muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/153, Karar No: 2022/641, Tarih: 18.10.2022

Görüldüğü üzere VUK'nun 359. maddesi sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma fiillerini aynı fıkrada düzenlemiştir. Bu eylemler seçimlik hareketlerdir. Dolayısıyla aynı fıkra içerisinde hem düzenleme ve hem de kullanmanın düzenlenmesi nedeniyle sanığın düzenleme ve kullanma eylemlerinden ayrı ayrı cezalandırılması yerinde değildir. Sahte fatura kullanma ve düzenleme eylemleri nedeniyle bir takvim yılı içerisinde sadece bir kez cezalandırılması gerektiği düşünülmektedir.

Yine Vergi Usul Kanunumuzun 174. Maddesine göre, 'Defterler hesap dönemi itibarı ile tutulur. Kayıtlar her hesap dönemi sonunda kapatılır ve ertesi dönemin başında yeniden açılır. Hesap dönemi normal takvim yılıdır.' şeklindedir. Bu nedenle her takvim yılının ayrı suç olması gerektiği düşünülmektedir.

Sanık her takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleyip kullandığı için TCK'nun 43. maddesi uygulanması gerekmektedir.

Karşı oy yazan Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesi Başkanı sayın ... İhsan Öztekin; her takvim yılının ayrı suç olduğuna ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmaması nedeniyle sanığın sahte fatura kullanmak suçundan TCK'nun 61. maddesine göre temel ceza belirlendikten sonra TCK'nun 43. maddesi uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi, sahte fatura düzenlemek suçundan da TCK'nun 61. maddesine göre temel ceza belirlendikten sonra TCK'nun 43. maddesi uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği yönündeki görüşüne, her takvim yılının ayrı suç olacağı ve sahte fatura düzenleme ve kullanmanın aynı takvim yılında işlenmesi halinde tek suç oluşturacağı düşüncesinde olduğumuzdan katılmamaktayız.Kanaatimizce; sanığın 2010 yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçundan TCK'nun 61. maddesine göre kullanılan ve düzenlenen belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip, TCK'nun 43. maddesi uyarınca sonuç cezanın belirlenmesi, 2011 yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçundan TCK'nun 61. maddesine göre kullanılan ve düzenlenen belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip, TCK'nun 43. maddesi uyarınca sonuç cezanın belirlenmesi, 2012 yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçundan TCK'nun 61. maddesine göre kullanılan ve düzenlenen belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip, TCK'nun 43. maddesi uyarınca sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken her takvim yılında hem düzenleme hem de kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı ve bu hükmü onayan Yüksek Daire kararırın yerinde olmadığı” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 13.01.2022 tarih, 86-424 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 13.01.2022 tarih, 86-424 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; Yerel Mahkemece 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemleri nedeniyle, her bir takvim yılında ayrı ayrı sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından her birisi kendi içerisinde zincirleme şekilde üçer kez olmak üzere toplamda altı kez cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı takvim yılındaki sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin bir bütün hâlinde tek bir suç oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

. Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan Tuvana Kömür Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin, . Mahallesi, . Caddesi,./... adresinde katı yakıtlar ve bunlarla ilgili ürünlerin toplam ticareti (Linyit, taş kömürü, odun kömürü, kok kömürü, yakacak odun vb.) alanlarında faaliyette bulunduğu, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında adı geçen Şirket müdürünün sanık ... olduğu,

. Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 13.12.2013 tarihli ve 51 sayılı vergi tekniği raporunda özetle; adı geçen Şirketin 18.07.2008 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, mükellef Şirketin . Mahallesi, .Caddesi, Numara ./... adresinde işe başladığı, ... yerinin aylık 250 TL kira bedeli ile kiralandığı, ... yerinde işçi çalıştırılmadığı, deposunun ve aracının bulunmadığı, muhasebecisinin Aralık/2009 – Nisan/2010 döneminde ., ./2010 döneminden itibaren ... .olduğu, .’ın 06.01.2010 tarihinde 19 Mayıs Vergi Dairesi Müdürlüğüne verdiği dilekçe ile; “. Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanı ile faaliyet gösteren mükellefine 31.12.2009 tarihinden itibaren ulaşamadığını, ayrıca Şirketin kayıtlı/tescilli adresini terk ettiği gibi ortaklarına da ulaşamadığını, evrak ve bilgi akışı sağlayamadığını, muhasebe ücreti alamadığını, bahse konu firmanın sorumluluklarını yerine getirmediği için ilgili kuruma karşı olan sorumlulukları tek başına üstlenemeyeceğinden 31.05.2010 tarihinden itibaren müşteri portföyünden çıkardığını” bildirdiği, mükellef kuruma 13.06.2012 tarihinde, mükellef kurum müdürü sanık ...’ye 30.01.2013 tarihinde gönderilen defter ve belge isteme yazılarının söz konusu adreslerin terk edilmiş olması nedeniyle tebliğ edilemediği, mükellef kurumun Ba bildirimleri incelendiğinde, 2010 yılında (.ı Hurdacılık Petr. Ürn. İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti., . Teks. .... Hayv. Deri Rekl. ve San. Tic. Ltd. Şti. vs. gibi) toplam 9 mükelleften Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık dönemlerinde 53 adet belge karşılığı toplam 972.990 TL mal ve hizmet alışı, 2011 yılında (Has . Akaryakıt Nak. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti., . İnş. Elekt. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. vs. gibi) toplam 8 mükelleften Ocak, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık dönemlerinde 133 adet belge karşılığı toplam 3.198.269 TL mal ve hizmet alışı, 2012 yılında (. İnş. Ltd. Şti., . Ltd. Şti. vs. gibi) toplam 7 mükelleften Ocak, Şubat, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Kasım ve Aralık dönemlerinde 67 adet belge karşılığı toplam 2.536.320 TL mal ve hizmet alışı beyan ettiği, ancak alış yaptığı beyan edilen mükelleflerin bu alışları Bs bildirimi ve KDV beyannameleri ile beyan etmedikleri, ayrıca mükellef kurumun Ba bildirimi ile beyan ettiği alışları yaptığı mükelleflerin bir kısmı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarından, bir kısmı yönünden ise mükellefiyetin ortadan kalkması sonrasında düzenlenen faturaların bulunması nedeniyle mükellefin kullandığı faturaların gerçeği yansıtmadığı, sahte belge olduğu, bunun yanı sıra, 2010 ve 2011 yılı defter ve belgelerini ibraz etmeyen, alışlarının tamamına yakınını özel esaslara tabi olan ve ... yerinde bulunmadığı, beyanname vermediği, resen terk ettirildiği tespit edilen ve haklarında sahte belge düzenlediklerinden bahisle vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden yaptığını beyan eden . . Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti

... yerinde bulunmadığı, beyanname vermediği, resen terk ettirildiği tespit edilen ve haklarında sahte belge düzenlediklerinden bahisle vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden yaptığını beyan eden . . Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin sahte belge düzenlemek için mükellefiyet tesis ettirdiği, .,. Akaryakıt Kantariye Tic. San. Ltd. Şti. ve . Gıda ve Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ile sayılanlar gibi birçok firmaya 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenlediği sonucunun ortaya çıktığı tespit ve bilgilerine yer verildiği,Belirtilen vergi tekniği raporunu dayanak alarak hazırlanan 13.12.2013 tarihli 52 sayılı vergi suçu raporuna göre; .Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. müdürü ...’nin, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura kullanmak ve gerçek bir mal teslimine dayanmaksızın, müdürü olduğu şirkete ait faturaları 2010, 2011 ve 2012 yıllarında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı VUK’nın 359. maddesinin b bendi uyarınca kaçakçılık suçunu işlediği kanaatiyle sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiği sonucuna varıldığı,... Vergi Denetim Kurulunun 29.01.2014 tarihli yazısı ekinde de, sanığın 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte belge düzenlemek ve sahte belge kullanmak fiillerini işlediği iddiasına dayalı 13.01.2014 tarihli mütalaanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,04.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda; mükellef kurum Tuvana Kömür Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin yetkilisi sanık ...’nin, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında bir mal ve hizmet karşılığı olmaksızın sahte fatura kullandığı bu suretle 7.784,96 TL katma değer vergisi kaybına neden olduğu, yine aynı yıllarda bir mal ve hizmet karşılığı olmaksızın sahte belge düzenlemek suretiyle 33.938,66 TL kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verdiği görüş ve kanaatlerine yer verildiği,Anlaşılmaktadır.Sanık aşamalarda;.Vergi Dairesi Müdürlüğünün 8720600685 vergi kimlik numaralı mükellefi olan . Mobilya İnşaat İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti.nin sorumlusu olduğunu, bu Şirketi hatırladığı kadarıyla 2007 yılında kurduğunu, Şirketin katı yakıt ticareti yapan bir firma olduğunu, yine hatırladığı kadarıyla bu Şirketin hâlen kurulu olduğunu, şu anda bir faaliyetinin olmadığını, ancak Şirketin faaliyetine 31.12.2012 tarihinde resen son verildiğini bilmediğini, Şirket ile ilgili ... Vergi Denetim Kurulu tarafından vergi incelemesi yapıldığından da haberdar olmadığını, son yıllarda ... ilinde olduğu için Şirketle ilgili ne gibi bir işlem yapıldığını bilmediğini, Şirkete ya da ..

.12.2012 tarihinde resen son verildiğini bilmediğini, Şirket ile ilgili ... Vergi Denetim Kurulu tarafından vergi incelemesi yapıldığından da haberdar olmadığını, son yıllarda ... ilinde olduğu için Şirketle ilgili ne gibi bir işlem yapıldığını bilmediğini, Şirkete ya da ...'daki adresine bir tebligat yapılmışsa bile bundan da haberdar olmadığını, Şirket üzerinden katı yakıt ve inşaat malzemesi satışı yaptığını, vergi raporunda Şirkete mal alışı yapılmış olarak belirtilen Şirketleri bire bir hatırlayamadığını, bu Şirketlerle kendi Şirketi arasında ne gibi bir mal alış verişi olduğunu muhasebecisinin bilebileceğini, sahte fatura alıp kullandığı ve sahte fatura düzenlediği yönündeki iddiaları kabul etmediğini, çalıştığı ve Şirketin faaliyette bulunduğu dönemde düzenlediği faturaların da kullandığı faturaların da gerçek bir ticari ilişki karşılığı olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.Uyuşmazlıkla bağlantılı deliller bunlardan ibarettir.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlıklı 359. maddesinin b fıkrası;"...b) Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir." biçiminde iken 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile fıkrada yer alan “beş” ibaresi “sekiz” şeklinde değiştirilmiş ve fıkra son hâlini almıştır.Maddeyle haksız kazanç sağlamak ve/veya vergi kaçırmak (az vergi ödemek - hiç vergi ödememek) için işlenen fiillerden birisinin de sahte belge düzenlemek veya kullanmak olduğu açıkça belirtilmiştir. Vergi kayıp ve kaçağına sebebiyet vermesindeki oranın yüksekliğini dikkate alan kanun koyucu, sahte belge düzenlemek veya bu belgeleri kullanmak eylemleri için Vergi Usul Kanunu’nda özel düzenleme getirme ihtiyacı duymuştur.213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesinde sahte belgenin tanımı yapılmıştır. Buna göre; gerçek bir muamele veya durum olmadığı hâlde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir. Örneğin, satın alınmayan mal veya hizmetin alınmış gibi fatura düzenlenmesi faaliyeti sahtecilik, düzenlenen fatura da sahte belgedir. Madde metninde sahte belge tanımı yapılırken özellikle belge içeriğinin gerçeğe aykırı düzenlenmesinden bahsedilmektedir

.213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesinde sahte belgenin tanımı yapılmıştır. Buna göre; gerçek bir muamele veya durum olmadığı hâlde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir. Örneğin, satın alınmayan mal veya hizmetin alınmış gibi fatura düzenlenmesi faaliyeti sahtecilik, düzenlenen fatura da sahte belgedir. Madde metninde sahte belge tanımı yapılırken özellikle belge içeriğinin gerçeğe aykırı düzenlenmesinden bahsedilmektedir. Sahte olarak basılmış ya da mükellefin rızası dışında mükelleften elde edilmiş belgeler de sahte belgedir, ancak bu şekilde maddi olarak yapılan sahteciliklerde dahi sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının özelliği nedeniyle belgenin, gerçek bir muamele veya durum olmadığı hâlde bunlar varmış gibi düzenlenmesi gerekmektedir.

Belgenin asıl ve suretinde yapılan sahtecilik arasında fark olmayıp sahtecilik kısmen veya tamamen yapılabilir. Tamamen sahtecilik, gerçekte olmayan bir vergi olayının varmış gibi belgeye yansıtılmasıdır. Kısmen sahtecilik ise gerçek ve gerçek olmayan muamele veya durumların aynı belgede yer alması hâlidir. Örneğin; gerçek emtia satışı için düzenlenen faturada, ayrıca yapılmayan emtia satışının da gösterilmesi gibi.

Kısmen sahte belge ile muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeyi karıştırmamak gerekir. Yanıltıcı belgede, gerçek muamele veya durum mevcut olmakla birlikte bunların mahiyet veya miktarında gerçeğe aykırılık vardır. Kısmen sahte belgede ise gerçeğin yanında gerçek olmayan muamele ve durum veya yanıltıcı niteliği kabule yol açan mahiyet ve miktar dışında ve bunları aşan gerçeğe aykırılık söz konusudur.

Bu itibarla, belgesiz yapılan alım ve hizmetlerin başka bir mükellefin belgesiyle veya sahte belgeyle belgelendirilmesi hâlinde belgenin gerçek bir muamele veya duruma dayanmadığından sahte olduğunun kabulü gerekir.

Sahtecilik, mükellefin özel yönetmeliğine uygun olarak bastırdığı belgeler vasıta kılınarak işlenebileceği gibi, sahte basılmış belgelerle de işlenebilir.

Vergi kaçakçılığı suçları içinde en sık işlenen suçlardan olan sahte belge düzenlemek veya kullanmak suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlardır.

Bu bağlamda incelendiğinde;Vergi belgelerindeki sahteciliğin amacı; düzenleyen için komisyon almak suretiyle haksız kazanç sağlamak veya vergi doğuran faaliyetini vergi dairesi bilgisi dışında tutarak vergi ödememek; kullanan için ise gideri fazla gösterip matrahı düşürmek, dolayısıyla vergiyi az ödemek veya hiç ödememek ya da hakkı olmayan vergi iadesi veya indiriminden yararlanmaktır.

Yine belirtilen suçlar yönünden suçun konusunun farklı olup olmadığına da değinmek gerekecektir. Vergi kanunlarına göre düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan belgeler her iki suçun da konusunu oluşturmaktadır. Ancak uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından tek bir failin sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin ikisini de gerçekleştirdiği durumlarda düzenlenen ve kullanılan söz konusu belgelerin aynı ya da farklı olmaları failin işlediği suç sayısının belirlenmesinde önem arz etmektedir. Örneğin; failin bizzat düzenlediği sahte belgeyi, kendi mükellefiyeti yönünden vergi dairelerine sunduğu beyannamelere konu etmesi durumunun söz konusu olmadığı bir olayda, kullandığı belgelerin, başka bir sahte belge düzenleyicisi tarafından hazırlanan belgeler; düzenlediği belgelerin ise kendi mükellefiyetine ya da başka mükelleflere ait belgeleri gerçeğe aykırı olarak doldurmak suretiyle tanzim ettiği veya tamamen sahte oluşturduğu ve üçüncü şahısların kullanması için verdiği belgeler olacağı, böyle bir durumda failin düzenlediği ve kullandığı belgelerin, yani suç konularının birbirinden farklılık arz edeceği açıktır.

Maddede belirtilen sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarında failin hareketi de birbirinden farklılık arz etmektedir. Sahte belge düzenleme suçunun maddi unsurunun hareket kısmını; vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan belgelerin asıl veya suretlerinin kanuni şekle uygun olarak tamamen veya kısmen sahte olarak düzenlenmesi oluştururken, sahte belge kullanma suçunun maddi unsurunun hareket kısmını; sahte belgenin deftere kaydedilmesinden sonra dahil edildiği beyannamenin mükellef tarafından vergi dairesine verilmesi oluşturmaktadır.Özel Dairenin yerleşik uygulamalarında da sahte belge düzenlemek veya kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu kabul edilmekte, bu yöndeki Yargıtay uygulamasının doktrin tarafından da ağırlıklı olarak benimsendiği görülmektedir. (Prof. Dr. Doğan Şenyüz, Vergi Ceza Hukuku, ... 2017, s. 416; Dündar Aydoğan, Vergi Kaçakçılığı Suçları, ... 2022, s. 479, 497; Dr. Ferhat Yıldız, Belgede Sahtecilik ve Vergi Kaçakçılığı Suçları, ... 2022, s. 671).Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;19 Mayıs Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan . Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin müdürü sanık ...’nin, ., . Akaryakıt Kantariye Tic. San. Ltd. Şti. ve . Gıda ve Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ile sayılanlar gibi birçok firmaya 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenlediğinin, yine belirtilen yıllarda.Hurdacılık Petr. Ürn. İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti., . Akaryakıt Nak. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. ve . İnş. Ltd. Şti

. Mobilya İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin müdürü sanık ...’nin, ., . Akaryakıt Kantariye Tic. San. Ltd. Şti. ve . Gıda ve Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ile sayılanlar gibi birçok firmaya 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenlediğinin, yine belirtilen yıllarda.Hurdacılık Petr. Ürn. İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti., . Akaryakıt Nak. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. ve . İnş. Ltd. Şti. ile sayılanlar gibi birçok firmadan aldığı sahte faturaları kullandığının iddia ve kabul olunduğu olayda;Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın aynı takvim yılındaki sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin bir bütün hâlinde tek bir suç oluşturduğu görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulmuş ise de sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarında failin amaç ve eyleminin birbirinden farklı olması, bu farklı amaçlara ulaşmak için failin tamamen birbirinden ayrı eylemleri gerçekleştirmesi, her iki suçun konusu da vergi kanunlarına göre düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan belgeler olsa bile, bizzat düzenlediği sahte belgeyi, kendi mükellefiyetinin vergi beyanında kullanması hâli hariç olmak üzere somut olayımızda olduğu gibi, tek bir failin her iki suçu işlediğinin iddia edilmesi durumunda, kullandığı belgelerin başka bir sahte fatura düzenleyicisi tarafından hazırlanan belgeler; düzenlediği belgelerin ise kendi mükellefiyetine ya da başka mükelleflere ait belgeleri gerçeğe aykırı olarak doldurmak suretiyle tanzim ettiği veya tamamen sahte oluşturduğu ve üçüncü şahısların kullanması için verdiği belgeler olması, böyle bir durumda da sanığın düzenlediği ve kullandığı belgelerin, yani suç konularının birbirinden farklılık arz etmesi hususları birlikte göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda sanığın, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarını birbirinden bağımsız şekilde işlediği, sanığın sahte fatura kullanma ve düzenleme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasının yerinde olduğu kabul edilmelidir.Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ..

.Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "2010, 2011 ve 2012 yıllarında her takvim yılı için her birisi kendi içerisinde zincirleme suçu oluşturacak şekilde sahte fatura düzenlemek suçundan üç kez, sahte fatura kullanmak suçundan üç kez olmak üzere toplamda 6 kez cezalandırılmasına karar verilen sanığın sahte fatura kullanmak ve düzenlemekten ibaret eylemlerinin kül halinde her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere toplam olarak üç ayrı zincirleme vergi kaçakçılığı suçunu oluşturduğundan bahisle itiraz eden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının, eylemin kül halinde tek zincirleme vergi kaçakçılığı suçunu oluşturduğundan bahisle kısmen değişik gerekçeyle kabul edilmesi gerekirken, vergi mükellefi olan sanığın sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmaktan ibaret eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğunu kabul etmekle birlikte sadece yasal değişiklikten dolayı, takvim yılı dikkate alınmaksızın gerek sahte fatura düzenlemek suçunun gerekse sahte fatura kullanmak suçunun kendi içerisinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesi için itirazı bu yönden isabetli bulan Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konumuzu ilgilendiren 213 sayılı VUK.nın 359/2-b maddesi irdelenerek; anılan suçun hukuki konusu belirlendikten sonra 'seçimlik hareketli suç' kavramı ile ilişkilendirilerek 'kanunsuz suç ve ceza olmaz' kuralının sınırları içerisinde kalmak kaydıyla Ceza Hukukunun izin verdiği ölçüde yorum kuralları ile bağdaştırmak suretiyle iki ayrı suçun oluşup oluşamayacağının yasal düzenleme, benzer olaylardaki yargı kararları ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.

Bir fiili suç saymak ve cezalandırmak yetkisinin yalnız kanuna tanınması bireylere özgürlüklerinin sınırı hakkında bilgi verir. Bireyin, nelerin ne kadar yasak olduğunu bilmeye hakkı vardır. Bu hakkını kullanan birey yasak olanı yapmaktan çekinmek, yasak olmayanı yaparken de korkusuz hareket etmek imkânını kazanır. Kanun kuralına gerçek anlamını kanun koyucunun iradesi verir. Kanunun iradesi kanun koyucunun sübjektif iradesi değildir. Yazılı formül içinde ifade edilmiş objektif irade, kanunun iradesini oluşturur. Kanunun iradesini gösteren formül zorunlu olarak genel ve soyut olacağından, kuralın önce içeriğini ve anlamını belirtmeden, iradenin somut olaylara uygulanmasına imkân yoktur. Pozitif hukuk, yorum faaliyetlerinin sınırını oluşturur. Kanunilik ilkesinin önemi bu şekilde açıklandıktan sonra; şimdi konumuzu ilgilendiren ilgili kanun maddesinin irdelenmesi gerekmektedir.213 sayılı VUK.nın 359/b maddesi; Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir.