muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9444, Karar No: 2025/1131, Tarih: 05.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9444 E.  ,  2025/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2481 E., 2024/1661 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik inceleme ve araştırma yapıldığına,

2. İstihbari bilginin kaynağı araştırılmadığına,

3. Mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

5. Hukuka aykırı delillere dayanılamayacağına,

6. Adil yargılanma hakkının kısıtlandığına,

7. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3 . Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3 . Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37789, Karar No: 2021/5345, Tarih: 18.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/37789 E.  ,  2021/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; atılı suçlardan beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’un beraatine ilişkin hükümler ile sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’in Oğuş Otomotiv isimli firmanın yetkilisi olup diğer sanık ...’ın satın almış olduğu ... plaka sayılı 2007 model Tata marka aracı için ... adına düzenlenen sahte kimlik ve belgelerle, Finansbank Erenköy Şubesinden 16/11/2006 tarihinde 21.600 TL araç kredisi kullandığı bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanıklar hakkında atılı resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemde;

Sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 16/11/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar hakkında atılı nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemde;

Sanık ...’ın sahte belgelerle suça konu araç kredisi çektiğinin iddia ve kabul edilmesine rağmen sanığın alınan savunmasında krediyi kendisinin çekmediğini imza ve yazı incelemesi istediğini belirtmiş olması yine sanık ...’in de söz konusu ... plakalı aracı kendisini ... ... olarak bildikleri şahsa sattıklarını beyan etmiş olduğu ayrıca müşteki ...’in dayanın da 16/11/2006 tarihli taşıt kredisi sözleşmesi yönünden imza yazı incelemesinin de yaptırılmamış olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısında öncelikle kredi sözleşmeleri ve belgeler üzerinde sanıklar ve müştekinin imza yazı örneklerinin alınarak incelenmesi, sözleşmedeki nufus cüzdanındaki fotoğrafın sanık ...’a ait olup olmadığının da incelenmesi ile aracın kayıtlarının çıkartılarak fiili kullanıcısının tespit edilmeye çalışması ile toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9714, Karar No: 2009/18000, Tarih: 05.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9714 E.  ,  2009/18000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/333, Karar No: 2007/439, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/15-333 E., 2007/439 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/15-333 E., 2007/439 K.**

**- ALACAK DAVASI

- BOZMAYA UYMA VEYA DİRENME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 317 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 357 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 440 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 4.Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.06.2004 gün ve 2003/630-2004/470 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 14.10.2005 gün ve 2004/6436-2005/5452 sayılı ilamıyla bozulmuş; taraf vekillerinin karar düzeltme istemi üzerine ise bu bozma kaldırılarak bu kez 19.06.2006 gün ve 2006/383-3698 sayılı ilamı ile ;

(...Dava, eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin ödenmesi ve kesin teminatların nakde çevrilmemesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesi istemleriyle açılmış daha sonra ıslahla talep arttırılmıştır.

Davalı vekili, şartnameye uygun teslim yapılmadığının laboratuar deneyleriyle anlaşıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizce oyçokluğuyla karar bozulmuş, tarafların karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

1)Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacının HUMK.nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme istemi reddedilmelidir.

2)Taraflar arasında imzalanan 09.01.2003 tarihli sözleşmeyle, 175.000 adet fanilanın, 31.01.2003 tarihli sözleşmeyle 200.000 adet slip donun teknik şartnameye uygun imal ve teslimi kararlaştırılmıştır. Sözleşme eki Özel Şartnamenin 6/d maddesinde, teslim alınan imalatın muayene laboratuarları sayılmış, itiraz halinde Ankara ve İstanbul Kalite Yönetim Bölge Başkanlıkları Laboratuarlarında incelemenin yapılacağı belirtilmiştir.

2)Taraflar arasında imzalanan 09.01.2003 tarihli sözleşmeyle, 175.000 adet fanilanın, 31.01.2003 tarihli sözleşmeyle 200.000 adet slip donun teknik şartnameye uygun imal ve teslimi kararlaştırılmıştır. Sözleşme eki Özel Şartnamenin 6/d maddesinde, teslim alınan imalatın muayene laboratuarları sayılmış, itiraz halinde Ankara ve İstanbul Kalite Yönetim Bölge Başkanlıkları Laboratuarlarında incelemenin yapılacağı belirtilmiştir.

Dosyada mevcut Bursa ve İstanbul laboratuarlarında yapılan incelemelerde alman raporlarda, hava şartları haslığı, ter ve ışık haslığı ile yaka ribanası içeriği bakımlarından şartnameye uygun olmadığı saptanmıştır. Yine mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, yaka ribanasında kullanılan Lycra miktarının yeterli ve uygun olabileceği, hava şartları bakımından ise laboratuar testlerinde değerin 3 bulunduğu, şartname değerininse 4-5 olduğu, bu haliyle teknik şartnameye uygun olmadığı, ter ve ışık haslığının laboratuar değerlerinin 3, 2, 3 olarak saptandığı, şartname değerinin 3-4 olduğu, idare raporlarına göre teknik şartnameye uymadığı, yeniden test yapılması gerektiği belirtilmiştir. İtiraz üzerine alınan ek raporda, bir adet numune üzerinde Ege Üniversitesi Laboratuarlarında analiz yaptırılmış, bulunan 6 değerinin şartname üzerinde olması nedeniyle uygunluğunun kabul edilebileceği sonucuna varılmıştır. Hemen belirtilmelidir ki, ek rapor tek bir fanila üzerinde yapılan deney sonucuna dayalıdır. Yukardan beri sayılan çok sayıda laboratuar sonuçlarına göre ve sözleşmede teslimi kararlaştırılan fanila sayısı gözetildiğinde tek fanila üzerinde yapılan incelemeyle şartnameye uygunluğun sağlandığından sözedilemeyeceği açık seçik ortadadır. Sözleşmenin 6/d maddesinde fiziksel muayene için delil sözleşmesi var ise de kimyasal muayeneyle ilgili 6/f maddesinde delil sözleşmesi niteliğinde bir hükme yer verilmiş değildir. Şartnamede gösterilen laboratuarlardan ayrı teknik kurullardan da rapor alınabilir.

Nevar ki, gerek dosyaya giren raporlarda gerekse mahkemece alınan asıl raporlarda şartnameye uygun olmayan hususlar tesbit edilmiştir. İşin miktarı ve kullanım amacı dikkate alındığında yüklenicinin ayıba karşı tekeffül borcunu yerine getirmediği ortaya çıkmıştır. Yüklenici şartname hükümlerini bilerek ifayı üstlendiğine göre eseri şartnameye ve amaca uygun teslimle yükümlüdür. Bu husus yüklenicinin özen borcunun sonucudur (BK.357/1 madde).

O halde ayıplı olduğu anlaşılan imalatı davalı iş sahibi kabule zorlanamayacağından davanın reddi gerekir. Kararın bu nedenlerle bozulması yerine yeniden araştırmaya yönelik bozma gerekçesinde isabet görülememiştir.…

…"gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

…"gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 04.07.2007 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/224, Karar No: 2015/11471, Tarih: 08.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/224 E.  ,  2015/11471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/186577

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.04.2012

NUMARASI : 2009/6 Esas, 2012/59 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, onbeş yaşı içerisindeki mağdurenin suç tarihinde evden kaçarak gönül ilişkisi olduğu sanıkla buluşmasının ardından gittikleri evde karı koca hayatı yaşamaya başladığı sanıkla cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka neden olmaksızın birden fazla cinsel ilişkiye girdiği sabit olduğundan mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 15.06.2011 günlü raporda "Mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" şeklinde bilgi verilmesi üzerine anılan rapor esas alınarak sanığın cezası TCK'nın 103/6. maddesi uyarınca arttırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK'nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren sanığın bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu olayda, sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı, meydana gelen zararın ancak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/139, Karar No: 2010/6259, Tarih: 29.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/139 E.  ,  2010/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının kesilen yaşlılık aylığının kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanması ve yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekillince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca, anılan Kanunun yürürlük tarihine kadar 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre oluşturulan sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet sürelerinin tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirileceği ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 1479 sayılı Kanun olduğu kabul edilmelidir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24. maddesine göre, bir kimsenin zorunlu...sigortalısı olması için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekli iken, anılan maddelerde 19.4.1979 gün ve 2229 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir. Öte yandan, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde, zorunlu ...sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine, 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların ... sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen düzenlemelerin, anılan ...’nin Anayasa Mahkemesi’nce iptalinden sonra 4956 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle bu kez; ...gerçek ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyet tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıt olanlar ise talep tarihinden itibaren zorunlu sigortalı olarak Yasa kapsamına alınmışlardır.

619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen düzenlemelerin, anılan ...’nin Anayasa Mahkemesi’nce iptalinden sonra 4956 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle bu kez; ...gerçek ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyet tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıt olanlar ise talep tarihinden itibaren zorunlu sigortalı olarak Yasa kapsamına alınmışlardır.

Somut olayda, davacının nakliyecilik faaliyeti sebebiyle 26.02.1975-28.5.1985 tarihleri arası vergi kaydı bulunduğu, 18.6.1997 tarili giriş bildirgesi ile anılan vergi kaydı ve 01.10.1968 tarihinden devam eden ...kaydı sebebiyle 26.02.1975 tarihi itibariyle 1479 sayılı Kanun kapsamında tescil edildiği, 4247 sayılı Yasadan yararlanarak prim borcunu toplu olarak 24.6.1997 tarihinde ödeyerek 01.7.1997 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, ancak Kurumun oda kaydının geçersizliği sebebiyle aylığın iptal edildiği anlaşılmaktadır.

11.9.1997 tarihli mahallinde düzenlenen tutanakda, davacının üyelik kaydının 01.10.1968 tarihinden itibaren devam ettiği belirlenmiş ise de, dosyada mevcut, 29.8.2003 tarihli...düzenlenen ..., adı geçen odanın ilk defterinde, davacının da adının geçtiği bir grup şahsın bilgi hanelerindeki yazı ve rakamların, silici özelliği olan kimyasal bir sıvıya maruz bırakılmalarını müteakip, bulundukları yerlere sonradan tahrifen yazıldıkları ve iğfal kaabilyetlerinin bulunduğunun saptandığı, 24.9.2004 tarihli müfettiş raporunda da, mahallinde tutulan tutanakta imzası bulunanlardan, odaya tutanak için gidildiğinde odanın karanlık olduğu, silinti ve kazıntıların farkedilemediği, farkedilip de itiraz edildiğinde bazen vatandaş tehdidi bazen de yetkililerin emriyle imzaların atıldığı, ya da, tahrifatın tutanaktan sonra yapılmış olabileceği şeklinde alınan beyanlar ile defterlerin son derece düzensiz olduğu, noter onaylı olanlarda üye görünenlerin öncekilerde görünmediğinin belirlendiği anlaşılmaktadır.

Belediye Zabıta Amirliğinde davacı adına dair bir kaydın bulunmadığının bildirildiği, dinlenen tanıkların, davacının 1960'da bakkallık yaptığı, 1968'de nakliyeciliğe başladığı, 1997'de bıraktığı yönündeki beyanlarının da davacının adı geçen odanın faaliyet alanı ile ilgili olarak , vergi kaydı sonrası kendi nam ve hesabına çalışmasını kanıtlar nitelikte olmadığı görülmektedir.

Belediye Zabıta Amirliğinde davacı adına dair bir kaydın bulunmadığının bildirildiği, dinlenen tanıkların, davacının 1960'da bakkallık yaptığı, 1968'de nakliyeciliğe başladığı, 1997'de bıraktığı yönündeki beyanlarının da davacının adı geçen odanın faaliyet alanı ile ilgili olarak , vergi kaydı sonrası kendi nam ve hesabına çalışmasını kanıtlar nitelikte olmadığı görülmektedir.

Yapılan yargılama sonunda, yukarıda açıklanan hukuki ve fiili duru karşısında, davacının zorunlu sigortalılık süresinin 20.4.1982-28.5.1985 dönemi ile sınırlı olması gerektiği, geçersiz oda kaydına dayalı olarak Kurumca primlerin tahsil edilmiş olmasının, Medeni Kanunun 2. maddesinde ifadesinin bulan iyiniyet ilkesi kapsamında sigortalılık süresi sağlayamayacağı belirgindir. Ancak, davacının prim ödemelerinden, anılan zorunlu sigortalılık süresine ilişkin olandan fazlasının, 28.5.1985 tarihinden sonraki ilk prim ödeme tarihinden başlayarak karşılık gelen süre kadar isteğe bağlı sigortalılık olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmelidir.

O hâlde davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.