muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/30, Karar No: 2019/799, Tarih: 04.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/30 E.  ,  2019/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen .../.../2016 tarih ve 2014/487 E.-2016/289 K.

sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/02/2017 tarih ve 2017/48-2017/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dünyanın en büyük 100 ilaç şirketinden biri olduğunu, davaya konu 2012/33419 sayılı 5. sınıf mallar yönünden ''FİXDUAL" markasının tescili için yaptıkları başvurunun, davalı şirketin 2011/15569 numaralı 5. sınıf mallar yönünden tescilli "FIXDUO” ibareli markasıyla 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, ... ... kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, ilgili tüketiciler olan doktor ve eczacıların markalar arasındaki farklılığı algılayabileceklerini ileri sürerek ... ...'nın 2014-M-11754 sayılı kararının iptalini, tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; markaların benzer olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, bu sebeple alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İlaç San. ve Tic. A.Ş vekili; her iki markanın kapsadıkları mal ve hizmetlerin aynı olduğunu, markaların hitap ettikleri tüketici kitlesinin, dağıtım ve satış kanallarının, kullanım amacının benzer olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, ortalama tüketici kitlesi kapsamında doktorlar ve eczacılar yanında hastaların da yer aldığını, benzerlik nedeniyle işletmelerin ilişkili olduğu intibaının oluşacağını, seri marka olarak algılanma riskinin bulunduğunu, ... ... kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; davacı başvuru markası ile davalının tescilli markası arasında aynı emtia sınıfı yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve işitsel olarak benzerliğin bulunduğu, benzerlik kıyaslamasında doktor yahut eczacı gibi uzman alıcılar yerine ortalama düzeydeki tüketicilerin esas alınması

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; davacı başvuru markası ile davalının tescilli markası arasında aynı emtia sınıfı yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve işitsel olarak benzerliğin bulunduğu, benzerlik kıyaslamasında doktor yahut eczacı gibi uzman alıcılar yerine ortalama düzeydeki tüketicilerin esas alınması

gerektiği, başvuru kapsamında reçeteye tabi olmayan ürünlerin olduğu, ortalama tüketiciler nezdinde markalar arasındaki farklılığın algılanamayacağı, markaların 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23335, Karar No: 2017/13996, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23335 E.  ,  2017/13996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin bedeli yönünden alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden ise;

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 21 ada 54 parsel sayılı taşınmaz ile benzer özelliklere sahip, yakın konumda bulunan 105 ada 15 ve 1492 parsel sayılı taşınmazlara .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/269 Esas -2015/211 Karar sayılı dosyasında değerlendirme tarihi 2014 yılı itibariyle 185.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2016/2813 Esas 2017/6597 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza 2015 yılı itibariyle daha düşük değer takdir edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınamamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12573, Karar No: 2015/17139, Tarih: 05.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12573 E.  ,  2015/17139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, suça sürüklenen çocukların kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda; suça sürüklenen çocukların, katılanın işlettiği okul kantinin penceresini itip açarak ellerini uzatmak suretiyle 5-6 adet çikolata ve kraker çalarak olay yerinde yemeleri biçimindeki eylemlerinde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları oluştuğu gözetilmeden ve anılan maddenin uygulanma olanağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17145, Karar No: 2010/12378, Tarih: 27.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/17145 E.  ,  2010/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etmek

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 450 TL olacağı gözetilmeden 100 TL olarak eksik tayini,

2) 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 765 sayılı TCK.nu ile 647 sayılı Kanun ve 5237 sayılı TCK bir bütün olarak olaya uygulanıp karşılaştırma ve değerlendirilme yapıldıktan sonra lehe olan hüküm belirlenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK. nun 765 sayılı TCK.nuna göre lehe yasa olarak kabul edilmesine ilişkin yasaya uygun biçimde herhangi bir değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın müştekilerle olan tartışmasının kavgaya dönüşmesi üzerine silahıyla havaya ateş etmesi eyleminin suç tarihi itibariyle kavgada silah boşaltma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca (1) nolu bozma sebebi yönünden kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3697, Karar No: 2012/4258, Tarih: 15.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3697 E.  ,  2012/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlular aleyhinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatılmış örnek 6 numaralı icra emri tebliğ edilmiştir. Borçlular vekili icra mahkemesine, ipotek belgelerinin icra emriyle tebliğ edilmediği yönünde şikayetini hesap katı ihtarına sekiz gün içinde itiraz edildiğinden borca ve faize itirazlarını belirtmiştir. Mahkemece 06.10.2011 tarihli celsede borçlular vekilinin duruşmada hazır olmadığı gibi mazerette bildirmediği ve dosyanın 1086 sayılı HUMK.nun 409. maddesi gereğince iki kez, 6100 sayılı HMK.nun 150.maddesi gereğince de bir kez işlemsiz bırakıp yenilendikten sonra işlemsiz bırakamayacağından, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar borçlular vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 150 /1.maddesinde; usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda da borçlular vekilince, 06.10.2011 tarihli duruşmaya mesleki mazeretleri nedeniyle katılamayacaklarına ilişkin verilen mazeret dilekçesinin mahkeme yazı işleri müdürlüğünce 13.9.2011 tarihinde havale edildiği ve dosya içinde bulunduğu ancak mahkeme hakimince karardan sonra 18.11.2011 tarihinde görüldüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; borçlu vekilinin süresinde mahkeme yazı işleri müdürlüğüne dosyaya konması amacıyla sunduğu mesleki mazeret dilekçesi değerlendirilerek işlem yapılması yerine yazılı şekilde takip edilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK.nun 428.maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15. 05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6781, Karar No: 2013/11807, Tarih: 25.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6781 E.  ,  2013/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK 289/1-son, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün para cezası olarak öngörülmesi ve mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında temel gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 20 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tayin olunan temel gün para cezasının “5 gün”, sonuç gün para cezasının ise "2 gün" olarak belirlenmesine ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, 1 tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2016/29069, Karar No: 2018/2069, Tarih: 27.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29069 E.  ,  2018/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından beş adet senede dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin borçlulara tebliği üzerine borçluların borca ve fer'ilerine itiraz ettiği ve takibin durdurulduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, borçluların yargılama sırasında senetlerdeki imzalara itiraz ettikleri, mahkemece, davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Aynı Yasa'nın 62/5. maddesi ise; "Borçlu takibin müstenidi olan senet altındaki imzayı reddediyorsa, bunu itirazında ayrıca ve açıkça beyan etmelidir. Aksi takdirde icra takibi yönünden senetteki imzayı kabul etmiş sayılır" hükmünü düzenlemektedir. Sadece borca itiraz eden ve böylece adi senetteki imzayı ikrar etmiş sayılan borçlu, artık icra mahkemesinde imzayı inkar edemez ve icra mahkemesi böyle bir imza inkarı üzerine imza incelemesi yapamaz.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan senet üzerindeki imzaya, borçlular tarafından ayrıca ve açıkça itiraz edilmediği, borçluların icra mahkemesinde imza inkarında bulundukları görülmektedir. Alacaklının takibine dayanak yaptığı bonolar altındaki imzalar, borçlular tarafından icra dairesinde açıkça inkar edilmediğinden, anılan senetler, İİK'nun 68. maddesi kapsamında borç ikrarını içeren belge niteliğinde olup, borçlular da aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca itirazlarını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edememişlerdir.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15374, Karar No: 2013/12313, Tarih: 05.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/15374 E.  ,  2013/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar görmeyen ve dayaya katılma hakkı olmayan Gümrük Müdürlüğünün davaya katılma hakkı olmadığı halde, katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi;

