muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19114, Karar No: 2017/10354, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19114 E.  ,  2017/10354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı perakende satış şirketinin, düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8643, Karar No: 2014/8286, Tarih: 21.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8643 E.  ,  2014/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Evlilik Hukuku" başlıklı 1. Kısmında yer alan hükümlerden kaynaklanmaktadır.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 2.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 2.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1352, Karar No: 2018/5808, Tarih: 15.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1352 E.  ,  2018/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 11/05/2009 tarihli avukatlık ücret sözleşmesinin düzenlendiğini, davalının ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/226 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında vekilliğini yaptığını, avukatlık ücretinin sulh olunması halinde avukata tam ücret ödeneceğinin ve ücretin dava konusu taşınmazın davalıya ait kısmının değerinin % 10'u olarak belirlendiğini, vekalet ücretinin 59.915.20 TL olduğunu davalının 9.000.00 TL ödediğini kalan miktarı ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu bildirmiş itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında bulunan sözleşmedeki ücrete dair maddenin içeriği nedeniyle geçersiz olduğunu, izaleyi şuyu davalarının konusunun para ile ölçülebilen dava olmadığını, davacıya 9.000,00 TL bedel ödediğini bunun da davacının vermiş olduğu hizmetin karşılığı olduğunu savunarak davanın reddi ile davacı yanın alacaklı olduğunu iddia ettiği bedelin % 20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile, davalı tarafın davacı tarafa icra takip tarihi itibariyle 50,929,97 TL asıl alacak ve 188,37 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 51,118,34 TL borçlu olduğu anlaşıldığından davalı borçlunun ... 2. İcra Müdürlüğünün 2015/9643 Takip sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın % 20 si oranında icra inkar tazminatının davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hükme, karşı davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)'nin 15/03/2017 günlü ve 2017/20 Esas, 2017/76 Karar sayılı kararı usul ve yasal düzenlemelere uygun olduğundan davalının istinaf talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)'nin 15/03/2017 günlü ve 2017/20 Esas, 2017/76 Karar sayılı kararı usul ve yasal düzenlemelere uygun olduğundan davalının istinaf talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukat eldeki davada, ödenmeyen vekalet ücreti alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesi isteminde bulunmakta olup, bu husustaki ihtilafın taraflar arasındaki vekalet akdinden kaynaklandığı hususunda duraksama bulunmamaktadır. Bölge Adliye Mahkemesinin de karar gerekçesinde gösterdiği üzere, davacı avukat ile davalı müvekkil arasında 11.5.2009 tarihli avukatlık ücret sözleşmesinin düzenlendiği, avukata maktu olarak 5.000,00 TL ücretin ödeneceği, bu bedelin davacı avukatın takip ettiği davanın ihaleye gitmesi veya sulh ile sonuçlanması halinde iş sahibine düşecek payın yüzde onundan aşağı olmayacağının kararlaştırıldığı, davacı avukatın davayı takip ettiği sırada davalı ile dava dışı şahsın anlaşarak 8.9.2015 tarihinde sulh oldukları ve davalının hissesinin değerinin 90.000,00 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Kural olarak izale-i şuyuu davalarında avukat ancak tarifeye göre maktu vekalet ücreti isteme hakkına sahip ise de, taraflar arasında ücret konusunda yazılı sözleşme bulunması halinde yazılı sözleşmedeki kararlaştırmaya itibar edilmesi zorunludur. Bu itibarla imzası davalı tarafça inkar edilmeyen yazılı sözleşmede yer alan kararlaştırmanın davalıyı bağlayacağı kabul edilmelidir. Bölge adliye mahkemesi istinaf talebinin reddi kararının gerekçesini ortaklığın giderilmesi davası davalısının hissesinin değerinin 90.000,00 TL olarak belirlendiği yazılı sulh sözleşmesinde davamız davacısı olan avukatın imzasının bulunmaması ve bu nedenle bu sulh sözleşmesinde yer verilen değerin davacıyı bağlamayacağı düşüncesi oluşturmaktadır. Oysa, anılan 08.09.2015 tarihli ve davacı vekilinin imzasına da havi sulh sözleşmesi davacı yanca dava dilekçesi ekinde ilk derece yargılama makamına sunulmuş, dava dilekçesi içinde de tarafların anlaşma sürecine davacı asilin de vekil sıfatıyla iştirak etmiş olduğu açıkça ifade edilmiştir. Bu halde, Bölge Adliye Mahkemesinin tespitinin aksine altında imzası da bulunan sulh sözleşmesinde gösterilen değer davacı tarafı bağlar. Davalı tarafça bu değer üzerinden aralarındaki sözleşmede yer verilen oran uygulanmak suretiyle belirlenen 9.000,00.-TL'nin de ödenmiş olması ve bu hususta da taraflar arasında ihtilaf bulunmaması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucunda davanın kabulü yönünde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14194, Karar No: 2012/19958, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14194 E.  ,  2012/19958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarındaki eczacılık sözleşmesinin feshedildiğini ve 39.017.50 TL ceza verildiğini ileri sürerek, fesih kararının ve cezanın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eczacı olan davacının, davalı ile olan sözleşmesi 28.4.2011 tarihli yazı ile feshedilmiş ve davacıya 39.017.50 TL ceza verilmiştir. Davacı sözleşmenin feshi kararının ve cezanın iptali için bu davayı açmıştır. Mahkemece, davacı delilleri toplanmadan sadece müfettiş raporuna dayanarak karar verilmiştir. Davacı delilleri toplanıp, gerekirse konusunda uzman bilirkişiden rapor da alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3644, Karar No: 2018/2781, Tarih: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3644 E.  ,  2018/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından hüküm kurulmamış ise de, ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine göre, hüküm ancak iddianamede gösterilen fiil ve fail hakkında verileceği; 30.01.2007 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı halde, “2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği ve her takvim yılının ayrı suçları da oluşturacağı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5752, Karar No: 2015/1259, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5752 E.  ,  2015/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/153-2013/593

Davacılar S.. Ö.. vd vekili Avukat Hüsnü tarafından, davalı K. Enerji Yatırımları A.Ş. (K.) Botaş Ps-3 Termik Santrali aleyhine 31/05/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı tesisinden kaynaklanan taşınmaz değer kaybının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tarım arazisinin davalı şirketin işletmiş olduğu termik santrale çok yakın bir mesafede olduğunu, termik santralden çıkan toz, gaz ve katı atıklar gibi kirli ve kimyasal atık etkisi bırakan havanın teması yüzünden tarlasının veriminin iyice düşmüş olduğunu, tarladan ürün alamayacak duruma geldiğini iddia ederek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, işletme tarafından verilen bir zarar olmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında keşif yapılmış, alınan toprak örnekleri analiz edilmiş ve bilirkişi kurulu raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Karara dayanak yapılan 08/11/2013 bilirkişi kurulu raporunda; taşınmazda tesisten kaynaklanan elementsel kirlilik olmadığı bölgedeki Ni, Cr, Zn, Ba, U, Th ve Fe element oranlarının doğrudan kayalardan ve topraklardan kaynaklandığı ve verim kaybının olmadığı yönünde görüş beyan edilmiştir. Ancak; inceleme ve rapor bu haliyle yetersiz olup hükme esas alınamaz.

Davalı tarafından işletilen termik santralden çevreye yayılan atıklar nedeniyle, dava konusu taşınmazların tarım toprağı özelliğini kaybettiği ve verim kaybına neden olduğu ileri sürüldüğüne göre, uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; dava konusu taşınmazlardan analiz için yeterince toprak ve bitki örnekleri alınmalıdır. Taşınmazların en üst tabakasındaki bitki örtüsü sıyrılarak karma (paçal) toprak örnekleri ile ekili arazilerdeki gelişen bitkilerden örnek toplanmalıdır. Yine etki alanı dışındaki arazi ve tarlalardan şahit toprak numuneleri ile santrale komşu arazi ve tarlalardan toprak ve bitki örnekleri analiz için alınmalıdır. Bitkilerin başak, yaprak ve kökleri yerinde incelenmeli, fitotoksik belirti olup olmadığı gözlemlenmelidir.

Taşınmazların yol, yerleşim yeri ile santrale olan uzaklıkları ve hakim rüzgar etkisi belirlenmelidir.

Toprak ve bitki analizi ile gözlem sonucuna göre düzenlenecek bilirkişi kurulu raporunda, topraktaki maddelerin çeşitli bitkiler tarafından maksimum alınabilirlik miktarı literatüre göre belirlenen miktarlar gözetilerek açıklanmalıdır.

Taşınmazların yol, yerleşim yeri ile santrale olan uzaklıkları ve hakim rüzgar etkisi belirlenmelidir.

Toprak ve bitki analizi ile gözlem sonucuna göre düzenlenecek bilirkişi kurulu raporunda, topraktaki maddelerin çeşitli bitkiler tarafından maksimum alınabilirlik miktarı literatüre göre belirlenen miktarlar gözetilerek açıklanmalıdır.

Santralden salınan maddelerin topraktaki zararlı maddeleri arttırıp arttırmadığı, arttırmış ise bu artışın bitkiler tarafından özümleme kapasitesi, topraktaki maddelerin toprağın doğal yapısı gereği yüksek olup olmadığı her taşınmaz için somut ve denetime elverişli şekilde açıklanmalı ve sonucuna göre toprağın verimsiz hale gelip gelmediği, tarım vasfını kaybedip etmediği belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30389, Karar No: 2010/27758, Tarih: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30389 E.  ,  2010/27758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demirci İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10010, Karar No: 2018/409, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10010 E.  ,  2018/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, vefat eden babasından dolayı almakta olduğu yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine, almış olduğu aylıklardan dolayı Kuruma borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı kız çocuğu, 12.03.2013 tarihinde vefat eden eşinden dolayı 5434 sayılı Kanun kapsamında ölüm aylığı aldığını, 1479 sayılı Yasa (5510-4/b) kapsamında çalışmaları bulunan babasının da 01.03.1996 tarihinde ölümü nedeniyle ölüm aylığı bağlandığını, daha sonra Kurum işlemi ile babasından dolayı bağlanan ölüm aylığının kesildiğini, mevzuata göre Kurum işleminin hatalı olduğunu ileri sürerek borç bildirim belgesi ile talep edilen yersiz ödeme nedeniyle borçlu olmadığının tesbitini talep etmiştir.

Davalı Kurum davacının babasının ölüm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesine göre " geçimini sağlayacak başka bir gelirleri olmamak koşulu gerçekleşmediğinden ölüm aylığının bağlanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkeme davanın reddine karar vermiştir.

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 5434 sayılı Yasa uyarınca aldığı ölüm aylığı yanında, 1479 sayılı Yasaya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuat aşağıda özetlendiği şekildedir;

1- 01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde " geçimini sağlayacak başka bir gelirleri olmamak kaydı ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmü yer almaktadır.

2-04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK ile 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde değişiklik yapılarak " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmüne yer verilmiştir. Aynı KHK ile 46/2 maddesi değiştirilerek, " Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir. hükmü getirilmiştir.

3-04.10.2000 tarihli KHK Anayasa mahkemesinin 26.10.2000 gün ve 61/34 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.