muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13492, Karar No: 2016/11526, Tarih: 04.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13492 E.  ,  2016/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede sanığın ani fren yapmasının mücbir nedenden kaynaklanma ihtimali bulunduğu halde aksi kanıtlanmadan mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükmün bozulması talep edilmiş ise de, sanığın savunmasında "otobüste 50-60 kişi bulunduğunu, ne sebeple fren yaptığını hatırlamadığını, çok hızlı gitmediğini, önündeki aracın aniden durmuş olması nedeniyle fren yapmış olabileceğini" söylediği, mağdurların anlatımlarına göre sanığın olay mahalli durağa hızlı bir şekilde girdiğini ve ani fren yapması sonucu yaralandıklarını beyan ettikleri, belirtilen şekilde halk otobüsü kullanan sanığın, otobüste çok sayıda yolcu bulunmakta iken durağa hızını azaltarak kontrollü şekilde girmediği, ani fren yaparak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı sebebiyle mağdurların yaralanmalarına sebebiyet vererek tali kusurlu olduğu, sorumluluğunu kaldıracak başkaca bir delilin de dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, bozma görüşüne iştirak edilmemiş, mahkemenin kusura ilişkin kabulü dosya kapsamına uygun görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

20.11.2012 günü, saat 15:20 sıralarında sanık sürücü ...'nun yönetimindeki halk otobüsü ile meskun mahalde, tek yönlü, 7 metre genişliğindeki, görüşü açık yolda, gündüz vakti, açık havada, yolcu durağa hızlı bir şekilde girmesi ve ani fren yapması neticesinde, otobüste yolcu olarak bulunan mağdur ... ve mağdur ...'ın otobüs içerisinde düşerek, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları ve sanığın tali kusurlu olduğu olayda, mağdur ...'ın babası ...'ın 28/05/2013 tarihli ilk celsede sanık hakkındaki şikayetindin vazgeçtiği, sanığın da 14/05/2014 tarihli celsede ve temyiz dilekçesinde de şikayetten vazgeçmeye karşı koymadığı anlaşılmakla, sanığın sadece ...'nin yaralanması nedeniyle sorumlu olacağı, dolayısıyla sanığın eyleminin 89/1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve tespitinin gerekmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15248, Karar No: 2012/41010, Tarih: 17.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/15248 E.  ,  2012/41010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün, üzerine atılı hırsızlık suçundan İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 20/12/2004 tarihli 2004/486 esas, 2004/973 sayılı kararı ile mahkum olduğu, bu kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2005/1699 esas, 2006/13787 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle 13/12/2006 tarihinde kesinleştiği, ilamın infaz edildiği esnada, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükümlü hakkında hükmün açıklanmasına karar verilip verilmeyeceği konusunda İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinden ek karar talebinde bulunulduğu, İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2008 tarihinde görevsizlik kararı vermesi ve bu kararın itiraz edilmeyerek kesinleşmesi üzerine İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin hükümlü hakkında 20/05/2009 tarihli 2008/937 esas, 2009/336 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar vermekle beraber hükümlü hakkında “önceki hükmün aynen infazına” karar vermek yerine hükümlü hakkında yeniden kurduğu mahkumiyet hükmünün hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun geçici 1. maddesi, aynı kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan mahkûmiyet kararları hakkında, lehe kanun hükümleri, hükmü veren mahkemece 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98-101 inci maddeleri dikkate alınmak suretiyle belirleneceği hükmünü getirmiş ve 5275 Sayılı yasanın 101. maddesinde bu kararlara karşı itiraz yoluna gidilebileceğini belirtmiş olduğundan, hükümlü hakkında verilen “önceki hükmün aynen infazına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” ilişkin karara karşı itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; 5271 Sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün 24.08.2009 havale tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9070, Karar No: 2018/10619, Tarih: 13.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9070 E.  ,  2018/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalı ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak mevcut dosya sigortalısının davaya konu olayla ilgili tazminat davası bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa bu davadaki raporlar celbedilip tarafların kusur oranları ayrıntılı olarak değerlendirilmelidir. Belirtilen sebeplerle davaya konu olayla ilgili tazminat dava dosyası, ceza dava dosyası ve bilhassa kurum müfettiş raporu arasındaki kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

Açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17738, Karar No: 2014/5352, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17738 E.  ,  2014/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 11/06/2013 tarih ve 2012/572-2013/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin ı ile sigortalı olan yatın 24/05/2009 tarihinde davalı şirketin çalışanları tarafından denizden kızakla çıkartılmayıp bu tekne için uygun olmayan lifting (yukarı kaldırma) yöntemiyle işlem yapmaları nedeniyle teknenin ahşap bölümlerinde açılma meydana geldiğini, hasar nedeniyle davacı şigorta şirketinin dava dışı sigortalı 33.000,00 TL ödeme yaptığını, hasarın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 14.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin "" diye tabir edilen aletle işlem yaptığını, bu şekilde daha büyük teknelerin de çekildiğini, davalı şirketin kızakla çekme ve atma işlemi yapmadığını, sigortalı tekne sahibi yetkililerinin de bunu bildiğini, teknenin ahşap ve eski olması nedeniyle lifte alındığında liftin kuşaklarının temas ettiği yerde ahşap sarmaların açma yaptığını, davalı şirketin kusuru bulunmadığını, tekne tamiri için donatanın 6.000 TL-7.000 TL masraf yaptığını, tespit dosyasındaki bilirkişinin hasar bedelini yüksek gösterdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sahibinin, marinadaki koşullar ve imkanlar konusunda ayrıca teknenin yaşı itibarı ile kaldırma işlemi esnasında teknenin üzerine binecek yükten dolayı hasar görme ihtimalinin mevcudiyeti konusunda davalı şirkete ait marina yetkilileri tarafından uyarılmadığı, bu bağlamda davalının %40 oranında kusurlu olduğu,yapılan tespit sonrası düzenlenen raporda, hasarın onarılması için yaklaşık olarak 35000,00 TL işçilik ve malzeme harcaması gerektiğinin tespit edildiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan tespit sonrası düzenlenen rapordaki 35000,00 TL'lik meblağın uygun görüldüğü, yapılacak işler kalem kalem sıralandığında hasarın onarılması için yapılacak dokuz kalem işin toplam

.../...

-2-

değerinin 35300,00 TL olarak belirlendiği anlaşılmakla, davacı şirket tarafından 35000,00 TL'nin %40'ı olan 14000,00 TL üzerinden dava ıslah edildiğinden, 35000,00 TL'lik hasarın, davalının kusuruna tekabül eden %40'ı olan 14000,00 TL yönünden davanın kabulü ile bu tutarın ödeme tarihi olan 22.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek T.C. kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

.../...

-2-

değerinin 35300,00 TL olarak belirlendiği anlaşılmakla, davacı şirket tarafından 35000,00 TL'nin %40'ı olan 14000,00 TL üzerinden dava ıslah edildiğinden, 35000,00 TL'lik hasarın, davalının kusuruna tekabül eden %40'ı olan 14000,00 TL yönünden davanın kabulü ile bu tutarın ödeme tarihi olan 22.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek T.C. kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 717,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1215, Karar No: 2024/6212, Tarih: 07.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1215 E.  ,  2024/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/148 E., 2023/601 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Yol kontrol arama noktasında önleme araması kararına istinaden durdurulan ...'e ait yolcu otobüsünde yapılan denetimde, aracın yolcu bagaj kısmında bulunan koli içerisinde, üzerinde gönderen ... ve alıcı ... İstanbul yazılı 90 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda; otobüs şoförü olan sanıklar ... ve ... ile muavin ...'ın aşamalardaki savunmalarında, tanımadıkları bir şahsın otobüs kalkmadan hemen önce gelerek içerisinde ekmek bulunduğunu belirtip suça konu koliyi verdiğini, bu nedenle kimlik fotokopisini alamadıklarını ve suça konu sigaraların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri karşısında, eşyanın ele geçiriliş şekli ve tüm dosya kapsamı dışında bu eşyaların içeriğinin sanıklar tarafından bilindiğine dair mahkûmiyetlerini gerekli kılacak şekilde sanıkların savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşya hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık ... yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR

Hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık ... yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına ''Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 17.900,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6588, Karar No: 2018/75, Tarih: 17.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6588 E.  ,  2018/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan ... Çelik Hasır Demir Mam. San. ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili,... İcra Müdürlüğü'nün 2008/22373 Esas sayılı takip dosyasında tanzim edilen 04.06.2012 tarihli sıra cetvelinde şikayetçinin alacaklısı olduğu 3 ayrı takip dosyasından konulan ihtiyati hacizlerin ilk iki sırada yer alan ve satış bedelinin garameten paylaştırıldığı dosyalardaki hacizlerden önceki tarihli olduğunu ve İİK'nın 268. maddesi uyarınca garamede yer almaları gerektiğini ileri sürerek, 04.06.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, temlik aldığı alacağa ilişkin olarak yapılan icra takibinde konulan ihtiyati haczin ilk iki sırada yer alan ve satış bedelinin garameten paylaştırıldığı dosyalardaki hacizlerden önceki tarihli olduğunu ve İİK'nın 268. maddesi uyarınca garamede yer alması gerektiğini ileri sürerek, 04.06.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiş, asıl dosyada şikayetin reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar vekilleri, asıl ve birleşen dosyada yapılan şikayetlerin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen dosya şikayetçilerine ait takipler kapsamında konulan ihtiyati hacizlerin, cetvelin ilk iki sırasında yer alan ve satış bedelinden pay alan takip dosyalarındaki hacizlerden sonra kesinleştiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi ... Çelik Hasır Demir Mam. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi ... Çelik Hasır Demir Mam. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5524, Karar No: 2010/3227, Tarih: 17.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5524 E.  ,  2010/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kurumlarını dolandırmak, Sahte nüfus cüzdanı kullanmak

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK 204/1, 62, 53, maddeleri gereğince, 1 yıl 8 ay hapis, hak yoksunluğu

2-5237 sayılı TCK 245/1, 35/2, 62, 52, 58, 53, maddeleri gereğince, 7 ay 15 gün hapis, hak yoksunluğu

Dosyada mevcut suça konu nüfus cüzdanının sahte olduğunun ilk bakışta anlaşılamaması, ancak, dikkatli bir inceleme sonucunda arkasında görünen soğuk mühür izinin fotoğraf üzerinde bulunmadığının anlaşılması, 15.08.2005 tarihli bilirkişi mütalaasında ve 18.08.2005 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu nüfus cüzdanında fotoğraf değişikliği suretiyle yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekmeyeceği cihetle iğfal kabiliyetini haiz olduğunun bildirilmesi karşısında, topladığı delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip mahkümiyete yeterli gören mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, suçların işleniş şekli, sanığın kişiliği ve kastının yoğunluğu nazara alınarak cezaların asgari haddin üzerinde belirlenmesi ve tehlikenin ağırlığına göre suça teşebbüs nedeniyle de cezadan daha az indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18525, Karar No: 2008/22108, Tarih: 16.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18525 E.  ,  2008/22108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.6.2008 tarih, 9595/12289 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 170 YTL para cezası karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 14.00. YTL ilam harcın mahsubuna, bakiye 14.90.YTL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.