muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14529, Karar No: 2025/2095, Tarih: 27.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 08.08.2007- 16.03.2015 ile 01.06.2015-16.11.2018 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı ve sendika üyesi olduğu, davacının iş sözleşmesinin sona erdiği tarihe yakın zamanlarda işten çıkarılan işçi sayısı ve işçilerin durumlarının incelenmesinden iş sözleşmesi feshedilenlerin çoğunluğunun sendikalı olmadığı, işyerinde hâli hazırda sendikalı olup çalışmayı sürdürenlerin olduğu, davalı işyerinde fesih tarihinde yetkili bir sendika bulunmadığı, sendikanın da bugüne kadar yetki talebinde bulunmadığı, sendika üyesi iken istifa eden birçok işçinin de çalışmaya devam ettiği, davacı tanığı S.K'nın hâlâ sendika üyesi olup çalışmaya devam ettiği, Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından 02.05.2019-06.05.2019 tarihleri arasında yapılan incelemeye ilişkin düzenlenen raporda da fesih nedeninin davacıya sendikal baskı yapıldığı iddiasını desteklemediği, ifadesine başvurulan işçilerin işyerinde kendilerine sendikal baskı kurulmadığı ve başka bir işçiye baskı yapıldığına şahit olmadıklarını belirtmiş oldukları, 21.12.2019 tarihli bilirkişi raporunun da dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşıldığı, buna göre davacı tarafından işverence kendisine sendikal baskı yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

1. İstinaf Mahkemesinin; "davacının alacaklara ilişkin iddiasını somut delilleriyle ispatlayamadığı anlaşılmış olmakla..." şeklinde bir gerekçe ile karar vermek suretiyle esasa ilişkin hiçbir doğru değerlendirme yapmadığını,

2. Davacının 25.10.2017 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, kendisi haricinde davalı nezdinde 48 çalışan işçinin de aynı sendikaya üye olarak işyerinde çalışmaya devam etmek istediklerini ancak davalı Şirket yetkilileri tarafından yoğun baskıya ve ayrımcı muameleye maruz bırakılarak tek tek işten çıkartıldıklarını, davalı Şirket nezdinde o dönemde toplam 102 çalışanın 49’u sendikaya üye olduğundan davalı sendikalı çalışanların 5’i nin derhal işten çıkartıldıklarını, davacının ise işten çıkarılmadığını,ancak işten kendisinin ayrılması için manevi baskı ve sözlü tacizler ile yıldırılmaya çalışıldığını, işten çıkarılan ve işe iade davaları henüz devam eden bu 5 işçinin yerine 15 yeni işçinin alındığını ve sendikal çoğunluğa ulaşılmaması için önlemlerin davalı Şirket tarafından alınmış olduğunu, işçilerin açtıkları davaların lehlerine sonuçlandığını,

3. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2017 yılı Ekim ayındaki sendikal baskılar sonucu işten çıkarmaların başladığı döneme ilişkin hiçbir inceleme yapılmayarak hatalı rapor tanzim edildiğini, itirazların mahkeme tarafından dikkate alınmadığını, oysa sendikaya ilk üyeliklerin yapıldığı Ekim 2017 dönemindeki işten çıkartma ve yeni işe alımların değerlendirmeye tâbi tutulması gerektiğini, davacının işten çıktığı 2018 Kasım ayındaki işe giriş ve çıkışların esas alındığını, davacının sendikaya üye olması ile başlayan ve sistematik şekilde devam eden baskılara işsiz kalmamak için yaklaşık 1 sene dayanmış olduğunu, sendikal baskının varlığı ve başladığı dönemin davacının işten ayrıldığı 2018 Kasım olarak değil sendikal faaliyetin işverence öğrenildiği tarih olan 2017 yılı Ekim ayı ve devamından itibaren değerlendirmek lüzumu olduğunu,

4. Davacının üye olduğu ... Sendikası ile tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere davalı tarafça davacı ve diğer sendikalı işçilere yapılmaya başlanan sendikal baskının başlangıcının 2017 yılı Ekim ayı olduğu,bu tarihte sendikalı olan 5 işçinin haksız yere işten çıkarılmaları ve yerlerine daha fazla sayıda işçinin işe alınması ile sendikal çoğunluğun önüne geçilerek etkinliğinin azaltılmaya başlandığını, yapılan baskılardan dolayı işsiz kalmaktan korkan 24 işçinin peş peşe sendikadan istifa etmesi ile bu baskıların amacına ulaşmış olduğunu,

5. Davacı tanığı S.K'nın iddiaları destekler şekilde davalı işverenden şikayetçi olduğunu, ifadesinde sendikal baskıyı aktarmış olduğunu, kendisine de kötü muamele yapıldığını, farklı işlerde görevlendirildiğini, sendika üyeliğinin iptali için kendisine para verildiğini, bu olaylara tanıklık eden iş arkadaşlarının da ifade vermekten korkacaklarını açıkça beyan ettiğini, bir işçinin ortada bir sebep yokken bu tarz şikayette bulunması, işini riske atmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu,

6. Bilirkişi heyet raporunda %51'e yaklaşan sendika üye sayısının işçi çıkarımları ve sendikadan istifalar ile birden düşmüş olmasına değinilmediğini, işyerinde hâlen sendikalı çalışanların olması ve sendikadan istifa edenlerin çalışmaya devam etmesi durumunun sendikal baskı iddiasını desteklemediği şeklinde yorumlandığını, ancak sendikal çoğunluk sağlanmadıktan sonra sendikalı işçilerin hâlen çalışıyor olmasının hiçbir önemi olmadığının gözden kaçırıldığını, işverence tüm tedbirler alınmak suretiyle örgütlenmenin önüne geçildiğini,

7. İş müfettişlerinin şikâyetlerin yapıldığı Ekim 2018 tarihinden 7 ay sonra teftişe geldiklerini (2019 Mayıs) ve yalnızca davacının iş sözleşmesinin fesih dönemi (2018 Kasım) bakımından değerlendirme yapıldığını,

7. İş müfettişlerinin şikâyetlerin yapıldığı Ekim 2018 tarihinden 7 ay sonra teftişe geldiklerini (2019 Mayıs) ve yalnızca davacının iş sözleşmesinin fesih dönemi (2018 Kasım) bakımından değerlendirme yapıldığını,

8. Tanıkların birebir görgülerine dayalı olarak yaşananları anlattıklarını; davacıya "lan" şeklinde hitap edildiği, "herkesin içinde kendisine küfür edildiği", "temizlik işlerinde çalıştırıldığı", "ayağına doğru tükürüldüğü" "yalnız bırakılması için özel olarak diğer işçilerin tembihlendiği" "sendikaya üye olmayanlara ya da üyelikten ayrılanlara para verildiği" gibi ayrımcılık ve psikolojik taciz (mobbing) içeren davranışların tamamının davacı tanıklarınca görgüye dayalı beyanlar ile aktarıldığını, tanık Y.B'nin aynı mahiyetteki sendikal baskılar sonucu fesih sebebiyle işe iade talebiyle açtığı davada feshin sendikal sebeplerle yapıldığının kabul edildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı işçiye işveren tarafından sendikaya üye olması sebebiyle sendikal baskı yapılıp yapılmadığı, ayrımcı, küçük düşürücü davranışlarda bulunulup bulunulmadığı, dava konusu tazminat taleplerinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9726, Karar No: 2015/12594, Tarih: 23.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9726 E.  ,  2015/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Ödeme emrinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın yasal süresi içinde temyizen incelenmesini tarafların avukatlarının istemesi ve davacının avukatının duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılıp, duruşma için 23.06.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderildi. Duruşma günü davacı adına Av. ... davalı adına Av. ...geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenip duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, asıl prim borçlusu anonim şirket tarafından Kuruma olan borçlarını 6183 sayılı Kanunun 48. maddesine göre tecil/yapılandırmak için 15.04.2013 tarihinde başvuru yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu aşamada, davaya konu ödeme emri içeriğini teşkil eden prim borçlarının tecili/yapılandırılması halinde, eldeki davanın konusuz kalıp kalmayacağı; başka bir anlatımla, tecil/yapılandırma üzerine, “esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekir.

Bazı hallerde dava devam ederken, dava açılmasından sonra meydana gelen (dava konusu alacağın ödenmesi gibi) bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir.

Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir.

Bu çerçevede; asıl prim borçlusu anonim şirket tarafından istenen borçlarının tecili/yapılandırmasının davaya konu ödeme emrindeki prim borçlarını içermesi ve anlaşmanın geçerli hale gelmesi durumunda; tecil/yapılandırmaya konu icra takiplerinden Kurumun vazgeçmesi durumu söz konusu olacağından, tecil/yapılandırma talebinin dava konusu borcu kapsayıp kapsamadığı, geçerli hale gelip gelmediği araştırılıp, davanın konusuz kalıp kalmadığı irdelenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-)Kabule göre;

./...

a-)Anonim şirketlerde, yönetim kurulu üyelerinin Kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

2-)Kabule göre;

./...

a-)Anonim şirketlerde, yönetim kurulu üyelerinin Kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için, primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi ünvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile şirket yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda, primlerin ödenmesinden müteselsilen sorumluluğu gerektirir şekilde görevi olmasada 10.01.2008 tarihinden itibaren anonim şirkette yönetim kurulu üyesi olduğu ve 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden itibaren ödenmesi gereken primlerden anonim şirket ile birlikte mütesilsilen sorumlu olduğu gözetilmeksizin, davacının 11.03.2011 tarihinde yönetim kurulu üyesi olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsizdir.

b-)Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesi gereğince davanın kısmen reddine karar verilmesi nedeniyle kısmen haklı çıkan ve avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine avukatlık ücretine karar verilmemiş olması isabetsizdir.

O hâlde, tarafların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davacı Avukatı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan, davalı Avukatı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınmasına, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10734, Karar No: 2018/1236, Tarih: 20.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10734 E.  ,  2018/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada ....akır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/04/2016 tarih ve 2015/362-2016/420 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.02.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan yangın sigorta poliçesinde riziko adresinin....üzeri 11. Km. Cad. No:1 olarak yazılı olduğunu, poliçe konusu pamuk emtiasının 12.01.2007 tarihinde meydana gelen yangında yanarak zayi olması üzerine davalıya 15.01.2007 tarihli dilekçe ile müracaat edilmesine rağmen davalının 28.02.2007 tarihli yazısı ile hasarın gerçekleştiği yerin poliçedeki riziko adresi ile aynı olmadığı ayrıca sigortalı mahalde hasar meydana gelmediği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, oysa teminat altına alınan emtianın poliçede gösterilen adreste bulunduğunu, riziko adresi ile olayın meydana geldiği yerin aynı olduğunu, poliçenin notlar bölümünde “1.600.000 TL sigorta bedeli prese balyalı pamuk ....n poliçede yazılı adresinde 90 gün bulunacaktır” hükmüne yer verildiğini, dava dışı ..... ile de davalının sigorta poliçesi düzenlediğini, anılan poliçelerde de riziko adresinin .... üzeri 11. Km. Cad. No:1 olarak yazılı olduğunu ileri sürerek, 259.200,00 TL’nin olay tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen zararın teminat dışı olduğunu, dava konusu yangının sigorta poliçesinde belirtilen riziko adresinde meydana gelmediğini, yangın raporu ve kollukça tutulan olay yeri inceleme tutanağına göre yangının ... ....0 ve11 nolu depolarda vuku bulduğunu, poliçenin notlar bölümünde yazılı ifade dikkate alınsa dahi dava dışı...... ile müvekkil arasında imzalanan 2416 ve 2417 nolu poliçelerdeki riziko adresinin de Şanlıurfa Karayolu üzeri 11. Km. Cad. No: 1 nolu adres olup bu mahalde yangın meydana gelmediğini, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini, avans faizi talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 12.01.2007 tarihinde davacıya ait fabrikanın deposunda yangın çıktığı, yangın nedeniyle davacının emtiasının zarar gördüğü, rizikonun davacı şirket depolarını kapsadığı, .TK’nın 1283. maddesi hükmü uyarınca davacı sigortalının uğradığı gerçek zararı Yangın Sigortası Genel Şartları’nın B.5 nci maddesi uyarınca, sigortalı şeylerin rizikonun gerçekleşmesi 12.01.2007 tarihindeki tazmin kıymeti pamuk emtiası ile ilgili olarak özel ve teknik bilgi sahibi uzmanlardan oluşturulan bilirkişi heyeti raporuyla gerekçeli ve tutarlı olarak 388.800 TL olarak hesaplandığı, davacının 259.200,00 TL tazminat talebinin makul, yerinde ve haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13.278,82 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/774, Karar No: 2015/12932, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/774 E.  ,  2015/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zile Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/355-2013/498

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: ebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10199, Karar No: 2014/11395, Tarih: 09.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10199 E.  ,  2014/11395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 8.Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince;davanın taşımacılık hukukundan kaynaklandığı ve Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise 6102 sayılı TTK'nun 850 vd. maddesi taşıyıcıyı, "taşıma sözleşmesiyle eşya veya yolcu taşıma işini veya ikisini de birlikte üstelenen kişi" olarak tanımladığı, davalı kurumun taşıyıcı olarak nitelendirilemeyeceği, davanın genel yetkili asliye hukuk mahkemesine bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacının desteği , ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen ... gezisinden dönerken meydana gelen kazada vefat etmiştir. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından İl Müdürlüklerine gönderilen 5/4/2004 günlü yazı gereğince İl Müdürlükleri ve bağlı Gençlik Merkezlerince en az kırk genç otobüslerle ...'ye götürülecek, burada ... İl Müdürlüğü'nün hazırlayacağı program çerçevesinde gençlere bölge gezdirilecektir. Bununla ilgili ulaşım ve barınma giderleri yine İl Müdürlüklerince karşılanacaktır.Geziyi organize eden, otobüs kiralayıp tüm giderlerini karşılayan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ve bağlı İl Müdürlükleridir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık TTK'da düzenlenen taşıma

ilişkisinden kaynaklanmayıp,davalı taraf Milli Eğitim Temel Kanunu'na göre gezi organizasyonu düzenlediğinden uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.