muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4316, Karar No: 2020/5240, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4316 E.  ,  2020/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

1-Sanığın haczin yapıldığı tarihte iş yerinde personel olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 21/04/2014 tarihinde yapılan ihale gününde hacizli menkullerin bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, icra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa'nın 289/1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4179, Karar No: 2020/4717, Tarih: 04.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4179 E.  ,  2020/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eşinin borcundan dolayı yapılan icra takibine istinaden, 16/07/2013 tarihli hacizde sanığa yediemin olarak bırakılan malların, 24/02/2014 tarihinde muhafazası için gidilen adreste bulunmadığı ve sanığın "Eşi ile evli olduklarını ancak 2014 yılı Ocak ayında kendisinden ayrılarak babasının evinde yaşamaya başladığını, kendisine yediemin olarak teslim edilen eşyaların eşi ile birlikte kullandıkları ev eşyaları olduğunu, ancak eşi ile ayrılmak zorunda kalınca hiçbir eşyayı almadığını, sadece özel giysilerini aldığını, eşyaların fiilen eşi Şaban Duru hakimiyeti altında bulunduğunu, eşyaların halen eşinde olup olmadığını, eşyaların nerede olduğunu bilmediğini, hacizli malların bulunduğu adresten ayrıldığını beyan eden, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın eyleminin TCK'nun 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9821, Karar No: 2021/6853, Tarih: 09.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/9821 E.  ,  2021/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatına ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, keşidecisi katılan ... olan ... Bankası ... Mersin şubesine ait 30/08/2009 tarihli, 7.575 TL bedelli çeki ele geçirip sahte olarak imzalattıktan sonra diğer katılan ...'na aldığı mal karşılığında vermek suretiyle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında, katılan ... ve yanında bulunan ...’ya sattığı döşeme malzemesi karşılığında suça konu çeki verdiklerini, çeki ...’nın düzenlediğini, imzayı kimin attığına dikkat etmediğini beyan etmesi, katılan ...’nın karşılıksız çek keşide etmek suçundan yargılandığı Adana Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/420 esas sayılı dosyası kapsamında alınan ifadesinde sanık savunmalarını kısmen doğrular şekilde ifade vermesi ve bilirkişi raporunun da sanık savunmasıyla örtüşmesi karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/203, Karar No: 2015/2228, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/203 E.  ,  2015/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/68-2013/430

Taraflar arasındaki “tazminat (kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan)” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28/06/2011 gün ve 2009/410 E.- 2011/410 K sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 07.06.2012 gün ve 2012/7066 E. 2012/12262 K sayılı ilamı bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat (kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan) istemine ilişkindir. İstemin kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlık kısmında işaret edilen özel daire kararı ile mahkeme hükmü bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Mahkemece istemin kabulüne dair kararı temyiz eden davalı vekilinin süresi içerisinde temyiz dilekçesini ibraz ettiği ve aynı tarih içerisinde hakim tarafından havalesi yapılarak temyiz defterine kayıt edildiği ancak temyiz harçlarının ve posta giderinin yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Maktu harca tabi davaların reddine ve kabulüne dair kararlar ile nispi harca tabi davaların reddine dair kararların temyiz edilmesi halinde temyiz tarihindeki 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca kararı temyiz eden taraftan maktu temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı alınması gereklidir.

Nispi harca tabi davaların kabulüne veya kısmen kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde ise, mahkemece hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı alınması gereklidir.

Dosya içinde bulunan sayman mutemedi alındı belgesi incelendiğinde temyiz harcının 2013/41 Esas sayılı dosyaya davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yerine Pendik Belediye Başkanlığı tarafından yatırıldığı anlaşılmaktadır.

