muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4341, Karar No: 2016/5333, Tarih: 11.04.2016

Dosyanın esası yönünden inceleme yapılmaksızın, her iki istemin aynı davada ele alınamayacağı belirtilerek bozma kararı verilmesi HMK m. 167 yanında "Davaların Yığılması (objektif dava birleşmesi)" başlıklı 110. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Anılan madde uyarınca "Davacı, aynı davalıya karşı olan, birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir".

Objektif dava birleşmesi, geniş anlamda terditli, seçimlik ve kümülatif davaları, yani talep sonucunda, farklı şekillerde de olsa birden fazla talebin yer aldığı durumu ifade etmek için kullanılmaktadır. Birbirinden bağımsız birden fazla talep/talepler arasında hukuki ve ekonomik bir bağın bulunması da gerekmemektedir. Bunun için, birlikte dava edilen taleplerin tamamının aynı yargı çeşidi içinde yer alması ve taleplerin tümü bakımından ortak yetkili bir mahkemenin bulunması yeterlidir. Somut uyuşmazlıkta bu koşulların bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesine 05.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 39. maddesi ile eklenen "Birden fazla iş mahkemesi bulunan yerlerde, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan davaların görüleceği iş mahkemeleri, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından belirlenebilir." Hükmü ile 01.01.2013 tarihinden itibaren bazı iş mahkemelerinin sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan uyuşmazlıkları çözmek için görevlendirilmiş olması da davaların ayrılmasının nedeni olamaz.

Bu gerekçeye dayalı bulunan yerel mahkeme kararının isabetli olduğu ve işin esası hakkında inceleme yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/3705, Karar No: 2015/7938, Tarih: 13.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3705 E.  ,  2015/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigoratlılık ( ... ) başlangıç tarihinin 01/01/1987 olduğunun tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/01/1987 tarihinden itibaren tarım.... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, ... prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

İlk prim kesintisini izleyen yıllarda prim kesintisi veya ürün tesliminin gerçekleştiğinin belirlendiği durumlarda, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Tarım ... sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davasında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması, davanın kabulü için yeterli değildir. Tarımsal faaliyetin sürdüğünün, faaliyete ilişkin olarak hangi tarımsal ürünlerin üretildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir. Prim tevkifatı ve ürün tesliminin, iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde de, tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilebilir.

Öte yandan, tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım .... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Bir yıldan daha az süren zorunlu sigortalılık kapsamındaki çalışmalar kısa süreli olup, kesintisiz bir şekilde bir yıl veya daha fazla süren çalışmalar ise uzun süreli çalışmadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının Nisan/1996 tarihli tevkifata istinaden 01/05/1996 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, SSK'lı çalışmaları nedeniyle 1997/2 ve 3. dönemlerde kesildiği, Haziran/1999 tarihli tevkifata istinaden 01/07/1999 tarihi itibariyle tekrar tescil edildiği ve bu tarihten itibaren kesirtisiz tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiği, 1999-2008 yılları arası düzenli tevkifatının bulunduğu, 1995-1997 yılları arası kısa süreli (72 gün) SSK kapsamında çalışmalarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece verilen karar, 01/05/1996 tarihinden önceki dönem yönünden yerinde ise de, diğer dönemler yönünden hatalı olmuştur. Çünkü davacı, Kurum tarafından 01/07/1999 tarihinden itibaren kesintisiz tarım ... sigortalısı olarak kabul edilmekte olup, davacının bu tarihten sonraki döneme yönelik isteminin hukuki yararı bulunmadığından reddi yerine esastan reddine, öte yandan 1996-1999 arası dönem yönünden ise, tarımsal faaliyetin kesintisiz devam ettiği ve kısa ....'lı çalışmalar dışında tarım ... sigortalısı olduğu dikkate alınmadan bu döneminde reddedilmesi yerinde değildir.

Yapılacak iş, davacının 01/05/1996 tarihinden önceki döneme yönelik talebinin şimdiki gibi esastan reddine, 01/07/1999 tarihinden sonraki döneme yönelik isteminin hukuki yararı bulunmadığından reddine, 01/05/1996-01/07/1999 tarihleri arası kısa süreli ... çalışmaları haricinde tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27278, Karar No: 2013/4073, Tarih: 13.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/27278 E.  ,  2013/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın yanında tüfek olduğu halde dışarı çıkarak yağmur sularının akış yönüyle ilgili aralarında ihtilaf bulunan komşusu katılanın gıyabında ve tanıklar huzurunda “o benim evimi bastı, ben de onu vuracağım”diyerek tehditte bulunmasına göre, tüfeğin mağdur tarafından görülmemesi nedeniyle eylemin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen basit tehdit suçu kapsamında kalacağı ve köy yerinde taraflar arasında süregelen ihtilaf, katılanın olay öncesinde sanığın kendisini tehdit edip gittiğine akabinde evinin önüne geldiğini de tanık komşulardan duyduğuna ilişkin anlatımları karşısında, gıyapta basit tehdit suçunun iletişim ögesinin bulunduğu gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1652, Karar No: 2024/3507, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1652 E.  ,  2024/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1198 E., 2024/547 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/226 E., 2021/307 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasındaki hizmet sözleşmesine dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında, takip ve davaya konu faturaların her iki taraf defterlerinde de kayıtlı oldukları, davalının itirazsız ve çekincesiz olarak faturaları kabul edip ticari defterlerine kaydettiği, borcun ödendiğine dair belge de ibraz edilemediği, asıl alacağın 915.825,89 TL'lik kısmına itirazın haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 915.825,89 TL asıl alacak yönünden iptaline, asıl alacağın %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, faturaların ticari defterlere kaydedilmesinin hizmetin alındığına karine teşkil ettiği, eksik veya ayıplı ifa iddiası ile davalı tarafından yapılmış bildirimde bulunmadığı, kayıtlı fatura tutarının 2.030.792,29 TL olduğu, davalı defterlerinde bahsi geçen ödemeleri tevsik edici belge ibraz edilemediği, bu sebeple davacı kayıtlarında bahsi geçen 1.100.000,00 TL'lik ödeme kaydının esas alınması gerektiği, aleyhe bozma yasağı da dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalı tarafın ticari kayıtlarında bahsi geçen ödemeleri doğrulayan belge ibraz edilemediği, eksik veya ayıplı ifa iddiası ile davalı tarafından yapılmış bildirim bulunmadığı ve temyiz edenin sıfatı da dikkate alındığında, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/319, Karar No: 2024/748, Tarih: 24.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/319 E.  ,  2024/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2023 tarih ve 2023/345 Esas, 2023/288 Karar ... YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/195, Karar No: 2006/157, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/1-195 E.  ,  2006/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2005

Taraflar arasındaki "tapu iptali, tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.10.2004 gün ve 2004/671-824 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 10.2.2005 gün ve 610-1177 sayılı ilamı ile, (...Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nün 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam  olarak yazılması ve hüküm sonucunu 389.maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381.maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün  sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra  yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak' tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık  kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun  olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli  kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı  bir durum yaratır. Ayrıca  anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime Yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda" davanın kabulü ile 7 parsel  sayılı taşınmazın ½  payının iptali  ile taşınmazın tamamı 16  pay kabul edilerek 2/6 payın M.. oğlu A..Ç..adına 8/16 payın Y..  Ç..adına  4/16  payın  ölü M.. Ç adına tapuya kayıt tesciline denilmiş, olmasına karşın  gerekçeli kararda" Davanın kabulü ile 7 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının  iptali taşınmazın tamamı 16 pay kabul edilerek 2/16 payın davacı adına 6/16 payın ölü M..Ç.. mirasçıları Y.. Ç.. ve  C.. Ç.. ve  F.. Ç.. adına   verasetle iştirak olarak  tapuya kayıt tesciline 8/16  payın davalı üzerıne ipkasına" denilmek ,suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru olmadığı gibi, önceki bozma  ilamında değinildiği halde  terekeye iade istekli davada iştirak ve taraf teşkili sağlanmadan, terekeye dönecek biçimde hüküm kurulması da isabetsizdir. Hal Böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün, 1992/7  Esas 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nün 428.maddesi gereğince BOZULMASINA...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muvazaa nedeniyle tapu iptali, tesçil isteğine ilişkindir.

Davacı, murisi babası M..’in ölmeden önce, dava konusu taşınmazdaki ½ payını, ikinci eşi  davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını, kendisinden mal kaçırıldığını ileri sürerek ½ oranında tapunun iptaliyle, tüm mirasçılar adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş; yerel mahkemece verilen kararın, HUMK.nun 388,389 maddeleri uyarınca, kısa kararla gerekçeli kararın farklı olması ve terekeye iade istekli davada iştirak ve taraf teşkilinin sağlanması gerektiğinden bozulması üzerine,  bozma ilamına uyularak, mirasçılar adlarına, ayrı ayrı payları gösterilmek suretiyle tesçile  karar verilmiştir. Anılan karar, yine aynı nedenle, HUMK.nun 388, 389 maddeleri uyarınca bozulmakla bu kez mahkemece, davacının veraset ilamındaki payı oranında davanın kabulüne denilerek, direnme hükmü kurulmuştur. Bu durumda, ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı bulunmayıp, yeni bir hüküm kurulduğunun  kabulü gerekir.

O halde dosya,yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklandığı üzere, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 1.HUKUK DAİRESİNE  gönderilmesine, 12.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1274, Karar No: 2020/5515, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1274 E.  ,  2020/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedel mahkemece ilk kararla tespit edilen bedel ile aynı olup, ilk karar ile tespit edilen bedelin davalıya ödenmesine dair hüküm kurulduğu anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet taktir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2- Tespit edilen bedele 15.12.2012 tarihinden, ilk karar tarihi olan 28.02.2014 tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Bozma ilamı öncesinde davacı idarece fazla depo edilen 17.676,59-TL bedelin iadesine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5. Ve 6. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla,

(Tespit edilen bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tapu maliki davalılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

(Tespit edilen bedele 15.12.2012 tarihinden, ilk karar tarihi olan 28.02.2014 tarihine kadar faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

(Davacı idarece fazla depo edilen 17.676,59-TL bedel davalılar tarafından bankadan alınmışsa, bu bedelin varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3510, Karar No: 2015/16516, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3510 E.  ,  2015/16516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/558-2014/850

Dava dilekçesinde, Türk Medeni Kanununun 406.maddesi gereği vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11753, Karar No: 2018/7862, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11753 E.  ,  2018/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü’ne bağlı Dicle HES işyerinde elektronik bakım teknisyeni olarak değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, alt işverene verilen işin, asıl işin bir bölümü olduğunu, davacının kayden alt işveren işçisi olarak gösterildiğini ve taraflar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu ileri sürerek, davacının baştan itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun ve asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin asıl işinin elektrik üretimi işi olduğunu, davacının çalıştığı işin İdarenin asıl işleri arasında sayılmadığını, yardımcı işlerin alt işverene verilmesi konusunda yasal bir engelin bulunmadığını, alt işverenlerin değişmesinin tek başına muvazaanın göstergesi olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalıya ait HES işyerinde bakım-onarım bölümünde elektronik bakım teknisyeni olarak görev yaptığını, kayden değişen alt işverenlerin işçisi olarak gösterildiğini, esasen davalı İdare ile şirketler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını, asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek fark ücret alacakları ile birlikte diğer bir kısım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.