muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11384, Karar No: 2025/1977, Tarih: 17.02.2025

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2023/41 Esas, 2024/1903 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin tatbik edilmemesi aleyhe istinaf olmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Katılanın ceza dava dosyasına OCAS sistemi üzerinden zorunlu müdafii olarak atandığına, daha sonra sağlık sorunları nedeniyle dosyayı takip edemeyeceğinden mazeretini bildirerek görevi iade ettiğine, görevi istemden iade ettiğinden sistemi kontrol ettiğinde davada görevli olmadığı için adının görünmediğine, katılana yeniden müdafi atanması gerekirken herhangi bir atama yapılmadığını sonradan öğrendiğine, katılanın mağdur olmaması için durumu kendisine bildirmek için aradığında ulaşamadığına, katılanın şikayeti üzerine Bursa Barosu Disiplin Kurulu tarafından hakkında kınama cezası verildiğine, eylemi nedeniyle herhangi bir mağduriyetin yaşanmadığına, katılanın kararı istinaf etmesi üzerine dosyanın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiğine, usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2349, Karar No: 2023/4372, Tarih: 03.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2349 E.  ,  2023/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/67 E., 2023/54 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/483 E., 2022/634 K.

Taraflar arasındaki yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı vekilinin duruşma talebinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 06.08.2014 tarihinde evlendiklerini, müvekkili ile davalının Avusturya Cumhuriyeti Donaustadt Bölge Mahkemesi'nin 24.04.2019 tarih ve 17/C 14/18s-21 numaralı kararı ile boşandıklarını, kararın 17.05.2019 tarihinde kesinleştiğini, buna ilişkin karar aslı ve tercüme edilmiş şeklini dosyaya ibraz ettiklerini bildirerek Donaustadt Bölge Mahkemesi'nin 24.04.2019 tarih ve 17/C 14/18s-21 numaralı boşanma kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının hile ile müvekkilini Türkiye'ye bıraktığını, müvekkilinin Türkiye'de iken davacının kadını kayıp gibi göstererek Avusturya mahkemelerinde dava açtığını, müvekkiline bilgi vermediğini, gelen tebliğleri ona bildirmediğini, davacının Avusturya Cumhuriyeti Donaustadt Bölge Mahkemesi ve makamlarını yanılttığını, menfaatleri için Avusturya Cumhuriyeti Donaustadt Bölge Mahkemesi'nde tek taraflı olarak ilerletilen boşanma davasının Türkiye şartlarında bağlayıcılığının olmadığını, hukuka aykırı bir boşanma olduğundan tenfizinin mümkün olmadığını, bu sebeple hile ve yanıltmayla sonuca bağlanmış olan bu boşanmayı asla kabul etmediklerini, haksız davanın reddi ile yararına 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi gereğince o yer kanunları uyarınca, kendisine karşı tenfiz istenilen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uyun bir şekilde çağrılmamış veya o mahkemede temsil edilmemiş yahut bu kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilmiş ve bu kişinin aynı maddenin bentlerinde yazılı hususlardan birine dayanarak tenfiz istemine karşı Türk Mahkemesinde itiraz etmesi halinde tenfize karar verilmeyeceğinin hükme bağlandığı, yabancı unsurlu özel hukuka ilişkin davalarda mahkemenin tarafların vatandaşı veya yabancı olduğuna bakmadan usul kuralları bakımından kendi kanun hükümlerini uygulamak zorunda olduğu, dosya içerisinde yer alan yabancı mahkeme ilamının tercüme içeriğinde "...davacı ... tarafından ... Efendi Mah. 286 Sk No:18 İç Kapı No:2 Nor/... adresinde ikamet eden... Davalı ... aleyhine açılan boşanma davasının.. Sonunda gereği düşünüldü" ve "Davalı işbu davaya katılmamıştır. Kendisine Avusturya'daki bir vekilini belirtmesi görevi verilmiştir, duruşmalara çağırılmıştır, dava tebliğ olunmuştur" şeklindeki açıklamalardan davalının o yer kanunları uyarınca hükmü veren mahkemeye usulüne uygun olarak çağrıldığı ve kararın kesinleşme sürecinin gerekçe içerisinde tartışıldığı, dolayısıyla davalının savunma hakkının kısıtlandığından bahsedilemeyeceği gibi kararın kesinleştirilmesi ve tebligat işlemleri de yabancı mahkeme kanunlarına tabi olduğundan kararın usulsüz kesinleştirildiğinden de söz edilemeyeceği, kararın tanınması ve tenfizi için 5718 sayılı Kanun'un 50 ve devamı maddelerindeki koşulların oluştuğu, ayrıca her ne kadar davalı tarafça cevap dilekçesinde nafaka, maddî ve manevî tazminat talebinde bulunulmuş ise de; huzurdaki davanın tanıma ve tenfiz talebine ilişkin olduğu, maddî ve manevî tazminat talebinin işbu davanın fer'îsi mahiyetinde olmadığı ve davalı tarafça usulüne uygun olarak ikame edilmiş karşı dava bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile Avusturya Cumhuriyeti Donaustadt Bölge Mahkemesinin 24.04.2019 tarih ve 17/C 14/18s-21 dosya numaralı, 17.05.2019 kesinleşme tarihli ilamındaki tarafların boşanmalarına ilişkin kısmının tanınması ve tenfizine, karar kesinleştiğinde gereğinin ifası için karardan 2 suretinin Niğde Nüfus Müdürlüğüne gönderilmesine, davalı tarafça karşı dava açılmamış olduğu ve ileri sürülen nafaka ve maddî ve manevî tazminat taleplerinin tanıma talepli davanın fer'îsi mahiyetinde bulunmadığı anlaşıldığından davalının nafaka, maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, tahkikat aşamasına geçilmeden deliller değerlendirilmeden ön inceleme aşamasında karar verildiğini, mahkemece usulüne uygun tebligat yapılıp yapılmadığı araştırılmadan yalnızca verilen kararda yer alan hususlardan yola çıkarak varsayımdan hareketle hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmadığını, davalının talepleri yönünden reddi, 500.000,00 maddî, 500.000,00 manevî tazminata ve 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilerek talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve müvekkile ödenmesine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini, istinaf incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yabancı mahkeme kararı aslı, onaylı tercümesi ve apostil şerhinin dosyaya sunulduğu, yabancı mahkeme kararının davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği dolayısıyla tanıma ve tenfizin şartlarının gerçekleştiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinin tekrarı ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ön inceleme aşamasında süre talep etmelerine rağmen süre verilmeden, deliller toplanmadan karar verildiğini, Türkiye'de açılan davaların bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek kararı tüm yönlerden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların boşanmalarına ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi şartlarının oluşup oluşmadığı, eksik inceleme bulunup bulunmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5718 sayılı Kanun'un 50 nci, 52 nci, 54 üncü ve 58 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/52110, Karar No: 2011/12992, Tarih: 14.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/52110 E.  ,  2011/12992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/252343

