muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/860, Karar No: 2024/6884, Tarih: 03.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince hatalı ve eksik bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yüksek bedel belirlendiğini, bahse konu taşınmazın arsa vasfında belirlenmesinin ve hükme esas emsalin, belirlenen düzenleme ortaklık payı oranının hatalı olduğunu, dava konu taşınmazın arazi niteliğinde olduğunu, bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için etrafının meskun olması, nüfus yoğunluğunun yeterli düzeyde olması, bulunduğu yere ulaşım ve alt yapı hizmetlerinin gelmiş olması gerektiğini, bu doğrultuda dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin hatalı olduğunu, değer düşüklüğünün de % 35 sınırını geçmeyecek şekilde belirlenmesinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın değerinin emsal taşınmazın %40'ından çok daha düşük olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak hesaplanan değer düşüklüğü oranı üzerinden tespit edilen irtifak bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, böylece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazdan geçen irtifak hakkının kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki, dava konusu taşınmazın Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü parsel sorgulama sisteminden yapılan incelemesinde ve ...Belediye Başkanlığının dosya arasında bulunan 21.02.2020 tarihli yazısı gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın niteliğinin arsa mı arazi mi olduğu hususunda tereddüde düşülmüştür.

3. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/1500, 1/25000 uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli Uygulama, İmar Planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından ayrıntılı olarak sorulup denetlendikten sonra, arsa mı yoksa arazi mi olduğu tespit edilerek sonucuna göre seçilecek bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak; arsa ise taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılarak arazi ise İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri getirtilerek verilere uygun şekilde üzerine ekilebilecek münavebe ürünlerine göre gelir metodu esas alınarak varsa objektif değer artırıcı unsur ilavesi ile bedel belirleyen rapora göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4672, Karar No: 2016/5466, Tarih: 26.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4672 E.  ,  2016/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 2015/217 E. 2015/184 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12071, Karar No: 2013/3877, Tarih: 13.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2011/12071 E.  ,  2013/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

TCK'nın 86/2, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2.000 TL Adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 86/2, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2.000 TL Adli para cezası)

b- TCK'nın 151/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2.000 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10, Karar No: 2019/8417, Tarih: 24.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/10 E.  ,  2019/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının murisi ...'in maliki bulunduğu ... plakalı aracın müvekkil şirkete 523 145 012 numaralı 31.12.2012-2013 tarihleri arasında Zorunlu Mali Mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu belirterek 01.02.2013 günü sigortalı davalının mirasbırakanı ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın ... plakalı araca arkadan çarparak sigortalı araçta bulunan ...'in ölümüne sebep olduğu, kaza tutanağında "arkadan çarpma" ve "araç sürücüsünün ehliyetinin geri alındığı halde araç kullanma", "alkollü araç kullanma" ve sair nedenler ile asli kusurlu bulunduğunu, sigortalısının KTK.36 maddesi gereğince sürücü belgesinin olmaması, ZMMS genel şartları B4 madde c bendine göre, sigortacının rücu hakkı ehliyeti olmayana karşı olması, KTK 48 madde gereği alkollü araç kullanmasının yasak olması sebepleriyle sigortalısına rücu ederek araç içinde bulunan vefat eden ... mirasçılarına ödenen 81.641,00.TL tazminatın ödeme tarihi olan 20.06.2013 tarihinden itibaren reeskont faizi ile ödenmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, vefat eden eşinin asli kusurlu olduğunu kabul etmeyerek kusurun belirlenmesi gerektiğini, vefat eden kişinin dayısının oğlu olduğunu, ölen ... muris ...'in alkollü olduğu bildiğini ve birlikte eğlenmeye gittiklerini, bu duruma bilerek araca bindiğinin Mahkeme tarafından değerlendirilmesini istediğini, ekonomik durumunun kötü olduğunu, rücuen tahsil edilmek istenen tutarın fahiş olduğunu, Ödemiş ağır Ceza dosyasının beklenmesi ile haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı yanın talep ettiği miktardan %40 oranında indirim yapılarak davacının davasının kısmen kabulü ile davacı ... şirketinin müteveffa ...'in mirasçılarına yaptığı ödeme nedeniyle 48.984,60 TL tazminatın fiili ödeme tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... şirketine verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut olan belgelere istinaden, 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesi uyarınca, davalıların adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek yapılan inceleme sonunda,

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle ödenen tazminatın rücuen tahsiline ilişkindir.

Dosya içerisinde mevcut olan belgelere istinaden, 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesi uyarınca, davalıların adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek yapılan inceleme sonunda,

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle ödenen tazminatın rücuen tahsiline ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili tarafından yapılan temyiz başvurusunda mahkemenin tazminat tutarında hatır taşıması indirimi yapılması hususu temyiz edilmiştir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle bu gibi taşımalarda mülga 818 Sayılı BK 43 maddesi(6098 sayılı TBK’nin 51.) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de indirim yaptığı takdirde indirim oranını objektif ölçüler içinde takdir etmek zorundadır.

Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından sigortalının ehliyetine el konulduğu dönemde kazanın gerçekleştiği anlaşılmakla davacının ödediği bedeli rücuen talepte

bulunabileceği anlaşılmakla, olay günü desteğin sürücünün aracında yolculuk ettiği sırada trafik kazasının meydana geldiği, destek ile sürücü arasında dayı-teyze oğulları(kuzen) şeklinde yakın akrabalık bağı bulunduğu davalı tarafça iddia edilmiş olup yargılama sırasında bu hususta bir araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır. Yakın aile bireylerinde olduğu gibi ücretsiz taşınması ahlaki bir ödev niteliğinde olduğundan, belirlenen tazminat miktarından hatır taşıması indirimi yapılamaz.

Bu durumda Mahkemenin belirtilen hususta gerekli araştırmayı yaparak, tarafların akrabalık ilişkilerinin bulunup bulunmadığının araştırılması sonrası tespit edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken %40 oranında hatır indirimi yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda Mahkemenin belirtilen hususta gerekli araştırmayı yaparak, tarafların akrabalık ilişkilerinin bulunup bulunmadığının araştırılması sonrası tespit edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken %40 oranında hatır indirimi yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.346,14 TL onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3320, Karar No: 2021/25662, Tarih: 27.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/3320 E.  ,  2021/25662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanık tarafından kasten yaralama suçu ile tehdit suçunun farklı zamanlarda işlendiği belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4575, Karar No: 2014/13551, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4575 E.  ,  2014/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (her üç sanık hakkında), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Caner ve Muhammet hakkında)

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 63 ve 67. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığını takdir yetkisinin münhasıran mahkemeye ait olduğu ve bunun takdiri bakımından da suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve.. hakkında sosyal inceleme raporlarının aldırıldığının anlaşıldığı, hakimin bu konuda tam kanaat sahibi olamadığı durumlarda adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunlu hallerde uzman hekimden görüş alabileceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu sanıklar hakkında işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan hükümler kurulmasına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 3 ve 4. maddeleri uyarınca verilen ceza 18 yıla ulaştığı, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 49/1 ve 103/6. maddeler gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 103/6. maddesi uyarınca yine 18 yıla hükmedilerek sanıklara eksik ceza tayin edilmişse de sanıklar hakkında aynı Kanunun 31/2-son maddesinin uygulanması nedeniyle sonuç cezalar değişmeyeceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan müşteki ve sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan müşteki ve sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, 22.02.2009 tarihinde sanıklardan ... ve ...'in aynı okulda yatılı öğrenim gören mağduru okulun yemekhanesinin yanındaki nöbetçi kulübesine zorla götürdükleri, kulübenin kapısına orada bulunan masayı dayayarak mağdurun buradan kaçmasını engelledikten sonra sırasıyla önce sanık ...'in, sonrada sanık ...'in mağdura fiili livatada bulundukları, mağdurun pantolonunu giydiği sırada sanık ...'in buraya gelerek zorla mağdurun pantolonunu çıkartıp mağdura fiili livatada bulunarak üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'in mahkûmiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/569, Karar No: 2023/3072, Tarih: 28.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/569 E.  ,  2023/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/3247 E., 2022/2103 K.

DAVA TARİHİ : 22.11.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/376 E., 2019/623 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.02.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat Bilge Özcanlı ile davacı vekili Mesut Karagöz geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın 04.10.2012-11.04.2013 ve 18.08.2013-30.11.2014 tarihleri arasında davalı işverenin Kazakistan’da bulunan Aktau-Manasha şantiyesinde 03.....2015-16.08.2015 tarihleri arasında Astana-Taldykol Atıksu Tesisi projesi şantiyesinde kimyasal plant formeni olarak çalıştığını, 11.04.2013, 30.11.2014 ve 16.08.2015 tarihlerinde ... sözleşmesinin haklı sebep gösterilmeden davalı işveren tarafından sonlandırıldığını ve işçilik alacaklarının ödenmediğini, son aylık ücretinin net 2.250,00 USD olduğunu, ücretinin bir kısmının elden verildiğini diğer kısmının ise bankaya yatırıldığını, sigorta primlerinin gerçek ücretinden düşük ödendiğini, haftanın yedi günü 07.00-21.00 saatleri arasında ve ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, hafta tatillerini ve yıllık izinlerini kullanamadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ile yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP