muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1795, Karar No: 2013/1325, Tarih: 30.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1795 E.  ,  2013/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren aleyhine açılan işe iade davasının kesinleşmesi üzerine müvekkilinin işverene müracaat ettiğini, işverence işe başlatılmadığını, işverence işe başlatmama tazminatından gelir ve damga vergisi kesildiğini, işe başlatmama tazminatının giydirilmiş ücret yerine çıplak ücret üzerinden hesaplandığını, eksik ödeme yapılması sebebi ile davalı hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2008/23673 takip sayılı dosya üzerinden takibe başladıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu iddia ederek haksız itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işe başlatmama tazminatının net ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini, gerekli kesintilerin yapılıp hesaplanan tutarın netinin davacıya ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fark işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süreler ücreti alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süreler ücretinin eksik ödenip ödenmediği konusunda toplanmaktadır

1- 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve iş güvencesi tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre iş güvencesi tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süreler ücretinin eksik ödenip ödenmediği konusunda toplanmaktadır

1- 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve iş güvencesi tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre iş güvencesi tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Kanun ile 193 sayılı Kanun'a eklenen geçici 77. maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen iş güvencesi tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin iş güvencesi tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek, daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğinden, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu sebeple işverence iş güvencesi tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Somut olayda işverence iş güvencesi tazminatından kesildiği belirtilen tutarın vergi dairesine yatırıldığına dair muhtasar beyanname ile tahakkuk fişi ve ekleri ibraz edilmiş ise de bu belgeler arasında tahsilat fişine rastlanılmamıştır. Ayrıca muhtasar beyanname ile tahakkuk fişi incelendiğinde bu belgelerin davacının iş güvencesi tazminatından gelir vergisi kesintisi yapıldığı noktasında açıklayıcı olmadığı görülmektedir. Mahkemece öncelikle işverence iş güvencesi tazminatında gelir vergisi kesilip vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı netleştirilmelidir. Bundan sonra davacının iş güvencesi tazminatı talebi bakımından hüküm kurulmalıdır. Bu sebeple eksik araştırma ve incelemeye dayalı hükmün bozulması gerektirmiştir.

2- Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır. Geçersiz sayılan fesih tarihinden sonra boşta geçen en çok dört aylık sürede işçinin çalışması devam ediyormuş gibi ücret ve diğer haklar belirlenmelidir. Boşta geçen en çok dört aya kadar süre içinde ücret zammı ya da yeni bir Toplu İş Sözleşmesi yürürlüğe girdiğinde, her iki dönem için ayrı ayrı hesaplamaya gidilmelidir.

Boşta geçen sürenin en çok dört aylık kısmı içinde gerçekleşen diğer haklar kavramına, ikramiye, gıda yardımı, yol yardımı, yakacak yardımı ve servis hizmeti gibi para ile ölçülebilen haklar dahil edilmelidir. Söz konusu hesaplamaların, işçinin belirtilen dönemde işyerinde çalışıyormuş gibi yapılması ve para ile ölçülebilen tüm değerlerin dikkate alınması gerekir. Bununla birlikte işçinin ancak fiili çalışması ile ortaya çıkabilecek olan fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile bayram ve genel tatil günlerinde çalışma karşılığı ücret ile satışa bağlı prim gibi ödemelerinin, en çok dört ay kadar boşta geçen süre içinde ödenmesi gereken diğer haklar kavramında değerlendirilmesi mümkün olmaz.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda boşta geçen süre ücretinin hesabında dikkate alınacak ücretin yukarıdaki esaslara değil de kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücretin belirlenmesi yöntemine göre tespit edildiği görülmektedir. Oysa boşta geçen süre ücretine esas alınacak ücret ile kıdem tazminatının hesaplanmasına esas alınacak ücret ile aynı olmayabilir. Bilirkişinin boşta geçen süre ücretine ilişkin hesaplaması hatalı olup ücret eki niteliğinde olan dönemsel ödemelerin, işçinin işsiz kaldığı dönemin en çok

dört aylık periyoduna isabet edenlerinin belirlenerek dikkate alınması gereklidir. Bu noktada hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9405, Karar No: 2014/2991, Tarih: 22.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/9405 E.  ,  2014/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/338192

Mahkeme : BURHANİYE Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 18/03/2010- 2010/28 esas ve 2010/100 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8949, Karar No: 2014/10204, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8949 E.  ,  2014/10204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/891, Karar No: 2024/531, Tarih: 08.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/891 E.  ,  2024/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/766 E., 2022/1401 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/15 E., 2019/43 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının Dairemizce bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 08.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'nin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin avukat olduğunu, ...köy muhtarlığını temsilen köy muhtarı ile 13.10.2008 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede belirtilen üç dava için 600.000,00 TL ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığını, belirtilen davalarda davalıyı temsil ettiğini, üzerine düşen yükümlülükleri gereği gibi yerine getirdiğini ancak sözleşmede kararlaştırılan vekalet ücretinin ödenmediğini belirterek alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine Aliağa İcra Müdürlüğünün 2013/5106 E. sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ibraz edilen sözleşmeyi kabul etmediklerini, sözleşmede muhtarlık mührü olmadığından resmi bir nitelik taşımadığını, köy karar defterinde hiçbir açıklığın mevcut olmadığını, davacının köye kazandırdığı herhangi bir yerin olmadığını belirterek, davanın reddini, %20 oranında tazminatın davacı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiş, ...Köyü tüzel kişiliği 06.12.2012 tarihli 28489 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un birinci maddesi gereğince mahalle olarak ...'na katıldığından derdest davaların ...'na devredildiği görülmüş, tüzel kişiliği sona eren ...Köy Tüzel kişiliği yerine Aliağa Belediyesi'nin katılımıyla dava devam etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli ve 2014/15 E., 2019/43 K. sayılı kararıyla; köy tüzel kişiliğinin bir avukatla avukatlık ücreti sözleşmesi yapabilmesi için karar alma organı olan köy ihtiyar meclisinin muhtar, öğretmen, imam ve en az dört asil üye ile birlikte toplanarak karar alması gerektiği, Köy Kanunu'nun 23 üncü maddesinde "Köyün imamı ile muallimi veya başmuallimi ihtiyar meclisinin her zaman azasıdırlar." düzenlemesinin halen yürürlükte olduğu, dava konusu 13.10.2008 tarihli avukatlık sözleşmesinin, köy ihtiyar meclisi tarafından alınmış bir karar ile akdedilmesi gerekirken, sözleşmede sadece muhtar ve ismi belli olmayan iki azanın imzasının bulunması sebebiyle geçersiz olduğu ancak davacının sözleşme konusu üç davada davalıyı temsil ettiği, bu davalar değeri para ile ölçülebilen davalardan olup mahiyeti gereği dava konusunun değeri için keşif yapılması gerektiği ancak her üç davada da yargılama safahatında dava konusunun değeri belirlenmeden karar verildiği, dava konusu taşınmazların değerlerinin tespit edilemediği, Mahkemenin bu aşamada bu hususları tespit etmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle yasal düzenleme ve hakkaniyet ilkesi ışığında; açılmamış sayılmasına karar verilen davalarda dava değeri olarak belirtilen 29.900,00 TL ve 79.000,00 TL toplamı olan 108.900,00 TL'nin %10'u olan 10.890,00 TL ile davacının vekil olarak davalıyı temsil ettiği Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/310 E., 2008/354 K. sayılı dosya husumetten reddedildiği için maktu vekalet ücreti olan 2.725,00 TL olmak üzere toplam 13.615,00 TL vekalet ücretine davacının hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, takibin toplam 13.615,00 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ek kararıyla; davacının 02.04.2019 tarihli istinaf başvurusunun süresinde olmaması sebebiyle HMK'nın 346 ncı maddesi gereği istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili, ek kararına karşı ise davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

2. İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ek kararıyla; davacının 02.04.2019 tarihli istinaf başvurusunun süresinde olmaması sebebiyle HMK'nın 346 ncı maddesi gereği istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili, ek kararına karşı ise davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2019/2028 E., 2021/958 K. sayılı kararıyla; davacının 22.04.2019 tarihli dilekçesinin katılma yoluyla istinaf dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği, davacının tek istinaf hakkının bulunduğu, davacının 02.04.2019 havale tarihli istinaf talebinin süresinde olmadığından asıl karara karşı katılma yoluyla istinaf etme hakkının da bulunmadığı, köy muhtarınca imzalanan sözleşme gereğince davacı avukat ilgili davaları takip edip sonuçlandırdığından sözleşmenin taraflar için bağlayıcı nitelikte olduğu, bu nedenle davalı yanın sözleşmenin geçersiz olduğuna ilişkin istinafının Dairece yerinde görülmediği, davacı avukatça takip edilen her üç davanın da usulden sonuçlanmış olmasının sözleşmede kararlaştırılan ücreti talep etmesine engel olmadığı, bu nedenle davalının ücretin miktarına yönelik istinaf talebinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davacının ek karara karşı istinaf talebinin reddine, davacının katılma yoluyla vaki istinaf dilekçesinin reddine ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 21.02.2022 tarih, 2021/7575 E., 2022/1321 K. sayılı ilamıyla; davalının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; istinaf incelemesi sonucunda verilen kararın, karar tarihi itibariyle davalı yönünden kesin nitelikte olduğu, HMK'nın 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebileceği, davacının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede; davacının 22.04.2019 tarihli dilekçesinin, katılma yoluyla istinaf yoluna başvuru dilekçesi olarak kabul edilmesinin gerektiği, o halde; Bölge Adliye Mahkemesince, davacının süresinde katılma yoluyla istinaf talebinde bulunduğu kabul edilerek, davacının istinaf isteminin incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasına, davalının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki vekalet sözleşmesinin geçersiz olduğu ancak vekalet ücreti geçersiz olsa bile dava konusu olan Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesinin üç ayrı dosyasında davacı avukatın vekilllik görevini ifa ettiği, bu nedenle Avukatlık Kanunu'nun 164 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca vekalet ücretinin tayin edilmesi gerektiği, Mahkemenin 2008/372 E., 2009/366 K. sayılı dosyasının tapu iptali ve tescil davası olup, dördüncü celsede müracaata bırakıldığı ve süresinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, harca esas değerin 29.900,00 TL olduğu, Dairece avukatın emek ve çabası dikkate alınarak %15 oranında hesaplama yapılarak 4.485,00 TL'nin belirlendiği, Mahkemenin 2008/371 E., 2009/350 K. sayılı dosyasının tapu iptali ve tescil davası olup, dördüncü celsede müracaata bırakıldığı ve süresinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu dosyadaki emek ve süreç dikkate alınarak harca esas değer 79.000,000 TL üzerinden dairece takdir edilen %15 oranıyla 11.850,00 TL vekalet ücreti verilmesi gerektiği, Mahkemenin 2008/310E., 2008/354 K. sayılı dosyasının tescil davası olup Yargıtay bozması doğrultusunda ikinci celsede davanın husumet yönünden reddine karar verildiği, bu davada değer gösterilmemiş olup, karar verilen tarihteki maktu vekalet ücreti olan 2.725,00 TL'nin tayin edilmesi gerektiği, sonuç olarak üç dava için toplam 19.060,00 TL vekalet ücretinin tayin edilmesi gerektiği, her üç davada da dava değerleri belirlenmeden karara çıkıldığı için bu şekilde ücret tayin edilmesi kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacının ek karara karşı istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince reddine, davacının katılma yolu ile istinaf dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla katılma yolu ile istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi uyarınca kabulü ile; Aliağa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/15 E., 2019/43 K. sayılı 12.02.2019 tarihli kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının Aliağa İcra Müdürlüğünün 2013/5106 E. sayılı takip dosyasındaki itirazının 19.060,00 TL yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının istinaf talebi yönünden Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2021/7575 E., 2022/1321 K. sayılı ilamı ile bu istem yönünden verilen Dairenin 02.07.2021 tarihli kararının kesin nitelikte olması sebebi ile davalının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmiş olduğundan bu konuda ayrıca karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; köy karar defterinde avukat tutulması ve ücretinin ödenmesi için azalar ile birlikte karar alındığını, tek başına Noterden vekalet vermeye yetkisi olan muhtarın, verdiği bu vekalete istinaden davaların takibi için avukatla ücret sözleşmesi yapmaya da yetkisinin olduğunu, müvekkili avukatın davalar için çok çaba harcadığını, avukatlık ücret sözleşmesinin geçerli olduğunu, ilk istinaf incelemesini yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 2019/2028 E., 2021/958 K. sayılı dosyasında, sözleşmenin tarafları bağlayıcı nitelikte olduğunun yazılı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararından sonra heyetin tamamen değiştiğini ve ilk kararla çelişen tamamen farklı bir kararın çıktığını, yapılan ücret sözleşmesinin yetkisiz temsilci ile yapıldığını asla kabul anlamına gelmemek kaydıyla; sözleşme şartları yerine getirildiğinden sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülemeyeceğini, ihtiyar heyetinin toplantı nisabı için muhtar ve iki asil üyenin yeterli olduğunu, karar altında imza sahibi kişilerin kimler olduğunun belirli olduğunu, Yerel Mahkeme tarafından icra inkar tazminatına hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu, sözleşmeye konu davaların kaybedileceği anlaşıldığından davalardan vazgeçilip müracaata bırakıldığını, o yüzden keşif yapılmadığını, bu davaların böyle çabuk sonlandırılmasının davalı köy tüzel kişiliğinin mağduriyetini ortadan kaldırdığını, Ankara'ya gidip gelme, konaklama vs. masraflarının dahi müvekkili tarafından karşılandığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Dava; vekalet ücreti alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

164 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık ücreti" başlıklı 164 üncü maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme