muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/364, Karar No: 2021/384, Tarih: 30.03.2021

19. Genel mahkemede açılan sahtelik davası gibi Cumhuriyet Savcılığına aynı nedenle yapılan şikâyet ve ceza mahkemesinde açılan dava da kendiliğinden icra takibini durdurmaz. HMK’nın 209. maddesi genel mahkemelerde açılan davalarla ilgili olarak senedin hiçbir işleme esas alınamayacağını öngörmekte olup, icra takibine etkisi yoktur.

20. İcra mahkemeleri, önlerine gelen uyuşmazlığı, genel hükümlere göre çok daha hızlı ve seri olan takip hukuku kurallarına göre ve basit usulde inceleme yaparak çözen özel mahkemelerdir. Bu nedenle genel hükümler uyarınca açılan sahtelik davası ve ceza davası takip hukukuna göre ve basit usulde yargılama yapan icra mahkemesinde bekletici mesele de yapılamaz.

21. Diğer taraftan HMK, İİK’da bir hüküm olmayan hâllerde, ancak İİK’da açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması hâllerinde uygulanabilir. HMK’nın 209. maddesinin icra takiplerinde uygulanması gerektiğine ilişkin olarak İİK’da bir hüküm de bulunmamaktadır.

22. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; alacaklı tarafından borçlular aleyhine 08.04.2014 tarihinde bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlatıldığı, şikâyetçi borçlu şirkete ödeme emrinin 10.04.2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu şirketin takibe itiraz etmediği ve takibin kesinleştiği, borçlu şirket vekilinin 16.04.2014 tarihinde icra dairesine başvurarak takibe dayanak bononun sahte olarak düzenlendiğini ve sahteciliğe ilişkin Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/3594 Haz. sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını ileri sürerek HMK’nın 209. maddesi gereğince icra dosyasının durdurulmasına karar verilmesini talep ettiği, icra dairesince 18.04.2014 tarihinde Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına sahtelik hakkında bilgi sorulması için müzekkere yazılmasına, gelen cevaba göre sair hususların değerlendirilmesine karar verildiği, alacaklı vekilinin 06.05.2014 tarihinde icra dairesine başvurarak borçlu şirket hakkında haciz talep ettiği, icra dairesince 08.05.2014 tarihli işlemle borçlu şirket hakkında haciz uygulanmasına karar verildiği, icra dosyasında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/3594 soruşturma sayılı dosyası ile menfi tespit davasına ilişkin Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/162 E. sayılı dosyasından verilmiş takibin durdurulmasına ilişkin bir tedbir kararı bulunmadığı görülmektedir.

23. Borçlu vekili Cumhuriyet Savcılığına sahtelik iddiası olarak sunduğu dilekçesinde müvekkili şirketin Yusuf Kavcar’a (lehtara) borcu bulunmadığını, müvekkili şirketin müdürü olan Sebahattin Işık tarafından şirketteki hissesini devrettikten sonra temsil yetkisi bulunmamasına rağmen senedin geçmiş tarihli olarak düzenlendiğini, Yusuf Kavcar’ın ... vasıtasıyla sahte senedi takibe koyduğunu beyan etmiştir. Cumhuriyet Savcılığına sahtelik iddiası olarak verilen bu beyan senedin gerçek düzenleme tarihinde şirket adına imza atan Sebahattin Işık’ın temsil ve ilzama yetkili olmadığı, imzaladığı bono nedeniyle keşideci olarak adı geçen şirketin borçtan sorumlu tutulamayacağı, aleyhine takip başlatılan keşideci şirketin “borcu olmadığı” iddiası olup, bu hâli ile İİK’nın 168. maddesinin 5. fıkrası kapsamında borca itirazdır.

24. Borca itiraz İİK’nın 169 maddesi gereği İİK’nın 168. maddesinin 5. fıkrasına göre icra mahkemesine bildirilir ve aynı Kanunun 169/a maddesinde belirtilen koşullarda incelenerek karara bağlanır.

