muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1991, Karar No: 2013/4617, Tarih: 25.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1991 E.  ,  2013/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/210042

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/05/2011, 2004/191 (E) ve 2011/91 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs, Kasten Yaralama-6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık Enver müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Müdahillerin "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etmeye yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suça yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar Feyzullah ve Seyit'in "mağdur Rüştü'yü öldürmeye teşebbüs"; sanık Tuncay'ın "mağdur Şenol'u öldürmeye teşebbüs"; sanık Enver'in "mağdur Emin'i öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık Feyzullah'ın "6136 sayılı Kanuna muhalefet"; sanık Mustafa'nın "mağdur Rüştü'yü öldürmeye teşebbüs"; sanık Zahir'in "mağdurlar Rüştü ve Şenol'u öldürmeye teşebbüs" suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yapılmıştır. a- "Mağdur Rüştü'yü öldürmeye teşebbüs" suçundan yargılanan sanıklar Seyit, Feyzullah, Mustafa ve Zahir; "mağdur Şenol'u öldürmeye teşebbüs" suçundan yargılanan sanıklar Tuncay ve Zahir arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK'nun 152. maddesine aykırı davranılması,

b- Mağdur Şenol'un 26.08.2004 tarihinde yapılan duruşma sırasında sanıklar Tuncay ve Zahir'den şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında, kendisine ya da vekiline CMK'nun 234. maddesindeki haklarının hatırlatılması, CMK'nun 237/1 ve 238/2. maddesine göre kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulması, kamu davasına katılmak istemesi halinde de bu konuda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

c- Sanıklar Tuncay ve Zahir'in "mağdur Şenol'u öldürmeye teşebbüs"; sanık Enver'in "mağdur Emin'i öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan hükümler yönünden; mağdurlar Şenol ve Emin'e ait tüm tedavi evrakı temin edilip, Dr. E.. E.'in 11.10.2004 tarihli talimat beyanı da eklenmek suretiyle, Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Dairesinden, mağdurlarda oluşan yaralar ile kemik kırıklarının nitelikleri, sayısı, yerleri, ayrı ayrı olmak üzere batın veya göğse nafiz olup olmadıkları, iç organ veya damar yaralanmasına, hayati tehlikeye, organ işlevinin

kaybı veya yitirilmesine sebebiyet verip vermedikleri konusunda rapor alınması ve sonucuna göre sanığın fiilinin nitelendirilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

kaybı veya yitirilmesine sebebiyet verip vermedikleri konusunda rapor alınması ve sonucuna göre sanığın fiilinin nitelendirilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

d- Sanıklar Feyzullah ve Seyit'in "mağdur Rüştü'yü öldürmeye teşebbüs"; sanık Tuncay'ın "mağdur Şenol'u öldürmeye teşebbüs"; sanık Enver'in "mağdur Emin'i öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan hükümler yönünden,

5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK'nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeden, somut karşılaştırma yapmaksızın, yazılı biçimde 5237 sayılı TCK. hükümleri uyarınca karar verilmesi,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar Seyit, Feyzullah ve Tuncay müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları ile müdahil Rüştü, müşteki Şenol vekili ve müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/06/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık F.. B.. müdafii Avukat M.İ.'nun yokluğunda 27/06/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/3435, Karar No: 2010/10080, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3435 E.  ,  2010/10080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7880, Karar No: 2022/19261, Tarih: 21.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7880 E.  ,  2022/19261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

...

...

Sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 13.05.2019 tarihli ek kararın sanığın vasisine 22.05.2019 tarihinde usule uygun şekilde tebliğ edilmediği, sanığın bu ek kararı öğrenmeyle 18.07.2019 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı ve bu itibarla Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/392, Karar No: 2023/8683, Tarih: 16.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/392 E.  ,  2023/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2011 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Hatay 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 15.11.2012 tarihli ve 2011/643 Esas, 2012/863 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir. Kararın 25.12.2012 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/1068 Esas, 2016/720 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihinde sanığın Antakya Otogarında bulunduğu, Hatay İl Emniyet Müdürlüğüne bağlı ekiplerin otogar içerisinde devriye görevi yaptıkları sırada, Metro Turizm peronu önünde bankta oturan sanığın görünmesi üzerine, kimlik kontrolü yapıldığı ve sanığın kimliğinin kontrolü ile GBT sorgulamasının yapıldığı sırada, 6136 sayılı Yasa'dan suç kaydının olduğunun görünmesi üzerine sanık ile görüşme yaptıkları ve sanık adına kesili Metro Turizm'in 17:00 de Ankara'ya gidecek arabasına 22 koltuk numaralı biletini ibraz ettiği, Emniyet güçlerinin başka bir şahsın kimlik kontrolü ve GBT sorgusunu yaptıkları sırada sanığın bulunduğu yerden şüpheli şekilde kaybolması üzerine tekrar görüşmek amacıyla otobüse gittikleri, muavin ile görüştükleri ve sanığı bulamamaları üzerine, 22 numaralı koltuğa baktıklarında siyah poşet içerisinde 1000 gram esrar maddesi gördükleri ve muhafaza altına aldıkları, sanığın alınan ifadesinde içmek için aldığını kabul ettiği, böylece açılan kamu davasında sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş, sanığın tedbirin gereklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suça konu olayda uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş biçimi ve olayın oluş şekline göre; delillerin değerlendirilmesi ve sanığın eyleminin ticari amaçlı uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturmanın sürdürülerek hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/1068 Esas, 2016/720 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19981, Karar No: 2015/2381, Tarih: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19981 E.  ,  2015/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/69-2014/362

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline dört aylık sürenin bitim tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verilmişse de faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın ada numarasının hüküm fıkrasına yazılmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması için karardan bir örnek ilgili Ziraat Bankası .... Şubesi Müdürlüğüne gönderilmesine) cümlesinin çıkarılmasına, yerine (bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına) cümlesinin eklenmesine,

b)2.paragrafındaki (tarihinden) kelimelerinden sonra yazılan kısmın çıkartılmasına,yerine (karar tarihi 12.06.2014 gününe kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c) 1.paragrafında (sayfa 442)ibaresinden sonra (2430 ada) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15198, Karar No: 2017/3029, Tarih: 23.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15198 E.  ,  2017/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü sanık ... mağdurdan saatini istediği, bu esnada sanık ... mahkemenin kabul ettiği şekilde ... bıçağı istemesi üzerine en azından cebindeki bıçağı sanık ... vermek ve yanında bulunarak mağdurun takipten vazgeçmesini sağlamak amacıyla bıçağı vermesi şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16420, Karar No: 2017/3637, Tarih: 05.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16420 E.  ,  2017/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki kuruma ait rögar kapağı ve yağmur suyu ızgarasını çalan sanık ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-a maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14520, Karar No: 2014/4194, Tarih: 18.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14520 E.  ,  2014/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “TCK'nın 61. maddesindeki unsurlarda cezada şiddet gerektirir bir neden bulunmadığından” alt sınırdan cezalandırılmasına karar verildiği belirtilerek hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeler gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılıp 60 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8231, Karar No: 2016/2904, Tarih: 16.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8231 E.  ,  2016/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.04.2015 tarih ve 2013/233-2015/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin dava dışı şirketteki tüm hisselerini dava dış...'ye devrettiklerini, müvekkilleri, davalı ve dava dışı... arasında 30/11/2005 tarihli bir protokol düzenlendiğini ve protokoldeki şartların yerine getirilmemesi durumunda tahsile konulmak şartı ile 31/12/2006 vadeli 8.000 TL miktarlı bir senet düzenlendiğini, protokolde belirlenen vergi borçlarının müvekkilleri tarafından ödendiğini, bu tutarın protokol gereği davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafça itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların dava dışı ...'ye şirketteki paylarına devrettikleri ve yaptıkları ek protokol ile devir tarihine kadar doğmuş ya da doğacak vergi borçlarından davalı ...'ın sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, bu protokol gereğince ayrıca 31/12/2006 vade tarihli 8.000,00 TL bedelli senedin teminat senedi olarak düzenlendiği, davalı tarafın dava dışı ... tarafından protokol ile üstlenilen vergi borcunun ödeme mükellefiyetinin yerine getirilmemesi sonucunda bu vergi borcunun davacılar tarafından ödendiği, icra takibinin teminat senedine dayalı olarak değil, şirket ortaklık payı devir protokolüne istinaden yapıldığı, 6183 sayılı yasanın 35. maddesi hükmüne göre şirketteki sermaye payının devredilmesi halinde payı devreden ve devralan şahısların devir öncesine ait âmme alacaklarının ödenmesinden müteselsilen sorumlu oldukları, taraflar arasındaki bu müteselsil sorumluluktan doğan alacak borç ilişkisi nedeniyle tarafların serbest iradeleri ile düzenledikleri protokol gereğince ödenen vergi borcunun davalı taraftan talep edilmesinde hukuka aykırı bir durumun bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen 30.11.2005 tarihli protokol gereğince ödenmeyen vergi borcunun, davacılar tarafından ödenmesi üzerine 11.259,67 TL 'nin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen 30.11.2005 tarihli protokol gereğince ödenmeyen vergi borcunun, davacılar tarafından ödenmesi üzerine 11.259,67 TL 'nin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında görülmekte olan davaya dayanak olan protokolde yer alan ''..Vergi Dairesi'ne olan borçlara karşılık ... tarafından 8.000 TL tutarında teminat senedi verilmiştir. Vergi Dairesi'ne olan borçların ödenmesi halinde, Vergi Dairesi'nde borcu yoktur yazısı getirilmesi halinde senet ...'a iade edilecektir'' hükmü gereği protokolün 6098 sayılı TBK 128 maddesi hükmü gereğince üçüncü kişinin fiilini taahhüt mahiyetinde olduğu ve taahhüt edilen kısmın 8.000 TL olarak sınırlandırıldığı nazara alınarak, davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22157, Karar No: 2016/2597, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22157 E.  ,  2016/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 18/05/2015

NUMARASI : 2015/31-2015/157

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.