muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2, Karar No: 2025/2634, Tarih: 07.04.2025

Tedaviye başlandığında yapılan dış muayenesine göre mağdurede çene sağında ekimoz, sağ yüzde ödem ve ekimoz, boyun sağ üstte yüzeysel ekimoz, kasık, uyluk iç yüzey, kalça arka , anüs ve çevresinde ekimozlar ile vajinal bölgede mevcut kızarıklıklar yer almaktadır. Anne ..., olaydan hemen sonra sıcağı sıcağı alınan beyanlarında kızarıklıkların çocuğun bezinden veyahut da pişikten kaynaklanabileceğini belirtmiş tanık ... de bezi sıkı bağladığı için kendisine sitemde bulunduklarını söyleyerek kızarıklıkların mağdure ile sanığın evde yalnız kaldıkları güne has olmayıp olay öncesinde de mevcut olduğunu ortaya çıkarmıştır. Mağdurenin ölümünden yaklaşık 4 ay kadar sonra bu beyanından dönerek şüpheli sıfatı ile soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nda vermiş olduğu 14.06.2019 tarihli ifadesinde ''...'nin kendini ... ile tatmin edip ağzına boşalmış olabileceğini düşünüyorum. '' şeklindeki varsayıma dayalı beyanında bulunmuştur. Her ne kadar Mahkemece mağdurenin, tedavi sürecinde ve kesin ölüm nedeninin belirlenmesi noktasında düzenlenen adli raporlarda vücudunun çeşitli yerlerinde bulunan kırık ve ekimozlar ile vajinal bölgede tariflenen kızarıklıklar aynı anda ortaya çıkmış, birbiri ile bağlantılıymış ve sanık tarafından sistematik şekilde gerçekleştirilmiş gibi kabul edilmiş ise de; dosyada bu eylemleri sanığın gerçekleştirdiğine dair ...'in aşamalarda çelişkili beyanlarından başkaca delil bulunmamaktadır. Mağdurenin fenalaşmasından 4 gün evvel 17 Kasım tarihinde babası .... ile birlikte olup katılanın 01.12.2018 tarihli ifadesinde çocuğun genel olarak halsiz olduğunu, çenesinde küçük bir morluk bulunduğunu, ayağında alçı olup sürekli olarak kolunu gösterdiğini belirtmiştir. Anne ...'in beyanlarına göre olay tarihinden önceki tarihlerde ütü masasına takılıp düşmek suretiyle kolu kırılmış, tanık ...'nin evinde bulunduğu sırada sanığın da uyarısı ile ayağının üzerine basamadığı fark edilerek hastaneye götürüldüğünde ayağında kırık tespit edilmiştir. Mağdure, sanıktan başka gündüzleri anneannenin evinde hafta sonları ise babasının ikametinde kalmaktadır. Olay tarihinden evvel vücudunda yer alan kırıklar sanık ile ilişkilendirilmiş ise de kolundaki kırığın kaza neticesinde annesinin de evde bulunduğu sırada gerçekleştiği, diğer kırığın ise anneannesinin evinde iken gerçekleştiğine dair sanığın ve mağdurenin öz annesinin aşamalardaki beyanları arasında çelişki bulunmadığı gibi söz konusu savunmanın aksi de herhangi bir delil ile ispatlanamıştır. Anne ..., soruşturma aşamasında sanık hakkında hükme esas alınan suçlayıcı beyanlarda bulunuş ise de; davaya konu olaydan önceki yaralanmalarla ilgili olarak eşi ile ilgili herhangi bir anlaşmazlığı veyahut da yasal mercilere herhangi bir şikayeti olmamıştır. ...'in, çocuğunun ölümünün gerçekleşmesinden önce ve sonra olmak üzere soruşturma aşamasında beş farklı beyanı mevcut olup anılan ifadelerden yalnızca birinde sanığı suçlayıcı beyanlarda bulunmuştur

