muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15809, Karar No: 2009/6833, Tarih: 14.05.2009

3-Somut olayda davalı ...’ün kusuru bulunmadığından hakkındaki davanın reddine karar verildiğine göre ; ayrı dava konusu edilebilecekleri maddi ve manevi tazminat isteklerinin aynı davada sonuçlanması halinde, davacıların reddedilen maddi ve manevi tazminat istemlerinin her biri için bu davalı yararına ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken tek avukatlık ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına, bozma nedenine göre Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şti, ve Bayram Seyit Ballı ile davacıların Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic. Ltd. Şti.'ine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1849, Karar No: 2011/8817, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1849 E.  ,  2011/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan taşınmazın niteliklerinden bahsedilerek piyasa rayicine göre soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1110, Karar No: 2018/1192, Tarih: 13.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1110 E.  ,  2018/1192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile tedavi giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan ... ile Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...'ın, davalılar...Ltd. Şti ve ...'ya karşı açtığı maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 312.731,36 TL'nin 23/06/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti ve ...'dan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı işçinin geçici iş göremezlik zararı ile sürekli iş göremezlik zararı kurum tarafından karşılandığından bu konudaki taleplerinin reddine, davacı ...'ın dahili davalıya karşı davasının kabulü ile, 2.664,44 TL tedavi giderinin dahili davalı ... dan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'ın manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 40.000,00 TL manevi tazminatın 23/06/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile ...Ltd.Şti ve ...'dan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'ın maddi tazminat davasının reddine, davacı...'ın manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 20.000,00 TL manevi tazminatın 23/06/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ... Ltd. Şti ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

1- ... Kurumu vekilinin temyiz itirazları incelenmesinde;

Dava açılırken ... Kurumu davalı olarak gösterilmemiş, yargılama sırasında davacı vekili tarafından 12.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile Kurum'un davaya dahil edilmesini talep ettiği ve Karar Başlığında Kurum'un davalı olarak gösterildiği anlaşılmakta ise de iş bu dava eda davası niteliğinde olup eda davalarında dahili davalı müessesi bulunmadığı gibi Türk Usul Hukuku Sisteminde, bazı istisnai haller dışında, “dahili davalı” müessesesi bulunmamaktadır. Mahkemece, ancak davada taraf olan kişiler hakkında karar verilebilir. İhtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu hallerde, bir dava açıldıktan sonra davalı tarafı değiştirmek ya da mevcut davalı taraf yanına bir başka davalı taraf ilave etmek, ıslâh suretiyle dahi mümkün değildir. Sorumlu olanlardan biri hakkında dava açıldıktan sonra diğer bir sorumlunun davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması olanağı yoktur. Somut olayda, Kurum ile diğer davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı da bulunmadığı halde Kurum'un davalı olarak kabulüyle hakkında yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyanın incelenmesinden hükme esas alınan 18.03.2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda davacı sigortalının geçici iş göremezlik zararının 8.381,43 TL olarak belirlendiği, bu tutardan Kurum tarafından davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin tenzilinin gerektiğinin belirtildiği, sürekli iş göremezlik zararının 106.593,40 TL olup işverence yapılan 33.000,00 TL ödemenin mahsup edilmesi halinde zararın 73.593,40 TL olarak belirlendiği, mahsup hususunda takdirin mahkemeye ait olduğunun belirtildiği, bakıcı gideri nedeniyle zararın 312.731,36 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu bilirkişi raporu incelendiğinde belirlenen zararın Kurum tarafından davacı sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tenzili sonucunda bulunduğu anlaşıldığından belirlenen zararlardan geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir kısmının tenzili ile ifa amacı taşımayan ödemelerin tenzil edilemeyeceği hususu dikkate alınarak davacı sigortalının maddi zararı ile ilgili sonuca gitmek gerekirken yazılı şekilde geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik zararı taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Davalı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamından davacı sigortalının davaya konu iş kazası sonucunda % 74 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı ve başkasının bakımına muhtaç kaldığı anlaşılmaktadır.

Şüphesiz başkasının bakımına muhtaç kalan sigortalının, bakım giderleri de maddi zarar olarak ortaya çıkar. Bakıcı gideri hesaplanırken PMF yaşam tablosu kullanılmaktadır. Kazalının, iş kazası nedeniyle uğradığı gelir kaybının hesabının sözü edilen tabloya göre yapılması, geleceğin varsayıma göre belirlenmesi yönünden yerindedir. Ancak işgücünü kaybeden kazalının sağlıklı bir insan için geçerli olan PMF yaşam tablosuna göre belirlenen bakiye ömrü boyunca bakıcı giderinin bulunacağının kabulü yerinde değildir. Ayrı bir bakiye ömür belirlenmesi de mümkün olmadığına göre davacının halen ve bakiye ömrü içerisinde de sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağı da gözetilerek hakim, burada hakkaniyet indirimi ile uygun bir bakıcı giderine hükmetmelidir.

Bu bakımdan yapılacak iş; hükme esas alınan hesap raporunda belirlenen bakıcı gideri nedeniyle oluşan maddi tazminattan uygun bir miktar hakkaniyet indirimi yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin, davacılar vekilinin ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'ye iadesine, 13.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4803, Karar No: 2018/9014, Tarih: 06.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4803 E.  ,  2018/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, 06.08.2007 tarihinde işyerinde meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı Kurum’un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 06.08.2007 tarihinde işyerinde meydana gelen göçük sonucu yaralandığını, olayın normal kaza olarak bildirildiğini, yaralanma sonucu 6-7 defa Ameliyat olduğunu, işyerinde meydana gelen kaza nedeni ile yaralanmasından dolayı gelir bağlanmadığını ve mağduriyetinin olduğunu iddia ederek eldeki davayı açmıştır

Davacı sigortalı ... 06.08.2007 tarihinde işyerinde meydana gelen göçükte yerüstü işçisi olarak çalıştığını, 4-5 mesayi arkadaşı ile tomruk yükleme işi yaparken belinin incindiğini ve hastanede yattığını ve bu iş kazası nedeni ile 6-7 defa ameliyat geçirdiğini beyan etmiş ise de, olay tarihinde yerüstünde birlikte çalıştığını iddia ettiği şahısların dönem bordrosundan belirlenerek tanık olarak beyanlarının alınmadığı, sigortalının ameliyat geçirdiğine dair tüm sağlık raporları tedavi gördüğü hastanelerden temin edilip dosyaya konulmadığı, gelen tüm tedavi evrakları incelenerek tedavi yöntemi ve süresi irdelenip iddia edilen olayın mevcut rahatsızlığının 06.08.2007 tarihinden önce olup olmadığı yönünde Üniversite Sağlık Kurulu'ndan rapor alınmadan iş kazasının tespitine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/8028, Karar No: 2016/3912, Tarih: 10.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8028 E.  ,  2016/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

...Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ... davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

...Dava, davacının davalı işyerinde 01.01.1983-........1994 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosya içeriğinden, davalı işyerinden tarafından davacı adına düzenlenen ....01.1987, 03.02.1988, ....02.1989, ....02.1990, ....02.1991, ....04.1994 tarihli işe giriş bildirgelerinin ve 1987/...1991/...dönemleri arasında geçen bir kısım çalışmalarının Kurum kayıtlarında gözüktüğü, puantaj kayıtlarının dosya arasına alındığı ve tanık dinlenildiği ancak toplanan delillerin hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ... davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ... davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde Kurum haricindekilere iadesine, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5356, Karar No: 2017/7548, Tarih: 10.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5356 E.  ,  2017/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, babasından aldığı ölüm aylığını iptal eden ve borç tahakkuk ettiren Kurum işleminin iptaline, ölüm aylığının kaldığı yerden tekrar ödenmesine, bağlanacak aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı eşinden ölüm aylığı alırken, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olan babasından dolayı bağlanan aylığı kesen davalı Kurum işleminin iptali ile Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olan eşi ....' nın 09.12.1999 tarihinde vefat ettiği ve eşinden dolayı ölüm aylığı aldığı, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olan babası ....n 24.12.1999 tarihinde vefat ettiği, 15.10.2002 tarihli talebine istinaden babasından dolayı da ölüm aylığı bağlandığı ve 21.08.2014 tarihli kurum denetmen raporuna istinaden davacının her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin brüt tutarının üzerinde kaldığı belirtilerek babasından dolayı aldığı aylığının başlangıç tarihi itibariyle iptal edildiği ve davacıya borç çıkartıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 506 sayılı yasa uyarınca aldığı ölüm aylığı yanında, 1479 sayılı Yasaya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuat aşağıda özetlendiği şekildedir;

1-01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde " geçimini sağlayacak başka bir gelirleri olmamak kaydı ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmü yer almaktadır.

2-04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK ile 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde değişiklik yapılarak " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmüne yer verilmiştir. Aynı KHK ile 46/2 maddesi değiştirilerek, " Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödeneceği hükmü getirilmiştir.

3-04.10.2000 tarihli KHK Anayasa mahkemesinin 26.10.2000 gün ve 61/34 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.

4-4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

Kurumun bu yasal değişiklikler sırasında kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 22.09.2016 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2017 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2017 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısını gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.