muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24944, Karar No: 2013/23691, Tarih: 24.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/24944 E.  ,  2013/23691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taleple bağlılık kuralı dikkate alındığında her ne kadar karar doğruysa da taraflar arasındaki iş sözleşmesi davacının görev değişikliğini kabul etmemesi üzerine işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 8/III maddesi uyarınca taraflar arasında yapılan ikale sözleşmesi ile kıdem, ihbar ve iş güvencesi tazminatı ödenerek sona erdirildiği, kıdem tazminatı ve iş güvencesi tazminatından gelir vergisi kesilmeyip damga vergisi kesilmesi gerekirken işveren tarafından gelir vergisi kesilerek vergi dairesine yatırılmıştır. Bu tazminatlardan gelir vergisi kesilip vergi dairesine yatırılması halinde vergi yükümlüsü işçi olduğundan usulsüz kesilen verginin iadesini vergi dairesinde talep edebilir. Gelir Vergisi Kanununda usulsüz kesilen verginin işverene iadesine ilişkin bir hüküm bulunmadığından mahkemenin iş güvencesi tazminatı yönünden davanın reddine ilişkin gerekçesi hatalı ise de verilen karar sonuç olarak doğru olduğundan davalının temyiz talebinin reddi ile kararın ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3529, Karar No: 2015/5010, Tarih: 19.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3529 E.  ,  2015/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının ... İl Müdürlüğünün 13.12.2002 tarih ve 2512 sayılı yazıları ile Şirvan İlçe İşletme Başmühendisliği işyerinden halen çalıştığı Siirt İli ... İlçe İşletme Başmühendisliği işyerine naklen atandığını, 13.12.2002 tarihinden 2008 yılı sonuna kadar rotatif iş avansını üzerinde taşıma durumunda bırakıldığını, bunun yanı sıra 2002 yılından itibaren de kurumun elektrik parasını tahsil etme, bu parayı vezneye yatırma ve daha sonra da banka hesabına geçirme görevine devam ettiğini, üyesi olduğu sendika ile işveren arasında bağıtlanan TİS'in 98. maddesinde, "satın alma işleri ile görevlendirilip (vekalet edenler vekalet süresince) üzerlerinde 1.000,00 TL den az olmamak üzere rotatif iş avansı bulunduranlara, bu miktardan daha az rotatif iş avansı taşımakla birlikte aylık mahsup toplamı 1.500,00 TL olanlara, işveren adına para tahsil etmekle görevlendirilen işçilere, aylık çıplak gündelikleri toplamının %10'u tutarında kasa tazminatı ödenir." şeklinde düzenleme bulunmasına rağmen kasa tazminatının ödenmediğini öne sürerek kasa tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ... İlçe İşletme Şefliğinde elektrik baş teknikeri olarak görev yaptığını, elektrik tahsilatını kendisinin yapmadığını, adına müvekkili idarede çalışan başka bir işçinin yaptığını, 8.00-16.00 veya 16.00-24.00 vardiyalarında çalıştığını, veznelerin saat 16.00 kapandığını ve 16.00-24.00 saatleri arası tahsilat yapmasının mümkün olmadığını, davacının 2011 ve 2012 yıllarında arazide çalıştığını, bu devrede tahsilat yapmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı teknisyen olup işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi'nin 97. maddesine göre kasa tazminatından faydalanması için üzerinde 1.000,00 TL ve üzeri iş avansı bulunup bulunmadığı ve elektrik parası tahsil edip vezneye ya da bankaya götürüp götürmediği hususlarının tespiti gerektiği açık olup, her ne kadar; hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu konuda dosya içerisinde bilgi ve belge bulunduğu belirtilmiş ise de, raporun hemen alt paragrafında hak kazanmanın talep edilen konuda bilgi ve belge bulunması şartına bağlı olduğu belirtilmiştir. Dosya içerisinde, bu hususta bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Şu halde raporda da dosya içerisinde gerekli bilgi ve belgelerin bulunmadığının belirtilmek istendiği açıktır.

Mahkemece davacının kasa tazminatına hak kazanacak görevlerde bulunup bulunmadığı hususunun işçi tarafından kanıtlanması gerektiği gözetilmeden ve bu konuda herhangi bir araştırma yapmadan teknisyen olarak çalışması nedeniyle kendisine arazi tazminatı da ödendiği anlaşılan davacının kasa tazminatı talebinin kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10481, Karar No: 2021/3811, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10481 E.  ,  2021/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;.

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4. bendinde geçen (fark 15.839,46-TL bedelin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 hükmü gereğince bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre nemasıyla birlikte ilk kararı temyiz eden davalı ... ve ...’e ÖDENMESİNE,) kelime ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (fark bedel olan 15.839,46- TL’nin ilk kararı temyiz eden davalı ... ve ...’e DERHAL ÖDENMESİNE,) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3635, Karar No: 2013/20808, Tarih: 11.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3635 E.  ,  2013/20808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 20.01.1995-20.07.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde hamal olarak kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Uyuşmazlık konusu husus ; davacının serbest hamal mı,yoksa işverene hizmet akdiyle bağlı olarak çalışan bir işçi mi olduğu noktasında toplanmış olup,mahkemece salt tanık beyanları doğrultusunda hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; işyeri kapsam ve mahiyeti araştırılarak deri ve battaniyelerin indirilmesi ve yüklenmesi işlemlerinin nasıl ve ne sıklıkta yapıldığı, bu indirme ve yükleme sırasında, taşıma işine sürekli davacının çağrılıp çağrılmadığı, davalı işyerindeki mevcut sevk ve irsaliyelerde davacının imzasının bulup bulunmadığı araştırılmalı, piyasa hamallığı ve günü birlik iş yaptığı iddia edilen davacının geçimini gerçekten bu şekilde sağlayıp sağlamadığı tespit edilerek davalı tarafça davacının serbest piyasa hamalı olduğu ve hizmet akdi ile çalışmasının bulunmadığının öne sürülmesi karşısında, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız

çalışıp çalışmadığı bu yönde piyasa hamallarının bağlı bulunduğu Serbest Hamallar Odası veya Yük Taşıyıcıları Odası vs. gibi bir oda veya dernek varsa davacının kaydı olup olmadığı sorulmalı bilahare tarafları bilir, tarafsız başkaca kamu tanıkları tespit edilip, taraflar arasında hizmet akdinin unsurlarının mevcut olup olmadığı tespit edilmek suretiyle, davacının serbest piyasa hamalı şeklinde çalışıp çalışmadığı araştırılmalı; çalışmanın varlığı, süresi ve sürekliliği ile çalışmanın varlığı halinde kısmi, ya da, tam gün olup olmadığı da belirlenip tartışılarak, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...ı'ya iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17329, Karar No: 2014/227, Tarih: 08.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17329 E.  ,  2014/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Bozma kararından önce sanığa hapis cezasından çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının 24 taksitle tahsiline karar verildiği ve bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği gözetilmeden bozmadan sonra verilen kararda hapisten çevrilen para cezasının 20; doğrudan tayin edilen para cezasının da 4 taksitle tahsiline karar verilmesi,

2- Müsadere kararı verilirken adli emanet numarasının 2008/68019 olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilen bölümlerinden "4" ve ''20'' ibareleri çıkarılarak yerlerine "24" ibaresinin yazılması ve hükmün müsadereye ilişkin bölümünde “2008/68019” olarak gösterilen emanet numarasının “2008/6819” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7507, Karar No: 2011/522, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7507 E.  ,  2011/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karacasu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.02.2009 tarih ve 2006/122 - 2009/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin 7.110 kg zeytinin yağ çıkarılmak üzere kooperatife ait yağ fabrikasına tevdi ettiğini, elde edilen ve geriye kalan 2000 kg zeytinyağını müşteri bulunup satılıncaya kadar muhafaza edilmek üzere davalının fabrikasının depolarına tevdii ettiğini, kooperatifin muhafaza görevini ihmal etmesi sonucu yağların çalındığını ileri sürerek, 9.240 YTL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifin muhafaza sorumluluğu bulunmadığını, davacının kendi çıkarlarına uygun bulup herhangi bir bedel ödemeden, kooperatiften bu şekilde yararlanmış olmasının ona, çalınan yağlarını kooperatiften tazmin hakkı vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre,taraflar arasında yazılı bir vedia akti bulunmadığı, davalının zımni bir rızasının varlığından da sözedilemeyeceği, bir an vedia aktinin kurulduğu düşünülse dahi, ücretsiz olan bu vedia sözleşmesinde, davalı tarafından alınan muhafaza önlemlerinin yeterli olduğu, bu durumda dahi davalının sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya ait yağ fabrikasında bulunan davacıya ait zeytinyağının çalınmasından dolayı uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, taraflar arasında vedia sözleşmesinin kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, taraflar arasında vedia sözleşmesinin kurulmadığı, kurulduğu kabul edilse dahi ücretsiz vedia sözleşmesinde alınan muhafaza önlemlerinin yeterli olduğu sonucuna varılarak sonuçta davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacının dava konusu etmiş olduğu 2005 yılı hasat dönemine ait zeytin yağının davalıya ait fabrikanın depo olarak kullanılan kısmına konulduğu, 17.02.2006 günü bahse konu yerden çalındığı tüm dosya kapsamı ile sabit ve esasen bu husus taraflar arasında da çekişmesiz olup, çalındığı iddia edilen zeytinyağlarının davalı deposunda kalma süresi de nazara alındığında artık taraflar arasında vedia sözleşmesinin kurulmadığını kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacının davalı kooperatifin denetleme kurulu üyesi olması da taraflar arasında vedia sözleşmesinin kurulduğu gerçeğini etkilemeyeceğinin kabulü gerekir. Kaldı ki, vedia sözleşmesinin kurulduğunun kabulü için sözleşmenin yazılı yapılması zorunlu olmayıp, tarafların bu yönde iradelerinin birleşmesi yeterlidir. Öte yandan, vedia sözleşmesinin ücretsiz olması ancak vedia alanın sorumluluğun tayin ve takdirinde başka bir deyişle tazminat miktarının belirlenmesinde  etkili olabilecek bir husustur.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda taraflar arasında ücretsiz de olsa BK’nun 463 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan vedia (saklama)  sözleşmesinin kurulduğunun ilke olarak kabulüyle sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken sonuçta yanlış ilkeye ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA,  ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6156, Karar No: 2019/16443, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6156 E.  ,  2019/16443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9818, Karar No: 2025/5787, Tarih: 29.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2023/9818 E.  ,  2025/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/34 Esas, 2016/322 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresine tabî olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin sanıklardan ..., ..., ..., ..., ... bakımından 23.12.2014 tarihli iddianame; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ise 12.05.2016 tarihli sorgular ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, yine Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kaydından sanıklardan ...'nın 29.05.2021, ...'nın 08.07.2021 tarihinde, hükümden sonra, vefat ettikleri anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının ölüm ve zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41855, Karar No: 2014/35302, Tarih: 08.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/41855 E.  ,  2014/35302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/373185

MAHKEMESİ : Kadınhanı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2013

NUMARASI : 2012/55 (E) ve 2012/177 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hapisten çevrili adli para cezasının kesin hüküm oluşturmaması nedeniyle,yerel mahkemece verilen hükmün temyize kabil olduğu sonucuna varılarak temyizin reddine dair ek kararın kaldırılması suretiyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yerel mahkemece; suça konu evin tanık M.. tarafından adi senet ile sanığa satıldığı, bununla birlikte tapuda her hangi bir işlem yapılmadığı, sanığın bu süre zarfında evde ikamet ettiği, daha sonraki yıllarda resmiyette ev sahibi olarak gözüken tanık M..'ün evi katılana sattığı, katılanın ise sanıktan evi boşaltmasını istediği, ancak sanığın evin kendisine ait olduğunu belirterek evden çıkmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık ve katılan arasında evin mülkiyeti konusunda hukuki ihtilaf bulunduğu, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği gözetilmeden, yerinde görülmeyen ve kanuni olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. D.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4149, Karar No: 2021/231, Tarih: 20.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4149 E.  ,  2021/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 05/04/2019 gün, 2019/E.5643 Esas, 2019/29172 Karar sayılı karar ve itiraz hakem heyetinin 29/07/2019 tarih ve 2019/İ.7368 Esas, 2019/İHK-9186 Karar sayılı kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av....'ün 02.12.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince davacı vekilinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.