muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20539, Karar No: 2019/2078, Tarih: 13.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/20539 E.  ,  2019/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Gerekçeli karar ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesi 11.07.2016 tarihinde tebliğ edildiğinden, 15 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup, temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Bir kısım davalılar vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

...... niteliğindeki ...... Mahallesi 471 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının ......ye irad kaydedilmesine, 13/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32039, Karar No: 2013/15775, Tarih: 10.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32039 E.  ,  2013/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, aile dostu olan katılanın bilgisi ve rızası dışında, onun adına bir arkadaşlık sitesinde üyelik işlemleri yaparak elektronik posta adresi oluşturduğu sitede, katılanın medeni durumu, yaşı, burcu, boyu, kilosu gibi bilgilere yer vererek, “sanal arkadaşlık, arkadaşlık, kısa süreli ilişki, uzun süreli ilişki, evlilik” seçeneklerini işaretleyip, oluşturduğu profile, “sevmeyi sevilmeyi isteyen, sıcak arzulu bir hanımım, dürüst bir beyle mutluluğa kanat açmak istiyorum” yazıp, katılanın günlük kıyafetleriyle çekilmiş bir fotoğrafını koyduğu iddiasına konu olayda; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için; katılanın beyanında geçen arkadaşlık sitesine onun adına üyelik işlemlerinin yapıldığı bilgisayarın internet servis sağlayıcısı ve internet servis sağlayıcısı tarafından verilen IP adresinin tespit edilmesi, tespit edilen IP adresinin belirtilen tarih ve saatte hangi abone tarafından kullanıldığının ve o abonenin kimlik ve açık adres bilgilerinin belirlenmesi, IP adresini kullanan abonenin sanıkla bağlantısı araştırılıp, gerektiğinde sanığın iş yerinde ve evinde kullandığı bilgisayarlar üzerinde bilişim uzmanı üç kişilik bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak ve katılanın ismini bildirdiği tanıkların beyanları da alınarak, söz konusu üye profilinin, sanığın kullanımında olan bilgisayar aracılığıyla oluşturulup oluşturulmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde, sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3186, Karar No: 2019/4230, Tarih: 12.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3186 E.  ,  2019/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Dosya kapsamından, kararı temyiz etmeyen davalılar ... ve ... açısından Av.... tarafından vekaletname ibraz edildiği, adı geçen avukatın istifa ettiğine veya azledildiğine dair dosya kapsamında bilgi bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Karar ilamının davalı ...’ya hiç tebliğ edilmediği, diğer davalı ... açısından ise sonradan Av. ...'un vekaletname ibraz ettiği ancak bu vekaletname boşanma davalarına münhasıran verilmiş vekaletname olmasına, eldeki dava yönünden bir geçerliliği bulunmamasına rağmen karar ilamının davalı ... adına Av....'a tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davalı ...'ya yöntemince karar ilamı ve davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile aynı yasanın 344. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi,

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davalı ...'ya yöntemince karar ilamı ve davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile aynı yasanın 344. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi,

2-Davalı ... açısından ise Av. ...'a geçerli bir vekaletname sunması için süre verilmesi, süresi içerisinde vekaletname sunulmaz ise karar ilamı ve davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin yöntemince adı geçen davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile aynı yasanın 344. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13750, Karar No: 2012/11372, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13750 E.  ,  2012/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 07/07/2008 tarihinde meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalının evinde inşaat işi yapmakta iken gözüne beton sıçraması şeklinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi değil eser ( istisna ) sözleşmesi bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenmiş işe giriş bildirgesi ve Kuruma bildirilen çalışma bulunmadığı, davalıya ait 506 sayılı Yasa kapsamına alınmış bir işyeri olmadığı, ... Sütçü İmam Üniversitesi tarafından düzenlenen 07.07.2008 tarihli adli rapor formunda davacının sağ gözüne yabancı cisim gelmesi sonucu yaralandığının belirtildiği, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Devlet Hastanesinin 13.08.2008 tarihli heyet raporunda; davacının 07.08.2008 tarihinde vitro-retinal cerrahi ameliyatı olduğu, 13.08.2008 tarihinde taburcu olduğu ve 1 ay sonra kontrolünün gerektiği ve Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin 21.06.2008 tarihli raporunda davacının görme kaybının % 19 olduğunun bildirildiği, olayla ilgili Cumhuriyet Savcılığınca herhangi bir soruşturma yürütülmediği ve Kuruma yansıyan iş kazası ihbarı ve incelemesi mevcut olmadığı, davacı davalının evinin üst katının sıva işini yaptığını, davalının kendisine kapının eşiğini kırmasını söylemesi nedeniyle eşiği kırdığını ve bu sırada gözüne taş geldiğini iddia ettiği, davalının ise eşiği kırmasını söylemediğini iddia ettiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının davacının eşiği kırdığı sırada gözüne taş geldiğini beyan etmelerine karşılık, davalı tanıklarının davacının eşinin davalının yanına gelerek davacının gözüne taş geldiği için doktora götüreceğini söyleyerek davalıdan davacı eşine olan borcunu istediğini ve olayın başka bir yerde meydana geldiği yönünde beyanlarda bulundukları anlaşılmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık, davalı şirket ile davacı arasındaki ilişkinin hizmet aktine mi yoksa istisna (eser) aktine mi dayalı bir ilişki olduğu noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık, davalı şirket ile davacı arasındaki ilişkinin hizmet aktine mi yoksa istisna (eser) aktine mi dayalı bir ilişki olduğu noktasında toplanmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi, iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü “hizmet sözleşmesi” bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir. Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bilfiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

Yasanın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasanın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Yasanın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasanın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

İstisna akdinde ise; bir eserin ücret karşılığında yaratılması asıldır. İstisna akdinde, ücretin tesbitinde eser göz önünde tutulur. İş sahibinin talimat verme yetkisi ise, elde edilecek sonuç içindir. Halbuki hizmet aktinde emir ve talimat yetkisi, işçinin çalışma yerinin işe başlangıç ve sona eriş saatinin işverence tesbiti biçimindedir. Hizmet akdinin belirleyici ve ayırıcı unsurları "zaman ve bağımlılık" dır. Başka bir anlatımla, "zaman ve bağımlılık" unsurlarını birlikte gerçekleştirecek biçimde çalışmanın varlığı halinde aradaki ilişkinin hizmet akdine dayandığı söz götürmez.

İstisna akdinde müteahhit eser meydana getirmekten ibaret bir iş görme edimini borçlanmaktadır. Bir iş görme borcu doğuran sözleşme olmakla beraber, burada önemli olan, çalışmanın kendisinden ziyade, bu çalışma neticesi ortaya çıkan ve objektif olarak gözlenmesi kabil sonuçtur . Müteahhit, iş sahibi ile akdi ilişkiye girerken bir sonuç (eser) meydana getirmeyi taahhüt etmektedir. Bu anlamda eser, bir iş görme faaliyetinin maddi veya maddi olmayan sonucudur. Kuşkusuz bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimler de eser kavramına dahil sayılır ve istisna sözleşmesinin konusunu oluştururlar. Ücret belli bir süre çalışıldığı için değil, netice için ödenmektedir. Müteahhidin, kararlaştırılan zamandan önce taahhüdünü yerine getirmesi, ücret üzerinde herhangi bir etki meydana getirmeyecektir. İstisna akdinde ekonomik risk müteahhit tarafından yüklenirken, hizmet akdinde işveren tarafından karşılanacaktır.

Hizmet akdinde belirli bir süre çalışmak ön planda iken, istisna akdinde zaman belirleyici olmayıp, sonuç ön planda tutulmaktadır. Hizmet akdinde, işçinin işi ifa, özen gösterme, sadakat borcuna karşılık, işverenin ücret ödeme, ihtimam ve yardım gibi borçları bulunmaktadır.

Hizmet akdinde belirli bir süre çalışmak ön planda iken, istisna akdinde zaman belirleyici olmayıp, sonuç ön planda tutulmaktadır. Hizmet akdinde, işçinin işi ifa, özen gösterme, sadakat borcuna karşılık, işverenin ücret ödeme, ihtimam ve yardım gibi borçları bulunmaktadır.

Bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır. Eğer ki çalışan, işgücünü belirli ya da belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse, çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir.

Somut olayda; davacı ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin tespiti açısından, davacının Esnaf ... kaydı olup olmadığı, malzemelerin kimin tarafından temin edildiği, bitmiş bir inşaatın bir kısmının mı yoksa sıfırdan başlanılmış bir inşattaki işin mi yaptırıldığı araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; yukarıda bahsedilenler ışığında, davacının Esnaf ... kaydı bulunup bulunmadığı davalı Kurumdan, malzemelerin kim tarafından temin edildiği ve bitmiş bir inşaatın bir kısmının mı yoksa sıfırdan başlanılmış bir inşaattaki işin mi yaptırıldığı davacı ve davalı ile tanıklardan sorulmak, ayrıca davalının evinin inşaat ruhsatı da belediyeden getirtilerek davacının hangi şartlarda çalıştığının tespiti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12165, Karar No: 2014/4409, Tarih: 24.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12165 E.  ,  2014/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 3-a-b, 22/3, 62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusurlu olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın müteahhitliğini yaptığı inşaatta duvar yapım işinde çalışan katılanın, gırgır vinç ile ikinci kata tuğla çekerken ayağının yerdeki çiviye takılması sonucu yaklaşık 3 metre mesafeden yere düşmesi şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleşmemesine rağmen, mahkemece sanık hakkında hükmedilen cezadan TCK'nın 22/3 maddesi gereğince artırım yapılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından, temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 2-c bendinin hükümden çıkarılmasına, TCK'nın 62 maddesi uygulamasına ilişkin benddeki "17 ay 23 gün " ibaresinin "12 ay 25 gün" olarak düzeltilmesine ve sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün birinci paragrafından “amaç ve saiki” ibaresinin çıkartılması, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7033, Karar No: 2017/6386, Tarih: 12.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7033 E.  ,  2017/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, fuhuş (sanık ...); reşit olmayanla cinsel ilişki (sanıklar ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama sırasında düzenlenen ikinci ve üçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabit katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması nedeniyle eksikliğin giderilmesi için geri çevrilen dosya ile ilgili olarak mahkemesince ilgili zabit katibinin görevden çıkarılması nedeniyle eksikliğin ikmal edilemediği bildirilmiş ise de, anılan personel yerine görevlendirme yapılmak suretiyle imza eksikliğinin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.