muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11272, Karar No: 2016/15196, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11272 E.  ,  2016/15196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 15.319.29.- TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 01/02/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 18.799.83 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/15078, Karar No: 2009/14104, Tarih: 25.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15078 E.  ,  2009/14104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30978, Karar No: 2014/4950, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30978 E.  ,  2014/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur vekiline 26/05/2010 tarihli oturumda katılma talebi sorulmamış ise de kararı temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiğinden, CMK’nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca, suçtan zarar gören mağdurun katılan, mağdur vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek ve 24/10/2007 gün ve 2006/114 E. 2007/125 K. sayılı kararla; sanık hakkında üzerine yüklenen "tehdit" suçundan beraat ve üzerine yüklenen "yaralama" suçundan ise mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sadece sanık tarafından "yaralama suçundan verilen mahkumiyet" hükmüne hasren temyiz edildiği, beraat kararının ise kesinleştiği, temyiz incelemesi için gönderilen dosyanın Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından 18/02/2010 gün ve 2009/41090 E.-2010/4765 K. sayılı kararla bozulması üzerine, Mahkemesince, uygulama yeri bulunmadığı halde, 23/06/2010 günlü kararda sanık hakkında "tehdit" suçundan yeniden hüküm kurulmuş olsa da, yeniden kurulan bu hükmün hukuken geçersiz olup yok hükmünde olduğu ve temyiz hakkı doğurmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesine ve hükmün Yargıtay 2. Ceza Dairesince sanık lehine bozulmasına göre, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarık yerine "Sanığın yargılanması için bozmadan önce yapılan tebligat giderinden ibaret 12,00 TL. yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye irat kaydına, bozmadan sonra yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2014 gününde
Yargıtay — Esas No: 2018/10425, Karar No: 2018/15615, Tarih: 12.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10425 E.  ,  2018/15615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

1-Tapu malikleri ve tarafların ortak murisleri olan ... ile ...... Taş'ın, yine davalıların yakın mirasbırakanı olan İbrahim Taş'ın veraset ilamlarının taraflardan sağlanarak dosya arasına alınması,

2-Dava dışı mirasçı ...... Taş'ın vukuatlı aile ...... kayıt örneğinin ilgili ...... Müdürlüğü'nden temin edilerek dosya arasına alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17084, Karar No: 2009/2738, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17084 E.  ,  2009/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi genel mahkemede 19.03.1976 tarihinde açtığı dava ile dava dilekçesi ekinde sunduğu dilekçede hudutları ve mevkileri belirtilen taşınmazların murisi ... dan kaldığını ve taksim edilmediğini belirterek tüm mirasçılar adlarına tesciline talep etmiştir. Yörede 1981 yılında yapılan arazi kadastro çalışmaları ile çekişeli taşınmazlarla ilgili olarak kadastro tespit tutanakları ... haneleri açık olarak düzenlenerek dosya kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinin 16.10.2000 tarih 1983/4-11 sayılı ilamı davalılar orman yönetimi ve hazine tarafından temyiz edilmiş ,dairemizin 27.3.2003 tarih 2003/1321-2161 sayılı kararı ile "öncelikle davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmediğinden orman oldukları kabul edilen 197, 198 ve 388 parsellerin tamamı ile 259 parselin 3634.90 m2'lik bölümünün ve hamtoprak olarak tesciline karar verilen 149 parsel ile mera olarak sınırlandırılan 101 parsele ilişkin olarak hükmün kesinleştiği, davalıların bu parseller dışında kalan yerler için hükmü temyiz ettikleri belirtilerek, uzman orman bilirkişi raporlarının bazılarında resmi belgelere dayalı olarak uygulama yapılmadığı,bazılarının amenajman planını esas aldıkları, en son orman bilirkişi tarafından ise keşfi yapılmayan taşınmazlar ile ilgili olarak rapor verildiği ve resmi belgelerdeki işaretleme ile kadastro çapındaki konumlarının farklı oldukları, bu nedenle uzman bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu, ayrıca dosyada ziraat mühendisi bilirkişinin uzmanlığına başvurulmadığı, çekişmeli taşınmazlara revizyon gören vergi kayıtları ile komşu taşınmazlara ilişkin vergi kayıt ve belgelerin uygulanmadıkları, bu nedenle yeniden mahallinde keşif yapılarak üç uzman orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve fenni bilirkişi ile çekişmeli taşınmazların resmi belgelerdeki konumlarının belirlenmesi, dava sonra ise orman olmadıkları saptandığında çekişmeli taşınmazlara revizyon gören vergi kayıtları ile komşu taşınmazların dayanakları olan kayıt ve belgelerin uygulanması, hudutta orman bulunduğundan miktar fazlasının ormandan açıldığının düşünülmesi ,yerel bilirkişi ile zilyetlik tanıklarının çekişmeli taşınmazlarla ilgili olarak beyanlarının alınması ,ekonomik amaca uygun bir zilyetlik bulunup bulunmadığının ve 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesindeki koşulların araştırılması gerektiği" gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, davanın kabulüne çekişmeli 14, 15, 16, 56, 57, 80, 100, 104, 161, 258, 274, 389, 391 ve 409 parsellerin ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiştir.Hüküm davalılar Orman Yönetimi ile Hazine tarafından temyiz edilmektedir.

Dava, kadastro tespitine itiraz davası niteliğindedir.

Yörede davanın yargılaması sırasında yapılarak kesinleşmeyen orman kadastro çalışması bulunmaktadır.

1) Toplanan deliller uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli 15, 16, 56, 57, 80, 104, 161, 258 ve 274 parsellerin resmi belgelere davayı olarak yapılan incelemede orman olmayan açık alanda kaldıkları, orman sayılmayan yerlerden oldukları, revizyon gören vergi kaydı içinde kaldıkları, vergi kayıt miktarından daha az olarak tesbit edildikleri, miktar fazlasının bulunmadığı, komşu parsellerin dayanakları olan vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazların yönünü davacıların kök murisi olarak gösterdiği, bu taşınmazların kök muristen kaldığı ve mirasçılar arasında taksim yapılmadığı, tesbit tarihine kadar davacı ile diğer mirasçılar yönünden kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının oluştuğu anlaşılmakla bu taşınmazlara yönelik olarak temyiz itirazlarının reddi ile mahkemece kurulan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Yukarıda belirtilen taşınmazlar dışında kalan taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarına gelince ;

a) Öncelikle çekişmeli 14 parsel sayılı taşınmaz davalı 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte 161 nolu vergi kaydı (kuzeyi ... ,güneyi naim ,doğusu ... ,batısı yol olan 40 ar miktarlı) ile revizyon görmüş olup, 14, 15 ve 16 parsellerin tesbit miktarlarının vergi kayıt miktarından fazla olduğu,vergi hududunda belirtilen ... yönünde orman niteliğindeki taşınmazın bulunduğu anlaşılmakla çekişmeli 14 parselin vergi kayıt miktar fazlası olduğu, miktar fazlasının huduttaki ormanlık alandan açıldığı anlaşılmakla bu taşınmazın orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken,

b) Çekişmeli 100 parsel 101 parsel sayılı taşınmaz ile birlikte 11 4 nolu mera vasfında kök muris ... adına yazılı vergi kaydı ile revizyon görmüş olup, mahkemenin 16.10.2000 tarih 1983/4-11 sayılı ilk kararı ile 101 ve 100 parsellerin dayanağı olan vergi kaydının mera vasfında olduğu, öncesi mera olan taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçeleri ile 101 ve 100 parsellerin mera olarak sınırlandırılmalarına karar verildiği, bu hükmün davacı veya davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmediği, ilk kararın sadece davalılar hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün bozulduğu, dolayısı ile çekişmeli 100 ve 101 parsellere ilişkin olarak kurulan ilk kararın kesinleştiği, bu taşınmazların mera olma olgusunun kesinleştiği anlaşılmakla mahkemece bu usuli kazanılmış hakkın gözetilmemesi,

c) Çekişmeli 258 ve 259 parseller 26 nolu vergi kaydı ile (25'ar miktarlı, kuzeyi ..., doğusu ..., güneyi ..., batısı yol olan) revizyon görmüşler, Mahkemenin 16.10.2000 tarih 1983/4-11 sayılı ilk kararı ile 259 parselin 3634.90 m2'lik bölümünün resmi belgelerde ormanlık alanda kalması ve üzerinde orman bitki örtüsünün bulunması nedeni ile orman sayılan yerlerden oldukları kabul edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, bu kararın gerçek kişiler tarafından temyiz edilmediği,dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma ilamı üzerine 259 parselin kadastro tespit tutanak aslının tapu sicili müdürlüğüne gönderildiği kesinleşen 3634.90 m2'lik bölümünün orman olarak 408 parsel altında tapuya tescil edildiği ve 259 parselin geriye kalan bölümünün ise 409 parsel numarasının verildiğinin açıklandığı, vergi kaydının miktarı itibarı ile ancak 258 parseli kapsadığı, 259 parselin tamamının vergi miktarının dışında kaldığı, vergi hududunda kuzeyde ... okuyan yerde orman niteliğindeki taşınmazın bulunduğu, 259 parselden orman olarak tescil edilen bölüm ayrıldıktan sonra geriye kalan 409 parsel olarak belirtilen 3634.90 m2 yüzölçümündeki bölümünde vergi kayıt miktar fazlası olması nedeni ile orman niteliği ile hazine adına tapuya tescil edilmesine karar verilmesi gerekirken,

d) Çekişmeli 389 ve 391 parsel sayılı taşınmazlar belgesizden tesbit edilmiş olup, komşu parsellerin de belgesizden tesbit edildikleri anlaşılmakta ise de komşu taşınmaların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme şerhlerinin olmadıkları, bu taşınmazın bitişiğindeki 388 parselin mahkemenin kurduğu 16.10.2000 tarih 1983/4-11 sayılı ilk kararı ile eylemli durumda ve resmi belgelerde ormanlık alanda kalması nedeni ile orman sayılan yerlerden olduğunun kabul edilerek orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilerek ,hükmün gerçek kişiler tarafından temyiz edilmemesi nedeni ile kesinleştirilerek tapu kaydının oluştuğu anlaşılmakla ,öncelikle çekişmeli 389 ve 391 parseller ile etrafını gösteren geniş kadastro çapının ve komşu taşınmazlara ilişkin kadastroca oluşan tapu kayıt örnekleri dosyaya getirtilerek çekişmeli 389,391 parsellerin 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi gereğince orman içi açıklık olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece aksine düşünceler ile kurulan hüküm yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile çekişmeli 15, 16, 56, 57, 80, 104, 161, 258 ve 274 parsellere yönelik olarak hükmün ONANMASINA,

2) 2.bentte açıklanan nedenler ile çekişmeli 14, 100, 409, 389 ve 391 parsellere yönelik olarak hükmün BOZULMASINA 19/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/879, Karar No: 2012/5026, Tarih: 28.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/879 E.  ,  2012/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000,00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili kurumun Anayasanın 133.maddesi ve 2954 sayılı TRT Kanununa göre kurulmuş bir kamu kurumu olduğunu davalı ... Gazetesi'nin 25/10/2010 tarihli nüshasında ve internet sitesinde yayınlanan ve halen yayınlanmaya devam eden diğer davalı ...'in kaleme aldığı “TRT'de yandaş medyaya katıldı” başlıklı yazıda kullanılan beyan ve ifadelerin tamamen gerçek dışı olduğu, müvekkili kurumun kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasıyla 5000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır. Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir. Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir. Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır

. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; objektif sınırlar içinde kalarak, görünen ve bilinen gerçeği kaleme almaktan ve yayınlamaktan başka eylemi olmayan davalılar hakkında kişilik haklarına saldırıda bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmaya gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.