muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/19864, Karar No: 2023/2007, Tarih: 06.04.2023

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, somut olay değerlendirildiğinde; Herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan sanığın, sohbet toplantılarına katıldığına dair ikrarı, bilirkişi ve analiz raporları, yazı cevapları, Bank ... nezdindeki hesap hareketleri ve buna dair alınan MASAK raporu incelendiğinde; örgüte müzahir şirketin kurucu ortaklık ve yönetim kurulu başkanlığı görevlerini üstlenmek, örgütle iltisaklı Bank Asyaya para yatırmak, örgütle iltisaklı derneğe üye olmak, örgütle iltisaklı vakfa bağışta bulunmak ve kurban parası vermek şeklinde belirtilen faaliyetlerinin, örgütün operasyonel eylemlerinden önceki döneme ilişkin olması ve sanığın örgütün operasyonel eylemlerinin kamuoyunca bilinmesinden sonraki aşamada ise örgütle iltisaklı Bankasya'da talimat döneminde yatırım hesabı açması ve daha önce kurucu ortağı olduğu örgütle iltisaklı şirkette bulunan %18 lik hissesini %50 ye arttırarak çıkartmasından ibaret eylemlerinin örgütün hiyerarşik yapısına girerek örgüte üyelik suçunu oluşturacak çeşitlilik, yoğunluk ve süreklilikte bulunmaması nedeniyle örgüte üyelik suçunun oluşmayacağı ancak örgüte üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım suçunu oluşturacağı gözetilerek sanığın yakalanmadan, kendiliğinden müdafii eşliğinde Cumhuriyet savcılığına başvurarak etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunması ve yargılama aşamasında da savcılık aşamasındaki beyanlarını tekrar etmesi karşısında bilerek ve isteyerek yardım etme suçu nedeniyle TCK'nın 221/4-1 inci cümle uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında hukuka aykırılık saptanmıştır.

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Çocuğunu KHK ile kapatılan örgüte müzahir okullara göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık saptanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/640 Esas, 2020/663 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3520, Karar No: 2013/8227, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3520 E.  ,  2013/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin zamanaşımına uğraması nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacı ... San. AŞ. hakkında davalı Kurum Konya İl Müdürlüğü'nün İcra servisinden 2000/1734 takip sayılı icra dosyasından gönderilen ödeme emrinin zamanaşımı süresi dolduğundan ve şirketin borcu bulunmadığından iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum'un, şirketin 2000/1734 nolu icra dosyasında prim borçlarından dolayı işlem gördüğünü, şirketin tüm borçlarını kapsayacak şekilde çıkan taksitlendirmelerin tamamına başvurduğunu, 16.05.2001, 28.08.2003 tarihlerinde ayrı ayrı taahhütname imzalayarak taksitlendirme başvurusunda bulunduğunu, ancak taahhütlerini yerine getirmediğini, 25.05.2006 tarihinde 5458 sayılı Yasa'dan faydalanmak için başvurduğunu, ödeme tablosunu gösterir çizelgenin şirkete 27.07.2006 tarihinde tebliğ edildiğini, daha sonra 26.07.2008 tarihinde borçlarının tamamını 5510 sayılı Yasa'dan yararlanarak taksitlendirmek için başvurduğunu, buna ilişkin ödeme çizelgesinin de 26.08.2008 tarihinde tebliğ edildiğini, bu nedenlerle zamanaşımı süresinin dolmadığını bildirdiği, 2000/1734 numaralı ödeme emrinin ilk olarak 11.09.2000 tarihinde düzenlendiği, ödeme emrine konu borcun 1999/12 – 2000/5. aylar arasına ilişkin prim borcu olduğu, ödeme emrinin şirkette çalışan bekçiye 16.09.2000 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğden sonra aynı ödeme emri nedeni ile haciz konulduğuna dair haciz kağıdı düzenlendiği, 25.09.2000 tarihinde yönetim kurulu başkanının mal bildiriminde bulunduğu, davalı Kurum'ca tekrar 08.12.2000 tarihinde haciz bildirisi düzenlediği ve tapu müdürlüğüne, trafik sicile gönderildiği, 13.12.2000 tarihinde şirket arazisine ve binasına haciz konulduğu, ayrıca 22.01.2001 tarihinde şirket aracı üzerine haciz konulduğu, bu kararların 13.12.2000 ve 11.01.2001 tarihlerinde tebliğ edildiği, şirket yönetim Kurulu Başkanı'nın 17.05.2001 tarihinde prim, İPC, TTK, İSP, SYZ ve topluluk sigorta primi kapsamına giren işyerinden dolayı tahakkuk eden borçlarını ödemeyi taahhüt ettiği, buna ilişkin ödeme planının 05.06.2001 tarihinde şirket yetkilisine tebliğ edildiği, bunların

arasında 2000/01734 numaralı icra dosyası da bulunduğu, şirket yetkilisinin 10.10.2003 tarihinde tekrar taksitlendirme talebinde bulunduğu ve borcun taksitlendirilerek şirket yetkilisine tebliğ edildiği, şirkete ait fabrika binasının satışı ile ilgili olarak 25.05.2004 tarihinde açık artırma ilanı yapıldığı, 25.05.2006 tarihinde şirket tarafından yeniden yapılandırma talebinde bulunulduğu, yapılandırma dökümünün 27.07.2006 tarihinde şirkete tebliğ edildiği, 26.07.2008 tarihinde tekrar 5510 sayılı Yasa kapsamında yapılandırmadan yararlanmak için başvurulduğu, davalı Kurum'ca, 21.08.2009 tarihli yazı ile şirkete borçları ödenmediğinden adlarına tescilli gayrimenkullerin satışına karar verildiği ve bilirkişi incelemesi yaptırıldığı bildirilerek 28.07.2009 tarihli bilirkişi raporunun gönderildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, söz konusu aylara ait borçların 6183 sayılı Yasa'nın 102. maddesi gereğince zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

3917 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihi ve bundan sonraya ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden 6183 sayılı Kanun'un zamanaşımına ilişkin 102. madde ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başıdır. 5198 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile değişik 506 sayılı Kanun'un 80. maddesinin 5.fıkrasına göre, 6183 sayılı Kanun'un zamanaşımını düzenleyen 102. maddesinin prim alacaklarının tahsilinde uygulanmayacağı belirtilmiş ise de bu değişiklik, yürürlük tarihi olan 06.07.2004 tarihinden sonra tahakkuk edecek prim borçlarına uygulanabilecektir.

6183 sayılı Kanun'un 103. maddesinde zamanaşımını kesen haller sayılmış olup kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar.

Somut olayda; davalı Kurum tarafından davacı şirketin tüm borçlarını kapsayacak şekilde çıkan taksitlendirmelerin tamamına başvurduğunun ileri sürülmesi, dosya kapsamından da davacı şirketin taksitlendirme taleplerinin bulunduğunun anlaşılması, ayrıca davacı şirketin taşınır ve taşınmaz malları üzerine hacizler konulmuş olmasına rağmen, bu hususlar detaylı olarak araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacı şirketin yapmış olduğu taksitlendirmelere ve şirketin taşınır ve taşınmaz malları üzerine konulan hacizlere ilişkin tüm belgeler getirtilerek, 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesinde belirtilen zamanaşımını kesen nedenler de dikkate alınarak, toplanan delillerle varılacak sonuca göre hüküm kurmaktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14652, Karar No: 2007/10409, Tarih: 19.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14652 E.  ,  2007/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ        :23.05.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ......... ile vekili Avukat .......... ve karşı taraf .......... vekili Avukat ............. geldi.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden; davalının ağır hakaretlerine karşı, davacının evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği, eşini dövüp burnunu kırdığı, güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır. Kusurun ağırlığı davacıdadır (kocadadır). Davalının boşanmaya karşı çıkması evliliğini kurtarmaya yöneliktir.Bu davranışı hakkın kötüye kullanıldığı şeklinde yorumlanamaz.Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinin aradığı koşullar gerçekleşmemiştir.Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2007/5913, Karar No: 2007/13118, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/5913 E.  ,  2007/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Md.lüğü aralarındaki tespit davası hakkında Burdur 1 Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 14.11.2006 gün ve 1188-1255 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Davacının tarımsal faaliyetleri nedeniyle, ... Fabrikaları Burdur Şeker Fabrikası, ... Tohumu A.Ş ve Toprak Mahsülleri Ofisinden, ürün teslim edip etmediği etmişse ürün teslim ettiği yıllar ve bu nedenle yapılan ... prim kesinti miktar ve tarihlerinin ,

2-Ayrıca davacının, ... Ekicileri Kooperatifi ve Tarım Kredi Kooperatifine ile Ziraat Odasına üye olup olmadığı, üye olmuşsa hangi tarihte üyeliğinin başladığı ve halen devam edip etmediğinin ilgili Kuruluşlardan sorularak alınacak cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22972, Karar No: 2016/2406, Tarih: 08.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22972 E.  ,  2016/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ile suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Soruşturma aşamasındaki savunmasında, mağdur ... ile olaydan bir ay önce ya da başka bir zamanda tartışma yaşamadıklarını ve aralarında herhangi bir husumet olmadığını belirten, aşamalarda da üzerine atılı suçu kabul etmeyen sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin tartışılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdur ...'in soruşturmadaki beyanında, önce sanık ...'nın burnuna vurduğunu, daha sonra diğerlerinin de kendisine vurduklarını söylemesine karşılık, kovuşturmadaki beyanında, arabanın kapısına yaklaştığında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in kendisine arkadan vurduklarını belirterek çelişkili ifadelerde bulunmasına rağmen, mağdurun soruşturma ile kovuşturma aşamasındaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmemesi,

b) Sanık ...'nın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmemesi, suça sürüklenen çocuk ...'in kovuşturmadaki savunmasında, yumrukla birkaç kez mağdurun yüzüne doğru vurup kaçtığını, tek olduğunu ve yanında başka kimse olmadığını belirtmesi karşısında, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları da dikkate alınarak, sanık ...'nın suça ne suratle iştirak ettiği kararda tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

c) Sanığa verilen adli para cezasının, TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitle ödenmesine hükmedilirken uygulanan kanun maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) 18 yaşını bitirmiş olan suça sürüklenen çocuk ...'in savunmasının alındığı 24.01.2013 tarihli duruşmanın kapalı yapılması suretiyle CMK'nin 182. maddesine aykırı davranılması,

b) Mağdur ...'in soruşturmadaki beyanında, önce sanık ...'nın burnuna vurduğunu, sonra diğerlerinin de kendisine vurduklarını söylemesine karşılık, kovuşturmadaki beyanında, arabanın kapısına yaklaştığında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in kendisine arkadan vurduklarını belirterek çelişkili ifadelerde bulunmasına rağmen mağdurun soruşturma ile kovuşturma aşamasındaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmemesi,

b) Mağdur ...'in soruşturmadaki beyanında, önce sanık ...'nın burnuna vurduğunu, sonra diğerlerinin de kendisine vurduklarını söylemesine karşılık, kovuşturmadaki beyanında, arabanın kapısına yaklaştığında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in kendisine arkadan vurduklarını belirterek çelişkili ifadelerde bulunmasına rağmen mağdurun soruşturma ile kovuşturma aşamasındaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmemesi,

c) Suça sürüklenen çocuğun soruşturmaki savunmasında, alkollü olan mağdurun başkalarıyla kavga ettiğini görmesi üzerine kavgayı ayırmak için araya girdiğinde, mağdurun kendisine küfürlü sözler söylemesi üzerine mağdurun karın kısmına vurduğunu, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise, olaydan önce mağdurun kahvesinde çalıştığını, ancak parasını alamadığını, olay günü karşılaştığı mağdurdan parasını istediğini, ancak mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine mağdurun hem karnına, hem de yüzüne vurduğunu belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d) Sanık ve suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının, TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitle ödenmesine hükmedilirken uygulanan kanun maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14123, Karar No: 2010/5738, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14123 E.  ,  2010/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2003 tarih ve 2003/477-2008/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1.000 TL nominal değerde 100.000 adet müşterek hisseleriyle davalının ortağı bulunduklarını, 31.03.2003 tarihli genel kurulda kar payı dağıtılmasına karar verildiğini, karara uygun şekilde birinci taksit kâr payını aldıklarını, ikinci taksitin ödenmediğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu, şirkete el konulması sonrasında yönetim kurulu kararı ile kar payının ödenmesinin ertelenmesine karar verildiğinin bildirildiğini, yönetimin böyle bir hakkının bulunmadığını, şirkete el konulmasının ortağın sorunu olmadığını, alacağın muaccel olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortakların doğrudan dava açamayacağını, 12.06.2003 tarihli karar ile müvekkili şirkete Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca el konulduğunu, yöneticiler dahil kimsenin şirket merkezine giremediklerini, 11.09.2003 tarihli karar ile yönetimin Bakanlığın müvekkilin döner varlıklarını yaratan, duran varlıkları müsadere etmesi, Bakanlar Kurulu’nun imtiyaz sözleşmesini feshetmesi nedeniyle Danıştay’a açılan dava sonucuna kadar kâr payının ikinci taksitinin ödenmesinin ertelenmesine, bu kararın ilk genel kurul toplantısında ortakların onayına sunulmasına karar verdiğini, kararın SPK ve İMBK’ya de bildirildiğini, SPK tarafından da durumun mücbir sebep olarak kabul edildiğini, ayrıca Şişli Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/391 Müteferrik Sayılı Kararı ile 4208 sayılı Kanunu’n 2, 7 ve 9 ncu maddeleri uyarınca müvekkil şirketin mevduatları, tüm hak ve alacaklarının dondurulduğunu, fiilen ve hukuken ödeme kabiliyetinin ortadan kalktığını, mücbir sebep bulunduğunu, kâr payı dağıtmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı genel kurulunda ortaklara temettü dağıtılmasına karar verildiği, davacıların ortak olarak hak kazandıkları bedelin birinci taksitini aldıkları, ikinci taksitin ödenmesinden önce davalının imtiyaz sözleşmesinin bakanlıkça tek taraflı olarak feshedildiği, mahkeme kararı ile mevduat hesaplarına, hisse senetlerinin, diğer gerçek kişi ve tüzel kişiler nezdindeki hak ve alacaklarının dondurulmasına, bunlar üzerindeki tasarruf yetkisinin kaldırılmasına, mal, kıymetli evrak, nakit ve diğer değerlerin zaptına karar verildiği, yönetim kurulunca ikinci taksitin ödenmesinin açılmış dava sonucuna kadar ertelenmesinin karar altına alındığı, bu kararın yetki gaspı olduğu, karar alma yetkisinin genel kurulda bulunduğu, imtiyaz sözleşmesinin feshinin ve sonraki işlemlerin davalının kendi kusurundan kaynaklandığı, basiretli tacir gibi davranmadığı, bu durumun mücbir sebep kabul edilemeyeceği, esasen imtiyaz sözleşmesinin feshinin yerinde olduğunun Danıştay kararı ile sabit bulunduğu ve davacılarının alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, aynı şartlarda takibin devamına ve 15.382.17 YTL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kâr payı alacağının ikinci taksitinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacıların ortak oldukları davalı şirketin 31.03.2003 tarihli genel kurul toplantısında ortaklara kar payı dağıtılmasına, belirlenen kar paylarının birinci taksitinin 20.05.2003, ikinci taksitin ise, 19.09.2003 tarihinde ödenmesine karar verilmiş, iptal edildiği veya yoklukla malul olduğu savunulmayan ve dosya kapsamından kesinleştiği anlaşılan bu karar uyarınca davacılar adına tahakkuk eden kâr payının birinci taksiti ödenmiştir. Kâr payının ikinci taksitinin ödenmesi zamanı gelmeden 3096 sayılı Kanun kapsamında faaliyet gösteren davalı şirketin 09.03.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi, dava dışı Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından 12.06.2003 tarihinde tebliğ edilen yazı ile feshedilmiş, işletilen tesislere ve bu tesislerin mütemmim cüzleri ile işletme faaliyeti için gerekli tüm araç ve gereçlere el konulmuştur. Ayrıca, Şişli C.Başsavcılığı’nın 31.07.2003 tarih ve 2003/30350 Hazırlık sayılı kara paranın aklanması soruşturması dolayısıyla aynı yer 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2003/391 Müteferrik kararı ile 4208 sayılı Kanun kapsamında tedbiren mevduat hesaplarına, hisse senetlerine, diğer gerçek ve tüzel kişiler nezdindeki kiralık kasa mevcutları da dahil olmak üzere hak ve alacaklarının dondurulmasına, bunlar üzerindeki tasarruf yetkilerinin tamamen kaldırılmasına, mal, kıymetli evrak, nakit ve diğer değerlerin zaptına karar verilmiştir. Bu gelişmelerden sonra da davalı şirketin yönetim kurulu 11.09.2003 tarih ve 21 sayılı kararı ile imtiyaz sözleşmesinin haksız feshi ve dava dışı Bakanlığın şirketin döner varlıklarını yaratan, duran varlıklarını haksız ve hukuksuz bir şekilde müsadere ettiği gerekçesiyle uyuşmazlığa konu kâr payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen tarihte ödenmesinin, bu işlemin iptali için Danıştay’da açılan davanın sonuçlanmasına kadar ertelenmesine, bu kararın yapılacak ilk genel kurul toplantısında şirket ortaklarının tasvibine sunulmasını kararlaştırmıştır. Davacılar adlarına tahakkuk eden kâr payının ikinci taksitinin ödenmediği iddiasıyla 28.10.2003 tarihinde icra takibi başlatmışlardır. Davalı vekili, yukarıda açıklanan hususlardan bahsederek davacılara ödeme yapılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığını savunmuştur. Taraflar arasındaki çekişme, davacıların hak ettikleri kâr payının ikinci taksiti olan tutarı ödenmesi gereken 19.09.2003 günü veya takip tarihi itibariyle talep edip edemeyecekleri noktasında toplanmaktadır. Anonim şirketlerde kâr payının nasıl ve hangi şartlarda ödeneceğine karar verme yetkisi, genel kurula aittir. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kâr paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir. Ancak, ikinci taksitin muacceliyetinden önce tedbiren de olsa davalı şirketin tüm malvarlığı 4208 sayılı Kanun kapsamında dondurulmuş, dolayısıyla yönetim kurulunun tasarruf yetkileri de ortadan kaldırılmıştır

. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kâr paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir. Ancak, ikinci taksitin muacceliyetinden önce tedbiren de olsa davalı şirketin tüm malvarlığı 4208 sayılı Kanun kapsamında dondurulmuş, dolayısıyla yönetim kurulunun tasarruf yetkileri de ortadan kaldırılmıştır. Esasen, bu tedbir kararına rağmen icra organı olan yönetim kurulunun ortaklara ödeme yapması da bu kurulun üyelerinin hukuki ve cezai sorumluluklarını doğuracak bir durumdur. O halde, mahkemece verilen tedbir kararı uyarınca davalı şirketin tüm malvarlığının dondurulduğu, her türlü tasarruf yetkisinin askıya alındığı, kâr payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen günde veya dava tarihi itibariyle ödenmesi bakımından davalı şirket açısından hukuki ve fiili engelin bulunduğu dikkate alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.