muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/759, Karar No: 2015/546, Tarih: 21.01.2015

Eldeki davada, temyiz istemine konu kararın verildiği 10.05.2011 tarihinde, 5219 ve 5236 Sayılı Kanunlar gereği temyiz(kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna göre 1.500,00 TL olan uyuşmazlığa konu miktar bu sınırın altında kaldığından, karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2.maddesi gereğince, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 21.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15116, Karar No: 2020/4050, Tarih: 07.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15116 E.  ,  2020/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 149 parsel sayılı 54200 metrekare ve 225 parsel sayılı 19200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ile 78, 419, 403, 434, 456, 149, 584, 231, 215, 221, 397, 415 ve 465 parsel sayılı taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek, malik ve yüzölçümü haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Kadastro tespitinden önce Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davacı ..., ..., ... ve arkadaşları... tarafından davalı Hazine, ..., ...Belediye Başkanlığı, ... Köyü Tüzel Kişiliği ve ... aleyhine açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece aktarılan dava dosyası ile kadastro tutanakları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı ...’nun davasının reddine, davacı ... ve ...'ın davalarının kısmen kabulüne; çekişmeli 225, 419, 584, 403, 434, 149, 231, 215, 221, 397 ve 415 parsel sayılı taşınmazlar ile 456 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi tarafından hazırlanan 23.04.2004 havale tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile gösterilen 14010 metrekare yüzölçümündeki bölümünün 1/3 payının ... oğlu ..., 2/3 payının ... kızı ... adına, çekişmeli 78, 465 ve 456 parsel sayılı taşınmazların aynı rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 13790 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına tapuya tesciline, 584 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan eski tek katlı evin ... oğlu ...'a havuzun ve 231 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı evin... oğlu ...'a ait olduğunun Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesi uyarınca kütüğün beyanlar hanesinde şerh olarak yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, zilyetlik ve kazandırıcı zamanaşımına dayalı olarak 419, 403, 434, 225 ve 149 parsel sayılı taşınmazların vergi kaydı kapsamında olduğu, 584, 415, 397, 231, 221, 215 parsel sayılı taşınmazlar ile 456 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda gösterilen 14010 metrekare yüzölçümündeki bölümün toplam 100 dönüme tekabül ettiği, 465 parsel sayılı taşınmazın sadece otundan faydalanıldığı, 78 parsel sayılı taşınmazın ve 456 parsel sayılı taşınmazın 13790 metrekare yüzölçümündeki bölümün 100 dönümü aştığı, gerekçesiyle yazılı karar verilmiş ise de, yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Dava, kadastro tespitinden önce genel mahkemede açılıp Kadastro Mahkemesine aktarılan tescil davasıdır. Dava konusu taşınmazlardan 403, 465, 397 parsel sayılı taşınmazlar kadastro tutanaklarında yüzölçüm haneleri açık bırakılmak suretiyle, 149 parsel sayılı taşınmaz ise 54200 yüzölçümü ile tespit edilmiştir. Dosya kapsamında Kadastro Müdürlüğü’nün 11.3.2004 tarihli yazısında da 149 parsel sayılı taşınmaz 54200 metrekare, 403 parsel sayılı taşınmaz 32400 metrekare, 465 parsel sayılı taşınmaz 26000 metrekare ve 397 parsel sayılı taşınmaz ise 13600 metrekare yüzölçümünde olduğu bildirildiği halde dosyaya sunulan 21.10.2003 tarihli teknik bilirkişi raporunda 149 parsel sayılı taşınmaz 30500 metrekare, 20.8.2003 tarihli teknik bilirkişi raporunda ise 403 parsel sayılı taşınmaz 34200 metrekare, 465 parsel sayılı taşınmaz 18750 metrekare ve 397 parsel sayılı taşınmaz ise 11250 metrekare olarak belirlenmek suretiyle taşınmazların yüzölçümleri hususunda çelişki oluşmasına rağmen Mahkemece bu çelişki giderilmemiştir. Öte yandan Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dava konusu 419 parsel sayılı taşınmaza 03.10.1936 tarih Hacı Hamo Ev Mevki, 234 numaralı vergi kaydı uygulanmışsa da fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 20.8.2003 tarihli raporda 234 numaralı vergi kaydının diğer dava konusu 403 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı, yine keşifte dava konusu 403 parsel sayılı taşınmaza 03.10.1936 tarih Hano Civarı Mevki, 212 numaralı vergi kaydı uygulanmışsa da fen bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda 212 numaralı vergi kaydının diğer dava konusu 397 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı belirtilmek suretiyle vergi kayıtlarının hangi parseli kapsadığı hususunda tereddüt oluşmuş ve tereddüt Mahkemece giderilmemiştir. Ayrıca Mahkemece dava konusu 419, 403, 434, 225 ve 149 parsel sayılı taşınmazların davacıların dayandığı vergi kayıtlarının kapsamında kaldığı belirtilmişse de dosyada dokuz adet vergi kaydı bulunduğu dikkate alındığında hangi vergi kaydının hangi taşınmazı kapsadığı açıkça gösterilmediğinden taşınmazların vergi kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı denetlenmemektedir

. Ayrıca Mahkemece dava konusu 419, 403, 434, 225 ve 149 parsel sayılı taşınmazların davacıların dayandığı vergi kayıtlarının kapsamında kaldığı belirtilmişse de dosyada dokuz adet vergi kaydı bulunduğu dikkate alındığında hangi vergi kaydının hangi taşınmazı kapsadığı açıkça gösterilmediğinden taşınmazların vergi kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı denetlenmemektedir. Öte yandan davacıların dayanağı vergi kayıtlarının hudutlarının sabit ya da gayrisabit olup olmadığı da Mahkemece yeterince tartışılıp değerlendirilmemiş, davaya konu taşınmazların vergi kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı hususu duraksamaya yer vermeyecek biçimde tespit edilmemiş; gayri sabit hudutlu olması halinde miktar fazlası yönünden belgesiz miktarın hesabında dikkate alınmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi, mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tutanak örnekleri ve oluşumundan itibaren dayanakları olan kayıtlar ile tarafların tutunduğu vergi kayıtlarının ne sebeple tarafların kök murisi ... ile ...adına oluştuğunun... İl Özel İdaresi’nden sorularak, cevabî yazı getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek, mümkün olduğunca yaşlı yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisi ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulunun katılımı ile keşif yapılmalıdır. Taşınmazların başında yapılacak bu keşif sırasında evvela vergi kayıtlarının taşınmazları kapsayıp kapsamadığı yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı olarak sorulup belirlenmeye çalışılmalı, yöntemince uygulanıp kapsamları tayin edilmeli, vergi kayıtlarının hudutları itibari ile değişebilir sınırlı olup olmadığı, kayıtların değişebilir sınırlı olması halinde sabit sınırlarından başlanarak kayıt miktarı ile kapsam dışında kalan miktar fazlası bölüm belirlenmeli, çekişmeli taşınmazlar ile vergi kayıtlarının bağlantısı duraksamasız biçimde ortaya konulmalı; ardından yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ilk olarak ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, 26.9.1969 tarihinde yapılan keşifte söylendiği gibi tarafların ortak kök murisi ...'dan kalıp kalmadığı, müşterek muris ...’dan kaldığının anlaşılması halinde mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği, her bir taşınmazın ayrı ayrı kimin miras payına isabet ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde aykırılık giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden, taşınmazların toprak yapısını ve niteliğini belirten, komşu taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazların benzer ve ayırt edici yönlerini içeren ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, taşınmazların tüm yönlerinden fotoğrafları çektirilmeli; fen bilirkişiye, keşfi takibe imkan verir, taşınmazların her birinin yüzölçümleri çelişkiye mahal vermeyecek şekilde belirlenmeli ve denetime elverişli kroki ve ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bu şekilde vergi kayıtlarının taşınmazları kapsayıp kapsamadığı ve zilyetlikle kazanma şartlarının davacılar lehine oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, taşınmazların veya taşınmaz bölümlerinin vergi kayıtları kapsamı dışında kalması halinde belgesiz zilyetlik yoluyla kazanılabilecek 40/100 dönüm norm sınırına dikkat edilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Yargıtay — Esas No: 2011/4596, Karar No: 2012/9142, Tarih: 29.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4596 E.  ,  2012/9142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/10/2010 tarih ve 2009/542-2010/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin fabrikasındaki bir adet asit tankının basınç nedeni ile 02.07.2009 tarihinde infilak ettiğini, yaklaşık 30.000 TL tutarında hasarın meydana geldiğini, şirketin riziko tarihini kapsayan Yangın Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, bu poliçeye istinaden 03.07.2009 tarahinde rizikonun gerçekleştiğinin davalıya ihbar edildiğini, davalı sigortacının 14.10.2009 tarihli yazısı ile hasarın infilak şeklinde meydana gelmediği gerekçesi ile hasarın teminat dışı olduğunu ve ödemeyeceğini bildirdiğini belirterek fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL'nın 03.07.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın infilak şeklinde oluşmadığını, sigortalının olayda ağır ihmalinin olduğunun tanık ifadesinden anlaşıldığını, hasarın teminat dışında kalan hallerden olduğunu, hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Yangın Sigortası genel şartlarında sigorta bedelinin kapsamının belirlendiği, hafif veya ağır kusurun teminat dışı olduğuna ilişkin sigorta poliçesi özel ve genel şartlarında herhangi bir hükme yer verilmediği belirtilerek 10.000 TL hasar miktarının avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Yangın Sigortası genel şartlarında sigorta bedelinin kapsamının belirlendiği, hafif veya ağır kusurun teminat dışı olduğuna ilişkin sigorta poliçesi özel ve genel şartlarında herhangi bir hükme yer verilmediği belirtilerek 10.000 TL hasar miktarının avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi nezdinde sigortalı olan davacının işyerindeki asit tankında meydana gelen patlama sonucu oluşan hasarın poliçe teminatı kapsamında kalıp kalmadığına yönelik olup, mahkemece, açıklanan nedenlerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de Yangın Sigorta Poliçesinin A-1 maddesi uyarınca infilak sonucu oluşan zararlar teminat altına alınmış olup, işyerindeki asit tankının infilak edip etmediği hususunda ekspertiz raporunda belirlenen somut olgular ile yargılama sırasında alınan ilk bilirkişi raporunda olayın patlama sonucu meydana geldiğine yönelik saptama birbiriyle çelişmektedir. Yine alınan 2. bilirkişi raporunda infilak olması halinde tank gövdesinde patlamaya ilişkin hasarın bulunması gerektiği oysa ekspertiz raporunda ve fotoğraflarda infilaka ilişkin bir hasar görülmediği belirtilmiştir. Böylece olayın infilak sonucu meydana gelip gelmediği, dolayısıyla rizikonun teminat altında kalıp kalmadığı konusunda ekspertiz raporu ve bilirkişi raporları çelişmiştir. Bu çelişki giderilip, rizikonun sigorta teminatı kapsamında bulunup bulunmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması için bilirkişilerden ek rapor alınarak veya yeniden oluşturulacak bilirkişiler kurulu aracılığıyla inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16298, Karar No: 2021/21072, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16298 E.  ,  2021/21072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin birinci fıkrası gereğince “Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan” İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak katılma talebi niteliğinde olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin katılma talebinin kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Kendisine gerekçeli karar tebliğ edilen ...’nın İçişleri Bakanlığı Dava İşleri Şefliğinde teknisyen ünvanıyla görev yaptığı, tebliğ belgesinde evrakı tebliğ almaya yetkili görevliye neden tebligat yapılamadığına dair açıklama bulunmadığı, teknisyen olarak görev yapan şahsın Bakanlığı temsile yetkisi olmadığının ve tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, katılan ... Bakanlığının temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nın 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunun doğrudan zarar göreni olmaması nedeniyle sanık ... hakkında bu suç sebebiyle kurulan mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin sanık hakkında verilen beraat hükmünü yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği, katılan ...’nın sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği talebiyle kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, 25/01/2008 olan sorgu tarihinden 22/03/2016 olan karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III)Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan, 6136 sayılı kanunun 13/1. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıl olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 21/05/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

III)Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan, 6136 sayılı kanunun 13/1. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıl olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 21/05/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11573, Karar No: 2025/5548, Tarih: 10.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11573 E.  ,  2025/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1758 E., 2024/1284 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/167 E., 2022/230 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2020 yılında, pandemi döneminde Nisan ayında 11 gün çalışmış olmasına rağmen işverenin 5 gün bildirimde bulunduğunu, Mayıs ayında 10 gün çalışmasına rağmen 6 gün, Haziran ayında 13 gün çalışmış olmasına rağmen işverenin Kuruma 5 gün bildirimde bulunduğunu belirterek 2020 Nisan ile 15.08.2020 tarihleri arasında eksik gösterilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Feri müdahil Kurum vekili özetle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili özetle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İŞKUR kısa çalışma ödeneği kayıtlarının tetkikinde davacıya, 2020/Nisan ayı için 25 günlük kısa çalışma ödemesi yapıldığı, 2020/Mayıs ayı için 25 günlük kısa çalışma ödemesi yapıldığı, 2020/Haziran ayı için 19 günlük kısa çalışma ödemesi yapıldığı görülmüştür.

Tüm bu İŞKUR kayıtları, HC'deki bildirim ve tanık beyanları birlikte ele alındığında; kısa çalışma dönemi olan Nisan ve Mayıs ayı için HC'deki bildirim ile kısa çalışma ödenek günü toplamının aylık 30 günü karşıladığı, işbu aylar için eksik bildirim olmadığı kabul edilmiştir.

Haziran ayı için ise ödenek ve HC bildirim dikkate alındığında 6 gün eksik bildirim olduğu, iş verence işbu eksikliğe ilişkin her hangi bir kayıt belge, eksik puantaj kaydı da sunulmadığı, işbu ay için 6 gün eksik bildirim olduğu kabul edilmiştir.

Temmuz Ayı için yine dava dilekçesindeki 29.07.2020 tarihinde iş akdinin son bulduğu beyanı gereği Temmuz ayı için 3 gün eksik bildirim olduğu ve iş verence kod 7 / puantaj olarak bildirim yapılmış ise de 2018 yılından sonra eksik puantajların Kuruma sunulma zorunluluğu olmadığından bu aya ilişkin Kurumdan bir belge temin edilemediği, işverence de verilen süre içinde sunulan puantajın imzasız olduğu ve işbu kapsamda dikkate alınmasının mümkün olmadığının kabulü ile temmuz için 3 gün eksik bildirim olduğu kabul edilmiştir." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının hizmet cetvelinde davalı adına kayıtlı iş yerinde çalışması görülen tarihlerde 2020/6. ayda 6 gün, 2020/7. ayda 3 gün eksik bildirimi olduğunun tespitine, Kurum kayıtlarına tesciline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle davacının söz konusu tarihlerde davalı iş yerinde çalıştığının ispatına yönelik olarak dosyada Yargıtay tarafından aranan nitelikte tanık anlatımları bulunmadığını, davacının başka bir delille desteklenmeyen davasının reddi gerekir iken kısmen kabulü yönünde karar verilmiş olmasının usul ve yasalara aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20498, Karar No: 2007/23115, Tarih: 07.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20498 E.  ,  2007/23115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 07.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.