muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1989, Karar No: 2015/2092, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1989 E.  ,  2015/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10630, Karar No: 2012/6220, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10630 E.  ,  2012/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Nisan 2001 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olmadığının tespitine, bu tarihten itibaren tahakkuk ettirilen prim borçlarının iptaline, ... kayıt tarihi ile terk arasındaki prim borçlarından dolayı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Nisan 2001 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalısı olmadığının tespiti ile bu tarihten itibaren tahakkuk ettirilen prim borçlarının iptali, davacının ... kayıt tarihi ile terk tarihi arasındaki prim borçlarından dolayı Kuruma borçlu olmadığının tespiti ve prim alacağı var ise SSK'ya devri istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 1.6.2001 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında ... sigortalısı olmadığının tespitine ve bu tarihten itibaren davalı Kurumun tahakkuk ettirdiği prim borçlarının iptaline ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının "otelcilik" vergi kaydı nedeniyle 3.1.1983 tarihinde başlatıldığı, 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 17.maddesine göre 31.12.1999 tarihi itibariyle sigortalılığının durdurulduğu, davacının ortağı olduğu...Mad.Nak.Tur.Taah.San ve Tic.Ltd.Şti ve...Mad.Nak.Paz.San.ve Tic.Ltd.Şti'nin vergi yükümlülüklerinin 31.5.2001 tarihinde sona erdiği, davacının...Mad.Nak.Tur.Taah.San ve Tic.Ltd.Şti,...Mad.Nak.Paz.San.ve Tic.Ltd.Şti ve...Mad.Ltd.Şti'nin ortağı olduğu ve dosya kapsamında davacının ortaklığının veya bu şirketlerin tüzelkişiliğinin sona erdiğine dair belge ve kayıt bulunmadığı, Isparta Kahveciler-Meşrubatçılar-Otelciler-Hancılar Odası kaydının 27.1.1983 tarihinde ve esnaf ve sanatkar sicil kaydının 28.5.1984 tarihinde başladığı, mahkemece davacının Oda ve sicil kaydı ile tesciline esas "otelcilik" mesleğine ilişkin Kaymakkapı Vergi Dairesi'nin 24210 sayılı vergi kaydının devam edip etmediğinin sorulmadığı, davacının...Mad.Nak.Tur.Taah.San ve Tic.Ltd.Şti,...Mad.Nak.Paz.San.ve Tic.Ltd.Şti ve...Mad.Ltd.Şti'deki ortaklığının, bu şirketlerin tüzelkişiliğinin ve...Mad.Ltd.Şti'nin 27958

--/--

--2--

sayılı vergi kaydının devam edip etmediğinin sorulmadığı, bu şirketlerin faal olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

--/--

--2--

sayılı vergi kaydının devam edip etmediğinin sorulmadığı, bu şirketlerin faal olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın 24/I-a ve I-d bentlerine göre ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile Limited şirketlerin ortakları bu Kanuna göre sigortalı sayılırlar.

Bu Kanuna tabi sigortalılık; gelir vergisi mükellefi olanların, mükellefiyetlerini gerektiren faaliyetlerine son verdikleri, gelir vergisinden muaf olanların, Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşlarındaki üye kayıtlarının silindiği, şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sona erer.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 2008/10-732 E, 2008/736 K. Sayılı kararında ifade edildiği üzere gelir vergisi, meslek kuruluşu, esnaf ve sanatkarlar sicili kayıtları ve şirket ortaklığı, sigortalıların gerek kendi nam ve hesabına kazanç temini için bağımsız çalışmalarının varlığı ve başlangıcı, gerekse sona erdiği tarih bakımından yasal karine teşkil etmekte olup, aksinin taraflarca ispatı mümkündür.

Davacının vergi kaydının veya şirket ortaklığının devam ettiği belirlenir ise 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılması gerekir. Ancak davacının vergi kaydına konu mesleği gerçekte yapmadığı veya ortağı olduğu şirketin iştigal konusunda gerçekte faal olmadığı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek bir biçimde kanıtlanır ise davacının Yasa kapsamında sigortalı olmadığı kabul edilir. Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığını aydınlığa kavuşturmak amacıyla mahkemenin yeterli ve gerekli bir araştırma yaptığı söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş, davacının Oda ve sicil kaydı ile tesciline esas "otelcilik" mesleğine ilişkin Kaymakkapı Vergi Dairesi'nin 24210 sayılı vergi kaydının devam edip etmediğini sormak, davacının...Mad.Nak.Tur.Taah.San ve Tic.Ltd.Şti,...Mad.Nak.Paz.San.ve Tic.Ltd.Şti ve...Mad.Ltd.Şti'deki ortaklığının, bu şirketlerin tüzelkişiliğinin ve...Mad.Ltd.Şti'nin 27958 sayılı vergi kaydının devam edip etmediğini sormak, bu şirketlerin faal olup olmadığını ticaret sicili ile şirketlere ait defter, belge ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaparak belirlemek, davacının Oda, esnaf ve sanatkar sicil kaydı ile vergi kaydına esas meslekleri fiilen yapıp yapmadığını belirlemek ve böylece davacının dava konusu dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olup olmadığı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek bir biçimde belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6395, Karar No: 2017/7699, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6395 E.  ,  2017/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2011-16.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla mesai yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, işyerinde davacının mesaisinin 08:30 da başlayıp en erken 18:30 da bittiğini, mesailerin bazen 19:00-20:00 'ye kadar bazen ise 21:00-22:00 saatlerine kadar sürdüğünü, cumartesi günleri de tam gün çalışma yaptığını belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, 45 saati aşan çalışmasının istisnai olduğunu ve bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı temyizi yönünden; delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai takip çizelgesi bulunan dönemler bakımından bu çizelgeler doğrultusunda fazla mesainin belirleneceğini, bulunmayan dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre haftalık on sekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılacağı belirtilmiştir. Davacı tarafın ilgili bakanlıktan araç muayene raporlarının istenmesi yönündeki talebinin Mahkemece davanın esasına etki etmeyeceği gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacının araç muayene teknisyeni olarak çalıştığı sabittir. Belirtilen araç muayene raporlarının davacının çalışma saatlerinin tespiti bakımından değerlendirilmesi gereklidir. Buna göre davacının tüm hizmet süresi bakımından muayene ettiği araçlara ilişkin olarak düzenlediği araç muayene raporlarının Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından ve gerekirse TÜVTÜRK şirketinden istenerek, gelecek belgeler dikkate alınarak davacının çalışması süresinin ve buna göre varsa fazla mesai süresinin belirlenmesi gereklidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7479, Karar No: 2023/2672, Tarih: 02.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7479 E.  ,  2023/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesinini birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında korku, kaygı veya panik yarat tarzda silahla ateş etme suçundan dava açılmıştır.

2.Silopi 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/374 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yarat tarzda silahla ateş etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun yasal unsurlarının oluştuğu halde kast yokluğu sebebiyle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, ikamet etmekte olduğu apartman bahçesinde beslediği hayvanlara yırtıcı kuşlar tarafından zarar verilmesini engellemek için elinde bulundurduğu yivsiz av tüfeği ile havaya bir el ateş etmesi nedeniyle müştekinin aynı apartmandaki dairesinin pencerelerine saçma tanelerinin isabet ettiği, sanığın korku, kaygı veya panik yarat tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanığa ait 15.12.2016 tarihine kadar geçerli yivsiz tüfek ruhsatnamesi fotokopisi dosya evrakına eklenmiştir.

3.17.04.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda, müşteki ikametinin salon balkon kapı camında bir adet kırılma ve çatlama olduğu, mutfak pencere camında iki adet kırılma ve çatlamanın olduğu, başka bir suç ve suç unsuruna rastlanmadığı anlaşılmıştır.

4.Sanık, bahçesinde beslediği civcivlerine zarar veren yırtıcı kuşları kaçırtmak için ruhsatlı av tüfeği ile havaya bir defa ateş ettiğini, pişman olduğunu, olay nedeni ile mağdur ...'dan özür dileyerek camını yaptırdığını, suç işleme kastı olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

4.Sanık, bahçesinde beslediği civcivlerine zarar veren yırtıcı kuşları kaçırtmak için ruhsatlı av tüfeği ile havaya bir defa ateş ettiğini, pişman olduğunu, olay nedeni ile mağdur ...'dan özür dileyerek camını yaptırdığını, suç işleme kastı olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ikamet ettiği apartman dairesinde silahla havaya ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminde silahla ateş edilen yerin apartman dairesi olması ve üst katlardaki bir dairenin camlarına zarar vermesi itibariyle silahla ateş etmesinin insanlar üzerinde korku, kaygı ve panik yaratacak tarzda olduğu ve suçun da genel kastla işlenebilen suçlardan olması karşısında mahkemenin kast yokluğu gerekçesiyle verdiği beraat kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.

2.Yukarıda belirtilen bozma gerekçesine göre, Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 inci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi yönünden de bozma kararı verilmesinde hukuki zorunluluk görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silopi 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/374 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3242, Karar No: 2022/14670, Tarih: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3242 E.  ,  2022/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada yer alan 24.06.2015 tarihli olay yeri basit kroki ve görgü tespit tutanağına göre, katılana ait arsa içerisinde yakılan ateşten kaynaklı küçük dut ağacının yapraklarının solmuş olduğu ve bir adet kavak ağacının yapraklarının sararmış olduğu, iki adet akasya ağacı fidesinin kesilmiş olduğunun; 06.03.2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunda da 3-5 yaş aralığında iki adet akasya ağacının ana gövdeden kesilmiş olduğu ve hayatiyetlerini yitirmiş olduğu, ağaç başı 20,00 TL’den 40,00 TL zarar meydana geldiğinin anlaşılması ve sanığın aşamalarda bahçedeki çöpleri temizlemek amacıyla ateş yaktığını, akasya ağacının yola sarkan dallarını kestiğini beyan etmesi karşısında, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10744, Karar No: 2020/9989, Tarih: 14.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/10744 E.  ,  2020/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...’nın, sanığın evine elinde bıçakla gelip kendisini tehdit ettiğini ve zorla içeriye girdiğini iddia ettiği halde, sanık ...’ın ise mağdurun evine gidip kapıyı çaldığını, mağdurun kapıyı açıp bıçakla kendisini yaraladığını savunup atılı suçları kabul etmediği, olayda sanığın bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve mağdurun olayda kullandığı bıçağı teslim ettiği, olayı gören tanık da bulunmadığı halde, sanığın atılı suçları işlediğinin hangi delillere dayandırılarak sabit kabul edildiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6752, Karar No: 2022/615, Tarih: 25.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6752 E.  ,  2022/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.10.2018 tarih ve 2015/601 E- 2018/609 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine- kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.06.2020 tarih ve 2019/150 E- 2020/724 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 50 payına sahip olduğunu, diğer ortağın şirketi tek başına yönetim ve temsil yetkisine sahip olduğunu, şirket genel kurullarını uzun süredir yapmadığını, kâr payı dağıtılmadığını, şirket müdürünün şirketin faaliyetleri ile ilgili bilgi vermediğini, müvekkilinin denetim yetkisi olmasına rağmen bilgi alma hakkının kullandırılmadığını, şirket esas sözleşmesinin 6102 sayılı TTK'ya uygun hale getirilip getirilmediğini bilmediklerini ileri sürerek, şirket malvarlığının kaçırılması ihtimaline binaen şirkete kayyım atanmasına ve ihtiyati tedbir kararı verilmesine, ödenmesi gereken kâr payının hesaplanmasına, davacının çıkma payının belirlenmesi ile şirketten çıkarılmasına yahut şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23.03.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı şirket tarafından müvekkiline ödenen 85.000,00 TL'nin mahsubu ile 390.526,38 TL çıkma payının karar tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bu talebin yerinde görülmemesi halinde şirketin haklı nedenlerle feshine karar verilmesinin talep etmiştir.

Davalı vekili, limited şirkette şirketten çıkarılma istemli dava açma yetkisinin şirkete ait olması nedeniyle davacı şirket ortağının taraf sıfatının bulunmadığını, kâr payı belirlenmesinin genel kurulun devredilemez hak ve yetkilerinden olduğunu, davacının kâr payı dağıtımı konusunda genel kurulun toplanması yönünde talepte bulunmadığını, davacının bilgi alma hakkı ile ilgili olmak üzere şirketin son ticari kayıtlarının e-posta ile davacıya gönderildiğini, davacının 01.12.2014 tarihinde yeni bir şirket kurduğunu, davacının müvekkili şirketin portföyünde bulunan diğer kuyum şirketlerinin gizli bilgilerine erişim sağlaması ve böylece yeni ortak ve yöneticisi olduğu şirkete avantaj sağlamasının mümkün olduğunu, davacının şirketten 135.000,00 TL borç alıp bunun 50.000,00 TL'sini iade ettiğini, halen şirketin 85.000,00 TL alacağının bulunduğunu, şirketin herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce tüm dosya kapsamına göre, davalının iki ortaklı limited şirket olduğu, bilirkişi raporları ile şirketin herhangi bir genel kurul toplantısı yapmadığı, kâr dağıtımının yapılmadığı, şirket ortağının bilgi edinme hakkının kullandırılmadığı, diğer ortak şirket müdürüne ödenen aylık maaş ile ilgili herhangi bir kayıt tutulmadığı, şirketin 2015 yılına kadar kâr ettiği halde 2015 yılında zarar etmeye başladığı, davacıya verilen borçla ilgili kayıt dahi tutulmadığı, şirketin vergi borcunun ödenmediği, davacının çıkma payının ödenmesi halinde davalı şirketin faaliyetlerine devam edeceği, bu hali ile şirketin feshine karar verilemeyeceği, davacının ileri sürdüğü haklı sebeplerin gerçekleştiği gerekçesi ile, davacının davalı şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilmesine, davacının şirketten yaptığı tahsilat mahsup edilmek suretiyle kalan 390.526,38 TL çıkma payının karar kesinleştiğinde davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacının haklı sebep olarak ileri sürdüğü bilgi alma hakkının engellendiği ve genel kurulun toplanamadığı iddialarının yerinde olmadığı, zira bu durumlara ilişkin gerekli yasal yollara başvurmadığı, ancak davalı şirketin diğer ortağı ve müdürü olan ...’in davalı şirket ile aynı konuda faaliyet gösteren şirket kurup müdürlük görevini yapmış olmasının davacı lehine haklı sebep oluşturacağı, bu nedenle çıkma isteminin yerinde olduğu, çıkma payı hesabının karar tarihine en yakın tarihe göre yapıldığı ve davalı şirketin 31.12.2019 tarihli bilanço verilerine göre çıkma payının 348.180,38 TL olduğu, bu tutardan davacının da kabulünde olan tahsil etmiş olduğu 85.000,00 TL'nin çıkarılması ile kalan çıkma payı tutarının 263.180,38 TL olduğu gerekçesiyle davalı istinaf isteminin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacı ...'ın davalı şirket ortaklığından haklı nedenlerle ayrılmasına izin verilmesine, karar kesinleştiğinde 263.180,38 TL ayrılma payının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve davacı vekili (katılmayla) temyiz etmiştir.