muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11677, Karar No: 2012/15000, Tarih: 12.12.2012

Somut olayda; davalıya ait elma,kiraz,erik ve vişne ağaçlarının dal ve kökleri nedeniyle davacı taşınmazına zarar verip vermediğinin saptanması 6100 sayılı HMK. nun 266.(HUMK.nun 275.)maddesi uyarınca bilirkişi oy ve görüşüne başvurularak belirlenebilir. Bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmış, oy ve görüşüne başvurulan konunun uzmanı Ziraat Mühendisi Bilirkişi dayanaklarını da göstererek 06.03.2007 asıl ve 10.07.2007 tarihli ek raporlarında, davacıya ait parselde bulunan ağaçlara davalı parselindeki muhtelif ağaçların dal ve yapraklarının gölge yaparak söz konusu gölgenin meyve ağaçlarının gelişimine zarar verdiği gibi köklerinin davacıya ait parsel sahasına girerek burada davacıya ait ağaçların kök gelişim sahalarındaki bitki besin maddelerine zarar verdiğini,davalıya ait muhtelif ağaçların ortak sınıra 3metre mesafede olması gerekirken en fazla 1,30 metre olması da dikkate alınarak zararın ağaçların budanması yoluyla teknik anlamda çözülmesinin mümkün olmadığını,bu nedenle 06.02.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtilen  davacıya ait 279 parsel içerisinde bulunan 10 adet vişne ağacı ile birlikte kadastro sınırında ve sınıra yakın toplam 82 adet muhtelif ağacın da kökünden kesilmesi gerektiğini belirtmiştir. Bu haliyle ağaçların dalları ve kökleriyle verdiği zarar süreklidir. Dalların kesilmesi ile zarar giderilemeyecek, her yıl tekrarlanacak ve kökleri ile verdiği zarar devamlı olduğu gibi artacaktır. Ancak tekrar keşif yapılmak suretiyle oy ve görüşüne başvurulan konunun uzmanı Ziraat Mühendisi Bilirkişi dayanaklarını da göstererek 13.11.2007 tarihli raporunda,davalıya ait 278 parsel sayılı taşınmazdaki kadastro sınırına 1,75 ve 2,85 metre değişen mesafedeki ağaçların mevcut durumları ve gelişmeleri ele alındığında  davacıya ait parseldeki ağaçlara zararının söz konusu olmadığını, keşif tarihinde zarar oluşturabilecek ağaçların dallarının ve bazı ağaçların kesildiğinin görüldüğünü, ileride oluşabilecek zararlar içinse ağaçların budanması yoluyla teknik anlamda çözümün mümkün olduğunu, bir ağacın dallarının ve köklerinin komşunun mülküne geçip zarara sebebiyet vermesi durumunda ağacın kesilmesi gerektiğini, ancak keşif tarihinde davacıya ait parselde oluşmuş herhangi bir zararın söz konusu olmadığını belirtmiştir. Bu haliyle yukarıda değinilen hususlar gözetilmek suretiyle fen bilirkişi raporları ve buna dayalı olarak düzenlenen ziraat mühendisi raporları arasında çelişkinin giderilmesi ve çekişmeli davalıya ait ağaçların bir kısmının dava tarihinden sonra kesilmesi ve dallarının budanması ve taleple bağlılık ilkesi de gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davacı ve davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8579, Karar No: 2010/14789, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8579 E.  ,  2010/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 97. maddesine göre alınan Belediye Meclis Kararı gereğince davacı şirket adına tahakkuk ettirilen atık su bedeli alacağından kaynaklanmakta olup, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığından, davanın bu niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 9.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6677, Karar No: 2021/13701, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6677 E.  ,  2021/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihi her takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olup, 2007 takvim yılında düzenlenen son fatura tarihinin 19.12.2007, 2008 takvim yılında 31.12.2008 ve 2009 takvim yılında düzenlenen son fatura tarihinin ise 31.07.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 19.12.2007, 31.12.2008 ve 31.07.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13829, Karar No: 2015/15066, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13829 E.  ,  2015/15066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2013/148-2015/54

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro sırasında köy boşluğu olarak bırakılan yerin tescili isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28845, Karar No: 2015/46111, Tarih: 17.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28845 E.  ,  2015/46111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/182673

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/141 (E) ve 2012/69 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için; sanık Ö.. Ö.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Diğer temyiz itiraları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınan V.. A.. soruşturma aşamasındaki ifadesinde, “Olay günü yanında arkadaşı B... B... varken mahalleden tanıdığı Yiğit, Ramazan, Akın ve Özgür isimli şahısların önlerine geçtiğini, sanık Ö.. Ö..'in bıçak çıkartıp telefonunu istediğini, vermek istemeyince 'vermezsen seni delik deşik ederim' dediğini, kendisinin de telefonu verdiğini, Ö.. Ö.. ve A.. O..'u fotoğraftan teşhis ettiğini, diğer iki şahsı teşhis edemediğini” söylediği; 17.11.2009 tarihinde talimatla Felahiye Asliye Ceza Mahkemesindeki ifadesinde, olayı aynı şekilde anlattığı, “Sanık Özgür'ün telefonunu bıçakla tehdit ederek aldığını, her ne kadar sanık Özgür'den şikayetçi olsa da mahalleden arkadaşlarının araya girerek barıştırdıklarını, ancak zararının karşılanmadığını” söylediği; sanığın fotoğrafı gösterildiğinde ise, “Ben fotoğraftaki şahsı tanımıyorum” dediği, mahekemede 02.11.2010 tarihli celsedeki ifadesinde “Telefonunun savcılığa başvurmadan önce mahalleden tanıdığı kişilerin araya girmesiyle iade edildiğini, bu nedenle teşhise gittiğinde telefonu alan şahsın sanık Özgür olmadığını söylediğini, yine talimatla alınan ifadesinde de aynı nedenle fotoğraftaki şahsı tanımadığını beyan ettiğini, ancak sanık Özgür'ün üç kişi ile birlikte önüne çıktığını, telefonunu istediğini, sanığın elinde bıçak olduğunu, tehdit edince mecbur kalıp telefonunu sanığa verdiğini” söylediği;

Sanık Ö.. Ö..'in ise tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği;

Yakınan V.. A..'nun suça konu telefonun İMEİ numarasını bildirmesi üzerine, olay tarihinden sonra telefonu kullananların tespiti amacıyla yazılan yazı cevaplarında telefonun olaydan sonra S... K... ve Y... P... tarafından kullanıldığının tespit edildiği anlaşılmakla; yakınanın olay sırasında sanığın yanında bulunduğunu söylediği A.. O.., Yiğit ve Ramazan ile yakınanın arkadaşı olan ve olay sırasında yanında bulunan B... B...'ın olaya ilişkin beyanları alındıktan, olaydan sonra suça konu telefonu kullandıkları tespit edilen S... K... ve Y... P... ile sanık arasında bağlantı olup olmadığı belirlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. Ö.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19294, Karar No: 2012/33800, Tarih: 20.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/19294 E.  ,  2012/33800 K.**

**"İçtihat Metni"**

www.....com internet adresinde "Bu derneği cemaatin imamı yönetiyor örtülü ödenekten para alıyor" başlığı ile yayımlanan yazı sebebiyle ilgilisi ... vekilinin cevap ve düzeltme isteminin reddine dair Ankara 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2011/855 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, ANKARA 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2011 tarihli ve 2011/287 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.04.2012 gün ve 24921 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2012 gün ve KYB. 2012-124575 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3.maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği,

Keza 5187 sayılı Kanun'un 14.maddesinde yer alan, "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, cevap ve düzeltme konusu yazıda yer alan ifadelerin kamu görevlisi olan ilgilinin şeref ve haysiyetini ihâl edici ve kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığnıın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ankara 25.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.09.2011 gün ve 2011/287 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5651 sayılı Yasa hükümlerine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 20.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3120, Karar No: 2013/9785, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3120 E.  ,  2013/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Dosyaya yansımış bir zararı bulunmayan mağdurun şikayetten vazgeçmesi karşısında, diğer koşulların varlığı hususunda da bir değerlendirme yapılarak neticesine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı ile ilgili bir karar vermek gerekirken,dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesi,

2) 1.4.2010 tarihli duruşmada sanık müdafiine talebi üzerine dosyayı inceleyip beyanda bulunmak üzere gelecek duruşmaya kadar süre verildiği halde, sanık müdafiinin karar duruşma gününde ve saatinde hazır olmasına rağmen duruşmanın öne alınması nedeniyle duruşmaya katılamadığını şahitle belgelemesi de gözönüne alınarak, müdafiin yokluğunda sanık hakkında karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanıkların üzerlerine atılı tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a ve 2-c maddelerini ihlal etmeleri karşısında, sanıklar hakkında ceza tayin edilirken teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanıkların savunması ve sanık Abdurrahman Kuş'un adli doktor raporunda tanımlanan yaranın özelliklerine göre, olayda sanıklar açısından haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/3/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15202, Karar No: 2016/17026, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15202 E.  ,  2016/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedelinin, Sayaç Okuma Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne , yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I TA Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli , iletim , dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya dair hak hak ve alacağı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.766,94 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 23.732,12 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli , iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7359, Karar No: 2013/14524, Tarih: 26.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/7359 E.  ,  2013/14524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kamu davasına katılmasına karar verilen ... Kitap Dağıtım ve Tic. Ltd.Şti'nin gerekçeli karar başlığında "Katılan" yerine "müşteki" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14775, Karar No: 2009/5931, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14775 E.  ,  2009/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı 239.253 metrekarelik orman alanını katı atık bertaraf tesisi kurmak ve işletmek için 49 yıl süreli izin irtifak hakkı tesis edildiğini ve sözleşme imzalandığını, ancak davalının 2006 yılı arazi tahsis bedelini ödemediğini bildirerek tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3533 Sayılı Kanunun 1. maddesi "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet'e veya belediyelere veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usülüne göre halledilir" hükmünü içermektedir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Somut olayda davacının ve davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur.3533 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince hakem sıfatıyla bakılacak davalarda o yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi davaya bakmakla

2008/14775-2009/5931

görevlidir. Mahkemece davanın mecburi hakem sıfatıyla bakıldığına ilişkin bir karar bulunmamaktadır. Buna göre 3533 sayılı kanunun 4.maddesi hükmü uyarınca o yerin en yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından mecburi hakem sıfatıyla ve 3533 sayılı kanun hükümlerine göre tahkim usulüne göre bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.