muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14767, Karar No: 2013/18239, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14767 E.  ,  2013/18239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm müdahil Hazine vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasayla değişik 18. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Mahkemece, taşınmaz mal hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın tüm taraflarına, 10. madde uyarınca tebligatların ve ilanların yapılması, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yine bu maddedeki usule göre tespit edilmesi ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10. madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra, bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine ve taşınmaz malın idare adına tesciline karar verilir ve bu karar tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir.” düzenlemesi getirilmiştir. Buna göre taşınmazın mülkiyeti çekişmeli ise bu ihtilafta yer alan tüm taraflar kamulaştırma bedeli tespit ve tescil davasında davalı olarak yer almalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın malik hanesinde “davalı” ibaresinin yazılı olup ifrazen 1374 ada 29 parselden geldiği, tutanakların incelenmesinde hazine adına tespit edildiği ancak bu parsel hakkında ... tarafından tespite itiraz davası açıldığı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/732-1959/581 sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece mülkiyet ihtilafına ilişkin bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak dava kesinleşmişse sonucuna göre taşınmazın Hazineye ait olduğu hususu göz önüne alınarak, karar kesinleştirilmemişse taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli halde bulunduğu kabul edilip mülkiyet çekişmesine ilişkin dosyada yer alan ... veya ölü ise mirasçıları eldeki bu davaya davalı olarak dahil edilmeleri gerekirken bu şekilde bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkemece birbirine çelişkili ve infazı mümkün olmayacak şekilde, hem davalı olarak gösterilen kişiler hakkında taşınmazda malik olmadıklarından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, hem de kamulaştırma bedelinin ileride belirlenecek hak sahibine ödenmesine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

Mahkemece birbirine çelişkili ve infazı mümkün olmayacak şekilde, hem davalı olarak gösterilen kişiler hakkında taşınmazda malik olmadıklarından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, hem de kamulaştırma bedelinin ileride belirlenecek hak sahibine ödenmesine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23282, Karar No: 2022/20618, Tarih: 24.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/23282 E.  ,  2022/20618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tavır ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "CMK'nın 231/8. maddesinde düzenlenen; Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez hükmü uyarınca daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde dosyamıza konu kasıtlı suçu işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ve adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması nedeniyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel bir durum olmadığının da anlaşılması karşısında, suçun işlenmesinden sonra yargılama sürecindeki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, TCK’nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından" şeklindeki yetersiz gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11212, Karar No: 2013/12157, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11212 E.  ,  2013/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, binanın mimari projesinde bulunmayan ve ortak alana monte edilen saçak-pergule ve klima motorunun kaldırılması ile köşe balkonları için yapılmış yağmur suyu borularının projeye uygun olarak düz bir şekilde eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile tadilatların mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun bir süre verilmemesi doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının birinci bendinin sonuna gelmek üzere “bu iş için davalıya 30 gün süre verilmesine” sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15210, Karar No: 2016/574, Tarih: 20.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15210 E.  ,  2016/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2015 tarih ve 2014/134-2015/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile aralarında .... sayılı İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi bulunan....'ne ait inşaatta 29/04/2013 tarihinde kalıbın çökmesi sonucu hasar meydana geldiğini, hasarın, kalıplara beton dökülürken davalı operatörünün hatalı işlem yapması nedeniyle kalıpta dengesiz yük dağılımı meydana geldiğinden dökülen betonun ağırlığı ve binen aşırı yük nedeniyle kalıbın çökmesi sonucu oluştuğunu, meydana gelen hasar için 3.031,56 TL tazminat ödenmiş olmakla şirketlerinin TTK 1301. maddesine göre sigortalının haklarına halef olduğunu, hasarın meydana gelmesinde beton döküm işini yapan davalı şirketin %100 kusurlu olduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen 3.031,56 TL tazminatın davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasara konu kalıbın çökmesinde müvekkili şirketin ve çalışanlarının hiçbir kusurunun söz konusu olmadığını, kalıp çökmesinin sebebinin beton kalıplarının usulüne uygun ve sağlam yapılmaması olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu uyuşmazlıkla ilgili olarak mahallinde beton pompası da hazır edilmek suretiyle keşif icra edildiği, mahkeme gözlemine ve yaptırılan teknik inceleme sonrasında düzenlenen bilirkişi raporuna göre hasarın, fazla beton ve aşırı yükleme yapılması (dengesiz ve fazla yük oluşması) suretiyle meydana gelmediği, kalıbı destekleyen sol taraftaki dikme ve dayamaların toprak zemine gömülmesi veya ahşap kalıbın zayıf yerinden kırılması sonucu oluştuğunun anlaşıldığı, dava dışı ....'nin davacı şirkete verdiği dilekçede inşaatın yapımında çöken kolona kullandıkları kalıp kerestesi ile iş iskelesinin kendilerine ait olduğunu belirtmiş olduğu, davaya konu rizikonun gerçekleşmesinde davalı şirketin ve çalışanlarının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla davacı ... şirketinin hasar ödemesi için rücu koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ..... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ..... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı .... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3, Karar No: 2015/20849, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3 E.  ,  2015/20849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük ,balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler,o yer sahibinin yaşama biçimi,mevcut olanakları,sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların,merdiven ve merdiven boşluklarının,daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması;bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık,konuta giriş çıkış için zaruri,konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun,eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu,Mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane,örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık yapmak amacıyla Endüstri Meslek Lisesi'ne saat 20.16 sıralarında gelerek güvenlikten geçip içeriye girdikleri, okulun içerisinde kapalı bulunan kapı kilitleri kırarak öğretmeler odasına ve okul kantinine girdikleri, öğretmenler odasından mağdur ...'a ait bir adet flashdiski, okul kantininden ise üç koli çikolata ve meyve suyunu çaldıkları, okul kamera kayıtlarının incelenmesiyle, sanık ve suça sürüklenen çocuğun tespit edildiği, polis memurları ile yaptıkları görüşmede, okula kendilerinin girdiğini beyan ederek çaldıkları flashdisk ve üç koli çikolata ile meyve suyunu teslim ettikleri, bu suretle sanık ve suça sürüklenen çocuğun kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuk ifadesi, tutanaklar, katılan ve tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuk ifadesi, tutanaklar, katılan ve tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Sanık ifadesi, tutanaklar, katılan ve tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde,

a) Suç tarihinde gece vaktinin hangi saatte başlayıp sona erdiğine dair güneş-batış çizelgesinin dosya içerisine alınması gerektiği gözetilmeksizin, hırsızlık suçunda gece vakti olmadığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesine rağmen, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunda aynı Kanun'un 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle gece vakti artırımı yapılması ile her iki suça ilişkin hüküm kurulurken çelişkiye düşülmesi ve eksik incelemeyle karar verilmesi,

a) Suç tarihinde gece vaktinin hangi saatte başlayıp sona erdiğine dair güneş-batış çizelgesinin dosya içerisine alınması gerektiği gözetilmeksizin, hırsızlık suçunda gece vakti olmadığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesine rağmen, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunda aynı Kanun'un 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle gece vakti artırımı yapılması ile her iki suça ilişkin hüküm kurulurken çelişkiye düşülmesi ve eksik incelemeyle karar verilmesi,

b) Hırsızlık suçunda, dosya içerisinde mevcut 16.10.2011 tarihli tutanağa göre, sanık ve suça sürüklenen çocuğun, yakalandıkları anda suça konu eşyaların yerini göstererek teslim ettikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

c) Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek sonuç ceza miktarı yönünden sanık ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.