muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13695, Karar No: 2008/13045, Tarih: 05.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13695 E.  ,  2008/13045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalılar ile aralarında düzenlenen protokol uyarınca, orman arazilerinden izinsiz geçirilen enerji nakil hattı dolayısı ile oluşan alcaklarının ödenmesi kararlaştırıldığını, alacağın ödenmediğini ileri sürerek 24.351.15 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 3533 Sayılı Kanun uyarınca hakem sıfatıyla bakılacağından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davacının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda 2008/13695-13045

duraksama yoktur. Davalı ... ise bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde, kamu iktisadi teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında ... hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. O halde davalılar 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır.

Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Avukatlık asgari ücret tarifesi 7. maddesi hükmüne aykırı olarak davalılar yararına dava değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de yanlış olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14168, Karar No: 2014/35422, Tarih: 11.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14168 E.  ,  2014/35422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmayacak, olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli, her olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, maddenin uygulanıp uygulanmaması ve özellikle ceza verilmeme haliyle ilgili seçeneğin, eylemin failine uygun düşüp düşmeyeceği belirlenecek ve takdirin gerekçesi de kararda gösterilecektir.

Somut olayda ise; katılan ...'e ait ekili tarladan bilirkişi raporuna göre 5,25 TL değerinde buğday çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özelliklerine göre mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Olay günü sanık, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne ait tarlada ekili buğday Ekinini biçip, beş çuvalını romörke koymuş, bir çuvalını ekinle doldurup hendek içine bırakmış ve dört ayrı yerde de öbekler halinde yığmış, ancak güvenlik görevlilerinin gelmesi neticesinde fiilini tamamlayamamış, hırsızlık eylemi teşebbüs aşamasında kalmıştır. Mahkemeş değerin azlığı gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar vermiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Olay günü sanık, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne ait tarlada ekili buğday Ekinini biçip, beş çuvalını romörke koymuş, bir çuvalını ekinle doldurup hendek içine bırakmış ve dört ayrı yerde de öbekler halinde yığmış, ancak güvenlik görevlilerinin gelmesi neticesinde fiilini tamamlayamamış, hırsızlık eylemi teşebbüs aşamasında kalmıştır. Mahkemeş değerin azlığı gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar vermiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu, mahkemenin verdiği bu kararın onanması yönünde görüş bildirmiştir.

Kanaatimce olayımızda, sanığın eylemi için, TCK’nun “malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde yer alan “hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” hükmündeki ''ceza verilmesine yer olmadığına'' yönündeki bir kararın verilmesi doğru değildir.

Şöyleki;

1)TCK’nın 145. maddesi, kovuşturma evresini yapan hâkime takdir hakkı tanıyan bir hüküm içermektedir.Değer maddi olarak az ise hâkim, anılan madde uyarınca şartların mevcut olduğunu kabul ederek cezadan indirim yapabileceği gibi, aksi kanaatte ise bu indirimi tatbik zorunda değildir.

Zaten maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denmiştir.

2)Öncelikle, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, bu durumun mutlaka sanığa, lehine kullanılmasını gerektiren bir imkân sağlamaz.

Değer azlığı hükmü; sanık tarafından ihlâl edilen hukukî değerden, failin kastından, amacından, fiilinden, mağdurdan umduğu neticeden bağımsız olarak peşin ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Olayımızda, sanık, yeşil buğday ekini bulunan tarlanın yaklaşık 25 metre karesini biçmiş, bir kısmını romörke yüklemiş, yeşil ekini biçmeye devam ettiği sırada, güvenlik görevlilerinin olay yerine gelmesi neticesinde fiilini tamamlayamamış, eylemi teşebbüs aşamasında kalmıştır. Sayın çoğunlukta eylemin teşebbüs aşamasında kaldığını kabul etmiştir. Suç mahalline traktörle gelen sanığın, eylemi teşebbüs safhasında kalmamış olsa idi daha ne kadar ekini biçecekti, belli değildir. Mahkemenin daha fazlasını alma imkanı varken sanığın daha azını aldığı yönündeki değerlendirmesi de, bu sebeple yerinde değildir. Bilirkişinin değere ilişkin tesbiti de doğru bulunmamıştır. Bu nedenle çoğunluğun, ''ekili tarladan bilirkişi raporuna göre 5.25 TL değerinde buğday çalmaya çalışan sanık hakkında mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı yerinde bulunarak onanmasına karar veren görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/1494, Karar No: 2022/4658, Tarih: 29.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1494 E.  ,  2022/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04/08/2014 gününde verilen dilekçe ile 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. ek madde uyarınca tahsis edilen yerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/11/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasayla eklenen ek 13. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, ... Köyü Tüzel Kişiliği tarafından köy yerleşim alanının değişmesi nedeniyle dağıtımı yapılan taşınmazlardan .... Noterliğinin 18.07.2005 tarih ve 15657 yevmiye numaralı tahsis kurası ile 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline tahsis edildiğini, bedelini ödediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Mahalle Muhtarlığı, bedeli ödeyenlere tapuları devrettiklerini, şu anda mahalle muhtarlığı oldukları için tüzel kişiliklerinin bulunmadığını beyan ederek husumetten davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise; köy muhtarlığı adına olan taşınmazların kanun gereği Kocasinan Belediyesine geçtiğini, satış işleminin belediye tarafından yapılmadığını, tescil şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tahsise konu olan taşınmazın bedelinin tam olarak yatırılmaması sebebiyle ... Köyü Tüzel Kişiliği hakkında davanın pasif husumet yokluğundan reddine, ... hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün; davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 22.10.2018 gün ve 2016/6258 Esas, 2018/6983 Karar sayılı ilamıyla "davacıya, 3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen ek 13. madde hükmü uyarınca tahsis yapılmak üzere .... Noterliğince 18.07.2005 tarih, 15657 yevmiye numaralı kur'a zaptının düzenlendiği, davacının taşınmazın satış bedeli olarak 01.04.2005 tarihli makbuzlarla kısmen 700,00 TL ödediği, ancak geri kalan bedeli ödenmediğinin anlaşıldığı, mahkemece, tahsis koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak oluşmuşsa taşınmazın rayiç bedeli üzerinden ödenmeyen bedelin oranlanarak depo ettirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ... Tüzel Kişiliği hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise davacının 5 yıl süre ile ikamet etmek şartını sağlamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ... Tüzel Kişiliği hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise davacının 5 yıl süre ile ikamet etmek şartını sağlamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün; davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 gün ve 2020/637 Esas, 2020/5907 Karar sayılı ilamıyla "5 yıl süre ile ikamet etme şartına yönelik yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı, mahkemece tahsis tarihinden geriye doğru herhangi bir zaman diliminde davacının 5 yıl süre ile kesintisiz ikamet edip etmediği araştırılarak, ikamet şartının gerçekleştiğinin tespit edilmesi halinde bozma ilamında yazılı olduğu gibi davacının ödediği bedel ve ödemediği miktar oranlanmak suretiyle taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri tespit edilerek, belirlenecek orana göre ödemediği bedelin belirlenerek depo ettirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ... Tüzel Kişiliği hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, dava konusu 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen ek 13. madde hükmü uyarınca köy tüzel kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. ... Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması ve isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi bulunmayan ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Somut olayda; mahkemece, kura tarihinden geriye dönük 5 yıl boyunca abonelik bilgilerinin celp edildiği, bu suretle davacının köyde oturmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, kura tarihinden geriye dönük 5 yıl boyunca abonelik bilgilerinin celp edildiği, bu suretle davacının köyde oturmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen ek 13. madde hükmü uyarınca köy tüzel kişiliği adına tahsisli parsellerin ihtiyaç sahiplerine satışı için davacının da sahip olduğu diğer şartların yanında, o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması şartı da olup, davacı bu şartı ispat etme külfeti altında bulunduğundan; mahkemece, bu hususta davacı yanın delillerinin tespit edilerek tahsis tarihinden önceki her hangi bir zamanda ... Köyü'nde kesintisiz 5 yıl boyunca ikamet etmiş olma şartının yerine getirilip getirilmediği belirlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken ispat külfeti tersine çevrilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9132, Karar No: 2025/1322, Tarih: 10.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9132 E.  ,  2025/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2532 E., 2024/1304 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Eksik inceleme yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde

görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1200, Karar No: 2024/4758, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1200 E.  ,  2024/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/239 Esas, 2022/236 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Niksar Asliye Hukuk ( Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 11.03.2022 Tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/127 Karar Sayılı Kararı

Korunma ihtiyacı olan küçüğün adresinin Bandırma/ Balıkesir, küçüğün anne ve babasının ikamet adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Akhisar Aile Mahkemesinin 24.03.2022 Tarihli ve 2022/239Esas, 2022/236 Karar Sayılı Kararı

Korunma ihtiyacı olan küçüğün Niksar Konukevinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararıverilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesi uyarınca tedbir uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesi.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

4.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Yerleşim yeri" başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Niksar olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Niksar Asliye Hukuk (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Niksar Asliye Hukuk (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5595, Karar No: 2024/7337, Tarih: 24.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5595 E.  ,  2024/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince Ankara Asliye Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, Ankara Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş bir karşı yetkisizlik kararları olmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı olmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına oy birliğiyle TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.