muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11670, Karar No: 2015/682, Tarih: 14.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11670 E.  ,  2015/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2013/452-2014/81

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; davacı ve tarafların müşterek çocukları lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi talep ve dava edilmiş, mahkemece; müşterek çocuklar lehine aylık 300 TL tedbir nafakasının eşler fiilen bir araya gelinceye kadar sürdürülmesine, davacı lehine bağlanan tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar sürdürülmesine, hüküm kesinleştikten sonra ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından, davacı lehine bağlanan nafakanın kararın kesinleşmesine kadar devamına dair kısmı temyiz edilmiştir.

TMK.nun 197. maddesi uyarınca; ayrı yaşamda haklı olan eş, diğerinden tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği karı-koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK.md.186/son).

Somut olayda; tedbir nafakası ayrı yaşam hakkına dayalı olarak boşanmadan ayrı bağımsız olarak istenmiştir. Bu nafaka kaldırılıncaya kadar devam eder. Bu itibarla mahkemece, ayrı yaşamda haklı ve düzenli geliri bulunmayan davacı hakkında, kararın kesinleşeceği tarihle sınırlı olarak nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin silinerek yerine

''Dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı lehine aylık 400 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 134.10 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5465, Karar No: 2017/11286, Tarih: 17.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5465 E.  ,  2017/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 03.09.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, teknoasistan olarak çalıştığını, 01.07.2011 tarihinde istifa mektubu imzalatılarak işten yasal hakları ödenmeksizin ayrılmak zorunda bırakıldığını, aşırı ve yoğun çalışma temposu nedeniyle sağlığının bozulduğunu iş sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını, haklarının ödeneceğine dair söz verilse de yerine getirilmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve buna bağlı olarak iş sözleşmesini feshetmekte haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma ücreti; haftada bir vardiya değişikliği ile sabah mesaisinde 12 saat, akşam mesaisinde ise 6 saat fazla çalışma yaptığı ve ayda iki defa kampanya döneminde de üçer saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre hesaplanmış ise de , yapılan bu tespit gerek (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesi ( 2015/3757 esas sayılı bozma kararı, 2015/3753 esas sayılı bozma kararı, 2013/2503 Esas sayılı onama kararı) gerekse de Dairemiz ( 2013/4408 esas sayılı onama kararı) tarafından temyiz incelemesi yapılan dosyalardaki tespitlere ve dosyada bulunan çeşitli işçilerin başvuruları üzerine hazırlanan Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettiş raporundaki tespite uygun değildir. Yapılacak iş, yukarıda numaraları verilen emsal dosyalar getirtilerek, dosya yeniden bilirkişiye tevdi edilmeli, özellikle imzalı çalışma çizelgelerinin ayrıntılı dökümü çıkarılarak ve emsal dosyalar ile Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettiş raporları da dikkate alınarak davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı belirlenmeli, fazla çalışmasının bulunduğunun tespit edilmesi halinde ise; banka kayıtları ile uyumlu imzasız ücret bordrolarındaki fazla çalışma ücreti tahakkukları da değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13261, Karar No: 2006/15432, Tarih: 13.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13261 E.  ,  2006/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Buldan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Taşınmazın aynından kaynaklanan davalara ilişkin alınan ilamlar zamanaşımına uğramazlar. Olayımızda takip konusu yapılan Buldan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1985/243-314 sayılı kararında yağmur sularının davacı tarlasına zarar verdiğinden bahisle davalı tarlasında bulunan duvarın yıkılmasına karar verildiği bu ihtilafın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı komşuluk hukukundan kaynaklandığı görüldüğünden bu ilama dayalı takipler 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. İlamın alındığı tarih itibariyle 10 yıldan fazla süre geçmiş bulunduğundan borçlu şikayetinin kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4073, Karar No: 2020/19078, Tarih: 07.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/4073 E.  ,  2020/19078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olduğu, somut olayda mağdur ... Kale'nin babası ...'nin duruşmada alınan ifadesinde şikayetçi olduğu ve katılan sıfatını aldığı, sanığın ise aşamalarda alınan ifadesinde yaşı küçük mağdureyi ailesinden habersiz olarak 3-4 gün boyunca yanında tuttuğunu beyan etmesi karşısında, atılı suçtan sübut bulduğu gözetilmeden, ancak; yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nın 234/3. maddesi kapsamındaki çocuğun alıkonulması suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Bakanlığının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7039, Karar No: 2017/7309, Tarih: 25.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/7039 E.  ,  2017/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

09/10/2014 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 17.10.2014 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/814, Karar No: 2015/8437, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/814 E.  ,  2015/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 17/02/2012

Numarası : 2011/138-2012/74

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ..... Temizlik Maddeleri Kimya ve Sosyal Hizmetler Gıda Tur. İnş. Malz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile S.. M.. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı .... Temizlik Maddeleri Kimya Ve Sosyal Hizmetler Gıda Tur. İnş. Malz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti’nin tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde bakıcı anne olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar, davacının iş akdinin işyerinin Tekirdağ iline taşınması ve davacının da yeni işyerine gelmeyi kabul etmemesi nedeniyle haklı fesihle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını, davalı Mimoza Şirketi yanında çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai alacağının olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar dosya Çerkezköy Adliyesinde meydana gelen su baskını nedeniyle yeniden oluşturulmuş ise de bilirkişi raporundan anlaşıldığı kadarıyla dosyaya sunulan bordrolarda bazı aylarda fazla mesai ücreti tahakkukunun bulunduğu,, ancak bunların ödeme kaydının olmaması nedeniyle dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Bordrolarda tahakkuk olması durumunda tahakkuku yapılan ücretlerin ödenip ödenmediğinin banka kayıtları ile doğrulanması gerekmektedir. Mahkemece bu husus araştırılmamıştır. Yapılacak iş, davacının hesap ekstresinin ilgili bankadan getirtilerek fazla mesai tahakkuku bulunan aylarda bankaya yatan miktarın bordro tahakkuku ile aynı olup olmadığını belirlemek ve bordrodaki ücret aynen yatırılmış ise tahakkuku yapılan fazla mesai ücreti de ödenmiş olacağından bu aylar hesaplamada dışlanmak suretiyle yeniden hesaplama yaptırmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Kabule göre de, davalı Kurumun 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen harcın yargılama giderine katılarak harca mahkûm edilmesi, hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ..... Temizlik Maddeleri Kimya ve Sosyal Hizmetler Gıda Tur. İnş. Malz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5938, Karar No: 2024/4454, Tarih: 18.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5938 E.  ,  2024/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2019/1721 E., 2020/1151 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.04.2021 tarihli ve 2019/1721 Esas, 2020/1151 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 21.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2213, Karar No: 2023/5102, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2213 E.  ,  2023/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1784 E., 2022/2031 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/28 E., 2022/51 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile hükmün kaldırılarak kararda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin yurt dışında olduğunu, kadının erkeğin ailesi ile aynı evde yaşadığını, ailenin kadına kötü davrandığını ve ona hakaret ettiklerini, kovduklarını, erkeğin kadın yedi aylık hamile iken ona hakaret edip fiziksel şiddet uyguladığını ve sorumluluklarını yerine getirmediğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata ve dilekçede belirtilen ziynet, nakit para ve mehir alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, kadının hamile iken erkeğin annesi ile tartışıp sinir krizi geçirdiğini ve erkeğin kadını kollarından tuttuğunu, fiziksel şiddet olarak iddia edilen olayın bu olay olduğunu, bu olay sonrası evliliğin devam ettiğini, kadının erkekle bir probleminin olmadığını ancak aile ile sürekli tartıştığını, tartışmalarda eşinin kendisinin tarafını tutmaması nedeniyle evi terk ettiğini iddia ederek; kadının davasının kabul edilerek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine ve kadının tazminat, nafaka, ziynet, nakit para ve mehir alacağı taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2013/453 Esas, 2019/238 Karar sayılı kararı ile evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 12.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, ziynet ve nakit para alacağı yönünden mahkemenin görevsizliğine ve mehir alacağı talebinin tefrikine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından tazminatlar ile nafakaların miktarı ve kişisel ilişki; davalı erkek vekili tarafından boşanma davası ve fer'îleri yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 25.02.2021 tarih ve 2020/1725 Esas, 2021/300 karar sayılı kararı ile; dava dilekçesi, ön inceleme duruşması ve tahkikat duruşmasının davalı erkeğe tebliğinin usulsüz olduğu, tahkikat duruşmalarının bir kısmının davalı erkeğin yokluğunda yürütüldüğü, kadının tanıklarının erkeğin yokluğunda dinlendiği, böylelikle erkeğin savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile; davalının cevap dilekçesinin usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilerek dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlandıktan ve usulüne uygun olarak ön inceleme duruşması yapılarak deliller toplandıktan sonra karar verilmek üzere kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda bağımsız konut temin etmeyen, eşini ve çocuğunu arayıp sormayan, maddi destekte bulunmayan ve fiziksel şiddet uygulayan erkeğin tam kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düştüğü, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata ve ziynet ve nakit para alacağı davasının tefrikine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların erkek yurt dışına gitmeden önce yaşadıkları tartışmadan sonra barıştıklarını, kadının erkek yurt dışına gittikten sonra evden ayrıldığını, barışma öncesi yaşanan olaylar sebebiyle erkeğe kusur yüklenemeyeceğini ve kadının tanıklarının erkeğe yapılan usulsüz tebligatlar sebebiyle erkeğin yokluğunda dinlenmiş olduğunu ve erkeğin aleyhine hükmedilen fer'îleri ödeme gücü olmadığını belirterek; boşanma davasının tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; özellikle erkek tarafından kadın tanıklarının erkeğin yokluğunda dinlenmesiyle savunma hakkının kısıtlandığı iddia edilmişse de, dava ve usul ekonomisi dikkate alındığında, sonuca etkili olacak bir yanlışlık bulunmadığı ve kararın usul ve kanuna uygun olduğu, diğer yönlerden de kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri