muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24288, Karar No: 2014/15116, Tarih: 18.06.2014

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 13.2.2002 t., 2002/10-21 E., 2002/70 K. sayılı anılan kararında belirtildiği üzere; Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29’uncu maddesinin 4’üncü bendinde, “Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir .. Rant Sigortasına girmiş bulunması halinde, . Rant Sigortasına girişi, Türk sigortasına giriş olarak kabul edilir.” Hükmüne yer verilmiş ise de bu hüküm, sözleşmenin 27’inci ve 29’uncu maddeyle bir bütün olarak yorumlanmadıkça tek başına uygulanamaz. Nitekim 29’uncu maddenin 3’üncü bendinde, 27’inci maddeye yollamada bulunularak, “...ancak, sözleşmenin 27’inci maddesine göre bir aylık veya gelir talep etme hakkının mevcut olması halinde, aşağıdaki hükümler uygulanır.” Denmektedir. Kaldı ki, sözleşme hukukunda, sözleşme bir bütün olarak yorumlanıp aleyhe ve lehe olan hükümler birlikte uygulanır. Bu ilke, özel hukuk sözleşmelerinde olduğu gibi sosyal güvenlik sözleşmeleri bakımından da geçerlidir.(Yargıtay Kararları Dergisi, Cilt 28, Sayı 5, Mayıs 2002, s. 685-686.)

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, anılan sözleşme hükmünün uygulanabilmesi, Türkiye Cumhuriyeti ile Federal Almanya Cumhuriyeti arasında imzalanan sosyal güvenlik sözleşmesi kapsamında, Türkiye’de sigorta başlangıcına esas olan Alman Rant Sigortasına giriş tarihinin, 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılması ile mümkündür.

Unutulmamalıdır ki . Rant Sigortasına giriş tarihinin Türk sigorta başlangıcı olarak kabulü özünde söz konusu tarih itibariyle bir gün çalışıldığının kabulü anlamını da taşımaktadır. Bu nedenle, Türk sigorta başlangıcı olarak kabul edilen tarihe ilişkin sürenin fiilen borçlanılmış ve Türk sosyal güvenliği bakımından değerlendirilebilir hale getirilmiş olmasını aramak, yerinde olacaktır.

Şu halde yapılması gereken iş; davacı tarafa yöntemine uygun şekilde verilecek mehille, ..Rant sigortasına giriş tarihini içerecek şekilde ve borçlanma talep tarihinde ki şartlar çerçevesinde yurt dışı borçlanması, usulünce sağlanmalı ve borçlanmanın varlığı halinde, sigorta başlangıcına hükmedilmelidir.

Şüphesiz 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılmamış olsa bile, sözleşmede bahsedilen sigorta başlangıcı hükmü kısmi sözleşme aylığında nazara alınabilecektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üyeın muhalefetine karşı, Başkan ile Üyeler oylarıyla ve oyçokluğuyla 18.06.2014 gününde karar verildi.

as olarak uygulanan primli sosyal güvenlik rejimi, sosyal sigorta haklarına erişim için “sigortalılık süresi”, “prim gün sayısı”, “yaş” koşullarının bir bölümünü ya da yardımın/hakkın niteliğine göre tamamını arar.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üyeın muhalefetine karşı, Başkan ile Üyeler oylarıyla ve oyçokluğuyla 18.06.2014 gününde karar verildi.

as olarak uygulanan primli sosyal güvenlik rejimi, sosyal sigorta haklarına erişim için “sigortalılık süresi”, “prim gün sayısı”, “yaş” koşullarının bir bölümünü ya da yardımın/hakkın niteliğine göre tamamını arar.

Sosyal güvenlik yasalarının “milliliği” nedeniyle, çalışma ilişkisinin ulusal sınırlar içerisinde kurulup sürdürülmesi halinde Türk sosyal güvenlik mevzuatının uygulanacağı tabidir.

Ne var ki, günümüzde çalışma ilişkisi sadece ulusal sınırlar içerisinde kalmamakta, üretim ilişkilerinin bir sonucu olarak emek arzı tüm dünyaya yapılmaktadır.

Bu durumda ise farklı ülkelerin sosyal güvenlik yasalarının uygulanacağı bölünmüş çalışma süreleri ortaya çıkmaktadır. Bu bölünmüş çalışma sürelerine farklı ülke mevzuatının uygulanması halinde ise sosyal sigorta yardımlarına hak kazanmak için aranan koşulların oluşmaması sonucu doğmaktadır.

Türkiye’den yabancı ülkelere yoğun biçimde işgücü arzı yapıldığı bilinen bir gerçektir. Türkiye’de çalışıp, sosyal sigorta haklarına erişim için aranan koşulları sağlayamamış işçilerin yurtdışına giderek orada çalışmaya başlamaları ve bir süre sonra yeniden Türkiye’ye dönmeleri karşısında ortaya şu sonuç çıkmaktadır: Yurt dışında çalışılan süreler Türk sosyal güvenlik mevzuatınca değerlendirilemediği için ne Türkiye’den, ne de çalışılan yabancı ülkeden sosyal sigorta yardımına (somut olayımızda yaşlılık/emeklilik aylığına) hak kazanamayacaklar; bulundukları yaş itibariyle de kazanma olanaklarını yitireceklerdir.

Bu gibi sakıncaların giderilmesi, 1960’lı yıllardan sonra işgücü arz edilen yabancı ülkelerle yapılan ikili sosyal güvenlik anlaşmaları ile mümkün olmuştur.

Bu anlaşmaların temel özelliği, “sosyal güvenlik sahasında iki Devlet arasındaki münasebetleri düzenlemek arzusu ile ve kendi sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasında her iki Devlet vatandaşlarının eşit muameleye tabi tutulmaları”dır.

Bu sözleşmeler, yabancı bir ülkede çalışan işçilere uygulanacak mevzuatın belirlenmesi, işçi çalıştıran ülke vatandaşlarıyla işçi gönderen ülke vatandaşları arasında eşit işlem yapılması, kazanılmış hakların korunması ve hizmet sürelerinin birleştirilmesi esaslarını düzenlerler.

2004 yılında Anayasa’mızın 90. maddesinde 5170 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda, uluslararası temel hak ve özgürlüklere ilişkin sözleşme hükümlerinin iç hukuk hükümleri ile çatışması halinde sözleşmeye öncelik verilmesi esası kabul edilmiştir. Bu kapsamda, “sosyal güvenlik hakkı”nın temel hak ve özgürlükler kapsamında bulunduğu AİHM kararlarıyla belirgin bulunmaktadır.

2004 yılında Anayasa’mızın 90. maddesinde 5170 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda, uluslararası temel hak ve özgürlüklere ilişkin sözleşme hükümlerinin iç hukuk hükümleri ile çatışması halinde sözleşmeye öncelik verilmesi esası kabul edilmiştir. Bu kapsamda, “sosyal güvenlik hakkı”nın temel hak ve özgürlükler kapsamında bulunduğu AİHM kararlarıyla belirgin bulunmaktadır.

Ortaya çıkan görüş ayrılığı, . Rant Sigortasına giriş tarihinin Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilebilmesi için 3201 sayılı (Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında) Kanun kapsamında yurtdışı çalışma sürelerinin borçlanılmasının zorunlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti ile F. Almanya Cumhuriyeti arasında imzalanan Sözleşme 8.10.1965 tarihli RG’de yayımlanan 24.7.1965 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca Sözleşme ve eki Protokol’ün tasdik belgelerinin teatisini takibeden ikinci ayın birinci gününde yürürlüğe girmiş, 1985 yılında da Ek Sözleşme düzenlenmiştir.

1965 tarihli RG’de yayımlanan Sözleşmenin 1/12. maddesinde “Sigortalılık süreleri” F. Almanya Cumhuriyeti bakımından, prim ödeme süreleri ile muadil süreleri, Türkiye bakımından, uygulanan mevzuata göre sigortalılık süresi olarak kabul edilen süreleri, ifade eder. Sözleşmenin 4. maddesinde “Bu sözleşmede aksine hüküm yoksa … belirtilen kimseler, Akit tarafların mevzuatına göre, hak ve vecibeleri bakımından, eşit sayılırlar; 31. maddesinde “Bir kimse Türkiye’de sigortaya tabi tutulmadan önce Almanya’da bir rant sigortasına tabi tutulmuşsa, bu kimse için Almanya’da rant sigortasına ilk girdiği tarih, Türkiye’de sigortaya ilk giriş tarihi sayılır.

