muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5375, Karar No: 2022/6614, Tarih: 26.05.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesi ile istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Bakanlığa ait işyerinde elektrikçi olarak çalışan işçinin, işyeri çalışma koşullarına göre Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olup olmadığı ve buna göre kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.16.07.2013 tarih ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (k) bentleri, 7 nci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda; davalı Bakanlığa bağlı ... Tersane Komutanlığı Denizaltı Batarya Fabrikası işyerinde elektrikçi olarak çalışan işçinin sendika üyesi olduğu ve işyerinde yürürlükte olan ... işyerleri için ... ve... Kamu İsverenleri Sendikası ile Türk Harb İş Sendikası arasında imzalanan 01.03.2015-28.02.2017 yürürlük tarihli 25 inci Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi ile 01.03.2017-28.02.2019 yürürlük tarihli 26 ncı Dönem Grup Toplu İş Sözleşmesi'nin ilgili hükümlerinden yararlandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

2. Davacı işçinin işyeri çalışma koşullarına göre, Yönetmeliğin bir çalışanın günde ancak yedi buçuk saat çalıştırılabileceği işlerin sayıldığı 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (k) bentlerinde belirtilen kurşun ve akümülatör işleri ile iştigal eden ve Yönetmelik kapsamında olmakla toplu iş sözleşmesi gereğince kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacağından yararlanan akücü meslek kolunda çalışan işçilerle ekseriyetle aynı ortamda çalıştığı, dolayısıyla çalışma ortamında bulunan kurşun ve kurşun alaşımları ile diğer kimyasalların zararlandırıcı etkilerine bu işçiler gibi maruz kalan davacının da anılan Yönetmelik kapsamında olması gerektiği ve talep konusu alacaklara hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereğince hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz türü ile faiz başlangıç tarihlerinde de bir isabetsizlik bulunmadığı, netice itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5266, Karar No: 2010/4823, Tarih: 02.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5266 E.  ,  2010/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28777, Karar No: 2019/11557, Tarih: 19.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28777 E.  ,  2019/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5253 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5253 sayılı Kanun'un 32/1-d maddesinin ''d) Derneğe ait tutulması gereken defter veya kayıtları tutmayan veya tasdiksiz defter tutan dernek yöneticileri üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu defter ve kayıtların usulüne uygun tutulmaması halinde dernek yöneticilerine ve defterleri tutmakla sorumlu kişilere beşyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Adına yetki belgesi düzenlenmediği halde gelir toplayanlar ile bilerek bu şekilde gelir toplanmasına izin veren yönetim kurulu üyelerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' ve anılan Kanun'un 32/1-e maddesinin '' e) Genel kurul ve diğer dernek organlarında yapılan seçimler ve oylamalar ile oyların sayım ve dökümüne hile karıştıranlar ve defter veya kayıtları tahrif veya yok edenler veya gizleyenler, fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır. '' yönünde düzenleme içerdiği, bu haliyle Kanun koyucu tarafından derneğe ait tutulması gereken defterlerin hiç tutulmaması veya tasdiksiz tutulması ile tutulması gereken defterlerin tahrif edilmesi, yok edilmesi ve/veya gizlenmesinin ayrı ayrı müeyyidelere bağlandığının anlaşılması karşısında, hükmün gerekçesinde; ibraz edilemediği belirtilen işletme hesabı defterinin hangi şekilde tahrif edildiği veya yok edildiği ve/veya gizlendiğinin kabul edildiği hususu karar gerekçesinde açıklanmadan sanık hakkında daha ağır yaptırım öngören 5253 sayılı Kanun'un 32/1-e maddesi uyarınca mahkumiyet kararına hükmolunması,

Kabule göre ise;

1-Sanık hakkındaki gün adli para cezası 30 gün olarak belirlendikten sonra TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında “25 gün” adli para cezası yerine “24 gün” adli para cezasına ve buna göre 480,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''21.12.2012 ve öncesi'' yerine ''21.12.2010'' olarak gösterilmesi,

Kabule göre ise;

1-Sanık hakkındaki gün adli para cezası 30 gün olarak belirlendikten sonra TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında “25 gün” adli para cezası yerine “24 gün” adli para cezasına ve buna göre 480,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''21.12.2012 ve öncesi'' yerine ''21.12.2010'' olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26250, Karar No: 2022/23846, Tarih: 29.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26250 E.  ,  2022/23846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi halinde ;

2-) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz sebepleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9624, Karar No: 2023/11622, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9624 E.  ,  2023/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1640 Esas, 2023/2216 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Küçükçekmece 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.10.2022 Tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/858 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ... Mahallesi Adnan Menderes Bulvarı Şeyh Şamil Apartmanı No:68 İç Kapı No:8 Onikişubat/Kahramanmaraş adresinde ikamet ettiğinin tespit edilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kahramanmaraş 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.06.2023 Tarihli ve 2022/1640 Esas, 2023/2216 Karar Sayılı Kararı

Davacı vekilinin kısıtlı adayının İstanbul ilinde ikamet ettiğini beyan ettiği, ilgili kolluk birimleri nezdinde yaptırılan araştırma neticesinde kısıtlı adayının Kahramanmaraş'ta ikamet etmediğinin İstanbul'da ikamet ettiğinin bildirildiği, yine kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yerinin Şamlar Mahallesi 23 Nisan Caddesi No:19 İç Kapı No:2 Başakşehir/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Başakşehir/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Küçükçekmece 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Küçükçekmece 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2670, Karar No: 2019/3046, Tarih: 16.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2670 E.  ,  2019/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ KARARLAR

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapıldı. Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, tutanak düzenleyicilerin sanığın uyuşturucu sattığına ilişkin görgüye dayalı bilgisi bulunmadığını, eylemin sabit olmadığını, tanık olarak beyanı alınan ...'nın olay tarihinde diğer tanıklara uyuşturucu madde sattığını, TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığını, usule aykırı düzenlenen teşhis tutanaklarının hükme esas alınamayacağını, eksik inceleme ile karar verildiğini, delil takdirinde hataya düşüldüğünü belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik ... sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31751, Karar No: 2012/32486, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31751 E.  ,  2012/32486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10148 Esas, 2012/ 9248 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10850, Karar No: 2018/6939, Tarih: 28.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/10850 E.  ,  2018/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eşitliğe aykırı davranma tazminatı ile ücret, 2011 yılı maaş zammı, ikramiye, prim, özel sağlık sigortası, eğitim bedeli ve yakacak-kıyafet gibi sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.10.2010 tarihinde davalı ... A.Ş. de ...elemanı olarak işe girdiğini, dört ay sonra 01.02.2011 tarihinde satış destek sorumlusu olarak çalışmaya başladığını ve bu çalışmanın 09.10.2012 tarihine kadar devam ettiğini, 16.10.2012 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız sona erdirildiğini, davacının 01.02.2010- 29.02.2012 döneminde muvazaalı olarak ... Teknik Ltd. Şti işyerinde, 29.02.2012- 09.10.2012 tarihleri arasında ise ... A.Ş. işyerinde çalışmasının gösterildiğini, son ücretinin net 1.450,00 TL. olduğunu yemek ve servis imkanı sağlandığını, haftanın 5 günü 09:00-18:00 saatleri arasında, her ayın son günü hafta içine denk gelmesi halinde 3-4 saat, hafta sonuna denk gelmesi halinde ise tam gün çalışma yaptığını, kadrolu elemanlar ile alt işverende çalışanlar arasında sosyal haklar bakımından ciddi farklar olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, 2011 yılı maaş zammı, ikramiye, prim alacağı, özel sağlık sigortası, eğitim bedeli, yakacak-kıyafet gibi sosyal yardım, eşitliğe aykırı davranma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalının ...Holding A.Ş'nin iştiraki olduğunu, davacının ...Holding A.Ş.'nin dava dışı ... Teknik ile yaptığı alt işverenlik ticaret sözleşmesi uyarınca bu işyerinde destek elemanı olarak çalıştığını, bu şirketin dava dışı ... A.Ş. ve davacı ile birlikte akdettiği 29.02.2012 tarihli iş sözleşmesinin devri hakkında sözleşme ile davacının iş sözleşmesinin dava dışı ... A.Ş.ye devredildiğini, davalı şirketin alt işverenleri olduğunu muvazaa olmadığını, son zamanlarda davacının performansından memnun olmaması nedeni ile durumu alt işverene bildirmesi nedeni ile alt işveren tarafından başka bir projede görevlendirildiğinden bu nedenle davacının davalıya hizmet vermediğini, davacının yeni görevlendirmeyi kabul etmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin alt işveren tarafından sona erdirildiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: