muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33905, Karar No: 2015/26822, Tarih: 14.09.2015

Davalı, davacının eczanesinde yapılan arama sonrası müfettiş incelemesi yapıldığını, bu süreçte incelemenin uzadığını, düzeltebilecek nitelikteki reçetelerin davacıya iade edildiğini, davacının yaptığı düzeltme sonrası mevzuata uygun olanların kabul edildiğini, mevzuata uygun olmaması nedeniyle kabul edilmeyenler yönünden kesintiye gidilmesinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı eczacı ile davalı kurum arasındaki ilaç teminine ilişkin hizmet alım sözleşmesi kapsamında, davalı kurum sigortalılarına davacı tarafından teslim edilen ilaçlara ait reçete bedellerine konu ödeme sırasında yapılan haksız kesinti işleminin iptali istemine ilişkindir.Dosya kapsamı itibariyle davacı tarafından davalı kuruma fatura edilen reçetelerden 89 adet reçetedeki eksikliklerin sözleşmenin 4.3.2 maddesine göre düzeltilmesi amacıyla 21.07.2009 tarihinde davacıya iade edildiği, davacı tarafından iadeye konu eksikliklerin tamamlandığı belirtilerek davalı kuruma teslimi sonrası davalı tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen tabloda, 37 adet reçeteye ait eksikliklerin tamamlandığı ancak 52 adet reçeteye ilişkin tespit edilen eksiklikler olarak, sağlık rapor fotokopilerindeki düzeltmelerin geçersiz olduğu, bir kısım faturaların ekinde reçete bulunmadığı, bazı reçetelerin ekinde olması gereken laboratuvar tahlillerinin bulunmadığı vb. eksiklikler tespit edilerek dava konusu kesintilerin yapıldığı anlaşılmaktadır.Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları kapsamında alınan bilirkişi raporunda davalı kurum tarafından iade sebebi olarak kabul edilen sağlık rapor fotokopilerindeki düzeltmelerin geçersiz olduğuna ilişkin tespitler yönünden değerlendirme yapıldığı, ancak davalı kurumun iade sebebi olarak kabul ettiği diğer hususlara dair herhangi bir inceleme ve araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır.Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu bu mahiyeti itibariyle karara esas alınabilecek nitelikte bir incelemeye dayanmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, davalı kurum tarafından kesinti sebebi kabul edilen hususlara ilişkin olarak, her bir kesinti sebebinin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre yerinde olup olmadığı, mahkeme, taraflar ve Yargıtayın denetiminine uygun olacak şekilde alınacak bilirkişi raporu sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6766, Karar No: 2021/2778, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6766 E.  ,  2021/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1029 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-3 nolu bendinde bulunan (karar kesinleştikten sonra hüküm ifade etmek üzere) ile (karar kesinleştikten sonra ödenmesine) ibarelerinin hükümden çıkarılmasına, (karar kesinleştikten sonra ödenmesine) ibaresinin yerine gelmek üzere (3‘er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b-4 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27137, Karar No: 2020/1896, Tarih: 06.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27137 E.  ,  2020/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 21.08.2006 tarihinde ipçi olarak çalışmaya başladığını, son brüt ücretinin 1.652,12 TL olduğunu, firma yetkilisinin diğer işçiler huzurunda davacıya küfür ve hakaret ile darp ettiğini ve davalı işveren tarafından işten çıkarıldığını, davacının kıdem tazminatına ve ihbar tazminatına hak kazandığını ancak tarafına bu alacakların ödenmediğini belirterek, müvekkilinin fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 22.08.2006 tarihinde iş sözleşmesi imzalayarak işe başladığını, davalı şirketin üretim yapılan bölümünü 26.02.2014 tarihinde su bastığını, tüm fabrikanın üretim yapamaz hale geldiğini, davacı ve başka bir çalışanın parça parça kullanılması gereken hammaddeyi pis su giderine döktüklerini bu sebeple kimyasal maddenin gideri tıkadığının tespitinin yapıldığını, bu hususta davacının savunmasının alındığını, davacıya başka bir bölümde çalışması gerektiğinin bildirildiğini ancak davacının iş sözleşmesini noter kanalı ile feshettiğini ihtar ile şirkete bildirdiğini, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamıyla birlikte davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamıyla birlikte davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesi atık su giderine malzeme dökülmesi ve bunun neticesinde boruların tıkanarak işverene zarar verilmesi neticesinde feshedilmiştir. Davacı ile birlikte eyleme karışan diğer işçinin de iş sözleşmesi aynı nedenle sona ermiştir. Davacı ve dava dışı diğer işçi bilerek ve isteyerek malzemeyi pis su giderine dökmüşler ve bilinçli olarak zararın oluşmasına sebebiyet vermişlerdir. İşverence alınan beyanlarında da davacının olaya ilişkin bu yönde ikrarı mevcuttur. Yapılan eylem doğruluk ve bağlılıkla bağdaşan bir eylem olmayıp davacı özensiz davranışı ile işverene zarar vermiştir. Hal böyle olunca işverenin bu eylem sebebiyle iş sözleşmesini feshetmesi haklı nedene dayanmaktadır. Eyleme karışan dava dışı diğer işçinin açtığı davada kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı reddedilmiş, karar Dairemizce de onanmıştır. Olayımızda da ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile haklı fesihte yazılı fesih bildirim şartının gözetilmediği gerekçesiyle hatalı olarak ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı isteğinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5404, Karar No: 2015/6958, Tarih: 14.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/5404 E.  ,  2015/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2014 tarih ve 2014/1959 soruşturma, 2014/1769 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 12.08.2014 tarih ve 2014/104 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29.01.2015 gün ve 94660652-105-60-0052-2015-2457/7060 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.02.2015 gün ve 2015/44462 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; müştekinin dilekçesinde, 11.02.2014 tarihinde cezaevinde aynı koğuşta kalan ... , ... , ..., ... , ... ve ...'nun kuşların ve kafesin kendisine ait olduğunu bildiklerini beyan ederek isimlerini bildirdiği kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerinin alınarak, diğer delillerle birlikte değerlendirilip, şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu, anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile ... Sulh Ceza Hakimliğinin 12.08.2014 tarih ve 2014/104 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2564, Karar No: 2012/2749, Tarih: 13.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/2564 E.  ,  2012/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/125151

MAHKEMESİ : Ağın Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2008 - 21/02/2008

NUMARASI : 2007/8 (E) ve 2008/5 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sukununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Yakınanın temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 21/02/2008 gün ve 8-5 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle,temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II-Üst C.Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa,kabule ve dosya içeriğine göre sanığın yakınanı telefonla arayarak onunla tanışma istediğini söylediği ancak yakınanın rahatsız edilmek istemediğini belirtmesine rağmen sanığın 31.05.2007 ile 21.06.2007 tarihleri arasında değişik saatlarde ısrarla gece gündüz ayrımı yapmaksızın yakınanın cep telefonunu 20-30 kez arayarak çaldırıp kapatması şeklinde gerçekleşen eyleminde atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeyerek,sanığın yakınanı sevdiğinden ve onunlu tanışıp evlenmek istediğinden kaynaklanan ısrarla telefon etmesinin suç oluşturmayacağı,huzur ve sükunu bozma maksadı olmadığı şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3749, Karar No: 2024/1558, Tarih: 11.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3749 E.  ,  2024/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... vd. vekili tarafından temyiz etmiştir. Mahkeme ek karar ile; davalı ... vd. Vekilince temyiz masraflarının yatırılmadığı gerekçesi ile temyizden vazgezmiş sayılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli bu ek kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "mahkemece taraf teşkili oluşturulmadan hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu" hususuna değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar karşı davalı ... vd. vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. Mahkeme, ek karar ile; davalı ... vd. vekilinin temyiz talebine ilişkin olarak temyiz masraflarının yatırılmadığı gerekçesi ile temyizden vazgezmiş sayılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 3/3/2022 tarihli bu ek kararı davalı ... vekilince temyiz etmiştir.

Davalı ... vd. vekili mahkeme kararını 07.01.2019 havale tarihinde temyiz etmiş, ancak temyiz masraflarını yatırmadığından temyiz masraflarını yatırması için davalı vekiline 04.12.2021 tarihinde muhtıra tebliğ edilmiştir. Ancak davalı vekilinin 11.07.2022 tarihli dilekçesinde masrafları yatırmayacağını belirtiği anlaşılmıştır. Buna göre masrafları kesin süre içerisinde ödenmemesi ve ödemeyeceğini belirtmesi nedeniyle temyizden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen 03.03.2022 ek karar usule ve kanuna uygundur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vd. vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16335, Karar No: 2019/2402, Tarih: 14.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16335 E.  ,  2019/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 23.05.2013 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu vefat eden sigortalıya sağlanan gelirler sebebiyle Kurum zararının davalıdan yasal faiziyle birlikte rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının toplam kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir. Mahkemece belirtilen maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın hazırlanan ve anılan usullere uygun olmayan hesap raporu esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı taraf vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16828, Karar No: 2013/19277, Tarih: 17.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16828 E.  ,  2013/19277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-l. maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle, Petrol ürünleri nakliye ve pazarlama faaliyetinde bulunan sanığın sevk ve idaresindeki aracın kolluk görevlilerince yapılan uygulama sırasında durdurulduğunda; görevlilere ibraz ettiği, iddianamede dava konusu edilen sevk irsaliyesinin, gerçekte araçta LPG taşınmadığı halde Keremoğlu Petrol Tesisleri isimli işyerine LPG taşınmış gibi düzenlendiğinden sahte olduğunun, sanığın da imzasını içeren 13.02.2007 tarihli tutanak ve vergi denetmenince düzenlenen inceleme raporu ile tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen sahte sevk irsaliyesi düzenlemek suçunun tüm unsurlarıyla oluşup sübuta erdiği gözetilerek yüklenen suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü tesis edilmesi.

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.