muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11051, Karar No: 2014/14890, Tarih: 17.11.2014

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocukların yaşına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, mahkemece takdir edilen 1000 ve 750 TL iştirak nafakası biraz yüksektir. Ayrıca, Mersin 2. Aile Mahkemesinin 2009/1224 Esas, 2010/1158 sayılı Kararı, Yargıtay 3.Hukuk Dairesince 750 ve 500 TL rakamları çıkarılarak 700 ve 400 TL rakamları yazılmak suretiyle düzeltilerek onanmış olmasına karşın, mahkemece nafaka artırımında, 750 ve 500 TL rakamları esas alınmıştır.

O halde, Mersin 2. Aile Mahkemesinin 2009/1224 E.- 2010/1158 K.sayılı kararıyla hükmedilen nafakaların Dairemizce düzeltilerek onanmış olan tutarları dikkate alınarak, davacı annenin de katkısı gözetilerek, davalı babayı ödemede zorlamayacak şekilde, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6873, Karar No: 2021/2745, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6873 E.  ,  2021/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;1- Bozma öncesi hükümle belirlenen bedeli davalılardan bir kısmı temyiz etmiş ve bu bedel temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir. Temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden önceki kararla tespit edilen bedeller davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturacağından bu husus gözetilmeden fazla bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6922, Karar No: 2022/3810, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6922 E.  ,  2022/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A) Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yılında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesi:

Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulurken mütalaa, vergi raporları ve iddianameye uygun olarak sübutu kabul edilen eylemin sahte fatura düzenleme suçu olduğu belirtildiği halde suç adının hüküm fıkrasında “sahte fatura kullanma" şeklinde belirtilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'nun üzerine atılı 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık ... tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanık ...'nun üzerine atılı 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesi:

2007, 2008, 2009 takvim yıllarında en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihlerinin en aleyhe kabulle sırasıyla 31.12.2007, 31.12.2008 ve 31.12.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2007, 2008, 2009 takvim yıllarında en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihlerinin en aleyhe kabulle sırasıyla 31.12.2007, 31.12.2008 ve 31.12.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10958, Karar No: 2017/496, Tarih: 26.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10958 E.  ,  2017/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen karşılıklı edimleri içeren sözleşme uyarınca davacının, davalının üretim alanlarındaki temizlik ve dezenfeksiyon işlemlerinin gerçekleştirmesi için sözleşmede belirtilen ekipmanı davalı şirketin üretim alanına kurarak, çalışır halde teslim ettiğini, davalı şirketin işletmede yapılacak temizlik ve dezenfeksiyon işlemlerinde yalnızca davacı veya davacının tedarik edeceği kimyasalları kullanmayı kabul etmesine rağmen bu taahhüdünü yerine getirmediği gibi işletmenin el değiştirdiğini, sözleşme ile ulaşılmak istenilen amaca uluşamayan müvekkilinin sözleşmeyi haklı olarak feshetmek durumunda kaldığını, sözleşmenin ikinci yılında feshedilmesi halinde 44.596 Euro+KDV ödeneceğinin sözleşme ile kararlaştırıldığını belirterek toplam 52.693,28 Euro’nun faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin sözleşmeye aykırı davranışının olmadığını, davacının haklı bir sebep olmaksızın tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, davacıya ait tüm malzeme ve ekipmanın sözleşmenin feshinden sonra gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin sözleşmeye aykırı davranışının olmadığını, davacının haklı bir sebep olmaksızın tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, davacıya ait tüm malzeme ve ekipmanın sözleşmenin feshinden sonra gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre karşılıklı edimleri içerir taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde sözleşme süresi tamamlanmadan işletmenin satılması, kiraya verilmesi veya 3. şahıslara devri durumunda sözleşmenin satın alan, kiralayan veya devrolan tarafından da aynen kabul edileceğini alıcının taahhüt ettiği aksi halde sözleşmenin 7.2. maddesinin uygulanacağının kararlaştırıldığı, davacının feshe dayanak yaptığı bu hükmün somut olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, zira davalının paydaşlarının hisselerinin tamamını başkalarına devrinin işletmenin devredildiği anlamına gelmediği, sözleşmenin tarafı davalının tüzel kişiliğinin devam ettiği, kaldı ki gerçek anlamda işletme devredilmiş olsa bile davacının, davalıya yeni malik tarafından sözleşmenin devam ettirilmesi taahhüdü yönünde bir ihtarı bulunmadığı gibi yeni tarafa da ihtar keşide edilmesi gerektiği dikkate alınmadığı, öte yandan davalının mal alımı yönündeki edimini yerine getirmesi bakımından temerrüte düşürülmediği, sözleşmenin 7.1. maddesinde sözleşmeden doğan edimlerin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi halinde, taraflara bu hususta yazılı bir ihtarda bulunma hakkı verildiği halde bu hükme uyulmadan sözleşmenin feshedildiği, feshin haklı görülmediği, bu nedenle davacının talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13733, Karar No: 2007/12950, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13733 E.  ,  2007/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile imzalanan sözleşme uyarınca eczacı olara davalı kurum mensuplarının ilaçlarını verdiğini, bu satımlara ilişkin düzenlediği faturaları davalı kuruma teslim ettiğini, davalının ihtara rağmen fatura bedellerini ödemediği gibi icra takibinede haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaliyle 653.368.617.929 Tl. lık alacağının tahsili için icra takibinin devamı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı eczacının sahte olarak bastırılmış fiyat kupürlerini kullanması nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğini, davacının şüpheli görülen reçetelerinin müfettişlerce incelemeye alındığını, davacı hakkında ceza mahkemesinde dava açıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacı eczacının sahte olarak bastırılmış fiyat kupürlerini kullanması nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğini, davacının şüpheli görülen reçetelerinin müfettişlerce incelemeye alındığını, davacı hakkında ceza mahkemesinde dava açıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, aşamalardaki savunma ve beyanlarında davacı tarafından fatura edilen reçetelerin bazılarının dava dışı ... ... adına düzenlendiğini, bu reçetelerin sahte olup o kadar ilaç kullanılmasının mümkün olmadığını, davacının da aralarında bulunduğu şahıslar hakkında ceza davası açıldığını bildirmiştir. Dosyaya celp edilen bilgi ve belgelerin tetkikinde, davacının da aralarında bulunduğu şahıslar hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/ 123 esas numarasında kamu kurumunu dolandırmak ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından dava açıldığı, davacı hakkındaki 27.2.2001 tarihli beraat kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesince bozulduğu, mahkemenin direnmesi sonucu direnme kararının da ceza Genel kurulunca 27.1.2004 gününde bozulması üzerine mahkemece 7.9.2006 gününde davacının sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve kararın 20.7.2007 tarihinde yargıtayca onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ceza Genel kurulu kararında davacının başlangıçtan beri ... ile birlikte davalı sandığa karşı dolandırıcılık sucunu işleme hususunda fikir ve eylem birliği içinde olduğu, zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık sonucu işlediği belirlenerek beraat kararı bozulmuştur. Maddi olayı tesbit eden mahkemenin mahkumiyet kararı hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte olup, davacını hasta ve doktorlarla el ve fikir birliği içinde hareket ederek resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık yaptığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca ceza davasına konu olan ve sahte biçimde düzenlendiği kesinleşen reçetelere dayanılarak düzenlenen faturalardan dolayı bir hak talep etmesi olanaklı değildir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, kesinleşmiş ceza mahkemesi kararına dayanak olan reçeteler ve bu reçetelere dayanılarak düzenlenen faturaların belirlenmesi için ceza mahkemesi dosya kapsamıda gözetilerek konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, sahte olarak düzenlenen reçeteye ve dayanılarak düzenlenen faturalardan dolayı davacının hak talep edemeyeceği kabul edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin açıklanan bu hususları göz ardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/776, Karar No: 2016/3258, Tarih: 15.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/776 E.  ,  2016/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk ve ....... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi adayının ....01.2015 tarihli duruşmadaki beyanına göre kısıtlı adayının, ....r'un yanında “...., .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kolluk marifetiyle yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... ...Köyü” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının... Sulh Hukuk Mahkemesinin ....01.2015 tarihli duruşmasındaki beyanından kısıtlı adayının, ...'un yanında “...h., .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE ....03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3030, Karar No: 2013/24691, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3030 E.  ,  2013/24691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/65956

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2010/217 (E) ve 2010/476 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Adli sicil kayıtlarında açıklanması geri bırakılan hükümler bulunmasına göre 5237 sayılı TCK.nun 51/1 madde ve (a) bendine göre ,tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmayan sanıklar hakkında, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları da olumlu bulunarak TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandığı halde ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; bu kez “kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları olumsuz bulunarak” hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Sanıkların kolluk tarafından yakalanmaları üzerine çaldıkları kuşları iade ettikleri, sanıklar iade etmese dahi çalınanlara kolluk görevlilerinin el koyması olanaklı bulunup bu durumda sanıkların rızasına bağlı bir iadenin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, koşulları bulunmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1 maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9411, Karar No: 2014/14356, Tarih: 30.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/9411 E.  ,  2014/14356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, adi yazılı şekilde yapılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan damga vergisinin 1/2' sinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin resmi şekilde yapılmamasından dolayı hükümsüz olduğunu, hükümsüz sözleşmeden vergi borcu doğmayacağını, davacının ödememesi gereken vergi borcunu idari yargı yoluna giderek iptal ettirme imkanı varken ödemiş olmasının kendi kusuru olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğu, daha sonra taşınmazın devredilmiş olmasının da sözleşmeyi geçerli kılmayacağı geçersiz sözleşmelerden damga vergisi alınamayacağı Vergi Dairesi' nin incelemesi ve tarhiyatı üzerine yasal yollara başvurmayan davacının ödediği vergiyi geçersiz sözleşmenin 3. maddesine dayanarak isteyemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17400, Karar No: 2012/1234, Tarih: 08.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/17400 E.  ,  2012/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanık yönünden ayrı ayrı; 5237 sayılı Yasanın 204/1 ve 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası, güvenlik tedbiri

Sanıklar müdafiinin yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip, katılan vekilinin, vekâlet ücretinin eksik ödendiğine ilişkin temyizinin kapsamına hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1- Berra Kuyumculuk Dış Ticaret San. Ltd. Şti. nin ortak ve yetkilisi olan sanıkların 17.10.2005 gün, 57-165/13 sayılı soruşturma raporuna göre Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğünde 24.01.2003 gün ve 3909 sayılı Serbest Dolaşım Gümrük Beyannamesi ile Çin Halk Cumhuriyeti’nden gerçekleştirdikleri ithalat sırasında eksik beyanda bulunduklarının iddia olunması, 17.10.2005 gün, 57-165/13 sayılı soruşturma raporu ve 14.08.2006 günlü bilirkişi raporunda, Deniz Konşimentosunda “navlun varışta Türkiye’de ödenecektir” ibaresinin yer aldığının, şirket Muavin Defterinde de mal bedelinin 4.400 USD (7.330.070.000 TL), navlunun 2.442.033.000 TL ve sigorta bedelinin de 244.203.000 TL olarak ayrı ayrı kalemlerde toplam 10.016.316.306.300 TL. olarak yazıldığı belirtilmesine karşın, beyanname ekindeki 22.12.2002 tarih ve K2226 sayılı faturada mal bedeli ile navlun ve sigorta bedeli olmak üzere toplam tahakkuk miktarının 4.400 USD olması, beyannamenin de buna uygun olarak doldurulmuş olması, sanıkları suçlamayı kabul etmediklerini, muhasebe servisince ithalat dosyaları ile ilgili kayıtların birbirine karıştırıldığını, ithalat sırasında hiç navlun ve sigorta bedeli ödemediklerini, beyannamenin 22.12.2002 tarih ve K2226 sayılı faturaya uygun ve tüm giderler dahil edilerek düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için öncelikle, Serbest Dolaşım Gümrük Beyannamesine esas 22.12.2002 tarih ve K2226 sayılı gerçek olup olmadığı, faturaya navlun ve sigorta bedelinin dahil olup olmadığı Çin Halk Cumhuriyeti Devleti’nin yetkili makamlarından sorulması, sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan Üsküdar 1. Ağır eza Mahkemesine açıldığı anlaşılan dava dosyası getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanarak, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;