muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5621, Karar No: 2019/16400, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5621 E.  ,  2019/16400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9024, Karar No: 2020/17783, Tarih: 02.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/9024 E.  ,  2020/17783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü suça sürüklenen çocuk ... ve haklarında ayrı soruşturma ve kovuşturma yürütülen yaşı büyük diğer sanıklar... ve ... ile mağdur ...'yı evine giderken okulun yanındaki internet cafenin önünde gördükleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurun kolunu bükmek suretiyle zorla araca bindirdiği, tarla gibi bir yere götürdükleri ve suça sürüklenen çocuk ...'in mağduru araçtan indirip basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, orada mağduru 40 dakika kadar tuttukları, mağdurdan diğer sanık ...'in evine verdiği zarardan dolayı para istedikleri, alamayınca annesini arayarak 500 Lira vermemesi halinde oğlunu bırakmayacaklarını söyledikleri ve akabinde üstünü arayıp cep telefonunu zorla aldıkları olayda yağma suçunun unsurlarının oluştuğu sanık hakkında bu dosyada sadece yağma suçundan dava açıldığı ve UYAP sisteminde yapılan sorgulamada; Sincan Çocuk Mahkemesinin 2011/162 Esas, 2013/332 Karar, 17.09.2013 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'ya ve...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu, mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/20625 Esas, 2019/14224 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9643, Karar No: 2012/936, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9643 E.  ,  2012/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.03.2010 tarih ve 2009/283-2010/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ' THY, TÜRK HAVA YOLLARI' ibareli ve kuş figürlü tanınmış markaları olduğunu, davalı ile aralarında hiçbir ticari ilişki bulunmadığı halde izin ve onayları olmadan kendisini THY yetkili bilet acentesi gibi gösterdiğini, davacıya ait marka ve logoyu kullandığını, bu şekilde haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek, ticari unvan ve markalarına yönelik tecavüzün menini, kullanılan tabela ve reklamların kullanımın yasaklanmasını, 25.000 TL manevi tazminatın 13.04.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davalının ' THY yetkili bilet acentesı' ibaresini ve davacının marka ve logosunu reklam ve tanıtımlarında kullandığı, bu kullanımının haklı bir nedene dayandığını ispatlayamadığı, davalının eyleminin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespit, menine, reklam ve tanıtımların kullanımın engellenmesine, 5.000 TL manevi tazminatın 23.04.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 279,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıya iadesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19258, Karar No: 2014/28013, Tarih: 16.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19258 E.  ,  2014/28013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/11-2013/804

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının saha görevlisi olarak çalışmayı kabul etmediğinden iş sözleşmesinin davalı işverence sonlandırıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 60 yaşına yaklaştığını ve tır şöförlüğünde zorlandığını, şirket garajı sorumlusunun işten ayrılmış olması ve davalının tecrübeli ve iş bilir bir garaj sorumlusuna ihtiyacı olduğundan davacının tecrübesinden yararlanılmak istediğini, bu kararın davacıya tebliğ edildiğini, davacının bunu kabul etmediğini, davacıya işten ayrılırken gerekli tüm ödemelerin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Dosya içeriğine göre, davacının 03.10.2011 tarihli görev değişikliği teklifini kabul etmediği ve iş sözleşmesinin feshini talep ettiğine dair 04.10.2011 tarihli yazı ile 05.10.2011 tarihli iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini belirttiği ibraname nazara alındığında, iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4719, Karar No: 2025/1410, Tarih: 05.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4719 E.  ,  2025/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1987/376 Esas, 1987/323 Karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun mülga 17 nci maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 20.04.1987 tarihli ve 1987/376 Esas, 1987/323 Karar sayılı kararı temyiz edilmeksizin 11.05.1987 tarihinde kesinleşmiştir.

Kesinleşmiş karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi edilmiştir.

Mahkemece 13.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi Mahkemenin 13.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Mahkemenin 13.02.2024 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin sürede yönünden reddine karar verilmiş ise de Mahkeme kararının 11.05.1987 tarihinde kesinleştirildiği, kesinleşmiş karara karşı yapılan temyiz isteminin yerinde olmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile temyiz isteminin reddi sonucu itibarıyla doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun Mahkemece verilen 13.02.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7639, Karar No: 2008/7782, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7639 E.  ,  2008/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle bedeline hükmedilen (4060) adet (1) litrelik kutular ile (1737) adet (5) litrelik kutuların kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğunun tesbit edilmiş olmasına ve bu sebeple Borçlar Kanunu’nun 360. maddesi hükmü gereğince, davacının belirtilen sayıdaki kutuları reddetme hakkının bulunmasına ve az yukarıda sayısı açıklanan kutuların davalı yükleniciye davacı tarafından iadesinin gerekmesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 234,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8613, Karar No: 2021/1784, Tarih: 23.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8613 E.  ,  2021/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarihli ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak düzenlenen 27.09.2010 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ...’nın 25.02.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, 213 sayılı V.U.K'nın 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a)Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, en son tarihli faturaya göre, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden “25.04.2009” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2009” şeklinde yanlış gösterilmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31550, Karar No: 2014/32084, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31550 E.  ,  2014/32084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/474-2014/658

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28014, Karar No: 2013/27220, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28014 E.  ,  2013/27220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye, ilave tediye ücreti, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı işyerinde ... kapsamı dışında teknisyen ya da tekniker olarak çalıştığını, Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğine göre kendisine ödenen ilave tediye ve ikramiyenin kendi ücreti yerine düşük ücretten hesaplanıp ödendiğini belirterek fark ilave tediye ve ikramiye isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davalı kurumun özelleştirilmesini temin için 2000 yılında kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin ... mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki ... de açıklama olmadığından sendika ile 04.09.2000 tarihinde yapılan protokolle kapsam dışı ünvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, ... de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı ünvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 09.10.2001 de eklenen 15. madde ile “kapsam içinde yer alan ünvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır” şeklinde düzenlendiği davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine ilave tediye ve ikramiye alacakları hüküm altına alınmıştır.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının teknisyen ya da tekniker ünvanı ile kapsam dışı personel olarak sözleşmeli statüsüne geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı ... sözleşmesinde ücreti belirlenmiştir. Yine sözleşmesinde statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının teknisyen ya da tekniker ünvanı ile kapsam dışı personel olarak sözleşmeli statüsüne geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı ... sözleşmesinde ücreti belirlenmiştir. Yine sözleşmesinde statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85. maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki ... mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15. maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının 15. maddeye aykırı ödeme yapıldığına dair bir itirazı yoktur. İki yıldan fazla anılan ödemelerin bu şekilde itirazı kayıtsız almıştır.Yönetmeliğin 85 ve 15. madde birlikte yürürlükte olmakla davacıya yapılan ödeme yönetmeliklere uygundur. Bu durumda tabi olduğu statüsü nedeniyle hakkında uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine göre davacıya eksik ödenmiş ilave tediye ve ikramiye alacağı bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2612, Karar No: 2016/13855, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2612 E.  ,  2016/13855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ...Tüketici Hakem Heyeti’nin 13.04.2012 tarih ve 2012/222 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davacının itirazının reddi ile ...Tüketici Hakem Heyeti’nin 13.04.2012 tarih ve 2012/222 sayılı kararının onanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK Kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.