muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24161, Karar No: 2015/123, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24161 E.  ,  2015/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/141-2012/1128

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4180, Karar No: 2006/10043, Tarih: 26.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4180 E.  ,  2006/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılık dava süresinde açılmamış ise de; delillerin değerlendirilmesi ve boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki talepler nazara alındığında kadının ve kocanın açtığı davaların birlikte görülmesindeki yarar açıktır. Davalı-davacı kocanın açtığı davanın tefrikine karar verilmesi halinde dahi her iki davanın birleştirilmesine karar verilmesi gerekir.

Kadının sürekli ve ağır hakaretlerine karşılık, koca da eşine şiddet kullanmış ve ona hakaret etmiştir.Bu sebeple kocanın davasının da kabulü gerekir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün gösterilen sebeple koca yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.26.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/834, Karar No: 2024/735, Tarih: 26.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/834 E.  ,  2024/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz ve alacağın kayıt ve kabulü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iflası istenen müflisten alacağı bulunduğunu, müvekkilinin sahibi olduğu 2 adet taşınmazlar üzerinde Müflis ... ... Mad. San. Tic. Ltd.Şti için ... Bankası AŞ. ve ... ... AŞ'ye olan borçları yönünden ipotek tesis edildiğini, müflisin bu bankaya olan borçlarını ödemediğini, ipoteklerin kaldırılmadığını ve gayrimenkullerin satışa çıktığını, ipotek kapsamı, gayrimenkulün satışa çıkartılmış olması, müflis şirketin iflasına karar verilmesi karşısında, alacağınını sabit ve kesin olarak oluştuğunu, müvekkilinin zararının belirgin olduğunu, 500.000,00 TL asıl alacak ve fazlaya ilişkin faiz ve diğer haklar saklı tutularak iflasın açılması ile birlikte alacağın iflas masasına yasal süresinde bildirildiğini, iflas idaresi tarafından, müvekkiline ait alacağın 30/12/2019 tarihinde düzenlenen sıra cetveli ile sebepsiz olarak ret edildiğini, bu red kararının hatalı olduğunu ileri sürerek müflisten olan tüm alacakların masaya kayıt ve kabulüne, 1. Sıraya kaydı ile alacağın yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı idare tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: İİK'nın 235. maddesine göre kural olarak sıra cetveline itiraz edenlerin cetvelin ilanından itibaren 15 gün içinde Ticaret Mahkemesine dava açabileceği ancak aynı Kanunun 223. maddesi hükmüne göre de alacaklı tebligata elverişli adresini bildirip kararın tebliği için avans yatırmışsa 15 günlük dava açma süresi kararın tebliğinden itibaren işlemeye başlayacağı, somut davada, davacı alacaklı vekilinin kayıt başvurusu sırasında tebliğ avansı yatırmış olup kayıt talebinin reddine ilişkin idarenin kararının 15.01.2020 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği gibi, aynı mahiyette açılan başka bir davaya ... 5. İflas İdaresinin cevabında sıra cetvelin son ilanının 20.01.2020 tarihinde Ulusal düzeyde yayın yapan gazetede yapıldığı, bu kapsamda hem tebliğ, hem ilan tarihine göre işbu davanın l5 günlük yasal süre geçtikten sonra 18.02.2020 tarihinde açıldığı ve bu hak düşürücü sürenin mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği gerekçesi ile hak düşürücü süre nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf talebinde; bahsi geçen tebliğatların usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğinin araştırılmadığı, hak düşürücü sürenin re'sen gözetilerek karar verildiği ve kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayanıyor olması nedenleriyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmesi talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin somut bir delil ve gerekçe sunmamış olmasına ve hak düşürücü sürelerin hakim tarafından re’sen göz önünde tutulmasının doğal bulunmasına göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 düzenlemesi gereğince davacı vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf talebinde ileri sürdüğü hususları temyiz talebi olarak tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz ve alacağın kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İcra ve İflas Kanunu 223. ve 235. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz ve alacağın kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İcra ve İflas Kanunu 223. ve 235. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25214, Karar No: 2014/2052, Tarih: 27.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/25214 E.  ,  2014/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/331752

MAHKEMESİ : Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2010

NUMARASI : 2009/475 (E) ve 2010/537 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamasında alınan savunmalarında hırsızlık olayının Y.. plakalı M.. S.. aracında meydana geldiğini ifade etmesi, mağdur K.. S..'a sanığa ait fotoğraflar yargılamada gösterildiğinde sanığı hatırlamadığını, olay tarihinde görmediğini, dosyada fotokopi halindeki kimlik belgelerinde fotoğrafları bulunan R.. K.. adlı kişinin olay tarihinde otobüsü kullanan kişi olduğunu belirtmesi karşısında olay tarihinde okul gezisinde şoförlük yapan şahsın kimliğinin okul ve seyahat firması kayıtlarından temin edilip, kimlikleri belirlenen şahısların mağdura teşhisi yaptırılldıktan ve suça konu cep telefonunu hırsızlıktan sonra ilk olarak kendine ait hat ile kullanın tanık K..M..nun olaya dair beyanı tespit edildikten sonra kanıtları bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan K.. S.. vekilinin ve sanık G.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21323, Karar No: 2011/27498, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/21323 E.  ,  2011/27498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14072, Karar No: 2014/492, Tarih: 13.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/14072 E.  ,  2014/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/110316

MAHKEMESİ : Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2009

NUMARASI : 2009/82 (E) ve 2009/152 (K)

SUÇ : Mühür bozma

1- Sanığın aşamalarda mühürleme işlemi yapılmadığını ve elektrik sayaçlarının dışarıda olup müdahalelere açık olduğunu savunması karşısında, 21.08.2008 ve 07.10.2008 tarihli mühürleme tutanaklarını düzenleyen görevlilerin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve gerekirse suça konu sayacın dış müdahaleye açık olup olmadığının mahallinde keşif yapılmasından sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de: sanığın değişik zamanlarda birden fazla mührü bozduğunun kabulüne rağmen hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2251, Karar No: 2011/2368, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2251 E.  ,  2011/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme aktidir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri teknik ve sanatsal ilkelere, sözleşmeye ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davalı yüklenici şirket bir adet 6 istasyonlu, 2 torna, 2 adet 3 eksenli ünite, testere ünitesi ve otomatik yükleme magazinli transfer tezgahını imâl edip 15.01.2005 tarihinde davacı iş sahibi şirkete teslim etme işini üstlenmiştir. Yanlar arasında 14.10.2004 tarihli hususi nitelikte sözleşme düzenlenmiş, işin bedeli 130.000,00 TL garanti süresi bir yıl olarak belirlenmiş, 55.000,00 TL'sinin nakit, geri kalan bedelin taksitler halinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Anlaşma gereği 55.000,00 TL peşin ödeme yapılmıştır. Ancak davalı yüklenici süresi içerisinde edimini ifa etmemiştir. Bunun üzerine davacı iş sahibi şirket, ... 11. Noterliğin'de düzenlenen 15.07.2005 tarih 6127 sayılı ihtarnameyi göndererek sözleşmeye konu makinenin iş bu ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde tam, eksiksiz ve çalışır vaziyette teslim edilmesini ihtar etmiştir. Tanınan bu süre içerisinde edim yine ifa edilmeyince aynı noterlikte düzenlenen 09.09.2005 tarih 6679 sayılı ihtarname gönderilerek sözleşme feshedilmiş, peşin ödenen 55.000,00 TL'nin ödeme gününden itibaren reeskont faizi ile birlikte iadesi istenmiştir. Bilahare bu para 05.09.2005 tarihinde davacı iş sahibi şirketin Halk Bankası A.Ş.'nin ...-... Şubesindeki hesabına gönderilmiştir.

Bundan sonra davacı ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/4123 Esas sayılı dosyasında yapılan icra takibinde 13.024,00 TL alacak isteminde bulunmuştur. Davalı yüklenicinin itirazı üzerine takip durmuştur. Eldeki bu davada itirazın iptâli ile takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi tayini istenmiştir. Yerel mahkemede yapılan yargılama sürecinde sözleşme, ihtarnameler, icra müdürlüğü dosyası getirilmiş, tarafların gösterdikleri kanıtları da toplandıktan sonra dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yapılmış, rapor ve ek raporlar alınmıştır. Bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu davacının asıl alacağı menfi zarar tutarı 10.000,00 TL, işlemiş faiz 289,32 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece de belirlenen 10.289,32 TL miktar üzerinden itirazın iptâline, takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı icra takibinde 13.024,00 TL alacak isteminde bulunmuşsa da alacağın dayanağı somut verileri göstermemiştir. Yargılama sırasında verdiği 13.01.2006 tarihli dilekçesinde icra takibine konu olan alacağı kalem kalem açıklamıştır. Buna göre peşin ödenen 55.000,00 TL'nin davalı şirket uhdesinde karşılıksız olarak kaldığı süre içerisinde elde edilecek olan her türlü semereler, ticari reeskont faizi vs. için 11.390,90 TL, ana paranın zamanında ödenmemesi nedeniyle 904,00 TL ticari faiz, sözleşmenin ifası ve feshine yönelik olarak satın alınan ve davalıya teslim edilen parçaların bedeli 642,00 TL, noter ve posta masrafları 87,10 TL olduğunu ifade etmiştir. Faiz yönünden konu değerlendirildiğinde Borçlar Yasası'nın 113. maddesi uyarınca asıl borç tediye ile veya sair bir suretle sakıt olduğu takdirde kefalet ve rehin ve sair fer-i haklar dahi sakıt olur.

Evvelce işleyen faizleri talep hakkının mahfuz bulunduğu beyan edilmiş veya hâl icabından neşet eylemiş olmadıkça bu faizler talep olunamaz. Menfi zararla ilgili temel ilke ise akdi haklı olarak fesheden ve kalan işi ikinci defa ihale eden iş sahibi, sözleşmesinde bu konuda açık bir hüküm bulunmadıkça sözleşmeye konu ilk ihale ile ikinci ihale arasındaki farkı değil yapılan ilk ihalede varsa teklif vermiş sair taliplerin fiyatı, yoksa o tarih itibariyle rayiç fiyatları ile ikinci ihale arasındaki farkı talebe hakkı olduğudur.

Yukarıdan beri yapılan açıklamalar ışığında konu ele alınıp somut olaya dönüldüğünde; davacı iş sahibi şirket davalı yüklenici ile aralarında düzenledikleri sözleşmeyi feshetmiştir. Bu aşamadan sonra davacı sadece menfi zararlarını isteyebilir, ayrıca müspet zararların da talep edilebilmesi için sözleşmede bu konunun hükme bağlanması gerekir. Davacının icra takibinde istediği ve 13.07.2006 tarihli dilekçesinde kalem kalem açıkladığı hususlardan her türlü semere olarak bahsedilen 11.390,90 TL müspet zarar niteliğindedir. 642,00 TL parça bedeli hükümde nazara alınmamıştır. 87,10 TL noter ve posta giderleri yargılama masrafları kapsamında değerlendirilmiştir. Zaten bu konu temyiz nedeni de yapılmamıştır. O halde davacının müspet zarara ilişkin istemi bulunmamaktadır. HUMK'nın 74. maddesi uyarınca Türk Medeni Kanunu ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka birşeye hüküm veremez, bu bakımdan yerel mahkemece anılan yasal ilkeler gözetilmeksizin talep edilmediği halde 10.000,00 TL menfi zarara hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

Diğer yandan davacı iş sahibi şirket peşin ödediği 55.000,00 TL bedeli bir müddet sonra geri almıştır. Davalı yönünden asıl borç sona ermiştir. Asıl borç ödeme veya başka bir şekilde sona ermiş ise; kefalet, rehin ve diğer fer-i haklar da sona erer. Daha önce işlemiş olan faizler, bu hâl sözleşmede kararlaştırılmış veya durumlardan çıkarılmış olmadıkça talep edilemez. O halde mahkemece 289,32 TL işlemiş faize hükmedilmesi de usul, yasaya ve yönteme aykırı olmuştur.

Tüm bu yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15128, Karar No: 2020/1414, Tarih: 04.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15128 E.  ,  2020/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece, hükmün 2 numaralı bendinde, peşin harç ve ıslah harcının yanı sıra 25,20 TL başvurma harcının da davacıya iadesi gerekirken sadece peşin alınan ve ıslah ile alınan toplam 114,40 TL harcın davacıya iadesine karar verilmesi ve 3 numaralı bendinde, yargılama giderlerine harç katılarak Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bendlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine;

“2-Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25,20 TL başvurma harcı, 104,20 TL peşin harç, 10,20 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 139,60 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine",

"3- Davacı tarafından yapılan 93,00 TL tebligat gideri, 8,00 TL posta gideri, 0,60 TL dosya gideri, 350,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 451,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" bendlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/ 2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9155, Karar No: 2020/862, Tarih: 11.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9155 E.  ,  2020/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı kooperatife 20/12/2000 tarihli yönetim kurulunun 57 no.lu kararı ile ortak olduğunu ve A Blok 21 no.lu dairesinin tahsis edildiğini, kooperatife 30/11/2015 tarihine kadar 20,000,00 TL aidat ödemesi yaptığını ancak 04/12/2005 tarihinde yapılan genel kurulda yönetim kurulu değiştikten sonra davalı kooperatifin, davacıyı bu tarihten sonra yapılan hiçbir genel kurula davet etmediğini ve davacının üyeliğinin yeni yönetim kurulunca yok sayılmaya kalkışıldığını ileri sürerek davalı kooperatife ortak olduğunun tespiti ile A blok 21 no.lu dairenin davacı adına tahsisine, şayet daire verilemediği takdirde kooperatife ödenen aidatların eskalasyon değeri ile hesaplanarak teminatla beraber yıllık %30 faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı kooperatifin üyesi olmadığını, kooperatifin gerçek üyelerinin listesinin 2004 yılında Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/1151 D.İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini ve davacının bu tespitte yer almadığını, davacının bildirdiği 02/08/2005 tarihli genel kurulun sahte olduğunu bu genel kurul hakkında Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/272 Esas 2006/505 sayılı kararı ile genel kurulun mutlak butlanla batıl olduğuna karar verildiğini ayrıca 21/09/2005 tarihli genel kurulun da sahte olduğunu, bu genel kurul hakkında açılan davada da yapılan yargılama sonucunda genel kurulun mutlak butlanla batıl olduğuna karar verildiğini, kooperatifin 14/04/2001 tarihli bir genel kurulunun da bulunmadığını sadece sahte bir tutanağın mevcut olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.