muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19483, Karar No: 2015/32029, Tarih: 09.12.2015

Sanık Ahmet Kemal'in savunmasında, kira alacağı için düzenlenmiş iki adet senedi alacaklı kısmı yazılmadığından “al bu senetleri tahsil et” diye verdiğini, alacaklı kısmına B.. Ü.. yazıldığını, bu iki senedi de B.. Ü.. aynı şekilde avukatlık yapan meslektaşı O.. İ..'e takibe koymak için verdiğini beyan etmesine karşılık, sanık Bekir ifadesinde “sanık Ahmet'ten önce verdiği borca karşılık 8.000.00 TL alacağı için, sanık Ahmet'in Güzide ve M.. G..'ten alacağı olduğunu, alacağını tahsil edemediğini, elinde senet olduğunu söylediğini, bu senetleri tahsil et alacağını oradan mahsup edersin dediğini ve bu şekilde alacaklı olarak gözüktüğü 3.750.00 TL lik iki adet bono senedi kendisine verdiğini, sanık A.. T.. bu senetleri verdiğinde senetlerin tamamen yazılı olduğunu, alacaklı olarak da isminin yazılı olduğunu, sanık Ahmet Kemal'in senetleri bu şekilde tam olarak yazılmış halde verdiğini beyan etmiş olması karşısında,

Gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanıkların usülüne uygun mukayese yazıları alınarak, senetlerdeki alacaklı kısmına “B.. Ü..” yazısının hangi sanığın el ürünü olduğunun bilirkişi raporuyla tesbiti ve sanıklar arasındaki beyan çelişkisinin rapor sonrasında yüzleştirilmek suretiyle alınacak yeni beyanlar ile açığa kavuşturulması, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 24.03.1989 gün ve 1998/1 Esas,1989/2 Karar sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, senedin bedelsiz kaldığının ya da anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatlanmasının zorunlu bulunması sebebiyle, katılanların iddialarına yönelik olarak, kira kontratında belirlenen kira bedellerinin hangi tarihlerde, ne şekilde, nereye yatırıldığının taraflardan ve ilgili yerlerden sorularak gelen cevaplara göre, dosya içerisinde mevcut katılanların Ptt kanalıyla yaptıkları ödemeler ile icra takip dosyalarındaki tahsil edilen tutarların ödeme zamanları ve miktarları gözetilerek , suç tarihi olan 05/08/2009 kadar icraya konu 2 adet senedin kısmen veya tamamen bedelsiz hale dönüşmüş olup olmadığının, kolluk araştırma neticesinde, işyerinin rayiç aylık kira bedelinin 1.000 TL olması durumuna göre de, bu hususta tüm kayıt, belgeler ve dosyanın ehil bilirkişilerden alınacak rapor sonrasında, sanıklarının hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve katılan Güzide'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14873, Karar No: 2023/234, Tarih: 19.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14873 E.  ,  2023/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2013/98 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2013/98 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli ve 2020/23025 Esas, 2021/6050 Karar sayılı kararı ile olay tanığı ...’in akşam üzeri aracın çadırın önünde durduğunu gördüğü ancak; saatini bilmediği, havanın henüz kararmadığı yönündeki anlatımları gözönünde bulundurularak; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması kabule göre de;

a) Sanık ... hakkında gece sayılan zamanda suçun işlendiğinden bahisle artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b) Sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığın ihlali suçundan artırım uygulanırken TCK'nın 119/1-c maddesi yerine TCK'nın 129/1-c maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

c) Sanık ... hakkında kurulan hükümde hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

a) Sanık ... hakkında gece sayılan zamanda suçun işlendiğinden bahisle artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b) Sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığın ihlali suçundan artırım uygulanırken TCK'nın 119/1-c maddesi yerine TCK'nın 129/1-c maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

c) Sanık ... hakkında kurulan hükümde hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

d) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/267 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin temyiz sebebi; hakkında cezalandırılmaya yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilmeden mahkumiyet hükmü kurulması ve uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Sanık ...'ün temyiz sebebi; suç vasfının oluşup oluşmadığına ilişkin eksik inceleme yapıldığı, gerekli bilgi ve belgeler istenmeden, HTS kayıtları istenmeden, olay yerinde olmadığı gözetilmeksizin katılanın soyut beyanı dikkate alınarak şahsına ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanıkların katılanın tarlasında bulunan çadırına girerek burada bulunan S5179 seri numaralı TUKA marka kendi adına ruhsatlı av tüfeğini çaldıkları, 20 ... 52 plaka sayılı araç ile uzaklaştıkları esnada söz konusu yerde evi bulunan bilgi sahibi sıfatıyla ifadesi alınan ... tarafından farkedildikleri, aracın plakasını alan tanığın durumu hemen katılana bildirdiği, katılanın müracaatı üzerine yapılan araştırma neticesinde, 20 ... 52 plaka sayılı aracın AS Rent A Car isimli iş yeri tarafından sanıklara kiralandığının ve olay tarihi aracın sanıklar tarafından kullanıldığının tespit edildiği, katılanın yazları tarlaya göç ettiği, eşi ve çocukları ile gece gündüz çadırda kaldığı yönündeki beyanlarından, çadırın katılanın konutu olarak kabulünün gerektiği anlaşılmıştır. Sanıkların alınan savunmalarında olay günü birlikte olduklarını bahsi geçen araç ile gezdiklerini fakat suçu işlemediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında özetle: Ben bu araç kiralamada ehliyetim olmadığı için sadece kefil oldum, benim denetimli serbestliğim vardı ...'den Beyağaç'a geldim ve biz üç kişiydik, ..., ... ve ben vardım. Bunlar beni Beyağaç'ta bıraktılar, sonra şikayetçinin çadırına girip tüfeğini çaldılar mı bilmiyorum, ... bunu yapabilir, ancak ben yapmadım, o sırada araçta ben yoktum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum.

3.Sanık ... savunmasında özetle: Benim bu olayla bir alakam yoktur. Sabıkam olduğundan dolayı mağdur olan kişi kimse artık benden şüphelenip benden şikayetçi olmuşlardır.

4.Tanık ... beyanında:"Ben olay günü ...'in çadırının yaklaşık 50 m ilerisinde tütün kırmaktaydım, akşam üzeri saatini bilmediğim bir sırada bir araç gelerek çadırın önünde durdu, iki kişi çadıra geldi amcamın daha önceden koyunlarını satacağını bildiğim için koyunlarını satmışsa kendisine yardımcı olayım diye yanına çıkacaktım, o esnada çadıra giren iki kişinin çadırdan hızlı bir şekilde çıkarak arabaya doğru koştuğunu gördüm, sağ taraftakinin elinde tüfeği gördüm, tüfekle birlikte araca bindiler, hareket ettikten sonra araç tepeden Beyağaç istikametine doğru geri döndü, o esnada amcam ...'i aradım ve aracında plakasını aldım ve amcama söyledim, sonrada jandarmalar olay yerine geldi, benim bildiklerim gördüklerim bundan ibarettir, hava henüz karanlık değildi, güneş batmamıştı aydınlıktı, ben o gördüğüm kişilerin yüzünü göremedim, o nedenle yüzünü göremediğimden huzurdaki sanığın o kişilerden biri olup olmadığını söyleyemem." demiştir.

5.Oto kiralama sözleşmesi içeriğine göre, 06.08.2012-08.08.2012 tarihleri arasında geçerli olmak üzere, kiralayan sanık ... adına, 20 ... 52 plakalı araç için sözleşme yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Hırsızlık suçu yönünden

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağından bu hususta tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz istekleri reddedilmiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz istekleri reddedilmiştir.

2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre tayin edilen 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 1 kat artırım yapılması suretiyle 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 1 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edildiği anlaşılmış olup bu husus hukuka aykırılık sebebi olarak belirlenmiş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A .Hırsızlık suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/267 Karar sayılı kararında sanıkların temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden

Gerekçe bölümünde B-3 numaralı bentte açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/267 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "5237 sayılı TCK'nın 116 ncı maddesinin birinci fıkarasına göre tayin edilen 6 ay hapis cezasından aynı Yasanın 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 1 kat artırım yapılarak “12 ay” hapis cezası ile cezalandırılmalarına," karar verilmesi suretiyle şeklindeki paragrafın hükme eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5012, Karar No: 2022/14796, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5012 E.  ,  2022/14796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele Dairemiz karar tarihine kadar faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

2)Dava konusu taşınmasın üzerindeki takyidatın bedele yansıtılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken üzerindeki şerhlerle birlikte tescile karar verilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine kadar), kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, (kesinleşme tarihine) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 27.10.2022 tarihine) kelimelerin yazılmasına, (kararın kesinleşmesinin ardından) kelimelerinin çıkartılmasına, (işlemiş nemaları ile derhal) kelimelerin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde geçen (tapu kaydındaki şerhlerle birlikte) ibaresinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5178, Karar No: 2019/7492, Tarih: 13.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5178 E.  ,  2019/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davacı şirket tarafından sigortalı bulunan adresde meydana gelen yangın neticesinde davacı şirket sigortalısının zarara uğradığını, davacı şirkete yapılan hasar ihbarı sonrasında riziko adresinde yapılan ekspertiz incelemesi neticesinde yangının kaynağının ... marka buzdolabının elektrik tesisatında meydana gelen arıza olduğunun belirlendiğini, meydana gelen zarar nedeniyle toplam 56.717,93 TL tazminat ödendiğini belirterek 56.717,93 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı itibari ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından sigortalı adreste meydana gelen yangın sebebi ile davacı tarafından ödenen bedelin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece; davacı şirket tarafından buzdolabının yada mutfakta yangından önce mevcut olan diğer elektrikli eşyaların nereden alındığına ilişkin bir belge sunulmaması, yanan buzdolabının davalı şirket tarafından üretilen bir buzdolabı olduğu hususunun kesin ve net bir şekilde ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dosyaya sunulan bilirkişi raporunda buzdolabına ait hasarlı fotoğraflar incelendiğinde yangının başladığı iddia edilen buzdolabında ... yazısının okunmakta olduğu belirtilmiştir. Sigortalı da buzdolabını ... Dayanaklı Tüketim Malları ... Şubesinden aldığını beyan etmiş olup mahkemece bu husus araştırılmamıştır. Fotoğraflarda okunan marka ve model yazısı da dikkate alınarak öncelikle yangına sebep olduğu belirtilen buzdolabının hangi marka ve model olduğu, nereden alındığı konularında yeterli araştırma yapılmalı, buzdolabının alındığı beyan edilen ... şubesinden alım satıma ilişkin belgeler getirtilmeli, husumetle ilgili hususun bu araştırma ile belirlenmeli, ardından sigortalı adreste meydana gelen yangının buzdolabından başlayıp başlamadığı konusunda içinde yangın uzmanın da olduğu bilirkişi heyetinden dosya kapsamı ve diğer deliller incelenerek ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16317, Karar No: 2015/14171, Tarih: 07.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16317 E.  ,  2015/14171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2015/436-2015/648

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, Çatalca ilçesi Gökçeali köyü 58 parsel sayılı taşınmazın malikleri olan Rabia, Mustafa ve Ali'nin ..........olan soyadlarının tapu kaydına yazılmadığını ileri sürüp malik isimlerine ........... soyadının eklenmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.58 parsel sayılı taşınmazın maliklerinin isimlerinin Ali kızı Rabia ".............” Ali oğlu Ali “......” Ali oğlu Mustafa ".....” olarak düzeltilmesine ve tapuya tesciline dair verilen karar, Dairece 'tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlık sağlanarak, dava konusu 152 ada 58 sayılı parselde kayden paydaş ve davacının mirasbırakanları olan Rabia ve Ahmet'in “......” olan soyadları eklenmek suretiyle tapu kaydının düzeltilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Ancak, getirtilen kayıtlardan ve dava dilekçesinin içeriğinden soyadı eklenmek istenen Ali'nin mahkeme gerekçesinde belirtildiği gibi davacının dedesi değil, amcası olduğu ve adı geçen Ali ile davacının irs ilişkisi saptanmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, davacının, tapu kaydına soyadı eklenmesi istenen Ali'nin mirasçısı olup olmadığının araştırılması, mirasçısı ise davanın kabulüne karar verilmesi aksi halde reddedilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. ' gerekçesiyle bozulmuş mahkemece bozmaya uyulup soruşturma tamamlandıktan sonra davacının A.. D..'nun mirasçısı olmadığı saptandığından A.. D..'ya yönelik davanın davacının husumet ehliyeti yokluğundan reddine; Rabia yönünden verilen kararın kesinleştiğinin tespitine paydaşlardan Ali oğlu Mustafa'nın tapuda soy isminin eklenmesi, baba isminin de Ahmet olarak düzeltilmesi suretiyle Ahmet oğlu Mustafa “.......” olarak tashihine ve tapuya tesciline karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..................in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.