muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8691, Karar No: 2023/2345, Tarih: 05.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8691 E.  ,  2023/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İİK'nın 97-99 maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayet uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayet taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi/3. kişi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi/3. kişi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi/3. Kişi;

1-Dava dışı borçlu ADN Atlas ... ... A.Ş. hakkında kambiyo senetlerine dayalı başlatılan icra takibinde Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2020/188 D.İş ve 2020/188 Karar sayılı 06.11.2020 tarihli ihtiyati haciz kararı ile gidilen adreste 13.11.2020 tarihinde yapılan haciz işlemine karşı 3.kişi şirket tarafından istihkak iddiasında bulunulduğu,

2- İcra müdürlüğünce anılan haczin İİK'nun 96 - 97. maddelerine göre yapılması kararına karşı ise şikayetçi/3. kişi tarafından şikayet yoluna başvurulduğu,

3- Haciz yapılan adresin hiç bir zaman borçlu şirketin adresi olmadığı,

4- Şirketlerin yetkilileri ile ortaklarının farklı kişiler olduğu,

5- Şirketler arasında organik bağ bulunmadığı,

6- Borçlu şirket yetkilisinin... olduğu ve haciz mahallinde bulunmadığı,

7- Haciz sırasında izinleri olmadığı halde usulsüz evrak araştırması yapıldığı fakat borçlu şirkete ait evrak bulunamadığı halde icra müdürlüğünce haczin İİK'nın 96-97 maddesine göre yapıldığı şikayetleri ile gelerek haczin tümüyle geçersiz sayılmasına, aksi takdirde haczin İİK.'nın 99.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Takip alacaklısı cevap dilekçesinde;

1-Haczin yapıldığı adreste bulunan "Northgate Ankara" adlı projenin borçlu şirket ADN ... tarafından başlatıldığı,

2- Borçlu şirket ADN Yapının kurucu ortağı ... ile şirketin yönetim kurulu başkanlığını yapmış ...'ın haciz mahallinde hazır görüldükleri ve anılan kişilerin şu anda şikayetçi HNN ... A.Ş.'nin yönetim kurulu üyeleri olduğu,

3- Haciz mahallinde borçlu şirkete ait evraklar bulunarak icra dosyası içine alındığı,

4- Her iki şirketin aynı tarih aralığında hacze konu adreste faaliyet gösterdikleri ve faaliyet alanlarının da aynı olduğu, aralarında organik bağ bulunduğu dolayısı ile şikayete konu haczin İİK'nın 96-97. maddelerine göre yapılmasında usulsüzlük bulunmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3- Haciz mahallinde borçlu şirkete ait evraklar bulunarak icra dosyası içine alındığı,

4- Her iki şirketin aynı tarih aralığında hacze konu adreste faaliyet gösterdikleri ve faaliyet alanlarının da aynı olduğu, aralarında organik bağ bulunduğu dolayısı ile şikayete konu haczin İİK'nın 96-97. maddelerine göre yapılmasında usulsüzlük bulunmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayete konu haczin 13/11/2020 tarihinde Gülnihal Caddesi Gülnihal Sokak 2/1 Pursaklar/ Ankara adresinde yapıldığı, HNN ... Teknik şirketinin adresi 20/04/2020 tarihi itibariyle Osmangazi Mahallesi Gülnihal Sokak No:2/1 Pursaklar/Ankara olduğu her ne kadar ödeme emrinin tebliğ edildiği adresin farklı bir adres olduğu anlaşılsa da iki şirketin farklı tarihlerde aynı adresi kullandıkları anlaşılmakla şikayet taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi/3. kişi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi/3. kişi, şirket adresleri ile borçlu şirket adresinin hiç bir zaman aynı adres olmadığı, mahkemenin bu yöndeki gerekçesinin gerçeği yansıtmadığı, şirketlerinin şu anki adresi olan Gülnihal Sk. No: 2/1 adresi ile borçlu şirketin 26/08/2019 tarihinden önceki adresi olan ...., Sk. No. 12 arasında fazlaca mesafe farkı bulunduğu, borçlu şirkete ödeme emrinin ticaret sicilde kayıtlı adresine yapıldığı, şirketlerin ortaklık yapısının tamamen farklı olduğu, borçlu şirket temsilcisinin... olduğu ve haciz sırasında hazır bulunmadığı, haczedilen malların kendilerine aidiyetine ilişkin olarak da fatura ve sözleşmeleri dosyaya sundukları ve yapılan haciz işleminin tamamıyla usulsüz olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlu şirkete tebligat yapılmadan ihtiyati haciz kararı ile hacze gidildiği, borçlu şirketin haciz tarihi itibariyle ticaret sicilde kayıtlı adresinin "... Mah. Şehit ...Sk. Özgürler İş Merkezi No: 3/119 Altındağ/Ankara" olduğu, haciz yapılan adresin ise 3. Kişi şirketin ticaret sicil müdürlüğünde kayıtlı adresi olan "...Mah......, Sk. No: 2/1 Pursaklar/Ankara" olduğu, borçlu şirketin 2019 yılındaki bu sokaktaki adresi ise "No. 12" olup eski adresinin dahi haciz adresi ile aynı olmadığı, haciz sırasında hazır bulunduğu iddia edilen ... ile ...'ın istihkak iddiasında bulunan 3.kişi şirketin yönetim kurulu üyeleri olduğu, borçlu şirketin haciz tarihi itibariyle yetkilisinin... olduğu, mahkemenin dayandığı gerekçenin bu yönleri ile somut olaya uygun olmadığı, ancak haciz mahallinde borçlu şirketin ismine düzenlenmiş noterlik makbuzu ile çok sayıda vergi dairesi alındı makbuzları bulunduğu, dolayısı ile haczin İİK.'nın 96. ve 97. maddelerine göre yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından şikayetçi 3.kişi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi/3. kişi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

3. Kişi şikayet dilekçesini tekrarla, hukuka aykırı olarak yapılan hiçbir hukuki dayanağı kalmayan evrak araştırmasında bulunan belgelerin içeriğine bakılmaksızın karar oluşturulduğu, anılan evrakların şikayetçi şirketin tarafı olduğu dava dosyalarına ait olduğu ve sair aynı iddialar ile gelerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık alacaklının açtığı İİK'nın 97-99 maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 96., 97., 97/a, 99

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi/3.kişi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı 3. kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5331, Karar No: 2012/8555, Tarih: 21.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5331 E.  ,  2012/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

27.04.2011 tarihli kararın yokluğunda karar verilen mağdur-katılan ...'a, 27.07.2011 tarihli temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararın ise sanıklar ....müdafiilerine tebliğ edilmediğinden, ayrıca sanıklar Zeynel ve Özgür müdafiinin sanıklar hakkında mağdur-katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan

hükümlere yönelik ve süresinde yapıldığı kabul edilen temyiz istemi ile ilgili olarak da görüş bildirilmediğinden, Dairemizin 23.05.2012 tarih ve 2012/1305-4220 sayılı kararı ile tebligatların yapılması ve ek tebliğname düzenlenmesi istenildiği halde; tebligatların yapılarak eksikliğin giderilmesine rağmen ek tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceğinden, sanıklar Zeynel ve Özgür hakkında mağdur-katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan ve sanık müdafii tarafından temyiz edilen hükümlerle ilgili olarak, ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 21/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12400, Karar No: 2015/9289, Tarih: 02.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12400 E.  ,  2015/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/482-2013/1021

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, 5.497,66 TL’nin 03.04.2013 tarihinden itibaren 6183 sayılı yasa hükümleri uyarınca uygulanacak faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 03.11.2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 3.maddesinde, “Yıllık kira bedeli üçer aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edilecektir” hükmü düzenlenmiştir. Davacı vekili dava dilekçesi ile; ihtara rağmen ödenmeyen cari yıl kira bedeli 2.060,00 TL ile sözleşmenin sona erdiği tarihe kadar olan ödenmemiş kira bedeli 3.437,66 TL olmak üzere toplam 5.497,66 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Milli Emlak Daire Başkanlığı tarafından davalı adına gönderilen 25.03.2013 tarihli yazı ile, iş bu yazının tebliğinden itibaren 15 gün içinde taşınmazın tahliye edilmesi ve cari yıl kira bedeli 2.060,00 TL ile vadesinde ödenmeyen kira bedeli 3.437,66 TL’nin gecikme faizi ile birlikte ödenmesi istenilmiş, iş bu ihtar yazısı davalıya 03.04.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davacı tarafından gönderilen ihtarın amacı taksitlerin süresinde ödenmemesi halinde sözleşmenin feshine ilişkin olup, ihtar ile birikmiş faizlerden vazgeçildiği anlamı çıkarılamaz. Uyuşmazlık kira bedeline ilişkin olup, kira sözleşmesinin 3.maddesinde yıllık kira bedelinin 3’er aylık dönemler halinde peşin olarak ödeneceği düzenlenmiştir. Bu durumda kira alacağına ödeme tarihlerinden itibaren 6183 sayılı kanunun 51.maddesince belirlenen oranda faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ihtarın tebliğ tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/543, Karar No: 2019/10314, Tarih: 16.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/543 E.  ,  2019/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi Ebrar’ın, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkı bulunması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini devam ettiren şikayetçinin, CMK'nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Fen lisesinde öğrenim gören suça sürüklenen çocuk ...’in, kendisi ile aynı lisede ve bir alt sınıfta öğrenim gören mağdur ...’ı, okul çıkışında arkasından takip edip, kamera fonksiyonunu aktif hale getirdiği cep telefonunun çekim yönünü, önünde yürüyen ve üzerine ferace ya da çarşaf olarak isimlendirilen kıyafeti giymiş olan mağdura doğru odaklayarak, mağdurun bilgisi dışında çektiği tek kare fotoğrafı, kendisine ait twitter hesabından, “AZRAIL ALEYHISSELAMLA AYNI OKULDA OKUYORUZ AMK ALLAHTAN BIZIM DONEMDE DEYIL:DdDdDdd” ibareleri ile birlikte mağdurun rızası dışında yayımladığı, durumun bazı öğrenciler tarafından okul idaresine bildirilmesinin ardından twitter hesabından yaptığı paylaşımları kaldırdığı olayda;

Mağdurun arkasından takip edilerek çekilen ve mağdurun kimliği belirlenemez şekilde başkalarının görgüsüne sunulan fotoğraf incelendiğinde, çok sayıda öğrencinin arasından üzerinde dini inancı gereği giydiği kıyafet bulunan mağdur seçilerek çekimin gerçekleştiği anlaşılmakla,

Mağdurun arkasından takip edilerek çekilen ve mağdurun kimliği belirlenemez şekilde başkalarının görgüsüne sunulan fotoğraf incelendiğinde, çok sayıda öğrencinin arasından üzerinde dini inancı gereği giydiği kıyafet bulunan mağdur seçilerek çekimin gerçekleştiği anlaşılmakla,

