muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13578, Karar No: 2017/918, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13578 E.  ,  2017/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28490, Karar No: 2010/28216, Tarih: 13.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28490 E.  ,  2010/28216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1. maddesi gereğince 2 ay hapis ve 500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 20 gün hapis ve 375 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklara verilen hapis cezası günlüğü 20 yeni Türk lirasından paraya çevrilerek 1.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların cezalarının toplanarak neticeten 1.375 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/04/2010 tarihli ve 2009/655 esas, 2010/319 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20.07.2010 gün ve 2010/9062-47916 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve 2010/183344 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

1)Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1. maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte hükmedilen adlî para cezasının gün adlî para cezası olarak belirlenip daha sonra aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerekirken doğrudan adlî para cezasına hükmedilmesinde,

2)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda adlî para cezalarının toplanmasına ilişkin herhangi bir hüküm öngörülmediği cihetle, sanıklara hükmedilen adlî para cezalarının ayrı ayrı gösterilmesi yerine, adlî para cezalarının toplanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasında, TCK.'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtilip, 416,00TL.yerine yazılı şekilde 375,00TL. olarak eksik adli para cezası tayin olunduğu hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de yasa yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13592, Karar No: 2017/901, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13592 E.  ,  2017/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6618, Karar No: 2014/21639, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6618 E.  ,  2014/21639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/184-2014/111

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3179, Karar No: 2013/6955, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3179 E.  ,  2013/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya tebliğ edilen ve bedeli ödenmeyen faturaya dayalı alacakları nedeniyle Şişli 5. İcra Müdürlüğü' nün 2008/19875 sayılı dosyasından takip yapıldığını, ancak davalının takibe haksız ve mesnetsiz olarak itiraz etmiş olduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40' tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile müvekkili şirket arasında kitapların dağıtımı ve satılamayanların ise iade faturası ile iade edilmesine dair ticari teamül olduğunu, bu ticari ilişki çerçevesinde her ne kadar yazılı bir anlaşma yok ise de, taraflar arasında sürekli çalışan bir cari hesap ilişkisinin ortaya çıktığını, icra takibine konu edilen faturaların münderecatındaki kitapların da kendileri tarafından davacıya gönderilen ancak davacı tarafça kabul edilmeyen iade faturalarındaki kitaplara ilişkin olduğunu, TTK 95. maddeye göre cari hesap kesilmeden önce tarafların birbirlerine alacaklı veya borçlu sayılamayacağını, hesap mutabakatı yapılmadığı için alacağın likit olmadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine icra takibi bedelinin %40' ından aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı şirketin davalı şirketten 4.880,58-TL anapara ve 32,94-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.913,52-TL alacaklı olduğu anlaşıldığından bu kısım için itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacağın %40' ı olan 1.952,23-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6204, Karar No: 2024/10394, Tarih: 05.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6204 E.  ,  2024/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1706 E., 2024/336 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaneli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/80 E., 2023/98 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkete ait iş yerinde 1986- 1999 yılı Ekim ayı arasında çalıştığını, davalı iş yerinde silisli uygulama yapıldığını, söz konusu üretimin yapılması için gerekli önlemlerin alınmaması sebebiyle meslek hastalığına yakalandığını, Sağlık Bakanlığı, İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 05.06.2009 ve 11.05.2012 tarihli sağlık kurulu raporları ile hastalığın C grubu pnömokonyozlardan olup, %21,02 sürekli iş göremezlik derecesinin tespit edildiğini ve bu oran doğrultusunda maluliyet maaşı bağlandığını, Mahkemenin 2000/6 Esas sayılı dosyası ile eksik ödenen yasal haklarının olması gereken ücrete göre ödenmesi amacıyla açılan davada verilen kararın kesinleştiğini, Mahkemenin kesinleşmiş ilamı ve iş yerinde uygulanan TİS'ler gereği müvekkilinin olması gereken ücretlere göre maddi tazminat hesaplamasının gerektiğini iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; maddi ve manevi tazminatın işgöremezlik tespit tarihi olan 05.06.2009 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 23.10.1999 tarihinden sonra müvekkili şirkete ait işyerinde çalışmadığını, hastalık takibinin ise 2009 yılında başladığını ve 2012 yılında Sağlık Kurulu Raporu ile meslek hastalığı olduğu yolunda rapor verildiğini, SGK Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun işten ayrıldıktan sonra hastalığın meydana gelmesi halinde hastalık yükümlülük süresinin aşılmaması gerektiğini hükme bağladığını, yükümlülük süresi aşılmış olduğundan müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, diğer yandan Yüksek Sağlık Kurulu raporu gerektiğini, işçinin çalıştığı tüm işyerleri ile sorumluların tespit edilmesi gerektiğini, şirkete atfedilecek bir kusurun bulunmadığını, işyerinde denetlemelerde verilerin olumlu olarak tespit edildiğini, yetersizlik görülmediğini, davacıya korunma yöntemleri konusunda eğitimler verildiği gibi koruyucu malzemeler verildiğini ve kullanmasının sağlandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne, 148.683,58 TL maddi tazminatın ve 30.000,00 TL manevi tazminatın hastalığın teşhis tarihi olan 05.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, birleşen davanın kabulüne, 100.000,00 TLmaddi tazminatın hastalığın teşhis tarihi olan 05.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat yönünden fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bozmadan sonra Mahkemenin yargılamaya devam edip eksiklikleri tamamlamaya çalıştığını, yeniden bir maddi tazminat miktarı belirleyerek hüküm verdiğini, asıl dava ve birleşen dava ile tespit edilen maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, SGK tarafından tahsil edilecek/ edilebilecek alacak kalemlerinin maddi tazminat hesabından/ miktarından indirilmesi gerektiğini, Mahkemece SGKdan PSD ve diğer indirilecek alacak kalemlerinin bildirilmesinin istenildiğini, Kurumtarafından nasıl hesaplandığı belli olmayan bir kısım rakamlar bildirildiğini ve bu rakamlar dikkate alınarak bir tazminat miktarı belirlendiğini, hesabın doğru olmadığını, aynı mahkemenin 2013/288 Esasına kayıtlı, derdest, SGK tarafından açılmış rücuan tazminat davası bulunduğunu, bekletici mesele yapılması gerektiğini, SGK rücu davası nedeniyle PSD ve diğer indirilecek alacak kalemlerinin miktarlarının kesinleşmediğini, manevi tazminat yönünden de hükmün hatalı olduğunu, davacının 30,000 TL. manevi tazminat talebiyle davasını açtığını, ilk hükümde 10,000 TL. kabul edildiğini, ikinci kararda 30,000 TL. manevi tazminata hükmedildiğini, manevi tazminatın artırılması için bir neden bulunmadığını, yeni gelişen bir durum, maneviyatını, acısını arttıracak hiçbir husus bulunmadığını, kaldı ki BAM kararı ile manevi tazminat yönünden davalı lehine müktesep hak oluştuğunu, birleşen dava yönünden, cevap dilekçesinde, zamanaşımı defi ileri sürülmesine rağmen mahkemece dikkate alınmamasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç