muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4311, Karar No: 2023/374, Tarih: 19.01.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki ve husumet itirazları ile zamanaşımı def’i yanında, davacının belirttiği otoyol işini davacının işe kabulünden önce dava dışı EVSM adlı Cezayir şirketi ile birlikte 2002 yılında üstlendiklerini, davacının bu iş için 2003 yılında görevlendirildiğini, davacının kuruluş masrafı ve sermayesine karışmadığını, Sarl Travaux Aska Ltd. Şti'nin 2004 yılında kurularak davacının %5 ortak ve yetkili müdür olmasının sağlandığını, davacı ile aralarında 28.05.2004 tarihli protokol imzalandığını, davalı şirket yöneticisi ...nın 2006 yılının ikinci yarısında Cezayir'deki işlerin harcamalarında anormallikler sezinlemesi üzerine Cezayir'deki kayıtların incelenmesi için YMM görevlendirildiğini, 2007 yılında daha detaylı bir inceleme yapıldığını, bunun sonucunda davacının ASKA şirketinden 184.340,00 USD avans kullandığını ve bu avansları kapatmadığının tespit edildiğini, davacının geçerli bir açıklaması olmaması nedeniyle 07.09.2007 tarihinde iş akdinin haklı sebeplerle feshedildiğini, davacının SARL şirketinden doğan net kârın ödenmesi gerektiğini beyan ettiğini, Sarl Travaux Aska Ltd. Şti.'nin Cezayir kanunlarına göre kurulduğunu, Türk mahkemelerinin yetkili olmadığını, Sarl Travaux Aska Ltd. Şti.'nin 17.07.2006 tarihinde yapılan ve davacının da bizzat katıldığı ortaklar kurulu toplantısında şirkete yeni ortak olarak kabul edildiğini, davacının bu toplantıda açıklanan duruma itirazı bulunmamakla protokolün 1 inci maddesine zımni olarak muvafakat verdiğini açıkça gösterdiğini, kaldı ki protokolde Sarl Travaux Aska Ltd. Şti.'nin taraf olmadığını ayrıca şirketin 15.08.2008 tarihinde nevi değiştirerek sermaye artırdığını, şirketin yeni unvanının SPA Travaux Puplics ASKA A.Ş. olduğunu, davacının %5 olan payının %0,87 düştüğünü, davacı 2008, 2009 ve 2010 hesap dönemine ait kâr payının ancak %0,87 olabileceğini, bunun yanında 07.09.2007 tarihinde davacının iş akdi haklı ve zorunlu sebeplerle feshedildiğinden bu durumda protokolün uygulanma imkanı kalmadığını, müvekkili şirketin protokolün 2 nci maddesine göre kâr dağıtımı yapabilmesi için bu doğrultuda usulüne uygun yönetim kurulu ve genel kurul kararları alması ve tescili gerekirken protokoldeki geçersiz hükme göre talepte bulunulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, tüzel kişiliğin şirket kârı üzerinde bir tasarrufu olamayacağını, şirket hissedarlarının tasarrufunun kâr payı ile sınırlı olduğunu, dayanılan protokolde ise hissedarlarca bu yönde yapılan temliki bir tasarruf söz konusu olmadığını, bu nedenle uygulama kabiliyeti bulunmayan protokolün geçersiz olduğunu, protokolün 4 üncü maddesi gereği davacıya kendisi, çalıştıracağı kişiler ve büro giderleri için aylık 6.000,00 USD 1 yıl süre ile vermek suretiyle kendisine bu geçiş döneminde yardımcı olmak amaçlandığını, bu sürenin uzatılmadığını, davacıya belirtilen miktarın üzerinde 121.618,00 USD ödeme yapıldığını, davacının bu talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlığın çözümünde tarafların dayanak yaptıkları 28.05.2004 tarihli adi yazılı "Protokol" başlıklı sözleşme hükümlerinin incelenmesi gerektiği, bu sözleşmenin 1 inci maddesinde davacının da kabulünde olduğu üzere %90 payı davalı, %5 payı davacı ve %5 payı dava dışı üçüncü kişiye ait olan dava dışı Sarl Travaux Aska Ltd. Şti.'nin kâr payının nasıl dağıtılacağı hususunun düzenlendiği, anılan madde gereği payı %5 olan davacının %40, dava dışı olan ortaklık payı bulunmayan üçüncü kişinin %20 pay alacağının belirtildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 608 inci maddesi gereği kâr payının nasıl dağıtılacağının belirlendiği, bunun yanında şirket sözleşmesinin değiştirilme yönteminin de 6102 sayılı Kanun'un 589 uncu maddesinde düzenlendiği, bu nedenle şirket genel kurulunda pay dağıtımına ilişkin veya şirket sözleşmesinin değiştirileceğine ilişkin bir karar alınmaksızın böyle bir hükmün bağlayıcılığının bulunmadığı, kaldı ki davalının cevap dilekçesinde de vurgulandığı üzere 2008 tarihli genel kurul kararı ile şirket nev'i ve ortaklık yapısı değiştirilmiş olmakla davacının buna ilişkin bir itirazı bulunduğuna ya da bu kararın iptali için dava açtığına dair bir kanıt da sunulmadığı, dava dışı Sarl Travaux Aska Ltd. Şti.'nin kâr payının davalı şirketten de talep edilemeyeceğinin açık olduğu, dolayısıyla davacının bu yöndeki isteminin yerinde görülmediği, davacının 28.05.2004 tarihli sözleşmenin 2 nci maddesi gereğince mevcut otoyol işi ile iş bitiminde doğacak net kârın %15 ile ve daha sonra yapımı üstlenilen Chercell liman inşaatı nedeniyle %15 kâr payı verilmesi gerektiğinden şimdilik 609.937,00 TL'nin davalıdan alınmasını istediği, gerek 18.09.2005 tarihli asıl, 08.11.2015 tarihli ek bilirkişi kurulu raporunda gerekse 04.10.2016 tarihli asıl bilirkişi kurulu raporunda bu işlerin teslim tarihinin davacının davalı tarafından azledilmesinden sonra tamamlandığı saptamasının yapıldığı, dolayısıyla sözleşmenin 2 nci maddesinde davacının bu bedeli iş bitimi sonucunda hak edeceği belirtildiğinden davacının da bu işlerin tamamlanmasından önce azledilmiş olması nedeniyle bu isteminin de doğru görülmediği, davacının sözleşmenin 4 üncü maddesi uyarınca temsilcilik görevi nedeniyle aylık 6.000,00 USD ücretin ödenmesi gerektiği gerekçesine dayanarak alacak isteminde bulunduğu, anılan sözleşme maddesi gereği bu ücret 1 yıl boyunca sürecek olup bu sürenin resen yenileneceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 149 uncu maddesi gereği anılan ücretin zamanaşımının 29.05.2005 tarihinde işlemeye başlamakta olduğu, davacının bu istemi 6098 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi gereği 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup davanın da 26.08

.05.2005 tarihinde işlemeye başlamakta olduğu, davacının bu istemi 6098 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi gereği 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup davanın da 26.08.2011 günü açılmakla zamanaşımı süresi dolduğundan davalının zamanaşımı definin yerinde görüldüğü gerekçesiyle davacının dava dilekçesinin talep kısmının 1 numaralı bendindeki net kâr payı alacağının husumet nedeniyle, 2 numaralı bendindeki kâr payı alacağının ve 3 numaralı bendindeki kâr payı alacağının esastan, 4 numaralı bendindeki temsilcilik ücretinin ise zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın husumetten reddi halinde maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükmün yeterli hukuki ve maddi gerekçe ihtiva etmediğini, dava dilekçesine ve bilirkişi raporuna atıf yapılarak hüküm kurulduğunu, bilirkişilerin hukuki konulardaki görüşlerine dayanarak hüküm kurulmasının yerinde olmadığını, bu hususların hakimce çözümlenmesi gerektiğini, zamanaşımı iddiasının da hakimce değerlendirilmesi gerektiğini, davanın husumetten reddine ilişkin hükmün de hatalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince protokolde Cezayir'de kurulu Sarl TP Aska’nın sözleşmede taraf olmadığını, bu nedenle bu şirketin kâr payının davalı Aska A.Ş.'den talep edilemeyeceğinden net kâr payı alacağı taleplerinin husumetten reddine karar verildiğini, davacı ... ile davalı Aska İnş. A.Ş.'nin ticari amaçla bir araya gelerek Cezayir'de yerel bazda inşaat işleri yapmak ve kâr elde etmek amacıyla %51 payı davalı Aska A.Ş.'ye , %49 payı da davacı ...'a ait olacak şekilde "adi ortaklık" türünde kayden Sarl Tp Limited Şirketi'ni kurduklarını, davanın dayanağı olan 28.05.2004 tarihli sözleşmenin 1 inci maddesindeki iradeleriyle sabit olduğunu, adi ortaklığı oluşturan tarafların birlikte kurdukları ve yönettikleri adi ortaklığın ticari faaliyetlerinden doğan kâr ve zarar paylaşımını ayrı bir yazılı sözleşme ile düzenlemeleri halinde adi ortaklığın (kayden Ltd. Şti.) adına da imza atılması gerekmeyeceğini, borç altına girecek olanın sözleşmeyi imzalamış olmasının yeterli olacağını, sözleşmenin 1 inci maddesi incelendiğinde görüleceği üzere davalı Aska A.Ş.'nin Cezayir'deki Sarl TP isimli şirketten bağımsız ve asli olarak bu şirketin kâr etmesi halinde % 40'ını davacıya ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalı Aska A.Ş.'nin dava dışı Sarl TP Aska’nın kâr payından kaynaklanan tüm rizikoyu (kâr payı ödemesini) davacıya karşı bağımsız ve asli bir taahhüt ile yükümlendiğini, diğer bir anlatımla davalının, dava dışı şirketin ortaya çıkacak ekonomik açıdan zararlı eylemlerinin riskini (kâr payı ödemesini) müstakil bir sözleşme ile garanti ettiği kuşku ve duraksamaya yer olmayacak şekilde anlaşıldığını, o nedenle sözleşmenin 1 inci maddesinin hukuki mahiyeti itibarıyla karma nitelikte 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinde sözü edilen üçüncü şahsın fiilini taahhüt niteliğinde bir garanti akdi olduğu gibi borcu üstlenme sözleşmesi olduğunun açık olduğunu, net kâr payı alacağı taleplerinin husumetten reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kaldı ki dava dilekçelerinin 3 üncü sayfasının 4-a maddesinde bu talepleri ile ilgili somutlaştırma yapıldığını, davacının Cezayir El Şaraqa Ticaret Mahkemesinde açtığı dava sonucunda, 2006 ve 2007 hesap döneminde elde edilen kârın, davacının resmi sicildeki payı %5 olduğu için 8.021.391,20 Cezayir dinarının davacıya ödenmesine karar verildiğini, 8.021

.021.391,20 Cezayir dinarının davacıya ödenmesine karar verildiğini, 8.021.391,20 Cezayir dinarının davacının ortağı olduğu bu şirketten 2011 yılında tahsil edildiğini, tahsil edilen bu miktarın davalıdan talep edilen miktardan mahsup edilerek işbu sözleşme gereğince bakiye kâr payının davalı şirketten tahsilinin istenildiğini, dava dilekçesinde sunulan Cezayir El Şaraqa Ticaret Mahkemesinin ilamının işbu dava yönünden de güçlü ve kesin delil niteliğinde olduğunu, net kâr payı alacağı taleplerinin husumetten reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine ilişkin hükmün de hatalı olduğunu, 28.05.2004 tarihli sözleşmenin 4 üncü maddesi gereğince, davacının temsilcilik görevi nedeniyle aylık 6.000,00 USD temsilcilik ücretinin davacıya ödenmesine yönelik talepleri bakımından zamanaşımının başlangıcının yerleşmiş Yargıtay uygulamasına göre ortaklığın sona ermesi ile başlayacağından zamanaşımının dolmayacağını, davacı ile davalı şirket arasındaki asıl baskın unsurun ücret ve bağımlılık olduğunu, davalı şirketin aynı zamanda işçisi olan davacının iş akdi feshedilmeden bu sözleşmede yazılı alacaklarını talep etmesinin mümkün olmadığını, iş sözleşmesinin fesih tarihi olan 07.09.2007 tarihinden itibaren zamanaşımı süresi işleyebileceği halde Mahkemece, dava konusu edilen temsilcilik ücreti talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, işbu dava konusu edilen alacaklarının tahsili yönünde daha önce dava açılmış olmakla zamanaşımı süresinin kesildiğini, sözü edilen projelerle ilgili tüm hak ediş ve toplantı tutanaklarında davalı şirketi temsilen davacının imzasının bulunduğunu, 28.05.2004 tarihli sözleşmeyle kâr ortaklığı konusunda anlaşma yapıldığını, davacının davalı tarafından azledildiği tarihten sonra tamamlanması nedeniyle kâr payı alacağı talebinin esastan reddine karar verilmiş ise de davacının, davalı tarafından azlinin geçersiz olduğu yönünde iddialar değerlendirilmeden ve davalı tarafın savunmalarına neden itibar edilerek azlin geçerli sayıldığı hususları açıklanmadan karar verilerek gerekçeli karar haklarının ihlal edildiğini, kaldı ki iki taraflı borç doğurucu bir sözleşmeyi tek taraflı feshetmenin mümkün olamayacağının da Mahkemece değerlendirilmediğinin sabit olduğunu, 28.05.2004 tarihli sözleşmenin 2 nci maddesinde, sözleşme tarihinde yapımı devam etmekte olan "El Affroun – Houcenia Otoyolunun PK 41+750 – 67+000 Arası Yapımı" işiyle ilgili iş bitimi sonucunda doğacak olan net kârın %15'inin davacıya ödeneceğini, bu miktarın ½'sinin geçici kabulde, ½'sinin de kesin kabul işlemlerinin tamamlanmasından sonra davacıya ödeneceğinin davalı şirketçe kabul ve taahhüt edildiğini, davacı tarafından işin bitirilmesine az bir süre kala davalı tarafın, davacıya net kârı ödememek için davacı uhdesinde yaklaşık 1 milyon dolar davalı şirkete ait avans bulunduğu ve iade etmediği gerekçesiyle 04.06.2007 tarihinde azledildiği ve bilahare 07.09

.06.2007 tarihinde azledildiği ve bilahare 07.09.2007 tarihinde iş akdi sonlandırılmış ise de davalının bu yöndeki iftira ve karalamaları nedeniyle haksız olarak iş akdinin sonlandırıldığının ve ortaklığın feshedildiği sabit olduğu halde İlk Derece Mahkemesince azlin geçerli sayılarak net kâr payı talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davaya konu edilen otoyol ve liman inşaat işinin yüklenicisi olması nedeniyle bu işlere ilişkin tüm hak ediş belgeleri ile hak edişe istinaden Cezayir kurumlarınca yapılan ödemelere dair tüm belge ve bilgiler davalı şirketin uhdesinde olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 1 numaralı ara kararı ile davalı tarafa otoyol ve liman inşaat işiyle ilgili defter ve kayıtları ibraz etmek üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 219 uncu ve 220 nci maddesi gereğince 1 aylık kesin süre verildiği halde, davalı tarafın ara kararı yerine getirmediğinin bilirkişi incelemesiyle ortaya çıktığını, davalının, Mahkemece verilen ihtarı yerine getirmiş gibi görünerek, aslında davanın çözümü için elzem olan hak ediş tutanaklarını, bu hak edişlere istinaden Cezayir kurumlarınca yapılan ödeme belgelerini Mahkemeye ibrazdan kaçındığını, dava konusu edilen kâr payı alacağının hesaplanmasına yönelik davalı şirketin banka hesaplarının dökümünün ısrarla Mahkemeden istenilmesine karşın, İlk Derece Mahkemesince ispat hakları ellerinden alınarak banka kayıtlarının istenilmemiş olmasının da usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davalarının tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davacının protokolün 1 inci maddesinden kaynaklanan talepleri yönünden, dava dışı SARL şirketinin kâr payının davalı şirketten talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş ise de işbu davanın taraflar arasında imzalanan ve davalının da kabulünde olan 28.05.2004 tarihli protokolden kaynaklandığından Mahkemenin 1 inci maddedeki taleplere ilişkin davayı husumet nedeniyle ret kararının isabetli olmadığı, tarafların dayanak yaptıkları 28.05.2004 günlü, adi yazılı “Protokol” başlıklı sözleşmenin 1 inci maddesinde davacının da kabulünde olduğu üzere %90 payı davalı, %5 payı davacı ve %5 payı dava dışı üçüncü kişiye ait olan dava dışı Sarl Travaux Aska Ltd.Şti.’nin kâr payının nasıl dağıtılacağının düzenlendiği, anılan madde gereği payı %5 olan davacının %40, dava dışı olan ortaklık payı bulunmayan üçüncü kişinin %20 pay alacağının belirtildiği, 6102 sayılı Kanun'un 608 inci maddesinde kâr payının nasıl dağıtılacağının belirlendiği, bunun yanında şirket sözleşmesinin değiştirilme yönteminin de aynı Kanun'un 589 uncu maddesinde düzenlendiği, genel kurulda kâr payı dağıtımına ilişkin veya şirket sözleşmesinin değiştirileceğine ilişkin bir karar alınmaksızın böyle bir hükmün davalı şirket yönünden bağlayıcılığı bulunmayacağı, dava dışı Sarl Travaux Aska Ltd. Şti.’nin kâr payının davalı şirketten talep edilemeyeceği, dolayısıyla davacının bu yöndeki isteminin yerinde görülmediği, davacının davalı şirketi temsil yetkisinin protokolün 4 üncü maddesi gereğince taraflar arasında sağlanan zımni mutabakat neticesinde uzatıldığı ve azledildiği 04.06.2007 tarihine kadar temsilcilik görevinin devam ettiği, davacının dava tarihi olan 26.08.2011 tarihinden geriye doğru 5 yıllık sürenin başlangıcı olan 26.08.2006 tarihinden, azil tarihi olan 04.06.2007 tarihine kadar ki 9 ay 9 günlük süre için 55.800,00 USD temsilcilik ücreti talep etme hakkının mevcut bulunduğu, protokolün 1inci maddesinin son cümlesinde, SARL için davalı şirketçe yatırılan 52.000,00 USD şirket sermayesinin protokolün 4 üncü ve 2 nci maddelerine göre davacıya yapılacak ödemelerden mahsup edileceğinin düzenlendiği, davalı yanca 01.11.2016 tarihli dilekçede mahsup talebinde bulunulduğu, buna göre davacının davalıdan bakiye 3.800,00 USD karşılığı dava tarihindeki kur üzerinden 6.664,44 TL temsilcilik ücreti alacağı bulunduğu, bu miktarın temerrüt tarihi olan 18.10.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği, davalının 867

.000,00 USD şirket sermayesinin protokolün 4 üncü ve 2 nci maddelerine göre davacıya yapılacak ödemelerden mahsup edileceğinin düzenlendiği, davalı yanca 01.11.2016 tarihli dilekçede mahsup talebinde bulunulduğu, buna göre davacının davalıdan bakiye 3.800,00 USD karşılığı dava tarihindeki kur üzerinden 6.664,44 TL temsilcilik ücreti alacağı bulunduğu, bu miktarın temerrüt tarihi olan 18.10.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği, davalının 867.075,30 TL davacının aldığını savunduğu iş avansı yönünden mahsup talebinin yerinde görülmediği, davacının protokolün 2 nci maddesi gereğince otoyol yapım işi ve liman yapım işi nedeniyle geçici kabulleri yapıldığından elde edilen net karın % 7,5'luk kısmının tahsili talebi yönünden ise dosyada mevcut bilirkişi raporlarında tespit edildiği üzere bu işlerin geçici kabullerinin davacının davalı tarafından azledildiği tarihten sonra yapıldığı, böylelikle davacının bu işler nedeniyle alacağa hak kazanmadığı, İlk Derece Mahkemesince söz konusu taleplerin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun bir kısım gerekçe ve temsilcilik ücreti yönünden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının reddine, davanın kısmen kabulüne, 6.664,44 TL temsilcilik ücretinin 18.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesinin sonuç kısmındaki 1 no.lu bentte yazılı net kar payı alacağı yönünden husumetten ret kararı verilmesine rağmen davalı yararına maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını ayrıca davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmamış olmasına rağmen İlk derece Mahkemesince kabul edilen husumet yokluğu hususunun, usuli müktesep hak oluşturduğu gözden kaçırılarak, Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret olarak değerlendirilip bu alacak kalemi yönünden nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesince usuli müktesep hak gözetilmeden davacı aleyhine daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, davalı lehine fazla vekâlet ücretine hükmedildiğini, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurulması gerektiğini, dava dilekçesinin sonuç kısmındaki 1, 2, 3 numaralı farklı maddi sebeplere dayalı alacak kalemleri konusunda hangi hukuki-maddi sebeplerle istinaf taleplerinin kabul edilmediğinin hüküm sonucunda belirtilmeden diğer istinaf istemlerinin reddine şeklinde hüküm kurulmasının doğru olmadığını, dava dilekçesindeki ilk talep bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararında çelişki bulunduğunu, davalı Aska A.Ş.’nin Cezayir'deki Sarl TP isimli şirketten bağımsız ve asli olarak bu şirketin kâr etmesi halinde %40’ını davacıya ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, net kâr payı alacağının reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, 28.05.2004 tarihli sözleşmenin 2 nci maddesinde kararlaştırılan kâr payı alacağına ilişkin olarak davacının davalı tarafından azlinin geçersiz olduğu yönünde iddiaları değerlendirilmeden ve davalı tarafın savunmalarına neden itibar edilerek azlin geçerli sayıldığı hususları açıklanmadan karar verilerek gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini, iki taraflı borç doğurucu bir sözleşmeyi tek taraflı feshetmenin mümkün olamayacağının da değerlendirilmediğini, davalı tarafın davacıyla ilgili azlin ve feshin haklı olduğu yönündeki iddialarının işbu davadan önceki mahkeme kararları ile çürütüldüğü gibi bugüne kadar da tahsil davası açmadıkları ve yine işbu davaya karşı dava açarak, iddia ettikleri avansları alabilmeleri mümkün iken bu yönde hukuksal girişimde bulunmadıklarından, zarar yönündeki bu iddialarında samimi ve inandırıcı olmadıkları gibi usulüne uygun bir karşı dava açmadıklarından sadece savunma yoluyla bu iddiaların araştırılmasının da mümkün olmadığını, davalı iddialarının reddi ile kâr payı davasının kabulüne karar verilmesi gerektiğini, temsilcilik ücreti bakımından Bölge Adliye Mahkemesince davanın açıldığı 26.08.2011 tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içerisinde tahakkuk eden ücret alacağının talep edilebileceği, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık sürenin başlangıcının ise 26.08.2006 olduğu, bu tarih ile azil tarihi olan 04.06.2007 tarihine kadar ki 9 ay 9 günlük 55