muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7450, Karar No: 2011/15216, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7450 E.  ,  2011/15216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından yapılan denetimler neticesinde 2 adet ... kurulu raporu, 11 adet ... karnesi, kime ait olduğu belli olmayan 21 adet küpür tespit edildiğinden bahisle sözleşmesinin feshi ile para cezasına hükmettiğini ileri sürerek davalı kurumun bu kararlarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı kuruk tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eczacı olup kurum tarafından sözleşmesinin haksız olarak feshedilip tarafına para cezası kesildiğini ileri sürerek feshin ve para cezasının iptaline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece, eczanede bulunan iki adet ... kurulu raporu için uyarma verilmesi gerektiğini, eczaneye yakın tekel büfesinde bulunan ... karnesi ve kime ait olduğu anlaşılamayan küpürler için davacının sorumlu tutulamayacağı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak tekel çalışanları, kurum tarafından alınan hazırlık ifadelerinde ve davacının aynı şekilde alınan ifadesinde, ... karnesi ve ilaç kupürlerinin davacı eczacıya ait olduğu belirtildiğine göre, artık bunlardan sorumlu olmayacağı hususu düşünülemez.Öyle olunca mahkemece tekelde bulunup tutanak altına alınan ... raporları ile kupürlerin davacı eczacıya ait olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14872, Karar No: 2014/32556, Tarih: 04.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14872 E.  ,  2014/32556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2013/67-2014/170

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının temyiz itirazlarının reddine, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davalı temyizi yönünden yapılan incelemede;

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı, davacı işçinin 6 aylık ücret tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (08.04.2008 gün ve 2007/27773 Esas, 2008/7819 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır. İşletme gerekleri ile fesihte emeklilik nedeninin gösterilmesi ve davacının emekliliğe hak kazanması halinde işe başlatmama tazminatı alt sınırdan belirlenmektedir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 12 yılın üzerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin işletmesel nedenle feshedildiği, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 5 aylık ücreti oranında belirlenmesinin dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Peşin alınan 24,30 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 0,90 TL karar ve ilam harcının davalıdam alınmasına,

6. Davacının yapmış olduğu 1.357.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 04.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17282, Karar No: 2014/5056, Tarih: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17282 E.  ,  2014/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 35. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/127

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2013 tarih ve 2013/3-2013/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin Yurtbank’ta açılmış mevduat hesaplarının davalı banka çalışanlarının yönlendirmesi, doğru bilgi vermemesi ve yüksek faiz vaadleri ile kandırılarak ..Security Off-Shore hesaplarına aktarıldığını, aslında paranın davalı banka tarafından kullanıldığını, bu durumun ceza yargılaması ile de açıklığa kavuştuğunu, davalı bankanın güven ve vekalet ilişkisini kötüye kullanarak müvekkillerinin parasını hileli davranışlarla iradeleri sakatlanarak güvencesiz hesaplara geçirdiğini, dolayısı ile oluşan zarardan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 15.404,00 TL'nin 13.12.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili banka ile ..t Security Off Shore Bank Ltd.’in farklı tüzel kişilikler olduğunu, usulüne uygun aciz vesikası alınmadığını, müvekkili bankanın, ..Security Off Shore Bank Ltd. nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin bulunmadığını, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda havale işlemini yerine getirdiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın özellikle davacının da içinde bulunduğu bir kısım mevduat müşterilerinden topladığı mevduatı kayden Off-Shore bankasına aktarmış gibi göstererek, davalı bankanın hakim hissedarlarının ortağı firmalara aktarıldığı, davacıların 01.11.1999 tarihinde 12.000,00 TL'lik hesap açtırdığı, bu hesap üzerinden vade tarihinde ödeme yapılmadığı, davacının hesabında bakiye 12.200,00 TL alacağının kaldığı, bu alacağa hesap açılış tarihinden itibaren avans faizi talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile feri müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili ile feri müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Yürürlükten kaldırılan HUMK’nun 382 ve devamı maddeleri ile yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün verilmesi, tefhimi ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı hususları ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiş olup, HMK’nın 298/2. maddesinde de gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece verilen kısa kararda ''davanın kısmen kabulüne, hesap bakiyesi olan 12.200,00 TL'nin davalıdan alınıp, davacılara verilmesine, 01/11/1999 tarihinden itibaren bu miktara avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine '' karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda ''davanın kabulüne, hesap bakiyesi olan 12.200,00 TL'nin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, 01.11.1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına'' karar verilmiştir. Davacı tarafça dava dilekçesinde, 15.404,00TL talep edilmiş olması karşısında, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olduğu anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2310, Karar No: 2016/2553, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2310 E.  ,  2016/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Konya 2. Sulh Hukuk, Kadınhanı Sulh Hukuk ve İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “... Köyü, .../...” olarak belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kadınhanı Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamaya göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... Emniyet Müdürlüğü ve Kadınhanı İlçe Emniyet Müdürlüğü yazı cevaplarına göre hükümlünün son ikametgah adresinin “...” ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 24.04.2015 tarihli dilekçesinden cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin “... Köyü, .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kadınhanı Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kadınhanı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14944, Karar No: 2025/194, Tarih: 09.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14944 E.  ,  2025/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/75 E., 2024/118 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, meslek hastalığına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60/3 hükmü uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21548, Karar No: 2015/14556, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21548 E.  ,  2015/14556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2011/407-2014/454

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir. Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18347, Karar No: 2016/15690, Tarih: 28.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/18347 E.  ,  2016/15690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma borçlu olmadığının tespitine, Kuruma ödenen 14.258.99.TL. tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı Kurum tarafından davacıya verilen 20/02/2015 tarih ve 2.955.568 sayılı idari para cezasına konu işlem ile davacının itirazını reddeden komisyon kararına konu işlemin iptali ve idari para cezası nedeniyle davalı Kuruma ödenen 14.258,99 TL'nin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu işlem yönünden davacının borcunun olmadığının tespitine ve dava konusu işlemin iptaline, yukarıdaki karara bağlı olarak 14.258,99 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya ait işyerinde meydana gelen iş kazası nedeniyle yapılan müfettiş incelemesi sırasında davacı şirketten istenen kayıt ve belgelerin süresi içinde ibraz edilmemesi nedeniyle davacı şirket hakkında idari para cezası uygulandığı, idari para cezasının davacı şirkete 04/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından idari para cezasına karşı 13/03/2015 tarihinde itiraz edildiği, 08/05/2015 tarihli Komisyon Kararı ile davacının itirazının reddedildiği, Komisyon Kararının davacıya 18/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve eldeki davanın 17/06/2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 102/4. maddesinde “İdari para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, davacının talebinin hakkında uygulanan idari para cezasının iptaline ilişkin olduğu, söz konusu idari para cezasının iptali için Kuruma yaptığı başvurunun Komisyon kararı ile reddedildiği ve davacının Komisyon kararının tebliğinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen süre içinde eldeki davayı açtığı, ancak bu davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, 5510 sayılı Yasanın 102/4. maddesi gereğince idari para cezasının iptali için açılan davalarda idare mahkemesinin görevli olduğu göz önünde bulundurularak 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6922, Karar No: 2021/11615, Tarih: 06.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6922 E.  ,  2021/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ İş Mahkemesi

Dava, vefat eden sigortalı babasından hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık almakta olan davacının, boşandığı eşiyle birlikte yaşadığından bahisle aylıklarının kesilerek, 01.07.2010-17.06.2011 tarihleri arası ödenen aylıkların borç tahakkuk ettirildiğini beyanla, ilgili kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacının eşi ile muvazaalı boşandığı iddia edilerek borç çıkarıldığını, birlikte yaşamalarının söz konusu olmadığını belirterek Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığın kesilme tarihinden itibaren yasal faizi ile tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

SGK vekili, davacının talebinin iyi niyetli olmadığını, mahkememizin 2011/835 Esas sayılı dosyasından görüleceği üzere davacı ve eşinin birarada yaşıyor olmasına rağmen muvazaalı bir şekilde boşanarak babasından kalan yetim aylığını aldığını, bu durumun dosya kapsamında mevcut denetmen raporuyla sabit olduğunu, her ne kadar davacının eşinin başka biriyle evlendiği iddia edilmiş ise de kurumun bu evliliğin de sırf yetim aylığı alabilmek için anlaşmalı yapılan evlilik olabileceği ihtimali ile ve kurumun denetim elemanlarınca tutulan raporun aksi ispatlanmadığı sürece geçerli olacağı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, muvazaalı bir şekilde eşinden boşanmak suretiyle kurumdan haksız olarak yetim aylığı almaya çalışmanın kuruma zarar vereceğini, müvekkil kurumun yaptığı tespitlere göre aylık bağlamama işleminde haklı olduğunu beyan ederek açılan davanın reddini karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dava dilekçesi, cevap dilekçesi, tanık anlatımları, kaldırma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;mahkememizce kaldırma ilamı ve sonrası dinlenen tanık beyanları, yaptırılan kolluk araştırmaları ve dosyaya gelen tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davacının boşanmış olduğu eşi ile boşanma tarihinden sonra birlikte yaşam sürmediği tespit edilmiş olmakla fiilen birlikte yaşama olgusunun söz konusu olmadığı kanaatine varılmakla açılan davanın kabulüne Davalı kurumun 28/07/2016 tarihli kurum işleminin iptaline, davacının kuruma başvuru tarihi 12/07/2016 tarihinden itibaren 3859282 sicil numaralı müteveffa ...'den dolayı aylık bağlanmasına, dair hüküm tesis etmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde; muvazaalı bir şekilde eşinden boşanmak suretiyle Kurumdan haksız olarak yetim aylığı almaya çalışmanın Kuruma zarar vereceğini, Kurumun yaptığı tespitlere göre aylık bağlamama işleminde haklı olduğunu istinaf başvuru sebebi olarak ileri sürmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI