muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11911, Karar No: 2021/2071, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11911 E.  ,  2021/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2020 tarihli ve 2020/431 soruşturma, 2020/243 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2020 tarihli ve 2020/23567 soruşturma, 2020/1253 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2020 tarihli ve 2020/394 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/10/2020 gün ve 94660652-105-52-14842-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2020 gün ve 2020/96446 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25/06/2018 tarihli ve 2018/3419 esas, 2018/4618 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin yaptığı görüşme sonucu gönderdiği paranın Akbank'a ait 319 Garajlar Şubesi/Bursa ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle,Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2020 tarihli ve 2020/394 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16238, Karar No: 2015/14524, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16238 E.  ,  2015/14524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/764-2014/352

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25814, Karar No: 2008/21231, Tarih: 28.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25814 E.  ,  2008/21231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13769, Karar No: 2020/6904, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13769 E.  ,  2020/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki Lokman Bahçeci’nin temsilcisi olduğu okula yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahallinde zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

1)UYAP sisteminden yapılan sorgulamada müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle suça sürüklenen çocuk Yunus Kaşıkcı hakkında da dava açıldığı,Batman Çocuk Mahkemesinin 2012/561 Esas sayılı dosyasında dinlenen müştekinin mahkemece alınan beyanında kendisi uyurken çocuklarının suça sürüklenen çocuklara 3 tekerlekli bisikletini verdiğini öğrendiğini,bu şekilde bisikletinin çalınmadığını fark ettiğini beyan ettiği ve suça sürüklenen çocuk Yunus Kaşıkcı hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle beraat kararı verildiğinin görüldüğü;temyize konu dosyada ise suça sürüklenen çocuğun suçlamaları kabul etmediği, müştekinin de yargılama aşamasında dinlenmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 236/1 ve 210. maddeleri gereğince müştekinin duruşmaya davet edilip usulüne uygun olarak dinlenmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu hırsızlık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7396, Karar No: 2019/17626, Tarih: 12.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/7396 E.  ,  2019/17626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından sanık ... müdafiinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7. maddesine aykırı olarak hapis cezasının ertelenmesi,

b-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11543, Karar No: 2012/16455, Tarih: 08.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11543 E.  ,  2012/16455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine temsilcisi ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizine gelince;

Dava, kurum zararı nedeni ile alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Van Başkale İlçe Komutanlığına bağlı Merkez Jandarma Karakol Komutanlığında Temmuz 2005- Temmuz 2006 tarihleri arasında karakol komutanı olarak görev yapan davalının 2006 yılındaki atama ile görevden ayrıldığını ve görev nedeniyle üzerinde zimmeti bulunan malzemeleri 31/07/2006 tarihinde yerine atanan personele teslim ettiğini, fakat davalının üzerinde zimmetli olan 35 kalem ordu malını teslim etmediğini belirterek, 20.785.77 TL'nin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, daha önce Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nde görevi ihmal suçu ile yargılandığını, bu yargılama da zimmet açığı olarak gözüken 35 kalem ordu malının 5 kalemini sivil memur ...'e teslim ettiğini, ancak yapılan yargılamada teslim ettiği 5 kalem ordu malı bedelinin hesaplanan toplam kamu zararından düşülmediğini, ayrıca 66975 adet 7.62x39 mm normal kaleşnikof mermisinin zimmet açığı olduğu iddiasını kabul etmediğini, beyan etmiştir.

Mahkemece, davalının 35 kalem ordu malını teslim etmediği, ceza dosyasında bilirkişi marifetiyle zarara konu eşyaların bedellerinin tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Van Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nin 2008/371 Esas sayılı dosyasında davalı hakkında yapılan yargılamada zarara konu eşyaların değeri hususunda bilirkişi... 26/12/2007 tarihinde düzenlediği raporunda dosyadaki eksik belgelerin giderilmesini istemiş, değer tespiti yapmamıştır. 29/02/2008 tarihli ek raporunda ise, davalının güven ve itimada göre zimmeti devir aldığı, sayıp tartıp görerek almadığı için özensiz davrandığı, 1997 yılından beri köy korucularının çatışmaya girmediği, bu nedenle mermiler ile ilgili savunmasının yerinde olmadığı, sanığın hazine zararına neden olduğunu

-/-

-2-

2011/11543-2012/16455
Yargıtay — Esas No: 2022/2131, Karar No: 2023/6027, Tarih: 19.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2131 E.  ,  2023/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tescilli markaların hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014-04896 tescil numaralı "K. AB KUŞLAR AKBAR" markasının sahibi olduğunu, müvekkilinin markasının çay piyasasında bilinen ve tanınan bir marka olduğunu, davalının adına tescil edilen 2017 73921 numaralı “AB AKBAR SILVER” 2017 73965 numaralı “AC AKBAR CLASSIC”, 2017 71353 numaralı “AKBAR ÇAY”, 2016 55514 numaralı “AKBAR COFFEE”, 2016 10642 numaralı “AKBAR”, 2015 88794 numaralı “AKBAR”, 2014 51724 numaralı “AB AKBAR BLCAK", 2014 47385 numaralı “AB AKBARGOLD”, 2014 46724 numaralı “AKBAR” şeklindeki markalarla, çay sektöründe faaliyet göstermekte olan aynı veya aynı türdeki mal ve hizmetlerle ilgili olarak tescil edilmiş, aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer işaretler kullanmak sureti ile mevzuat hükümlerine aykırı hareket ettiğini, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Akbar kelimesinin davacıdan çok daha önceki tarihte dava dışı Akbar Brother Ltd. Şti. adına tescil edildiğini, Türk Patent ve Marka Kurumu'nun (TPMK) sayfası incelendiğinde Akbar kelimesini içeren onlarca markanın tescilli olduğunun görüleceğini, dava konusu markaların 01.04.2015 tarihinden sonra tescil edildiğini, müvekkili ile davacının aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davacının müvekkiline ait markaların kullanıldığını bilmemesinin mümkün olmadığını, dava tarihi itibariyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 26 ıncı maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, müvekkili adına tescilli markalar ile davacı adına tescilli markalar arasında iltibas bulunmasının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporundan taraf markalarında "AKBAR" ibaresi benzer olsa da, davacının markasının K.AB KUŞLAR AKBAR olarak tescilli olduğu, davacının münhasıran AKBAR ibaresi tescili bulunmadığı, AKBAR ibaresinin ülkemizde 07.08.1997 itbaren dava dışı Akbar Brother Limited Şirketi adına tescilli olduğu, davalı markalarının AKBAR ibaresine getirilen ek ve şekillerden oluştuğu, davacının K.AB KUŞLAR AKBAR markası ile davalının 2014 46724 sayılı Akbar, 2014 47385 sayılı Akbar Gold, 2014 51724 Akbar Black, 2015 88794 sayılı Akbar , 2016 10642 sayılı Akbar, 2016 55514 sayılı Akbar coffee, 2017 71353 sayılı, Akbar Çay, 2017 73915 sayılı ve 2017 73921 sayılı Ab Akbar Silver markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının tescilde kötü niyetli olduğunu, davalının müvekkilince kullanılan marka ismi ve bu markanın gösteriminde kullanılmakta olan logolarının ayırt edilemeyecek kadar benzerini ve benzer işaretleri kullandığını, bu bağlamda Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/38 D. İş sayılı dosyası ile yapılan tespitte, davalı tarafın müvekkiline ait markanın kullanım şeklini ambalajında birebir aynısını kullanarak taklit ettiğinin tespit edildiğini, hatta davalı tarafın müvekkili adına aynı zamanda endüstriyel tasarım sicilinde de 2014 00387 numara ve 2018/00878 numara ile tescilli çay kutusuna ait tasarımı üzerindeki arapça harflerle yazılı “DEMİR GIDA” ibaresini dahi değiştirmeden kullandığını, davalının tescil ettirdiği her markanın içerisinde AKBAR ibaresinin kullanılmış olmasının taklit ve kötü niyeti gösterdiğini, müvekkilinin markasını Türkiye geneline de sunmak suretiyle bu marka ve işarete kullanım yoluyla belli bir tanınmışlık kazandırdığını ve korunması gereken bir hak elde ettiğini, yani davalının bu tescil ettirdiği marka sayesinde sanki kendisi tarafından satılan markasının tescil kapsamında kalan ürünlerin de müvekkili tarafından üretildiği izlenimi yarattığını, davalının sadece müvekkilince kullanılan marka ismi ve bu markanın gösteriminde kullanılmakta olan logolarının ayırt edilemeyecek kadar benzerini ve benzer işaretleri kullanmakla kalmayıp piyasada güvenilir ve bilinen markaları seçerek benzerlerini kendi adına tescil ettirip kullandığını, dosyada aldırılan kök ve ek raporda delillerinin incelenmeden üstün körü değerlendirme yapıldığını, ana rapora itiraz etmeleri neticesinde alınan ek raporda bilirkişi heyetinin sadece 2014 04896 numaralı marka tescil kaydını değerlendirdiğini, diğer delillerin değerlendirilmediğini, Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/38 D. İş sayılı dosyası ve bu dosyada alınan bilirkişi raporunun da tartışılmadığını, endüsriyel tasarım tescillerinin delil olarak değerlendirilmemiş, tartışılmamış olmasının işin esasına etkili olduğunu, zira tescilli bir markanın önceki tarihli bir tasarım tescili içinde yer almasının hükümsüzlük sebebi olduğunu, ek rapor ve kök rapordaki çelişkilerin ve eksikliklerin giderilmediğini, Mahkemenin markaların iltibas teşkil etmeyeceği yönündeki gerekçesine karşı istinaf ve itiraz sebeplerinin, Mahkemece hükümsüzlük gerekçesi olarak ileri sürdükleri müvekkili adına tescilli endüstriyel tasarımın inceleme dışı bırakıldığını, hükümde değinilmediğini, müvekkilinin önceki tarihli gerek endüstriyel tasarım tescil belgesinde yer alan gerekse tescilli markasına ayniyet derecesinde benzer olan dava konusu markaların hükümsüz kılınması gerektiğini, dava konusu markaların müvekkilinin gerek tescilli tasarımı gerekse tescilli markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, Mahkemenin "AKBAR ibaresinin ülkemizde 07.08

.08.1997 tarihinden itibaren dava dışı Akbar Brother Limited Şirketi adına tescilli olduğu" gerekçesinin davalarıyla ilgili olmadığını, bu firmanın müvekkiline karşı yönelttiği hükümsüzlük davasında taraflarınca kullanmama def'inin ileri sürüldüğünü, markanın Türkiye'de kullanıldığının ispat olunamadığını, dava konusu olmayan dava dışı bir markanın gerekçe gösterilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek yerel Mahkeme kararının kaldırılması talebi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, davanın reddine yönelik kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8966, Karar No: 2022/8709, Tarih: 19.07.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8966 E.  ,  2022/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, meslek hastalığından kaynaklı tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

19.07.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.