muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4221, Karar No: 2017/15253, Tarih: 06.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4221 E.  ,  2017/15253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile ... 16. Aile Mahkemesinin 2014/226 esas sayılı dosyası ile boşandıklarını, kararın 12/11/2015 tarihinde kesinleştiğini, davaya ilişkin olarak 15/10/2014 tarihli ara kararla dava tarihi olan 06/05/2014'ten itibaren müşterek çocuk için aylık 6000 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, davalı tarafın tedbir nafakası ödeme yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle, davalı aleyhine ... 22. İcra Müdürlüğü 2014/37036 esas sayılı dosyası 42,000 TL asıl alacak, 1.356,66 TL işlemiş faiz üzerinden icra takibi başlattığını, ancak davalının icra takibine ederek takibin durmasına neden olduğunu belirterek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, boşanma davasında müşterek çocuk için tedbir nafakası takdir edilen 15/10/2014 tarihli ara karardan iki hafta sonra anlaşmalı olarak boşandıklarını, davacı ile yapmış oldukları protokolde, müşterek çocuk için aylık 1.750 TL iştirak nafakası belirlendiğini, bunun dışında tarafların birbirlerinden başka bir nafaka talepleri olmayacağının belirtildiğini, her iki tarafın da sözleşme niteliğinde olan bu protokole uymakla yükümlü olduğunu ve buna göre davacının müşterek çocuk için hükmedilen tedbir nafakasını talep edemeyeceğini, kendisinin protokolde belirlenen iştirak nafakasını düzenli olarak ödediğini, ayrıca dava konusu tedbir nafakası dönemlerine ilişkin aylarda dahi müşterek çocuğun okul, sağlık vb giderlerini müvekkilinin karşıladığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tarafların TMK 166/3 maddesi gereğince boşanma, velayet ve boşanmanın fer'i niteliğinde bulunan nafaka, maddi ve manevi tazminat hususlarında anlaşarak boşandıkları, arafların duruşmada alınan beyanlarında iştirak nafakası ve çocuğun okul giderlerinin karşılanması dışında nafaka talepleri olmadığını açıkça ifade ettikleri, mahkemenin de buna istinaden belirtilen iştirak nafakası dışında nafaka konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verdiği, takibe konu alacağın dayanağının ara karar olup bu konuda esas hakkında hüküm oluşturulmadığından ara kararından sarfinazar olunarak verilen hükmün kesinleştiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 169. maddesi gereğince; boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri bu hususta bir isteğin bulunup bulunmadığına bakmaksızın re'sen almak zorundadır.

Somut olayda, taraflar arasında görülen boşanma davasında mahkemece, 15/10/2014 tarihli ara karar ile müşterek çocuk için Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesi çerçevesinde aylık 6.000 TL tedbir nafakası tayin edilmiştir. Mahkemenin ara karar ile, davanın devamı süresince önlem olarak hükmettiği tedbir nafakası, aksi yönde yeni bir karar alınmadıkça, boşanma kararının kesinleşmesine kadar devam eder ve bu hususta son kararda hüküm bulunmasa bile aksi yönde bir karar bulunmadıkça bu nafakanın ilamsız icra takibi yoluyla icrası mümkündür.

Açıklanan bu durum karşısında mahkemece, davacının, boşanmanın kesinleşme tarihi olan 12.11.2014 tarihine kadar geçen dönem için biriken tedbir nafakasını talep edebileceği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8289, Karar No: 2017/6401, Tarih: 14.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/8289 E.  ,  2017/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescildavası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflar vekillerine yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.11.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ile tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları İlhami’nin maliki olduğu 2186, 2184 ve 103 parsel sayılı taşınmazlardaki 2/9 payını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla kız kardeşleri davalı ... ile ...’e 1/9 ar oranda satış yoluyla devrettiğini, davalılar ..., ... ve ...’nün ...’in mirasçıları olduğunu, mirasbırakanın mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacı olmadığını, kız kardeşlerine özel bir ilgi duyduğunu, yapılan temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, 3. kişilere devredilen taşınmazlar yönünden tespit edilecek bedelin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile miras payları oranında kendilerine ödenmesini istemişlerdir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu, mirasbırakan İlhami’nin 1998 yılında çeltik ekebilmek için piyasaya yüksek miktarda borçlandığını, ektiği ürünün zayi olması nedeniyle borca battığını, hakkında icra takipleri yapıldığını, borçlarını tasfiye edebilmek için çekişmeli taşınmazları sattığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’in 30/08/1999 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı eşi ..., davacı kızı ..., ölü oğlu ... ...’nın mirasçıları davacılar ..., ... ve ... ile ölü kızı ...’in mirasçıları davacılar ... ve ...’ı bıraktığı, davalı ... ile davalılar ..., ... ve ...’nün murisi ...’nın mirasbırakan ...’nin kız kardeşleri olduğu, mirasbırakanın 23/09/1998 tarih ve 8886 yevmiye no’lu akit ile 103 sayılı parseldeki 2/9 payını 1/9 ar oranda, aynı tarih 8887 yevmiye no’lu akit ile 2184 sayılı parseldeki 2/9 payını 1/9 ar oranda ve yine aynı tarih 8888 yevmiye no’lu akit ile 2186 sayılı parseldeki 2/9 payını 1/9 ar oranda kız kardeşleri ... ve ...’ya satış yoluyla temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dosya içerisinde mevcut icra takipleri ve ödeme emirleri uyarınca mirasbırakan İlhami’nin ölümün önce ödeme güçlüğü çektiği, mirasbırakanın ölümünden önce aleyhine başlatılan icra takipleri olduğu gibi ölümünden kısa süre sonra mirasçılarına yönelik başlatılan icra takiplerinin de bulunduğu, mirasbırakanın çektiği kredi nedeniyle kızkardeşleri ... ve ... ile maliki oldukları dava dışı 110 ada 28 parsel sayılı taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiği, yine borcun ödenmemesi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığı, öte yandan mirasbırakanın çekişmeli temlikten önce de mal satmaya başladığı, bu kapsamda mirasbırakan ile kızkardeşleri ve bir paydaşın 43 sayılı parseli 21/09/1998 tarihinde üçüncü kişiye satış yoluyla devrettikleri, yine mirasbırakan ve kız kardeşlerinin 1985 yılında 100 sayılı parseldeki paylarını, 1989 yılında da 5 adet taşınmazlarını üçüncü kişilere sattıkları, tanık beyanları uyarınca mirasbırakanın 1998 yılında çeltik ekmek amacıyla piyasaya borçlandığı ve ektiği ürünü doğal afet nedeniyle hasat edememesi üzerine borçlarını ödeyemediği, ayrıca mirasbırakan ile davacılar arasındaki beşeri ilişkide herhangi bir sorun olmadığı, bir başka deyişle mirasbırakanın mirasçılarından mal kaçırmasını gerektiren bir neden olmadığı, aksine borçlarını tasfiye edebilmek için mallarını satmasının haklı olduğu bir bütün halinde değerlendirildiğinde yapılan temliklerin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan gelen davalılar vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davacılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.11.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı, miras payları oranında tapu iptal ve tescil davasıdır.

Dava, yerel mahkemece kabul edilmiş, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda, olayın oluş şekli ve muris muvazaasının unsurları hakkında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2016/17492, Karar No: 2017/8861, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17492 E.  ,  2017/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 56.172,79 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 56.172,79.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06 .2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20738, Karar No: 2022/2387, Tarih: 14.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20738 E.  ,  2022/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; İİK 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesi’nin 02/11/2020 tarih, 2018/3541 Esas ve 2020/6360 Karar sayılı bozma ilamında; "dava konusu taşınmaz Bodrum’da yer alırken davalılar İstanbul’da ikamet ettiğinden dava konusu taşınmazın davalı borçlu tarafından davalı 3. kişi ...’ün eşi ... ’e taşınmaz devri için verdiği vekaletname ile devredilmesi tek başına davalılar arasında kötü niyeti (alacaklıdan mal kaçırma kastını) başka delillerle desteklenmeden göstermeyeceği, bundan başka davalılar arasında akrabalık bağı, iş ortaklığı, arkadaşlık gibi kötü niyeti gösterir bir durum da kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; dava konusu taşınmazın ipotek bedeli göz önüne alındığında bedel farkının bulunmadığı, öte yandan İİK 280. maddesine göre kötü niyetin ispatlanamadığı, davalılar arasında akrabalık ilişkisi, iş ortaklığı veya arkadaşlık gibi kötü niyeti gösterir bir durumda dosya kapsamı itibari ile ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/12/2005 gün ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24943, Karar No: 2013/23690, Tarih: 24.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/24943 E.  ,  2013/23690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMES

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taleple bağlılık kuralı dikkate alındığında her ne kadar karar doğruysa da taraflar arasındaki iş sözleşmesi davacının görev değişikliğini kabul etmemesi üzerine işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 8/III maddesi uyarınca taraflar arasında yapılan ikale sözleşmesi ile kıdem, ihbar ve iş güvencesi tazminatı ödenerek sona erdirildiği, kıdem tazminatı ve iş güvencesi tazminatından gelir vergisi kesilmeyip damga vergisi kesilmesi gerekirken işveren tarafından gelir vergisi kesilerek vergi dairesine yatırılmıştır. Bu tazminatlardan gelir vergisi kesilip vergi dairesine yatırılması halinde vergi yükümlüsü işçi olduğundan usulsüz kesilen verginin iadesini vergi dairesinde talep edebilir. Gelir Vergisi Kanununda usulsüz kesilen verginin işverene iadesine ilişkin bir hüküm bulunmadığından mahkemenin iş güvencesi tazminatı yönünden davanın reddine ilişkin gerekçesi hatalı ise de verilen karar sonuç olarak doğru olduğundan davalının temyiz talebinin reddi ile kararın ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25471, Karar No: 2008/21228, Tarih: 28.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25471 E.  ,  2008/21228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.