muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13281, Karar No: 2022/4390, Tarih: 14.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13281 E.  ,  2022/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Hürriyet Mahallesi, 1468 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile derhal ödeme, objektif değer artışı ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harcı 121,30TL’nin davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2019/3291 E- 2021/1773 K sayılı hüküm fıkrasının istinaf incelemesine ilişkin (C) harfi ile gösterilen bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan (giderinin) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (davalı üzerinde bırakılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4571, Karar No: 2022/7656, Tarih: 23.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4571 E.  ,  2022/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı ödeme emirlerine konu borcun zamanaşımına uğradığını ve ödeme emirlerinden sorumlu olmadığını belirterek ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı kurum vekili davaya cevap vermemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne, Başakşehir SGM'nin düzenlediği 20/01/2017 tarih 885.125 sayılı 111379 takip kart nolu takibe konu ödeme emirlerinin 2016 yılı 3. ve 4. aylarına ait borcun tahsiline yönelik kısmın iptaline, ödeme emrinin 2016 yılı 3. ve 4. Aylara ait borcun haricindeki takibe konu borcun tahsiline yönelik ödeme emrinin iptaline yönelik talebin reddine karar verildi.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından ilk derece mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, 670 sayılı KHK'nin 5/5 maddesi ile yapılan özel düzenleme nedeniyle müvekkilinin dava konusu dönemlere ait hiç bir ödeme emrinden dolayı tahakkuk ve tediye sorumluluğu bulunmadığını, davalı Kurum vekili, davacının ödenmeyen SGK primlerinden ve SGK Kurum alacağından şirket tüzel kişiliği ile birlikte şahsi sorumluluğunun bulunduğunu, söz konusu sorumluluğun tüzel kişiliği haiz şirkete kayyım atanması ile birlikte ortadan kalkmayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İnceleme konusu dosyada; davacıya tebliğ edilen ödeme emirlerinin Nema Eğitim Öğretim ...A.Ş.'nin 2003/10-12 ve 2014/1-2016/4 dönemlerine ait prim borcuna, 2013/2-2015/5 ve 2013/1 dönemine ait idari para cezasına ilişkin olduğu, davacının 12.04.2010 tarihinden şirkete kayyum atandığı 11.04.2016 tarihine kadar yönetim kurulu üyesi ve başkan yardımcısı olduğu, tebliğ edilen ödeme emirlerinden 2016/41730 nolu ödeme emrinin ...'ya, 2017/10449 nolu ödeme emrinin ...'e ait idari para cezasına ilişkin olduğu yönünde kurum tarafından bilgi verildiği anlaşılmaktadır.

1)Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

2)Davacı adına düzenlenen 2016/35533 ve 2016/35532 nolu sayılı ödeme emirlerinin idari para cezasına ilişkin olduğu görülmekle, bu ödeme emirleri bakımından davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 102. Maddesi olup, anılan maddede işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Ancak, idari para cezası, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı belirgindir.

Hal böyle olunca, öncelikle, Kurum tarafından bizzat davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 506 sayılı Kanunun 140. maddesi hükmü gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz.

Mahkemece, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası varlığı halinde, yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece davacının 2016/4. aydan sorumlu tutulmaması yerinde ise de; 2016/3. aya ilişkin prim borcundan sorumludur. Aynı zamanda 12.04.2010 tarihinde yönetim kurulu üyeliğine seçilen davacı 12.04.2010 tarihinden önceki borçlardan da sorumlu değildir.Diğer yandan 2013/1-2015/5 dönemine ait idari para cezalarına ilişkin ödeme emirleri bakımından da yukarıda belirtilen açıklamalar kapsamında inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Diğer yandan davanın açılmasından sonra 2016/41730 nolu ödeme emrinin ...'ya, 2017/10449 nolu ödeme emrinin ...'e ait idari para cezalarına ilişkin olduğu bildirildiğinden söz konusu ödeme emirlerine ilişkin talebin konusuz kalıp kalmadığı değerlendirilmelidir.

Kabule göre de; mahkemece reddedilen miktarlar yönünden %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmemesi de yerinde değildir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17500, Karar No: 2019/8888, Tarih: 03.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17500 E.  ,  2019/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki, trafik sigortacısı olduğu araç ile davacların desteğinin sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası neticesinde desteğin vefat ettiğini belirterek, her bir davacı için 500,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsili ile 5.000,00’er TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı sigorta dışındaki davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile desteğin eşi ... için 25.053,31 TL, desteğin kızı Aleyna Yağız için ise 2.841,25 TL’ye yükseltilmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne 27.894,56 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 22/05/2013 tarihinden itibaren mevduata uygulanacak yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22/05/2013 tarihinden itibaren mevduata uygulanacak yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminatın istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının, hükmün gerekçe kısmında kabul edildiği bildirilen bir yükümlülüğün, hüküm fıkrasında karar altına alınmayışının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise, bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nun 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nun 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekildegösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalı ve tereddüt yaratıcı olmamalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta;kısa kararda davanın kabulüne, 27.894,56 TL tazminatın kaza tarihi olan 22/05/2013 tarihinden itibaren mevduata uygulanacak yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine kararı verilmiş olup gerekçeli kararda ise hükmedilmeyen manevi tazminata hükmedilmiş, ayrıca maddi tazminat bakımından da mahkemece talepten daha azını hükmetmesine rağmen davanın kabulüne kararı verilerek, hem kısa karar ile gerekçeli karar arasında uyumsuzluğa neden olunmuş hem de infazda tereddüt olacak şekilde dava sonuçlandırılmıştır.

Bu durumda mahkemece, taraflara yükletilen ödevlerin ve bahsedilen hakların hiçbir kuşku ve tereddüt gerektirmeyecek şekilde çok açık ve icra (infaz) edilebilir nitelikte hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine ise şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmediğine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9432, Karar No: 2015/24316, Tarih: 16.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9432 E.  ,  2015/24316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline de dayanmış, Ahmet Ünal ve Sevda Ünal'ı tanık olarak bildirmiştir. Mahkemece davacının tanıkları dinlenmeden hüküm kurulmuştur.

Delil çekişmeli vakıalar ve bu vakıaların ispatı için gösterilir (6100s.HMK.md.187/1). Davacı, tanıkların dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Bu durumda davacı tanıklarını dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaları ispat için gösterdiğine göre, yasal sebep olmaksızın gösterdiği tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.12.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/6849, Karar No: 2010/6275, Tarih: 09.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6849 E.  ,  2010/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, itirazın kabulü ile, davalı ... Sendikasını

müvekkil şirket ileri ... A.Ş. işyerlerinde toplu iş sözleşmesi

yapmak için yetkili kılan T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 8.11.2006

tarihli yetki tespit yazısının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren vekili ;İleri.. A.Ş’nin Maltepe-İstanbul ve...-Kocaeli' nde bulunan işyerlerinden oluştuğunu, Maltepe-İstanbul adresli işyerinde, şirketin sadece muhasebe ve büro işleri yürütüldüğünü ve...-...adresindeki fabrikasında ise üretime yönelik ,elektroliz yolu ile kaplama faaliyetlerinde bulunulduğunu ve bu faaliyet tamamen kimyasal işlemlerden oluştuğunu, İş Kolları Tüzüğü'nün 3 numaralı "Petrol Kimya Ve Lastik" işkoluna dahil olduğunu bu nedenle öncelikle şirketin faaliyetlerinin hangi iş kolu kapsamında bulunduğunun tespiti gerektiğini , ayrıca ...’nın üyelik fişlerini şirkete vermediğini, şirkette çalıştığı ve davalı sendikaya üye olduğu bildirilen 21 işçinin her birinin öncelikle üyeliklerine itiraz ettiklerini ,başvuru tarihi itibari ile sendikanın TİSGLK' nun öngördüğü yasal çoğunluğa ulaşamadığını belirterek ...'nı şirket işyerlerinde toplu iş sözleşmesi yapmak için yetkili kılan Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 8.11.2006 tarihli yetki tespit yazısının iptaline karar verilmesi gerektiğini iddia etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ; 2822 Sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 13. ve 14. maddeleri uyarınca yapılan başvurular, 2821 Sayılı Yasanın 22, 25 ve 62. maddeleri gereğince Sendikalar, Noterler ve İşverenler tarafından müvekkil Bakanlığa gönderilen bildirimlerin Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığında değerlendirilerek sonuçlandırıldığını , Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı kayıtlarına işlenmesi sonucu tespit yazısında belirtilen sonuçun elde edildiğini, yetki tespit yazısının taraflara gönderilmesinden sonra işveren tarafından 22/11/2006 tarihli yazı ile 2821 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince işkolu tespiti talebinde bulunulduğunu incelemenin devam etmekte olduğunu belirterek ,davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ;işyerinde yasanın aradığı çoğunluğun üstünde sendika üyesi işçi çalışmakta olduğunu , toplu iş sözleşmesi imzalamak için gerekli çoğunluğun sağlandığını , bakanlığın 24.05.2007 tarihli İs kolu Tespit kararında ; işletme kavramına girmesi nedeniyle işyerlerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle "işkolları Tüzüğü" nün 13 sıra numaralı "Metal" işkolunda yer aldığının tespit edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ;işyerinde yasanın aradığı çoğunluğun üstünde sendika üyesi işçi çalışmakta olduğunu , toplu iş sözleşmesi imzalamak için gerekli çoğunluğun sağlandığını , bakanlığın 24.05.2007 tarihli İs kolu Tespit kararında ; işletme kavramına girmesi nedeniyle işyerlerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle "işkolları Tüzüğü" nün 13 sıra numaralı "Metal" işkolunda yer aldığının tespit edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ; işveren tarafından işkolu tespit kararının iptali için açılan davanın... 1.İş Mahkemesinin 2009 / 513 esasına devam etmekte olduğu, davalı sendikanın sırf yetki belgesi almasını geciktirmek için işkolu itirazının yapıldığı, hakkın kötüye kullanıldığı kanaatine ulaşılarak işkolu tespit davasının bekletici mesele yapılmadığı belirtilerek , davalı sendikanın davacıya ait işyerinde başvuru tarihi itibariyle yarıdan fazla çoğunluğa sahip olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği belirtilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından İşkolu tespitine İtiraz davasının bekletici mesele olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Davacı işveren , olumlu yetki tespitine itiraz davasında , işyerinin İş Kolları Tüzüğü’nün 3 sıra numaralı “ Petrol Kimya ve Lastik” iş kolunda yer aldığının tespitine karar verilmesini istemiş ve işkolu tespit kararının iptali için açtıkları davanın halen... 1. İş Mahkemesi 2009/513 Esas Numarasında derdest olduğunu belirtmiştir. Bu durumda taraflar arasında yetki uyuşmazlığı ile birlikte işkolu tespit uyuşmazlığı söz konusu olmaktadır. İşyerinin girdiği işkolunun tespiti için açılan dava ön mesele kabul edilerek , davanın sonucuna göre işin esası çözüme kavuşturulmalıdır. Bu yönler düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kaldı ki ; dosya içerisinde Ziya Bostan , Sebahattin Kahraman ve Hüseyin Ölmez isimli işçilerin Birleşik Metal- İş Sendikası üyelik fişi ve üyelikten çekilme bildirimleri ile , davacı işyerinde çalışan işçilerin başvuru tarihinde Türk Metal- İş Sendikası üyelik belgeleri ve üyelikten çekilme belgeleri asıllarına rastlanmamıştır. Söz konusu belgeler işyerlerinin bağlı olduğu Bölge Çalışma Müdürlüklerinden ve sendikalardan , üyelik kayıt fişinde imzası olmadığı belirtilen Ahmet Kömürcü isimli işçinin imza örneklerinin ilgili yerlerden dosyaya getirtilmeksizin, tarafların iddia ve savunmaları üzerine durulmadan , belgeler değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.