Özel hayat kavramının; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olaylarını ve bilgilerin tamamını içermesi karşısında, kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibinin geçerli olduğu ve kamuya açık alana çıkan her kişinin, bu alandaki her görüntüsünün veya sesinin kaydedilip, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterdiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı nazara alınarak, mağdurun özel yaşam alanına ilişkin görüntüsünü rızası dışında kaydeden suça sürüklenen çocuğa, iddianamede eyleminin tarif edildiği de dikkate alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca TCK'nın 134. maddesinin 1. fıkrasının 1 ve 2. cümlelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındıktan sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, şikayete konu fotoğrafın çekim biçimi ile mağdurun fotoğrafa yansıyan görüntüsünün özellikleri dikkate alınmaksızın, somut olayla hiçbir ilgisi bulunmayan Yargıtay kararlarına atıf yapılarak, “Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 15/09/2014 tarih 2014/1996 esas 2014/17835 karar ve 11/05/2015 tarih 2015/108 esas 2015/7832 sayılı kararlarında belirtildiği üzere katılanın fotoğrafının çekilmiş olduğu an ve durumun özel yaşam alanına ve özel yaşamına ilişkin bir faaliyete ilişkin olmadığı kabul edilmekle bu şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği değerlendirilmekle...” şeklindeki, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle suça sürüklenen çocuğun görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19229, Karar No: 2015/15776, Tarih: 17.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19229 E.  ,  2015/15776 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı, iş koşullarının yasalara aykırılığı ile 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre 4857 Sayılı İş Kanununa tabi çalışanların 3600 günü doldurması ve en son işyerinde en az bir yıl çalışmış olmaları şartıyla işlerinden ayrılabileceği ve kıdem tazminatı alabileceği hükmü doğrultusunda işten ayrılmak üzere bankaya başvurduğunu, bankanın aranan koşulların tam olarak gerçekleşmediği şeklindeki cevabı ile talebini reddettiğini bildirerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 41.maddesinde belli bir işi takipten veya savunmadan isteği ile çekilen avukatın o işe ait vekalet görevinin, durumu müvekkiline tebliğden itibaren onbeş gün süre ile devam edeceği, HMK.nun 82.maddesinde ise istifa eden vekilin vekalet görevinin istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam edeceği bildirilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili olarak görev yapan Av. ... 20.5.2014 tarihinde vekillikten çekilmiş ve davacıya vekilinin vekillikten çekildiği usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacının yeni görevlendirdiği vekilin ise 15.9.2014 tarihinde vekaletname, 17.9.2014 havale tarihli dilekçeleri ile beyan ve mazeret dilekçesi sunduğu görülmüştür. Davacı vekilinin mazeret dilekçesinde mesleki mazeretinin kabulüyle 17.9.2014 tarihli beyan dilekçesinde belirttikleri hususlarla ilgili olarak davalı bankaya müzekkereler yazılmasını talep etmiş ve duruşma gününü uyap üzerinden öğreneceğini belirtmiştir. Mahkeme 18.9.2014 tarihli duruşmada davacı vekilinin sunduğu vekaletname, beyan dilekçesi ve mazeret dilekçesini okumadan ve davacının mazeret dilekçesi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar vermeden davayı neticelendirmiştir. Ayrıca 18.9.2014 tarihli duruşmaya davacı vekilliğinden çekilen Av. ...'nin yetki belgesi ile yetkilendirdiği Av. ... katılmış ve dava yetkisiz vekil huzurunda sonuçlandırılmıştır. Tüm bu hususlar "adil yargılanma" ve "hukuki dinlenilme hakkı"na aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer, davalının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3118, Karar No: 2010/8851, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3118 E.  ,  2010/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.11.2008 tarih ve 2008/34 - 2008/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eczacılık ve kimyasal alanda faaliyet gösteren dünyanın en eski şirketlerinden biri olduğunu, dünya çapında ulusal ve uluslararası bir çok marka tescili bulunduğunu, davacının “PYRISMA” ibareli markasının dünyada bir çok ülkede tescil edildiğini ve kullanıldığını, Türk Patent Enstitüsü’nde "PYRISMA" ibareli marka başvurusunun davalının "PRİZMA ŞEKİL" ibareli markası nedeniyle reddedildiğini,oysa, davalı markası PRİZMA’nın ülkemizde kullanılmadığını, markalar sicilini haksız yere işgal ettiğini ileri sürerek, davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 14 ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne ve terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalının markasının tescilli bulunduğu sınıflar açısından markayı kullandığına ilişkin kanıt sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalının markasının tescilli bulunduğu sınıflar açısından markayı kullandığına ilişkin kanıt sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 556 sayılı KHK'nin 14 ve 42. madde hükümlerine dayalı hükümsüzlük ve terkin istemine ilişkin olup, hukuk davalarında yetkili mahkeme anılan KHK'nin 63. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme "Marka sahibi tarafından, üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkeme, davacının ikametgahının olduğu veya suçun işlendiği veya tecavüz fiilinin etkilerinin görüldüğü yerdeki mahkemedir. Davacının Türkiye'de ikamet etmemesi halinde, yetkili mahkeme, sicilde kayıtlı vekilin iş yerinin bulunduğu yerdeki ve eğer vekillik kaydı silinmiş ise, Enstitünün merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemedir. Üçüncü kişiler tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkemedir. Marka başvurusu veya marka sahibinin Türkiye'de ikamet etmemesi halinde, ikinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü haiz olup, mahkemece, davalı vekilinin yetki itirazı anılan KHK'nin 63/2. maddesi hükmü uyarınca reddedilmiştir. Oysa, hükümsüzlük davasında üçüncü kişiler tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, mahkemenin kabulünün aksine davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkemedir. Somut uyuşmazlığa konu edilen davalı markasının hükümsüzlüğü istemli davada yetkili mahkeme, 556 sayılı KHK'nin 63/3. fıkrası uyarınca belirlenmesinin gerekmesine ve davalı marka sahibinin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olmasına göre, davalı vekilinin yetki itirazının kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.