muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11924, Karar No: 2024/417, Tarih: 31.01.2024

2. Davalı Hazine vekilinin, dava konusu 585 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı tarafça, Oyluk mevkii 1326 tarih 47 sıra nolu 37600 m2 miktarlı (geldisi Mart 314 tarih 94 sıra nolu kayıt) tapu kaydına dayanılarak, söz konusu tapu kaydın sabit sınırlı olduğu iddiasıyla dava açılmış olup İlk Derece Mahkemesince, taşınmaz üzerinde davacılar lehine, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dayanılan tapu kaydı, şarken ve garben: Halil Bey, şimalen: dere ve cenuben: tarik sınırlarını ihtiva etmekte olup, sınırlarında okunan " dere " ve " tarik " sınırları isimli yerler olmadığından, tapu kaydının bu sınırları itibariyle gayri sabit sınırlı ve bu nedenle miktarıyla geçerli olduğunun kabulü gerekmektedir.

Dosya kapsamına göre, söz konusu tapu kaydı evvelinde 10 dönüm miktarlı iken Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/49 Esas, 1967/369 Karar sayılı dava dosyasıyla görülen ve Hazinenin ve Orman İdaresinin de taraf olduğu mesaha tashihi istemine ilişkin dava neticesinde miktarının 37200 m2 olarak artırıldığı ve kadastro sırasında miktarı itibariyle dava dışı 587 (10.987 m2 yüzölçümlü), 589 (1.650 m2 yüzölçümlü), 590 (12.860 m2 yüzölçümlü), 591 (6.701 m2 yüzölçümlü) ve 592 (6.600 m2 yüzölçümlü) parsellere revizyon gördüğü, dava konusu 585 parselin ise kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına tarla vasfıyla tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre; söz konusu tapu kaydına dayalı olarak, kayıt malikleri miktarından fazla (toplam 38.798 m2) yer tespit ve tescil edilmiş olduğundan, davacı tarafın bu kayda dayalı olarak taşınmaz edinebilmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle, dava konusu 585 parsel yönünden uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmekte olup, bozma sonrası yapılan yargılama sırasında mahallinde yapılan keşif neticesi düzenlenen 28.11.2019 tarihli ziraatçi bilirkişi raporuna göre, taşınmaz üzerinde her hangi bir kullanımın bulunmadığı ve 25.11.2019 tarihli orman bilirkişisi raporuna göre de, taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, davacıların dayandıkları tapu kaydının gayri sabit sınırlı olup, miktarıyla geçerli olduğu, kadastro sırasında söz konusu kaydın miktarından fazla olarak dava dışı taşınmazlara revizyon gördüğü, bu nedenle davacıların bu tapu kaydına dayalı olarak taşınmaz edinmelerinin mümkün bulunmadığı ve dava konusu taşınmaz üzerinde davacıların ekonomik amaca uygun her hangi bir kullanımlarının bulunmadığı ve bu nedenle davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanunun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12720, Karar No: 2016/1159, Tarih: 03.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12720 E.  ,  2016/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın diş protez teknisyeni olduğuna dair belgesinin dosya içinde bulunması karşısında; belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış ve zapt edildiği belirtilen eşyalar hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına

gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine '' 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02 2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21356, Karar No: 2015/7069, Tarih: 15.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21356 E.  ,  2015/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çalmış olduğu iki adet yağmur mazgalı çerçevesini el arabasında taşırken ihbar edilmesi üzerine kesintisiz izleme olmaksızın emniyet görevlilerince yakalandığı ve bu şekilde hırsızlık suçunun tamamlanması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle TCK'nın 35. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3800, Karar No: 2020/2130, Tarih: 27.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3800 E.  ,  2020/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 04/07/2019 tarih ve 2019/338-2019/729 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 4.4.2012 tarihinde bir kısım şirket ortakları arasında imzalanan sözleşme ile davalının hisselerinin 1.000.000 TL bedelle satışı ve satış bedelini teminen müvekkili şirketin gayrimenkulü üzerinde davalı lehine 1.000.000 TL bedelli ipotek tesisine karar verildiğini, sözleşmede imza eksiği bulunmasına rağmen 10.4.2012 tarihinde şirket müdürü sıfatıyla ... tarafından hiçbir yönetim kurulu veya genel kurul kararı olmaksızın söz konusu sözleşme hükmüne istinaden müvekkili şirkete ait gayrimenkul üzerine davalı lehine 2. derecede 1.000.000 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, anılan işlemin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirkete ait dava konusu gayrimenkul üzerinde tesisi edilen 1.000.000 TL bedelli, 2. derecedeki ipoteğin terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipotek tarihinde davacı şirketin genel kurulunun bu işleme onay verecek konumda olduğunu, protokole imza koyanların aynı zamanda davacı şirkette karar yeter sayısında oy oranına sahip olduklarını, yani davacının her zaman genel kurulu toplayarak davalıya verilen ipoteği onaylama hakkına sahip olduğunu, ancak bunu yapmayarak haksız ve kötü niyetli olarak ipoteği iptal ettirmeye çalıştıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının YK üyesi iken şirket ile arasında bir ipotek tesisi işlemi yapmış olduğu, bu konuda verilmiş bir genel kurul izni veya onayı bulunmadığından işlemin batıl olduğu ve iyiniyete de herhangi bir sonuç bağlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ipoteğin terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı lehine yapılan 10.4.2012 tarihli ipotek tesisine yönelik işlemlerin, TTK'nın 334'ncü maddesinin öngördüğü geçerlilik şartı olan genel kurul izni koşulu gerçekleşmiş olmadığından hükümsüz olup iptali isteminin mümkün olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı lehine yapılan 10.4.2012 tarihli ipotek tesisine yönelik işlemlerin, TTK'nın 334'ncü maddesinin öngördüğü geçerlilik şartı olan genel kurul izni koşulu gerçekleşmiş olmadığından hükümsüz olup iptali isteminin mümkün olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu olayda, davalının yönetim kurulu üyesi iken, şirket ile arasında bir ipotek tesisi işlemi yapmış olduğu, davacı şirketin 12/06/2015 tarihinde yapılan 2012-2013 ve 2014 yıllarına ait olağan genel kurul toplantısının 5. maddesinde bilanço ve gelir/gider hesaplarının onaylanması ve 6. maddesinde 2012-2013-2014 yıllarına ait işlemler yönünden davalının da bulunduğu yönetim kurulunu ibra ettikleri, bu ibranın yönetim kurulu üyesi olan davalının şirket ile yaptığı işlemlere zımni icazet verilmesi anlamında olduğu, buna göre davalı ile davacı şirketin yaptığı ipotek işlemine icazet verilmesi nedeniyle yapılan işlemin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkemece verilen önceki kararın Dairemizce bozulması ve bu bozmaya uyulması nedeniyle ipotek işlemine genel kurulun sonradan da icazet verebileceği konusunda oluşmuş müktesep hak gözetildiğinde davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı şirkete ait taşınmaz üzerinde yasaya aykırı olarak davalı lehine tesis edilen ipoteğin terkini istemine ilişkindir. Mahkemece yararına ipotek tesis edilen davalının yönetim kurulu üyesi olduğu ve bu nedenle işlem tarihi itibariyle TTK'nın 334. maddesi gereğince işlem yapma yasağı kapsamında bulunmasına karşın yapılan bu işleme davacı şirketin, davalının da içinde yer aldığı yönetim kurulunu ibra ederek zımni icazet verdiği gerekesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İcazet, bilme ve benimseme niteliğinde olup bilmeden benimseme olamayacağı gerçeği karşısında mahkemece salt ibranın varlığına dayalı olarak genel kurulun söz konusu ipotek tesis işlemine icazet verdiğini kabul etmek doğru olmamıştır. Söz konusu ibra oylamasının uygulamadaki deyimiyle açık ibra niteliğinde olup olmadığı ve buna ilişkin tüm vesaik getirtilip incelenmeden eksik incelemeye dayalı olarak kurulan hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3228, Karar No: 2015/13402, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3228 E.  ,  2015/13402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/766-2013/979

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1934, Karar No: 2014/581, Tarih: 15.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1934 E.  ,  2014/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın okul pansiyonunda şarja takılı cep telefonunu çaldığının dosya kapsamıyla anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 141/1 maddesiyle yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4853, Karar No: 2015/2087, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4853 E.  ,  2015/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19213, Karar No: 2008/23371, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19213 E.  ,  2008/23371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29745, Karar No: 2021/4554, Tarih: 08.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29745 E.  ,  2021/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik üst yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

07/03/2016 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 08/04/2016 tarihinde temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar sanık ... aşamalardaki ifadelerinde; sanıklar ... ve ...’ı olay yerinde suça konu ağaçları keserken gördüğünü belirtmiş ise de, sanık ...’ın tüm aşamalarda alınan ifadelerinde; suça konu ağaçların temyiz dışı kardeşi sanık ... tarafından kesildiğini ve tesadüfen traktörle geçtiğinde kardeşini odun biçerken görmesi üzerine kesilmiş 4 adet ılgın ağacını kardeşi ... ile birlikte traktöre yüklediklerini , temyiz dışı sanık ...’ın ise suça konu ağaçları kendisinin kestiğini, abisinin ağaçlarını kesmediğini belirterek sanık ...’ın savunmasını doğruladığı ve diğer sanık ... ...’un ise olay yerine gittiğinde sanıklar ... ve ...’ı kesilmiş ağaçları römorkun üzerine koyduklarını gördüğünü belirten sanık ... ...’un sanık ...’ın ağaçları keserken gördüğüne dair herhangi bir görgüsü olmadığının da anlaşılması karşısında; sanık ... ifadesinden başka sanık ...'ın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 08/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15663, Karar No: 2009/18092, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15663 E.  ,  2009/18092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Mahmudiye Köyü Yörükyatağı mevkiinde 119 sayılı adada bulunan ve murisi ... ...’dan kalan ve 148, 209, 230, 231 sayılı parseller içinde bulunan yaklaşık 10 dönümlük taşınmazın 1814 m2'lik kısmının 148 sayılı parsel olarak murisin kızı ve davacının kardeşi olan davalı ... Küçükpehlivan adına tespit ve tescil edildiğini, kalan 8 dönümlük kısmının Hazine ve Orman Yönetimine ait ait 209 - 230 ve 231 sayılı parseller içinde kaldığını, ... ...'ın 1998'de ölümünden sonra tarlanın kuzey, güney istikametinde üç parçaya bölünerek dava dilekçesine eklediği krokide (B) işaretli yerin kardeşi davalı Emineye (A) ve (C) işaretli yerlerin kendisi ile kardeşi ...'e paylaşımlı verildiğini, daha sonra Ömerin yerini davalıya sattığını belirterek ekli krokiye göre kendisine ait olan (A) ve (C) ile işaretli bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile dava konusu yerin adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davalı ... Küçükpehlivan ve Orman Yönetimi aleyhine açılan davanın reddine, Hazine aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 119 ada 209 sayılı parselin 26.04.2006 tarihli ... bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 1813,11 m2'lik bölümünün tapu kaydının iptali ile son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında 3116 sayılı yasa gereğince orman kadastrosu ve 1975 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış 28.11.1975 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 2000 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış ve kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu işlemi 2002 yılında yapılıp kesinleşmiştir.