muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3786, Karar No: 2023/14168, Tarih: 07.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3786 E.  ,  2023/14168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/615 E., 2020/132 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”“Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü karşısında; sanığın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, savunmasında beyan ettiği bilinen en son adresine tebliğe çıkarıldığı, adreste bulunmayan sanığa 25.03.2020 günü yapılan tebligat evrakında muhatabın adreste bulunmama nedenine dair herhangi bir bilginin yer almadığı, ayrıca imzadan imtina eden en yakın komşu bilgilerine ayırt edici şekilde yer verilmemiş olduğu ve tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3296, Karar No: 2015/13419, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3296 E.  ,  2015/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/480-2013/730

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9519, Karar No: 2015/16514, Tarih: 06.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9519 E.  ,  2015/16514 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık 8 yıl boyunca davalı şirketin çeşitli marketlerinde kasap olarak çalıştığını, 2008 yılının Ağustos ayında emekli olarak işten ayrıldığını, davalı şirketin istemi üzerine 01.03.2009 tarihinde Rahmanlar Kartal şubesindeki markette tekrar çalışmaya başladığını, davacının 20 ay davalı işverenin Rahmanlar şubesinde, son 2 ay ise Maltepe şubesindeki markette çalıştıktan sonra iş akdinin 01.01.2011 tarihinde müdür tarafından tek taraflı ve hiçbir haklı neden olmadan feshedildiğini, iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak feshedilen davacının hak ettiği işçilik alacaklarını noter ihtarnamesi ile davalıdan talep ettiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve bayram genel tatil alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışma dönemini ikiye ayırmak gerektiğini, ilk çalışma döneminin 08.07.2000-15.08.2008 arasında olduğunu, davacının bu dönemin sonunda emeklilik süresinin dolmuş olması nedeniyle işten ayrıldığını, hak kazandığı kıdem tazminatını da aldığını, davacının bu döneme ilişkin talep hakkı bulunmadığını, kaldı ki bu döneme ilişkin tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğramış olması hasebiyle talep haklarının söndüğünü, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, ikinci dönem çalışmasının ise 03.11.2010-01.01.2011 arasında olduğunu, ancak daha deneme sürecinde iken davacının çalışmasından beklenen verimin alınamadığını ve 01.01.2011 tarihinde davacının işe geç ve alkollü geldiğinin görüldüğünü, savunmasının alınmasını takiben iş akdinin feshinde karar kılındığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile kanıtlanan fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

3-Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının brütten nete çevrilmesi sırasında SGK ve işsizlik priminin indirilmemesi hatalıdır.

4-Akdin feshi, ıslah tarihi gibi ifadeler kullanılmasına rağmen bu tarihlerin açık olarak belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/2198, Karar No: 2001/3640, Tarih: 10.10.2001

1. Ceza Dairesi 2001/2198 E., 2001/3640 K.

**1. Ceza Dairesi 2001/2198 E., 2001/3640 K.**

**- AĞIR KIŞKIRTMA

- BASİT KIŞKIRTMA

- KASTEN ADAM ÖLDÜRME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 408 ]

**"İçtihat Metni"**

Ramazan'ı kasten öldürmekten sanık Seyit Ahmet ile işbu ölümle biten kavgada maktule el uzatmaktan sanık Hacı'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (Mersin ikinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.9.2000 gün ve 227/219 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Seyit Ahmet ve Naci'nin suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi her bir sanık hakkında takdir kılınmış, savunmaları sair yönlerden inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında başkaca isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin; sanık Seyit Ahmet yönünden suç vasfına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Ancak;

1- Haksız kışkırtmanın derecesi yönünden;

Sanıkların yüksek sesle teyp çalmalarının yarattığı rahatsızlığın şevkiyle; maktulün komşu evde ikamet eden yengesi Hodra'nın sanıkları "terbiyesizler hem teyp sesini açıyor hem de bakıyorsunuz hayvan herifler" diyerek tahkir edişinin ardından Hodra'nın oğlu maktulün ise amca çocuğu İbrahim'in taş atarak sanıkların evi camını kırmasına, ardından da maktul dahil 5 kişilik saldırgan grup halinde sopalar ve bıçakla koşup sanıkları da aşağıya çağırarak eylemli kavgayı başlatmalarına, bu kavgada sanıkların ayrı ayrı yaralanarak beşer gün iş ve güçten engellendiğinin ve kendi savunmalarına göre maktulde bıçak olduğunun karşı saftaki İbrahim'in beyanına göre ise kendisinde bulunduğunun kesinlik kazanmasıyla maktul ve yandaşlarından kaynaklanan eylemli ve toplu saldırının silahlı olduğunun belirlenmesine, maktulü yaralamada kullanılan bıçağın sanık Seyit Ahmet'e ait olmadığının ve saldırı için evden indirilmeyip kavga anında karşı saftaki saldırganlardan alınmak suretiyle kullandığının ağırlık kazanmasına dayanılarak; sanıklar lehine kabulü gereken kışkırtmanın basit düzeyi aştığına ve Yasanın 51/2. maddesine mümas hale dönüştüğüne karar vermek gerekirken bu oluşum zincirleriyle uyumsuz bir kabul sonucu 51/1. madde ve fıkrasınca uygulama yapılması,

2- Yargılama giderlerinin yükletilmesi yönünden;

2- Yargılama giderlerinin yükletilmesi yönünden;

Biri TCY.nın 448, diğeri ise 464/1. maddelerince hükümlendirilen sanıkların CYUY.nın 408/2. maddesi hükmünce "aynı suçun müşterek faili olmayıp bağımsız suç faili oldukları" gözetilmeyerek, sorumlu oldukları masraftan dolayı müstakillen sorumlu olacakları nazara alınmadan müteselsilen sorumlu tutulmaları,

Yasaya aykırı ve sanıklar müdafiinin temyizleri bu yönüyle isabetli görülmekle hükümlerin tebliğnamedeki onama düşüncesine kısmen aykırı olarak (BOZULMASINA), 10.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5648, Karar No: 2014/3367, Tarih: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/5648 E.  ,  2014/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2010/142186

Mahkeme : İNCİRLİOVA Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 28.01.2010 - 2008/434 esas ve 2010/41 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2193, Karar No: 2011/2607, Tarih: 26.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2193 E.  ,  2011/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/53469

MAHKEMESİ : (BAKIRKÖY) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/07/2008 - 286/326

SUÇ : Adam Öldürme

Babası A.. E..'nu öldürmekten sanık Ö.. E..'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/07/2008 gün ve 286/326 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Katılanın, sanık Özgür’ün 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından, katılan vekilinin bu suça yönelen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık Özgür hakkında kasten babasını öldürmek suçundan kurulan hükmün katılan vekilinin temyiz istemiyle ilgili olarak yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin tasarlamanın varlığına, tahrikin bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay günü annesi ile babası olan maktulün tartışmalarına müdahale etmesi üzerine maktulle sanık arasında tartışma çıktığı, maktulün, 18 yaşını yeni bitirmiş sanığa vurması, küfür ve tehdit etmesi, sanığın yanında annesini küçük düşürücü hareketlerde bulunması üzerine, sanığın, tabancayla maktulü öldürdüğü olayda; tahrik hükümlerini düzenleyen ve 18 ila 24 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden kaynaklanan haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, alt ve süt sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, 24 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Mahkemenin kabulüne göre, maktulün sanığa yönelik haksız tahrik içeren eylemleri nedeniyle hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında “sanık bu suçu maktulden gelen ağır tahrik altında işlediğinden” ibaresi kullanılmış olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK.nun haksız tahrik indirimini düzenleyen ve 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören, 29.maddesi uyarınca en hafif düzeyde indirim yapılarak 24 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), suçun niteliği, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında tahliye talebinin reddine, 26/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7030, Karar No: 2009/9786, Tarih: 02.06.2009

