muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1312, Karar No: 2016/11159, Tarih: 19.09.2016

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacının ve boşandığı eşinin ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan

.../...

- mahalle/köy azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, özellikle davacının hakkında yürütülen ceza soruşturması sırasında kollukta 06.10.2010 tarihinde verdiği ifadesinde boşandığı eşi ile aynı ikameti kullandıklarına ilişkin ifadesi, komşuların soruşturma sırasında 14.02.2011 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında verdikleri ifadelerinde birlikte yaşamaya ilişkin beyanları, ceza yargılaması sırasındaki ifadeleri de göz önünde bulundurularak, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/7348, Karar No: 2019/7384, Tarih: 18.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7348 E.  ,  2019/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi ile beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ardahan Devlet Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak görev yapan sanık hakkında , görevi sırasında işlediği iddia olunan dava konusu suç nedeni ile soruşturma yapılabilmesi için 4483 sayılı yasa hükümleri uyarınca soruşturma izni alınmasının dava şartı olduğu, Ardahan Valiliği tarafından 23.12.2014 tarihinde soruşturma izni verilmediği ve bu karara karşı katılan tarafından itiraz edildiği, Erzurum Bölge İdare Mahkemesinin 2015/17-2015/99 sayılı kararıyla 26.03.2015 tarihinde itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşıldığı ,sanık hakkında soruşturma izni bulunmaması sebebiyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken , yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16370, Karar No: 2023/3807, Tarih: 02.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/16370 E.  ,  2023/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/36 E., 2015/383 K.

SUÇLAR : 1. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma; sanık ... yönünden

2. Uyuşturucu madde ticareti yapma; sanıklar Veysi, ... ve...yönünden

SUÇ TARİHLERİ : 21.11.2013, 29.11.2013, 14.12.2013

HÜKÜMLER : 1. Beraat; sanık ... ve ...yönünden

2. Mahkûmiyet; sanıklar ... ve...yönünden

TEMYİZ EDENLER : 1. Cumhuriyet savcısı; sanıklar ... ve ...aleyhine

2. Sanıklar ... ve...müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Onama; sanıklar ... ve ...yönünden

2. Düzeltilerek onama; sanıklar ... ve...yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri

Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 Tarihli ve 2014/36 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, sanık ... hakkında ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanıklar ... ve...yönünden hükümlerin düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanıklar ... ve...yönünden hükümlerin düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Diğer sanık ...'in kendisine menfaat sağlamak amacıyla gerçek dışı beyanlarda bulunduğuna,

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararının hukuka aykırı olduğuna, bu nedenle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararı, gizli soruşturmacılar tarafından kaydedilen görüntüler, sanıkların tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in 21.11.2013, 29.11.2013 ve 14.12.2013 tarihinde gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde sattığı, sanık ...'in sanık ...'in 21.11.2013 tarihli eylemine iştirak ettiği, sanık ...'nin 29.11.2013 tarihli olayda sanık ... ile birlikte hareket ettiğine dair görüntü içeriklerinde yeterli delil bulunmadığı, sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği dikkate alındığında, sanıklar...ve ...'in uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, Sanık ... hakkında ise kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ...Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanıklar ... ve...Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanıklar ... ve...Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 139 uncu maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira olay tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine 5271 sayılı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140 ıncı maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve bu madde uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Dosya içerisinde 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında anılan Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili

belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanları da dikkate alınarak haklarında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılıklar tespit edilmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ...Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2014/36 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve...Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2014/36 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10669, Karar No: 2007/11469, Tarih: 18.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/10669 E.  ,  2007/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kilis Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ :30.03.2006

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*yoksulluk nafakası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/2722, Karar No: 2022/18886, Tarih: 14.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2722 E.  ,  2022/18886 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.03.2022 tarih ve 2021/29701 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.04.2022 tarih ve KYB-2022/43516 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/11/2021 tarihli ve 2021/42929 soruşturma, 2021/16895 esas, 2021/12512 sayılı iddianamenin iadesine dair Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2021 tarihli ve 2021/632 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2021 tarihli ve 2021/846 değişik iş sayılı kararının "Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2021 tarihli kararı ile "Suça konu faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin dosyada mevcut olmadığı, sahte belge düzenleme iddiası karşısında şüpheli ...'in düzenlemiş olduğu sahte belge kullanımına ilişkin karşıt inceleme raporlarının dosyada mevcut olmadığı, banka kayıtları ve alışverişlere ilişkin araştırmanın yapılmadığı, Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun kararı ile Konya 10. ve 11. Asliye Ceza Mahkemelerinin Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet suçları yönünden ihtisas mahkemesi olarak belirlendiği, düzenlemenin amacının bu suçlar yönünden iş bu davaya söz konusu ihtisas mahkemelerinin bakması gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde eksik soruşturma ile iddianame düzenlendiği ve ihtisas mahkemelerine dava açılması gerektiği anlaşıldığından, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174/1-b maddesinde 'suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen' iddianamenin iadesine karar verileceği belirtilmekle, mutlak delillerin toplanmadığı..'' gerekçeleriyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu nazara alındığında, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada vergi suçu raporunun bulunduğu,mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği, Hakimler ve Savcılar Kurulu Başkanlığının 25/11/2021 tarihli ve 1227 sayılı ihtisas mahkemelerinin belirlenmesine dair kararının 15/12/2021 tarihinden itibaren uygulanabileceği, iade gerekçelerinin 5271 sayılı Kanun'un 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğinde, yalnızca şüphelilerden ... hakkında düzenlenen 2021-A-8432/10 sayılı vergi suçu raporu ile defter ve belge isteme yazısı ve buna ilişkin tebliğ alındısı suretinin mevcut olduğu, bahse konu vergi suçu raporunda, “2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçuna ilişkin herhangi bir tespit ve değerlendirmede bulunulmadığı, sadece “mükellef hakkında düzenlenen 25.06.2021 tarih ve 2021-A-8432/9 sayılı vergi tekniği raporunda 2016 yılında düzenlediği tüm belgelerin sahte olduğu tespit edilmiştir“ şeklindeki açıklamaya yer verildiği, bu nedenle belirtilen “vergi tekniği raporu“ ve ekleri getirtilerek incelenip, şüphelilerin ne şekilde sahte fatura düzenledikleri belirlenmeden iddianame tanzim edilemeyeceği anlaşılmakla; Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 29.11.2021 tarihli 2021/42929 Soruşturma ve 2021/16895 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarih ve 2021/632 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2021 tarih ve 2021/846 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14390, Karar No: 2013/5665, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14390 E.  ,  2013/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın idari yoldan Hazine adına tescili yolunda yapılan işlemlere ait tüm bilgi ve belgelerin,

2) Yörede 1985 yılında yapıldığı anlaşılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tapulama dışı bırakılmış olduğunu açıklar kadastro müdürlüğü yazısının,

3) Taşınmazın bulunduğu yere ait kadastro paftası örneğinin,

4) Bu belgeye göre belirlenecek olan ve davaya konu taşınmaza sınırı bulunan tüm taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme şerhi de bulunan örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde dava dosyalarının dosyaya getirtilmesi,

5) Raporu hükme esas alınan orman bilirkişisine uygulamış olduğu memleket haritasının tarihi açıklatılarak; bu belge yöreye ait en eski tarihli belge ise dava tarihinden 10- 20 yıl öncesine ait memleket haritalarının; yakın tarihli ise en eski tarihli memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.