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2008

NUMARASI : 2008/475

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın nüfus kaydına uygun adli sicil kaydı getirtilmeden hakkında hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Hakkında suç tutanağı düzenlenen sanığın, tutanağa konu iş yerinde kasiyer olarak çalıştığını, işyeri sahibinin F. Ç.. olduğunu ve iş yerini 1993 yılında kendisinin üzerine devrettiğini ancak 2003 yılında devrini geri aldığını savunması, dosya içerisinde bulunan imza sirkülerinde sanığın 04.06.1996 tarihinden itibaren 5 yıllığına şirket müdürü olarak atandığının belirtilmesi ve sanığın 14.02.2002 tarihinde işleri yürütmek üzere F. Ç..’ e vekalet verdiğinin anlaşılması karşısında; tutanağa konu iş yerinin sahibi olan şirketin suç tarihinde yasal temsilcisinin kim olduğu Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorularak, F. Ç.. de tanık olarak dinlenip, iş yerinin idaresinden kimin sorumlu olduğu konusunda zabıta araştırması da yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken; eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

1- Katılan kurumun 03.06.2005 tarihli yazısında mühürleme tutanağına rastlanmadığı bildirilmesine rağmen, 10.03.2006 tarihli yazıda sayacın 04.12.2003 tarihinde mühürlenerek takıldığının belirtildiği ancak yazı ekinde gönderilen sayaç değiştirme tutanağında mühür numarasının bulunmadığının anlaşılması karşında; suça konu elektrik sayacının suç tarihinden önce kurum mührü ile mühür altına alınıp alınmadığı araştırılıp tespit edilmeden yazılı şekilde 765 sayılı TCK’nun 491/ilk maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Kaçak kullanım süresinin son endeks okuma tarihi ile tutanak tarihi arasındaki süre olduğu ve kaçak kullanım bedelinin de bu süre esas alınarak hesaplandıktan sonra 765 sayılı TCK’ nın 522. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği, incelenen tüketim föylerine göre, tutanak tarihinden önce 31.01.2005 tarihinde endeksin okunduğunun belirtildiği ayrıca katılan kurumun 06.10.2005 tarihli yazısı ekinde gönderilen endeks tespit fişinde de 17.01.2005 tarihinde endeksin okunduğu gözetilmeden, bilirkişi tarafından kaçak kullanım başlangıç tarihinin tespit edilemediği gerekçesiyle 90 gün üzerinden hesaplanan değer esas alınıp normal olduğu kabul edilerek, 765 sayılı TCK’ nın 522. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,

3- Nüfus kaydına göre sanığın “Sebiha” olan anne adının, iddianamede ve gerekçeli karar başlığında “Sabiha” olarak yazılması,

