muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/493, Karar No: 2019/1014, Tarih: 08.10.2019

Davalı vekili, davacının müvekkilinin personeli olmadığını, müvekkili Belediye ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, zabıta destek personeli olarak hizmet alım ihalesi ile Kent Yol A.Ş.’de istihdam edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıkların, davacı ve arkadaşlarının fiilen zabıta memuru olarak görev yaptıklarını, tüm emir ve talimatları Belediyenin kadrolu çalışanı olan amirlerinden aldıklarını ifade ettikleri, Belediye Kanunu’nun 14. maddesinde zabıta hizmetlerinin Belediyenin asli işi olduğunun belirtildiği, madde metninde yer alan ''yapar ve yaptırır'' ifadesinin 51. madde ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda “yaptırır” ifadesinden anlaşılması gerekenin, destek hizmetleri ve emek yoğun işler olduğu, bizzat zabıta görevinin yaptırılmasına imkân veren bir düzenleme olarak yorumlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları kapsamında davalı ... ile dava dışı Kent Yol A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığı, dolayısıyla davacı ve arkadaşlarının başlangıçtan beri davalı Belediyenin işçisi olduğu, sendika üyesi olan davacının muvazaa sebebiyle sendikal haklardan yararlanabileceği, ayrıca ayrımcılık tazminatına da hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçelerle ve İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülmekte olan davada verilecek kararın hiçbir şekilde eldeki davada verilecek kararı etkilemesinin mümkün olmadığı, davanın reddedilmesi durumunda Belediyenin hizmet alımının muvazaalı olduğunun kabul edilmiş olacağı, mahkemenin kanaatinin de bu yönde olduğu, davanın kabul edilecek olmasının hizmet alımının muvazaalı olmadığı anlamına geleceğinden mahkemece verilecek kararı etkileyeceği düşünülebilse de, bunun doğru olmadığı, müfettiş raporuna karşı açılan davada yapılacak olan inceleme ve değerlendirme ile verilecek olan kararın, hizmet alımı işlemine karşı genel bir bakış açısının sonucu olacağı, dosyada yapılan değerlendirmenin ise bireysel olduğu, genel bir bakış açısıyla işlemin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmasının bireysel olarak davacının yaptığı görev açısından baştan beri asıl işverenin işçisi sayılmasını gerektirecek şekilde muvazaalı bir iş sözleşmesi ile çalıştırıldığının kabul edilmesine engel olmadığı, bu değerlendirmenin ancak bireysel anlamda dava açan işçinin taraf olduğu dosyada yapılması mümkün olan bir değerlendirme olduğu, işçinin taraf olmadığı bir davada muvazaanın varlığına ya da yokluğuna dair verilecek olan karar işçiyi bağlamayacağından açtığı davada bekletici mesele yapılmasının da mümkün olmadığı, aksi durumda davacı işçinin alacağına ulaşma süresinin uzayacağı, bu durumda adil yargılanma hakkının ihlâl edilmiş olacağı, İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde müfettiş raporuna karşı açılan davada farklı iş kolları bulunmakla birlikte, mahkemece yapılan işin yardımcı iş mi yoksa asıl iş veya asıl işin bir parçası mı olduğu hususlarında değerlendirme yapılması gerekeceğinden bazı iş kolları açısından hizmet alımının muvazaalı olduğu, bazıları yönünden ise muvazaalı olmadığı sonucunu doğurabileceği, davacı yönünden değerlendirme yapıldığında, dosyada toplanan delillerin zabıta destek hizmeti alım işleminde yapılan hizmet alımının muvazaalı olduğunu kabul etmeye yeterli olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı inceleme raporu uyarınca asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı inceleme raporu uyarınca asıl işveren davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğindeki bir kısım belgeler ile UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) üzerinden yapılan araştırma sonucunda, Özel Dairece bekletici mesele yapılması gerektiği belirtilen ve İstanbul 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz davasında nihai olarak, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edildiğinden davanın reddine, davacı ... ile Atlas İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığının tespiti nedeniyle davanın kabulüne dair verilen kararın, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 15.03.2018 tarihli ve 2018/2254 E., 2018/5324 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

