muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7096, Karar No: 2024/6820, Tarih: 13.06.2024

II. CEVAP

Davalı Kurum cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/360 Esas, 2019/225 Karar sayılı kararıyla davacının eşi ... ... 02.02.2010 tarihinde ölmüş olup, 01.03.2010 tarihinden itibaren davacıya 506 sayılı Kanun'un değişik 68 inci maddesine göre ölüm aylığı bağlandığı, davacının eşinden dolayı SSK' dan ölüm aylığı almakta iken, Bağ-Kur Kanuna tabi sigortalı olan babası ... ...’ın 04.12.1992 tarihinde öldüğü, davacının eşinden dolayı 506 sayılı Kanun kapsammda ölüm aylığı aldığı gerekçesi ile babasından dolayı bağlanan Bağ-Kur ölüm aylığının Kurumca kesildiği, davacının her hangi bir sosyal güvenlik kuruluşu kapsamında çalışmadığı ve buralardan gelir veya aylık almadığı dosya içeriğinden anlaşılmakla, davacının hem eşinden dolayı SSK kapsamında ölüm aylığı alması ve hem de babasından dolayı da tarım Bağ-Kur kapsamında ölüm aylığı alması gerektiği kanaatine varılmakla, Yargıtay HGK 2018/427E ve 2018/949K. sayılı ilamında, sosyal güvenlik kuruluşları kapsamında çalışmayan ve bu çalışmasından dolayı buralardan aylık veya gelir alamayan evlenmemiş veya boşanmış kız çocuklarının, ölen eşinin ve babasının farklı sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmaları ve aylık bağlanması için gerekli şartları taşımları halinde (örneğin SSK kapsamında olan eşinden ve Bağ-Kur kapsamında olan babasından dolayı ölüm aylığı alabileceği) kız çocuklarının her iki aylığı da alabileceği hükmü gereği, davanın kabulü ile davacı ... T.C. kimlik no.lu ...'un hem SSK sigortalısı olan eşi ... ...'dan ve hem de Tarım Bağ-Kur sigortalısı olan babası ... ...'dan dolayı ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, davacının babasından dolayı aldığı aylığının kesildiği tarihten itibaren ödeme tarihine kadar geçen sürede ay be ay ödenmesi gereken tarihten ödeme tarihine kadar yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine, bu bağlamda davacının aylığının kesildiği tarihten dava tarihine kadar, ödenmesi gereken aylıklardan (ek ödeme dahil) 18.030,06 TL alacağı ve 2.228,7 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 20.258,76 TL alacağının olduğunun tespiti ile bu alacak kalemi bağlamında taleple bağlılık ilkesi gereği 100,00 TL alacağın davalı Kurumdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, (bu alacak kalemi bağlamında davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına), davacının aylığından davalı Kurumca ay be ay yapılan kesintilerden dolayı 6.549,10 TL asıl alacak ve 480,18 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 7.029,28 TL alacağının mevcut olduğunun tespiti ile bu alacak kalemi bağlamında taleple bağlılık ilkesi gereği 100,00 TL alacağın davalı Kurumdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, (bu alacak kalemi bağlamında davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına) karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/2485 E., 2019/1624 K. sayılı kararıyla; somut olayda; davacının babasının 1479 sayılı Kanun'un 2 nci fıkrasında 02.08.2003 tarihinde yapılan ve iki maaşı birden almaya engel olan değişiklikten önce 04.12.1992 tarihinde vefat ettiği, bu nedenlerle davacının hem eşinden hem babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığı ve ikisini birden almaya engel bir yasal düzenleme olmadığı anlaşılmaktadır (Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin aynı yöndeki 27.12.2016 tarih ve 2016/10753 E., 2016/15653 K. sayılı kararı). Bilirkişi tarafından, davalı Kurumdan gelen yazı cevaplarına göre davacıya ödenmesi gereken ölüm aylıklarının ve davacının aylığından yapılan kesintilerin de usulüne uygun olarak hesaplandığı anlaşılmakla; Mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olup davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 19.01.2023 gün ve 2020/4692 esas 2023/479 Karar sayılı ilamı ile "Davacının 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan eşinin 02.02.2010 tarihinde vefatı üzerine 4/a ölüm aylığı bağlandığı, davacının eşinden dolayı ölüm aylığı almakta iken 04.12.1992 tarihinde ölen babası Kurum sigortalısı ... ...' dan dolayı davacının 16.07.2010 tahsis talep tarihli dilekçesi ile tarafına ölüm aylığı bağlanmasını istediği, Kurumca davacıya babasından dolayı 01.08.2010 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur kapsamında ölüm aylığı bağlandığı ve bu aylığın 26.11.2015 tarihinde Kurumca kesildiği, davacının 22.05.2016 tarihli dilekçesi ile babasından dolayı bağlanan aylığın kesildiğini, yeniden bağlanmasını istediği, ancak Kurumun 01.06.2016 tarihli yazıları ile davacının talebin reddettiği anlaşılmaktadır.

