muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4724, Karar No: 2016/16728, Tarih: 27.04.2016

Doğan Burda ve Çelik Halat şirketlerinin alımlarını yapan ... şirketinin Sosyal ve Shawcliff şirketlerine gerçekten ithalat yaptırıp yaptırmadığı, bu şirketlerin ithalat yaptığı üretici/ticari şirketlerin satış işlemlerinin nasıl yapıldığına ilişkin bilgi ve belgelerin ve ...'nin Sortal Trading Company Limited ve Shawcliff Trading Lımıted şirketleri aracılığı ile yaptığı alımlardaki bedellerin, benzer ithalatı yapan şirketlerin gümrük beyannamelerinde yer alan emsal bedellerle karşılaştırılması yönünden emsal ithalatların .... Müdürlüklerinden istenmesi; tüm bilgi ve belgelerin uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetine tevdii edilerek, yapılan ithalat işlemlerindeki bedellerin emsal ithalat bedelleri ile karşılaştırılması, ... şirketinin doğrudan ithalat yapması yerine, bu şirketler yoluyla ithalat yapmasının gerekli olup olmadığı, yapılan alımlar nedeniyle emsallerine göre bariz şekilde farklı fiyat ödenip ödenmediği, işlemlerin örtülü işlem sayılıp sayılamayacağı ve gerçekleştirilen bu işlemler nedeniyle halka açık şirketler olan Doğan Burda ve Çelik Halat şirketlerinin zarara uğratılıp uğratılmadığı ya da karlarının azaltılıp azaltılmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmasından sonra sanıklarının hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinden eksik inceleme nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini düşündüğümden dosyada mevcut delillere göre sanıklara atılı suçun sübut bulduğuna dair bozma kararına katılmıyorum. 27.04.2016
Yargıtay — Esas No: 2012/17706, Karar No: 2013/22777, Tarih: 12.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17706 E.  ,  2013/22777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 17.05.2012 tarih ve 2010/75-2012/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin TPE nezdinde kendi adına tescilli "ORGAFEN" ibareli markayı kullandığını, ancak sehven tescilin yenilenmemesi sebebiyle koruma süresinin sona erdiğini, durumun tespitinden sonra hemen marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, haksız şekilde tescili yapılan 2007/62970 sayılı "ORGAFER" ibareli marka nedeniyle başvurunun reddedildiğini, bu markanın müvekkilin markasının hükümden düşmesinin hemen akabinde yapıldığını, müvekkili tarafından sehven yayına itiraz edilmediğini bu yüzden markanın tescil işleminin gerçekleştiğini, müvekkilinin 30 yılı aşkın süredir "ORGAFEN" markasını kullandığını, "ORGAFER" markasının da müvekkili şirkete ait bir marka olarak algılanmasına neden olacağını, davalı markasının müvekkilinin kendi markasını tanıtmak amacıyla sarf ettiği emeğin sonucundaki yaratılan tanınmışlıktan yararlanacağını, müvekkilinin eskiye dayalı kullanımının ve asıl hak sahipliğinin sabit olduğunu, davalının bu tanınmışlıktan yararlanarak haksız kazanç elde edileceğini ileri sürerek 27/11/2007 tarih ve 2007 62970 sayılı "orgafer" ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Türkiye'de birçok alanda faaliyet gösteren köklü ve tanınmış bir şirket olduğunu, "ORGAFER" markası için TPE'ye başvurduklarını, TPE uzmanları tarafından gerekli incelemeler yapıldıktan sonra Resmi Markalar Bülteni'nde yayınlandığını ve hiçbir itiraza konu olmadığını, şimdiye kadar defalarca müvekkilinin markasından haberdar olması gereken davacının kötü niyetli davranarak herhangi bir girişimde bulunmadığını, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların tamamen haksız ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "ORGAFEN" ibareli markasının 27.06.1997 başvuru tarihli olup 01. sınıf mal ve hizmetler bakımından tescilli iken 10 yıllık koruma süresinin bittiği 27.06.2007 tarihinde tescilin yenilenmediği, davalıya ait "ORGAFER" markasının ise 01 ve 35. sınıf mal ve hizmetler bakımından tescil edilmiş olup tescil başvuru tarihinin 27.11.2007 olduğu, 556 sayılı KHK'nun md. 8/son hükmüne göre, davacının markasının koruma süresi 27.06.2007 tarihinde sona ermişse de davacının marka üzerinde 27.06.2009 tarihine kadar öncelik hakkı olduğu, bu durumda davalının tescil başvuru tarihinin henüz davacının markasının 2 yıllık ek koruma süresi geçmeden yapıldığı belirlenmekle davacının isteminde haklı olduğu, buna göre davacı markasının koruma sınırları içerisinde kalan mallar ile davalı markasındaki benzer nitelik arzeden sınıflar ile ilgili hükümsüzlük kararı verilebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalı markasının tescil edildiği 1. sınıf mal ve hizmetler içinde yer alan "sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar" ile bu sınıf içindeki mal ve hizmetlerin doğal sonucu niteliğindeki 35. sınıf mal ve hizmetler içinde yer alan "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" ile ilgili mal ve hizmet sınıfları itibariyle hükümsüzlüğüne, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak; 556 sayılı KHK’nın 42/1-b bendine göre hükümsüzlüğe karar verilebilmesi için aynı KHK’nın 8/son maddesi çerçevesinde markanın yenilenmeme nedeniyle koruma süresinin dolmasından sonra iki yıl içerisinde markanın kullanıldığının kanıtlanması gerekir.Davacı,dava dilekçesinde daha önce adına tescilli olan markanın hükümden düşürüldüğü tarihten sonraki dönemi de kapsayacak şekilde kullanıma devam ettiğini iddia etmiş ve delillerini dosyaya sunmuştur.Bu durumda,somut uyuşmazlık bakımından 556 sayılı KHK’nın 42/1-b maddesi uyarınca davacı kullanımının bulunup bulunmadığını hususu tartışılmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme sonucunda davanın kısmen kabulü doğru olmamış bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin (2) nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/765, Karar No: 2020/2534, Tarih: 26.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/765 E.  ,  2020/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 tarih ve 2018/80 esas, 2018/173 sayılı kararıyla sanık hakkında TCK.nin 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün sanık müdafii tarafından istinafı üzerine hükmün kaldırılmasına, sanığın TCK.nin 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 20.11.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik altsoyu kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-d, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurusunun kabulüne ve yeniden kurulan hükümle, sanığın maktule yönelik altsoyunu kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-d, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.03.2019 gün ve 2018/2654 esas, 2019/793 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, sübuta, meşru müdafaaya, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin, eksik incelemeye, ceza miktarına, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11702, Karar No: 2019/15485, Tarih: 10.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11702 E.  ,  2019/15485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2-Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut uyuşmazlık açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalılar tarafından temyiz edildiği, davalılardan Soma Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş tarafından maktu temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının Soma Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş'den alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre davalı Soma Elt. Ürt. ve Tic. A.Ş.den nispi temyiz harcının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15997, Karar No: 2010/16383, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15997 E.  ,  2010/16383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ektiği fasulye ve yer barbunyasının ilaçlanması için davalı şirketten zirai ilaçlar aldığını, davalı şirkette çalışan ... mühendisinin ilaçların nasıl kullanılacağına dair rapor yazdığını ve ilaçların ilk deposunun hazırlanmasında bulunup ilaçların kullanılmasına da nezaret ettiğini ancak iki gün sonra bitkilerin zarar görmeye başladığını, ilçe tarım müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda zararın ilaçlardan kaynaklandığını ve zarar miktarının 10.012.93 TL olduğunun belirlendiğini ileri sürerek 10.012.93 TL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, ilaçların tavsiye edilen şekilde kullanılmadığını, olayda kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 1.971.30 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafından, davacı adına düzenlenen kredi satış sözleşmesi üzerinde “3 depo halinde (3000 litre) fasulyeye bu ilaçlar atıldığında herhangi bir sıkıntı da sorumluyuz” ibaresi bulunmakta olup, davacı bu yazının davalının elemanı

2010/15997-16383

tarafından yazıldığını iddia etmiş, davalı ise bu iddiaya karşı koymamıştır. Bu itibarla yazının davalı tarafından sadır olduğunun kabulü gerekir. İştigal sahası tarım ilaçları olan davalı şirketin yanında çalışan ve uzmanlığının olduğu kabul edilmesi gereken ... mühendisinin yazmış olduğu bu yazıya davacının itibar etmesi hayatın olağan akışına uygun bir davranıştır. Davalı tarafından önerilen bir şekilde ilacı kullanan davacının olayda kusurlu olduğu kabul edilemez. İlaçların prospektüsünde nasıl kullanılacağına dair bilgilerin bulunması da bu sonucu değiştirmez. Kaldı ki bilirkişi asıl raporunda da, davacıya verilen ilaçların fasulye bitkisinde teknik talimatta önerilmeyen ilaçlar olduğu da bildirilmiştir. Teknik talimatta fasulye bitkisine önerilmeyen ilaçları davacıya veren ve ayrıca kullanım şekline ilişkin tavsiyede bulunan davalı şirketin olayda tam kusurlu bulunduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek 3.942.6 TL.nın tamamından davalı sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, davacının %50 kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde bedelin yarısına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/193, Karar No: 2023/3560, Tarih: 03.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/193 E.  ,  2023/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.10.2022 tarihli ve 2022/7729 Esas, 2022/12333 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; aynı iş yerinde aynı işi yapan 6 kişi dava açtıklarını, emsal 5 davanın bozulduğunu bu dosyanın onandığı, eksik inceleme sonucunda karar verildiğini, onama kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmakta ise de Dairemiz onama kararının incelemesinde, Daire kararının hatalı olup maddi hata dilekçesi şeklindeki karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurusunun kabulune karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür. Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar.

Somut olayda; anılan bozma ilamında davacının yaptığı işin hamallık olduğu tespiti ile çalışmanın varlığını, süresini ve sürekliliğini, çalışmanın kısmi ya da tam gün olup olmadığını belirleyip bu konuda gerekli tüm soruşturmayı yapmak ve uyuşmazlık konusu hususu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümleyip tüm delilleri hep birlikte değerlendirip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, incelenmesi gereken hususlar belirtilmiştir. Ancak mahkemece eksik inceleme ile karar verildiği anlaşıldığından, önceki bozma ilamında belirtilen;

a)Davalı işyerine ait ihtilaf konusu dönem puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları, hasta sevk kağıtları, yaptığı işe göre davacının isim ve imzasını taşıyan fatura, sevk ve irsaliye belgesi ile benzeri her türlü belge getirtilmeli,

a)Davalı işyerine ait ihtilaf konusu dönem puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları, hasta sevk kağıtları, yaptığı işe göre davacının isim ve imzasını taşıyan fatura, sevk ve irsaliye belgesi ile benzeri her türlü belge getirtilmeli,

b)İlgili meslek/ticaret odasından davalı işyerine ait kapasite raporu, tüm vergi beyannameleri getirtilip gerektiğinde keşif yapılarak işyerinin mekan ve büyüklüğünü/fiziki şartlarını, ciro, elektrik, su tüketimi ve her türlü veri gözetilmek suretiyle çalışması gereken sigortalı sayısını, alanında uzman ilgili meslek mensubu, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alarak belirlemeli, bu raporda dava konusu dönemdeki dönem bordrolarında çalıştığı bildirilen sigortalı sayısı ile de karşılaştırma yapılması sağlanmalı,

c)Dava dilekçesinde ve tanık beyanlarında 03.04.2014 tarihinde Kurum müfettişlerince işyerinde inceleme yapıldığının ve davacı ile birlikte sigortasız çalışan işçilerin tespit edildiğinin belirtilmesi ve bu raporun Hayrabolu Sigorta Müdürlüğünde bulunmadığının bildirilmesi karşısında; öncelikle Tekirdağ Sigorta Müdürlüğünden 03.04.2014 tarihli müfettiş raporu istenmeli,

d)Dava konusu döneme ilişkin bordrolar getirtilerek, bu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler tespit ile resen dinlenmeli,

e)Komşu veya benzeri işleri yapan işverenlerin kolluk vasıtası ile dinlendiği, ancak dava konusu dönemde bu iş yerlerinde çalışan bordrolara geçmiş kişilerin dinlenmediği görülmekle, bu kişiler resen saptanarak somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu eksikler giderildikten sonra tüm delilleri hep birlikte değerlendirip varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dairemizin 12.10.2022 tarihli ve 2022/7729 Esas, 2022/12333 Karar sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.