muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20068, Karar No: 2014/22119, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20068 E.  ,  2014/22119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/601-2014/202

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2116, Karar No: 2025/2899, Tarih: 28.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/2116 E.  ,  2025/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1041 Esas, 2023/2318 Karar

KARAR : Esastan ret

SAYISI : 2020/407 E., 2022/220 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yollu takip başlatan ...'ın senette lehtar görünen ve yıllar önce müvekkili şirketin Konya'da ürünlerini ... mağazanın sahibi olan ... ile birlikte muvazaalı hareket ettiklerini, takibe konu senet üzerinde müvekkili ...'ı borçlandırıcı bir imza olmadığını, senette tanzim yerinin gösterilmediğini, davacı ve davacı şirket yetkilisi tarafından tanzim edilip ...'a verilmiş bir senet bulunmadığını, bu sebeple yapılmış suç duyurusunun da olduğunu, müvekkili şirket kayıtlarına göre senet lehtarı görünen davalı ...'a hiçbir borcun bulunmadığını, senet metninin sonradan oluşturulduğunu, senedin A-4 kağıtta yer almasının bunu teyit ettiğini, müvekkili şirketin ... mağazasını 2017 yılında davalı ... ile kardeşi ...'a devrettiğini, bilahare 7 ay sonra geri devir yapıldığını, davalı ...'ın müvekkiline cari hesaptan kaynaklı borcunun bulunduğunu, davalı ... tarafından başlatılan takibe diğer davalının dahil edilmemesinin davalıların muvazaalı hareket ettiklerini gösterdiğini, davalıların mali gücünün senetle uyumlu olmadığını ileri sürerek müvekkillerinin davalılara borçlu olmadıklarının tespiti ile takibin iptaline ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; protesto edilmemiş senetlerde cirantaya takip yapılamayacağından muvazaa iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının senet lehtarı ile aralarında borç ilişkisi olmadığına dair iddialarının iyiniyetli hamil durumunda olan müvekkili tarafından bilinemeyeceğini, müvekkilinin yıllarca ticaretle uğraşan basiretli bir tacir olduğunu savunarak davanın reddine ve davacılar aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; protesto edilmemiş senetlerde cirantaya takip yapılamayacağından muvazaa iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının senet lehtarı ile aralarında borç ilişkisi olmadığına dair iddialarının iyiniyetli hamil durumunda olan müvekkili tarafından bilinemeyeceğini, müvekkilinin yıllarca ticaretle uğraşan basiretli bir tacir olduğunu savunarak davanın reddine ve davacılar aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, dava konusu senet üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olduğunu, senet metninin sonradan oluşturulduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin borcuna karşılık dava konusu senedi diğer davalıya ciroladığını, takip hukuku açısından protesto edilmemiş senede dayanılarak cirantaya takip yapılmayacağından muvazaa iddiasının doğru olmadığını, senet üzerinde borçlu adresinin yer aldığını, senet üzerinde nakden kaydı yer aldığından davacının müvekkiline borcu olmadığı iddiasının doğru olmadığını, ticari kayıtların incelenmesinin sonucu değiştirmeyeceğini savunarak davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'ın, dava konusu senedin tanzim tarihinde diğer davacı şirketin yetkili temsilcisi sıfatını taşıdığı, senet üzerinde davacı şirketin kaşesinin basılı olduğu, ...'ın iki imzasının da şirket kaşesinin üzerine atılması nedeniyle bononun şirket tarafından tanzim edildiğinin kabulü gerektiği, davacının dava konusu senetteki imzaya yönelik itirazından vazgeçtiği, davacının ad ve soyadı ile T.C. kimlik numarasının yazılı olmasının davacıyı aval veren sıfatıyla senetten dolayı sorumu hale getirmeyeceği, dolayısıyla davacı ...'ın dava konusu senetten dolayı her iki davalıya karşı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, senedin iptaline yönelik talebin fer'i nitelikte bir talep olduğu, iptale yönelik şartların mevcut olmadığı, davalılardan ...'ın senedin lehtarı olduğu, bu davalı yönünden 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 72/5 hükmündeki şartların bulunmadığı, diğer davalı ...'ın takibe geçerken dava konusu bonodan dolayı kimlerin sorumlu olduğunu, kimlere karşı cebri icra yoluna başvurabileceğini bilmesi ve ona göre takibe geçmesi gerekirken bunu yapmadığı, davacıya karşı takibe geçmede kötüniyetli olduğu, İİK'in 72/5. maddesi kapsamında sorumluluğunun bulunduğu, davacı şirket yönünden yapılan incelemede; kambiyo senetlerinin sebepten mücerret olduğu, davalı ...'ın bile bile davacının zararına senedi kötüniyetle iktisap ettiğini yazılı delille (senetle) ispat etmesi gerektiği, davacı şirketin her iki davalı yönünden de iddiasını ispat edemediği, icra takibinin tedbiren durduğu, İİK'in 72/4 hükmündeki tazminatın şartlarının davalı ... yönünden oluştuğu, diğer davalının dava konusu bononun lehtarı olduğu, bu davalı yönünden İİK'in 72/4 hükmünde düzenlenen tazminatın şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; davacılardan ...'ın Konya 4. İcra Müdürlüğünün 2020/5010 sayılı dosyasından takip konusu yapılan 819.000,00 TL bedelli bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin bu davacı yönünden iptaline, İİK'in 72/5 hükmü gereği 819.000,00 TL'lik alacağın takdiren %20'si oranında kötüniyet tazminatının davalı ...'tan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacının davalı ... hakkındaki tazminat talebinin reddine, davacı ...'ın senedin iptaline yönelik talebinin reddine, davacılardan ... Tekstil Konfeksiyon San. Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın reddine, İİK'in 72/4 hükmü gereği reddedilen kısım olan 819.000,00 TL'nin %20'si oranında tazminatın davacı şirketten alınarak davalı ...'a verilmesine, davalı ...'ın tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı şirketin ilk önce kaşe üzerindeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını iddia ettiği, ancak daha sonra imza itirazından vazgeçerek imzanın şirket yetkilisine ait olduğunu kabul ettiği, bononun bağımsız borç ikrarını içeren sebepten mücerret bir kambiyo senedi olduğu, ispat yükünün senedin bedelsiz olduğunu iddia eden davacı üzerinde bulunduğu, bonoda düzenleme yeri yazılmamış ise de düzenleyenin adının yanında ''...'' ibaresi yazıldığından bononun Bursa'da düzenlendiğinin ve bono vasfına haiz olduğunun kabulü gerektiği, davacıların şikayeti üzerine Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/51590 sayılı soruşturma dosyasında davalılar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, itirazın Konya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 25.04.2022 tarihli kararı ile reddedildiği, davacı şirketin bononun bedelsiz olduğunu ve davalı ...'ın bilerek davacının zararına hareket ettiğini ispatlayamadığı, bu sebeple davacı şirketin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davalıların istinaf taleplerine gelince, takibe konu bonoda davacı ...'ın ismi bulunsa da bu kişinin davacı şirketin yetkilisi olduğu ve imzayı davacı şirketin kaşesi üzerine attığı, şirket kaşesi dışına ayrı bir imza atmadığı, şahsi sorumluluğunu doğuracak bir imzasının bulunmadığı, icra hukuk mahkemesi kararı maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmediğinden davacı ...'ın dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, bu sebeple davacı ...'ın davasının kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, davacı ...'ın bonoda şahsi sorumluluğunu doğuracak bir imzası bulunmamasına rağmen bu davacı hakkında takip yapmakta davalı ...'ın haksız ve kötüniyetli olduğu ispatlandığından davalı ... aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, yine davacı şirketin davası yönünden icra takibini başlatan davalı ... olmadığı için bu davalı lehine tazminata hükmedilmemesinde ve ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesinde de bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, icra takibine konu kambiyo senedinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 28.04.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12389, Karar No: 2022/2180, Tarih: 21.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12389 E.  ,  2022/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunda... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/254 Esas, 2018/698 sayılı kararı ile 1 yıl 6 ay hapis cezasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükümlü ...'un, bu cezasını ... 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün özel infaz usulü talebinin kabulü ile hapis cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 110/1-a maddesi gereğince 26/06/2022 tarihine kadar her hafta cuma günleri saat 19:00'da girmek ve pazar günleri aynı saatte çıkmak suretiyle ceza infaz kurumunda çektirilmesine dair infaz rejiminin uygulanmasına ilişki... İnfaz Hâkimliğinin 14/01/2021 tarihli ve 2021/7 Esas, 2021/142 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2021 tarihli ve 2021/113 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/254 Esas, 2018/698 sayılı kararı ile hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilen adı geçen hükümlünün 1 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için ceza infaz kurumuna 28/12/2020 tarihinde alındığı ve cezanın infazına aynı tarihte başlanıldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 31/12/2020 tarihli ve 2020/2-468 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 26/06/2022 tarihi olarak belirlendiği,

Hükümlünün cezasının hafta sonu infazı yönünde talebi üzerine, ... İnfaz Hâkimliğinin 14/01/2021 tarihli 2021/7 Esas, 2021/142 sayılı kararı ile hükümlü hakkında cezasını hafta sonu ceza infaz kurumunda çekmek suretiyle özel infaz rejimi uygulanmasına karar verildiği,

Her ne kadar "Özel infaz usulleri"ni düzenleyen 5275 sayılı Kanun'un 110 maddesinin 9. fıkrasına göre, özel infaz rejiminin; terör suçları ile örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçlarından ya da örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan mahkûm olanlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan mahkûm olanlar, adlî para cezası infaz sürecinde hapis cezasına çevrilenler ve koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle cezası aynen infaz edilenler hakkında uygulanmayacağı belirtilmiş, ikinci kez mükkerrir olan hükümlüler ile ilgili bir düzenlemeye yer verilmemiş ise de,

5275 sayılı Kanun'un 110/7. maddesi gereğince, özel infaz usulünün gereklerine geçerli bir mazeret olmaksızın uyulmaması hâlinde bu usulün uygulanmasına son verilip, infaza açık ceza infaz kurumunda devam edilmesi gerektiğinin belirtildiği, ancak aynı Kanun'un "Açık ceza infaz kurumları" başlıklı 14/2-a maddesine göre ikinci defa mükerrir olan hükümlüler hakkında verilen cezaların infazının açık ceza infaz kurumunda yerine getirilemeyeceğinin düzenlendiği, bu durumda ikinci kez mükerrir olması nedeniyle cezasının açık ceza infaz kurumunda çekmesi kanuni düzenlemeye göre izin verilmeyen hükümlünün hakkında özel infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi üzerine infaz usulüne uymaması halinde kalan cezasını infazına açık ceza infaz kurumunda devam etmesi gerekeceği, bu haliyle 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesine göre hakkında koşullu salıverilemeyeceği belirtilen ve cezasını infaz kurumunda çektirilmesi gereken hükümlü hakkında cezasını hafta sonu ceza infaz kurumunda çekmek suretiyle özel infaz rejimi uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/09/2021 gün ve 94660652-105-10-3992-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2021 tarihli ve 2021/113 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1680, Karar No: 2014/11308, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1680 E.  ,  2014/11308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15113, Karar No: 2011/7626, Tarih: 23.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/15113 E.  ,  2011/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2009 tarih ve 2007/768-2009/1012 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan Aydın Aras Elektronik San.Tic.Ltd. Şti’ne ait işyerinde davalının maliki olduğu binanın havalandırma boşluğunda bulunan ortak pis su borusunun yerinden çıkıp su sızdırması sonucu elektrik panosu ve elektrik tesisatının hasar görüp yangın çıktığını, meydana gelen zarardan bina malikinin sorumlu olduğunu, binanın ortak kullanım yerlerinden olan pis su borusunun bakım ve onarımının davalının sorumluluğunda olduğunu ileri sürerek, 4.220,33 TL’nin rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı sigortalısının yerden kazanmak amacıyla binanın havalandırma boşluğu duvarını projeye aykırı olarak kaldırıp bu bölüme elektrik tesisatı yaptırması nedeniyle hasar oluştuğunu, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın havalandırma baca duvarlarının projeye aykırı olarak ortadan kaldırıldığı, havalandırma boşluğuna sigortalı şirket tarafından sonradan elektrik tesisatı yapıldığı, meydana gelen zararın da bu elektrik tesisatından kaynaklandığı, taşınmaz davalıya ait olsa da kullanıcı Aydın Aras Ltd.Şti. olup yangının da sigortalı şirketin projeye aykırı olarak yaptırdığı elektrik tesisatından çıkması nedeniyle davalıya kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.