muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3958, Karar No: 2024/328, Tarih: 16.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3958 E.  ,  2024/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/63 Esas, 2022/350 Karar

DAVALILAR : 1. ... vekili Avukat ...

2. ... vekili Avukat ...

3. ...

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/626 E., 2019/572 K.

Taraflar arasındaki anonim şirket hisselerinin aidiyetinin tespit ve tescil edilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılar ... ve ...'nin müvekkilinin çocukları, davalı ...'nin ise müvekkilinin gelini olduğunu, dava dışı Kaleler Petrol İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin müvekkili tarafından kurulduğunu, ancak yasa gereği şirketin beş ortaklı olması gerektiğinden müvekkilinin aile üyelerini bedelsiz olarak şirket ortağı yaptığını, davalıların da bu ortaklar arasında yer aldığını, şirketin gerçek sahibinin müvekkili olduğunu, davalılara ait hisselerin müvekkiline iade edilmesi gerektiğini belirterek dava dışı Kaleler Petrol İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ndeki davalılar adına kayıtlı olan hisselerin davacıya ait olduğunun tespiti ile davalılar adına olan hisselerin davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının hukuki yararının bulunmadığını, aktif ve pasif husumet olmadığını, müvekkilinin şirket ortaklığından çıkartılmasına ilişkin yasal şartların bulunmadığını, müvekkilinin şirket hisselerine bedeli karşılığında malik olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, şirket hisselerini dava tarihinden önce yazılı hisse devir sözleşmesi ile gerçek bedeli karşılığında davalı ...'ye devrettiğini, davacının hukuki yararının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, şirket hisselerinin dava tarihinden önce yazılı hisse devir sözleşmesi ile gerçek bedeli karşılığında davalı ...'ye devrettiğini, şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirketin kuruluşunda ayni ve nakdi sermaye koyduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, şirket hisselerinin dava tarihinden önce yazılı hisse devir sözleşmesi ile gerçek bedeli karşılığında davalı ...'ye devrettiğini, şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirketin kuruluşunda ayni ve nakdi sermaye koyduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki inanç sözleşmesinden doğan ihtilafa, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 146 ncı maddesi hükmünün uygulanacağı, zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu, zamanaşımı başlangıcının inanç gösteren kişinin hakkına yargısız ulaşabileceği umudunun tükendiği tarih olup bu sürenin dava tarihi itibariyle geçtiğinin ispat edilemediği, inanç gösterdiğini iddia eden davacı tarafından kendilerine karşı inanç gösterildiği iddia edilen şirket hissedarlarına karşı dava açılması karşısında davacının aktif husumet ehliyetinin davalıların da pasif husumet ehliyetlerinin bulunduğu, söz konusu hisselerin davacı adına tescili için dava açılmasında hukuki yarar bulunduğu, davanın haklı sebeplerle bir veya birden fazla hissedarın şirket hissedarlığından çıkartılması davası değil inanç sözleşmesine dayalı olarak davalıların şirketteki hisselerinin iptali ile davacı adına tescili davası olduğu, inanç sözleşmesine dayalı ihtilafların 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak yazılı delille ispatlanması gerektiği, yazılı delil başlangıcının bulunması halinde tanık dinlenmesinin mümkün olduğu, taraf tanıkları duruşmada dinlenmiş ise de davacı tarafından yazılı delil sunulmadığı gibi delil başlangıcı niteliğinde bir belge de sunulamadığı, duruşmada dinlenen tanık beyanlarının değerlendirmeye alınmadığı, davacı tarafın delil dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanması nedeniyle davacı yana yemin teklif hakkının hatırlatıldığı, davacı tarafından teklif edilen yeminin davalılar tarafından eda edildiği, davalıların yeminli beyanlarında dava dışı Kaleler Petrol İnşaat San. ve Tic. A.Ş.'deki hisselerini inançlı işleme dayalı olarak davacıdan emaneten veya sonradan iade edilmek üzere almadıklarına, bu hisseleri davacıya iade yükümlülüklerinin bulunmadığına, bu hisseleri nakden sermaye koymak ve gayri menkullerini sermaye koymak suretiyle edindiklerine, şirkete sermaye olarak konulan gayrimenkulün de davacıdan bedelsiz alınmadığına yönelik beyanda bulundukları, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; şirketin kuruluşundan bu yana tüm defter ve belgelerin üzerinde iddialar yönünden bilirkişi incelemesi yapılmasının talep edildiğini, yemin eden davalılar kadar beyanları önemli tanık ve duruşma tutanaklarıyla belgeler bulunduğu halde sadece davalıların yemin etmesinin yeterli görüldüğünü, tek delil yeminmiş gibi değerlendirme yapıldığını, Kaleler A.Ş.'nin müvekkili tarafından kurulduğunu, kuruluş tarihindeki yasa gereğince anonim şirketin kurulması için 5 ortak bulunmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle müvekkilinin davalı aile üyelerini değişen oranlarda hisselerle inançlı işlemle şirkete ortak ettiğini, davalıların parasal hiçbir sermaye ve bedel ödemediğini, gerçekte bütün hisselerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkili tarafından davalı ... adına şirketin kurulmasıyla şirkete konulmak üzere gayri menkul alındığını, davalıların şirketi iflas eşiğine getirdiğini, davalı ...'ye tüm yetkileri içeren vekaletname verdiğini, parasını müvekkilinin verdiği birçok gayri menkulün davalı ... tarafından kendi adına tescil edildiğini, şirketin kuruluş sözleşmesinde yer alan resmi belgeler ile şirketin resmi kayıtlarının yansıdığı defterlerde yer alan imzaların yazılı delil olmasa bile delil başlangıcı niteliğinde olduğunu, tanık anlatımlarından şirketin müvekkiline ait olduğunun anlaşıldığını, davalıların şirkete sermaye koyacak nitelikte bir mesleki çalışma geçmişleri ve yeterliliklerinin olmadığını, davalı ...'nin ev hanımı olduğunu, dava konusu şirket hissesi sahibi olmasının ekonomik olarak imkansız bulunduğunu, tanıklar dinlendiği halde anlatılan gerçeklikler yok gibi hüküm kurulduğunu, Kaleler şirketinin kuruluş ve tescil belgelerinin devir başlangıcı mahiyetinde olduğu, delillerin yeterince incelenmediğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının inançlı işleme ilişkin iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, davacının tescil talebi yönünden dava dışı Kaleler Petrol İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin davada taraf olarak gösterilmesi gerektiği, tescil talebi yönünden dava dışı Kaleler Petrol İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin davada taraf olarak gösterilmemesi isabetsiz ise de yargılama sırasında hisselerin davacıya ait olduğunun tespiti aşamasının geçilemediği, usul ekonomisi de gözetilerek dava dışı Kaleler Petrol İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin davacının tescil talebi yönünden davada taraf gösterilmemesi hususunun eleştirilmekle yetinildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işleme dayalı olarak verildiği ileri sürülen anonim şirket hisselerinin aidiyetinin tespit ve tescil edilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Kanun'un 146 ncı maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5563, Karar No: 2014/1702, Tarih: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5563 E.  ,  2014/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. Maddesinin uygulanmaması ve sanıkların katılanın oturduğu apartmanın boşluğuna girmesi ile katılana karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlanmış olmasına karşın sanıklar hakkında verilen cezalarda TCK'nın 35. Maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10110, Karar No: 2010/3530, Tarih: 25.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/10110 E.  ,  2010/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : Hükümlü hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, önceki kararın infaz edilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Hükümlü hakkında daha önce tayin olunan ağır hapis cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi uyarınca hapis cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus, yeniden yargılamayı gerektirmeden CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan "Hükümlü hakkında tayin olunan ağır hapis cezasının 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesi uyarınca hapis cezasına dönüştürülmesine" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1436, Karar No: 2025/5042, Tarih: 24.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1436 E.  ,  2025/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.11.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/2208 E., 2024/2896 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/2208 Esas, 2024/2896 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/2208 Esas, 2024/2896 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5145, Karar No: 2023/8385, Tarih: 02.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5145 E.  ,  2023/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/700 E., 2016/265 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.11.2015 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

Olay, sanığın Çaycuma ilçesi Perşembe beldesinde pazarcılık yapan katılan ...'tan 14,00 TL'lik alışveriş yaptığı ve karşılığında 100,00 TL sahte para verdiği, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankasının 26.10.2015 tarih ve 273 sayılı raporu ile suça konu banknotun sahte olduğu, önyüz - arka yüzde (geçersizdir/invalid) yazısı yazıldığı için aldatma (iğfal, sürüm) kabiliyetinin olmadığının tespit edildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Suça konu sahte paranın aldatma kabiliyetinin bulunmadığı, basit bir denetim sonucunda ön ve arka yüzde yazılı "geçersiz " ibaresinin kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu, sanığın eylemin hile boyutuna ulaşmadığı dolayısıyla olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının da oluşmadığı anlaşıldığından; tebliğnamede eylemin dolandırıcılık suçuna uyduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz istemi yönünden;

1. Dosya içerisinde yer alan ve T.C. ... Bankası Ankara Şubesi Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporuna göre suça konu sahte paranın ön yüz - arka yüzünde "geçersizdir/invalid" yazısının olması nedeniyle aldatma kabiliyetinin bulunmadığı belirtilmekle, sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Dava konusu aldatma kabiliyeti bulunmayan paraların dosyada delil olarak saklanması gerekirken müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14376, Karar No: 2011/16545, Tarih: 20.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14376 E.  ,  2011/16545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2020/1555, Karar No: 2021/318, Tarih: 25.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1555 E.  ,  2021/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.04.2018 tarih ve 2016/972 E. - 2018/286 K. sayılı kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1896 E. - 2019/1564 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi hükümlerine göre, anılan sözleşmesi öncesi döneme ilişkin tüm sorumluluğun davalıya ait olduğunu, dağıtım faaliyetlerinin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü 2003 yılında meydana gelen iş kazası sebebiyle müvekkili aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ve müvekkilinin lehine hükmedilen 7.255,35 TL vekalet ücretini mahsup ederek icra dosyasına toplamda 155.102,74 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, 162.358,09 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, önceki davaya konu iş kazasının taraflar arasında akdedilen İHDS’nin imzalanmasından önceki dönemde 2003 yılında gerçekleştiği, bu nedenle İHDS’nin 7. maddesi hükümlerine göre bu olaya ilişkin sorumluluğun davalıya ait olduğu ve davacının rücu hakkı bulunduğu, davacı yanca, önceki davada lehine hükmedilen ve icra dosyasına ödeme yapıldığı esnada mahsuba konu edilen vekalet ücreti de talep edilmişse de bu talebin yerinde olmadığı zira yapılan mahsubun davacının mal varlığında azalmaya sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 155.102,74 TL'nin 23.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.952,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.01.2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 30.09.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş'ne devredilerek 30.09.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 04.10.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 30.09.2013 tarihinde Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.