muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3340, Karar No: 2024/5512, Tarih: 10.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun son derece iyi olduğunu, arada geçen zaman içerisinde kazancının arttığını, aylık 150.000,00 TL gelirinin olduğunu, ortak çocuğa karşı ilgisiz olduğunu, mahkemece hükmedilen nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak olduğunu, nafakanın talepleri gibi kabul edilmesi gerektiğini belirterek iştirak nafakasının miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın ilk davadan sonra değişen hiç bir iddiasının olmadığını, müvekkilinin ortak çocuk ile ilgilendiğini ve ihtiyaçlarını karşıladığını, nafakanın zenginleşme aracı olmadığını, davacı kadının üniversite mezunu olduğunu, çalışmadığını, müvekkilinden aldığı nafakayı diğer çocuklara ve kendine kullandığını, kararın yeterli gerekçeden yoksun olduğunu tümden reddi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin24.05.2023 tarihli kararı ile Mahkemece taraflarca sunulan tüm delillerinin toplandığı, delillerin değerlendirilmesinde hata yapılmadığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, çocuğun yaşı, ihtiyaçları, öğrenci olması ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, verilen nafaka arttırım miktarının, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 05.10.2023 tarihli ilamı ile tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk lehine takdir edilen aylık 6.000,00 TL iştirak nafakasının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemiz 05.10.2023 tarihli ilamı ile tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk lehine takdir edilen aylık 6.000,00 TL iştirak nafakasının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ve davalının evlilik dışı birlikteliklerinden 13.09.2010 doğumlu ...'ın dünyaya geldiğini, küçüğün davalı babası tarafından nüfusta 22.09.2010 tarihli tanıma senedi ile tanındığını, küçüğün annenin velâyeti altında olduğunu, annesi ile birlikte yaşamakta olduğunu, Mersin 8. Aile Mahkemesi'nin 2019/46 esas 2020/129 karar sayılı ilamı ile ortak çocuk lehine aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, velâyeti davacı anneye verilen çocuk ...'nin okul çağında olduğu günün ekonomik koşulları göz önüne alındığında ortak çocuğun giyecek, yiyecek, barınma, sağlık, eğitim, öğretim, harçlık gibi giderlerinin olduğunu ve bu giderlere tarafların ekonomik güçleri oranında katılmak zorunda olduklarını, davacının mevcut nafaka ile bu giderleri karşılayamadığını, değişen ekonomik koşullar sebebiyle ve çocuğun yaşının büyümesi sebebiyle artan nafakanın çocuğun ihtiyaçlarına yetersiz kalacağının muhakkak olduğunu belirterek davacının çocuk için iştirak nafakasının arttırılması talebinin kabulü ile 2019/46 Esas 2020/129 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasının davacı yanın talebi ile bağlı kalınarak dosyamız dava tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere aylık 15.000,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, kararın kesinleştiği tarihten itibaren aylık 22.000,00 TL iştirak nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; ortak çocuk için açılan iştirak nafakası davasında, tedbiren 15.000,00 TL, dava sonunda ise 30.000,00 TL nafaka talep edilmiş olmasına rağmen, mahkemenin bu talepleri yanlış yorumlayarak hukuka aykırı bir karar verdiğini, mahkemenin, nafaka artırım talebini "tedbir nafakası" olarak değerlendirdiğini, talebin ihtiyati tedbir/ihtiyati haciz talebi niteliğinde olduğunu, davanın açılış tarihinden itibaren 30.000,00 TL nin ortak çocuk için iştirak nafakası olarak ödenmesini talebinde bulunduğunu, davalının gelirinin mahkeme kararlarında tespit edildiğinden de yüksek olduğunu belirterek iştirak nafakasının miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; davacının aynı konularla ilgili olarak daha önce nafaka talepli davalar açtığını, aynı taleplerin yeniden gündeme getirilmesinin hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacı yanın, ortak çocuk ... için talep ettiği nafaka miktarının, aslında eski eşinden olan diğer çocukları ve kendi şahsi ihtiyaçları için kullanıldığını, çocuk ...'nin okul masraflarının, mevcut nafaka miktarını karşılayacak düzeyde olduğunu, babanın iddia edilen gelire sahip olmadığını, mevcut kazancının büyük bir kısmının kredi ödemeleri ve diğer borçlarla harcandığını belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk yararına ödenen iştirak nafakasının, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile günün şartlarına göre arttırılması koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, hükmedilen miktarın yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 182 nci maddesinin ikinci fıkrası, 329 uncu maddesinin birinci fıkrası, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı kadın tarafından 07.01.2022 tarihinde açılan nafaka artırım davasının kısmen kabulüne karar verilerek, tarafların ortak çocukları lehine Mersin 8. Aile Mahkemesinin 2019/46 Esas 2020/129 Karar sayılı ilamı ile takdir edilen aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasının davacı yanın talebi ile bağlı kalınarak dava tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere aylık 15.000,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, kararın kesinleştiği tarihten itibaren aylık 22.000,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, davalı babadan tahsili ile ortak çocuk lehine harcanmak üzere davacı anneye ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Kadının dava dilekçesindeki talebinin öncelikle tedbiren aylık 15.000,00 TL olarak belirlenmesi, davanın kabulü ile de dava tarihinden itibaren aylık 30.000,00 TL'ye yükseltilmesi şeklinde olduğuna göre taleple bağlı kalındığı gerekçesi ile dava tarihinden karar kesinleşene kadar 15.000,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının REDDİNE,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının karar kesinleşene kadar verilen iştirak nafakası miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı-davalı kadın vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Tarafların ortak çocukları lehine Mersin 8. Aile Mahkemesinin 2019/46 esas 2020/129 karar sayılı ilamı ile takdir edilen aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasının artırılarak dava tarihinden itibaren aylık 22.000,00 TL iştirak nafakasının davalı babadan tahsili ile ortak çocuk lehine harcanmak üzere davacı anneye ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK, davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadının diğer temyiz itirazlarının ise yerinde görülmemesi sebebiyle reddiyle temyiz edilen hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/275, Karar No: 2015/8101, Tarih: 04.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/275 E.  ,  2015/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/307241

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2011/609 (E) ve 2012/718 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın katılan Özgür'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanığın katılan Ali'ye karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/598, Karar No: 2018/1421, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/598 E.  ,  2018/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Cumhuriyet Başsavcılığı

MÜTEVEFFA : ...

