muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4136, Karar No: 2017/10537, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4136 E.  ,  2017/10537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; davalıların 02.04.2002 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, sözleşmenin belirsiz süreli olup on yıllık süre dolduğundan kiralanın tahliyesini istemiştir.

Davalılar vekili; 10 yıllık sürenin dolmadığını savunmuştur.

Mahkemece; davalıların tahliyesine karar verilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nın 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda: Davacının dayandığı 02.04.2002 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, taraflar arasında imzalanan 02.04.2002 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesine değer verilerek kira sözleşmesinin 02.04.2004 tarihinden itibaren kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça, TBK.nun 347. maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinde 10 yıllık uzama süresi dolmamış olduğundan açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5919, Karar No: 2023/10568, Tarih: 30.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/5919 E.  ,  2023/10568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/220 E., 2022/458K.

SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM :Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2013/132 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksuluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli ve 2019/35198 Esas, 2020/2895 Karar sayılı ilâmıyla; UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında temyiz davasına konu olan (aynı) suçtan kamu davalarının tespit edilmesi karşısında; yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak sanık hakkında aynı suçtan değişik zamanlarda açılmış başka ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediği tartışılması zorunluluğu, gün para cezası adlî para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin hatalı yazılması, ek savunma alınmadan tekerrür ve tasfiyeye karar verilmesi, müsadere ile yetinilmesi gerekirken kaçak eşyanın tasfiyesine karar verilmesi, hak yoksunluğu uygulanırken yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma kararı üzerine 08.06.2020 ve 11.06.2020 tarihli birleştirme kararlarıyla 08.03.2013 ve 02.03.2013 tarihli eylemlere ilişkin dava dosyalarının 22.05.2012 tarihli eyleme ilişkin ana dava dosyası ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

3.Bozma kararı üzerine 08.06.2020 ve 11.06.2020 tarihli birleştirme kararlarıyla 08.03.2013 ve 02.03.2013 tarihli eylemlere ilişkin dava dosyalarının 22.05.2012 tarihli eyleme ilişkin ana dava dosyası ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

4.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu davalar birleştirilerek Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli 2020/220 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu ve yirmiikinci fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği neticeten 2 yıl hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, kaçak sigara ve aracın kendisine ait olmadığına, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre,

-22.05.2012 tarihinde sanığın kullanımında olduğu tespit edilen araçta 416 paket kaçak sigara ele geçtiği,

-02.03.2013 tarihinde sanığın idaresindeki araçta 430 paket kaçak sigara ele geçtiği,

-08.03.2013 tarihinde sanığın idaresindeki araçta 440 paket kaçak sigara ele geçtiği, belirlenmiştir.

2.Sanığın her üç olaya ilişkin alınan savunmalarında atılı suçu kabul etmediği belirlenmiştir.Sanığa ana ve birleşen dosyalarda dava konusu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerlerinin 2 katı tutarın ve vergi zararlarının bildirildiği ancak ödeyemeyeceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan verilen 1 yıl hapis cezasına mahkûmiyetin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin yükümlülüklerini yerine getirmesi şartı ile ertelenmesine karar verildiği ve 10.01.2013 tarihli ek karar ile de tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan sanık hakkında açılan kamu davasının düşürüldüğü ve bu düşme kararının da kesinleştiği anlaşılmakla, anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli 2020/220 Esas, 2022/458 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uyglandığı bendinde yer alan "cezanın" ibaresi çıkarılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22301, Karar No: 2023/8278, Tarih: 02.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22301 E.  ,  2023/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 18.09.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 13.11.2014 tarihinde tebliği ile 29.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; suçlamayı kabul etmediğine ve temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde kullandığı, olay günü tanımadığı bir şahıstan 5,00 TL karşılığında uyuşturucu madde satın aldığı ve içtiği, daha sonra evde rahatsızlanınca hastaneye götürüldüğü, bu şekilde uyuşturucu madde kullandığının anlaşıldığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kendisine aynı çatı altında olan annesine tebligat yapılmasına rağmen başvuruda bulunmayarak denetim yükümlülüklerini ihlal ettiği anlaşıldığından ve sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. İzmir Tepecik Eğitim ve araştırma Hastanesinden sanığa ait ayrıntılı parametleri içeren laboratuvar sonucunun temin edilerek İstanbul Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması sonucuna göre yargılamaya devam olunması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Kabule göre; Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 06.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24515, Karar No: 2014/3039, Tarih: 12.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24515 E.  ,  2014/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/899-2013/687

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4009, Karar No: 2014/6068, Tarih: 27.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4009 E.  ,  2014/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Marmara Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :07.03.2013

Numarası :2012/56-2013/29

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 28.04.2012 tarihli "Ön Protokol" ve 10.05.2012 tarihli "Tente Mal Alımına Ait Sözleşme Tasarısı" başlıklı sözleşmeler ile davacı yüklenici tarafından 18 adet çift açılır tente %50'si sabit, %50'si hareketli (seyyar) tente imali ve montajı üstlenilmiştir. 28.05.2012 tarihli geçici kabul tutanağı ile sözleşme konusu tenteler teslim alınmıştır. Davacı tarafından bu ön protokol ve sözleşmeye dayanılarak 46.376,00 TL asıl alacak, 1.219,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 47.595,75 TL alacak üzerinden ilâmsız icra takibi yapılmıştır. Yapılan icra takibine iş sahibi tarafından işin şartnamede belirtilen kalite ve vasıfları taşımaması nedeniyle süresinde itirazda bulunulmuştur.

Eser sözleşmelerinde aksi kararlaştırılmamış ise yüklenicinin iş bedelinin tamamına hak kazanabilmesi için işi sözleşme ve ekleri, teknik şartname, varsa projesi ile iş sahibinin ondan beklediği amaca uygun olarak tamamlayıp teslim etmesi gereklidir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 357. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 472/son maddesi gereğince genel ihbar yükümlülüğü kapsamında yüklenicinin, yapılacak işin yapılacağı yere veya çevre koşullarına uygun olmaması halinde iş sahibini uyarmak mecburiyeti olup, uyarı görevini yerine getirmediği takdirde bunun sonuçlarına katlanmak zorundadır. Marmara Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/9 D.iş sayılı tespit dosyasında alınan 20.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda; 40 x 40 mm.'lik profil demir malzemeden yapılan iskeletin, iskelete bağlı bulunan gölgelik bezinin zati yükünü taşıyabileceği, ancak rüzgar ve yağmurdan oluşacak yük artışını taşımayacağı, sabit tentelerin taşıyıcı ayaklarının montajında kullanılan tekerlek ebadının yetersiz olduğu ve rüzgârda devrilmesinin mümkün olduğu yine tente kanatlarında kullanılan bezin su geçirimliliği olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece alınan 05.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise, açılır tente sisteminin bölgenin rüzgarlı (Gündoğusu rüzgârı v.b.) olması nedeniyle doğru bir seçim olmadığı tespit edilmiştir. Yukarıda açıklanan kanun maddeleri

Okundu

Okundu

uyarınca işinin ehli olan yüklenici, açılır tente sisteminin bölgenin rüzgarlı olması sebebiyle doğru seçim olmadığını, 40 x 40 mm.'lik profil demir malzemeden yapılan iskeletin rüzgarlı ve yağmurlu havada gölgelik bezinin zati yükünü taşıyamayacağını, taşıyıcı ayakların montajında kullanılan tekerlek ebadının yetersiz olduğunu ve kanatlarda kullanılan bezin su geçirimliliğinin olduğunu bilerek iş sahibini uyarma şeklindeki genel ihbar yükümlüğünü yerine getirmemiştir. Bu haliyle yüklenici bedele hak kazanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ada şartlarını daha iyi bilmesi gerektiğinden ve bu öngörünün gereklerini yerine getirmediğinden bahisle davalı iş sahibi belediyenin iş bedelinden sorumlu olduğuna karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4765, Karar No: 2025/3081, Tarih: 05.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4765 E.  ,  2025/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/437 Esas, 2024/558 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/414 E., 2020/782 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

SAYISI : 2021/437 Esas, 2024/558 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/414 E., 2020/782 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin müvekkili ile babası önderliğinde kurulmuş bir aile şirketi olduğunu, yoklukla malul olduğu tespiti talep edilen 27.06.2019 yönetim kurulu öncesi şirketin ortaklarının ..., ..., ..., ... ve ... ...'den oluştuğunu, müvekili ile ... arasında muhtelif davalar bulunduğunu, bunlardan birinin de İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/318 E. kayden görülen genel kurul kararının iptali davası olduğunu, bahsedilen genel kurulun kayyum daveti ile yapılmış olmasına rağmen, toplantıya başkanlık yapan ... ile toplantı katibi tarafından genel kurul tutanaklarının değiştirilerek, sadece kendi tuttukları farklı bir genel kurul tutanağının tescil ve ilan edildiğini, buna dair gerekli başvuruların yapıldığını, genel kurul kararının iptali davasına konu genel kurulda müvekkilinin imza yetkisinin usulsüz kaldırıldığını, ...'in kendisini şirketin münferit imza yetkilisi yapan bir çok ana sözleşmee değişikliğini usulsüz işlemlerle gerçekleştirdiğini, ...'in bu suretle diğer ortakları ve şirketi zarara uğratan işlemlere devam ettiğini, ...'in müvekkilinin de annesi olan ...'in hisselerini hukuka aykırı şekilde ele geçirdiğini, 27.06.2019 tarihli ve 2016/6 sayılı, ...'in hisselerinin ...'e devrini onaylayan yönetim kurulu kararının ve hisse devrinin yoklukla malul olup iptali gerektiğini, 21.06.2019 tarihli pay devrinin şirket defterine işlenmesi talebine ilişkin evrak üzerinde, ...'in ve davalı şirket kaşesi üzerinde ...'in tek imzasının olduğunu, müvekkilinin yokluğunda, davet edilmediği 27.06.2019 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan kararda, pay devrinin işlenmesine karar verildiğini, müvekkilinin hukuka aykırı yönetim kurulu kararını aylar sonra tesadüfen öğrendiğini, yönetim kurulu toplantısının ilgili mevzuata uygun gerçekleştirilmediğini, yok hükmünde olduğunu, ...'in pay devri yapmaya ihtiyacını olmadığını, ...'in asıl amacının annelerinin mal varlığını ele geçirmek olduğunu, ...'in kötüniyetli işlemleri sebebi ile annelerine vasi atanması için dava açıldığını ileri sürerek davalı şirketin 27.06.2019 tarihli hisse devir kabulü hakkında yönetim kurulu kararının ve ... tarafından ...'e yapılan hisse devir işlemlerinin yoklukla malul olduğunun tespitine ve iptaline, şirket ortak ve yöneticileri arasında devam eden davalar nedeniyle şirkete yönetim kayyumu atanmasına, mümkün olmaması halinde davalar kesinleşinceye kadar denetim kayyumu atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP