muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11923, Karar No: 2023/7947, Tarih: 14.12.2023

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adli Tıp Kurumu Amasya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 08.10.2020 tarihli; "kişide tanımlanan mevcut bulgulara göre, sağ nazal kemikte, sağ maksiller sinüs ön ve lateral duvarında ve sağ zigomatik arkta nondeplase fraktüre neden olan yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, şahısta saptanan kırıkların müştereken, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasındadır.

4. CD çözümleme tutanağı, kamera çözümleme tutanağı, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

5. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olayı görüntüleyen kamera kayıtlarının incelenmesinde, sanık ile olay öncesi tartışan mağdurun uzaklaşan sanığın yanına gittiği, arkasından aniden dokunmasının söz konusu olmadığı, konuşmak üzere gittiğinin anlaşıldığı, hafifçe dokunması üzerine sanığın aniden dönerek iki eliyle ve kuvvetli bir şekilde iterek 84 yaşındaki mağduru asfalt zemin üzerine yüz üstü düşürdüğü, bu haliyle olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanığın eyleminin haksız tahrik altında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabulü ile, sanığın mağdura karşı işlediği sabit olan haksız tahrik altında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına, yasal engel olmadığından sanığa tayin edilen ... süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemi sonucu mağdurda hem kemik kırığı hemde sabit iz oluştuğu gözetilerek temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin olmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/785 Esas, 2021/3079 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/785 Esas, 2021/3079 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen

temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8024, Karar No: 2011/9071, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8024 E.  ,  2011/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.11.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 705 parsel sayılı taşınmazı lehine, davalılara ait 23, 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, karayoluna bağlantı yapılması istenilen geçitin eğiminin uygun olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

./..

2011/8024-9071 -2-

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

./...

2011/8024-9071 -3-

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi uyarınca tapu siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Eldeki davada davacıya ait 705 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu sabittir. Mahkemece davalı gösterilen 23, 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar ile dava dışı 725 ve 726 parsellerdin alternatif araştırması yapılmış, bu parsellerden kurulacak geçitin karayollarına bağlantı yapılması için gerekli olan eğimi sağlamadıklarından istemin reddine karar verilmiştir. Dosyada mevcut Karayolları 2. Bölge Müdürlüğüne ait kamulaştırma haritasının incelenmesinden, davacı parseline komşu 22 parselin doğusundan geçen ve Ankara – İzmir karayoluna bağlantısı olan yola geçit tesisinin düşünülmemesi doğru olmamıştır. Bunun yanında davacı parselinin batısında bulunan 654, 709, 26, 27, 28 ve 29 parsellerin de geçit kurmaya elverişli olup olmadıkları araştırılmamıştır.

Mahkemece uzman bilirkişiler eşliğinde mahallinde yeni bir keşif yapılarak yukarıda açıklandığı şekilde alternatif araştırması yapıldıktan sonra geçit kurulması uygun görülen parsellerin malikleri davada taraf değiller ise davada yer almaları için dava açılıp birleştirilmesi için davacıya imkan verilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra yukarıda açıklandığı şekilde yöntemine uygun geçit oluşturulmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Mahkemece uzman bilirkişiler eşliğinde mahallinde yeni bir keşif yapılarak yukarıda açıklandığı şekilde alternatif araştırması yapıldıktan sonra geçit kurulması uygun görülen parsellerin malikleri davada taraf değiller ise davada yer almaları için dava açılıp birleştirilmesi için davacıya imkan verilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra yukarıda açıklandığı şekilde yöntemine uygun geçit oluşturulmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.07.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8949, Karar No: 2019/21661, Tarih: 04.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8949 E.  ,  2019/21661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin haklı nedenle kendisi tarafından feshedildiği tarihe kadar usta kebapçı olarak çalıştığını, SGK primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacı açısından iş akdini haklı nedenle fesih koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının SGK hizmet çizelgesine uygun olarak 23.11.2012 tarihinden iş akdini ihtarname ile feshettiği 26.11.2014 tarihine kadar davalı yanında çalıştığı, davalı vekili davacının emeklilik nedeni ile iş akdini fesih hakkı bulunduğunu kabul etmekte olup davacının gerçek ücretinin ücret bordrolarında gösterilmemesi, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile de iş akdini haklı nedenle fesih hakkı bulunduğundan davacı tarafından haklı olarak fesih edildiğini tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava dilekçesinde 24.11.2014 tarihinde iş akdinin feshedildiğini beyan etmesine rağmen hizmet süresinin davacının talebi aşılarak 26.11.2014 tarihi esas alınarak taleplerinin bu tarihe göre hesap edilmesi hatalıdır.

3-Davacı hafta tatillerinde çalıştığından bahisle hafta tatili ücreti talebinde bulunmuştur. Mahkemece tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilmiştir.

Davacı tanığı Cemal Çatal'ın beyanında ayda 15 günde bir hafta tatilinde çalıştığını beyan etmiş, ayrıca davacının, tanık Cemal Çatal'ın dosyasında verdiği beyanda 15 günde bir hafta tatili yapıldığını beyan etmiştir. Davacının bu beyanı bağlayıcı olup ayda 15 günde bir hafta tatilinde çalışması sebebiyle hesaplama yapılması gerekirken tüm hafta tatillerinin hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11838, Karar No: 2025/507, Tarih: 15.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2020/11838 E.  ,  2025/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/972 E., 2016/133 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile meslek veya sanatın icraasının yasaklanmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 ay süre ile meslek veya sanatın icraasının yasaklanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına, kusur tayininin hatalı yapıldığına, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ise; hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde yapımı devam eden kapalı spor salonu inşaatında çalışan ... isimli işçinin saat 23.30 sıralarında elektrik ana pano odasında bulunduğu sırada elektriğe çarpılması sonucu hayatını kaybettiği olayda, inşaat işini yürütmekte olan ... Ltd. Şti. yetkili inşaat mühendisi olan ve sahada fiili olarak şantiye şefliği görevini yürütmekte olan ...'un tali, ölen işçinin bünyesinde çalıştığı Mühendistanbul Ltd. Şti. yetkili müdürü sanık ...'nun ise asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-5237 sayılı Kanun'un 53/6. fıkrasında belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, sanıkların çalışmalarının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde mesleğinin icrasının yasaklanmasına karar verilerek hukuka aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık ... hakkındaki (2) numaralı hükmün (c) bendinin çıkarılarak yerine

"Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1.a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklinmesi; sanık ... hakkındaki (3) numaralı hükmün (c) bendinin çıkarılarak yerine "Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1.a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ile sanıklar hakkında TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin (2-g) ile (3-g) hüküm fıkralarının çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10418, Karar No: 2014/1649, Tarih: 26.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/10418 E.  ,  2014/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 107 ve 108 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 21.7.1953 tarih ve 201 numaralı, 13.9.1966 tarih ve 20 numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile ... 25 ve ... 25 numaralı vergi kayıtlarının,

2- 112, 121 ve 124 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının hükmen kesinleştiği anlaşılmakla, sözü edilen parsellere ait dava dosyalarının,

3- ... Köyü 50 parsel sayılı taşınmaza uygulanan Temmuz 1340 tarih ve 80 numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile ve Düderi 43 numaralı vergi kaydının,

4- ... Köyü 127 parsele uygulanan 22.4.1965 tarih ve 1 numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

5- 102 parsel ve 104 parsele uygulanan ... 9 numaralı vergi kaydının ve 83 parsele uygulanan ... 16 numaralı vergi kaydının,

6- ... Köyü 13 ve 20 parsel sayılı taşınmazların davalı oldukları anlaşılmakla, kesinleşmişse tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının,

7- Temmuz 1326 tarih ve 135 sıra numaralı tapu kaydı ile Ekim 1951 tarih ve 27 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile Köycivarı 1 ve 2 numaralı vergi kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7583, Karar No: 2012/6307, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7583 E.  ,  2012/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.