muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7807, Karar No: 2013/14909, Tarih: 11.07.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece köy muhtarı tanık olarak dinlenmemiştir, davacı ve boşandığı eşine ait seçmen bilgi kaydı, fatura aboneliği araştırması, oturdukları iddia edilen meskenlere ilişkin ikametgah senetleri, davacının boşandığı eşi yeniden evlendiğinden bu hususa ilişkin emniyet aracılığıyla ayrıntılı adres araştırması yapılmadan da karar verilmiş olması hükmün bozulmasını gerektirmektedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15039, Karar No: 2016/12025, Tarih: 12.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15039 E.  ,  2016/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş akdinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalının iş aktini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-h maddesine göre haklı nedenle feshettiğini, davacının feshe dayanak hataları ve ihlalleri tüm çalışması boyunca yaptığını, uyarılara rağmen bu durumun sonlanmadığını, 22/08/2010 tarihinde envanter sayım sonucunun davalının kabul edebileceği oranların üzerinde çıktığını, 29/09/2010 tarihinde eksik-fazla kontrol prosedürünü davanın yerine getirmediğini, 30/11/2010 tarihinde sıfır ürün kontrol prosedürünü davacının yerine getirmediğini, envanter sonuçlarının davalı tarafından kabul edilebilecek değerin üzerinde olduğunu, son kullanma tarihi ve raf ömrü dolan ürünleri davacının kontrol etmediğini, reyonda satışa hazır tuttuğunu, 28/02/2011 tarihinde envanter oranlarının davalı tarafından kabul edilebilir değerin üzerinde çıktığını, 30/03/2011 tarihinde son kullanma tarihi ve raf ömrü dolmuş ürünlerin takibini davacını yapmadığını, satışa hazır tuttuğunu, satışa tabi tuttuğunu, fire olarak bildirmediğini, bu ürünleri kendi kasasından geçirerek satış işlemi gerçekleştirdiğini ama bedelini ödemeyerek kasa fişlerini kasada tuttuğunu, defalarca yazılı uyarılmasına ragmen bu davranışlarına davacının ısrarla devam ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıya isnat edilen eylemlere ilişkin olarak davacı tanığının, davacının son kullanma günü geçen ürün satmadığı, mağaza müdürlerinin 2-3 gün kala son kullanma tarihlerine yaklaştığı zaman fiyat indirim isteyin diye fikirler verdiklerini, bunun ürünün son kullanma tarihine düşmesin mantığıyla olduğunu, envanter açığının güvenlik görevlisinin bulunmasından kaynaklandığını beyan ettiği görüldüğünden, davacı tanığının beyanlarına itibar edilerek ve davalı tarafça davacının iş akdinin haklı neden olmaksızın feshedildiği, davalı tarafından davacının yıllık izinlerini kullandığına yahut kullanılmayan izinlerine karşılık fesih sonrasında ödeme yapıldığına dair herhangi bir kayıt sunulmadığından, davacının kıdem süresine uygun olarak 14 gün izin alacağının bulunduğu ve davacının fazla çalışma yaptığı tanık anlatımlarıyla da sabit olduğu, hafta tatili ücret alacağı ile ilgili davanın ise davalı tarafından sunulan çizelgelerde hafta tatil günlerinin boş bırakılmış olması ve taraf tanıkları hafta tatili kullandırıldığını beyan ettiğinden ispatlanamadığı gerekçesi ile ücret ve hafta tatili ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki belgelere göre;

24/03/2011 tarihli kontrolde son kullanma tarihi 05/03/2011 olan peynirin reyonda müşteriye satışta tespit edildiği, davacının savunmasında “müşterinin devamlı ürünleri karıştırması sonucunda arkadan ürün aldığı için bunu farkedemedikleri” yönünde davalı işverenliğe hitaben yazılı savunmada bulunduğu görülmüştür.

31/03/2011 tarihinde kasa bankosu üzerindeki 4 adet ürünün 31/03/2011 son kullanma tarihli olduğu, bunların 2 adedinde son kullanma tarihi kazınmış olduğu ve davacının bu ürünler müşterilere satma çalıştığı belirtilmiş, davacı davalıya yönelik yazılı savunmasında “ürünlerin bozulmadığını düşünmediğinden dolayı ürünleri sıcak satışta eritmeye çalışıp fireye yazmamaya çalıştığı için ürünleri kasa bankosu üzerinde satmaya çalıştığı, tekrarlamayacağı” yönünde beyanda bulunduğu görülmüştür.

30/11/2010 tarihli kontrolde davacının son kullanma tarihli tavuk bulundurduğunun tespit edildiği, davacının davalıya verdiği yazılı savunmasında “tavuğun son kullanma tarihinde yaşanan sıkıntının ürünün bozulmaması ve fireye yazılmasına gerek olmadığını düşünmesinden kaynaklandığı” yönünde beyanda bulunduğu, davacıya bu nedenle ihtar cezası verildiği görülmektedir.

30/11/2010 tarihli kontrolde davacının son kullanma tarihli tavuk bulundurduğunun tespit edildiği, davacının davalıya verdiği yazılı savunmasında “tavuğun son kullanma tarihinde yaşanan sıkıntının ürünün bozulmaması ve fireye yazılmasına gerek olmadığını düşünmesinden kaynaklandığı” yönünde beyanda bulunduğu, davacıya bu nedenle ihtar cezası verildiği görülmektedir.

Mahkeme gerekçesinde yazılı olduğu üzere “mağaza müdürlerinin 2-3 gün kala son kullanma tarihlerine yaklaştığı zaman fiyat indirim isteyin diye fikirler verdikleri” doğru kabul edilse bile, davacının bir kısım son kullanma tarihli ürünü etiketi kazınmış şekilde kasa bankosu üzerinde satmaya çalışması, son kullnama tarihli tavuğu bozulmadığı /fireye yazılmasına gerek olmadığı gerekçesi ile bulundurduğu, bu gibi hareketlerin bu gıda maddelerini alanların sağlığına zarar verebilecek nitelikte olduğu, davacının 30/11/2010 tarihli son kullanma tarihli tavuk tespiti üzerine ihtar cezası da aldığı, davacının ihtara rağmen bu tip davranışını tekrarladığı, mağaza sorumlusu olan ve görevinin gereklerine bu şekilde aykırı davranan davacının iş aktinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gözetilmeksizin, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12978, Karar No: 2011/30396, Tarih: 26.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12978 E.  ,  2011/30396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 298. maddesine göre; senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise, inkar halinde yok hükmündedir. Bu nedenle senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir.

Somut olayda, keşideci borçlu aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesinde, çekin keşide tarihindeki paraf imzanın kendisine ve yetki verdiği vekiline ait olmadığını, tahrifat nedeniyle çekin kambiyo senedi vasfi bulunmadığını, takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği görülmektedir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, takip dayanağı çekin keşide tarihi kısmında bulunan paraf imzasının keşidecinin vekiline ait bulunduğu, yıl hanesindeki değişikliği yapan kalem ile parafi yapan kalemin aynı olduğu, ancak ay hanesindeki değişikliğin başka bir kalemle daha sonra yapıldığı, parafın bu düzeltmeyi kapsamadığı, ilk yazılan rakamlarında okunamadığının bildirilmesi üzerine, keşide tarihinin ay hanesindeki düzeltmenin parafsız olması ve önceden yazılan rakamlarında okunamaması nedeniyle keşide tarihinin bulunmadığı ve bu nedenle çek vasfinda olmadığı incelemesi gerekçe gösterilerek takibin iptaline karar verilmiştir.

Günümüz teknolojik şartlarında yazı ve imzanın yaşının tespitinin mümkün olmadığı ve paraf imza ile düzeltme yazılarının aynı el ve kalem tarafından yapılmasının da zorunlu olmadığı nazara alındığında, paraf imzasının keşide tarihinin gün, ay ve yıl bölümlerinde yapılan tüm değişiklikleri kapsadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, parafın keşide tarihindeki ay hanesi düzeltmesini kapsamadığı gerekçesiyle istemin kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9056, Karar No: 2013/13942, Tarih: 03.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9056 E.  ,  2013/13942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, paydaşlar arasında paya vaki elatmanın önlenmesi  istemine ilişkindir.

Mahkemece;davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve tüm delillerden ;dava konusu paylı mülkiyete tabi  18 parsel sayılı taşınmazda davacılar ile bir kısım davalıların paydaş, bir kısım davalının da verasete iştirak halinde malik oldukları, dava dışı paydaşlarında bulunduğu, 51.260 m² yüzölçümünde tarla, fındık bahçesi vasfındaki taşınmazı bir kısım paydaşların yapılaşmak suretiyle kullandıkları, taşınmazın 469.42 m²'lik bölümünün yol olarak kullanıldığı, bunun 43.68 m²'lik kısmının parsel dışında kaldığı, davacı ve davalı yanın taşınmazda kullandıkları yerlerin  bulunduğu  anlaşılmaktadır.

Davacılar dava dilekçesinde; çekişme konusu taşınmazda fiili kullanım biçiminin oluştuğunu, davalıların kullanımlarına bırakılan bölümlerin dışında tüm paydaşların katılımı ile belirlenen “patika yolu” genişletmek suretiyle “araç yoluna” dönüştürdüklerini ve kendilerine isabet eden bir kısım yeri yola katmak suretiyle fiili kullanım biçimine uymadıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

İddianın ileri sürülüş biçiminden ve dava dilekçisenin içeriğinden taraflar arasındaki uyuşmazlık paylı mülkiyete tabi taşınmazda paydaşlarca belirlenen “patika yolun”davalılar tarafından genişletilmek ve “araç yoluna” dönüştürülmek suretiyle davacıların payına isabet eden yere müdahale edildiği başka bir ifadeyle fiili kullanım biçimine uyulmadığı  iddiasından  kaynaklanmaktadır.

İddianın ileri sürülüş biçiminden ve dava dilekçisenin içeriğinden taraflar arasındaki uyuşmazlık paylı mülkiyete tabi taşınmazda paydaşlarca belirlenen “patika yolun”davalılar tarafından genişletilmek ve “araç yoluna” dönüştürülmek suretiyle davacıların payına isabet eden yere müdahale edildiği başka bir ifadeyle fiili kullanım biçimine uyulmadığı  iddiasından  kaynaklanmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.  Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun (TMK)706., Türk Borçlar Kanunu'un 237.(Borçlar Kanunu 213.), Tapu  Kanunu 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların  mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz.  Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyuun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında TMK'nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlararasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

O halde, paydaşlararasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Ne var ki, somut olayda hükme yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; çekişme  konusu fındık bahçesi, tarla ve ev vasfındaki 51.260 m²' yüzölçümlü taşınmazda öncelikle tüm paydaşları bağlayan fiili kullanım biçiminin oluşup- oluşmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, tüm paydaşlar bakımından bağlayıcı bir fiili kullanım biçimi varsa yol olarak ayrılan kısımda sonradan bir genişletme yapılıp- yapılmadığı, “patika yol” olarak ayrılan bölümün genişletilmek suretiyle davacının payına isabet eden yere müdahale edilip-edilmediği hususunun açıklığa kavuşturulması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14548, Karar No: 2017/3470, Tarih: 28.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/14548 E.  ,  2017/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Gerekçeli kararın şerh ile birlikte tebliğ edilmesi üzerine mağdurun hukuki durumundan haberdar olan mağdur ... velisinin sanık ... hakkında verilen şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararına karşı katılan iradesini ortaya koyarak temyiz başvurusunda bulunmaması ve mağdurun da sanıktan şikayetçi olmaması hukuki durumunda bir değişiklik bulunmaması da dikkate alınarak, katılan sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1. maddeleri gereğince hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ...hakkında verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde:

Okulda anaokulu öğretmeni olduğu anlaşılan sanık ...'in kendi öğrencisinin velisini kendi öğrencisi olmayan ancak kendi öğrencisinin akrabası olduğunu bildiği 8. sınıf öğrencisi mağdur ... aracılığıyla okula çağırtmak istemesi amacıyla mağdur ... ile konuştuğu, taraflar arasında çıkan tartışma esnasında üzerine atılı kasten yaralama suçunu hal ve şarta göre öğretmenlik nüfuzunu kullanmadan gerçekleştirdiğinin anlaşılması nedeniyle, sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama ve basit tehdit suçları nedeniyle verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde:

Suç tarihi olan 07.03.2011 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 1412 sayılı CMUK'un 322. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5862, Karar No: 2019/15191, Tarih: 05.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5862 E.  ,  2019/15191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.