muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7132, Karar No: 2018/6337, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7132 E.  ,  2018/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 2007 takvim yılı için beraat,

2008 ve 2009 takvim yılları için mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığın, düzenlenen faturaların hepsinin gerçek bir alış verişe dayandığını, sahte fatura düzenlenmediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2009 takvim yılına ait suç konusu faturaların bulunmadığı, 2007 takvim yılına ait ise 1 adet faturanın dosya içinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 2007 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a)Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b)Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-2008 ve 2009 takvim yıllarından verilen hükümler yönünden kabule göre;

a)Takdiri indirim yapılması sonucu belirlenecek sonuç hapis cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-2008 ve 2009 takvim yıllarından verilen hükümler yönünden kabule göre;

a)Takdiri indirim yapılması sonucu belirlenecek sonuç hapis cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki “Kaçakçılık suçu”,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'ndaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu'na göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı yada 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/12331, Karar No: 2014/388, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12331 E.  ,  2014/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine ilişkin hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.03.2013 gün 2012/661 Esas ve 2012/3579 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine bu kez davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacının, 22.04.2013 günlü talep dilekçesi vermesi üzerine mahalli mahkemece 26.06.2013 tarihli ek karar ile talep reddedilerek davacının karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, temyiz yolu açık olmak üzere verilen ek karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi.

Davacının karar düzeltme talebinde bulunmasında herhangi bir usulsüzlük yoktur. Ancak bu konuda karar verme yetkisi ilgili Yargıtay Dairesine ait bulunduğundan mahalli mahkemece, karar düzeltme talebiyle ilgili ek karar verilmesi doğru olmadığından mahkemenin 26.6.2013 günlü 2012/792 Esas, 2012 747 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve aynı Yasanın 442.maddesi gereğince takdiren 226.00.-TL para cezası ile aşağıda yazılı harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13870, Karar No: 2011/24182, Tarih: 28.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/13870 E.  ,  2011/24182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanık yönünden ayrı ayrı 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası

I-Şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Kamu davasından haberdar edilen şikayetçi idarenin davaya iddianame ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 234.maddesinde belirlenen usule uygun olarak katılmadığı gibi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tevdii üzerine usulüne uygun olarak 28.01.2009 günü tebliğ olunan gıyabi kararı yasal süresinden sonra 06.02.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Van 100.Yıl Üniversitesi Kimya Bölümü’nde Yardımcı Doçent olarak görev yapan sanık ...’nın Van İli Gümrük Müdürlüğü tarafından kendisine gönderilen petrol ürünlerine analiz raporu düzenlediği, aynı üniversitede sekreter olarak görev yapan diğer sanığın da analiz raporlarını resmi kayda girmeden usulsüz üst yazılarla adı geçen gümrük idaresine göndererek resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuş ise de; suça konu analiz raporlarının içerik itibariyle gerçeği yansıttığı, adı geçen gümrük idaresi ve üniversite cevabi yazılarından ve tüm dosya kapsamından analizlerin gümrükten giriş-çıkış yapan eşyanın nev’inin belirlenmesi amacıyla mevzuat gereği yaptırıldığı, gümrük idaresinde kayıtları bulunup dosyaya ibraz edildiği, sanık ...’ye yaptığı hizmet karşılığı herhangi bir ücret ödenmediği gibi üniversitenin kimyasal madde ve sair malvarlığı değerinin sarfına da neden olunmadığı, maddi kaybının bulunmadığı, tahlil raporlarının ya da gümrük işlemlerinin sahteliği konusunda bir tespit, iddia ve delil de olmadığı,gümrük idaresinin yasal mevzuat gereği ikmal etmesi gereken belgeleri prosedür dışına çıkarak düzenleyen sanıkların eylemlerinde sahtecilik kastının bulunmadığı, yöntem ve mevzuata aykırı işlemleri nedeniyle de disiplin yönünden gereğinin mahallince taktir ve ifa edilmiş olması karşısında; suça konu belgelere resmiyet kazandırıldığından bahisle yazılı şekilde isabetsiz gerekçe ile sanıkların mahkumiyetlerine hükmolunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; hükmün gerekçesinde sanıkların fiilinin görevleri gereği düzenlemeye yetkili olmadıkları belge vasfında kabul olunup 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi kapsamında kabul edilerek anılan yasa hükümleri uyarınca alt sınırdan 2 yıl hapis cezası tayin olunacağı belirtilip lehe yasa karşılaştırmasının bu kabule aykırı olarak 5237 sayılı yasanın 204/1. madde fıkrası yerine aynı maddenin memurun resmi belgede sahteciliği suçunu düzenleyen 2 fıkrası ile yapılıp alt sınırdan 3 yıl ceza tayin olunacağı belirtilip lehe yasa karşılaştırmasının hatalı yapılması ve hükmün gerekçesinde 765 sayılı TCK.nun 342/1. madde ve fıkrası ile 2 yıl alt sınırdan ceza tayin olunacağı belirtilmesine karşın hüküm fıkrasında alt sınırdan ayrılarak teşdiden temel cezanın 3 yıldan başlatılarak çelişkili karar verilip hükmün karıştırılması ve yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi keza sahteliği kabul olunan suça konu “analiz raporlarının” 765 sayılı TCK’nun 355. maddesinde tanımlanan nitelikte olup olmadığı ve bu tür belgede sahtecilik yapılmasının aynı yasanın 356. maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmayacağının kararda tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12297, Karar No: 2013/15178, Tarih: 04.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12297 E.  ,  2013/15178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzelkişilikleri ve belediyelerin de dava açma hakları vardır. Ancak, somut olayda olduğu gibi, belediyenin dava açmaması ya da taşınmazın tarla niteliğinde kalmasında menfaati bulunması halinde mahalle halkından bir ya da birkaç kişinin dava açma hakkı olup olmadığı sorunu karşımıza çıkmaktadır.

Somut olayda; dava, belediye halkından olan gerçek kişiler tarafından açılmıştır. Belediye adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi ile belediye aleyhine açılan davalarda belediyeyi temsil yetkisi 5393 sayılı Belediye Kanununun 38. maddesi uyarınca belediye başkanına aittir. Belediye başkanının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 43. maddesine göre belediyenin temsili, meclis birinci başkan vekili, bulunmadığı takdirde ikinci başkan vekili veya bunların yetkilendireceği kişiler tarafından yerine getirilir.

Bu açıklamalardan sonra, kısaca belirtmek gerekirse, belediye halkından bazı kişilerin, belediyenin menfaatini ileri sürerek şartlar oluşmadan belediye adına veya belediyeyi temsilen dava açma yetkileri bulunmamaktadır.

Mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi yerine esastan incelenerek sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6875, Karar No: 2020/847, Tarih: 06.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6875 E.  ,  2020/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurumdan davaya konu 16.11.2011 tarihinde meydana gelen ve sigortalı Tufan Tangül'ün sürekli işgöremezliğine neden olan iş kazası nedeniyle düzenlenen; "İnceleme Raporunun" ve bağlanan gelirlere ilişkin "ilk peşin sermaye değerli gelir tablosunun" celbi ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının yukarıda belirtilen noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 06.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12070, Karar No: 2021/3370, Tarih: 16.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/12070 E.  ,  2021/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

İlk Derece

Mahkemesi : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan ... Tire Kutsan Kağıt ve Ambalaj Sanayi A.Ş. ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılardan...Tire Kutsan Kağıt ve Ambalaj Sanayi A.Ş. ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5299, Karar No: 2010/6223, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5299 E.  ,  2010/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic.Taah.Ltd.Şti. ile davalı ... Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı Yatağan (Tic.Mah.Sıf.) Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.05.2009 gün ve 2003/275-2009/310 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada 27.02.1996 tarihli sözleşme uyarınca tahakkuk eden iş bedelinden haksız olarak yapılan kesintilerin iadesi istenmiştir. 27.02.1996 tarihli hizmet alımı başlıklı sözleşmenin konusu makine ve elektrik teknisyeni hizmetinin satın alınmasına ilişkin olup taraflar arasında eser sözleşmesi değil hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlık bulunduğundan ve dosyadaki belgelere göre aynı konudaki uyuşmazlıklardan kaynaklanan davaların temyiz incelemesi de Yüksek 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış olduğundan dosyanın temyizen incelenmesi görevi Yüksek 11. Hukuk Dairesine aittir. Nevar ki aynı Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden dosyanın görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu’na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu’na gönderilmek üzere Yüksek 1. Başkanlığına TEVDİİNE, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5391, Karar No: 2022/9332, Tarih: 11.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/5391 E.  ,  2022/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’ın temyiz talebinin reddine dair 23/12/2015 tarihli ek kararı temyiz etmediği, katılan ... idaresi vekilinin ise yalnızca sanık ... hakkındaki beraat hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, sanık ...’a ait ikamet, müştemilat ve evin bahçesinde inşaat halinde bulunan depo içerisinde yüklü miktarda kaçak sigara bulunduğu şeklinde ihbar üzerine söz konusu yerde yapılan incelemede ikametin, çevresi duvarlarla çevrili tek katlı müstakil ev olup, bahçesinin içerisinde iki katlı inşaat olduğu, inşaatın alt katının sağında ve solunda iki adet demir kapı ile kapalı deponun bulunduğu, usulüne uygun olarak yapılan aramada depo olarak kullanılan bölüm ile ikametin girişe göre sağ ve sol tarafında bulunan odalarının içerisinde boxlar halinde toplam 47.550 karton kaçak sigara ele geçirildiği ve arama tutanağının incelenmesinde sanık ...’nün kolluk ekiplerine ikametinde ve evinin bahçesinde bulunan depoda kaçak sigaralar bulunduğunu beyan ettiği de gözetildiğinde, sanığın oğlu olan sanık ...'ın sigaraları haberi olmadan depoya bıraktığına dair savunmasına itibar edilemeyeceği ve ele geçen sigara miktarına nazaran atılı suçtan haberdar olmamasının mümkün olmadığı gözetilerek, sanık ...'la iştirak halinde işlediği suçtan mahkumiyeti yerine, sanık ...'ın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Arama tutnağı ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde arama işlemi sırasında 47.550 karton kaçak sigaranın yanı sıra 41 box 2050 paket de yabancı menşeili makaron ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında dava konusu yapılmayan makaronlara ilişkin ek iddianame düzenlettirilmeden yalnızca kaçak sigaralar üzerinden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11. 05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11639, Karar No: 2014/3316, Tarih: 29.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11639 E.  ,  2014/3316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2010/233397

Mahkeme : LİCE Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/02/2010 - 2008/158 esas ve 2010/81 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.