muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2934, Karar No: 2018/2248, Tarih: 29.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2934 E.  ,  2018/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ... İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı birleşen dosya davacısı ... arasındaki davadan dolayı ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.09.2015 gün ve 2014/701-2015/604 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 29.03.2017 tarihli geri çevirme kararı üzerine, davacı-birleşen dosya davalısı ... İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından 07.05.2018 tarihinde noksan harç tamamlanmış ise de noksan harcın tamamlatılması için çıkarılan muhtıranın davacı-birleşen dosya davalısı şirkete tebliğine ilişkin belge bulunmadığı ve bu halde harcın süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan, davacı-birleşen dosyada davalı vekili adresine çıkartılan muhtıranın tebliğine ilişkin belgelerin kalemce araştırılarak tebliğ tarihi tesbit edildikten sonra mahkeme kalemince geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde gerekli özenin gösterilerek ve kalem personelinin dikkati çekilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için ikinci kez dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14927, Karar No: 2017/5566, Tarih: 09.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14927 E.  ,  2017/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/01/2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının orman alanında ağaç kesme ve açma eylemlerini gerçekleştirdiğini belirterek, ağaçlandırma giderine ilişkin uğramış olduğu zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Taraflar arasındaki yargılamanın son oturumunda “konusuz kalan davanın reddine” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda ise “sanığın orman alanını işgal ettiği ve faydalandığı, ancak açma eyleminde bulunmadığı, iddia edilen zarardan da sorumlu olmadığı sonucuna varılmış, davacının davasının reddine karar vermek gerekmiştir” denilmiş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden belirlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4322, Karar No: 2021/2214, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4322 E.  ,  2021/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 31/3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile geceleyin meskun mahaldeki aydınlatma bulunan çift yönlü yolda seyri sırasında beyanına göre hasımlarının kendisini takip etmesi üzerine hızını artırdığı ve arkasına baktığı bir sırada kaplama içinde bulunan 1999 doğumlu yayaya çarptığı olaydan sonra olay yerinde yapılan tespitte yaklaşık 54 metre kan izlerinin devam ettiği, suça sürüklenen çoçuğun olay yerinden kaçtığı, yayanın ise hayatını kaybettiği olayda, suç sürüklenen çocuğun mahal şartları üzerinde hızını artırarak dikkatini yeterince yola vermeden seyredip, arkasını döndüğü anda yayaya çarpması dolayısıyla asli kusurlu olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6356, Karar No: 2010/8434, Tarih: 28.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6356 E.  ,  2010/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2017/493, Karar No: 2017/20139, Tarih: 05.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/493 E.  ,  2017/20139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ve ... Demir Çelik End. ve Liman İşl. Ltd. Şirketi, "Güvenlik Personelinin Dikkatine" hitaben, İç Haberleşme Formu başlıklı 26.12.2015 tarihli yazısında, ... Özel Güvenlik ve Eğitim Hizmetleri A.Ş. ile ... Grup arasındaki Güvenlik Hizmeti Sözleşmesinin 31.12.2015 tarihi itibarıyla sona ereceği, 01.01.2016 tarihinden başlamak üzere ... Koruma ve Güvenlik A.Ş. firması ile 1 yıllık sözleşme imzalandığını, 28 personelden yazıda ismi yazılan personelin çalışmaya devam edebileceği belirtilmiş olup, davacıya usulüne uygun yazılı fesih bildirimi yapılmadığının anlaşılmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının değiştirilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14818, Karar No: 2008/18419, Tarih: 24.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14818 E.  ,  2008/18419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

15.12.2006 vadeli bonoya dayanılarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatılmış olup borçlu, icra mahkemesine başvurusunda ödeme emri tebliğ tarihinde şehir dışında bulunduğunu ve tebligatı 18.02.2008 günü mahalle muhtarından tebellüğ ettiğini bildirerek gecikmiş itirazının kabulünü istemiş ve dilekçesinde itiraz nedenini de bildirmiştir.

İİK. 65. maddesine göre gecikmiş itirazdan söz edilebilmesi için tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması ancak borçlunun kusuru olmaksızın bir mani nedeniyle itiraz edememiş olması gerekir. HUMK. 76. maddesine göre hukuki nitelendirme hakime ait olduğundan borçlunun dilekçesinde gecikmiş itirazdan söz etmiş olmasının bağlayıcılığı yoktur. Somut olayda örnek 10 nolu ödeme emri “Adres kapalı muhatabın nereye gittiğini bilmediğini söyleyen komşusu A.Y.beyanından anlaşıldı” şerhi ile yapılmıştır. Tebligat Kanunu 21. maddeye göre muhatap veya adına tebligatı kabule kanunen yetkili kimseler adreste yok ise tebliğ imkansızlığının söz konusu olduğu bu durumda tebliğ memuru Tebligat Tüzüğü 28. maddesine göre tahkik işlemini yapmalıdır.Zira Tebligat Kanunu 21. maddeye göre kapıya yapıştırma tarihinin tebliğ tarihi kabul edilebilmesi için muhatap sadece tebligatın yapılacağı sırada adreste bulunmamalı ve fakat tevziat saatlerinden sonra o adrese geleceği belirli olmalıdır. (HGK. 13.10.1965 tarih ve 2/793-360; 16.09.1981 tarih ve 7/2371-604) Bu durumda borçluya yapılan tebliğ işlemi “muhatabın tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği” anlaşılamadığından usulsüzdür. 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesine göre (tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur.) düzenlemesi yer almaktadır. Mahkemece borçlunun tebligatı öğrendiğini bildirdiği 18.02.2008 tarihi tebliğ tarihi olarak düzeltilerek buna göre takip şekline göre süresinde icra mahkemesine yapılmış olan itirazın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7633, Karar No: 2016/7293, Tarih: 15.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/7633 E.  ,  2016/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.05.2011 gün ve 289-129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 18.03.2013 tarih, 2012/15015 Esas, 2013/3699 Karar sayılı geri çevirme kararı ile; ''dava konusu 952 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile dayanağı belge örnekleri ve 952 parselin kayıt maliklerine ilişkin ayrıntılı nüfus kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilerek evrakına eklenmesi'' istendiği halde, 952 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliklerinin nüfus kayıtlarının gönderilmediği ve mahkemece, geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın sürüncemede bırakılmamasına yönelik gerekli dikkat ve özen gösterilerek bu defa talep bizzat mahkeme hakimi tarafından ele alınarak,

1- 952 sayılı parselin kayıt maliklerine ilişkin ayrıntılı nüfus kayıtlarının,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/68 Esas ve 2000/112 Esas sayılı dava dosyalarının,

İlgili merciilerinden getirtilerek evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7262, Karar No: 2019/10281, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7262 E.  ,  2019/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında 19/07/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda yer alan ve yukarıda anlatılan ilkelere uyulmadan oluşturulan gerekçenin tekrarlanılmasıyla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4986, Karar No: 2024/7131, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4986 E.  ,  2024/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1 Esas, 2022/2 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2022 Tarihli ve 2022/85 Tereke, 2022/24 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın adres kayıt sistemindeki son yerleşim yeri adresinin bulunmadığı,... nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Pamukova Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2022 Tarihli ve 2022/1 Tereke, 2022/2 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın son yerleşim yeri adresinin... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına ve Esenyalı Şehit Fehim Çakır Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan kolluk araştırmasına göre murisin son yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1156, Karar No: 2018/106, Tarih: 20.03.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/1156 E.  ,  2018/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 19. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 27.03.2014

Sayısı : 71

.... vekilinin düzeltme ve cevap yazısının yayımlanması istemi üzerine Bakırköy 22. Sulh Ceza Hâkimliğince 19.03.2014 gün ve 278 sayı ile; düzeltme ve cevap yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

.... vekili tarafından yapılan itiraz başvurusu üzerine Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince 27.03.2014 gün ve 71 sayı ile; tebligatın usulüne uygun olduğu, düzeltme ve cevap hakkının kullanılmasına ilişkin diğer koşulların da oluştuğu gerekçesiyle itirazın kabulüne, Bakırköy 22. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen ret kararının kaldırılmasına, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına karar verilmiştir.

Bu karara karşı Adalet Bakanlığınca 24.07.2015 gün ve 49948 sayı ile; “Sabah Gazetesinin bir tüzel kişi olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 12/1. maddesine göre, 'Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır.' Aynı Kanunun 'hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır' kuralına aykırı olarak cevap ve düzeltme metninin 5187 sayılı Basın Kanununun 14. maddesi uyarınca, adı geçen gazetenin sorumlu müdürüne gönderilmesi yerine, tebligatın sorumlu kişiye yapıldığını gösterir şekilde tebliğ mazbatası düzenlenmediği ve tebliğin usulüne uygun olarak yerine getirilmediği" gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2015 gün ve 280449 sayılı ihbarnamesi ekinde gönderilen dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Ceza Dairesince 24.03.2016 gün ve 18343-13851 sayı ile;

"5187 sayılı Basın Kanununun 14/1. maddesinin 'Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.' şeklindeki hüküm uyarınca kişilerin, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığı iddiasıyla 5187 sayılı Kanun kapsamındaki düzeltme ve cevap yazısı yayımlanması taleplerinin doğrudan sorumlu müdüre gönderilmesinin gerektiği, düzeltme ve cevap yazıları hükmî şahıs niteliğindeki gazeteye gönderilemeyeceğinden, kanun yararına bozma isteminde yer alan hükmî şahıslara tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanununun 12. maddesinin olayda uygulama yerinin bulunmadığı gibi, somut olayda Sabah Gazetesinin 12.01.2014 tarihli nüshasının birinci sayfasında 'Darbe Medyasından Karartma Günleri' ve 22. sayfasında 'Sabah Israrla Yazdı' başlıkları ile yayımlanan haberler nedeniyle talep eden .... vekili tarafından gazetenin sorumlu müdürü ....adına gönderilen düzeltme ve cevap istemini içerir Bakırköy 40. Noterliğinin 06.03.2014 tarih ve 6340 yevmiye nolu ihtarnamesinin 10.03.2014 tarihinde 'Muhatabın adreste daimi çalışanı iletişim asistanı ... imzasına tebliğ edilmiştir.' şerhi ile tebliğ edilmesine karşın, sorumlu müdür ....vekilinin anılan tebligatın alınmadığına veya usulsüz olduğuna ilişkin bir iddiasının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine" oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyeleri S. Esen ve S. Öztemiz ise;

"Sayın çoğunluk ile uyuşmazlık; gazete sorumlu yazı işleri müdürüne cevap ve düzeltme hakkının kullanılması amacıyla yapılan tebligatın hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

5187 sayılı Basın Kanununun 14. maddesinde cevap ve düzeltme hakkı şu şekilde düzenlenmiştir. 'Sorumlu müdür kendisine sunulan düzeltme ve cevap yazısını; günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.' Görüldüğü üzere 'sorumlu müdür yazıyı aldığı tarihten itibaren' denilmek suretiyle cevap ve düzeltme yazısının sorumlu müdüre bizzat tebliğinin gerektiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca belirtelim ki düzeltme ve cevabın yayınlanmasından bizzat yazı işleri müdürü sorumludur ve bu sorumluluğa aykırı davranmak 5187 sayılı Kanunun 18. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Bu itibarla, cevap ve düzeltme hakkına ilişkin olup hukuki ve cezai sorumluluk doğuracak nitelikteki tebliğlerin mutlaka sorumlu müdürün şahsına bizzat yapılması gereklidir. Nitekim Yargıtay 7. Ceza Dairesi 25.02.1994 gün ve 592-1450 sayılı kararında tebligatın sorumlu müdür yerine sadece yazı işleri müdürüne yollanması ve cevabın yayınlanmaması durumunda cezai sorumluluğun doğmayacağını kabul etmiştir.

Diğer yandan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 17. maddesinde tebliğ adresinde tebligat belgesinde ismi yazılı şahıs aranacak o bulunamadığı takdirde ve bu husus evraka şerh edildikten sonra tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılabilecektir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 09.07.2012 gün ve 1416-19282 sayılı kararında, gösterilen adresin davalının çalıştığı işyeri adresi olduğu, tebligatı davalı adına alan şahsın, davalının daimi memur veya müstahdemi olmayıp, davalıyla aynı işyerinde birlikte çalışan diğer bir işçi olduğu anlaşılmaktadır. Muhatabın adresine çıkarılan tebligatın, arananın kolayca bulunması mümkün olmayan yerlerden ise, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin etmesi, bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğin kendilerine yapılması icap edeceğini belirtmiştir.

Somut olayımızda sorumlu müdür Şefik Çelik adına çıkarılan tebligatta 'muhatabın adreste bulunmaması nedeniyle çalışanı ... imzasına tebliğ edilmiştir' şeklinde bir ibarenin bulunduğu görülmektedir. Sorumlu müdür Şefik Çalık, Tebligat Kanunu anlamında 'belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icra eden kişi' statüsündedir. Bu konumdaki bir kişiye yapılacak tebligat ise Kanunun 17. maddesi hükümlerine göre gerçekleştirilecektir. Söz edilen maddeye göre ise; 'Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.'

Tebligat Kanununun 17. maddesine göre, tebliğ adresinde öncelikle muhatap aranacak; o bulunamadığı takdirde ve -bu husus evraka dercedildikten sonra- tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılabilecektir.

Tebliğ yapılan işyeri adresinin onlarca kişinin çalıştığı tahmin edilen bir gazete merkez binası olduğu gözetildiğinde '...' isimli çalışanın konumunun ne olduğu tebligat şerhinden anlaşılamamaktadır. Dolayısıyla Kanunun 17. maddesinin aradığı anlamda 'muhatabın aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birisi' olup olmadığı bu evraktan belirlenememektedir, belgelendirilememektedir.