. Anne ..., soruşturma aşamasında sanık hakkında hükme esas alınan suçlayıcı beyanlarda bulunuş ise de; davaya konu olaydan önceki yaralanmalarla ilgili olarak eşi ile ilgili herhangi bir anlaşmazlığı veyahut da yasal mercilere herhangi bir şikayeti olmamıştır. ...'in, çocuğunun ölümünün gerçekleşmesinden önce ve sonra olmak üzere soruşturma aşamasında beş farklı beyanı mevcut olup anılan ifadelerden yalnızca birinde sanığı suçlayıcı beyanlarda bulunmuştur. Bu bağlamda annenin kendisinin de şüpheli sıfatı ile yer aldığı bir soruşturmadaki aşamalarda çelişki arzeden ve bebeğin vücudunda mevcut fiziksel bulgulara cinsellik atfederek anlatmasına, yorumlamasına, itibar edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki mağdurenin annesinin yine savcılık nezdinde şüpheli sıfatı ile müdafii huzurunda verdiği 30.11.2018 tarihli ifadesinde ''çocuk babaya gittiğinde ve döndüğünde de genital bölgesinde hafif kızarıklar vardı '' ve annesi ...'nin anlatımları ile ilgili çelişkinin giderilmesi için tekrar sorulduğunda ise '' hastaneye gidene kadarki bezin takılı olmasından kaynaklanmış olabilir'' demek suretiyle kendisinin ihmal göstermediğinin altını çizmiş ancak önceki ve sonraki beyanları ile açık çelişki ve şüphe oluşturmuştur.

Mağdurenin fenalaştığı gün sanık ... ile birlikte evde olmasından yola çıkılarak ve mağdurenin vücudundaki bulguların sanık ile irtibatlı olabileceğinden sanığın mağdurenin genital bölgelerini emme ısırma, sürtünme suretiyle istismar eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiği doğrudan kabul edilemez. Sanığa isnat edilen ve Mahkemece kabul edilen eylemlerin ayrıntılı izahı gerekmektedir. Birlikte yaşamaya başladıkları tarihten fenalaşarak hastaneye kaldırıldığı güne dek sanığın mağdureye yönelik gerek cinsel eylemine gerekse müessir fiilinin bulunduğuna dair hiçbir delil mevcut değildir. Olay gerçekleştikten sonra bir kısım ayrıntılar o anki hukuki bağlamından koparılarak anlatılmış, bu durum da algıyı değiştirmiş ve netice itibariyle açılan kamu davasında bu kabul ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

Nitekim Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin raporunda ...'nın kafasındaki kırığın şiddet (travma ) sonucu oluştuğu, subakut subdural kanamanın 7 ila 14 günde meydana geldiği, akut subdural kanamanın travmadan sonra 24 saat içinde olduğu, sağ yanak ve boyunda rengi mora kaçmış ekimozun beyin kanaması dışında ayrı bir travma ile meydana geldiği, genital bölgedeki izlerin diş izi olduğu belirtilmiştir. Yine aynı raporda genital bölgedeki izlerin çimdik dediğimiz iki parmak arasına sıkıştırılarak oluşabileceği kanaatine varılmış ise de; tariflenen bulgulara sebep olan eylemin nasıl gerçekleştiği ve hangi tarihlerde gerçekleştirildiği hususlarında netlik mevcut değildir. Sanık her aşamada mağdureye yönelik bir cinsel eylemi olmadığını belirtmiştir.

Diğer yandan; sanığın cep telefonunun incelenmesi neticesinde düzenlenen uzmanlık raporuna göre 24.11.2018 tarihi itibariyle '' çocuğa darp, çocuğa darbın cezası, çocuklar beyin kanamasını atlatır mı , bebeklerde düşme sonucu beyin kanaması, vb. '' şeklindeki internet üzerinden sağladığı araştırmaları suçun sübutuna dair delil olarak nitelendirilmiş ise de sanığın başından beri şüpheli sıfatı ile yer aldığı soruşturma sürerken Google Chrome isimli program üzerinden gerçekleştirdiği aramaların, atılı suçu işlediğine delil olarak gösterilmesi ve buna dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması hatalıdır. Kaldı ki; söz konusu aramalarda cinsel nitelikli bir eylemden söz edilmemektedir.

Olay yerinde yapılan incelemelerde sobada yanmış bebek bezi bulunmuştur. Sanığın gerek dosya kapsamında dinlenen tanıklar gerekse sanık ile ...'in aşamalardaki beyanlarında sanığın bebeğin bezini değiştirmediğini beyan etmişlerdir. Bu anlatımların aksine Mahkemece olay günü sobada yarım yanmış çocuk bezinin bulunması, ...'in evden çıkmadan önce çocuğun bezini değiştirmediğini söylemesi karşısında muhtemel surette sanığın mağdurenin bezini değiştiriği, ...'in olay günü ...'nin üzerinde tişört ve eşofman olduğunu, sobayı en son olaydan 2-3 gün evvel yaktıklarını beyan etmesi karşısında sanığın havanın sıcak olması sebebiyle gece bile yakılmamış olan sobada çocuk bezini yakmış olmasının işlediği suçun delillerini yok etme amacıyla yapıldığı değerlendirilmiş ve söz konusu şüphe sanık aleyhine yorumlanmıştır. Ancak, ... mağdurenin fenalaşmasından bir gün evvel ...'yı sanık ... ile birlikte alıp eve getirdiklerini, uyumasının ardından sanık ile cinsel ilişki yaşadıklarını, temizlendikleri ıslak mendilleri sobaya atıp onların da banyo yapmak için yakıldığını ifade etmiş, yine bir başka beyanında ...'nin bebeğin bezini asla değiştirmediğini, çocuğu kendisinin iş yerine getirdiğini veya annesine bıraktığını belirtmiş; tanık ... de damadının günah olduğu gerekçesiyle çocuğun altını açmadığını söyleyerek ...'in bu anlatımlarını doğrulamıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde mağdur hakkında alınan doktor raporlarının cinsel istismar eylemini doğrudan ispatlamadığı tanık beyanlarının ise abartılı, kişisel kin ve intikam hisleriyle oluşturulmuş varsayıma dayalı ifadeler olduğu kendi içinde ve birbirleriyle çelişkiler içerdiği, ifadelerinin aynı zamanda kendi sorumluluklarını başkasına yükleyerek, sorumluluklardan kurtulmaya yönelik olduğunun açık olduğu bu nedenle sanığın cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı kanaatinde olduğundan kararın bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/4187, Karar No: 2024/3060, Tarih: 15.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4187 E.  ,  2024/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/850 E., 2023/892 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/70 E., 2021/105 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkil şirketi, işletme hakkına sahip olduğu maden sahasını 01.01.2013 tanzim tarihli, 31.12.2015 tarihinde sona erecek sözleşme ile davalı şirkete kiraya verdiğini, davalının kira süresi sonunda kiralama konusu sahayı terk etmiş olmasına rağmen sözleşme şartlarına göre ödemesi gereken kira bedelini ödemediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 500.000,00 TL kira alacağının sözleşme bitim tarihinden itibaren Merkez Bankası kısa vadeli alacaklara uygulanan reeskont faizi oranında gecikme faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının yükümlülüklerini ifa etmemesi sebebiyle sözleşmenin konusunu imkansız kılarak davalıyı büyük zarara uğrattığını, davacının gerekli izinleri almadığını, müvekkilinin hem kapasite yönünden hem de işletme yönünden zorlu şartlarda çalıştırıldığını, davacının sözleşme konusu maden sahasını davalının kullanımına uygun bir şekilde tesis etmeyerek asli edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin sözleşmeye uygun olarak ödemelerini yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı kiracı şirketin kiralanan maden sahasını sözleşmenin başlangıcında teslim aldığı sırada, maden bilirkişisinin teknik raporlarından görüldüğü üzere can ve mal güvenliğine yönelik rehabilitasyon çalışmaları haricinde üretim yapmaya elverişli olmadığının açıkça anlaşılacak düzeyde olduğunun tespit edildiği, kiralanan maden sahasına yönelik can ve mal güvenliğine yönelik rehabilitasyon çalışmaları hariç üretim faaliyetlerinin durdurulduğu, davalı şirketin tacir olmasından dolayı kiralananın fiili ve hukuki durumunu araştırmakla yükümlü olduğu, bu nedenle davalı şirketin davacı tarafın teslim borcunu gereği gibi yerine getirmediğine ilişkin itirazına itibar edilemeyeceği, buna göre davalı şirketin kiralananı teslim aldığı sırada üretmeyi taahhüt ettiği 500.000 ton üretimin yapılamayacağını bilebilecek konumda olduğu, buna rağmen davalı şirketin kiralanan maden sahasını teslim alarak sözleşme süresince üretim yapmaya devam ettiği, sözleşme süresince davacı ruhsat sahibi şirkete maden sahasının üretimi taahhüt edilen 500.000 ton üretime elverişli olmadığına ilişkin herhangi bir ihtar göndermediği, davalı şirketin yapmış olduğu ödemenin mahsubu sonucunda da kalan borcun 1.957.940,00 TL olduğu, sözleşmenin tarafları tacir olduğundan ve kira bedeli ticari işletmenin işletilmesinden kaynaklı kira alacağından kaynaklandığından davacı kiraya veren şirketin reeskont faiz oranı üzerinden talebinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 500.000,00 TL kira alacağının taraflar arasında sözleşmenin sona erdiği 31.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek merkez bankası reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının, kira bedellerini ihtirazi kayıt koymaksızın tahsil etmek suretiyle; kira ödemesinde 500.000 ton olan kota şartının kaldırıldığını zımnen kabul ettiğini, sahadan çıkarılan malzeme üzerinden kira bedellerinin ödendiğini, maden sahasının davacı tarafından üretime elverişli bir şekilde teslim edilmediğini, müvekkilinin 500.000 ton üretim yapmasının hukuken mümkün olmadığını, sözleşmenin 500.000 ton üretim üzerinden kira bedelinin belirlenmesi hükmünün aldatma sebebiyle iptali gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 01.01.2013 başlangıç ve 31.12.2015 bitiş tarihli rodövans kira sözleşmesi döneminde davalı tarafça yapılan imalatın her yıl öngörülen 500.000 tonun altında olduğu anlaşılmakla ödenmesi gereken yıllık kira bedelinin yıllık üretim 500.000 ton kabul edilerek ve davalının bu süre içerisinde ödediği kira bedelleri bu miktardan düşülerek hesaplanması gerektiği, Mahkemece bu esaslar gözetilerek hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak ve taleple bağlılık ilkeleri uyarınca verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, taraflar arasında kira bedelinin ne şekilde hesaplanıp ödeneceğine ilişkin hükmün açık bir şekilde düzenlendiği, davalı tarafça bu şartın değiştirildiğine ilişkin yazılı bir belge ibraz edilmediği, davacının da buna ilişkin bir ikrar ve kabulü de olmadığı anlaşılmakla, kota şartına uygun olarak ödenmemiş kira bedellerinin itirazi kayıtsız kabulünün zımnen kota şartının kaldırılması şeklinde yorumlanamayacağı, davalı işletmenin faaliyetlerine devam ettiği, davalının MİGEM yazısı gereği faaliyetini bir dönem sonlandırdığına ilişkin bir beyanının da bulunmadığı, davalının basiretli bir tacir gibi davranması, ileriye yönelik yatırım ve projelerinde gerekli hassasiyet ve özeni göstermesi, kiralama öncesinde basiretli davranarak sözleşme konusu kiralananın durumunu, niteliğini, kullanma amacına uygunluğunu, bu bağlamda işyerinin faaliyete geçirilmesi için gerekli koşulları, kiralanan taşınmazda bahsedilen işin yapılıp yapılamayacağını araştırması gerektiği, bunun yanında davalı tarafından davacıya ayıbın giderilmesi, kira bedelinin indirilmesi, sözleşmenin uyarlanması konusunda bir ihbar veya talepte de bulunulmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 305, 306,307, 357, 358, 360 ıncı maddeleri

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen kanun maddelerinin doğru şekilde uygulandığı, davalı kiracı tarafından kiralananın ayıplı olduğuna dair davacı kiraya verene yapılan bir bildirimin olmadığı, davalı kiracının kiralanı mevcut haliyle benimseyerek sözleşme süresince kullandığı, sözleşmede kararlaştırılan asgari üretim şartına göre belirlenen kira bedelinin davalı kiracı tarafından ödenmesi gerektiği anlaşılmakla, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14966, Karar No: 2023/767, Tarih: 20.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14966 E.  ,  2023/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarihli ve 2013/287 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları, 62 nci madde uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarihli ve 2013/287 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/2546 Esas, 2022/1278 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 56-61 inci maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102-105 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin aynı Kanun'un 7 nci maddesi ikinci fıkrası hükümleri dikkate alınarak lehe olan hükmün belirlenerek sanığın hukuki durumunun takdiri amacıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/189 Esas 2022/301 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği;

Sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Sübuta, mahallinde keşif yapılması ve tanık dinletme talebine rağmen verilen karar verilmesine, sanığın suç kastının bulunmamasına, eylemin sarkıntılık kapsamında olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği;

Sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Sübuta, mahallinde keşif yapılması ve tanık dinletme talebine rağmen verilen karar verilmesine, sanığın suç kastının bulunmamasına, eylemin sarkıntılık kapsamında olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde 6. sınıf öğrencisi mağdure haftanın belirli günlerinde destek amaçlı öğrenim görmekte olup, sanık bu merkezde mağdurenin öğretmeni olduğu olay günü Rehabilitasyon Merkezinin bilgisayar odasında bulunan mağdure ve kardeşi tanık ....'nin yanına gelen sanığın, mağdure ve kardeşini şehir parkına fotoğraf çekilmeye götürdüğü, bu parkta bulundukları sırada sanığın cinsel amaçlı olarak mağdurenin beline sarıldığı, eliyle göğüslerine dokunduğu, mağdurenin sanığın elini ittiği, sanığın mağdurenin omzuna elini atıp dolaştıkları, parktaki bir bankta dondurma yerken sanığın yine mağdurenin bacaklarına, vücuduna dokunmaya devam ettiği, beline sarılıp kendisine çektiği ve yine derse gittiği sırada mağdurenin yanaklarından ve daha çok dudağına yakın bölgeden öpmeye çalıştığı, olayın gerçekleştiği yerde bulunan tanık .... ve mağdurenin babası katılan ...'ın sanık ile mağdureyi görmeleri üzerine polisi aradıkları kabul edilmiştir.

2. Katılan mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor düzenlenmiş, tanıklar .... özetle, sanığın mağdurenin omzuna elini atmaya çalışma, kaçmaya çalışan mağdureyi kendisine doğru çekiştirme, mağdurenin göğüs kısmında ellerini dolaştırma, mağdurenin sanığın ellerini ittirmesine rağmen sanığın dokunmaya devam etme, beline sarılma, bacaklarına dokunma hareketlerini gördüklerini beyan etmişlerdir. Sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de olay yerinde bulunan tanıklar ....'nin ifadelerinin mağdure beyanlarıyla uyumlu olduğu, olaya katılan ...'ın da birebir şahit olduğu, mağdurenin anlatımlarının istikrarlı olduğu, mağdurenin sanığa suç isnadını gerektirecek herhangi bir menfaatinin bulunmadığı ve sanık ile mağdure ve katılan arasında husumet de bulunmadığı göz önüne alındığında sanık savunmalarına itibar edilmemiş, öğretici konumundaki sanığın öğrencisi olan on üç yaşındaki mağdurenin beline sarılmak, eli ile mağdurenin göğüslerine dokunmak ve bacaklarını okşamak suretiyle birkaç dakika boyunca mağdurenin cinsel dokunulmazlığını ihlal ettiği, bu itibarla sarkıntılık düzeyini aşan ve devamlılık arz eden cinsel eylemleriyle üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesi birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilmiş, sanığın, mağdurenin gittiği rehabilitasyon merkezinde öğretmen olduğu, bu suretle suça konu cinsel istismar eyleminin öğretici tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından cezasında arttırım yapılmış, sanığın yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmiştir.