muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11669, Karar No: 2011/5912, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11669 E.  ,  2011/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2009 tarih ve 2006/323-2009/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin Kale Madeni Eşya Fabrikası adıyla 1953 yılında faaliyete başladığını, “şekil+ KALE” ibareli markasıyla kilit ve kilit sistemleri konusunda üretim ve ticareti ile uğraştığını, davalının da müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, 2004/3707 nolu "elektronik devre destekli dış kapı kilidi" başlıklı faydalı model tescilinin sahibi olduğunu, davalının bu faydalı model belgesinin yeni ve ayırt edici özelliğinin bulunmadığını ve davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalının faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini ve müvekkilinin davalının faydalı modelden doğan haklarına tecavüz etmediğinin tespiti ile hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin 1999 yılından itibaren sektörde faaliyet gösterdiğini, dava konusu faydalı model belgesinin tescilinin 551 sayılı KHK ile öngörülen şartları taşıdığını, müvekkilinin tescilinin uygulanan tekniğe yenilik getirdiğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddi istemiş, karşı dava olarak da; müvekkili adına tescil belgesine konu ürünlerin davacı tarafından aynısının üretilerek piyasaya sunulmasının haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, benzer ürünlerin toplatılmasını ve hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı-karşı davacı adına tescilli faydalı modelin yenilik unsuru taşımadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, 2004/3707 nolu faydalı modelin hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, davacının davalının Faydalı modelinden kaynaklana haklarına tecavüz etmediğinin tespitine, karşı davanı ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12017, Karar No: 2012/11422, Tarih: 13.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/12017 E.  ,  2012/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 43, 62. maddeleri gereğince 3 Yıl 1 Ay 15 Gün Hapis Cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesinde gösterilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Eminönü İlçe Nüfus Müdürlüğü’nde veri işletmeni olarak görev yapıp hüviyet cüzdanı tanzim etmekle görevli olan sanığın 07.09.1999 tarihinde Avcılar/İstanbul depreminde ölen ve kütüğe ölüm kaydı düşülen ...’in kütükteki ölüm kaydını kimyasal maddeyle silerek gerçekte ...’a ait ancak adı geçen ölü ... kimlik bilgilerine göre 24.09.2003 tarihinde “tarafımdan tanınmaktadır” kaydı ile 34 özel kütük no ile sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ve aynı tarihli 2003/2102 karar nolu nüfus cüzdanı kaybından dolayı para cezası tutanağı düzenlediği,bu belgelere dayanarak 24.09.2003 tarihli kayıp nedeniyle ...’ın fotoğrafı bulunan ölü ...’in kimlik bilgilerini içeren seri D09 No:342365 nolu nüfus cüzdanını düzenleyip imzalayarak nüfus müdür vekiline de imzalattığı, idari soruşturma sırasında bu hususun 25.02.2005 günlü görgü tutanağı ile tespit edildiği, ölüm olayı kütükten silinen ...’in 25.02.2005 tarihinde 2.kez tekrar kayıt yapılarak ölüm kaydının nüfus kütüğüne işlendiği, yine ... adına 21.11.2003 günlü sahte nüfus cüzdanı talep belgesi düzenleyip, ...’ün fotoğrafı bulunan yenileme nedeniyle nüfus cüzdanı düzenlediği, ...’ın sahte kimlikle dava konusu edilmeyen pasaportu aldığı, ölü ...’in nüfus kütüğündeki bilgilerin tahrif edilmesi eyleminin 765 sayılı TCK.nun 339/1, 80. maddesi kapsamında teselsül eden memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu, ancak 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki teselsül hükmünün, “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda....” denilmek suretiyle 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinden farklı düzenlenmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinin lehe olduğu düzenlenen belge

sayısının 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi kapsamında cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınacağı, zamanaşımı da gözetilerek ... adına düzenlenen hüviyet cüzdanı yönünden ise olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 352, 80. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği nazara alınmadan tüm eylemleri teselsül eden tek suç kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

sayısının 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi kapsamında cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınacağı, zamanaşımı da gözetilerek ... adına düzenlenen hüviyet cüzdanı yönünden ise olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 352, 80. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği nazara alınmadan tüm eylemleri teselsül eden tek suç kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; 765 sayılı TCK. ile 5327 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezalar kişiselleştirilerek sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki artırım oranının 765 sayılı TCK.nun 80. maddesindeki artırım oranından fazla olması nedeniyle aleyhe olduğunu nazara alınmadan hüküm kurulması,

b-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2812, Karar No: 2015/2551, Tarih: 22.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2812 E.  ,  2015/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/190119

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/02/2013, 2012/164 (E) ve 2013/16 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinden evvel suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... arkadaşı ... arasında yaşanan kavgayı ... ayırdığı, ...’in bu olay nedeniyle husumet beslediği, olay günü katılan ile karşılaşan .... başlattığı tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılana yumrukla vurduğu, yere yatırarak cebinden çıkardığı bıçakla onu defalarca yaraladığı, jandarma görevlilerinin gelmesi üzerine eylemine son verdiği anlaşılan olayda; katılan ... kaynaklanan ve suça sürüklenen çocuk ... yönelen haksız tahrik oluşturan eylem bulunmadığı halde haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk L.. Y..’ın mağdur R.. T..'ı "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğü, eleştiri nedeni saklı kalmak koşulu haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, vasfa vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin

6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki müdafii ücreti 533.TL'nin çıkartılmasına ve yargılama gideri toplamının "310.50.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12920, Karar No: 2022/15572, Tarih: 07.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12920 E.  ,  2022/15572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : .....

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, hak sahibi sıfatıyla almakta olduğu ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanarak kesinti tarihinden sonra alınması gereken ölüm aylıklarının kurumdan tahsili ve kuruma borçlu olmadığının tespiti istemi ile dava açmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı ... Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili ... Müdürlüklerinden sağlanan ... kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili ... Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı ... ... Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu edilen aylıklar yönünden davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığına ilişkin mahkeme kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu edilen aylıklar yönünden davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığına ilişkin mahkeme kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında inceleme ve araştırma yapılarak ve yine davacının boşandığı eşi ... ... tarafından Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/110 E, 2021/179 K sayılı dosyasından açılan tapu iptal ve tescil davasında, davacının mahkeme huzurunda vermiş olduğu ifadesinde “ biz her ne kadar davacı ile boşanmışsak ta halen birlikte yaşıyoruz...” şeklindeki ifadesi gözetilerek, getirtilen ... kayıt sisteminde ki davacı ve boşandığı eşine ait tüm adreslerde, birlikte yaşadıkları iddia edilen dönem 01/06/2012-31/06/2014 tarihleri arasında birlikte yaşayıp yaşamadıkları zabıta marifetiyle araştırılmalı, söz konusu adreslerdeki komşular, mahalle muhtarları ve azaları tespit edilerek ifadelerine başvurulmalı, davacı ve eşine ait ihtilaflı döneme ilişkin medula/Aile Hekimliği kayıtları getirtilerek tedavi belgeleri değerlendirilmeli, kayıtları karşılaştırılmalı, davacı ve eşinin boşandığı dönemde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ile başka yardım kuruluşlarından yardım alıp almadıkları araştırılarak, yardım almış olmaları halinde buna ilişkin durum tespit tutanakları celbedildikten sonra, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/50, Karar No: 2019/772, Tarih: 11.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/50 E.  ,  2019/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

1-Davalı Kurumdan davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olarak tescilinin bulunup bulunmadığı sorulup

2-Bağ-Kur sigortalısı ise Bağ-Kur'a giriş bildirgesinin ön ve arka yüzünün okunaklı bir örneğini de içeren şahsi sicil dosyasının onaylı bir örneği davalı Kurumdan istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8044, Karar No: 2018/12731, Tarih: 22.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/8044 E.  ,  2018/12731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşma talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

Zarar giderildiğinden 4389 sayılı Yasa gereği para cezası verilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün ilk fıkrasındaki "ve nitelikli zimmete konu olan eylemdeki miktar dikkate alınarak üç misli olan 35.085-TL adli para " ifadesi, 2. fıkrasındaki "ve yine 35.085-TL adli para" ifadesi, 3. fıkrasındaki " ve 23.390-TL adli para" ve 4. fıkrasındaki " ve 19.491-TL adli para" ifadesinin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.