muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1297, Karar No: 2018/133, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/1297 E.  ,  2018/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun ... Köyünde bulunan İlköğretim Okulu binasına müdür yardımcısının odasına girdiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...'in sorumlusu olduğu ... Köy Camiinden kablo çalması eyleminde;

Suça sürüklenen çocuğun camide bulunan su soğutucusu, iki adet ısıtıcı ve iki adet klimaya ait kabloları çaldığı, bu kabloların değerinin soruşturma aşamasında tespit edilmediği gibi yargılama aşamasında da belirlenmediği ancak suça sürüklenen çocuğun ertesi gün benzer şekilde ... Köyü Camiinden çaldığı kabloların değerinin 16,50 TL olarak belirlenmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında ... Köyü Camiinden çaldığı kabloların değeri tespit edilerek 100,00 TL'nin altında olması halinde değer azlığı hükümlerine göre TCK'nın 145. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

2)Suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...'in sorumlusu olduğu Şevketiye Köyü İlköğretim Okulundan hırsızlığa teşebbüs suçu yönünden;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulmamış ise de; 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken eylemin ulaştığı düzey, suça sürüklenen çocuğun suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, aynı Yasa'nın 3. maddesinde düzenlenen uygun orantılılık ilkesi de gözardı edilerek en alt sınırdan indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

3)Suça sürüklenen çocuk ...'ın müştekiler ..., ... ve ...'na ait motosikletlere yönelik hırsızlık suçları yönünden;

Her üç müştekinin kontak anahtarı üzerinde olduğu halde park ettiği motosikletlerini çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-(e) maddesine yazılı bulunan adet, tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle cezaya hükmedilerek fazla ceza tayini;

4)Suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...'ın sorumlusu olduğu ... Köy Camiinden kablo çalması suçu yönünden;

4)Suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...'ın sorumlusu olduğu ... Köy Camiinden kablo çalması suçu yönünden;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde... Köyü Camiinden çaldığı ve toplam değeri 16,50 TL olan kabloları çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14116, Karar No: 2016/15588, Tarih: 26.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/14116 E.  ,  2016/15588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2722, Karar No: 2012/5506, Tarih: 04.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2722 E.  ,  2012/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, suçluyu gizleme, kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) 765 sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33, 40, 54 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis,

b) TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2, CMK.nun 231/5-11 maddeleri gereğince 6 ay hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2-Sanık ... hakkında;

a) 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis,

b) TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2 maddeleri gereğince 5 ay hapis,

3-Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis,

s-2-

b) TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2 maddeleri gereğince 5 ay hapis,

c) Ölümle biten kavgaya iştirak etmek suçundan açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair.

4-Sanık ... hakkında TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca 5 ay hapis,

5-Sanık ... Saatçi hakkında;

a) TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2 maddeleri gereğince 5 ay hapis,

b) Ölümle biten kavgaya katılmak suçundan açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

6-Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2 maddeleri uyarınca 5 ay hapis,

b) Ölümle biten kavgaya katılmak suçundan açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

7-Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 171/1-c, 62, 53/1-2 maddeleri gereğince 5 ay hapis,

b) Ölümle biten kavgaya katılmak suçundan açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

8-Sanık ... hakkında; kavgada silah boşaltmak suçundan açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

9-Sanık ... hakkında; ölümle biten kavgaya katılmak suçundan açılan kamu davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

10-... hakkında; suçluyu ve suç delillerini gizlemek suçundan açılan kamu

s-3-

davasının zamanışımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan CMKnun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan CMKnun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

b) Sanıklar ... ve ...’un silahla ateş ederek mağdur ...’i göğüs, sırt ve sağ ön kol bölgesinden isabetle, hemopnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza yerine 9 yıl hapis cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosya içeriğine, mevcut delillere, gerekçeye göre; 10.04.2003 tarihinde polis tarafından yaptırılan teşhise ilişkin tutanakta olayın tanıklarından ... ...’a gösterilen fotoğrafın sanık ...’ya ait olduğunun açıkça yazılı olması, maktülün oğlu olan ...’in soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ilk beyanında babası ...’a silahla ateş ederek vurup öldürenin sanık ... olduğunu beyan etmesi, dosya içerisinde bulunan fotoğrafın arkasında kime ait olduğu yazılı değil ise de, fotoğrafın içinde bulunduğu zarfın üzerinde sanık ...’ya ait olduğunun yazılı olması, tanık ... ...’ın kovuşturma aşamasında kendisine sorulması üzerine yedi sanık arasından sanık ...’yı ateş eden şahıs olarak teşhis etmesi, maktülün kardeşi ... ...’ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ağabeyini vuran kişinin sanık ... olduğunu beyan etmesi ve olay tarihinden inceleme tarihine kadar geçen sürede dikkate alındığında, Cumhuriyet savcısı tarafından yaptırılan teşhis sırasında gösterilen fotoğraf ile tanık ... ...’a gösterilen ve teşhis edilen fotoğrafın kime ait olduğunun, kimi sanıkların ve ...’in maktüle ateş eden şahıs olarak tarif ettikleri şahsın kişisel özellikleri ile sanık ...’nın kişisel özelliklerinin uyumlu olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3-A) Sanık ..., ..., ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümler yönünden;

3-A) Sanık ..., ..., ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ...’nin eylemleri ile sanıklar ... ... ve ...’nin mağdur ...’i silahla yaraladıktan sonra kavga sırasında silahla rastgele ateş etme şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK nun 466. maddesinde düzenlenen ve sanıklar lehine olan kavgada silah boşaltma suçunu oluşturduğu, bu suçun cezasının üst sınırına göre 765 sayılı TCK nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihi itibariyle dolduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK nun 102/4, 104/2 ve CMK nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık ...’nın kasten öldürme, sanıklar ... ve ...’un kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ..., ..., ..., ..., ..., ... Saatçi hakkında kavgaya katılma, sanık ... hakkında kavgada silah boşaltma, sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçlarından dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta vesaireye, sanıklar ... ... ve ... müdafiinin eksik incelemeye, usule, sübuta, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...’in öldürme suçunda 765 sayılı TCK nun 59. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada hesap hatası sonucu eksik ceza tayini, maktülden müdahiller lehine hükmolunan vekalet ücretinin hangi sanıktan alınacağının kararda açıkça gösterilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında 59. madde ile ilgili yapılan uygulamanın bulunduğu bölümdeki “18 yıl” ibaresinin “20 yıl” olarak değiştirilmesine, vekalet ücreti ile ilgili bölümdeki “sanıklardan alınarak” ibaresinin çıkartılarak yerine “öldürme suçundan mahkum olan sanık ...’dan alınarak eşit olarak” karar verilmek suretiyle CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEREK, hükümlerin ONANMASINA, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

04.07.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ... ...’in yokluğunda 05.07.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/29101, Karar No: 2013/1247, Tarih: 22.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/29101 E.  ,  2013/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 142/1-c, 168/1, 58/6-7, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna, mükerirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınan olaydan 2 gün sonra 20.10.2006 tarihli kolluktaki anlatımında; gündüz 16:00 sıralarında, hap ve tiner kullanması nedeniyle daha önce şahsen tanıdığı sanığın kullandığı dolmuşa bindiğini, araçta tanımadığı yaşlı bir kadının da olduğunu, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartıp kendisine doğrultarak cep telefonunu istediğini, korktuğu için verdiğini, ayrıca para kutusunda bulunan 20 TL. bozuk parayı da alıp araçtan indiğini, olaydan sonra sanığı tanıyan tanık ...'a olayı anlatıp onun aracılığıyla babasına ulaşıp telefonu ve parasını almayı düşündüğünü belirttiği,

Yakınan 22.10.2006 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki anlatımında ise; Sanığın bıçak çekerek cep telefonu ve parasını aldığı şeklindeki kolluk anlatımını kabul etmediğini, sanığın babası olduğunu söyleyen şahsın çalıştığı durağa gelip kendisi ile konuştuğunu, oğlunun uyuşturucu hap ve tiner kullandığını, tedavi ettiremediğini, ceza evine girmesi halinde tedavi ettirebileceğini, bu nedenle bıçak çekerek cep telefonunu ve parasını aldığını söylemesini isteyince o şekilde ifade verdiğini, bıçak çekme olayının olmadığını belirtmiş,

Yakınan Mahkemece alınan ifadelerinde de; Cumhuriyet Savcılığındakine benzer anlatımlarda bulunmuştur.

Tanık ... 20.10.2006 tarihli kolluktaki anlatımında; Yakınanın iki gün önce evine gelerek otobüste bir kişinin kendisine bıçak çekip telefonunu ve parasını aldığını söylediğini, yakınanın tarifi üzerine bu kişinin mahallesinde oturan Gudar lakaplı ... olduğunu anladığını, sanığın amcası ...'a anlatması üzerine cep telefonunun bulunduğunu ifade etmiş, Cumhuriyet Savcılığında da benzer anlatımlarda bulunarak yakınana polise başvurmasını söylediğinde ise, kendisine sanıktan korktuğunu, sonra başına bela olacağını söylediğini belirttiği,

Tanık ... Mahkemece alınan ifadesinde ise; Yakınanın olaydan sonra yanına gelip bir kişinin bıçak çekip cep telefonu ve parasını aldığını, söylediğini yakınanın tarifi üzerine de bu kişinin sanık olduğunu anlayıp amcasına söylediğini, daha sonra ise, sanığın bıçak çekmediğini anlattığını belirtmiştir.

Sanığın babası ... tanıklıktan çekilme hakkını kullanmıştır.

Tanık ... kolluktaki anlatımında; Tanık ... yanına gelip amcasının oğlu olan Gudar lakaplı ...'ın ...'in yanında bulunan tanımadığı bir kişinin cep telefonunu aldığını yardımcı olmasını istediğini, bir müddet sonra ...'i elinde cep telefonu ile gördüğünü nerden aldığını açıklayamayınca elinden alıp ...'in babasına verdiğini belirttiği,

Sanığın babası ... tanıklıktan çekilme hakkını kullanmıştır.

Tanık ... kolluktaki anlatımında; Tanık ... yanına gelip amcasının oğlu olan Gudar lakaplı ...'ın ...'in yanında bulunan tanımadığı bir kişinin cep telefonunu aldığını yardımcı olmasını istediğini, bir müddet sonra ...'i elinde cep telefonu ile gördüğünü nerden aldığını açıklayamayınca elinden alıp ...'in babasına verdiğini belirttiği,

Tanık ... Mahkemedeki anlatımında; arkadaşı ...'ın müşteki ile gelip sanık ...'in müştekinin cep telefonunu aldığını söylediklerini, bıçak çekme olayından bahsetmediklerini, daha sonra sanığı elinde telefon ile görüp nereden bulduğunu açıklayamayınca alıp babasına verdiğini ifade ettiği,

Sanık ise tüm aşamalarda; bindiği dolmuşta arabanın göğsü üzerinde bulunan cep telefonunu aldığını, bıçak çekmediğini, para almadığını belirtmiştir.

Yağma suçu işlenme şekline göre çoğu kez olayın tanığı bulunmayan suçlardan olup, Ceza Muhakemesi Kanununa göre, elde edilen yasal delillere göre Hakim bu günden dünü öğrenebilecektir.

Somut olayda, yakınan olayın akabinde sanık tarafından kendisine yönelik eylemleri tanık ...'e anlatıp, adı geçen tanık tarafından sanığın yakınlarına ulaşılarak suça konu cep telefonunun babası tarafından kolluğu teslim edildiği, kendisi ve tanık ... tarafından tüm ayrıntılarıyla kollukta anlatılmıştır. Anılan bu beyanlara karşın yakınanın daha sonradan değişen ve çelişen beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik anlatımlar olduğu, yapılan ilk açıklamaların kendi içinde önde ve üstün olduğu dikkate alınmadan savunmaya ve değişen beyanlar hangi nedenlerle üstünlük tanındığı da açıklanıp tartışılmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre de; Yakınana ait cep telefonunun sanığın babası tarafından kamu davası açılmadan önce iade edildiği, paranın ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiği dikkate alınmadan duruşmaya devamla TCK.nın 168/1. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31560, Karar No: 2014/32094, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31560 E.  ,  2014/32094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/475-2014/704

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.