MİRASÇILAR : ... ve Ark.

Vasiyetnamenin açılması istemine ilişkin olarak açılan davada Beykoz Sulh Hukuk ile Görele Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir

Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi, UYAP üzerinde yapılan sorgulamada müteveffanın MERNİS adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Görele Sulh Hukuk Mahkemesi ise, müteveffa ...'ın nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresi "..." olmakla birlikte mahkemece, Görele İlçe Jandarma Komutanlığına yazılan müzekkere neticesinde yapılan araştırmada; müteveffanın evrakta belirtilen ölmeden önceki yerleşim yeri adresi olan "...." adresinde ikamet etmediği bu adrese yaz aylarında birkaç aylığına geldiği, daimi adresinin "..." adresinde ikamet ettiği, kolluk araştırması ve müteveffanın eşi ...'ın dosya içerisindeki beyan dilekçesi ile tespit edilmekle müteveffa ...'ın ölümünden önceki yerleşim yeri adresinin ... olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesine göre, "Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur." Aynı Kanunun 19/1. maddesine göre de, "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Görele İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre müteveffanın vefat etmeden önce müteveffanın evrakta belirtilen ölmeden önceki yerleşim yeri adresi olan "..." adresinde ikamet etmediği bu adrese yaz aylarında birkaç aylığına geldiği, "İSTANBUL" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4082, Karar No: 2010/4994, Tarih: 28.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4082 E.  ,  2010/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVALIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 22/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişmeli taşınmazını Milli Gençlik Vakfına öğrencilerin kullanımına sunulmak üzere apart yapılması için bağışladığını, ancak bağış koşulunun yerine getirilmediğini ileri sürerek tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, resmi aktin aksinin aynı kuvvette yazılı delil ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 37 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından 1.3.1995 tarihli resmi akitle Milli Gençlik Vakfına bağış yoluyla temlik edildiği, anılan Vakfın, Ankara 25.Asliye Hukuk Mahkemesinin 3.6.2004 günlü, 2004/189 esas, 2004/232 sayılı kararıyla kapatılmasına, malvarlığının mazbut vakıflar tüzel kişiliğine devrine karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine taşınmazın 30.11.2005 tarihinde davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde bulunan mazbut vakıflar tüzel kişiliği adına tescil edildiği,davanın ise 27.02.2009 tarihinde açıldığı görülmektedir.

Resmi akitte bağışın bir koşula bağlanmadığı anlaşılmakla birlikte, davacı ile kapatılan Milli Gençlik Vakfı temsilcisi arasında düzenlenen 28.02.1995 tarihli protokol ile çekişme konusu 37 parsel sayılı taşınmazın, üzerine üç katlı bina yapılarak öğrencilerin ücretsiz kullanımına sunulması şartı ile Milli Gençlik Vakfına bağışlandığı, Vakfın, temlik tarihinden itibaren onuncu yılın bitiminden sonraki en geç üçüncü yılın bitiminde, apartın yapılması için her türlü resmi muameleleri hallederek, mevcut binayı yıkmış olacağı; üç yıl içinde muameleler yapılmadığı, bina yıkılmadığı takdirde Vakfın taşınmazı geri vereceği hususlarında anlaşma sağlandığı, bu durumda protokolde öngörülen sürenin 01.03.2008 tarihinde sona erdiği, bu tarihe kadar protokolde sözü edilen işlemlerin hiç birinin gerçekleştirilmediği anlaşılmaktadır.

O halde, böyle bir protokolün akitten ayrı düşünülmesine olanak yoktur. Bir başka ifadeyle, akit dışı yapılan sözleşmenin niteliği ve kapsamı itibarı ile akdin eki olduğu kabul edilmelidir. Öyle ise, bağışın koşullu olduğu ve bu şekilde yapılan uygulamaların koşula bağlı sayılması gerekeceği, kararlılık kazanan yargısal uygulamalarla benimsenmiştir. (HGK. 18.11.1987 gün, 1986/6 200 E, 1987/109 K; kararlar).

O halde, böyle bir protokolün akitten ayrı düşünülmesine olanak yoktur. Bir başka ifadeyle, akit dışı yapılan sözleşmenin niteliği ve kapsamı itibarı ile akdin eki olduğu kabul edilmelidir. Öyle ise, bağışın koşullu olduğu ve bu şekilde yapılan uygulamaların koşula bağlı sayılması gerekeceği, kararlılık kazanan yargısal uygulamalarla benimsenmiştir. (HGK. 18.11.1987 gün, 1986/6 200 E, 1987/109 K; kararlar).

Ne varki, söz konusu koşulun protokolde öngörülen zamanda yerine getirilmediği, protokolde 3 katlı apart yapılması öngörüldüğü halde, anılan nitelikte yapılanmanın bulunmadığı, protokokolde yapılması gerekli işlemlerin hiç birinin yapılmadığı, böylece bağışın koşulunun yerine getirilmediği dosya kapsamı ile sabittir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3112, Karar No: 2016/12962, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3112 E.  ,  2016/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 27/10/2014 tarih ve 2014/2979 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen 340,66 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21.maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.