muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1157, Karar No: 2023/8578, Tarih: 10.10.2023

yapmak için gidildiği, ikamette; sanığın, temyiz dışı sanıklar Mustafa ve Mehmet ile tanıkların bulunduğunun görüldüğü, usulüne uygun arama emrine istinaden yapılan aramada biri kesilmiş halde toplam 247 adet ganyan kuponun ele geçirildiği, kesilmiş haldeki ganyan kuponunun tanık Fuat'ta ele geçen ve uyuşturucu maddenin sarılı olduğu ganyan kuponu ile birebir uyumlu olduğu ve birinin diğerinin yarısı olduğunun paket karşılaştırma tutanağıyla net bir şekilde ortaya konulduğu, sanık ...'ın oturduğu yerde dizinin altına gizlenmiş kullanım sınırının üzerinde metamfetamin, temyiz dışı sanık ...'in üst aramasında ise kullanılmış metamfetamin ve hassas terazi ele geçirildiği, ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin sanık ...'a ait olduğunun kendisinin, temyiz dışı sanıkların ve tanık beyanlarıyla sabit olduğu, ikametin sanık ... ile temyiz dışı sanık ... tarafından birlikte kullanıldığı, ikametin gerek ortak kullanılması gerekse herkesin gözü önünde bulunan uyuşturucu maddenin sanık ...'ın bilgisi dışında tanık Fuat'a verilmesinin mümkün olmadığı, sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'nın birlikte hareket ederek tanık Fuat'a uyuşturucu madde verdiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/1053 Esas, 2021/1638 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3879, Karar No: 2012/4615, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3879 E.  ,  2012/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın davalı nezdinden kasko sigortalı olduğunu, aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü ileri sürerek 18.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık; sürücünün alkollü olup olmadığı ve trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın kasko poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Kaza sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağında havanın yağışlı, zeminin ıslak olması nedeniyle aracın kayarak yoldan çıktığı belirtilmiştir. Sürücü hakkında düzenlenen adli raporda koklamakla alkollü olduğu yazılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sürücünün alkollü olduğu ve başka bir etken olmaksızın kazanın meydana geldiğinin kabulü ile, Kasko Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının A.5.5.maddesi uyarınca, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Davacı vekili rapora itiraz etmiş, hazırlık aşamasında dinlenilen tanığın başka bir aracın virajı alırken sıkıştırması nedeniyle sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybettiğini belirtmiştir. O halde, tüm dosya kapsamı, kaza tespit tutanağında belirtilen hava ve yol koşulları da dikkate alınmak suretiyle, davacı itirazlarını karşılamak üzere aralarında nörolog ve trafik alanında uzman bilirkişilerin yer aldığı yeni bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirme içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6001, Karar No: 2015/13652, Tarih: 09.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6001 E.  ,  2015/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2008/263-2012/845

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14554, Karar No: 2018/19498, Tarih: 29.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14554 E.  ,  2018/19498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada;

Mahkemece, davacının ... İletişim hizmetleri A.Ş. ve ... Enerji Anonim Şirketi aleyhine açtığı tüm davaların reddine; davalı ... Turizm Otomotiv San. Tic. A.Ş. aleyhine açtığı davanın konusunun kira alacağı ve sözleşmeye dayanmış olması nedeniyle bu davalı yönünden dosyanın tefriki ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafindan süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,20 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 29/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2597, Karar No: 2015/3252, Tarih: 25.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2597 E.  ,  2015/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/45614

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık F.. U..’ın; 6273 sayılı Kanun’la değişik 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 5/1. maddesi uyarınca çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2012 tarihli ve 2009/1322-1817 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 29/01/2015 gün ve 6954 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2015 gün ve KYB.2015-45614 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5941 sayılı Çek Kanunu’nun 6273 sayılı Kanun ile değişik 5/1. maddesi uyarınca, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilebileceği ancak dosya kapsamına göre, sanığın çek hesabı sahibi U... Yapı Mal. İnşaat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti şirketini temsile yetkili kişi olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine konu Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2012 tarihli ve 2009/1322-1817 sayılı ek kararına karşı kabahatli vekilinin itirazı üzerine Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2012 tarih ve 2012/665 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği cihetle, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin anılan kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması hususunun takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9325, Karar No: 2016/1338, Tarih: 02.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9325 E.  ,  2016/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit - istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının banka tarafından müvekkili aleyhine başlattığı icra takibine dayanak bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, takibe konu alacağın ihtirazi kayıt konularak ödendiğini ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve ödenen miktarın istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dava dışı şirkete kullandırılan kredi nedeniyle söz konusu bononun teminat olarak alındığını ve borcun ödenmemesi üzerine takibe konulduğunu, müvekkili bankanın bonodaki imzanın keşideciye ait olup olmadığını bilebilecek durumda olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuyla da, dava konusu bonodaki keşideci imzasının davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İmzasına itiraz edilen bononun tanzim tarihinden önceki döneme ait davacı imza örnekleri getirtilip inceleme yapılması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda imza incelemesine esas alınan belgeler arasında bu şekilde getirtilmiş imza örnekleri bulunmadığından mahkeme tarafından verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2373, Karar No: 2019/10605, Tarih: 17.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/2373 E.  ,  2019/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2017 tarihli ve 2015/452 esas, 2017/286 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre,

Sanıklar hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi gereğince 3 ay karşılığı adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 artırım yapılarak hesaplanan 3 ay 22 gün adlî para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca 1/6 artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 4 ay 10 gün karşılığı adlî para cezası yerine 3 ay 3 gün karşılığı adlî para cezasına karar verildiği ve indirimlerin bu miktar üzerinden hesaplanması suretiyle, sonuç olarak 108 gün karşılığı 2.160,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 1.860,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

Sanıklar hakkında hakaret suçundan yapılan yargılama sonucunda sanıkların mahkumiyetine karar verildiği, hükümlerin verildiği tarih itibariyle kesin olduğu, bu hükümlere karşı da kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu görülmüştür.

II- Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

A. Gün para cezası açısından;

TCK'nın 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında hakaret suçundan gün üzerinden belirleme yapılmaksızın, adli para cezasının ay üzerinden tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

B. Hüküm maddelerinin uygulama sırası bakımından;

TCK’nın 61. maddesine göre hakim, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirledikten sonra, belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulayarak sonuç cezayı belirleyecektir.

Hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken önce kanun maddesinde öngörülen temel ceza belirlenip sonrasında ise TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine ilişkin kanun maddesinin uygulanması, dolayısıyla sıralamanın, 125/1, 125/4, 43/1, 62/1 olması gerekirken, zincirleme suça ilişkin kanun maddesinin, temel cezadan olan aleniyet maddesinden önce tatbiki hukuka aykırıdır.

III- Sonuç ve Karar:

Hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken önce kanun maddesinde öngörülen temel ceza belirlenip sonrasında ise TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine ilişkin kanun maddesinin uygulanması, dolayısıyla sıralamanın, 125/1, 125/4, 43/1, 62/1 olması gerekirken, zincirleme suça ilişkin kanun maddesinin, temel cezadan olan aleniyet maddesinden önce tatbiki hukuka aykırıdır.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6721, Karar No: 2015/23074, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6721 E.  ,  2015/23074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11332, Karar No: 2022/23297, Tarih: 23.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/11332 E.  ,  2022/23297 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/02/2022 tarihli ve 2020/2155 soruşturma, 2022/370 esas, 2022/272 sayılı iddianamenin iadesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2022 tarihli ve 2022/52 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2022 tarihli ve 2022/64 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 31/10/2016 tarihli ve 2016/15416 esas, 2016/16813 karar sayılı ilâmında, "... 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 170/2. maddesine göre soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı bir iddianame düzenleyerek kamu davası açar. Aynı yasa maddesinin 3. fıkrasında ise iddianamede gösterilmesi ve bulunması gereken unsurlar sayılmıştır. Şüphelinin ifadesinin veya savunmasının alınmasında belirtilen madde açısından bir zorunluluk bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Ceza Muhakemesi Hukukunun temel amacı olan maddi gerçeğe ulaşılmasıdır. İddianamede belirtilen suç vasfı değerlendirildiğinde, suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı ve uzlaşma ile önödeme hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, dosya kapsamında müşteki beyanlarını doğrular nitelikte iki tanığın ifadesine yer verildiği, bu kanıtların kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğu tartışmasızdır. Şüphelinin ifadesi veya savunması dosya içerisindeki bu deliller karşısında suçun sübutuna mutlak etki eden bir kanıt niteliği de taşımamaktadır. Dolayısıyla şüphelinin ifadesinin alınmasında bu fıkra açısından da bir zorunluluk bulunmamaktadır.

Sonuç olarak, şüphelinin ifadesinin alınmaması sebebiyle iddianamenin iadesine karar verildiği, bu hususun ikmali amacıyla yapıldığı anlaşılan iddianamenin iadesi ve bu karara yapılan itiraz üzerine verilen kabul kararı yerinde görülmekle, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir..." şeklinde açıklandığı üzere,

Sonuç olarak, şüphelinin ifadesinin alınmaması sebebiyle iddianamenin iadesine karar verildiği, bu hususun ikmali amacıyla yapıldığı anlaşılan iddianamenin iadesi ve bu karara yapılan itiraz üzerine verilen kabul kararı yerinde görülmekle, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir..." şeklinde açıklandığı üzere,

... Asliye Ceza Mahkemesince, şüphelinin ifadesinin alınmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği gözetilerek, şüphelinin tüm aramalara rağmen bulunamadığı, 16/12/2021 tarihinde şüpheli hakkında yakalama emri düzenlenmesine karar verildiği ve iddianamenin iade sebepleri arasında şüphelinin savunmasının alınmamış olmasının sayılmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 1. maddesinde, kanun koyucu, kanunun kapsamını; ceza muhakemesinin nasıl yapılacağı hususundaki kurallar ile bu sürece katılan kişilerin hak, yetki ve yükümlülüklerini düzenlemek şeklinde belirtmiştir. Ceza yargılaması içerisinde iddia faaliyetini yürüten savcılık makamını ülkemizde Cumhuriyet Başsavcılıkları temsil etmektedir. Cumhuriyet savcısının soruşturma aşamasındaki bazı görev ve yetkileri de CMK'nın 160 vd maddelerinde düzenlenmiştir. Yürüttüğü soruşturmadan bir sonuç çıkartmak görevi olan savcı, CMK'nın 170/2. maddesine göre “soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı bir iddianame düzenler” şeklindeki düzenlemeden Cumhuriyet savcısının yaptığı soruşturma neticesinde çıkardığı sonuçlardan birinin iddianame düzenlemek olduğu anlaşılmaktadır.

CMK'nın tanımlar başlıklı 2. maddesinden; soruşturma aşamasının, Kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi, kovuşturma aşamasının ise iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi kapsadığı anlaşılmaktadır. O halde iddianamenin düzenlenip mahkemeye verilmesinden mahkemece iddianamenin kabulüne kadar geçen süre de soruşturma aşaması içerisinde kabul edilmelidir.