muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1001, Karar No: 2021/2602, Tarih: 08.04.2021

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 tarih 2021/14169 sayılı yazısı eksiklikleri giderilen dosya Dairemize gönderilmiştir.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Sosyal medya hesabından yaptığı paylaşıma binaen, Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından yapılan kovuşturmalar neticesinde, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda usul ve kanuna aykırılık bulunup bulunmadığına ilişkin ise de öncelikle, Yargıtay 18 Ceza Dairesince verilen tevdi kararına nazaran uyuşmazlığı inceleme görevinin iş bölümü esaslarına göre Dairemizin görevine girip girmediği noktasındadır.

IV- HUKUKİ DEĞERLENDİRME;

Konu ile ilgili yasal düzenleme ve İş Bölümü hükümleri şöyledir:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu

Dairelerin görevleri:

Madde 14 –(Değişik: 9/2/2011-6110/8 md.) ...

Ceza dairelerinde:

a) (Değişik: 18/6/2014-6545/31 md.) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarihli ve 1 sayılı kararı

II) YARGITAY CEZA DAİRELERİ İŞ BÖLÜMÜ

A) ORTAK HÜKÜMLER

1) Bu iş bölümü, Resmî Gazete’de yayımlanmasını izleyen ay başından itibaren yürürlüğe girer.

2) Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır.

...

5) Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut halleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtaya gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır.

6) Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.

B) CEZA DAİRELERİNİN GÖREVLERİ

ONSEKİZİNCİ CEZA DAİRESİ

Madde 125... Hakaret,

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı Kararı;

...

7) 18.Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere KAPATILMASINA, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 18.Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 01.10.2020 tarihi itibariyle 4.Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine,

Yukarıda yer verilen hukuki düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

...

7) 18.Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere KAPATILMASINA, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 18.Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 01.10.2020 tarihi itibariyle 4.Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine,

Yukarıda yer verilen hukuki düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarih, 2018/235 esas ve 2019/894 sayılı kesinleşen kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma istemine yönelik, daha önce Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarih, 2020/414 esas 2020/8874 sayılı ilamı ile "bu aşamada karar vermeye yer olmadığına, hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine " dair kararı verilmiş olması karşısında, iş bu karar kapsamında eksikliklerin giderilmesini müteakip yapılan kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli kararı ile Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun İş Bölümüne ilişkin 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Kararı uyarınca, Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla Dairemizin görevsizliğine karar vermek gerekmiştir.

V-SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2021 tarih ve 2021/14169 sayılı istemi ile ilgili incelemenin, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı kararına göre Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dosyanın Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14089, Karar No: 2015/19485, Tarih: 05.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14089 E.  ,  2015/19485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/369-2013/95

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının eşinden muvazaalı olarak boşandığı iddiası ile yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacının ve boşandığı eşinin ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları

.../...

-nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve boşandığı eşinin komşuları tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenilmeli ve “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26, Karar No: 2009/1955, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/26 E.  ,  2009/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 19.9 1996 tarihli noterde düzenlenen taahhütname imzaladığını, davalının, S.S ... Konut Yapı Koop. A Blok Zemin Kat ... nolu dairesinin tüm peşinat ve aidatlarını , kooperatif inşaatının bitimi ve anahtar teslimine kadar olan her türlü ödemelerini eksiksiz yerine getireceğini taahhüt ettiğini, taahhütlerini yerine getirmediğinden kooperatif yönetim kurulu kararı ile üyelikten çıkartıldığını ileri sürerek 40.000,00 YTL daire bedeli ile 20.000 DM cezai şartın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, inşaat işi ile iştigal ettiğini, davacının ise inşaatlarda taşeron olarak çalıştığını, yaptığı kooperatif inşaatının kaba işini davacıya verdiğini, davacıya yapılacak ödemeleri, davacının isteği ile kooperatife ödenmesi hususunda taahhütname imzaladıklarını, üç yıl düzenli ödeme yaptığını, bilahare davacının ödemelerin kendisine yapılmasını istediğini , bunun üzerine taahhütnamenin karşılıklı feshedildiğini, davacı alacaklarını bizzat davacıya yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının taahhütnamenin feshine yönelik sunduğu yazılı belgeyi esas alarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm , davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının imzaladığı taahhütname gereğini yerine getirmediğinden kooperatif yönetim kurulu kararı ile üyelikten çıkartıldığını ileri sürerek 40.000,00 YTL daire bedeli ile 20.000 DM cezai şartın tahsiline karar verilmesini istemi ile eldeki davayı açmış, davalı ise taahhüdün feshedildiğine dair davacı imzasını taşıyan belgeye dayanarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davalının ibraz ettiği belgeye dayanarak davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı davalının dayandığı belgedeki imzanın kendisine ait olmasına rağmen belgede taahhütnamenin feshine yönelik yazının, davalı tarafından sonradan eklendiğini beyan etmiştir. Getirtilen belge aslında “...... noterliğinin 9119 sayılı taahhütnamesi karşılıklı anlaşma ile feshedilmiştir.Bundan böyle aidatları ... Ödeyecek.” İbaresinin farklı bir kalemle yazıldığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca, kısmen yazı altına kısmen de kenarına gelecek şekilde atılan imzanın tüm yazı içeriğini kapsayıp kapsamadığı bir başka anlatım ile, bu ibarelerin sonradan yazılıp yazılmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılmamıştır. Bu itibarla mahkemece, bu hususun belirlenmesi hususunda bilirkişiden rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu hususları gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15668, Karar No: 2013/13134, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15668 E.  ,  2013/13134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU FİKRÎ VE SINAÎ

HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.04.2012 tarih ve 2010/91-2012/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından "ALTIN" ibareli markanın çeşitli sınıflarda tescil edildiğini, ancak davalı şirketin 30. sınıfın alt sınıfında yer alan "şekerli vanilin, hamur kabartma tozu, karabiber, yenibahar, kimyon, tarçın, salep, karbonat, karanfil, limon tozu, kuş üzümü, irmik, sirke, kahve, fındık, jöle, ançuez, badem ezmesi, yemek sodası, kekik, nane, hindyağı, balıkyağı, gülsuyu, kakao, pralin, lokum, helva, reçel, konserve, hazır pirinç ve bulgur, hardal, meyveözü"ne ilişkin kullanımı bulunmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli bulunan 108060 numaralı markanın, 30. sınıfın belirtilen alt sınıfları bakımından 556 sayılı KHK 14. ve 42/c maddeli gereğince kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili firmanın gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, "ALTIN" ibareli markayı 30. sınıfta ciddi şekilde kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 108060 numaralı "ALTIN" ibareli markanın 30. sınıfta tescilli bulunan ve dava konusu edilen alt sınıf bakımından "kabartma tozu ve şekerli vanilin" dışındaki emtiaların haklı neden olmaksızın 5 yılı aşkın süredir kullanmadığı, "kabartma tozu ve şekerli vanilin" emtiaları bakımından ise ciddi kullanım olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9909, Karar No: 2006/16230, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9909 E.  ,  2006/16230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1964 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 150 parsel sayılı 23.200m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların miras bırakanı ... Yardan adına tespit edilmiştir. ... ve ... Çatal’ın itirazları, kadastro komisyonunca yetkisizlikle Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. ... Çatal, duruşma sırasında davasından feragat etmiştir. Mahkemece davanın reddine yönelik verilen kararın ... taraflarından temyiz edilmesi üzerine bozulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 10.4.1986 ... 1985/7893-1986/3842 sayılı bozma kararında özetle “Çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu keşif ve uzman bilirkişi raporuyla belirlenmişse de 766 Sayılı Tapulama Yasasının 54. maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin belirlemesinin gerekli olduğu, bu konuda yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, uzman bilirkişinin tevzi haritasının davalı yeri kapsadığını bildirmişse de ancak yerel bilirkişinin tevzi haritasının bu yere ait olmadığını haber verdiği halde bu çelişkinin giderilmediği, bu sebeple yörede ... tevzi komisyonunca yapılan dağıtım ve belirtme işlemlerine ilişkin tüm belge ve haritaların dayanılan Mart 1289 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydı ve gittilerinin getirtilerek yöntemince zemine uygulanması, taşınmazın tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, taşınmazın tapu kaydı kapsamı dışında kalan bölümlerinin bulunması halinde mera olup olmadığının komşu köyden seçilecek bilirkişiler aracılığıyla ya da varsa mera tahsis haritası ve paftası uygulanarak saptanması, mera değil ise zilyetlikle kazanma koşullarının araştırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte gerekleri yerine getirilmemiştir.