muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10599, Karar No: 2013/9993, Tarih: 30.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10599 E.  ,  2013/9993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz 1987 yılında yapılan kadastro çalışmalarında yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmıştır. Davacı ... Kabakçı, dava konusu taşınmazı 1973 yılında satın aldığı iddiasıyla adına tescili talebi ile dava açmış, ölümü ile davaya mirasçılarınca devam olunmuştur. Yargılama sırasında asli müdahil ..., dava edilen taşınmaz bölümünün yol olduğu iddiası ile davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen 132,19 metrekarelik bölümün Kemal Kabakçı mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine ve asli müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, adına tescil kararı verilen davacı yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz 1987 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmıştır. Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmazın davacı tarafından kullanıldığını beyan etmelerine rağmen, davacının kullanımının ne şekilde olduğu araştırılmadığı gibi, taşınmazın ne kadar süre ile kullanıldığı, kullanımın ekonomik amaca uygun olup olmadığı ve taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek bir taşınmaz olup olmadığı üzerinde durulmamış, taşınmaza ait eski tarihli hava fotoğrafları getirtilip yöntemince uygulanmamış, dava konusu taşınmazın vasfı hakkında ziraat bilirkişisinden ayrıntılı rapor alınmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma tarihi olan 1987 yılından 20-25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları getirtilip dosyaya konulmalı, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın hangi tarihten beri kimler tarafından neye istinaden ve ne şekilde zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı, ayrıntılı bilgi alınmalı; davacı tarafından sürdürülen zilyetliğin ekonomik amaca uygun zilyetlik olup olmadığı üzerinde durulmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; jeolog, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulundan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop ile inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği ve özellikle eski tarihli hava fotoğraflarında ve uydu fotoğraflarında yol boşluğu mu olduğu yoksa tarım arazisi olarak mı kullanıldığı belirlenmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan da taşınmazın niteliğiyle ilgili rapor alınmalı, tanık ve bilirkişi sözleri bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, davacı adına tespit ve tescil edilmiş taşınmazların kayıt ve belgesiz olanlarının miktarları hesaplanmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde asli müdahile iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5025, Karar No: 2018/1351, Tarih: 21.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5025 E.  ,  2018/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, kasten yaralama, bu suça yardım, genel güvenliği tehlikeye sokma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.nun (81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

TCK.nun 86/1-3-e, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası,

Genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan; Beraat.

2- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

TCK.nun 86/1-3-e, 39, 62, CMK. 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, CMK'nun 231. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılarak sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz dilekçeleri içeriklerine göre; sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından mahkumiyet ve sanık ...'nın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

1-) Sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmünde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi sanık ...'nın mağdurlar ve arkadaşları ile tartıştıktan sonra sanık ... ile buluşup olay yerine birlikte gelerek sanık ...'nin aracında bulunan ve ona ait olan av tüfeğiyle mağdur ...'a ve yanındaki mağdur ...'e ateş ettiği, sonrasında sanık ... ile birlikte olay yerinden kaçtıkları, sanık ...'nın av tüfeğini araçtan attığı olayda, sanık ...'nin fikir ve eylem birliği içerisinde sanık ... ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçunu birlikte işledikleri ve TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle 81, 35 ve 62. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yardım eden olarak kabul edilip yazılı şekilde eksik ceza tayini, bu hüküm yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçunun, sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçu ile mağdur ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede suçun manevi unsurunun oluşmadığına, yasal savunma koşullarının bulunduğuna, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişen, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'nin mağdur ...'a öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet, sanık Muhammet Buğra'nın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3-A-) Sanık ...'nın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi sanık ...'nın mağdurlar ve arkadaşları ile tartıştıktan sonra sanık ... ile buluşup olay yerine birlikte gelerek sanık ...'nin aracında bulunan ve ona ait olan av tüfeğiyle araç içerisinde ön tarafta bulunan mağdur ...'a ve yanındaki mağdur ...'e yakın mesafeden bir el ateş ettiği, mağdurların yüz, boyun ve omuz bölgelerinden yaralandığı, av tüfeği ile atış neticesinde her iki mağdurun isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olması nedeniyle sanığın eyleminin mağdur ...'e yönelik de öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünde TCK.nun 62. maddesi ile indirim uygulandığı halde, mağdur ...'e yönelik suç nedeniyle verilen hükümde aynı maddenin uygulanmaması,

c-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

B-) Sanık ... hakkında genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

c-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

B-) Sanık ... hakkında genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Sanığın av tüfeği ile mağdurlara ateş edip yaralamasından sonra, araç ile olay yerinden uzaklaşırken 3-4 kez daha havaya ateş etmesi nedeniyle mağdurlara yönelik ayrıca tehditte bulunduğu, sanığın zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezanın miktarları ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 21/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/03/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık... müdafii Avukat ...'ün yüzüne karşı, 22/02/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/4161, Karar No: 2017/11459, Tarih: 08.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/4161 E.  ,  2017/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilen eşya üzerinde tasarrufta bulunmak suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 160/1, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İSTANBUL Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 21/10/2016 tarihli ve 2016/57 esas, 2016/555 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/08/2017 gün ve 348-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2017 gün ve sayılı 2017/50663 tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun suça konu cep telefonunu, yol üzerindeki halı sahanın yanından geçerken çimenlerin üzerinde gördüğünden dolayı aldığını belirtmiş ise de, mağdurun cep telefonunu halı sahada top oynarken kale direğinin dibine bıraktığı çantasının içinden aldığı, biran için suça sürüklenen çocuğun savunmasında belirttiği üzere çimenliklerin üzerinden aldığı kabul edilse dahi eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesinde,

Kabule göre de;

Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilen eşya üzerinde tasarrufta bulunmak suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu ve mağdur vekilinin 20/10/2016 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, 5237 sayılı Kanun'un 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda suça sürüklenen çocuğun beyanı saptanarak sonucuna göre vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde davaya devam edilip, suçun sübutu kabul edilirse düşme, kabul edilmezse beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kaybedilmiş eşya, mal sahibinin nerede olduğunu bilmediği, egemenlik alanı dışında bulunan mal demektir. Sahibinin kaybettiği eşyayı bulan kişinin, Türk Medeni Kanunu'nun 769. maddesinde belirtilen yükümlülükleri (Kaybedilmiş bir şeyi bulan kimse, malın sahibine, sahibini bilmiyorsa kolluk kuvvetlerine, köylerde muhtara bildirmek veya araştırma yapmak ve gerektiğinde ilân etmek zorundadır.)

yerine getirmeden mal üzerinde malik gibi tasarrufta bulunan kişi, 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde belirtilen suçu işlemiş olur. Malın malikinin tasarruf alanı dışına çıkmadığı, hakîmiyet alanı içerisinde olduğu hallerde malik, o malın nerede olduğunu bilmese bile kaybolmuş eşyadan söz edilmez. Bu durumda malı bulunduğu yerden alan kişi hırsızlık suçunu işlemiş olur.

yerine getirmeden mal üzerinde malik gibi tasarrufta bulunan kişi, 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde belirtilen suçu işlemiş olur. Malın malikinin tasarruf alanı dışına çıkmadığı, hakîmiyet alanı içerisinde olduğu hallerde malik, o malın nerede olduğunu bilmese bile kaybolmuş eşyadan söz edilmez. Bu durumda malı bulunduğu yerden alan kişi hırsızlık suçunu işlemiş olur.

İnceleme konusu olayda, suça sürüklenen çocuk her ne kadar yol üstündeki halı sahanın yanından geçerken çimenlerin üstünde gördüğü telefonu aldığını savunmuş ise de, oluşa ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, mağdurun cep telefonunu halı sahada top oynarken kale direğinin dibine bıraktığı çantasının içinden aldığı, kaldı ki savunmada belirtildiği gibi çimenlerin üzerinde iken alınmış olması halinde dahi kaybolmuş eşyadan söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; eylemin TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturması nedeniyle ilk paragraftaki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL ANADOLU) 2. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen, 21.10.2016 gün ve 2016/57 E., 2016/555 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, verilen kararın niteliğine göre ikinci paragrafta yer alan kanun yararına bozma istemine yönelik karar verilmesine yer olmadığına, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6534, Karar No: 2024/6877, Tarih: 14.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/6534 E.  ,  2024/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/410 E., 2021/29 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/1396 Esas, 2019/6105 sayılı bozma kararı üzerine;

1.Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/410 Esas, 2021/29 sayılı kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.04.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın eylemlerinin örgüte sempati ve örgütle iltisak boyutunu aşan, örgüt üyesi olduğunu kanıtlamaya yeterli örgütsel faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceğine,

2.Sanığın suç işleme kastının bulunmadığı,

3.Kararın eksik inceleme sonuncu verildiğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın işyerindeki yöneticilerin isteği üzerine derneğe üye olduğuna, örgütsel saikle hareket etmediğine,

2. Sanığın, çalıştığı şirketin maaş ödemelerinin bu banka üzerinden yapılması nedeniyle Bank Asyada hesap açtığına, örgütsel saikle bu hesabı üzerinden işlem yapmadığına,

3. O tarihte legal olan NT isimli şirkette çalışmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğine,

4. NT şirketinde çalışanlara indirim yapıldığı için sanığın çocuklarını FEM dershanesine gönderdiğine, bu hususun da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğine,

5. Adil yargılanma hakkının ve masumiyet karinesinin ihlal edildiğine,

3. O tarihte legal olan NT isimli şirkette çalışmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğine,

4. NT şirketinde çalışanlara indirim yapıldığı için sanığın çocuklarını FEM dershanesine gönderdiğine, bu hususun da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğine,

5. Adil yargılanma hakkının ve masumiyet karinesinin ihlal edildiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesince sanıkların eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A-Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; öncelikle temyiz aşamasında dosyaya gelen A.D. nin sanıklar hakkında beyanlar içerir ifade ve teşhis tutanaklarının duruşmada sanıklar ve müdafilerine okunması, sonrasında BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanığın Bank Asya nezdindeki 2014 yılı öncesi, geçmişe sari hesap kayıtları da getirtilip, 2014 yılı öncesi ve sonrası hesap kayıtları üzerinde bilirkişi incelenmesi yaptırılması, yine aradan geçen süre nazara alınarak UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında sanıklar hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılarak bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilmesi, gerekirse bu şahısların da tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ile tüm bu deliller ışığında sanıkların hukuki durumunun (silahlı terör örgütüne üye olma yada silahlı terör örgütüne yardım etme) takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

B-)Kabule göre de;

1. Mevcut dosya kapsamına göre, sanıkların FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de ki rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin nazara alınmaması,

2. Sanık ...'in çocuklarının örgüte müzahir dershanelerde eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/410 Esas,

2. Sanık ...'in çocuklarının örgüte müzahir dershanelerde eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/410 Esas,

2021/29 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Osmaniye 2.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8075, Karar No: 2014/4756, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8075 E.  ,  2014/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.