muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/712, Karar No: 2019/11722, Tarih: 16.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/712 E.  ,  2019/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2018 gün ve 2017/9 Esas, 2018/211 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosyanın incelenmesinde, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgileri ile dağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2018 gün ve 2018/1375 Esas, 2011/1344 Karar sayılı ilamına göre mağdureler ..., ... ve ...l’in 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi gereğince vesayet altına alınarak teyzeleri ...’nin vasi tayin edildiği anlaşıldığı halde davadan haberdar edilmeyen vasiye yokluğunda verilen gerekçeli kararların tebliğ edilmediği görülmekle, ilk derece mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen gerekçeli kararların vasi ...’ye tebliğiyle tebligat parçalarının eklenip, anılan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulduğu takdirde bununla ve sanık ... müdafisinin 16.11.2018 günlü temyiz dilekçesiyle ilgili görüş bildirilmemesi nedeniyle bu temyizle ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3810, Karar No: 2020/7536, Tarih: 24.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3810 E.  ,  2020/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar, davacı üçüncü kişi vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK’nin) 150. maddesinde "Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması" düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 150/1 maddesinde, "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" düzenlemesi getirilmiş olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilen 15.10.2019 tarihli duruşmaya davacı üçüncü kişi mazeret dilekçesi sunmuş, davalı vekili davayı takip etmeyeceklerini bildirmiş olup Mahkemece mazeret dilekçesinin duruşma saatinden sonra gönderildiği belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamı incelendiğinde 15.10.2019 tarihli duruşmanın saat 11.43’te yapıldığı, davacı vekilince saat 11.40’ta mazeret dilekçesi sunulduğu, duruşma yapıldığı esnada mazeret dilekçesinin dosya arasında mevcut olduğu görülmektedir. Davacı üçüncü kişi vekilinin duruşma saatinden önce geçerli bir mazeret sunarak duruşmaya katılmadığı anlaşıldığından, Mahkemece, mazeretin duruşma saatinden sonra sunulduğundan bahisle 15.10.2019 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına ve akabinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5042, Karar No: 2018/2202, Tarih: 26.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/5042 E.  ,  2018/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'in temyizine göre yapılan temyiz incelemesinde;

Gıyabi kararın sanığın aynı konutta oturan ehil amcasına 09/10/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın hükmü CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 16/12/2013 tarihinde temyiz ettiği gözetilerek, temyiz inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 07/10/2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) O yer Cumhuriyet savcısının temyizine göre sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Önleme araması kararına istinaden Malatya-Kayseri karayolu Bahçeci köyü yol ayrımında sanıklardan ...'in muavini olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada 07/10/2011 günü 360 karton bandrolsüz sigara, 27/12/2011 günü 455 karton bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği; sanık ...'in ele geçen sigaraların aynı firmada çalışan ...'a ait olduğunu savunduğu, sanık ...'ın sigaraların kendisine ait olduğunu ve kardeşi ...'a gönderdiğini beyan ettiği, ancak sanık ...'in aşamalarda değişmeyen savunmasında ele geçen sigaraların kendisine gönderilmediğini savunduğu olayda, sanık ...'in cezalandırılması için diğer sanık ...'ın atfi cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka, sanığın savunmasının aksini gösteren mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

III) O yer Cumhuriyet savcısının temyizine göre sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

III) O yer Cumhuriyet savcısının temyizine göre sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihlerinin 07/10/2011 ve 27/12/2011 olduğu ve 21/02/2012 tarihli tek iddianame düzenlendiği anlaşılmakla,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, sanığın bu eylemleri bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 26.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4133, Karar No: 2020/9655, Tarih: 10.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4133 E.  ,  2020/9655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine, üzerindeki yapılara ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece bozma öncesi hüküm altına alınan bedelin davalıya ödendiği ve bozma sonrası tespit edilen bedelin ikinci kararda tespit edilen bedelle aynı olduğu anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet taktir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından ve Tespit edilen kamulaştırma bedeli, bozma öncesi tespit edilen bedelle aynı olduğundan ve bedel bozma öncesi depo edildiğinden ikinci karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin 495.331,50 TL olarak tespitine) cümlesinin yazılmasına

b-6 nolu bendinde (karar tarihi olan 20/02/2020) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ikinci karar tarihi olan 25/01/2018) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA,10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25860, Karar No: 2016/2889, Tarih: 11.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/25860 E.  ,  2016/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdur ... ...'nın babası ... ...'nın, bu dosya ile birleştirilen Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/213 sayılı dosyasında alınan beyanında; özetle “Daha önce polise ifade vermiştim, sanık çocukların daha büyük olaylara karışmamaları için o şekilde şikayette bulunmuştum, benim bu olay nedeni ile sanıklardan herhangi bir zararım yoktur. Benim suçtan doğan zararım tamamen giderilmiştir, zararım yoktur, ben karakolda ifade verdikten sonra akabinde zararım giderildi” söylemesi karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle cezalarından indirim yapılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile bu madde ile uygulama yapılmaması,

2- Sanık ... ...'ın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ... ve ... ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3760, Karar No: 2022/172, Tarih: 12.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2020/3760 E.  ,  2022/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tazminat davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, tarafların istinafı üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen, davalı vekilinin istinaf taleplerinin reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın kabulüne ilişkin karar, davalılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.01.2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...'ın kız torunlarını mirastan mahrum bırakmak amacıyla maliki olduğu 123 ada 328, 353, 356, 141 ve 173 ile 103 ada 94 ve 133 ada 1 sayılı parsel sayılı taşınmazlarını satış göstermek suretiyle davalılara devrettiğini, 328 sayılı parselin halen davalılar adına kayıtlı olduğunu, diğer parsellerin ise üçüncü kişilere temlik edildiğini ileri sürerek, dava konusu 328 parselin tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, diğer taşınmazlar yönünden ise şimdilik 5.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ..., taşınmazın bedelinin kendisi ve diğer davalıların murisi ... ... tarafından fazlasıyla ödendiğini, davalılar ..., ... ve ..., devirlerde muvazaa yapılmadığını, bedelin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kocaeli 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ve 2017/485 E. 2019/403 K. sayılı kararıyla; davaya konu taşınmazların muris tarafından devredilmesinin muvazaalı olduğunun tam ve net olarak ispatlanamadığı, ayrıca davaya konu taşınmazların devir tarihleri, muris ...'ın ölüm tarihi, davanın murisin ölümünden yaklaşık 25-26 yıl sonra açılmış olması gibi nedenlerle davacıların eldeki davayı açmalarının 4721 sayılı TMK'nın 2. maddesi anlamında hakkın kötüye kullanılması olarak da değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda zamanaşımının söz konusu olmadığını, işlemin muvazaalı olması durumunda üzerinden belli bir zaman geçmesi halinde geçerli hale gelmeyeceğini ve herhangi bir süreye bağlı olmaksızın her zaman dava açılabileceğini, bu iddianın ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığını, yargılama sırasında dinlenen tanıklarının murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığını, devirler sonrasında murisin davalılardan herhangi bir para almadığını, davalıların bu yeri almaya yetecek ekonomik güçleri olmadığını beyan ettiklerini, davalı tanıklarının ise olayı hiç bilmediklerini, murisin son zamanlarında bakımı ile kızı ...’nin ilgilendiğini, toplanan deliller itibariyle iddialarını ispatlamalarına rağmen davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

2.2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde, dava değerinin toplam 1.252.151,67 TL olduğunu, peşin harcın da buna göre yatırıldığını, maddi hataya düşülerek sadece tapu iptali istenen taşınmaz üzerinden vekalet ücreti hesaplandığını belirterek vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç:

Bölge Adliye Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/690 E. 2020/724 K. sayılı kararıyla; murisin ... ... adlı tek çocuğunun bulunduğu, onun ise 6 kız 3 erkek olmak üzere 9 çocuğunun olduğu, murisin dava konusu taşınmazları sadece erkek torunları ve erkek torunun eşine tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiği, bu durumda erkek torunların kayırıldığı, murisin kız torunlarından mal kaçırmak kastıyla hareket ettiği, muvazaayı ileri sürmenin bir süreye bağlı olmadığı, bir kısım tanıkların da muvazaayı doğruladığı, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçeleri ile davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, davalı vekilinin istinaf taleplerinin reddi ile, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri:

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri:

2.1. Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların mal kaçırma kastı ile devredildiğine ilişkin hiçbir somut delil olmadığı halde davanın kabul edilmesinin yasa ve usule aykırı olduğunu, aksine murisin mal kaçırma amacının olmadığını gösteren pek çok delilin mevcut olduğunu, ciddi sağlık problemlerinin olduğu ve gözlerinin de görmediği tanıklarca da beyan edilen kök murisin davaya konu taşınmazları kandırılmak suretiyle birilerine bağışladığını ve Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/875 E- 1974/305 K sayılı kararı ile geri aldığını, dava masraflarını ... ve ... ...’nün takip ettiğini, her ne kadar muvazaa davaları süreye tabi değil ise de murisin vefatından yaklaşık 25 sene sonra açılan davanın dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.2. Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların eşinin dedesi ... tarafından kandırılarak birilerine bila bedel verildiğini, o dönemde gelirleri olan eşinin ve diğer erkek kardeşlerin takibini sağladığı dava ile geri döndüğünü, sonrasında benzer şeyler yaşanmasın diye taşınmazların kendisi ve diğer davalılar adına tescil edildiğini, bu dava için ciddi harcamaların eşi ve erkek kardeşleri tarafından yapıldığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ve tazminat istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk:

3.2.1. Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.