muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/385, Karar No: 2023/3072, Tarih: 07.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin öfke kontrolü yaşadığı zaman zaman ani iniş çıkışlarla psikolojik şiddet uyguladığı, babası üzerinden de evin harcamalarını denetlediği ve bu minvalde fazla harcamalar olduğu yönündeki ihsaslar ile de psikolojik şiddet uygulandığı; kadının ise alkol sorunu yaşadığı, zaman zaman bu konuda problemler nedeniyle sızdığı, zor durumda kaldığı, kucakta evine taşınıldığı, bu problemi nedeniyle psikolojik şiddeti ile rahatsız ettiği, erkeğin iş hayatının bu nedenle olumsuz olarak etkilendiği, performans düşüklüğüne yol açtığı, tarafların uygunsuz görüntülerinin kadın tarafından yayıldığı konusunda da deliller bulunduğu, kadının mesleğini ... Barosuna kayıtlı avukat olarak icra ettiği bu nedenle yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı, belirlenen ve gerçekleşen kusurlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.500,00,00 TL tedbir nafakasına, tarafların tazminat talepleri ile kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talebinin reddinin hatalı olduğunu belirterek ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, buna bağlı olarak erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesinin halatı olduğunu, karar tarihinden sonra kadının yeni bir ilişkisinin başladığını, tanıklarının bazı beyanlarının kararda yer almadığını, talimatla dinlenen ...'ın istinaf incelemesi sırasında yeniden dinlenmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece kadının alkol sorunu ile psikolojik şiddet kusur olarak yüklenildiği, dinlenilen tanık beyanlarına göre tarafların her ikisinin de alkol aldıkları ve tüm tanıklarının her ikisinin de kendilerini kaybettiğine yönelik görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını belittiği, alkol sorunu vakıasının ispatlanamadığı, kadının psikolojik şiddetine ilişkin iddianın somut görgüye dayalı delillerle ispatlanamadığı, tarafların uygunsuz fotoğraflarının sosyal medyada paylaşılması olayında ceza dosyaları dikkate alındığında kadının doğrudan paylaşım yaptığı kesin olarak tespit edilemediği, erkeğin mesleği göz önüne alarak yıllar öncesine dair uygunsuz fotoğrafları saklamaya devam etmesi, yine özellikle tanık Ahmet Akçam'ın beyanları dikkate alındığında sosyal medyadaki paylaşımlar sonrasındaki tavırları nedeniyle kadının güven sarsıcı davranışları olduğu; erkeğe kusur olarak yüklenilen öfke kontrolü, babası üzerinden ev harcamalarını denetleyerek psikolojik şiddet uygulaması vakıalarının evlilik sonrası olduğunun somut, görgüye dayalı deliller ile ispatlanamadığı, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği; İlk Derece Mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre de tarafların yine de eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, dava tarihinden sonra meydana gelen olayların incelemeye konu davada dikkate alınamayacağı, 6100 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinde mahkemelerin gerekçeli kararlarında hangi hususların bulunması gerektiğinin belli olduğu, tanık beyanlarını tek tek yazmaları gerekmediği, talimatla beyanı alınan tanık ... dinlenirken erkek ve vekili talimat mahkemesindeki duruşmada hazır bulunmuş, sorularını da yöneltmiş oldukları, istinaf mahkemesinde yeniden dinlenmesi talebinin yerinde olmadığı, kadının düzenli ve sürekli bir gelir elde edecek işinin olduğu, yoksulluk nafaka şartlarının kadın yönünden oluşmadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına tazminata karar verilemeyeceğinin doğru olduğu gerekçesi ile tarafların sair istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğu, erkeğin sadakatsiz olduğunun ispatlandığı, evliliği boyunca ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını bunu da babası aracılığı ile gerçekleştirdiğini, defalarca hakarete ve şiddete maruz kaldığının ispatlandığını, hatalı kusur belirlemesine göre tazminat taleplerinin reddinin de hatalı olduğunu, kadının çalıştığı doğru olmasına karşın elde ettiği gelirin evlilik birliği içindeki yaşam standartlarına göre son derece düşük olduğunu, yoksulluk nafakası talebinin reddi kararı verilmeden önce kadına ait serbest meslek makbuzları ve vergi beyannameleri incelenmesinin gerektiğini, mesleğe yeni başladığı bu dönemde ne kadar az sayıda ve düşük bedelli makbuz kesildiğini ve daha da önemlisi aylık ortalamada bir asgari ücretlinin aylık gelirinin dahi çok altında gelir elde etittiğinin görüleceğini bu nedenle yoksulluk nafaka talebinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; belirlenen ve kadına yüklenilen kusurlarının yanı sıra yargılama bitmeden sadakatsizlik yaptığını, taraflar arasında geçen anlara ilişkin kayıtların sosyal medyaya sızdırıldığını, anne-babasına karşı saygısız davrandığının ispatlandığını, hatalı kusur belirlemesi nedeniyle tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesinin doğru olup olmadığı, tarafların tazminat talepleri ile kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve fıkrası; 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Bölge Adliye Mahkemesince davalı- davacı erkeğe sadakatsizlik vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de dosya kapsamından erkeğin bu davranışının güven sarsıcı boyutta kaldığı; kadına kusur olarak yüklenen ... kadın tarafından doğrudan paylaşım yaptığı tespit edilemeyen ancak, eşinin medyatik bir insan olması hususunun da gözönüne alınarak yıllar öncesine ait uygunsuz fotoğrafları saklamaya devam etmesi şeklindeki eylemin, tanık A.A'nın beyanı dikkate alındığında güven sarsıcı davranış olarak kabul edilmiş ise de, tarafların birbirlerine ait birlikte rızaları ile çektirdikleri ve anı kalmasını istedikleri fotoğrafları saklamasının, tanığın bilgi ya da görgüsüne dayanmayan yorumları dikkate alınarak güven sarsıcı davranış olarak nitelendirilmesi ve kadına kusur olarak yüklenmesi doğru görülmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesince tarafların belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı- davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3.4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen ... kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak ... kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) ve (3) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ile kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönlerinden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) ve (3) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ile kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönlerinden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümleri yönünden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13776, Karar No: 2010/6545, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13776 E.  ,  2010/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2003/465-2008/373 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1.000 TL nominal değerde 10.260 adet müşterek hisseleriyle davalının ortağı bulunduklarını, 31.03.2003 tarihli genel kurulda kar payı dağıtılmasına karar verildiğini, karara uygun şekilde birinci taksit kâr payını aldıklarını, ikinci taksitin ödenmediğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu, şirkete el konulması sonrasında yönetim kurulu kararı ile kar payının ödenmesinin ertelenmesine karar verildiğinin bildirildiğini, yönetimin böyle bir hakkının bulunmadığını, şirkete el konulmasının ortağın sorunu olmadığını, alacağın muaccel olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortakların doğrudan dava açamayacağını, 12.06.2003 tarihli karar ile müvekkili şirkete Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca el konulduğunu, yöneticiler dahil kimsenin şirket merkezine giremediklerini, 11.09.2003 tarihli karar ile yönetimin Bakanlığın müvekkilin döner varlıklarını yaratan, duran varlıkları müsadere etmesi, Bakanlar Kurulu’nun imtiyaz sözleşmesini feshetmesi nedeniyle Danıştay’a açılan dava sonucuna kadar kâr payının ikinci taksitinin ödenmesinin ertelenmesine, bu kararın ilk genel kurul toplantısında ortakların onayına sunulmasına karar verdiğini, kararın SPK ve İMBK’ya de bildirildiğini, SPK tarafından da durumun mücbir sebep olarak kabul edildiğini, ayrıca Şişli Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/391 Müteferrik Sayılı Kararı ile 4208 sayılı Kanunu’n 2, 7 ve 9 ncu maddeleri uyarınca müvekkil şirketin mevduatları, tüm hak ve alacaklarının dondurulduğunu, fiilen ve hukuken ödeme kabiliyetinin ortadan kalktığını, mücbir sebep bulunduğunu, kar payı dağıtmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı genel kurulunda ortaklara temettü dağıtılmasına karar verildiği, davacıların ortak olarak hak kazandıkları bedelin birinci taksitini aldıkları, ikinci taksitin ödenmesinden önce davalının imtiyaz sözleşmesinin bakanlıkça tek taraflı olarak feshedildiği, mahkeme kararı ile mevduat hesaplarına, hisse senetlerinin, diğer gerçek kişi ve tüzel kişiler nezdindeki hak ve alacaklarının dondurulmasına, bunlar üzerindeki tasarruf yetkisinin kaldırılmasına, mal, kıymetli evrak, nakit ve diğer değerlerin zaptına karar verildiği, yönetim kurulunca ikinci taksitin ödenmesinin açılmış dava sonucuna kadar ertelenmesinin karar altına alındığı, bu kararın yetki gaspı olduğu, karar alma yetkisinin genel kurulda bulunduğu, imtiyaz sözleşmesinin feshinin ve sonraki işlemlerin davalının kendi kusurundan kaynaklandığı, basiretli tacir gibi davranmadığı, bu durumun mücbir sebep kabul edilemeyeceği, esasen imtiyaz sözleşmesinin feshinin yerinde olduğunun Danıştay kararı ile sabit bulunduğu ve davacılarının alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, aynı şartlarda takibin devamına ve inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kar payı alacağının ikinci taksitinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacıların ortak oldukları davalı şirketin 31.03.2003 tarihli genel kurul toplantısında ortaklara kar payı dağıtılmasına, belirlenen kar paylarının birinci taksitinin 20.05.2003, ikinci taksitin ise, 19.09.2003 tarihinde ödenmesine karar verilmiş, iptal edildiği veya yoklukla malul olduğu savunulmayan ve dosya kapsamından kesinleştiği anlaşılan bu karar uyarınca davacılar adına tahakkuk eden kar payının birinci taksiti ödenmiştir. Kar payının ikinci taksitinin ödenmesi zamanı gelmeden 3096 sayılı Kanun kapsamında faaliyet gösteren davalı şirketin 09.03.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi, dava dışı Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından 12.06.2003 tarihinde tebliğ edilen yazı ile feshedilmiş, işletilen tesislere ve bu tesislerin mütemmim cüzleri ile işletme faaliyeti için gerekli tüm araç ve gereçlere el konulmuştur. Ayrıca, Şişli C.Başsavcılığı’nın 31.07.2003 tarih ve 2003/30350 Hazırlık sayılı kara paranın aklanması soruşturması dolayısıyla aynı yer 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2003/391 Müteferrik kararı ile 4208 sayılı Kanun kapsamında tedbiren mevduat hesaplarına, hisse senetlerine, diğer gerçek ve tüzel kişiler nezdindeki kiralık kasa mevcutları da dahil olmak üzere hak ve alacaklarının dondurulmasına, bunlar üzerindeki tasarruf yetkilerinin tamamen kaldırılmasına, mal, kıymetli evrak, nakit ve diğer değerlerin zaptına karar verilmiştir. Bu gelişmelerden sonra da davalı şirketin yönetim kurulu 11.09.2003 tarih ve 21 sayılı kararı ile imtiyaz sözleşmesinin haksız feshi ve dava dışı Bakanlığın şirketin döner varlıklarını yaratan, duran varlıklarını haksız ve hukuksuz bir şekilde müsadere ettiği gerekçesiyle uyuşmazlığa konu kar payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen tarihte ödenmesinin, bu işlemin iptali için Danıştay’da açılan davanın sonuçlanmasına kadar ertelenmesine, bu kararın yapılacak ilk genel kurul toplantısında şirket ortaklarının tasvibine sunulmasını kararlaştırmıştır. Davacılar adlarına tahakkuk eden kar payının ikinci taksitinin ödenmediği iddiasıyla 28.10.2003 tarihinde icra takibi başlatmışlardır. Davalı vekili, yukarıda açıklanan hususlardan bahsederek davacılara ödeme yapılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığını savunmuştur. Taraflar arasındaki çekişme, davacıların hak ettikleri kar payının ikinci taksiti olan tutarı ödenmesi gereken 19.09.2003 günü veya takip tarihi itibariyle talep edip edemeyecekleri noktasında toplanmaktadır. Anonim şirketlerde kar payının nasıl ve hangi şartlarda ödeneceğine karar verme yetkisi, genel kurula aittir. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kar paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir. Ancak, ikinci taksitin muacceliyetinden önce tedbiren de olsa davalı şirketin tüm malvarlığı 4208 sayılı Kanun kapsamında dondurulmuş, dolayısıyla yönetim kurulunun tasarruf yetkileri de ortadan kaldırılmıştır

. İcra organı olan yönetim kurulunun bu kararı kendiliğinden değiştirme veya erteleme hakkı bulunmamaktadır. Dolayısıyla davalının yönetim kurulunun kar paylarının ikinci taksitinin ödenmesini erteleme kararı yerinde değildir. Ancak, ikinci taksitin muacceliyetinden önce tedbiren de olsa davalı şirketin tüm malvarlığı 4208 sayılı Kanun kapsamında dondurulmuş, dolayısıyla yönetim kurulunun tasarruf yetkileri de ortadan kaldırılmıştır. Esasen, bu tedbir kararına rağmen icra organı olan yönetim kurulunun ortaklara ödeme yapması da bu kurulun üyelerinin hukuki ve cezai sorumluluklarını doğuracak bir durumdur. O halde, mahkemece verilen tedbir kararı uyarınca davalı şirketin tüm malvarlığının dondurulduğu, her türlü tasarruf yetkisinin askıya alındığı, kar payının ikinci taksitinin genel kurulda belirtilen günde veya dava tarihi itibariyle ödenmesi bakımından davalı şirket açısından hukuki ve fiili engelin bulunduğu dikkate alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6324, Karar No: 2014/15531, Tarih: 01.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6324 E.  ,  2014/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAPANCA ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/204-2013/417

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; vefat eden eniştesine ait meskende uzun yıllardır oturduğunu, evine gelen elektriğin 2012 Nisan ayında elektrik direği ile evi arasındaki yaklaşık 70 metre kablonun tamamı yanmak suretiyle kesildiğini, bu olay neticesinde elektrik saatinin de patladığını ve saatini değiştirdiğini, davalının yaklaşık 1 sene sisteme kayıtlı olmadığı iddiasıyla kabloların durumuyla ilgilenmediğini, başvurularına rağmen saati okuyarak tarafına fatura göndermediğini, 11 ayın sonunda 3.908,20 TL fatura gönderdiğini, sayaç üzerinde yapılan kontrollerde elektrik saatinde bir sorun olmadığı, elektrik tesisatı yanmadan evvel her ay yaklaşık 100,00 TL gelen fatura bedelinin tesisatın yanmasından sonra aylık 400,00 TL civarı gelmeye başladığını, elektriğin kesilmemesi ve mağduriyet yaşamamak için fatura bedelini taksitlendirmek zorunda kaldığını belirterek, faturalandırılan 3.908,20TL'nin kullanmadığı kısmının tespiti ile fazla ödediği bedelin iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerden de açıkça görüleceği üzere dava konusu aboneliğin ve sayacın davacı adına kayıtlı bulunmadığını, dolayısıyla davacının taraf ehliyeti bulunmadığını, dava dışı Ö.. I.. adına kayıtlı olan sayaç üzerindeki faturalandırılma işlemi ve önceki sayaç değiştirme işlemlerinin tamamının yönetmeliğe uygun şekilde gerçekleştirildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının da kabulünde olduğu üzere davaya konu abonelik ve sayaç davacı adına kayıtlı değildir. Her ne kadar sayacın bağlı olduğu adreste davacı oturuyor ve ödemeleri replik dilekçesine ekli belgelerden anlaşılacağı üzere kendisi ödüyor ise de dava konusu sayaç ve abonelik dava dışı Ö.. I.. adına kayıtlı olduğundan HMK'nun 114/d maddesi uyarınca davacının bu davada taraf ehliyeti bulunmayıp davanın dava şartı yokluğu nedeniyle aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, elektrik abonesi olmayan fiili kullanıcının davada taraf ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.