muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21008, Karar No: 2017/10083, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21008 E.  ,  2017/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, sayaç okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin talebinin saklı kalmak kaydıyla abonelik sözleşmesinin imzalanmasından itibaren düzenlenmiş olan tüm faturalarda (Mayıs 2013 ve Haziran 2013 dönemlerinde) şimdilik 85.258,80TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 11.01.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 198.068,14TL'ye arttırmıştır.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; 23,36 TL sayaç okuma bedeli, 12.180,73 TL PSH bedeli, 18.298,43 TL İletim Sistemi Kullanım bedeli, 57.244,48 TL Dağıtım Sistemi Kullanım bedelinden oluşan 87.747,00 TL ve 110.321,14 TL kayıp kaçak bedeli olmak üzere toplam 198.068,14 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Bu miktarın 82.257,80 TL Kayıp Kaçak bedeli ve 3.001,00 TL'den oluşan PSH, iletim bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli toplam 85.258,80 TL'sini dava tarihinden, 112.809,34 TL'sine de 12/01/2016 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1484, Karar No: 2021/1524, Tarih: 17.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1484 E.  ,  2021/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1-Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği göz önünde bulundurulduğunda; Manisa Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 01.07.2010 tarih ve 1535 sayılı mütalaası ve eki vergi suçu raporuna uygun olarak düzenlenen Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2013 tarih ve 2013/743 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı halde, mahkeme tarafından iddianame dışına çıkılarak 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulmuş ise de;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı; “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçları yönünden ise; bu suçların Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2013 tarih ve 2013/743 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2009 takvim yıllında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5050, Karar No: 2019/2625, Tarih: 15.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5050 E.  ,  2019/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının ...Apartmanı C Blok kapıcı dairesini hiçbir yasal nedene dayalı olmadan 10 yıldan bu yana işgal ettiğini, davalıya ... 2. Noterliğinin 04354 yevmiye nolu 30/05/2014 tarihli ihtarname ile kapıcı dairesini boşaltmasının ve 01/06/2009 tarihinden başlamak üzere aylık 250,00-TL'den 5 yıl 4 aylık ecrimisil bedeli olan 01/10/2014 tarihine kadar 16.000,00-TL'nin ödenmesinin talep edildiğini, davalının bugüne kadar edimini yerine getirmediğini belirterek davanın kabulü ile 16.000,00-TL ecrimisil alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı yöneticinin aynı zamanda C blok 8 nolu bağımsız bölümün ½ maliki olduğu anlaşılmakla mahkemece davacının kendi payına düşen ecrimisil için yargılamaya devam edilerek uyuşmazlık konusu ecrimisil talep edilen yerin, anataşınmaza ait yönetim planı, tapu bilgisi ve mimari projesi getirtilerek yerinde keşif yapmak sureti ile uygulanması, niteliğinin belirlenmesi ve ecrimisil isteminin yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23507, Karar No: 2019/5315, Tarih: 25.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/23507 E.  ,  2019/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... İli, ...... İlçesi, ...... Mahallesi, 5815 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazların emlak vergi değerinin karşılaştırmasında, emsal taşınmazın daha değerli olduğu anlaşıldığı halde, ters orantı kurularak dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlendiği, ayrıca; dava konusu taşınmazlara yakın konumda bulunan 5835 ada 4 parsel sayılı taşınmaz için ...... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/429 Esas, 2013/129 Karar sayılı dosyasında 28.06.2012 değerlendirme tarihi itibariyle 8.500,00 TL/m² birim fiyatı takdir olunduğu ve bu rakam üzerinden verilen kararın (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek onandığı ve kesinleştiği anlaşıldığından, alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ileBOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8521, Karar No: 2017/2687, Tarih: 27.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8521 E.  ,  2017/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği bulunmayan ... Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği'nin davalı olarak gösterilmesi ve davalı sıfatını taşıyan . ...'nın dahili davalı sıfatı ile yer alması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Genel bütçeye dahil olan davalı ... ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi ve davada birden fazla davalı olmasına karşın yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden infazda tereddüt oluşturacak biçimde "davalıdan tahsiline" şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2, 3 ve 4. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“ 2-Davalı ... ... Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ... ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 351,22 TL. harçtan, peşin yatırılan ve tamamlanan harcın mahsubu ile bakiye 311,27 TL. karar-ilam harcının davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

3-Davacının bu dava için yaptığı harçlar hariç 111,00 TL. tebligat ve müzekkere, 300,00 TL. bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 411,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, davacı tarafından yatırılan 64,25 TL harcın ise sadece davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihindeki AAÜT. si gereğince belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,“ bentlerinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10879, Karar No: 2023/3676, Tarih: 19.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10879 E.  ,  2023/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2017/304 E., 2017/342 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.01.2022 tarihli ve 2017/304 Esas, 2017/342 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 05.01.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 10. Asliye Ceza Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22978, Karar No: 2006/23091, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22978 E.  ,  2006/23091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zeytinburnu 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8373, Karar No: 2021/14941, Tarih: 26.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/8373 E.  ,  2021/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyizi bakımından yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafinin verdiği bozma konulu iki ayrı temyiz dilekçesinin herhangi bir gerekçe içermediği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMK’nın 294. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan ... vekilinin temyizi bakımından yapılan incelemede ise;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; katılan ... vekilinin temel cezanın üst hadden kurulması ve TCK’nın 62. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında tatbik edilmemesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 26.05.2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Mağdurenin 15.02.2016'da evden ayrıldığı, okula gitmeyerek gönül ilişkisinin bulunduğu suça sürüklenen çocuk ile görüştüğü, o geceyi beraber sokakta geçirdikleri ve mağdurenin aşamalarda belirttiği üzere rızaen birlikte Manavgat ilçesine gittikleri, 17.02.2016 tarihinde kimlik kontrolü esnasında yakalandıkları olayda;

Bir daha dönmemek üzere evini terk etme iradesi gösteren mağdure çocuğu, rızası dahilinde fakat ailesinin rızası olmadan götüren suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nın 234/3. maddesinde unsurları gösterilen suçu oluşturacağı cihetle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 26.05.2021

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2018/2840, Karar No: 2019/9555, Tarih: 05.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/2840 E.  ,  2019/9555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Özgür Kılıçoğlu tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.