muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11668, Karar No: 2016/8572, Tarih: 01.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11668 E.  ,  2016/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/03/2015 tarih ve 2015/...-2015/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan ... içi taşımacılık mali sorumluluk sigorta sözleşmesi uyarınca müvekkili tarafından yapılan taşımaların poliçe kapsamında teminat altına alındığını, 27/04/2006 tarihinde dava dışı şirkete ait malın yapılan taşıması sırasında hasar meydana geldiğini, ancak teminat kapsamındaki ....500,00 TL hasar bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, ....500,00 TL'nin 27/04/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçede kamyon klozu ile teminat verildiğini, emtianın araç park halinde iken dorse kilitlerinin bağlı olmaması sebebiyle yükün kayması sonucu hasarlandığını, meydana gelen hasarın kamyon klozu kapsamında olmadığından sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma yapan aracın park etmek üzere kontrolsüz şekilde yolun kenarına yanaştığı sırada şarampole girmesi ile çekiciye bağlı konteynerin devrilmesi sonucu hasarın meydana geldiği, bu şekilde meydana gelen hasarın kamyon klozu kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı ...,... TL harcın temyiz edene iadesine, 01/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8128, Karar No: 2013/9667, Tarih: 17.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/8128 E.  ,  2013/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay ve yakalama tutanakları, fotoğraftan tespit tutanağı, sanığın müdafii huzurunda özgür iradesiyle verdiği kolluk beyanı ve sorgu ifadesiyle tüm dosya kapsamına göre; sanığın yasadışı gösteri yürüyüşüne taş ile katıldığı anlaşılmakla; 2911 sayılı Kanunun 23/b maddesi delaletiyle 33/1 maddesi gereğince cezalandırılması yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozma nedenine göre de;

Hüküm tarihinden sonra 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesinde yapılan değişiklikler karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12047, Karar No: 2023/1249, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12047 E.  ,  2023/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/ Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni yönünden resen İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Siirt ili, ... ilçesi, ... köyü 174 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa ve taşınmaz değerinin fahiş bir şekilde hesaplandığını, emsal alınan taşınmazın güncel m² birim fiyatının düşük olmasına rağmen neye istinaden kamulaştırılacak arsanın 5 kat daha değerli olduğunun açıklanmadığını, keşif alanında görülen binaların çoğu 40 ve 50 yaş üzeri olmasına rağmen %17 oranında amortisman uygulanmış olmasının hatalı olduğunu, taşınmaz üzerindeki yapıların harabe, yıkık, tamamen kullanılamaz olduğunu ve II. Sınıf B grubu yapı özelliği gösterdiği halde, III. Sınıf A grubu alanında değerlendirme yapılmış olmasının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, yapılar için yaş ve niteliklerine göre uygun yıpranma oranlarının uygulanarak muhdesatlara değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği; ancak karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi gerektiğinden, istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni yönünden resen hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa ve taşınmaz değerinin fahiş bir şekilde hesaplandığını, emsal alınan taşınmazın güncel m² birim fiyatının düşük olmasına rağmen neye istinaden kamulaştırılacak arsanın 5 kat daha değerli olduğunun açıklanmadığını, keşif alanında görülen binaların çoğu 40 ve 50 yaş üzeri olmasına rağmen %17 oranında amortisman uygulanmış olmasının hatalı olduğunu, taşınmaz üzerindeki yapıların harabe, yıkık, tamamen kullanılamaz olduğunu ve II. Sınıf B grubu yapı özelliği gösterdiği hâlde, III. Sınıf A grubu alanında değerlendirme yapılmış olmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14759, Karar No: 2025/5122, Tarih: 27.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14759 E.  ,  2025/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 20.01.2019-02.04.2019 yılları arasında davalı iş yerinde servis elemanı olarak çalıştığının tespitini, davacının iş yerinden iş yerinin tadilata gireceği belirtilerek çıkarıldığını, işten çıkarıldıktan sonra SGK kayıtlarına baktığında kendisinin sigortasının yatırılmadığını tespit ettiğini, 20.01.2019-02.04.2019 yılları arasında çalıştığının tespitini talep etmektedir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının ihtiyaç olduğunda çağrı üzerine çalıştığını, davacının üniversite öğrencisi olduğunu, sürekli ve aralıksız çalışmasının mümkün olmadığını, komşu iş yerlerinin ve işyeri kayıtlarının araştırılması gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil SGK vekili, davacının hizmet dökümünde iddia ettiği tarihlerde sigortasının bulunmadığını, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için fiili çalışmanın araştırılması gerektiğini, iş yerinin 12.03.2014 yılından itibaren Kanun kapsamında olduğunu ve faal olarak kaydının devam ettiğini, bordro tanıkları ve komşu iş yeri tanıklarının dinlenilmesi gerektiğini savunmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kabulü ile ... TC no.lu 16.08.1993 doğum tarihli ...’in Davalı ... Kimyasal Maddeler ve ... San. Tic. Ltd. Şirketine ait 1510154.35 işyeri s.no.lu “... ... Cad. No:40/A Bornova/İzmir” adresinde kurulu “Kafe ve Kafeterya” iş yerinde; 20.01.2019-02.04.2019 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 82 gün çalıştığının ve 82 günlük hizmetinin SGK'ya bildirilmediğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Eksik araştırma ile karar verildiğini, dinlenen tanıkların çoğunluğunun kafede çalışması olmadığını, dosyaya sunulan mesajlaşmaların çalışmanın tespiti için yeterli olmadığını, yazılı delil bulunmadığını, kararın bozulmasını talep etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 20.01.2019-02.04.2019 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Eksik araştırma ile karar verildiğini, dinlenen tanıkların çoğunluğunun kafede çalışması olmadığını, dosyaya sunulan mesajlaşmaların çalışmanın tespiti için yeterli olmadığını, yazılı delil bulunmadığını, kararın bozulmasını talep etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 20.01.2019-02.04.2019 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde dinlenen bordro ve komşu işyeri tanıklarının beyanları, whatsapp yazışmaları da gözetildiğinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekili tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25749, Karar No: 2010/1058, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/25749 E.  ,  2010/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret alacağının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ünilever San. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı işçi davalılardan ...A.Ş.’nin yükleme, boşaltma ve dağıtım işlerini üstlenen alt işveren davalı ... A.Ş.’ye bağlı olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, davalı Ünilever San.Tic.A.Ş.’nin de işçilik alacaklarından dolayı sorumlu olduğunu belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece davalılar arasında organik bağ olduğu gerekçesi ile hüküm altına alınan tazminat ve alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiştir. Karar sadece davalı...A.Ş. tarafından temyiz ediliştir. Dosya içeriğinden davalılar arasında organik bağın ne şekilde olduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca aralarında organik bağ bulunması tüzel kişiliğe sahip şirketlerin birlikte sorumluluğunu gerektirmez. Ancak, davalılar arasında geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunsa bile davalı ...A.Ş.’nin müştereken ve müteselsilen sorumluluğu söz konusu olacağından, davalının temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.1.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11158, Karar No: 2015/2428, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11158 E.  ,  2015/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25405, Karar No: 2014/8526, Tarih: 05.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25405 E.  ,  2014/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : 1- Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan beraat kararı,

2- Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 62, 51/1, 53. maddeleri uyarınca 15 ay erteli hapis cezası, hak yoksunluğu

1- Katılan vekilinin, '2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık müdafiinin, “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı Kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen

iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır. İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının belirlendiği, bir başka ifade ile tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın kamunun uğradığı zararı gidermediğinden bahisle yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231

. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın kamunun uğradığı zararı gidermediğinden bahisle yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliyle karar verildi.