muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10675, Karar No: 2023/5324, Tarih: 04.12.2023

2.Davalı vekili 02.05.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın usulden reddedilmesi gerektiğine, tazminata neden olan ceza yargılamasındaki kararın kesinleşip kesinleşmediği, kesinleştiyse tebliğden itibaren 3 aylık sürenin geçip geçmediği, eğer tebliğ edilmediyse azami bir yıllık sürenin geçip geçmediğinin incelenmesi gerektiği, eğer bu sürelerde bir aşım söz konusu ise davaya zamanaşımı bakımından itiraz eder ve davanın usulden reddinin talep edileceğini, davacının ikametgah bilgilerinin istenerek eğer oturduğu yer başka bir yer çıkarsa mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi gerektiğini, davacının tazminat istemeyecek kişilerden olması durumunda davanın reddinin gerekeceğine, tazminat yolunun zenginleşme aracı olarak kullanılmaması gerektiğine, davacının uğradığı iddia ettiği zarar miktarlarının hiç bir somut belgeye dayanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, talep etmiştir.

3.İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/307 Esas, 2020/700 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 21.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Yerel mahkeme ve istinaf mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan soruşturma başlatıldığını ve bu suç nedeniyle gözaltı ve tutuklama işlemi olduğunu, savcılık makamınca mağdurenin yaşının büyük çıkması nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştürüldüğünü ve şikayet bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, mağdurenin ve velisinin hiç bir zaman şikayette bulunmadığını bu nedenle şikayetten vazgeçme de olmadığını, bu nedenle mahkeme gerekçesinde belirtilen şikayetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/6958 Soruşturma - 2019/628 sayılı ceza dosyasında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından 11.08.2018 - 28.09.2018 tarihleri arasında 48 gün gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın 15.03.2019 tarihinde kesinleştiğini ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, dosyanın içeriği incelendiğinde sanığın eyleminin nitelikli cinsel istismar suçunun yasal unsurları oluşmadığı, mağdurenin olay tarihi itibariyle 15 yaşını doldurduğu, bu nedenle mağdur ve yasal temsilcisinin şikayeti olmadığından dolayı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek mağdurun yaş tahsisi için İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesine davaname tanzim edilmesine karar verildiği, kararın 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği, ilgili davaname doğrultusunda mağdur hakkında İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/36 esas 2019/110 karar sayılı dosyası getirtilip incelendiğinde, mağdurenin yaşının 04.10.2002 tarihinden 04.10.2000 olarak değiştirilmesine karar verildiği, kararın 30.05.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılan olayda davacı sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar vermiş ise de 5271 sayılı Kanunun 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi uyarınca eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki kapsamında kaldığı belirtilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu nedenle tazminat istenilemeyeceği anlaşıldığından dolayı davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/6958 Soruşturma - 2019/628 sayılı ceza dosyasında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından yargılandığı, 11.08.2018 - 28.09.2018 tarihleri arasında 48 gün gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Davacının hangi suç veya suçlardan gözaltına alınıp tutuklandığının tespiti amacıyla gözaltı, tutuklama ve tahliye evraklarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya arasına alınması gerektiği tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

Davacının hangi suç veya suçlardan gözaltına alınıp tutuklandığının tespiti amacıyla gözaltı, tutuklama ve tahliye evraklarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya arasına alınması gerektiği tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan tutuklandığının tespiti halinde davacı yönünden tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmeyeceği ve koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı Kanunun 141 inci madde ve devamı maddelerinde belirtilen şartların davacı yönünden gerçekleşeceği,

Davacının reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan tutuklandığının tespiti halinde ise; 5271 sayılı Kanunun 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendinde genel veya özel af, şikâyetten vazgeçme, uzlaşma gibi nedenlerle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilen veya kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülen kişilerin tazminat isteyemeyeceğinin belirtildiği, tazminat istemeyecek hallerin belirlenmesine ilişkin nedenlerin niteliği dikkate alındığında, bu hallerin, suçun işlenmesi sonrası değişen taraf iradelerine ya da devletin tasarruflarına dayalı olarak, sanığa ceza verilmemesini öngören kurumlar olduğu, somut olayda davacının, tazminata konu ceza yargılamasındaki eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olduğu ve bu suça ilişkin şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, mağdurun kolluk beyanında şikayet hakkını hiç kullanmaması nedeniyle düşme kararı verildiğinden davacı lehine tazminata hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ve tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/307 Esas, 2020/700 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2957, Karar No: 2017/4838, Tarih: 02.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/2957 E.  ,  2017/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bahçesinde yapılan aramada 50-100 cm boylarında toplam 59 kök kenevir bitkisinin ekili vaziyette ele geçtiği, bunun dışında esrar elde etmek amacıyla sökülmüş, kopartılmış veya kurumaya bırakılmış kenevir bitkisi elde edilemediği, sanığın içtiğini söylediği maddenin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği, dikili kenevirlerden koparıp kullandığına ilişkin delil olmadığı, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığının teknik yöntemlerle de belirlenmediği, sanığın, olayda ele geçirilen dikili vaziyetteki keneviri kullanmak için ektiğine ilişkin beyanının, "suçtan kurtulma yada daha az ceza alacağını sanma" amacına dayanmış olabileceği gözetilmeden; atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığından sanığın atılı suçtan beraati yerine "mahkûmiyet" hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9751, Karar No: 2015/10628, Tarih: 10.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9751 E.  ,  2015/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/42-2014/39

Taraflar arasındaki davadan dolayı İznik Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.02.2014 gün ve 42-39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı H.. K..'dan tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Evrak arasına alınan ve Fen Memuru tarafından düzenlenerek gönderilen davaya konu yere ait 07.02.2013 havale tarihli harita örneği ile, mahallinde yapılan uygulama neticesinde Kadastro Teknisyeni bilirkişiler K.. Ö.. ve M.. B.. tarafından düzenlenen 18.11.2013 tarihli bilirkişi ekinde yeralan krokide, 267 nolu parselin bulunduğu yer konusunda çelişki bulunduğu görülmekle;

- 07.02.2013 tarihli harita örneği ile bilirkişi raporundan bir suret eklenmek suretiyle ilgili Kadastro Müdürlüğüne müzekkere yazılarak; 267 nolu parselin bulunduğu yer bakımından hangi haritanın doğru olduğunun sorularak, davaya konu ..., ... Köyü, 264, 265 ve 267 nolu parselleri birlikte gösterir pafta suretinin yeniden gönderilmesinin istenmesine,

- Aynı yerde bulunan 266 nolu parselin tapu kaydının ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek evrak arasına eklenmesi,

Geri çevirmeye konu hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1581, Karar No: 2014/3809, Tarih: 06.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1581 E.  ,  2014/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2012

NUMARASI : 2007/310-2012/179

Davacılar S.. G.. vd. vekili tarafından, davalılar Y.. A.. vdl. aleyhine 23/03/2007 gününde verilen dilekçe ile taksirle meydana gelen patlamadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 06/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Y.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalı Y.. A..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışıda kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı Y.. A..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalı Y.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan C..T..'in hissedarı olduğu Bayıldım isimli restoranın tüp tesisatının A.. A.Ş. yetkili servisi Y.. A.. ve yanında çalışan işçisi F.. Ö..tarafından döşendiğini, ancak usulüne uygun olmayan tesisat nedeni ile gaz sızıntısı meydana gelip patlama olduğunu, komşu işyerinde meydana gelen patlamanın tesiri ile sağlık hizmeti verilmekte olan iş yerlerinin camları kırılıp hasar meydana geldiğini iddia ederek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı B..Turizm Tekstil İnş. Paz. San. Ltd. Şti. tarafından işletilen restoranın tüp tesisatının usulüne uygun döşenmemesi nedeni ile sızıntıdan meydana gelen patlama nedeniyle davacı şirkete ait işyerinde maddi zarar meydana geldiği benimsenmiş, bilirkişiler tarafından belirlenen hasar tutarı oranında maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı S.. G..'in manevi tazminat ismenin reddine karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/4. maddesi uyarınca davacıların maddi tazminat istemlerinin bir bölümü kabul edilmiş olduğundan reddedilen maddi ve manevi tazminat tutarları üzerinden davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirir ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK nun 438/son maddesi uyarınca davalı Y.. A.. yararına takdir edilen vekalet ücreti tutarlarının Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3 ve 12/2 maddeleri uyarınca düzeltilerek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, davalı Y.. A.. yararına olmak üzere hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin tümden silinmesi ile “...Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/4 maddesi uyarınca manevi tazminat isteminin tümden reddi nedeni ile 1.200,00 TL vekalet ücreti ile, maddi tazminat isteminin reddedilen bölümü yönünden tarifenin 12/2 maddesi uyarınca 400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine...” cümlesinin yazılmasına, davacıların tüm, davalı Y.. A..'ın diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilen bu biçimi ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2043, Karar No: 2022/18995, Tarih: 12.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/2043 E.  ,  2022/18995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanığın, babası ile tartışan mağdur ...'in ikametinin önüne giderek mağdurun ikametine doğru tüfekle ateş etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA,12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8450, Karar No: 2010/21302, Tarih: 27.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8450 E.  ,  2010/21302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 169-a/3. maddesinde; "Borçlunun ibraz ettiği belge altındaki imza alacaklı tarafından inkar edilirse, icra hakimi, 68-a maddesindeki usule göre yapacağı inceleme neticesinde imzanın alacaklıya ait olduğuna kanaat getirdiği takdirde borçlunun itirazının kabulüne karar verir..." Aynı kanunun 68-a/3. maddesinde ise; "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse, itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir..." düzenlemelerine yer verilmiştir. Bu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere borçlunun tatbike elverişli imzası bulunamazsa incelemeye esas olmak üzere kendisine icra mahkemesi önünde yazı yazdırılıp imza attırılır.

Somut olayda borçlu şirket tarafından, çekteki keşideci imzasının şirket yetkilisine ait olmadığı itirazında bulunulmuş, ancak şirket yetkilisi olan İ.Ç.'ın babasına sözlü olarak çek imzalaması için yetki verildiğinin şirket yetkilisi tarafından kabulü yeterli olmayıp, bu yöndeki beyan borçlu şirketi bağlayıcı değildir. Bu nedenle yukarıda belirtilen yasa maddeleri uyarınca şirket yetkilisi İ.Ç. yönünden yöntemince imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6258, Karar No: 2013/11644, Tarih: 10.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6258 E.  ,  2013/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-b maddesi gereğince sanığın beraatine.

Katılandan aldığı yer fıstığı karşılığında İstanbul ilinde ticaret yapan ...'dan aldığı ve sahte olduğunu bildiği çeki katılana vermek suretiyle sahte çeki bilerek kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında açılan davada; sanığın "20 yıldan beri fıstık tüccarlığı yaptığını, alışverişlerde sürekli müşteri çeki ve kendisine ait çekleri kullandığını, olay tarihinde müşteki ...'dan fıstık satın alıp karşılığında da daha önce mal sattığı ve para karşılığında ... tarafından verilen müşteri çekini...a verdiğini, ancak daha sonra...ı arayarak söylemesi üzerine çekin sahte olduğunu öğrendiğini savunması, Silifke Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suça konu çekin düzenlendiği yerin İstanbul olduğu kabul edilip bu yönden verilen 01.07.2007 gün ve 2007/1402 soruşturma numaralı 2007/177 karar sayılı ayırma kararıyla evrakın tefrikine ve 2007/2282 hazırlık numarasına kaydına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın suça konu çeki aldığını ancak öldüğünü belirttiği ve iş adres bilgilerini verdiği ...'nun gerçek kişi olup olmadığının araştırılması, varlığı halinde resmi dairelerde mevcut yazı, rakam, imza örnekleri olup olmadığı saptanıp, dosya içindeki bilirkişi incelemelerinin imzalar yönünden yapıldığı da dikkate alınarak sanığın da yazı, rakam örnekleri alınması, ayrıca suça konu çekin keşidecisi ile cirantaların da adreslerinin tespiti ile tanık sıfatıyla dinlenmeleri, imza, yazı, rakam örnekleri alınıp bilirkişi incelemesine dahil edilmesi, çek hesabının bulunduğu bankadan bilgi alınması yetkisizlikle gönderildiği anlaşılan evrakın akıbetinin araştırılması, dava açılmışsa dosyanın incelenmesi için getirtilmesi, imkanı varsa birleştirilmesi, aksi halde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosyaya intikalinin sağlanması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu çek aslı celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde aslının dosya içine konulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67464, Karar No: 2013/11133, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67464 E.  ,  2013/11133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın çalıştığı Kargo Met isimli uluslar arası nakliyat şirketinden 70,00 TL İzmir İstanbul arası otobüs parası ve 1000 Avro avans almasına rağmen Çeşme Lima'nından gemiye yüklediği TIR'ı İtalya'da karşılayıp yükünü boşaltmadan ortadan kaybolduğu şeklinde gerçekleşen eylemde hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün” ve “600 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.