muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18035, Karar No: 2006/15384, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18035 E.  ,  2006/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında ... İcra Mahkemesinden verilen 7.9.2006 günlü ve 431/517 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.015.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2393, Karar No: 2010/2673, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2393 E.  ,  2010/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın sipariş üzerine döner bıçağı ve sahit bıçak imalini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18572, Karar No: 2013/2388, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18572 E.  ,  2013/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; ... Makina isimli iş yerinde iş makinası alım satım işi ile uğraşan sanığın, katılana ait iş makinasını teşhir için teslim alıp, komisyon karşılığı müşteri bulmak üzere anlaşmasına rağmen, katılanın izni ve haberi olmaksızın sattığ ve parasını da ödemediği, suça konu iş makinasını katılandan satın aldığına dair savunmasını doğrular delil de bulunmadığı anlaşılmakla, güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sair itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'unn 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu ve infaz aşamasında cezaların toplanması gerektiğinin belirtilmesine rağmen, yazılı şekilde, sanığa hükmolunan cezaların içtimaına karar verilmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'unn 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu ve infaz aşamasında cezaların toplanması gerektiğinin belirtilmesine rağmen, yazılı şekilde, sanığa hükmolunan cezaların içtimaına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanığa verilen 11 ay 20 gün hapis ve 100 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2 maddesi uyarınca kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak günlüğü takdiren 20 YTL'den hesap edilerek 9.000 YTL adli para cezasına çevrilmesine ve 52/4 maddesi uyarınca 9.000 YTL adli para cezasının birer aylık eşit sürelerde olmak üzere 10 eşit taksitte alınmasına, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ilişkin ibarenin çıkartılarak yerine "sanığa verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince 350 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den hesap edilerek 7.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tayin olunan 100 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2 maddesi uyarınca kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak günlüğü takdiren 20 TL'den hesap edilerek sanığın 2.000 TL adli para cezasına mahkumiyetine, TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca 7.000 TL ve 2.000 TL adli para cezasının birer aylık eşit sürelerde olmak üzere ayrı ayrı 10 eşit taksitte alınmasına, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/517, Karar No: 2023/1419, Tarih: 20.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/517 E.  ,  2023/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı olmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereğin için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29603, Karar No: 2012/603, Tarih: 23.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/29603 E.  ,  2012/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, 03.08.2005 tarihli tutanaktan dolayı açılan kamu davasına ilişkin suç tarihinin 03.08.2005 yerine 12.10.2005 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi temyiz edenlerin sıfatı nedeniyle; 2 keşif gideri; 309,94 YTL, 15 tebligat gideri; 54,50 YTL ve 1,50 YTL posta gideri olmak üzere toplam; 365,94 YTL yargılama gideri yerine 172,24 YTL yargılama giderine hükmedilmesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)- 5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2)- Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

3)-Şikayetçi kurum vekili sanık ... hakkında açılan kamu davalarına katılma isteminde bulunmadığı ve şikayetçi kurumun bu sanık hakkında açılan kamu davalarına katılmasına karar verilmediği halde, hükmolunan dilekçe yazım ücretinin bu sanıktan da tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1)- Sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uyarınca hükmolunan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından,vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma, güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına,

2)- Sanıkların sebebiyet verdikleri kabul edilen toplam 172,24 TL yargılama giderinin 86,12'şer TL olarak sanıklardan ayrı ayrı tahsiline,

3)- Hükmolunan 130,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanı ...'dan tahsili ile katılan kuruma verilmesine,karar verilmek suretiyle,

Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20073, Karar No: 2012/8115, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20073 E.  ,  2012/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılğıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmaşsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; eczacı olan sanığın, reçeteler üzerinde tarih ve ilaç dozu değişikliği yaparak tahrif ettiği ve reçetelere ilaç ilavesi yaparak katılan kurumdan haksız para tahsili suretiyle dolandırıcılık fiilini işlediği iddia olunduğuna göre, sanığın savunmaları ve dinlenen tanık anlatımları karşısında, iddia olunan tarih ve doz değişikliklerini ve ilaç ilavesini kendilerinin yapıp yapmadıkları hususlarında reçetelerdeki ilaçları yazan doktorların da dinlenmeleri, gerekirse sanık ile suç tarihlerinde işyerinde çalışan kişilerin yazı örnekleri de alınarak reçetelerde sonradan yapılan tarih değişikliği ve ilaç dozu rakamları ile ilave edilen ilaçlardaki yazıların kimin eli mahsülü olduğu hususunda uzman birlirkişiden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21469, Karar No: 2015/14540, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21469 E.  ,  2015/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/517-2014/276

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5057, Karar No: 2024/1076, Tarih: 14.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5057 E.  ,  2024/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1245 Esas, 2022/775 Karar

DAVACI/KARŞI DAVALI : Oba Plastik Kimya ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili Av. ...

DAVALI/KARŞI DAVACI : Plaş Plastik San. Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

BİRLEŞEN 2017/163 ESAS SAYILI DOSYA

HÜKÜM : Ret-kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

20.03.2019 (Karar)

SAYISI : 2017/141 Esas, 2019/52 Karar

Taraflar arasındaki asıl ve karşı dava, tasarıma tecavüzün tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, haksız rekabetin önlenmesine, maddi ve manevi tazminat davası, birleşen davanın ise tasarımın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı, karşı davada davacı vekili taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve karşı davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekilince katılma yoluyla temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekilince katılma yoluyla temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2015/07299 nolu, 03.11.2015 tescil tarihli plastik şişe tasarımının sahibi olduğunu, halen bu endüstriyel tasarım üzerinde mutlak hak sahibi olduğunu, davalı şirketin Çiğli'de bulunan fabrikasında müvekkili şirketin tescilli plastik şişe tasarımını benzer şekilde üreterek piyasaya sürdüğünü tespit ettiklerini, genel olarak birebir benzetildiği, yazı karakterlerinin (Bizim Vatan) aynı olduğu, genel görünüm açısından belirgin farklılık olmadığı, aynı şirket için üretildiği, üretim amacının ortalama tüketici nezdinde benzerlik yaratma amacı olduğunun görüleceğini, İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/58 D. İş sayılı dosyasından delil tespiti yapılarak alınan bilirkişi raporunda, farklılıkların ayrıntıda olduğu, genel görünüm açısından belirgin farklılık olmadığı yönünde görüş bildirildiğini, dolayısıyla tasarımının taklit edildiğinin açık olduğunu, müvekkilinin ciddi tutarda maddi kayba uğradığı gibi ticari itibarının da zedelendiğini, davalının bu kullanımlarının aynı zamanda haksız rekabet yarattığını, davalı şirketin müvekkilinin şişe tasarımının kullanımından haberdar olmamasının mümkün olmadığını, zira her iki şirketin de aynı davadışı şirket için bu şişeleri üretmekte olduğunu, maddi tazminat talepleri bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun(6769 sayılı Kanun) 151 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "Sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin elde ettiği net kazanç" yöntemiyle hesaplama yapılmasını, bu mümkün olmaz ise; 151 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde uyarınca hesap yapılmasını talep ettiklerini, plastik şişe tasarımı ürünlerine yönelik vaki tecavüzün tespitine, durdurulmasına ve ortadan kaldırılmasına, mümkün olduğu takdirde tecavüze konu mamul-yarı mamul ürünlerle kalıplar üzerinde müvekkiline mülkiyet hakkı tanınmasına, mümkün olmadığı takdirde bunların imhasına, davalının tespit edilecek haksız rekabet durumlarının önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi uyarınca şimdilik 40.000,00 TL maddi tazminatın tespit tarihinden işleyecek ticari faiziyle, 10.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, masrafı davalıdan karşılanmak üzere mahkeme kararının Türkiye çapında yayın yapan tirajı yüksek bir gazetede kamuya ilan yoluyla duyurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davalı Plaş Plastik Şirketi’nin TÜRKPATENT nezdinde tescilli 05.06.2012 tarihli TR 2012/03888 numaralı tasarımının müvekkili tarafından 09.08.2011 tarihinden beri üretilmekte ve satılması nedeniyle yeni kabul edilemeyeceğini, bu tasarımı tescil tarihinden önce piyasaya sunan gerçek hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu, bu durumun davalı şirket tarafından bilinmesine rağmen TR 2012/03888 numaralı tasarım başvurusunun kötüniyetle yapılmış olduğunu, müvekkili şirketin 09.08.2011 tarihinde kamuya sunmuş olduğu tasarımının, TR 2012/03888 numaralı tasarımın başvuru tarihinden önce olması nedeniyle davalının 2012/03888 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini belirterek, sözkonusu tasarımın hükümsüzlüğüne, davanın 2017/141 E. sayılı dosyadan açtıkları dava ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davacı vekili karşı dava dilekçesinde; tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davacının tespit talebi üzerine bu durumu araştıran müvekkilinin esasen davacı tarafın hak ihlalleri yaptığını, 2012 yılında tescilini aldığı tasarım plastik şişeyi davacının uzun süredir üretip haksız rekabet yaptığını öğrendiğini, bunun üzerine 2017/81 D. İş dosyasından tespit yaptırarak bu durumu rapor ile de tespit ettirdiğini, alınan raporda davacı/karşı davalı tarafın ürettiği şişelerin genel görünümde ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun belirlendiğini, davacı/karşı davalının bu eylemlerinin ayrıca haksız rekabet de teşkil ettiğini belirterek, davacı/karşı davalının müvekkiline ait 22.06.2012 tarihinde 2012/03888 no ile tescili yapılan tasarımına tecavüzün tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, haksız rekabetin önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, şimdilik belirsiz alacak olarak talep ettikleri 40.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden reeskont faiziyle, 10.000,00 TL manevi tazminatın da dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, masrafı davacı/karşı davalıdan karşılanmak üzere mahkeme kararının Türkiye çapında yayın yapan tirajı yüksek bir gazetede kamuya ilan yoluyla duyurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; davaya bakmaya müvekkilinin ikametgahı olan Gebze Mahkemeleri yetkili olmakla davanın yetki yönünden reddi gerektiğini, dava dilekçesindeki talep belirsiz alacak davası şeklinde olmadığından harcın ikmalinin gerekli olduğunu, davanın esas itibarı ile davacının yaptırdığı bir tespit raporuna dayanak olarak açılmış olup, bu tespitin hukuksal olmaktan uzak olduğunu ve teknik bilirkişi tarafından düzenlenmemiş raporun yetersiz bir rapor olduğunu, tespit isteyenin sunduğu örnek şişenin tasarıma ve korunmaya konu şişe olmadığını, zira üzerinde "vatan" yazılı baskı olduğunu ve tasarım tescil belgesine konu şişe ile aynı olmadığının bilirkişi tarafından da tespit edilmiş olmasına karşın adeta kendi ifadesi ile çelişerek genel görünüm farkı olmadığı beyan edilerek rapor düzenlendiğini, haksız rekabet koşullarının oluşmadığını, mahkemenin 2017/81 D.İş sayılı dosyasından tespit yaptırdıklarını ve bu tespitten önceden haberdar olan davacının apar topar dava ikame ile haklılık algısı yaratma peşine düştüğünü, gerçekte hak ihlali yapanın, haksız rekabet yapanın davacı firma olduğunu, tazminat koşullarının da oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davaların farklı tasarımlara dayalı açılmış olması nedeniyle davalar arasında bağlantı mevcut olmadığından davaların ayrılması gerektiğini, müvekkilinin 09.08.2011 tarihinden beri dava konusu şişe tasarımını kullanmakta olup buna dair faturaları sunduklarını, bu nedenle davalının tasarımının yenilik unsuru bulunmadığını, müvekkilinin mutlak hak sahibi olduğunu, zira davalı/karşı davacının tescilinden 1 yıl önce müvekkilinin sözkonusu tasarımı üretmiş ve kamuya sunmuş olduğunu, davalı/karşı davacının 2012/03888 nolu tasarımının hükümsüz kılınması için aynı mahkemenin 201/163 E. sayılı dosyasında dava açtıklarını ve bu dava ile birleştirilmesini talep ettiklerini, davalı/karşı davacının yaptırdığı tespitte rapor düzenleyen bilirkişinin bu konuda uzmanlığının bulunmadığını, raporun da hatalı olduğunu, ayrıca dava konusu şişenin üretimini yapan başka davadışı firmaların internet adreslerini de sunduklarını, karşı davadaki taleplerin hukuka aykırı olduğunu savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.