muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/352, Karar No: 2014/446, Tarih: 30.10.2014

Bu hükümlerle birlikte, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin; “kişinin makul sürede yargılanma hakkı olduğuna” ilişkin normu da dikkate alındığında, temyiz davasında işin esasına girilerek dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin incelenip değerlendirilmesinin esas olduğu kabul edilmelidir.

Temyiz incelemesi sırasında kanun koyucu tarafından incelemeye konu suçlara ilişkin değişiklik yapılması durumunda, temyiz merciince sonradan yürürlüğe giren kanun nedeniyle lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği için işin esasına girilmeden bu yönde bozma yapılması mümkün ise de, yürürlüğe giren yeni kanunun açıkça lehe olduğunun anlaşıldığı durumlar dışında dosyanın temyiz merciince esastan incelenerek suçun oluşumu, sübutu ve uygulama denetlenip, önceki ve sonraki kanunlar bir bütün halinde değerlendirildikten sonra ortaya çıkan sonuçlar karşılaştırılmak suretiyle lehe kanunun belirlenmesi gerekmektedir. Önceki kanunun lehe olduğu belirlenip, ilk derece mahkemesi uygulamasının isabetli olduğunun anlaşılması durumunda hükmün onanmasına, sonradan yürürlüğe giren kanunun lehe olduğunun belirlenmesi durumunda ise hükmün bu yönden ve varsa diğer bozma nedenleri de eklenmek suretiyle bozulmasına karar verilmelidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 18.09.2012 gün ve 420-1771 ile 06.03.2012 gün 304-79 sayılı kararları da bu yöndedir.

Bu açıklamalara göre, sanığın sübut bulan hiyerarşiden kaynaklanan nüfuzun kötüye kullanılması ve aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan yararlanma suretiyle cinsel taciz eyleminde, 5237 sayılı TCK’nun 105. maddesinin 6545 sayılı Kanunun 61. maddesiyle temel ceza ve suçun nitelikli hallerinde yapılacak artırımda herhangi bir değişiklik yapılmaması, değişiklik öncesi maddede yer alan aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan yararlanma halinin yeni düzenlemede aynen muhafaza edilmesi, yeni düzenlemede hiyerarşiden kaynaklanan nüfuzun kötüye kullanılması haline yer verilmemekle birlikte, yeni düzenlemede nitelikli hal olarak öngörülen suçun kamu görevinin sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinin sanık bakımından gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, yeni kanunun sanık yönünden lehe bir durum oluşturmadığı görülmektedir.

Bu nedenlerle, sonradan yürürlüğe giren kanuni değişikliğin sanık lehine hükümler içermediği ve Özel Daire hükmünün bu yönlerden isabetli olduğu sonucunaulaşılmaktadır.

Bu itibarla, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Daire hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 20.02.2013 gün ve 1-11 sayılı kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2931, Karar No: 2015/11571, Tarih: 08.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2931 E.  ,  2015/11571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2010/162-2013/331

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.10.2015 Perşembe günü saat 9.47 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ............'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanın maliki olduğu 58, 64, 66, 150, 262, 1249, 1782, 2205, 2208 ve 2479 parsel sayılı taşınmazlarını davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazlar ile birlikte terekeye ait diğer taşınmazların mirasçılar arasında paylaşıldığını, davacıların annesine sağlığında miras hakkını verdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın davalıya yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ..... ..........'in 3.4.1973 tarihli ölünceye kadar bakma akti ile çekişme konusu taşınmazları davalıya temlik ettiği, 8.6.1978 tarihinde ise davalının davaya konu taşınmazlardan 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazları davacıların annesi Sabriye'ye satış suretiyle devir ettiği, murisin 11.1.1977 tarihinde ölümü ile kendisinden sonra ölen eşi ....... ile kızı ......... ve davalı oğlunun kaldığı, ............'nin de 17.3.1986 tarihinde ölümü ile çocukları davacıların (muris .........'in torunları) kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; gerek Türk Borçlar Kanununun (TBK) 19. maddesi ve gerekse kaynağını bu hükmün teşkil ettiği 1/4/1974 tarih ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bir temlik işleminin muvazaa ile illetli olduğunun saptanması halinde yoklukla malul olacağı, sonradan bu temlike icazet verilmesinin muvazaalı işlemi geçerli hale getirmeyeceği sabittir

Ancak, muris ......................'in ölümünden sonra 8.6.1978 tarihli resmi senet ile murisin terekesinin tüm mirasçılarına intikal ettiği ve aynı akit ile muristen intikal eden 515,1119,1326,1395,1465 ve 1581 parsel sayılı taşınmazların davalı adına, 2266 parsel sayılı taşınmazın murisin eşi Fatma, 1242 ve 1530 parsel sayılı taşınmazların ise davacıların annesi .................. adına taksim suretiyle tescil edildiği görülmektedir.

