muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9562, Karar No: 2018/3528, Tarih: 20.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/9562 E.  ,  2018/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin 15/02/2006 tarihinden itibaren davalılarca haksız ve hukuka aykırı olarak şifahen feshedildiği 30/01/2012 tarihine kadar devam ettiğini, davalılardan asıl işverenin ... Evleri 1.Kısım Site Yönetimi olduğunu, diğer davalının ise alt işveren olduğunu, ......'da bulunan...Evleri 1.Kısım'da temizlik personeli, bahçe bakım vs işlerini yapan işçi olarak çalıştığını, davalıların davacının haberi ve muvafakati olmadan giriş-çıkış işlemlerini yaptıklarını, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğundan her iki davalının da davacının alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunduklarını belirterek bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... Evleri 1.Kısım Site Yönetimi vekili, diğer davalı ile aralarında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunmadığını,diğer davalı ile aralarında sözleşmesel bir ilişki bulunduğunu, davalılar arasında akdedilen bu sözleşmenin 6.24.maddesine göre çalışanlarla ilgili tüm sorumluluğun diğer davalıda olduğunu, 4857 sayılı iş kanun 2.maddesinde de belirtildiği gibi davacının aralıksız bir şekilde site yönetiminde çalışmadığını, davacının başka işyerlerinde de çalıştığını, bu nedenlerle öncelikle husumet yönünden davanın reddedilmesi gerektiğini, ayrıca davacının 04/03/2007 tarihinde işe başladığını, diğer davalıdan edindikleri bilgiye göre davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğini,davacının iş akdinin 4857 sayılı kanunun 25.maddesine göre feshedildiğini, buna ilişkin tutanakların tutulduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili süresinde sunulmayan cevap dilekçesi ile; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle tutulan tutanaklar sonucu haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği için kıdem ve ihbar tazminatı oluştuğu, dinlenen tanık anlatımlarına göre davacının fazla mesai ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağının da oluştuğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği için kıdem ve ihbar tazminatı oluştuğu, dinlenen tanık anlatımlarına göre davacının fazla mesai ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağının da oluştuğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. vekili ve davalı ... Evleri 1.Kısım Site Yönetimi vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalı işyerinde 15.02.2006 tarihinden 30.01.2012 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, sigorta primlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik ödendiğini iddia etmiş, davalı... Evleri 1.Kısım Site Yönetimi vekili ise davacının 04.03.2007 tarihinde çalışmaya başladığını savunmuştur.

Davacının hizmet döküm cetvelinin incelenmesi sonucunda davacının 05.07.1983 ila 04.03.2007 tarihleri arasında herhangi bir işyerinden çalışma bildiriminin olmadığı görülmüştür.

Davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiştir. Dinlettiği tanıklardan hiçbiri davacının işe giriş tarihi konusunda bir beyanda bulunmamış, dinlenen davalı tanıklarından ... 18.02.2014 tarihli celsede davacının 5-6 senelik bir çalışan olduğunu beyan etmiş , dosya içerisinde sunulan yıllık izin defteri suretinden davacının 09.06.2008 tarihi itibariyle izne ayrıldığı görülmüştür.

Her ne kadar hükme dayanak yapılan 20.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda davalının iddiaları ile dinlettiği tanıklar ve dosyadaki tutanaklar arasında çelişki olduğu belirtilmişse de, davacının kayıt dışı çalışmasına yönelik olarak tanıkların net ifadeler kullanmadığı, davalı tanığı...’nin beyanda bulunduğu celse tarihi itibariyle davacının 5-6 senelik çalışan olduğunu belirtmesinin kayıtlarla çelişmediği ve yine dosyadaki yıllık izin defter suretinde belirtilen ilk izne ayrılma tarihinin de kayıtlarla uyumlu olduğu anlaşılmakla hizmet süresinde yönelik bilirkişi raporunun yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Dosya kapsamı itibariyle davacı kayıt dışı çalışma iddiasını ispat edememiştir.

Açıklanan nedenle davacının kayıtlarda görüldüğü şekliyle ve taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek 04/03/2007-30/01/2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek tüm hesaplamaların buna göre yeniden yapılması gerekmektedir. Davacı beyanlarına göre hizmet süresinin belirlenerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12824, Karar No: 2014/14849, Tarih: 31.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12824 E.  ,  2014/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tedbir kararına itiraza ilişkin davada Aydın 1. Aile Mahkemesi ve Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6284 Sayılı Yasa uyarınca verilen tedbir kararına yapılan itiraza ilişkindir.

6284 Sayılı Yasa'nın 9/1 maddesine göre; "Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir." Aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise, "Hâkim tarafından verilen tedbir kararlarına itiraz üzerine dosya, o yerde aile mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye hukuk mahkemesine gecikmeksizin gönderilir."

Dosyanın incelenmesinde, ... hakkında ...'nce (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 6284 Sayılı Yasa'nın 5/1-a,b,c,d maddeleri uyarınca tedbir kararı verildiği, verilen tedbir kararına ... tarafından itiraz edildiği, uyuşmazlığın itiraza hangi mahkeme tarafından bakılacağı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. Germencik İlçesinde bir tane asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu, müstakil bir aile mahkemesinin bulunmadığı, bu nedenle aile mahkemesi hakimi

ile asliye hukuk mahkemesi hakiminin aynı hakim olduğu, bu durumda ise; 6284 Sayılı Yasa'nın 9/2 maddesi uyarınca itiraza en yakın asliye hukuk mahkemesinde bakılacağının anlaşılmış bulunmasına göre, talebin Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21307, Karar No: 2023/5539, Tarih: 16.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/21307 E.  ,  2023/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/2194 E., 2022/2246 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/2194 Esas, 2022/2246 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 26.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/2194 Esas, 2022/2246 Karar sayılı ek kararına karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesinde belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 05.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/2194 Esas, 2022/2246 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1595, Karar No: 2014/8730, Tarih: 02.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1595 E.  ,  2014/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/1072-2013/656

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından elektrik faturasına yansıtılan ve tüketicilerden kesilen kayıp kaçak bedelinin haksız olarak alındığı yolundaki davalı başvurusunun Aydın Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından incelenmesi neticesinde, kayıp kaçak bedelinin iadesine karar veridiğini belirterek, Aydın Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 26.11.2012 tarih 22/34 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı cevap, Hakem Heyeti kararının yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, Aydın Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 26/11/2012 tarih 22/34 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davada, davalının başvurusunun haksızlığının tespiti ve bu başvuru üzerine tesis edilen Aydın Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istenilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8050, Karar No: 2008/14965, Tarih: 25.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/8050 E.  ,  2008/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2008

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa  12.03.2008 günlü oturumda tefhim edilen  kısa kararda davacının sicil numarası 7968192939, sigortalılık başlangıcı 01.08.1994 ve tescil tarihi 01.04.2006 olmasına karşın gerekçeli kararda sicil numarası 7802429247, sigortalılık başlangıcı 01.06.1994 ve tescil tarihinin 01.06.2004 olarak gösterilmesi ve dışlanan SSK’lı çalışmalarının farklı olması nedeniyle  kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve Kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7310, Karar No: 2015/1635, Tarih: 09.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7310 E.  ,  2015/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- Kısa süreli hapis cezası, adli para cezasına çevrilerek sonuç ceza belirlenirken 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesi hükmüne aykırı olarak; uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3848, Karar No: 2020/7285, Tarih: 17.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/3848 E.  ,  2020/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak bir kısım davalılar vekili ile duruşmasız olarak davalılardan ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.11.2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ... ve müşterekleri vekili Av. ... ve karşı taraftan davacılar ... ve müşterekleri vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili; dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazın, davalıların murisleri ... ve ... adına ½ paylarla kayıtlı olup, vekil edenlerinin ise ... ve ...’nın mirasçıları olduğunu, kayıt maliklerinin taşınmazın tescil tarihinde ölü olup ve ne kayıt maliklerinin ne de mirasçılarının hiçbir zaman taşınmazda zilyet bulunmadıklarını, taşınmazın öncesinde vekil edenlerinin murislerinin zilyetliğinde vekil edenlerinin de 20 yıldan uzun süredir taşınmazda zilyet olduklarını açıklayarak kayıt malikleri ... ve ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına hisseleri oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın ve birleşen davaların kabulü ile; 3 parselde tapuya kayıtlı iken imar uygulaması ile 5136 ada 3 parsel olarak tapuya kayıtlı hale gelen taşınmazdaki davalılar murisi ... oğlu ... adına olan 58305/490028 hissenin ve ... oğlu ... adına olan 58305/490028 hissenin iptali ile hisselerine göre davacılar adına tapuya tesciline, .... alınması gerekli 44,40 TL ilam harcının davalılardan tahsili ile Hazineye irad kaydına, davacılar tarafından yapılan 671,70 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, ....davacılar vekille temsil edildiğinden Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava TMK’nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır. TMK’nin 713/2. maddesindeki yollama nedeniyle bu tür davaların aynı maddenin diğer fıkralarında yazılı koşullara tabi olması gerektiği sonucuna ulaşılır. Aynı maddenin 3. fıkrasındaki “tescil davası” sözcüğünün 1. ve 2. fıkraya göre açılacak davaları kapsadığının kabulü gerekir. (Yargıtay HGK.nun 17.02.2010 tarih, 2010/8-58 Esas, 2010/78 Karar, M.R.Karahasan–İ. Özmen, Zilyetlik-Tescil-Tapu İptali Davaları, 1983-sh;1451). Buna göre, iptal ve tescil isteği nedeniyle davada taraf durumunu almış bulunan kayıt malikinin mirasçıları bakiye harç, avukatlık ücreti ve diğer yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Bu durum karşısında eksik harcın davacılardan alınmasına, tüm yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına ve davacılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davalılar aleyhine harç, yargılama gideri ve avukatlık ücreti yükletilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 3,4 ve 7. fıkralarının HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ...’ın temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile, hükmün üçüncü fıkrasındaki “....davalılardan....” kelimesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “.... davacılardan ....” kelimesinin yazılmasına, hükmün dördüncü fıkrasındaki “....davalılardan alınarak davacılara ödenmesine....” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “.... davacılar üzerinde bırakılmasına ....” kelimesinin yazılmasına, hükmün 7. fıkrasının hükümden çıkarılmasına, yerine “Davanın niteliği gereği, davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına, bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av. ...’ın sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8809, Karar No: 2022/16227, Tarih: 16.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8809 E.  ,  2022/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.05.2022 tarihli ve 2021/13791 Esas, 2022/7970 Karar sayılı ilama karşı, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü;

- K A R A R -

Talep; maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereğince yapılan yenileme çalışması sonucunda taşınmazın sınırlarının değişmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteminin kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiş; Dairemizin 09.05.2022 tarihli ve 2021/13791 Esas, 2022/7970 Karar sayılı kararı ile emsal olarak alınan birden fazla taşınmazın değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, Dairemizin 2020/9387 Esas, 2022/3178 Karar sayılı dosyası ile denetiminden geçen ve onanmasına karar verilen, dava konusu taşınmazla aynı mahallede bulunan ve parsel sorgulama sisteminde kuş uçuşu 750 m mesafe bulunan 3186 ada 28 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 60 TL/m² birim fiyatı belirlendiği bu nedenle dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin inandırıcı olmadığı gerekçesiyle Akyurt Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/481 Esas, 2020/177 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmiş, bozma kararına karşı davacı vekilince maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; Dairemizin 09.05.2022 tarihli ve 2021/13791 Esas, 2022/7970 Karar sayılı bozma ilâmında herhangi bir maddi hata yapılmadığı anlaşıldığından, davalı Hazine vekilinin talebinin REDDİNE, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.