muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23413, Karar No: 2017/5411, Tarih: 11.05.2017

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düznelenen 26.02.2014 tarihli raporda, davacı ...'nin sağ elde parzi, femur kırığı, kas atrofisi , sağ kalça ve sağ omzu kol yaralanmları nedeniyle %71 malül olduğu ve 6 ay iş göremeceği belirtilmiştir. Anılan rapor kaza taraihinde yürülükte olmayan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre hazırlandığı gibi, davacının dosyaya sunduğu, ... Devlet Hastahanesinden verilme 28.06.2011 tarihli ve davacının %60 özürlü olduğunu belirten özür raporu ile de çelişkilidir. Bu halde, davacının muayenesi yapılarak dava tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işleri yönetmeliğine uygun şekilde davacının yaralanmasının maluliyet oluşturup oluşturmadığı, oluşturdu ise maluliyet oranının tespiti ve maluliyetinin dava konusu kaza sonucu meydana gelip gelmeyeceğine ilişkin Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken çelişkili, eksik ve hatalı rapora göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

3-Davaya konu olan olayda, davacının kaza sırasında kullandığı motosiklete bindiğinde kolluk ve dizlik takıp takmadığı belli olmayıp, kaza sonucunda kolundan, kalçasından yaralandığı, femur kemiğinin kırıldığı, kaza tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacının motosiklete dizlik ve koluk takmadan olarak binmiş olması halinde BK.nun 44. maddesi uyarınca zarar görenin müterafik kusuru kabul edilmeli ve bu nedenle de belirlenecek kusur oranında bir indirim yapılması zorunludur. Bu itibarla somut olayda BK. 44. maddesi gereğince tazminattan indirim yapılmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun karar yerinde değerlendirilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

4-Kalıcı iş göremezlik zararının hesabında zarar gören davacının gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresi, bakiye yaşam süresi varsa bu sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu, destekten yoksun kalma nedeniyle tazminatın hesabında pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Somut olayda, mahkemece, kaza tarihinde 32 yaşında olan davacının asgari ücret elde ettiği kabul edilerek bilinen dönem için hesaplama yapılmış; bilinmeyen dönemde ise bilinen son asgari ücrete %10 atırım ve indirim uygulanarak hesaplama yapılmaya devem edilmiş ancak bilinmeyen dönemde aktif/pasif devre ayrımı yapılmaksızın bakiye ömür sonuna kadar bilinen son asgari ücrete %10 atırım ve indirim yapılarak hesaplamaya devam edilmiştir. Oysa davacının bakiye ömrü için aktif ve pasif devresi belirlenerek pasif dönemde davacının asgari geçim indirimsiz (AGİ hariç) asgari ücrtein neti düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken anlatıldığı üzere pasif dönem ayrımı yapılmadan, hatalı hesaplmaya göre karar verilmesi dorğu görülmemiştir.Bu durumda Mahkemece, davacının bakiye ömrünün pasif dönemi belirlenerek pasif dönemde davacının aylık net asgari ücret (asgari geçim indirimsiz) üzerinden kalıcı iş göremezlik zararının hesaplanması için aktüer bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2-3-4 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3315, Karar No: 2008/4837, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3315 E.  ,  2008/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının oğluna ait işyerinde 10.07.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, işyeri sahibinin ve davalının isteği üzerine teminat amaçlı imzalı ve boş bir senet verdiğini, müvekkilinin maaşlarının ödenmemesi üzerine 31.01.2006’da işten ayrıldığını, davalının boş senedi doldurarak müvekkili aleyhine takip başlattığını, senette malen kaydının bulunduğunu, ancak müvekkilinin davalıdan mal almadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre, senetteki yazıların farklı kalemlerle yazıldığı, davalının senetteki “malen” kaydını açıklayacak delil ileri sürmediği gibi hazırlık soruşturması sırasında senedi davacıya verdiği borç karşılığında aldığını beyan ettiği, senedin boş ve teminat amaçlı olarak davalıya verildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne, davalının %40 oranında kötüniyet tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu senedin işçi- işveren ilişkisi nedeniyle düzenlendiği iddia edildiğinden mahkemece davanın ... mahkemesinin görevine girdiği düşünülmeden işin esası yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik öteki hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31285, Karar No: 2016/1516, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31285 E.  ,  2016/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16953, Karar No: 2018/11050, Tarih: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16953 E.  ,  2018/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresinde başka suçtan infaz kurumunda hükümlü bulunan sanığın, duruşmaları kendiliğinden takip etme olanağının bulunmadığı gözetilerek, hükmün verileceği oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS ile duruşmaya katılmasının sağlanması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda duruşma yapılıp mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-18.10.2013 tarihli tebliğ belgesiyle sanığın ikametinin 21.10.2013 tarihinde kapatılacağının bildirildiği, ancak dosya arasında sanığın ikametinin mühürlendiğine ilişkin bir tutanağın bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın ikametinin mühürlendiğine ilişkin bir tutanak bulunup bulunmadığı araştırılıp var ise aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/734, Karar No: 2015/5415, Tarih: 14.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/734 E.  ,  2015/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tük. Mah. Sıf.) verilen 31.03.2014 gün ve 2013/337 E. 2014/155 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava, satım sözleşmesinden kaynaklanan bakiye 1.300 TL asıl ve 153,86 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.453,86 TL alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 25.06.2014 tarihli ek kararıyla dava değerinin temyiz sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesinde HUMK'a eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.453,86 TL olması nedeniyle 31.03.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davacının temyiz talebinin reddine ilişkin 25.06.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle 25.06.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5246, Karar No: 2018/15456, Tarih: 03.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5246 E.  ,  2018/15456 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TALEPTE BULUNULAN DAİRE KARARI : Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 06/06/2018 tarih,

TALEPLE İLGİLİ MAHKEME KARARI : Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarih, 2017/786 Esas ve 2018/136 Karar

TALEPLE İLGİLİ OLAN HÜKÜM : Mahkumiyet

TALEBE KONU OLAN SANIK : ...

SUÇ : Hırsızlık

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Maddi hata düzeltimi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/10/2018 tarih ve 2018/71722 sayılı yazısında; "Sanık ... hakkındaki Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/02/2018 tarih, 2017/786 Esas ve 2018/136 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulmasına rağmen, ilgi (b) sayılı yazınız ekinde alınan Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 2018/2519 Esas ve 2018/8491 Karar sayılı ilamı ile Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, talebimiz ile ilgili değerlendirme ile ilgili değerlendirme yapılmak üzere dosya aslının yazı ekinde gönderildiği " belirtilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 06/06/2018 tarih, 2018/2519 Esas ve 2018/8491 Karar sayılı kararının yapılan incelemesinde; kanun yararına bozma yasa yoluna gelen kararın “Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/02/2018 tarih, 2017/786 Esas ve 2018/136 Karar” sayılı karar olmasına rağmen ilamın sonuç ve karar kısmında sehven Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi”nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 Karar” sayılı kararın yazıldığı ve bu şekilde ilamda maddi hatanın yapıldığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin son cümlesi uyarınca yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesine dair talebinin kabulüne,

Dairemizin, 06/06/2018 tarih, 2018/2519 Esas ve 2018/8491 Karar sayılı kararının, diğer kısımları aynı kalmak üzere, ilamın sonuç ve karar kısmındaki “ Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2014 tarih, 2013/273 Esas ve 2014/123 Karar” sayılı kararının ibaresi çıkartılarak yerine “ Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarih, 2017/786 Esas ve 2018/136 Karar" sayılı kararının, ibaresi eklenmek suretiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN İLAMININ DÜZELTİLMESİNE, 03/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22642, Karar No: 2014/16813, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22642 E.  ,  2014/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/128-2013/603

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ölen annesi nedeniyle aldığı ölüm aylığını, ayrıldığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile kesen Kurum işleminin iptali ve kesilen aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri ve SGK kontrol memuruna ifade veren tanıkların yargılamadaki gerekçesiz ifade değişiklikleri de göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.