muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/823, Karar No: 2016/3133, Tarih: 14.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/823 E.  ,  2016/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah.Sıf.)

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Balıkesir 2. Aile ile Edremit 1. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Balıkesir 2. Aile Mahkemesince, velayet sahibinin yerleşim yerinin Edremit olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise velinin Edremit adresine çıkartılan tebligatın iade edildiği, veli ve çocukların nüfus kayıtlarına göre BALIKESİR/Merkez adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından mahkemece veli ... (...) açık adresinin tespiti amacıyla kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, velinin açık adresinin kolluk gücü ile araştırılarak tespit edilmesi, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11288, Karar No: 2021/771, Tarih: 01.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11288 E.  ,  2021/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken mağdurun beyanının alınmasından vazgeçilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7228, Karar No: 2009/11148, Tarih: 03.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2009/7228 E.  ,  2009/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı M. A..'ın maliki olduğu 122 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 5 nolu bağımsız bölümleri mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ara malik davalı M..aracılığıyla diğer davalı ilk eşine satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, bedeli karşılığı taşınmazları satın aldığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliki işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı S..vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.11.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden M. A.. vekili Avukat Ö. K.. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 122 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 5 nolu bağımsız bölümler davacının miras bırakanı M.A.. adına kayıtlı iken 14.05.2004 tarihinde davalı M..'e sattığı, M..'in de 5 nolu bağımsız bölümü 21.04.2005 tarihinde dava dışı S..'a aynı sebeple devrettiği sonrasında da S.. adına vekaleten kendi adına  asaleten 21.07.2005 tarihinde 1 ve 5 nolu bağımsız bölümleri miras bırakanın boşandığı ilk eşi olan davalı S..'e satış suretiyle intikal ettirildiği görülmektedir.

Davacı, miras bırakanın daha önce yapmış olduğu trafik kazası sebebiyle muhatap olacağı tazminat davasından kurtulmak amacıyla söz konusu taşınmazları ara malik M..'e satış suretiyle bedelsiz temlik ettiğini, onunda diğer davalı S..'e muvazaalı olarak intikal ettirdiğini ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar dava dilekçesinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı istekte bulunmuş ise de yargılama süresi içerisinde belirlenen tanık ifadelerine göre durumun değişmesi  sebebiyle, davacı vekilince verilen 07.04.2008 tarihli dilekçe ile iddia tedbil edilerek "miras bırakan M..A..'ın taşınmazları olası bir tazminat davası sonucu satılmasını önlemek amacıyla yakından tanıdığı ve güvendiği M. E..'e tapuda devrettiğini, murisin asıl ve gerçek amacının mal varlığını korumak olduğu" yazılmak suretiyle davanın dayanığının bu hadiseler olduğu bildirilmiş ve davacı tarafından bu olgu benimsenmiştir.

O halde, davada dayanılan sebebin taraf muvazaası olduğu kabul edilmelidir. Hemen belirtilmelidir ki, böyle bir iddianın 05.02.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı bir belge ile kanıtlanması zorunludur. Oysa, somut olayda belirtildiği şekilde bir belgenin varlığı kanıtlanamamıştır.

Hal böyle olunca, davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabule görede keşfen belirlenen ve harcı ikmal edilen değer üzerinden davacı yararına avukatlık ücreti takdir ve tayini ile harcında bu değer üzerinden karar altına alınması gerekirken dava dilekçesinde gösterilen değer esas alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Öyleyse, bozma sebebine göre davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6948, Karar No: 2015/13066, Tarih: 03.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6948 E.  ,  2015/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2013/4-2014/19

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden M.. Ü.. vekili Avukat T. Ergun ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat M. Alaftan geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında T. Köyü çalışma alanında bulunan 3667 parsel sayılı 107.700,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar M.. Ü.. ve arkadaşları tapu kaydına dayalı olarak çekişmeli taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin temyiz eden davacılardan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına,

03.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19471, Karar No: 2013/19349, Tarih: 09.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19471 E.  ,  2013/19349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 18 yaşından küçük olduğu düşünülmeden 15.02.2013 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından, sanık hakkında yağma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “1.066,00 TL zorunlu müdafii ücretinin alınması,” cümlesi çıkartılarak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3644, Karar No: 2018/7012, Tarih: 25.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3644 E.  ,  2018/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde ...r mirasçıları yönünden davanın kabulüne, davalı ... Sanayi Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ile davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davacı Kurum, 06.05.2010 tarihli iş kazası sonucu kazalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 12. ve 21. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Diğer taraftan, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkûmiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır. Şu halde, hukuk hakimi ceza mahkemesinin saptadığı maddi olaylarla bağlıdır.

Somut olayda, ihbar olunan konumundaki dava dışı ... ve ... tarafından davalılar murisi ...r'a ait arsada yaptırılan özel bina inşaatının dış cephe kaplama işi davalı şirkete verilmiş olup sigortalının işe giriş bildirgesi muris ...r'a ait işyeri üzerinden verilmiş ve kurum denetmen raporunda işveren olarak davalılar murisi ...r olarak kabul edilmiş ise de dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden murisin işveren olmadığı anlaşılmakla, arsa maliki konumundaki muris ...r mirasçıları yönünden verilen red kararı yerindedir. Bununla birlikte, dava dışı ... İnşaat adına ... ile davalı şirket adına ... tarafından imzalanan "...Apartmanı Dış Cephe Seramik Kaplaması" işine ilişkin sözleşmenin, davalı şirket temsilcisi olmayan ... tarafından imzalanması nedeniyle şirketi bağlamadığı yönünde savunma yapılmış ise de ... tarafından kaza tarihini kapsayacak şekilde davalı şirkete banka havaleleri yapıldığı, şirket yetkilisi ... 'a çekler teslim edildiği hususları karşısında savunmaya itibar edilmemiştir. Mahkemece yapılması gereken iş, kazalı tarafından açılan ... İş Mahkemesi'nin E.2012/341 sayılı tazminat dosyası ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Sor. No: 2010/7802 sayılı soruşturma dosyası celbedilerek dava dışı ... ve ...'ın işverenlik durumları ile kusur durumları araştırılmalı, bu kapsamda adı geçenler ile davalı şirket arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip belirlenmeli ve gerekirse olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4446, Karar No: 2014/3706, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4446 E.  ,  2014/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/669-2013/674

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolacı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline zorunlu mali mesuliyet sigorta sözleşmesi ile sigortalı, davalının maliki ve sürücüsü olduğu aracın dava dışı üçüncü kişiye ait araca çarpması sonucu, anılan aracın hasarlanması ve sürücüsü ile yolcunun yaralanması nedeniyle hak sahiplerine ödemede bulunduklarını belirtip, sigortalı araç sürücüsünün yeterli ehliyetinin bulunmaması sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla hak sahiplerine ödenen 104.135,31 TL’nin 23.08.2012 iş ödeme tarihinde itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili zamanaşımı definde bulunup, ehliyet farkının kazaya etkili olmadığını ileri sürerek kusur oranını ve tazminatı kabul etmediklerini, temerrüde düşmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dosyada gider avansı bulunmadığı, davacı tarafça mahkemeye bu konuda herhangi bir müracaat olmadığı ve bugüne kadar bu eksikliğin tamamlanmadığı anlaşılmakla HMK’nin 119. maddesi gereği dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortası sözleşmesinden kaynaklanan ve ehliyetsizlik nedenine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava dosyasının incelenmesinde, dava dilekçesinin 29.04.2013 tarihinde havale edildiği, dava dilekçesi ekindeki 29.04.2013 günlü tahsilat makbuzu ile ekindeki harçlandırma formuna göre davacı tarafça öngörülmeyen masraflar için 50,00 TL, tebligat gideri için 80,00 TL ve keşif ile bilirkişi gideri için 250,00 TL olmak üzere toplam 380,00 TL gider avansı yatırılmış olduğu anlaşılmakta olup, dava açılan Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararından sonra dosya kendisine gelen İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyada gider avansı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 HMK'nın 115/2. maddesinde “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmü yer almaktadır. Yine aynı kanunun 120. maddesinde “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca, bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’nun 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Bu durumda, dava açıldığı tarihte, davacı tarafça 380,00TL gider avansı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, eksik olanlar varsa bunun tamamlanması için davacı tarafa kesin süre verilerek tamamlama yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden gider avansı yatırılmadığından söz edilerek dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4775, Karar No: 2017/5416, Tarih: 18.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4775 E.  ,  2017/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması dahili davalılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 18.04.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden dahili davalılar vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.278,80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.