muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5585, Karar No: 2018/1808, Tarih: 17.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5585 E.  ,  2018/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ..., ..., ...

ÖLDÜRÜLEN : ...

MAĞDUR KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme, silahla kasten yaralama, cinsel taciz, hakaret, tehdit

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında;

a-...'yı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b-...'yı silahla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e, 87/1-e, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

c-...'yı silahla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2-3-e, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası,

2-Katılan sanık ... hakkında;

a-...'yı kasten öldürme suçundan; beraatine,

b-...'yı silahla kasten yaralama suçundan; beraatine,

3-Katılan sanık ... hakkında;

a-...'ı silahla kasten yaralama suçundan; beraatine,

b-...'yi silahla kasten yaralama suçundan; TCK'nun 25/1, CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca; ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine,

c-Cinsel taciz suçundan; beraatine,

4-Katılan sanık ... hakkında;

a-...'ı silahla kasten yaralama suçundan; beraatine,

b-...'yi silahla kasten yaralama suçundan; beraatine,

c-Cinsel taciz suçundan; beraatine,

5-Sanık ... hakkında;

...'yı kasten öldürme suçundan; beraatine,

6-Sanık ... hakkında;

a-...'yi tehdit suçundan; beraatine,

b-...'ye hakaret suçundan; beraatine,

7-Sanık ... hakkında;

...'yi silahla kasten yaralama suçundan; beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında ...'yı kasten öldürme ve ...'yı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında cinsel taciz; sanık ... hakkında ...'ye yönelik hakaret ve tehdit suçlarından beraatlerine dair mahkemenin kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla; tebliğnamedeki sanık ...'in, Mesut'a yönelik eyleminin TCK'nun 87/4. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu; Osman'a yönelik eyleminde sanık ... lehine asgari oranda tahrik indirimi uygulanması ve sanık ... ve Özgür hakkında atılı suçlardan mahkumiyetlerine hükmedilmesi gerektiği yönünde bozma isteyen görüşlere iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'u kasten öldürme, Ömer ve Osman'ı kasten yaralama; suçlarının sübutu kabul; oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar Osman, Ömer, Özgür, Hakan, ... ve ... hakkında üzerlerine atılı suçlardan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı; sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçunu meşru savunma altında işlediği mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'nin, vasfa, 62. maddenin uygulanmasına; Osman, Ömer ve Esma vekilinin vasfa, ...'nin, Ömer ve Osman'a yönelik eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğu, ... ve ...'ın, mahkumiyetleri yerine beraatlerıne karar verilmesinin hatalı olduğuna; katılanlar Burçin ve Sultan vekilinin sanıkların cinsel taciz suçundan cezalandırılmaları gerektiğine; Cumhuriyet savcısının Ömer, Osman, Özgür, ...'ın cezalandırılmaları gerekirken beraatlerine, ...'nin haksız tahrik indiriminden faydalanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle ;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmelerine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 17/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

17/04/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ın yokluğunda 19/04/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/6001, Karar No: 2012/10753, Tarih: 19.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6001 E.  ,  2012/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... aleyhine 17/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalı başhekimin yapmış olduğu işlemler nedeniyle davalı kurumun uğradığı zararların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı başhekimin 2004-2005 yıllarına ait bütçe uygulama talimatlarına aykırı olarak 123 hastaya implant tedavisi uyguladığını, yapılan müfettiş incelemesi sonucunda kurumun zarara uğradığının tespit edildiğini, bu nedenle oluşan kurum zararının tazminini talep etmiştir. Davalı, sorumluluğun tahakkuk memurunda olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada, davalının usulsüz uygulamalarından doğan zarar miktarının 55.239,27 TL olduğu, tahsilat miktarının 8.690,33 TL, kalan zarar miktarının ise 46.979,27 TL olduğu kabul edilmiştir. Ancak bu miktar üzerinden hastaların bağlı bulunduğu kurumlara fatura kesildiği, davalının fatura edilmeyen 1.466,47 TL' den sorumlu olacağı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme ilgili kurumlarca ödeme yapıldığını kabul ederek karar vermiş ise de ... ilgili kurumlarca herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia etmektedir. Dosyadaki delil ve belgelerden de ilgili kurumların ödeme yaptığı anlaşılamamaktadır. Davacının tam zararının tespiti için fatura edilen miktarların ödenip ödenmediğinin araştırılması ve sonuca göre davacı zararının belirlenmesi gerekmektedir. Bu durumun gözönünde tutulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı tarafın temyiz itirazlarına gelince; red edilen miktar üzerinden vekalet ücreteine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretinin maktu verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7590, Karar No: 2014/4097, Tarih: 11.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7590 E.  ,  2014/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/361-2013/207

Davacı F.. K.. vekili Avukat F.. A.. tarafından, davalılar N.. Ç.. vd. aleyhine 08/03/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı N.. Ç.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı N.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisinin İlçe Emniyet Müdürü olduğunu, davalı N.. Ç..'ın polis memuru olan kardeşi hakkında disiplin cezası uygulandığını, bunun üzerine davalı N.. Ç..'ın internet hesabından kendisi ile ilgili "PKK'ya gerek varmı böyle terörist zihniyetli müdürler varken, Başbakanlığa mail atacağım ulusalda haber yaptırıp tüm meslektaşlara nasıl bir şerefsiz olduğunu duyuracağız" şeklinde ifadeler kullandığını, davalı İ.. K..'ın ise “belinde silah yok mu kardeşim, belinde silah yok mu kardeşim çekip vursaydı şerefsizi" sözleriyle bu söylemi desteklediğini kullanılan ifadelerin ağır hakaret içerdiğini beyanla, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu yazılarla bir ilgilerinin olmadığını iddia ederek açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yazı içeriğinin davacıya karşı hakaret ve tehdit içerdiği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu 53. maddesi gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır ve taraflar yönünden de kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; davalı N.. Ç.. hakkında Diyarbakır 2. Sulh Ceza Mahkemesi 2013/35 sayılı dosyası kamu davası açıldığı ve yargılamanın hukuk mahkemesinin karar tarihi itibariyle devam ettiği anlaşılmaktadır. Ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 165. maddesi gereğince bekletici sorun yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12447, Karar No: 2014/9758, Tarih: 26.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/12447 E.  ,  2014/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2011/483-2013/66

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı ve davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. Z. İ. M. P. ile davalı vek. Av. S. D.' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilince ithal edilen motorlu aracın davalıya satıldığını, Bakanlar Kurulu kararı ile ÖTV oranının % 50 ' den % 75' e çıkarıldığını, davalı şirkete satılan E 270 CDI tipi 2004 model Mercedes marka binek otomobilin satış tarihindeki ÖTV' si 37.774,00 TL iken vergi dairesince artırılarak 13.226,00 TL daha ÖTV ve aynı miktarda vergi ziyaı cezası tahakkuk ettirildiğini, açılan davanın vergi mahkemesince reddedildiğini ancak vergi ziyaı cezasının kaldırıldığını, müvekkilinin yeniden yapılandırmadan yararlandığını ve ithal ettiği 4 araç için ödenmesi gereken meblağın 81.257,09 TL olarak belirlendiğini, taksitlendirme sonucu bu meblağın 93.445,65 TL' ye ulaştığını davalıya satılan araca isabet eden kısmın 22.816,17 TL tuttuğunu ileri sürerek bu miktarın ödeme planındaki taksitlerin davalıya isabet eden miktarları üzerinden ve taksit tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, vergi mevzuatındaki çelişki nedeniyle eski oran üzerinden vergi tahakkuk ettirilip alındığı ancak açılan davanın reddi nedeniyle yeni oran üzerinden ek vergiler tahakkuk ettirildiği, dava konusu araç için ferileri ile birlikte 19.804,00 TL' den davalının sorumlu olduğu, bu miktarın 3.802,70 TL' nin dava açılmadan önce ödendiği, kalan kısmının ise dava tarihi itibariyle ödenmediği anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne 19.804,00 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu miktarın 3.802,70 TL' ne dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Davacı vekili yerel mahkeme kararını temyiz eden davalı tarafın temyizine vermiş olduğu cevap dilekçesi ile hükmün katılma yolu ile temyiz ederek müvekkili yararına bozulmasını istemiştir. Ancak davacı vekiline davalı yanın temyiz dilekçesi 17.06.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, katılma yolu ile temyiz yasal süresi (10 gün) geçirildikten sonra 01.07.2013 tarihinde yapılmış olup istemin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2) Davalı yanın temyizine gelince;

1) Davacı vekili yerel mahkeme kararını temyiz eden davalı tarafın temyizine vermiş olduğu cevap dilekçesi ile hükmün katılma yolu ile temyiz ederek müvekkili yararına bozulmasını istemiştir. Ancak davacı vekiline davalı yanın temyiz dilekçesi 17.06.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, katılma yolu ile temyiz yasal süresi (10 gün) geçirildikten sonra 01.07.2013 tarihinde yapılmış olup istemin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2) Davalı yanın temyizine gelince;

Satım konusu aracın ÖTV tutarının maliyece çıkartılan tebliğe göre % 75 olduğunda uyuşmazlık yoktur. Dava dışı vergi dairesi de bu yönde uygulama yaparak davacıya 25.11.2009 tarihinde 13.226 TL' lik ek ÖTV tahakkuku yapmıştır. Kural olarak ÖTV, KDV gibi vergilerden alıcı sorumludur. Bu durumda davalı 13.226 TL ÖTV bedelinden sorumlu olup bu miktarın davalıdan tahsili gerekir. Verginin maliyeye geç ödenmesinden dolayı oluşacak gecikme cezası ve faiz tutarından ise gecikmeye davacı neden olduğundan bu tutarlar davalıdan talep edilemez. Açıklanan bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100 duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1461, Karar No: 2012/3953, Tarih: 04.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1461 E.  ,  2012/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 598 ve 599 parsel nolu fındık bahçelerine davalıların haksız olarak müdahale ettiklerini, davalı ağaçlarının fındık ağaçlarına gölge yaparak zarar verdiğini ileri sürerek, bu ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ...'un 599 nolu, ...'un ise 598 nolu parselde paydaş olmadığını, gölge yapan ağaçların kesimini de davalı ...'un engellediğini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece, "...davacı ağaçlarına gölge yapmak suretiyle zarar verdiği tespit edilen davalıya ait ağaçların sökülüp kaldırılması dışında hangi önlem ya da önlemlerle bu zararın giderilebileceği üzerinde durulması ve ağaçların kesilmesinin son çare olarak düşünülmesi, verilecek sonuç çerçevesinde karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ...'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 281.80.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6018, Karar No: 2009/3458, Tarih: 09.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/6018 E.  ,  2009/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Davacı, davalı işveren nezdinde  1.5.1984-29.5.2001 tarihleri arası çalıştığı günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01.05.1984-24.04.1989 , 06.05.1989-27.05.1991 , 01.10.1992-08.08.1998 , 01.09.1999-29.05.2001 tarihleri arasında geçen ve kuruma  bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.05.1984-24.04.1989 , 06.05.1989-27.05.1991 , 01.10.1992-08.08.1998 , 01.09.1999-29.05.2001 tarihleri arasında davalıya ait  işyerinde  hizmet akdi ile çalıştığının tesbitine  karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait iş yerinde 17.03.1990-12.04.1990 tarihleri arasında 25 gün,03.05.2000-12.05.2000 tarihleri arasında 10 gün çalışmasının kuruma bildirildiği ve bildirimlere uygun olarak primlerin ödendiği, hizmet tesbiti talep edilen dönemde davalı işverence davacının işe girdiğine dair 17.03.1990 ve 03.05.2000 tarihli iki adet işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği,25.04.1989-05.05.1989 tarihleri arasında başka işveren yanında çalıştığı,bu başka işverence 25.04.1989 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, bu bilgirge üzerinde imza incelemesi yapıldığı, imzanın davacıya ait olduğunun tesbit edildiği,talep edilen döneme ilişkin dönem bordrolarının bir kısmının dosya içerisinde bulunduğu, davacının davalı işyerinde kesintili olarak çalıştığını dava dilekçesinde belirttiği  anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda tesbitine karar verilen dönemler yönünden hakdüşürücü sürenin dolup dolmadığı ve fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereğince, Kuruma bildirilmeyen  hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tesbiti istenilen hizmetlerin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir.

Anılan maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tesbit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda  hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği açık- seçiktir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereğince, Kuruma bildirilmeyen  hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tesbiti istenilen hizmetlerin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir.

Anılan maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tesbit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda  hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği açık- seçiktir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması  yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut  bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kim diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.