muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/734, Karar No: 2019/459, Tarih: 28.05.2019

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; katılana ait iş yerinde ziraat mühendisi olarak çalıştığını, patronlarının ücretlerini zamanında ödemediklerini, bu nedenle aynı iş yerinde çalışan sanık ... ve inceleme dışı sanık ... ile birlikte ham madde satın alıp gübre üreterek satmayı planladıklarını, ham madde alınması için kendisinin ve sanık ...’ın inceleme dışı sanık ...’a 680 TL verdiklerini, kendi iş yerlerini kurmayı planladıkları için iş yerinde de bu durumu konuştuklarını, katılana ait iş yerinden herhangi bir malzeme götürmediğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Sanık ...; katılana ait iş yerinde diğer sanıklarla birlikte çalıştığını, iş yerinden çıkarttıkları tek şeyin boş çuvallar olduğunu, bu boş çuvalları da katılanın bilgisi dahilinde iş yerinden çıkartarak istiflediğini, bu çuvalların sonradan yakılacağını, ancak inceleme dışı sanık ...’ın çuvalların kendisine lazım olduğunu söylemesi üzerine çuvalları yakmadığını, inceleme dışı sanık ... ve sanık ... ile birlikte kimyasal gübre üretimi yapmayı planladıklarını, bu nedenle de inceleme dışı sanık ...’a para verdiklerini, adı geçenin de bu parayla ham madde aldığını, ancak bu ham maddeyi nereden aldığını bilmediğini,

Savunmuşlardır.

“Güveni kötüye kullanma” suçu 5237 sayılı TCK’nın 155. maddesinde;

“(1) Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkâr eden kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi halinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.” şeklinde düzenlemiş,

Maddenin gerekçesinde de; “Bu suçla mülkiyetin korunması amaçlanmaktadır. Ancak, söz konusu suçun oluşabilmesi için eşya üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen kişi (fail) arasında bir sözleşme ilişkisi mevcuttur. Bu ilişkinin gereği olarak taraflar arasında mevcut olan güvenin korunması gerekmektedir. Bu mülahazalarla, eşya üzerinde mevcut sözleşme ilişkisiyle bağdaşmayan kasıtlı tasarruflar, cezai yaptırım altına alınmıştır... Suçun konusunu oluşturan mal üzerinde belirli bir şekilde kullanmak üzere fail lehine zilyetlik tesisi gerekir. Bu nedenle, güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için hukuken geçerli bir sözleşme ilişkisinin varlığı gereklidir.” açıklaması yapılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere kanun koyucu tarafından mülkiyetin korunması amacıyla getirilen güveni kötüye kullanma suçu, failin muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan taşınır veya taşınmaz bir mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkâr etmesiyle oluşmaktadır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşması için genel kast yeterlidir. Bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Kastın varlığı için de failin mala zilyet olduğunu, bu malın başkasına ait olduğunu ve kendisine bu malı devreden kimsenin muhafaza etmek veya belirli şekilde kullanmak için devrettiğini bilmesi gerekir. Ayrıca, failin, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmayı veya devir olgusunu inkâr etmeyi de istemesi gerekmektedir.

Bu suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde ise, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâli sözkonusu olacaktır.

Uyuşmazlık konusunun her bir sanık açısından ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanık ...'a atılı suçun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlık konusunun her bir sanık açısından ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanık ...'a atılı suçun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen inceleme dışı sanık ...’ın, inceleme dışı sanık ...’ın kendisini yanına çağırarak depoda istif edilmiş hâlde duran ham madde dolu çuvallardan beş altı tanesini aracına götürmesini istediğini, birlikte taşıdıkları çuvalları inceleme dışı sanık ...’ın aracına koyduklarını, bu olaydan yaklaşık on beş gün kadar sonra da içerisinde ham madde bulunan iki ya da üç çuvalın daha inceleme dışı sanık ...’ın aracına yüklendiğini söylemesi, katılanın iş yerinde çalışan tanık ...’in, inceleme dışı sanıklar ... ve ...’ın, inceleme dışı sanık ...’ın aracına iş yerine ait altı adet çuvalı yüklediklerini, bu olaydan kısa bir süre sonra inceleme dışı sanıklar ... ve ...’ın yine iş yeri içerisindeki ham madde bulunan dokuz adet çuval ile süt tozu bulunan bir adet çuvalı aynı araca koyup götürdüklerini gördüğünü, bu sırada sanık ...’ın gözcülük yaptığını, elindeki telsiz ile iş yeri içerisinde gezdiğini ve çuvalların yüklendiği yere gidip geldiğini, bu durumu iş yerinde çalışan tanık ...’ya aktardığını, inceleme dışı sanık ...’ın da çaldıkları malları inceleme dışı sanık ...’ın evinde sakladıklarını kendisine söylediğini, ayrıca sanıkların bir araya geldiklerinde iş yerinden götürdükleri ham madde ile yaptıkları gübreyi sattıklarını, paralarını almak için Kırşehir'e gideceklerini konuşurken duyduğunu beyan etmesi, tanık ...'nın, sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...’ın iş yerinde gizli gizli konuşmalarının dikkatini çektiğini, sanık ... ile inceleme dışı sanık ...’ın bir yerlere mal satıp parasını alacaklarını konuşurlarken duyduğunu, tanık ...’in kendisine inceleme dışı sanık ...’ın aracına iş yerindeki ham madde çuvallarının yüklendiğini gördüğünü söylediğini, bu durumu inceleme dışı sanık ...’a sorduğunda adı geçenin “Bana ... usta arada bir sigara alıyor, ben de yapıyorum.” dediğini ifade etmesi, tanıkların bu beyanlarını doğrular şekilde inceleme dışı sanık ...’ın evinde yapılan aramada, katılanın iş yerinde kullanılan boş ham madde çuvallarının ele geçirilmesi, katılanın boş çuvalların dahi iş yerinden çıkarılmasına rıza göstermediğini söylemesi karşısında, sanık ...’ın, inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte katılanın iş yerinde organik gübre üretiminde kullanılan ve içerisinde ham madde bulunan çuvalları iş yerinden katılanın rızası dışında götürüp mal edindiğinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde sübuta erdiği ve sanık ...'ın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, bu savunmasına itibar edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, sanık ... hakkındaki direnme kararına konu hükmün, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeksizin bu suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanık ... Karşun'a atılı suçun sabit olmadığı," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanık ...'a atılı suçun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmesine gelince;

Sanık ...'ın aşamalarda, şirket içerisinde sanık ... ve inceleme dışı sanık ... ile açmayı planladıkları iş yeri ile ilgili konuları konuştuklarını, katılana ait iş yerinden herhangi bir malzeme götürmediğini söyleyip atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...'nın, iş yerinden ham madde dolu çuvalların dışarıya çıkarıldığı esnada olay yerinde sanık ...'ın da bulunduğuna ve diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin görgüye dayalı bir anlatımlarının olmaması, katılanın iş yerinden alınan malzemelere ait çuvalların inceleme dışı sanık ...'ın evinde yapılan aramada ele geçirilmesi ve sanık ...'ın diğer sanık ... ve inceleme dışı sanıklarla birlikte iş yerinde gizli gizli konuşmasının suçu işlediğine dair yeterli delil teşkil etmediği, sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı sanık ...'ın katılana ait iş yerinde aralarında yaptıkları konuşmaların ileride kurmayı planladıkları iş ile ilgili olduğunun adı geçenlerin ifadelerinden anlaşılması karşısında; her ne kadar inceleme dışı sanık ..., araçla sanıklar ve inceleme dışı sanık ile birlikte evlerine doğru giderken iş yerinden alınan malzemeyi Kırşehir'de satacaklarına dair aralarında konuştuklarını söylemiş ise de bu beyanının dosyadaki diğer deliller ile desteklenmediği, bu hâliyle tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyen sanık ... hakkında inceleme dışı sanık ...'ın atfı cürüm niteliğinde olabilecek soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla; sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve beraat hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli ve 90-723 sayılı direnme kararına konu hükümlerinden;

a- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin olarak; Yerel Mahkemece, mahkûmiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği şeklinde gösterilen direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA, beraat hükmünün ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün ise, sanığın bu suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine hükmolunması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

a- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin olarak; Yerel Mahkemece, mahkûmiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği şeklinde gösterilen direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA, beraat hükmünün ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün ise, sanığın bu suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine hükmolunması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede, sanık ...'a yönelik uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle, sanık ...'a yönelik uyuşmazlık bakımından ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3622, Karar No: 2012/3806, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3622 E.  ,  2012/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Telekom AŞ, telefon abonesi olan davalının sabit ücret alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru sonucu Birecik Tüketici Sorunları Hakem Heyetince, davalı tüketiciden tahsil edilen sabit ücretin iptaline, takip eden aylarda da tahakkuk ettirilmemesine,belirsiz isim altında alınan tüm ücretlerin davalıya iadesine karar verildiğini, bu kararın hukuka aykırı ve yersiz olduğunu, sabit ücretin 4502 sayılı kanunun 12.maddesi, 406 sayılı Kanunun ek 18.maddesine eklenen fıkra uyarınca alındığını, yasaya uygun olduğunu, hattın aboneye tesisi karşılığında yürütülen asgari hizmetler karşılığında alındığını bildirip, Birecik Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 19.02.2010 tarih ve 15 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince, davacının abonelerinden almakta olduğu sabit ücretin alınmaması gerektiğine karar vermesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuru ile yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir. Her ne kadar, davacının aldığı sabit ücretler miktar itibarı ile, gerek 4077 sayılı kanunun 22.maddesinde, gerekse HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının altında kalmakta ise de, yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu anlaşıldığından, kararın kesinlik sınırlarının dışında kaldığı da açık ve belirgindir.

Davacının sabit ücret uygulamasının yasal dayanağı olduğu ancak 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 6. maddesine uygun düzenlenmeyen, şartları davalı tüketici ile müzakere edilmeyen, maddelerin içeriği ve lehe ve aleyhe olan unsurları bakımından davalı tüketicinin bilgilendirilmediği abonelik sözleşmesinin 23. maddesinde yer alan ‘ tüzük ve yönetmelikler ile bu sözleşmede yer almamış genel mevzuat hükümlerinin ve yasa, tüzük ve yönetmelikler ile ücret tarifeleri üzerinde sonradan yapılacak bütün değişikliklerin davalı tüketici hakkında uygulanacağına’ dair düzenlemenin davalı tüketici için bağlayıcı olmadığı ve sabit ücret ile ilgili yasal düzenlemelerin ve bu yasal düzenlemelerdeki değişikliklerin davalı tüketici açısından geçerli olmadığı belirtilerek, Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararı yerinde görülerek mahkemece davacının davası reddedilmiştir.

Öncelikle, davacı ... tarafından, telefon abonelerinden alınmakta olan “sabit ücretin” yasal dayanağının açıklanmasında yarar vardır.

Öncelikle, davacı ... tarafından, telefon abonelerinden alınmakta olan “sabit ücretin” yasal dayanağının açıklanmasında yarar vardır.

Dava açıldığı tarihte yürürlükte olan 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun ek 18. maddesine 29.01.2000 tarih ve 4502 sayılı Kanunla ilave edilen son fıkrasında (5809 sk 66 maddesi ile mülga), ''Bir iş ve hizmetin karşılığı olarak alınan ücret; abonman ücreti, sabit ücret, konuşma ücreti, hat kirası ve benzeri kira, ücretler ve bunlar gibi değişik ücret kalemlerinden birisi veya birkaçı olarak tespit edilebilir.'' hükmü öngörülmüştür.

Anılan Ek 18. maddenin son fıkrasında yer alan “sabit ücret” sözcüğünün Anayasa’ya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali talep edilmişse de, Anayasa Mahkemesi’nin 11.05.2004 tarih ve 25459 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 10.02.2004 tarih ve E:2000/74, K:2004/9 sayılı kararıyla; sabit ücretin abone tarafından ödenmesinin, Anayasa’nın 5. maddesinde temel amaç ve görevleri belirtilen sosyal hukuk devleti ve adalet ilkelerine aykırılık oluşturmayacağı ve kişinin maddî ve manevî varlığını geliştirme hakkını zedelemeyeceği gibi, Anayasa’nın 22. maddesindeki haberleşme hürriyetini de engellemeyeceği sonucuna varılarak, sabit ücretin Anayasa’ya aykırı olmadığına, hükmedilmiştir.

406 sayılı kanunun, 5809 sayılı Kanunun 66. maddesince mülga edilen, 29. maddesi uyarınca işletmeciler alacakları ücretleri ilgili mevzuat, tabi oldukları görev ve imtiyaz sözleşmesi telekomünikasyon ruhsatı veya genel izin ile kurum düzenlemelerine aykırı olmayacak şekilde serbestçe belirleyebileceklerdir. Bununla birlikte ... ile kurum arasında imzalanan imtiyaz sözleşmesi gereğince tarifelerin kurum onayına sunulması gereklidir.

2813 sayılı Telsiz Kanunu'nun 4502 sayılı Kanunla değişik 5. maddesinde, bu Kanun ile 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nda belirtilen genel esaslar çerçevesinde, kanunlarla öngörülen yetki ve sorumlulukları uygulamak ve verilen diğer görevleri yapmak üzere kamu tüzel kişiliğini, idari ve mali özerkliği haiz özel bütçeli Telekomünikasyon Kurumu kurulmuştur. 2813 sayılı Kanun'un 4502 sayılı Kanunla değişik 7. maddesinde ise Telekomünikasyon Kurumu'nun görevleri belirlenmiştir. Buna göre, Kanunun, 5809 sayılı Kanunun 66. maddesi ile mülga edilen, 7. maddesinin (h) bendinde; "Telekomünikasyon hizmetlerinden ve altyapısından yararlanacak kullanıcılara ve telekomünikasyon şebekeleri arasındaki ara bağlantılar bakımından diğer işletmecilere uygulanacak ücret tarifelerine ve sözleşme hükümlerine ve teknik hususlara ilişkin genel kriterleri ve görev alanına giren diğer konularda uygulama usul ve esaslarını belirlemek, tarifeleri incelemek, değerlendirmek, gerekenleri onaylamak ve bunların uygulanmasını izlemek" Kurum'un görevleri arasında sayılmıştır. Kurum tarafından tarifelerin onaylanmasına ve denetlenmesine yönelik usul ve esasların tespiti amacıyla düzenlenen Tarife Yönetmeliği 28.08.2001 tarihli, 24507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulmuştur.

Söz konusu yönetmeliğin 7. maddesine göre, işletmeci tarafından belirlenen tarifenin, Telekomünikasyon Kurumunun karar organı olan Telekomünikasyon Kurulu tarafından her bir hizmet için hizmetin etkin olarak sağlanması maliyetine dayalı yöntem veya belli bir dönemde bir hizmet sepetindeki tarife değişikliklerinin ortalamasına uygulanacak tavan fiyat yöntemlerinden birini dikkate alarak onaylayacağı düzenlenmiştir. Maliyete ilişkin sunulacak bilgi ve belgeler, maliyet beyanları ve kurulun onay sürecinde dikkate alacağı ilkeler ayrıca yönetmelikte belirlenmiştir.

Yargılamanın devamı sırasında, 05.11.2008 tarih ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu 10.11.2008 tarih ve 27050 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş; az yukarıda açıklanan 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ile 2813 sayılı Telsiz Kanunu’nun bir kısım maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.

5809 Sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun:

Amacını belirleyen 1. maddesinde; bu kanunun amacı; “elektronik haberleşme sektöründe, düzenleme ve denetleme yoluyla etkin rekabetin tesisi, tüketici haklarının gözetilmesi, ülke genelinde hizmetlerin yaygınlaştırılması, kaynakların etkin ve verimli kullanılması, haberleşme alt yapı, şebeke ve hizmet alanında teknolojik gelişimin ve yeni yatırımların teşvik edilmesi ve bunlara ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.”şeklinde açıklanmıştır.

“Tanımlar ve Kısaltmalar” başlıklı 3. maddesinin;

(a) bendinde “Abone”nin “Bir işletmeci ile elektronik haberleşme hizmetinin sunumuna yönelik olarak yapılan bir sözleşmeye taraf olan gerçek ya da tüzel kişiyi”,

(b) bendinde “Abonelik sözleşmesi”nin “İşletmeci ile abone arasında akdedilen ve işletmecinin bir bedel karşılığında dönemsel ya da sürekli olarak bir hizmeti yerine getirmeyi veya mal teminini üstlendiği ya da her ikisini birden kapsayan sözleşmeyi”,

(dd) bendinde “Kurul” kısaltmasının “Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulunu”,

(ee) bendinde “Kurum” kısaltmasının “Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunu”,

(nn) bendinde de “Tarife” kısaltmasının “İşletmecilerin, elektronik haberleşme hizmetinin sunulması karşılığında kullanıcılardan farklı adlar altında alabilecekleri ücretleri içeren cetveli”,

(uu) bendinde “Tüketici” kısaltmasının “Elektronik haberleşme hizmetini ticari veya mesleki olmayan amaçlarla kullanan veya talep eden gerçek veya tüzel kişiyi”ifade edeceği belirtilmiştir.

“Tarifelerin Düzenlenmesi” başlıklı 13.maddesinde de aynen;

“(1) Tarife; abonman ücreti, sabit ücret, konuşma ücreti, hat kirası ve benzeri değişik ücret kalemlerinden birisi veya birkaçı olarak tespit edilebilir.

(2) Her türlü elektronik haberleşme hizmetinin sunulması karşılığında uygulanacak tarifeler aşağıdaki hükümlere tabidir:

a) İşletmeciler, uygulayacakları tarifeleri, ilgili mevzuat ve Kurum düzenlemelerine aykırı olmayacak şekilde serbestçe belirlerler.

“Tarifelerin Düzenlenmesi” başlıklı 13.maddesinde de aynen;

“(1) Tarife; abonman ücreti, sabit ücret, konuşma ücreti, hat kirası ve benzeri değişik ücret kalemlerinden birisi veya birkaçı olarak tespit edilebilir.

(2) Her türlü elektronik haberleşme hizmetinin sunulması karşılığında uygulanacak tarifeler aşağıdaki hükümlere tabidir:

a) İşletmeciler, uygulayacakları tarifeleri, ilgili mevzuat ve Kurum düzenlemelerine aykırı olmayacak şekilde serbestçe belirlerler.

b) İşletmecinin ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip olduğunun belirlenmesi halinde Kurum, tarifelerin onaylanması, izlenmesi ve denetlenmesine ilişkin yöntemleri ve tarifelerin alt ve üst sınırları ile bunların uygulama usul ve esaslarını belirleyebilir.

c) İşletmecinin ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip olduğunun belirlenmesi halinde; Kurum, fiyat sıkıştırması, yıkıcı fiyatlandırma gibi rekabeti engelleyici tarifelerin önlenmesi için gerekli düzenlemeleri yapar ve uygulamaları denetler.

(3) Bu maddenin uygulanması ile tarifelerin Kuruma sunulması, kamuoyuna duyurulması ve yayımlanması hususlarına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenir.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Böylece her türlü elektronik haberleşme hizmetinin sunulması karşılığında uygulanacak tarifelerin tabi olacağı hükümler ortaya konularak, belirlenecek tarifelerin ilgili mevzuat ve kurum düzenlemelerine aykırı olmayacak şekilde serbestçe belirlenebileceği; bu maddenin uygulanması ile tarifelerin kuruma sunulması, kamuoyuna duyurulması ve yayımlanması hususlarına ilişkin usul ve esasların da kurum tarafından belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

“Tarifelerin Düzenlenmesine İlişkin İlkeler” başlıklı 14.maddesinde ise; Kurumun, her türlü elektronik haberleşme hizmetinin sunulması karşılığında uygulanacak tarifelere ilişkin düzenlemeleri yaparken, sayılan ilkeleri göz önünde bulunduracağı belirtilmiş ve bu ilkeler sıralanmıştır.

“Kurumun Görev ve Yetkileri” Kanunun 6. maddesinde düzenlenmiş; bu görev ve yetkiler arasında “abone, kullanıcı, tüketici ve son kullanıcıların hakları ile kişisel bilgilerin işlenmesi ve gizliliğine ilişkin gerekli düzenlemeleri ve denetlemeleri yapmak” (c) bendinde; “elektronik haberleşme ile ilgili olarak Bakanlığın strateji ve politikalarını dikkate alarak, yetkili daire, tarifeler, erişim, geçiş hakkı numaralandırma, piyasa gözetimi ve denetimi de dahil gerekli düzenlemeler ile denetlemeler yapmak” ise (g) bendinde sayıldıktan sonra;

(j) bendinde açıkça “Kullanıcılara ve erişim kapsamında diğer işletmecilere uygulanacak tarifelere, sözleşme hükümlerine, teknik hususlara ve görev alanına giren diğer konulara ilişkin genel kriterler ile uygulama usul ve esaslarını belirlemek, tarifeleri onaylamak, tarifelerin denetlenmesine ilişkin düzenlemeleri yapmak” yetki ve görevi de Kurum’a verilmiştir.