muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2270, Karar No: 2013/10622, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2270 E.  ,  2013/10622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaliyle yeniden maaş bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylıklarının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, birleştirilerek görülen her iki davanın da kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak,

eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Somut olayda SGK kontrol memurunun düzenlediği tutanakla, mahkemece hükme esas alınan tanık anlatımları ve diğer deliller arasında tutarsızlıklar olduğu ve bu çelişkiler giderilmeden sonuca ulaşıldığı ortadadır.

Somut olayda SGK kontrol memurunun düzenlediği tutanakla, mahkemece hükme esas alınan tanık anlatımları ve diğer deliller arasında tutarsızlıklar olduğu ve bu çelişkiler giderilmeden sonuca ulaşıldığı ortadadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığınca araştırma yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra ve davacının, eski eşinden, boşanma davası açıldıktan sonraki süreçte hamile kaldığı ve boşanmalarından sonra ortak bir çocuklarının dünyaya geldiği, bu durumun hayatın olağan akışına uygun olmadığı da dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11708, Karar No: 2006/11681, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11708 E.  ,  2006/11681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.09.2001 gün ve 2001/5914-6218 sayılı bozma kararında özetle: "Hükmüne uyulan bozma kararının kapsamı ve tarafları bakımından usulü kazanılmış hak oluşturduğu, dayanılan vergi kaydının değişir ve genişletilebilir sınır içerdiği, kayıt miktar fazlasının sınırdaki ormana el atılarak kazanıldığının kabulü gerektiği, vergi kaydının sabit sınır olan ‘... köyü yolu” ndan başlanarak uygulanması ve yüzölçümü ile geçerli kapsamının belirlenmesi, kayıt miktar fazlası hakkında yönetimin davasının kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu Büyük Sofulu Köyü 101 ada 676 sayılı parselin 20.06.2002 tarihli ... elemanı bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 30000 m2 bölümünün ..., (A) ile gösterilen 8286 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

... ... Köyü 101 ada 676 parsel sayılı 38186 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiş, Orman Yönetiminin, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla askı süresi içinde açtığı davanın reddine ve taşınmazın tesbit gibi davalı gerçek kişi adına tesciline ilişkin mahkemenin 20.09.2000 gün ve 1999/52-28 sayılı kararının ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkeme kararı yukarıda anlatıldığı gibi bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak, resmi belgelerin ve davalı gerçek kişi tarafından tutunulan 344/176 yazım numaralı vergi kaydının uygulanmasına dayalı araştırma ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarıyla çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, tutunulan vergi kaydının çekişmeli parselin (B) ile gösterilen bölümünü kapsadığının belirlendiği gerekçesiyle karar verilmiştir.

Ne var ki; hükmüne uyulan bozma kararında açıkça değinildiği halde, tutunulan vergi kaydı sabit sınır olarak kabul edilen ... Köyü yolundan başlanarak uygulanmamıştır. Uyulan bozma kararı, kapsamı ve tarafları bakımından usulü kazanılmış hak oluşturur. Dayanılan vergi kaydı değişir ve genişletilebilir sınırlı olup; kayıt miktar fazlasının, sınırda bulunan ormandan el atılarak kazanıldığının öncesi orman olan taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü yok edilse bile salt orman toprağının orman sayılan yer olarak kabulü gerekir.

Bu nedenlerle, mahkemece önceki bilirkişiler, bulunamazlar ise belirlenecek ... bir uzman ve bir ... bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, tutunulan vergi kaydı sabit sınır olarak belirlenen “... köyü yolu” sınırından başlanarak uygulanmalı, vergi kaydının kapsadığı alan 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilerek saptanmalı, memleket haritasındaki işaretlemeye göre ... köyü yolunun doğusunda çekişmeli parsel ile yol arasında kalan ve öncesi itibariyle orman olarak nitelendirilen dava dışı bölüm dahil olmak üzere uygulanmalı, bilirkişilere uygulamayı gösteren müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli, vergi kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kaldığı ancak öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılan dava dışı bölüm kayıt miktarından düşüldükten sonra kayıt kapsamında kalan bölümü için davanın reddine, çekişmeli taşınmazın vergi kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında kalan bölüm için davanın kabulüne karar verilmelidir.

Değinilen yönler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 21.09.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5841, Karar No: 2016/4463, Tarih: 01.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5841 E.  ,  2016/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, T.C. ...'nın raporunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı işyerinde davalı Bakanlık baş müfettişi tarafından yapılan teftiş sonucu düzenlenen 13.10.2014 tarihli tutanak ve işverence yerine getirilmesi ve uygulanması gereken hususlara ilişkin düzenlenen tutanağın kendilerine tebliğ olunduğunu, ancak bu tutanaklarda belirtilen hususların gerçekle bağdaşmadığını, işyerinde ... ile yapılmış ve yürürlüğe girmiş herhangi bir TİS olmamasına rağmen teftiş raporunda 01.01.2013-31.12.2014 tarihleri arasını kapsayan ve yürürlükte olduğu belirtilen TİS'teki maddeler gereğince yerine getirilmesi gereken hususların tutanak altına alındığını, olmayan bir TİS maddesine dayanılarak düzenlenen bu tutanakların gerçeği yansıtmadığını belirterek tutanakların iptali talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili mahkememize vermiş olduğu cevap dilekçesinde, düzenlenen teftiş raporlarının doğru olduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile davacı işyerinde yapılan teftiş sonucu davalı Bakanlığa bağlı iş müfettişi .... tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli "tutanak" başlıklı raporun kısmen iptaline, raporun başlık kısmında yer alan "taraf sendika adı" ve "TİS dönemi" ile raporun maddeler kısmında bulunan 4,5,6,7,8,9,10,11 ve 17. Maddelerinin iptaline, bu rapordaki diğer kısımların iptali talebinin reddine, ayrıca davacı işyerinde yapılan teftiş sonucu davalı Bakanlığa bağlı iş müfettişi ... tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli "işverence yerine getirilmesi ve uyulması gereken hususlar" başlıklı raporun tamamen iptaline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

HMK 'nun 297. ve 298/2. maddelerine göre, hüküm fıkrası gerekçeye uygun olmalıdır. Gerekçe hüküm çelişkisi başlı başına bozma nedenidir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması 10.04.1992 gün ve 1991/. Esas, 1992/. karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

E) Gerekçe:

HMK 'nun 297. ve 298/2. maddelerine göre, hüküm fıkrası gerekçeye uygun olmalıdır. Gerekçe hüküm çelişkisi başlı başına bozma nedenidir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması 10.04.1992 gün ve 1991/. Esas, 1992/. karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özetinde, "1-Davacının davasının kabulüne 2- Davacı işyerinde yapılan teftiş sonucu davalı Bakanlığa bağlı iş müfettişi... tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli "tutanak"başlıklı raporun ve davacı işyerinde yapılan teftiş sonucu davalı Bakanlığa bağlı iş müfettişi .... tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli "işverence yerine getirilmesi ve uyulması gereken hususlar" başlıklı raporun iptaline..." şeklinde hüküm kurulmuştur.

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise “1- Davacının davasının kısmen kabulüne 2- Davacı işyerinde yapılan teftiş sonucu davalı Bakanlığa bağlı iş müfettişi ... tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli "tutanak" başlıklı raporun kısmen iptali ile, raporun başlık kısmında yer alan "taraf sendika adı" ve "TİS dönemi" ile raporun maddeler kısmında bulunan 4,5,6,7,8,9,10,11 ve 17. Maddelerinin iptaline, bu rapordaki diğer kısımların iptali talebinin reddine, 3- Davacı işyerinde yapılan teftiş sonucu davalı Bakanlığa bağlı iş müfettişi Hasan Yalçın tarafından düzenlenen 13.10.2014 tarihli "işverence yerine getirilmesi ve uyulması gereken hususlar" başlıklı raporun tamamen iptaline” şeklinde hüküm kurulmuş kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Sonuç olarak, duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/31439, Karar No: 2013/148, Tarih: 14.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/31439 E.  ,  2013/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının ... işyerine işe iadesine işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresine açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda emsal kararlar dikkate alınarak(\*), "... Uluslar arası ... Hizmetleri A.Ş'nin alt işvereni ... A.Ş'nin Dökme yağ, asit, çimento yükleme - boşaltma işlerini ... adlı işverene yaptırdığı, 22/08/2011 tarihi itibariyle işyerinde 30 işçi çalıştığının ... bakanlığının iş müfettişi ... ve ... tarafından imzalanan 12/10/2011 günlü tutanaktan anlaşıldığı, işe giriş bildirgelerine göre davacının ...'nin işçisi olduğu, alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığının ispatlanamadığı, bu konuda davalı ...'nin alt işvereni ... A.Ş ve ... A.Ş alt işvereni ...'nin aleyhine açılan, Mahkememizin 2010/696 - 2011/286 esas karar sayılı ilamının kesin delil oluşturduğu, 4857

Sayılı Kanunu'nun 18. Maddesinde aranan 30 işçi ve 6 aydan fazla kıdemli olmak işçi olma şartının davalı işyeri ve işverenin aynı iş kolunda çalışan işçi sayısı dikkate alındığında mevcut bulunduğu, sendikal nedenin kanıtlanmadığı" gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının ... işyerine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe: