muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1895, Karar No: 2020/4619, Tarih: 22.10.2020

....’in dayandığı Nisan 1963 tarih 53 ve 55 sıra numaralı, davacı Refi Ertosun’un dayandığı Haziran 1962 tarih 80 ve 81 sıra numaralı kayıtların gittileri olan Nisan 1963 tarih 49 ve 51 sıra numaralı ve davalı Hazine’nin dayandığı Şubat 1325 tarih 70 sıra numaralı kök tapu kaydından intikalen gelen Temmuz 1960 tarih 142 sıra numaralı tapu kayıtlarının varsa, öncelikle haritaları ile taşınmazların bulunduğu yere ilişkin kamulaştırma haritası uygulanıp kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi uyarınca haritalarına göre belirlenmeli; tapu kayıtlarının haritaları bulunmuyorsa, ya da uygulanma kabiliyetleri yoksa, tapu kayıtlarının kapsamı sınırlarına göre belirlenmeli; bu amaçla tapu kayıtlarının ihdaslarından itibaren tüm tedavülleriyle okunup, kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli; kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, kayıt uygulaması yapılırken aynı yere uygunluğu saptanan kayıtlardan daha eski tarihli doğru temele dayanan kayda değer verileceği düşünülmeli, ayrıca keşif mahallinde dinlenilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinden, taşınmazların ayrı ayrı kimden kime kaldığı, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne amaçla kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğu takdirde bu çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığı gerekçeli kararda açıklanmalı; ziraat mühendisi bilirkişiden, taşınmazların evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen ya da harita mühendisi bilirkişisinden, dayanılan tapu kayıtlarının haritaları ile kamulaştırma haritasının sınırlarını kadastro paftası üzerinde çakıştırır şekilde gösterir, tapu kayıtlarının uygulanmasını ilişkin ve zilyetlik durumuna yönelik bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlenmesi istenilmeli ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; davacılar.... ve ...'un, davacı .... ya da mirasçılarının, davacı ... .... ile müdahil davacılar ... ile....'nun karar başlığında gösterilmemeleri ve davacı ... sağ olduğu halde ölü olduğu belirtilerek ve mirasçıları olarak da .

. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; davacılar.... ve ...'un, davacı .... ya da mirasçılarının, davacı ... .... ile müdahil davacılar ... ile....'nun karar başlığında gösterilmemeleri ve davacı ... sağ olduğu halde ölü olduğu belirtilerek ve mirasçıları olarak da .... adlı kişinin mirasçıları gösterilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesine aykırı şekilde karar başlığı oluşturulması dahi isabetsiz olup, davacı ... ve ... vekili, davacı ... ve müşterekleri vekili ve davalı Hazine vekili’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4068, Karar No: 2019/10269, Tarih: 24.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4068 E.  ,  2019/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı .... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davalı .... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8315, Karar No: 2012/12498, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8315 E.  ,  2012/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-)2003 takvim yılında işlenen suç hakkında: 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası

2-)2004 takvim yılında işlenen suç hakkında: 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası

3-)2005 takvim yılında işlenen suç hakkında: 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 43, 53/1. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası, hak yoksunluğu

I-Sanığın, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkümiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 25.04.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, sanığın mahkümiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılmış olan kamu davasının 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27131, Karar No: 2013/19384, Tarih: 11.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27131 E.  ,  2013/19384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında TCK.nun 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca yapılan 1/3 oranında indirim sonucu 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin kabulüne, 23.03.2009 tarihli tutanağa ve tüm dosya içeriğine göre, olaydan sonra kolluk görevlileri tarafından tesadüfen yakalanıp üstü aranan sanık ...'ın kıyafetinin kuş pisliği kokması üzerine, güvercin hırsızlığından yürütülen soruşturma nedeniyle karakola götürüldüğünde olayı kabul edip, diğer sanık ...'ın da adını vererek, güvercinlerin yerini söylediği, sanık ...'ın evine gidildiğinde, sanık ...'ın babasının 33 adet güvercini kolluk görevlilerine teslim ederek iadeyi sağladığı, müştekinin 35 adet güvercininin çalındığını, 2 adetinin geri verilmediğini açıklaması karşısında kısmi iade nedeniyle müştekiden, 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak anılan maddenin uygulanma koşuları araştırılıp sonucuna göre, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24561, Karar No: 2023/8007, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/24561 E.  ,  2023/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.06.2023

SAYISI : 2023/1389 E., 2023/1153 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Milli Eğitim Bakanlığı

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli,

kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, sanık müdafii, Milli Eğitim Bakanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçlardan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin 20.07.2023 havale tarihli dilekçesi ile hırsızlık, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği; sanığın 12.06.2023 tarihli dilekçesi ile hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan temyiz istemini reddine dair 07.06.2023 tarihli ek kararı da temyiz ettiği; ancak tebliğnamede Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik olan temyiz istemi ile sanığın, hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan temyiz istemini reddine dair 07.06.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi konusunda görüş belirtilmediği anlaşılmakla, bahsi geçen temyiz istemleri konusunda ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3146, Karar No: 2012/5847, Tarih: 16.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/3146 E.  ,  2012/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, yörede ilk kez yapılan ve 01.11.2007 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında, ilan edilen paftada 188-189 OS noktaları arasında ormana komşu ve fiilen makilik olan alanın kadastro komisyonu tarafından orman sayılmayarak orman alanı dışında bırakıldığını, işlemin iptali ile taşınmazın tamamının orman alanı içine alınarak orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı yer içinde daha sonra yapılan arazi kadastrosunda tutanağı kesinleştirilen 343 ada 1, 2 ve 9 nolu parseller mahkemece davalı şerhi ile getirtildikten sonra yapılan yargılama sonunda mahkemece; davanın kabulü ile çekişmeli taşınmaz içinde bulunan 343 ada 9 nolu 2453,05 m2 yüzölçümlü parselin, 343 ada 2 nolu parselin (2b) ile gösterilen 2925,86 m2 yüzölçümlü bölümünün, 343 ada 1 nolu parselin (1b) ile gösterilen 2842,25 m2 yüzölçümlü bölümünün, dere olarak sınırlandırılan ve (b) ile gösterilen bölümünün ve yol olarak sınırlandırılan (a1), (a2) ile gösterilen bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından hükme konu olmayan 343 ada 1 nolu parselin (1a) ile gösterilen bölümüne, 343 ada 2 nolu parselin (2a) ile gösterilen bölümüne ve (A) ile gösterilen dereye yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 343 ada 1 ve 2 nolu parseller itirazlı hale geldiğinden, kadastro hakiminin doğru sicil oluşturma görevi nedeniyle, parsellerin (1a) ve (2a) bölümlerinin tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde sicil oluşturulmamış olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 5. bendinden sonra gelmek üzere 6. bent olarak “6- 343 ada 1 nolu parselin bilirkişi raporuna ekli krokide (1a) ile gösterilen bölümünün tespit gibi ... adına, 343 ada 2 nolu parselin aynı krokide (2a)

ile gösterilen bölümünün tespit gibi ... adına tapuya tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/999, Karar No: 2015/2209, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/999 E.  ,  2015/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10252, Karar No: 2011/11845, Tarih: 28.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10252 E.  ,  2011/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 543 ada, 6 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki olduğunu, komşu 5 parsel maliki davalının, projesine aykırı olarak bina tadilatı ile birlikte bahçe düzenlemesi, duvar, yol açma ve genişletme çalışmaları yaptığını, binanın caddeye bakan girişini kapatarak “Gazhane sokağa” bakan cepheye giriş açtığını, taşınmazın sınırında yer alan at kestanesi ağacının binasının temeline ve çatısına zarar verdiğini, leylandi (selvi) ağaçlarının da boğaza bakan manzarasını kapattığı gibi güneş ışığından yararlanmasını da engellediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine, at kestanesi ağacı ve balkonu kapatan çam ağaçlarının kal'ine ve eski hale iadesine, zararın tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece; davaya konu 543 ada, 6 parsel sayılı taşınmaza davalının yaptığı müdahalenin önlenmesine, davalıya ait 5 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan at kestanesi ağacı ve leylandi ağaçlarının kaldırılmasına, kaldırılmaması halinde masrafları davalıdan alınmak üzere davacı tarafından kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; komşuluk hukukundan kaynaklı elatmanın önlenmesi, yıkım eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; komşuluk hukukundan kaynaklı elatmanın önlenmesi, yıkım eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; davacının kayden malik olduğu 543 ada, 6 parsel sayılı taşınmazı ile davalıya ait komşu 5 parsel sayılı taşınmazlarda yer alan yapıların 2.Gurup Korunması gerekli Kültür ve Tabiat Varlığı oldukları davalının kendisine ait 5 parsel sayılı taşınmaz sınırları içinde kalacak şekilde"atkestanesi ağacı" diktiği ve saksılarda leylandi (selvi) ağaçları yetiştirdiği, atkestanesi ağacının davacının konutuna 1.00 metre mesafede bulunduğu davalı tarafından davacı parsel sınırından G.. Sokağına çıkış için yol açılıp, parseller arasına duvar yapıldığı, davalı tarafından açılan yol ile dava konusu ağaçların bulunduğu alan arasında yaklaşık 4.00 metre kot farkının bulunduğu, davacı parsel sınırında yol açılıp duvar yapılması nedeniyle geniş yayılma alanı bulmayan atkestanesi ağaç köklerinin zorunlu olarak davacının bahçesine ve yapı temeline yönelmesi ile yapının temellerine ve taşıyıcı sistemine zarar verdiği inşa edilen duvarda ağaç köklerinin baskısından kaynaklı derin çatlakların oluştuğu, öte yandan davalının balkonunun önüne saksılar içinde sık aralıklarla ve davacı konutuna çok yakın mesafede dikilen leylandi ağaçları davalının kuzeybatı yönü boğaz manzarasını tamamen kapattığı güneşten yararlanma imkanının ortadan kaldırıldığı anlaşılmaktadır.Davacı dava dilekçesinde; sınıra dikilen atkestanesi ağacı köklerinin binasının temellerini sarstığı, duvarlarına zarar verdiği, can ve mal güvenliğini tehlikeye soktuğunu, saksılarda yetiştirilen leylandi ağaçlarının ise boğaz manzarasını kapattığını , güneş görmesini engellediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olay yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; davalının taşınmaz içinde yer alan ve saksılar içinde büyütülen leylandi ağaçlarının bilirkişi raporu doğrultusunda kaldırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak taraf parsellerinin sınırında yer alan ve bilirkişi raporunda gösterilen atkestanesi ağacı bakımından yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Davalının temyiz dilekçesine eklediği, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Boğaziçi İmar Müdürlüğünün 15 Mart 2011 tarih, 43749 cevabi yazısı ile İstanbul 6.Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 26.01.2011tarih, 3280 sayılı yazısında "... Dava konusu at kestanesi ağacının yerinde korunmasının ve bunun için gerekli önlemlerin alınması gerektiği" hususunun belirtildiği ancak bilirkişi kurulunun verdiği 01.03.2011 tarihli raporda "anılan ağacın davacıya ait tarihi değer niteliği taşıyan yapının temel ve yapı sistemine zarar verdiği, can ve mal güvenliğini tehlikeye düşürdüğü" belirtilmektedir.Bu durumda anılan korunması gerekli yapıya zarar verdiği hususuda açıktır.

Hal böyle olunca; ağacın zarar görmeksizin davacıya verdiği zararların ilgili kurumlara yazışarak "verilen zararın ne şekilde giderilebileceği hususuna açıklık getirecek şekilde bir rapor alınması ve bu doğrultuda bir karar verilmesi; gerekirken eksik araştırmaya dayalı yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı HUMK.'nun geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.