muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16045, Karar No: 2012/4909, Tarih: 15.03.2012

... sayılı dosyasında, dolandırıcılık suçu sübut bulmadığından davalının beraatine karar

verilmişse de, hukuk hakimi, ceza yargılamasında kesinleşen maddi olgularla bağlı olup, beraat kararı birlikte yaşama olgusu gerçekleşmediğinden değil, dolandırıcılık suçunun unsurları sübut bulmadığından verilmiştir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı ... araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4881, Karar No: 2013/7042, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4881 E.  ,  2013/7042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit, mala zarar verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 08.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanıklar müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 22.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/102, Karar No: 2025/201, Tarih: 26.03.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2025/102 E.  ,  2025/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/86 E., 2023/129 K.

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda Yargıtay 4. Hukuk Dairesince görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine, kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi hâlinde olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine dair verilen 14.12.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/129 Karar sayılı kararı uyarınca dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılmıştır.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

3. Davacı İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava dilekçesinde; 2017 yılında İstanbul...Belediye başkan yardımcısı ...'ın kendisi hakkında ... teşkilatlarına "Bu adama artık deli muamelesi yapacaksınız." diyerek kendisini deli olarak göstermeye çalıştığını, 2017 yılında ...'nın sağ kolu olan ... isimli kişinin kafasına silah dayayarak kat karşılığı topladığı arsaları elinden aldığını, kendisini Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine göndermeye çalıştıklarını, emniyet içerisinde üç grup kurdurup kendisi ile uğraştırdıklarını, bu grupların Karadeniz grubu, ... teşkilatı grubu ve kurt kardeşliği grubu olduğunu, akıl hastanesine yatırdıktan sonra öldüreceklerini, oysa elinde "Allah" yazısı bulunduğunu, soyunun Selçuklu Devleti Sultanı 1. Gıyaseddin Keyhüsrev’in kızı Cevher Hatuna dayandığını, peygamber soyundan geldiğini, bu nedenle olacak olayların yerini, tarihini ve saatini dakikasına kadar söyleyebileceğini, vasıflı bir insan olduğunu, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/198 Esas sayılı dosyasında hakkında dava açıldığını, o dosyada akıl hastanesine göndermeye zorladıklarını, her onbeş günde bir evini polislerin basarak götürmek istediklerini, ayrıca öldürmeye çalıştıklarını, mahkeme başkanı ...'ün kendisi hakkında üç kez suç duyurusunda bulunduğunu ve gözaltına aldırdığını, bu nedenle Cumhurbaşkanı ...'a CİMER'den ihbar yazısı yazdığını, bunun üzerine İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1107 Esas sayılı dosyasında ceza davası açıldığını ve avukat talebinin İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/1107 Esas sayılı dosyasında kendisine vasi tayin edildiği gerekçesiyle reddedildiğini, Cumhurbaşkanı'nın avukatı ...'in gönderdiği avukatın duruşmaya girerken kendisine "Birazdan anandan çıktığın deliği göreceksin." diyerek hakaret ettiğini, bu avukatın kendisini videoya çektiğini, hakime talimat verdiğini ve gözlem altına alınmasına karar verilmesini sağladığını, kendisini rencide ettiğini bundan dolayı mağdur olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14,12 TL'lik maddi ve manevi tazminatın Cumhurbaşkanı olan davalı ...'dan tahsilini talep etmiştir.

4. İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2022/644 Esas, 2023/158 Karar sayılı kararı ile; dava dilekçesinin konu kısmında, İstanbul 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1107 Esas sayılı dosyasındaki usulsüzlükler nedeni ile hâkimin hukuki sorumluluğu sebebiyle maddi-manevi tazminat talebinde bulunulduğu, buna ilişkin düzenlemelerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 46 vd maddelerinde yer aldığı, görevli ve yetkili mahkemenin düzenlendiği 47. maddeye göre Devlet aleyhine açılan tazminat davasının ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı Yargıtay ilgili hukuk dairesinde görüleceği gerekçesiyle davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine, 6100 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki haftalık yasal süre içinde başvuru hâlinde dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın kanun yollarına başvurulmadan kesinleşmesi üzerine davacının talebi üzerine dosya Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

5. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.12.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/129 Karar sayılı kararı ile; "...Dosya kapsamından; davanın ilk olarak İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/644 esas sayılı dosyasına kayden açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacının iddialarının HMK'nın 46.maddesindeki hakimin hukuki sorumluluğu kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Dairemize gönderildiği görülmüştür.

Her ne kadar İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dava dosyası ilk derece yargılaması yapılması için Dairemize gönderilmiş ise de, dava dilekçesindeki anlatıma göre, davacının zarar görmesine neden olarak Cumhurbaşkanı ...'ın avukatının duruşmaya girerken kendisine yönelik olarak söylediği söz ve hakaretleri ile izinsiz olarak videoya çekmesi ve talimat vererek yargıyı etkilemesinin gösterildiği, bundan dolayı kişilik haklarına yapılan saldırı nedeniyle davalıdan 14,12 TL'lik maddi ve manevi tazminat talep edildiği anlaşılmış olup, bu talebin HMK'nın 46.maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi davacının doğrudan yargılama faaliyetinden zarar görmesi nedeniyle uğradığı zararlar için açtığı bir davadan da söz edilemeyeceğinden dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-Dava dilekçesinin Dairemizin görevsiz olması sebebiyle HMK’nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine, İstanbul Anadolu 23 Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna,

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-Dava dilekçesinin Dairemizin görevsiz olması sebebiyle HMK’nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine, İstanbul Anadolu 23 Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna,

2-Kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi halinde olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine,…” karar verilmiş, davacının talebi üzerine hüküm fıkrasındaki "İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi" ifadesi, 10.10.2024 tarihli tavzih kararı ile "İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi" olarak düzeltilmiş, daha sonra kararın temyiz edilmemesi nedeniyle görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosya temyiz formu düzenlenerek Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

6. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında öncelikle maddi-manevi tazminat talebiyle açılan davada İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verildiği, kararın kanun yollarına başvurulmaksızın kesinleştiği, dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Hukuk Dairesince de (ilk derece mahkemesi sıfatıyla) İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verildiği, bu kararın da temyiz edilmeksizin kesinleştiği, dosyanın merci tayini için Özel Dairece Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği dikkate alındığında merci tayini talebini inceleme görevinin Hukuk Genel Kuruluna mı yoksa Yargıtay 5. Hukuk Dairesine mi ait olduğu; buradan varılacak sonuca göre dosyanın 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

7. Öncelikle bu konudaki yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

8. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21. maddesinde iki mahkemenin de görevsizlik kararı vermesi ve bu kararların kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesi hâlinde yargı yerinin belirlenmesi gerektiği, aynı Kanun’un 22. maddesinde ise iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkemenin ilgisine göre bölge adliye mahkemesi veya Yargıtayca belirleneceği hükme bağlanmıştır.

8. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21. maddesinde iki mahkemenin de görevsizlik kararı vermesi ve bu kararların kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesi hâlinde yargı yerinin belirlenmesi gerektiği, aynı Kanun’un 22. maddesinde ise iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkemenin ilgisine göre bölge adliye mahkemesi veya Yargıtayca belirleneceği hükme bağlanmıştır.

9. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’na göre aldığı 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı Dairelerin İş Bölümüne İlişkin Kararının Hukuk Daireleri arasındaki iş bölümünü düzenleyen kısmının "Ortak Hükümler" başlıklı (B) bölümünün 17. bendinde göre Özel Dairelerce ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen görevsizlik kararlarının kesinleşmesi üzerine yargı yeri belirlenmesi (merci tayini) Hukuk Genel Kurulunca yapılır. Aynı Kararın 5. Hukuk Dairesinin görevlerini düzenleyen kısmının 9. bendinde ise adli yargı kolu içinde yargı yeri belirlenmesine ilişkin ihtilaflara (merci tayini) 5. Hukuk Dairesi tarafından bakılacağı hükmü yer almaktadır. Bu hükümde ayrım yapılmaksızın “adli yargı kolu” içindeki tüm merci tayini ihtilaflarına bakma görevinin Yargıtay 5. Hukuk Dairesine verildiği anlaşılmaktadır. Hukuk Genel Kurulu ise ancak ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen görevsizlik kararları nedeniyle Yargıtay Daireleri arasında ortaya çıkan yargı yerinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlıklara bakmakla görevli kılınmıştır.

10. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 47. maddesinde; “Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde; Yargıtay Başkan ve üyeleri ile kanunen onlarla aynı konumda olanların fiil ve kararlarından dolayı Yargıtay Dördüncü Hukuk Dairesinde ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür. Dava, bu dairenin Başkan ve üyelerinin fiil ve kararlarından dolayı ise yargılama Yargıtay Üçüncü Hukuk Dairesinde yapılır.” hükmü bulunmaktadır. Mevcut durum dikkate alındığında Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin verdiği görevsizlik kararının adli yargı kolu içinde ilk derece mahkemesi sıfatıyla verildiği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

11. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı kararı ile adli yargı kolu içinde yargı yeri belirlenmesi (merci tayini) görevi Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin görevleri arasında sayıldığına, Hukuk Genel Kurulunun ancak ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar veren iki Yargıtay Özel Dairesi arasında çıkan yargı yeri belirlenmesine ilişkin uyuşmazlığı gidermekle görevli kılınmasına, ortada ise kanun yollarına başvurulmaksızın kesinleşmiş yerel mahkeme ile Yargıtay Özel Dairesi kararı bulunduğuna göre somut olayda yargı yeri belirlenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna ait olmayıp Yargıtay 5. Hukuk Dairesine aittir.

12. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2013 tarihli ve 2013/18-1244 Esas, 2013/1470 Karar ile 10.11.2022 tarihli ve 2022/4-1079 Esas, 2022/1482 Karar sayılı kararlarında da aynı sonuca varılmıştır.

13. Hâl böyle olunca somut olayda yargı yeri belirlenmesinde Hukuk Genel Kurulunun görevi bulunmadığından dosyanın görevli mercie gönderilmek üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın görevli mercie gönderilmek üzere YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10272, Karar No: 2021/2624, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10272 E.  ,  2021/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; faiz ve ödemeye ilişkin 5 ve 6 nolu bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine,

a-(Bozma sonrası fark bedel olan 308.955,71-TL ‘nin 3‘er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b-(Bozma sonrası oluşan fark bedel olan 308.955,71-TL'lik kısma 10.09.2014 tarihinden Dairemiz karar tarihi olan 03.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak davalı tarafa verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1960, Karar No: 2011/8830, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1960 E.  ,  2011/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9080, Karar No: 2009/10295, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9080 E.  ,  2009/10295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 30.495,32 YTL. alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan, Bornova 3. Noterliğince 22.09.2003 tarih ve 18808 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun yada yapıldığı yılı takip eden yıl başının faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 16.10.2002 tarihinde Gülhane Askeri Tıp Akademisi’nde eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...’in 29.05.2007 tarihinde evlenme nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yıl itibarıyla gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren dava tarihine kadar işlemiş faizinin hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken eğitim ve öğretim dönemi sonundan itibaren işlemiş faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

2-Yukarda sözü edilen yüklenme ve kefalet senedine göre davalılardan ..., yükümlü ...’e öğrenciliği döneminde yapılan masraflarla beraber işlemiş faizinin 46.243.668.000 TL’sine (46.243,66 YTL) kefil olmuştur. Bu durum karşısında davalı ...’in yükümlüye yapılan masraflarla beraber tahsil tarihine kadar işlemiş faizinin kefalet limitiyle sınırlı sorumlu tutulması gerekirken sadece sarf tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faizinden sorumlu tutulması,

3-Davacı taraf dava dilekçesinde, 30.495,32 TL asıl alacağın sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece de 19.065 TL asıl alacağa hükmedilmiş olduğundan taraflar lehine vekalet ücretinin asıl alacağın kabul ve red oranına göre, bu bağlamda karar harcının da hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden hesaplanması gerekirken, bunların asıl alacak ve dava tarihine kadar işlemiş olan faiz toplamı üzerinden hesap edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacı taraf dava dilekçesinde, 30.495,32 TL asıl alacağın sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece de 19.065 TL asıl alacağa hükmedilmiş olduğundan taraflar lehine vekalet ücretinin asıl alacağın kabul ve red oranına göre, bu bağlamda karar harcının da hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden hesaplanması gerekirken, bunların asıl alacak ve dava tarihine kadar işlemiş olan faiz toplamı üzerinden hesap edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11317, Karar No: 2018/7953, Tarih: 23.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11317 E.  ,  2018/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 gün ve 2018/342 E. 2018/317 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.