muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/427, Karar No: 2018/949, Tarih: 25.04.2018

Bu durumda 4956 sayılı Kanunun 54’ncü maddesi ile 1479 sayılı Kanuna eklenen Ek Madde 3 gereği ölüm aylığına hak kazanma tarihlerine ayrıca dikkat edilerek 2926 sayılı Kanun kapsamında değil, 1479 sayılı Kanun kapsamında değerlendirme yapmak gereklidir ve 1479 sayılı Kanun kapsamında ölüm aylığı şartları incelendiğinde davacının vefat eden babasından dolayı ölüm aylığı almasında sakınca bulunmamaktadır.

Davacının babasının 07.04.2003 tarihinde vefat ettiği göz önüne alındığında davacının ölüm aylığına hak kazandığı tarih, Anayasa Mahkemesinin 26.10.2000 tarihli iptal kararı ve 4956 sayılı Kanunun Resmi Gazetede yayımlandığı 02.08.2003 tarihleri arasında kalsa bile, sonradan yapılan yasal düzenleme ile ölüm aylığına hak kazanılır hâle getirilmiştir. Sonradan yapılan yasal düzenlemenin uygulanması söz konusu olacağından hem Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen hem Yerel Mahkeme kararında belirtilen 2926 sayılı Kanunun 27’nci maddesinin uygulanma olanağı somut olayda bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca davacının 07.04.2003 tarihinde vefat eden babasından dolayı ölüm aylığı alıp alamayacağı konusunda 1479 sayılı Kanun kapsamında ayrıntılı inceleme yapmak gereklidir. 1479 sayılı Kanunun “Eş ve çocuklara, ana ve babaya tahsis yapılması” başlığını taşıyan 45’inci maddesinin 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanunla değişik 2’nci fıkrasının (c) bendinde, sigortalının; 18 yaşını (veya ortaöğretim yapması hâlinde 20 yaşını, yükseköğretim yapması hâlinde 25 yaşını) doldurmamış veya yaşları ne olursa olsun çalışamayacak durumda malul bulunan çocukları ile geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak koşulu ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarına aylık bağlanacağı belirtilmiş, daha sonra 04.10.2000 günü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile bentteki “geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak” koşulu, bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmama, bu kapsamdaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama” olarak değiştirilmiştir. Öte yandan 619 sayılı KHK ile 1479 sayılı Kanunun “Ölüm aylığının kesilmesi” başlıklı 46’ncı maddesinin ikinci fıkrasına, “Ancak evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olanı ödenir.” cümlesi eklenmiştir. Ancak söz konusu KHK, Anayasa Mahkemesi’nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 gün 61/34 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Bu durumda söz konusu KHK’nın iptali nedeniyle eski kanun hükümlerinin aleyhe olan kısımlarının somut olayda uygulanması mümkün değildir.

Davacının babasından dolayı ölüm aylığına hak kazandığı tarih aralığında Kanun koyucu tarafından aranan tek şart “sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmama, bu kapsamdaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama” olup, dosya kapsamından da davacının kendi çalışmasından dolayı gelirinin bulunmadığı açıktır.

Davacının babasından dolayı ölüm aylığına hak kazandığı tarih aralığında Kanun koyucu tarafından aranan tek şart “sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmama, bu kapsamdaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama” olup, dosya kapsamından da davacının kendi çalışmasından dolayı gelirinin bulunmadığı açıktır.

Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu ilave gerekçeler ve nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen bu ilave nedenler ile BOZULMASINA ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4288, Karar No: 2022/2604, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4288 E.  ,  2022/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

- KARAR -

Davacı ... tarafından, Kale ilçesi Üçağız köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu hükmen davalı Baki Boz adına tescil edilen 154 ve 722 parsel sayılı taşınmazların bir bölümü hakkında açılan tapu iptal ve tescil davası neticesinde verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Temyize gönderilen Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/153 Esas 2004/22 Karar sayılı dava dosyasının temyiz edilmeksizin 15/07/2004 tarihinde kesinleştiği, davalı Baki Boz'un oğlu ...'un, kesinleşen bu karara ilişkin 23/05/2017 tarihinde yargılamanın iadesi istemli dava açtığı, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli 2017/66 Esas 2017/146 Karar sayılı kararı ile davacının yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verildiği, ret kararının davacı tarafından istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28/12/2018 tarihli 2018/683 Esas 2018/816 Karar sayılı kararı ile; yargılamanın iadesi istenilen Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/153 Esas - 2004/22 Karar sayılı kararının ve ek kararının davalı Baki Boz'a hileli işlemlerle usulsüz olarak tebliğ edilmiş olduğu, dolayısıyla bu kararın henüz kesinleşmediğinin iddia edildiği, bu nedenlerle davacının yargılamanın iadesi dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, talebin yargılamanın iadesi olarak yanlış nitelendirildiği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/66 Esas 2017/146 Karar sayılı kararı kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği Mahkemece bu kez davacı ...'un yargılamanın iadesi dilekçesi ile Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/153 Esas - 2004/22 Karar sayılı dosyasının, temyiz dilekçesi bulunmadan temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ...'un harcını yatırmak suretiyle açtığı yargılamanın iadesi davasının dilekçesinde yer alan talebinin temyiz talebi olarak kabulü mümkün değildir.

Hal böyle olunca; davacı tarafından usulüne uygun şekilde temyiz dilekçesi verilmesi halinde yasal süreç tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılabileceğinden, dosyanın tetkiksiz olarak mahalli Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2262, Karar No: 2009/3404, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2262 E.  ,  2009/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmakta olup çekişmeli taşınmazla birlikte yakın komşu 365 parseli ve diğer komşu parselleri bir arada gösterir orijinal kadastro paftası örneği Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2- Orijinal kadastro pafta suretleri geldikten sonra dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişiye verilerek dava konusu taşınmazın kadastro paftası üzerindeki yerini gösterir ek rapor alınarak,

3- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2006 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/197, Karar No: 2019/3798, Tarih: 07.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/197 E.  ,  2019/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı verilen çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında dava dışı ... A.Ş.'nin üstlendiği spor salonu inşaatı işinde taşeron olarak imalâtlar yaptıklarını, kendi yapacakları imalâtların bir kısmını ... A.Ş.'nin temsilcisi ...'nin önerisiyle alt taşeron olarak davalıya verdiklerini, işin kolon kısımlarına gelindiğinde davalı ile sorunlar yaşanmaya başladığını ve bu aşamada davalının işi bıraktığını, kararlaştırılan fiyatların çok üzerinde fiyatlar talep etmeye başladığını, bunun üzerine ... A.Ş.'nin temsilcisi ...'den sorunun çözülmesini istediklerini, bu aşamada muhasebecilerinde bulunan çek koçanlarını ...'nin alıp bilgileri dışında davalıya ... numaralı 30.04.2012 keşide tarihli 102.000,00 TL'lik çeki verdiğini, oysa ki davalı şirket ile hesap görmediklerini, davalının inşaatı yarım bıraktığı gibi bir kısım ödemeleri de kendilerinin yapmak zorunda kaldıklarını, muhtemelen ...'nin iş yerinde kavga, gürültü, çalışmayı engelleme, işi riske atacak haksız şikayetler ve gecikmeler, karakolluk olmalar sonucu bütün bu olumsuzlukların önüne geçmek düşüncesi ve baskıları altında, tesadüfen o an üzerinde bulunan çek koçanından keşide edip davalıya vermiş olduğunu, kendilerini münferiden imza yetkilisinin dava dışı ... olduğunu, ... ...'nin imza yetkisi olmadığını belirterek 30.04.2012 keşide tarihli ve 102.000,00 TL tutarlı çekten dolayı, davalıya borçlu bulunulmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında işin resmi yüklenicisinin ... A.Ş. temsilcisi ...olduğunu, kendilerine imzalayıp verilen çekten davacının haberdar olduğunu, çekin baskı altında verildiği iddiasının gerçek olmadığını, davacının çekinin ...'de olmasının ve bunun tesadüften ibaret olduğu iddialarının dayanaksız ve gerçek dışı olduğunu, çekin kendilerine tesliminin davacının isteği doğrultusunda gerçekleştiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dava dışı ...'nin eser sözleşmesinin asıl müteahhidi olduğu, bu kişinin davacı ... Yapı Denetim Proje Yol İnş. Ltd. Şti.'nin yetkilisi ya da ortağı olmadığı,ancak ...'nin ... 05.03.2012 keşide yer ve tarihli 750,00 TL bedelli çeki ve başka çekleri de imzaladığı, bu durumun ...'nin davacı adına çek imzaladığını ve davacı şirketin bu durumu kabul ettiğini gösterdiği, ...'nin davacı ... Yapı Denetim Proje Yol İnş. Ltd. Şti.'nin yetkisiz temsilcisi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Dosya kapsamına göre davacının dava dışı yüklenici ... A.Ş'nin taşeronu olarak üstlendiği bazı imalâtların yapımını davalıya alt taşeron olarak verdiği, dava dışı yüklenici şirketin temsilcisi ...'nin davacıya ait çeki davacı adına imzalayarak davalıya verdiği ihtilâfsızdır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi ... davacı şirketi temsile yetkili olmayıp ... yargılandığı ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/341 Esas sayılı dava dosyasında verdiği ifadesinde de davacı şirketin yetkilisi olmadığını ancak olay günü davacının çekini imzalayarak davalıya verdiğini açıklamıştır.6098 sayılı TBK'nın 40. maddesinde yetkili bir temsilci tarafından diğer bir kimse ile yapılan sözleşmeden doğan alacak ve borçların o kimseye ait olacağı düzenlenmiştir. Buna göre yetkili değil ise, imzalayan şahsen sözleşmeden sorumlu olur. Aynı Kanun'un devam eden 46. maddesinde de bir kimse yetkili olmadığı halde başkası adına hukuki işlem yapmışsa, temsil edilen kişi icazet vermedikçe alacaklı veya borçlu olmayacağı belirtilmiştir. Bu temsilci yetkisiz olsa dahi temsil olunanın sonradan icazet vermesi ya da kendi adına yapılan hukuki işlemi benimsemesi halinde baştan itibaren hukuki işlem geçerli ve temsil olunanı bağlayıcı olacaktır. Somut olayda mahkemece, ... A.Ş. tarafından gönderilen çeklerin ...'nin imzasını taşıyan çek örnekleri getirtilerek incelendiği, bunlar için HMK'nın 211. maddesi gereğince ayrıca imza incelemesi yapılmasına gerek görülmediği, davacının iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de HMK 211. madde davaya konu edilmiş olan çek ile ilgili aksine bir olgu bulunmadığında uygulanacak hüküm olup dava konusu edilmeyen çekler ile ilgili olarak herhangi bir inceleme yapılmaksızın ...'nin temsilci olarak kabulüne yeterli değildir. Davacının, adlarına ...'nin çek düzenlemesine icazeti kanıtlanamadığı gibi esasen ...'de yargılandığı ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/341 Esas sayılı dava dosyasında verdiği ifadesinde davacı şirketin yetkilisi olmadığını ancak olay günü davacının çekini imzalayarak davalıya verdiğini açıklamış, mahkemenin diğer resmi kuruluşlarla özellikle dava dışı asıl iş sahibi idare ile yaptıkları yazışmalarda da ...'nin davacının temsilcisi sıfatıyla ya da onun adına herhangi bir işlem yapmadığı anlaşılmıştır

...'nin çek düzenlemesine icazeti kanıtlanamadığı gibi esasen ...'de yargılandığı ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/341 Esas sayılı dava dosyasında verdiği ifadesinde davacı şirketin yetkilisi olmadığını ancak olay günü davacının çekini imzalayarak davalıya verdiğini açıklamış, mahkemenin diğer resmi kuruluşlarla özellikle dava dışı asıl iş sahibi idare ile yaptıkları yazışmalarda da ...'nin davacının temsilcisi sıfatıyla ya da onun adına herhangi bir işlem yapmadığı anlaşılmıştır. Tüm bu olgular dikkate alındığında mahkemece davacının yetkilisi ve temsilcisi olmayan kişinin yaptığı işleme icazet verdiği yasal delillerle kanıtlanamadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararının temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6432, Karar No: 2011/8064, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6432 E.  ,  2011/8064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/1444 sayılı takip dosyasında yapılan 20.01.2009 günlü hacze konu menkullerin üçüncü kişiye ait faturalı mallar olduğunu,boşandığı eski eşi olan borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, haciz sırasında hazır bulunan borçlunun kimlik tespiti istendiğinde adresi terk ettiğini, kendisine ait ... yerinin davacı adına kaydını yaptırdığını, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “davacının sunduğu vergi levhası ve faturaların tek başına istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığı, öte yandan borçlunun kapattığı ... yerinin eski eşi olan davacı tarafından yeniden açılmasının ve boşanmanın alacaklıdan mal kaçırmak için yapılmış danışıklı işlem niteliğinde bulunduğu” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 22.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17210, Karar No: 2023/2887, Tarih: 10.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17210 E.  ,  2023/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2018 tarihli ve ... sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713

sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/255 Esas ve 2019/713 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Mahkemenin kanuna aykırı olarak teşekkül ettiği ve gerekçesiz hüküm kurduğuna,

2.Sanık hakkında takdiren ve teşdiden ceza tayinine gidilmesi hususunun gerekçesiz olduğuna,

3. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

4. ByLock kullanmadığına,

5. Etkin pişmanlıkta bulunan, aynı suça ilişkin şüpheli veya sanık konumunda olan kişilerin beyanlarının ve teşhislerinin hükme esas alınmayacağına,

6. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

7. Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

8. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

9. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

10.Yargılama giderlerinin yanlış hesaplandığına,

11. Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

12. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nın 314/2 maddesi ve sair sevk maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı (Yargıtay 16. Ceza Dairesi Esas No: ..., Karar No:..

. Ceza Dairesi Esas No: ..., Karar No:... tarihli, ayrıca yukarıda anılan Yargıtay CGK kararı) anlaşılmakla örgütün kriptolu haberleşme programlarını kullanan, üniversiteye hazırlık döneminde örgüte ait dershaneye giden, veri inceleme raporuna göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün faaliyeti kapsamında Emniyet Mahrem yapılanması içerisinde "SAY" derecesinde olan ve örgüte mali destek sağlayan, örgüt faaliyeti kapsamında düzenlenen sohbetlere katılan, bu sohbetlere başka kişileri davet eden ve bu sohbetlerin evinde düzenlenmesine izin veren sanığın örgütle irtibatlı olduğu yönünde kuvvetli delillerin olduğu anlaşılmış olup sanığın dosya kapsamı itibariyle suç sürekliliği, yoğunluğu ve çeşitliliği bulunduğu ve üzerine atılı terör örgütü üyeliği suçunu işlediği, 2014 Ocak ayından sonra da faaliyetlerinin süreklilik çeşitlilik ve yoğunluk arz ettiği anlaşılmış, sanığın FETÖ/PDY terör örgütü üyesi olmak suçundan eylemine uyan TCK'nın 314/2 maddesi gereğince; suçun işleniş biçimi, dosyaya yansıyan araştırma tutanakları ve mahkemedeki tutum ve davranışları, paralel devlet yapısı olarak FETÖ silahlı terör örgütünün devlet içine en yoğun biçimde sızdığı emniyet teşkilatındaki mensuplarının, TSK içine sızanlardan sonra ikinci silahlı gücü oluşturması, sanığın devlete ve millete karşı girişilen her türlü eylem ve harekete öncelikle karşı koyma görevi olan kolluk gücü olmasına rağmen FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün faaliyeti kapsamında Emniyet Mahrem yapılanması içerisinde yer alması, bu yapılanma içerisindeki konumu (SAY derecesinde olması), suç konusunun önem ve değeri, kastının yoğunluğu ve ByLock kullanımı göz önüne alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle takdiren 5 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi gereği yarı oranında cezasında artırım yapılmasına, sanık hakkında yasal koşulları oluşmadığından TCK 221‘in uygulanmasına yer olmadığına, sanık hakkında duruşmadaki tutum ve davranışları, lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezasından TCK'nın 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiş, suçun işleniş biçimine delil durumuna göre sanık hakkında başkaca artırım ve indirim nedenleri ile sanığın lehine olabilecek başkaca hükümlerin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiş, üzerine atılı FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçunun sübuta erdiği kabul edilerek eylemine uyan maddelere göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.