muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3520, Karar No: 2015/1465, Tarih: 17.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/3520 E.  ,  2015/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/257-2013/567

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,davacı kefil tarafından davalı kiralayan aleyhine açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, İstanbul 14.İcra Müdürlüğü'nün 2012/481 E. sayılı dosyasındaki takip olunan alacaktan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatına yer olmadığına karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı aleyhine İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2011/6635 esas sayılı dosyası ile kira alacağı ile ilgili takip yapıldığını, tebligatın usulsüzlüğü sebebi ile süresinde itirazda bulunamadığını, davacının kardeşi Uğur 'in ... Restaurant A.Ş.'nin ortağı olduğu dönemde şirketin davalı A.. E..la yapılan 1.2.2010 tarihli kira sözleşmesine kefil olduğunu,tarafların daha sonra bu sözleşmeden vazgeçip taraflar arasında başka bir kira sözleşmesi yapıldığını ve bu sözleşmede davacının herhangi bir sorumluluğu olmadığını, ayrıca davacının kardeşinin şirketteki hisselerini devrederek şirketten ayrıldığını, bu sebeple de şirketin davacı ile bir ilgisi kalmadığını, davalının davacıya gönderdiği kira bedellerinin ödenmesine ilişkin ihtara davacının cevaben kira sözleşmesi ile davacının ilgisi kalmadığının bildirildiğini,yeni sözleşme yapılması ile davacının kefalet borcunun ortadan kalktığını,zaten kefalet sözleşmesinin ilk yıl için geçerli olduğunu belirterek davacının İstanbul 14.icra müdürlüğünün 2011/6635 esas sayılı icra dosyasındaki borçtan dolayı borçlu olmadığının tespitine,davalı aleyhine %40 icra tazminatı verilmesine karar verilmesi talep etmiş. Davalı vekili,davalı ile kiracı şirket .... AŞ. arasında 01/02/2010 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığını ve davacının da bu sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, kiracı şirket kiralanandan “...” markalı restaurantı işletecek olup marka gereğince standart olarak hazırladıkları kira sözleşmesi yapmaları gerektiği için aynı günde ve aynı anda her iki sözleşme imzalandığını ve birden fazla sözleşme bulunmadığını, kefilsiz sözleşmenin sonradan yapılması ve mülga olması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, kiracı şirketin kira borçlarını tüm ihtarlara rağmen ödememesi sebebi ile icra takibi yapıldığını, kira sözleşmesinde kefaletin geçerliliğinin ilk yıl için değil 5 yıllık dönem için olduğunu,davacı kefilin icra takibine itiraz etmemesi nedeniyle takibin kesinleştiğini, davacının iddialarını yerinde olmadığını belirterek davanın reddine ve %40 inkar tazminatına karar verilmesini

savunmuş, mahkemece, her ne kadar sözleşme 5 yıl süreli ise de 2.yıl kirası açıkça belli olmadığından kefilin sorumluluğunun 1 yıl olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne,davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ile dava dışı kiracı şirket arasında düzenlenen 1.2.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi 5 yıl süreli olup,davacı bu sözleşmeyi müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacının imza inkarı bulunmamaktadır. Bu durumda 1.2.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi geçerlidir, tarafları ve kefili bağlar. Müteselsil kefilin sorumluluğu da sözleşme süresi ile sınırlıdır. Davalı kiralayan tarafından başlatılan İstanbul 14.icra müdürlüğünün 2011/6635 esas sayılı icra takip dosyasında kira sözleşmesinin 2.yılındaki 2011 Mart ve Nisan ayları kira paralarının tahsili talep edilmiş olup,sözleşmedeki artış oranı dolayısıyla kira paraları belli ve muayyendir.Davacı kefil 5 yıllık kira sözleşmesinin süresi boyunca tüm kiralardan sorumlu olup,Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7039, Karar No: 2014/4208, Tarih: 18.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/7039 E.  ,  2014/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :27.06.2013

Numarası :2010/416-2013/137

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat Ö. B. ile davalı vekili Avukat A.Z. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, reklam yayınına ilişkin iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak ve davacının ıslah talebi de gözetilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yerel mahkemece bozma öncesinde davacı tarafından akdî ilişki usulen kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, karar davacının temyizi üzerine Dairemizin 13.10.2009 günlü kararı ile bozulmuştur. Bozma ilâmında reklam ve yayıncılık konusunda uzman bilirkişiler marifeti ile yayıncı kuruluşun merkezinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak Denizli Atatürk Stadı'nda dava dilekçesinde belirtilen dönemde Denizlispor'un oynadığı Süperlig maçlarında davalı şirketin yayıncısı olduğu iddia oyununun reklamının yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmış ise bedelinin BK'nın 413 ve devamı maddelerine göre yapıldığı tarihler itibari ile mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli konusunda rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gereğine değinilmiştir. Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi ile mahkeme tarafından bozma ilâmına uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, düzenlenen 22.05.2013 günlü ek raporda yayının yapıldığı 2006 yılı itibari ile halı reklamlarının değerinin 40.000 USD, kale arkası panoların ise sezonluk 20.000 USD'den hesaplanmak sureti ile yapılan reklam bedeli 60.000 USD olarak hesaplanmış, mahkemece rapora itibar edilerek 60.000 USD'nin dava tarihindeki kur karşılığı 93.095,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde açıkça 4 adet sabit reklamın her iki kalenin sağına ve soluna yerleştirilmek suretiyle iddia oyununun reklamının yapıldığını ileri sürdüğü halde bilirkişi kurulunca kale arkası panolar için de reklam bedeli tayin edilmesi doğru olmadığı gibi hükmüne uyulan bozma ilâmında işin bedelinin yapıldığı tarih itibari ile mahalli piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi gereğine değinildiği ve taraflar arasında yazılı sözleşme mevcut olmadığı, iş bedelinin yabancı para üzerinden ödeneceğinin kararlaştırıldığı kanıtlanamadığı halde bedelin TL olarak belirlenmesi yerine Amerikan Doları üzerinden hesap yapılması doğru olmamış, yeniden tayin edilecek bilirkişi kurulundan sadece her 2 kalenin sağına ve soluna yerleştirilen reklamlar nedeniyle talebe hak kazanılan reklam bedelinin yayının yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre Türk Lirası üzerinden belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı talebi aşılmak suretiyle ve uyulan bozma ilâmına aykırı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13409, Karar No: 2017/15065, Tarih: 05.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13409 E.  ,  2017/15065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile eşit işlem borcu alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirketin işyerinde 16.11.2011-15.08.2013 tarihleri arası satış destek sorumlusu olarak çalıştığını, davalı şirketin ... 10. Noterliğinin 15.08.2013 tarih ve 20745 yevmiye nolu ıhtarı ile raporlu olmasına rağmen 07.07.2013-14.07.2013 tarihleri arası için rapor ibraz edilmediği, 24.07.2013 tarihli savunma istemine cevap verilmediği gerekçesiyle İş akdinin feshedildiğinin bildirdiğini, davacının dördüz gebelik, düşük tehlikesi + Hipetemezis tanısı nedeniyle zor bir gebelik süreci geçirmekte olup, düşük tehlikesi nedeniyle istirahatı tıbben gerekli görüldüğünü, 02.07.2013 - 06.07.2013 tarihli raporunun devam ettiği sırada 05.07.2013 tarihinde aniden rahatsızlanması sonucu ... Üniversitesi Tıp Fakültesinin acil bölümüne getirildiğini, burada tedavisinin yapıldığını, ancak devam eden sağlık raporunun olması nedeniyle yeni bir rapor düzenlenmediğini, rapor bitimini takip eden iş günü olan 08.07.2013 tarihinden itibaren 6 günlük rapor verildiğini, ancak 6 günün sonunda yeniden kontrol yapılacağından hastane tarafından iş göremezlik raporu düzenlenmediğini, 6 günlük süre için sadece rapor düzenlendiğini, 08.07.2013 tarihli 6 günlük raporun da diğer raporlar gibi şirkete gönderildiğini, şirket tarafından kabul edildiğinin bildirildiğini, üstelik raporlu olduğu 08.07.2013 tarihinden 15.07.2013 tarihine kadar olan maaşında şirket tarafından müvekkilinin banka hesabına yatırıldığını, şirket tarafından o haftaya ilişkin ücretin ödenmesine rağmen 07.07.2013-14.07.2013 tarihleri arasında rapor ibraz edilmediğinin iddia edilmesinin kabul edilemez olduğunu, bunun fesih nedeni yapılmasının açık bir kötüniyet olduğunu, iş akdinin feshinin asıl nedeninin davacının devam eden raporlarla istirahat halinde olması ve işbaşı yapamaması olduğunu, iş başı yapması için baskı uygulandığını ve bunun sonucu bebeklerinden birini kaybettiğini, ortada hiçbir haklı sebep yokken işten çıkartılması nedeniyle mevcut tedavisinin sekteye uğradığını, sırf gebelik nedeniyle iş akdinin feshedilerek ayrıma tabi tutulduğunu, belirterek kıdem, ihbar ve eşit işlem borcuna aykırılık tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının 07.05.2013 tarihinde işe başladığını, 14.08.2013 tarihinde ise 07.07.2013-14.07.2013 tarihleri arası işe gelmemesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının rapor bitimi 07.07.2013 tarihinde işe başlaması gerekirken başlamayıp rapor temininde sorun yaşadığına dair davalı firmanın muhasebe bölümüne mail atarak bildirdiğini, belirtilen tarihler arası rapor göndermediğini, firmaya ulaşmış bir rapor olmadığını, davalının davacıya iadeli taahhütlü gönderdiğini 24.07.2013 tarihli savunma isteme yazısının davacı tarafından alınmadığı için iade edildiğini, 25.07.2013 - 03.08.2013 tarihleri arası 10 günlük tek hekim raporu ile 04.08.2013 - 12.10.2013 tarihleri arası 68 günlük tek hekim raporunun ulaştığını, ulaşan 4 adet rapor olduğunu ve bu raporların işyeri dosyasının içinde olduğunu, 07.07.2013-15.07.2013 tarihli olduğu iddia edilen raporun davacı tarafından müvekkiline ulaştırılmadığını, bu raporun varlığı iş akdi feshedildikten sonra gönderilen ihtarname ile öğrenildiğini, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı alacağının mevcut olmadığını, davacının iş akdinin 07.07.2013 - 14.07.2013 tarihleri arasında 7 gün işe gelmemesi nedeniyle İş Kanunu'nun 25/Il-g maddesi gereği feshedildiğini, bu dönem için ulaştırılan bir rapor da bulunmadığını, bu nedenle müvekkilinin kötü niyetli olduğunun iddia edilemeyeceğini, davacının 7 günlük yıllık izin ücreti mevcut olup bu ücretinin 20.11.2013 tarihinde hesabına yatırıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının dördüz gebelik sürecinde iken 2 Temmuz 6 Temmuz tarihleri arasında raporlu olduğu bu dönemde rahatsızlanması sebebiyle ... Üniversitesi Tıp Fakültesine müracaat ettiğini 08/07/2013 tarihli yeniden 6 günlük rapor verildiği, davacı hakkında istirahat düzenleyen başhekim ve kadın doğum uzmanı hekimler hakkında davalı şirketin evrakta sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından şikayetçi olduğu yapılan soruşturma neticesi ... ... CBS'nın 2014/17611 soruşturma sayılı, 2014/116216 karar sayılı takipsizlik kararı verildiği karara süresi içerisinde itiraz edilmediğinden kesinleştiği, takipsiz kararının içeriğinden davacıya riskli dördüz gebelik olması sebebiyle verilen raporların doğru olduğu, davacıya hasta girişinin ilk olarak özel sigorta üzerinden yapılması nedeniyle aynı gün ... üzerinden rapor verilemediği ikinci kez hastaneye başvurmadığını ... üzerinden giriş yapılarak istirahat raporunun verildiği davacının 27 haftalık iken erken doğum yaptığı yönünde savunmalara mevcut raporlarla örtüşmesi nedeniyle itibar edildiği görülmüş bu durum karşısında davacının sağlık mazereti ve raporlu olduğu dönemde devamsızlığa dayalı feshin geçerli ve haklı nedene dayanmadığı davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına ve davacının hamile olduğu dönemde riskli bir gebelik dönemi geçirmesi nedeniyle sık sık doktor raporuna dayalı istirahatli olması nedeniyle raporlu olduğu dönemde iş akdinin feshedilmesi nedeniyle işverenin çalışanlarına eşit davranma borucuna aykırı hareket ettiği gebeliği nedeniyle iş akdinin feshedildiği anlaşılan davacının eşit işlem borcuna aykırılık tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile anılan tazminatların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İspat yükü kendisinde olan davalı işveren haklı nedenle feshi kanıtlayamadığı için kıdem ve ihbar tazminatının kabulü isabetlidir.

Eşit işlem borcuna aykırılık tazminatına gelince;

4857 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı maddenin 6. fıkrasında belirtilmiştir. Ancak bu yaptırım, her eşit işlem borcuna aykırılık için öngörülmemiştir. Bu yaptırımın olması için madde de mutlak olarak belirtilen ayrımcılık nedenlerinin ihlali gerekir. Kısaca dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım veya tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapılması gerekir.

Anılan maddenin son fıkrasına göre ise “eşit işlem borcuna aykırı davrandığını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak, işçi bir ihlalin varlığı ihtimalini güçlü bir biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren böyle bir ihlalin mevcut olmadığını ispat etmekle yükümlü olur”.

Aynı Kanunu’nun 18/3.d maddesine göre “Irk, renk, cinsiyet, medeni hal, aile yükümlülükleri, hamilelik, doğum, din, siyasi görüş ve benzeri nedenler” geçersiz neden olarak kurala bağlanmış ve bunun bir ayrımcılık olduğu belirtilmiştir. İşçinin hamileliği nedeni ile farklı işlemlere tabi tutulması, ayrımcılık olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı kadın hamiledir ve bu hamileliği nedeni ile dördüz beklemektedir. Hamileliği riskli olan davacı tedavi görmektedir. Rapor aldığı ve dördüzlerden birini de bu riskli hamilelik sırasında kaybettiği anlaşılmaktadır. Dinlenen davacı tanığı davacının hamileliğini bildirmesi üzerine dışlandığını, işinin başka bir işçiye verildiğini, tedavi sürecinde de işverenin sorunlar çıkardığını, rapor gerektiren bir durum yokken rapor alması nedeni ile itham edildiğini beyan etmiştir. Bu ithamın davacının raporlarının sahteliği nedeni ile doktorlar hakkında suç duyurusu yapılması ve takipsizlik verilmesi ile sabit olduğu anlaşılmaktadır. Davacı hamileliği nedeni ile ayrıma tabi tutulmuştur. Davalının ayrımcılık nedeni ile eşit işlem borcuna aykırılık tazminatından sorumlu tutulması ve fesih sebebi, davacının maruz kaldığı durum nedeni ile bu tazminatın üst sınırdan belirlenmesi de yerinde olmuştur. Sonuç itibari ile doğru olan kararın ilave bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5305, Karar No: 2019/11289, Tarih: 28.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5305 E.  ,  2019/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin askerliği sırasında ... yaşam sigortasına prim ödeyerek dahil olduğunu, geçirdiği kaza sırasında söz konusu poliçeyi kayıp ettiğini, ancak ... yaşam sigorta poliçe numarasının 1412187109 olduğunu, ... sigorta şirketi ile yapılan telefon irtibatında ve acemi birlik merkez şube müdürü ile yapılan koordine ile poliçe numarasının doğruluğunun teyit edildiğini, bu kapsamda söz konusu davalı ... şirketinden mahkeme aracılığıyla getirtilecek sigorta poliçesi sureti ile konunun açıklığa kavuşturulacağını, sigorta şirketinin web sitesinden elde edilen örnek ... yaşam sigorta poliçesinin dilekçe ekinde olduğunu belirterek, müvekkiline ait ... yaşam sigortası kapsamında, maluliyet oranının %69'u olduğu dikkate alınarak, poliçe dahilinde üst sınır olan 30.000,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davanın bu aşamasında 1.000,00 TL sinin kaza tarihi olan 29.06.2015 tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Bursa 3. Tüketici Mahkemesi tarafından davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 44,40 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.