Ancak, muris ......................'in ölümünden sonra 8.6.1978 tarihli resmi senet ile murisin terekesinin tüm mirasçılarına intikal ettiği ve aynı akit ile muristen intikal eden 515,1119,1326,1395,1465 ve 1581 parsel sayılı taşınmazların davalı adına, 2266 parsel sayılı taşınmazın murisin eşi Fatma, 1242 ve 1530 parsel sayılı taşınmazların ise davacıların annesi .................. adına taksim suretiyle tescil edildiği görülmektedir.

Ayrıca; mirasbırakanın davalıya temlik ettiği çekişme konusu taşınmazlardan 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından taksimin gerçekleştiği 8.6.1978 tarihinde davacıların annesi Sabriye'ye satış suretiyle tapuda devir edildiğide kayden sabittir.

Öte yandan; murisin, çocukları ile beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, sağlık sorunları olan murisin ölümüne kadar davalı oğlu ve gelininin baktığı tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından da anlaşılmaktadır.

O halde; mirasbırakanın ölümü ile terekenin mirasçılara intikalinden sonra aralarında yaptıkları anlaşma sonucu terekeyi taksim ettikleri, bu arada murisin temlik ettiği taşınmazlarında taksim anlaşmasına konu edilerek dava konusu taşınmazlardan 150 ve 1782 sayılı parsellerinde davacıların annesine iade edildiği gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu söylenemez.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, miras bırakan ..........'in 58, 64, 66, 150, 262, 1249, 1782, 2205, 2208 ve 2479 parsel sayılı taşınmazları 03.04.1973 tarihinde diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile davalıya ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik ettiğinden bahisle dava açmışlardır.

Davalı, davacıların ölü anneleri ........... üzerinde kayıtlı taşınmazlar da bulunduğundan, ........'nin mirasbırakan öldükten sonra yapılan rızai paylaşmaya katıldığını, paylaşım ile belirtilen temliklerde muvazaa bulunmadığını kabul ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır..

Davalı, davacıların ölü anneleri ........... üzerinde kayıtlı taşınmazlar da bulunduğundan, ........'nin mirasbırakan öldükten sonra yapılan rızai paylaşmaya katıldığını, paylaşım ile belirtilen temliklerde muvazaa bulunmadığını kabul ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır..

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine, 58, 64, 66, 262, 1249, 2205, 2208, 2479 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar -ölen- davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmiş, verilen karar Dairece 8.6.1978 tarihli resmi senetle mirasbırakan ......................'in terekesinin paylaşıldığından paylaşma ile davacıların anneleri ...........'ye de 1242 ve 1530 parsel sayılı taşınmazların verildiğinden, mirasbırakandan gelen 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan lehine temlik yaptığı .......... tarafından davacıların annesi .............'ye satıldığından, mirasbırakanın beşeri ilişkilerinin iyi olduğundan sağlık sorunları olan murise davalı oğlu ile gelini tarafından bakıldığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Muris muvazaası nedeni ile tapu iptal ve tescil davalarının hukuksal dayanağını oluşturan 1.4.1974 tarihli ve 2/1 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı, mirasbırakanın yaptığı taşınmaz mal temliklerinde terekeden mal kaçırma amacı ile hareket edip etmediğinin incelenmesini gerektirir. Mahkeme kararında vurgulandığı üzere mirasbırakanın davalıya temlik ettiği taşınmazların değeri 585. 095,12 TL. adına kayıtlı taşınmazların değeri 69.485 TL. ölümünden sonra mirasçıları tarafından paylaşılan taşınmazların değeri 306.525 TL. dir. Yani mirasbırakanın ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıya temlik ettiği taşınmazların toplam değeri geriye kalan, mirasçılara intikal eden ve rızai paylaşmaya konu edilen taşınmazların toplam değerinden çok fazladır. Ölünceye kadar bakma sözleşmesi taraflara karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmedir. Ancak edimler arasında dengeyi gerektirir. Miras bırakanın daha az bir taşınmaz mal temliki ile bakımını sağlama olanağı varken maliki olduğu taşınmazların büyük çoğunluğunu mirasçılarından birine temlik etmesi yapılan temliklerin bakımını sağlama amacına değil, terekeden mal kaçırma amacına yönelik olduğunu gösterir. Davalı ve eşinin mirasbırakana bakmaları sonuca etkili değildir. Çünkü taraflar arasındaki uyuşmazlık bakım borçlusunun bakım borcunu yerine getirip getirmediği konusunda değil, mirasbırakanın terekeden mal kaçırma amacı ile taşınmaz temlik edip etmediği konusundadır. Öte yandan, davacıların annesi Sabriye'nin imzaladığı paylaşma sözleşmesinde davalı taşınmazlar paylaşma konusu değildir. Davalının Sabriye'ye temlik ettiği 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazlar bedeli karşılığı satılmıştır. Bu olgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacıların anneleri Sabriye'nin mirasbırakandan gelen diğer taşınmazlarla ilgili paylaşma yaptığı,-satın aldığı taşınmaz dışında- mirasbırakanın davalıya temlik ettiği taşınmazlarla ilgili işlem yapmadığı sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki, davalı adına kayıtlı taşınmazlar ilgili tasarrufta bulunması da olanaksızdır.

Bu nedenlerle mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın onanması gerektiğinden, kararın bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/30431, Karar No: 2011/8198, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30431 E.  ,  2011/8198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Motorsiklet hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Hükümlü ... bakımından yapılan incelemede ;

Hükümlü ... hakkında kumlan Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/02/2004 günlü, 2002/2404- 2004/153 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi'nin 18/10/2005 günlü 2005/18658 sayılı kararı ile bozularak mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... TILKl'nin yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B)Sanık ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 16/06/2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nıın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15875, Karar No: 2014/17508, Tarih: 14.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15875 E.  ,  2014/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/296331

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

NUMARASI : 2007/498 (E) ve 2011/18 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ve sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun birlikte, kullanılmayan okul binasının çatısından toplam 38 adet farklı ebatlardaki, hurda olarak 6-7 TL değerinde olan sac levhaları çuvala doldurmuş araca götürürken, suç yerine gelen müştekinin sanıkları görmesi ve kolluğa bildirmesi üzerine sanıkların plakası bildirilen araçta yakalandıklarının anlaşılması karşısında, çalınan eşyanın değerinin az olduğu gözetilerek sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılması sonucunda 1 yıl 1 ay 10 gün yerine 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. Ç.., S.. D.., T.. Ç.., İ.. D.. ve suça sürüklenen çocuk B.. Ç..'ın temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk yönünden ceza süresi itibarıyle kazanılmış hakkının korunmasına, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26263, Karar No: 2013/1809, Tarih: 29.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26263 E.  ,  2013/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, müştekiye ait üçüncü kattaki daireye yağmur tahliye borusuna tutunarak şahsi çeviklikle tırmanmak suretiyle balkona geçilip kapıdan girmek suretiyle içeriden hırsızlığın gerçekleştirilmesi ve evden müştekiye ait üç adet cep telefonu, bir adet epilasyon aleti, nüfus cüzdanı, iki adet bankamatik kartı, 50 TL para, 10.000 TL değerinde senet ile oto anahtarının çalınması ve çalınan kontak anahtarı ile de park halindeki otomobilin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 142/2-d maddesine uyan haksız olarak elde edilen anahtar ile oto hırsızlık ve şikayet bulunması nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son, 522 (pek fahiş), 81/2 maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 53; 116/1, 53 maddelerinin uygulanması suretiyle lehe olan yasa belirlenmesi, ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2007 gün, 2007/6-195 esas ve 2007/197 karar sayılı kararında vurgulandığı üzere; sanığın bir apartmanın üçüncü katında oturan müştekinin evine yağmur tahliye borusuna tutunarak tırmanmak suretiyle balkon kapısından girerek para ve bir kısım eşya ile birlikte aldığı otomobil anahtarıyla evden çıkıp park halindeki aracı çalması eyleminde, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu ancak hüküm kurulurken eylem bütünlüğünün gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde yer alan ölçütler ile aynı Yasanın 3. maddesindeki "eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın alt sınırın üzerinde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suç tarihinde güneşin saat 20.23’te batıp 05.55'te doğduğu, müştekinin saat 01.00’de uyuduğu, olaydan sonra 07.45’te hırsızlığı fark ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu karar yerinde değerlendirilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

b-Suç tarihinde güneşin saat 20.23’te batıp 05.55'te doğduğu, müştekinin saat 01.00’de uyuduğu, olaydan sonra 07.45’te hırsızlığı fark ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu karar yerinde değerlendirilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

c-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin a, b, d ve e bentlerindeki diğer haklar yönünden ise hak yoksunluğunun infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

d-Duruşmada vekili tarafından temsil edilen katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/782, Karar No: 2025/4852, Tarih: 24.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/782 E.  ,  2025/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2613 E., 2024/1434 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, suça konu uyuşturucu maddelerin hakkındaki beraat hükmü kesinleşen diğer sanığa ait olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, sucun vasfı ve sübûtuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mevcut delillerin suçun sübûtunu ve vasfını tayinde yeterli olduğu, yargılamanın sonucunu etkileyecek nitelikte eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümündeki açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12533, Karar No: 2008/11047, Tarih: 29.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12533 E.  ,  2008/11047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.