25.01.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. Kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında 1086 sayılı HUMK.nun 434. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı noksanlıkların tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5881, Karar No: 2021/3555, Tarih: 12.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5881 E.  ,  2021/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.07.2020 tarih ve 2019/524-2020/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Hollanda'nın Ridderkerk şehrine gönderdiği emtianın davalı şirkete ait araçlarla taşındığını, CMR senedinde emtianın +2 derecede taşınması gerektiğinin yazılı olduğunu ancak davalı tarafça bu şarta uyulmadığını, taşıma sırasında yüksek ısıya maruz kalan emtianın hasara uğradığını, olay nedeniyle alıcı firma tarafından 14.158 EURO eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek 14.158 EURO karşılığı 42.898,74 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporu ve şoför ifade tutanağına göre malda herhangi bir ısı hasarının söz konusu olmadığını, raporda fiziki hasardan bahsedildiğini, malların 2. kalite olduğunu, malların taşındığı kaplar içerisinde birçok sapsız üzüme rastlandığının ifade edildiğini, CMR 17/2 maddesine göre mala has kusurdan meydana gelen zarardan taşıyıcının sorumlu olmadığını, ambalajlama, yükleme ve istiflemeden kaynaklanan hasarlardan taşıyıcının sorumlu tutulamayacağını, hasar nedeniyle taşıyıcının ödeyeceği meblağın CMR hükümlerine göre hesaplanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının dava dışı şirkete gönderdiği yaş üzüm emtiasının davalı taşıyıcının sorumluluğunda iken zarara uğradığı, meydana gelen bu zarardan davalı şirketin sorumlu olduğu ve üzümün kilogram fiyatının 2,38 TL olarak belirlendiği, zarar gören üzüm miktarı 16.950 kg olduğundan 40.341,00 TL'nin dava tarihi olan 05.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de bozma ilamında işaret edilen hususlar hakkında yeterli ve denetime açık şekilde inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Zira, Dairemiz bozma ilamında, varış yerinde yapılan ekspertiz raporundaki tespitlere de dikkat çekilerek, taşımada ambalajlama ve istifleme hatası olup olmadığının, hasarın, emtianın uygun ısıdan taşınmamasından mı yoksa yetersiz ambalajlamadan veya hatalı istiflemeden mi kaynaklandığının, hem ısı hasarı hem de ambalajlama ve istifleme hatası varsa emtianın ne kadarının hangi sebepten hasarlandığının tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece, belirtilen hususların değerlendirilmesi için bozmadan önce alınan bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişilerden ek rapor alınmıştır. Bilirkişiler önceki görüşlerinde sebat ederek, hasarın, emtianın uygun sıcaklıkta taşınmamasından kaynaklandığını, bu durumun soğuk zincirinde kırılmalara ve sonuç olarak da üzümlerin bozulmasına sebep olduğunu mütalaa etmişlerdir. Ancak ekspertiz raporunda, alt katlarda bulunan kasaların üst katlarda bulunan kasaların basıncına bağlı olarak deforme oldukları, hasarlı kasaların içinde bulunan üzümlerin bir kısmının ezilmek ve çatlamak suretiyle zarar gördükleri belirtilmiştir. Bilirkişiler, bu durumun istifleme ve ambalajlama hatasına delalet edip etmediğini değerlendirmedikleri gibi, emtianın uygun sıcaklıkta taşınmamasının kasaların ekspertiz raporunda belirtildiği şekilde bir hasara uğramasına sebep olup olmayacağı hususuna da izahat getirmemişlerdir. Bu itibarla, mahkemece, aralarında taşıma işleri konusunda uzman bir kişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden yeni bir rapor alınarak, bozma ilamında işaret edildiği şekilde araştırma ve inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5329, Karar No: 2013/10412, Tarih: 08.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5329 E.  ,  2013/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 gün ve 2011/7-465 Esas, 2012/11 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı yasanın 5/son maddesinde belirtilen toplu kaçakçılık suçunun iki kişi tarafından işlenebileceğinin belirtilmiş olması karşısında sanıkların eylem birliği ve iradesi içinde hareket etmek suretiyle birlikte işledikleri fiilden dolayı eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilip buna göre sanıklara dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerin 4.5 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ön ödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylem bireysel kaçakçılık olarak nitelendirilip her bir sanığa gümrüklenmiş değerin 3'er katı üzerinden ayrı ayrı ödeme tebliğ edilerek, ödeme yapmadıklarından bahisle yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla verinde görüldüğünde mahkumiyetleri halinde ceza miktarında kazanılmış hakka dikkat edilerek sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA 08.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7889, Karar No: 2015/10569, Tarih: 09.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7889 E.  ,  2015/10569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/436-2014/240

Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 14. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.07.2014 gün ve 2013/436 esas 2014/ 240 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 16.02.2015 gün ve 19219-2128 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konu 13 nolu bağımsız bölüm yönünden boşanma davasının açıldığı tarihten davacının payını devrettiği tarihe kadar, mesken niteliğindeki 8 nolu bağımsız bölüm yönünden ise davacının talebi gibi ortaklığın giderilmesi dava tarihinden davacının payını devrettiği tarihe kadar olan dönem için belirlenen ecrimisil hüküm altına alınmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, 11.03.1950 tarihli ve 11/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca paydaşların, bizzat kullanma yoluyla taşınmazdan yararlanmasının hukuki semere olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, davalı tarafça bizzat eczane olarak kullanıldığı sabit olan 13 nolu dükkan bakımından paydaşın intifadan men edilmesi gerektiği açıktır.

Nitekim; anılan husus, Dairenin bozma ilamında da değinilmiş olmakla birlikte 13 nolu bağımsız bölüm yönünden davacının açtığı ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği 1.2.2011 tarihinden itibaren intifadan men olgusunun gerçekleştiği kabul edilmiştir.

