muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5769, Karar No: 2024/2672, Tarih: 20.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/5769 E.  ,  2024/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir. Mahkemece, haciz adresinin borçluya ödeme emri tebliğ edilen adres olmadığı, haciz anında borçlunun hazır bulunmadığı, borçlu adına bilgi-belge ele geçirilmediği, mülkiyet karinesinin 3.kişi yararına olduğunun kabulü gerektiği, karinenin aksinin karşı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, haciz adresinin 3.kişi şirketin ticaret sicil adresi olduğu görülmekle mülkiyet karinesinin aksinin alacaklı tarafından ispatı gerektiği, 3.kişi şirket ile borçlu şirket yetkililerinin baba/kız olması, bilirkişi raporunun içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde tek başına organik bağı göstermediğinden davanın reddine ilişkin mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 28.02.2020 tarihli haciz, davalı 3.kişi şirketin ticaret sicil adresinde yapılmış ise de, borçlu şirketin anılan adreste 11.3.2015 tarihine kadar faaliyet gösterdiği, davalı 3.kişi şirketin ise borcun doğumundan hatta takip tarihinden sonra 20.2.2015 tarihinde haciz adresinde kurulduğu, davalı 3.kişi şirketin tek ortağı Halil Baltacı’nın, borçlu şirket ortağı Şerife Börekci’nin babası olduğu, anılan şahsın 22.8.2016 tarihine kadar da davalı 3.kişi şirkette yetkili müdür olarak görev aldığı, borçlu ile 3.kişinin faaliyet alanlarının aynı olduğu, bilirkişi raporuna göre mahcuzların davalı 3.kişinin ticari defterlerinde kayıtlı olduğu belirtilmiş ise de, borçlu ile 3.kişi şirket arasında mal kaçırmak amacıyla danışıklı işlemler yapıldığının kabulü gerekmiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18788, Karar No: 2015/576, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18788 E.  ,  2015/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2010/296-2013/209

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalıca temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan yakın tarihli emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 20 sene öncesine ait satış işlemi olduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazların yenileme sonucu oluşan ve fen bilirkişisi raporunda belirtilen tapu kayıtları getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazların yenileme sonucu oluşan ve fen bilirkişisi raporunda belirtilen tapu kayıtları getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 17.01.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3731, Karar No: 2014/8650, Tarih: 17.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3731 E.  ,  2014/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/07/2012 tarihli kararı ile bu hususta karar verildiği, yine katılan ...'ın 02/07/2012 havale tarihli dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraz mahiyetinde olduğu ve mahallince değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, incelemenin görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ve katılan ...'ın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

...1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan katılan ...'ın Kuruma yazdığı 26/08/2010 tarihli dilekçe ile ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesine açtığı dava ile ilgili harcın mahkemeler veznesine yatırılmasını ve vasisinin bulunup bulunmadığına ilişkin mahkemece yazılan müzekkereye cevap verilmesini talep ettiği, cezaevi zabıt katibi olarak görev yapan sanığın söz konusu dilekçeyi, içeriğini incelemeden aynı gün mahkemeye göndermek suretiyle katılanın mağduriyetine neden olduğu iddia edilen olayda;

Sanığın suç tarihinde aday memur olup, kurumun yalnızca dış yazışmalarından sorumlu olduğunu ve katılanın dilekçesini iş yoğunluğu ve tecrübesizlik nedeniyle mahkemeye gönderdiğini savunması karşısında, sanığın suç tarihinde aday memur olup olmadığı, iş yoğunluğunun ne olduğu ve dilekçenin gereğini yapmanın görevi kapsamında bulunup bulunmadığı cezaevi idaresiden sorulup araştırılarak beşeri hatanın suç kastını ortadan kaldıracağı da gözetilerek, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın 5237 sayılı Kanunun 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın eylemi ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kabul edilmesine rağmen, uygulama maddesi olarak TCK'nın 257/2 yerine aynı Kanunun 257/1 maddesinin yazılması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın eylemi ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kabul edilmesine rağmen, uygulama maddesi olarak TCK'nın 257/2 yerine aynı Kanunun 257/1 maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı, katılan ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29595, Karar No: 2021/39, Tarih: 11.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/29595 E.  ,  2021/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirket yetkilisi olan ....'un, .... Medya Grup şirketi yetkilisi olan sanık ...'ndan suça konu TEB Bankası .... Şubesi'ne ait 24/06/2008 keşide tarihli 17.750 TL bedelli, keşidecisi .... Medya Şirketi olan çeki aldığı, diğer sanık ...’ın söz konusu çeki şirket ortağı olarak imzaladıktan sonra kullanması için sanık ...'a verdiği, şirket tüzüğüne göre her iki ortağın birlikte imza ile çek keşide etme yetkilerinin olduğu ancak söz konusu çekte sanık ...'ı keşideci olarak imza atmadan sadece ... imzasıyla kullanıldığı, buna göre sanıkların keşideci şirket adına müşterek imza ile imzalamaya yetkili oldukları suça konu çeki sanık ...'ın tek imza ile keşide ederek diğer sanığa verdiği, diğer sanığın ise kendi imzasını atmadan katılan şirket yetkilisine verdiği iddia edilen olayda;