Anılan yasal düzenlemeler kapsamında dava irdelendiğinde; bu tür ölüm sigortasından aylık tahsislerinde, ayrık durumlar dışında genel kural olarak hakkı doğuran olay tarihinde yürürlükte olan yasal mevzuatın uygulanması gerekmekte olup, buna göre sigortalı eşin yaşamını yitirdiği 02.02.2010 tarihi itibarıyla davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 54 üncü maddeleri olup, 54 üncü maddenin 5 inci bendine göre hak sahibinin tercihine göre ana/baba veya eşe ait dosyaların birinden aylık bağlanacağı açıkça düzenlenmiş bulunmakla, anılan maddeler irdelenmeden yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

" belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

" belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller beraberce değerlendirildiğinde, davacının eşinin 4/a kapsamında davalı Kurumdan yaşlılık aylığı almakta iken 02.02.2010 tarihinde eşinin vefat ettiği, davacıya eşinden dolayı 01.03.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının 16.07.2010 tarihinde davalı Kuruma başvurarak babası ... ...'dan dolayı da ölüm aylığı bağlanması talep ettiği, 01.08.2010 tarihinden itibaren de bu kez babasından dolayı 4/b kapsamında davacıya ölüm aylığı bağlandığının anlaşıldığı, davalı Kurumun 12.11.2015 tarihli yazısı ile davacının babasından bağlanan ölüm aylığının iptal edilerek bundan dolayı 17.220,26 TL aylığın borç olarak tahakkuk ettirildiğinin bildirildiği, Mahkemece toplanan deliller çerçevesinde davacının eşinin 02.02.2010 tarihinde babasının ise 04.12.1992 tarihinde vefat ettiğinin sabit olduğu, davacının babasının öldüğü 04.12.1992 tarihindeki mevzuata göre davacıya ölüm aylığı bağlanabilmesi için gereken koşulların "evli olmamak ve geçimini sağlayacak geliri olmamak koşulları" taşıdığının Kurum denetmeni tarafından tespit edilmesi sonucu aylık bağlandığı, ancak daha sonra Kurumun yanılgıya düştüğünün tespit ederek borç tahakkuk ettirildiği, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinde ve Sosyal Sigorta Yönetmeliği İşlemlerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin Geçici 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında kanunun yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların hak sahiplerine gelir veya aylık bağlanmasında sigortalıya ilişkin koşulların tespiti ile gelir veya aylığın hesaplanması ve paylaştırılmasında ölüm tarihindeki, hak sahiplerine ilişkin koşulların tespitinde ise hak sahibi olma niteliğinin kazanıldığı, tarihteki kanun hükümlerinin uygulanacağının belirlendiği, 5510 Kanun'un 54/a-5 inci maddesinde ise hem eşinden hem de ana veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığın bağlanacağı düzenlemesinin yer aldığı, tercih sonrası hak sahibinin diğer kapsamdan çıkarılacağının da düzenlendiği, yani davacıya Bağ-Kur sigortalısı olan babasından ve 506 sayılı Kanun'a göre sigortalı olan eşinden dolayı bağlanacak ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesine göre tercih hakkı verilerek bağlanması gerektiği, diğer dosyadan aylık bağlanamayacağı, sigortalı olan