25. Açıklanan nedenlerle takip hukuku açısından HMK’na göre özel Kanun olan İİK’da yer alan düzenlemeler karşısında somut olayda HMK’nın 209. maddesinin 1. fıkrasının uygulama olanağı bulunmamaktadır.

26. Şikâyetçi borçlu tarafından yasal süresinde icra mahkemesinde borca itiraz edilmeyerek takip kesinlemiş olup, takibe konu senedin sahteliğinin iddia edilmesi HMK’nın 209. maddesinin 1. fıkrası uyarınca takibin durdurulması sonucunu doğurmayacağından ve genel mahkeme veya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilmiş bir tedbir kararı da olmadığından icra dairesince haczin uygulanmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

27. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

28. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen geçici 7. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğden itibaren on gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10811, Karar No: 2016/15195, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10811 E.  ,  2016/15195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 24/12/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 8.270.90 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20532, Karar No: 2015/22100, Tarih: 09.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20532 E.  ,  2015/22100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine, ... İş Mahkemesi'nce verilen ilama dayanılarak ilamlı takip başlatıldığı, borçlu Belediye vekili, ilamda alacağın brüt olarak hüküm altına alındığını, işveren olarak kendilerinin bu ücretlerden ilgili yerlere yatırmak zorunda oldukları gelir ve damga vergisi ile bazı yasal kesintiler olduğunu, oysa tazminatlar ile diğer ücret alacaklarının net olarak belirlenmesi ve talep edilmesi gerektiğini, bu miktarlar değişince asıl alacaklara işletilmiş faiz kısımlarının da değişeceğini belirterek, ilama aykırılık nedeniyle icra emrinin ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacak kalemlerinin net olarak hesaplanıp takibe konulması gerekirken, brüt üzerinden takibe konulup, yine brüt üzerinden faiz hesabının yapıldığı belirtilerek takipte fazla talep edilen kısmın iptaline karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda brüt olarak hesaplandığı belirtildiğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemeye zorunlu olduğu miktarlarda kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK.nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Takip dayanağı ilam içeriği ile ilgili yasal düzenlemeler nazara alındığında, işverence işçiye ödenen ücretin ödenmesi sırasında, işçinin mükellefi olduğu gelir ve damga vergisi ile sigorta prim borçlarının, kaynaktan yatırılması kuralı gereğince, işverence ödemeler sırasında kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınmak suretiyle takibe konulduğu tarihteki oranlar üzerinden hesaplama yapılamaz.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gelir vergisi, damga vergisi ve sigorta prim kesintilerinin matrahının ne olduğu belirtilmediği gibi hangi oranda kesinti yapıldığı da açıklanmamıştır. Bu hali ile rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere göre, gerektiğinde yeni bir bilir kişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3478, Karar No: 2017/14639, Tarih: 25.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3478 E.  ,  2017/14639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; maliki bulunduğu taşınmazı dava dışı ...'a kiraya verdiğini, 26/12/2013 günü saat 16:00 sıralarında gaz sıkışması nedeniyle evde patlama meydana geldiğini; olay üzerine haberi alınca ikamet ettiği Almanya'dan Türkiye'ye geldiğini, patlama sonucunda evde büyük çapta maddi hasar meydana geldiği ve yine zemin kat garajında bulunan davacı adına kayıtlı aracın da zarar gördüğünü; olayda sorumluluğun doğalgaz firmasına ait olduğunu; ...'ın evi kiraladığında doğalgaz firması yetkililerinin doğalgazı bağladıklarını ancak, mutfaktaki doğalgaz tesisatının ucunu körtapa veya benzeri bir aparat ile kapatmadıklarını, bu nedenle de buradan gaz sızıntısı olması nedeniyle patlamanın meydana geldiğini belirterek; 7.107,02 TL dairede meydana gelen zarar (duvar, tavan cam vs), 4.085,06 TL araçta meydana gelen zarar, 939,87 TL Almanya-Türkiye uçak bileti yol masrafı, 594,20 TL Türkiye'de kaldığı dönem için ödediği doğalgaz ücreti, 600,00 TL daire kullanılmaz olduğu için mahrum kalınan 2 aylık kira bedeli olmak üzere toplam; 13.326,15 TL maddi tazminat alacağından, şimdilik 3.000 TL'sinin ve 2.000 TL manevi tazminatın, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 05.05.2015 tarihinde maddi tazminat talebini 13.326,15 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; dava dışı ... ile sözleşme yapıldığını, davacı ile yapılmış bir sözleşmenin bulunmadığını, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini; olayın meydana geldiği yerin iç tesisat sorumluluğu olan bir bölgede gerçekleştiği ve davalı şirketin bu alanda herhangi bir kontrol ve yükümlülüğünün olmadığını, mutfak ocağının doğalgaz borusunun ağzının kapatılmamasındaki sorumluluğunun davalı şirkete değil ocağı oradan söken bir önceki yetkili firma sahibi veya sökümü yaptıran müşterinin olduğunu; doğalgaz kullanım sözleşmesinin 25/11/2013 tarihinde yapıldığı patlamanın ise 26/12/2013 tarihinde meydana geldiği, arada bir aylık bir süre olduğunu, patlamanın bu bir aylık sürede gerçekleşmemiş olmasının iddiaları çürüttüğünü; gerek abonelik sözleşmesinde gerekse doğalgaz kullanım

sözleşmesinde gazın kaçak anında algılanabilmesi için kokulandırıldığını, böyle bir durumun tespit edilmesi anında kullanıcının yapması gereken hususların belirtildiğini, bu şartların kullanıcı tarafından dikkatle uygulanmış olsa idi patlamanın meydana gelmeyeceğini ileri sürerek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

sözleşmesinde gazın kaçak anında algılanabilmesi için kokulandırıldığını, böyle bir durumun tespit edilmesi anında kullanıcının yapması gereken hususların belirtildiğini, bu şartların kullanıcı tarafından dikkatle uygulanmış olsa idi patlamanın meydana gelmeyeceğini ileri sürerek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 13.226,23 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; doğalgaz patlamasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir

Hükme esas alınan ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu hazırlandığı anlaşılan 21.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda; zarar gören bina ve araca ilişkin makul tadilat süresi belirtilmemiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın tapu kaydı ile aracın hak sahipliğine ilişkin kayıtların ilgili kurumlardan getirtilmesi sonrası, konusunda uzman bilirkişilerin refakate alınarak mahallinde keşif yapılması, bilirkişilerden; taşınmazın ve aracın, hasar ve tamirinin dosyaya sunulan faturalarla uyumlu olup olmadığının tespit ettirilmesi, buna göre taşınmaz ve araç için talep edilen tazminat miktarının belirlenmesi, taşınmazın tekrar oturulabilir hale gelmesi için gerekli tadilat süresinin (hasarın giderilmesi için gerekli makul süre) bilirkişilere hesaplattırılması, tespit edilecek bu makul süreye göre de davacı tarafın kira bedeli ile yakıt gideri talebinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bundan ayrı, Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesinde manevi tazminata ilişkin düzenleme yer almaktadır.

Türk Borçlar Kanunu’nun 58.maddesi hükmüne göre manevi tazminata karar verilebilmesi için 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 24.maddesi hükmünde genel olarak açıklanan kişilik haklarına bir saldırı bulunması, hukuka aykırı fiil sonucunda kişilik haklarının zarar görmüş olması zorunludur. Malvarlığında bir zarar meydana gelmesi halinde de kişinin az veya çok üzüleceği ve manevi olarak acı çekeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, malvarlığı zararları bu madde kapsamına girmemektedir. Anılan madde hükmü ile yalnızca kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararların giderilmesi amaçlandığından malvarlığı zarara uğrayan kişi yararına Türk Borçlar Kanununun 58.maddesi hükmüne göre manevi tazminata hükmedilmesi yasal olarak mümkün bulunmamaktadır.

Yukarıda ifade edilen madde metni incelendiğinde de görüleceği üzere; davacı yönünden manevi tazminat istem koşullarının eldeki dava bakımından oluşmadığı nazara alınarak, davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.