muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6256, Karar No: 2024/8105, Tarih: 30.10.2024

Görüldüğü üzere bu madde, Sosyal Güvenlik Kurumunun bilgi ve belge isteme hakkı ile bunların hangi yöntemle Kuruma verileceğine ilişkin hükümleri içermektedir. Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşlarla gerçek ve tüzel kişiler, 6183 ve 5510 sayılı Kanun'un uygulamasıyla sınırlı kalmak koşuluyla, Kurumca istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli veya belirli aralıklarla Kuruma vermeye, elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya ve görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamakla yükümlüdürler.

-5510 sayılı Kanun'un "Sigortalı bildirimi ve tescili" başlıklı 8 inci maddesinin son fıkrası;

"Sigortalı işe giriş bildirgesinin şekli ve içeriği, bildirgenin verilme yöntemleri ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklindedir.

5510 sayılı Kanun'da yer alan bu düzenlemelerle; Sosyal Güvenlik Kurumu görevlileri tarafından elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olacağı, başlangıçta sosyal güvenlik kurumu görevlilerine yazılı olarak verilen işe giriş bildirgelerinin elektronik ortamda verilmesinin zorunluluk haline getirildiği görülmektedir.

5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında; açıkça elektronik ortamda yetkili kişilerce hazırlanacak bilgi ve belgelerin adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerli olduğu belirtildiğinden, usulüne uygun düzenlenmiş işe giriş bildirgesinin resmi belge niteliğinde olduğu açıktır.

Kamu kurumu olan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sisteme giriş yetkisi verilen kişinin bu yetkisinin hukuka ve usule uygun veri girişi ile sınırlı olduğu kuşkusuzdur.

Davaya konu oluşturan fiil, işyeri sahibi veya yetkili kıldığı kişi tarafından katılan ... ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle sisteme girerek, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri Sosyal Güvenlik Kurumuna ait bilgi işlem ortamının veri tabanına yerleştirerek 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluşturulmasından ibarettir. Bu haliyle kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir beyanı iletmekten ibaret ...; 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden olan kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme tipik fiilini oluşturmaktadır.

Ancak 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, katılan kurum ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle elektronik ortamda hazırlanan işe giriş bildirgeleri adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Ancak 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, katılan kurum ile yapılan sözleşmeye istinaden kurumun verdiği şifreyle elektronik ortamda hazırlanan işe giriş bildirgeleri adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Bu nedenle 5510 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca resmi belge sayılan elektronik işe giriş bildirgesinin içeriğinin gerçeğe aykırı şekilde oluşturulmasından ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerinden resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi tipiklik hareketini oluşturduğu kabul edilmelidir.

Gerçeğe aykırı elektronik işe giriş bildirgesi düzenlenmesi hâlinde bu durumda eylemin 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddenin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik suçunu mu yoksa 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sisteme veri yerleştirme suçunu mu oluşturduğu tartışması ortaya çıkmaktadır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.09.2020 tarih, 2017/11-1122 Esas, 2020/381 Karar sayılı ilamında; doktrinde benimsenen görünüşte içtima halinde hangi kanunun uygulanacağı hususunda özel normun önceliği ilkesinin de belirleyici olduğu,genel norm ile aynı hukuki yararı koruyan özel norm, genel normun tüm unsurlarını taşımakla birlikte genel normda yer almayan özel bazı unsurları da ihtiva ettiği, böyle bir durumda "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca olaya genel normun değil özel normun uygulanacağının belirtildiği,

Türk Ceza Kanunu'nun 244. maddesinin ikinci fıkrasındaki bu düzenlemenin elektronik belgelerde yapılacak sahtecilik eylemlerine ilişkin özel norm niteliğinde olduğu ve özel normun önceliği ilkesi gereğince de genel normun değil özel normun uygulanması gerektiği hususları göz önünde bulundurulduğunda, işveren veya yetki verdiği kişi tarafından elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenlemenin Türk Ceza Kanunu’nun 204. maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244. maddesinin ikinci fıkrasındaki bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında;oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sahibi olduğu ... Gıda isimli işyerinde çalışmadığı halde tanıklar ..., ... ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ı e-bildirge yoluyla çalışmış gibi göstererek Sosyal Güvenlik Kurumu'nun bilişim sistemine gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği, bu suretle bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmasında tanıkların sigortalı gösterildiği tarihte ceza infaz kurumunda bulunduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi, ceza infaz kurumu kayıtlarına göre sanığın 15.10.2010 tarihinden itibaren ceza infaz kurumunda bulunması,15.10.2010 tarihinden önce sadece tanıklardan ... ... ve ...'nin 17.08.2010 tarihinde elektronik ortamda işe giriş bildirgelerinin düzenlendiğinin belirtilmesine rağmen elektronik iş giriş bildirgesi veya buna dair ekran görüntüsünün dosya içerisinde bulunmaması, Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 06.08.2018 tarihli yazısında; sanığın sahibi olduğu işyerine ait sigorta hizmetleri internet kullanıcı kodu, kullanıcı şifresi başvuru formu ve e-sigorta sözleşmesiyle verilen kod ve kullanıcı şifresinin 01.09.2010 tarihinde temyiz dışı ...'a teslim edildiğine dair tutanak ve Antalya 3. Noterliği'nin 03.08.2010 tarih, 15667 yevmiye numaralı vekaletnamesiyle işe giriş bildirgelerinin internet ortamında kuruma gönderilmesi ve sanığa ait işyerini temsil ve işlemlerde tescile temyiz dışı sanık ...'un yetkili kılınması karşısında;

Sanığın ceza infaz kurumuna girdiği 15.10.2010 tarihinden önce elektronik ortamda gerçeğe aykırı olarak düzenlenen işe giriş bildirgelerinden sorumlu tutulması gerektiği ve sanığın 17.08.2010 tarihinden sonra sigorta hizmetleri kullanıcı kod ve şifresi için katılan kuruma başvurusunun 23.08.2010 tarihinde yaptığı hususları da dikkate alındığında; tanıklar ... ... ve ...'ye ilişkin 17.08.2010 tarihinde sahte elektronik işe giriş bildirgelerini ne şekilde düzenlendiği, düzenlenmiş ise fiziki ya da elektronik ortamda kim tarafından düzenlendiğinin araştırılması varsa aslı ya da onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek tüm deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi, sonucuna göre sanık tarafından tanıklar ... ... ve ... hakkında elektronik ortamda sahte işe giriş bildirgesi düzenlemenin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasındaki kamu kurumuna ait bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu bu şekilde zincirleme şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/2285 Esas, 2022/2606 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/2285 Esas, 2022/2606 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE:

TCK.nın 244. maddesi "topluma karşı suçlar" kısmında düzenlenmiş olup madde gerekçesinde de açıklandığı üzere ''bilişim sistemlerine yöneltilen ızrar filleri özel bir suç haline getirilmiştir". Mala zarar verme suçunun özel bir şekli olarak düzenlenen bu suçla korunan hukuki yarar, sistemin usulüne uygun çalışmasını sağlamak, bilgileri otomatik olarak işleme tabi tutulmuş sistemin sorunsuz çalışmasının sağlanmasıdır. Ancak bunun yanında bilişim sistemine olan ... de koruma altına alınmıştır.

Sisteme veri yerleștirme suçunda, diğer verilere bir zarar verilmemekte, ancak sistem ve diğer veriler zarar görme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadır

Oysa yetkili kişi tarafından, işyerinde çalışmayan bir kişinin çalışmış gibi sisteme girilmesi sisteme zarar vermediği gibi zarar verme tehlikesi de yaratmamaktadır. Eylemin sabit görülmesi halinde ancak idari bir tasarrufla işlemin iptali ve başka idari yaptırımlar söz konusu olabilecektir.

Bu nedenlerle sanığın eyleminde bilişim sistemine veri yerleştirme suçunun unsurları olușmadığından Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının beraat olarak düzeltilerek esastan reddine kararı verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştr. 30.10.2024
Yargıtay — Esas No: 2021/26940, Karar No: 2022/5031, Tarih: 15.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/26940 E.  ,  2022/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece hükmünün kaldırılarak sanık hakkında beraat

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında iş yerinde ele geçirilen 7200 dal doldurulmuş makaron, 74 kutu boş makaron, 1 kg lık paketler halinde toplam 20 kg bandrollü kıyılmış tütün, 125'er gr ağırlığında 168 adet ... ibareli bandrolsüz nargile tütünü nedeniyle 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup, ilk derece mahkemesi tarafından alınan 12/12/2018 tarihli bilirkişi raporunda; doldurulmuş makaronlarda kullanılan makaron ve kıyılmış tütünlerin yerli olduğu, ... ibareli paketlerdeki ürünün nargile tütünü değil de bitkisel nargile melası olup yerli olduğu belirtilmekle birlikte dava konusu 74 kutu boş makaron ve 20 kg bandrollü kıyılmış tütüne ilişkin görüş içermediği gözetilerek, dava konusu 74 kutu boş makaron ve 20 kg bandrollü kıyılmış tütün yönüyle eşyaların menşei ve bandrollerin sahte olup olmadığı hususunda ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38092, Karar No: 2021/11946, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/38092 E.  ,  2021/11946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2012 tarihli, 2012/17934 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2007-2008 takvim yıllarında sahte faturaları ilgili ay KDV’sinde indirim konusu yaptığının belirlenmiş olması nedeniyle 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan suç tarihinin 26.01.2008, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin 26.12.2008 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31575, Karar No: 2014/32109, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31575 E.  ,  2014/32109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/505-2014/737

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17960, Karar No: 2015/6037, Tarih: 29.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17960 E.  ,  2015/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (...) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2013 gün ve 2012/277-2013/440 sayılı kararı onayan Daire’nin 01/07/2014 gün ve 2014/5682-2014/12636 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında davalıya ait fabrikanın temizlik hizmetlerinin yerine getirilmesiyle ilgili önceden sözleşme yapıldığını, 11.05.1999 - 31.12.1999 tarihlerini kapsar şekilde davalı tarafından satışa sunulan, ancak raf ömrü dolan yaklaşık 2.000 ton ürünün imhası işinin yapılması hususunda ayrıca sözleşme akdedildiğini, müvekkilinin depolar kiralayarak, nakliyeler yaparak ve işçi çalıştırarak bu edimi yerine getirdiğini, şifahen kararlaştırılan ödemelerin yapılmadığını, 31.12.1999 tarihi itibariyle yaklaşık 403.450.560.000 TL alacağının bulunduğunu, ihtara rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 500.000.000 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; birleşen davada da kısmi alacağının devamı niteliğinde olan bakiye kalan 126.770,00 TL'nin 31/12/1999 tarihinden itibaren uygulanacak temerrüt faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın esastan, birleşen davanın zamanaşımından reddine dair verilen karar asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 01.07.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Asıl ve birleşen davada davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9575, Karar No: 2018/4307, Tarih: 31.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/9575 E.  ,  2018/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, bir mobilya firmasında çalışan fakat işten çıkarılan sanık ...'nin,... İş Sendikası ... Şube Başkanı olan mağdur ...'den, iş bulmak için yardım istemesi üzerine mağdurun,...'yle iletişim kurduğu; ...'ye parasal yardımda bulunduğu, süreç içinde ...'nin cinselliğinden yararlanmayı amaçlayıp, buluşma tekliflerinde bulunduğu, ...'ye çok sayıda telefon açtığı; ...'nin bu durumu kocası...'ye ilettiği, sanıkların mağdur ...'ı tuzağa düşürmek için plan yaptıkları, sanık ...'nin ''kocam ...'ya gitti'' diyerek mağdur ...'ı buluşmak için konutuna davet ettiği, mağdur ...'ın da buluşmak için ...'nin evine gittiği, ocağa çay koymaya giden...'yi salonda beklemeye koyulduğu, daha önce konutun banyosuna gizlenmiş olan sanık ...'nin elinde bıçak olduğu halde mağdur ...'ın karşısına çıkarak, "her kuşun eti yenmez, sen babası yaşındasın, utanmıyor musun!" dediği, baskı ve tehdit altında kalan mağdurdan 25.000.00 TL tutarında senet aldığı; olayda; sanıklar ... ve ...'nin fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket ederek tuzağa düşürdükleri mağdurdan bıçakla, konutta senet alarak, mağduru yağmaladıkları, olayın adli birimlere intikali sonrası soruşturma aşamasında rızası ile suça konu senedi mağdur ...'a iade ettikleri, mağdurun şikayet dilekçesi, 15/05/2014 düzenleme tarihli " Telefon Görüşme Tutanağı" başlıklı tutanak içeriği; 22/05/2014 vade tarihli, 25.000.00 TL tutarında, alacaklısı ... olan kambiyo senedi aslı ve fotokopisi, 20/05/2014 tarihli " Yakalama ve Muhafaza Altına Alma" başlıklı tutanak içeriği, mağdur ...'in kolluk ve savcılık ifadeleriyle sabit olmakla, sanıkların nitelikli yağma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/65, Karar No: 2009/179, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/1-65 E., 2009/179 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/1-65 E., 2009/179 K.**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 37 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 38 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

**"İçtihat Metni"**

Öz annesini öldürmeye azmettirme suçundan sanık A....Ö....B...'ın, 5237 sayılı TCY’nın 38/1. maddesi yollamasıyla 82/1-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile,

Kasten öldürme suçundan sanıklar A....K...'nın, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yollamasıyla 81/1, 38/3, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile, N.... A...'in ise, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yollamasıyla 81/l, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, O..... Ağır Ceza Mahkemesince oyçokluğuyla verilen 19.04.2006 gün ve 304-169 sayılı re’sen temyize tabi olan hüküm, katılanlar vekilleri, sanıklar N..... ve A.... ile tüm sanıklar müdafiilerince de temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 15.11.2007 gün ve 2641-8296 sayı ile;

“1- Aşağıda bozma gerekçesinde açıklandığı üzere sanığın maktûleyi ırza geçmeye çalıştığı sırada direnmesi üzerine öldürdüğüne ilişkin yeterli ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığı gibi öldürme eylemi sırasında maktûlenin elbiselerinin yukarıya doğru sıyrılmış olmasının da tek başına bu suçun delili sayılamayacağından tebliğnamedeki sanık A......’ın 5237 sayılı TCK’nun 82/1-i maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Sanıklar N....., A..... ve A.....Ö.... hakkında kurulan hükümlerle ilgili incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.....’ın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık A........ müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü tespit edilemeyen bir nedenle sanık A.....’ın evde yalnız olduğunu ve kendisini önceden tanıması nedeniyle eve almakta sakınca görmeyeceğini bildiği arkadaşı sanık A.....Ö....’in annesi Hurşide’nin evine gece saat 00.30 sıralarında geldiği; birlikte oturup çay içtikleri ve bilahare kendisine yatması için yatak hazırlayan maktûlü boğarak ve bıçakla birçok kez vurarak öldürdüğü; saat 09.30 sıralarında eve gelen sanık A.....Ö...’in olayı görmesi üzerine karakola bildirip annesinin sadece önceden de yatılı kalması nedeniyle eve arkadaşı A.....’ı alabileceğini söylemesi üzerine sanık A.....’ın yakalandığı olayda;

a) Sanık A....Ö....’in fail A.....’ı azmettirdiğine ilişkin olarak sanık A.....’ın atf-ı cürüm niteliğindeki savunmasından başkaca delil elde edilemediği gibi dürüm yedikleri sırada sanık A....’nin ‘

‘bu gece işi bitirin’ dediğine ilişkin iddiasının da tanıklarca doğrulanmadığı; sanık N..... yönünden ise, yine sanık A.....’ın atf-ı cürüm niteliğindeki savunmasından başka delil bulunmadığı ve olaydan sonra sanık N....’un kaldığı ablasının evinden elde edilen kazağın olay gecesi sanık tarafından giyildiği hususunun açıklığa kavuşturulamadığı gibi kazağın elde edilmesi sırasında üzerinde herhangi bir kıl olduğunun tespit edilmediği, özensiz şekilde ekspertize gönderilen eşyaların birbirlerine teması sırasında da bulaşması mümkün kılın da ölene ait olduğunun belirlenmesinin tek başına sanığın mahkûmiyetine yeterli sayılamayacağından sanıklar A.....Ö....B.... ve N....A....’in beraatlarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde oluşa ve delillere aykırı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

b) ‘

‘a’ bendinde yazılı bozma gerekçesi doğrultusunda sanık A.....’ın azmettireni ortaya çıkarması hususu söz konusu olmadığından hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 38/3. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

c) Kabule göre de; 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1-c maddesinde sayılan haklarla ilgili kısıtlılık süresinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla tahliyesine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi”

” isabetsizliğinden bozulmasına ve sanıklar A....Ö.... B... ve N.....A....’in tahliyelerine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 10.04.2008 gün ve 7-62 sayı ile;