muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3988, Karar No: 2025/2330, Tarih: 10.04.2025

.08.2018 tarihinde işyerinde faaliyete başladığı ve davanın 29.12.2020 tarihinde açıldığı, yaklaşık iki yıl devam eden tecavüzün süresine, davacının markasının tescilli olduğu süreye ve davalının elde ettiği gelire göre hükmedilen maddi tazminatın olaya uygun olduğu gerekçeleriyle davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ref'i, maddi ve manevi tazminat ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10427, Karar No: 2013/14734, Tarih: 09.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10427 E.  ,  2013/14734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eylemi sonucu mağdurun burnunda kırık meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi hükmü uyarınca 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki ve sonrası haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip lehe yasa karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12147, Karar No: 2014/18439, Tarih: 26.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12147 E.  ,  2014/18439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2013/489-2014/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Bankası ...Şubesi'nden kredi kartı aldığını ve kullandığını, müvekkilinin 2011 yılında ödeme güçlüğü içine girmesi üzerine 18/07/2011 tarihinde kredi kartı borcunu taksitlendirdiğini, taksitlendirme işlemi dolayısıyla kredi kartının otomatik olarak iptal edildiğini, müvekkilinin 2011 yılı öncesi herhangi bir ödeme güçlüğü yaşamadığını, yapmış olduğu adres değişikliklerini bankaya bildirdiğini, 26/08/2010 tarihinde 1.127,00 TL borcunu ödemesine ve ihtar iptali yapılmasına rağmen 19/09/2010 tarihinde ihtar çekilmiş gibi müvekkilinden 60,78 TL tahsil edildiğini, müvekkilinin ödeme güçlüğü yaşamasından sonra 18/07/2011 tarihinde kredi kartı borcunu taksitlendirmek amacıyla bankaya gittiğinde ise ihtarname gönderilmediği halde 61,26 TL ihtar masrafı tahsilatının gerçekleştirildiğini, müvekkilinin yapmış olduğu ödemelerle kamu takipliliği yasağına girmesinin mümkün bulunmadığını, haklı bir sebep bulunmaksızın müvekkilinin kamu takipliliği yasağı kapsamında Merkez Bankası'na bildirilmesi sebebiyle ihtiyaç duyduğu kredileri tedarik edemeyip bir takım maddi ve manevi zararlara uğradığını ileri sürerek, müvekkili hakkındaki kamu takipliliği yasağının kaldırılmasına, 150.000,00 TL manevi tazminat ile müvekkilinin 2011 yılı Kasım ve Aralık ayında kredi kartıyla yapmadığı halde hesabına haksız bir şekilde yansıtılan tutarının tespit edilerek tahsil tarihinden işleyecek ticari mevduat faiziyle birlikte davalı ...Bankası A.Ş. tarafından tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile ... Bankas... Şubesi arasında Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme çerçevesinde davalı bankaya ait 5437 7122 6330 2491 numaralı kredi kartının davacının kullanıma tahsis edildiği, davacının, bahse konu kredi kartının taksitlerinin ödenmesinde temerrüde düşmesi üzerine davalı bankanın davacıya 17/06/2011 tarihinde ihbarname, 07/07/2011 tarihinde ise ihtarname gönderdiği ve davacının kredi kartı borcunu ödemediği hususunu "Tasfiye Olunacak Alacaklar" kodu ile Temmuz 2011 döneminde Merkez Bankası'na bildirdiği, davacının kullanımına tahsis edilen kredi kartı

hesabına kartın iptal edildiği 18/07/2011 tarihinden sonra herhangi bir harcama veya alışveriş tutarının yansıtılmadığı, davalı... Bankası A.Ş'nin, kredi kartı borcunu ifa etmeyen davacının durumunu yönetmelik hükümleri uyarınca risk merkezine bildirme şeklindeki eyleminin haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceği, risk merkezi nezdinde tutulan kayıtların ilgilinin başvurusu üzerine bildirimde bulunan bankanın talebi ile sistemden silinmesi gerektiğinden yasa gereği risk doğuran temel ilişkiyi risk merkezi sistemine aktarmak ve tüm bankalara duyurmakla görevli Merkez Bankası'na yöneltilebilecek herhangi bir husumetin bulunmadığı ve nihayetinde manevi tazminat için kanunda aranılan şartların oluşmadığı gerekçesi ile Merkez Bankası aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, ... Bankası A.Ş. aleyhine açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28582, Karar No: 2014/16405, Tarih: 28.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28582 E.  ,  2014/16405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/307181

