muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20196, Karar No: 2015/22101, Tarih: 09.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20196 E.  ,  2015/22101 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. B..

DAVALI : S.. Ç..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine, Sakarya İş Mahkemesi'nce verilen ilama dayanılarak ilamlı takip başlatıldığı, borçlu Belediye vekili, ilamda alacağın brüt olarak hüküm altına alındığını, işveren olarak kendilerinin bu ücretlerden ilgili yerlere yatırmak zorunda oldukları gelir ve damga vergisi ile bazı yasal kesintiler olduğunu, oysa tazminatlar ile diğer ücret alacaklarının net olarak belirlenmesi ve talep edilmesi gerektiğini, bu miktarlar değişince asıl alacaklara işletilmiş faiz kısımlarının da değişeceğini belirterek, ilama aykırılık nedeniyle icra emrinin ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacak kalemlerinin net olarak hesaplanıp takibe konulması gerekirken, brüt üzerinden takibe konulup, yine brüt üzerinden faiz hesabının yapıldığı belirtilerek takipte fazla talep edilen kısmın iptaline karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda brüt olarak hesaplandığı belirtildiğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemeye zorunlu olduğu miktarlarda kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK.nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Takip dayanağı ilam içeriği ile ilgili yasal düzenlemeler nazara alındığında, işverence işçiye ödenen ücretin ödenmesi sırasında, işçinin mükellefi olduğu gelir ve damga vergisi ile sigorta prim borçlarının, kaynaktan yatırılması kuralı gereğince, işverence ödemeler sırasında

.//..

kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınmak suretiyle takibe konulduğu tarihteki oranlar üzerinden hesaplama yapılamaz.

.//..

kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınmak suretiyle takibe konulduğu tarihteki oranlar üzerinden hesaplama yapılamaz.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gelir vergisi, damga vergisi ve sigorta prim kesintilerinin matrahının ne olduğu belirtilmediği gibi hangi oranda kesinti yapıldığı da açıklanmamıştır. Bu hali ile rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere göre, gerektiğinde yeni bir bilir kişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1401, Karar No: 2011/3998, Tarih: 15.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1401 E.  ,  2011/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; 2004 yılında davalıya hükmedilen 300 TL ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakasının davalının yurtdışından 250 Euro yaşlılık aylığı almaya başladığından kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; yaşlılık aylığı almak tedbir nafakasının verilmesine engel değildir. Nitekim yerleşik Yargıtay uygulamasına göre de asgari ücret yoksullluğu ortadan kaldırıcı bir gelir düzeyi olarak kabul edilmemiştir. Kaldı ki tedbir nafakısının niteliği, tarafların birlikte olduğu dönemde sürdürülen yaşam düzeyinin, ayrı yaşama halinde de olsun korunmasına yöneliktir.

Somut olayda; davacının yurtdışından emekli olduğu 2000 TL geliri olduğu, davalının yurtdışından 250 Euro yaşlılık aylığı aldığı anlaşılmaktadır.

Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının yaşlılık aylığı alması onu yoksulluktan kurtarmayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması ... değildir. Ancak, tarafların mali durumlarının değişmesi iradın artırılması veya azaltılmasını gerektireceğinden davalının yaşlılık aylığı alması ve gelir elde etme nedeniyle nafakada uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü ... olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3931, Karar No: 2024/4962, Tarih: 17.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3931 E.  ,  2024/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/290 E., 2023/758 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Kısmen Kabul - Kısmen Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/172 E., 2022/448 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince her iki taraf vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının muris ...'nın tek mirasçısı olduğunu, murisin 12.02.2020 tarihinde öldüğünü, dava konusu taşınmazlardan Giresun ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 734 ada 16 parsel sayılı taşınmaz ve üzerinde bulunan evin muris tarafından sırf mirasın

davacıya kalmaması amacı ile kardeşi ...'in oğlu (yeğeni) davalı ...'ya muvazaalı olarak satış adı altında devredildiğini, murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi muvazaalı devir işleminden sonra da ölünceye kadar bu konutta yaşamaya devam ettiğini, ayrıca murisin Giresun ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 1325 ada 82 parsel sayılı taşınmazını sırf mirasın davacıya kalmaması amacı ile kardeşi ...'e, ...'in de tapunun iptal edilip eski malike geri çevrilmemesi amacı ile muvazaalı olarak derhal kızı davalı ... ...'a muvazaalı olarak devrettiğini, tek mirasçı olan davacıya muristen hiçbir şey kalmadığını ileri sürerek taşınmazların tapu kaydının müvekkilinin payı oranında iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; murisin davacıyı evlat edindiğini, ancak davacı tarafın muris ile hiçbir şekilde ilgilenmediğini, murisin geçimine yetecek kadar bir gelirinin olmadığını, bu nedenle 734 ada 16 parsel sayılı taşınmazı müvekkiline sattığını, yapılan satış işleminin gerçek bir satış olduğunu, davacı tarafın evlatlık ilişkisi kurulduğu tarihten bu yana murisi arayıp sormadığı gibi muris ölene kadar rahim kanser tedavisi görmüş olmasına rağmen davacının bu süreçte dahi yanında olmadığını ve ilgilenmediğini, bu hususun murisin Giresun Aile Mahkemesine açmış olduğu 2019/188 Esas sayılı dava dosyasındaki dilekçesinden anlaşıldığını, bu nedenle murisin dava konusu 1325 ada 82 parselde kayıtlı olan hisselerini ölünceye kadar bakma sözleşmesi karşılığında müvekkilinin babası olan ... ...'ya devrettiğini, tedavi sürecinde murisin tedavisi, ameliyat ödemeleri, bakımı, hastaneye götürüp getirilmesi, evinde özel bakımı ihtiyaçlarının karşılanması gibi bakım ve gözetimini müvekkili Köksal ile müvekkilinin babası ...'in yerine getirdiğini, bu nedenle davacının muvazaa iddiasının doğru olmadığını, davalı ...'nin, babası ...'in üzerine olan 1325 ada 82 parsel numaralı taşınmazı babasından satın aldığını, satışı yapılan taşınmaz hissesinin içerisinde babası ...'in mirasçılarından gelen hak ve hisselerin de mevcut olduğunu, ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik alınan taşınmaz hisselerinin mal kaçırma amacı taşımadığının buradan anlaşılabildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2020/172 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 734 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı ...’ya, diğer taşınmaz olan 1325 ada 82 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı olan ... ...‘ya ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile devredildiği, ... tarafından da taşınmazın davalı ... ...’a devredildiği, muvazaa iddiasına dayalı davalarda murisin kastının açık bir şekilde saptanmasının gerektiği, bu kapsamda HMK'nın 190. ve TMK'nın 6. maddesi gereğince herkesin iddiasını ispatla mükellef olduğu, bu kapsamda davacının, murisin mal kaçırma kastıyla hareket ederek dava konusu taşınmazları davalıya devrettiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı, dinlenen tanık anlatımlarından murisin bakıma muhtaç olduğu, dava konusu taşınmazları davacıdan mal kaçırmak amacı ile devretmediği kanaatine varıldığı, davacının yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle muris muvazaası davasının reddine, davacının saklı payına tecavüz bulunduğunun sabit olduğu gerekçesiyle tenkis talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tapu iptalini gerektirecek tüm delillerin dosyada mevcut olduğunu ve toplanan deliller ışığında davanın tapu iptali ve tescil yönünden kabul edilmesi gerektiğini, müvekkilinin murisin tek mirasçısı olduğunu, murisin üzerine kayıtlı tüm malvarlığını değişik hukuki işlemler adı altında davalılara kaçırdığını, müvekkilini miras hakkından mahrum etme amaç ve gayesi olduğunu, öncelikle tapu iptali ve tescil yönünden karar verilmesi gerekirken tenkis yönünden hesaplama yapılarak kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, murisin bakıma muhtaç olması nedeniyle devirlerin yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, murisin bakımının müvekkili ve müvekkilinin ailesi tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkilinin İstanbul'da çalıştığını ve yaşadığını, sürekli Giresun iline gelerek murisin bakımıyla ilgilendiğini, ancak murisin son zamanlarında, akrabalarınca yapılan telkin ve baskılardan dolayı muris tarafından önce mahkeme yoluyla evlatlıktan çıkarılma işleminin denendiğini bu yöntemin başarılı olmaması üzerine işbu dava konusu kazandırmaların gerçekleştirildiğini, bu nedenlerle öncelikle tapu iptali ve tescil kararı verilmesi, aksi halde tenkis yönünden hüküm kurulması gerektiğini, ayrıca tenkis bedelinin eksik hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; ölünceye kadar bakma sözleşmeleri ivazlı akitlerden olduğundan tenkis hükümlerinin uygulanamayacağını, davacının muvazaa iddiasını ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayandırdığını, ancak davacı tarafın evlatlık ilişkisi kurulduğu tarihten beri murisi arayıp sormadığı gibi muris ölene kadar rahim kanseri tedavisi görmüş olmasına rağmen bu süreçte dahi murisin yanında olmadığını ve ilgilenmediğini, bu hususun davacının kendi beyanından ve tanık beyanlarından anlaşıldığını, bu nedenle murisin dava konusu 1325 ada 82 parselde kayıtlı olan hisselerini ölünceye kadar bakma sözleşmesi karşılığında müvekkilinin babası olan ... ...'ya devrettiğini, tedavi sürecinde murisin tedavisi, ameliyat ödemeleri, bakımı, hastaneye götürüp getirilmesi, evinde özel bakım ihtiyaçlarının karşılanması gibi bakım ve gözetiminin müvekkili Köksal ile müvekkilinin babası ...'in yerine getirdiğini, bu nedenle davacının muvazaa iddiasının doğru olmadığını, davalı ...'nin, babası ...'in üzerine olan 1325 ada 82 parsel numaralı taşınmazı babasından satın aldığını, satışı yapılan taşınmaz hissesinin içerisinde babası ...'in mirasçılarından gelen hak ve hisselerin de mevcut olduğunu, murisin toplanan hastane evraklarından kanser hastası olduğu, dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarından bakıma muhtaç olduğu ve taşınmazın devredildiği bakım borçlusu ... tarafından ölünceye kadar bakıldığının anlaşılacağını, taşınmaz devrinin mal kaçırma amacıyla yapılmadığını, ölünceye kadar bakma sözleşmeleri ivazlı akitlerden olup bu tür temliklerde tenkis hükümlerinin de uygulanamayacağı açıkken Mahkemenin davacının 1325 ada 82 parsel numaralı taşınmaz yönünden tenkis talebini kabul ederek verdiği kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca tenkis hesabı yapılırken hazırlanan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, bu rapora yaptıkları itirazlar değerlendirilmeksizin usul ve yasaya aykırı karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli ve 2023/290 Esas, 2023/758 Karar sayılı kararıyla; murisin 2000 yılında davacıyı evlat edindiği, 2013 yılından itibaren de kanser hastası olduğu, yaşından dolayı bu tarih öncesinde de sağlık sorunları yaşadığının dosyadaki hastane raporlarından anlaşıldığı, murisin son zamanlarda yatalak duruma düştüğü, murise kardeşi olan dava dışı ..., eşi ... ... ve oğulları davalı ...'nın baktığı, davacının, bu zorlu dönemlerinde murise maddi-manevi yardımcı olmadığı, murisin geçimine yetecek kadar bir gelirinin olmadığı, davalı ...'ın 734 ada 16 parsel sayılı taşınmazı alabilecek maddi gücünün olduğunun araştırma tutanağından ve tanık ifadelerinden anlaşıldığı, bunun sonucunda davalı ...'a yapılan satışın gerçek bir satış olduğu, davacı tanıklarının bu satışın karşısında para alınıp/alınmadığını bilmedikleri, davacının da yemin deliline başvurmadığı ancak davalı tanıklarının bu taşınmazın para karşılığında satıldığını bildikleri, davalı tanığı ...'in bizzat muristen bu satıştan para aldığını duyduğu şeklindeki beyanları, ayrıca dava konusu 734 ada 16 parselin 159.69 m² olduğu ve satış tarihi olan 05.05.2011 itibariyle dava konusu 1325 ada 82 parselin (7.615,50 m²) murisin bünyesinde olduğu, muvazaa kastı olsaydı yüzölçümü kat ve kat fazla olan diğer taşınmazını da geçirebileceği, tüm bu hususlar değerlendirildiğinde murisin sürekli bir gelirinin olmadığı, sağlık sorunları sebebiyle paraya ihtiyacı olduğu gözetilerek ivazlı şekilde yapılan bu devrin muvazaa ile yapıldığının davacı tarafça ispatlanmadığı, bu satışın gerçek bir satış olduğu kanaatine varıldığı, sağlararası kazandırmaların tenkise tabi olması için kanunda yazılan şekillerden biriyle gerçekleşmesi gerektiği, 734 ada 16 parsel açısından gerçek bir satışın söz konusu olduğu, bu satış karşılığında alınan ivazın tenkise tabi tutulmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin 734 ada 16 parsel açısından muvazaa olmadığı yönündeki kararı yerinde olmakla birlikte tenkis talebi hakkında talebin reddine karar verilmesi gerekirken, devrin tenkise tabi tutularak tazminata hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu; 1325 ada 82 parsel yönünden ise murisin sözleşmenin yapıldığı tarihte 75 yaşında olduğu, 2020 yılında da öldüğü, sözleşmenin yapıldığı tarihte tek mirasçı olan davacı ... ile murisin aralarının bozuk olduğu, şöyle ki murisin 02.05.2017 tarihinde dava açarak davacı ...'ın evlatlığından düşürülmesini talep ettiği, Mahkemenin ise görevsizlik kararı verdiği, bundan ayrı olarak murisin 26.03.2019 tarihinde yine davacıyı evlatlıktan çıkarmak amacıyla dava açtığı, Giresun Aile Mahkemesinin 2019/188 Esas, 2019/656 Karar numaralı kararı ile davanın reddine karar verildiği, kararın İstinaf ve Yargıtay incelemesinden geçerek 20.02

... ile murisin aralarının bozuk olduğu, şöyle ki murisin 02.05.2017 tarihinde dava açarak davacı ...'ın evlatlığından düşürülmesini talep ettiği, Mahkemenin ise görevsizlik kararı verdiği, bundan ayrı olarak murisin 26.03.2019 tarihinde yine davacıyı evlatlıktan çıkarmak amacıyla dava açtığı, Giresun Aile Mahkemesinin 2019/188 Esas, 2019/656 Karar numaralı kararı ile davanın reddine karar verildiği, kararın İstinaf ve Yargıtay incelemesinden geçerek 20.02.2020 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, yine dava konusu edilen bu taşınmazın 2015 yılındaki vasiyetnameye de konu edildiğinin anlaşıldığı, murisin açtığı ilk davadan hemen sonra (3 gün sonra) evlatlık ilişkisinin kaldırılması davası devam ederken kendisinin de sağlık durumu günden güne kötüleştiği için ölümünden sonra terekesi Gökhan'a geçeceğinden 05.05.2017 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesi yaparak tek malvarlığı olan arazisini elinden çıkardığı, kaldı ki ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile taşınmazı elde eden davadışı ... ...'nın yaklaşık 2 ay gibi kısa bir sürede (12.07.2017) 1325 ada 82 parsel sayılı taşınmazı kızı olan ve bu durumları bilebilecek durumdaki davalı ...'ye satmasının da murisin bu muvazaalı işlemi gizlemeye çalıştığını gösterdiği, dolayısıyla her ne kadar murise bakım/gözetim sağlanmışsa da bu sözleşmenin aslında bakıp gözetilme koşulu ağırlıklı değil, mirasçıdan mal kaçırmak düşüncesi ile yapıldığı, muvazaa ile illetli olduğunun açık olduğu, ayrıca murisin 02.05.2017 tarihinden itibaren davacının evlatlıktan çıkarılması yönünde ölümüne kadar (12.02.2020) kararlılıkta olduğunun görüldüğü, tüm bu işlemler ve oluş tarihleri nazara alındığında murisin tüm mal varlığını davadışı ... ...'ya aktarma kararlılığında olduğu, bunun tespit edilmemesi için davadışı ...'in taşınmazı kızı olan davalı ..

.05.2017 tarihinden itibaren davacının evlatlıktan çıkarılması yönünde ölümüne kadar (12.02.2020) kararlılıkta olduğunun görüldüğü, tüm bu işlemler ve oluş tarihleri nazara alındığında murisin tüm mal varlığını davadışı ... ...'ya aktarma kararlılığında olduğu, bunun tespit edilmemesi için davadışı ...'in taşınmazı kızı olan davalı ...'ye devrettiği, bunun aslında ölünceye kadar bakımın amaçlanmadığını, mirasçıdan mal kaçırma amacı güdüldüğünü gösterdiği, ayrıca ilk işlem olan satış ve ikinci işlem olan ölünceye kadar bakma sözleşmesi arasında 6 sene gibi uzun bir sürenin olması karşısında ilk işlemin yapıldığı tarihte murisin taşınmazları elden çıkarma kastı olsaydı ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile devrettiği taşınmazı da devredebileceği, bu işlem için 6 sene gibi zaman aralığı bırakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, o halde, ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik edilen taşınmaz yönünden muvazaa iddiasının gerçekleştiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceğinden İlk Derece Mahkemesi'nin muvazaayı reddedip, tenkis talebini kabul etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, kaldı ki muvazaa iddiası ispatlanamamış olsaydı dahi Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre ölünceye kadar bakma sözleşmesinin ivazlı olduğu kanısına varılırsa tenkis talebinin de reddine karar verilmesi gerektiği, davacının istinaf talebinin bu yönüyle kabulüne karar verilmesi gerektiği, bu itibarla davanın kısmen kabulüne/reddine karar verilmesi gerekirken tümüyle kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle her iki taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle dava konusu 734 ada 16 parsele ilişkin muris muvazaası ve tenkis davasının reddine, 1325 ada 82 parsele ilişkin olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada her iki parsel yönünden de tapu iptali ve tescil yönünde karar verilmesi gerekirken tek bir parsel yönünden kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, murisin her iki işlemde de amacının tek mirasçısını miras hakkından mahrum bırakmak olduğunu, Mahkemece gerekçe olarak murinin bakıma muhtaç olması nedeniyle iş bu devirlerin yapıldığından bahsedilmiş ise de bunun gerçek olmadığını, murisin bakımının müvekkili ve müvekkilinin ailesi tarafından gerçekleştirildiğini, zira müvekkilinin gerçek annesinin muris ile komşu olup murisin tüm bakım ve gözetiminin tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkilinin İstanbul ilinde çalışmakta ve yaşamakta olup sürekli Giresun iline gelerek murisin bakımıyla ilgilendiğini, ancak murisin son zamanlarında, akrabaları tarafından yapılan telkin ve baskılardan dolayı muris tarafından önce davacının mahkeme yoluyla evlatlıktan çıkarılması işleminin denendiğini, bunu başaramayan muris tarafından işbu dava konusu kazandırmaların gerçekleştirildiğini, bu nedenlerle öncelikle tapu iptali ve tescil kararı verilmesi aksi halde tenkis yönünden hüküm kurulması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.