1- ... hakkında yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanıkların savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, davaya konu çekte sanık ... adına atılan imzanın kendisine ait olduğunun sanık tarafından kabul edildiği, diğer sanığın ise çekte imzası bulunmamakla birlikte sanık ... ile birlikte müşterek imza ile keşide yetkisi bulunduğu, sanıkların müşterek imza ile keşide etmeleri gereken çekin imza yetkililerinden birinin imzası ile kullanılmasında çekin sahte olmaması nedeniyle eylemin karşılıksız çek keşide etme suçunu oluşturacağı, sanıkların dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlemediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle verilen beraat hükmüne ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’nun karar tarihinden sonra, 26/02/2020 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16797, Karar No: 2018/3598, Tarih: 29.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16797 E.  ,  2018/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 3. fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanun'un 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi halinde, bu cezanın, aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11796, Karar No: 2019/38235, Tarih: 04.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/11796 E.  ,  2019/38235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamından, sanıklar ... ve ...'ın ... San. Ölçü Kontr. Sist. Paz. Ltd. Şti.nin sahibi ve sorumlusu oldukları, sanık ...'ın adı geçen şirkette ihrcaatçı firmalardan sorumlu firma çalışanı olduğu, ... firmasının laboratuar cihazları satışı yapan... marka cihazlarının Türkiye Distribütörü olduğu, yapılan ihbar üzerinde başlatılan soruşturmada mahkemeden alınan arama kararı ile 09/04/2011 tarihinde firmanın merkezinde yapılan aramada klasörler içindeki faturalar, bilgisayarlar ve yabancı firmalara ait kaşelerin ele geçirildiği, firmanın tüm ithalatlarının incelendiği, 20/02/2007- 31/05/2011 tarihleri arasında... Esenboğa,... Tır ve ...Atatürk Havalimanı gümrük müdürlüklerine tescilli 166 adet beyannamenin şüpheli bulunduğu, bu beyannameler ile fiziksel ve kimyasal analiz için alet ve cihazlar, polarimetriler, refraktömetreler, spektrometreler, gaz veya duman tahlil cihazları, akaşkanlığı, gözenekliliği, genleşmeyi, yüzey gerilimini veya benzerlerini ölçmeye veya muayene yarayan alet, analiz cihazı, deney kiti ...vs ithal edildiği, beyannamelere ekli faturalar ile şirket merkezinde yapılan aramada ele geçirilen aynı tarihli aynı sayılı faturaların karşılaştırılmasında, faturalar arasındaki kıymet farkının toplamının 1.300.095,42 Euro ve 735,58 USD olduğu, soruşturma raporu sayfa 13-19 arasında açıklandığı üzere 2 3. 5. 7. 11. 14. 15. 16. 17. 19. 20. 21. 22. 23. 25.26. 28. 29. 30. 32. 33. 34. 35. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 44. 45. 47. 48. 51.

52. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 72. 73. 75. 76. 77. 78. 79. 80. 81. 82. 83. 84. 85. 86. 87. 88. 89. 90. 91. 92. 93. 94. 95. 96. 155. 156. sıralardaki beyannamelere ekli faturaların fatura bedelinin firma merkezinde ele geçen faturalara göre daha düşük olduğunun tespit edildiği, söz konusu ithalatlara ilişkin yurt dışı transferlerinin incelenmesi amacıyla adı geçen şirketin hesaplarının bulunduğu bankalarla yazışmalar yapıldığı, 2007-2011 yılları arasında ... Ltd. Şti.'nin ... firmasına toplam 1.403.436,90 Euro'luk transfer yaptığı bu döneme ilişkin tüm beyannamelerin incelenmesinde ise ...firmasından 808.790 Euro'luk ithalat yaptığı, dolayısıyla ...firmasına 621.647 Euro'luk ithalat bedelini aşan döviz transferi bulunduğu, firmanın söz konusu döneme ait cari hesaplarının incelenmesinde borç miktarlarının alacak miktarından fazla olduğu, sanıkların düşük kıymetli faturalar ibraz edip ithal edilen eşyaların kıymetini noksan göstererek eksik vergi ve resim ödemek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık suçlarını işlediklerinin anlaşılması karşısında sanıkların atılı suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34748, Karar No: 2013/26327, Tarih: 05.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34748 E.  ,  2013/26327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli hükmün bütününden sanıklara yüklenen suçun anlaşılması kar- şısında, iddia kısmında başka bir olaydan söz edilmesi yerinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’ın, bir sebebe dayan- mayan; sanık ...’in suçun sabit olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22771, Karar No: 2014/23811, Tarih: 13.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22771 E.  ,  2014/23811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 06.05.2014

No : 2014/130-2014/412

Dava, itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, ek karar ile de görevli mahkemeye göndermek için süresinde başvurulmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların, hükmün tefhim veya tebliğinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 321. maddesine göre, kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanmasıyla gerçekleşir. Mahkemece, hükmün gerekçesinin açıklanmadığı kısa karar tefhim sayılmayacağından, davacı yönünden temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlatılması gerekir. Gerekçeli kararın tebliğ edilmediği gözetildiğinde, mahkemenin yaptığı kesinleşme işlemi hatalı olup, davacı Kurum vekilinin dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine ilişkin 06.06.2014 tarihli dilekçesi süresinde verilmiş olacağından, kesinleşme ve görevli mahkemeye gönderme işlemlerinin mahkemece yerine getirilmesi için, davanın açılmamış sayılmasına yönelik 24.06.2014 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 24.06.2014 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6482, Karar No: 2010/8790, Tarih: 17.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6482 E.  ,  2010/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve kavgada korkutmak amacıyla silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kavgada silah boşaltmak ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında; 5237 sayılı TCK.nda tekerrürden dolayı bir ceza artırımı öngörülmediği, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu gözönüne alınıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 17.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.