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2012/288 (E) ve 2013/315 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur C. B...ı soruşturma aşamasındaki beyanında ve tanıklar G. P.ve A. P.. aşamalarda değişmeyen ifadelerinde sanığın mağdura kafa atarak burnunda kemik kırığı olacak şekilde yaraladığını beyan etmeleri karşısında sanığın, yaralama eyleminde silahtan sayılan sopayı nasıl kullandığı açıklanmadan TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe uygun olarak BOZULMASINA, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4636, Karar No: 2023/6804, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4636 E.  ,  2023/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/148 E., 2023/14 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2013 tarihli ve 2013/943 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında, Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2013 tarihli ve 2013/267 Esas, 2013/393 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı konusunda delilleri takdir ve değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/257 Esas, 2014/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/257 Esas, 2014/93 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2022 tarihli ve 2021/2502 Esas, 2022/1128 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile bunu destekler nitelikteki tanık beyanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay gecesi oturduğu binaya kadar takip ettiği reşit mağdureye giriş kısmında saldırıp, bıçak tehdidiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söyleyerek boduruma indirmeye çalıştığı ve yaşanan arbede sırasında mağdurenin elinden kurtulup, yardım istemesi üzerine olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1, 3-d. maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/148 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmün kaldırılarak müvekkilinin beraatine karar verilmesine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin anlatımındaki çelişkilerin giderilmediğine, mağdurenin beyanının sanığın beyanından üstün tutulmasına ilişkin somut ve inandırıcı gerekçeler gösterilmediğine, yapılan teşhisin usulüne uygun olmadığına, savunma ve dosyadaki kamera kayıtlarına göre müvekkilinin olay yeri ve yakınında bulunmadığına, sanığın tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın isnat edilen suçu işlemediğinin sabit olduğuna, kararın bozulması taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ile tanık ...'in arkadaş oldukları, mağdurenin sanığı olay öncesinde tanımadığı, olay günü mağdurenin iş yerinden çıkarak ikamet ettiği eve doğru gittiği, mağdurenin eve gittikten sonra arkadaşı olan tanık ... ile dışarıda buluşacağı, bu nedenle mağdurenin evine doğru giderken tanık ... ile de telefonda konuştuğu, tanık ...'in de arabası ile mağdure Işıl'ın evinin önüne doğru gittiği, bu sırada sanığın mağdurenin ikamet ettiği binanın içerisinde beklediği, telefonla konuşan mağdurenin ikamet ettiği binaya girdiği, binanın merdivenlerinin başına geldiğinde sanığın mağdurenin arkasından gelerek ağzını kapattığı, sanığın bir yandan da sağ eli ile mağdurenin sağ şakak kısmına elinde bulunan bıçağı dayayarak "Benim ile cinsel ilişkiye gireceksin, eğer girmezsen seni öldürürüm" dediği, sanığın bu esnada mağdureyi ağzı kapalı şekilde bodruma doğru götürmeye çalıştığı, aynı zamanda sanığın mağdurenin kalçasına ve vücuduna dokunduğu, mağdurenin sanığı oyalamak amacıyla sanığa sakin olmasını söyleyip konuşalım dediği ve bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulup bağırarak binanın kapı kısmına doğru koşmaya çalıştığı, sanığın mağdurenin saçından tutarak binanın içerisine çekmeye çalıştığı, mağdurenin tekrardan sanığın elinden kurtulduğu, sanığın mağdurenin saçından tekrar çektiği esnada mağdurenin sanığın elinden tekrardan kurtulduğu ve kendisini binanın dışarısına attığı, binanın dış kısmında bulunan tanık ...'in mağdurenin bağırarak kendisini dışarıya doğru atmaya çalıştığını gördüğü, sanığın mağdureyi saçından tutup içeriye çekmeye çalıştığını gören tanık ...'in de heyecanla bağırmaya başladığı, tanık ...'in bağırması üzerine sanığın kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, tanık ...'in de sanığın arkasından koştuğu ancak sanığı yakalayamadığı, daha sonra tanığın mağdurenin yanına geldiği, dosya arasında bulunan kamera görüntülerinin mağdure ile izlenilmesi üzerine mağdurenin sanığı teşhis ettiği, soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olan mağdurenin kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği olayda, sanık savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de mağdurenin aşamalarda samimi ve istikrarlı beyanlarda bulunduğu, dosya arasında bulunun görüntü izleme tutanağına göre mağdurenin sanığı teşhis ettiği, mağdurenin sanığı olay öncesinde tanımadığı ve sanığa iftira atmasını gerektirir herhangi bir durumun bulunmadığı, dosya arasında mağdurenin beyanlarını destekler nitelikte tanık ...'in beyanlarının bulunduğu, tanık ...'in de beyanlarında mağdurenin saçından çekmeye çalışan bir kişinin olduğundan bahsettiği, görüntü izleme tutanağında mağdure ve tanık ...'in beyanlarıyla uyumlu olarak sanığın koşarak kaçtığına dair tespitin bulunduğu, sanığın savcılıkta müdafisi eşliğinde alınan savunmasında görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu ikrar ettiği, sanığın olay günü ..

...'in beyanlarının bulunduğu, tanık ...'in de beyanlarında mağdurenin saçından çekmeye çalışan bir kişinin olduğundan bahsettiği, görüntü izleme tutanağında mağdure ve tanık ...'in beyanlarıyla uyumlu olarak sanığın koşarak kaçtığına dair tespitin bulunduğu, sanığın savcılıkta müdafisi eşliğinde alınan savunmasında görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu ikrar ettiği, sanığın olay günü ... Büfe isimli iş yerinde bulunduğuna dair dinlenilmesini talep ettiği tanıkların beyanlarının yanlı ve taraflı olduğu, tanıkların olaya dair görgülerinin bulunmadığı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın dosya kapsamında dinlenmesini talep ettiği tanıkların tarafsız olmadıkları, bu itibarla sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve hayatın olağan akışına aykırı savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/148 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/385, Karar No: 2023/3072, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/385 E.  ,  2023/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/960 E., 2022/1819 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 18. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/444 E., 2020/164 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2010 yılından beri fiilen birlikte yaşadıklarını, 21.08.2016 tarihinde evlendiklerini, çocuklarının olmadığını, davalı erkeğin dizi oyuncusu olup çekimler nedeniyle son bir yıldır ...'de yaşadığını, davalı erkeğin müşterek hane ve evliliğe dair hiçbir sorumluluğu yerine getirmediğini, eve haftada bir bazen iki haftada bir defa geldiğini, geldiğinde de davacı kadınla hiçbir paylaşımda bulunmadığını, sürekli mesleğinin arkasına sığınarak davacı kadınla zaman geçirmekten kaçındığını, evde bulunabileceği zamanlarda da eve gelmediğini, son birkaç aydır ise eve hiç gelmediğini, davalı erkeğin, şiddet ve öfke kontrolü problemi olduğunu, davacı kadına şiddet uyguladığını gösteren fotoğraf ile birçok özel fotoğrafın 3-5 ay önce kadının hesabına siber saldırı nedeniyle sızdığını, basında ve gazetelerde haber yapıldığını, davacı kadının, davalı erkeğin zarar görmemesi için şiddet iddialarına ilişkin kurmaca diye açıklamalar yaptığını, ama davalı erkeğin bu paylaşımlarla ilgili davacı kadını suçladığını, erkeğin itibarını zedelemek için kadının yaydığını iddia ettiğini, psikolojik baskı uyguladığını, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığınıyüksek bir gelire sahip olmasına rağmen kazacının tasarrufun anne ve babası tarafından yürütüldüğünü, bu da davalı erkeğin, kadına güvensizliği ve evlilik birliğini idare edecek olgunlukta olmadığının göstergesi olduğunu, davalı erkeğin kazancını ailesi yönettiği için oturulan evin kirası ve faturaları, temel ihtiyaçları davalının babasının ödediğini, erkeğin babasının bazen temel ihtiyaçları için bile hesap sorduğunu, kadının hesap vermek zorunda bırakıldığını, aldattığı kadının kendisini aradığını ve onun rızası ile kayıt yapıldığını ve sadakatsizliğini tespit ettiğini, kadının özel fotograflarını habersiz olarak sosyal medyada paylaştığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına,kadın yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata, konutun kadına tahsisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının kıskanç ve hırçın davranışları olduğunu, alkole bağlı dengesizlikleri olduğunu, özel hayatın basına yansıması konusunda tedbirsiz davrandığını, bu olaya ilişkin yalan anlatımlarının olduğunu, karşı davacı erkeğin çalışma ortamı ve koşullarının zarar görmesine neden olduğunu, karşı davalı kadının alkol alınca bir şeylere sardığını, alkollü iken erkeğe ve ailesine hakaret ettiğini, kendini kaybettiği için ev adresini unuttuğunu, alkol nedeniyle ehliyeti alındığı için özel şoför tutulduğunu, alkollü iken özel şoförün onu eve taşıdığını, olmayan olaylar nedeni ile kavga çıkardığını, karşı davacıyı küçük düşürdüğünü, alkol problemi nedeniyle yardım da aldığını, bu problemi çözemediğini, karşı davacı erkeğin arkadaş çevresinde kendisinin erkeğe para verdiği, ona baktığı şeklinde yalan sözler söyleyip küçük düşürdüğünü, evlilik devam ederken bir takım hackerler ile görüştüğünü, karşı davacı erkeğin instagram hesabından 28.07.2017 tarihinde saat 03.05'de yapılan paylaşımda "baboşum, ben çok kırılgan erkeğin, paramı yönet sen ölene kadar, zavallıyım, sen yönet hep bu parayı, evlendim ama beceremiyorum, daha yönetemiyorum paramı sen yönet, ya bu kız yerse aman haa...30.000 TL hesabında tepe tepe kullan, ben adam değilim sen kullan babam, karım çantam istiyor, ama senden korktuğum için alamıyorum babam, iyi ki sen varsın, düğünün yarısını Merve'nin babası ödedi, yoksa ne yapardık, ben diyemezdim valla paralarımız giderdi" ifadelerinin yazdığını, yazışmada geçen çanta, düğün ve 30.000,00 TL'ye ilişkin durumları taraflar dışında hiç kimsenin bilmediğini, kadın vekilinin fotoğraflar paylaşıldıktan sonra Savcılığa verdiği dilekçede, görüntülerin kaza sonucu olduğunu, şiddet sonucu olmadığını belirttiğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince kadının davasının reddine, davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına kadın yararına 7 ay boyunca avukatlık stajı bitene kadar yemek ve yol için 01.12.2018 tarihine kadar aylık 1.400,00 TL tedbir nafakasına, erkek yararına 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI