muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21483, Karar No: 2016/103, Tarih: 11.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21483 E.  ,  2016/103 K.**

* İDDİANAME DIŞINA ÇIKILMASI

* YARALAMA SUÇU

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 310

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 315

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 225

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık S.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin sanık hakkındaki beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı gibi gerekçeye yönelik bir temyizde bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar H.. ve HA..'ın mağdur S..'i yaralamalarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık HÜ.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1.maddesinde belirtilen yasal temyiz süresinden sonra temyiz talebinde bulunulduğu, temyiz istemin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine ve 09/04/2014 tarihli redde ilişkin kararın istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık H.. hakkında S..'i yaralamasından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; İddianamede sanık H.. hakkında S..i yaralamasına yönelik bir eylemin anlatılmadığı halde yapılan yargılama sonundan sanık hakkında usulüne uygun olarak iddianame ile açılmış bir dava bulunmadığı halde, iddianamede açıklanan eylemlerin çizdiği sınır dışına çıkılarak, ek iddianame ile de dava açtırılmadan, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca diğer yönler incelenmeksizin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11364, Karar No: 2022/7691, Tarih: 13.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11364 E.  ,  2022/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/16523 esasında kayıtlı İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 gün, 2015/544 esas ve 2015/601 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1- İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak iddianame ile kamu davası açıldığından bahisle, 09/12/2015 tarihli bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği; ancak Dairemizin 2020/16523 esasında kayıtlı İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 gün, 2015/544 esas ve 2015/601 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, daha önce işlediği 28.06.2014 tarihli suçla ilgili olarak mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının, Dairemizin 13.06.2022 tarihli kararı ile bozulduğu anlaşılmakla,

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki 28.06.2014 tarihli suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlal nedeniyle kaldırılması üzerine açılan davada verilecek hüküm inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 gün, 2015/544 esas ve 2015/601 karar sayılı dosyasına ilişkin Dairemizin 13.06.2022 tarihli bozma gerekçesi de dikkate alınarak, 28.06.2014 tarihli suça ilişkin dosya getirtilerek bu dosya içine konulması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

2- Sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4134, Karar No: 2015/3474, Tarih: 30.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4134 E.  ,  2015/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.08.2012 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastrol yola elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların yola elattıkları sabit görülmüş ancak tecavüzlü yapıların yapımı üzerinden uzun yıllar geçtikten sonra açılan davanın iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce karar "...Davalıların, kadastrol yolun (A) ve (B) ile gösterilen kesimlerine duvar çekmek suretiyle tecavüzde bulundukları ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/194 Esas sayılı dosyasında yapılan keşif sonucunda düzenlenen 23.10.2012 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinden açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi ..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup davanın kabulüne davalıların 361 ada ile 347 ada arasındaki yola müdahalelerinin men'ine ve kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesi gereğince; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olaya gelince; HMK 297/2. maddesi gereğince açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde mahkemece yola müdahalenin önlenmesine ve kal'ine karar verilen bölümlerin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22099, Karar No: 2014/23001, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22099 E.  ,  2014/23001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2014/595-2014/592

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7606, Karar No: 2015/15398, Tarih: 08.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7606 E.  ,  2015/15398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALPAŞA 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/510-2015/83

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, başka bir kadınla birlikte yaşadığını, müvekkiline ve müvekkilinin yanında yaşayan müşterek çocuğa bakmadığını iddia ederek; davacı eş ve çocuk için ayrı ayrı aylık 1.000,00 er TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, müşterek çocuk Mehmet için nafaka vermeye hazır olduğunu, ayrı yaşamda haklı olmadığı için eş yönünden nafaka talebinin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu kanaatine varılmış, yargılama aşamasında davacı eş ve çocuk için 400,00 'er TL tedbir nafakası takdir edilmiş ancak karar tarihinden önce davalı kocanın iş akdinin feshedildiği gerekçesiyle davacı için aylık 250,00 TL, müşterek çocuk için 200,00 TL olmak üzere aylık toplam 450,00 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık olgusuna dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen nafakanın, ev hanımı olan davacı eş ve öğrenci olan küçüğün ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Dosya içeriğinden; davacının herhangi bir gelirinin bulunmadığı; davalı kocanın şoför olarak çalıştığı, aylık 2.200,00TL maaş aldığı, ayrıca emekli olup aylık 1.000,00TL emekli maaşı aldığı, kendine ait evde oturduğu, adına kayıtlı bir daire, iki dönüm kirazlık ve 2011 model bir aracının bulunduğu, yargılama sırasında şoför olarak çalıştığı iş yerinden ayrıldığına dair belge ibraz ettiği, 1997 doğumlu müşterek çocuk Mehmet'in, annesiyle birlikte yaşadığı ve öğrenci olduğu anlaşılmıştır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıklarıyla katılırlar. (TMK m. 186/son)

Tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının, davacı eşine ve müşterek çocuğuna sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalıdır. Hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının, davacı eşine ve müşterek çocuğuna sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalıdır. Hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; davacı eş için takdir edilen aylık 250,00 TL ve 19.10.1997 doğumlu lise öğrencisi müşterek çocuk için takdir edilen 200,00 TL nafakanın, ihtiyaçları karşılamayacağı ve davalının, müşterek yaşam sırasında onlara sağladığı imkanları, ayrı yaşam sırasında nafaka alacaklılarına sunmaktan uzak olduğu açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları ve nafakanın niteliği göz önünde bulundurularak, davacı tarafın geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK'nın 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak eş ve çocuk için daha yüksek oranda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17875, Karar No: 2012/38049, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/17875 E.  ,  2012/38049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. paragrafı ile, yargılama giderlerine ilişkin 4. paragrafının hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 208,40 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18286, Karar No: 2014/26024, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18286 E.  ,  2014/26024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2010/1021-2013/338

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, prim alacağı, bayram ve tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat M.. Ö.. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak fesih edildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, sefer primi alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- (ı) bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, başka eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hususu düzenlenmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması halinde işverenin haklı fesih imkanı olmadığı gibi, işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarı da bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının herhangi farkı bulunmamaktadır.

İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir.