muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1547, Karar No: 2020/6737, Tarih: 30.06.2020

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalı ... Sağlık Hizmetleri San. Ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edildiği, davalı tarafından maktu temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre nispi temyiz harcının ... Sağlık Hizmetleri San. Ve Tic. A.Ş.’den alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4190, Karar No: 2015/5926, Tarih: 23.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4190 E.  ,  2015/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/158473

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/690 (E) ve 2013/475 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan Uşak 3. Asliye Ceza mahkemesinin 2009/179 sayılı 29/07/2009 tarihinde kesinleşen ilamı nedeniyle 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/396 sayılı 03/01/2008 tarihinde kesinleşen ilamı nedeniyle de 5 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı; anılan mahkeme kararlarında suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olduğu ve kısa süreli hapis cezası nedeniyle seçenek yaptırıma çevrilme zorunluluğuna aykırı olarak belirlenen hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk hakkında usul ve yasaya aykırı olarak seçenek yaptırıma çevrilme zorunluluğuna riayet edilmemesi nedeniyle bu ilamlarda belirtilen kısa süreli hapis cezasının suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağından ve suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihinden önce kesinleşen başkaca kasıtlı suçtan hapis cezası ile cezalandırıldığına dair ilamın yer almadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde 18 yaşından küçük olup daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11518, Karar No: 2022/2640, Tarih: 07.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/11518 E.  ,  2022/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2021 gün ve 2021/182 E. 2021/237 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12572, Karar No: 2024/25027, Tarih: 19.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/12572 E.  ,  2024/25027 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/224 E., 2022/1007 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği hususunda kuvvetli şüphe nedeniyle sanık ... hakkında alınan iletişimin tespiti ve dinlenmesi kararına istinaden yapılan çalışmalarda;

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği hususunda kuvvetli şüphe nedeniyle sanık ... hakkında alınan iletişimin tespiti ve dinlenmesi kararına istinaden yapılan çalışmalarda;

01.09.2020 tarihli Teknik, Fiziki Takip ve Tespit Tutanağına göre; kolluk görevlileri tarafından yapılan fiziki takipte sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı değerlendirilen ... isimli şahıs bir süre sonra durdurulduğunda, şahsın elinde bulunan bir paketi ağzına attığının görülmesi üzerine maddeyi yutmaması için şahsın kafasını ve boynunu tutmak suretiyle müdahale edilmiş, şahsın görevlilere direnmesi üzerine direncini kıracak ölçüde kademeli olarak zor kullanılarak bahse konu paket çıplak elle tutmak suretiyle muhafaza altına alınmış, söz konusu pakette alüminyum folyo parçası içinde daralı 2,85 gr. eroin olduğu tespit edilmiştir.

07.09.2020 tarihli Teknik, Fiziki Takip ve Tespit Tutanağına göre; kolluk görevlileri tarafından yapılan fiziki takipte sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı değerlendirilen ... isimli şahıs bir süre sonra durdurulduğunda, şahsın elinde bulunan bir paketi ağzına attığının görülmesi üzerine maddeyi

yutmaması için şahsın ağzını ve boynunu tutmak suretiyle müdahale edilmiş, şahsın görevlilere direnmesi üzerine direncini kıracak ölçüde kademeli olarak zor kullanılarak bahse konu paket çıplak elle tutmak suretiyle muhafaza altına alınmış, söz konusu pakette alüminyum folyo içinde daralı 0,20 gr. metamfetamin olduğu belirlenmiştir.

2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu’nun 4/A maddesinin 6. fıkrasında, “Polis, durdurduğu kişi üzerinde veya aracında silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyanın bulunduğu hususunda yeterli şüphenin varlığı halinde, kendisine veya başkalarına zarar verilmesini önlemek amacına yönelik gerekli tedbirleri alabilir.” denilmekte; Ek 6. maddesinin 3. fıkrasında, “Edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan polis, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alır.” hükmü yer almaktadır.

Anılan hükümlerde, polisin durdurma veya suç şüphesi üzerine yaptığı işlemlerde kişilerin sağlığına ve vücut bütünlüğüne zarar gelmemesi için gerekli tedbirleri alacağı özellikle belirtilmektedir. Ek 6. maddede yer alan, “suç delillerinin kaybolmaması” ifadesiyle polisin olaya ilk müdahale ettiğinde açıkta olan veya kişiler üzerinde kaba üst yoklamasıyla bulunabilecek deliller kastedilmekte olup 5271 sayılı CMK’nın 116 ve 119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri ile elde edilebilecek deliller bu kapsama girmemektedir. Aynı şekilde, 2559 sayılı Kanun’un 4/A maddesinin 6. fıkrası ile Ek 6. maddesinin 3. fıkrası, polise uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen maddeyi yutmak üzere olduğu düşünülen şüpheli kişinin ağzını ve boynunu tutmak suretiyle müdahale ederek maddeyi zorla ağzından çıkarma yetkisi vermemektedir. Şüpheli şahısların vücudunda bulunan suç delillerinin tespit edilmesi için CMK’nın 75. maddesi uyarınca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması gerekmektedir.

Öte yandan, 2559 sayılı Kanun’un 16. maddesinin 1. fıkrasında, “Polis, görevini yaparken direnişle karşılaşması halinde, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde zor kullanmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmekte ise de, bu hükümde görevinin ifası sırasında polise karşı fiziki mukavemet gösterilmesi gibi aktif fiiller kastedilmekte olup, uyuşturucu maddenin yutulmaya çalışılması polise yönelik aktif bir hareket içermediğinden bu kapsamda değerlendirilemez.

Suç soruşturmalarında delillerin kaybolmasının önlenmesi önem taşımakla birlikte bu işlemlerin mevzuatın verdiği yetkiler çerçevesinde ve hukuka uygun şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Somut olayda, kendilerine müdahale edilen şahısların ele geçen uyuşturucu maddeleri yutmaları halinde de

delillerin kaybolması söz konusu olmayıp, yetkili mercilerden alınacak kararlara dayalı olarak ve tıbbi tekniklerle bahse konu delillerin tespit edilmesi mümkün bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı şüphesiyle durdurulan şahısların, haklarında CMK’nın 75. maddesi uyarınca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınmaksızın, ağızlarını ve boyunlarını tutmak suretiyle müdahale edilerek zor kullanmak suretiyle ağızlarından çıkarılan uyuşturucu maddeler hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden, Anayasa’nın 38/6. ve CMK’nın 217/2 ve 289/1-i maddeleri uyarınca hükme esas alınamaz.

Bu itibarla, sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı şüphesiyle durdurulan şahısların, haklarında CMK’nın 75. maddesi uyarınca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınmaksızın, ağızlarını ve boyunlarını tutmak suretiyle müdahale edilerek zor kullanmak suretiyle ağızlarından çıkarılan uyuşturucu maddeler hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden, Anayasa’nın 38/6. ve CMK’nın 217/2 ve 289/1-i maddeleri uyarınca hükme esas alınamaz.

Diğer taraftan, 09.09.2020 tarihli İkamet Arama, Yakalama Tutanağına göre, evinde yapılan arama sırasında sanığın yere attığı pakette daralı ağırlığı 3,66 gr. olan metamfetamin bulunduğu tespit edilmiş; sanık duruşmadaki beyanında bahse konu uyuşturu maddeyi kendisinin değil temyiz dışı sanık ...'un attığını belirtmiş, ... da uyuşturucu maddeyi kendisinin attığını beyan etmiştir. Yargılama sırasında, 09.09.2020 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin yere kim tarafından atıldığına dair tutanak tanıklarının beyanlarına başvurulmadan ve bu maddeye ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulmuştur. Dolayısıyla, 01.09.2020 ve 07.09.2020 tarihli eylemlerde hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı gözetilerek, 09.09.2020 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin kime ait olduğu ve hangi amaçla bulundurulduğunun araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanık ... hakkında hukuka aykırı olarak elde edilen delillere dayanılarak ve eksik araştırma ile verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatinde olduğumuzdan, anılan kararın bozulması yerine temyiz isteminin esastan reddi yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak etmiyoruz. 19.11.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/875, Karar No: 2018/1906, Tarih: 12.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/875 E.  ,  2018/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.02.2013 tarihli ve 2012/93 E., 2013/101 K. sayılı karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03.07.2013 tarihli ve 2013/8729 E., 2013/11449 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacı şirketin, davalı kurumun abonesi olduğunu, davalı idarece davacı şirket hakkında düzenlenen 31.12.2004 tarihli faturada, 479,54 TL normal tüketilen enerji ve güç bedeli dışında 168.123,08 TL muhtelif ilave ve 30.349,34 TL KDV olmak üzere toplam 198.956,75 TL borç tahakkuk ettirildiğini, ancak faturada yer alan muhtelif ilave adı altında talep edilen miktarın neden kaynaklandığının anlaşılamadığını, davacı şirketin tek vardiya üzeri çalışmakta olup günde 8 saat faaliyet gösterdiğini bu nedenle bu kadar yüksek meblağı karşılayacak enerji tüketiminin yapılmasının mümkün olmadığını belirterek, müvekkilinin davalıya 198.956,75 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı abonenin kaçak elektrik kullanmasından dolayı hakkında iki kez tautanak düzenlendiğini, en son 04.06.2004 tarihinde kurum elemanları tarafından yapılan kontrollerde davacı tarafın kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, kaçak kullanılan sürenin hesaplanarak davacı hakkında kaçak fatura bildirimi düzenlendiğini, kaçak kullanım süresi dışında abonenin kurulu gücü hesap edilerek geriye dönük tahakkukların incelemeye alınarak kurulu güce göre kullanılması gereken elektrik enerjisinin hesaplandığını ve bunun davacı tarafa fatura edildiğini, davacının tükettiği ancak eksik tahakkuk nedeniyle ödemediği bedeli, ek tahakkuk yolu ile ödemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 05.10.2011 tarihli 2011/10785-11934 E.K. Sayılı ''....Mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyulduğu halde, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Zira, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Anılan raporda, kaçak elektrik tespit tarihlerinde yürürlükte bulunan ilgili Yönetmelik hükümleri tartışılmadığı gibi, davacının üç kez kaçak elektrik kullandığı iddia edildiği halde bu yönler üzerinde de durulmamış ve 3. kez kaçak elektrik kullanımına ilişkin faturanın dava konusu edilmediği gerekçesiyle irdeleme dışı bırakıldığı açıklanmıştır. Oysa davalının savunması 3 kez kaçak elektrik kullanıldığının saptanması halinde Yönetmelik hükümleri gereği 2 kat üzerinden hesaplama yapılması gerektiği yönündedir. Bu durumda mahkemece davalının itirazları da gözetilerek olay tarihinde yürürlükte bulunan ilgili Yönetmelik hükümleri de tartışılmak suretiyle konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden yeniden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.'' içerikli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargıma neticesinde; Davanın kısmen kabulü ile, davacı aboneye davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilip tebliğ olunan 31.12.2004 tarihli 198.956,75 TL bedelli fatura nedeni ile, 15.682,32 TL lik kısmın mahsubu sonucu kalan 183.274,43 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince ve davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; taraflar arasında 01.03.2003 tarihinde abonelik sözleşmesi imzalandığı ancak davacının elektrik tüketiminin 2000 yılından itibaren başladığı, davacı hakkında 05.08.2000, 26.08.2003 ve 04.06.2004 tarihli olmak üzere 3 kez Kaçak Elektrik Tüketimi Tespit Tutanağı düzenlendiği, davacı tarafa ait elektrik sayacı üzerinde yapılan son okuma tarihinin 03.05.2004 olup davalı kurum elemanları tarafından davacı hakkında en son düzenlenen 04.06.2004 tarihli Kaçak Tespit Tutanağına istinaden davacı adına, hem 03.05.2004-04.06.2004 tarihleri arası tespit edilen 27 günlük kaçak kullanım süresine ilişkin 57.234,84 TL lik 31.12.2004 tarihli kaçak elektrik fatura bildiriminin hem de yine aynı tarihli (31.12.2004), 479,54 TL enerji ve güç bedelleri toplamı, 168.123,08 TL muhtelif ilave ve 30.349,34 TL KDV olmak üzere toplam 198.956,75 TL bedelli elektrik faturasının düzenlendiği, davacı tarafından dava konusu edilen faturanın, ek tahakkuka ilişkin olarak yapılan 31.12.2004 tarihli ve toplam 198.956,75 TL bedelli elektrik faturası olduğu, 27 günlük kaçak kullanım süresine ilişkin olarak hesaplanıp tahakkuk ettirilen faturanın dava konusu edilmediği, davalı kurum tarafından dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden; 01.08.2003-26.08.2003 tarihleri arasında davacı hakkında 2. kez kaçak kullanım nedeniyle tahakkuk ettirilen fatura dışında, geçmişe yönelik olarak, tüketimin az olduğu 2003/3 döneminden kaçak tespit tarihi olan 2003/8 dönemine kadar, fatura edilen tahakkuklar düşülüp olması gereken tüketimlerin hesap edilerek ek tahakkuk yapıldığının, buna göre muhtelif ilave adı altında faturada düzenlenen kısmın, 2003/3 dönemi başlangıcı olan 01.03.2003 tarihi ile tutanak tarihinden önceki son sayaç okuma tarihi olan 01.08.2003 tarihine kadar olan dönemdeki eksik alındığı düşünülen tahakkuk olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, davalı kurum tarafından düzenlenen 04.06.2004 tarihli kaçak kullanım tespit tutanağına istinaden, 27 günlük kaçak kullanım süresi üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle raporda belirtilen miktar üzerinden hüküm oluşturulmuş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporları, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda tespit içermediğinden hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.