muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15606, Karar No: 2015/12786, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15606 E.  ,  2015/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada küçüğün ikamet adresinin “... Mah., ... ... Altunbaş Sk., No: 9 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün araştırma tutanağında küçüğün ikamet adresinin “... Mah., 6230 Sk. No: 15 .../...” olarak tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün ikamet adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 19.06.2015 tarihli yazısından küçüğün, annesi ve babası ile birlikte yazları “... ... ... Mah., ... Cad., ... Fabrikası ... sitesinde bulunan çadırda”, kış dönemlerinde ise “... Mah., 6230 Sk., No: 15 .../...” adresinde kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7977, Karar No: 2023/260, Tarih: 17.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7977 E.  ,  2023/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/941 E., 2022/912 K.

DAVA TARİHİ : 01.06.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/788 E., 2021/58 K.

Taraflar arasındaki takibin iptali istemli şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne, şikayete konu icra takibinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takipte toplam 978.874,34 Euro alacağın tahsilinin talep edildiğini, ipotek bedelinin 6.000.000,00 TL olduğunu, ipoteğin "TL" üzerinden tesis edildiğini, 4721 sayılı TMK'nın 851. maddesi uyarınca ipotek Türk Parası üzerinden kurulmuş ise artık yabancı para üzerinden takip yapılmasının mümkün olmadığını, bu hususun kamu düzenine ilişkin bulunduğunu ve süresiz şikayete tabi olduğunu iddia ederek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; 4721 sayılı TMK'nın 851. maddesinde yalnızca yabancı para ipoteğinin tesisi halinde, kredinin de yabancı para olması şartının düzenlendiğini, Türk Parası cinsinden düzenlenen ipotekler hakkında aynı şekilde alacağın da Türk Parası olması gerektiği yönünde yasal düzenleme bulunmadığını iddia ederek şikayetin reddi ile şikayetçi aleyhine takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takip talebi ve icra emrinde, ipotek üst limiti ile sınırlı olmak üzere talepte bulunulduğu, ipotek belgesinin incelenmesinde ipotek bedelinin 6.000.000.00 TL olup ipoteğin TL üzerinden tesis edildiği, ipoteğin paraya çevrilmesinin istenilmesi halinde, yabancı para üzerinden takip yapılmasının mümkün olmadığı, ipotek belgesinin incelenmesinde fekk bildirilinceye kadar ibaresinin yer alıp, resmi senette borçlunun kullandığı ve kullanacağı kredilerin teminatı olduğunun vurgulandığı gibi düzenlenen icra emrinde belirtildiği üzere üst limit ipoteğinin paraya çevrildiğinin anlaşıldığı, ipoteğin TL üzerinden tesis edildiği, Türk Lirası olarak kurulan ipoteğin paraya çevrilmesinde, takip borçlusunun alacaklı kredi kuruluşuna borcunun yabancı para cinsinden olması gerekçe gösterilerek, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte, yabancı para cinsinden takipte bulunulmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve borçlu aleyhine başlatılan takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı vekili istinaf dilekçesinde; borçlunun iddialarının yasal dayanağı olmadığını, takip konusu olan Türk Parası cinsinden düzenlenen ipotek için icra takibinin de Türk Parası cinsinden olmasının yasal bir zorunluluk olmadığını, mahkemenin yabancı para cinsinden düzenlenen ipotekler hakkındaki mevzuattaki istisnai bir düzenlemeyi kıyas yoluyla genel bir düzenleme haline getirdiğini, 4721 sayılı TMK'nın 851. maddesinde yalnızca yabancı para ipoteğinin tesisi halinde, kredinin de yabancı para olması şartının düzenlendiğini, bu hükmün Türk Parası üzerinden tesis edilen ipotekler hakkında uygulanamayacağını, icra takibinin hukuka uygun olduğunu iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etti.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip başlatıldığı, takibin dayanağı ipotek belgesi ve resmi senedinde " iş bu ipotek; vadesiz, 1. derecede ve serbest dereceden istifade etmek üzere faizsiz, fekki bildirilinceye kadar 6.000.000,00 TL. miktarlı olarak tesis edilmiştir." ibaresine yer verildiği, ipoteğin " TL " üzerinden kurulmuş limit ipoteği niteliğinde olduğu, alacaklının dayandığı hesap özetinin ise kredi sözleşmesinde yer alan yabancı para alacağı cinsinden borçluya gönderilen ihtar niteliğinde olduğu, alacağın muayyenlik ilkesine göre ana paranın tür ve miktarının değiştirilemeyeceği, bu nedenle kredi sözleşmesindeki yabancı para alacağı üzerinden borçluya tebliğ edilen hesap özetine dayanılarak akdin muayyenlik ilkesi gözetilmeksizin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip yapılamayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı vekili temyiz dilekçesinde; ipotek senedinde borçlunun müvekkili Bankaya karşı doğmuş ve doğacak tüm borçlarının teminatı olarak tesis edildiğini, hangi borçların teminatı olduğunun ipotek senedinden açıkça yazılı olduğunu, akdin muayyenlik ilkesinin sağlandığını, TL olarak tesis edilen ipoteklerin, hem TL ve hem de yabancı para borçlarının teminatını oluşturabileceğini; oysa yabancı para üzerinden tesis edilen ve son derece sınırlı ve şeklî bir kısım koşulları bulunan ipoteklerin ise ancak ve sadece yabancı para borçlarının teminatını oluşturabileceğini, Karz ipoteği hakkındaki ipotek resmi senedinde yer alan kesin alacak tutarı üzerinden, ana paranın tür ve miktarını değiştirmeksizin takip yapılması gerektiğini, ancak şikayete konu takipte yer alan ipoteğin üst sınır limit ipoteği olduğunu, ipotek resmi senedinde yer alan üst limit kadar tahsilde yasal olarak herhangi engel bulunmadığını, ipotek limitinde yer alan TL para cinsi yerine, takibin yabancı para cinsi ile başlatılmasının, akdin muyyenliği ilkesine zarar vermediğini, istinaf başvurusunun hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile reddedildiğini, 4721 sayılı TMK'nın 851. maddesinde yalnızca yabancı para ipoteğinin tesisi halinde, kredinin de yabancı para olması şartının düzenlendiğini, bu hükmün Türk Parası üzerinden tesis edilen ipotekler hakkında uygulanamayacağını, ilk derece mahkemesinin yabancı para cinsinden düzenlenen ipotekler hakkındaki mevzuattaki istisnai bir düzenlemeyi kıyas yoluyla genel bir düzenleme haline getirdiğini, icra takibinin hukuka uygun olduğunu iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibinin iptali istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibinin iptali istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2814, Karar No: 2017/9153, Tarih: 11.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2814 E.  ,  2017/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın tanık delili dışında CD kaydına da dayanmış ve dosyaya sunmuştur. Mahkemece bu husus değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Davacı kadın 30.09.2015 tarihli dilekçesi ile tedbir nafakası isteğinde bulunmuştur. Davacı kadının 30.09.2015 tarihli dilekçesi ile talep ettiği tedbir nafakası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.09.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/753, Karar No: 2020/6287, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/753 E.  ,  2020/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Durak mahallesi 315 ada 163 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek üzerindeki yapıya değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1) Bozma kararı öncesi hükmedilen fark bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Faize ilişkin (6) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 13.09.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

b) Ayrı bir bent olarak; (Bozma önce tespit edilen 179.699,71 TL bedele 15/07/2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 24/02/2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bu bedelin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3447, Karar No: 2010/21439, Tarih: 29.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3447 E.  ,  2010/21439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/128099

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

NUMARASI : 2007/355

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa ait adli sicil kaydı getirtilerek sonucuna göre hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24739, Karar No: 2014/24516, Tarih: 02.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24739 E.  ,  2014/24516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/731-2013/1025

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum mensuplarının ve sigortalılarının ilaç ihtiyaçlarını karşıladığını, ancak sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle sözleşmenin davalı tarafça feshedildiğini, bunun mevzuata ve sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek davalı kurumun sözleşmenin feshine ilişkin kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ilk kararda davanın kabulüne karar verilmiş, davalı temyizi üzerine dairemizce mahkeme kararı bozulmuş, mahkemce dairemiz bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde mahkemenin 03.12.2013 tarihli celsede dairemiz bozma kararına uyularak aynı celsede de davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ne varki, davacının vekilinin aynı celse için mazaret beyanını içerir dilekçe verdiği ve mahkemecede davacı vekilinin mazaretinin kabulüne karar verildiğide anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, mazaret beyanı verilen duruşma celsesinde ve davacı vekilinin yokluğunda dairemiz bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan karar verilmesi olanaksızdır. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek, davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği ve mazeretinin kabul edildiği oturumda, davacının yokluğunda dairemiz bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddine karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3518, Karar No: 2009/3814, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3518 E.  ,  2009/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait araç ve davalıların idaresinde bulunan araçların, karıştığı zincirleme kazada hasarlandığını belirterek, 3.000.YTL'nin davalı ... poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan kusurları nisbetinde müşterek ve müteselsilen yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., ..., ve Genel Sigorta A.Ş vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar, savunma yapmamışlardır.

Mahkemece, toplanan, delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 2.558.25.YTL'nin, davalı Genel Sigorta A.Ş poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve Genel Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davalıların açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağında kazanın zincirleme kaza olduğu, davacının önünde seyreden araca, hafifçe çarptığı, arkadan gelen davalı ... adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan aracında, davacıya ait araca arkadan çarptığı belirlenmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalıların, davacı aracına arkadan çarpması nedeniyle tam kusurlu oldukları, davacının ise, aracının önünde meydana gelen hasardan kendisinin sorumlu olduğu, aracın arkasında meydana gelen hasardan ise, sorumluluğunun bulunmadığı belirtilmiştir. Ancak, hasar bedelinin belirlenmesi için İTÜ’den seçilen bilirkişilerden alınan raporda ise, davalı aracının davacıya ait araca çarpması nedeniyle sürüklenerek önünde seyreden araca çarptığı belirtilerek ön ve arka hasar ayrılmadan hasar bedeli belirlenmiştir. Bu durumda, kusur oranlarının belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda, aracın ön kısmında meydana gelen hasar bedelinden davacının kendisinin sorumlu olduğu belirtildiğine göre, mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak, aracın arka kısmında meydana gelen hasar bedeli belirlenerek davalıların sadece aracın arka kısmında meydana gelen hasar bedelinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde tüm hasar bedelinden sorumlu tutulmaları doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 60.00.TL temyiz başvuru harcının davalı ... ve ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve ...'e geri verilmesine 2.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11844, Karar No: 2014/19825, Tarih: 18.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/11844 E.  ,  2014/19825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

b- Sanık ... hakkında hükmolunan yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Sanık ... için yapılan 16 TL tebligat, 4,10 TL posta masrafı olmak üzere toplam 20,10 TL yargılama giderinin kendisinden tahsili ile hazineye gelir olarak kaydına, sanık ... için yapılan 8 TL tebligat, 4,10 TL posta masrafı olmak üzere toplam 12,10 TL yargılama giderinin ise 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100.maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.