muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7825, Karar No: 2019/2942, Tarih: 19.04.2019

.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi kıyı kenar çizgisi mahkemece usulüne uygun şekilde tespit edilmeli, bu tespit yapılırken 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü göz önünde tutulmalı, bu yolla çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre konumu duraksamasız şekilde saptanmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye yukarıda belirtilen hava fotoğrafları üzerinde steroskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın fotoğrafların çekildiği tarihlerdeki niteliği, kullanım şekli ve varsa imar-ihya çalışmasının tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarında rapor aldırılmalı, yapılacak inceleme sırasında memleket haritaları ve uydu fotoğraflarından da yararlanılmalı; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazların yakın plan panoramik fotoğrafları çektirilerek sınırları fotoğraflar üzerinde işaretlenmeli, çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalması halinde imar planının onaylandığı tarih itibariyle, imar planı dışında kalması halinde ise dava tarihi itibariyle davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa’nın 14. ve 17.maddelerinde yazılı imar-ihya ve zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı duraksamasız şekilde saptanmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak ve taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10041, Karar No: 2013/14563, Tarih: 24.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10041 E.  ,  2013/14563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu şirket için davalı bankayla genel kredi sözleşmesi imzaladığını, kredi sözleşmesini kendi adına imzalamadığını ve sözleşmenin her sayfasında şirket kaşesi bulunduğunu, müvekkilinin sözleşmede ne borçlu ne de kefil olarak bir imzasının mevcut bulunmadığını, ancak davalının müvekkili hakkında Kütahya 2. İcra Müdürlüğü' nün 2005/1755 sayılı dosyasından icra takibi başlattığını beyanla, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili banka ile genel kredi sözleşmesi yaptığını, davacının sözleşmenin her sayfasında imzasının bulunduğunu, biri kredi borçlusu davadışı ... Kömür Pazarlama ve Nakliye Ltd.Şti' ni temsilen ve diğeri ise şahsı adına müteselsil kefil olarak olmak üzere çift imza attığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafça, sözleşmede davadışı borçlu şirketi temsilen kaşe kullanarak attığı imzadan başka bir imzasının olmadığının ve sözleşmede kaşenin yanında açıkta yer alan imzaların davacıya ait olmadığının iddia edildiği, imza incelemesine dair Adli Tıp Kurumu raporunda ise davaya konu genel kredi sözleşmesindeki imzaların davacının eli ürünü olduğunun belirtildiği, buna göre sözleşmenin herbir sayfasındaki imza ile 31 ve 32. sayfalarındaki müşterek borçlu müteselsil kefalet ve garanti şerhi başlıklı ekindeki açıktaki imzaların davacıya ait olduğunun anlaşıldığı, kredi sözleşmesinin asıl borçlusu olan davadışı ... Kömür Pazarlama Nakliye Ltd Şti.ni temsilen atılan imzanın ise davacıya ait olmayıp, Kütahya Ticaret Sicil Memurluğunun yazısına göre o tarihlerde yetkili bulunan davadışı Kemal Yılmaz' a ait olduğu, bu suretle sözleşmede davacıya atfen atılan imzaların şirketi temsilen olmayıp, müteselsil kefaleti ve garanti şerhi nedeniyle açığa atılmış oldukları belirtilerek davanın reddine, mahkemece verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı olmadığından tazminat tayinine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hüküm fıkrasının 4. bendinin ilk sözcüğü gözetildiğinde, vekalet ücretinin davalı yararına hükmedildiği anlaşılmakta olup, aynı bendin 2. ve 3. satırındaki "davalıdan" sözcüğünün "davacıdan" olması gerekirken, yine "davacıya" sözcüğünün "davalıya" olması gerekirken yazılı şekilde ters yazılması yazımdan kaynaklanan maddi hata niteliğinde olup mahallinde her zaman düzeltilebilecek mahiyette olmasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.09 .2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11428, Karar No: 2019/10584, Tarih: 23.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11428 E.  ,  2019/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, kişisel verilerin kaydedilmesi, müstehcen ürünleri depolama, müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma, doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri depolama

Hükümler-Kararlar :1- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK’nın 139 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince şikayet yokluğu nedeniyle düşme

2- Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan dolayı CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

3- Müstehcen ürünleri depolama suçundan dolayı TCK’nın 226/3-2, 62, 50/1-a, 52/2, 63, 54, CMK’nın 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

4- Müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma ve doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri depolama suçlarından dolayı TCK’nın 44. maddesi gözetilerek hüküm verilmesine yer olmadığına

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık hakkındaki davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ve kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, müstehcen ürünleri depolama suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma ile doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri depolama suçlarından hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2017 tarihli tebliğnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından, “...Tebliğname tarihine, katılanın temyiz isteminin, CMK'nın 223. maddesine göre hüküm niteliğinde sayılan kararlardan olmayan, TCK'nın 226/3. maddesinin birinci cümlesi ve aynı Kanunun 226/4. cümlesinde yer alan müstehcenlik suçundan verilen, hüküm verilmesine yer olmadığı şeklindeki kararlar ile yine aynı Kanunun 226/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan müstehcenlik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına; bunların yanı sıra özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişisel verilen kaydedilmesi suçlarından verilen düşme ve beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşıldığından; temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu’nun hazırlamış olduğu işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 12. Ceza Dairesi’nin görevine girdiği...” gerekçesine dayalı olarak, 22.05.2019 tarihli, 2017/4238-2019/9465 sayılı görevsizlik kararıyla dosya Dairemize gönderilmiş ise de;

Sanığın, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişisel verilerin kaydedilmesi, müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma, müstehcen ürünleri depolama, doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri depolama suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği ve TCK’nın 135/1, 43, 226/3-1, 43, 226/3-2, 43, 226/4, 43, 53, 54, 63. maddelerinin uygulanmasının talep edildiği 05.12.2013 tarihli iddianamede yer alan; “...Şüphelinin ... İlköğretim Okulunda öğretmenlik yaptığı, şüpheli internet ortamında ‘childlove, emporumz.co.uk, formmill.co.uk, kimycall.co.uk, matrasu.co.uk, mirabiliss.org.uk’ ve benzeri sitelerden yaşları 6-7 ila 11-12 arasında değişen çocukların açıkca cinsel organları görünür tarzda müstehcen görüntelerini internetten indirerek depoladığı, yine doğal olmayan yollardan yapılan cinsel ilişki (transeksüel, lezbiyen, heterosexüel, grup seks denilen doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri de indirerek depoladığı, yine şüpheli görev yaptığı okuldaki 18 yaşından küçük çocuk yaştaki öğrencileri haberleri olmaksızın kullanarak müstehcen görüntüler ürettiği ve bu görüntüleri bilgisayarında ve cep telefonunda depoladığı...” biçimindeki anlatıma ve iddianame kapsamında herhangi bir mağdurun isminin yazılı olmamasına göre, “...Şüphelinin ... İlköğretim Okulunda öğretmenlik yaptığı, şüpheli internet ortamında ‘childlove, emporumz.co.uk, formmill.co.uk, kimycall.co.uk, matrasu.co.uk, mirabiliss.org.uk’ ve benzeri sitelerden yaşları 6-7 ila 11-12 arasında değişen çocukların açıkca cinsel organları görünür tarzda müstehcen görüntelerini internetten indirerek depoladığı..” ibareleri ile TCK’nın 226/3-2. madde, fıkra ve cümlesindeki müstehcen ürünleri depolama, “...yine doğal olmayan yollardan yapılan cinsel ilişki (transeksüel, lezbiyen, heterosexüel, grup seks denilen doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri de indirerek depoladığı...” ibareleri ile TCK’nın 226/4. madde ve fıkrasındaki doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri depolama, “...yine şüpheli görev yaptığı okuldaki 18 yaşından küçük çocuk yaştaki öğrencileri haberleri olmaksızın kullanarak müstehcen görüntüler ürettiği ve bu görüntüleri bilgisayarında ve cep telefonunda depoladığı...” ibareleri ile de TCK’nın 226/3-1. madde, fıkra ve cümlesinde tanımlanan müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma ve aynı madde ve fıkranın 2. cümlesindeki müstehcen ürünleri depolama suçlarından dava açıldığı, gerek iddianame başlığında ismi yazılmakla yetinilen özel hayatın gizliliğini ihlal gerek sanığa kişisel verilerin kaydedilmesi olarak isnat edilen eylemlerin, öncelikle TCK’nın 226/3-1. madde, fıkra ve cümlesinde tanımlanan müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma ve aynı madde ve fıkranın 2. cümlesinde tanımlanan müstehcen ürünleri depolama suçları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla;

Katılan vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin iddianamedeki anlatıma, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne, sanık hakkında düşme ile beraat hükümleri kurulan ve iddianamede özel hayatın gizliliğini ihlal ile kişisel verilerin kaydedilmesi olarak da nitelendirilen eylemlerin, aynı zamanda TCK’nın 226/3-1. madde, fıkra ve cümlesinde tanımlanan müstehcen ürünlerin üretiminde çocukları kullanma ve aynı madde ve fıkranın 2. cümlesinde tanımlanan müstehcen ürünleri depolama suçlarını oluşturmasına, TCK’nın 226/3. madde ve fıkrasındaki müstehcenlik suçunun cezasının, TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal ile aynı Kanun’un 135/1. madde ve fıkrasındaki kişisel verilerin kaydedilmesi suçunun cezasından daha ağır olmasına ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 05.02.2015 tarihli, 2015/9 esas, 2015/320 sayılı kararına göre, 27.01.2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, 01.02.2017 günü yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükümlerin ve kararların incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev uyuşmazlığının çözülmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11391, Karar No: 2006/14292, Tarih: 30.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/11391 E.  ,  2006/14292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2005

Karar düzeltme talebinden vazgeçilmesine ilişkin15.05.2006 tarihli dilekçe altında imzası bulunan davalı Güler Alışveriş Hizmetleri AŞ vekili avukat Özgür Aksoy'un kimlik tespiti yapıldıktan sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6985, Karar No: 2011/5656, Tarih: 29.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/6985 E.  ,  2011/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak bir yıl sonra 07.10.2010 günü yürürlüğe giren 23.07.2009 tarih ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararıyla CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrasının iptal edilmiş olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunmaması karşısında tebliğnamede yer alan ret düşüncesine katılınmamış; olay günü, evinden çıkan mağduru apartmanın arkasındaki boş alana götüren ve her hangi bir kavga ortamı yokken silahıyla bir el boşluğa ateş eden sanığın eyleminin silahla tehdit ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarını oluşturduğu, buna göre de lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi delaletiyle aynı yasanın 106/2-a. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasının gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nun 466/2. madde ve fıkrasının uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün kısmen istem gibi (ONANMASINA), 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/5626, Karar No: 2023/4863, Tarih: 06.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5626 E.  ,  2023/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/66 E, 2023/102 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/86 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/819 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/819 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/11994 Esas, 2022/10117 Karar sayılı kararı ile "...sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda kanun maddesinde yer alan bazı tabirlerin tekrarlanması şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetildiğinde ilk derece mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği bulunmayan sanık hakkında yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ile mağdurenin ailesi arasında husumet bulunduğu, sanığın dava konusu suçu işlediği hususunda çocuğun tutarsız ve çelişkili anlatımları yeterli görülerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğu yönündedir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ile mağdurenin ailesi arasında husumet bulunduğu, sanığın dava konusu suçu işlediği hususunda çocuğun tutarsız ve çelişkili anlatımları yeterli görülerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğu yönündedir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurenin amcası olduğu, 2014 yılı Mart ayında mağdurenin annesinin doğum yapması üzerine evdekilerin hastaneye gittikleri, mağdurenin de sanık amcasına emanet edildiği, o gece mağdurenin gök gürültüsünden korkması üzerine sanığın mağdureye “Gel benimle yat” dediği, mağdure uyuduktan sonra arka bölgesinde sürtünme hissettiği, bunun yaklaşık on dakika kadar sürdüğü, uyandığında sanığa bu durumu sorduğunda, sanığın "Rüya gördüm" diyerek balkona çıktığı, bu olaylar olurken mağdurenin yaşının küçük olması nedeniyle olayları anlamlandıramadığı ve kimseye anlatmadığı daha sonrasında bu yaşadığı olayla ilgili olarak sanıkla yüzleşmek için instagram hesabından sanığa "Bana nasıl yaptın" şeklinde mesaj attığı, sanığın da mesajlarda açıkça sürtünme olayını kabul ettiği anlaşılmakla; mağdurenin alınan beyanlarında 2014 yılındaki olayların esasına ilişkin yer, zaman ve olayların detayları hakkında ayrıntı içeren beyanlarda bulunduğu, olayların mağdurenin rehber öğretmenine anlatması sonucunda olağan bir şekilde ortaya çıktığı, yine tanık olarak dinlenen mağdurenin annesinin beyanlarında, mağdurenin 2014 yılındaki olayı kendisine anlattığına dair beyanları ve sanığın mesajları kendisinin gönderdiğine ilişkin ikrarı göz önüne alındığında sanığın inkara yönelik savunmalarına Mahkemece itibar edilmemiş olup, sanığın mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilmiştir.

Mahkemece sanığın yargılama sürecinde olumsuz bir davranışının görülmemesi, adli sicil kaydına göre daha önce herhangi bir kasıtlı suç işlememiş olması ile verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gözetilerek hükmedilen cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.