3- Nüfus kaydına göre sanığın “Sebiha” olan anne adının, iddianamede ve gerekçeli karar başlığında “Sabiha” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2350, Karar No: 2024/188, Tarih: 16.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2350 E.  ,  2024/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/488 E., 2022/809 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacı Asiye'ye 2012 yılında davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından fıtık ameliyatı yapıldığını, ameliyat sonrası davacının taburcu olduğunu ancak aradan geçen aylarda bir iyileşme gözlemlenmediği gibi ağrılarının şiddetlendiğini ve yürüyemez hale geldiğini, başka bir hastaneye başvurduklarında ilk ameliyat sırasında takılan vidaların çıkarıldığını, yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.250,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri; müvekillerinin kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; 12.06.2014 tarihli ve 2012/414 E., 2014/154 K. sayılı kararla; davacı ...'ya yapılan tıbbi operasyon ve sonraki kontrollerin tıp kurallarına uygun olduğu, operasyon sonrasında gelişen enstrüman ve vida gevşemesinin her türlü özene rağmen oluşabilen herhangi bir tıbbi ihmal ve kusura izafe edilmeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, ilgili hekime atfı kabil bir kusur izafe edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve davalı hastane vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve davalı hastane vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi'nin 13.02.2019 tarih, 2018/3790 E., 2019/1744 K. sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumundan alınan raporda, davacıya dava dışı hastanede yapılan ikinci ameliyat sırasında davalı tarafından yapılan ilk ameliyatta takılan vidaların gevşemiş olduğunun ve pedikül giriş yerlerinin deforme olduğunun görüldüğü, operasyon endikasyonunun bulunduğu, ilgili hekim tarafından kişiye fasetektomi ve tek taraflı enstrümantasyonun yapıldığı, faset eklem artışı ve faset eklem düzensizliği varlığında faset eklem füzyonu ve sinir rahatlatmak amacıyla fasetektomi yapılabileceğinin ve operasyon sırasında cerrahın kararına bağlı olduğunun tıbben bilindiği, ilgili hekim tarafından radyolojik grafiler çekilerek işlem sonrası kontrollerinin yapılmasının tıp kurallarına uygun olduğu, operasyondan sonra gelişen enstrüman vida gevşemesi her türlü özene rağmen oluşabilen komplikasyon olarak nitelendirildiğinden ilgili hekime atfı kabil bir kusur izafe edilemeyeceği yönünde kanaat bildirildiği, davacıların, alınan rapora itiraz ettikleri, Mahkemeden konu ile ilgili yeniden bir rapor alınmasını istedikleri, davacı tarafın bu talebi karşılanmadan yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesis edildiği, zira davacının dava dışı hastanede geçirdiği ikinci ameliyat sırasında düzenlenen epikriz raporunda hastada gelişen ağrıların enstrüman yetersizliğinden kaynaklandığının belirtildiği, o halde, Mahkemece, davacıların iddiaları ve itirazlarını karşılar şekilde, özellikle ameliyat sırasında seçilen ve kullanılan vida ve benzeri malzemelerin yeterli olup olmadığı, davalı doktorun kusurunun değerlendirilmesi noktalarında üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip olan yeni bir bilirkişi kurulundan, Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan mahkemece, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; bozma ilamında işaret edilen hususlar doğrultusunda, davacıların iddiaları ve itirazlarını karşılar şekilde, özellikle ameliyat sırasında seçilen ve kullanılan vida ve benzeri malzemelerin yeterli olup olmadığı, davalı doktorun kusurunun değerlendirilmesi noktalarında konusunda uzman, akademik kariyere sahip olan yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alındığı, bilirkişi raporunda, yapılan ameliyatın tıp bilimine ve literatüre uygun olduğu, hastanın ikinci ameliyatında cerrahın ameliyat bölgesinin açtıktan sonra vidalardaki oynamanın tespiti sonucu vidaları çıkarmasının bir tıbbi gereklilik olduğu, vidalarda oynama (füzyonun veya kaynamanın gelişmemesi) durumunun birinci ameliyatta alınan tüm önlemlere karşı gelişebilecek bir durum olduğu, bu durumun bir komplikasyon olduğu, hastanın yaşına, kemik yoğunluğuna ve vücut ağırlığına bağlı değişebildiği, yapılan ameliyat yöntemine veya seçilen malzemelere bağlı gelişen bir durum olmadığı, her tür özene rağmen görülebileceği, uygulanan yöntemin güncel tıp literatürüne uygun olduğunun belirtildiği, alınan raporun denetime elverişli kabul edilerek hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; hekimin yaptığı tedavi, hastalığa uygun bir tedavi olmadığı için, müvekkilinin şifa bulamadığını, tedaviyi yapan davalı doktorun, müvekkile operasyonun olası sonuçları hakkında yeterli, aydınlatıcı bilgi vermediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

3.Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyularak İstanbul Üniversitesi öğretim üyelerinden alınan bilirkişi raporunda, uygulanan yöntemin güncel tıp literatürüne uygun olduğunun belirtildiği, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğunun anlaşılmasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden mahallinde alınmasına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden mahallinde alınmasına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.