muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11029, Karar No: 2023/3396, Tarih: 16.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekilince, borçlunun mesleğini sürdürebilmesi için gerekli olan tüm eşyaların haczedildiğini, tek ekonomik getirisinin, ilgili iş yerinden el de ettiği günlük geliri olduğunu ve buradan elde ettiği gelir ile ailesini geçindirdiğini, hacze konu iş yerinde keşif dahi yapılmadan iş yerinin teşebbüs sınıflandırmasına konulmasının hukuka aykırı olduğu, keşif yapılıp bilirkişiden rapor alınarak haczedilen aletlerin borçlunun emeğini ortaya koymasına yarayan aletler olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verildiği iddiaları ile kararın kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İİK'nın 82/2 maddesinde, ekonomik faaliyeti, sermayesinden ziyade bedenî çalışmasına dayanan borçlunun mesleğini sürdürebilmesi için gerekli olan her türlü eşyanın haczedilemeyeceği hükmünün yer aldığı, takip sürecinde icra dosyasından 31.05.2021 tarihinde borçlunun iş yeri adresinde haciz uygulandığı, haciz esnasında borçluya ait işyerinde bulunan ve haczedilen malların sermaye ağırlıklı olmaları nedeniyle, borçlunun su arıtma cihazları satış işini yürütmesi için zorunlu alet ve edevattan kabul edilemeyeceği, davacı borçlunun ekonomik faaliyetinin bedeni çalışmasına dayanmadığı, haczedilen kroki, yağ boşaltma pompaları, motor sehpası ve fren balatalarının, emek gerektiren işler olmayıp, sermaye niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık menkullere ilişkin haczin kaldırılması talepli şikayet başvurusuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 82/ 2 ve sair maddeleri

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

İHÖ/AK

Üye Dr. ...'in KArşı Oy Yazısı;

İİK'nın 82. maddesinin birinci fıkrasının ikinci bendinde borçlu mesleği için gerekli olan her türlü eşyayı haczedilebileceğini, maddede sözü edilen meslek için gerekli olan eşyaların daha ziyade el becerisine dayalı aletler olduğu, sermaye değeri yüksek olan alet ve edevatı kapsamadığı düzenlenmektedir.

Borçlunun mesleki eşyasının" neler olduğu yani bu kavrama hangi eşyaların girdiği İİK 82 maddesinin birinci fıkrasının 6352 sayılı Kanunla değişik 2. bendine göre "ekonomik faaliyeti sermayesinden ziyade bedeni çalışmasına dayanan borçlunun mesleğini sürdürebilmesi için gerekli olan her türlü eşya" nın haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

İİK'nın 82. maddesinin birinci fıkrasında 4. bendinde ise borçlunun "sanat ve mesleki için lüzumlu olan alet ve edevat ve kitapların" haczedilemeyeceği hükmü bulunmaktadır.

6352 sayılı Kanunla İİK'nın 82. maddesine eklenen üçüncü fıkrasında birinci fıkranın (2), (4), (7) ve (12) numaralı bentlerinde sayılan malların kıymetinin fazla olması durumunda bedelinden haline münasip bir kısmı karşılayabilmesi amacıyla borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır." şeklinde yeni bir hüküm konulmuştur.

6352 sayılı Kanunla İİK'nın 82. maddesine eklenen üçüncü fıkrasında birinci fıkranın (2), (4), (7) ve (12) numaralı bentlerinde sayılan malların kıymetinin fazla olması durumunda bedelinden haline münasip bir kısmı karşılayabilmesi amacıyla borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır." şeklinde yeni bir hüküm konulmuştur.

Borçlunun mesleki uğraşısında emeğin değerinin, sermayenin değerinden üstün olduğu görülür ise bir mesleğin yürütülmesinden, aksi takdirde bir teşebbüsün varlığından söz edilebilir. Bu kıstasa göre bir terzi veya ayakkabı tamircisinin "dikiş makinesi, elbise ve gömlek temizleyicisinin "kurutma makinesi" dişçinin dişçilik aletlerinin mesleki eşya sayılması gerekir. Teknolojinin hızlı geliştiği günümüz koşullarında sermaye unsurunun ağır bastığı değerlendirilmesinden hareketle işlerin süratli, emniyetli ve verimlilik kıstaslarına uygun olarak sonlandırılması gerektiğinden ekonomik hayatın sürekliliği, borçların bir an önce ödenmesi amacına yönelik olmak üzere, borçlunun kendisinin ve ailesinin sağlıkla yaşamlarını sürdürebilmesi, mesleğin devamı için zorunlu, vazgeçilmez, çağın gereklerine uygun alet edevat makine ve benzer vasıfların makul kıstaslar dahilinde haczedilmezlik kuralına tabi olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun iş yerinde oto tamirciliği yaptığı, iş esnasında kullanılan krokiler, yağ boşaltma pompaları, takviye kabloları, motor sehpaları, fren balataları gibi aletlerin haczedildiği, borçlunun haczi dolayısıyla günlük mesleki faaliyetlerini sürdüremez duruma geldiği, geçimini sağlayamadığı bu nedenle hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece haczedilen menkuller üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, haczedilen menkullerin sermaye ağırlık olup olmadığı, borçlunun bedeni çalışmasına dayalı olarak mesleğini sürdürmesi için gerekli aletlerin bilirkişi marifeti ile tespit edilerek, İİK'nın son maddesinin 3. fıkrasınında dikkate alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda bir bilirkişi incelemesi yapılmaksızın borçlunun iş yerinde haczedilen menkullerin sermaye ağırlıklı olduğu, ekonomik faaliyetlerinin bedeni çalışmasına dayanmadığı, haczedilen kroki, yağ boşaltma pompaları, motor sehpası ve fren balatalarının emek gerektiren işler olmayıp, sermaye niteliğinde olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf isteminin esastan reddine yönelik kararın kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması görüşünde olduğumdan kararın onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10160, Karar No: 2011/10327, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10160 E.  ,  2011/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı-k.davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin dava tarihi olan 08.12.2005 tarihine en yakın zamanda çekilmiş hava fotoğrafları ile bu tarihe yakın zamanda üretilmiş, memleket haritasının,

2) Şehircilik ve imar planlarının hazırlanmasında kullanılan havadan çekilmiş şehir ve uyduğu fotoğraflarının,

3) Çekişmeli taşınmazın krokisi de ekte gönderilerek bu taşınmaz için ecrimisil ya da vergi tahakkuk ettirilip ettirilmediği sorularak, tahakkuk ettirilmişse buna ilişkin belgelerin,

4) Çekişmeli taşınmazın yakınında mahkeme tescil hükmü tapu kaydı oluşturulup oluşturulmadığı araştırılarak, bu tapu kayıtlarının dayanağı mahkeme kararları ve dayanağı tescil krokisi onaylı suretinin,

getirtilerek dosyasına eklenmesi,

daha sonra dava dosyası yeminleri tahtında orman bilirkişisi ve ... bilirkişiye verilerek, eğim ölçer (Klizimetre) yardımı ve münhanilerden (yükseklik-irtifa çizgileri) yararlanılarak çekişmeli taşınmazın eğimi tereddüte yer bırakmayacak şekilde hesaplattırılmalı ve çekişmeli taşınmazın getirtilen hava fotoğrafı uydu fotoğrafı ve şehir fotoğraflarındaki yerleri işaretlettirilmeli, memleket haritasının kenarında bulunan semboller incelenmek suretiyle taşınmazın memleket haritasında işaretlendiği yerdeki sembollerin çalılık mı? yoksa taşlık mı? olduğu hususlarının detaylı olarak açıklattırıldığı müşterek imzalı ek rapor ve krokinin alınması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4826, Karar No: 2015/924, Tarih: 22.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/4826 E.  ,  2015/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanığın “...2004 yılına ait defter ve belgeleri vergi denetmeni incelemek için istemişti, bende kendilerine bu belgeleri teslim etmiştim bu olaydan dolayı hakkımda ... Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldı, ondan dolayı ceza da aldım, bu belgeler bana iade edilmedi, daha sonra tekrar bana tebliğat geldiğinde kendilerine müracat ettim bana iade edildiği söylendi, kesinlikle bu defter ve belgeler bende olmadığı için ikinci kez vergi denetmenine ibraz edemedim, hakkımda mahkemenizde bu dava açıldıktan sonra ben defter ve belgelerin bana iade edilmediğini belirterek araştırma yaptım bu araştırmada vergi dairesinin bodrum katına koli halinde atılmış olduğu tespit ettik ...” şeklindeki savunması, ... Dairesi Başkanlığının 13.03.2010 tarihli yazısında 15.06.2009 tarihli tutanağın 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17. maddelerinde dökümü yapılan faturalar hariç olmak üzere defter ve belgelerin eksiksiz olarak mükellefe teslim edildiğinin, tutanağın ...'tan alınan örneğinin “aslı gibidir” kaşesiyle onaylanarak yazıya ek yapıldığının,...Dairesinin inceleme yazıları üzerine mükellefin farklı kişi ya da kurumlardan almış olduğu sahte faturalara ilişkin sahte belge kullanımı nedeniyle defter ve belgelerin yeniden incelenmesi gerektiğinin açıklanması, dosya kapsamından... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2009 tarih 2009/38414 Esas sayılı iddianamesine konu faturalar dışında sahte olarak kullanıldığı iddia olunan başka faturalar nedeniyle incelenme gerektiği için 2004 yılına ait defter ve belgelerin yeniden ibrazının istendiğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının tespiti ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, 15.06.2009 tarihli tutanağın imzalı olup olmadığının... Dairesinden sorulması tespiti halinde onaylı bir örneğinin ilgili vergi dairesinden istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4348, Karar No: 2022/3955, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/4348 E.  ,  2022/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2017 gün ve 2017/160 Esas, 2017/337 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 11.09.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.03.2020 gün ve 2018/2268 Esas, 2020/509 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26521, Karar No: 2013/918, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26521 E.  ,  2013/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan ve kanal boşluğu olduğu belirtilen dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20178, Karar No: 2010/4181, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20178 E.  ,  2010/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyizedilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2692, Karar No: 2022/6775, Tarih: 10.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2692 E.  ,  2022/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.03.2019 tarih ve 2018/102 E. - 2019/72 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2020 tarih ve 2019/585 E. - 2020/947 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından "VİTADAY" ibareli markanın 27.01.2017 tarihinde, 03.01,...03.04, 05.01,...05.04, 05.07 ve 30.04, 30.05 ve 31.01 mal ve hizmet sınıflarında adına tescili için başvurulduğunu, markanın marka bülteninde yayınlanmasına karar verildiğini, ancak davalı şirket tarafından, başvuru konusu markanın kendilerine ait "VİTADYN" ibareli marka ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle, yayına itiraz edildiğini, bunun üzerine TPMK MDB tarafından, davalı şirketin SMK'nin 6. maddesinin 1,3,4,5 ve 9. fıkraları gereğince haksız bulunduğu ve markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığının belirtildiğini, ancak bu karara karşı davalı şirket tarafından itiraz yoluna başvurulmasının üzerine YİDK'nin 21.12.2017 tarih ve 2017-M-11113 karar numaralı kararıyla, markaların benzer olduğu ve 05.01 ve 05.02 mal ve hizmet sınıfları bakımından markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle itirazın kısmen kabulüne ve başvurunun mal listesinden 05.01 ve 05.02 mal sınıfındaki malların çıkartılmasına karar verildiğini, ancak bu kararın doğru olmadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olamayacağını, Türk Patent marka sicilinde VİTA ibaresi ile pek çok markanın tescil edildiğini ifade ederek TPMK YİDK’nın 2017/M–11113 sayılı kısmi ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili, markalarda yer alan üç heceden ikisinin bire bir aynı olduğunu, davalı markasında yer alan tüm harflerin, davacı markalarının içerisinde ve aynı sıralama ile kullanıldığını, redde mesnet davalı markasının, ayırt ediciliği yüksek ve özgün bir marka olduğunu ve doğrudan ve/veya hiçbir zihni çabaya gerek kalmaksızın herhangi bir mal/hizmeti işaret etmediğini, markalar arasında tek harf farklılığı dışında üst düzeyde görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğunu, ortalama tüketici kitlesinin markaları karıştıracağının ve üreticileri arasında idari ve/veya ekonomik bir bağ kurabileceğini, bu nedenlerle, TPMK YİDK tarafından verilen kısmen ret kararının yasa ve usule uygun olduğunu ifade ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bilim İlaç San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ise, davacı tarafın markasının "VİTADAY" ibaresinden, davalı müvekkili şirkete ait markanın ise "VİTADYN" ibaresinden oluştuğunu, taraf markalarında, "V,İ,T,A,D,Y" harflerinin ortak olarak yer aldığını, her iki markanın da aynı harf ile başladığını ve aynı harf ile sonlandığını, markalardaki tek harf farklılığının, markalar arasındaki ayniyeti ortadan kaldırmaya yetmediğini ifade ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı tarafa ait marka ile davalı markası arasında aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmaması nedeniyle 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesinin işbu dava yönünden uygulanabilir olmadığı, davacı tarafa ait marka başvurusu ile davalı markası arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi anlamında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu, dava konusu “VİTADAY” markasında yer alan 05.sınıftaki; "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı radyoaktif kimyasal maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler." malları yönünden 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesinde aranan emtia benzerliğinin bulunduğu, Türk Patent YİDK tarafından verilen kısmi ret kararının iptali koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, başvuru konusu marka ile redde mesnet marka arasında sadece bir harf farklılığının bulunması, sözcüklerin tertip tarzı, renk tonu ve tasarım özelliklerinin benzer olması, markalar arasında görsel ve sesçil benzerlik bulunması nedeniyle markalar arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi anlamında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu, ayrıca başvuru konusu markanın 5. sınıfın 1. alt sınıfının dışında bulunan malların, uzmanlık gerektiren ve konunun uzmanı kişileri ilgilendiren, doğası, kullanım amacı, dağıtım kanalları, üreticileri ve kullanım şekilleri tamamen farklı olan mallar olduğu ve davalının itirazına mesnet olan markasının kapsamındaki "Göz için farmasötik müstahzarlar hariç olmak üzere tıbbi ilaçlar." emtiası ile dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 05.01. sınıftaki malların dolaylı olarak benzer olduğu, ancak dava konusu marka başvurusu kapsamında, 5.1. sınıf dışındaki, yani dava konusu olan 5.2. sınıf mallar ile davalı markası kapsamındaki "Göz için farmasötik müstahzarlar hariç olmak üzere tıbbi ilaçlar." emtiasının, doğası, kullanım şekli ve dağıtım kanallarının farklı olduğu, aynı mağazalarda satılsalar bile, farklı reyonlarda bulundukları, ayrıca, birbirini tamamlayan veya rekabet halinde olan mallar da olmadıkları, bu nedenle davacının başvurusu kapsamında bulunan 05.01. sınıf dışındaki tüm malların davalının mesnet markasının kapsamından farklı bulunduğu, bu nedenle mahkemece 5. sınıfın 2. alt sınıfında bulunan mallar ile davalının mesnet markasının kapsamında bulunan "Göz için farmasötik müstahzarlar hariç olmak üzere tıbbi ilaçlar." emtiasının benzer görülmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 2017-M-11113 sayılı YİDK kararının 5.2. sınıftaki "Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler." yönünden iptaline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.