muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13917, Karar No: 2012/21149, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13917 E.  ,  2012/21149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Makro İnşaat Ticaret Ltd.Şti. İle Alke İnşaat San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 177.322,35 TL maddi tazminatın 1.000,00 TL’ sinin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile, bakiye 176.322,35 TL’sinin faizsiz olarak ve 51.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar Alke İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve Makro İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; iş kazası sonucu davacının sürekli iş göremezlik oranının % 46 olduğu, SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde, davacı işçinin % 20, davalılar Alke İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve Makro İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin % 80 oranında kusurlu bulundukları, davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve Toplu Konut İdaresi’nin kusurlarının bulunmadığının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda iki seçenekli hesap yapıldığı, birinci seçenekte SGK kayıtlarında belirtilen miktara dosyada bulunan para makbuzlarının eklenmesi suretiyle tespit edilen aylık 2.000,00 TL ücret baz alınarak yapılan hesaplamada 177.332,35 TL tutarında maddi zarar tespit edildiği, ikinci seçenekte Kamyon Şoförleri Esnaf Odası tarafından bildirilen aylık 750,00 TL emsal ücret baz alınarak yapılan hesaplamada 16.284,18 TL tutarında maddi zarar tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Tazminatın saptanmasında ilke olarak sigortalının maddi zararı hesaplanırken öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin imzasını taşıyan ücret bordrolarının bulunmadığı, Kamyon Şoförleri Esnaf Odası tarafından bildirilen emsal ücretin aylık 750,00 TL olduğu, dosyaya sunulan ve bilirkişi hesap raporuna esas alınan para makbuzlarının doğruluğunun araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişi hesap raporuna esas alınan para makbuzlarına karşı davalı işveren şirketin beyanlarının alınması ile bu beyanlara göre doğruluğunun araştırılması, aksi takdirde meslek odası tarafından belirlenen değere göre yapılan hesaplamada çıkan sonuca göre maddi tazminat talebi hakkında karar vermekten ibarettir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan

kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 51.000,00 TL manevi tazminatın fazla olduğu ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2869, Karar No: 2014/6975, Tarih: 27.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2869 E.  ,  2014/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/507-2013/670

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.07.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 6.. ada 1.. parsel sayılı taşınmaz lehine, 6.. ada 2.. parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, bilirkişi raporunda gösterilen 3 no'lu güzergahı evinin hemen yanından geçmesi nedeniyle kabul etmediğini, 4 no'lu güzergahtan geçit kurulmasını kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile bilirkişi raporunda gösterilen 3 no'lu güzergahtan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun

olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince; davacının taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu açıktır. Bilirkişi raporunda belirlenen 4 ayrı güzergahtan taşınmazın bütünlüğünü bozmayan tek güzergah duvarın olduğu kısımdan geçen 4 no'lu güzergahtır. Ancak bu güzergahtaki duvarın yıkılması gerekmekte olup davalı tarafından da evi ile mesafesi nedeniyle bu güzergah kabul edilmektedir. İnşaatçı bilirkişi tarafından bu duvarın yeniden yapılmasının maliyeti çıkarılmış ve mahkemece kabul edilen 3 no'lu güzergah ile 4 no'lu güzergah bedelleri karşılaştırıldığında davacının sübjektif arzularına göre belirlenen güzergah seçiminin yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle komşuluk hukuku ilkeleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince bilirkişi raporunda belirlenen 4 no'lu güzergahtan geçit hakkı kurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5825, Karar No: 2024/8138, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5825 E.  ,  2024/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/995 Esas, 2022/1705 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/679 E., 2020/129 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sigortalı ... Yün İth.... Ltd. Şti.'ye ait 92 balya yıkanmış yün emtiasının, davacı şirket nezdinde ... Nakli (Direkt Kati) Sigorta Poliçesi ile 15.01.2015 tanzim tarihinden itibaren nakliyat muhataralarına karşı sigortalı olduğunu, davaya konu emtianın, 17.01.2015 tarihinde davalı ... Hizm. Tic. Ltd. Şti.'ne Türkiye'den Çin'de mukim ...'e nakledilmek üzere "..." isimli gemiye sağlam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini, 17.01.2015 tarihinde Mersin'de "..." gemisine yüklenen emtianın, öncelikle Yunanistan Pire'de boşaltıldığını ve "..." gemisine tekrar yüklendiğini, ikinci geminin, 14.02.2015 tarihinde Shanghai Limanına vardığını ve boşaltma işleminden sonra, yağan yağmurun etkisiyle ve taşıyanın dikkatsiz ve tedbirsizliği nedeniyle 92 balya emtianın tamamının ıslandığını, konteyner tavanının yamalı şekilde olduğunu ve bu açıklıklardan konteynerin su almış olduğunu, bu şekilde dava dışı şirketin büyük bir zarara uğradığını, bu hususun, alıcı firma tarafından yapılan müracaata istinaden Lloyd's Agency tarafından incelendiğini ve Survey (Ekspertiz) Raporunun hazırlandığını, bu rapora göre 92 balya yünün tümünün ıslaklık hasarına uğradığını, yünlerin kurutulmasından ve ayıklanmasından sonra bir kısmının (1.437 kg) ayırt edildiğini ve normal olarak kabul edildiğini, diğer kısmın tamamının (23.377 kg) dayanma gücünü ciddi şekilde etkileyen çürümeye bağlı olarak şartname dışı olarak teyit edildiğini, şartname dışı olan yün üretimde kullanılamayacağı için tam ziyan olması gerektiğini, söz konusu kargonun ıslaklık nedeniyle hasar görmesinin, bazı kusurlar nedeniyle taşıma esnasında konteyner içerisine yağmur suyu girmesine dayandığını, su girişinin bütün balyaları ıslattığını ve çürüttüğünü tespit ettiklerini, nakliyeye konu emtianın tamamının hasara uğradığını ve hasarın taşıma sırasında taşıyanın kusuruyla meydana geldiğini, boşaltma yapılması ile emtianın hasarlı olduğunun görüldüğünü ve konteyner taşıyıcısı şirket tarafından hasara ilişkin belge düzenlendiğini, bu belgede konteyner içerisindeki yün malzemelerin çok şiddetli şekilde ıslandığının ve malzemelerin %90'ının çürüdüğünün tespit edildiğini, yaptırılan eksper incelemesi neticesinde işbu haksız fiil nedeniyle meydana gelen 70.262,44 USD tutarındaki hasar tazminatının davacı şirket tarafından sigortalısına 08.07

.262,44 USD tutarındaki hasar tazminatının davacı şirket tarafından sigortalısına 08.07.2015 tarihinde ödendiğini, taşıyıcının malı teslim aldığı andan teslim ettiği ana kadar gerçekleşen hasar ve ziyadan sorumlu olduğunu, hasarın sigortalı şirkete ödenmesi ile davacının, sigortalısının yerine geçerek sigortalının zararına sebebiyet verenler aleyhine ödenen tazminat üzerinden mevcut her türlü haklarını temlik aldığını, ayrıca ödeme neticesinde davacının sigortalısının haklarına 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1472 nci maddesi uyarınca halef olduğunu, davalının sigortalı şirkete ve dolayısı ile onun yerine kaim olan davacı şirkete karşı sorumlu bulunduğunu ve davalının, emtianın kendi sorumlulukları altındayken hasara uğramasına rağmen yapılan müracaatlardan sonuç alınamadığını belirterek fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, 70.262,44 USD'nin 08.07.2015 ödeme tarihinden itibaren işleyecek USD para birimi cinsinden mevduata uygulanan en yüksek faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; açılan davada müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu olduğunu, bu nedenle zilyetliğinde bulunan eşyanın ziyaından ve hasarından sorumlu olduğunu, ücret mukabilinde kendi namına ve davalı hesabına eşya taşıtmayı sanat edinen kişi olduğunu, 6102 sayılı Kanun'da belirtilen borçları dışında bir sorumluluğunun bulunmadığını, davalının sorumluluğunun tâli bir sorumluluk olduğunu, malı taşıyan firmaya teslimle sorumluluğunun ortadan kalktığını, mala ilişkin bir hasar meydana gelmişse de bu hasarın taşıyan zilyetliğinde meydana geldiğinden 6102 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sorumluluğun taşıyan firmaya ait olduğunu, bu nedenle davalının ... Gemi Acenteliği A.Ş olduğunu, bu firmanın davaya dahil edilmemesi durumunda bu firmaya ve bu firmayı güvence altına alan sigorta firmasına davanın ihbarını talep ettiklerini, dava dilekçesinde konteyner içerisindeki 92 balya emtianın ıslandığının ve konteyner üzerinin yamalı olduğu hususuna ilişkin somut bir delilin olmadığını, ayrıca konteyner hasarına ve ıslanan eşya ile ilgili davalı firmanın varış yerindeki acentası olan Collyer Logıstıcs North Chına Ltd. firmasına da herhangi bir bilgi verilmediğini, taşıyan firma ile yaptıkları görüşmede konteynere ait hasar kaydı olmadığının tespit edildiğini, emtianın geçici kabul işlemiyle teslim alındığını, taşıtan firmanın kendi fabrikasında, kendi gözetimlerinde, kendileri tarafından yüklendiğini, davalıya konteynerin delik, hasarlı veya yamalı olduğuna dair bir bildirim yapılmadığını, konteynerin boş olarak Mersin'den alındığını, Malatya'da yüklenmiş olduğunu ve dolu olarak Mersin Limanı'na girdiğini, yüklemenin davalının sorumluluğunda olan depoda veya belirttiği yerde değil, taşıtanın gözü önünde ve taşıtanın belirttiği yerde yapıldığını, konteynere ürünlerden yüklenen azami yükün brüt 22.828 kilo olduğunu, dava konusu sevkiyatta ise brüt 24.952 kg yükleme yapıldığını, dolayısıyla taşıtan firmanın malları ıslak da yüklemiş olabileceğini, taşıtan firmanın yurtdışı satışını kilo üzerinden yaptığını, ayrıca gümrük ihracat beyannamesinde ürünlerin ticari tanımının yıkanmış koyun yünü olarak geçtiğini, konteynerlerin gümrük ihracat beyannamesine kilo miktarının yazıldığını ancak ıslandığı iddia edilen konteynere ait varış yerindeki ıslak iken kilo miktarının belirtilmediğini ve varış yeri kantar fişi sunulmadığını, ürünlerin taşıma sırasında değil, malın teslimi sırasında yağmur suyu ile ıslandığını, eşyayı, taşıma sırasında karşılaşılabilecek olağan tehlikelere karşı koruyucu bir ambalaj içinde teslim etmek ..

... sahibine ait bir yükümlülük olduğunu, ürünün ne kadarının zayi olduğu ve değerinin tek taraflı olarak tespit edildiğini, davacının gerekli hiçbir prosedüre uymadığını, tarafların katılımı olmadan ekspertiz raporu aldığını ve malları mahrece iade etmediğini, davacı tarafından yapılan işlemlerin iyi niyete dayanmadığını, alıcı firmanın hasarlı aldığını iddia ettiği malları, taraflara bildirmeden fabrikasına çektiğini ve ayıkladığını, hasarlı olduğu iddia edilen malları mahrece iade etmediğini, malların şuan nerede olduğunun, neden imha edilmediğinin bilinmediği ve temizlenip tekrar kullanılıp kullanılmadığı hususu hakkında hiçbir bilginin bulunmadığını, davalının üzerine düşen yükümlülükleri basiretli bir tacir gibi yerine getirdiğini, davacının dava dilekçesinde boşaltma yapılması ile emtianın hasarlı olduğunun anlaşıldığına ilişkin konteyner taşıyıcısı şirket tarafından hasara ilişkin belge düzenlendiği belirtilmiş ise de böyle bir belgenin mevcut olmadığını, Lahey kurallarında, taşıyanın, ziya veya hasar sebebiyle yükle ilgilinin uğradığı zararları tazmin yükümlülüğünün, yalnızca belirli bir tutar ile sınırlandırıldığını, tazminat miktarının, eşyanın sözleşmeye göre boşaltıldığı veya boşaltılması gereken yer ve zamandaki değerine göre hesaplanacağı hükmü getirildiğini, fazlaya ilişkin haklarının başkaca dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalıya karşı açılmış bulunan işbu davaya taşıyan firma yetkilisi olan ... Gemi Acenteliği A.Ş.’nin dâhil edilmesini, dahili davalı taleplerinin reddi halinde davanın ... Gemi Acenteliği A.Ş. ve bu firmayı güvence altına alan sigorta firmasına ihbarını, davanın davalı müvekkil yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının sigortalısı olan, dava dışı ... Yün İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 92 balya yıkanmış yün emtiasını 17.01.2015 tarihinde davalı ... Hizm. Tic. Ltd. Şti.'ne Türkiye'den Çin'de mukim ...'e nakledilmek üzere "..." isimli gemiye sağlam ve eksiksiz olarak teslim ettiği, 17.01.2015 tarihinde Mersin'de "..." gemisine yüklenen emtianın, öncelikle Yunanistan Pire'de boşaltıldığı ve "..." gemisine tekrar yüklendiği, ikinci geminin, 14.02.2015 tarihinde Shanghai Limanına vardığı ve emtianın 14.02.2015 tarihinde alıcıya teslim edildiği, boşaltma işleminden sonra EISU9056891 nolu konteyner içerisinde yer alan 92 balya emtianın tamamının ıslandığının anlaşıldığı, alıcı konteynerleri teslim aldıktan sonra EISU9056891 numaralı konteyner için 26.02.2015 tarihinde ekspertiz yaptırdığı, dosya içerisinde davalıya TTK'nın 1185. maddesinde öngörülen üç günlük süre içerisinde ihbar yapıldığına dair bir belgenin bulunmadığı, davalı taraf da davacının ihbarı süresinde yapmadığı konusunda itiraz ederek davanın reddini talep ettiği, dolayısıyla alıcının yün emtiasını konişmentoda nasıl yazılmış ise o şekilde teslim aldığının kabulü gerektiği, davacının artık emtiadaki zararın deniz taşıması sırasında meydana geldiğini ispatlaması gerektiği, davacı emtiadaki zararın deniz taşıması sırasında mı yoksa kara taşıması sırasında mı olduğunu ispatlaması gerektiği, İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/31 talimat dosyası üzerinden alınan 17/01/2020 havale tarihli raporda; "dava konusu olayda, inceleme eşyanın teslim tarihinden uzun bir süre geçtikten sonra yapıldığını, bu nedenle TTK. mad. 1185'teki esaslara uygun şekilde yapılmış bir bildirim veya inceleme söz konusu olmadığını, ispat yükü davacının üzerinde olup hasarın kendi kusuru hatası veya ihmalinden olmadığını davacının ispat etmek durumunda olduğunu, TTK mad. 1185'te öngörülen süre içinde usulüne uygun şekilde ihbarda bulunulduğuna veya inceleme yapıldığını gösteren bir belgenin bulunmadığını, inceleme yaptırılmaması veya süresi içerisinde ihbarda bulunulmaması halinde taşıyanın eşyayı denizde taşıma senedinde yazılı olduğu gibi teslim ettiğini ve eğer eşyada bir zıya ve hasarın meydana geldiği belirlenirse bu zararın taşıyanın sorumlu olmadığı bir sebepten ileri geldiğinin kabul olunması gerektiği" tespit edildiği, alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun, denetime elverişli ve karara esas almaya elverişli olduğu gerekçesi ile davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme