muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15896, Karar No: 2018/4792, Tarih: 10.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15896 E.  ,  2018/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalının temyiz talebi incelendiğinde;

Davalı-karşı davacının vekili olmadığı halde, lehine vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-davacı vekilinin temyiz incelemesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b)Mahkemece; kısa kararda ve kısa karara uygun olarak düzenlenen gerekçede, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında ziynet alacağına yönelik olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. Gerçekleşen bu durum, kısa karar ve gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet vermiştir ve bu aykırılık tek başına bozma sebebi oluşturur. Bu nedenle ziynet alacağı ile ilgili yeniden hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2/b bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre ziynet alacağı esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2022/4904, Karar No: 2022/13266, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4904 E.  ,  2022/13266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince yapılan inceleme ve işlem sonucunda HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak hüküm kurulmuş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 12.01.2022 tarihli kararı ile ödenmesine karar verildiği ve davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek fark bedele işletilmesi gereken faizin bitiş tarihinin Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2022 karar tarihi olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Davacı idare tarafından fazladan depo edilen bedel 4.619,71 TL olması gerekirken hükümde hatalı gösterilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan 98,10 TL istinaf başvuru harcının davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin 2021/1129 E. - 2022/4 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) A-2 nolu bendinde yer alan (ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 08.10.2018) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 12.01.2022'ye) ibaresinin yazılmasına,

b) A-3 nolu bendinde yer alan (1.630,49) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (4.619,72) rakamlarının yazılmasına,

c) C-2 nolu bendinde yer alan (giderinin) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (davalılar üzerinde bırakılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/181, Karar No: 2018/5876, Tarih: 19.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/181 E.  ,  2018/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçlu... Dış Cephe Kaplama Yapı Malzemeleri Ltd Şti lehine, davalı ...'nun müşterek ve müteselsil kefaleti ile genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, davalı ...'in ise 1.derece ipotek limiti miktarınca borçtan müteselsil kefil olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi sebebiyle kredi borcunun tahsilatı amacıyla borçlular aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibe davalı ...'nun borcun tümüne, faizine ve faiz oranına, ...'in ise ipotek limitini aşan kısmına itiraz ettiğini belirterek itirazlarının iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı bankanın dava dışı asıl borçlu şirket tarafından teminat senedi olarak verilen kambiyo senetlerini vadelerinde tahsile koymadığı gibi asıl borçlunun teminat olarak verdiği kambiyo senetlerini tahsil etme ve borcunu ödeme talebini kabul etmediğini, ayrıca borca karşı teminat olarak verilen ipoteğin olduğunu, bu nedenlerle alacaklı banka tarafından uygulanan faiz oranları ve hesaplanan faiz miktarlarının bilirkişi incelemesini ve yargılamayı gerektirdiğini, doğrudan takip yapılmasının uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili,davalının ipotekli taşınmaz maliki olduğunu, sözleşmenin tarafı olmadığını, davacının davalı hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlattığını, takibin kesinleştiğini, davalının asıl borçlu olmadığı halde hakkında asıl borçlu gibi ilamsız takip de yapıldığını, takipte işleyen faiz hesabında da hataya düşüldüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan ...'in ipotek miktarının üzerinde kalan ve itiraza konu edilen faize ve BSMV'ye itiraz ettiği,sorumlu olduğu ana paranın ipotek limitini aşamayacağı ancak limit dahilindeki asıl borç ile birlikte kendi temerrüdünün hukuki sonuçlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden 7.688,25 TL temerrüt faizi ve 384,45 TL BSMV olmak üzere toplam 8.072,70 TL'ye yapılan itirazın iptaline, davalı ... yönünden ise borcun tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle 265.172,28 TL ana para, 11.859,41 TL temerrüt faizi, 593,00TL %5 BSMV olmak üzere toplam 278.278,26TL üzerinden itirazın iptali ile davalılar hakkında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş,hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 19/11/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, ipotek senedinde yer alan kefalet kaydına dayalı itirazın iptali davasıdır.

Kural olarak banka kredilerinin teminatı için verilen ipotek senedi tapu sicil müdürlüğünde, kefalet sözleşmesi ise bankada düzenlenip imzalanır.

Banka tarafından verilecek kredi için sınırlı bir teminat vermek isteyen kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir kefalet kaydı yerleştirerek imzalatılması halinde bu kefalet kaydı sözleşmenin niteliğine ve işin özelliğine yabancı bir genel işlem şartı olup 6098 sayılı TBK’nun 21/2.maddesi gereğince yazılmamış sayılır.

Ayrıca banka tarafından düzenlettirilen ipotek senedinde kullandırılan krediye sadece ipotek ile sınırlı bir teminat vermek isteyen kişi aleyhine ipotek senedine ayrıca kefalet kaydı eklenmesi dürüstlük kuralına aykırı olarak onun aleyhine ve onun durumunu ağırlaştıracak nitelikte bir genel işlem şartıdır. Bu işlem 6098 sayılı TBK’nun 25.maddesi gereğince yasaklanmış olduğundan, mutlak butlanla batıldır.

Davaya dayanak yapılan ipotek senedi TBK’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenmiştir.

Ancak 6101 sayılı TBK’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 2.ve 7.maddeleri gereğince TBK’nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın görülmekte olan davalarda da uygulanır.

Banka tarafından verilecek bir krediye hem ipotek vererek hem de kefil olarak teminat vermek isteyen kişiye ipotek senedi tapu sicil müdürlüğünde, kefalet sözleşmesi ise bankada imzalatılmalıdır. Nitekim ipotek vermeyen kişiler kefalet sözleşmesini bankada imzalamaktadırlar.

Bir krediye sadece ipotek teminatı veren kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir cümle kefalet kaydı eklenerek onun banka kredisine kefil yapılmak istenmesi ipoteğin tesisi amacına aykırıdır.

Böyle bir davranışın bir itibar ve güven müessesesi olan bankalar tarafından yapılmış olması hukuk düzenince kabul edilemez.

Somut olayda TBK’nun 21/1 ve 25.maddeleri gereğince hem yazılmamış sayılma (yokluk), hem de mutlak butlan (hükümsüzlük) nedenleriyle hukuki kıymeti bulunmayan ipotek senedinde yer alan kefalet kaydına değer verilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı görüşünde olduğumdan, saygıdeğer çoğunluğun onama kararına muhalifim. 19.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2014/2030, Karar No: 2014/5073, Tarih: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2030 E.  ,  2014/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 3780,00 TL fatura bedelinden 1000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, bozma üzerine, davacının talep edebileceği miktarın 1018,00 TL olduğu belirtilerek taleple bağlı kalınıp, davanın kabulüyle 1000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 03.10.2013 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, davacının talep edebileceği belirtilen 1018,00 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 07.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/1379, Karar No: 2014/5758, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1379 E.  ,  2014/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9042, Karar No: 2013/15030, Tarih: 04.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/9042 E.  ,  2013/15030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme,ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 9.8.2001 tarihinde geçirdiği zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maruz kaldığı olay neticesinde meydana gelen rahatsızlığın daha öncesinde mevcut olması ve belfıtığının sağ kalçaya taş düşmesinin neden olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinde 9.8.2001 tarihinde ayakta çalışırken tavandan sağ kalçasına taş düşmesi neticesinde yaralandığı, olaydan sonra davalı işveren tarafından düzenlenen vizite kağıtlarında olayın iş kazası olduğunun kayıt altına alındığı ve dinlenen tanık beyanları ile de olayın davalı işyerinde çalışırken meydana geldiğinin ifade edildiği, 11.2.2005 tarihli Kurum müfettişlerince düzenlenen raporda ise, kazanın işçinin işini yaparken gerçekleşmiş olmasına rağmen kazalının fıtık olması nedeni ile, rahatsızlığın meydana gelen olay neticesinde mi yoksa işçinin bünyesinden mi kaynaklandığının doktor marifeti ile tespit edilmesi gerektiği, 506 sayılı Yasa'nın 10. maddesi uyarınca yapılacak bir işlem olmadığı yönünde görüş bildirildiği, mahkemece üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 3.12.2006 tarihli rapor ile davacının işyerinde işini yapmak isterken meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti yönünde görüş bildirildiği, 15.9.2010 tarihli Adli Tıp Kurulu raporunda ise, davacıda tespit edilen bulguların kaza neticesinde tespit edilen bulgularla uyumlu olmadığının, maluliyet tayinine mahal bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, mahkemece de Adli Tıp Kurulu raporu hükme esas alınmak sureti ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir. Oysa ki hükme esas alınan Adli Tıp Kurumunun raporunda maluliyet hususlarının tespit edildiği ve mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucunda hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar Adli Tıp Kurumunun 15.9.2010 tarihli raporu ile maluliyet tespiti yapılmışsa da, olayın iş kazası olup olmadığının tespitinde meydana gelen olay neticesinde maluliyetin oluşup oluşmadığının tespitine gerek olmadığı dikkate alınmaksızın sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı işveren tarafından düzenlenen vizite kağıtlarında da olayın iş kazası olarak kabul edildiği sabit olup davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davalı işveren tarafından düzenlenen vizite kağıtlarında da olayın iş kazası olarak kabul edildiği sabit olup davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme sonucunda maluliyet tespitinin dava sonucuna etkisi bulunmadığı hususları gözardı edilerek davanın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32146, Karar No: 2013/39354, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32146 E.  ,  2013/39354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 134. maddesinin 2. fıkrasında; ihalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere, yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerin isteyebileceği belirtilmiş, ayrıca maddenin aynı fıkrasında; "... Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, asıl takip dosyasının fotokopisinin incelenmesinde; borçlu .......ve taşınmaz maliki şikayetçi şirket hakkında 27.03.2012 tarihinde takibe başlandığı, şikayetçi malik şirketin tapuyu 01.06.2012 tarihinde üçüncü kişi ........... şirketine devrettiği görülmektedir. Bu durumda şikayetçinin takip dosyasında sıfatının kalmadığından İİK. nun 134/2.maddesinde yazılı olan  ihalenin feshini isteyebileceklerden değildir. Mahkemece istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken, esasının incelenmesi doğru değilse de sonuçta istem reddedildiğinden ret kararı sonucu itibariyle doğru olmakla sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İhalenin feshi isteminin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi halinde  şikayetçi para cezası ile sorumlu tutulamayacağından, mahkemece, şikayetçinin para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ    : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20.09.2013 tarih ve 2013/85 E. - 2013/97 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 1. bendinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4103, Karar No: 2021/14690, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4103 E.  ,  2021/14690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan 773 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin ve ecrimisilin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ŞGŞ