1985 yılında yapılan Ek Sözleşmede de aynı nitelikteki hükümlere farklı maddelerde yer verilmiştir.

3201 sayılı Yurtdışı sürelerin borçlanılması Hakkındaki. Kanun 1985 tarihlidir. Daha önce yürürlükte bulunan 2147 sayılı Kanun ise 1978 tarihlidir. 1965 yılında yapılan ikili Sözleşme ile tanınan hakların kullanılabilmesi için anılan borçlanma Yasalarından yararlanmanın koşul olarak öngörülmüş olması düşünülemez. Kaldı ki, 1985 tarihli Sözleşmenin 27 ve 29/3. maddeleri “sözleşme aylığı/kısmi aylık” ile ilgili olup, 29/4. maddede yer verilen;

“Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir Alman Rant Sigortasına girmiş bulunması halinde, .. Rant Sigortasına girişi, Türk sigortasına giriş olarak kabul edilir” hükmünün yorumlanmasında birlikte ele alınamaz. Yapılacak değerlendirme, “sigortalılık başlangıcı için borçlanma yapılmış olması” koşuluna bağlı değildir.

Ancak kişilerin dava hakkı Anayasanın 36’ncı maddesiyle teminat altına alınmış olup, “hukuki yarar” ile sınırlı olduğundan, hakkın ileri sürülmesi için kişinin hakkına tecavüz olunması veya bir uyuşmazlığın çıkması gerekir. Bunlar yok iken herhangi bir kimse aleyhine dava açılması mümkün değildir.

Ancak kişilerin dava hakkı Anayasanın 36’ncı maddesiyle teminat altına alınmış olup, “hukuki yarar” ile sınırlı olduğundan, hakkın ileri sürülmesi için kişinin hakkına tecavüz olunması veya bir uyuşmazlığın çıkması gerekir. Bunlar yok iken herhangi bir kimse aleyhine dava açılması mümkün değildir.

Bu çerçevede, . Rant Sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş olarak kabul edilebilmesi için “borçlanmanın yapılmış olması gerektiği” gibi bir koşulun Sözleşmede önkoşul olarak ileri sürülmemiş olması karşısında, davacının “hukuki yararı”nın bulunması halinde isteminin kabulü gerekir.

Bu gerekçeye dayalı bulunan yerel mahkemenin sigorta başlangıç tarihinin herhangi bir borçlanma gerekmeksizin tespitine ilişkin kabulünün isabetli olduğu düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/4412, Karar No: 2015/14985, Tarih: 24.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4412 E.  ,  2015/14985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosya davacıları vekili, asıl dosya davalısı ..... vekili ve asıl dosya davalısı ..... vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dosya davacıları vekili, müvekkillerinin murisi Yahya Bakır'ın davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, davacı eş ......'ın komada kaldığını, ameliyat geçirdiğini, halen tedavi olduğunu, kazayla ilgili ceza davası bulunduğunu, murisin ölümü nedeniyle müvekkillerinin derin maddi ve manevi kayıpları olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 25.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, davacı çocuk ... için 30.000,00 TL manevi ve davacı çocuk .... için 30.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 115.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalılar ..... ve .....'dan tahsilini talep etmiş, birleştirilen dosyada ise murisin ölümüyle müvekkillerinin geçimlerinin zorlaştığını, derin maddi kayıpları olduğunu, bu nedenle müvekkillerinin murisine çarpan aracın zorunlu trafik sigortacısı olan davalı......'den fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kişi başı 5.000'er TL'den toplam 15.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsilini talep etmiştir.

Asıl dosya davalısı .... vekili, davacıların murisi Yahya Bakır'ın kazadan 2 gün sonra vefat ettiğini, kaza raporunda müvekkilinin tali kusurlu olduğunu, kaza tarihinde müvekkili bir şirkette çalışırken, şirket sahibi .....'a ait araçla çalışma yaparken bu kazanın meydana geldiğini, adam çalıştıranın sorumluluğu gereği şirketin de davaya dahil edilmesi gerektiğini, davalı ......'ın iş mahkemesinde kendisine karşı kazadan dolayı tazminat davası açtığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dosya davalısı ..... vekili, kazaya karışan aracın müvekkil şirket nezdinde mecburi mali mesuliyet sigortasının bulunduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olup manevi tazminattan sorumluluğunun bulunmadığını, davalı şirketin dava açılmasına sebebiyet vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dosya davalısı ..... vekili, kazaya karışan aracın müvekkil şirket nezdinde mecburi mali mesuliyet sigortasının bulunduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olup manevi tazminattan sorumluluğunun bulunmadığını, davalı şirketin dava açılmasına sebebiyet vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, mahkemenin bu dosyası ve ayrıca bu dosya ile birleşen yine mahkemeye ait 2009/92 Esas numaralı dava dosyası yönünden davacı ..... için 20.087,46 TL maddi tazminatın 13/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (birleşen dosyanın davalısı .... yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak ve azami 5.000 TL'lik talebi aşmamak kaydıyla ve sigorta şirketi yönünden faizin başlangıç tarihi olarak birleşen dosyanın dava tarihi olan 11/03/2009 tarihi esas alınmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsili ile adı geçen davacıya ödenmesine, davacılar..... ve .....'ın her biri için 4.000 TL, davacı ... için ise 5.000 TL olmak üzere toplam 13.000 TL manevi tazminatın 13/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ..... ile ......'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine, asıl dosyada ve birleştirilen dosyada fazlaya ilişkin diğer taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleştirilen dosya davacıları vekili, asıl dosya davalısı ..... vekili ve asıl dosya davalısı ...... vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 28.11.2013 tarih, 2013/6122 Esas, 2013/27225 Karar sayılı bozma ilamıyla Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/1331 Esas, 2010/1193 Karar sayılı ceza ilamı usuli yönden bozulup, kusura yönelik bozma yapılmamasına, yine asıl ve birleşen dosya davacıları ..... ve.... bakımından manevi tazminatın

takdirinde B.K.nın 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, asıl ve birleşen dosya davacıları vekili, asıl dosya davalısı ..... vekili ve asıl dosya davalısı ..... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

takdirinde B.K.nın 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, asıl ve birleşen dosya davacıları vekili, asıl dosya davalısı ..... vekili ve asıl dosya davalısı ..... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı eş ...... bakımından manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK. md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, destek eş Yahya Bakır'ın ölümü yanında, tarafların kusur oranı, ekonomik ve sosyal durumu, davacı ....'ın yaralanma derecesi, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı ..... için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı davacı ...... için bir miktar az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerekir.

3-Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda olay tarihi itibariyle 52 yaşında olan davacı eş ......’ın evlenme ihtimalinin bulunup bulunmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmamıştır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, sağ kalan eşin olay tarihindeki yaşı, çocuk sayısı, sosyal yaşantısı ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak evlenme ihtimali belirlenmekte olup, alınan rapor bu hususları içermediğinden hükme esas alınamaz. O halde, eşin AYİM tablosuna göre evlenme ihtimali değerlendirilmek suretiyle tazminatın hesaplanması için aynı bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleştirilen dosya davacıları vekili, asıl dosya davalısı ..... vekili ve asıl dosya davalısı ...... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleştirilen dosya davacıları vekilinin temyiz isteminin kabulüne, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dosya davalısı ...... vekili ve asıl dosya davalısı...... vekilinin temyiz isteminin

kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9884, Karar No: 2012/21164, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9884 E.  ,  2012/21164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/88-2012/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 8.000 TL'nın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 16.483,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 8.000 TL'nın 23.04.2010 tarihinden, 8.483,20 TL'nın ıslah tarihi olan 19.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesinde, don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 734,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5080, Karar No: 2019/9392, Tarih: 25.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5080 E.  ,  2019/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nüfus kaydı ile mahkeme ilamı bilgilerine göre Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.02.2018 gün ve 2017/827 Esas, 2018/80 sayılı Kararıyla mağdure Şükriye 'nin kısıtlanarak...'ın vasi tayin edildiği ve cinsel istismar olayı sonrası bir süre Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı kurumda kaldığı bildirilen mağdureyle ilgili olarak ... sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun uyarınca sanıklar haklarında görülen davaya katılma hakkı bulunmasına rağmen dosyada adı geçen Bakanlığın davadan haberdar edildiğine dair herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmaması karşısında, yokluklarında verilen gerekçeli kararın anılan hükümlerle ilgili davaya katılma ve hükümleri temyize hakları bulunan vasi ... ile Bakanlık İstanbul İl Müdürlüğü yetkilisine tebliğiyle, tebligat parçaları ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununula ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.