muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4713, Karar No: 2017/2861, Tarih: 13.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4713 E.  ,  2017/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan düşme Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda sanığın 2005 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlediğine ilişkin bir tespit bulunmadığı, 2005 yılı Ocak ayı içerisinde bildirilen KDV beyannamesindeki matrahın da 2004 yılı Aralık ayına ilişkin olduğunun kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği tespit edilemeyen sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8459, Karar No: 2019/18740, Tarih: 23.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8459 E.  ,  2019/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 17.05.2010-25.01.2014 tarihleri arasında davalı nezdinde "uzun yol şoförü" olarak aylık 1.185,00.-TL Net ücretle çalıştığını, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı adı altında kısmi bir ödeme yapıldığını, davacının haftanın 4-5 günü şehir dışında kaldığını, normal çalışma düzeninde hafta İçi 19.00 - 07:30, Cumartesi 16.00- gece 02.00 Pazar günleri izinli olduğunu, davacı şehir dışına çıkacağı zamanlarda İstanbul'dan gece 24.00'da yola çıktığı, çeşitli şehirlere kargoları ulaştırıp 1 saatlik boşaltma işleminden sonra(uzak şehirlerde duruma göre 4-6 saatlik boşaltma işlemi sürdüğü) İstanbul'a döndüğü, davacının haftada en az 3 defa şehirlerarası sefere gittiği, genel tatillerde çalışıldığını iddia ederek kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili ,davacının 17.05.2010-25.01.2014 tarihleri arasında SGK'ya bildirilen ücretle çalıştığını, davacının iş akdinin davalılardan ... Ltd.Şti tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini, davacının ... Ltd.Şti.'nin çalışanı olduğunu, davacının ... kargo tarafından işletmesi ihale yoluyla başka işverenliğe bırakılan Marmara ...Merkezinde ... Ltd.Şti.'ne bağlı olarak çalıştığını, işyerinde 29 Ekim, 1 Mayıs ve 1 Ocak resmi tatil günleri İle arefe günlerinde yarım gün ve dini bayramların tamamında çalışma yapılmadığını, çalışan genel tatil günlerinde ya denkleştirme yapıldığı ya da ücretleri ödendiğini, davacının hafta tatili ücret alacağı bulunmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma ile ulusal bayram-genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarını talep etmiş, Mahkemece istek doğrultusunda bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma ile ulusal bayram-genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarını talep etmiş, Mahkemece istek doğrultusunda bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde yer alan 28.4.2015 tarihli ara kararında takometre kayıtları ile karşılanmayan çalışma süresi bakımından fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti hesaplanması yönünden ek bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, bu konuda alınan raporda ise takometre bulunan kayıtlı dönem dışlanmaksızın hesaplamaya gidilmiştir.

Dosya içeriğine göre takometre kayıtlarının bulunduğu dönem için fazla çalışma ile genel tatil ücreti çalışmasının bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece 28.4.2015 tarihli celsede belirtildiği gibi kayıtlı dönem dışlanarak hesaplamaya yönelik isteklerle ilgili hüküm kurulması gerekirken yazılı delilin aksinin tanık delili ile kabulü anlamına gelecek şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13866, Karar No: 2021/17412, Tarih: 21.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13866 E.  ,  2021/17412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin motosikletinin, evinin merdiven boşluğundan çalındıktan 3 gün sonra sanığın kullanımında yakalandığı olayda, sanığın, motosikleti semt pazarında soyadını bilmediği Mehmet isimli bir şahıstan 200 TL ‘ye satın aldığını savunması karşısında, bu şahsın açık kimlik ve adres bilgisinin tespit edilmesi halinde, tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12889, Karar No: 2012/14267, Tarih: 10.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12889 E.  ,  2012/14267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.12.2009 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve ağaçların kesilmek suretiyle kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.08.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1328 ve 1330 parsel sayılı taşınmazlardaki ev ile 1335 parsel sayılı arsanın maliki olduğunu, davalıların murisi ... adına kayıtlı komşu 1337 parsel sayılı taşınmazda bulunan 25 yaşlarındaki ceviz ağacı ile 20-25 yaşlarındaki üç adet kayısı ağacının taşınmazlarına zarar verdiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve kal istemiştir.

Davalı mirasçılar, ağaçların rahatsızlık veren dallarını kestiklerini, mevcut halleri ile davacıya zarar vermediğini beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşif sonucu düzenlenen rapor ve krokide üç adet kayısı ağacının 1336 ve 1337 parsel sayılı taşınmazların sınırı üzerinde olduğu, ceviz ağacının ise 1337 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, ceviz ve kayısı ağaçlarının uygun dikim normlarına göre dikilmediği belirlendiğinden davanın kabulüne, bir adet ceviz ağacı ile üç adet kayısı ağacının kesilmek suretiyle kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı mirasçı ... temyiz etmiştir.

Dava, 1328, 1330 ve 1335 parsel sayılı taşınmazlara zarar veren ağaçların Türk Medeni Kanununun 737. ve 740. maddeleri gereğince kesilmesi suretiyle elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. 18.05.2011 tarihli kadastro teknisyeni... tarafından düzenlenen rapor ve krokide ağaçların

1328, 1330 ve 1335 parsel sayılı taşınmazlara bir tecavüzünün olmadığı, 3 adet kayısı ağacının 1336 ve 1337 parsel numaralı taşınmazların sınırı üzerinde, ceviz ağacının da 1337 parsel sınırı içerisinde kaldığı belirlenmiştir. Ziraat bilirkişi tarafından ceviz ve kayısı ağaçlarının uygun dikim normlarına göre dikilmediği belirtilmiş ise de davacıya ait taşınmazlara taşması ve zararı olduğu saptanamamıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi dışına çıkılarak dava konusu olmayan 1336 parsel sayılı taşınmaz yönünden karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22927, Karar No: 2019/13142, Tarih: 17.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22927 E.  ,  2019/13142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; ikinci kez takipsiz bırakılması sebebi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/ bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Dosya içeriğine göre, mahkemenin 16.01.2015 tarihli birinci oturumunda, bu oturum süresince mazeret bildirilmemesi nazara alınarak davacı tarafça takip edilmeyen davanın dosya yenileninceye kadar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, aynı tarihli yenileme talebi üzerine davaya kaldığı yerden devam edilmiştir. Yenileme sonrasındaki iki oturum davacı vekilinin duruşmalara katıldığı sabittir. Son olarak, mahkemeye sunulan 14.03.2016 tarihli mazeret dilekçesine istinaden davacı vekilinin 15.03.2016 tarihli oturuma katılmadığı, anılan mazeret dilekçesinde karar aşamasında olunduğu belirtilen ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/109 esas sayılı dosyasının duruşmasına katılma ve esas hakkında son savunma yapılacak olması sebeplerinin mesleki mazeret olarak ortaya konduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, 15.03.2016 tarihli duruşmada, ikinci kez takipsiz bırakılması sebebi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair karar verildiği, gerekçeli kararda ise; mazeret dilekçesi ekinde davacı vekilinin mazeretini tevsik eden bir belge sunulmadığı gibi mazeret dilekçesinde aynı gün duruşmasının olduğu beyan edilen ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/109 esas sayılı dava dosyasında duruşmasının olup olmadığının belgelendirilmediği, davacı vekilinin vekaletnamesindeki tüm yetkiler için başkalarının tevkil yetkisinin bulunduğu bu nedenle tevkil yetkisine dayanarak davacı vekili tarafından başka bir avukatın tevkil edilmediği gerekçeleri ile davacı vekilinin mazeret dilekçesinin kabul edilmediğinin belirtildiği görülmektedir.

Dosya kapsamına göre ve özellikle, davacı vekilinin davanın yenilenmesinden sonraki duruşmalara katılması sebebiyle davacı vekilinin davayı sürüncemede bırakma amacı bulunmadığı gibi, bu konuda davacı menfaatinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işbu dava dosyasında karar aşamasında olunmadığı, zira mahkemece bildirilen davacı tanıklarının beyanlarının temini yolunda işlemler tesis edildiği, bu nedenle de henüz bilirkişi raporunun alınmadığı tespit edilmekle, mesleki mazeretin belgelendirilmesi gerekliliğinin katı bir şekilde uygulanmasının yargılamanın geldiği nokta dikkate alındığında, hukuki dinlenilme hakkını zedeler mahiyette olduğu açıktır. Bu itibarla, davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma günü belirlenerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, mazeret konusunda ara karar dahi tesis edilmeksizin yazılı gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6276, Karar No: 2016/14388, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6276 E.  ,  2016/14388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 20/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 40.517.47 .- TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada ise davacı aynı nedenler ile dava açmış ve talebini 33.957.64.- TL ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.