muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9590, Karar No: 2023/10364, Tarih: 05.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/9590 E.  ,  2023/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/158 E., 2022/113 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ile davalı arasında hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini, murisin poliçe teminat süresi içinde Suriye'de çıkan çatışmada öldüğünü açıklayıp 25.813,08 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; savaş hareketleri sonucu gerçekleşen ölüm olayının poliçe teminatı kapsamında kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2019 tarih, 2016/18247 Esas, 2019/8562 Karar sayılı ilamı ile " davaya konu hayat sigorta sözleşmesinde dain-i mürtehin ve lehdar olarak Türkiye İş Bankası şubesi tayin edilmiştir. Dain-i mürtehin olarak sigorta şirketinden tazminat talep etmek hakkı Türkiye İş Bankası A.Ş.’ye ait olup, sigortalı ancak dain-i mürtehinin açık muvafakatini almak suretiyle tazminat istemek hakkına sahiptir. Buna göre davacının sigorta poliçesine dayanarak tazminat talebinde bulunabilmesi için dain-i mürtehinin bu konuda açık muvafakatinin sorulması ve dava tarihi itibari ile bakiye kredi borç miktarının araştırılması, davacının dava açma ehliyetinin tartışılması gerektiği" gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Hayat Sigortası Genel Şartlarının ''Aksi sözleşme ile kararlaştırılmadıkça, sigorta savaş halinde geçerli değildir. Ancak, sigortalı savaş esnasında ve savaş hareketleri dolayısıyla ölürse, ölüm tarihindeki riyazi ihtiyatlar, ödeme tarihine kadar geçecek süreye ait teknik faizleriyle birlikte hak sahiplerine ödenir.'' hükmü uyarınca Metin'in ölüm şeklinin teminat kapsamı dışında kaldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; sözleşmenin ilgili maddesinin haksız şart olup olmadığının değerlendirilmediğini, savaş hali değerlendirilirken kendi ülkeleri içindeki savaş haline göre bir değerlendirme yaparak böyle bir şart belirtildiğini, Suriye ülkesinde o dönemde savaş olduğu kabul edilmemekle birlikte, savaş hali ibaresinin ucu açık bir şekilde değerlendirildiğini, insanlar ülkelerindeki bir banka ile sözleşme imzaladıkları zaman, ülke sınırları içerisindeki durumları göz önünde bulundurarak, ülke sınırları içerisindeki durum ve koşullara göre değerlendirme yapılacağını varsayarak anlaşıp, imza ettiklerini, müteveffanın ülkede huzur ve güven ortamına güvenerek savaş haline dair istisnayı kabul ederek imza ettiğini, bu halde, sözleşmedeki bu istisnanın kendi ülkesi için geçerli olup, başka ülkelerdeki hallerin sözleşmedeki istisnayı geçerli kılacağının kabul edilmeyeceğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigorta sözleşmesine dayalı alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, TTK'nin 1487 nci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10386, Karar No: 2020/3072, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10386 E.  ,  2020/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK’ nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ticari taksiyi İzmir istikametinden Kuşadası istikametinde bir süre kullandığı, sanığın araç ile seyir halinde iken uyuşturucu madde aldığı ve bu maddenin etkisi altındayken aracı kullanmaya devam ettiği, daha sonra Kuştur Turgut Özal Bulvarı Adakule Otel ayrımında uygulama noktasında polis ekipleri tarafından durdurulmak istendiğinde ikazlara uymaması üzerine havaya iki el ateş edilmesi üzerine durduğu, araç sürücüsü olan sanık ...'ın alınan idrar örneğinde yapılan inceleme neticesinde, vücudunda uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden THC (Marihuana, Tetrahydrocannabinoid) ve MET (Methamphetamine) maddelerine rastlanıldığının tespit edildiği, tüm bu belirlemeler karşısında; sanığın uyuşturucu maddenin etkisi altında araç kullanmak suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sabit olduğu ve somut olayda atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20908, Karar No: 2024/420, Tarih: 15.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20908 E.  ,  2024/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/12 E., 2016/283 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı gerekçeli karar başlığında, 17.09.2014 olan suç tarihi 2015 olarak gösterilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, tanıkların olayı doğruladığına, sanığın suçunun sabit olduğuna cezalandırılması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde katılanın Van Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde infaz koruma memuru olarak, sanığın ise aynı yerde müdür olarak görev yaptığı, sanığın suç tarihinde aralarında geçen bir konuşmadan dolayı katılana hitaben "Sen beni gö...le mi dinliyorsun." ve "Sen nüfus memuru musun." dediği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3817, Karar No: 2014/10141, Tarih: 23.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3817 E.  ,  2014/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/471-2013/42

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalının su aboneliğinin bulunduğunu, su, atık su ve gecikme zammını ödememesi nedeniyle hakkında Adana 3.İcra Müdürlüğünün 2011/6966 E. sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, ancak davalının süresi içerisinde takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; bahse konu evde 1994-1995 yıllarında oturduğunu ve 1995 yılı içinde evi boşalttığını, aboneliğin kendi adına olduğunu, kendisinin evi boşaltmasından sonra bir çok kiracının oturduğunu, kız kardeşinin de oturduğunu ancak aboneliği iptal ettirmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek; Adana 3. İcra Müdürlüğünün 2011/6966 Esas sayılı icra takibindeki vaki itirazın iptali ile, takibin devamına, asıl alacak likit olmadığından kötüniyet tazminatı isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı ile davalı arasında mesken su abonelik sözleşmesi yapıldığı, davacının (savunmasında belirtildiği üzere) 1994-1995 yıllarında abone ve fiili kullanıcı olduğu, kendisinin evi boşaltmasından sonra kiracının ve kız kardeşinin oturduğu, ancak aboneliği iptal ettirmediği anlaşılmıştır.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde; yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, 4077 sayılı yasanın değişik 11/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi; bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi; bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.

4077 sayılı Kanunun 2. ve 3. maddeleri gereği somut olayda (mesken) abonelik sözleşmesi bulunduğundan ve davacı tüketici tanımına uyduğundan 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir. Aynı yasanın 23. maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6866, Karar No: 2013/2702, Tarih: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6866 E.  ,  2013/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tek yönlü yola ters yönden girerek yol dışındaki boşlukta bulunan müşteki ...'a çarparak yaralanmasına neden olan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması ve temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11277, Karar No: 2017/1034, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11277 E.  ,  2017/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını ileri sürerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile işaretli 323,84 m2'lik bölümün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 04/02/2013 gün ve 2012/15014E – 2013/730K sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmaz elle boyama memleket haritasında nokta olarak işaretlenerek, memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yer olarak gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmakla birlikte, Dairemizin geri çevrime kararı üzerine aynı orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ekindeki aplikeli memleket haritasında davalı taşınmaz, orman sayılan yeşil alanda işaretlenmiş olup, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çelişkili olduğundan, taşınmazın öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Diğer taraftan davalı taşınmaz dere kenarında olduğu halde, jeolog bilirkişiden rapor alınmamış olması da doğru görülmemiştir. Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile son 20 yılda çekilmiş hava fotoğrafları ve memleket haritası ile paftasında görülen ..., ..., ..., ... ve ... sayılı parsellere ait tapu kayıtları ile dayanak belgeleri, tescil kararı ile oluşmuşlar ise dava dosyaları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir jeolog bilirkişi, bir ziraat bilirkişi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman

olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılıp taşınmazın dere yatağında veya derenin etki alanında kalıp kalmadığı konusunda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar (gerçek kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak dava konusu taşınmazın baraj suları altında kalmadan önce orman sayılmayan ziraat arazisi niteliğinde olması ve davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiğinden bahisle davanın kabulü ile; fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile işaretli 323,84 m2'lik bölümünün baraj suları altında kalması nedeniyle tescil kararı verilemeyeceğinden davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tesciline yöneliktir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1998 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tesciline yöneliktir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1998 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde ilk tesis kadastrosu 1963 yılında, bu köyün mücavirinde bulunan ...ilçesi, ... köyünde ise 1996 yılında yapılmıştır.

Davalı taşınmazın bulunduğu Karşıtarlalar mevkii, iki köy arasındaki anlaşmazlık nedeniyle kadastro harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/02/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.