muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1092, Karar No: 2017/3423, Tarih: 16.10.2017

Taraflar arasında imzalanan 11.04.2000 tarihli sözleşmeden sonra 09.03.2005 tarihli mutabakat zaptı ile taraflar o tarih itibariyle yüklenicinin kalan net alacağını belirlemişlerdir. Ayrıca bu tutanakta yüklenicinin 3 kalem halinde 364.000,00 TL bedelli işleri de yapacağı kararlaştırılmış ve bu tarihli mutabakat zaptı ile önceki mutabakat zabıtları iptâl edilmiş ve

kararlaştırılan ödemenin ne şekilde yapılacağı takvime bağlanmıştır. Söz konusu mutabakattan sonra taraflar arasında 08.04.2005 tarihli protokol ve 10.09.2005 tarihli ek protokoller de imzalanmıştır. Dairemiz geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen icra dosyalarından da yüklenici şirket tarafından iş sahibi kooperatife bir kısım ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. 09.03.2005 tarihli protokole bağlanan alacakla ilgili ipotek verilmiş olması da alacaklıya ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte bulunma zorunluluğu yüklenemeyeceğinden tahsilde tekerrür olmamak koşulu ile kalan alacağını dava yolu ile talep etmesine engel teşkil etmeyecektir. Söz konusu protokollerden sonra davacı tarafça bir imalat yapılmadığı (09.03.2005 tarihli protokolde belirtilen 3 kalem halinde yapılacak işler hariç) dosya kapsamı ile sabit olduğundan söz konusu mutabakat zaptından sonra yapılan protokoller, ödemeler değerlendirilerek tasfiye kesin hesabının mahkemece çıkarılması zorunludur.

Bu durumda mahkemece daha önce yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi rapor ve ek raporlarına itiraz edildiği, hükme dayanak alınan rapor yeterli araştırmayı kapsamadığından hükme yeterli olmaması ve davacı tarafça da itiraz edilmiş olması sebebiyle HMK'nın 281. maddesi uyarınca yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılıp 09.03.2005 tarihli mutabakat zaptına göre kalan alacak miktarının 4.850.000,00 TL olduğundan hareketle davacı yüklenicinin bu zabıttaki 3 kalem halindeki işleri yapıp yapmadığı, yapılmamış iş varsa bunun miktarının ne olduğu ile söz konusu zabıttan sonra düzenlenen 08.04.2005 ve 10.09.2005 tarihli protokoller, dosyaya kazandırılan icra dosyaları ve yine dosyaya sunulan delillere göre davalı iş sahibinin kanıtladığı ödemeler ile tasfiye kesin hesabı konusunda gerekçeli denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek asıl ve birleşen davada tahsilde tekerrür olmamak üzere sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3222, Karar No: 2013/20530, Tarih: 04.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3222 E.  ,  2013/20530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 08/04/2009 tarihinden itibaren davalı işyerine ait ...... Hastanesi Laboratuvar bölümünde "Laboratuvar Teknisyeni" olarak çalışmakta iken 03/08/2012 tarihinde şifahen iş akdinin sona erdirildiğini, iş akdinin sona erdirilmesi konusunda müvekkile yazılı bildirim yapılmadığını, bu sebeple müvekkil işyerinde çalışmaya devam etmek istemiş ise de İşkur ve ... nezdinde yaptığı araştırmada işveren tarafından çıkış bildiriminin yapıldığını ve işten çıkarıldığını öğrendiğini, müvekkili işyerinde işyeri disiplini ve görevine uygun şekilde çalışmakta iken ortada hiçbir sebep yok iken yazılı bildirim dahi yapılmaksızın ve gerekçe gösterilmeksizin iş akdinin feshedildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin iş akdinin haksız ve kötü niyetli olarak feshi nedeniyle öncelikle işe iadesine, çalışmadığı dönem için 4 aylık maaş tutarında ücret ve işe başlatılmaması durumunda 8 aylık ücreti tutarında tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacının ......Sağlık Hizmetleri A.Ş. nin laboratuvar hizmetini verdiği ve işletmeciliğini yürüttüğü müvekkil şirkete ait ...... Hastanesindeki laboratuar bölümünde laboratuvar teknisyeni olarak çalıştığını, davacı bu işte çalışmakta iken söz konusu birimde bir takım sıkıntılar yaşanması sebebiyle laboratuvarda çalışanlarla performans görüşmeleri yapılmış, yapılan görüşmeler sonrası da davacının haklı herhangi bir sebep olmadan görev yerine gelmediğinin öğrenildiği, devamsızlık nedeniyle davacı aranmışsa da aramalara ve görüşmelere olumlu cevap verilmediğini, davacının daha sonra 15/08/2012 tarihinde işe geldiğini, kendisinden göreve gelmemesi ile ilgili savunma istendiğini savunma vermekten kaçındığını, davacı tarafın bu davranışları sebebiyle iş akdinin ......Sağlık Hizm. A.Ş. tarafından iş akdinin feshedildiğini davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı vekilinin cevap dilekçesini ve delillerini süresinde sunduğu ve 13.12.2012 tarihli ilk celseye mazeret bildirdiği görülmektedir. Mahkemece söz konusu mazeret konusunda bir karar verilmeden davalı vekilinin cevaplarını ve delillerini sunduğu ancak ekinde vekaletnamesinin olmadığı da belirtilerek delilleri toplanmadan karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı vekilinin cevap dilekçesini ve delillerini süresinde sunduğu ve 13.12.2012 tarihli ilk celseye mazeret bildirdiği görülmektedir. Mahkemece söz konusu mazeret konusunda bir karar verilmeden davalı vekilinin cevaplarını ve delillerini sunduğu ancak ekinde vekaletnamesinin olmadığı da belirtilerek delilleri toplanmadan karar verilmiştir.

Her ne kadar davalı vekili cevap dilekçesine vekaletnamesini eklememişse de, mahkemece bu konuda davalı vekiline vekaletnamesini sunması için süre verilmesi gerekirken bu yapılmayarak delilleri toplanmadan hukuki dinlenilme hakkını zedeleyecek şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2- Davacı davasını ...Sağlık Hizmetleri Tic. A.Ş. ile ...... Sağlık Hizmetleri A.Ş.’ye yöneltmiştir. Mahkemece davacının işe iadesine karar verildiği, ancak infazda tereddüt oluşturacak şekilde davacının hangi işverenlik nezdindeki işe iadesine karar verildiğinin ve işe iadenin mali sonuçlarından kimin sorumlu tutulduğunun açıklanmaması yerinde olmamıştır.

F) Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/112, Karar No: 2015/19362, Tarih: 02.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/112 E.  ,  2015/19362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2012/433-2012/450

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 16.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9972, Karar No: 2017/5233, Tarih: 06.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9972 E.  ,  2017/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkeme yazı işleri müdürü olan sanığın temyize ilişkin tüm işlemleri yerine getirmek ve takip etmekle mükellef olmasına rağmen, 2005/1188 Esas ve 2006/1009 Karar sayılı dosyanın yapılan temyiz incelemesinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/06/2007 tarih ve 2007/6059 Esas, 2007/8163 Karar sayılı ilamı ile eksik ikmali nedeniyle geri çevrilmesi üzerine eksikliklerinin tamamlanmasını müteakip tekrar Yargıtaya göndermesi gerekirken göndermeyip 31/05/2011 tarihine kadar arşivde beklemesine ve dolayısıyla davanın kesinleşme sürecinin uzamasına ve katılan Hazinenin mağduriyetine neden olmak suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 8/8. maddesinde “Kanun yolu incelemesi için dosyada bulunan tüm belgelerin eksiksiz olarak UYAP ortamına aktarıldığını kontrol etmek, güvenli elektronik imza ile imzalamak ve diğer gerekli işlemleri yapmak” şeklinde belirtilen görevin yazı işleri müdürüne yüklendiği ve mezkur dosyada Yargıtay tarafından tamamlanması istenilen evrakların dosyanın mahkemeye gönderilmesini müteakip, üzerlerine Yargıtayda şerhi düşülmesine rağmen sehven arşive konulan dosyaya takılmış olduğu da gözetilerek, öncelikle objektif cezalandırma koşullarının takdiri açısından Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/12/2011 tarih

2011/14334 Esas ve 2011/13793 Karar sayılı ilamı ile bozulan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1188 Esas ve 2006/1009 Karar sayılı dosyasının safahatı ve akıbetinin araştırılması ve mahkemenin beraat kararına gerekçe olarak ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin iş yoğunluğunu göstermiş olması karşısında; mahkemesine müzekkere yazılarak suç tarihlerinde temyiz edilmiş olan dosya sayısı ile iş yoğunluğu durumunun sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8283, Karar No: 2021/94, Tarih: 12.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8283 E.  ,  2021/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1, 3, 8, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın idaresindeki kamyonda yüklü olan inşaat kumunu, damperi kaldırarak boşalttığı sırada, gereğinden fazla yaklaşmış olması nedeniyle damperin yukarıdan geçen alçak gerilim elektrik hattına temas ederek, iki adet kablonun kopmasına ve kabloların kısa devre yapmasına sebep olduğu, meydana gelen kısa devre nedeniyle yakındaki olaya konu apartmanın elektrik panosuna yüksek volt değerinde elektrik gitmesi sonucu, panonun demir kapağını açan katılan ... ile daha sonra açık olan pano kapağını elleyen katılan ...'i elektrik çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan ...’in hayati tehlike geçirecek şekilde, katılan ...’ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin panoda kaçak akım rölesi olmadığı için olayın meydana gelediğine ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün 1.fıkrasında yer alan ''failin kastının derecesi" ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2855, Karar No: 2013/3999, Tarih: 21.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2855 E.  ,  2013/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Demre Kadastro ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3402 sayılı Yasanın 22/a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.

Kadastro Mahkemesince, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak Kadastro Müdürlüğünce yapılan düzeltme çalışmasının sınırlandırma hatasına ilişkin olduğu ve yapılan düzeltme işlemine ilişkin olarak açılan davada yargılama yapma görevinin Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise,3402 sayılı Yasanın 22/a maddesi gereğince yenileme çalışması yapıldığı ve 30 günlük ilan süresi içerisinde davanın açıldığı gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Yenileme çalışmalarında,yetersiz kadastro paftalarının yenilenmesi, yüzölçümlerinin ve teknik hataların düzeltilmesi işleminin yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun yapılmadığı savıyla açılan davada kadastro mahkemesi görevli olup, taşınmazın mülkiyetine ve niteliğine ilişkin davalarda kadastro mahkemesi görevli değildir.

Dosya kapsamından, davacı ... ve ...'ın istemi, eski 570 parsel sayılı taşınmazının, yenileme ile ... ada 54 parsel sayılı taşınmaz olarak, tespitin tamamen hatalı olarak bir bölümünün komşu taşınmazda kalarak yüzölçümünün küçültülerek tespit edildiğini ileri sürdüğü, bu nedenle de davanın, 3402 sayılı Yasanın 22/a maddesi gereğince yapılan, kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mülkiyete yönelik olmayan ve 3402 sayılı Yasanın 22/a maddesi gereğince yapılan,kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkin uyuşmazlığın, Kadastro Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.)maddeleri gereğince Demre Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6086, Karar No: 2024/7776, Tarih: 15.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6086 E.  ,  2024/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20713 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1-Olay tarihinde sanığın müşteki ...'ın ikametinin bahçesinden müşteki ...'a ait motosikleti çalması eylemi nedeniyle tamamlanmış hırsızlık suçundan ve aynı bahçede bulunan müşteki ...'a ait hurda malzemeleri daha önceden değişik zamanlarda çalarak sattığı, olay tarihinde en son motosiklet ile birlikte hurda malzemeleri çalmaya çalışırken yakalanması nedeniyle hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; sanığın müşteki ...'ın ikametinin bahçesinde bulunan hurda malzemelerin müşteki ...'a ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı anlaşılmakla; eyleminin tek bir tamamlanmış nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, farklı müştekilere yönelik ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurularak temel cezanın fazla ceza tayin edilmesini takiben sanığın bahçedeki hurdaları değişik zamanlarda çalarak sattığı, en son hurdalarla birlikte motorsikleti de çalarken yakalandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

Kabule göre de,

2-Sanığın şikâyetçi ...'nun ikametinin bahçesinde bulunan şikâyetçi ...'e ait hurda malzemeleri çaldığı, şikâyetçi ...'nun da bahçedeki motosikletini çaldığı, bu motosikleti hemen iade ettiği ama hurda malzemelerin iade olmadığı ve şikâyetçi ...'in zararı da giderilmediğinden soruşturma aşamasında kısmî bir iadenin olduğu anlaşılmakla, şikâyetçi ...'e kısmî iadeye rızasının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE