muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1004, Karar No: 2025/1479, Tarih: 15.04.2025

İcra İflas Kanununun 36 ncı maddesinde ise    (Değişik: 2/3/2005 – 5311/5 md.) "İlâma karşı istinaf veya temyiz yoluna başvuran borçlu, hükmolunan para veya eşyanın resmî bir mercie depo edildiğini ispat eder yahut hükmolunan para veya eşya kıymetinde icra mahkemesi tarafından kabul edilecek taşınır rehni veya esham veya tahvilât veya taşınmaz rehni veya muteber banka kefaleti gösterirse veya borçlunun hükmolunan para ve eşyayı karşılayacak malı mahcuz ise icranın geri bırakılması için bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaydan karar alınmak üzere icra müdürü tarafından kendisine uygun bir süre verilir. Bu süre ancak zorunluluk hâlinde uzatılabilir."    hükmü yer almaktadır.

İİK’nın 32 nci maddesi gereğince ilâm icraya konulunca borçlu İİK’nın 36 ncı    maddesi gereğince "İcranın Geri Bırakılmasını" isterse "Hükmolunan para" kavramından hareketle alınacak teminata ilişkin miktar belirlenirken yapılacak hesaplamada yabancı para alacağının dava tarihindeki kuru esas alınmamakta, icradan talep tarihindeki hükmolunan yabancı paranın Türk Lirası karşılığı esas alınmaktadır.

Yabancı para alacağına ilişkin ilâm icraya konulduğu takdirde ise Harçlar Kanunu Ek-1 sayılı Tarifenin B)İcra ve İflas Harçları başlıklı kısmın 1/3 üncü bendinde değeri belli olan icra takiplerinde tahsil harcının değer üzerinden alınacağı belirtildikten sonra a) bendinde icra emrinin tebliği üzerine hacizden evvel (Yüzde 4.35 ), b) bendinde hacizden sonra satıştan önce (Yüzde 9.10), c) bendinde satılıp paraya çevrilmesi suretiyle tahsil hâlinde (Yüzde 11.8) oranlarında olmak üzere    alacağın tahsil zamanı esas alınarak bu tarihlerdeki değere göre harç alınması gerekmektedir.

Nitekim icra işlemlerinin yargısal denetimini yapan icra mahkemelerince verilen kararları denetleyen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 18.02.2016 tarih 2015/27228 Esas, 2016/4363 Karar sayılı ilâmında "492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/b bendi uyarınca icra tahsil harcı alacağın ödenmesi sırasında, ödeme yapılmayan hâllerde harç alacağının doğması tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenir. Harç alacağı icranın yerine getirilmesiyle doğar. Alacaklılar takipte yabancı para alacağının fiili ödeme tarihindeki kur karşılığı üzerinden tahsil talebinde bulunulduğundan tahsil harcına esas matrahın yabancı para alacağının fiili ödeme tarihideki kur karşılığı üzerinden hesaplanması gerekir. Yine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 20 nci maddesi gereğince avukatlık ücretinin takdirinde hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihteki yürürlükte olan tarife esas alınır. Tarife hükümleri gereğince icra müdürlüğünce vekâlet ücreti matrahının belirlenmesinde de yabancı paranın tahsil tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerekmektedir." demek suretiyle uygulamanın ne yönde olduğunu belirterek dairenin yerleşik içtihat ve uygulamalarının da bu şekilde olduğunu ortaya koymuştur.

Yukarıda Anayasa Mahkemesinin 17.03.2010 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 2009/27 Esas, 2010/9 Karar sayılı kararının gerekçesinde de vurgulandığı üzere harca tabi bir işlemin yapılmasını isteyen tarafın harç ödemeden devam eden işlemlerin yapılmasını isteyerek bireysel bir menfaat elde etmek istemesinin harçların konuluş amaçlarına aykırılık oluşturduğu, Harçlar Kanununun 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını belirten kuralın bireylerin özel menfaatleri ile ilgili olarak yargı hizmetlerinden yararlanmaları, bu hizmetlerin karşılığı    olarak harcın ödenmesi koşuluna bağlandığından bu kuralın Anayasanın 36 ncı maddesindeki hak arama özgürlüğünü kısıtlayan bir kural olmadığı belirtilmiştir.

Diğer yandan özellikle yabancı mahkeme kararlarında yabancı mahkemeler Türk Lirası üzerinden değil yabancı para üzerinden karar vermektedir. Bu kapsamda Harçlar Kanununun 4 ncü maddesi gereğince yabancı bir mahkeme tarafından verilen ilâmların tenfizi için açılacak davalardan, bu ilâmlarda hükmolunmuş şeyin değeri, nevi ve mahiyetine göre 1 sayılı tarife gereğince harç alınacaktır. Dolayısıyla bir yabancı para alacağı Türk mahkemeleri tarafından hüküm altına alındığında temyize başvuru hâlinde karar ve ilâm harcının dava tarihindeki kur üzerinden alınması kabul edilirken, buna göre hesaplama yapılırken, aynı para alacağının yabancı mahkeme tarafından hüküm altına alınması hâlinde bu kararın tenfizi için yargı yoluna başvurulduğunda ve verilen karar temyiz edildiğinde başvurma tarihlerindeki döviz kurunun esas alınması kamunun ciddi oranda alacağı harçtan mahrum kalmasına yol açacağı gibi aynı sonuçları doğuracak iki ayrı yargısal işlemin ayrı değerler üzerinden harca tabi olması da kanun önünde eşitlik ve hukuk güvenliği ilkesiyle bağdaşmayacaktır.

Bu açıklamalar bakiye karar ve ilâm harcının tahsili bakımından da geçerlidir. Hükmolunan yabancı para alacağını icraya koymak isteyen alacaklı veya bu karara karşı temyiz karar yoluna başvurmak isteyen borçlu talep ettiği yargısal işlemin bir başka deyişle sunulacak yargısal hizmetin karşılığı olarak elde ettiği değer ölçüsünde nispi harca tabi işlemde bunun karşılığını ödemelidir. Bu ilke yukarıda yer verilen Anayasa Mahkemesi kararında açıkça vurgulanmıştır.

Ayrıca belirtilmelidir ki, verilen mahkeme kararlarına karşı yasa yolları hak arama hürriyeti çerçevesinde düşünülmelidir. Bu hakkı engelleyen açık bir kanun hükmü bulunmadığı sürece yorum yoluyla hak ve hürriyetler sınırlandırılmamalıdır. Zira hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması ancak kanun yoluyla mümkündür. (Anayasa 13.m) Uyuşmazlık konusunun ise tartışmalı olduğu ve yorum yoluyla sonuca gidildiği açıktır.

Ayrıca belirtilmelidir ki, verilen mahkeme kararlarına karşı yasa yolları hak arama hürriyeti çerçevesinde düşünülmelidir. Bu hakkı engelleyen açık bir kanun hükmü bulunmadığı sürece yorum yoluyla hak ve hürriyetler sınırlandırılmamalıdır. Zira hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması ancak kanun yoluyla mümkündür. (Anayasa 13.m) Uyuşmazlık konusunun ise tartışmalı olduğu ve yorum yoluyla sonuca gidildiği açıktır.

Yukarıdaki açıklamalarda da yer aldığı üzere yabancı paranın değeri serbest kur rejimi nedeniyle sürekli değiştiğinden yasal sınırların belirlenmesinde, hüküm tarihinin esas alınması, yasal düzenlemelerin bir gereği olduğu gibi hükmolunan şeyin gerçek ve güncel değerini yansıtması bakımından da taraflara yüklenen hak ve borçların yabancı paranın hüküm tarihindeki TL karşılığının olacağı, ilam icra dairesi aracılığıyla infaza verildiğinde, bu değerin esas alınacağı gözetildiğinde; somut uyuşmazlıkta olduğu gibi temyiz sınırının belirlenmesinde, yabancı paranın karar tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/24751, Karar No: 2006/25159, Tarih: 29.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24751 E.  ,  2006/25159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28227, Karar No: 2022/3816, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28227 E.  ,  2022/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4125, Karar No: 2020/1630, Tarih: 05.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4125 E.  ,  2020/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 18. Asliye Hukuk Hakimliği'nden verilen 09.06.2015 gün ve 2011/415 Esas, 2015/295 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 27.11.2018 gün ve 2018/1247 Esas, 2018/14935 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davacı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil;olmadığı takdirde, tenkis isteğine ilişkin olup; mahkemece, mirasçılar ..., ..., ... ve ... yönünden tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline ilişkin verilen karara karşı davalı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu ve Daire'nin 27.11.2018 gün ve 2018/1247 Esas, 2018/14935 Karar sayılı ilamıyla anılan kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, her ne kadar, 27.11.2018 tarihli bozma ilamının ''karar'' bölümünün 10. paragrafında "...HMK'nun 240/2. maddesine aykırı olarak ikinci tanık listesinden dinlenilen davacı tanığı ...'nın beyanlarına itibar edilemeyeceği de kuşkusuzdur..." ifadelerine yer verilmiş ise de; söz konusu ibarelerin maddi yanılgıya dayalı olduğu ve davacı yanın tanığı ...'nın beyanıyla da muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı açıktır.

Bu durumda, karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla bir kısım davacı ... mirasçıları vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davacı ... mirascılarından HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 460,00 TL para cezası alınmasına, fazla alınan bakiye 256,70 TL karar düzeltme harcının yatırana iadesine, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14737, Karar No: 2022/3803, Tarih: 08.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14737 E.  ,  2022/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı yasa ile değişik 6100 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce; Dairemizin 09.06.2021 tarih 2020/497 Esas - 2021/8499 Karar sayılı bozma ilamının 1 nolu bendine karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre ve aynı kamulaştırma kapsamında Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda yan ürün gelirlerinin ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek yapılan hesaplama doğrultusunda belirlenen bedellere ilişkin kararların onandığı hususu gözetildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Çeltikçi Mahallesi, 2680 parsel sayılı taşınmaza, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde ve kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi suretiyle, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1545, Karar No: 2011/1408, Tarih: 16.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1545 E.  ,  2011/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Karapınar Belediye Başkanlığı ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/09/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacılardan Karapınar Belediye Başkanlığı, işçi olarak çalıştırdığı davalılardan ...'un iş sözleşmesinin bozulması nedeniyle işçi alacaklarının ödetilmesi amacıyla açtığı davanın kabulü üzerine başlattığı icra takibi sırasında, haciz edilemeyecek nitelikteki kamuya özgülenmiş belediye otobüsleri ile bankadaki hesaplarının haczedilmesinden dolayı uğradığı maddi zararın; diğer davacı belediye başkanı ise basına haber verilerek haciz işleminin yayımlanması nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davacılar, işçi alacaklarının ödetilmesi amacıya açılan davada mahkeme hakiminin, iş mahkemesince verilen kararının temyizi konusunda yanlış bilgi vermek suretiyle kararın kesinleşmesine yol açtığını; icra memurunun ise haciz edilemeyecek nitelikteki belediye mallarının haczine neden olduğunu ileri sürerek, ...'na da husumet yöneltmişlerdir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete ve belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Yerel mahkemece, taraflardan davacı Karapınar Belediye Başkanlığı ile davalılardan ... arasındaki uyuşmazlığın adı geçen Yasa gereğince hakemde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yönünden BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8962, Karar No: 2023/12583, Tarih: 25.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/8962 E.  ,  2023/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2023 tarih ve 2023/540 Esas, 2023/509 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4490, Karar No: 2021/6988, Tarih: 28.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4490 E.  ,  2021/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetlerinin yanı sıra, takibe konu senedin 20.000 TL olarak düzenlendiğini, ancak senet miktarını gösteren rakam ve yazı kısımlarında tahrifat yapılarak senedin 220.000 TL haline dönüştürüldüğünü ileri sürdüğü, mahkemece; senette tahrifat yapıldığından kambiyo vasfını yitirdiği gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği görümektedir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine dayanak yapılan senette tahrifat olduğu iddiası, İİK'nun 169. maddesi uyarınca borca itiraz niteliğinde olup, borca itiraz hakkında uygulanması gereken İİK'nun 169/a maddesinin 5. fıkrasında; “İtirazın kabulü kararı ile takip durur” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, sahtecilik ve grafoloji uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen 6.02.2017 tarihli rapor ile Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 3.11.2020 tarihli raporda; takip dayanağı senedin rakamla gösterilen bedel kısmının, 20.000 TL iken, başına “2” rakamı sonradan ilave edilmek suretiyle mevcut 220.000 TL haline getirildiği ve yine yazı ile miktar belirtir bölümdeki "ikiyüz" yazısının sonradan ilave edilerek "ikiyüzyirmibin" haline getirildiği bildirilmiş olup, bu durumda, değişikliğin yanında bir imzanın (parafın) olmadığı da gözetildiğinde, senedin yazı ve rakamla yazılan bedel bölümünde tahrifat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Takip dayanağı bonoda tahrifat yapıldığının saptanması halinde senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gereklidir (HGK'nun 14.05.2003 tarih, 2003/12-347 E., 2003/345 K.).

O halde, mahkemece, bononun 20.000 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 220.000 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK'nun 169/a-5. maddesi gereğince borçlunun borca itirazının kısmen kabulü ile 20.000 TL asıl alacak ve fer'ilerini aşan kısım yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34646, Karar No: 2019/12251, Tarih: 19.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34646 E.  ,  2019/12251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 168/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet (iki kez)TCK’nın 155/2, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Görevi kötüye kullanma suçundan; beraat

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Balıkesir Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, katılan ...’tan, SGK tarafından kesilen idari para cezasıyla ilgili olarak çıkan mali af kapsamında başvuru işlemleri nedeniyle dava açmak için teminat yatırması gerektiğinden bahisle 7.144,00 TL para aldığı ancak herhangi bir hukuki başvuru ve işlem yapmadığı gibi parayı da katılana iade etmeyerek uhdesine geçirdiği, sanığın yine katılanlar ... ve ... ile Altınoluk Belediye Başkanlığı arasındaki hukuki ihtilafla ilgili olarak dava açmak üzere vekillik üstlendiği, toplamda katılanlardan 10.150,00 TL alan sanığın herhangi bir işlem yapmayarak katılanları oyaladığı ve almış olduğu parayı uhdesine geçirdiği, sanığın ayrıca müşteki ...’nun eşi ... adına bankada bulunan paranın paylaşımı hususunda dava açmak ve ihtiyati tedbir kararı almak üzere vekillik üstlendiği, iş karşılığında 8.000,00 TL aldığı ancak herhangi bir işlem yapmayarak müştekiyi 1 yıl süre ile oyaladığı, müştekiden almış olduğu parayı da uhdesine geçirdiği bu şekilde sanığın üçer kez hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanık savunmaları, katılan, müşteki ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın, sunacağı avukatlık hizmeti karşılığı vekalet ilişkisi gereği masraf ve vekalet ücreti toplamı olarak katılan ve müştekilerden ayrı ayrı para alması, sanığın aldığı masraf ve vekalet ücreti karşılığı dava açma ve temsil yükümlülüğü borcuna aykırı davrandığı, verilen paranın içinde gerekli masrafların olmasının sanığın ayrıca hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna vücut vermeyeceği, eylemin kül halinde ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nın 257/2. maddesi gereğince görevi ihmal suçunu oluşturması karşısında sanık hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.