muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12872, Karar No: 2012/4912, Tarih: 20.03.2012

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dosya içeriğine göre, davalı şirket Yönetim Kurulunca ülke ve dünya genelinde meydana gelen ekonomik kriz nedeniyle alınmış olan ekonomik tedbirlerin ana hatları ile esas hammaddesi kağıt ile ilgili ölçü küçültülmesi, bazı sayfa sayılarının azaltılması, organizasyon küçülmesi, bazı bölümlerin kapatılması ve ilgili personelin iş sözleşmesinin feshedilmesi, kendi isteği ile ayrılmak isteyenlere öncelik verilmesine karar verilmiş ve bu kapsamda davacının iş sözleşmesi feshedilmiştir

İş sözleşmesi feshedilecek personelin seçiminde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5.maddesinde öngörülen “mutlak ayırım yasağı” dışında, işvereni bağlayan herhangi bir yasal düzenleme İş Hukuku mevzuatımızda bulunmamaktadır. Bununla birlikte bu konuda işçi ve işverenin bir takım kriterleri öngören anlaşma yapmaları mümkündür. Tarafların bu konuda öngördükleri kriterlerin geçerliliği hukuken kabul edilebilir, objektif nitelikte olmalarına bağlıdır. Mutlak ayırım yasağını ihlal eden yahut tarafların öngördükleri objektif kriterlere uyulmadan yapılan fesihlerin-diğer şartlar da gerçekleşmişse-geçersizliğine karar verilir. Öte yandan, iş sözleşmesi feshedilecek işçinin nasıl belirleneceği konusunda anlaşma bulunmamasına rağmen, işveren fesihte göz önünde bulundurduğunu belirttiği kriterlerle bağlıdır. Somut olayda, davalı işvereni bağlayan bir seçim kriterinin varlığı iddia ve ispat edilmemiştir.

Mahkemece  davanın  kabulüne dair karar verilmiş ise de davalı vekilince  bilirkişi raporuna yapılan itirazlar konusunda ek rapor alınmadan ve itirazlar karar gerekçesinde karşılanmadan  davanın kabulüne karar verilmesi  hatalı olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; yeniden iletişim fakültesinden bir öğretim görevlisi, bir işletmeci ve bir hukukçudan oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığı ile işyerinde keşif yapılarak; işletmenin ekonomik krizden etkilenip etkilenmediği, yönetim kurulu kararında belirtilen tedbirlerin alınıp alınmadığı, organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, iş gücü fazlalığının doğup doğmadığı, feshin son çare olması ilkesinin uygulanma imkânının bulunup bulunmadığı; davacı ile aynı nitelikte yeni işçi alınıp alınmadığı, fesih nedeni ile çelişen uygulamaların olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde  açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,  peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2012  gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4645, Karar No: 2023/5777, Tarih: 03.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4645 E.  ,  2023/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan inceleme sırasında; Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğiyle İnegöl Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve İnegöl Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.06.2022 tarih ve 2022/6554 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4631, Karar No: 2017/8065, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4631 E.  ,  2017/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... 1 Apartmanı Yönetimi vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, .../... sokak, No:10 (8119 ada, 3 parsel) adresinde yer alan ... 1 Apartmanında kat maliki olduğunu, yöneticiye ve kat maliklerine gönderdiği bildirimlerle apartmanın kapılarının açılıp kapanırken yüksek ses çıkardığından bahisle tadilatının yapılmasını istediğini, aradan geçen 1,5 yıla rağmen bu talebinin toplantılarda gündeme alınmadığını, kendi imkanları ile yaptırmak istediğinde yönetici tarafından engellendiğini, apartmanın korunması ve bakımının yöneticinin görevleri arasında olduğunu, yöneticinin hukuksuz işlemlerine göz yummadığı için talebine karşılık verilmediğini belirterek 3 adet apartman kapısının yaptırılması konusunda mahkemece müdahalede bulunulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile "... Mah. .../.. Sk. No:10 .../..." (8119 ada 3 parsel) adresindeki binanın zemin ve bodrum katlarında, apartman ortak alanı kapsamında bulunan 3 adet kapının açılıp kapandığında ses çıkarmaması için 28.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere tamiratının yapılmasına, masraftan kat maliklerinin arsa payları oranında sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... 1 Apartmanı Yönetimi vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kapıların rahatsızlık verdiği tespit edilerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ... 1 Apartmanı Yönetimi ile bir kısım davalılara yükletilmesine 19/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2712, Karar No: 2019/12739, Tarih: 17.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2712 E.  ,  2019/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerine göre hükmedilen 270 gün adli para cezasının aynı Kanun’un 52/2. maddesine göre günlüğü 30 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 8100 TL adli para cezası yerine 7100 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6789, Karar No: 2016/15141, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6789 E.  ,  2016/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , Trt fon bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli bedeli, adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 32.031,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , Trt fon bedeli , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedelinin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , TRT fon bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve TRTfon bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/74, Karar No: 2020/92, Tarih: 27.10.2020

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2020/74 E.  ,  2020/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

2020/Bşk-74 2020/92 2019/106486

Yargıtay Daireleri : 5 ve 16. Ceza

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 128-16

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonucu Bolu Ağır Ceza Mahkemesince 18.01.2019 tarih ve 128-16 sayı ile; sanığın eyleminin Askeri Ceza Kanundaki gönderme ile görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine ve hükmün açılanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karara sanık müdafisi ve Bolu Cumhuriyet Başsavcısının itirazı üzerine, Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesince 10.06.2019 tarihli 820 sayılı ve 10.07.2019 tarihli 972 sayılı kararlar ile itirazların reddine karar verilmiştir.

Anılan karara karşı Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2019 tarihli ve 106486 sayılı ihbarnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince 16.12.2019 tarih ve 8604-11869 sayı ile;

"...Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, iddianamedeki sevke, kanun yararına bozma isteminin konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre; inceleme yapma görevinin Yüksek 16. Ceza Dairesine ait olduğu" ,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 16. Ceza Dairesince de 14.02.2020 tarih ve 83-1438 sayı ile;

"...Yukarıda yer verilen Dairelerin görev ve iş bölümüne dair düzenlemelerin sarahatine, incelemeye konu kararlar ve dayanak hükümdeki vasıflandırmaya nazaran, dava konusu eylemin hukuken farklı vasıflandırılarak sanığın görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında görevli dairenin iddianame değil ve fakat yargılama sonunda verilen mahkumiyet hükmüne göre belirlenmesinde zorunluluk bulunmakla, Resmî Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun İş Bölümüne ilişkin 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Kararı uyarınca, işin incelenmesinin Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine girdiği ",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 5 ve 16. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; kanun yararına bozma talebinin hangi Özel Dairece incelenmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'la değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" ,

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'la değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" ,

07.11.2019 olan ihbarname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı iş bölümünün; “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler” kısmının 10. maddesinde de; "1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nda düzenlenip yaptırım bakımından Türk Ceza Kanunu'na atıf yapılan suçlara ilişkin olağan ve olağanüstü yasayolu incelemesi; 1632 sayılı Kanun'da yer alan ağırlatıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin atıf yapılan suça ilişkin temyiz davasına bakmakla görevli olan dairece, yaptırımı müstakilen 1632 sayılı Kanun'da düzenlenen suçlara ilişkin ise Yargıtay 19. Ceza Dairesince yapılır." hükümlerine yer verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2019 tarihli ve 106486 sayılı ihbarnamesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2019 tarihli ve 106486 sayılı ihbarnamesinde;

"Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibarıyla Bolu İl Jandarma ve Garnizon Komutanı olarak görev yapan sanık hakkında, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli ve 2017/3780 soruşturma, 2017/888 esas ve 2017/61 sayılı iddianamesi ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 314/2. maddesi atfı ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, anılan iddianamede sanığın üzerine atılı bulunan eylemlerin ayrıntılı olarak anlatıldığı ve 17/07/2016 tarihi itibarıyla FETÖ/PDY üyesi olduğu yönünde kuvvetli şüpheler bulunduğu gerekçesi ile görevden uzaklaştırıldığı, 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile FETÖ/PDY terör örgütüne irtibat ve iltisakı bulunduğu gerekçesi ile 31/07/2016 tarihinde kamu görevinden çıkartıldığı, dosyada mevcut İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği tarafından hazırlanan 26/04/2017 tarihli ve ...O. 14/08-R.Y. 13/18 sayılı tevdii raporunda da ayrıntıları belirtildiği üzere, 15/07/2016 tarihinde 2. Komando Tugay Komutanı olan Tuğgeneral İsmail Güneşer'in, 23:00 sıralarında ve devamında sanığı defalarca arayarak kendisinin sıkıyönetim komutanı olarak atandığını ve Hakkari ilinden yola çıkarak Bolu iline geleceğini, Vali ve belediye başkanına işten el çektirileceğini, gerektiği takdirde bu görevliler için gözaltı işlemini uygulamasını istediğini belirttiği görüşmeleri de Vali ve Cumhuriyet Başsavcısı ile paylaşmadığı, Bolu ilinden Ankara iline takviye ekip göndermemek, darbeci askeri komutanlarla sorun yaşamamak için pasifize ve kararsız tutumlar sergilemek, kendisine ulaşan kanunsuz emirlerin yerine getirilmesinin engellenmesine yönelik olarak yazılı veya sözlü nitelikte herhangi bir talimatı personeline vermemek gibi ayrıntıları bahse konu rapor ve iddianamede belirtilen şekilde benzer nitelikte davranışlar sergilediği, yine Bolu valisi Aydın Baruş tarafından Bolu Ağır Ceza Mahkemesine sunulmak üzere bizzat düzenlenen 26/10/2017 tarihli yazı ile de belirtildiği üzere, sanığın darbe teşebbüsünü engellenmek maksadıyla kendisine verilen birtakım emirleri yerine getirmediği gibi makamına iletilen bilgileri de valilik makamı ile paylaşmadığı, dolayısıyla sanığın 15/07/2016 günü ve devamında görevde kaldığı süre içerisinde gerçekleştirdiği eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçuna dair kastı fazlasıyla aştığı, aksine FETÖ/PDY silahlı terör örgütü lehine olacak şekilde tasarruflarda bulunduğu, hatta bu kapsamda insiyatifler alması karşısında anılan terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği anlaşılmakla birlikte,

5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan, ‘Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.’ şeklindeki düzenleme karşısında, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen görevi kötüye kullanma suçu yönünden mahkûmiyet kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin..." şeklinde anlatılması karşısında sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme karşı kanun yararına bozma talep edildiği anlaşılmaktadır.

Kanun yararına bozma talebi tarihi itibarıyla uygulanması gereken ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken mahkeme kararındaki nitelendirmenin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 144. maddesi yollaması ile TCK'nın 257. maddesinin ilk fıkrasındaki görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olması, ilgili işbölümü kararı uyarınca 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nda düzenlenip yaptırım bakımından Türk Ceza Kanunu'na atıf yapılan suçlara ilişkin olağan ve olağanüstü yasayolu incelemesinin 1632 sayılı Kanun'da yer alan ağırlatıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin atıf yapılan suça ilişkin temyiz davasına bakmakla görevli olan dairece yapılmasının gerekmesi ve 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı kararı ile iş bölümü değişikliği nedeniyle 5. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan TCK'nın 241 ve 257. maddelerinde düzenlenen suçlardan kaynaklanan işlerin 9. Ceza Dairesine devrine karar verilmesi karşında, incelemenin yetkili ve görevli olan 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 8604-11869 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.