Aynı dosya üzerinden, davacılar Kent Yol A.Ş. ve ... vekilleri tarafından yapılan maddi hata başvurusuna ilişkin olarak ise Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 05.07.2018 tarihli ve 2018/5924 E., 2018/14813 K. sayılı kararı ile temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususların hukuki takdire ilişkin olduğu, İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği belirtilerek, davacılar ... ve Kent Yol A.Ş. vekillerinin dilekçelerinin reddine karar vermiş, İstanbul 24. İş Mahkemesince 14.01.2019 tarihinde, kararın 15.03.2018 tarihi itibariyle kesinleştiğine ilişkin kesinleşme şerhi verilmiştir.

Açıklanan bu durum itibariyle, İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinde görülen muvazaa tespitine itiraz dosyasının bekletici mesele yapılmasına ihtiyaç kalmamıştır.

O hâlde, muvazaa tespitine itiraz davasının bekletici mesele yapılmasına gerek kalmadığından, sonucu itibariyle direnme kararı yerinde olup, açıklanan bu değişik gerekçeye göre onanmalıdır.

Ne var ki, esasa yönelik temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan bu değişik gerekçeye göre direnme uygun bulunduğundan; davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11331, Karar No: 2012/5211, Tarih: 22.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11331 E.  ,  2012/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülme yen sair itirazların reddine, ancak:

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda kamu zararından söz edilemeyeceği gözetilmeden ve sanığa tayin edilen hapis cezasının paraya çevrildiği gerekçesine dayanı larak yazılı biçimde CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar ve rilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/192, Karar No: 2007/1703, Tarih: 16.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/192 E.  ,  2007/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.02.1998 gün ve 1996/657-1998/73 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden dava konusu ... Caddeleri 1. Kısım Yağmur Suyu Drenaj inşaatına ilişkin olarak,

1-Sözleşme ve ekleri ile tüm ihale dosyasının ve yazışma dosyalarının,

2-Ara hakedişler ve varsa itiraz dilekçelerinin,

3-Yapılmış ise hesap hakedişi, bu hakedişin yükleniciye tebliğ belgesi ve varsa yüklenicinin kesin hesaba itiraz dilekçesinin,

4-Geçici ve kesin kabul tutanaklarının,

5-... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1996/458 Esas sayılı dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8955, Karar No: 2024/5109, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8955 E.  ,  2024/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/910 E., 2023/1215 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/588 E., 2022/117 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının haftanın bir kaç günü evinde alkol alarak emekli maaşının büyük bir kısmını bu şekilde harcadığını, müvekkilinin evlilik birliğinin sorumluluklarını yerine getirmesine rağmen davalının olumsuz davranışlarına devam ettiğini, davalının son zamanlarda müvekkiline olan sevgi ve saygısını kaybederek müvekkiliyle hiç bir şekilde ilgilenmediğini, tarafların İstanbul'da ikamet ettiğini, davalının sık sık Ankara'ya annesinin yanına gelip gittiğini, en son Ankara'ya annesinin yanına geldiğini ve bir daha da dönmediğini, müvekkiline "çocukları al gel burada yaşayacağız" dediğini, evlilik birliği içinde edinilen ve Dikmen/Ankara adresinde bulunan evi satarak "Ankara'ya taşınalım, aksi halde ne yaparsanız yapın ben İstanbul'a dönmeyeceğim dediğini, satılan evin parasından müvekkiline de vermediğini, davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumluluklarını yerine getirmediğini, evinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilinin çocukları ile maddî anlamda tek başına kaldığını, müvekkili ve ortak çocuğuna karşı hakaret ve aşağılayıcı sözlerde bulunduğunu, maddî ve manevî anlamda yıpranarak çöküntüye uğradığını, davalının bu kusurlu tutum ve davranışları nedeniyle evlilik birliğini devam ettirmelerinin mümkün olmadığını belirterek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilerek çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir-iştirak nafakası, müvekkili için aylık 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası bağlanmasına, müvekkili lehine 200.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde, davalının haftanın bir kaç günü evinde alkol alarak emekli maaşının büyük bir kısmını bu şekilde harcadığını, müvekkili ve müşterek çocuğuna karşı hakaret ve aşağılayıcı sözlerde bulunduğunu, ortak konutu terk ederek Ankara'ya yerleştiğini, eşine ve çocuğuna karşı sevgi ve saygı göstermediğini, atmış olduğu mesajlar ve yapmış olduğu eylemler nedeniyle birden fazla kez uzaklaştırma kararı aldığını, davalının uzaklaştırma kararına uymayarak hakaretlerine devam edip aşağılayıp onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, boşanma davasından sonra müvekkiline maddi destekte bulunmadığını, davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumluluklarını yerine getirmediğini, evinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilinin çocukları ile maddi anlamda tek başına kaldığını, maddi ve manevi anlamda yıpranarak çöküntüye uğradığını, davalının bu kusurlu tutum ve davranışları nedeniyle evlilik birliğini devam ettirmelerinin mümkün olmadığını belirterek, dosyanın Ankara 17. Aile Mahkemesinin 2018/588 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine, tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velayetinin müvekkiline verilerek çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir-iştirak nafakası, müvekkili için aylık 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası bağlanmasına, müvekkili lehine 200.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap özetle;müvekkilinin ölçülü ve olağan bir şekilde alkol tükettiğini, genelde hafta sonları bir kaç adet bira içtiğini, aile fertlerine rahatsızlık vermediğini, müvekkilinin annesinin 82 yaşında olup tek başına yaşadığını, bir çok sağlık probleminin bulunduğunu, bu sebeple müvekkilinin sık sık annesini ziyaret ettiğini, Ankara'ya yerleşmek istemesine rağmen davacıyı bu hususta ikna edemediğini, davacının çalışmadığını, müvekkilinin ise emekli olduğunu, zaman içerisinde çekilen krediler nedeniyle tarafların borçlandıklarını, müvekkilinin emekli ikramiyesi ile Ankara'da aldığı daireyi satarak borçlarını ve biriken kredi borcunu ödedikten sonra kalan tutar ile Ankara'da başka bir daire alarak buraya yerleşmek istediğini, bu dairenin kişisel mal niteliğinde olduğunu, davacının bu teklifi kabul etmeyerek "Ankara'ya asla gelmeyeceğini" söylediğini, davacının bu olumsuz tavrı nedeniyle müvekkilinin Ankara'da annesinin yanında kaldığını, müvekkilinin evlilik birliği içinde davacının anne ve babasına gereken saygı ve ilgiyi gösterdiği için davacıdan da aynı davranışı beklediğini, müvekkilinin aile konutundan kişisel eşyaları dışında hiç bir eşya almadığını, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusurlu tarafın davacı olduğunu beyanla, davanın reddine, boşanma yönünde hüküm kurulması halinde ise 100.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde, tarafların asıl davanın açıldığı 25/07/2018 tarihinden önce ayrı yaşamaya başladıklarını ve tekrar bir araya gelmediklerini, davanın açıldığı tarihten önceki vakıalara dayanılamayacağını, müvekkilinin, davacıya hakaret ve aşağılama içerir bir mesaj göndermediğini, duygu ve düşüncelerini zaman zaman oğlu ... ile paylaştığını, müvekkilinin annesinin yaşı ve sağlık sorunları nedeniyle bakıma muhtaç olmasından dolayı Ankara'ya yerleşmek istediğini, davacının anne ve babasının da Ankara'da yaşıyor olmalarına rağmen davacının Ankara'ya yerleşmeyi kabul etmediğini, müvekkilinin davacıya yönelik herhangi bir olumsuz eylemde bulunmadığını, mahkemece bağlanan tedbir nafakalarının da müvekkili tarafından ödendiğini, müvekkilinin, davacının olumsuz tavırları nedeniyle arada kalarak çocuklarından koparıldığını ve çocuklarıyla görüşemediğini belirterek, davanın reddine, boşanma yönünde hüküm kurulması halinde ise 100.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın asıl davadaki dava dilekçesinde iddia ve taleplerinin ispatına yönelik herhangi bir delil bildirmediği anlaşıldığından, ispatlanamayan asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise tarafların İstanbul'da yaşadıkları, davalının olağanın dışında alkol aldığı, emekli maaşının büyük bir kısmını alkole verdiği, birlik yükümlülüklerini yerine getirmeyerek davacı ve çocuklarıyla ilgilenmediği, maddî anlamda destekten yoksun bıraktığı, ortak konutu terk ederek Ankara'ya yerleştiği, davacı ve ortak çocuklara aşağılayıcı sözler söylediği ve hakaret ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının tam kusurlu olduğunun kabulü ile tarafların boşanmalarına, her ne kadar davacı tarafından ortak çocuk Duygu'nun velâyeti talep edilmiş ise de ortak çocuk Duygu 18.09.2019 tarihinde reşit olduğundan konusuz kalan velâyet ve iştirak nafakası talebinin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın lehine 20.000,00 TL maddî, 18.000,00 TL manevî tazminata, davacı için aylık 700,00 TL olarak belirlenen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 1.500,00 TL'ye çıkartılmasına, karar kesinleştiğinde belirlenen nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl davanın 25.07.2018 tarihinde açıldığını, tarafların bu tarihten önce ayrı yaşamaya başladığını, bir daha bir araya gelmediklerini, birleşen davada asıl davanın açıldığı tarihten önceki vakıalara dayanılamayacağını, 25.07.2018 tarihinden önceki döneme ait ileri sürülen vakıalar yönünden derdestlik itirazları sunduklarını, davacının, müvekkilinin, kendisine göndermiş olduğu hakaret ve aşağılama içeren mesajlar olduğunu ileri sürmüş ve birleşen dava dilekçesi ile bu mesajların sunulacağını beyan etmiş ise de dosyaya bu yönde bir delil sunulmadığını, davacı tanığı olan ortak çocuk ... asıl dava tarihinden önceye ait vakıalarla ilgili beyanlarının değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, ortak çocuğun taraflar arasındaki çekişmede anne yanında yer aldığını, müvekkiline karşı husumet beslediğini, boşanmaya neden olan olaylarda davacının kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun olmadığını, maddî ve manevî tazminatların haksız olduğunu, yoksulluk nafakasının fazla olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve kadının birleşen davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl davanın 25.07.2018 tarihinde açıldığını, tarafların bu tarihten önce ayrı yaşamaya başladığını, bir daha bir araya gelmediklerini, birleşen davada asıl davanın açıldığı tarihten önceki vakıalara dayanılamayacağını, 25.07.2018 tarihinden önceki döneme ait ileri sürülen vakıalar yönünden derdestlik itirazları sunduklarını, davacının, müvekkilinin, kendisine göndermiş olduğu hakaret ve aşağılama içeren mesajlar olduğunu ileri sürmüş ve birleşen dava dilekçesi ile bu mesajların sunulacağını beyan etmiş ise de dosyaya bu yönde bir delil sunulmadığını, davacı tanığı olan ortak çocuk ... asıl dava tarihinden önceye ait vakıalarla ilgili beyanlarının değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, ortak çocuğun taraflar arasındaki çekişmede anne yanında yer aldığını, müvekkiline karşı husumet beslediğini, boşanmaya neden olan olaylarda davacının kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun olmadığını, maddî ve manevî tazminatların haksız olduğunu, yoksulluk nafakasının fazla olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve kadının birleşen davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6886, Karar No: 2023/5648, Tarih: 04.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/6886 E.  ,  2023/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Başkanlığı

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takip talebinde, ödeme emrinde ve şikayet dilekçesinde, davacı alacaklının ünvanı "T.C. Avrupa Birliği Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı" şeklinde yazılmasına rağmen, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinin karar başlıklarında "Başbakanlık D.P.T. Avrupa Birliği Eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı" şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde kabul edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 269,85'er TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...