muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15149, Karar No: 2023/3360, Tarih: 03.04.2023

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü eski 640 parselin ifrazıyla oluşan 1395 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11794, Karar No: 2024/12069, Tarih: 18.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/11794 E.  ,  2024/12069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğerleri hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar ve suç yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/30 Esas sayılı davası ile Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/110 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7528, Karar No: 2012/3286, Tarih: 27.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/7528 E.  ,  2012/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5. maddesine aykırılık eyleminden dolayı Kabahatli ...'ın sürücü belgesinin 5 yıl süre ile geri alınmasına dair Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.01.2010 tarihli ve 2009/1457 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulüne ilişkin Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihli ve 2010/152 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.05.2011 gün ve 28049 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 gün ve KYB. 2011-210531 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatlinin 26.04.2008, 16.10.2009 tarih, 01:28 saatli ve 16.10.2009 tarih ve 02:11 saatli tutanaklar ile üç kez alkollü araç kullandığının anlaşılması karşısında itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 gün ve 2010/152 değişik iş esas- karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğrumamak üzere BOZULMASINA, 07.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Muhalif

KARŞI OY

Kabahatli hakkında 2. kez alkollü araç kullanmak ile ilgili olarak verilen iki yıl süre ile ehliyetin geri alınması müeyyidesi verildikten sonra ve bu kararlar kesinleşmeden sanık 3. kez alkollü araç kullanırken yakalandığından, sonucu itibariyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin red kararı doğru olduğundan çoğunluğun kanun yararına bozma talebinin kabulüne ilişkin görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/21518, Karar No: 2014/30614, Tarih: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21518 E.  ,  2014/30614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2011/969-2013/345

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini, iş yerinde fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ve hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece, davacının haftanın altı günü günde en az oniki saat çalışma yaptığından bahisle haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı ve davalı şahitleri, davalı işyerindeki çalışma düzenine ilişkin yaz ve kış ayrımı yaparak beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece, yaz ve kış ayrımı yapılmadan çalışma saatlerinin yıl boyunca aynı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Dosya kapsamı ve şahit beyanları doğrultusunda, davacının yaz aylarında haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmakta ise de kış ayları için her iki taraf şahitlerinin beyanları ve mevsim şartları değerlendirilerek yeni bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.

3-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu da uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hiç yıllık izin kullanmadığı görüşü ile hesaplama yapılmıştır. Halbuki davacı işçi, fesihten önce yıllık izne çıkarıldığını ve izindeyken fesih yapıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davacıya bu beyanı açıklattırılarak feshin, izninin kaçıncı gününde yapıldığı tespit edilmeli ve yıllık izin alacağı hesabında dikkate alınmalıdır Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24102, Karar No: 2023/9511, Tarih: 22.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24102 E.  ,  2023/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2017 tarihli ve 2017/31083 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 39, 53/1, 58, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2017/302 Esas, 2018/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 168/3-2, 62/1, 53/1, 63/1, 58/7. maddeler uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/2062 Esas 2018/2331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın yağma eyleminde bulunmadığına,

3.Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın yağma eyleminde bulunmadığına,

3.Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun olay tarihinde saat 16.00 sıralarında İETT otobüs durağında beklediği sırada çantasında bulunan cüzdanının sanık ve yanında bulunan kimliği tespit edilemeyen şahıslarca çalındığı, mağdurun otobüse bindiği sırada ... kartını çıkarmak amacıyla cüzdanını kontrol ettiğinde çantasında cüzdanının olmadığını fark ederek otobüsten indiği ve cüzdanının çaldığını düşündüğü sanık ve yanında bulunan şahısların arkasından giderek sanığın yanında bulunan bayan şahsı yakaladığı, bayan şahıstan cüzdanını vermesini istediği bunun üzerine bayan şahsın, suça konu cüzdanı çıkartarak mağdura verdiği, mağdurun cüzdanını kontrol ettiğinde içerisinde 600 USD'nin bulunmadığını görmesi üzerine sanık ve yanında bulunanlardan parasını istediği, bu sırada bayan şahsın kolunu tutması üzerine sanığın yanında bulunan kimliği tespit edilemeyen erkek şahsın üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak mağdurun uzaklaşması amacıyla birkaç kez salladığı, bu sırada sanığın, yanında bulunan erkek şahıstan bıçağı aldığı ve yanında bulunan şahıslarla mağdurdan uzaklaştığı, bu sırada mağdurun şahısların kimliğini tespit etmek ve yaşanılanları delillendirmek amacıyla cep telefonu ile kayıt yapmaya başladığı, sanığın elinde bulunan bıçağı uzaktan mağdura göstererek tehdit ettiği, bu sırada olay yerinde bulunan vatandaşların olaya müdahalede bulundukları, polisin de olay yerine gelmesi üzerine sanığın olay yerinde yakalandığı, diğer şahısların ise yakalanamayarak olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları, eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Tanık K.K.'nin mağduru doğrulayan ''Huzurdaki sanığın mağdura bıçak salladığını gördüm" şeklindeki soruşturma ve mahkeme aşamasındaki beyanı dosyada mevcuttur.

3. Yakalama tutanağı dosyada mevcuttur.

4. Mağdurun "Bıçağı sanığın kardeşi çıkardı, ama bıçağı kardeşinin elinden huzurdaki sanık aldı, kardeşi bıçakla benim üzerime geliyordu. Sanık bıçakla benim üzerime yürümedi. Sanık, sanığın kardeşi bana bıçakla zarar vermesin diye bıçağı kardeşinden aldı. Ancak uzaktan telefon kaydına aldığımda bıçağı çıkaran ve bana gösteren huzurdaki sanıktır" şeklindeki beyanı dosyada mevcuttur.

5. Sanığın kimliği tespit edilemeyen diğer şahıslarla birlikte fiili iştirakinin bulunduğu, tevil yollu ikrarı dosyada mevcuttur.

6. Sanığın yakınlarının kovuşturma aşamasında müştekinin zararını giderdiği dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5. Sanığın kimliği tespit edilemeyen diğer şahıslarla birlikte fiili iştirakinin bulunduğu, tevil yollu ikrarı dosyada mevcuttur.

6. Sanığın yakınlarının kovuşturma aşamasında müştekinin zararını giderdiği dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

B. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 07.05.2016 kesinleşme tarihli ... 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/238 Esas, 2016/236 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın TCK'nın 141/1 maddesinde tanımı yapılan basit hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

C. Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malı zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

C. Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malı zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

Somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun otobüse bindiği sırada ... kartını çıkarmak amacıyla cüzdanını kontrol ettiğinde çantasında cüzdanının olmadığını fark ettiği, bu ana kadar mağdurda cüzdanının alındığı bilgisinin olmadığı, cüzdanın mağdurun hakimiyet alanından çıktığı ve mağdurun otobüsten indiği ve cüzdanı aradığı bulamayınca sanık ve yanında bulunan şahısların arkasından giderek sanığın yanında bulunan bayan şahsı yakaladığı, bayan şahıstan cüzdanını vermesini istediği bunun üzerine bayan şahsın, suça konu cüzdanı çıkartarak mağdura verdiği, mağdurun cüzdanını kontrol ettiğinde içerisinde 600 USD'nin bulunmadığını görmesi üzerine sanık ve yanında bulunanlardan parasını istediği, bu sırada bayan şahsın kolunu tutması üzerine sanığın yanında bulunan kimliği tespit edilemeyen erkek şahsın üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak mağdurun uzaklaşması amacıyla birkaç kez salladığı, bu sırada sanığın yanında bulunan erkek şahıstan bıçağı aldığı ve yanında bulunan şahıslarla mağdurdan uzaklaştığı, bu sırada mağdurun şahısların kimliğini tespit etmek ve yaşanılanları delillendirmek amacıyla cep telefonu ile kayıt yapmaya başladığı, sanığın elinde bulunan bıçağı uzaktan mağdura göstererek tehdit ettiği eylemde cüzdanın müştekinin hakimiyet alanından çıktıktan sonra, sıcak takip olmadan ve dolayısıyla hırsızlık eylemi tamamlandıktan sonra uygulanan cebir veya tehdidin eylemi yağmaya dönüştürmeyeceğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 106/2-a-c maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve birden fazla kişiyle silahla tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/2062 Esas, 2018/2331 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/675, Karar No: 2023/7051, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/675 E.  ,  2023/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2463 Esas, 2022/2671 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazarcık 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/268 Esas, 2020/20 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 107 ada 35 parsel (ifrazen 107 ada 148 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma bedelinin mahsubuyla kalan bedelin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri