muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4687, Karar No: 2022/8158, Tarih: 13.12.2022

2. Bozma Kararı

Dairece; “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından 27.04.2018 tarihli ek karar ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-a maddesi gereğince davalı ...’in temyiz talebinin, kararın kesin olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosyanın esasına girilerek inceleme yapılmış olması nedeni ile kararın kesin olmadığı” gerekçesiyle; 27.04.2018 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA, karar verilmiştir.

İşin esası yönünden ise; “İlk Derece Mahkemesi, feragatin irade fesadı ile sakat olmadığı sonucuna ulaşmış, Bölge Adliye Mahkemesi ise feragatin irade fesadı ile alındığı sonucuna varmıştır.Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 311. maddesinde, “Feragat ve kabul kesin hüküm gibi sonuç doğurur.İrade bozukluğu hallerinde, feragat ve kabulün iptali istenebilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Ne var ki gerek Yerel Mahkemece, gerekse Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu yönde toplanan delillerin irade fesadını iptale yönelik olduğunu söyleme imkanı yoktur. Hâl böyle olunca, öncelikle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 311. maddesi gereğince feragatin irade fesadı ile alınıp alınmadığı hususunun tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, daha sonra irade fesadı sabit ise işin esasına girilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

3. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/1150 E. 2019/1199 K. sayılı kararıyla; feragatin hile ve zorlama sonucu alındığı,bu nedenle vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa bedelin tahsili istemine ilişkin asıl davanın esası hakkında bir karar verilmesi için taraf delillerinin toplanması ve davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile önceki kararda direnerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili duruşma istemli, davalı ...vekili ve davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

4. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili duruşma istemli, davalı ...vekili ve davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının, dava tarihinden sonra 13.08.2014 tarihinde feragat dilekçesi sunduğunu, anılan dilekçe ekinde davacının kimlik tespitinin de yapıldığını, 28.08.2014 tarihli dilekçesinde ise feragatin ikrah ve tehdit ile verildiğini beyan ettiğini, davacı tarafın bu yöndeki iddiasına ilişkin delil olarak Savcılık soruşturma dosya numarası bildirdiğini, daha sonra ise yasal süre geçtikten sonra şu an davanın davacısı konumunda olan ....,...ve ...’ı tanık olarak gösterdiğini, Mahkemece tüm delillerin değerlendirildiğini ve feragat dilekçesinin cebir, şiddet ve tehdit altında verildiğine ilişkin yeterli delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın feragat nedeni ile reddine karar verildiğini, feragatin geçerliliğinin ayrı bir davada ileri sürülmesi gerektiğini, Mahkemenin feragatin geçerli olup olmadığını inceleyemeyeceğini, davacı ile haricen anlaşıldığını, bu nedenle davacı ...’nın Mahkeme kalemine gelerek feragat dilekçesini bizzat verdiğini ve davalılardan haricen 130.000,00 TL aldığını belirttiğini, davacı tarafça feragatin fesada uğratıldığının ispat edilemediğini, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının yasaya ve hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

5.2. Davalı ...vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı asilin, bizzat Mahkeme kaleminde davadan feragat ettiğini, her ne kadar, feragatin irade fesadı ile yapıldığı iddiasında bulunulmuş olsa da Mahkemece bu yönde tüm taraf delilleri toplanarak, irade fesadının ispatlanamadığından, feragatin geçerli olduğu sonucuna varılarak, feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, dosya içerisinde feragatin davacının iradesinin fesada uğratılarak alındığı yönde hiç bir delil bulunmadığını, buna rağmen Bölge Adliye Mahkemesince, feragatin irade fesadı ile alındığı yönde yapılan değerlendirmenin ve verilen direnme kararının hukuka uygun olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

5.3. Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; Dairenin bozma kararının yerinde olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin ise Daire kararına karşı direnmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil,olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkin davada, davacının feragat beyanının irade fesadı nedeniyle geçersiz olup olmadığı hususuna ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil,olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkin davada, davacının feragat beyanının irade fesadı nedeniyle geçersiz olup olmadığı hususuna ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Türk Borçlar Kanunu'nun temsil ve vekalet aktini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

6098 s. Türk Borçlar Kanunu'nda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanunu'nun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nın 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'da daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'da benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nın 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (re'sen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

6.2.2. Bilindiği üzere, davacının davasından feragat etmesi ile dava konusu uyuşmazlık sona erer, kesin hükmün hukuksal sonuçları doğar. (HMK m.311.). Bu nedenle Mahkeme henüz feragat nedeniyle davanın reddine karar vermemiş olsa bile davacı feragatten dönemez (rücu edemez) başka bir ifadeyle davacı, feragat beyanı ile bağlıdır.

Ancak, feragatle ortaya çıkan sonucun iradeyi bozan bir halin varlığına dayandığı (HMK m.311) kanıtlanırsa, doğurduğu netice bakımından iradesi fesada uğrayan kimseye talep hakkı bahşedeceğinden kuşku yoktur.

Feragate ilişkin irade açıklanmasının gerçeği yansıtmadığının bildirilmesi halinde, bu halin ya aynı dava içerisinde HMK'nın 163. maddesine göre ön sorun (hadise) şeklinde ya da ayrı bir dava olarak incelenmesi olanaklı ve gereklidir.

6.3. Değerlendirme

Somut olaya gelince; İlk Derece Mahkemesince, feragatin irade fesadı ile sakat olmadığı sonucuna ulaşıldığı, Bölge Adliye Mahkemesince ise feragatin irade fesadı ile alındığı sonucuna varıldığı,ne var ki gerek Yerel Mahkemece, gerekse Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu yönde toplanan delillerin irade fesadını tespit etmeye yönelik olduğunu söyleme imkanı bulunmadığı, bu nedenle öncelikle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 311. maddesi gereğince feragatin irade fesadı ile alınıp alınmadığı hususunun tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, daha sonra irade fesadı sabit ise işin esasına girilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı yönündeki bozma kararı yerindedir.

VI. SONUÇ:

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; bozma kararının düzeltilmesine gerek görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 13.12.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin direnme kararına gösterdiği gerekçelerle kaldırma ve ilk dereceye gönderme kararının doğru olması nedeniyle onanması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderme kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/10182, Karar No: 2020/6716, Tarih: 08.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/10182 E.  ,  2020/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni görülmeyerek, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki mağdurun ev arkadaşı olduğunu, aynı evi paylaştıkları mağdurun bayan görünümlü olması nedeniyle ev bulmakta zorlandığı için ikameti kendisi adına kiralayarak kontrat yaptığını, evin kirasını mağdurun ödediğini, kendisinin de arkadaşı olarak yanında kaldığını, fuhuş yaparak geçimini sağlayan mağdurun fuhuş için müşterisini kendisinin bulduğunu, mağdurun fuhuşundan herhangi bir menfaat temin etmediğini, olay tarihinde de mağdurun para karşılığı birlikte olduğu şahsı hiç görmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediğine dair savunması, mağdurun beyanında geçimini fuhuş yaparak karşıladığını, müşterilerini telefon ile bularak ikamet ettiği evinde ilişkiye girdiğini, bayan görünümlü olması nedeniyle ev bulmakta zorlandığı için ikameti kendisi adına sanığın kiralayarak kontrat yaptığını, olay tarihinde de tanığın kendisini kullanmakta olduğu telefonundan arayarak fuhuş için anlaşmaları üzerine ikamete geldiğini ifade etmesi, tanık ...’ın soruşturma aşamasındaki beyanında, mağdurun kullanmakta olduğu telefonu doğrudan arayarak para karşılığı ilişki için anlaştıklarını, mağdurun tarifi üzerine ikamete giderek ücretini mağdura verdiğini, ikamette mağdur dışında kimseyi görmediğini belirtmesi karşısında; sanığın, mağdurun fuhuşuna aracılık ettiği, yer temin ettiği ya da fuhuş için kolaylık sağladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan, somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütlerin soyut olarak yazılması suretiyle temel hapis cezasının alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak tayini,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20699, Karar No: 2008/15703, Tarih: 18.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20699 E.  ,  2008/15703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7107, Karar No: 2021/11012, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7107 E.  ,  2021/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2006, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2007, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2008 ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da mükellefin 2009 yılında matrahlı beyanname vermemesi ancak Ba-Bs bildirimlerine göre 2009 yılında Şubat ayında mal ve hizmet satın aldığını beyan etmeleri karşısında; suç tarihinin en aleyhe kabulle 28.02.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12097, Karar No: 2012/17842, Tarih: 26.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12097 E.  ,  2012/17842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-... vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1- ...'a velayeten ... ve ... 2- ... 'a velayeten ... ve ... 3- ...'a velayeten ... ve ...

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...' a velayeten ... vdl. aleyhine 24/05/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... köyünde bulunan deposunda davalıların çocuklarının içtikleri sigaradan dolayı meydana gelen yangında depoda bulunan tarım alet ve ekipmanlarının zarar gördüğünü, davalıların anne ve babasının ergin olmayan küçüğün zarar verici eylemlerinden sorumlu olduklarını belirterek maddi zararlarının davalılara ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yangının çıkış nedeninin net olarak saptanamadığı ve yangına davalı çocukların kusurlu hareketleri ile sebep olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, dava dilekçesinden ve davacının iddialarına açıklık getirdiği beyanlarından, zararın ev başkanı olan davalılar ... ve ..., ...ve ... ile ... ve ...'a ödetilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanununun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/12097-2012/17842

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6703, Karar No: 2013/3084, Tarih: 10.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/6703 E.  ,  2013/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/267601

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/01/2010, 2009/139 (E) ve 2010/3 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, olası kastla yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık Ali Hikmet'in mağdurlar Ahmet ve Erkut'u kasten yaralama suçlarından verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından ve vasfa yönelik aleyhe temyiz de bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin bu yönden, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ali Hikmet'in mağdur Fırat'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru müdafaaya vesaireye yönelen, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur Fırat'ın, sanık Ali Hikmet ile Erkut arasındaki kavgayı aralamak istediği sırada sanığın, mağdur Fırat'a bıçakla vurmak istediği, mağdurun geri çekilmesiyle bıçak darbesinin Ahmet'i kolundan yaraladığı, sanığın bıçağı tekrar savurup mağduru karın bölgesinden, mide lezyonuna ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın bıçağı bir kez daha mağdura vurmak için hamle yaptığı sırada tanık Ali Emre'nin sanığın elini tutup itmek suretiyle eylemine devam etmesine engel olduğu, daha sonra mağdurun hastaneye götürüldüğü sırada, sanığın ona senin yüzünü unutmayacağım, bu iş burada bitmez, ölmediğine sevinme şeklinde bağırdığı olayda;

Sanığın, söze ve eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve eylemin bir bütün halinde öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturması karşısında, öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç vasfında hataya düşülerek bıçakla kasten yaralama ve tehdit suçlarından hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 10/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.