muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/26744, Karar No: 2022/5925, Tarih: 28.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26744 E.  ,  2022/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, müştekinin bahçe içindeki evinin duvarına asılı vaziyette duran muhabbet kuşunu kafesiyle birlikte çaldığı olayda, çalınan eşyanın toplam değerinin 25,00 TL olduğu dikkate alındığında, suça konu eşyanın değeri nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6485, Karar No: 2016/7292, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6485 E.  ,  2016/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında,suça konu faturaları kullanan şirketler vergi dairesi aracılığıyla tespit edilip, bu şirketlerden 2005-2006 takvim yılına ait faturalar veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip, dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3281, Karar No: 2021/7810, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3281 E.  ,  2021/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8903, Karar No: 2014/12237, Tarih: 03.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8903 E.  ,  2014/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tara.lar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... AŞ' nin yapı kimyasalları üretip satan bir .irma olduğunu, diğer davalı şirketin de ... A.Ş.' nin ... Anadolu bayisi olduğunu, davalı ... Tic. Ltd Şti ile müvekkili arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalı ... A.Ş.' nin de bunu kabul ettiğini, gönderilecek mallara istinaden müvekkili tara.ından herbiri 25.000-TL bedelli 2 adet çek verildiğini, ancak müvekkiline mal gönderilmediğini, buna rağmen çeklerin tahsil edildiğini belirterek, bedelsiz kaldığı halde tahsil edilen 50.000-TL' nin 20.03.2012 tarihinden itibaren ticari temerrüt .aiziyle birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Pazarlama AŞ. vekili, müvekkili şirketin bu dava ile ilgisi olmadığından husumet itirazında bulunduklarını, diğer davalıyla müvekkili arasındaki distribütörlük ilişkisinin sona erdiğini, davacı ile bu davalı arasındaki bayilik sözleşmesi ve ihtila.ın müvekkiliyle ilgisinin olmadığını, 25.03.2012 keşide tarihli 25.000-TL bedelli çekin müvekkiline diğer davalı ... Yapı İnş T... Teks. Gıda İç ve Dış Tic. Ltd Şti. tara.ından verildiğini, halihazırda da bu şirketten cari hesap alacaklarının olduğunu beyanla, müvekkili şirketle hiçbir ilgisi olmayan işbu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Yapı İnş T.. Teks. Gıda İç ve Dış. Tic. Ltd Şti.ne usule uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının bayilik sözleşmesini davalılardan .... Tic. Ltd Şti ile yaptığı, mal siparişini ve çekleri de aynı şirkete verdiği, davalı ... Pazarlama AŞ.' nin bu ilişkinin tamamen dışında olduğu, aksi ispatlanmadığından tahsil ettiği çeki de ciro yoluyla ve iyiniyetli hamil olarak elinde bulundurarak tahsil ettiği, davacının teminat olarak tapu kaydını bu davalı adına devretmesinin davalı ... A.Ş' nin diğer davalı şirketin borçlarından sorumluluğuna yolaçmayacağı gerekçeleriyle, davanın davalı ... Tic. Ltd Şti açısından kabulüne, diğer davalı ... Pazarlama AŞ. açısından ise pasi. husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tara.ından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının hüküm .ıkrasının 1. bendinde yalnızca “Davalı ... Tic.Ltd.Şti. açısından kabulüne" denilmiş, ancak hangi miktar alacağa, hangi tarihten itibaren ve ne tür .aizle hükmedildiği açıklanmamıştır. Bu hali ile kurulan hüküm in.azda tereddüt yaratacağından HMK'nın 297'nci maddesi hükmüne de aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir

Yerel mahkeme kararının hüküm .ıkrasının 1. bendinde yalnızca “Davalı ... Tic.Ltd.Şti. açısından kabulüne" denilmiş, ancak hangi miktar alacağa, hangi tarihten itibaren ve ne tür .aizle hükmedildiği açıklanmamıştır. Bu hali ile kurulan hüküm in.azda tereddüt yaratacağından HMK'nın 297'nci maddesi hükmüne de aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1572, Karar No: 2019/3596, Tarih: 26.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1572 E.  ,  2019/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/01/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 30/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili kurum tarafından davalıya muhtaçlığının kalkmasına rağmen yetim aylığının ödendiğini belirterek haksız ve yersiz olarak ödenen aylıkların iadesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın birden fazla kez takipsiz bırakılmış olması gerekçesi ile HMK’nın 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150/1 maddesinde; “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” ve aynı maddenin altıncı fıkrasında ise; “İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.” hükümleri yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin 21/09/2010 tarihli üçüncü celse bakımından mazeret dilekçesi sunduğu ve mazeretinin mahkemece kabulü ile bir sonraki duruşma gününün davacı vekiline tebliğine ilişkin ara karar kurulduğu; fakat yeni duruşma gününü bildirir tebliğ parçasının dosya içerisinde ve UYAP sisteminde olmadığı anlaşılmasına karşın 02/11/2010 tarihli dördüncü celsede dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 26/06/2012 tarihli on sekizinci celse bakımından ise mazeret dilekçesi sunduğu, fakat mazeret dilekçesinde sonraki duruşma gününün UYAP’tan öğrenilmesine ilişkin bir talepte bulunmamasına karşın mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gününün UYAP sistemi tarafından öğrenilmesine ilişkin ara karar kurduğu ve 11/09/2012 tarihli on dokuzuncu celse bakımından davacı vekiline duruşma gününün tebliğ edilmemesine rağmen bu celse de tekrar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen kanuni düzenleme dikkate alındığında davacı vekilinin sunduğu mazeretin kabulüne karar verildikten sonra usulüne uygun şekilde yeni duruşma gününün bildirilmediği anlaşıldığından mahkemece ikinci ve üçüncü işlemden kaldırma kararlarının usulüne uygun olmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/4747, Karar No: 2022/8280, Tarih: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/4747 E.  ,  2022/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük; müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, devriye görevi esnasında, köy çıkışında çalışır vaziyette olan yolcu otobüsünün bagajına gece saat 23.00 sıralarında, şoför ile muavin olan sanıklar ... ile ...'un suça konu sigara dolu çuval ve kolileri yüklerken görevlilerce görülmeleri nedeniyle Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, aracın bagajına yüklenmiş ve yüklenmek üzere asfaltta bulunan çuval ve koliler ile aracın içerisinden toplam 254 karton kaçak sigara ele geçirildiği suç tutanağından açıkça anlaşıldığı üzere sanık ...'un suç üstü yakalandığı nazara alınarak müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA

II-Katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'un anılan sanık hakkında kurulan mahkumyet hükmüne yönelik temyizlerine göre yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. maddesine atıf yapılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

6-Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine olmak üzere maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7409, Karar No: 2021/2740, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7409 E.  ,  2021/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası ile 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Birleşen davanın kabulüne, asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı (birleştirilen dava davacısı) idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Asıl dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine, birleştirilen dava ise, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece bozma ilamına uyularak birleştirilen davanın kabulüne, asıl dava hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı (birleştirilen dava davacısı) idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 üncü bendinde yazılı (mahkememizin kararı kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılarak yerine (derhal) yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11585, Karar No: 2013/4804, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11585 E.  ,  2013/4804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2009 gün ve 2007/13 Esas, 2009/53 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydının getirtilmemesi, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden, Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna itibar edilerek karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2440, Karar No: 2009/4106, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2440 E.  ,  2009/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.6.2009 Salı günü davacı ... ... Sigorta A.Ş vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. .... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigortalı aracına davalının işleteni olduğu aracın, % 100 kusurla çarpması nedeni ile araçta meydana gelen hasar bedelinin müvekkilince sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 46.999,00 YTL tazminat tutarının TTK’nun 1301’inci maddesi uyarınca davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araçta meydana gelen zarar ile müvekkilinin oğlu olan araç sürücüsünün kusuru arasında uygun nedensellik bağı olmadığını, ödeme tarihinden itibaren faiz talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalıya ait araç sürücüsünün % 90, sigortalı araç sürücüsünün % 10 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne, 41.799,10 YTL’nin davalıdan ödeme tarihi olan 24.10.2005 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

TTK’nun 1301’inci maddesi hükmü uyarınca, sigorta şirketi tarafından sigortalıya yapılan ödeme zarar sorumlularından rücuan talep edilebilir.Somut uyuşmazlıkta davacı kasko sigorta şirketi, 16.08.2005 tarihinde meydana gelen kaza sonucunda sigortalı araçta oluşan hasar bedeli toplamı 51.999,00 YTL’yi 24.10.2005 tarihinde sigortalısına ödemiş, ödediği tazminat tutarını kaza tespit tutanağına göre kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu görünen araç sürücüsü kazada hayatını kaybettiğinden, sürücünün babası ve aracın işleteni olan davalıdan rücuan talep etmektedir.

Kaza tespit tutanağına göre, kazada hayatının kaybeden araç sürücüsü Burtay, önünde seyreden kamyonun sağından geçmek istediği sırada kamyona çarpmış, kamyon sürücüsü çarpmanın etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun soluna doğru savrulmuş, sol şeritte arkadan gelmekte olan sigortalı araç da kamyona çarpmış, bu oluşa göre sürücü Burtay, tam kusurlu bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda da, kazanın meydana geliş biçiminin, araçların konumları, hasar durumları değerlendirilerek kaza tespit tutanağındaki gibi olduğu, ne var ki, sigortalı araç sürücüsünün de çarpmanın etkisini ve hasarı azaltmak için gerekli tedbiri almadığı belirtilerek, kazada % 90 oranında müteveffa sürücünün, % 10 oranında sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Kazanın nasıl meydana geldiğine ilişkin olarak, araç sürücüleri dışında tanık bulunmamaktadır. Kamyon sürücüsü Necmettin Baştan’ın C.Savcılığı hazırlık aşamasında alınan beyanında; az hasarlı aracın (sigortalı aracın), çarptıktan sonra yolun sağ tarafında ileride durduğu, diğer aracın(davalı tarafa ait) kamyonun altına girdiği ve 15 m kadar birlikte sürüklendiğini ve arkadan tek bir çarpma sesi duyduğunu ifade etmiştir. Bu ifade ile mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki anlatım birbiri ile tam olarak örtüşmemekte ve raporda bu husustaki tereddütleri giderici yeterli açıklık bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, ..... ve .....’in beyanları da dikkate alınarak, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itirazları da değerlendirilmek suretiyle, İTÜ de trafik alanında uzman başka bir bilirkişi heyetinden ya da Karayolları Genel Müdürlüğü trafik fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA 625.00.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 9.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.