muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14172, Karar No: 2020/20516, Tarih: 21.12.2020

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atık suyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III- Yargılamaya Konu Olay

... İli ... İlçesi ... Gıda Tarım ve Hayvancılık Emlak Nakliye, İnşaat, Ticaret, Ve San. Ltd. Şti'nin uhdesinde bulunan Süt işleme tesisinde çevre izni başvurusu doğrultusunda yapılan 05/09/2014-09/09/2014 tarihli denetimlerde yağ tutucu çıkışından alınan üç adet kompozit atık su numunesi Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin ilgili maddeleri uyarınca deney ve analize gönderilmesi neticesi yapılan analiz sonucunda tüm parametrelerin aritmetik ortalamasının yönetmelikteki sınır değerleri aştığının tespit edilerek Sivas Valiliği ...’nce yapılan ihbar sonucunda sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Sanık savunmasında; “ayber gıda tarım hayvancılık şirketi bize aittir, çevre şehircilik bakanlığından işletmemizden numune almak için gelmişler, numuneyi işletmenin içerisinde bulunan yağ tutucu çıkışından almışlar hatta birinde direk olarak içerisinden almışlar, gönderilen numune sonuçları değerlerin üzerinde olduğu için işletmemiz hakkında idari para cezası verildi, biz buna karşılık olarak dava açtık, yetkili laboratuvarlardan uzmanlar getirterek tekrar inceleme yaptık, yapılan incelemede değerler uygun çıktı bu neticeye göre biz çevre izin belgemizi almış bulunduk, numuneler yanlış yerden alınmıştır, bu atık sular yağ tutucudan çıktıktan sonra depolama tankına gitmektedir daha sonra da Sivastaki arıtmaya gönderilmektedir'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yerel Mahkemece herhangi bir keşif işlemi icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

IV- Sonuç ve Karar

Yerel Mahkemece herhangi bir keşif işlemi icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

IV- Sonuç ve Karar

1- Öncelikle, atığın, yönetmelikte belirlenen limit değerleri aşması ve çevre kirliliğine neden olacak içerikte olması, tek başına suçun oluşumu için yeterli değildir. Atığın alıcı ortamlardan hangisine bırakıldığının belirlenmesi gerekir. Atığın alıcı ortama bırakılması halinde de alıcı ortamın kirlenmesi ya da kirlenme ihtimali kanıtlanmalıdır. Dosyada, temin edilen bilgilere göre atığın hangi alıcı ortama bırakıldığı açıkça belirtilmemiştir.

Bu nedenlerle, dosyanın, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi, bitki besleme, çevre mühendisliği, su ürünleri, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda II numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınıp, sanığa yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/664, Karar No: 2013/2056, Tarih: 01.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/664 E.  ,  2013/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı ve vekili, davacının davadışı kooperatifteki üyelik hissesini 04.....1998 tarihinde davalı kardeşine satarak devrettiğini, satış bedeli olan ....500,00 TL'nin ödenmemesi üzerine davalıya gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, hisse bedeli ....500,00 TL'nin devir tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak açtığı işbu davada bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davalının davacıya herhangi bir borcunun olmadığını, davacının Tekirdağ .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/219 esas sayılı dosyasında alacağını aldığına ilişkin imzalı beyanı olduğunu, keza davacının kooperatif üyeliği zamanında ödemesi gereken aidatların dahi davalı tarafından ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; davacının alacak talebinin zamanaşımına uğradığı, ayrıca taraflar arasında alacak-borç ilişkisinin bulunduğunun ispat edilemediği, yemin deliline de dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Yüksek .... Hukuk Dairesi’nin 2006/6609 esas, 2007/9685 karar sayılı ve ........2007 tarihli ilamı ile, taraflar arası uyuşmazlıkta 818 sayılı BK'nın 126/.... maddesi gereği zamanaşımı süresinin beş yıl olduğu halde bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, taraflar akraba olduklarından HUMK'nın 293/.... maddesi gereğince tanık beyanlarının değerlendirilmesi gerektiği, zamanaşımı def'inin diğer def'i ve itirazlardan önce değerlendirilmesi gerekirken davanın hem zamanaşımı, hem de esastan reddinin de doğru olmadığı gerekçeleriyle karar bozulmuş; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, tüm dosya kapsamına göre, davalının hisse devir bedelini ödediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 201/743 esas, 2012/3006 karar sayılı ve ....04.2012 tarihli ilamı ile davalının devir bedelini ödediğini ispat edememesi nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuş; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile ....500,00 TL’nin dava tarihi olan ....09.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Davacı vekilinin temyiz istemi açısından; mahkemece, davacının davalıya gönderdiği 09.09.1999 tarihli ihtarname ile davalıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğü dikkate alınarak 818 sayılı BK’nın 77. (6098 sayılı TBK’nın 93. ) maddesi gereğince hüküm altına alınmış olan miktara ihtarla verilen süre sonu olan ....09.1999 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/.... maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın “ HÜKÜM ” bölümünün birinci bendinde yer alan “ .../09/2001” tarihinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “ .../09/1999 ” tarihinin yazılmasına, kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8431, Karar No: 2022/1293, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8431 E.  ,  2022/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 19.02.2018 tarih 2018/İHK-1144 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin murisinin tarlada traktörün devrilmesi sonucunda vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş, itiraz hakem heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Olay yeri inceleme raporundan kazanın traktör yolunun orman yolu ile birleştiği noktada meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, bir alanda da meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir.

Olay yeri inceleme raporundan kazanın traktör yolunun orman yolu ile birleştiği noktada meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, bir alanda da meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir.

Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen İtiraz Hakem Heyeti kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6961, Karar No: 2023/650, Tarih: 02.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2018/6961 E.  ,  2023/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2015/201Esas, 2015/605 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrası, 75 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkras 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği;

1.Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2.Hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediğine,

3.İddianame, iddianamenin kabul kararı ve eklerinin okunmadığına,

4.Duruşmaların yokluğunda yapılması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına,

5.Diğer temyiz sebeplerine,

ilişkindir.

B. Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin koşulların oluşmadığına,

2.24 adet objenin müsaderesi yerine sanığa iadesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

4.Diğer temyiz sebeplerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İddia, sanıkların savunması, sanıkların ikametinde ve eklentilerinde yapılan aramalara ilişkin tutanaklar, teslim tesellüm tutanakları, arkeolog bilirkişilerin 24/11/2014 tarihli raporu ile tüm dosya kapsamından; sanıklarla ilgili yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında 21.11.2014 tarihinde sanıkların ikamet ve eklentilerinde yapılan arama neticesinde; sanık ... ve ...'un ikametinde yapılan aramada; ikinci katın giriş merdivenlerinde çuval içerisinde kadın yüzü bulunan mermer heykel, daire içerisinde sehpa üzerinde beş adet sikke, bir adet ... tokası bulunduğu, sanık ...'nın ikamet ve eklentisinde yapılan aramada; 72 adet sikke, 14 adet obje bulunduğu, sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada ise; banyodaki klozete ait sifon kapağın içerisinde siyah poşet içinde, sahte eser yapımında kullanıldığı değerlendirilen metal obje, 1 adet yüzük, 3 adet madeni para, 8 adet çeşitli ebatlarda üzerlerinde çeşitli figürler bulunan sahte eser yapımında kullanıldığı değerlendirilen obje, 1 adet kanatlı metal çocuk figürü, 2 adet içerisinde civa olduğu değerlendirilen madde, banyoda bulunan çamaşır sepeti içerisinde poşet içinde, metal kanatlı çocuk figürü, yatak odasına gardrobun alt çekmecesinde 10 adet sikke, 20 adet harita ve çeşitli tarihi eser bilgileri içeren el yazılı belgelerin bulunduğu, bulunan malzemelerin sanıkların rızası doğrultusunda muhafaza altına alındığı, bulunan ve muhafaza altına alınan bu eserler üzerinde arkeolog bilirkişi tarafından yapılan incelemede söz konusu bilirkişilerin 24.11.2014 tarihli raporuna göre; sanık ...'nın ikametinde bulunan toplam 86 adet kültür varlığının 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında kaldığı, sanıklar Emrah ve ...'un ikametinde yapılan arama sonucunda muhafaza altına alınan 7 adet taşınır kültür varlığının 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında kaldığı, sanık ..

.11.2014 tarihli raporuna göre; sanık ...'nın ikametinde bulunan toplam 86 adet kültür varlığının 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında kaldığı, sanıklar Emrah ve ...'un ikametinde yapılan arama sonucunda muhafaza altına alınan 7 adet taşınır kültür varlığının 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında kaldığı, sanık ...'ın ikamet ve eklentisinde yapılan arama sonucunda bulunan 25 adet eser içerisindeki bir adet bakır yüzüğün 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında kaldığı, diğer 24 adet eserin ise 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında olmadığının tespit edildiği, bu şekilde ikametlerinde ve eklentilerinde bulunan tarihi eserleri bulan ve bulunduran sanıkların 2863 sayılı Kanun kapsamında bildirim yükümlülüğü bulunan kültür ve tabiat varlıklarını her hangi bir mazereti olmaksızın bu yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle üzerlerine atılı 2863 sayılı Kanunun 67 nci maddesinin birinci fıkrasını ihlal ettikleri sabit görülerek eylemlerine uyan aynı kanun maddesi gereğince alt sınırdan cezalandırılmalarına, sanıkların duruşmada gözlemlenen hali ve cezanın geleceği üzerindeki muhtemel etkileri gözetilerek cezalarından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanıklar İbrahim, Emrah ve Seyfi yönünden yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda sanıklar hakkında belirlenen sonuç cezanın niteliği ve miktarı ve sanıkların daha önce hükümlülüğünün bulunmaması, yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilmiş olması, kişilik özellikleri ile maddi bir zararının olmaması nedeniyle bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi hususları dikkate alınarak 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un uyarınca sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ... yönünden ise her ne kadar kesinleşmemiş ise de mahkememizde aynı neviden suç nedeniyle HAGB uygulanan davasının bulunduğu, yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu bir kanaat oluşmaması ve denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi hususları dikkate alınarak koşulları oluşmadığından cezasının ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, sanığın sosyal ve ekonomik durumu suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre günlüğü 20 TL hesabıyla adli para cezasına çevrilmesine, ... Müze Müdürlüğünce düzenlenen rapor doğrultusunda 2863 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi kapsamında ve tasnife değer özellikler taşıdığı tespit olunan bu nedenle 94 adet eserin müsaderesi ile ... Müze Müdürlüğüne bırakılmasına, sanık ...'a ait olup 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığı tespit edilen 24 adet objenin sanığa iadesine karar verildiği belirtilmiştir.