muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1223, Karar No: 2023/9505, Tarih: 22.03.2023

2. Vekalet Ücreti Yönünden

Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümü C paragrafının 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2164 Esas, 2022/2079 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına sanığın mahkumiyetine karar verilen bölümden hemen sonra gelmek üzere “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 10.250,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10352, Karar No: 2007/3459, Tarih: 06.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10352 E.  ,  2007/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı tenfiz- alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı- davalı vekilince duruşmalı, davalı- davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı ile davacı arasında 2002/ 2003 yılı mahsulü kuş üzümü alım- satımı konusunda sözleşmeler akdedildiği, sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlık neticesi davalı satıcının Hamburg Borsası Mal Derneği Hakem Mahkemesinde dava açtığı davacı alıcı Husseyin Keyaniyen de hakem mahkemesinde karşı dava açtığı hakem mahkemesinin 01.05.2005 tarihinde karar verdiği konularda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı ... Keyaniyen açtığı bu dava ile 01.05.2005 tarihli hakem kararının tenfizini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeye aykırı davrandığını bu nedenle müvekkilinin Hamburg Borsası Mal Derneği Hakem Heyetine müracaat ettiğini hakem heyetinin müvekkilinin taleplerini kabul ettiği gibi Husseyin Keyaniyen' ın açtığı karşı davayıda kısmen kabul ettiğini, bu davada iki tarafın iddialarının yeniden değerlendirilmesi gerektiğini tenfiz talebinin reddine ve 49.140 Dolar alacağın tahsilini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmede tahkim şartı bulunduğu verilen kararın kamu düzenine aykırı olmadığını bu nedenle 01.05.2005 tarihli hakem kararının tenfizine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalı- davacıdan alınarak, davacı- davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 06.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/176, Karar No: 2015/7319, Tarih: 12.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/176 E.  ,  2015/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, iş gücü kaybı oluştuğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 21.2.2013 tarihli dilekçesi ile talebini 16.851,24 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; müvekkilinin sigorta poliçesi gereği üçüncü kişilerin uğradığı can ve mal zararlarından kusur oranları gözetilerek limit dahilinde sorumlu olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne, 16.851,24 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı, kaza tarihinde 59 yaşındadır.Yaşam tablosuna göre bakiye ortalama 15 sene ömrü bulunmaktadır. Davacının zararının hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda aktif devre 65 yaşına kadar kabul edilerek asgari ücret üzerinden sürekli işgöremezlik zararı belirlenmiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre 60 yaşına kadar aktif devre kabul edilmektedir. 60 yaşını tamamladıktan sonra pasif devre zararı hesaplanmalıdır.

O halde, mahkemece, aktüerya raporunu düzenleyen bilirkişiden bu yönde ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı sigorta şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalı sigorta şirketi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı .....'ye geri verilmesine, 12.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5934, Karar No: 2024/4455, Tarih: 18.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5934 E.  ,  2024/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2018/2013 E., 2020/2550 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.04.2021 tarihli ve 2018/2013 Esas, 2020/2550 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6394, Karar No: 2018/903, Tarih: 08.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6394 E.  ,  2018/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18.07.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, baz istasyonunun kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili davacıların ... İlçesi ... mahallesinde oturduklarını, davacı ...'in evinin karşısında ve 5m. mesafede, diğer davacılarında evlerine 10-15m. mesafede davalı tarafından baz istasyonu kurulduğunu, istasyonun üzerinde kurulacağı gayrımenkulle ilgili olarak davalının maliklerle sözleşme yaptığını, bu kadar yakın mesafede kurulan baz istasyonunun sağlığa zarar vermesi nedeniyle kurulmasını istemediklerini belirterek, elatmanın önlenmesini ve baz istasyonunun kaldırılmasına, dava sonuna kadar ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin T.C. Devleti ile akdettiği lisans sözleşmesi uyarınca faaliyet gösterdiğini, verilen hizmetin yasal mevzuata uygun olarak yürütülen bir kamu hizmeti olduğunu, baz istasyonunun ruhsat mercii olan BTK tarafından düzenlenen güvenlik sertifikası alınarak kurulduğunu, baz istasyonunun kurulu bulunduğu gayrımenkulün maliklerinden kiralandığını, elatmanın önlenmesi davasının gayrımenkul maliklerine de yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, elatmanın önlenmesine, 556 parsel sayılı taşınmazda bulunan davalıya ait baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davada, henüz kurulum aşamasında olan ve faaliyete geçmemiş dava konusu baz istasyonunun, davacıların gayrımenkullerine çok yakın mesafede olması nedeniyle insan sağlığını hem fiziken hem de ruhen etkilemek suretiyle zarar vereceği gerekçesiyle ve iddiası ile baz istasyonunun yapımının durudurulması ve kurulması halinde kaldırılmasına karar verilmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yerinde yapılan keşifte dava konusu yerin içinde baz istasyonunun kurulu olduğu fakat çalışmaz durumda bulunduğu, gözlem olarak belirtilmiş, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokili raporda da baz istasyonunun davacı taşınmazlarına mesafeleri gösterilmiştir.

Bu tür davaların kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Mahkemece, yerinde yapılan keşifte dava konusu yerin içinde baz istasyonunun kurulu olduğu fakat çalışmaz durumda bulunduğu, gözlem olarak belirtilmiş, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokili raporda da baz istasyonunun davacı taşınmazlarına mesafeleri gösterilmiştir.

Bu tür davaların kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; tüm dosya kapsamına göre kurulum aşamasında olan ve faaliyete geçmemiş baz istasyonu nedeniyle henüz bir zarar gerçekleşmeden ve somut bir zarar tehlikesi de mevcut değilken davanın reddine karar vreilmesi gerektiği halde, davacı tarafın sübjektif kaygılarına itibar edilerek karar gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler ile davanın kabulüne ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4099, Karar No: 2015/24817, Tarih: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/4099 E.  ,  2015/24817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/272041

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/561 (E) ve 2013/139 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9323, Karar No: 2015/9239, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9323 E.  ,  2015/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçüğe kayyım atanmasına ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava; ... ile ... ... arasında devam eden babalık davası nedeni ile küçük ...'a kayyım atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, Kayyım atanması davalarında bakma yetkisinin, küçüğün en son ikamet ettiği yer mahkemesine ait olduğu ve küçüğün MERNİS adresinin Uyap sisteminden çıkartılan nüfus kayıt örneğine göre ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Kayyım adayı ... ile küçük arasında menfaat çatışmasının olup olmadığının araştırılması için ... İlçe ... Müdürlüğüne müzekkere yazılmış, gelen yazı cevabında küçüğün ''... Mahallesi ... Caddesi ... Apt. N:3...1 .../...'' adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK’nın 430/1. maddesinde, “Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır”. 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, ...'ın, annesi ... ile birlikte “... Mahallesi ... Caddesi ... Apt. N:... .../...” adresinde ikamet ettiği, ... İlçe ...yet Müdürlüğünün 27.03.2015 tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6931, Karar No: 2013/9427, Tarih: 20.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6931 E.  ,  2013/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.11.2008 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen 15.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdare Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Köyünde bulunan maliki olduğu bahçe vasfındaki taşınmazlarını yine kendi taşınmazında bulunan kaynak suyundan suladığını ancak davalılar tarafından yakın mesafedeki orman parselinde açılan kuyu nedeniyle kendi kaynak suyunun tamamen kuruduğunu belirterek davalıların açmış olduğu kuyunun kapatılmasını, olmadığı takdirde kendi lehine su rejimi kurulmasını istemiştir.

Davalılar ... Genel Müdürlüğü vekili ve İl Özel İdaresi vekili davanın reddini savunmuş, davalı ... savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 756. Maddesine göre; Kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup, bunların mülkiyetinin ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabileceği belirtilmiştir.

Gerçek kaynağın suyu bir akiferden gelir. Su çıkışı bir noktadan veya bir alandan olabilir. Bu alana kaynak alanı denir. Kaynak, yeraltı suyunun doğal olarak yeryüzüne çıkması halidir.

Kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular yararlanabilir.

Uygulamada kaynak; “ yeraltı suyunun üst düzeyinin yer yüzeyini kestiği yer” olarak tanımlanmaktadır. Yeraltı suyu doğal yoldan yeryüzüne çıkmamış, drenaj vs. yollarla çıkarılmış ise, kaynak olarak değil, drenaj veya kuyu vs. isimlerle anılır. Bu şekilde insan eliyle çıkarılan sular, yeraltı suyu olarak kabul edilir.

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK.md.756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20 nci maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK.md.756/3).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20 nci maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan 14.09.2009 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda, davacının kullandığı su kaynağının, sonradan açılan sondaj kuyusundan 20 metre alt kotta olduğu ve sondaj kuyusu nedeniyle davacıya ait kaynağın etkilenmesinin muhtemel olduğu belirtilmiş, ancak her iki kuyunun birbirini etkileyip etkilemediği uygulama yapılmak suretiyle tam olarak tespit edilmemiştir.Bu durumda mahkemece, suların en az olduğu dönemde uzman bilirkişi kurulu (jeolog, ziraat ve fen) marifetiyle yeniden keşif yapılarak, davacının kullandığı su kaynağının renklendirici kimyasallarla boyanması ve davalı kaynağından su çekilmesi suretiyle mevcut sulara zarar vermeyecek şekilde kaynakların birbirlerini etkileyip etkilemediği kesin alarak belirlenmeli, davalının kullandığı su kaynağının, davacının kullandığı kaynağı etkilediğinin tespiti halinde davalının kullandığı su kuyusunun kapatılması halinde suyun eski hale dönüp dönmeyeceği araştırılmalı; ayrıca, davalı ... Köyünün içme suyu ihtiyacını kendisine ait başka kaynaklardan karşılama imkanının olup olmadığı da tespit edilmeli gerekirse içme suyu ihtiyacının önceliği de gözetilerek davalı kaynağından su rejimi kurulmalıdır.

Değinilen yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1677, Karar No: 2011/17085, Tarih: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1677 E.  ,  2011/17085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV 'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, KDV yönünden yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15711, Karar No: 2015/2624, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15711 E.  ,  2015/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.