babanın 04.12.1992 tarihinde öldüğü, anlaşıldığına göre, sigortalıya ilişkin koşullar yönünden 04.12.1992 tarihinde yürürlükte olan mevzuatın uygulanması gerektiği, bu nedenle davacının eşinin 02.02.2010 tarihinde eşinin ölümü ile evli olmamak koşulunu sağladığı gözetildiğinde 02.02.2010 tarihinde yürürlükte olan mevzuatın hak sahibi yönünden uygulanması gerektiği yönünden 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesine göre davacıya hem babasından hem eşinden ölüm aylığı bağlanmasının mümkün olamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eşinden ve babasından çift ölüm aylığı bağlanması ile Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 günü yürürlüğe giren ve “Ölüm aylığının hak sahiplerine paylaştırılması” başlığını taşıyan 34 üncü maddesinde, sigortalının evli olmayan, boşanan, dul kalan kızlarına ölüm aylığı bağlanabilmesi, bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmama veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış olma koşullarına bağlanmış, “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54 üncü maddede ise bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığının bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Yaşamını yitiren sigortalının eş, çocuk, anne, babasına ölüm sigortasından aylık tahsisi yapılabilmesi için öncelikle hak sahipliği sıfatının kazanılması gerekmekte, bunun için hak sahiplerine ilişkin aylık bağlama koşullarının sağlanıp sağlanmadığına bakılmakta, başka anlatımla bu koşulları tümüyle yerine getiren kişi hak sahipliği sıfatını kazanmakta, anılan sıfata sahip kişilere, sigortalıya ait tahsis şartları da gerçekleşmişse aylık bağlanabilmektedir. Şu durumda yukarıda sıralanan maddeler ve sosyal güvenlik hukuku ilkeleri dikkate alındığında yasal mevzuat ve aylık bağlama koşulları kendi içerisinde ayrıştırılmalı, sigortalıya ait şartlar sigortalının ölüm günü itibarıyla yürürlükte olan yasal mevzuat kapsamında değerlendirilmeli, hak sahiplerine ilişkin koşullar ise hak sahipliği sıfatının kazanıldığı tarihte yürürlükte olan yasal düzenlemeler çerçevesinde irdelemeye tabi tutulmalıdır.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/556, Karar No: 2025/586, Tarih: 06.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/556 E.  ,  2025/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.12.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/94 E., 2021/246 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.12.2024 tarihli ek karar ile; karar kesin olarak verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu 6100 sayılı Kanunun 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararların temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen kararlar, 6100 sayılı Kanunun 362. maddesinin (g) alt bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiğinden anılan Kanunun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5366, Karar No: 2006/7505, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5366 E.  ,  2006/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K...A R -

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 7.4.1997 tarih 97/13 sayılı kararı ile Giresun Limanının İşletme hakkının davalı şirkete devredildiğini, sözleşmenin 10.maddesinde devredilen yerler için tahakkuk edecek her türlü vergilerin işletici firma tarafından ödeneceğinin hüküm altına alındığını, 2002 yılına kadar emlak vergilerinin davalı tarafından ödendiğini, 2002 yılı 2.taksitin müvekkilince ödenmek zorunda kaldığını, ödenen tutarın tahsili amacıyla girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 37.maddesine göre sözleşmenin uygulanmasından doğan her türlü ihtilafın tahkim yoluyla halledileceğini, vergi tahakkukunun 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 4.maddesi uyarınca kamu hizmeti gören limanların vergiden muaf olduğunu, belediyece yapılan tahakkukun yanlış ve geçersiz bulunduğunu,davacının hatalı tahakkuka rağmen ödeme yapmasının davacıyı haklı kılmayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, uyuşmazlığın sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanmadığı, davalıya yapılan tahsis, kiralama mahiyetinde olup, sözleşmenin 10.maddesi uyarınca emlak vergisinin davalıya ait olması gerektiği davalı tarafından ödenmesi gereken verginin davacı yanca ödenmesiyle davalının sebepsiz zenginleştiği, bu nedenle ödeme tarihinden takip tarihine kadar olan dönem için faiz talebinin yerinde olduğu gerekçeleriyle davalının itirazının iptaliyle takibin devamına, asıl alacak 16.505.350.000.TL’ye takipten itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen Giresun Limanı İşletme hakkı devir sözleşmesinin 26.maddesinde limanın kullanımında bulunan gayrimenkullerle ilgili olarak fiili teslimden sonraki döneme ilişkin emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün işleticiye ait olacağı öngörülmüştür.

Uyuşmazlık fiili teslim tarihinden sonraki dönemde ödenmesi gereken emlak vergilerine ilişkindir. Başka bir ifadeyle uyuşmazlığın sözleşmenin 26.maddesine göre çözümlenmesi gerekmektedir. Aynı sözleşmenin 37.maddesinde ise bu sözleşmenin uygulanmasından doğan her türlü ihtilafta tarafların öncelikle sulh yoluna gidecekleri sulh olunmaması halinde tahkim yoluna gidileceği hükme bağlanmıştır.

Uyuşmazlık fiili teslim tarihinden sonraki dönemde ödenmesi gereken emlak vergilerine ilişkindir. Başka bir ifadeyle uyuşmazlığın sözleşmenin 26.maddesine göre çözümlenmesi gerekmektedir. Aynı sözleşmenin 37.maddesinde ise bu sözleşmenin uygulanmasından doğan her türlü ihtilafta tarafların öncelikle sulh yoluna gidecekleri sulh olunmaması halinde tahkim yoluna gidileceği hükme bağlanmıştır.

Uyuşmazlık, sözleşmenin 26.maddesinin uygulanmasından kaynaklandığına göre mahkemece aynı sözleşmenin 37.maddesi hükmü gereğince ihtilafın tahkim yoluyla halli gerektiği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken anılan sözleşme hükmünün yorumunda hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8189, Karar No: 2016/5872, Tarih: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8189 E.  ,  2016/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Mahkeme hükmünün dava konusu 101 ada 379 sayılı taşınmazın tespit maliki ... oğlu ... mirasçılarından oğlu Mehmet Demirkıran'ın sağ bulunduğu anlaşılan ikinci eşi "..." ile ilk evliliğinden olma "..."a tebliğine dair belgenin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Hüküm tebliğ olunmuş ise tebliğ belgeleri; tebliğe çıkarılmış ve parçaları bulunamıyor ise tebliğ tarihleri ... Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabî yazının veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihleri saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgelerin dosyaya eklenmesi; ancak, tebligat yapılmamış ise usulünce yapılıp; gerekli temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10883, Karar No: 2024/4501, Tarih: 09.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/10883 E.  ,  2024/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/297 D.İş, 2021/297 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-4092

HÜKÜM/KARAR : Davanın usulden reddi/ İtirazın kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2020/97344

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı kaldırılarak başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, yaya olan müvekkilinin 26.11.2019 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda malul kaldığını belirterek sürekli iş göremezlik tazminatı ve rapor ücreti olarak şimdilik 40.001,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 80.395,27 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartı yerine getirilmediğinden davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun kazadan sonra 1 yıl geçmeden düzenlendiğini, raporu kabul etmediklerini, kusurun belirlenmesi gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından yapılacak ödemelerin düşülmesi gerektiğini, davalının temerrüde düşmediğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...ara kararı gereği istenilen maluliyet raporunun temin edilerek sunulmadığı" gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde, dosyada mevcut maluliyet raporuna göre hüküm kurulması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç