muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14530, Karar No: 2011/14869, Tarih: 04.10.2011

Toplanan delillerden davalı kadının, davacı kocaya kötü davrandığı, eşine şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kocanın da evin ihtiyaçlarını karşılamadığı anlaşılmıştır. 1932 doğumlu davacı ile 1960 doğumlu davalının sosyal ve ekonomik durumları ile yaşları gözönüne alındığında halen aynı konutta birlikte yaşıyor olmaları tek başına ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı bulunduğunu göstermez. Her ne kadar, mahkemece tarafların duruşmada birbirlerine karşı gözlenen hal ve tavırları göz önünde bulundurulduğunda tarafların bir müddet daha ayrı kalmaları halinde evlilik birliğini sürdürme ihtimallerinin bulunduğu kanaatine ulaşıldığı belirtilmişse de; davalının "evimden de kendisinden de vazgeçmiyorum" şeklindeki beyanına karşılık davacı ısrarla boşanmak istediğini beyan etmiştir. Bu durumda taraflar arasındaki evlilik birliği temelinden sarsılmış ve Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluşmuştur.

Türk Medeni Kanununun 170/3. maddesi gereğince tarafların barışma olasılığını gösterir dosyada bir kanıt bulunmamaktadır. O halde boşanmaya karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun bulunmayan yazılı gerekçe ile ayrılığa hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/12969, Karar No: 2013/17844, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12969 E.  ,  2013/17844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı ...'ün bağımsız bölümünde oluşan zararın tazmini istemi yönünden;

Her bir davalının payına isabet eden miktar 1.690,00 TL nin altındadır.

HUMK'nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.690,00 TL sını geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacılar vekili dava dilekçesine, apartmanın terasında bulunan güneş enerjisi sistemlerinin su kaçırması ve terasın izolasyonunun iyi olmaması nedeniyle zarar gördüklerini belirterek gerekli onarıma karar verilmesini istemiştir.

Dosya içerisinde bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun incelenmesinde; anataşınmazın çatısının teras çatı olduğu, eğiminin ve izolasyonunun düzgün yapılmadığı, güneş enerjisi sistemlerinde su kaçağı olduğu belirtilerek güneş enerji sistemi ve çatı onarım gideri belirlenmiştir. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 3. fıkrasına göre bağımsız bölüm malikleri anagayrımenkulün ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olup su kaçırdığı belirlenen güneş enerji sistemlerinin kime ait olduğu tek tek belirlenerek güneş enerjisinin onarım işinin o kat malikine verilmesi gerekir. Anataşınmazın teras çatısının onarımından ise Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 1. bendi gereğince davacılar da dahil tüm kat malikleri arsa payları oranında sorumlu olup öncelikle çatının projesine uygun olarak onarılması için yapılması gerekenlerin tek tek bilirkişiye tespit ettirilip onarım gideri de belirlendikten sonra Kat Mülkiyeti Yasasının 35. maddesinin (b) bendi gereğince anataşınmazın bakım ve onarımın yapılması yönetimin görevleri arasında bulunduğundan çatının onarımı için öncelikle yöneticiye yetki verilmesi, yönetici tarafından yerine getirilmemesi halinde davacılara yetki verilmesi bilirkişi tarafından belirlenecek masraflar avans niteliğinde kabule dilerek davacı da dahil tüm kat maliklerinden tahsiline, masrafların daha fazla olması halinde bunların da tüm kat maliklerinden arsa payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekir. Buna göre mahkemece bilirkişiden yukarıdaki hususlarda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken güneş enerji sistemlerinin onarımından tüm kat maliklerinin sorumlu tutulması, teras çatının onarımı konusunda infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5214, Karar No: 2015/33, Tarih: 19.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5214 E.  ,  2015/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

1) Sanık ..... hakkında mağdur .... yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık .... müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ... ile mağdur ... .... Üniversitesinde öğrenci olup siyasi görüş ayrılıkları nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanık ile mağdurun bir kahvehanede buluştukları ve aralarındaki sorunla ilgili olarak konuşmaya başladıkları, bir süre sonra kahvehanenin dışında beklemekte olan sanığın arkadaşı ile mağdurun arkadaşları arasında tartışma çıktığı ve çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine tarafların ellerinde bulunan bıçak ve sopalarla birbirlerine saldırdıkları, bunun üzerine sanık ve mağdurun da kahvehanenin dışına çıktıkları ve yaşanan kavgaya dahil oldukları, kavga sırasında mağdur tarafından kendisine yumruk vurulması üzerine sanığın da elinde bulunan bıçağı mağdura doğru rastgele savurduğu ve onu sol aksiller bölgeden toraksa nafiz olup 3. (orta) derecede kosta kırığına, hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde tek darbe ile yaraladığı olayda;

A) Darbe sayısının tek oluşu, ciddi bir engel durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi ve hareketli kavga ortamında mağdurun vücudunun belli bölgelerinin özellikle hedef alındığını gösterir, her türlü şüpheden uzak yeterli ve Kesin delil bulunmaması karşısında, sanık ..... hakkında mağdur .... yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması ve sanığın kastının yoğunluğu, kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca aynı kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

B) Sanık hakkında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nın 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında uygulama maddesinin kararda gözetilmemesi,

B) Sanık hakkında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nın 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında uygulama maddesinin kararda gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Öztürk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5074, Karar No: 2019/7239, Tarih: 10.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5074 E.  ,  2019/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesi ve Tavas Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, Tavas Asliye Ceza Mahkemesince dosyanın yetkisizlik kararı ile Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen karar verilmesine yer olmadığı kararı ile dosyanın Dairemize gönderildiği, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesince usulüne uygun verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı bulunmadığından henüz yetki ihtilafı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5000, Karar No: 2025/8295, Tarih: 15.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5000 E.  ,  2025/8295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/91 E., 2024/230 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 1045777 işyeri tescil kayıtları ve dosya içerisinde farklı hizmet döküm cetvelleri bulunduğu anlaşılmakla, davacılar murisi ...'in Kurum tarafından kabul edilen sigortalılık sürelerini gösteren hizmet döküm cetvelinin celbi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18210, Karar No: 2015/6501, Tarih: 05.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18210 E.  ,  2015/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu ... plakalı aracın 15.05.2010 tarihinde karıştığı trafik kazasında bu araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkillerinin oğlu ve kardeşi ...’in vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL cenaze masrafının, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan (davalı sigorta şirketinden 15.07.2010 temerrüt tarihinden itibaren) tahsilini, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 50.000 TL, davacı 3 kardeş için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacı baba ... için 51.210,87 TL’ye, davacı anne ... için 56.370,62 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı araç sürücüsü ...'in % 100 oranında kusurlu olduğu, davadan önce davalı sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin güncellenerek hesaplanan tazminattan mahsup edildiği gerekçesiyle cenaze gideri olarak 1.000 TL’nin, davacı baba ... için 51.210,87 TL, davacı anne ... için 56.370,62 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan (davalı sigorta şirketinden teminat limiti ile sınırlı ve 05.08.2010 temerrüt tarihinden itibaren) tahsiline, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000 TL, davacı 3 kardeş için ayrı ayrı 2.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı.... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve desteğin hatır için taşınmadığının anlaşılmasına göre davalı.... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.117,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı...'den alınmasına 5.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/404, Karar No: 2007/975, Tarih: 16.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/404 E.  ,  2007/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan ... bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı kurumun, ihale dosyası sonradan düzenlenmek üzere dava konusu işlerin acilen yapılmasını davacıdan talep ettiğini bu şekilde icap-kabulün oluşması ile davacı şirketin edimlerini yerine getirdiği, buna ilişkin tutulan tutanaklarda davalı kurumun yetkili teknik daire başkanlığı elemanlarının imzalarının yer alması nedeniyle, keşif özetinde yer alan imalâtların karne katsayısı uygulanmak suretiyle 2002 fiyatlarıyla bulunan miktar hüküm altına alınmıştır.

... sahibinin sözleşme hükümlerine göre bedelden sorumlu tutulabilmesi için taraflar arasında geçerli olarak yapılmış bir sözleşmenin mevcut olması gerekir. Davalı ... sahibi üniversite olup, keşif icmalini imzalayan, ... İşleri ve Teknik Daire Başkanlığında görevli mühendis sözleşme yapmaya yetkili değildir. O halde mahkemece yapılan işin bedeli BK.nun

410 ve devamı maddeleri gereğince vekaletsiz ... görme hükümlerine göre yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile işin yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine ve işteki kusurlar da dikkate alınıp saptanarak hüküm altına alınmalı, alacak bu şekilde yapılacak yargılama ile tespit edilmiş olacağından icra inkâr tazminatı talebi reddedilmelidir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın davalı yararına BOZULMASINA, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8965, Karar No: 2012/12708, Tarih: 12.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8965 E.  ,  2012/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden ve duruşma gideri(pulu) yokluğundan reddedildi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,  çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK. nun 186. (1086 sayılı HUMK. nun 376.) maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin; HMK.nun 297.(HUMK.nun 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu HMK. nun 294/4.(HUMK. nun 38l/son)  maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK. nun 298/2 (HUMK. nun 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK. (HUMK.) nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda; kısa kararda , el atmanın önlenmesi isteği hususunda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmayıp ; gerekçeli kararda, "Davaya konu Zonguldak Bağlık mahalesi 643 ada 6 ve 7 nolu parseller üzerinde bulunan 3 katlı binanın; 3 ve 4  kapı nolu bağımsız bölümlerinden davalının tahliyesine," denilmek suretiyle,  değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Somut olayda; kısa kararda , el atmanın önlenmesi isteği hususunda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmayıp ; gerekçeli kararda, "Davaya konu Zonguldak Bağlık mahalesi 643 ada 6 ve 7 nolu parseller üzerinde bulunan 3 katlı binanın; 3 ve 4  kapı nolu bağımsız bölümlerinden davalının tahliyesine," denilmek suretiyle,  değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4434, Karar No: 2015/14359, Tarih: 22.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4434 E.  ,  2015/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ... Kurumu'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davadışı...Şti.'nin, Kurumun 6183 sayılı Kanun'a göre, 2004/21771 takip numaralı takip dosyasında takip edilen prim borcunun tahsili amacıyla davacı adına çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu ödeme emrindeki borçların zamanaşımına uğradığı, davacının dava dışı şirkette sigortalı çalışan olduğu, şirket ortaklığının bulunmadığı, ödeme emrinde davacının adının el yazısıyla yazılması nedeniyle ödeme emrinin usulsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı hakkında davalı kurum tarafından 2004/21771 numaralı dosya ile yapılan takibin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 2004/21771 no'lu takip dosyasında takip edilen borcun 2003/8 ila 2004/10 aylarına ait prim borcu olduğu, davacının dava dışı şirkette 28/06/2003 ila 25/02/2004 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak çalıştığı, 03/06/2004 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nden 12/02/2004 tarihinde yapılan noter onaylı ortaklar kurulu toplantısıyla şirket dışından davacının münferit temsil ve ilzam yetkisiyle dava dışı şirkete müdür olarak atandığı, müdürlük görevinin sonlanndığına ilişkin başkaca bir kaydın bulunmadığı, davanın süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 80/5, 80/12 ve 6183 sayılı Yasa'nın 58. maddeleri ile İİK'nun 72. maddesidir. 506 sayılı Yasa'nın 80/5.maddesine göre “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasında Maliye Bakanlığı, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır. 506 sayılı Yasa'nın 80/12. maddesinde, sigorta primlerini haklı bir neden olmaksızın yasal süresi içinde ödemeyen özel hukuk tüzel kişilerinin üst düzey yönetici ve yetkililerin Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları öngörülmüştür. 6183 sayılı Yasa'nın 58/1. maddesine göre ise, “ Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu (İş Mahkemesi) nezdinde itirazda bulunabilir.

Yerleşmiş Yargıtay uygulamaları ile öğretide kabul edildiği üzere "üst düzey yönetici" kavramından anlaşılan şirketin mali ve idari konularında tek başına emir ve tasarruf yetkisine sahip özel şekilde kendisine yetki verilen kişidir. ... Kanunu'nun 317. maddesine göre anonim şirketlerde şirketi yönetmek ve temsil etmek yönetim kuruluna aittir. Anonim şirkette primlerin ödenmesinde müteselsilen sorumlu üst yönetici ve yetkiliden söz edebilmek için primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili üst düzey yönetici olması, yönetim kurulu başkanı, başkan yardımcısı gibi ünvan taşıması veya temsil ve ilzam yetkisine sahip yönetim kurulu üyesi olması gerekir. Ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olarak anılan maddeye dayalı olarak açılacak dava “menfi tespit” niteliğinde olup, ”böyle bir borcu olmadığı” veya “kısmen ödendiği” veya “zamanaşımına uğradığı” iddiaları dışında başka bir itiraz nedeni ileri sürülemeyecektir.

Kamu alacağına ilişkin olarak anılan madde kapsamında öngörülen menfi tespit davası dışında, yeni ve ayrı bir menfi tespit davası açılmasına anılan kanun hükümleri cevaz vermemektedir. Zira, tahsil edilmesi istenen alacak, kamu alacağı niteliğinde imtiyazlı olup sürüncemede kalması önlenerek, hızla tahsili sağlanmak istenmektedir. 6183 sayılı Kanunda, İcra ve İflas Kanununun 72. maddesine koşut bir hükme yer verilmemiş bulunması karşısında, Yasada öngörülen 7 günlük itiraz süresini geçiren kamu alacağı borçlusu, aynı konuda yeni bir menfi tespit, istirdat davası açamayacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/21-198 Esas, 249 Karar sayılı Kararı).