muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3789, Karar No: 2015/20294, Tarih: 03.06.2015

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda dosya kapsamından davacının hizmet akdinin 31.12.2011 tarihinde alt işveren davalı ................ .nin ihale süresinin bitmesi üzerine kayden sona erdiği, davacının 02.01.2012 tarihinde ihaleyi alan dava dışı Karahan Şti. adlı alt işverende çalışmasına devam ettiği, buna göre iş akdi sona ermeyen davacının feshe bağlı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarını talep edemeyeceği anlaşıldığından bu taleplerin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı işçinin 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle çalıştığı tarafların kabulündedir. Hükme esasa alınan bilirkişi raporuna göre davacı işçinin 15 gün çalışıp 15 gün dinlendiği, buna göre aylık 45 saat fazla mesai yaptığının kabul edildiği, bordroda tahakkuk ettirilip ödendiği anlaşılan 20 saatin tenzili ile aylık 25 saat fazla mesai üzerinden alacak hesabı yapıldığı görülmektedir. 24 saat çalışma - 24 saat dinlenme usulü çalışmalarda fazla mesainin haftalık olarak bir hafta 3 gün, takip eden hafta 4 gün üzerinden belirlenmesi ve davacı adına tahakkuk ettirilip ödendiği anlaşılan fazla mesailerin hesaptan tenzil edilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13416, Karar No: 2014/12478, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13416 E.  ,  2014/12478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/279-2013/41

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18719, Karar No: 2016/272, Tarih: 13.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18719 E.  ,  2016/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5352, Karar No: 2021/1996, Tarih: 04.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/5352 E.  ,  2021/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... çalışma alanında bulunan 138 ada 19 parsel sayılı 424 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle, ... ve müşterekleri adına tespit edildikten sonra, itiraz üzerine Kadastro Komisyonunca Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmış ve bilahare ... Kadastro Mahkemesi’nin 04.11.1999 tarih 1994/49 Esas, 1999/114 Karar sayılı ilamı ile ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş ve karar 27.12.2001 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümü hakkında, 05.03.1974 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının iptali ve çekişmeli kısmın ifraz edilerek adına tescili istemiyle 10.03.2008 tarihinde dava açmış ve 01.07.2011 havale tarihli dilekçesi ile, çekişmeli taşınmaza revizyon gören 23.05.1952 tarih, 8 sıra numaralı tapu kaydına, satın almaya ve zilyetliğe dayanarak davasını ıslah etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu 138 ada 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan ve 05.03.1974 tarih, 3 numaralı tapu kaydı kapsamında kalan 16 metrekare dükkanın kendisine ait olduğunu, uzun yıllar bu dükkanda terzilik yapıp sonrasında kiraya verdiğini, taşınmaz davalılar adına tescil edilince kirayı rızası dışında kardeşi ...’nün almaya başladığını belirterek, taşınmazın 16 metrekarelik kısmının ifrazı ile adına tescilini istemiş; 01.07.2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, dava sebebini değiştirerek, 138 ada 19 parsel sayılı taşınmazın dava konusu kısmını 03.11.1964 tarihli noter senedi ile taşınmaza revizyon gören 23.05.1952 tarih, 8 sıra numaralı tapu kaydı maliklerinden olan babası ...’ dan satın aldığını ve o zamandan beri dava dilekçesinde belirtildiği şekilde kullandığını, kardeşi ...’nün babası ...’ın hissesini kayden satın aldığı 1975 yılına kadar lehine 3402 sayılı Yasa’nın 13/B-b koşullarının oluştuğunu ileri sürmüştür. Davalılardan ..., taşınmazdaki hissesini 19.11.1975 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydı ile babası ...’dan devraldığını, bu nedenle davacının senedine itibar edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, Belediye Başkanlığının yazı cevabına göre dava konusu dükkanın taşınmazdan ifrazının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki; dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılmış olup 3402 sayılı Yasa’nın 15. maddesi gereğince şartları oluştuğu takdirde taşınmazın ifrazı mümkündür. Bu nedenle mahkemenin ret gerekçesi yerinde olmadığı gibi, yapılan inceleme ve araştırma da uyuşmazlığı aydınlatmaya elverişli bulunmamaktadır.

Dava konusu 138 ada 19 parsel sayılı taşınmazın, revizyon gören 23.05.1952 tarih 8 sıra numaralı ve bu kaydın gittisi 19.11.1975 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davacının babası ...’a ait 1/4 pay, bağış hukuki sebebine dayalı olarak 19.11.1975 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydı ile kayden davalı ...’ye intikal etmiştir. Davacı, dava konusu kısmı 03.11.1964 tarihli noter senedi ile babası ...’dan satın aldığını iddia etmekte olup, bahse konu noter senedinde ...’ın, 23.05.1952 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydındaki hissesinden bir dükkan yapılacak kadar 16 metrekarelik arsayı davacı ...’a satıp zilyetliği devrettiği belirtilmektedir. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın tapu malikleri arasında taksim edilip edilmediği, taksim edildiyse dava konusu kısmın davacının babası ...’a düşüp düşmediği, dava konusu kısım üzerindeki dükkanın kaç senesinde kim tarafından yapıldığı, bu dükkan yapılmadan önce ne şekilde kullanıldığı, dosya içerisindeki bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen dava konusu kısmın, bitişiğinde yer alan ve kadastro paftasında görülen (B) harfi ile gösterilen dava dışı kısımla bütün halinde mi olduğu, yoksa dava konusu kısmın sonradan mı yapıldığı etraflıca sorulup açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece, çekişmeli taşınmazı iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla mahallinde keşif yapılarak, çekişmeli taşınmazın tapu malikleri arasında taksim edilip edilmediği, edildiyse ne zaman taksim edildiği ve dava konusu kısmın davacının babası ...’a düşüp düşmediği, dava konusu kısım üzerindeki dükkanın kaç senesinde kim tarafından yapıldığı, bu dükkan yapılmadan önce ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin ne zaman davacıya devredildiği, dava konusu kısmın, bitişiğinde yer alan ve bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen dava dışı binadan sonra mı yapıldığı sorularak maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki oluşması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, çelişkinin giderilmemesi halinde hangi beyana üstünlük tanındığının gerekçesi karar yerinde açıklanmalı; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye imkan veren rapor ve kroki düzenlettirilmeli; elde edilen deliller neticesinde taşınmazın tapu malikleri arasında taksim edilmediği ve davacı lehine 3402 sayılı Yasa’nın 13/B-b koşullarının oluştuğu anlaşıldığı takdirde bu kısmın taşınmazdan ifraz edilerek payları oranında davacı ve davalı tapu malikleri adına tescil edilmesi gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır. Mahkemece belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3725, Karar No: 2014/19623, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3725 E.  ,  2014/19623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmeti nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'nin olay tarihinde ... adresinde çalıştırmış olduğu işyerinde ... Marka dondurmaları katılan şirketten satın almak kaydı ile katılan şirket tarafından sanığa 1 yıl dondurma almak ve sözleşme uzatılmadığı takdirde şirkete iade edilmek üzere 25/04/2005 tarihinde 2 adet derin dondurucu teslim edilerek ariyet sözleşmesi düzenlendiği ariyet sözleşmesi gereği sanığın katılan şirketten... marka dondurma alıp sattığı, katılan şirket yetkililerinin suç tarihinde sanığın işyerinin bulunduğu adrese sipariş almak için gittiklerinde sanığa sözleşme gereği hizmet nedeni ile emaneten verilen derin dondurucuların işyerinde bulunmadığı ve sanığın işyerini terk ettiği, bu suretle sanığın üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sanığın tevilli ikrarı, şikayetçi ve yanık beyanı ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''120gün'', ''100gün'' ve “2000TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', ''4 gün'' ve “80TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklindeki ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7600, Karar No: 2010/12997, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7600 E.  ,  2010/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10690, Karar No: 2019/6921, Tarih: 04.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10690 E.  ,  2019/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacılar ... ve arkadaşları adına kayıtlı bulunan eski 166 parsel 321,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 133 ada 4 parsel numarasıyla ve 228,41 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılar ... ve arkadaşları adına tapuda kayıtlı bulunan eski 168 parsel 167,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 133 ada 6 parsel numarasıyla ve 264,97 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 133 ada 6 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı; fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır