; sanığın 03.07.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle, temyize konu dosyada kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 15.10.2015 tarihli iddianame ile doğrudan kamu davası açıldığı, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2016 tarihli ve 2015/714 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf incelemesi sonucu bozulduğu, davanın Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/424 Esas numarası ile derdest olduğu anlaşılmakla;

Erteleme kararının kesinleşme tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak kabulü gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasının gerekeceği, erteleme kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ise, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği, iddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen suçların ise ayrı suçlar olup 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava konusu edilebileceği, somut olayda, 01.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmemesi nedeniyle 03.07.2015 tarihli eylem yönünden doğrudan kamu davası açma koşullarının oluşup oluşmadığının, eylemlerin tek suç olarak kabulünün gerekip gerekmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekeceğinden, söz konusu dosyanın aslı ya da onaylı örneği dosya arasına alınıp incelenerek, gerektiğinde her iki suça ilişkin davaların birleştirilmesi, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/350 Esas, 2015/621 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer

yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20090, Karar No: 2014/18700, Tarih: 01.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/20090 E.  ,  2014/18700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı '' ... kızı ...'ın'' kayden paydaşı olduğu 28809 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında isim, soyisim ve baba adının yanlışlıkla ''....'' olarak yazıldığını ileri sürerek, malik isim ve soyisiminin '' ...'', malik baba adının ise ''...'' olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11422, Karar No: 2009/2326, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11422 E.  ,  2009/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Müdürlüğü arasındaki davada Dalaman Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 03.10.2006 günlü ve 2006/247E.,2006/244 K. sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2008 gün ve Hukuk-2008/199249 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen davacıya ait doğum tutanağından, davacının Tekirdağ Devlet Hastanesinde 27.06.1979 tarihinde doğduğu ve bu sağlık kuruluşunun 29.06.1979 gün ve bila sayılı doğum raporuna göre nüfus kütüğüne tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hastane kayıtları ve bu kayda dayanılarak düzenlenen raporun sahteliği iddia edilip ispat edilmediğine göre ve dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinden davacının 02.07.1979 tarihinde nüfus kütüğüne kayıt edildiği anlaşılmakla bir kişinin doğmadan nüfus kütüğüne kayıt edilmesi söz konusu olamayacağından bu şekilde bir düzeltme yapılamayacağının dikkate alınarak, davanın reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.