muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9035, Karar No: 2012/11594, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9035 E.  ,  2012/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/07/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili, asli müdahil vekili ve davalı O.. A...tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, sahtecilik ve yolsuz tescil hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden ve noksanın tamamlatılması yoluyla getirtilen belgelerden; davacı S.U.’ın 07/07/2009 tarihli satış akdi ile iktisap ettiği çekişme konusu 3251 parsel sayılı taşınmazın, 13.01.2010 tarihinde alım suretiyle aslı müdahil M. Ç. adına kaydedildiği, ancak 13.01.2010 tarihli akit tablosunda fotoğraflar ve imzaların bulunmadığı; taşınmazın sırasıyla 05.02.2010 tarihinde 1841 yevmiye numaralı akitle dava dışı A. S. Y. adına, aynı gün 1842 yevmiye sayılı akitle de dava dışı B. F. G. adlarına tescil edildiği, 1841 sayılı satış akdinde satıcının ve tapu müdürü ile memurun imzaları ile tarihin bulunmadığı ve 1842 yevmiyeli satış akdinde de tapu müdürünün ve akdi kontrol eden memurların imzalarının yer almadığı; bilgisayarda izlenen mal sahipleri sicilinde 15.02.2010 tarihinde malik gözüken davalı O.A.’a ait akit tablosunda ise, sadece O.’ın yazı ve imzası olup, satıcı ile tapu müdür ve memurlarının imzalarının olmadığı ve bu akdin kütük sayfasına da işlenmediği; kütük kaydına göre, en son malikin davalı H. M.Ş.olduğu ve taşınmazı 01.03.2010 tarihinde satış suretiyle dava dışı B. F.G.’den edindiği; anılan işlemler nedeniyle C. Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucunda Ağır Ceza Mahkemesi’ne açılan kamu davasının da derdest bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, bilindiği üzere hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Öte yandan bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke M.K.nun 1023.maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin  1.fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken 3 ncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne varki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim bu görüşten hareketle "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğin den (resen) nazara alınacağı ilkeleri 8.11.1991 tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Nitekim bu görüşten hareketle "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğin den (resen) nazara alınacağı ilkeleri 8.11.1991 tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Hal böyle olunca;  yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri ve bildirecekleri tüm delillerin toplanması, satış tarihleri itibariyle taşınmazın değerinin belirlenmesi, çok sık ve yakın tarihlerle el değiştirilmiş olmasının dikkate alınması, gerek ceza soruşturmasına dair hazırlık evraklarının, devamında açılan ceza dava dosyasının gerekse idari müfettiş raporlarının birarada değerlendirilmesi, yolsuz tescilden sonra taşınmazı edinen davalı tarafın Tapu Sicil Müdürlüğündeki sahtecilik eylemi yapan kişilerle ilişkisibulunup bulunmadığının; neticede, iyi niyetli olup olmadığının, bir başka ifadeyle Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanmayacağının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekili, asli müdahil vekili ve davalı O.A.’ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 Sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine,18.10.2012 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1872, Karar No: 2013/12241, Tarih: 16.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1872 E.  ,  2013/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........ Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 1. ........ Mahkemesi'nden verilen 24.10.2011 gün ve 1507/1400 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1980 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde alınan 5000 ada 5 parsel 12 nolu bağımsız bölüm üzerinde yarı oranında hakkı bulunduğunu açıklayarak tapu kaydının 1/2 oranında iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 5.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 29.02.2008 tarihli ........ dilekçesiyle talep miktarını 32.500 TL'na yükseltmiştir.

Eldeki dosya ile birleşen ... 1......... Mahkemesi'nin 2011/1356 Esas 1287 Karar sayılı dava dosyasında, bilirkişiler tarafından belirlenen miktar dikkate alınarak 51.064 TL ilave katkı payı alacağının davalı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, dava konusu taşınmazın vekil edenin kişisel malıyla alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, önceki kararda, talep ve ........ dikkate alınarak davanın kabulüne, 32.500 TL katkı payı alacağının davalı taraftan alınmasına karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yüksek Yargıtay 2.Hukuk Dairesince; taşınmaz değerinin 130.000 TL olarak belirlenmesi, 12 nolu bağımsız bölümün taraflar adına kayıtlı Eryaman’daki yerin satılması neticesinde alınması dikkate alınarak davacının katkı payı alacağının usulüne göre belirlenmesi gerektiğine işaret edilerek bozma sevk edilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl davanın kabulüne, 32.500 TL katkı payı alacağının davalıdan alınmasına, alacağın 5.000 TL'lık bölümüne dava tarihinden, 27.500 TL'lık bölüme ........ tarihinden itibaren faiz yürütülmesine, birleşen ek davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün ek davaya ilişkin bölümü, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 04.10.1995 tarihinde evlenmişler, 22.04.2004 tarihinde açılan ........ davasının kabulüne ilişkin hükmün 05.05.2005 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği ........ davasının açıldığı 22.04.2004 tarihine kadar ise, 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2. maddesi uyarınca ........ davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.

Dava; 743 sayılı TK'nun 170.maddesi uyarınca katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece, eldeki davada, ilk olarak 29.08.2008 tarihinde harcını yatırmak suretiyle davayı ........ ettiği, 21.09.2011 tarihinde ise ek dava açıldığı, davacı tarafça temyiz edilmeyen önceki hükmün davacı yönünden kesinleştiği, bilirkişi raporu dikkate alınarak davacı tarafça 51.064 TL'lık bölümü için ek dava açılmış ve eldeki dosya ile birleştirilmiş ise de davacı tarafın davada ancak bir kez ........ talebinde bulunabileceği, kendisi açısından kesinleşen hükme rağmen ek dava açılarak istekte bulunulamayacağını açıklayarak ek davanın reddine karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle istekte bulunmuş, yukarda tarihi yazılı ........ dilekçesinde de aynı şekilde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davayı ........ etmiş, bozmadan sonra bilirkişi tarafından düzenlenen raporda davacının katkı payı alacağının yüksek çıkması üzerine davacı vekili eldeki davaya ilave olarak ek dava açmak suretiyle talepte bulunmuş ve her iki dava dosyası birleştirilmiştir.

Kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması usulen olanaklıdır. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür.

Bir davanın kısmi dava mı, yoksa tam dava mı olduğu, özellikle dava dilekçesinin istem sonucu bölümünde, “fazlaya ilişkin hakların saklı tutulup tutulmadığı” ile ilgilidir. Davacı bu ya da benzeri ifadeleri kullanmışsa, “kısmi dava” açtığı sonucuna varılır. Davacının bu yolda bir beyanda bulunmaksızın açtığı dava ise bir “tam dava”dır. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmaması halinde, geriye kalan haktan zımnen feragat edilmiş sayılır.

Bir davanın kısmi dava mı, yoksa tam dava mı olduğu, özellikle dava dilekçesinin istem sonucu bölümünde, “fazlaya ilişkin hakların saklı tutulup tutulmadığı” ile ilgilidir. Davacı bu ya da benzeri ifadeleri kullanmışsa, “kısmi dava” açtığı sonucuna varılır. Davacının bu yolda bir beyanda bulunmaksızın açtığı dava ise bir “tam dava”dır. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmaması halinde, geriye kalan haktan zımnen feragat edilmiş sayılır.

Hemen belirtilmelidir ki, kısmi davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş olan davacının, dilerse, ek dava açmak yerine, saklı tuttuğu alacak bölümü için o (kısmi) dava içerisinde harcını yatırmak suretiyle, ........ yoluyla talepte bulunabilmesi de mümkündür (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/9-76 E.-126 K. sayılı; 18.04.2007 gün ve 2007/15-126 E.-210 K. sayılı Kararları). Somut olayda; mahkemece bozma öncesi hüküm fıkrasında fazlaya ilişkin haklar yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, davacı vekili gerek dava dilekçesinde gerekse ........ dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur. Eldeki davanın yargılaması sırasında bilirkişi raporları esas alınarak harcı yatırılmak suretiyle ek dava açılmış, hukuki ve fiile irtibat nedeniyle davalar birleştirilmiştir. O halde; harcı yatırılmak suretiyle açılan ek davanın ikinci ........ olarak değerlendirilmesi ve temyiz edilmeyen önceki hükmün davacı yönünden kesinleştiği şeklindeki değerlendirme yukarıda açıklanan usul ve esaslara uygun bulunmamaktadır. Bilirkişi tarafından taşınmaz üzerindeki davacının katkı payı alacağı usulüne uygun olarak belirlendiğine göre, davacının ek dava ile istediği alacak yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda ve davacı aleyhine kesin hüküm oluşturacak şekilde ek davanın reddine karar verilmiş olması hatalıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün ek davaya ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 L peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2015, Karar No: 2020/10800, Tarih: 07.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/2015 E.  ,  2020/10800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, Mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalı tarafından temyiz edildiği, davalı tarafından temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre nispi temyiz harcının davalıdan alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/983, Karar No: 2018/11179, Tarih: 22.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/983 E.  ,  2018/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 06/01/2010 tarihinde ... Caddesi üzerinde karşıdan karşıya geçerken davalı ... nun sevk ve idaresinde bulunan kamyonetin müvekkiline çarptığını, müvekkilinin kalçasında kırık meydana geldiğini, başının sol tarafının yarıldığını, davalının kazanın meydana gelmesinden 8/8 kusurlu olduğunu, aracın davalı ...ile zorunlu mali mesuliyet sigortalı olduğunu, müvekkilinin iş gücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi kayıplarının olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen maddi zararının tazminine ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı yanın ıslah dilekçesi de gözetilerek maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.380,97 TL'nin davalılardan Generali Sigorta A.Ş'den poliçe limiti ile sınırlı olmak ve dava tarihinden başlamak diğer davalılardan olay tarihinden itibaren

başlamak üzere yasal faizi ile birlikte dayanışmalı olarak davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine, davacı yanın manevi tazminat istemi davalılardan Generali Sigorta A.Ş dışındaki diğer davalılar açısından değerlendirilerek meydana gelen kazada tarafların kusur oranı, ekonomik sosyal koşulları ve TMK'nin 4. maddesi gereği hakkaniyet ilkesi gözetilerek, istemin kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Şafak ve Soner'den dayanışmalı olarak tahsili ile davacıya ödenmesine fazlaya dair istemin reddine,karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, mahkemece davacı için 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır. Manevi tazminatın değerlendirilmesinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de gözönünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutara hükmedilmesi gerekmektedir. Somut olayda olayın meydana geliş şekli, davacının maluliyetinin

derecesi dikkate alındığında davacı için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.