muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16024, Karar No: 2019/13011, Tarih: 13.06.2019

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14563, Karar No: 2011/769, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14563 E.  ,  2011/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.01.2010 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.08.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza ark yapmak suretiyle yapılan müdahalenin men'i talebine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davalının su arkı yapmak suretiyle yaptığı müdahalesinin men'ine ve eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Tarafların gayrimenkulleri sınır komşusudur. Mahallinde 29.04.2010 tarihinde keşif yapılmış, bilirkişilerin verdiği rapor ve krokide A harfi ile gösterilen 127 m2 de su arkı açılmak suretiyle tecavüzün mevcut olduğu belirtilmiştir.

Ancak bu raporlarda su arkının davacı tarafından yapılıp yapılmadığı veya yağmur suyu ile oluşup oluşmadığı konusunda bir açıklık yoktur.

Mahkemece yapılacak iş; yerinde jeolog bilirkişi huzuru ile keşif yapmak, arkın oluşum şeklini saptamak, bunun sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik incelemeye dayalı verilen karar doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2010/14563 - 2011/769

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3591, Karar No: 2013/4302, Tarih: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3591 E.  ,  2013/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Keşif sonucu tanzim edilen 17.11.2009 tarihli Fen Bilirkişisi kadastro teknisyeni ...'in tanzim ettiği raporda dava konusu yerin (3) ve (4) no.lu parselllerin güneyinde kalan kadastro tesbitinde orman tahdit sınırları içerisinde bırakılan A yeri olarak krokide gösterilen 701,79 m2, yine krokide 2 katlı ev olan B yeri 1104,32 m2 geldiğini belirtmesine karşılık orman mühendisi bilirkişi orman yüksek mühendisi...nun tanzim ettiği raporda 1967 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmesi karşısında oluşan çelişkinin giderilmesi için farklı üç kişilik bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yapılarak yerin orman olup olmadığı hususu tereddüde yer vermeyecek şekilde tesbit edilip, dava konusu yerle ilgili sanığın babası hakkında açılmış dava olup olmadığı araştırılıp, kadastro mahkemesinde ve Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış dosyalar da getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10314, Karar No: 2025/3510, Tarih: 17.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10314 E.  ,  2025/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/351 Esas, 2023/16 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki kat malikleri kurulu toplantısının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... Sanayi Sitesi'nde 17.02.2013 tarihinde bir kısım site maliki ve temsilcilerinin yönetim planına, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) aykırı bir şekilde ... Sanayi Sitesi Toplu Yapı Kat Malikleri Temsilciler Kurulu adı altında bir toplantı gerçekleştirdiklerini, fakat toplantının yok hükmünde olduğunu bu nedenle anılan toplantının yok hükmünde olduğunun tespitine, bu toplantıda alınan kararların işletme projesinin iptaline, ayrıca yönetim kurulu ve denetleme kurulu üyelerinin seçimine ilişkin kararın iptaline karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; davacının iddialarının yerinde olmadığını, ... Sanayi Sitesi Toplu Yapı Temsilciler kurulunun 03.02.2013 günü yapılan genel kurul toplantısında meydana gelen olaylar neticesinde mevcut yönetim görevlisinin toplantıya devam etmek istediğini hazırda bulunanlar tarafından istenmemesi neticesinde görevli tarafından toplantının kapatıldığını, ancak toplantının kapatılmasına rağmen bir kısım site parsel maliki temsilci tarafından toplantıya usulsüz bir şeklide devam edildiğini, ve hiç gündemde olmamasına ve gündeme madde eklenmesi yasağına rağmen gündeme madde eklenerek ve yeniden düzenlenmesi" adı altında usulsüz bir şekilde gündem oluşturarak toplantı yaptıklarını, o gün ki toplantının sonraki hafta yapılmak üzere iptal edilmesi üzerine site maliklerinin temsilcilerinin çoğunluğunun sonraki hafta toplanmak üzere dağıtıldığını, 17.02.2013 günü usulüne uygun olarak ... Otelinde toplanılmış ve gündeme bağlı kalınarak site maliklerinin temsilcilerinin çoğunluğu ile toplantı yapıldığını, müvekkilinin ve diğer davalıların yönetici seçildiğininden bahisle, 17.02.2013 günlü toplantı evraklarının davacı ... adına ... ...'a 22.03.2013 tarihinde diğer davacı ... Ltd Şti'ne 26.03.2013 tarihinde ... adına ...'a elden tebliğ edildiğini, bu nedenle davanın 17.02.2013 günlü genel kurula ilişkin olduğundan yasal süre içinde davanın açılmadığını, müvekkilinin ve diğer davalıların 03.02.2013 tarihinde yapılacak toplantıda atanmış yöneticinin rahatsızlık geçirmesi ve olaylar çıkması neticesinde tutanak tutularak dağıtıldığını, toplantı iptal olduğu için dağıldıklarını bir kısım maliklerinde toplantıya katılmadıklarını buna dair noter tutanağı ile elden düzenlenen tutanak olduğunu genel kurul yapılamadığına dair atanmış yönetici Av. ... ...'nın dilekçesinin bulunduğu Sulh Hukuk Mahkemesince siteye ilişkin evrakların tesliminin 03.02.2013 tarihli toplantının geçerli bir toplantı olacağını gerektirmeyeceğini yargılamayı gerektirdiğini, birinci günde yapılamayan toplantı çağrı ilanında belirtilen 2 toplantı günü olan 17.02.2013 tarihinde yapılmasının yasal zorunluluk olduğunu, bu toplantının yapılmadığına dair iddianın asılsız olduğunu, toplantının 17.02.2013 günü yapıldığını ve otel faturasının alındığını, Şahabettin Özkan'ın ihtarnamesi yönünden oyuna getirildiklerini düşündüklerini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.10.2014 tarihli ve 2014/291 Esas, 2014/561 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.10.2014 tarihli ve 2014/291 Esas, 2014/561 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20 . Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda Davaya konu site yönetim planı 2. madde hükmüne göre yönetim planı taraflar arasında sözleşme niteliğindedir. Yönetim planında hüküm bulunmayan hallerde 634 sayılı Kanun ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve ilgili kanun hükümleri uygulanır.” Buna göre 634 sayılı Kanunun 33 üncü madde hükmünde "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz. Kat maliklerinden birinin yahut onun katından kira akdine, oturma hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı surette faydalanan kimsenin, borç ve yükümlerini yerine getirmemesi yüzünden zarar gören kat maliki veya kat malikleri, anagayrimenkulün bulunduğu yerin sulh mahkemesine başvurarak hâkimin müdahalesini isteyebilir.” denilmektedir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden davacının iptali talep edilen toplantıya katılıp katılmadığı ve davanın süresi içerisinde açılıp açılmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmaksızın eksik inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.01.2023 tarihli ve 2020/351 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğini, zaten 03.02.2013 tarihli toplantının yapılarak yöneticinin seçildiğini, davalı tarafın iptali istenilen toplantıyı yapmayarak imza attırmak sureti ile gerçekleştirdiğini, böyle bir toplantının yok hükmünde sayılarak süresiz iptalinin istenilebileceğini davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulû Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulû Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 5711 sayılı Kanunla değişik 33 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine oy kullanan kat malikinin karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan kat malikinin ise kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde altı ay içinde ana taşınmazın bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz.

3.Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; davacının 17.02.2013 tarihli kat malikleri kurul toplantısının ve alınan kararların iptalini istediği anlaşılmakta ise de yönetim planında birinci toplantı olarak düzenlenen 03.02.2013 tarihli olağan genel kurul toplantısının yapılarak tamamlandığı hususu da göz önünde tutulduğunda, ikinci toplantı niteliğindeki 17.02.2013 tarihli kat malikleri kurul toplantısı ve alınan kararların her birinin ayrı ayrı mutlak butlan yahut yoklukla malul olup olmadıklarının değerlendirilerek davanın süresinde açılıp açılmadığı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz istemi yerinde olduğundan kararın BOZULMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41652, Karar No: 2016/6050, Tarih: 31.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/41652 E.  ,  2016/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-O Yer Cumhuriyet Savcıs...'nın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısı...'nın tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde ise;

Müştek...'in sanığın elinde bıçakla geldiğini görmesine rağmen mağdur ...'ın bulunduğu konum itibariyle sanığın elindeki bıçağı görmemesi, kendisine yapılan uyarı neticesinde kahvehane içerisine girmesi, akabinde sanığın kahvehane önünde elinde bıçak olduğu halde mağdura hitaben “çık lan dışarı” şeklinde bağırması ve kahvehane işletmecisi...'in sanığın içeri girmesini engellediğinin anlaşılması karşısında; sanığın bıçakla gelip, mağduru dışarı çağırması eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/130, Karar No: 2025/810, Tarih: 06.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/130 E.  ,  2025/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1126 E., 2021/2703 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/1126 Esas, 2021/2703 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/82 Esas, 2020/317 Karar sayılı kararı ile kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 27/2. maddesi uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığı”na ilişkin kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1-354 Esas, 2023/545 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

286/2-h maddesinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.