muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6533, Karar No: 2018/1315, Tarih: 15.02.2018

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacıya 5510 sayılı kanun 4-C Emekli Sandığı kapsamında emekli olan ve 26/06/2010 tarihinde ölen eşinden dolayı kendisine 01/07/2010 tarihinde dul aylığı bağlandığı, 19/06/1992 tarihinde vefat eden 1479 sayılı Kanun kapsamında 4-B ... Bağ-Kur sigortalısı babasıdan dolayı kendisine 26/01/2011 tarihi itibariyle yetim aylığı bağlandığı, Kurumun 17.03.2016 tarihinde aylığın iptaline karar verdiği anlaşılmıştır

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 5510 sayılı Yasa 4-C emekli sandığı uyarınca aldığı ölüm -dul- aylığı yanında, 1479 sayılı Yasaya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm -yetim- aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuata gelince;

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer ... Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Kurumun bu yasal değişiklikler sırasında kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer ... Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

... Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

... Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer ... kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer ... kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, ... Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001- 01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak ... kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak ... kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, ... hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer ... kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer ... kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer ... Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Kurumun, yukarıda sözü edilen genel yazı ile hak sahiplerine sonraki bir tarihte aylık bağlaması uyuşmazlığı sona erdirmemektedir.

Öte yandan, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümlerini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 2. bendine göre, 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı kanunlara göre bağlanan veya hak kazanan; aylık, gelir ve diğer ödenekler ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ödenmekte olan ek ödemenin verilmesine devam edilir. Bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

H)SONUÇ :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5637, Karar No: 2019/16363, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5637 E.  ,  2019/16363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2233, Karar No: 2011/2502, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2233 E.  ,  2011/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5., 6., 7. ve 39 maddeleri kapsamında olduğunun tespitine, itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine , emekliliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 20.12.1992-26.1.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 madde kapsamında olduğunun tespiti ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 20.12.1992-26.1.2007 tarihleri arasında % 22 lik oran üzerinden hesaplanmak suretiyle ek % 2'lik farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilerek bunların emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait 375639 sigorta nolu işyerinde geçen 5181 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 20.12.1992-26.1.2007 tarihleri arasında toplam 5181 gün matbaa bölümünde üretime bağlı kesim elamanı olarak çalıştığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının kesim makinasında çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 20.12.1992-26.1.2007 tarihleri arasında toplam 5181 gün matbaa bölümünde üretime bağlı kesim elamanı olarak çalıştığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının kesim makinasında çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, , davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde kesim elemanı olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

21.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/172, Karar No: 2008/163, Tarih: 27.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/15-172 E.  ,  2008/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07.12.2007

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Edremit Asliye 1.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.02.2006 gün ve 2004/102-2006/47 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ve davalı T.M. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 02.07.2007 gün ve 2006/1902-2007/4485 sayılı ilamı ile; (“...Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak, anılan miktara dayalı T..yönünden hükmolunmuş, davalı şirket yönünden de dava reddedilmiş, karar davacı ile davalı T.M.tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada 40 milyar TL zararın tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, bu zararın hangi alacak kalemlerinden ibaret olduğu davacıya açıklattırılmamıştır.

Bu itibarla, 40 milyar TL zararın hangi kalem alacağa ilişkin olduğu davacıya açıklattırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLERLER : 1-Davacı vekili

2-Davalı T.. M... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Arsa sahibi sıfatıyla davacı ve davalılardan .....İnşaat temsilcisi S.. K..(kendi adına) ile davalı/yüklenici T.. M.. arasında E.. ...Noterliğinin 11.01.1996 tarih ve 685 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” düzenlenmiştir.

Davacıya düşen üç adet dubleksin ikisi bilirkişi tespitlerine göre kısmen yapılmış; diğeri ise hiç yapılmamıştır.

Davacı taleplerini aşağıya alındığı şekilde değişik şekillerde açıklamış, son olarak müspet zarar istediklerini beyan etmiştir. Davalı yan beyan değişikliklerinin çok sayıda ıslah niteliğinde olup, dinlenemeyeceğini bildirmiş; mahkemece 40.000.00 YTL üzerinden dava kabul edilmiştir.