6. Ceza Dairesi 2009/7030 E., 2009/9786 K.

**6. Ceza Dairesi 2009/7030 E., 2009/9786 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- UYARLAMA YARGILAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın 26.01.2006, 30.03.2007 ve 06.02.2009 tarihli tebliğ nameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık Mürsel hakkında sonradan yürürlüğe giren yasanın değerlendirilmesi için uyarlama yapılarak 1995/76-67; 1995/77-66; 1995/79-89; 1995/73-1996/79 ve 1996/136-1999/9 sayılı ek kararların verildiği ve sanığın temyiz başvurusu üzerine İncelenmek için Dairemize hükümlü infaz dosyasıyla birlikte gönderildiği anlaşılmışsa da; her bir ek karar ilgili olduğu asıl dava dosyasına eklendikten sonra, hükümlünün temyiz isteğini içeren dilekçeleri ile birlikte her dosya için ayrı temyiz incelemesine olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı dosyalar halinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi yerine, bütün ek kararların tek bir dosya halinde gönderilmesi,

2- Eylemler nedeniyle verilecek temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, varsa artırım ve indirim oranlarının takdiri ile cezaların bireyselleştirilmesi için her bir ek karara bağlı dosya yönünden ayrı ayrı duruşma açılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Mürselin temyiz itirazı ve tebliğnamelerdeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen 04.07.2005 günlü ek kararların açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6169, Karar No: 2019/16482, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6169 E.  ,  2019/16482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6042, Karar No: 2010/12205, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6042 E.  ,  2010/12205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.12.2008 tarih ve 2007/659-2008/561 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 12,680 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif tarafından yaptırılan 822 konutlu alanda 74.Sokak'ta sıra evler şeklindeki 45 nolu konutun maliki olduğunu, davalının yerleşim alanında yağmur suyu tahliye kanallarını imar mevzuatına aykırı olarak hiç yaptırmadığı için pis su inşasının da noksan yapılmasından kaynaklanan hatalar nedeni ile yağmur ve kar sularının pis su ile birlikte evlerin içine doğru akmaya başladığını, davalı kooperatifin 12.05.2002 tarihli genel kurulunda bu hususun gündeme alındığını ancak genel kurulda temenni kararı aldığını, konutların daha ilk günden büyük hasar gördüğünü, davalı tarafından sorunun giderilmediğini ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000.000.000.-TL'nın ihtarname tarihinden itibaren temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kooperatifin ortağı olduğunu, tüm konutların 1991 yılında çekilen kuralar sonucu ortaklara tahsis edildiğini, kooperatifin bürokratik bir takım işlemler nedeni ile varlığını sürdürdüğünü, işbu davada davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, tüm konutların projelerine, fen ve sağlık koşullarına uygun olarak tamamlanıp ortaklara tahsis edildiğini, istemlerin zamanaşımına uğradığını, davacının ASKİ abonesi olduğunu, tüm kanalların ASKİ’nin proje, onay, gözetim ve denetiminde yapıldığını, devir tutanağı ile kanalizasyon hatlarının ASKİ Genel Müdürlüğü’ne devredildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda davacının gerçek zararının birinci sınıf malzeme ve işçilik kullanılması durumunda 4.800 YTL,düşük kalite malzeme ve işçilik kullanılması durumunda 2.980 YTL olarak belirlendiği,evin kullanım süresi de dikkate alınarak, belirlenen miktarların ortalamasının alınmasının hak ve menfaat dengesini sağlayacağı gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne,3.890 YTL'nın dava tarihi olan 24.09.2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17294, Karar No: 2012/25629, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17294 E.  ,  2012/25629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulamasının mümkün olmadığı gözetilmeden, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca para cezalarının 6500 TL olarak toplanmasına'' ibaresi ile ''5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.