muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/416, Karar No: 2016/6047, Tarih: 02.03.2016

Somut olayda; satış ilanı tebligatının şikayetçi ...'na 21.09.2013 tarihinde, ...'na da 21.09.2013 tarihinde bizzat imzalarına tebliğ edildiği, mahkemece satış ilanı tebligatındaki imzaların şikayetçilerin eli ürünü olup olmadığının tespiti için önce bilirkişi....'ndan rapor alındığı, bilirkişinin 28.05.2014 tarihli raporunda tebligat parçasındaki imzanın ...'nun elinden çıkmadığını, 09.10.2014 tarihli raporunda da tebligattaki imzanın ...'nun elinden çıkıp çıkmadığı hususunda kati bir netice beyanında bulunabilmesinin mümkün olmadığını beyan ettiği, dosyanın imza incelemesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ise 13.04.2015 tarihli ...2523 nolu ve ... 3027 sayıl raporunda tebligattaki imzanın önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, karalama tarzında çizgilerden ibaret olduğu için şikayetçilerin elinden çıkıp çıkmadığı hususunda kati bir netice beyanında bulunulabilmesi mümkün olmamıştır denildiği, son kez dosyanın Jandarma Kriminale gönderildiği, Jandarma Kriminalin de 04.09.2015 tarihli 2015/704 numaralı raporunda kaligrafik ve karakteristik özellikler ihtiva etmeyen basit nitelikteki imzalar olduğu için söz konusu imzaların şikayetçilerin eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet veya menfi bir kanaat bildirmek mümkün olmamıştır denildiği, bilirkişi ...'nun 28.05.2014 tarihli, raporunda tebligat parçasındaki imzanın ...'nun elinden çıkmadığı beyan edilmesine rağmen ATK raporunda ve Jandarma Kriminal raporunda raporlar arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığının tartışılmadığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına ve Jandarma Kriminale yazılan müzekkerelerde mübayenetin giderilmesinin talep edilmediği, 08.10.2015 tarihli duruşmada ihale alıcısı ... vekilinin dilekçesinde belirttiği imza asıllarının getirtilerek yeni bilirkişi raporu alınması talep edildiği, ancak bu talebin kabulüne veya reddine ilişkin bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

Bilirkişi.... 28.05.2014 tarihli raporunda tebligat parçasındaki imzanın ...'nun elinden çıkmadığını beyan ettiği, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 13.04.205 tarihli raporda ise tebligattaki imzasının basit tersimli olup, karakteristik tanı unsuru içermeyen, taklidi kolay imzalar oluşu nedeniyle aidiyetinin ve bu meyanda borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda bir tespite gidilemediğinin beyan edildiği, Jandarma Kriminalden alınan 04.09.2015 tarihli raporda da Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporu doğrultusunda görüş beyan edildiği görülmüştür. Bu durumda şikayetçi ...'nun imzası yönünden raporlar arasında çelişki oluşmuştur. Her üç rapor da adli makamlarca talep üzerine alındığından raporlardan birinin diğerine üstünlüğü kabul edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382 esas, 2009/415 karar sayılı kararı). Ayrıca mahkemece Adli Tıp Kurumu Başkanlığına ve Jandarma Kriminale dosya gönderilirken çelişkinin giderilmesinin talep edilmediği, o bilirkişiler tarafından da ilk raporun irdelenmediği ve farkın neden kaynaklandığının açıklanmamış olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece; şikayetçi ... yönünden raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan Yargıtay denetimine elverişli yeni rapor alınmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi, şikayetçi ... yönünden ise; bilirkişilerin satış ilanı tebligatındaki imzanın şikayetçiye ait olmadığını tespit etmediklerine göre şikayetçinin iddiasını ispat edememiş olması, HMK'nun 190/1. maddesi gereğince ispat külfetinin şikayetçide olması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

UE

##########
Yargıtay — Esas No: 2009/15387, Karar No: 2009/14695, Tarih: 02.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15387 E.  ,  2009/14695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5796, Karar No: 2010/11852, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5796 E.  ,  2010/11852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2009 tarih ve 2006/1305 - 2008/1244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan ticari kredi kullandığını, krediyi sonradan kapattığını, fakat kredinin bir kısmına % 28, diğer kısmına ise % 45 faiz uygulandığını, faiz farkı olarak 824.89 YTL fazladan alındığını, ayrıca muhasebeden borç kaydı, taksitli kredi komisyonu, kredi kapatma fonu,hizmet bedeli adı altında fazla para tahsil edildiğini ileri sürerek, toplam 2.012,87 YTL'nın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 7/1 maddesinde banka tarafından faiz oranlarının tek taraflı olarak değiştirilebileceğinin, 7/4 maddesinde ise müşterinin kredi masrafları ödeyeceğinin düzenlendiği, bankanın üçer aylık dönemler halinde davacıya hesap özetlerini gönderdiği, davacının fazla tahsilat yapılan erken ödeme gideri 24,75 YTL ve tarafların ibralaşmasından sonra muhasebeden borç kaydı adı altında alınan 124,98 YTL'nı talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 24,75 YTL'nın ödeme tarihi olan 24.04.2006, 124,98 YTL'nın ise 29.05.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkemece, davacı hakkında HUMK'nun 428. madde gereğince miktar ve değeri 1.400 YTL’nı geçmeyen nihai kararların kesin olduğu gerekçesiyle, 26.03.2009 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacının talebi 2.012,87 YTL, kabul edilen miktar 149,73 YTL, reddedilen miktar ise 1.863,14 YTL olup, reddedilen miktar itibariyle temyiz yolu açıktır.

Bu nedenle, mahkemenin 26.03.2009 tarihli ek kararının kaldırılmasına, hükmün esasının incelenmesine karar verilmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Bu nedenle, mahkemenin 26.03.2009 tarihli ek kararının kaldırılmasına, hükmün esasının incelenmesine karar verilmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulüne, 26.03.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair mahkeme kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6488, Karar No: 2012/1088, Tarih: 06.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/6488 E.  ,  2012/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pertotal olduğunu, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek 15.800.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç alkollü sürücünün kullanımında iken ve alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını ve fâhiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana geldiği ve rizikonun sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2472, Karar No: 2016/7289, Tarih: 30.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2472 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Hüküm kurulmasana yer olmadığına

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin hüküm o yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun... İlköğretim Okuluna demir korkulukları kopartarak pencere camını kırıp girmek suretiyle bilgisayar kasası ve monitör gibi çeşitli elektronik eşyaları hırsızladığı iddia edilen olayda, mala zarar verme suçunun hırsızlık suçunun unsuru olmadığı nazara alınmadan unsuru olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 6545 sayılı Kanunun 65.maddesi ile değişik 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 17.06.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar TCK'nun 66/1-e ve 66/2 ve 67/4.maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının dolduğu anlaşılmakla, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,30.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21051, Karar No: 2018/2341, Tarih: 05.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/21051 E.  ,  2018/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı, daha sonra 4. celsede de mazeret dilekçesi gönderdiği ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4332, Karar No: 2016/13008, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4332 E.  ,  2016/13008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalının faturalarına tahakkuk ettirilen kayıp kaçak vb bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı dağıtım şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... Kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmı, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4110, Karar No: 2008/5620, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4110 E.  ,  2008/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkili şirkete trafik sigortalı olan davalının finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı aracın alkollü olarak kullanılması sırasında meydana gelen kaza nedeniyle 3.şahsın aracında oluşan hasarın kendileri tarafından karşılandığını, sigortalı aracın alkollü kullanılması nedeni ile rücu haklarının bulunduğunu ileri sürerek, 3.407.-YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği benimsenerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 14.00.-YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6167, Karar No: 2019/16444, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6167 E.  ,  2019/16444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.