muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1575, Karar No: 2014/17585, Tarih: 04.06.2014

1-Davacı,ölen eşinin asıl kredi kart sahibi kendisinin ise ek kart hamili olarak davalı banka tarfından kredi kart borcunun ödenmemesi nedeniyle başlattığı takibe karşı,bankadan kredi kartı almadığı ve ek kart çıkartılması için herhangi bir talepte de bulunmadığını ileri sürerek,

borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı,davacı adına gönderilen ek kartın davacı tarafından kullanıldığını savunmuştur.Mahkemece,kredi kartı sözleşmesinin müteveffa E. U.ile davalı banka arasında imzalandığı,davacı tarafından imzalanmış kredi kartı veya ek kredi kartı sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Öncelikle belirtmek gerekirse davacının ölen eşinin mirasını reddettiği Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1731-2093 esas ve karar sayılı ilamı ile sabit olduğuna göre ölen eşine ait kredi kart borcundan sorumlu tutulamaz.Ancak davalının temyiz dilekçesine eklediği 7.6.2008 tarihli teslimat detay belgesi ile davacıya ek kartın teslim edildiği anlaşılmaktadır.Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, eksik soruşturmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz.Öyle olunca,öncelikle davacıya ek kart teslimine ilişkin tüm kayıtlar getirtilmeli,ayrıca ek kartın ne şekilde kullanıldığı ve özellikle slip imzalanarak mı yoksa şifre kullanılarak mı kullanıldığı kesin biçimde saptanıp imzaya itiraz edildiğinde gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılmalı ve yine harcamalara ilişkin olarak da aralarında bankacılık kredi kartları uzmanının bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, tarafların müterafik kusurlu olup olmadığı ve alacak miktarı belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,(2) no’lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 391,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13700, Karar No: 2012/4703, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13700 E.  ,  2012/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 tarih ve 2006/78-2010/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigortalarına karşı sigortalanmış pirinç emtiasının Vietnam’dan Türkiye’ye naklinin davalı tarafından gerçekleştirildiğini, emtianın eksik çıkması sonucu sigortalıya zararın ödendiğini, sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 3.597.68 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eksiklik sebebinin ölçüm farklılığı olduğu ve kanuni fire oranının içinde kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacının sigortalısının Vietnam’dan satın aldığı pirinç yükünün konşimentolara nazaran emtianın 14.551.45 m/ton olup, boşaltma limanında 14.462.62 çuvallı pirinç yükünün boşaltıldığı ve bu suretle 126,63 m/ton pirincin eksik çıktığı, emtianın çuvallarda taşındığı, çuvallarda akma olduğu, ancak bunların çuvallara doldurularak alıcısına teslim edildiği, yükte fire olduğunu ortaya koyacak bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, yükün ambalajlı olmasının dökme taşımalara oranla fireyi önleyecek bir uygulama olduğu, davada fireden söz edilemeyeceği, davacı sigortacı tarafından taşımaya konu olan eşya üzerindeki menfaatin %12.5’inin sigorta himayesine aldığı, hasar miktarını ödeyerek sigortalısının haklarına halef olduğu gerekçesiyle 3.556.31 TL’nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12142, Karar No: 2022/814, Tarih: 25.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/12142 E.  ,  2022/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet: Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi,13/01/2019 - 2018/292 esas ve 2019/43 karar

b) İstinaf başvurusunun eleştirerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 22/02/2019 tarih, 2019/1027 esas ve 2019/558 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin eleştirili esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5877, Karar No: 2021/14992, Tarih: 10.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5877 E.  ,  2021/14992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekilinin temyizinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nun 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait stantta yapılan denetimde bandrolsüz ve sahte bandrollü kitapların ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nun 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanunun 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 81/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- 28.06.2016 tarihinde açıklanan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre; 10.09.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararla verilen dilekçe yazım ücreti mahsup edilerek ek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, açıklanan hükümde yeniden 220,00 TL'ye hükmedilmek suretiyle eksik vekalet ücreti tayin edilmesi,

2-Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde Kültür ve Turizm Bakanlığının davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılması ve ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin bendinin çıkartılarak yerine "28.06.2016 tarihinde açıklanan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık

Asgari Ücret Tarifesi'ne göre; 10.09.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararla verilen dilekçe yazım ücreti mahsup edilerek belirlenen 2.380,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... birliğine verilmesine" bendinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15658, Karar No: 2016/6793, Tarih: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15658 E.  ,  2016/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2015 tarih ve 2014/794-2015/560 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete 201454183 nolu emtia ... (...) Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan... Ticaret Ltd. Şti'ye ait emtianın 19.06.2012 tarihinde davalı firma tarafından ...'da yapılan yüklemesi sırasında emtianın hasara uğradığını,poliçe ve zeyilname örnekleri ile ekspertiz raporu ekindeki fotoğraflar, tutanaklar, sözleşme, fatura,konişmento gibi evraklar ile durumun sabit olduğunu, sigortalı tarafından müvekkili şirkete yapılan ihbar üzerine gerekli incelemenin yapılarak sigortalıya poliçe şartları gereğince 57.475,00 TL hasar ödemesi yapılmış bulunduğunu, TTK'nin 1472. maddesi uyarınca müvekkkili şirket adınasigortalısına ödemiş olduğu para yönünden sigortalısının haklarına halef olacağından 57.475,00 TL'nin ödeme tarihi olan 11.01.2013 trihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yan iddialarının doğru olmadığını zira müvekkili ile... Ltd. Şti. arasında yapılan 17.04.2012 tarihli sözleşme gereği müvekkilinin 26 Nisan 2012 günü makinenin demontajı için beraberindeki ekip ile birlikte Türkiye'den ...'ya gittiklerini, müvekkili tarafından gerekli tüm önlemlerin alınarak makinenin demontajının kusursuz olarak yapıldığını ve hasarsız olarak ... Lojistiğe ait...-...dorse plakalı tıra yüklendiğini, makinenin ... firmasında sökümü ve yüklenmesi esnasında herhangi bir hasara uğramadığına dair ... firması Teknik Müdürü ve Tesis Müdürü imzasını taşıyan 28.05.2014 tarihli belgenin düzenlendiğini, daha sonra yükleme işlemi devam ederken ... şirketi ile... şirketi arasında çıkan ödeme anlaşmazlığı nedeniyle gümrük işlemlerinin durdurulduğunun ... yetkilileri tarafından kendilerine bildirildiğini ve bu sırada demontajı yapılan makine parçalarının ... yetkilisi tarafından temin edilen ... ... ...ye şirketine ait ...-... plakalı tıra yüklenerek ... firmasından çıkarılıp ...'e ait depoya 04.05.2012 tarihinde götürüldüğünü, müvekkilinin bir süre daha ödeme anlaşmazlığının sonuçlanması için ... ülkesinde bekleyerek sonuçlanmaması üzerine 05.05.2012 tarihinde ekibiyle beraber Türkiye'ye döndüğünü, müvekkilinin hasarın meydana geldiği tarihte yurtdışında dahi olmadığını, ekspertiz raporunda belirtildiği üzere incelemenin 21.06.2012 tarihinde ... şirketinin İstanbul'daki adresinde yapılmış olup her ne kadar bu inceleme ile hasarın matbaa makinesinin ...'dan Türkiye'ye ...nden önce yükleme esnasında meydana geldiği belirtilmiş ise de incelemenin hasar anında ve hasarın olduğu ... ülkesinde gerçekleşmemiş olması nedeniyle teknik servisin hasarın nerede ne zaman ve ne şekilde meydana geldiğini bilebilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın 17.04.2012 tarihinde davalı tarafından ... ülkesinde yapılan demontaj ve yükleme işlemi sırasında meydana gelmediği davalı savunmasının aksine davacı tarafça ispat olunamadığı, makinenin ... ülkesindeki ilk demontaj ve yükleme işlemi sonrasında geçen 2 aylık süre içinde davacı sigortalısı... şirketi taşımayı yapan ... Lojistik Şirketi tarafından hasarın meydana getirilmiş olabileceği ihtimali karşısında ve davacı tarafça tam olarak ispat edilmeyen hasarın davalı savunması ile davalının yapmış olduğu ve bilirkişi heyetince de gereği gibi kabul edilen demontaj ve ilk yükleme esnsında meydana geldiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28109, Karar No: 2020/11373, Tarih: 12.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/28109 E.  ,  2020/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte grafiker olarak 24/10/2010 - 12/07/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından bildirimsiz olarak feshedildiğini, aylık 2.500 TL maaşla çalıştığını, maaşının asgari ücret kısmının bankadan, geri kalanın elden ödendiğini, ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, bu nedenle ihbar tazminatı hakkının bulunmadığını, hak etmiş olduğu tüm ücretlerin kendisine ödendiğini, bu ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığını, davacının gerçek net ücretinin bankaya yatan ücret olan asgari geçim indirimi dahil 936,96 TL olduğunu, sigorta primlerinin de bu ücret üzerinden yatırıldığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını tüm bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı kurallar ulusal bayram genel tatil alacağı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yargılama aşamasında davalı vekili tarafından dosyaya sunulan tediye makbuzu başlıklı, el yazısı ve davacı imzasını içeren fazla mesai ücretlerine ilişkin ödemelerin alındığını belirtir belgelerin hesaplamada dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde davacı imzası ve fazla mesai ücretlerinin alındığı ibarelerini içeren bir kısım tediye makbuzlarının daha dosyaya sunulduğu anlaşılmıştır. O halde mahkemece, yargılama aşamasında ve kanun yolu aşamasında dosyaya sunulan makbuzların içeriğine ve imzaya ilişkin davacının beyanı alınmalı ve eğer imzaların davacıya ait olduğuna kanaat getirilirse yapılan hesaplamalarda ilgili bedeller dikkate alınmalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları doğrultusunda davacının tüm çalışma dönemine ilişkin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı hesaplanmış ve Mahkemece bu hesap doğrultusunda hüküm kurulmuş ise de, tanıkların davacının çalıştığı tüm çalışma döneminde davalı iş yerinde çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları süreler ile bağlı kalınmak suretiyle davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağı konusunda bir değerlendirme yapılarak karar verilmelidir. Zira tanıklar ancak kendi çalışma dönemlerindeki çalışma düzeni, ile ilgili bilgi sahibi olabilirler ve tanıklıklarına ancak kendi çalışma dönemleri ile sınırlı olarak itibar edilebilir.

Ayrıca fazla mesai hesabı yapılırken, davacı tanık beyanları nazara alınarak, davacının 09.00-23.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilen günlerde ertesi gün saat 11.00’da işe başlangıç yaptığı kabul edilerek fazla mesai hesaplaması yapılmalıdır. Karar bu yönü ile de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18323, Karar No: 2017/227, Tarih: 18.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18323 E.  ,  2017/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/66 esas, 2014/141 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.11.2016 tarih ve 2016/13566 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2016 tarih ve 2016/392415 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/66 esas, 2014/141 sayılı kararının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan, “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki suçunu işlediği tarihte 18 yaşını ikmal etmemiş bulunduğu nazara alındığında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/66 esas, 2014/141 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasından TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına ilişkin parağrafın çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.