Bozmayı icabettirmiş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8 inci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322 inci maddesi uyarınca hükümden "Katılan kurumun kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği, vekilin dilekçe verdiği ancak duruşmalara katılmadığı anlaşıldığından Avukattık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 150 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak KATILANA VERİLMESİNE," kısmı çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16899, Karar No: 2019/6996, Tarih: 30.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/16899 E.  ,  2019/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cezai şartın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurum ile Türk ... Birliği arasında yapılan protokol kapsamında, kurum sigortalılarına ilaç temini hususunda davalı kurum ile aralarında sözleşme yaptıklarını, davalı Kurumun 25.11.2014 tarihli yazısı ile 2012 yılı protokolünün 5.3.3 maddesine göre 193.904,80 TL cezai şart uygulanmasına, anılan protokolün 4.3.6. maddesi gereği yapılan 19.390,48 TL yersiz ödemenin tahsiline karar verildiğini, kendisinin mesleki tecrübesinin bulunmadığını ve eczanesini yeni açtığını, reçetede yer alan ilaçların hastalara teslim edilmesi nedeniyle kurum zararının doğmadığını, protokolde öngörülen cezai şartın hukuka ve genel ahlaka aykırı olduğunu ileri sürerek, 193.904,80 TL cezai şart uygulanmasına ve yapılan 19.390,48 TL yersiz ödemenin tahsiline yönelik kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 20.11.2014 tarih 22.019.518 sayılı işlemin 4 adet reçete bedeli olan 19.390,48 TL'nin yasal faizi ile iadesine ilişkin kısmının iptaline, 193.904,80 TL cezai Şarttan BK 182/3 maddesi gereğince %50 oranında indirim yapılmak sureti ile 96.702,40 TL olarak uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki dava ile 2012 yılı protokolünün 5.3.3 maddesine göre 193.904,80 TL cezai şart uygulanmasına ve anılan protokolün 4.3.6. maddesi gereği yapılan 19.390,48 TL yersiz ödemenin tahsiline ilişkin kurum işleminin iptalini talep etmiştir. 2012 yılı protokolü 5.3.3 maddesinde “Sözleşmesi feshedilen eczacıya ait reçetelerin kurum ile sözleşmeli eczacı tarafından kuruma fatura edilmesi halinde, reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır." şeklinde düzenleme yer almaktadır. Mahkemece, sözleşme ile belirlenen cezai şart tacirin mahfına sebep olacağı, davacının ekonomik durumu, yargılamaya konu eylem nedeni ile davacının sağladığı menfaat göz önünde bulundurulduğunda cezai şarttan indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle cezai şarttan %50 oranında indirim yapılarak, davacı hakkında cezai şartın 96.702,40 TL olarak uygulanmasına karar verilmiş ise de; taraflar için bağlayıcı olan protokol ile açıkça yukarıda izah edilen şekilde cezai şart düzenlenmiş olup, basiretli tacir olan davacının protokol hükümlerine uymak zorunda olduğu ve imzalanan protokolun kendisi açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeden mahkemece 6098 sayılı Borçlar Kanunu 182/3. maddesi hükmüne atıf yapılmak suretiyle, cezai şartın fahiş olduğu gerekçesiyle indirim yapılması hatalıdır. O halde, mahkemeCE bu hususlar gözetilmeden cezai şartın fahiş olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Kabule göre de; davalı SGK Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak peşin harç ile karar ve ilam harcının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 1.607,04 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.