Oysa; davacının çekişme konusu dükkan niteliğindeki 13 nolu bağımsız bölüm yönünden noterde düzenlenen 20.5.2010 tarihli ihtarname ile dükanın bedelsiz kullanımına muvafakat etmediğini belirtip ecrimisil ödemesi için davalıyı ihtar ettiği ve bu ihtarnamenin davalıya 21.5.2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; 13 nolu dükkan bakımından, davacı tarafından düzenlenen ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği 21.5.2010 tarihinde intifadan men olgusunun gerçekleştiği gözetilerek bu tarihten itibaren belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Anılan husus karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK.' nun 440.maddesi gereğince kabulüne, çekişme konusu 13 nolu bağımsız bölüm bakımından Dairenin 16.2.2015 tarih 19219-2128 sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına yerel mahkemenin 8.7.2014 tarih 2013/436 Esas, 2014/240 sayılı kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle 6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1586, Karar No: 2020/3712, Tarih: 18.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1586 E.  ,  2020/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan itirazın iptali davası sonucunda mahkemece davanın davanın kısmen kabulüne, dalı tarafça açılan karşı davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın asıl davada davalı karşı davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı asıl davada davalı karşı davada davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dairemizin 10.03.2020 tarihli 2017/615 Esas 2020/1662 Karar sayılı düzelterek onama kararından sonra taraflarca 19.03.2020 tarihli mutabakat metni sunularak davacı davasını geri almıştır.

Davacı değişik şekillerde davasını takipten vazgeçebilir. Davanın geri alınması da bunlardan biri olup, davacı hakkından feragat etmemekte, ileride tekrar dava açabilme hakkını saklı tutarak, şimdilik davayı takip etmeyerek, geri almaktadır. Davanın geri alınması ile dava baştan itibaren açılmamış sayılır ve sonuçları ortadan kalkar. Davanın geri alınabilmesinin koşulları 6100 sayılı HMK’nın 123. maddesinde belirtilmiştir. Anılan madde uyarınca, “Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir". Davalının açık rızası dışında davayı geri alma yasağı bulunmaktadır. Davalının açık muvafakatinin bulunması halinde, davanın esası hakkında bir karar verilmeyeceğinden dosyaya sunulan 19.03.2020 tarihli her iki tarafça imzalanan mutabakat metni yönünde karar verilmek üzere, Dairemizce 10.03.2020 tarihli 2017/615 Esas 2020/1662 Karar sayılı düzelterek onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin 10.03.2020 tarihli 2017/615 Esas 2020/1662 Karar sayılı kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA peşin alınan karar düzeltme ve peşin harçlarının istek halinde iadesine, 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5937, Karar No: 2013/10252, Tarih: 01.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5937 E.  ,  2013/10252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümlesi, 62/1, 52/2-4, 58/6, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "03.03.2011" yerine "14.03.2011" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Haczedilerek kendisine teslim edilen traktörün halen kendisinde bulunduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından, hacizli traktör üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- TCK'nın 289/1. maddesinde seçimlik ceza öngörülmeyip hapis ve adli para cezasının birlikte uygulanması gerektiği, adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına ilişkin TCK'nın 61/9. maddesindeki düzenlemenin ise Kanun maddesinde seçimlik ceza öngörüldüğü durumda uygulanabileceği gözetilerek, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edildiği kabul edildiğine göre gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,

b- Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin verildiği tarih itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle CMUK’nın 305/2. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı düşünülmeden hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4915, Karar No: 2014/7334, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4915 E.  ,  2014/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/198-2013/887

Davacı M.. P.. vekili Avukat H.. D.. tarafından, davalı . Enerji ve Tic. A.Ş. aleyhine 01/04/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.01.2013 günlü kararın Dairemizce, dosya içeriğinden ve bilirkişi raporlarından taşınmazın tamamen kullanılamaz hale gelip gelmediği ve bu durumun süreklilik arz edip etmediğinin araştırılmadığı, taşınmazın tarım arazisi niteliğini tamamen kaybedip kaybetmediğinin belirlenmediği gerekçesi ile eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, ancak dosya üzerinden ek bilirkişi raporu alınmış ve raporda taşınmazın sular altında kaldığı, üzerindeki alüvyal tabakanın tarımsal faaliyet için gerekli kriterleri kaybettiği belirtilmiştir. Mahkemece bu bilirkişi raporu esas alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Keşif sonucu 19.01.2011 tarihli Jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda 63 sayılı parsel dere yatağında sürekli akış olduğu, baraj kapakları açıldığı taktirde tamamen sular altında kalabileceği, ani ve şiddetli yağışlarda da taşınmazın zarar göreceği, dere içinin yıllık temizliğinin yapılması ve istinat duvarının gerekli olduğu belirtilmiştir.

Keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ise, santraldeki çalışmalar nedeniyle özellikle aşırı yağış dönemlerinde ve kanal temizleme esnasında suyun tribünlere değil dere yatağına bırakıldığı, dere yatağının taşması sonucu taşınmazın sular altında kaldığını, 2009 yılında buğday ekildiği, 2010 yılında meyve sebze dikildiğini, 2011 yılında yine buğday ekildiğini ancak su basmaları sonucu ürün alınamadığını beyan etmiştir.