muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/184, Karar No: 2014/14186, Tarih: 09.09.2014

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, sanık ve müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılık suçu açısından, 5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'da farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun’un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. Maddesi ile Değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile

bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan, elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 158/1-f ve 62. maddeleri gereğince adli para cezası uygulanmasına ilişkin kısımdan sırasıyla "15.000 TL”, “12.500 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "750 gün" ve "625 gün" adli para cezası ibarelerinin ve 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere “Sanık hakkında hükmolunan 625 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 12.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3317, Karar No: 2015/2007, Tarih: 24.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3317 E.  ,  2015/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve .... ile .... Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tekirdağ ili, ......... ilçesi, ..... köyü, ..... mevkiinde bulunan 65 parsel sayılı 1.750 m2 yüzölçümlü ve tarla vasıflı taşınmaz, 1968 yılında yapılan tapulama çalışmalarında ..... adlı şahıs adına tespit edilmiş ve ......... Tapulama Hâkimliğinin 1976/486 Esas ve 1979/120 Karar sayılı ilamı ile verilen tescil kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1980/2943 E. - 3199 Karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu davalı taşınmaz tespit maliki ..... adına tapuya tescil edilmiştir. Daha sonra dava konusu ..... Mevkiinde bulunan 65 parsel sayılı taşınmaz, 21/09/1999 tarih ve ..... yevmiyeli satış ile iş bu dosya davacısı ... adına tapuda el değiştirmiştir.

Davacı vekilinin 21.02.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu taşınmazı tüm takyidatlardan ari olarak ve tapu siciline güvenerek iktisap ettiğini, müvekkilinin taşınmazını satmak maksadı ile tapu müdürlüğüne gittiğinde taşınmazın tapu kütüğünde, "Kısmen 2/B şerhi"nin işlendiğini gördüğünü, müvekkili tarafından ilgili kurumlara "Şerhin Terkini" için gerekli bireysel başvuruların yapılmasına karşın olumlu bir cevap alınamadığını, bu nedenlerle mülkiyeti müvekkiline ait olan ve ayrıca hakkında orman arazisi olmadığına dair kesin hüküm bulunan taşınmazın üzerine haksız ve yolsuz olarak tesis edilen şerhin terkinini, mahkeme aksi kanaatte olursa, şerhin konulması ile ilgili olarak müveklinin uğradığı zarara ilişkin olarak talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla ve yine daha sonra artırılmak ve ıslah edilmek üzere şimdilik 10.000.-TL tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile, dava konusu 65 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında mevcut “Kısmen 2B parseli içerisinde kalmaktadır” şerhinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve .... ile .... Yönetimi vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; tapu kaydındaki 2/B şerhinin terkini istemine ilişkindir.

Yörede, 1964-1965 yıllarında 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdidi, 1976 yılında ilân edilerek kesinleşen tapulama çalışmaları ve 12.08.2003 tarihinde ilân edilen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı .... Kadastro Kanununun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulama çalışmaları vardır.

1) Davalı ....nin temyiz itirazları yönünden;

Yörede, 1964-1965 yıllarında 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdidi, 1976 yılında ilân edilerek kesinleşen tapulama çalışmaları ve 12.08.2003 tarihinde ilân edilen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı .... Kadastro Kanununun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulama çalışmaları vardır.

1) Davalı ....nin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, yörede 1976 yılında yapılan arazi kadastrosu sonrasında .... Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmazın orman olduğu iddiasıyla, açtığı dava sonucunda ......... Tapulama Hakimliğinin 1976/486 Esas - 1979/120 Karar sayılı ilâmı ile davanın reddine ve taşınmazın davalı adına tesciline karar verildiği ve kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1980/2943 E. - 3199 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, 2003 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında kısmen 2/B kapsamında bırakıldığı ve taşınmazın tapu kaydına kısmen 2/B kapsamında kaldığına dair şerh verildiği, ancak taşınmazın mahkeme kararı ile orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek kişi adına tesciline karar verildiği anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalılar .... Yönetimi ve .... ve ..... Bakanlığının temyiz itirazlarına gelince;

Yargılamaya konu davada ... ile .... Yönetiminin pasif dava ehliyeti bulunmadığından, bu davalılar hakkında husumetten ret kararı verilmesi gerekirken, .... Yönetimi ve ... yönünden de davanın kabulüne ve aleyhe vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usül ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılar .... Yönetimi ile .... ve ..... Bakanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5757, Karar No: 2016/10383, Tarih: 09.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/5757 E.  ,  2016/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2015

NUMARASI : 2013/112-2015/248

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne kısmen reddine, davalı ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan kamyonet satın aldığını, davalı ...'nin aynı zamanda yetkili servis olduğunu, müvekkilinin aracında arıza meydana geldiğini, yaptırılan tespit ile hasarın üretim hatasından kaynaklandığının anlaşıldığını, davalı ...'ye gönderilen ihtarnameye rağmen müvekkiline ödeme yapılmadığını ileri sürerek, oluşan hasar bedelinin ve aracın kullanılmamasından kaynaklanan zararın davalıların temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, süresinde ayıp ihbarında bulunulmaması nedeniyle zamanaşımının dolduğunu, dava konusu kamyonetin ayıplı olmadığını, zararın kullanım hatası nedeniyle meydana gelmiş olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... tarafından düzenlenen garanti belgesinde garanti süresinin 5 yıl ya da 100.000 km olarak belirtildiği, zamanaşımının gerçekleşmediği, tazminat davasından önce yaptırılan tespit raporunda motorun krank milinin kırıldığının davalı ... yetkili servis elemanlarının beyanı üzerine tespit edildiği, krank kırılması arızasının kullanım hatasından değil malzeme veya imalat hatasından meydana geldiğinin tespit edildiği, davacı alıcının garanti süresi ve kapsamında meydana gelen hasar bedelini davalı ...'den talep edebileceği, davacının meydana gelen arızalar nedeniyle aracını uzun süre kullanamadığı, ticari araç niteliğindeki kamyonetten ötürü ikame araç kiralamak zorunda kaldığı, davalı ...'nin bu zarardan da sorumlu olduğu, davalı ...'nin ise hizmet kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, hasar ve oluşan zararın davalı ...'den temerrüt tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu araç, 18.10.2005 tarihinde satın alınmış olup, üretici firma olan ... tarafından 5 yıl ya da 100.000 km garantisi verilmiştir. Dosya içindeki delil tespiti ise 21.01.2009 tarihinde yapılmış, dava 08.10.2009 tarihinde açılmıştır. Delil tespitinden önce davalıya herhangi bir ihbarda bulunulmadığı gibi, son arızanın gerçekleştiği 19.09.2008 tarihi itibariyle de aracın 112.889 km yol kaydettiği anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı yanın satıcı tarafından iğfal edildiği yolunda da bir iddia bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, aracın garanti süresinin dolduğu ve süresi içinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9637, Karar No: 2023/4989, Tarih: 08.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9637 E.  ,  2023/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 42.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü, 58 ... maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkûmiyetine, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, belgenin fotokopiden ibaret olduğu, somut delil bulunmadığı, dosyasının tekrar incelenerek gereğinin yapılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...' in 24/11/2013 tarihinde şikâyetçinin sahibi olduğu ... Rent a Car isimli iş yerine giderek ... ismiyle ... plaka sayılı otomobili kiraladığı, bu otomobili kiralarken gerçek ismi olan ... yerine ... ismini kullandığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince; sanığın gerçek isminin ... olduğu, ... a Rent Car' dan araç kiralarken kira sözleşmesine ... ismini kullanarak sözleşme imzaladığı ve böylece sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir..

IV. GEREKÇE

1.Tüm dosya kapsamından suça konu sahte kira sözleşmesinin onaylı fotokopisinin ya da aslının ele geçirilemediği anlaşılmakla, aslı bulunmayan belgenin aldatma niteliğinin tespit edilemeyeceği, dosya içerisinde bulunan fotokopi suretinde ise sözleşmede bulunması gereken iki imzanın bulunmadığı, ... adına imza atılıp atılmadığının da anlaşılamadığndan, özel belgde sahtecilik suçunun yasal unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2.Gerekçeli karar başlığında "24.11.2013" olan suç tarihinin "02.01.2014" şeklinde yazılması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Kabule göre de;

2.Gerekçeli karar başlığında "24.11.2013" olan suç tarihinin "02.01.2014" şeklinde yazılması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 42.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6857, Karar No: 2023/8204, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6857 E.  ,  2023/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/908 Esas, 2023/261 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.05.2014 Tarihli ve 2014/720 Esas, 2014/925 Karar Sayılı Kararı

Bursa Devlet Hastanesi Baştabibliğinden alınan 22.04.2014 tarih ve 1474 sayılı raporunun incelenmesi neticesinde ...'a madde kullanımı tanısının konulduğu, şahsa vasi atanamayacağı, madde bağımlısı olduğu için yasal danışman atanmasının uygun olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne ...'ın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 429 uncu maddesi uyarınca kısıtlanarak, 4721 sayılı Kanun'un 429 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince belirtilen hak ve yetkilerinin kaldırılarak, bu hususlarda annesi Şengül Turan'ın yasal danışman olarak atanmasına karar verilmiştir.

Yasal danışman tarafından verilen 14.06.2021 tarihli dilekçesinde, ...'ın madde kullanmayı bıraktığını, Bursa iline taşınacaklarından dolayı bankalar üzerindeki şerhlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 02.07.2021 tarihli ek kararında talebin kabulüne kısıtlı ...'ın adres değişikliğine izin verilmesine, dosyanın yetkili Bergama Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Vasi adayı vekili 07.07.2021 tarihli dilekçesinde, ...'ın vasilik kararının iptal edilmesini ve ...'ın vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 08.07.2021 tarihli ek kararıyla, dosyada yetkisizlik kararı verilmiş olduğundan, talep eden vekilinin talebi doğrultusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bergama Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.02.2023 Tarihli ve 2022/908 Esas, 2023/261 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının Bergama hudutları içerisinde ikamet ettiğine dair herhangi bir somut bilgiye ulaşılamadığı, güncel mernis adresinin de Osmangazi/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

5. 4721 sayılı Kanun’un “Usul” başlıklı 431 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Vasinin atanması usulüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır."

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan vesayet makamı olan Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Bergama Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.