muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16345, Karar No: 2013/16605, Tarih: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16345 E.  ,  2013/16605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ...in babasından kalan, kendi korumaları altındaki alandan diğer sanıkların devamlı ağaç kestiklerini bildirmesine karşılık suça konu ağaçların sanıklar tarafından kesildiğine ilişkin görgü ve bilgiye dayalı bir beyanda bulunmamasına, sanık ...nin suça konu yerdeki ağaçları sanık ....in kestiğini belirtmesine, sanık ....in ise suçlamaları kabul etmemesine göre köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin dinlenilerek suça konu sahadan kim yada kimler tarafından ağaç kesildiği hususunda beyanlarının alınıp bir kimsenin koruması altında bulunan sahadan onun haberi olmaksızın bir başkasının ağaç kesmesinin mümkün olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişiler raporunda, suça konu taşınmaz üzerindeki toprak üst örtüsünün bozulmayıp toprak işlemesi yapılmadığının, ağaçların traşlama olarak kesilerek açma eylemi gerçekleşirildiğinin bildirilmesine karşılık raporlara ekli fotoğraflardan yapraklı tür ağaçların dipten kesilmeyip gövdelerinin üst kısımlarından kesildiklerinin anlaşılmasına göre mahallinde farklı bilirkişiler vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak kesim sonucu ağaçların hayatiyetlerini kaybedip etmediklerinin, kesimin açma mı ağaç temini amacıyla mı yapılmış olduğunun tespitinden sonra bir hüküm tesisi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2008/13115, Karar No: 2009/4748, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13115 E.  ,  2009/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde terastan sızan yağmur ve kar sularının sızmasıyla davacının bağımsız bölümünde meydana gelen 3.610,00 YTL zararın kat maliklerinden tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulmuş olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması ve kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulmuş ise anayapıdaki tüm bağımsız bölümlerin numaraları ile maliklerini gösterir biçimde tapu kaydının dosyaya getirtilmesinden sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4806, Karar No: 2016/8605, Tarih: 26.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4806 E.  ,  2016/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının itibari hizmet süresi değerlendirilip, 4447 sayılı Yasa ile getirilen değişiklik uygulanmak suretiyle hesaplanarak yeniden tespitine, fark aylıklardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 3570 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi olup, anılan Kanunun 15. maddesi, “... veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan Devlet memurları ile sözleşmeli personelden; pilot, uçuş ekibi ve kurbağa adam olarak görev yapmakta olanların, uçucu ve kurbağa adam olarak geçirdikleri fiili hizmet müddetlerinin her yılı için, 5434 sayılı ... Kanununun 32'nci maddesinin (b) fıkrası ile 36'ncı maddesinin (A) fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde gösterilen hizmet müddetleri dışında, ayrıca altı ay itibarî hizmet müddeti eklenir.

Kamu kurum ve kuruluşlarında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine tabi olarak çalışan sözleşmeli personele yukarıdaki fıkrada belirtilen itibari hizmet müddeti 90 gün olarak eklenir.” şeklinde düzenlenmiş olup, dosya kapsamından davalı işveren bünyesinde hat teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılan davacının, arızi olarak uçuşlarda bulunduğu gözetildiğinde 3570 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında uçucu personel olarak nitelendirilmeyeceği gözetilerek, itibari hizmet süresinden

faydalanamayacağından bahisle davanın reddi gerekirken, davacının görevini 3570 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında uçucu personel kapsamında değerlendirilip, uçuş süresi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; gerekçenin son paragrafının tamamen silinerek yerine “Somut davada işveren tarafından sunulan kayıtlarda davacının davalı işverenin işyerinde hat teknisyeni olarak çalıştığı, 3570 sayılı Kanunun değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında uçucu personel olarak nitelendirilmeyeceği gözetilerek, itibari hizmet süresinden faydalanamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.” paragrafının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2037, Karar No: 2021/2726, Tarih: 17.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2037 E.  ,  2021/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, yoklukta verilen kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle katılan vekilinin öğrenme üzerine 09.03.2015 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... müdafinin temyiz isteminin beraat hükümleri nedeniyle sanıklara ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi talebine yönelik olup bu taleple sınırlı olarak, katılan vekilinin ise temyiz isteminin esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat kükmüne yönelik sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan “26/04/2008“ tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat, sanıklar ... ve ... hakkında“ “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

II-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat, sanıklar ... ve ... hakkında“ “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu, sanıklar ... ve ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında; sanıkların savunmalarında sahte fatura kullanmadıklarını belirterek suçlamayı kabul etmemelerine karşılık 23.01.2013 tarihli vergi raporlarında, mükellef şirketin, 2008 takvim yılında mal alışlarının %87’lik kısmını 202 adet sahte faturalarla belgelendirdiği, 2009 takvim yılında ise mal alışlarının %25,47’lik kısmını 76 adet sahte faturalar ile belgelendirdiğinin tespit edildiğinin, suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporlarının düzenlendiğinin belirtilmesi, ancak bu raporların dosya arasına alınmadığının ve bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı konusunda herhangi bir araştırılma yapılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de; 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin faturaların kurumlar vergisinde kullanılmaları nedeniyle suç tarihlerinin 2008 takvim yılı yönünden; 26.04.2009, 2009 takvim yılı yönünden ise; 26.04.2010 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında “2008” ve “2009” şeklinde yanlış gösterilmesi,

2-Kabule göre de; 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin faturaların kurumlar vergisinde kullanılmaları nedeniyle suç tarihlerinin 2008 takvim yılı yönünden; 26.04.2009, 2009 takvim yılı yönünden ise; 26.04.2010 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında “2008” ve “2009” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

17.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3637, Karar No: 2015/2085, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3637 E.  ,  2015/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4153, Karar No: 2015/13420, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4153 E.  ,  2015/13420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2009/685-2013/191

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14336, Karar No: 2013/16949, Tarih: 27.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14336 E.  ,  2013/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/07/2011 tarih ve 2009/207-2011/386 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.09.2013 günü hazır bulunan davacı ... Av. ... ile davalı ... Av. ... ve fer'i müdahil vekili Av. Cengiz Kadakaloğlu dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ..., müvekkilinin eski Demirbank A.Ş. ...Şubesi’nde 29090 nolu hesabının bulunduğunu, anılan hesaptan davacının hiçbir talimatı olmaksızın off-shore işlemleri yapıldığını ve bu işlemler nedeniyle menkul sermaye geliri bulunduğundan bahisle bankaca Vergi Dairesi’ne bildirim yapıldığını, bunun sonucunda davacının 31.909,10TL vergi ve ceza ödemek zorunda kaldığını, oysa talimatsız işlemlerle elde edilen off-shore gelirinin de ödenmediğini ileri sürerek, 31.909.10 TL’nın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 23.11.2009 tarihli ıslah dilekçesi alacağa avans faizi işletilmesini istemiştir..

Davalı ..., davacının eski bankacı ve Demirbank A.Ş. çalışanı olduğunu, hesabındaki faiz gelirini bilmemesinin mümkün olmadığını, aradan geçen uzun süre sonrasında açılan davanın iyiniyetten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından hesaptaki paranın off shore bankasına aktarılması yönünde verilen bir talimat bulunmadığı, hesap ekstrelerinde de yurt dışında yerleşik off shore bankasına transfer veya geri dönüşe ait bir işlem gözükmediği, bu hali off shore hesaptan bahsedilemeyeceği, elde edilen gelirin repo veya mevduat geliri olarak kabul edilebileceği, bu durumda GVK'nun 94. maddesi uyarınca verginin davalı banka tarafından kesilmesinin gerektiği, vergiye tabi geliri kullanan davacının mevduat faizi geliri elde etmesi nedeniyle gelir vergi beyannamesi vermesine gerek olmadığından müterafik kusurunun bulunmadığı, zamanında kaynaktan kesilse idi 3.079.88 TL'nin vergi olarak ödeneceği, bu miktarın mahsubundan sonra kalan fazla ödemeden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 28.811,23 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ile feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... ile feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının hesabında yapılan usulsüz işlemler sonucunda davacının gelir elde ettiğinden bahisle davalı bankaca vergi dairesine yapılan bildirim nedeniyle davacının anılan idareye ödemek zorunda kaldığı tutarın, usulsüz işlemleri yaptığı iddia edilen davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair kurulan hüküm, Dairemizin 23.10.2008 tarihli ilamı ile yapılan işlemlerin VUK'un geçici 67. maddesi kapsamında repo ve mevduat geliri mi yoksa off-shore geliri mi olduğu konusunda bir belirleme yapılmadığı, bu gelirin off-shore geliri olduğu saptandığı takdirde vergiye tabi olup olmadığı, tabi ise verginin kaynaktan kesilip kesilmeyeceği konusunda bankanın yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı hususlarının da tespit edilmediği, bu durumda aralarında bankacı, vergi uzmanı ve muhasebeci bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan, belirtilen hususları açıklığa kavuşturacak rapor alınması, vergi dairesine yapılan ödemelerden aslen kimin sorumlu olacağı, davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş olmasına karşın bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Zira, uyulan bozma ilamından sonra hukukçu, muhasebeci ve bankacı bilirkişilerden oluşan kuruldan rapor alınmış, bozma ilamında belirtilen vergi uzmanına bilirkişi heyetinde yer verilmemiştir. Oysa, yukarıda açıklanan Dairemiz bozma ilamında, özellikle VUK yönünden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu itibarla, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince araştırma ve değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair, feri müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair, feri müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29371, Karar No: 2015/390, Tarih: 20.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29371 E.  ,  2015/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz isteğinin istem gibi REDDİNE,

II-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “384 TL zorunlu savunman giderinin” çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.