muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10514, Karar No: 2023/13810, Tarih: 20.12.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; davalılar adına kayıtlı mal varlığı bulunmasına rağmen harcın yatırılmadığının anlaşılmasına ve mahkemece verilen ek kararın ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usule uygun olduğunun anlaşılmasına göre davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4470, Karar No: 2021/5995, Tarih: 13.10.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4470 E.  ,  2021/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.02.2019 tarih ve 2018/615 E. - 2019/70 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.11.2019 tarih ve 2019/1150 E. - 2019/2213 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin pilot ortağı bulunduğu ... Yapı İnş. A.Ş. - Duru Havacılık San. ve Tic. A.Ş. - Gökten Havacılık San. ve Tic. Ltd. iş ortaklığının Orman Bakanlığı'nın düzenlediği helikopter kiralama işini kazandığını, gerekli olan yakıtın davalı şirketten tedariki konusunda davalı ile anlaşma imzalandığını, akaryakıtın yurt içinde kullanılmaması amacıyla ÖTV zararının meydana çıkmaması için yasada öngörüldüğü şekilde müvekkil ... YAPI İNŞ A.Ş.'nin şahsi hesabından Tepecik Vergi Dairesi'ne her biri 500.000,00 TL bedelli toplam 1.000.000,00 TL bedelli teminat mektubu verildiğini sözleşmenin 04/05/2017 tarihinde başlayıp 30/10/2017 tarihinde sonra erdiğini, bu süre içinde vergi dairesi nezdinde risk çözümünün sağlandığını ve buna göre teminat mektuplarının geri verilmesi şartlarının oluştuğu halde davalı tarafın onay vermediğini ileri sürerek, teminat mektuplarının iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; jet yakıtı tedariki sözleşmesinin 3 şirketten oluşan adi ortaklıkla yapıldığını, davanın sadece LD88 Yapı San. A.Ş. tarafından açıldığından, davacının tek başına aktif dava ehliyeti olmadığını ve usulden reddi gerektiğini, esas yönünden ise, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm yükümlülüğünü yerine getirdiğini, müvekkilinin borçlu olduğu yönündeki iddia ve mali müşavir raporuna itiraz ettiklerini, adi ortaklığın sözleşme kapsamında aldığı jet yakıtından atık ortaya çıktığının bildirildiğini, ancak atık yakıt açısından mevzuattan ve sözleşmeden doğan davacı yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, atık ortaya çıktığının kendilerine bildirilmesi üzerine durumun EPDK Petrol Dairesine bildirildiğini ve dağıtıcı lisansına sahip müvekkilinin satışını yaptığı yakıtlardan atık kalması sebebi ile ileride herhangi bir idari ve cezai yaptırıma maruz kalmaması açısından ne gibi bir yükümlülüğü olduğunun EPDK'ya sorulduğunu, EPDK'ya sunulmak üzere resmi yazı ile istenilen belgelerin müvekkiline iletilmediğini, bu sebeple müvekkilinin EPDK'ya gerekli bilgileri veremediğini, bu durum karşısında EPDK ve Vergi Dairesi nezdinde müvekkiline karşı doğabilecek yaptırımlarla karşı karşıya kalınması durumu söz konusu olduğundan, teminatın iadesine yönelik herhangi bir işlem yapılamadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu teminat mektuplarının bizzat davacı şirket tarafından verildiği, bu nedenle sözleşmeye konu işin de sona erdiği dikkate alınarak davacının tek başına aktif husumet ehliyetine sahip bulunduğu, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin sona erdiği vergi dairesi cevabına göre gerekli tehir işlemlerinin yapılarak teminatın çözüldüğü, teminat mektuplarının teminat olma vasfının sona erdiği gerekçesi ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; dava konusu edilen bu teminat mektuplarının bizzat davacı şirket tarafından davalı lehine teminat olarak verildiği sabit olmakla ve sözleşmenin de 30/06/2017 tarihinde sona erdiği ihtilafsız olmasına göre davanın tek başına davacı tarafça açılabileceği, davacının aktif dava ehliyeti bulunduğu ve davalı tarafın bu yöndeki usulü itirazları ile istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, ayrıca teminat mektuplarının davalı ile muhattabı bulunduğu vergi dairesi arasında bu vergi dairesinin talep edebileceği özel tüketim vergisine ilişkin hususların garantörlüğü için verildiği, ilgili vergi dairesince davacının içinde bulunduğu adi ortaklık ile davalı arasındaki 04/05/2017-30/10/2017 dönemine ilişkin olarak vergi dairesinde kayıtlı bulunan davalı şirket tarafından davacılara teslimi yapılan hava yakıtı miktarlarına ilişkin gerekli teyit işlemlerinin yapılıp, isabet eden tutarların yeni mal alımlarına mahsuben çözüldüğü, hem o dönem için hem de yazı tarihi itibariyle hava yakıtlarına ilişkin ÖTV borcunun olmadığının bildirildiği, oluşabilecek bir ÖTV borcu için verilen bu teminat senetlerinin temin edildiği, riskin ortadan kalktığı ve konusuz kaldığı, ayrıca belirli sürede sözleşmenin de sona erip başkaca bir alım da yapılmadığına göre sadece ÖTV hususunu teminen verilen mektupların teminat olmasının gerektirecek başkaca bir konu kalmadığı davalı tarafın istinaf başvurusunda ileri sürdüğü gibi özel tüketim vergisi dışında başka bir konuyu da teminat altına almadığı gerekçesi ile, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava, tacirler arasında düzenlenen Jet Yakıtı Helikopter Yakıtı Tedarik ve Teslim Hizmetleri Anlaşması gereğince verilen teminat mektuplarının iadesi istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava, tacirler arasında düzenlenen Jet Yakıtı Helikopter Yakıtı Tedarik ve Teslim Hizmetleri Anlaşması gereğince verilen teminat mektuplarının iadesi istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Teminat mektubu, mevzuatımızda açıkça düzenlenmemiştir. Pozitif bir temele dayanmayan teminat mektubu kurumu, ticari hayatın bir gereği olarak ve sözleşme serbestisi kapsamında vücut bulmuştur. Muhatap, lehtar ve garanti eden olmak üzere bünyesinde üçlü bir ilişki içeren teminat mektubu, (doktrinde tartışmalar mevcut olmakla birlikte) esas olarak üçüncü kişinin fiilini taahhüt niteliğinde olması nedeniyle bir tür garanti sözleşmesidir. 11.06.1969 tarihli ve 1969/4 E., 1969/6 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da teminat mektubunun mahiyeti itibariyle Türk Borçlar Kanunu’nun 110’uncu maddesinde sözü edilen üçüncü kişinin fiilini taahhüt niteliğinde bir garanti sözleşmesi olduğu kabul edilmiştir. Dairemizin yerleşik uygulamasında da teminat mektubunun Türk Borçlar Kanunu’nun 110’uncu maddesi çerçevesinde bir garanti sözleşmesi olduğu yönü benimsenmiştir. Banka teminat mektubu ile garanti eden banka, kayıtsız ve şartsız bir ödeme yükümlülüğü altına

girmemekte, aksine üçüncü kişi durumunda bulunan lehtarın edimini ifa etmemesi ya da sair rizikoların ortaya çıkması halinde muhatabın uğrayacağı zararları teminat altına almayı amaçlamaktadır.

Somut olayımızda, taraflar arasında düzenlenen Jet Yakıtı Helikopter Yakıtı Tedarik ve Teslim Hizmetleri Anlaşması’nın “Fiyatlar ve Düzeltme Mekanizmaları” başlıklı 3’üncü maddesinin 2’inci bendinde; Özel Tüketim Vergisi (1)sayılı liste uygulama genel tebliği kapsamında 1.000.000,00 TL bedel mukabilinde mevzuata uygun düzenlenmiş kesin ve süresiz teminat mektubu ve/veya Türkiye Petrol Rafinerileri A.Ş.(“TÜPRAŞ”)’den satıcının(davalı) satın alacağı ürün miktarı için gerekli nakit teminatının, alıcı(davacı) tarafından karşılanacağı kararlaştırılmıştır. Bu madde kapsamında, dava konusu teminat mektupları davacı adına gayrinakdi kredi hesabından düzenlenmiş ve davalı ile bağlı bulunduğu dava dışı vergi dairesine yakıt satışı nedeniyle oluşabilecek özel tüketim vergisine ilişkin hususların garantörlüğü için verilmiştir. Başka bir ifadeyle, banka teminat mektupları ile asıl sözleşme kapsamında satılan akaryakıt nedeniyle özel tüketim vergisi doğması durumunda vergi dairesi(muhatap) nezdinde oluşacak zararlar teminat altına alınmıştır.

Taraflar arasındaki akaryakıt alım-satım ilişkisinden kaynaklanan herhangi bir Özel Tüketim Vergisi borcunun bulunmadığı dava dışı muhatap vergi dairesince dosyaya bildirilmiştir. Ancak, bu üçlü ilişkide muhatap konumunda bulunan ve dava konusu teminat mektuplarını elinde bulunduran vergi dairesi işbu davada hasım olarak gösterilmemiştir. Halbuki banka teminat mektuplarının iadesine yönelik davalarda yalnızca lehdarın hasım gösterilmesi yeterli olmayıp, teminat mektubunu elinde bulunduran muhatabın da hasım olarak gösterilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, dava konusu teminat mektuplarına ilişkin ticari ilişkide muhatap konumunda bulunan vergi dairesini hasım göstererek dava açması ve bu dosya ile birleştirilmesi hususunda davacı tarafa süre verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın kabulüne ve Bölge Adliye Mahkemesince de davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8168, Karar No: 2010/10167, Tarih: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8168 E.  ,  2010/10167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2003

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, hakem  sıfatıyla  görülmek   üzere  açtığı  davada;  çekişmeli  taşınmazın  kesinleşen  kıyı-  kenar  çizgisi içerisinde  kalan kısmının, özel  mülke  konu   olamayacağını  ileri  sürerek  tapu  kaydının  iptali  ile  tescil  harici  bırakılmasını  talep  etmiştir.

Davalı, davanın  reddini   savunmuştur.

Mahkemece, davacının  mülkiyetin  tespiti  davasının  kabulüne   keşfen  kıyı-  kenar  çizgisi  içerisinde  kaldığı  saptanan  bölümün  mülkiyetinin  Hazineye  aidiyetinin  tespitine, tescil  istemine  yönelik  talebin  genel  mahkemelerde  görüleceğinden  mahkemenin  görevsizliğine  karar verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava taşınmazın aynı ile ilgili tapu iptali ve sicil kaydının  kütükten  terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Nevar ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan,  davacı  Hazinenin 16.5.2003  tarihli  itiraz  dilekçesi   hakkında  mahkemece  verilmiş  bir karar  bulunmamaktadır.Öyleyse, eldeki  davanın  kesinleştiğinden  söz  edilemeyeceğinden  yasal  düzenlemelerle sonradan  yürürlüğe  konulan  usul  hükümlerinin, özellikle mahkemelerin görevini  belirleyen  kuralların   ayrık  durumlar  hariç-kesinleşmemiş  eldeki  dava  yönünden de   gözetilmesi  gerekeceği  tartışmasızdır.

Hal  böyle  olunca, davadaki   tüm  istekler  yönünden  davanın  görev  yönünden  reddine  karar  verilmesi  gerekirken  yazılı  olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş  olması  isabetsizdir.

Davacının  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulüyle  hükmün açıklanan  nedenlerden  ötürü  HUMK'nun  428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, 11.10.2010  tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6175, Karar No: 2012/10675, Tarih: 04.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6175 E.  ,  2012/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan idare vekilinin temyizinin, beraat kararlarına yönelik olması nedeniyle, sanık ...’nun 2002 ve 2003 takvim yıllarında, diğer sanık ...’in ise 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler yönünden yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’na yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve diğer sanık ...’e yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 30.12.2002 ve 22.10.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususlarda 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ... hakkında ise “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşmı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12706, Karar No: 2016/1989, Tarih: 22.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12706 E.  ,  2016/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Alacaklı idarenin vergi borcunun tasarruf tarihinden önce olması ve davalı ...’ye usulüne uygun biçimde ödeme emrinin tebliğ edilmesi nedeniyle mahkemece işin esasına girilmek suretiyle tarafların delillerinin toplanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu 67 sayılı parsel üzerindeki 4 nolu dükkan ile 76 sayılı parsel üzerindeki 2 nolu dükkanın usulüne uygun yapılan taksim sözleşmesi uyarınca borçlu davalı Yağmur tarafından diğer davalılara devredilmiş olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin 67 sayılı parsel üzerindeki 4 nolu dükkan ile 76 sayılı parsel üzerindeki 2 nolu dükkana ilişkin temyiz itirazlarının reddine

2-Dava konusu 84 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece bu taşınmaz payının kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca devir alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dava ve tasarrufa konu edilen 84 sayılı parselin 6/36 payı 18.07.2005, 3/36 payı ise 18.06.2004 tarihinde borçlu davalı Yağmur tarafından bedeli karşılığında 3. kişi konumundaki davalı ......ne satıldığı anlaşılmaktadır. Dairenin geri çevirme kararına davalı şirket tarafından verilen cevapta borçlu davalıya verilen taşınmaz olmadığı bildirilmiştir. Dosya içerisinde borçlu davalıya kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kalan herhangi bir bağımsız bölüm olmadığı da anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece borçlu davalı tarafından satışı yapılan taşınmaz payına ilişkin olarak İİK.nın 278, 279 ve 280. maddelerinde yazılı iptal koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkin araştırma ve inceleme yapılarak taraf delillerinin toplanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar v erilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 67 sayılı parsel üzerindeki 4 nolu dükkan ile 76 sayılı parsel üzerindeki 2 nolu dükkana ilişkin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle 84 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/335, Karar No: 2019/9536, Tarih: 05.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/335 E.  ,  2019/9536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bandırma 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz olarak ödenen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davalıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının tespiti üzerine, davacı Kurumca 19.12.2008 - 18.05.2016 döneminde yersiz olarak ödenen 67.982,22 TL aylığın yersiz ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili talep edilmiştir.

II-CEVAP

Davalının eski eşi ile 2008 yılında şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşandığını, daha sonra yardıma ve desteğe muhtaç olması nedeniyle babasından aylık bağlandığını, boşandıktan sonra eski eşi ile bir araya gelmediklerini, geliri ve kazancı olmadığı için evli kızı ... yanında kaldığını, eski eşinin de oğluyla birlikte yaşadığını ve eski eşinin kronik rahatsızlığı bulunduğunu, bu nedenle ara ara ziyaret etme amaçlı gittiğini ancak asla bu evde kalmadığını, açılan davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalının boşandıktan sonra eski eşi ile fiilen birlikte yaşadığı olgusunun doğrulanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Davalı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının sabit olduğunu, Kurum Denetim elemanınca hazırlanan belgelerin resmi belge niteliğinde olduğunu, inceleme raporunda ifadesi alınan muhtarın duruşmada beyanını değiştirdiği halde bu çelişkinin giderilmediği, yine inceleme raporunda sözü edilen 16 ve 31 numaralı dairelerde oturan sakinlerin zabıta vasıtasıyla araştırılıp tanık olarak dinlenmediği, eksik inceleme ve araştırma ile verilen yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B-BAM KARARI

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve yukarıda belirtilen ölçütler çerçevesinde yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacının yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: