muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3103, Karar No: 2025/5970, Tarih: 26.02.2025

Nitekim Anayasa Mahkemesi, aynı ağır ceza yargı çevresindeki sulh ceza ve asliye ceza mahkemesi arasında oluşan görev uyuşmazlığının çözümüne ilişkin ortak yüksek görevli ağır ceza mahkemesince verilen kararların kesin olduğu yönündeki düzenlemelerin Anayasaya aykırı olduğuna ilişkin yapılan başvuru üzerine verdiği 03.07.2014 tarih ve 47-123 sayılı Kararında; adli yargı içerisindeki mahkemeler bakımından verilen görevsizlik kararlarının ara karar niteliğinde olduğu için bu kararlara karşı kanun yoluna başvurma hakkı tanınmasının adil yargılanma hakkının gereği olduğunu, diğer taraftan kanun yoluna başvurma hakkının birden fazla tanınmasına ilişkin Anayasa'da bir hükmün de bulunmadığını, kanun yoluna başvurma hakkının sonsuz olmayıp, bu hakkın bir yerde kesilmesi gerektiğini, adli yargı içerisindeki mahkemeler bakımından verilen görevsizlik kararlarına karşı itiraz yoluna başvurma imkânı tanıyan kuralın, kanun koyucunun takdir yetkisi kapsamında olup, kuralın adalet duygusunu rencide eden ve demokratik toplum düzeninin gerekleri ile çelişen bir yönünün bulunmadığını, görevsizlik kararlarına karşı itiraz yasa yolunun tanınmış olmasıyla henüz görev uyuşmazlığı çıkmadan önceki aşamada görevsizlik kararında hata veya hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı hususunun incelenip, görev konusunun bir an önce çözüme kavuşturularak esasa geçildiği ve her türlü görevsizlik kararında görev uyuşmazlığının çıkması ve bu uyuşmazlığın zaten iş yükü ağır olan Yargıtay ilgili dairesince çözülmesinin önüne geçilmesinin sağlanmış olduğunu, dolayısıyla, bu kuralın, usul ekonomisi ilkesine de uygun bir düzenleme olduğunu, görevsizlik kararlarına karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin kuralın, kanun koyucunun takdir yetkisi kapsamında olup hukuk devleti ilkesi ve adil yargılanma hakkına aykırı bir yönü bulunmadığını belirtmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlığın usul hukukuna ilişkin kapsamı yönünden;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlığın usul hukukuna ilişkin kapsamı yönünden;

Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesince 16.11.2018 tarihinde görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesince 26.11.2019 tarihinde karşı görevsizlik kararı verilmesi üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığı, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince merci tayini yoluyla kesin olarak çözümlenerek dosya tekrar Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin önüne gelmiştir. Yapılan yargılama neticesinde Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarih ve 2022/730 Esas, 2022/1135 Karar sayılı, davaya konu olayda atılan sloganların terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturma ihtimalinin bulunduğu, yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararın sadece ilgili mahkemeler bakımından kesin hüküm niteliği taşıyacağı, bu nedenle sanıkların hukuki durumlarının Ağır Ceza Mahkemesi tarafından değerlendirilmek üzere Asliye Ceza Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sair yönleri incelemeden verilen bozma kararı hukuka aykırıdır. Zira halen geçerliliğini sürdüren, Yargıtay Ceza ve Hukuk Genel Kurulları ile Yargıtay Dairelerini ve tüm mahkemeleri bağlayıcı olan 10.06.1942 gün ve 26-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı doğrultusunda, görev uyuşmazlığı merci tayini yoluyla çözümlendikten sonra, görevli kılınan mahkemenin verdiği kararın Yargıtay'da incelenmesi sırasında - ve evleviyetle istinaf incelemesi aşamasında - görev hususu tekrar değerlendirme konusu yapılamayacak, yani Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarih 2022/730 Esas, 2022/1135 sayılı Kararında, hukuka aykırı olarak yapıldığı şekilde, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilemeyecektir. Bu itibarla, sanıkların hukuki durumlarının Ağır Ceza Mahkemesi tarafından değerlendirilmesi ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği şeklinde görüş içeren kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın maddi hukuka ilişkin kapsamı yönünden ise;

Uyuşmazlığın maddi hukuka ilişkin kapsamı yönünden ise;

Kanun yararına bozma talebinde, davaya konu olayda toplanan grup tarafından "Kobani Işıt'a mezar olacak, Biji serok Apo, Apoya selam yürüyüşe devam" şeklinde atılan sloganların terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturabileceği belirtilmiş ise de; Dairemizin 10.06.2024 tarihli ve 2022/21866 Esas, 2024/7696 Karar sayılı, 01.06.2023 tarihli ve 2021/15394 Esas, 2023/4098 Karar sayılı, 17.05.2022 tarihli ve 2022/11111 Esas, 2022/2772 Karar sayılı, 26.04.2022 tarihli ve 2022/13216 Esas, 2022/2405 Karar sayılı, 16.12.2021 tarihli ve 2021/3912 Esas, 2021/10749 Karar sayılı içtihatları ile Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/1824 Esas, 2021/4454 sayılı Kararıyla istikrar kazanmış uygulamaya göre, söz konusu sloganların, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı Kararında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşturabileceği, söz konusu suç için ön görülen cezanın 2 yıla kadar hapis cezası olduğu, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun

'un 12. maddesine göre on yıl ve daha az hapis cezası gerektiren suçlarda yargılama görevinin asliye ceza mahkemelerine ait olduğu, aynı madde de söz konusu suça ilişkin yargılama yapma görevinin ağır ceza mahkemelerinin görevine girdiğine ilişkin bir istisnai düzenlemenin de bulunmadığı nazara alındığında kanun yararına bozma konusu olaya ilişkin yargılama yapma görevinin bu nedenle de asliye ceza mahkemesine ait olduğu tespit edilmiştir.

Bu yönüyle de kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

II.KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, dava dosyasının, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10000, Karar No: 2019/5609, Tarih: 25.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10000 E.  ,  2019/5609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

1- Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.11.2010 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında sahte olduğu iddia edilen, ... adına düzenlenmiş diploma, bu diplomanın noter onaylı suretleri ve ayrıca Fortis Bank’a ait çek ile sanık ... hakkında ayrıca ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesinden dolayı resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, suça konu çek incelendiğinde; keşideci imzası atılmış, diğer kısımlarının boş olduğunun tespit edildiği, belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerektiği; suça konu boş çek yaprağında, keşideci imzası dışında herhangi bir yazı bulunmadığından, hukuki değer taşımadığı ve bu nedenle belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı; dosya arasında bulunan diploma aslının incelenmesinde ise, üzerinde soğuk mühür izinin olmadığı ve düzenleme tarihi olarak “15.06.1009” tarihinin yer aldığı anlaşıldığından, bu hususlar da gözetilerek, aynı okulun 2009 yılında düzenlediği bir diploma aslı veya onaylı fotokopisinin getirtilerek suça konu sahte belge aslı ile duruşmada karşılaştırmalı olarak incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının değerlendirilmesi; ayrıca sanıkların aynı belgeler nedeniyle haklarında açılan Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nde 2011/359 Esas sayılı derdest dava bulunduğuna ilişen savunmaları nedeniyle, mükerrer yargılamanın önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından, söz konusu dava dosyanın getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde ve mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, sonucuna göre sanıkların eylemleri ile ilgili zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının veya mükerrer dava bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a-) 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" ibaresine yer verilmiş olması nedeniyle, aynı zamanda düzenlenen belgeler nedeniyle zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla; suça konu sahte belgelerin aynı anda ele geçirilmesi, değişik zamanlarda düzenlendiğine dair delil bulunmaması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı, ancak belge sayısının temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında bu madde uyarınca cezada artırım yapılması; ayrıca sanık ...’in düzenlediği sahte sürücü belgesinin diğer belgelerle birlikte aynı anda ele geçirilmesi ve farklı zamanda düzenlediğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, tüm belgelerin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, sahte sürücü belgesi düzenleme suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11390, Karar No: 2014/14102, Tarih: 09.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11390 E.  ,  2014/14102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 18.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3456, Karar No: 2020/6555, Tarih: 05.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3456 E.  ,  2020/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

1- Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların 26.02.2011 tarihli çek teslim protokolünü sahte olarak düzenleyip kullanarak mahkemeden içeriği itibarıyla sahte ödemeden men kararı aldıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; özel belge niteliğinde olan suça konu çek teslim protokolüne yönelik tahrifat yapıldığına veya bir başkası yerine o kişinin bilgisi ve rızası dışında imza atıldığına ilişkin herhangi bir iddianın bulunmaması, sahteciliğin özel belgenin içeriğine ilişkin olması nedeniyle, bu belge yönünden TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunun oluşmayacağı; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/1 ve Anayasa’nın 36. maddelerinde açıklanan “hak arama özgürlüğü” kapsamında mahkemeye müracaat eden kişinin beyanında geçen veya dilekçesinde belirtilen iddianın araştırılması, bu iddianın, uyuşmazlığın ve yargılamanın niteliğine göre, maddi veya şekli gerçeğe uygun olup olmadığının denetlenmesi konusunda görevli ve yetkili olan mahkemenin, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesine ilişkin takdir hakkının bulunduğu dikkate alındığında; sanık ... tarafından çek iptali davası açılması üzerine Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince dosya üzerinden yapılan değerlendirmede uyuşmazlığa konu çekler hakkında ödemeden men yasağı kararı verilmesinden ibaret olayda, sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabilecek şekilde TCK’nin 204/1. maddesinde sayılan hareketlerinin ya da bu hareketlere yönelik kasıtlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında, ödemeden men kararı yönünden “resmi belgede sahtecilik” suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, beraat kararı verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçe ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre;

a) Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 09.06.2016 tarih ve 2015/8291-2016/5129 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen Mahkemenin 10.12.2012 tarih ve 2012/251-403 sayılı hükmünün yalnızca sanıklar müdafileri tarafından temyiz edildiği ve anılan hükme yönelik sanıklar aleyhine temyiz talebi bulunmadığı, bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış haklarının bulunduğunun gözetilmemesi,

b) Yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin CMK'nin 326/2. maddesi gereğince iştirak halinde işlenen suçlardan dolayı mahkûm olanlara eşit oranda yükleneceği gözetilmeden, “maktu ücreti vekaletin sanıklardan alınıp katılana verilmesine” şeklinde hüküm kurulması ile yetinilmesi,

b) Yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin CMK'nin 326/2. maddesi gereğince iştirak halinde işlenen suçlardan dolayı mahkûm olanlara eşit oranda yükleneceği gözetilmeden, “maktu ücreti vekaletin sanıklardan alınıp katılana verilmesine” şeklinde hüküm kurulması ile yetinilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Başkan ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla 05.11.2020 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinde Sanık ... ve ... hakkında açılan kamu davası ile yapılan yargılama sonucunda mahkemenin sanıklar hakkında, özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, Yargıtay 21.Ceza Dairesinin temyiz incelemesinde sanıkların üzerine atılı eylemlerine göre Resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğine dair bozma ilamından sonra İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmünün Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde Yüksek 11. Ceza Dairemiz çoğunluğunun İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararına ilişkin bozma ilamında;" şüphelilerin gerçekte zayi olmayan çeklerin zayi olmuş gibi Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden "Ödemekten Men "kararı alması şeklinde kabul edilen eyleminin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmes'inin 6/1 ve Anayasa'nın 36. maddesinde açıklanan "hak arama özgürlüğü" kapsamında mahkemeye müracaat eden kişinin beyanında geçen veya dilekçesinde belirtilen iddianın,uyuşmazlığın ve yargılamanın niteliğine göre, maddi veya şekli gerçeğe uygun olup olmadığının denetlenmesi konusunda görevli ve yetkili mahkemenin uyuşmazlık konusu hakkında takdir hakkının bulunduğu dikkate alındığında; sanık .... tarafından çek iptali davası açılması üzerine Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince dosya üzerinden yapılan değerlendirmede uyuşmazlığa konu çekler hakkında ödemeden men yasağı kararı verilmesinden ibaret olayda, sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabilecek şekilde TCK’nin 204/1. maddesinde sayılan hareketlerinin ya da bu hareketlere yönelik kasıtlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında, ödemeden men kararı yönünden “resmi belgede sahtecilik” suçunun oluşmayacağı şeklinde yapılan bozma kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

Çoğunluk kararının sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerçekleşmediği ve bu suçlardan beraat kararı verilmesine gerektiğine ilişkin çoğunluk görüşüne iddianame kapsamına göre suçun vasfı, suçun faili, hak arama özgürlüğü, suçların içtimaını hükümlerine göre sanıkların eylemini değerlendirerek sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiğine dair karşı oya gerekçesi izah edilecektir.

İddianame kapsamına göre suçun vasfı;

Çoğunluk kararının sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerçekleşmediği ve bu suçlardan beraat kararı verilmesine gerektiğine ilişkin çoğunluk görüşüne iddianame kapsamına göre suçun vasfı, suçun faili, hak arama özgürlüğü, suçların içtimaını hükümlerine göre sanıkların eylemini değerlendirerek sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiğine dair karşı oya gerekçesi izah edilecektir.

İddianame kapsamına göre suçun vasfı;

Kanunlarda umumi kurallar ve kaideler belirlenir. Bu kuralları ihlal halinde ilgili yaptırımları gösterilir. Toplum hayatında gerçekleşen hukuki ihtilafa neden olan namütenahi olayların her birine ilişkin önceden öngörülerek her olaya ilişkin bir kanun düzenlemesi yapmak mümkün olmadığına göre; kanunu uygulayan Cumhuriyet savcısı kendi hukuk anlayışı, olayın izah şekli, kullandığı dil, muradını anlatma uslubu ile birlikte soruşturma konusu yaptığı olayın ilgili hangi maddeye karşılık olduğuna dair şahsi bir yorumlama yapar. Cumhuriyet savcısı yaptığı muhakeme sonucunda davanın tarafına uygun sanık elbisesini giydirir. Mahkeme de Cumhuriyet savcısının öncelikle iddianame içerisinde anlattığı olayı ve iddianame ile neyi dava konusu ettiğini iddianamenin anlatım şeklinde iddianame içeriğinden yorumlayarak sanığa giydirilen elbisenin eylemlerine uygun olup olmadığını değerlendirir. Mahkeme Hakimi; İddianamede anlatılan olayın fail hakkında cezalandırılmasını istenen sevk maddelerine uygun olmadığı kanaati oluşursa CMK'nin 226. maddesine göre cezanın artırılmasını veya cezaya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektiren haller olduğu durumda ek savunma alınarak yargılamaya devam eder.

5271 sayılı CMK'nin 170/4 ''iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.'' Aynı şekilde 225. maddede '' hüküm ancak iddanamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde idda ve savunmalarla bağlı değildir.'' Görüldüğü üzere görevli Cumhuriyet savcısı soruşturma konusu kendi kullandığı hukuk dili, yazım tekniği, detaylandırma usulu ve kullandığı edebiyat dili ile birlikte ortaya iddanameyi oluştururken CMK'nin 170. maddeki çerçeve içerisinde bir izahat yapar. Dava konusu olayın ne olduğunu izah ederek suçun vasıflandırılmasını yapar; yaptığı bu vasıflandırmaya ilişkin sevk maddelerini göstererek sanığın cezalandırılmasını ister. Ancak mahkeme Cumhuriyet savcısının sevk mahkemelerine bağlı değildir. İddianamede anlattığı eylem ile bağlıdır, CMK'nin 225. maddesinde hüküm iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir. Dava konusu olayın hangi suça nümas olduğunu öncelikle Cumhuriyet savcısı daha sonra hükmü veren mahkeme belirler.

Görüldüğü üzere öncelikle iddianamenin kapsamını belirlenmesi için iddianamedeki anlatılan olaya bakmak gerekir.

Sanıklar hakkında hazırlanan İddianame de;