muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18904, Karar No: 2010/1200, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18904 E.  ,  2010/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı temyiz harcının alınmasına, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4020, Karar No: 2023/4681, Tarih: 20.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4020 E.  ,  2023/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2008/368 E. 2009/7 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği adrese tebliğe çıkartıldığı, bu tebligatın bila tebliğ olarak dönmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca 23.02.2009 tarihinde tebligat yapıldığı anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın MERNİS adresinin bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Sanığın Mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 01.06.2009 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edilmesinin gerektiği anlaşılmıştır.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, karar tarihi olan 14.01.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2009 tarihli ve 2008/368 Esas, 2009/7 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9970, Karar No: 2010/1140, Tarih: 02.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9970 E.  ,  2010/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2008 tarih ve 2004/218-2008/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “UNİ” ve “UNİ BALL” ibareli marka ve bu markaların kullanıldığı kalemler için tasarım tescil belgesinin sahibi bulunduğunu, davalının işyerinde müvekkiline ait markalı kalemlerin taklitlerinin satıldığını, bu durumun müvekkilinin markasına ve tasarım hakkına tecavüz olduğunu, aynı zamanda eylemin haksız rekabet olduğunu ileri sürerek, davalının marka ve tasarım hakkına tecavüzünün men’ini, haksız rekabetin tesbit ve men’ini ve 1.000 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, ithalatçı firmadan faturalı olarak aldığı kalemleri sattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının işyerinde davacının “UNİ” ve “UNİ BALL” markalı kalemlerin taklitlerinin satıldığı, bu durumun davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete neden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tesbit ve men’i ile 800 YTL maddi ve 4.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 97.20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4963, Karar No: 2021/149, Tarih: 19.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/4963 E.  ,  2021/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve ... ile davalılar ..., ... ve Allianz Sigorta A.Ş. arasındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.03.2016 gün ve 2015/220-2016/214 sayılı hükmün Dairenin 25.03.2019 gün ve 2016/8765-2019/3525 sayılı kararı ile Bozulmasına karar verilmiş olup, davalı ... vekili tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılar ... ve ...'un oğulları, diğer davacılar ... ve ...'un kardeşleri ...'un 12/06/2014 tarihinde işe gitmek için bindiği halk otobüsünden indiği sırada otobüsün arkadan hızla gelerek durağa giren davalı ...'in sürücüsü olduğu ... plakalı minibüsün çarpması sonucu vefat ettiği, davacıların muris ...'in vefatı ile desteğinden yoksun kaldıklarını, tüm davacıların maddi manevi zarara uğradığını, beyanla şimdilik davacılar anne baba için 2.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, kardeşler için 150.000,00 TL manevi tazminatın birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Davalı Allianz sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Maddi Tazminat talebi konusunda; Konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, Manevi Tazminat talebi yönünden; davanın kısmen kabulüne, Davacı anne ... için; takdiren 32.500,00 TL, Davacı baba ... için; takdiren 32.500,00 TL, Davacı kardeş ... için; takdiren 17.500,00 TL, Davacı kardeş ... için; takdiren 17.500,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.06.2014 tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalı gerçek kişilerden müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dairenin 25.03.2019 tarih ve 2016/8765-2019/3525 sayılı ilamı ile davacılar vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz sebeblerinin kabulü ile anne,

baba ve kardeşler için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata ../...

baba ve kardeşler için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminat hükmedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmiş, Davalı ... vekili tarafından karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda,

1-Dava trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir

baba ve kardeşler için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminat hükmedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmiş, Davalı ... vekili tarafından karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda,

1-Dava trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir

a-Davacılar ..., ..., ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminatın takdirinde, TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre dairemizin bozma kararının kaldırılması ile mahkeme kararının ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

b-Davacılar vekilinin yargılama giderlerine ilişkin, davalı malik ... vekilinin vekalet ücretlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 25.03.2019 tarih ve 2016/8765-2019/3525 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Davacılar vekilinin yargılama giderlerine ilişkin, davalı malik ... vekilinin vekalet ücretlerine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı 30,10 TL kalan onama harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 30,10 TL kalan onama harcının davalı ... ...'den alınmasına, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davalı ... ...'ye geri verilmesine, 19.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19004, Karar No: 2010/31266, Tarih: 23.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19004 E.  ,  2010/31266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/700 E. sayılı ve Bursa 3.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/502 E. sayılı dosyalarının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20325, Karar No: 2013/6683, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/20325 E.  ,  2013/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, hastalığının meslek hastalığı olmadığına yönelik Kurum işleminin iptali ile hastalığının meslek hastalığından kaynaklandığının ve iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21835, Karar No: 2012/19319, Tarih: 20.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21835 E.  ,  2012/19319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Usulüne uygun ve süresinde yapılmış bir şikayet bulunmadığından açılan kamu davasının TCK'nın 73/3, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine.

Taksirle yaralama suçundan, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in hamileliği sırasında çocuğunun anne karnında ölmesi üzerine yapılan kürtajların başarısız olması ve rahimde iki yerde delik meydana gelmesini müteakip de ameliyat edilerek rahminin alınması nedeniyle çocuk yapma yeteneğinin kaybolmasına yol açacak şekilde yaralanması eyleminden 11.07.2005 tarihinde Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğu, kürtaj eylemlerini gerçekleştiren Doktor Onur Dündar hakkında açılan kamu davasının yargılaması sonunda Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19.06.2009 tarihli, 2005/497 esas ve 2008/233 karar sayılı kararı ile adı geçenin beraatine karar verildiği, Yüksek Sağlık Şurası'nın 12-15.03.2008 tarih ve 11758 sayılı kararı doğrultusunda mahkemece yapılan suç duyurusu nedeniyle Trabzon Doğum ve Çocuk Bakımevi'nde tedavisiyle ilgilenen ve ameliyatını yapan Doktor ... hakkında iş bu davanın açıldığı, katılanın sanık ... yönünden de Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nda alınan 24.06.2010 tarihli ifadesinde ayrıca şikayette bulunduğu, mağdurun tıbbi bilgisi olması beklenemeyeceğinden yaralanmasına kendisine müdahale eden farklı doktorlardan hangisinin neden olduğunu ayırt etmesi mümkün olamayacağı gibi, şikayetin fiil ile ilgili olduğu ve suça konu fiil yönünden de şikayetin süresinde yapıldığı hususları dikkate alınarak; yargılamaya devamla tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun ve süresinde yapılmış bir şikayet bulunmadığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5259, Karar No: 2008/7612, Tarih: 14.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5259 E.  ,  2008/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip borçlusu Ş. G.. vekilinin, müvekkili aleyhindeki kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı yetki itirazı üzerine, mahkemece itirazın kabulüne karar verilmiştir. Borçlu vekilince 01.02.2008 tarihli dilekçe ile karar temyiz edilmiş ise de, borçlu asilin bu karardan sonra 07.02.2008 tarihli "İnegöl 1.İcra Müdürlüğü'nün 2007/4406 esas sayılı icra dosyasına yapmış olduğum yetki itirazından vazgeçiyorum. Borçlu olduğum dosyanın bulunduğu İnegöl İcra Dairesi'nde takibin devam etmesini kabul ediyorum. Gerekenin yapılmasını arz ederim." ifadeli itirazdan feragati içeren dilekçeyi sunduğu görülmektedir. HUMK'nun 95.maddesine göre davadan feragat kat'i bir hükmün sonuçlarını doğurur. Ancak bu aşamada feragat hakkında karar verme yetkisi mahkemeye ait bulunduğundan, mahkemece vaki feragat hakkında bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Yukarıdaki gerekçe ile mahkemece feragat hakkında bir karar verilmek üzere kararın İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53724, Karar No: 2014/3398, Tarih: 05.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53724 E.  ,  2014/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YATAĞAN ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2011

NUMARASI : 2009/766-2011/524

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumda 15.08.2000-26.10.2009 tarihleri arasında kesintisiz ustabaşı olarak çalıştığını, en son aldığı ücretin 1.234,51 TL olduğunu, üç ayda bir 250,00 TL ikramiye aldığını, 31.08.2009 tarih ve 454 sayılı yazı ile bütçe yetersizliği sebebi ile iş akdinin 26.10.2009 tarihinde feshedileceğinin bildirildiğini, 26.10.2009 tarih ve 605 sayılı yazı ile 26.10.2009 tarihinden geçerli olmak üzere iş akdinin bütçe yetersizliğinden dolayı feshedildiğini ve kıdem tazminatının ödeneceğinin bildirildiğini, iş akdinin yasaya aykırı ve haksız olarak feshedildiğini, yasadan kaynaklanan iş arama izninin verilmediğini, ihbar öneli içinde fiilen çalışmaya devam ettiğini, bu nedenle ihbar tazminatına hak kazanıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye adına usulüne uygun davetiye tebliğ olunmuş ancak davalı kurum kendisini vekil ile temsil ettirmemiş ve davaya da cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı kurumda 15.08.2000-26.10.2009 tarihleri arasında kesintisiz ustabaşı olarak çalıştığı, davalıya ait 31.08.2009 ve 454 sayılı yazı ile bütçe yetersizliği sebebi ile iş aktinin 26.10.2009 tarihinde feshedileceğinin bildirildiği, 26.10.2009 tarih ve 605 sayılı yazı ile 26.10.2009 tarihinden geçerli olmak üzere iş akdinin bütçe yetersizliğinden dolayı feshedildiği, iş akdinin usulsüz olarak feshedildiği, yasadan kaynaklanan iş arama izninin verilmediği, ihbar öneli içinde davacının fiilen çalışmaya devam ettiği, 3 ayda bir ikramiye ödenmekteyken davalı kurumca ödenmediği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bildirim süresi içinde işçiye iş arama izni verilip verilmediği ve ihbar önelinin geçerli olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bildirim süresi içinde işçiye iş arama izni verilip verilmediği ve ihbar önelinin geçerli olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 27 nci maddesinde, “Bildirim süreleri içinde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. İş arama izninin süresi günde iki saatten az olamaz ve işçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Ancak iş arama iznini toplu kullanmak isteyen işçi, bunu işten ayrılacağı günden evvelki günlere rastlatmak ve bu durumu işverene bildirmek zorundadır. İşveren yeni iş arama iznini vermez veya eksik kullandırırsa o süreye ilişkin ücret işçiye ödenir. İşveren, iş arama izni esnasında işçiyi çalıştırır ise işçinin izin kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten, çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı öder” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin iş sözleşmesinin feshinde işçiye tanınması gereken bildirim öneli, işçiyi fesihten sonraki hayata hazırlamak için önemlidir. Bildirim süresi sonunda işten ayrılacağını bilen işçi, bu süre içinde bir başka iş arayarak bir başka işyerinde çalışabilmek için girişimlerde bulunabilecektir. Ancak bu süre içinde iş görme borcunu eksiksiz yerine getirmesi gereken işçinin, yeni iş aramasının güçlükleri de ortadadır. Bu nedenle yasa koyucu, bildirim süresi içinde işverence işçiye yeni iş araması için izin verilmesini öngören düzenlemeye gitmiştir.

Yeni iş arama izni, bildirim süresi tanınarak yapılan fesihlerde söz konusu olur. İşverence Kanunun 25 inci maddesine dayanılarak yapılan fesihlerde böyle bir yükümlülük olmadığı gibi, belirsiz süreli iş sözleşmesinin bildirim süresi tanınmaksızın derhal fesihte ya da bildirim sürelerine ait ücretin veya ihbar tazminatının peşin ödendiği hallerde yeni iş arama izni verilmesi gerekmez.

Bildirim önelleri içinde işçiye verilmesi gereken iş arama izni kamu düzenini ilgilendirmektedir. İşverenin bu yükümünü azaltan ya da tamamen ortadan kaldıran sözleşme hükümleri geçersizdir.

İşçinin, bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten Yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da iş arama ihtiyacı devam edebilecektir. Hatta işçi bu arada yeni bir iş bulmuş olsa dahi, iş arama ihtiyacı devam eder. Çünkü iş arama iznini değerlendirerek daha iyi bir iş bulma imkânına kavuşabilecektir.

Kanunda yeni iş arama süresinin günde iki saatten az olamayacağı kurala bağlanmıştır. Bu süre asgarî olup, işverence daha fazla verilmesi mümkün olduğu gibi, sözleşme ile daha fazla iş arama süresi kararlaştırılabilecektir.

Yeni iş arama süresi en az 4857 sayılı Kanunun 17 nci maddesinde sözü edilen bildirim gün sayısına göre belirlenir. Bu konuda sözleşme ile arttırılmış öneller de dikkate alınır. İşçinin toplu olarak kullanmayı istemesi halinde toplam saat sayısının bir iş günündeki çalışılan saate bölünmesi gerekir. İşçinin çalıştırılmadığı hafta tatili ile bayram ve genel tatil günleri için yeni iş arama izni verilmesi gerekmez.

Yasanın 27 nci maddesine göre, yeni iş arama izni vermeyen veya eksik kullandıran işveren, o süreye ait ücreti işçiye ödemekle yükümlüdür. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında, işveren yeni iş arama izni esnasında işçiyi çalıştırırsa, işçinin çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı ödemesi gerektiği kuralı getirilmiştir. İşçinin çalıştırılmadığı bayram, genel tatil ve hafta tatili günleri için yeni iş arama izin ücreti hesaplanamaz (9. HD. 23.8.2008 gün 2008/30958 E, 2008/24254 K.).

İş arama izninin kullanılma zamanını işveren belirler. İşçinin kendiliğinden bu izni kullandığını belirterek ayrılması doğru değildir. Zira ihbar öneli içinde iş görme borcu eksiksiz devam etmektedir.

İşçiye bildirim süresi içinde yeni iş arama izninin kullandırılmamış olması, tanınan ihbar önelinin geçersiz olduğu sonucunu doğurmaz (Yargıtay 9.HD. 1.12.2009 gün 2008/11880 E, 2009/32502 K).

Somut olayda, ihbar öneli usulüne uygun olarak verilmiştir. İş arama izni ayrı bir alacak kalemi olup, iş arama izni verilmemesi ihbar önelinin geçerliliğini etkilemez. Yukarıdaki ilke kararı da gözönünde bulundurularak usulüne uygun verilen ihbar öneli nedeniyle ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.