muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3583, Karar No: 2025/7952, Tarih: 08.04.2025

Müflis Asya Katılım Bankası Anonim Şirketinde, suç tarihi öncesinde sanıklar ... ve ...'nun genel müdür yardımcısı, ...'nin ise genel müdür yardımcısı yetkisine haiz koordinatör olarak görev yaptığı, İlgili dönemde Bankanın içinde bulunduğu likidite sıkıntısı nedeniyle Kurum elemanları tarafından banka nezdinde yapılan incelemeler neticesinde, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu’nun 28.08.2014 tarihli “mali bünye” konulu yazısı ile Bankanın öncelikle likidite durumunun iyileştirilmesine ilişkin önlemlerin en süratli şekilde hayata geçirilerek likiditeye ilişkin sorunun çözülmesi, likidite durumunu iyileştirerek, likidite yükümlülüklerini vadesinde yerine getirememe tehlikesini ortadan kaldırabilecek tedbirlerin alınmasının gerektiği dikkate alınarak "Banka mensuplarına her ne ad altında olursa olsun düzenli olarak ödenenler dışındaki ödemelerin durdurulması da dahil olmak üzere işletme ve yönetim giderlerini azaltacak tüm tedbirlerin alınması" da dahil olmak üzere, yazıya konu talimatlara ilişkin her türlü tedbirin derhal alınmasının bildirildiği, Anılan yazı 28.08.2014 tarihinde faks ile Asya Katılım Bankası'na gönderildiği halde, 01.09.2014 tarihinde aralarında dosyası tefrik edilen genel müdür ...'ın da bulunduğu banka yönetim kurulu başkan ve üyelerine tebliğ edildiği, Derhal alınması talep edilen tedbirler arasında “mensuplara her ne ad altında olursa olsun düzenli olarak ödenenler dışındaki ödemelerin durdurulmasına” dair tedbirin de bulunduğu halde, banka üst düzey eski yöneticisi olan sanıkların yazının Bankaya gönderilmesinden sonraki süreçte görevlerinden istifa etmeleri üzerine, talimata aykırı şekilde, hakkındaki yakalama kararı infaz edilememesi nedeniyle kovuşturmada tefrik kararı verilen banka eski genel müdürü ... ile sanıklar arasında ayrı ayrı yapılan ikale sözleşmeleri uyarınca, sanık ...'ya 29.08.2014 tarihli sözleşme ile net 950.011,14 TL, sanık ...'ya 05.09.2014 tarihli sözleşme ile net 921.614,35 TL, sanık ...'ye 16.09.2014 tarihli sözleşme ile net 3.780.000,00 TL ödendiği,

Banka ana sözleşmesi ve imza sirkülerinde yer verilen yetkiler çerçevesinde banka adına imzalanan sözleşmelerin geçerli olabilmesi için, müşterek imza gerektiği ve ancak dava konusu ikale sözleşmelerinin banka adına münferiden banka eski genel müdürü ... tarafından imzalandığı,

Sözleşmelerin banka yönetim kurulu/ücretlendirme komitesi onayına sunulmadığı, üst düzey yönetici olan sanıklar için özel tazminat şartları içeren sözleşme imzalanacağına yönelik alınmış bir yönetim kurulu kararı da bulunmadığı,

İkale sözleşmelerinde 01.03.2013 tarihli iş sözleşmelerine atıf yapıldığı ve anılan sözleşmelerin kurumsal iş süreçlerine kayıt edilmediği ve bankada mevcut olmadığı, sanık ...'ye ait iş sözleşmesi ile sanık ...'ya ait taslak iş sözleşmesinin banka içi e-posta yazışmalarından temin edilebildiği,

İkale sözleşmelerinde 01.03.2013 tarihli iş sözleşmelerine atıf yapıldığı ve anılan sözleşmelerin kurumsal iş süreçlerine kayıt edilmediği ve bankada mevcut olmadığı, sanık ...'ye ait iş sözleşmesi ile sanık ...'ya ait taslak iş sözleşmesinin banka içi e-posta yazışmalarından temin edilebildiği,

Dava dışı banka genel müdür yardımcılarından Feyzullah Eğriboyun'un bankaya açmış olduğu alacak davasında, İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi'nin 31.01.2017 tarihli kararı ile, sözleşme Mahkemece geçerli kabul edilmediğinden alacak davasının reddine karar verildiği, sanıklara ait iş sözleşmeleri banka kayıtlarında bulunmamakla birlikte, sanıklara ait aslı temin edilemeyen ve banka kayıtları dışından temin edilen sözleşmelerde de işten ayrılma/fesih durumunda kıdem, ihbar tazminatı dışında ilave bir ödeme yapılmasını içeren herhangi bir hüküm bulunmadığı gibi iş sözleşmeleri, ikale sözleşmeleri, genel müdür uygunluk belgesi ve ibranamelerin ıslak imzalı nüshalarının olmadığı, sözleşmelerin finansal tablolara yansıtılmadığı,

2004-2014 yılları arasında bankada benzer görevde bulunan yöneticilerin görevlerinden ayrılmaları sırasında ödenen özel tazminatın yıllık brüt ücret oranına ilişkin tablonun incelenmesinde ise sanıklar lehine oransal olarak fahiş farkların bulunduğu, sanıklara ödenen özel tazminatların hangi parametreler dikkate alınarak hesaplandığına ilişkin özlük dosyalarında herhangi bir bilgi bulunmadığı, sadece eski genel müdür ... tarafından imzalanmış uygunluk kararı ile ödemelerin yapıldığı ve Müfettişlikçe yapılan incelemelerde de herhangi bir veriye ulaşılamadığı,

Sanık ...'nin banka içi e-posta yazışmalarının incelenmesinde Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu’nun 28.08.2014 tarihli “mali bünye” konulu yazısından haberdar olduğu anlaşılmakla, ayrıca tüm sanıkların da bankadaki pozisyonları gereği Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu’nun 28.08.2014 tarihli “mali bünye” konulu yazısı ile alınması gereken tedbirlerden, ikale sözleşmesinin tek imza ile geçerli şekilde akdedilemeyeceğinden ve yapılan ödemelerin emsallerine göre fahiş olduğunu bilebilecek durumda oldukları anlaşılmakla;

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 28.08.2014 tarihli “mali bünye” konulu yazısının bankaya gönderilmesinin ardından yaklaşık iki haftalık süre içinde üst düzey banka yöneticisi olan sanıkların görevlerinden istifa ederek, banka tarafından yapılan ikale bedeli ödemelerinin dayanağı olarak kabul edilen ikale sözleşmelerinin ve 01.03.2013 tarihli iş sözleşmelerinin hukuken sakat olmaları sebebiyle haksız menfaat ediniminde bulundukları ve bu şekilde ödemeleri kabul eden banka görevlisi sanıkların bankayı zarara uğrattıkları gözetilerek üzerlerine atılı basit zimmet suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan müflis Asya Katılım Bankası A.Ş. vekili ile katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1950, Karar No: 2018/79, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1950 E.  ,  2018/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Görülmekte olan davada, mahkemenin kısa kararında ‘kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Bölge Adliye Mahkemelerine istinaf yolu açık olmak üzere’ karar verildiği halde, gerekçeli kararın son paragrafında ‘kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde Yargıtay İlgili Hukuk Dairesi'ne temyiz yolu açık olmak üzere’ karar verilmek suretiyle, kısa ve gerekçeli karar arasında kanun yolu konusunda çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş. 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2017/6191, Karar No: 2017/15069, Tarih: 21.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/6191 E.  ,  2017/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Görülmekte olan davada, mahkemenin kısa kararında "iki haftalık süre içerisinde istinaf konun yolu açık olmak üzere" karar verildiği halde, gerekçeli kararda "15 günlük süre içerisinde Yargıtay'a temyiz yolu açık olmak üzere" karar verilmek suretiyle kısa ve gerekçeli karar arasında kanun yolu ve süresi konusunda çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/13215, Karar No: 2017/14600, Tarih: 02.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13215 E.  ,  2017/14600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yemek ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalı vekilinin 15/04/2014 tarihli ön inceleme duruşmasında verilen kesin süreye rağmen tanıklarının isim ve adreslerini bildirmemesi üzerine tanık delilinden vazgeçmiş sayılmasının HMK.nın 94. maddesine uygun oluşuna, verilen kesin süreye rağmen karşı tarafın açık kabulü bulunmadan yeniden kesin süre verilmesine HMK.nın imkan tanımamasına, ön inceleme duruşmasında verilen kesin süreye rağmen takip eden celse yeniden kesin süre verilmesinin yok hükmünde olduğunun, davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamasına ve davalının da tanık dinlenmesine açık muvafakatı bulunmamasına rağmen davacı tanıklarının dinlenilmesinin, açıkca HMK.na aykırı olduğunun, ancak işçinin haklı fesih iddiasının ödenmemiş bir kısım yemek alacağına dayandırılmış olması ve bu hususun da Bölge ... Müdürlüğü raporu ile sabit bulunması karşısında sonuca etkili bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun olan hükmün bu açıklama ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13149, Karar No: 2019/6071, Tarih: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13149 E.  ,  2019/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların oğlu destek Erenbaş'ın 04.11.2014 tarihinde davalıya trafik sigorta poliçeli aracı kullanırken geçirdiği tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini belirterek şimdilik davacıların her biri için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinden tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... lehine toplam 60.911,85 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden itibaren, bakiye 55.911,85 TL’lik kısmına ıslah tarihi olan 22/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... lehine toplam 103.844,58 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden itibaren, bakiye 98.844,58 TL’lik kısmına ıslah tarihi olan 22/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir. Davacıların, kaza sonucu ölenin desteğinden yoksun kalmaları nedeni ile uğradıkları zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak hesap yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplamayı benimsediği görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporundaki TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan hesap, hükme esas almaya elverişli bir hesap değildir.

Bu durumda mahkemece; davacıların ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve davacıların talep edebileceği tazminat miktarının bu doğrultuda hesaplanması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6562, Karar No: 2016/3596, Tarih: 29.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6562 E.  ,  2016/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/1, 52/2, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 120 TL adli para cezası, hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde müşteki ...’in işsiz olduğu ve kendisine iş aradığı, müşteki Mukaddes Kula’nın arkadaşı olan ...’ın bir konuşma esnasında o tarihte nişanlısı olan sanık ...'nin ...'a iş bulabileceğini söylediği, bu amaçla sanıklar ve ...'in müştekilerin evine yemeğe gittikleri, gerçekte olmadığı halde sanıkların müştekilere kardeş olarak tanıştırıldığı, yemek esnasında sanık ...'nin müşteki...’a...Hastanesi'nde çalışıp çalışamayacağını sorduğu, müştekinin kabul etmesi üzerine... Hastanesi'nde tanıdığı bir hoca olduğunu, bu kişi aracılığı ile işe girebileceğini beyan ederek telefon ile bu kişiyi aradığı, daha sonra müşteki ...'dan iş için gerekli olduğunu söyleyerek kimlik fotokopisi, sabıka kaydı, ikametgâh ilmühaberi ve fotoğraf gibi bir kısım belgeler istediği, bunları tanıdığı olan hocaya göndereceğini söyleyerek müştekiden 100 TL nakliye parası talep ettiği, müştekinin bu parayı sanığa verdiği, yemekten sonra sanıkların evden ayrıldıkları, yaklaşık 1 hafta sonra diğer sanık ...’un müşteki ...'ı arayarak hocayı yemeğe götürme bahanesi ile yeniden para istediği, müştekinin ...’ün banka hesabına 150 TL para gönderdiği, sanık ...’un 3 gün sonra tekrar müşteki ...'ı arayarak yeniden para istediği, müşteki...’ın parası olmadığını beyan etmesi üzerine, sanığın bu kez diğer müşteki Mukaddes'i aradığı, müşteki Mukaddes’in de ...'ın eşinden aldığı 100 TL parayı ... aracılığı ile sanık ...'a gönderdiği, sanıkların müşteki ...'ı aradan zaman geçtiği halde aramadıkları ve işe alma konusunda herhangi bir girişimde bulunmadıkları anlaşılınca şikayette bulunulduğu, bu şekilde kullanmış oldukları hile ile sanığın ve hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan diğer sanığın birlikte haksız yarar sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda,

Sanık savunmaları, müşteki beyanları ve dosya kapsamı itibariyle sanığın söz konusu suçu işlediğine dair mahkûmiyet kararına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz istemlerinin reddi ile hükmün ONANMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1415, Karar No: 2020/3927, Tarih: 23.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1415 E.  ,  2020/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.05.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleştirilen davada 09.02.2015 gününde verilen dilekçe ile takas ve mahsup talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 14.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı-birleştirilen dava davalısı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.10.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı-birleştirilen davada davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı-birleştirilen davada davacı vekili Av. ... ve davalı asil ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,2.037,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı- birleştirilen dava davacısı Refik Kılınç'tan alınarak davacı- birleştirilen dava davalısı ...'a verilmesine, 2.037,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı- birleştirilen dava davalısı ...'tan alınarak davalı- birleştirilen dava davacısı ...'a verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4865, Karar No: 2021/9933, Tarih: 12.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4865 E.  ,  2021/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine dair verilen kararın; süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz, davalı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından 2003 yılında yapılan ilaç satışları nedeniyle kurumun 512.749,30 TL zarara uğratıldığını, davalıya 512.749,30 TL tutarında yapılan yersiz ödemenin tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamını, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacı kurum ile aralarında geçmişe dayanan ilaç alım-satım ilişkisinin bulunduğunu, 2003 yılında ise pazarlık usulüyle ilaç satışı yapıldığını ve fatura bedellerinin ihtirazı kayıt ileri sürülmeden ödendiğini, fatura içeriğinin davacı tarafça kabul edildiğini, açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 17.347,44 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 04/06/2012 tarihli ve 2012/11592 E. 2012/14405 K. sayılı kararıyla;

“...06.02.2002 tarih ve 2002/4331 karar sayılı bakanlar kurulu kararında ilaç imalatçılarının yıllık karı firmanın yıllık satış gelirinin % 15' ini, münferit ilaçlar için ise ilacın yıllık satış tutarının % 20'sini geçemeyeceği, depocu satış fiyatı imalatçı satış fiyatına azami % 9, perakende satış fiyatı da depocu satış fiyatına azami % 25 ilave edilerek bulunacağı, bu oranların azami olduğu, sağlık bakanlığının daha düşük oranlar belirleyebileceği şeklinde düzenlemeye gidildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalı şirket tarafından davacı kuruma doğrudan ve dolaylı olarak sözleşmeli eczaneler ile ecza depoları tarafından satışı yapılan tüm ilaç bedelleri yönünde ilgili bakanlar kurulu kararında izin verilen karlılık oranlarının aşılıp aşılmadığının tespit edilmesi gerekir. Bu durumda mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle davalı şirket tarafından davacı kuruma sözleşmeli eczaneler ve ecza depoları yoluyla yapılan satışlara ilişkin olarak, ilgili bakanlar kurulu kararında belirtildiği şekilde Sağlık

Bakanlığınca daha düşük karlılık oranları belirlenmediğinin tespiti halinde bakanlar kurulu kararında belirtilen oranlar gözetilerek yapılacak hesaplama sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.