Özel Daire kararı “40 milyar TL zararın hangi kalem alacağa ilişkin olduğu davacıya açıklattırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi” noktasından bozmuş ; mahkemece verilen direnme kararı davacı vekili ve davalı T...M.. tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Daire kararı “40 milyar TL zararın hangi kalem alacağa ilişkin olduğu davacıya açıklattırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi” noktasından bozmuş ; mahkemece verilen direnme kararı davacı vekili ve davalı T...M.. tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının zararının hangi kalem alacağa ilişkin olduğunun mahkemece belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Davacı/arsa sahibi vekili dava dilekçesinde davasını, tespit dosyasında belirlenen alacak kalemlerine dayandırmış; kalem kalem açıklama yapmadan 40.000,00 YTL tazminat istemiştir.

Yargılama aşamasında çelişkili beyanlarda bulunulması üzerine; mahkemece, davacı tarafa, taleplerini açıklamak ve 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 106.maddesinin 2.fıkrası gereğince seçimlik haklarını bildirmek üzere tanınan olanak çerçevesinde davacı vekili aşamalarda verdiği 16.05.2005, 06.07.2005, 31.05.2005 tarihli dilekçeleri ve 30.05.2005 tarihli keşifteki beyanında seçimlik hakkını kullanarak tazminat istemiş; sözleşmeye konu üç dubleksin bitim tarihindeki rayiç bedelini yani müspet zararını talep ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece; “Davacı vekili her ne kadar yargılama sırasındaki mahkememize sunduğu yazılı beyanları ile zaman zaman birbiriyle çelişkili açıklamalarda bulunmuş ise de, en son keşifteki beyanları ve tüm dosya kapsamı göz önüne alınarak davacı vekilinin BK. 106 maddesindeki seçimlik haklarından tazminat hakkını kullanmak istediği ve sözleşme gereğince sözleşme şartlarına göre kendilerine verilmesi gereken 3 adet villanın, davalıların dosyamız içersinde bulunan 2002/724 E numaralı dava dosyasındaki villaları vermeyi vaat ettikleri tarih olan 01.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte kendilerine verilmesini istediği, vicdani kanaatine varılmış olup” saptamasıyla işin esası incelenerek sonuçta; Kurban İnşaata karşı açılan davanın sıfat yokluğu nedeni ile reddine, T.. M...’na karşı açılan davanın kabulü ile, 40.000 YTL’nin 01.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalı T..M...’ndan alınarak davacıya verilmesine, Davacının fazlaya dair talep ve davasının reddine” karar vermiş; kararın bozulması üzerine de “..yargılama sürecinde davacının tazminat davasının neye ilişkin olduğu hususunda davacıya dava dilekçesi açıklattırılmış olup, davacının dosyamız içersinde bulunan 16.05.2005 ve yine 06.07.2005 hakim havale tarihli dilekçesinde ve mahkememiz tarafından mahallinde yapılan 30.05.2005 tarihli keşifte de yine davacı vekilinin imzası ile tasdik ettiği açıklayıcı beyanları ile davanın BK. 106. maddesinde öngörülen seçimlik haklardan sözleşme gereği kendilerine teslim edilmesi gereken 3 adet dubleks villanın bitirilmesi gerektiği tarihteki rayiç bedellerini talep ettiği anlaşılmış olup, esasen daha önce mahkememiz tarafından verilen kararın ikinci sahifesinin son paragrafında da bu husus “Davacı vekili her ne kadar yargılama sırasındaki mahkememize sunduğu yazılı beyanları ile zaman zaman birbiriyle çelişkili beyanlarda bulunmuş ise de en son keşifteki beyanları ve tüm dosya kapsamı göz önüne alınarak davacı vekilinin BK. 106.maddesindeki seçimlik haklarından tazminat hakkını kullanmak istediği ve sözleşme gereğince sözleşme şartlarına göre kendilerine verilmesi gereken 3 adet villanın, davalıların dosyamız içersinde bulunan 2002/724 E numaralı dava dosyasındaki villaları vermeyi vaat ettikleri tarih olan 01.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek reoskont faizi ile birlikte kendilerine verilmesini istediği vicdani kanaatine varılmış olup,” diyerek davacının tazminat talebinin BK.106 maddesindeki seçimlik haklarından 3 adet villanın değerine ilişkin olduğu hususuna değinilmiştir. Davacı vekilinin 16.05.2005 ve 07.05