muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5392, Karar No: 2011/7808, Tarih: 22.11.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8297, Karar No: 2009/9810, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8297 E.  ,  2009/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile ecrimisil ödenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 5 nolu bendi metinden çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1231, Karar No: 2024/15995, Tarih: 13.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1231 E.  ,  2024/15995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1618 E., 2021/1546 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/1618 Esas, 2021/1546 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Fiziki takip tutanağının güvenilir olmadığına,

3. Sanığın, tutuksuz yargılanması gerektiğine,

4. Tanık beyanlarının şüpheli olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Yalınayak Mah. Turgut Özal Bulvarı üzerinde bulunan petrol ofisi civarında uyuşturucu

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Fiziki takip tutanağının güvenilir olmadığına,

3. Sanığın, tutuksuz yargılanması gerektiğine,

4. Tanık beyanlarının şüpheli olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Yalınayak Mah. Turgut Özal Bulvarı üzerinde bulunan petrol ofisi civarında uyuşturucu

maddelerden bonzai sattığı yönünde bilgi alınması üzerine, belirtilen yere 14:45 civarında kolluk tarafından gidilip fiziki takibe başlandığı, 15:00 sularında uyuşturucu madde kullanıcısı tanık ...'ın anılan yere gelip beklemeye başladığı, bir süre sonra 33 T ... plakalı bir taksinin tanık ...'ın yanına gelerek durduğu, araç ön yolcu koltuğundan inen sanığın beklemekte olan tanık ... ile bir müddet konuştuktan sonra, tanık ...'ın sanığa bir miktar para verdiği, sanığın da ...'a pantolonunun iç kısmından çıkarmış olduğu bir paketi telefonunun altına koyarak telefonla birlikte verdiği, ...'ın paketi alıp telefonu geri sanığa verdiğinin kolluk tarafından görüldüğü, ...'ın yürüyerek, sanığın ise taksiye tekrar binerek olay yerinden uzaklaşmaya başladıkları, kesintisiz takiple her ikisinin de durdurulduğu, ...'tan uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; ...'ın sanıktan madde aldığını avukatıyla alınan ifadesinde kabul ettiği, fotoğraf teşhisiyle sanığı teşhis ettiği, dinlenen tutanak tanığının fiziki takibi doğrulayarak alışverişi net olarak gördüğünü beyan ettiği, sanığın da mahkemede alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratının yapılmaması hususu eleştirilip, hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarındaki şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarındaki şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/1618 Esas, 2021/1546 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hükmün 3 numaralı fıkrasının ilk cümlesinden sonra gelmek üzere "Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29645, Karar No: 2015/4728, Tarih: 10.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29645 E.  ,  2015/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/70741

MAHKEMESİ : Göle Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2009/68 (E) ve 2012/246 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, mağduru yaşamı tehlikeye sokan ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama eyleminde, sanık hakkındaki temel cezanın aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

2) Sanığın, mağduru yaşamı tehlikeye sokan ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama eyleminde,daha ağır neticesi olan, TCK’nin 87/1-d-son maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Ardahan Devlet Hastanesinin 13/04/2009 tarihli raporda, mağdurun yaralanması nedeniyle yaşamı tehlikeye sokan bir durumdan bahsedilmediği,İstanbul 2. İhtisas Kurulu'nun 20/08/2010 tarihli rapor içeriğinde yaşamı tehlike yönüyle değerlendirilme yapılmadığı sonuç kısmında ise yaşamı tehlikeye soktuğundan bahsedildiğinden raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ili yazılı şekilde karar verilmesi,

4) Kabule göre de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, maddeleri gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasından, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 5 yıl 10 ay hapis yerine, 5 yıl 10 ay 4 gün hapis, TCK'nin 29. maddesi gereğince ¾ oranında indirim yapılırken cezanın 1 yıl 5 ay 15 gün yerine, 1 yıl 5 ay 17 gün ve buna bağlı olarak TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, 1 yıl 2 ay 19 gün hapis olarak fazla ceza tayini,

5) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesine göre belirlenen deneme süresinin ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

6) Sanık hakkında kasti suçtan hükmedilen uzun süreli hapis cezası nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13812, Karar No: 2019/9045, Tarih: 26.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13812 E.  ,  2019/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'ın, suç tarihi itibari ile 2007-2010 yılları arasında katılan .... Sağlık Hizmetleri Ltd Şti'nde sorumlu müdür, sanık ...'nın Türkiye Ekonomi Bankası .... Şubesinde portföy yönetmeni, sanık ...'nın ise aynı bankada yönetmen yardımcısı olarak görev yaptığı, sanık ...'ın katılan şirkette görev yaptığı dönem içinde 14/09/2007 tarihli şirket hesabına bağlı genel kredi sözleşmesine dayanarak dönemler halinde kullanılan kredilerin bir kısmını şirket hesaplarına geçirmeyerek 33.000.TL tutarındaki parayı uhdesinde tuttuğu, bu eylemine banka çalışanı olan diğer sanıklar .... ile ....'nın iştirak ettiği; yine sanık ...'ın .... Tıbbi Ürünler şirketine 41.000 TL çek bedeli karşılığında ödeme yapıldığının kayıtlara geçmesine rağmen ilgili firmaya 28.500 TL ödeyip geri kalan kısmını uhdesinde tuttuğu ve büro elektrik bedellerini muhasebe kayıtlarına ödenmiş gibi gösterip ödemediği, bu surette sanıkların iştirak halinde özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılan beyanı, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerine atılı güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5367, Karar No: 2015/30360, Tarih: 21.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5367 E.  ,  2015/30360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/47622

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2013/527 (E) ve 2014/753 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : Ö.. Ö.., S.. Ş.., H.. A.., Ö.. A..

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk Ö.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar Ö.. Ö.., S.. Ş.., Ö.. A.., H.. A.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların başka suçlardan tutuklu bulundukları ceza evinde kavga ettikleri, kavga sırasında suça sürüklenen çocuklardan S.. Ş..'in dolap üzerinde bulunan karavanayı alarak mutfak tezgahının yanındaki cama vurarak kırdığı ve ceza infaz kurumuna ait yatağı parçalayıp yaktığı, suça sürüklenen çocuklar Ö.. Ö.., S.. Ş.., Ö.. A.., H.. A..'ın üç adet kabin camını kırdığı olayda, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9563, Karar No: 2019/15041, Tarih: 30.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9563 E.  ,  2019/15041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kamu düzenine ilişkin sebepler nedeni ile kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi ... mahallesi 559 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Ancak;Davacı idare harçtan muaf olduğu halde istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2018/260E-898K sayılı ilamının hüküm fıkrasının (E) bendindeki (85,70-TL istinaf başvuru harcı ve) ibaresi ile aynı bentteki ( toplam 96,70-TL )ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.