muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2713, Karar No: 2016/4450, Tarih: 02.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2713 E.  ,  2016/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiin 15.10.2015 günü tefhim edilen hükmü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi vasıtasıyla yapılan sorgulamada oluşturulma, havale ve onay tarihi 04.12.2015 olan dilekçe ile CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden verilen kısmi iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1981, Karar No: 2021/12792, Tarih: 09.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1981 E.  ,  2021/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temtiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1) Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava açılmadan önce kamulaştırmanın ilan edildiği ve kamulaştırma ilanını yapıldığı tarihte dava konusu taşınmazın üzerinde ahırın bulunduğu, 2. katın ise henüz yapılmadığı anlaşıldığından sadece ahırın bedelinin verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun’un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/20889, Karar No: 2011/415, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20889 E.  ,  2011/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirket hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibi başlatılmış olup, borçlunun başvurusu imzanın şirket yetkilisine ait olmadığından bahisle takibin iptaline yöneliktir

Takip konusu çek, 30/04/2010 tarihinde düzenlenmiştir. Dosya arasında bulunan  ticaret sicil gazetesi örneğine göre, şirket yönetim kurulunun 21/07/2008 tarihli kararı uyarınca, şirket müdürleri F. K.Y  ve H.Ö 'nün müdürlük yetkilerinin sona erdirildiği,  H.E 'nün müdür olarak atanarak 3 yıllığına şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, 01/02/2010 tarihinde de bu yetkinin 5 yıl daha uzatıldığı, 13/04/2010 tarihli karar ile de H.E ile H. Ö 'nün şirketi temsile ve tahsile yetkili kılındıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, TTK.nun 692/5. maddesi uyarınca, çekte keşide gününün belirtilmesi zorunludur. Bu zorunluluk anılan yasanın 708/son fıkrasında öngörülen "yukarıda yazılı müddetler, çekte keşide günü olarak gösterilen tarihten itibaren işler" yolundaki hükmün doğal bir sonucudur. Keşide tarihinin gerçeğe aykırı biçimde gösterilmiş olmasının çekin geçerliliğine etkisi konusunda TTK.nun "vade" başlıklı 707. maddesinin göz önünde tutulması gerekir. Anılan madde hükmüyle yasa koyucu, sonraki tarihli çeklerin geçerliliğini açık bir biçimde kabul etmektedir. Yasal ibraz süresinin başlangıç tarihi çekte keşide günü olarak gösterilen tarihtir. Bilimsel öğretide de kabul edildiği gibi, keşide tarihi çekin gerçekten tedavüle çıkarıldığı tarih olmayıp, üzerinde yazılı bulunan tarihtir. Bu durum, çekin üzerinde yazılı keşide tarihinden önce ya da sonra tedavüle çıkarılmasına olanak vermekte, dolayısıyla ibraz sürelerini kısaltmak veya uzatmak olanağı doğmaktadır. (11. H.D.'nin 07.05.1981 tarih ve 1981/1850-2241 sayılı kararı) (F. Öztan Kıy. Ev. Huk. S:1054)

Somut olayda çekin keşide tarihi itibariyle şirket yetkilisinin F.K.Y olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında mahkemece, çekin keşide tarihi itibariyle yetkili olan şirket temsilcilerinin örnek imzaları temin edilerek, çekteki imzanın borçlu şirket yetkililerinin eli ürünü olup olmadığı konusunda yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılıp, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5239, Karar No: 2010/1220, Tarih: 16.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5239 E.  ,  2010/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü ancak, davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 20.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kaza nedeniyle oluşan zararın teminat kapsamı dışında olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay tarafından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda alkolün kazadaki etkisinin net olarak açıklanmadığı, ek rapor alınması gerektiği ve kasko sigorta poliçesi uyarınca teminat altına alınan kasko teminat limitinin esas alınması gerekirken, ihtiyari mali sorumluluk sigortası limitinin esas alındığı belirtilerek taraflar yararına bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece, ek rapor ve sonrasında başka bir heyetten bilirkişi raporu alınarak, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği bu nedenle oluşan zararın teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeni ile meydana gelen kaza sonrasında oluşan hasarın teminat kapsamında olmadığını savun-

muştur. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Yargıtay tarafından, hükme esas alınan bilirkişi raporunun, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğine ilişkin net bir düşünce ifade etmediği gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma ilamı sonrasında, yine aralarında nöroloji uzmanı ve makine mühendisi bilirkişinin yer aldığı heyet tarafından alınan raporda, kaza, aynı olgularla açıklandıkta sonra bu kez kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Bu durumda, sonra alınan bilirkişi raporu ile daha önce alınan bilirkişi raporları birbiri ile çelişkilidir. Çelişkinin giderilmesi için aralarında iki nöroloji uzmanı ve İTÜ’nde görevli trafik alanında uzman bir bilirkişiden oluşacak heyetten alınacak yeni bir bilirkişi raporu sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7017, Karar No: 2013/7782, Tarih: 26.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7017 E.  ,  2013/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dava dosyası (seri dosyalar) içeriğinden TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü 01.11.2012 tarihli yazısı ekinde dosyaya sunulduğu açıklanan; 2008-2012 yılını kapsayan döneme ilişkin vardiyaların başlangıç ve bitiş saatleri, kaç vardiya uygulandığı, hafta tatili uygulaması, yağmur ve karlı günlerde çalışma olup olmadığı aylık istihkak ödemelerinin, dini ve milli bayram çalışmalarına ilişkin kayıtlar ile ihale sözleşmesi ve iş ile ilgili yapılan yazışmalara ilişkin kurumun (G.L.İ.) bünyesinde mevcut olan arşiv kayıtlarını içerdiği açıklanan; 11 klasör olduğu bildirildiği halde belirtilen evraka rastlanmamıştır. Klasörlerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17748, Karar No: 2021/16004, Tarih: 15.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/17748 E.  ,  2021/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz fiilinden açılan davada, Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 tarih, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar sayılı kararları dikkate alındığında, davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nın 34/2. maddesinde belirtilen hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi; temyiz edilmemesi halinde ise Cumhuriyet Savcısının ve katılanın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22674, Karar No: 2014/25103, Tarih: 28.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22674 E.  ,  2014/25103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi :12.03.2014

No :2010/13-2014/182

Dava, iş kazasının tespiti ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından biri 506 sayılı Kanunun 11/A maddesidir.Anılan maddeye göre eldeki davayla ilgili olarak iş kazası;

a-)Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada,

b-)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

Hemen veya sonradan sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için;

A-)Olaya, maruz kalan kişinin 506 sayılı Kanunun 2. maddesi anlamında sigortalı olması,

B-)Olayın, 506 sayılı Kanunun 11/A maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Eldeki davada; davacının; davalı işverene ait olan işyerinden bildiriminin bulunduğu, müfettiş raporunda somut olaydaki çelişkiler nedeniyle olayın iş kazası olarak kabul edilmediği, olayın sigortalının mal teslimi için gittiği Trabzon'da meydana geldiğinin iddia edildiği, sigortalının hastanede olayın evini taşırken meydana geldiğini belirttiği, dinlenen tanıkların görgüye dayalı bilgileri olmadığı, davacının görevli olduğu sırada kaza geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, olayın, iş kazası olarak kabul edilip edilemeyeceği hususlarının ve somut olayın yeterince aydınlatılmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, davaya konu kazanın ne şekilde meydana geldiği açıklığa kavuşturularak, Trabzon'da malın teslim edildiği mağaza sahibi ve işçileri, kaza sırasında kamyonda olduğu belirtilen şahıs dinlenmeli, mal teslimine

ilişkin irsaliye, fatura vb varsa incelenmeli, 506 sayılı Kanunun 11/A maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelip gelmediği belirlenmeli ve böylece, hakkında yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılan uyuşmazlık konusu olay; hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1962, Karar No: 2024/1529, Tarih: 14.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/1962 E.  ,  2024/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/74 E., 2016/101 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat

2.Sanık ... hakkında mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararlarının sanıkların mahkûmiyetleri gerektiğinden, mahkûmiyet kararının ise cezada indirim uygulanmaması gerektiğinden bahisle ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk birimlerince gerçekleştirilen ring faaliyeti sırasında, sanıklar ..., ... ve ...'ın içinde bulundukları araca kontrol amaçlı olarak gidildiği sırada elinde bir kutu ile yakındaki binadan çıkan sanık ...'nun kolluk birimlerini fark edip kaçması

üzerine yakalanmakla elindeki kutuda şüphe üzerine yapılan kontrolde, üzerinde "TAPDK Alkollü İçkiler Distile" ibaresi bulunan bir rulo bandrol, üzerinde "ABSOLUT" ibaresi bulunan bir rulo şeffaf şerit ve üzerinde "ABSOLUT" ibaresi bulunan 18 adet şeffaf şerit ele geçirilmiştir.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/17. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... savunmalarında; olayla ilgileri olmadığını, sanık ...'ı tanımadıklarını, araçta bekledikleri sırada binadan çıkan sanık ... ile birlikte hareket ettikleri düşünülerek haklarında işlem yapıldığını beyan etmişlerdir.

Sanık ... savunmasında; diğer sanıkları tanımadığını, bandrolleri çöpte bulduğunu, kutuyu çöpe atmak için aldığı sırada içinde bandrollerin bulunduğunu gördüğünü beyan etmiştir.

Sicpa Assam firmasının bandrol tetkik cihazı ile yapılan kontrollerde bandrollerin gerçek olmadığının, yine dosyada mevcut bilirkişi incelemesinde de ele geçen şerit ve bandrollerin mevzuatta yer verilen açık ve gizli güvenlik unsurlarının tamamını bir arada bulundurmadıklarının, bandrollerin taklit olduğunun, eşyaların yasal kriterlere uygun olmadıklarının tespit edildiği görülmüştür.

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının “23.” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 23. fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

3.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

III. KARAR

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Kısmî Karşı Düşünce) (Kısmî Karşı Düşünce)

KISMÎ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar hakkında açılan kamu davasının yargılama sürecinde atılı suçlarda beraat kararı verilenler ..., ... ve ... hakkındaki hükmün dairemiz heyetince onanmasına yönelik karar ile sanık ... hakkında subut bulan suçtan dolayı verilen mahkûmiyet kararında adı geçen sanık hakkında 7423 sayılı Kanun’la değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun’un 23. maddesindeki eşyanın değer düşüklüğünden kaynaklanan ceza indiriminin uygulama imkânı oluştuğundan, ayrıca TCK 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerekeceğinden ve de suçtan zarar görmeyen davada katılma hakkı bulunmayana vekâlet ücreti hükmolunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiş ve bu yöndeki kararlara iştirak edilmiş ise de, sayılan bu bozma nedenleri aşağıda açıklandığı üzere eksik kalmış ilavesi yönüyle çoğunluk görüşüne kısmî karşı oy yazmak gerekmiştir.

Çünkü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin ilgili ikinci fıkrasında “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesi’ne;

(a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

(b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında,

İndirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kavuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.” şeklinde düzenleme bulunduğu cihetle;

Somut olayda ele geçen eşyanın, yukarıda bahsi geçen maddede ayrıksı tutulan yedinci fıkra kapsamında ele geçen bir eşya olmadığının, dosyada mevcut Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit (KEMT) Varakası ile eşyanın maddi bir değeri bulunduğunun ortaya konulduğunun da anlaşılması karşısında;