muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11143, Karar No: 2020/3389, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11143 E.  ,  2020/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanık ...’ın otomobili ile seyir halindeyken trafik ekiplerince kontrol için durdurulduğu ve yapılan alkol ölçümünde 1,62 promil alkollü çıktığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın suç işleme kastının bulunmaığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 1.2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3233, Karar No: 2014/3909, Tarih: 17.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3233 E.  ,  2014/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM :1- ...'i kasten öldürmek suçundan, 81, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- ...'ü kasten öldürmek suçundan, 81, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 43, 62, 52, 231 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 600.TL adli para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktüller ... ve ...'e yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin hükmün 11. bendindeki , "1122,00.TL CMK gideri" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, "toplam 4.464,50.TL" ibaresinin "toplam 3.342,50 TL" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re’sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/09/2014 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28646, Karar No: 2013/13761, Tarih: 19.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28646 E.  ,  2013/13761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan olarak kabul edilen Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların eyleminin suç tarihi itibariyle 5015 sayılı yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen Adalet Bakanlığı'nın davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, anılan Bakanlık adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Müdahil Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4631, Karar No: 2010/3412, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4631 E.  ,  2010/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yükleme-boşaltma işi yaptığı davalı şirkette 28.10.2002 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının davalı ... Tarım Pazarlama Limited Şirketinde, 1.7.1993-28.10.2002 tarihleri arasında çalıştığının tespitine ilişkin istemi Mersin 1. İş Mahkemesinin 22.12.2006 gün ve 592/1078 sayılı kararı ile reddedilip bu kararın Dairemizin 17.3.2008 gün ve 2007/7435 Esas, 2008/4245 Karar sayılı ilam ile onanmış olduğunun anlaşılmasına göre davacının yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6222, Karar No: 2018/8327, Tarih: 18.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/6222 E.  ,  2018/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

4857 sayılı İş Kanunundan kaynaklanan davada .... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş olup; aynı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak görevsizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olmakla; yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4857 sayılı İş Kanunundan kaynaklanan işçi alacağı istemine ilişkindir.

..... İş Mahkemesi tarafından, davacının davalı ... Hizm. A.Ş.'de Yönetim Kurulu üyesi olduğu, dosyaya sunulu ticaret sicili kayıtları, imza sirküleri ve noter evrakı itibariyle davacının davalı şirkette ortak sıfatını taşıdığı, müşterek imza ile şirketi temsile yetkili yönetim kurulu üyesi sıfatının bulunduğu, şirketi temsil ve ilzama yetkili kişi-organ sıfatı kazanılmışsa, işçi ve işveren sıfatı aynı kişide birleşemeyeceğinden iş ilişkisinin bulunmadığı, hizmetinin vekalet ilişkisine dayandığı, keza davalı .... Denizcilik Ltd. Şti.'den talep ettiği cari hesap alacağı bakımından da iş mahkemesinin görevli olmadığı kabul edilerek 14/07/2015 tarihinde görevsizlik kararı verilmiş ve karar temyiz edilmeksizin 11.11.2015 tarihinde kesinleşerek .... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiştir.

..... Asliye Ticaret Mahkemesince; davacının, davalı şirkette sembolik nitelikte pay sahibi olmakla birlikte murahhas üye olmadığı, herhangi bir şekilde kararlarda tek başına ya da diğer bir ortakla birlikte söz sahibi olmadığı, davacının bağımsız hareket etmediği, bu nedenle taraflar arasındaki ilişkinin ortaklık ilişkisine değil iş ilişkisine dayalı olduğu ve davaya .... İş Mahkemesinin bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.04.2018 tarihli son görevsizlik (karşı görevsizlik) kararının davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, dosya kendisine gelen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi kararında; Bölge Adliye Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde faaliyete geçtiği, bu kapsamda somut olayın incelenmesinde; istinafa konu dava dosyasında Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce.... İş Mahkemesince 14/07/2015 tarihinde görevsizlik kararı verildiği, HMK'nın 3/2. maddesi gereğince yerel mahkemece verilen nihai kararın istinaf yasa yoluna tabi olmadığı, değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK hükümlerine göre temyiz incelemesine tabi olduğu, kararda kanun yolunun yanlış gösterilmesinin, kararın istinaf incelemesine tabi olması sonucunu doğurmayacağı, istinaf mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce yerel mahkemece verilen nihai karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulabileceği, 1086 sayılı HUMK'nın 26/09/2004

tarih ve 5236 sayılı Kanunla değiştirilmesinden önce yürürlükte bulunan 427 ilâ 454. madde hükümlerine göre usuli işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay ilgili Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle, İstinaf dilekçesinin görev yönünden reddi ile; ..... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/1147 E. - 2018/317 K. sayılı dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay İlgili Dairesine gönderilmesi için mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, temyiz incelemesinin yapılması için dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 21. maddesinin, 1. fıkrasının "c" bendi uyarınca; "İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur. Yine devamında aynı Kanunun 22. maddesinin 2. fıkrasında; "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." düzenlemesi bulunmaktadır. Oysa ki somut olayda olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için; .... İş Mahkemesinin kararında görevli olduğu belirtilen....Asliye Ticaret Mahkemesinin de görevsizlik kararı vermesinden sonra ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz görev uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği, bu nedenle Dairemizin görevi dışındaki bir hususta inceleme yapılması gerektiği kuşkusuzdur. Bu kapsamda, merci tayini koşulları da oluşmadığından dosya üzerinden bu yönde bir inceleme yapılamayacak olmakla, dosyanın 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı kararı uyarınca konusu itibariyle dosyanın temyiz incelemesi görevi Yargıtay 9. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/07/2016 kabul tarihli ve 6723 sayılı Kanunun 21. maddesiyle değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 18/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5210, Karar No: 2014/13524, Tarih: 10.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5210 E.  ,  2014/13524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2008/156-2013/435 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait antrepoda bulunan ve yurt dışından ithal edilmiş olan tekstil ürünlerinin antrepoda çıkan yangın neticesinde tamamen zayi olduğunu, meydana gelen olay nedeniyle müvekkilinin 10.116,60 Euro alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40'dan az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, binada çıkan yangında davalı şirketin hiçbir kusuru bulunmadığını, bütün kusurun müvekkili ile aynı katta faaliyet gösteren, gizli yakıt ve asit tankları ile birçok kimyasal madde depolayan dava dışı ... A.Ş. ile yakıt ve asit tankları depolanmasına izin veren, projeye uygun bina yapmayan ve ağır yangın yükü taşıyan işletmelere binayı kiralayan dava dışı bina maliki ... Yapı Koop.'ne ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait emtianın davalı şirkete ait depoda bulunduğu sırada yanarak zayi olmasında davalının %100 oranında kusurlu olduğu, davacının, davalıdan talep edebileceği toplam maddi zararın olayın meydana geldiği tarih itibariyle 10.116,60 € (Avro) olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve tahsilde tekerrür olmaması kaydı ile davalının Şişli 6. İcra Müdürlüğü'nün 2007/22971 no'lu takip dosyasındaki bu miktar alacağa itirazının iptaline, takibin devamına, alacak yargılama sonucu belli olduğundan davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bilirkişi raporu uyarınca davalının yangına karşı alması gereken yeterli önlemi almamış olmasına, davanın mülga 818 sayılı BK'nın 464/2 maddesi uyarınca açılmasına ve davalı antrepocunun tamamen kusursuz olduğunu ispat edememiş bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1,059,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/331, Karar No: 2011/180, Tarih: 22.07.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/331 E.  ,  2011/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın H.U.M.K.nun 409. maddesince açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili ,davalı Kooperatifin üyesi olan müvekkilinin üyelik aidatlarının bir kısmının ödenmediği gerekçesiyle bir ihtar çekilerek davacının üyelikten ihraç edildiğini ileri sürerek , kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali ile davacının kooperatif üyesi olduğunun tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı kooperatifin merkezinin Sincan Adli yargı sınırları içerisinde kaldığından bahisle yetkizlik itirazında bulnmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,dosya kapsamı ve toplanan delillere göre taraflarca takip edilmeyen davanın yasal üç aylık süresi içerisinde de yenilenmediği gerekçesiyle davanın HUMK 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptaline ilişkindir.

Yargılamanın 25/12/2008 tarihli oturumuna taraflar ve vekilleri gelmemiş, davacı vekili mazeretini,daha önce gönderdiği ve ekinde tebliğ pulu olan bir dilekçe ile bildirmiş ve mazeretinin kabulüne karar verilmesini istemiş olup,mahkemece de mazeret kabul edilmiş, yeni duruşma gününün kalemden öğrenilmesine karar verilmiş,buna bağlı olarak yeni duruşma günü davacı vekiline bildirilmemiş, duruşmanın bırakıldığı 09/03/2009 tarihli yeni oturuma taraflar ve vekilleri gelmemiş, mazeret göndermemiş, mahkemece de dosya işlemden kaldırılmış, üzerinden üç ay geçtiği ve yenilenmediği için de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece dosyanın 05/03/2009 günü işlemden kaldırılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de ; bu celseden önce mahkemece ,davacı vekilinin bu celseden önce davacı vekilinin mazeretinin kabuluyle duruşma gününün kalemden öğrenilmesine biçiminde karar verildiği ,davacı vekilinin duruşma gününün kendisine tebliğini talep ederek mazeret dilekçesine tebliğ pulu eklediği anlaşıldığından, duruşma gününün kalemden öğrenilmesine şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir. Bu durumda duruşma günü kendisine tebliğ edilmeyen vekilin duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ,daha sonra da açılmamış sayılmasına karar verilmesi , savunma hakkını da kısıtladığı için doğru görülmemiştir.O halde, davacı vekilinin bu yönlere ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 22.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2023/3197, Karar No: 2024/3916, Tarih: 11.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3197 E.  ,  2024/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/298 E., 2023/376 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/363 E., 2022/388 K.

İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil ile kat irtifakı ve dayanak kat irtifakı sözleşmesinin iptali davasında davanın kısmen kabulü ile 3 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, 5 no.lu bağımsız bölümün tapu iptal talebinin, kat irtifakı listesinin ve sözleşmesinin iptali isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararın karşı davalı ... .... mirasçıları vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince 22.05.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın miktarının veya değerinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 22.05.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 238.730,00 TL’ yi aşmayan kararlara karşı temyiz yolu kapalı olduğundan ve somut olayda temyiz eden tarafın temyize konu yaptığı dava konusu taşınmazın dava tarihindeki miktarı 80.000,00 TL olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.05.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 22.05.2023 tarihli ek kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5961, Karar No: 2016/6162, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5961 E.  ,  2016/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesâyet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Kanunun 405. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise nüfus kaydına göre kısıtlı adayının ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Müdürlüğünün 10.02.2016 tarihli ve ... İlçe ... Müdürlüğünün 11.02.2016 tarihli yazılarından, kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.