muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9726, Karar No: 2023/7974, Tarih: 12.09.2023

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı hakkında kısıtlanması talebiyle vasilik davası açıldığını, davacının vasisinin davaya dahil edilmeden yapılan temyiz, davacının fiil ehliyetinin kısıtlanması ile sonlanacağından hukuken geçerli bir temyiz olmadığını, kendisine verilen çatıya çıkmama talimattına aykırı hareket etmek suretiyle çatıya çıkıp kendisine menfaat temin etmeye çalışan işçiye kask veya eldiven vermedi diye müvekkilinin sorumlu tutulmasının, buna göre kusur belirlenmesinin ve buna dayalı fahiş tazminata hükmedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarının kaza tarihindeki değil hesap tarihindeki asgari ücreti endeks kabul edip hesaplama yapılmışken, olaydan hemen sonra yapılan ödemelerin hükmedilen tazminatın yanında adeta bir kuş gibi kaldığını, müvekkili şirket tarafından mükerrer ödeme yapılmaması adına hakkaniyete göre yeniden hesap yapılması taleplerinin değerlendirilmediğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunu, fahiş tazminat hesabı yapıldığını, maddi tazminat hesabı son asgari ücret artışına göre yeniden güncellenip hesaplandıktan sonra bir de olay tarihinden bu yana faizi ile birlikte tahsiline hükmedilmesinin davacı lehine müvekkili aleyhine fahiş bir tazminatın ortaya çıkmasına sebep olduğunu, Adli Tıpın ilk raporlarında 17.12.1986 tarihli Deniz Hastanesinin davacının gözünün görmediği yönündeki değerlendirmesinden söz edilmezken dosyaya sunulan son raporda gerçeğe aykırı olarak maluliyet belirlenirken bu durumun göz önünde tutulduğu belirlenerek eksik ve hatalı rapor verildiğini, maluliyet oranı fahiş olup davacının askerlikten önce gözünü kaybetmesini de içerdiğinden tarafımızdan itiraz edilmiş olsa da SGK tarafından belirlenecek maluliyet oranı kesinleşmeden sayın Mahkemenin hüküm kurmuş olması maluliyetin %83 olarak belirlenerek bu maluliyete yine davalıya maaş bağlanması halinde işbu dosyaya bildirilecek peşin sermaye değerini davacı yararına arttıracağı ve doğal olarak tazminat miktarının müvekkil lehine azaltması gerekeceği tartışmasızken maluliyet oranı ve re'sen sermaye değerinin sonucu beklenmemiş böylece müvekkilin hem davacıya fahiş tazminat hem de SGK'ya yaptığı rücu dolayısıyla mükerrer ödeme yapma durumunda bırakılmasının kabul edilemez olduğunu, karar tarihi itibari ile yeniden güncellenerek peşin sermaye değerinin tekrardan hesaplanması veya Kurumdan sorulması gerektiğini, davacıya ... 4. İcra Müdürlüğü 2013/5652 E. sayılı dosyasından 20.000 TL geçici ödeme yapıldığı tespit edildiğine göre bu ödemenin de güncel değerinin hesaplanarak hükmedilecek tazminat tutarından düşürülmesi gerektiğini, Mahkemece verilen karar; 20.000 TL peşin ödemenin Türk Borçlar Kanunu 100 üncü madde gereğince faizlere mahsup edileceği sonucunu çıkartmakta olduğunu, zamanaşımı yönünden bozma ilamına uyulmak suretiyle müvekkil lehine usuli müktesep hak oluştuğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 307 ve 311 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelerle bozmaya uyulmakla taraflar yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı dikkate alınarak, temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenleriyle kanunun açık hükmüne aykırı görülen sebepler re'sen dikkate alınarak, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6098 sayılı TBK’nın 76 ncı maddesinde zarar görenin, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunması ve ekonomik durumunun da gerektirmesi durumunda hâkimin, istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verebileceği, davalının yaptığı geçici ödemelerin, hükmedilen tazminattan mahsup edileceği, tazminata hükmedilmezse hâkimin, davacının aldığı geçici ödemeleri, yasal faizi ile birlikte geri vermesine karar vereceği hüküm altına alınmıştır.

3.Somut olayda, Mahkemece davalı tarafından yapılan geçici ödemenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 76 ncı maddesine uygun şekilde mahsup işlemini yaparak oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken mahsup işleminin hükümde yapılmayıp infaz aşamasına bırakılması doğru olmamıştır.

4.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5.O halde, temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları dikkate alınarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

3.Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

4. İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının (davalıya) ilgiliye iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının (davacıya) ilgilisine yükletilmesine,

5. Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8013, Karar No: 2010/9424, Tarih: 27.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8013 E.  ,  2010/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.250,00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın HUMK'nun 409 maddesi gereğince açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 6.250,00 TL tazminatın davalılardan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, HUMK'nun 409.maddesi gereğince, davacı ve vekilinin davayı mazeretsiz takip etmediği ve işlemden kaldırılan dosyanın 3 ay içinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 409.maddesi gereğince oturuma çağrılmış olan taraflardan hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerinin bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Dosyası işlemden kaldırılmış dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde yenilenmezse açılmamış sayılır (HUMK.409/5 md).

Somut olayda davacı 04.11.2009 tarihli celseye gelmemiştir. Mahkemece davacının celse sonunda delil listesini ibraz ettiği, bu dilekçesinde herhangi bir mazeret beyanında bulunmadığından sözedilerek dava işlemden kaldırılmıştır. Ancak dosyanın incelenmesinden, davacının 28.10.2009 havale tarihli dilekçesi ile delil listesini ve masrafları verdiği, bunun dışında ikinci bir dilekçe vererek ve yine 28.10.2009 tarihinde hakim havalesi yaptırarak mazeret bildirdiği anlaşılmaktadır.

O halde, davacının 04.11.2009 tarihli celseye 28.10.2009 havale tarihli, usulüne uygun mazeret dilekçesi verdiği, bu mazeretine dayanarak duruşmada hazır bulunmadığı görülmekle, mahkemece davaya devamla hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13662, Karar No: 2008/12473, Tarih: 13.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13662 E.  ,  2008/12473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8648, Karar No: 2014/10073, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8648 E.  ,  2014/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13990, Karar No: 2015/9921, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13990 E.  ,  2015/9921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

166 promil alkollü sanığın idaresindeki araç ile seyrederken polis memurları tarafından durdurulduğu, ehliyet ve ruhsatı istendiğinde aracın güneşliğinden çıkarttığı bıçağı kendi boğazına dayadığı ancak ikna edilmesi ile cebine koyduğu, araçtan indirildiğinde de elinde bir bıçak olduğunun görüldüğü, istendiğinde rızası ile teslim ettiği olayda, sanığın adli sicil kaydı ve oluş nazara alındığında, mahkemenin ceza uygulamasında ve kişiselleştirmede bir isabetsizlik görülmediğinden, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

... Kriminal Polis Laboratuvarının ekspertiz raporuna göre; sanıktan ele geçen bıçakların 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı; sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi kapsamında bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin de bulunmadığı gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, alt soy haricindeki kişiler yönünden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9153, Karar No: 2021/5102, Tarih: 10.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9153 E.  ,  2021/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’nun ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’nun ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen, temyize konu 09/09/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan ve hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından beraat hükmü kurulan sanık ... hakkındaki dava zamanaşımı süresini kestiği ve bu nedenle sanığın sorgusunun yapıldığı 05/02/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar asli dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından;

1)Sanıkların düzenlediği iddia olunan suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile sanıkların kullandığı iddia olunan suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, kime verdikleri, her 2 sanığı da tanıyıp tanımadıkları, faturaların düzenlenmesi ve alınması konusunda sanıklardan ...’un bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

2)Kabule göre de;

2)Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirlerinden ayrı ve bağımsız, kendi içerisinde teselsül eden suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümleride uygulanmaksızın tek suç olarak kabul edilip hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, yasaya aykırı,

b)Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10869, Karar No: 2013/16757, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10869 E.  ,  2013/16757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, adına işyeri tescili işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davalı Kurumun davacı adına işyeri tescili işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; kollukta yürütülen bir soruşturma sebebi ile ifadesine başvurulan Türkmenistan uyruklu Ogulşeker Jommıyeva isimli bayanın ifadesinde ...'ün ... Vişni 1 İtir Çiçeği Çıkmazı No:1 adresinde hizmetçi olarak çalıştığını beyan etmesi sebebi ile Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunulduğu ve Kurum tarafından davacının ... Köyü Merkez Mevkii İnci Sokak No:5 adresindeki ikametinin 26.06.2011 tarihinden itibaren ev hizmeti konusunda işyeri olarak tescil edildiği, davacının kollukta verdiği ifadede ikametinde kimseyi çalıştırmadığını beyan ettiği, mahkemece başkaca bir araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 11.maddesinde düzenlenmiştir. 506 sayılı Yasanın 5. maddesine göre; bir yerde sigortalıların çalışmaya başlaması ile birlikte o yer işyeri niteliği kazanır. Maddenin ikinci fıkrasında ise işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunan yerlerin işyerinden sayılacağı kuralı getirilmiştir. 5510 sayılı Yasanın 11. maddesinde ise; “işyeri, sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurlar ile birlikte işlerini yaptıkları yerdir” tanımı yapılmış ve maddenin devamında işverenin örneği Kurumca hazırlanacak işyeri bildirgesini en geç sigortalı çalıştırmaya başladığı tarihte Kuruma vermekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Kurumun sadece kolluk ihbarı üzerine işyeri tescil işlemini gerçekleştirdiği, mahkemece işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamına alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı hususlarında yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Kurumun sadece kolluk ihbarı üzerine işyeri tescil işlemini gerçekleştirdiği, mahkemece işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamına alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı hususlarında yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının komşularını dinlemek, davacının ikametinde çalışanı olup olmadığı hususunda yönetimince beyanlarını almak, davacının mali ve sosyal durumunu araştırarak ikametinde bir kimseyi çalıştırıp çalıştıramayacağını araştırmak, yabancı uyruklu Ogulşeker Jommıyeva'nın ifadesinde sözünü ettiği adresi araştırmak, bu adreste ikamet eden kimsenin olup olmadığını tespit etmek, davacının kendisi ile aynı semtte oturduğunu ve daha önce de kendisi ile karıştırıldığını beyan ettiği ...'ün adresini tespit etmek, dava konusu hakkında beyanına başvurmak, davacının gerçekten bir çalışanı olup olmadığını ve davalı Kurumun işyeri tescili işleminin gerçeği yansıtıp yansıtmadığını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23020, Karar No: 2019/1397, Tarih: 06.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/23020 E.  ,  2019/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 518 ada 92 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 518 ada 92 parsel sayılı taşınmaz ile yakın konumda bulunan 518 ada 90 parsel sayılı taşınmaza ...... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/1104-2013/1095 E/K sayılı dosyasında Aralık/2011 değerlendirme tarihi itibariyle 550.00 TL/ m², yine 518 ada 96 parsel sayılı taşınmaza ...... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/217-2013/1335 E/K sayılı dosyasında ....../2012 değerlendirme tarihi itibariyle 450.00 TL/ m², takdir edildiği bu değerlerin Dairemizin denetiminden geçtiği aynı zamanda dava konusu taşınmaza 200 metre mesafede bulunan ...... mahallesi 106 ada 132 ve 137 parsel sayılı taşınmazlara ....../2014 değerlendirme tarihi itibariyle 545.00 TL/ m² takdir edildiği ve aynı bölgede çok farklı değerler belirlendiği anlaşıldığından, hükme esas alınan bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.