muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5345, Karar No: 2011/7246, Tarih: 03.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5345 E.  ,  2011/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kademeli olarak tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 19.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı belediyenin ihtiyari ve aleni ihaleyle satım nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise satış bedeli olarak yapılan ödemenin güncelleştirilmiş karşılığı 8.000,00 TL’nin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, talebin zamanaşımına uğradığını, satış işleminin usulsüz olduğunu, satım bedelinin de bütünüyle ödenmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış yasanın aradığı geçerlilik koşuluna uygun yapılmadığından bahisle tapu iptali ve tescil istemi reddedilmiş, taleple bağlı kalınarak taşınmazların rayiç değeri 8.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-5393 sayılı Belediyeler Kanununun belediye meclisinin görev ve yetkisini düzenleyen 18.maddesinin (e) fıkrasına göre belediye meclisi taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine, kiralamaya ve taşınmazlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine yetkilidir.

Borçlar Kanununun 225.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre de satış, belediye meclisi kararından sonra aleni müzayede suretiyle yapılabilir. Aleni müzayedeyle yapılan satım, satıcının ihalesiyle münakit olur.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davalı belediyenin satışı, belediye meclisinin 06.04.1994 tarihli ve 3 sayılı kararına göre yapılmış, ihale işlemleri tamamlanmıştır. Dolayısıyla bu yönteme uygun yapılan satış, hüküm ve sonuç meydana getireceğinden davacı mülkiyetin adına geçirilmesini isteyebilir. Ne var ki, dosyadaki delillerden; toplam 390,00 TL olan satış bedelinden 334,34 TL’sinin davacı tarafından ödendiği, bir kısım bedelin ödenmediği anlaşılmaktadır. Davacının ihtiyari aleni müzayede suretiyle satış hükümlerinden yararlanabilmesi kalan bedeli de ödemiş olmasına bağlıdır.

Bu durumda bilirkişi incelemesi yaptırılarak kalan bedelin dava tarihindeki güncelleştirilmiş değeri bulunmalı, bu miktar davacı tarafından davalıya ödenmek üzere depo edilirse davacının mülkiyete yönelik istemi kabul edilmelidir.

Satışın biçimine uygun yapılmadığından söz edilerek bu istemin reddi açıklanan nedenlerle doğru değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Bu durumda bilirkişi incelemesi yaptırılarak kalan bedelin dava tarihindeki güncelleştirilmiş değeri bulunmalı, bu miktar davacı tarafından davalıya ödenmek üzere depo edilirse davacının mülkiyete yönelik istemi kabul edilmelidir.

Satışın biçimine uygun yapılmadığından söz edilerek bu istemin reddi açıklanan nedenlerle doğru değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Davada 3701 ve 3702 sayılı parsellerin rayiç bedellerinin tahsili değil, ihtiyari aleni müzayede sebebiyle davalıya yapılan ödemelerin güncelleştirilmiş değerinin tahsili talep edilmiştir. Buna rağmen, her iki parselin rayiç değerinin bilirkişiye hesaplattırılarak bunun davalıdan tahsiline karar verilmesi de HUMK’nun 74.maddesinde hükme bağlanan taleple bağlılık kuralına uygun düşmemiştir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmü davacı, 2.bent uyarınca da davalı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 03.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14494, Karar No: 2023/22002, Tarih: 04.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14494 E.  ,  2023/22002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/254 E., 2015/435 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/254 Esas, 2015/435 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre, katılan ...'ın karar tarihinden sonra 27.10.2021 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, mirasçılarının, katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı tebligat ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın katılan ...'ın belirlenen yasal mirasçılarına usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve HÜKÜMLERİN temyiz edilmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15700, Karar No: 2008/14152, Tarih: 03.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15700 E.  ,  2008/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kestel İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22909, Karar No: 2014/9844, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22909 E.  ,  2014/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/441-2013/26

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı M.. B.. vd. Vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Şavşat İlçe merkezinde, taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü bir satıştır. Bütün bunlar dikkate alındığında söz konusu satışın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu Meydancık Beldesi’nden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyl

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında yapılaşmaya izin verilip verilmeyeceği, verilecek ise kamulaştırma öncesi durumuna göre herhangi bir kısıtlama getirilip getirilmeyeceği hususları Meydancık ve Şavşat Belediye Başkanlıklarından ayrıntılı olarak sorulmadan, Meydancık Belediyesinin gerekçesi gösterilmeden kullanıma elverişli değildir cevabı ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8689, Karar No: 2011/12181, Tarih: 17.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/8689 E.  ,  2011/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Dokuz köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Somut olayda; mahkemece Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde gereğince davacının taşınmazın bulunduğu köyde asgari 5 yıl ikamet edip etlmediği ve davacı, eşi ve reşit çocukları adına kayıtlı evin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; davacının dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edip etmediği araştırılmalı, ayrıca Yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince davacı, eşi ve çocuklarına ait taşınmazların bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden sorularak davacı, eşi ve çocukları adına kayıtlı taşınmazların olduğunun bildirilmesi halinde bu taşınmazların Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Değinilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13800, Karar No: 2014/19920, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13800 E.  ,  2014/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/182-2014/129

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/06/2014 tarih ve 2013/182-2014/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sorumluluğu müvekkili şirkete ait olan davalı tarafından taşınan bira emtiasının yurt içi taşıması sırasında kısmen hasarladığını, müvekkili tarafından dava dışı emtia sahibi alıcı şirkete 36.680,68 TL ödendiğini, davalının davacı nezdinde bulunan cari hesabında 10.000,00 TL tutarındaki alacağın mahsup edildiğini ileri sürerek, şimdilik 26.179,00 TL'nın ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi çerçevesinde müvekkilinin maliki bulunduğu araç ile davacı şirketin müşterisine ait biraların taşınması sırasında tek taraflı kaza nedeni ile hasar meydana geldiğini, ancak talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu, olay yeri tespit tutanağına göre 2.653 adet kutu biranın kullanılmayacak şekilde zarar gördüğünün belirlendiğini, hasarlanmayan emtia bedellerinin de talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen taşıma sözleşmesi sonrasında davacı yanca davalı şirket aracına yüklenen kutu biraların nakliyesi sırasında davalı araç sürücüsünün tam kusuru nedeniyle meydana gelen trafik kazasında emtiaların hasarlandığı, aracın şoförü ve aynı zamanda taşıyıcının temsilcisi olan araç şöförü Mustafa'nın imzalamış olduğu 01.08.2005 tarihli tutanakta hasarlanan koli sayısının 1002 koli kutu bira olarak belirtildiği, taşıyıcının temsilcisi olan sürücünün imzalamış olduğu işbu belgenin kural olarak taşıyıcıyı da bağlayacağı, 1002 koli Efes Pilsen marka kutu biraya ilişkin toplam hasarın 36.558,57 TL olduğu, bu hasar miktarından davacının kendi ticari defterlerinde mevcut davalıya olan 12.979,00 TL'lik navlun borcu düşüldüğünde davalıdan 23.579,57 TL alacaklı bulunduğu gerekçesiyle anılan miktarın davacının dava dışı alıcıya ödeme yaptığı 06/10/2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak; davacı, dava dilekçesinde 938 koli bira emtiasının hasarlandığını ileri sürmesine rağmen mahkemece, talep aşılarak, 1002 kolinin hasarlandığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/184, Karar No: 2021/1634, Tarih: 09.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2019/184 E.  ,  2021/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 19.10.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, işyerinin basın iş kolunda faaliyet gösterdiğini, Karşıyaka 1. İş Mahkemesinde açılan davada verilen ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen karar ile de işyerinin basın ve yayın iş koluna girdiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin ilk işe girdiği tarihten itibaren matbaa mürekkebi ve kimyasallarını soluyarak çalışması nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanması gerekirken davalı işverence itibari hizmet süresi primlerinin yatırılmadığını ileri sürerek tüm çalışma süresine ilişkin itibari hizmet süresinin ve bu sürenin sigortalılık süresi ile prim ödeme gün sayısına eklenmesi ve ilave edilen bu sürelerin emeklilik yaş haddinden indirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiş; ön inceleme duruşmasında talebin itibari hizmet süresinin tespiti ile salt sigortalılık süresine eklenmesine ilişkin olduğunu belirtmiş ve uyuşmazlık mahkemece bu şekilde tespit edilmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı Amcor Tobacco Packaging İzmir Gravür Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi (Amcor Tobacco Anonim Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkete ait işyerinde üretim bölümünde çalışmaya devam ettiğini, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmış olduğunu, işçilerin çalışırken maruz kalabilecekleri zararlı maddeler yönünden her türlü ölçüm ve denetimin yapıldığını, şirket müşterileri tarafından sipariş edilen ürünlerin işyerine rulo hâlinde gelen kağıt ve kartonlara gravür baskı tekniği kullanılarak üretildiğini, gravür baskının resim ve biçimlendirme tekniği olup başta kağıt olmak üzere çeşitli malzemeler üzerine kabartma, kazıma ve kesme yöntemleri ile yapıldığını, işyerinde malzeme olarak kağıt ve karton kullanıldığını, çalışanların malzemelerle teması söz konusu olmaksızın işlemlerin makinelerle yapıldığını, bu işlemler sırasında insan sağlığına zararlı kimyasal maddeler kullanılmadığını, bu nedenle 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesindeki hüküm gereğince basım ve gazetecilik işyerinde çalışma ve maddede belirtilen fiziksel dış etkenlerden en az birine maruz kalma şartları gerçekleşmediğinden davacının itibari hizmet süresinden yararlanmasının mümkün olmadığını, ayrıca davalı şirketin kuruluşundan beri kağıt iş kolunda faaliyet gösteren ve başta sigara fabrikaları olmak üzere çeşitli firmalara ihtiyaç duydukları gravür baskılı karton kutu, koli vb muhafaza ürünlerinin imalatını gerçekleştiren büyük bir firma olduğunu, kabul anlamına gelmek kaydıyla itibari hizmet süresinden ancak şirketin basın ve yayın iş kolunda yer aldığının Yargıtay ilamı ile kesinleştiği 07.04.2014 tarihinden itibaren sorumlu tutulması gerektiğini, 5510 sayılı Kanun’un fiili hizmet süresi zammına ilişkin 40. maddesindeki düzenleme gözetildiğinde 01.10.2008 tarihinden sonrası için fiili hizmet süresi zammından yararlanmasının olanaklı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinde düzenlenen itibari hizmet süresinden faydalanmak için maddede belirtildiği üzere davacının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve maddenin (II) numaralı bendinin (a-f) alt bentlerinde belirtilen fiziksel dış etkenlerden en az birine maruz kalınması gerektiğini, kaldı ki itibari hizmet süresinin prim ödeme gün sayısına eklenmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. Karşıya 1. İş Mahkemesinin 28.12.2016 tarihli ve 2015/494 E., 2016/564 K. sayılı kararı ile; 3395 sayılı Kanun ile değişik 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden faydalanmak için işyerinin basım ve gazetecilik iş kolunda yer alması ve çalışılan yer yönünden maddede belirtilen fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiği, davalı işyerinde gazete üretimi yapılmamakta ise de aynı teknik kullanılarak kartondan baskılı ambalaj malzemesi üretimi yapıldığı, bu üretimi yapmak için baskı-matbaa bölümü, kesme-dilme bölümü ve yardımcı tesislerin bulunduğu, bu hâli ile bulunulan ortam ve makineler ile kullanılan teknik itibariyle işyerinin basım işyeri olduğu ayrıca davacının işini yaparken mürekkep, mürekkep katkı maddesi olan muhtelif solvent, etil alkol, etoksi proponol, izo propil, izo propil asetat ve lak gibi kimyasallardan ortama yayılan gaz ve buharlara maruz kaldığı, uyuşmazlık döneminde yeterli kapasiteye sahip havalandırma sisteminin de bulunmadığı, bu nedenle işyerinin 506 sayılı Kanun’un (II) numaralı bendinin (a) alt bendi kapsamında solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan bir işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinin yararlanması gerektiği gerekçesiyle davacının 08.09.1998 tarihinden bu yana (1A) olarak Kuruma bildirilen sigorta primi ödenmiş toplam 542 günlük fiili çalışma süresine göre 542x0,25=136 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun tespiti ile bu sürenin salt sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.