muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/963, Karar No: 2024/8897, Tarih: 20.11.2024

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde; kadının beyanlarının asılsız olduğunu, ayrıntılı beyanlarını cevap ve karşı dava dilekçesinde sunduklarını, bu beyanları tekrar ettiklerini, müvekkilinin kadına ve kızına karşı hiçbir şekilde fiziki, sözlü ve ekonomik şiddet uygulamadığını, aksine müvekkilinin kadının kızının fiziki şiddetine maruz kaldığını, müvekkilinin böyle bir yapısının olmadığını, bir şiddet olayı olması söz konusu olsaydı şikayetçi olunacağını, ufak bir olayda dahi polisi aradıklarını ve bahsedilen şekilde bir şiddet olayında sessiz kalmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kadının bir eş olarak sorumluluklarını yerine getirmediğini, müvekkilini eşi olarak görmediğini, kendinin ve kızının maddi ihtiyaçlarının karşılanacağı bir kapı olarak gördüğünü ifade ederek asıl davanın ve tüm taleplerinin reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının son olayda kızının erkeğe hakaretlerine sessiz kaldığı, evlilik birliğinin devamı sırasında erkeğin uyarısına rağmen sık sık çocuklarının yanına yatılı gittiği, erkeğin ilk evliliğinden olan kızının aynı evde yaşamasını istemediği, başkalarıyla erkeği kıyaslayarak sorun çıkardığı, en ufak tartışmada evi birden fazla kez terk etmek istediği, erkeğin ise çocuklardan ayrı eve çıkma teklifini kabul etmediği, buna karşılık erkeğin evlilik birliği öncesinde söz vermesine rağmen sonrasında kadının kızını evde istemediği, evlendikten sonra kadının çocuğuna karşı tavırlarının değiştiği, kızının üzerine yürüdüğü ve ona kötü davrandığı; kadının tüm ev işlerinin kendisi ve kızı tarafından yapılmak zorunda bırakıldığı yönündeki iddiasına, dinlenen tanık anlatımlarıyla ev işlerinin kadın ve erkeğin kızı arasında paylaşılmış olduğunun anlaşılması karşısında kusur değerlendirmesinde itibar edilmediği, kadının ağır kusurlu olduğu, erkeğin az kusurlu olduğu, kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın yararına ara kararla karşı boşanma dava tarihinden itibaren hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının iş bu karar tarihinden itibaren aylık 850,00 TL'ye çıkarılmasına, nafakanın boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar devamına, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin yasal şartları oluşmadığından reddine,

kadının önlem nafakası davasının kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık 850,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

kadının önlem nafakası davasının kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık 850,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, erkeğin davası, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar yanında erkeğin, kadının önceki evliliğinden olan kızı duşta iken kombiyi kapattığı ve ayrı yaşadıkları dönemde kadının ihtiyaçlarını karşılamayarak kadına ve kadının önceki evliliğinden olan kızına ekonomik şiddet uyguladığı, bu durumda boşanmanın meydana gelmesindeki olaylarda "son olayda kızının erkeğe hakaretlerine sessiz kaldığı, evlilik birliğinin devamı sırasında erkeğin uyarısına rağmen sık sık çocuklarının yanına yatılı gittiği, erkeğin ilk evliliğinden olan kızının aynı evde yaşamasını istemediği, başkalarıyla erkeği kıyaslayarak sorun çıkardığı, en ufak tartışmada evi birden fazla kez terk etmek istediği, erkeğin çocuklardan ayrı eve çıkma teklifini kabul etmediği "anlaşılan kadın ile" evlilik birliği öncesinde söz vermesine rağmen sonrasında kadının kızını evde istemediği, evlendikten sonra kadının çocuğuna karşı tavırlarının değiştiği, kızının üzerine yürüdüğü ve ona kötü davrandığı, kadının önceki evliliğinden olan kızı duşta iken kombiyi kapattığı ve ayrı yaşadıkları dönemde kadının ihtiyaçlarını karşılamayarak kadına ve önceki evliliğinden olan kızına ekonomik şiddet uyguladığı" tarafların eşit kusurlu olduğu, kadının her hangi bir işte çalışmadığı, düzenli gelirinin olmadığı gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, kadın için boşanma hükmünün kesinleşmesinin ardından bir kerede ödenmek üzere takdiren 15.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; tarafları eşit kusurlu bulmasının son derece yanlış bir değerlendirme olduğunu, erkeğin kadına veya kızına karşı hiçbir şekilde fiziki, sözlü, ekonomik bir şiddeti, müdahalesi olmadığını, kin ve nefret dolu olduğu beyanları ile de aşikar olan, objektif olması mümkün olmayan kadının kızının soyut ve dayanaksız beyanına itibar edilmesinin usul ve yasalara son derece aykırı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu, müvekkil lehine aylık olarak 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiğini, ayrıca müvekkil lehine 10.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminat taleplerinin kabulü gerektiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, erkeğin davası, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği, nafakalar ve kadının reddedilen tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Sema'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Yasin'e yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Sema'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Yasin'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11414, Karar No: 2012/34960, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11414 E.  ,  2012/34960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmındaki ''sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1. ve 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20,00 TL'den 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 6.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümlesinin çıkarılarak yerine ''sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1. ve 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20,00 TL'den 6.000 TL adli para cezasına çevrilmesine” ibaresi yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17507, Karar No: 2016/3875, Tarih: 28.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17507 E.  ,  2016/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın dava şartı yokluğundan reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, şirketleri tarafından kaskolanan aracın park halindeyken, biriken yağmur suları nedeniyle hasar gördüğünü, sigortalılarına 3.995,52 TL. hasar bedeli ödediklerini, yağmur sularının trafikteki araçlara zarar verecek derecede birikmesi nedeniyle davalının kusurlu olduğunu, ödedikleri bedelin rücuen tahsili için davalı aleyhine .......................... 2014/7 Esas sayılı dosyasında başlattıkları takibe davalının itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hizmet kusuruna dayalı olarak zarar talebinde bulunması nedeniyle davada idari yargının görevli olduğunu, aksi kanaat halinde ise Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğunu, davalı idarenin içme suyu ve kanalizasyon hizmetlerinden sorumlu olup yağmur sularından doğan zarardan sorumlu olmadığını, yağmur sularını uzaklaştırma görevinin Belediye'ye ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalının görevindeki hizmetin kusurlu ifası nedenine dayanan uyuşmazlığın idari yargıda çözülmesi gerektiği, adli yargıda görülemeyecek alacak hakkında icra takibi yapılamayacağından geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kasko poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının, ödediği bedelin rücuen tahsili için başlattığı ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde, herhangi bir davanın, o hukuk sistemine dahil yargı kollarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel koşullarından olup mahkemece resen dikkate alınması gereklidir.

TTK'nın 18’inci maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı Yasanın 12/II. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

6360 Sayılı Kanununun “Büyükşehir Belediyesi Kurulması ve Sınırlarının Belirlenmesi” başlıklı 1. maddesi ;

“(1) ..., ..., ..., ...., ...., ...., ..., ...., ..., ...., ..... ve ...... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

6360 Sayılı Kanununun “Büyükşehir Belediyesi Kurulması ve Sınırlarının Belirlenmesi” başlıklı 1. maddesi ;

“(1) ..., ..., ..., ...., ...., ...., ..., ...., ..., ...., ..... ve ...... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

(2) ..., ....., ...., ....., ...., ..., ...., ...., ...., ...., ...., ....., .....ve ...... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

(3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

(4) .... ve ...... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır.

(5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır.

(6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.” biçiminde düzenlenmiştir.

Aynı yasanın “Yürürlük” başlıklı 36. Maddesi “(1) Bu Kanunun; a) 1. maddesi; 2. maddesi; 3. maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci sekizinci ve dokuzuncu fıkraları; 4. Maddesi; 5. maddesi; 6. maddesi; 7. maddesiyle değiştirilen 5216 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi; 5216 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin son fıkrasının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin hükmü hariç 13 üncü maddesi; 22 nci maddesi; 25 inci maddesi; 5779 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin değiştirilen ikinci fıkrası hariç 26. maddesi; geçici 1. maddesinin altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu, onüçüncü, onbeşinci, onaltıncı, onyedinci ve yirmidördüncü fıkraları; geçici 2. maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü, altıncı, sekizinci ve dokuzuncu fıkraları ilk mahalli idareler genel seçiminde, b) Diğer hükümleri yayımı tarihinde, yürürlüğe girer.” şeklindedir. Dolayısı ile 30.03.2014 yerel seçimleri ile ....... mülki sınırları, Büyükşehir sınırları kapsamına dahil edilmiş olup, buna göre ..........(.......) sorumluluğunda kaldığı anlaşılmaktadır.

İSKİ’nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunun ek 5. maddesinde bu kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanacağı açıklanmış, ek 6. maddesinde 5363 sayılı ........... Su Tesisatının Belediyeye Devri ve İşletilmesi Hakkındaki Kanunu 23.11.1981 de yürürlükten kaldırılmış bulunmaktadır.

İSKİ’nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunun ek 5. maddesinde bu kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanacağı açıklanmış, ek 6. maddesinde 5363 sayılı ........... Su Tesisatının Belediyeye Devri ve İşletilmesi Hakkındaki Kanunu 23.11.1981 de yürürlükten kaldırılmış bulunmaktadır.

Böylece ASKİ de 2560 sayılı kanuna tabi bir kuruluş haline gelmiştir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, bu tarihten sonra 2560 sayılı Kanuna tabi olan ASKİ’nin, gördüğü hizmetin kamu hizmeti olmasına rağmen, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK'nın 18/I. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini 21.09.1983 gün ve Esas 1980/II – 2721 Karar, 1983/323 sayılı kararında benimsemiştir. Her ne kadar 12.02.1959 gün 1958-17E.1959-15K sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı mevcutsa da 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında anılan içtihadı birleştirme kararının ASKİ, İSKİ, ASAT vs. bakımından uygulama alanın kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Nitekim bu hususlar, YHGK’nın 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043K. sayılı içtihadında da aynen kabul edilmiştir.

Bu durum karşısında, TTK'nun 3, 11, 12/11, 14, 18/1. maddeleri ve 2560 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı ASAT'ın tacir, davacının iddia ettiği olayın ise haksız fiil niteliğinde olduğu ve tacirin haksız fiilinden kaynaklanan tazminat davasının adli yargıda bakılması gerektiği nazara alınarak işin esasına girilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16661, Karar No: 2023/3823, Tarih: 15.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16661 E.  ,  2023/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/35 Esas 2022/101Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen kurum zararı nedeniyle alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 05.08.2004 tarihli ve 25544 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan "Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik" gereğince futbol müsabakalarında bilet satışlarından elde edilen hasılatın % 7' sinin Genel Müdürlük payı olarak davacı hesabına ödenmesi gerektiğini, 04.08.2012 tarihinde İzmir Atatürk Stadyumunda Galatasatay ile Lazio Spor Kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakası nedeniyle bilet satışından elde edilen hasılatın %7'sine tekabül eden payın davalı tarafından 15.07.2013 tarihinde kurumlarına ödendiğini ancak Sayıştay Denetçileri tarafından kurumlarında yapılan inceleme neticesinde eksik ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davalı tarafından hasılat çizelgelerinin istenmesi durumunda alacak miktarının tespit edilebileceğini belirterek, şimdilik 2000 TL kurum zararının muaccel olduğu tarihten yasal faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiş; bedel arttım dilekçesi ile talebini 55.890,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Galatasatay ile Lazio Spor Kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakası nedeniyle bilet satışından elde edilen hasılatın %7'sine tekabül eden payın 15.07.2013 tarihinde 16.250,00 TL olarak davacıya ödendiğini, yapılan bu ödeme ile tüm sorumluluklarını yerine getirdiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.05.2016 tarihli 2014/415 Esas 2016/135 sayılı kararı ile davaya konu maçın oynandığı tesisin, davalı şirkete intifa hakkı verilmek suretiyle kullandırılan bir tesis olmadığı bu nedenle "Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik" gereğince bu maçtan elde edilen net hasılat üzerinden değil, hasılatın tamamı üzerinden hesaplanacak %7 oranındaki paydan davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davalının yapmış olduğu ödeme de tenzil edilerek, davanın kabulü ile 55.590,81 TL alacağın 2.000,00 TL sinin 07.08.2012 tarihinden, 53.890,81 TL sinin ıslah tarihi olan 11.04.2016 tarihinden uygulanacak yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2019 tarihli 2017/347 Esas 2019/5423 sayılı kararı ile davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "... Mahkemece, dava konusu maçın oynandığı stadyumun, davalı şirkete intifa hakkı verilmek suretiyle kullandırılan bir tesis olmadığı için net hasılat üzerinden değil, hasılatın tamamı üzerinden %7 oranındaki payın davacı hesabına yatırılması gerektiğinin gerekçelendirildiği ancak dosya içerisinde müsabakanın yapıldığı İzmir Atatürk Stadyumu üzerinde davalının intifa hakkının bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla; mahkemece,"Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik" gereğince, maçın yapıldığı İzmir Atatürk Stadyumuna ilişkin davalının intifa hakkının bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma yapılmadan karar verilmesinin doğru görülmemiştir; ayrıca, bilet satışından elde edilen hasılattan belirtilen Yönetmelik’in 7 inci maddesinde sayılan giderler düşülmek suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır" gerekçesi ile hükmün davalı yararına bozulmasına; karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu maçın oynandığı tesiste davalının intifa hakkının bulunmadığı, buna göre Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik'in 7 inci maddesi gereğince bilet satışından elde edilen net hasılatın %7 sine tekabül eden meblağdan davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile 24.06.2021 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 50.859,24 TL alacağın 2.000,00 TL sinin 07.08.2012 tarihinden, kalan meblağın ıslah tarihi olan 11.04.2016 tarihinden uygulanacak yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, bedel arttım dilekçesinin sehven ıslah dilekçesi olarak mahkemeye sunulduğunu, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik'in 13 üncü maddesine göre hükmedilen alacağın tamamına 07.08.2012 tarihinden faiz işletilmesi gerektiğini, artırılan talep yönünden 11.04.2016 tarihinden faiz işletilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme