muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/511, Karar No: 2024/1999, Tarih: 06.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/511 E.  ,  2024/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1606 E., 2023/1608 K.

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/312 E., 2023/453 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayette, şikayetçinin ipotek alacaklısı olduğu, pay ayrılmamasının hatalı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunanlar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından şikayet olunanların istinaf başvurusunun reddi ile, mahkemenin sadece sıra cetvelinin iptali ile yetinmesi gerektiği, sonradan değişmesi mümkün olguların önüne geçecek ve icra memurunu kısıtlayacak şekilde bilirkişi raporunun kararın eki sayılması yönünde karar vermesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, re'sen kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı şikayet olunanlardan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şikayet olunanlar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.06.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18117, Karar No: 2015/4145, Tarih: 25.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18117 E.  ,  2015/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 tarih ve 2008/130-2013/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı; müvekkil firmanın 23/03/1989 tarih 89/110864 tescil numaralı ".. .." ibareli tescilli markasnın müvekkiline ait olduğunu, altıgen köşe formu ve köşe dönüşlerinin beyaz konturla çizili olduğunu, bu haliyle farklılık arz ettiğini, davalının ise aynı şekil ve renklerde kalem satışı yaptığını ileri sürerek vaki ve muhtemel tecavüün tespiti, tecavüzün durdurulması ve önlenmesine, davalının eylemlerinin 556 sayılı KHK maddeleri çerçevesinde marka tecavüzüne konu olması, yine aynı eylemin TTK'nın 56. ve devamı maddelerinde düzenlenen haksız rekabete konu olması sebebiyle davalı firma faaliyetlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu kapsamda üretilen ve satışa sunulan taklit ürünler ile bu ürünleri üretmeye yarayan araç, gereç, cihaz, kalıp, makine gibi vasıtalara ve bu ürünleri tanıtmaya yarayan her türlü katalog, broşür ve sair tanıtım evrakları ile anılan eylemlerin icrasında kullanılan vasıtalara, Türkiye sınırları içinde veya gümrük, serbest liman veya bölge gibi alanlar dahil bulundukları her yerde el konulmasına ve imhasına, müvekkilinin markasına yönelik tecavüzler dolayısıyla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, verilecek hükmün ilanına, her türlü masraf ve yargılama gideri ile avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; markanın mal ve ambalajı ile birlikte tescil ettirilebildiğini, bu durumun tescilli marka sahibine mal veya ambalaj için inhisari bir hak sağlamayacağını, üç boyutlu bir cismin ayırt edici niteliğe sahip olmak kaydı ile marka olarak alınabileceğini, malın normal şekli ve bilinen şeklinin marka olarak kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markasının tesciline izin verilen üçboyutlu şekil markalarından olduğu ve KHK'nın korumasından faydalanabileceği, davalının satışını yaptığı kalemlerin davacının kalemi formatında olduğu, görsel benzerliklerin bulunduğu, tüketicilerin üreticiler arasında ekonomik bağlantı olduğunu düşünebileceği, davalı karşı davacı eyleminin KHK 61- b. fıkrası ve 61/a. fıkrasının atfı ile 9. madde gereğince marka hakkına tecavüz teşkil ettiği

sözkonusu bu eylemin aynı zamanda TTK'nın 57/5 maddesi kapsamında haksız rekabet teşkil ettiği, davacı markaasının uzun yıllardır Türkiye pazarında yer aldığı ve kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığı ve hükümsüz kılınamayacağı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, tecavüzün önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalı tarafa ait dava konusu kalemlerin ve bunları tanıtmaya yarayan katalog, broşür, ilan, reklam ve her türlü tanıtım evrakının Türkiye sınırları içinde veya gümrük serbest liman veya bölge gibi alanlar dahil bulundukları yerlerde el konulmasına, kararın kesinleşmesite mütakip imhasına, 927,29 TL maddi 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine; karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 150,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2975, Karar No: 2015/18515, Tarih: 30.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2975 E.  ,  2015/18515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... ve sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili, sanık ... ve sanık ... müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ve sanıkların, kurumuş mısırları, hayvan yemi yapmak amacıyla olay tarihinde sanık ...'ya ait traktör arkasına bağlı slaj makinesinde, slaj işlemi yaptıkları esnada katılanın makinenin öğütücü ağız kısmına kolunu kaptırarak hayati tehlike geçirecek, vücudunda 6. derecede kırık oluşacak ve sol kolunu yitirecek şekilde yaralandığı olayda; sanık...'in ifadesinde, slaj işleminin yapılması için katılandan yardım istediğini, sanık ...'in makinayı kurduğunu, katılan ile birlikte dönüşümlü olarak makineye mısır attıkları sırada katılanın kolunu makinaya kaptırdığını beyan ettiği, sanık ...'in beyanlarında, sanık...'in kendisinden mısırları hayvan yemi yapmak için slaj makinesini istemesi üzerine makinayı kurduğunu, katılana, mısırları makinaya fazla yaklaşmadan atmasını söylediğini ancak katılanın kendisini dinlemediğini beyan ettiği, katılan ...'un beyanlarında, sanık ... ve...'in kendisine slaj işi olduğunu söyleyerek kendileri için çalışmasını talep ettiklerini, yapılan iş karşılığında sanıklar ... ve...'ten yevmiye alacağını beyan ettiği, 30.05.2013 tarihli kimya mühendisi iş güvenliği uzmanı bilirkişi raporunda, sanık ...'in slaj makinasının koruyucusu olmadan çalıştırması, sanık

...'in iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanabilmesi için gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle kusurlu olduklarının, sanık ...'nın ise katılanın diğer sanıklarla anlaşması nedeniyle olayda kusurunun bulunmadığının belirtildiği, 24.02.2014 tarihli uzman makina mühendisi, uzman inşaat mühendisi, uzman elektrik mühendisi bilirkişi heyet raporunda; slaj makinesi tasarım imalat ve pazarlamacı firması olan... Firması'nın makinayı koruyucu, muhafazalı olarak tasarlaması ve bu şekilde imalatını yapması, sanık ...'in koruyucusuz olarak makinayı kullanması nedeniyle olayda kusurlu olduklarının belirtilmesi karşısında olaya konu slaj makinasına ait projenin bulunup bulunmadığının ilgili bakanlıktan sorulmasına, projenin bulunması halinde projeye uygun imal edilip edilmediğinin tespiti konusunda yeniden bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra olayda kusurlu davranışları bulunanlar saptanarak gerektiğinde bu kişi veya kişiler hakkında da dava açılması sağlanarak tüm sanıkların hukuki durumunun birlikte tayin ve takdiri yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili sanık ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2529, Karar No: 2020/7186, Tarih: 10.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/2529 E.  ,  2020/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK 'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK 'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK 'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK 'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3975, Karar No: 2023/3681, Tarih: 04.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3975 E.  ,  2023/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2800 E., 2022/3094 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/43 Esas, 2022/70 Karar

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı SBS Alışveriş İş ve Yaşam Merk. A.Ş. vekili vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı SBS Alışveriş İş ve Yaşam Merk. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı SBS Alışveriş İş ve Yaşam Merk. A.Ş. ile dava dışı Son Enerji Gayrımenkul İnşaat A.Ş. arasında akdedilmiş sözleşmelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

A)Davalı Sbs Alışveriş İş ve Yaşam Merk. A.Ş. ile dava dışı Son Enerji Gayrımenkul İnşaat A.Ş. arasında Podium AVM inşaatı işine ilişkin akdedilmiş tüm sözleşme ve protokollerin celp edilerek dosyaya eklenmesi,

B)Kazanın meydana geldiği adreste görülmekte olan inşaat işi nedeniyle kaza tarihi itibariyle davalı Sbs Alışveriş İş ve Yaşam Merk. A.Ş. ve/veya dava dışı Son Enerji Gayrımenkul İnşaat A.Ş. tarafından Kurum nezdinde işyeri dosyası açtırılıp açtırılmadığı, açtırılmış ise kaza tarihinde bu dosyalar üzerinden sigortalı çalıştırıldığına dair bildirim yapılıp yapılmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan sorularak cevabi yazılar eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10313, Karar No: 2013/16918, Tarih: 27.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10313 E.  ,  2013/16918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.11.2010 gün ve 2007/909-2010/693 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.2013 gün ve 2011/1314-2013/1582 sayılı kararı aleyhinde davalı ...M.O vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Bakanlar Kurulu'nun 10.06.2006 tarihli ve 10506 sayılı kararı ile davalılar arasında imzalanan 09.06.2006 tarihli sözleşmede belirlenen usul ve esaslara uygun şekilde, davalı TMO depolarına teslim ettiği (4.075.500) kg buğday karşılığında aldığı emanet makbuzlarına dayanarak, davalı Banka'nın Tekirdağ Şubesi'nden (1.060.000) TL tutarında kredi kullandığını, anılan Bakanlar Kurulu kararının 3/3 maddesi uyarınca, davalı TMO'nun bu tür kredi kullanan kişilerin, ürünlerini TMO'ya satmaması halinde, kullandıkları kredilere ilişkin yıllık faiz oranının azami %25'ini karşılamaya yetkili olduğunu, müvekkilinin bu kapsamda kullandığı ve vadesi Şubat 2007 ayında sona eren kredinin vadesinin, davalı Banka'nnı teklifi üzerine Nisan 2007 ayına kadar uzatıldığını, bu tarihte borcun müvekkilince ödenerek kredinin kapatıldığını, diğer davalı TMO'nun Tekirdağ Şubesi'nde emanette bulunan buğdayın da teslim alındığını, müvekkilinin kullandığı krediye uygulanan toplam faiz tutarına göre davalı TMO'nun karşılaması gereken %25'lik kısım (41.519,66) TL olduğu halde TMO'ca kredi vadesinin 2 ay uzatıldığnın kendilerine bildirilmediği gerekçesiyle (26.630,61) TL ödeme yapıldığını, davalılar arasındaki kusur isnatlarından dolayı müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, (14.889,05) TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davalılardan TMO hakkındaki davanın kabulüne,davalı banka hakkındaki davanın reddine dair verilen kararın davacı ve davalılardan TMO vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/1314 E,2013/1582 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalılardan TMO vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...M.O vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılardan TMO vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ...M.O vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...M.O vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5000, Karar No: 2014/12420, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5000 E.  ,  2014/12420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2010/517-2013/1009

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline gerekçeli kararın ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma istemlerinde bulunan davalılar vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalıların duruşma istemlerinin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.