muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10228, Karar No: 2024/2375, Tarih: 29.02.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2890, Karar No: 2018/12958, Tarih: 22.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/2890 E.  ,  2018/12958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen dava dilekçesinde sayılan dört kalem malvarlığı nedeniyle 9.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, sadece araç nedeniyle 9.000,00 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK m. 26; 297/2).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde davacı taraf, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL harca esas değer gösterilmek suretiyle dilekçede belirtilen araç, 'S' plaka, davalının Bağkur borcunun ödenmesi ve şirket olmak üzere 4 kalem nedeniyle alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde davacının alacak talebinin hangi kalem için ne kadar olduğu açıklanmamıştır. Mahkemece davacının talepleri açık olmadığı halde açıklatma da yapılmamıştır. Bu durumda öncelikle mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 31. maddesindeki hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde davacıya talep ettiği alacak kalemlerinin her biri yönünden talep ettiği alacak miktarını ayrı ayrı açıklattırılması gerekir. Davacı taraf talebini açıklamaz ise, bu durumda her bir kalem için eşit alacak talebinde bulunulduğunun kabulü gerekir.

Ayrıca, mahkemece sadece araç nedeniyle karar verilmiş olup, davacının dava dilekçesinde 'S' plaka, davalının Bağkur borcunun ödenmesi ve şirket için de talebi olduğu halde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden sadece araç yönünden 9.000,00 TL ödemesine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27406, Karar No: 2014/4675, Tarih: 26.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27406 E.  ,  2014/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 03/10/2013

Numarası : 2011/10-2013/480

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde telefon hattı çekme işinde işçi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının iş akdinin işin süresinin bitmesi sebebiyle haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir .

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamaz. İstifa durumunda işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden, istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile işyeri uygulamaları, 4857 sayılı Yasaya göre geçerli olup, bu halde kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda, dosyaya sunulan davacının imzasını taşıyan 23.12.2010 tarihli istifa dilekçesinde davacı iş akdini feshettiğini bildirmiştir. Davacı isticvap edilerek bu istifa dilekçesi ile ilgili beyanı alınarak tüm deliller birlikte yeniden değerlendirilerek iş akdinin işçi tarafından mı yoksa işveren tarafından mı feshedildiği belirlenip çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, dosyaya sunulan davacının imzasını taşıyan 23.12.2010 tarihli istifa dilekçesinde davacı iş akdini feshettiğini bildirmiştir. Davacı isticvap edilerek bu istifa dilekçesi ile ilgili beyanı alınarak tüm deliller birlikte yeniden değerlendirilerek iş akdinin işçi tarafından mı yoksa işveren tarafından mı feshedildiği belirlenip çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7385, Karar No: 2017/5377, Tarih: 16.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7385 E.  ,  2017/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2015 tarih ve 2010/18-2015/580 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı ... arasında yapılan konut kredisi sözleşmesine müvekkilinin kefil olduğunu, davacının ...'ın vefatı üzerine kredi borcu için ödeme yaptığını, 12.02.2007 tarihinde 12.000 TL, 20.03.2007 tarihinde 7.995 TL ödeme yapan müvekkiline davalı ...'nin ...bankın kaşesinin olduğu ve kendi imzasını taşıyan ödeme belgesi verdiğini, ancak bu bedellerin banka hesabına girmediğini ileri sürerek, şimdilik 8.000 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 03.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 19.995 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı ... vekili, 20.03.2007 tarihli belgede müvekkilinin ismi ve imzasının bulunmadığını, 12.02.2007 tarihli 12.000 TL kasa fişlerinde de hiçbir şekilde isim ve imzası bulunmadığını, müvekkilinin kasa görevlisi ve yetkilisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili, 12.02.2007 tarihli 12.000 TL’yi davacının aynı gün geri çektiğini, 20.03.2007 tarihli tutara ilişkin ise müvekkili kayıtlarında herhangi bir kayıt olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... için güveni kötüye kullanmak suçundan yapılan soruşturmada yeterli delil bulunamadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, 12.02.2007 tarihli dekonttaki imzanın davalı ...'ye ait olduğu, bu tarihte ölü olan kredi borçlusu ... hesabına 12.000 TL yatırıldığı ve aynı gün çekildiğine dair dekontların mevcut olduğu, davacıdan bu bedeli tahsil edip sonra çıkış yapılmış gibi göstermek suretiyle ödenen bedelin banka kayıtlarına intikal ettirilmemesi ve üzerinde bırakılması nedeniyle davalı ...'nin, belirtilen tarihte hesap sahibi ölü olduğu halde ödeme yapılmasına sebebiyet vermek, gerekli dikkat ve özeni göstermemekle çalışanının eyleminden davalı bankanın sorumlu olduğu, davalı bankanın ... Ağır Ceza Mahkemesi'ne sunduğu dilekçede bu hususun tevil yolu ile ikrar olunduğu, 20.03.2007 tarihli dekonttaki imzanın davalı ... ya da ... eli ürünü olduğuna dair bir tespit yapılamadığı, 7.995 TL’nin ise davalı banka kayıtlarında herhangi bir giriş ya da çıkışının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 12.000 TL’nin 12/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair, davalı banka vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, bankacılık işlemleri nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Davacı, davalı bankaya, kefil olduğu dava dışı kişinin konut kredisi borcu için 12.000 TL ve 7.995 TL tutarında iki ödeme yapmasına rağmen, 7.995 TL’nin banka hesaplarına hiç geçirilmediğini, 12.000 TL’nin ise davalı banka tarafından kredi borçlusunun hesabına geçirildiğini fakat bu hesaptan da paranın aynı gün çekildiğini, bu nedenle her iki meblağın da yatıran sıfatıyla kendisine iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek işbu davayı açmıştır.

Davalı banka, 02.10.2009 tarihli ceza mahkemesine hitaben düzenlediği yazıda 12.000 TL ve 7.995 TL tutarındaki makbuzların davalı ... tarafından düzenlendiğini beyan etmiş, 7.995 TL’nin banka hesaplarına hiç geçmediğini, 12.000 TL’nin ise aynı gün hesaptan çekildiğini ve kredi borcuna mahsup edilmediğini savunmuştur. Davalı banka, çalışanının eyleminden dolayı 6098 sayılı TBK m.116 (eski BK m.100) gereğince sorumludur. Bu nedenle davalı çalışanı tarafından tahsil edilip hesaba geçirilmemiş olan 7.995 TL sorumlu olup, mahkemece yazılı gerekçeyle anılan meblağ yönünden davalı bankanın sorumlu olmadığına karar verilmesi doğru görülmeyip kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ...’nin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece, 12.000 TL yönünden davalı ... hakkında da davanın kabulüne karar verilmişse de, davalı ... 12.000 TL’yi davacıdan tahsil edip dava dışı kredi borçlusu hesabına kaydetmiştir. Her ne kadar 12.000 TL aynı gün bu hesaptan çekilmiş ise de, parayı çekenin davalı ... olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı gibi, davalı hakkında soruşturma sonucunda delil yetersizliğinden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar da itiraz üzerine kesinleşmiştir. Bu durumda 12.000 TL yönünden davalı ... yönünden davanın kabulü de doğru olmayıp kararın adı geçen davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair, davalı banka vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 614,79 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...bank A.Ş'den alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4992, Karar No: 2022/5916, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4992 E.  ,  2022/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 25.12.2020 gün ve 2020/İHK-29121 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işletmecisi olduğu Daysal Frigo Soğuk Gıda Taşımacılığı şirketi ile AAK Turkey Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında Çorluda bulunan margarinlerin Delice Turka Gıda ve San. Tic. Ltd. Şti’ne teslim edilmek üzere Köyceğize taşınması husunda anlaşma yapıldığını, müvekkilinin ürünlerin taşınması amacı ile Ercan Bozkurt'un...plaka sayılı aracını kiraladığını, söz konusu ürünlerin araca yüklenerek yola çıktığını, Ercan Bozkurt’un müvekkilini arayarak aracın arıza yaptığını bu nedenle ürünlerin Fatih Erçelik sevk ve idaresindeki araç ile taşınmaya devam edeceğinin bildirildiğini, müvekkilinin onay vermediğini ancak talimata uyulmayarak ürünlerin 33 LF 902 plaka sayılı araca yüklendiğini,ürünlerin araca yüklendikten sonra ürünler hakkında bilgi alınamadığını,ürünlerin yerine ulaşmadığı, taraflarınca hırsızlık olayını gerçekleştiren ve olayın meydana gelmesinde kusuru bulunan Ercan Bozkurt ve Fatih Erçelik hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, ürünler yerine ulaşmadığı için, AAK Turkey Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 50.322,76 TL tutarındaki zararını karşılamak durumunda kaldıklarını, müvekkilinin, Bereket Sigorta A.Ş. ile Taşıyıcı Mali Mesuliyet Abonman Sigorta Sözleşmesi’ni akdettiğini, müvekkilinin zararın sigorta poliçesi kapsamında karşılanması için sigorta şirketine başvuruda bulunduğunu, ancak teminat kapsamına girmemesi nedeni ile ödeme yapılmayacağının bildirildiği, müvekkilinin zararının sigorta şirketi tarafından karşılanması gerektiğini ileri sürerek 50.322,76 TL’nin 17.04.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun doğmadığını,poliçe kamyon klozu şartları çerçevesinde tanzim edilmiş olup hasarın meydana geliş şekli ile teminatlardan herhangi birine girmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun doğmadığını,poliçe kamyon klozu şartları çerçevesinde tanzim edilmiş olup hasarın meydana geliş şekli ile teminatlardan herhangi birine girmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, poliçe özel şartları dikkate alındığında ‘‘sigortalının bizzat kendisinin ve/veya kanuni temsilcisinin ve/veya istihdam ettiği kişilerin hilesi, kasdi veya ağır kusurunun sebep olduğu hasar ve ziyalar ile Emniyeti suistimal nedeniyle meydana gelebilecek her türlü ziya, hasar, masraf ve sorumluluk ile ilgili tazminat talepleri teminat haricidir.’’ denildiği, poliçe özel şartının geçerli olduğu ve uyuşmazlık konusu olayda uygulanması gerektiği, somut olayda hasarın güveni kötüye kullanma nedeniyle meydana geldiği anlaşıldığından ve ilgili poliçede mevcut bu konudaki poliçe özel şartına uyulduğunun ispatlanamadığı değerlendirildiğinden meydana gelen hırsızlık nedeniyle tazminat talebinin ve başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle başvuranın başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itirazda bulunulmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, dava konusu olayda dar teminatlı kamyon klozunu kapsayan bir nakliyat sigortası poliçesi düzenlendiğini, malın çalınmasının sigorta teminatı dışında kaldığını ,davalı ... şirketinin meydana gelen zarardan dolayı sorumluluğu bulunmadığını gerekçesiyle davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.