muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/292, Karar No: 2013/17237, Tarih: 01.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/292 E.  ,  2013/17237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 13.10.2011 tarih ve 2010/717-2011/561 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalılardan Ataklar Uluslararası Nak. Tur. Tic. ve San. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından taşıma sigorta poliçesiyle sigortalanan emtianın davalı taşıma şirketi tarafından İtalya'dan Türkiye'ye taşındığını, sigortalı emtianın davalı bu şirketin aynı zamanda işletmeciliğini yaptığı, diğer davalı tarafından işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı antrepo sahasına alındığını, aracın gümrük işlemleri için beklediği sırada 09.09.2009 tarihinde yağan yağmur sonucu hasarlandığını, müvekkilinin sigorta ettirene tazminat ödediğini, davalıların bu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 231.860.00 TL'nin rucuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ataklar Uluslararası Nak. Tur. Tic. ve San. A.Ş. vekili, taşımanın CMR hükümlerine tabi bulunduğunu, parsiyel taşıma olduğundan gümrük işlemlerinin uzadığını, yağan yağmur sonrası 15 dakikada 4 metreyi bulan sel sonucu bu civarda bulunan ve aralarında taşımayı yapan araç dahil tır garajlarında mevcut 2000 adet çekici ve dorsenin hasara uğradığını, müvekkilinin CMR'nin 17/2. maddesi uyarınca sorumluluğunun olmadığını, mücbir sebebin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, 500 yıllık tekerrür değerini aşan sel felaketinin yaşandığını, davacının sigorta poliçesi kapsamına girmeyen ödeme yaptığını, sigortalı emtianın antrepo kapsamında bulunan eşyalardan olmadığını, poliçede seylap sigortasının sigortalı mahalde bulunan emtianın paletler ve/veya raflar üzerinde bulunması halinde hüküm ifade edeceğinin düzenlendiğini, emtianın taşımayı gerçekleştiren araç içinde bulunduğunu açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, rizikonun gümrük işlemlerinin yapılması için taşımayı yapan aracın tır sahasında beklediği sırada sel sularına maruz kalması sonucu meydana geldiği, 6 aylık yağışın bir günde yağdığı, davalı taşıyanın alabileceği bir önlemin bulunmadığı, CMR'nin 17/2. maddesi uyarınca taşıyan davalının sorumlu olmadığı, onun CMR sigortacısı olan ve aynı zamanda işyeri sigortacısı bulunan diğer davalının da sorumluluğunun bulunmadığı, rizikonun işyeri sigorta poliçesi kapsamında yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Ataklar Uluslararası Nak. Tur. Tic. ve San. A.Ş'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20358, Karar No: 2017/1363, Tarih: 23.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20358 E.  ,  2017/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 1982 yılından itibaren vergi mükellefi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının SGK' dan yaşlılık aylığı işlemlerinin yapılabilmesi için 1982 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ile 01.01.1984 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ... Vergi Dairesi'ne 85-4134 tahsildar makbuzu, sıra no: 841131, seri no: M 5 07.09.1990 tarihinde 1984 yılına ait gelir vergisi ödediğine dair makbuz sunduğu, vergi dairesinin dairesindeki kayıtların 1992 yılında ...'da meydana gelen deprem nedeniyle kaybolduğunu bildirdiği, davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dava dilekçesinin sonuç kısmında, 1982 yılı itibariyle vergi mükellefi olduğunun tespitini talep ve dava etmiş ise de, dava dilekçesi kapsamından ve daha sonraki beyanlarından 1479 sayılı Yasa'ya göre sigortalılık süresinin tespitini amaçladığı açıktır. Mahkemece, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde davacının Esnaf Bağ-Kur sigortalılık sürelerinin tespiti istemi yönünden karar oluşturulması gerekirken, taraflar arasındaki uyuşmazlığa çözüm getirmeyen idari nitelikde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29482, Karar No: 2016/28705, Tarih: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29482 E.  ,  2016/28705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, sosyal yardım, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar risk primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2162, Karar No: 2019/3726, Tarih: 16.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2162 E.  ,  2019/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürme, bomba ve fünye bulundurma ve izinsiz mermi bulundurma suçlarından sanık ...'ın almış olduğu hapis cezalarının, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/2. maddesi uyarınca 3 ay süreyle geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezası olarak içtima edilmesine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2014 tarihli ve 2014/184 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/04/2018 tarihli ve 2018/1338 esas, 2018/1499 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 68-77. maddelerine göre yapılacak içtima işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması, takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olduğundan, usulüne uygun şekilde duruşma açılarak ve hükümlü duruşmaya çağrılarak, yapılacak yargılama sonucu karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/04/2019 gün ve...... sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü,

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen ... Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilebilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin

bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Kesinleşen bu karar veya hükümlerdeki aykırılıklar başka suretle giderilmesi mümkün olmadığı takdirde, ikincil ve olağanüstü nitelikte olan kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilecektir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 15/07/2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere;

bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Kesinleşen bu karar veya hükümlerdeki aykırılıklar başka suretle giderilmesi mümkün olmadığı takdirde, ikincil ve olağanüstü nitelikte olan kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilecektir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 15/07/2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere;

01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK'nin 68-77. maddelerine göre yapılacak içtima işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olduğundan, usulüne uygun şekilde duruşma açılarak ve hükümlü duruşmaya çağrılarak, yapılacak yargılama sonucu karar verilmesi gerektiği, verilen bu kararında temyize tabi olduğu;

Somut olayda; hükümlünün ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.07.2006 tarihli, 2006/31 esas ve 2006/229 karar sayılı kararıyla tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan verilen müebbet hapis, ... 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2005 tarihli, 2005/144 esas, 2005/392 karar sayılı kararıyla ruhsatsız bomba bulundurmak suçundan verilen 4 yıl hapis, ruhsatsız tabanca bulundurmak suçundan verilen 2 yıl hapis, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarihli, 2003/439 esas, 2009/368 karar sayılı kararıyla resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarının infazı aşamasında Cumhuriyet savcılığı tarafından hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen cezaların içtima ettirilmesine karar verilmesinin istenmesi üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu hükümlü hakkında verilen cezaların 765 sayılı TCK'nin 73. maddesi uyarınca içtimaına ilişkin 03.02.2014 tarihli ve 2014/184 değişik iş sayılı kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu halde, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve yasal süresi içerisinde itiraz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşılmakla;

... Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2014 tarihli ve 2014/184 değişik iş sayılı kararı ceza miktarı itibariyle re’sen temyize tabi olup, henüz kesinleşmediğinden, öncelikle bu kararın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi konusunda gereğinin takdir ve ifası amacıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, kesinleşmemiş karara yönelik olarak yapılan kanun yararına bozma isteminin, işin esasına girilmeksizin usulen REDDİNE, 16/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9314, Karar No: 2017/14514, Tarih: 24.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9314 E.  ,  2017/14514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 24.10.2017 tarihinde davalı ile davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 07.01.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 75.738 TL'ye artırmıştır.

Davalı, istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 75.738 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay....Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi

ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1612, Karar No: 2021/11913, Tarih: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1612 E.  ,  2021/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11965, Karar No: 2013/17733, Tarih: 27.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11965 E.  ,  2013/17733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 644,60 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 644,60 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 27.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .

....