muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/63, Karar No: 2011/204, Tarih: 20.04.2011

Mahkemece; dava konusu yerin kadastro tespiti sırasında 742 nolu parsel olarak 1976 yılında R...K....adına tapulanan yer içerisinde kaldığı, DSİ kanalının geçmesi sonucu bu parselin ifraz edildiği, ifraz sonucu 1381 ve 1382 nolu parsellerin oluştuğu, 1382 nolu parselin ifrazı sonucu da yeni parsellerin oluştuğu, davacı adına tapu kaydı bulunan 2053 nolu parselin de ifrazen oluşan parsellerden olduğu, ifraz sonucu aslında evvelinde tapu kaydı içinde olan dava konusu yerin boşluk kaldığı, bu yerin evvelinde R....K...adına olduğu, 1981 yılında ifrazın gerçekleştiği, 1382 nolu parselin 1993 yılında S...A... adına yazıldığı, bu şahsın 1994 yılında taşınmazı ifraz ettiği, ifrazen oluşan 2053 nolu parselin 1994 yılında İzzettin İçen'e satıldığı, bu şahsın yeri 1999 tarihinde davacıya sattığı, davacının taşınmazı dava açıldıktan sonra E... Y...adlı şahsa sattığı, boşluk olan kısmın İ.... İ...e satılan yer içerisinde sayılması gerektiği;  Kaçmazlardan itibaren alım-satım durumu dikkate alındığında dava tarihine kadar davacının nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla eklemeli zilyetliğinin 20 seneyi geçtiği, yerin evvelinde tarla sonrasında ev ve bahçe olarak kullanıldığı, taşınmazın dere içerisinde kalmadığı,  İ... İ...tarafından davacıya 2053 nolu parselle tek parça olarak yerin satıldığı, resmi satışın fiili satıştan bir kaç yıl sonra yapıldığı, dava konusu yer ile 2053 nolu parselin tek parça olduğu, her halükarda evvelinde tapulu yer sıfatı bulunduğu, ifraz sonucu boşluk gibi kaldığı, bu sebeple evvelinde de hazine ile ilgisi bulunmadığı, davacı lehine zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarda aynen alınan ilamda gösterilen gerekçelerle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını davalı Hazine vekili temyize getirmiştir.

Davacının, gerek dava dilekçesinde öne sürdüğü maddi olgu, gerekse yargılama sırasındaki beyanlarından, çekişme konusu taşınmazda kadastro sonrası zilyetliğe dayalı olarak tescil isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; çekişme konusu taşınmazın niteliğinin ne olduğu, imar  yolu niteliğinde bulunup bulunmadığı, buna göre de zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığı ve davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında  toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; çekişme konusu taşınmazın niteliğinin ne olduğu, imar  yolu niteliğinde bulunup bulunmadığı, buna göre de zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığı ve davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında  toplanmaktadır.

Dosya içeriğindeki çap kaydı ve tedavül belgelerinden; 742 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile 27 950 m2 olarak  dava dışı Reşit Kaçmaz adına 28.9.1976 tarihinde Aralık 1953 Tarih, 84 nolu tapuya dayalı olarak tespit edildiği,kadastro tutanağının 28.1.1977 tarihinde kesinleştiği ;16.3.1981 tarihinde ise DSİ tarafından kanal yapılmak üzere kısmen kamulaştırılarak 1381 ve 1382  nolu parsellere ayrıldığı,1381 parselin DSİ adına, 1382 parselin de R..K... adına tescil edildiği, ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, mirasçılar tarafından ise  30.6.1993 tarihinde dava dışı Sait Acar’a satıldığı, anılan kişi tarafından da taşınmazın 21.11.1994 tarihinde parselasyona tabi tutularak 2053 ila 2090 nolu parsellere ayrıldığı, bu parsellerden 2089 ve 2090 nolu parsellerin yola kalbedildiği, 2053 nolu parselin ise, 224,79 m2 miktarla adına tescil edilen S...A...tarafından 23.12.1994 tarihinde İ...İ...’e satıldığı ;anılan kişi tarafından da davacı Sıdkı Özdek’e 9.8.1999 tarihinde satıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı eldeki davada 2053 nolu parselin bitişiğinde bulunan ve 21.11.1994 tarihinde yapılan ifraz sonucu boşluk olarak bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetliğe dayalı olarak adına tescilini istemektedir.

Her ne kadar, Özel Dairece bozma ilamında, çekişme konusu taşınmazda imar yapıldığı belirtilmişse de, gerek Bostaniçi Belediye Başkanlığı'nın 17.3.2009 Tarih, 130 sayılı yazısında belirtildiği üzere, gerekse dosya içerisindeki çap kaydı ve tedavüllerin incelenmesinden dava konusu taşınmazda ve geldisinde herhangi bir imar uygulamasının yapılmadığı, çekişmeli taşınmazın imar yolu olarak da bırakılmadığı belirlenmiştir. Öte yandan çekişme konusu taşınmazın kadastro harici bırakılan bir yer olmadığı da Kadastro Müdürlüğü’nün 14.6.2007 tarih, 1933 nolu yazılarından ve Mahkemece yapılan keşif ve sonucunda alınan bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaz 742 nolu kadastral parselden gelen ve ifrazlar sonucu boşluk olarak bırakılan,  parsel nosu verilmeyen  yerdir. Bilindiği üzere, tapulama harici bırakılmayan ve tapu kapsamında kalan bir yerin ifraz sırasında boşluk olarak bırakılması, bu yeri tapusuz hale getirmeyecektir.

Öte yandan 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1.maddesi “…Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir…” hükmünü içermektedir.

Öte yandan 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1.maddesi “…Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir…” hükmünü içermektedir.

Sonuç olarak niza konusu yerin öncesi tapulu olup, itiraz sırasında parsel numarası verilmemesi bu yeri tapusuz taşınmaz haline getirmiyeceğinden, tapulu taşınmazların da zilyetlikle kazanımı söz konusu olamayacaktır.

O halde açıklanan bu değişik gerekçe ile Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup; direnme kararının bu değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

SONUÇ: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçelerle, H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.4.2011 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30010, Karar No: 2014/12928, Tarih: 08.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30010 E.  ,  2014/12928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındakikamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3534, Karar No: 2013/5502, Tarih: 09.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3534 E.  ,  2013/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle her dava açıldığı tarihdeki koşullara göre değerlendirileceğinden, davacının dayanmış olduğu yargılama aşamasındaki 11.04.2012 tarihli temlike dayanarak dava açmak imkanı bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8935, Karar No: 2021/11291, Tarih: 02.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8935 E.  ,  2021/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 16/03/2017 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4, 31/2 ve 50/1-a maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilerek, bozma üzerine TCK'nın 116/4,119/1-c,31/2, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca verilen 6.000 TL adli para cezasının, 3.000 TL adli para cezası üzerinden infazı yerine, neticeten 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/2, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca verilen 6.000 TL adli para cezasının, 3.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına'' karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4745, Karar No: 2019/3247, Tarih: 30.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4745 E.  ,  2019/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1-Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dava dilekçesi ve ıslahla davacı eş için 15.343,73 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, davacı anne için 150.000,00 TL manevi ve davacı kardeşler için 50.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ilk derece mahkemesince verilen kararda davacı eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL, davacı anne lehine 100.000,00 TL, davacı kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 06/06/2018 tarihli kararda davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı eşin maddi, davacı kardeşlerin ise manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı eşin maddi, davacı kardeşlerin ise manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden;

A)Davacı İstemi;

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 13.05.2014 tarihinde ...'da meydana gelen maden kazasında davacılar kök murisinin vefat ettiğini, maden kazasının olduğu Eynez yeraltı maden ocağının davalılardan TKİ. Genel Müdürlüğü'ne ait olduğunu, meydana gelen kazadan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, müteveffanın ölümü ile desteğini kaybettiklerini, davacıların derin bir acı ve üzüntü içerisine düştüklerini belirterek talep edilen maddi ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalıların Cevapları;

Davalı TKİ vekili cevap dilekçesinde özetle; İş Kanunu'na göre işin tamamının, bir bütün halinde anahtar teslimi niteliğinde yükleniciye verildiğini; bu yolla işten tamamen el çekildiğini; sigortalı işçi çalıştırılmadığı için de işveren sıfatına haiz olunmadığından bu işi devralan yüklenici firmanın alt işveren ve işi devreden TKİ.'nin ise asıl işveren olarak nitelendirilemeyeceğini; sözleşmenin 16. maddesinde alt yüklenici çalıştırılmayacağı ve işin tamamının yüklenici firma tarafından yapılacağı belirtilmesinin, ... Kömürleri AŞ.'nin asıl işveren ve işyeri sahibi olduğunu gösterdiğini; bu nedenlerle müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını; bu nedenle davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini; müvekkili kurumun linyit üretimi ile ilgili madenleri işletmek veya işlettirmek ve aramak amacı ile bu ve benzeri işleri rodövans veya hizmet alımı (ihale) usulü ile yaptırdığını; müvekkili kurumun bu tarz işlerdeki görevinin her iki işlettirme yönteminde söz konusu işin yürütümü, firma çalışanlarının sevk ve idaresi ve kurum işçilerinin firma işçileri ile birlikte çalışmasının söz konusu olmayıp, kurum kontrol teşkilatının tespiti, ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu; işin yüklenicisi ...Teknik tarafından yangınları önlemeye yönelik tedbirlerin alınmaya çalışıldığını ancak yangın gibi diğer madencilik riskleri (metan, yeraltı suyu gibi) nedenlerle yıllık üretim miktarına ulaşamayacakları ihtimalinin şirketlerin mağduriyetine sebebiyet vereceğini ve ileride telafisi mümkün olmayan problemlerle karşılaşabileceklerini bu durumdan hem şirketlerin hem de kurumun olumsuz etkilenebileceğinden mevcut sözleşmeyi devretmek istediklerini; aynı ocağın uygun kısımlarında mekanize, diğer kısımlarında klasik ayak modeli yaparak ve sahada oluşabilecek riskleri göz önüne alarak ilgili işi 30.10.2009 tarihinde ... Kömürleri AŞ.'nin devraldığını; ... Kömür İşletmeleri'nin sözleşmeyi devraldığı tarihten bu yana üretim sırasında ocakta iş güvenliğini tehdit eden herhangi bir unsurdan dolayı TKİ.'ye başvuruda bulunmadıklarını; ocağın iş sağlığı ve güvenliği açısından denetiminin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişleri tarafından yapıldığını; işin gereği olarak yalnızca teknik şartnamede belirtilen ekipmanın işe uygun olup olmadığı ve hizmet işleri şartnamesine göre üretilen kömürün teknik şartnamede belirtilen niteliklere uygunluğunun İdare Kontrol Teşkilatı tarafından kontrol edildiğini; hizmet alım sözleşmesine göre işin tanımı dışında herhangi bir kontrol yapılmamakla birlikte, 6331 S.Y

.Y. kapsamında denetleme yetkilerinin de bulunmadığını; daha önce meydana gelen ölümlü kazalarda müvekkili kurumun ne idari ne de cezai bir soruşturmaya dahil edilmediğini; kullanılan malzeme ve ekipmanın yeterliliği ve kullanılan malzemelerin uygunluğunun denetiminin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na ait olduğunu; bu nedenle kanunlar tarafından kendisine verilmeyen bir yetkinin kullanılmasını beklemek ve bu nedenle de sorumlu tutulmanın hukuka ve hayatın olağan akışına uygun olmadığını; hizmet işleri şartnamesinin 40. maddesine göre meydana gelecek kazalardan dolayı her türlü tazminat sorumluluğunun yükleniciye ait olduğunun belirtildiğini; ayrıca İş Kanunu'nun 2. maddesine göre kamu kuruluşlarının asıl işveren olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını ve bu şekilde kamu mağduriyetinin önlenmeye çalışıldığını; müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu ve Borçlar Kanunu'nun 71. maddesine göre işletme sahibi olan ve işletmeyi fiilen işleten şirketin ayrı bir SGK işyeri numarası olduğundan müvekkili kurumun sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini; müvekkili kurumun kazanın olmasında kusurunun olmaması nedeniyle davacının elem duymasına da sebebiyet vermediğini; talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu ve sebepsiz zenginleşmeye neden olmaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; Dava konusu maden kazasının meydana geldiği maden ocağının işletmesinin müvekkillerinden ... Kömür İşletmeleri AŞ.'ne ait olduğunu, meydana gelen maden kazasının oluş sebebinin henüz tespit edilemediğinden şu aşamada bir suçlamadan bahsedilemeyeceğini, müvekkili şirket ile TKİ arasındaki sözleşmenin muvazaaya dayanmadığını, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliği konusunda işçilerine gerekli eğitimleri verdiğini, çalışan her personele iş güvenliği için gerekli olan tüm malzemelerin temin edildiğini, düzenleyici önleyici faaliyet kontrollerinin yapıldığını, gerekli risk değerlendirme çalışmalarının yapıldığını, gerekli sayıda iş güvenliği ve sağlığı uzmanının görevlendirildiğini, tanık anlatımları ile güvenlik tedbirlerinin alındığının ispatlandığını, ayrıca kamu kurumları tarafından gerekli denetimin yapıldığını ve yapılan denetimlerde bir noksan tespit edilmediğini, savcılık tarafından yürütülen soruşturma dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, manevi tazminat talebinin felaketi özlenir hale getirecek nitelikte fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, yukarıda açıklandığı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

GEREKÇE

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, yukarıda açıklandığı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

GEREKÇE

"Her ne kadar anılan bilirkişi (kusur) raporunda davalılar TKİ Genel Müdürlüğü ve .... yanında dava dışı MİGEM ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'na da toplamda % 15 oranında kusur izafe edilmiş olsa ve MİGEM ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı dosya kapsamında taraf olmadıkları için söz konusu kişilerin %15'lik sorumluluklarının kapsam dışı tutulması gerektiği düşünülebilecek olsa da, Yargıtay 21. HD.'nin 24.06.2014 Tarih ve 2014/7716 E., 2014/14885 K. sayılı kararında haklı olarak belirtildiği üzere; "...Dava dilekçesinde olay anlatılarak trafik kazasının oluşumunda davacı murisinin katılımının bulunmadığı üçüncü kişi ile içerisinde bulunduğu araç sürücünün eylemleri ile kazanın meydana geldiği açıklanmış ve üstelik davalıya belli oranda bir kusur atfetmek suretiyle iddiasını da sınırlamamış ve sonuçta (fazlaya ait talep haklarını saklı tutmak suretiyle) zararının tümünü davalıdan istemiştir. Artık burada, davacıların davalıdan gerçekleşecek kusur oranında bir talepte bulunduğunu ileri sürmek mümkün değildir. Davacıların kendilerinin tamamen kusursuz olduğundan söz ederek zararlı sonucu meydana getiren müteselsil borçlular aleyhine açtığı bir davada zararının tümünü talep etmesi, örtülü olarak değil, aksine mülga BK.'nun 142. maddesinde öngörülen teselsül kuralına açık bir şekilde dayandığının belirgin bir kanıtıdır; bu gibi durumlarda, müteselsilen sözcüğünün dava dilekçesinde kullanılmamış olması sonuca etkili değildir. Hal böyle olunca davada teselsül kuralına dayanıldığı gözetilerek, dava dışı üçüncü kişinin kusuruna düşen zarardan da istihdam ettiği işçisinin zararın ortaya çıkmasındaki müşterek kusuru nedeniyle davalı işverenin sorumlu olduğunun kabulü gerekir". Söz konusu dosya kapsamında davacıların talebinin sadece davalıların kusuru ile sınırlı olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Tam tersine dava dilekçesinden davacıların davalılar dışındaki kişilerin sorumluluklarına karşıda davalıların müteselsil sorumluluğuna başvurdukları anlaşılmaktadır. Bu sebeple söz konusu kurumlar hakkında dava açılmamış olsa da, dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporundan söz konusu kurum ve kuruluşların hepsinin söz konusu kazanın meyda gelmesinde kusurlu oldukları bu sebeple 6098 S TBK.'nın 61. maddesi gereğince haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Bu kapsamda 6098 S. TBK.'nun 163/I. maddesi gereğince zarar gören alacaklılar borcun tamamını diledikleri borçludan, bu kapsamda bilirkişi raporunda kusuru olduğu belirtilen kişilerin herhangi birinden talep edebilir.

Davacı taraf her ne kadar ....'nin tehlikeli işletme işleten, TKİ' nin ruhsat sahibi olması nedeniyle TBK.'nun 71. maddesine göre tehlikeli işletme maliki olması nedeniyle kusursuz sorumlu olduklarını belirtmiş ise de; TBK.'nun 60. maddesinde, bir kişinin sorumluluğunun birden çok nedene dayanması durumunda hakimin zarar görene en iyi giderim imkanı tanıyan sorumluluk sebebine göre karar vereceği düzenlenmesinin yer aldığı, somut olay açısından aldırılan bilirkişi heyeti raporunda davalı .... ile TKİ' nin ve diğer dava dışı kişilerin kusurlu olduklarının belirtildiği, müteveffaya her hangi bir kusur yüklenmediği, davacı tarafın dava dilekçesinde müteselsil sorumluluğa dayanıldığı, bu durumda davacı tarafın zararının tümünden davalı .... ile TKİ' nin sorumlu tutulabileceği, davacıların zararlarının en iyi, kusur sorumluluğu esasına dayanılarak giderilebileceği anlaşıldığından kusursuz sorumluluk hususlarının tartışılmasında tarafların hukuki faydası olmadığı anlaşılmıştır.