muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5025, Karar No: 2023/2780, Tarih: 12.09.2023

2. Müştekiler soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmuşlar, kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında ''Olay tarihinde ben yanımda kardeşim ... olduğu halde ... plakalı briket yüklü kamyonum ile Doğubayazıt Iğdır yolunda Iğdır istikametine seyir halinde iken Suveren mevkiinde önümde gitmekte olan tırı çok aşırı yavaş gitmesi nedeniyle sollamak istedim önce dikiz aynasından arkayı kontrol ettim. Daha sonra sinyal verip dörtlüleri yakıp yolun diğer şeridine geçtim. Geçiş esnasında ses gelmesi üzerine önce aracımın arıza yaptığını düşündüm. Daha sonra arkaya baktığımda bir minibüsün arkada kaldığını gördüm. Kaza yaptığımı anladım. Aracımı yolun sağına çekip minibüsün bulunduğu yere gittim. Ben kusurlu olmadığımı düşünüyorum. Dikkatsizce sollama yapmış değilim. Arkada gelen minibüs benim aracıma tam ortadan çarpmıştı. Oysaki ben sol şeritte idim ve sol şeritin bitiminde banket bulunmaksızın yol ayırma çizgisi bulunmakta idi. Yol ayırma çizgisinin diğer tarafında ise karşı yöne ait iki şeritli yol bulunmakta idi. Minibüs şoförü karşı şeride de geçerek kazayı engelleyebilirdi. Atılı suçlamayı kabul etmiyorum'' demiştir.

4. Olay sonrası trafik kaza tespit tutanağı ve kaza yeri krokisi tanzim edilmiş,krokide çarpma noktası sol şeritte tespit edilmiş, minibüse ait çarpma öncesi kaplamada 30 m fren izi tespiti yapılmış, kazanın özeti bölümünde sürücü ...nin KTK. madde 56/1-a kuralını ihlal ettiği, sürücü ...'ın KTK. Madde 52/1-b kuralını ihlal ettiği görüşü belirtilmiştir.

5. Bilirkişi Yasin Kaya tarafından olay yeri basit krokisi ve rapor tanzim edilmiş, raporda sürücü ...nin asli kusurlardan "Şeride Tecavüz etme" kuralını ihlal ettiği, sürücü ...'ın tali kusurlardan KTK. madde 52/1-b kuralını ihlal ettiği görüşü belirtilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu Raporunda;

"...Sanık sürücü ..., sevk ve idaresindeki briket yüklü kamyon ile meskun mahal dışında bölünmüş devlet karayolunda sağ şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, arkadan sol şeritten gelen trafiği yeterince kontrol etmeden önünde seyreden başka bir aracı geçmek için sol şeride geçtiğinde sırada aracının arka kısımlarına sol şeritten gelen önünün kapattığı diğer sürücünün idaresindeki aracın ön kısımları ile sol şeritte arkadan çarpması sonucu olaya sebebiyet vermiş, şerit değiştirme kurallarına riayet etmediği anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle asli kusurludur.

---Müteveffa sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı minibüs ile gündüz vakti, meskun mahal dışında Ağrı istikametinden Iğdır istikametine bölünmüş düz iki şeritli devlet karayolunu takiben sol şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, tespitlerden anlaşılmakla hızını mahal ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamış, yolun sağından seyrettiği şeride yönelen diğer sürücüyü karşı ikazda bulunmamış, şeridine giren diğer sürücü idaresindeki aracın arka kısımlarına seyrettiği sol şeritte frenli vaziyette arkadan çarptığı anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle tali kusurludur.'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluşa ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği ;

1. Kusur ve ceza miktarı yönünden;

Kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak iki kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sair nedenler yönünden;

A. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; sabıkası olmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında TCK'nın 62 nci maddesi gereğince indirim yapılan, müdafii tarafından lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunulması karşısında; "sanığın asli kusurlu olmasından kaynaklı suçun işlenmesindeki özellikler" şeklinde yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 50/4 üncü maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

B. Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasın uygulama maddesinin TCK'nın 85/2 nci maddesi yerine TCK'nın 85/1 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/253 Esas, 2015/ 353 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/253 Esas, 2015/ 353 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8801, Karar No: 2009/14941, Tarih: 16.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8801 E.  ,  2009/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının avukatı olarak dava dosyalarını takip ettiğini, davalı adına takip ettiği ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/394 esas sayılı dava dosyasında kendisinin onayı olmadan ve bilgisi dışında davalının başka bir avukata vekalet vermesi üzerine 4.4.2006 tarihli ara kararı ile davadan çekildiğini, takip ettiği dava dosyalarından hak ettiği vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek vekalet ücretinin tahsili için yapılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki davasında hem hasma tahmil olunan ücreti vekaleti hem de müvekkili ile aralarında kararlaştırılan vekalet ücretini talep etmektedir.Taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesi bulunmamaktadır. Ücret sözleşmesinin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043 sayılı Yasa ile Avukatlık Kanununda 164. maddenin dördüncü fıkrası değiştirilmiş, 164/4. maddede; “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci 2009/8801-14941

tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” Yine 5043 sayılı yasa nın Madde 7’si ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu Kanunun değişik hükümleri uygulanır.” Düzenlemesi getirilmiştir. Ne varki, 1136 sayılı Avukatlık Yasası’na 5043 sayılı Yasayla eklenen Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesi’nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca,artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı yasa’nın 164. maddesinde yapılan değişikliklerinde uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı, tarihteki yürürlükte bulunan Avukatlık Yasası’nın ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, dava açıldığı, yada tespit yapıldığı tarih, müvekkilin aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, yada vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır. Eldeki davada da, bilirkişi tarafından bu konuda bir ayırım yapılmamış ve geçici 21.madde dolayısıyla Avukatlık Yasası’nın 5043 sayılı yasa ile değişik 164./4. maddesi yürürlükte imiş gibi dava dosyalarının kesinleştiği tarih baz alınarak ücreti vekalet hesaplanmıştır. Bilirkişi tarafından incelemesi yaptırılan dosyaların dava tarihleri yada cevap dilekçesi verilmiş ise, cevap dilekçelerinin tarihleri gibi bir açıklama bulunmamaktadır. Ancak esas numaralı bulunan dosyaların 1999 yılı ile 2005 yılları arasında olduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca her bir davanın hukuki yardımın ne zaman başladığı ayrı ayrı saptanarak buna göre ücretin bu tarihteki yürürlükte bulunan 1136 sayılı Yasanın ücrete ilişkin maddeleri uygulanarak belirlenmelidir. Ancak bu arada ücrete ilişkin yasal düzenlemelerin de hatırlatılmasında fayda bulunmaktadır.

1136 sayılı Avukatlık Yasası’nın ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri vekil ile müvekkil arasındaki ücrete ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı Yasanın bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı Yasa 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu yasa yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise yada sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” Düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması yada geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Yine 4667 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği tarih olan 2.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Yasası’nın 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise 2009/8801-14941

asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 2.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan avukat emeğine göre yüzde beş ile yüzde on arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Yasasında 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı Yasayla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Yasası’nın 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.” Düzenlemesi getirilmiştir. Böylece 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda sözleşme bulunmaması halinde yada sözleşmenin belirgin olmaması, tartışmalı bulunması yada sözleşmenin geçersiz sayıldığı hallerde ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yirmisi arasındaki bir miktar avukatın emeğine göre verilmelidir. Halen de yürürlükte olan düzenleme bu şekildedir. Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bu madde ancak 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanabilecektir.

Özetlemek gerekirse değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte olan yasa hükümleri uygulanarak hukuki yardımın yapıldığı tarih 2.5.2001 tarihinden önce ise asgari ücret tarifeleri, bu tarih ile 20.1.2004 tarihleri arasında hukuki yardım başlamışsa yüzde beş ile onbeş, bu tarihten sonra ise, yüzde onu ile yüzde yirmi arasındaki bir oran tatbik edilecek, değeri para ile ölçülemeyen davalarda ise avukatlık asgari ücret tarifeleri uygulanacaktır.

Somut olaya gelince;

Davacı, eldeki davasında hem yukarıda açıklanan şekilde müvekkili ile arasında kararlaştırılan ücret düzenlemesi uyarınca vekalet ücretini talep etmekte hem de, takip ettiği dosyalar nedeniyle hasma tahmil olunan ücretleri istemektedir.

Somut olaya gelince;

Davacı, eldeki davasında hem yukarıda açıklanan şekilde müvekkili ile arasında kararlaştırılan ücret düzenlemesi uyarınca vekalet ücretini talep etmekte hem de, takip ettiği dosyalar nedeniyle hasma tahmil olunan ücretleri istemektedir.

Davacının, Davalı adına takip ettiği ... 1. Asliye ticaret Mahkemesi’nin 1999/1100 esas ve 2003/1195 karar sayılı dava dosyasında hukuki yardım (dava açma tarihi) 16.11.1999 tarihi olup, bu tarihte yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi dikkate alınıp hem müvekkilinden hem de hasma tahmil olunan ücret hesaplanmalıdır.Yine ... Asliye Mahkemesinin 1999/1102 esas ve 2002/1185 karar sayılı dava dosyasında hukuki yardım (dava açma 2009/8801-14941

tarihi) 19.11.1999 tarihidir. Bu dosya içinde o tarihte yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi dikkate alınmalıdır. Yine ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi Sıfatıyla bakıp) sonuçlandırdığı 2005/177 esas ve 2005/417 karar sayılı dava dosyasında ise, davanın açılış tarihi ise 2.10.2002 tarihi olup, yürürlükte bulunan Avukatlık Yasası’nın 164. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bu tarih uyarınca Avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanarak hem vekilinden alacağı ücret hem de hasma tahmil olunan ücret hesaplanmalıdır. Yine ... 3. Asliye hukuk Mahkemesi’nin 2005/178 esas ve 2005/418 karar sayılı dava dosyasında da hukuki yardımın başladığı (dava açma tarihi) 7.11.2002 olup, bu tarih itibariyle Avukatlık Yasası’nın 164. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bu tarih uyarınca Avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanarak hem vekilinden alacağı ücret hem de hasma tahmil olunan ücret hesaplanmalıdır. ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/394 esas sayılı dava dosyasının ne zaman açıldığı anlaşılamamakta olup, bu dosya için de dava açıldığı tarihin saptanarak o tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari ücret tarifesinin uygulanarak davacının kendi müvekkilinden hak edeceği ücret hesaplanmalı, talep de dikkate alınarak, sonucuna uygun karar verilmelidir.Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26208, Karar No: 2019/7116, Tarih: 20.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/26208 E.  ,  2019/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın suç oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK'nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3745, Karar No: 2025/3671, Tarih: 11.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/3745 E.  ,  2025/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/418 E. - 2022/1406 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/307 E. - 2020/60 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.