muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/929, Karar No: 2020/5182, Tarih: 18.11.2020

Karara, karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının 2015/24980 sayılı başvurusu ile "İş-sa+Şekil" ibaresini 45. sınıftaki 1, 2, 7 ve 8 numaralı alt sınıflar için tescil ettirmek istediği, başvuruda asli unsurun "İş-sa" ibaresi olduğu ve davalı şirketin itiraza mesnet markalarının bir kısmında olduğu gibi mavi renk unsurunun kullanıldığı, davalı şirketin "SA" ibaresini kendi başına ayırt edicilik özelliği bulunmayan birçok kelimenin sonuna ekleyerek ve ayırt edicilik vasfı kazandırarak özgün markalar haline getirdiği, "SA" ibaresiyle oluşturan markaların 14,19 ve 35. sınıflarda yer alan bazı mal ve hizmetler dışındaki tüm mal ve hizmetler bakımından davalı şirket tarafından tescil ettirildiği, Sabancı Grubu şirketlerinin her kesimden tüketici nazarında "SA" ibaresi ile özdeşleşmiş olarak değerlendirildiği, "SA" ibaresiyle oluşturulan birçok markanın ülkesimizde ilk akla gelen markalar arasında olduğu ve 10.10.2004 tarihinde özel 00962 numara ile tanınmış marka olarak korunduğu, davalı şirketin koruma altına alınan markalarında "SA" ibaresi renk, mavi çerçeve, beyaz harfler, siyah harfler gibi görseller de kullanılmak ve bazı kelimelere eklenilmek suretiyle tescile konu edildikleri, davacı başvurusunda "SA" ibaresinin özel bir ek olarak kullanıldığı, bilinçli tüketicilerin dahi "İş-sa+Şekil" markasını Sabancı Grubu şirketlerinden birisine ait olarak değerlendirebileceği, davacının söz konusu markası ile davalı adına tescilli "SA" ibareli markalar arasında sınıfsal benzerlik bulunduğu, markaların kapsadığı hizmetler bakımından da ayniyet ve bağlantı olduğu, söz konusu markalar arasında işaretler arasında da benzerlik bulunduğu ve bu benzerliğin markaların karıştırılmasına sebep olacak düzeyde olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/1b maddesinde düzenlenen çifte benzerlik ve markaların karıştırılması ihtimali şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/11/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6006, Karar No: 2019/11520, Tarih: 18.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/6006 E.  ,  2019/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı eşe banka havalesi ile gönderilen paralar, düğünde takılan ziynet eşyaları, araç ve şirket hissesi satışından elden edilen para nedeniyle toplam 26.870,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiş, 25.05.2009 tarihli dilekçe ile, ziynet eşyalarının 70 gr 6 adet 24 ayar bilezik ve 3 adet çeyrek altın olmak üzere toplam 3.595,00 TL olduğunu açıklamış, 04.03.2010 tarihli dilekçe ile de her bir kalem için alacak miktarını ayrı ayrı belirterek alacağının toplam 33.703,00 TL olduğunu bildirmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 26.970,00 TL alacağın dava tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde davacı taraf, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 26.870,00 TL harca esas değer gösterilmek suretiyle dilekçede belirtilen davalı eşe banka havalesi ile gönderilen paralar, düğünde takılan ziynet eşyaları, araç ve şirket hissesi satışından elden edilen para nedeniyle alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde davacının alacak talebinin hangi kalem için ne kadar olduğu açıklanmamış, 04.03.2010 tarihli dilekçe ile talebinin hangi kalem için ne kadar olduğu açıklanmış, ancak Mahkemece düğünde takıların davalı tarafından alındığı, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen aracın ve şirket hisselerinin devir edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de hangi kalem için ne kadar alacağın kabul edildiği hükümden anlaşılamamaktadır

6100 sayılı HMK'nin 297/2 maddesine göre, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Mahkemece hangi alacak kalemi için ne miktar talebin kabul edildiğinin açıkça yazılarak karar verilmesi gerekirken, açık ve anlaşılır olmayacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6719, Karar No: 2015/16137, Tarih: 16.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/6719 E.  ,  2015/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/97693

MAHKEMESİ :... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2010

NUMARASI : 2010/11 (E) ve 2010/125 (K)

SUÇ : Mühür bozma

28.12.2009 tarihli iddianameyle sanık hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davası açılıp, mahkemece 29.04.2010 tarih ve 2010/1 esas, 2010/125 sayılı kararla her iki suçtan mahkumiyet kararı verildiği, kararların sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan yeniden hüküm kurulmadığı, sanığın yeniden değerlendirme sonucu ''hırsızlık'' suçundan verilen 14.02.2013 tarihli karara yönelik temyizinin de olmadığı anlaşılmakla, sanığın mühür bozma suçundan verilen 29.04.2010 tarihli ilk karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1- Sanığın, işyerinde kullandığı su hattının kesilmesine rağmen, daha sonra yapılan kontrolde açarak kullandığının tespiti ile mühür bozma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; dosya muhteviyatında bulunan 14.04.2009 tarihli su kesme emri başlıklı belge ile 06.07.2009 günlü zabıt varakasında, mühürleme yapıldığına ilişkin bir ibarenin yer almıyor olması, B.. B..'nın 28.12.2009 tarihli yazısı ile de adı geçen tutanaklardan başka bir tutanağın tutulmadığının belirtilmesi karşısında; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nun 203. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilmesine rağmen, 180 gün yerine, 6 ay adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek TCK'nun 52. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2261, Karar No: 2017/5540, Tarih: 04.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2261 E.  ,  2017/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-21.12.2015 tarihli tutanakta kayıp şahıs olarak aranan şahıslardan olduğu belirtilen sanık ... hakkında, emniyete kayıp başvurusu yapılıp yapılmadığı araştırılarak, varsa kayıp başvurusuna ilişkin ifade ve evrakın ... veya onaylı fotokopisi dosya arasına getirtilip, başvurunun mahiyeti ve kim tarafından yapıldığı; kayıp başvurusunun yapıldığı tarihle sanığın ifadesinde belirttiği Suriye Ülkesine geçiş tarihinin birbiriyle uyumlu olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığa ait dijital materyallerin içeriğinde ideolojileri ve amaçları birbirinden farklı olan başkaca terör örgütlerine ilişkin verilerin olduğu nazara alınarak; sanığın ifadesinde El Nusra terör örgütü üyesi olarak belirttiği ... kod isimli ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan herhangi bir soruşturma veya dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa şahsın hangi örgütle bağlantılı olduğunun belirlenmesi; yine sanığın cep telefonunda ... ismiyle kayıtlı olan ve yakalandığı gün mesajlaştığı anlaşılan şahsın kim olduğunun araştırılması; ayrıca sanığın kullandığı telefonun HTS ve baz istasyonu verileri getirtilerek elde edilen delil ve bilgilerin sanığın savunmasıyla örtüşüp örtüşmediği ve sanığın hangi terör örgütü ile hiyerarşik ilişki içerisine girdiği kuşkuya yer vermeyecek şekilde tesbit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın örgüt hakkında verdiği bilgi ve isimlerin faydalı olup olmadığı İçişleri Bakanlığından ve ilgili birimlerden sorulduktan sonra sonucuna göre hakkında TCK'nın 221/4. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre;

TCK'nın 58/9. maddesinin cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; örgüt üyesi olduğu kabul edilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3440, Karar No: 2019/13443, Tarih: 25.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3440 E.  ,  2019/13443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin, 05/03/2014 tarihli şikayet dilekçesi ile sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete ait 2 adet taşınmaz ile kendi adına kayıtlı “... İli, Merkez İlçesi, ...., 977 Parsel, 23 numaralı bağımsız bölüm” vasıflı taşınmazını, alacaklıyı zarara uğratma kastıyla devretmesi nedeniyle şikayette bulunduğu şirket aleyhine yapılan icra takibinin kesinleşmediği, gerçek kişi olarak yapılan icra takibinin ise kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın adına kayıtlı ... İli, Merkez İlçesi, ... Köyü, 977 Parsel, 23 numaralı bağımsız bölümün devrinin alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından; öncelikle ipotek alacağının miktarı belirlenip, gayrimenkulün gerçek değerinden ipotek alacağı düşüldükten sonra kalan bedelin borcu karşılamaya yetip yetmediğinin tespit edilip, taşınmazın değeri ipotek alacağından fazla çıkması halinde taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, taşınmazı satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu, satış bedelinin ödenip ödenmediği ve taşınmaz bedelinin kredi borcunu ödemekte kullanılıp kullanılmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9743, Karar No: 2011/16458, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9743 E.  ,  2011/16458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.09.1988 gününde verilen dilekçe ile tenkis, birleşen dava davacısı ... Demiralp vekili tarafından da 02.04.2001 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma aktine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; birleşen davanın reddine, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Demiralp vekili ile davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, müşterek murislerinin davacılardan mal kaçırmak kastı ile davalıların murisine ölünceye kadar bakma akti ile bir kısım taşınmazlarını bıraktığını ve bu akte konu olan bir kısım taşınmazlarla bunların dışında kalan bir kısım taşınmazları da kayıtsız şartsız 20.05.1983 ve 09.01.1986 tarihlerinde hibe ettiği belirtilerek, saklı paylarını aşan miktarın tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, müşterek muris tarafından yapılan temliklerin ölümünden evvelki bir seneden önce yapılmış olması nedeniyle tenkise tabi olabilmesi için murisin diğer mirasçıların saklı paylarını ihlal kastı ile hareket etmesi gerektiği, bu durumun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 13.11.2000 tarihli 2000/12143 - 14035 esas ve karar sayılı ilamı ile "Müşterek muris, davalıların murisi ile ölünceye kadar bakma akti yapmış, daha sonra ölünceye kadar bakma akti konusu

taşınmazların dışında kalan taşınmazlardan da bir kısmını davalıların murisine kayıtsız şartsız 20.05.1983 ve 09.01.1986 tarihlerinde hibe etmiştir. Bu durumda davalıların murisi ölünceye kadar bakma akti karşılığında bakmıştır. O halde artık minnet duygusu ile temlikten söz edilemez. Mahkemece ölünceye kadar bakma akti konusu dışındaki temlikler yönünden saklı paylara elatma olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" belirtilerek karar bozulmuştur.

Bu davanın bozma kararından sonra yargılaması devam ederken, ölünceye kadar bakma aktinin diğer bakım borçlusu ... eldeki dava ile birleştirilen 2001/11 - 22 esas ve karar sayılı dava ile ölünceye kadar bakma aktinin konusu davalıların murisi adına kayıtlı taşınmazların 1/2 payının iptali ile adına tescili için dava açmıştır.

Mahkemece davaların birleştirilmesine ve bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra, birleşen 2001/11 esas sayılı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, asıl dava yönünden ise; ölünceye kadar bakma aktinin konusu parseller yönünden davanın reddine, diğer parseller yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, birleşen dosyanın davacısı ... Demiralp vekili ile her iki dosyanın davalılarının vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davaların birleştirilmesine ve bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra, birleşen 2001/11 esas sayılı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, asıl dava yönünden ise; ölünceye kadar bakma aktinin konusu parseller yönünden davanın reddine, diğer parseller yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, birleşen dosyanın davacısı ... Demiralp vekili ile her iki dosyanın davalılarının vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ... Demiralp'in tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı Ali Demiralp mirasçılarının temyizine gelince;

Tarafların ortak murisi ...'in davalıların murisi Ali Demiralp'e bir kısım taşınmazlarını hibe ettiğini, bu hibenin mahfuz hisselerini ihlal ettiğinden tasarruf nisabını aşan miktarının tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmesine rağmen tarafların müşterek murisinin davalıların murisi Ali'ye ölünceye kadar bakma akti karşılığı bırakılan taşınmazların değerleri de hesaba katılmak suretiyle net tereke bulunarak, davacıların net terekeden mahfuz hisselerine düşen kısım ile temlik dışı terekeden miras paylarına düşen kısım arasındaki fark mahfuz hisseye tecavüz eden miktar olarak belirlenerek sabit tenkis oranı bulunmuş ve davacıların mahfuz hisselerine tecavüz eden miktar tespit edilerek adlarına tesciline karar verilmiştir. Ancak hükme esas alınan 09.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda, yukarıda açıklanan bozma ilamında belirtilen davalıların murisi Ali'ye ölünceye kadar bakma akti karşılığı bırakılan taşınmazların değerinin de tereke hesabına katılması doğru olmamıştır.

Ayrıca, yine davalıların murisi Ali'ye ölünceye kadar bakma akti karşılığı vaat edilen taşınmazların yanlız 1/2 payı vaat edildiği halde hesaba bu taşınmazların tümünün değerinin de katılması doğru olmamıştır. Çünkü, müşterek muris ..., 09.02.1981 tarihli ölünceye kadar bakma akti karşılığı, bakım borçlusu Ali Demiralp'e sözleşmeye konu parsellerin 1/2 payının devrini vaat etmiştir.

Mahkemece, yeniden bilirkişilerden bu hususlar da gözönüne alınarak rapor alınması, müşterek muris ...'in saklı paya tecavüzü olup olmadığının belirlenmesi ve saklı paya tecavüz olduğunun tespit edilmesi durumunda saklı paya tecavüz eden miktarın iptaline karar verilmesi gerekir. Mahkemece, belirtilen bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Demiralp'in tüm temyiz itirazlarının reddine, (2).bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran davalı tarafa iadesine, 30.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3139, Karar No: 2023/5186, Tarih: 14.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3139 E.  ,  2023/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2276 E., 2022/1731 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında verilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan asıl karar ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/86 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin birinci fıkrasının üçüncü bendinin (f) fıkrası ve 109 uncu maddenin beşinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/2276 Esas, 2022/1731 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik ise sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kesin olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/2276 Esas, 2022/1731 Karar sayılı ek kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz isteminin; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olarak kararın CMK' nın 286/2-b maddesi uyarınca kesin olması nedeniyle reddine” karar verilmiştir.