muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5818, Karar No: 2018/8208, Tarih: 22.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5818 E.  ,  2018/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 14.09.2018 tarih ve 2018/9276 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.09.2018 tarih ve KYB-2018/76306 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/03/2018 tarihli ve 2017/59287 soruşturma, 2018/18620 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/05/2018 tarihli ve 2018/21 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre, müştekinin bilgisi ve rızası dışında TTNET A.Ş. aboneliğinin başlatıldığı, 7018924804 numaralı abonelikten dolayı kendisinin icra takibine maruz kaldığı bu nedenle şikâyetçi olduğuna dair dilekçesi üzerine Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada, müştekinin bilgisi dahilinde olan ve kendisinin kullandığı 1816060818 numaralı abonelik sözleşmesi ile müştekinin imza ve yazı örneklerinin karşılaştırıldığı ve akabinde müştekinin el ürünü olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin şikâyet dilekçesinde bahsettiği abonelik sözleşmesinin aslı ile müştekinin imza ve yazı örneklerinin karşılaştırılarak sonucuna göre hukukî durumun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 29.03.2018 tarih ve 2017/59287 Soruşturma- 2018/18620 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Bursa 5. Sulh Ceza Hakimliği’nin 03.05.2018 tarih ve 2018/21 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17087, Karar No: 2017/4950, Tarih: 05.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17087 E.  ,  2017/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 17.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile ... köyünde bulunan ve sınırlarını bildirdiği taşınmazı 20 yılı aşkın senedir nizasız ve fasılasız kullandığını belirterek taşınmazın adına tapuya tescilini talep etmiş, Mahkemece davacının davasının kabulü ile, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan bilirkişi heyetinin 1510/2014 tarihli raporuna ekli krokide sınırları belirtilerek (A) harfi ile gösterilen 4.792,28 m²'lik bölümün davacı ... tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 15/05/1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 1973 yılında yapılmış olup taşınmaz tespit harici bırakılmıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; 6100 sayılı HMK'nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukukî bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülkî sınırlarıdır.

1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülkî sınırlarıdır.

3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülkî sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı Umurbey köy tüzel kişiliğinin, 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırıldığından mahkemece yargılama sırasında sadece bağlı olduğu ilçe belediyesinin katılımı sağlanarak dava görülmüşse de, aynı Kanunla büyükşehir belediyesi sınırları il mülkî sınırları olarak belirlendiğinden Sakarya Büyükşehir Belediyesinin de davada taraf olacağı dikkate alındığında 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... ve ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12213, Karar No: 2015/22068, Tarih: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/12213 E.  ,  2015/22068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/105141

Resmi belgede sahtecilik, mühürde sahtecilik ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler hakkında kanuna muhalefet suçlarından sanık B.. B..’nün, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 333/1, 350 ve 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis (üç kez) ve 440 Türk lirası adli para (iki kez) cezası ile cezalandırılmasına dair, (KÜÇÜKÇEKMECE) 6. Asliye Ceza Mahke- mesinin 31/01/2011 tarihli ve 2005/213 esas, 2011/76 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Suç tarihinin 29.11.2004 olduğu somut olayda, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesine nazaran lehe kanunun tespit edilerek uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde,

2- Sanık adına düzenlenmiş pasaportta yapılan tahrifatın, aldatma kabi- liyetini haiz olmadığının 30.11.2004 tarihli kriminal raporda tespitine karşın sanık hak- kında resmi belgede sahtecilik suçundan ceza verilmesinde,

3- Sanığın evinde yapılan aramada bir adet silah ve 49 adet merminin ele geçirilmesinden ibaret eylemin 6136 sayılı Kanun’un 13/3. maddesinde yeralan bir adet silah ve mutad sayıda mermi bulundurmak suçunu oluşturduğu gözetilmesizin yazılı şekilde aynı kanun’un 13/1 maddesi gereğince fazla ceza tayininde, isabet görül- mediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozul- ması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.03.2015 gün ve 19491 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının 30.03.2015 gün ve KYB/2015-105141 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK'na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleri ile karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Pasaportta sahtecilik suçu ile ilgili olarak, yapılan arama sırasında ele geçen ve arama tutanağında, üzerinde kırmızı renkli iptal kaşesi bulunduğu belirtilen pasaportla ilgili olarak, İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen 30.11.2004 tarihli raporda, dava konusu pasaportun muhtelif sayfalarında iptal ibareli kaşe izi basılıp zımba ile delinerek iptal edilmiş vaziyetteki pasaportun 38. sayfasının alt bölümündeki evvelce mevcut bir işlemin kimyasal yolla silinmiş olduğu ve hali hazır durumu itibarıyla iğfal kabiliyetine haiz olmadığının belirtilmesi karşısında, aldatma kabiliyetinin bulun- maması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Evinde yapılan aramada ruhsatsız tabanca bulunan, bu tabancayı satın aldığına veya taşıdığına dair bir iddia veya delil bulunmayan sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/3. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2011 gün ve 2005/213 esas, 2011/76 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uya-

rınca (BOZULMASINA), 2 no'lu Kanun Yararına Bozma talebi ile ilgili olarak hükmün 2. fıkrasının karardan çıkarılmasına Pasaportta sahtecilik suçu ile ilgili olarak, sanığın CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, 1 ve 3 no'lu Kanun Yararına Bozma istemlerinin teşdit uygulanmış olması nedeniyle bu hususların mahkemesince yeniden değerlendirilmesi gerektiği cihetle, gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6245, Karar No: 2016/8717, Tarih: 17.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6245 E.  ,  2016/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) TCK'nın 158/1-j-son, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2) TCK'nın 204/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK'nın "158/1-f-son" yerine "158/1-j-son" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık ...'in katılan ...... şubesinden aldığı kredi karşılığında teminat olarak keşidecisi ... Tic. Ltd. Şti. olan 21.200 TL bedelli 16/01/2009 keşide tarihli çeki verdiği, bahse konu şirket yetkilisi mağdur ...'nün bu çeki 08/09/2008 tarihinde boş olarak çaldırdığı, sanığın bu çeki ele geçirerek üzerini doldurarak bankaya verdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın suça konu çeki aldığını beyan ettiği Yüksel Yıldız isimli şahıs ile çek üzerinde ciranta kaşe ve imzası bulunan şirket yetkilileri dinlenerek çekin gerçek olup olmadığı, ciro silsilesinin ne şekilde gerçekleştirildiğinin araştırılması, bu kişiler ile sanığın ve mağdurun imza ve yazı örnekleri alınarak suça konu çek üzerindeki imza ve yazılarla karşılaştırılması, sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-e-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız menfaatin iki katı olan 42.400 TL olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1997, Karar No: 2015/6499, Tarih: 26.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1997 E.  ,  2015/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk, ... 9. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kayyım atanması istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince kayyım talep edilenin "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kayyım talep edilenin "...." adresinin cezaevine ait olduğu, nüfus kayıtlarına göre "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar:

... Bir işte kanunî temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa...."; 431. maddesinde "Vasinin atanması usulüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır."; 411. maddesinde de, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." düzenlemesi getirilmiştir.

”Diğer taraftan, yine TMK’nın 22. maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmaz.

Dosya kapsamından, kayyım talep edilenin "..." adresinin cezaevine ait olduğu, güncel nüfus kayıtlarına göre "..." adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.06.2015 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22408, Karar No: 2015/34060, Tarih: 17.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22408 E.  ,  2015/34060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/143892

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2010/563 (E) ve 2010/865 (K)

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, görevi ihmal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede, sanıklardan Z.. O..'un S. S. ilçesi M. köyü eski muhtarı olduğu, diğer şüphelilerin de köy azaları oldukları, köyün gelir ve giderlerinin yönetilmesi sırasında, köyün taşınmazlarını kiraladıkları ve köye ait kavakları keserek satışa sundukları, satış işlemlerinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı, ancak 5.000 TL satış bedelini tahsil etmedikleri gibi gerekli takibat işlemlerine de başlamayarak görevlerini ihmal ettikleri, köyün elektrik borçlarını zamanında ödemeyerek, 2004-2005-2006-2007 ve 2008 yıllarında toplam 1.168.63 TL gecikme zammı ödenmesine ve köy tüzel kişiliğinin zarara uğramasına neden oldukları, yine 2004 yılında 260.01 TL tüp gaz ödemesi gideri, 13,50 TL yemek gideri, 20 TL motorin alımı gideri, 180 TL muhtelif gıda alımı giderleri, 2005 yılında 4 kez 850 TL motorin alımı giderleri, 2006 yılında 60 TL muhtelif gıda alımı gideri, 3 kez 600 TL motorin alımı giderleri, 2007 yılında 3 kez 375 TL benzin alımı giderleri, 2008 yılında 91.61 TL muhtelif gıda alımı gideri, 2 kez 180 TL yemek gideri, 76.94 TL altın alım gideri, 290 TL motorin alımı gideri olmak üzere toplam 3.492.06 TL harcamayı köyü ilgilendirmediği halde, köy bütçesinden yaparak kamu zararına sebebiyet verdikleri iddiasıyla dava açılması, mahkemece de eylemlerin bu şekilde kabul edilmiş olması karşısında; eylemlerinin zimmet suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla görevi kötüye kullunma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık H.. Ö.. ve katılan Ş.. Ö.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5191, Karar No: 2021/13231, Tarih: 20.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5191 E.  ,  2021/13231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tüketici hakem heyeti kararının iptaline, fazla ödenen bedelin iadesine ilişkin davanın yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ek karar ile kesin nitelikte karar olduğundan talebin reddine karar verilmiş ve ek karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı yanın ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine, yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; ek kararla kesin nitelikte olduğundan temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek karar süresinde temyiz edilmiş olduğundan; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İstinaf incelemesi sonucunda verilen karar hakkında, 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayacağı bölge adliye mahkemesince saptanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6795, Karar No: 2019/13350, Tarih: 17.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/6795 E.  ,  2019/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip babası müşteki ...’in, kovuşturma evresinde verdiği mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mağdurenin uzman refakatinde alınan tutarlı beyanı, müşteki ...'in görgüye dayalı ifadesi, tanık anlatımları, sanığın dolaylı ikrarı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, Yenişehir İlçe Jandarma Komutanlığında askerlik görevini yapan sanığın, altı yaşındaki mağdureyi olay günü komutanlık lojmanlarının kazan dairesine "gel sana kuş göstereceğim" diyerek kandırıp götürmesinin ardından mağdurenin pantolonunu çıkarıp cinsel organına dokunması, kendi cinsel organını mağdurenin ağzının kenarlarına sürdükten sonra ağzına sokması, mağdureden dilini çıkarmasını isteyip dilini öpmesi, bu arada müştekinin vaktinde eve gelmeyen mağdureyi merak edip kazan dairesine indiğinde sanığın kucağında oturttuğu mağdureyi dudağından öperken görüp tepki göstermesi üzerine mağdureyi kucağından atarak kaçması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın 5237 sayılı TCK’nın 103/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.