muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1746, Karar No: 2017/3432, Tarih: 18.04.2017

./...

dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar yönünden vergi kaydı, gelir vergisinden bağışık olanlar yönünden kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı bulunma koşulu getirilmiş; anılan madde 22.03.1985 günü yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla bir kez daha değiştirilip kapsam genişletilerek, gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar (vergi kaydı bulunanlar) veya esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı bulunanlar ya da kanunla kurulu meslek kuruluşunda usulüne uygun kaydı olanlar zorunlu sigortalı olarak kabul edilmiş, bu düzenleme 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur. 4956 sayılı Kanunun 14. maddesiyle değiştirilen hükümle 02.08.2003 gününden itibaren zorunlu sigortalılık kapsamına yalnızca, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar alınmış, gelir vergisinden bağışık tutulanlar yönünden ise esnaf ve sanatkâr sicili ile birlikte aynı zamanda kanunla kurulu meslek kuruluşuna yöntemince kayıtlı bulunma koşulları getirilmiştir. Son olarak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre, zorunlu sigortalılık için gelir vergisi yükümlüsü olma şartı korunup, gelir vergisinden bağışık tutulanlar için ise esnaf ve sanatkâr siciline kayıt zorunluluğu aranmış, ayrıca, anonim şirketlerin kurucu ortakları kapsamdan çıkarılmıştır.

Kural olarak, 1479 sayılı Kanunda yapılan bu değişiklikler, değişiklikten önceki madde hükümlerinin öngördüğü koşullara sahip sigortalıların sigortalılıklarını sonlandırıcı etkiye sahip olmayıp, bu kişilerin sigortalılık nitelikleri geçerliliklerini korumaktadır ve anılan düzenlemeler, yürürlük tarihinden itibaren sigortalılık niteliği kazananlar yönünden kayıt ve koşullar içermektedir. Başka bir anlatımla, yeni düzenlemeler, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihlerden sonra ilk kez kayıt ve tescil edilecekler için uygulanmalıdır ki, buna aykırı bir düşünce, yasaca ve hukukça kabulü olanaksız olan kazanılmış hakları ortadan kaldırmak niteliğindedir.

Önemle vurgulanmalıdır ki; ilgili vergi, kanunla kurulu meslek kuruluşu, esnaf ve sanatkârlar sicil memurluğu kayıtları zorunlu sigortalılığın dayanak belgeleri niteliğinde olup, anılan kayıtlara sahip kişiler yönünden ancak, “(diğer) sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalma” ve “herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgularının birlikte gerçekleşmesi durumunda zorunlu sigortalılık söz konusu olabilir. Belirtilen kayıtların yokluğunda zorunlu sigortalılıktan söz edilemeyeceği gibi, anılan sigortalılık niteliğine sahip olunmadığı döneme/sürelere ait prim borçlarının daha sonraki tarihlerde Kurumca hatalı olarak geriye dönük tahsil edilmesi, ödemeler icra takibi sonucu gerçekleşmediği veya 06.03.1992 günü yürürlüğe giren 3780 sayılı Kanun ile 16.05.1997 tarihinde yürürlüğe giren 4247 sayılı Kanun hükümleri kapsamında primler yatırılmadığı sürece ilgili yararına usulü kazanılmış hak olgusunu da oluşturmaz.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında;

a)1/279 üye numarasıyla 10.05.1982-10.03.2011 tarihleri arası döneme ait Oda kaydında silinti, kazıntı, tahrifat v.s bulunmadığının anlaşılması karşısında, anılan oda kaydı geçerli olup, kaydı geçersiz sayan mahkeme yaklaşımı hatalıdır.

b)10.05.1982-30.09.1983 tarihleri arası vergi kayıt süresine ilişkin sigortalılığın geçerliliği kurumun da kabulünde olup; vergi kaydı bulunmayıp sadece oda kaydı bulunan 01.10.1983-22.03.1985 tarihleri arası dönemde 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunla değişik 1479 sayılı Kanunun 24. madde hükmü uyarınca sigortalılık için oda kaydının varlığı yeterli olmayıp, bu dönemde (01.10.1983-22.03.1985) sigortalı sayılabilmesi mümkün değildir.

../...

c)22.03.1985-31.03.1985 tarihleri arası vergi kayıt süresine ilişkin sigortalılığın geçerliliği kurumun da kabulünde olup; vergi kaydı bulunmayıp sadece oda kaydı bulunan 31.03.1985-20.04.1993 tarihleri arası dönemde 22.03.1985 günü yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla 1479 sayılı Kanunun 24. madde hükmü uyarınca sigortalılık için oda kaydının varlığı yeterli olup, bu dönemde (22.03.1985-20.04.1993) sigortalı sayılması gerekir.

d)20.04.1993-08.02.2001 tarihleri arası vergi kayıt süresine ilişkin sigortalılığın geçerliliği kurumun da kabulünde olup; vergi kaydı bulunmayıp sadece oda kaydı bulunan 09.02.2001-01.10.2008 tarihleri arası dönemde anılan mevzuat hükümleri uyarınca, davacının sigortalı sayılması gerekir.

d)20.04.1993-08.02.2001 tarihleri arası vergi kayıt süresine ilişkin sigortalılığın geçerliliği kurumun da kabulünde olup; vergi kaydı bulunmayıp sadece oda kaydı bulunan 09.02.2001-01.10.2008 tarihleri arası dönemde anılan mevzuat hükümleri uyarınca, davacının sigortalı sayılması gerekir.

e)01.10.2008 ve sonrasına konu istem yönünden ise; 5510 sayılı Yasanın 4/1-b madde hükmü kapsamında (mülga 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi hükmüne göre) ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi yükümlüsü olmak, gelir vergisinden muaf olanlar yönünden de Esnaf ve Sanatkâr Siciline yöntemince kayıtlı bulunmak, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın karinelerini oluşturmakta ise de, zorunlu sigortalılık için ön koşul, başka sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalmak kaydıyla herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesidir.

Dolayısıyla anılan dönemde, davacının oda kaydı mevcut ise de, gelir vergisinden muafiyetin bulunmaması ve sicil kaydının da olmaması karşısında anılan dönemde sigortalı sayılabilmesi mümkün değildir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine oyçokluğuyla 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/15161, Karar No: 2012/3723, Tarih: 08.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15161 E.  ,  2012/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Gn. Müd. aleyhine 26/09/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, destekleri küçük ...’ın dere yatağına bağlı kanalda boğularak ölmesi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın tazminini istemişlerdir.

Yerel mahkeme, davacı anne ve babanın 75.000,00 TL olan manevi tazminat istemlerinin 25.000,00’er TL’lik, davacı büyükanne ve büyükbabanın 50.000,00'er TL olan manevi tazminat istemlerinin 5.000,00'er TL'lik kısmını kabul etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda 1,5 yaşındaki küçüğün kanalda boğulması şeklinde olayın gerçekleşmesi, tarafların kusur durumu, olayın gerçekleştiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda 1,5 yaşındaki küçüğün kanalda boğulması şeklinde olayın gerçekleşmesi, tarafların kusur durumu, olayın gerçekleştiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20769, Karar No: 2024/7737, Tarih: 15.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20769 E.  ,  2024/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı 01.06.2016 tarihli duruşmada hazır bulunan sanığa, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı anlaşıldığından, Tebliğname'de bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında ve 01.06.2016 havale tarihli dilekçesinde, ağaçları 20 yıl önce kendisinin diktiğini ve bu yere uzun yıllar bakıp ilgilendiğini, olaydan önce arazide bulunduğu sırada belediye ekiplerinin geldiğini, buradan yol geçeceğini ve ağaçları kesmesini söylediklerini, ağaçları kestiğini ancak götürmediğini, suç işleme kastının olmadığını savunduğu, dosya içerisinde bulunan 08.05.2012 tarihli Belediye Encümeni karar sureti, bilirkişi raporları ve tapu kayıtlarına göre, sanığın savunması ile uyumlu şekilde olay yerinde yeni imar uygulaması yapıldığı ve kesilen bir kısım ağaçların imar yolunda kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın suç kastının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, ilgili Belediyeden sorularak, suç tarihinde ve öncesinde Belediye ekipleri tarafından imar uygulaması yapılacak mevkiide göreve gidilip gidilmediği ve bu sırada sanık ...'nin ifadelerinde bahsettiği şekilde belirtilen yerden yol geçeceği, ağaçların kesilmesinin gerektiği yönünde görüşme yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre, dava dosyasındaki deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

2. Kabule göre de;

1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, ağaç kestiğini ancak ağaçları götürmediğini savunduğu, katılan ve şikâyetçinin ifadelerinde sadece ağaçların kesildiğine dair beyanlarının bulunduğu, dosya içerisindeki 15.12.2013 tarihli olay yeri inceleme raporu ile aynı tarihli olay yeri krokisinde, olay yerindeki barakanın önünde istiflenmiş hâlde değişik boy ve ebatlarda meyve ağaç dalları ve gövdelerinin kesilmiş hâlde bulunduğu, kesilen meyve ağaç dallarının arazi üzerinde dağınık bir şekilde olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın olay yerinden ağaç dal veya gövdelerini götürüp götürmediğine ve suç vasfının hırsızlık olduğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğunun denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmünün kurulması,

2) Söz konusu ağaçların kamu binası içerisinde olmaması ve kamu hizmetine tahsisli bulunmaması hususları nazara alınarak eylemin TCK'nın 141/1. maddesi yerine 142/1-a olarak kabul edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/962, Karar No: 2007/959, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/962 E.  ,  2007/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 1.840.000.000.TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davalı tarafın tam kusurlu olması nedeniyle ödenen miktarın tamamının ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kazanın meydana geldiği anda trafik sigorta poliçesinin tanzim edilmemiş olduğundan müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını öne sürürek davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... ... vekili talep edilen tazminatın fahiş olduğunu kusur oranınıda kabul etmediğini savunmuş, diğer davalı ... ... cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne ile 1.840.000.000.TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ... poliçe limiti ile sınırlı tutulmak suretiyle davalılardan müştereken tahsiline karar verilmiş,hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301 maddesi hükmü uyarınca kasko sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... kazanın meydana geldiği anda trafik sigorta poliçesininin düzenlmenmemiş olduğunu poliçenin daha sonra tanzim edildiğini öne sürmüştür. Kaza tesbit tutanağına göre kaza 24.11.2003 günü saat 10.10'da meydana gelmiş dosyaya ibraz edilen trafik sigorta poliçesinin başlangıç tarihinin 24.11.2003, düzenleme tarihinin ise 24.11.2003 günü saat 11.06 olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle kaza anında geçerli bir sigorta poliçesi bulunmadığından davalılardan ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 26.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3315, Karar No: 2013/25368, Tarih: 05.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3315 E.  ,  2013/25368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/192033

MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/193 (E) ve 2012/1491 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başka bir suçtan Nazilli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın 08.04.2012 tarihinde yakalama kararı üzerine ek savunması alınırken "Ben ek savunma yapmak için süre talep ediyorum, ben 10 senedir aynı adreste oturuyorum, bana davetiye gelmedi, ben ek savunmamı mahkemesinde yapacağım" şeklinde beyanda bulunması karşısında; farklı yargı çevresi içindeki bir cezaevinde başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığın mahkemesinde ek savunma vermek istediğini bildirmesine rağmen cezaevinden getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 194. ve 196/1.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/420, Karar No: 2023/8473, Tarih: 05.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/420 E.  ,  2023/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2777 Esas, 2021/2828 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/86 Esas, 2021/92 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Rize ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz için belirlenen bedelin fahiş olduğunu, emsal karşılaştırmasının doğru yapılmadığını ve davacı idare yararına da vekâlet ücreti takdiri gerektiğini belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz için belirlenen bedelin fahiş olduğunu, emsal karşılaştırmasının doğru yapılmadığını ve davacı idare yararına da vekâlet ücreti takdiri gerektiğini belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin doğru olduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde de herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı böylece Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Rize ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada 31 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.