muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30401, Karar No: 2014/2983, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30401 E.  ,  2014/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/01/2013 tarihli ve 2011/56503 soruşturma, 2013/2404 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2013 tarihli ve 2013/1062 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müştekinin oğlunun doğumu sırasında, bebek ağırlığı normalden fazla olduğu halde normal doğum kararı verilerek hatalı uygulama ve doğum sırasında zorlama sonucu sağ kolunda hareketsizlik meydana geldiği gerekçesiyle yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, Adlî Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 31/08/2012 tarihli ve 9529 sayılı raporunda şüpheli hekimin kusuru bulunmadığının bildirildiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan Adlî Tıp raporunda, annenin ikinci normal doğumu olan ve bebek ağırlığı 4025 gr olan gebenin vajinal doğum kararının uygun olduğu, bebekte meydana gelen brakial pleksus zedelenmesinin düşük doğum tartılı bebeklerde de görülebileceği, ortaya çıkan bu zedelenmenin doğumun bir komplikasyonu olarak meydana geldiği, bu nedenle yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu mütalaasında bulunulduğu anlaşılmışsa da, söz konusu raporun böyle bir doğumda yapılması gereken yapılan işlemlerin neler olduğunun saptanması ve uyuşmazlığa ışık tutacak nitelikte bulunmadığı gibi tek başına bağlayıcı da olmadığı gözetilerek, yetersiz Adlî Tıp raporuna istinaden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 03.12.2013 gün ve 94660652-105-07-7698-2013/18124/73377 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2013 tarih ve 2013/383170 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin oğlunun doğumu sırasında, bebek ağırlığı normalden fazla olduğu halde normal doğum kararı verilerek hatalı uygulama ve doğum sırasında zorlama sonucu sağ kolunda hareketsizlik meydana geldiği gerekçesiyle yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, Adlî Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 31/08/2012 tarihli ve 9529 sayılı raporunda şüpheli hekimin kusuru bulunmadığının bildirildiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan Adlî Tıp raporunda, annenin ikinci normal doğumu olan ve bebek ağırlığı 4025 gr olan gebenin vajinal doğum kararının uygun olduğu, bebekte meydana gelen brakial pleksus zedelenmesinin düşük doğum tartılı bebeklerde de görülebileceği, ortaya çıkan bu zedelenmenin doğumun bir komplikasyonu olarak meydana geldiği, bu nedenle yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu mütalaasında bulunulduğu, alınan raporun oluşa uygun ve kusur tespiti yönünden yeterli olduğu anlaşılmakla, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/01/2013 tarihli ve 2011/56503 soruşturma, 2013/2404 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, kanun yararına bozmaya konu Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2013 tarihli ve 2013/1062 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14636, Karar No: 2011/16141, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14636 E.  ,  2011/16141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kademeli olarak tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tazminat isteminin kabulüne dair verilen 26.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı belediyenin ihtiyari ve aleni ihaleyle satışı nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise satış bedeli olarak yapılan ödemenin güncelleştirilmiş karşılığı 8.135,00 TL’nin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, talebin zamanaşımına uğradığını, satış işleminin usulsüz olduğunu, satış bedelinin de bütünüyle ödenmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasanın aradığı geçerlilik koşuluna uygun satış yapılmadığından bahisle tapu iptali ve tescil istemi reddedilmiş, taleple bağlı kalınarak taşınmazların rayiç değeri 8.135,00 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

1-5393 sayılı Belediyeler Kanununun belediye meclisinin görev ve yetkisini düzenleyen 18.maddesinin (e) fıkrasına göre belediye meclisi taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine, kiralamaya ve taşınmazlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine yetkilidir.

Borçlar Kanununun 225.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre de satış, belediye meclisi kararından sonra aleni müzayede suretiyle yapılabilir. Aleni müzayedeyle yapılan satım, satıcının ihalesiyle münakit olur.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davalı belediyenin satışı, belediye meclisinin 06.04.1994 tarihli ve 3 sayılı kararına göre yapılmış, ihale işlemleri tamamlanmıştır. Dolayısıyla bu yönteme uygun yapılan satış, hüküm ve sonuç meydana getireceğinden davacı mülkiyetin adına geçirilmesini isteyebilir. Ne var ki, dosyadaki delillerden; toplam 115,00 TL olan satış bedelinden 110.67 TL’sinin davacılar murisi tarafından ödendiği, bir kısım bedelin ödenmediği anlaşılmaktadır. Davacıların ihtiyari aleni müzayede suretiyle satış hükümlerinden yararlanabilmesi kalan bedeli de ödemiş olmasına bağlıdır.

Bu durumda mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak kalan bedelin dava tarihindeki güncelleştirilmiş değeri bulunmalı, bu miktar davacı tarafından davalıya ödenmek üzere depo edilirse davacının mülkiyete yönelik istemi kabul edilmelidir.

Mahkemece satışın resmi şekle uygun yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 27.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1045, Karar No: 2023/801, Tarih: 13.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1045 E.  ,  2023/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, davalı Verona Deri Giyim Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen karar temyiz itirazları reddedilmek suretiyle Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğinden yeniden hüküm oluşturulmasına yer olmadığına, davacının 20.01.2016 tarihli, 22.500,00 USD, 30.01.2016 tarihli, 22.500,00 USD, 20.02.2016 tarihli, 22.500,00 USD, 28.02.2016 tarihli, 22.500,00 USD bedelli 4 adet çek yönünden davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş.'ye borçlu bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı Verona Şirketi arasında imzalanan 10.09.2015 tarihli protokol ile davacıya teslim edilecek mallar karşılığında teminat amacıyla davalıya beş adet çek verildiğini, mal tesliminde aksaklık olması durumunda teslim edilen mal miktarı dışındaki bedelsiz kalan çeklerin mallar teslim edilene kadar ciro ve tahsil edilemeyeceğinin kararlaştırıldığını, ancak protokole konu malların davacıya teslim edilmediğini, 31.10.2015 tarihli ek protokolle davalı Verona Şirketi'nin söz konusu çekleri kullandıkları kredilerin teminatı olarak davalı bankaya verdiklerini, kredi borcunun yapılandırılmasını takiben çekleri bankadan alarak davacıya teslim etmeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalı bankanın bu çekleri kredi borcunun teminatı olarak rehin cirosu olarak aldığını, çeklerin bankaya rehin cirosu ile devredilmesinin yasaya aykırı olduğunu, bankanın yetkili hamil olmadığını ileri sürerek davacının 135.000,00 USD borçlu olmadığının tespitine, dava konusu çeklerin davacıya iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Verona Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davalının dava konusu çeklerden alacaklı olmadığını protokoller ile davadan çok önce kabul ettiklerini, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Verona Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davalının dava konusu çeklerden alacaklı olmadığını protokoller ile davadan çok önce kabul ettiklerini, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde; davaya konu beş adet çekin kredi borçlusu diğer davalıdan temlik cirosuyla iktisap edildiğini, davacı ile banka arasında herhangi bir akdi ilişki söz konusu olmadığını, bankanın çeklerin yetkili ve iyi niyetli hamili olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli ve 2016/180 E., 2017/162 K. sayılı kararı ile davacı ile davalı Verona Şirketi arasında akdedilen protokol kapsamında verilen 135.000,00 USD tutarlı beş adet çekin mal teslimi yapılmaması sebebiyle bedelsiz kaldığı, davalı Verona Şirketi'nin çekleri diğer davalı bankaya ciro ettiği, 31.10.2015 tarihli protokol kapsamında çekleri davacıya iade etmeyerek davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davaya konu çekler üzerinde tahsil cirosu olduğuna ilişkin bir ibare bulunmadığı, davalı bankanın iyi niyetli hamil olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabülüne, davacının dava konusu beş adet çekten dolayı davalı Verona Şirketi'ne borçlu olmadığının tespitine, davalı banka aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.06.2020 tarihli ve 2017/4581 E., 2020/1030 K. sayılı kararı ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.06.2020 tarihli ve 2017/4581 E., 2020/1030 K. sayılı kararı ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 15.04.2021 tarihli ve 2020/5967 E., 2021/3724 K. sayılı kararı ile "...1-Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından ve uyuşmazlığa konu 22.02.2016 tarih 45.000-USD bedelli çek temlik cirosuyla ciro edilmiş olup, teminat amacıyla bankaya verildiğini gösteren bir delil bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, davacı tarafından keşide edilerek davalı Verona Ltd. şirketine verilen ve bu davalı tarafından da davalı bankaya ciro edilen çeklere dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince de kabul edildiği üzere, davacı ile davalı Verona şirketinin 10.09.2015 tarihli protokol ve 31.10.2015 tarihli ek protokolle, davaya konu çeklerin mal teslimi karşılığı düzenlendiği, ancak teslim yapılamadığından davacıya iade edileceği kararlaştırılmıştır. Her ne kadar davalı banka çekleri temlik cirosu ile aldığından şahsi def’i mahiyetindeki bu husus davalı bankaya karşı ileri sürülemez ise de davacının delil olarak dayandığı ve davalı bankaya hitaben düzenlenen 04.09.2015 tarihli belgede davalı Verona şirketinin “dört adet çekin teminata alınması” isteminde bulunduğu, banka tarafından da “dört adet çek teslim alındı” açıklamasıyla çeklerin alındığı yazılıdır. Bu belgeye göre, çeklerin teminat olarak bankaya verildiği ve bankanın da bu suretle çekleri aldığını kabul etmek gerekir. 6102 sayılı TTK'nın 818. maddesinde poliçeye ilişkin hükümlerin çek hakkında da uygulanacağı belirtilmiş olup, anılan maddede rehin cirosunun düzenlendiği 689. madde düzenlemesine atıf bulunmadığından çeklerde rehin caiz değildir. Bu durumda her biri 22.500-USD bedelli olan 20.01.2016, 30.01.2016, 20.02.2016 ve 28.02.2016 keşide tarihli dört adet çek yönünden 04.09.2015 tarihli belgeye itibar edilmeyerek ilk derece mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir..." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı bankaya hitaben düzenlenen 04.09.2015 tarihli belgede davalı Verona Şirketi'nin “dört adet çekin teminata alınması” isteminde bulunduğu, banka tarafından da “dört adet çek teslim alındı” açıklamasıyla çeklerin alındığının yazılı olduğu, bu belgeye göre çeklerin teminat olarak bankaya verildiği ve bankanın da bu suretle çekleri aldığını kabul etmek gerektiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 818 inci maddesinde poliçeye ilişkin hükümlerin çek hakkında da uygulanacağının belirtildiği, anılan maddede rehin cirosunun düzenlendiği 689 uncu madde düzenlemesine atıf bulunmadığından çeklerde rehnin caiz olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı Verona Deri Giyim Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen karar temyiz itirazları reddedilmek suretiyle Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğinden yeniden hüküm oluşturulmasına yer olmadığına, davacının 20.01.2016 tarihli, 22.500,00 USD, 30.01.2016 tarihli, 22.500,00 USD, 20.02.2016 tarihli, 22.500,00 USD, 28.02.2016 tarihli, 22.500,00 USD bedelli dört adet çek yönünden davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş'ye borçlu bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; kambiyo hukukundaki mücerretlik ilkesi uyarınca davacı ile davalı arasındaki ihtilafların davalı bankaya karşı ileri sürülemeyeceğini, müvekkili bankanın iyi niyetli üçüncü şahıs konumunda olduğunu, dava konusu çeklerin teminat değil, temlik cirosu ile teslim alındığını, davacı ile diğer davalı arasında imzalanan protokolün müvekkilini bağlamayacağını, dava konusu çekler üzerinde 6102 sayılı Kanun'un 689 uncu maddesine uygun herhangi bir kayıt bulunmadığını, davalı Verona Deri ... Ltd. Şti. tarafından müvekkili bankaya hitaben düzenlenen belgede dava konusu çeklerin teminata verildiğine dair ibare bulunduğu belirtilmiş ise de, tek taraflı olarak düzenlenen bu yazıdaki ifadelerin müvekkili bankayı bağlamayacağını, bankanın teslim tutanağında çeklerin teminata alınacağına dair herhangi bir ibarenin de bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı tarafından keşide edilerek davalı Verona ... Ltd. Şirketi'ne verilen ve bu davalı tarafından da davalı bankaya ciro edilen çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 818 ve 689 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı tarafından keşide edilerek davalı Verona ... Ltd. Şirketi'ne verilen ve bu davalı tarafından da davalı bankaya ciro edilen çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 818 ve 689 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'ne yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24095, Karar No: 2018/5461, Tarih: 26.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24095 E.  ,  2018/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 602 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2073, Karar No: 2017/22729, Tarih: 08.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2073 E.  ,  2017/22729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eczacı olduğu ve işlettiği ... Eczanesine ait olup, 2007 yılı Ağustos döneminden 3 adet, Eylül döneminden ise 11 adet ilaca ilişkin sahte ilaç küpürlerini katılan kuruma fatura etmek suretiyle kurumu 27.768,31 TL zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kuruma fatura ettiği ilaç küpürlerinin sahteliğinin ilk bakışta anlaşılmasının mümkün olmadığı ve küpürlerin iğfal kabiliyetine haiz oldukları, sanığın savunmasında, iş yoğunluğu ve ilaç adedi göz önüne alındığında ilaç küpürlerinin sahte olduğunu bilemeyeceğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksine, atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, net, kesin ve kabule yeter delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin; atılı suçların sübut bulduğuna ve beraat gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 08/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7577, Karar No: 2013/10162, Tarih: 01.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7577 E.  ,  2013/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-2. cümle, 50/1-a, 52/2, 5275 sayılı Kanunun 99. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında katılanın "... Taşımacılık Gıda Otomotiv İnşaat Turizm Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti." yerine “...” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa alt sınırdan ceza verileceği kabul edildiği halde temel gün para cezasının 5 gün yerine 30 gün olarak fazla tayini,

2) 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesesi olmadığı halde, tayin edilen adli para cezalarının 5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenip aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereği 1/2 oranında indirim yapılarak 2 gün adli para cezası ve 52. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 40,00 TL'ye indirilmesi ve adli para cezalarının içtimasına ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.