muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10618, Karar No: 2022/14624, Tarih: 22.11.2022

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434 ve babadan 1479 sayılı Yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen ... sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, ... ... Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve ... tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001- 01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak ... kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak ... kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, ... Kurumu, ... ve T.C. ... Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 2021 tarihli 1577 ile 1585 arası karar sayılı ilamları ve Anayasa Mahkemesinin 21.04.2004 tarihli ve 2017/31861 başvuru nolu kararında belirtilen hususlarda Anayasının 35. maddesindeki mülkiyet hakkı ihlal edilmiş olduğundan belirtilen gerekçelerle bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/336, Karar No: 2018/4769, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/336 E.  ,  2018/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... Çelik İmalat Gıda Turz. Tic ve San. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanığın, ...Day. Tük. Mal. Elk. Gıd. İnş. Eml. Amb. San. Tic. Ltd. Şti ve ... Nak. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti’ne ait 19 adet sahte faturayı yasal defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın, ... Nak. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğine ilişkin vergi tekniği raporu bulunması, bu şirket yetkililerine belirtilen takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığının dosya kapsamından belirlenmesi, ... Ay Day. Tük. Mal. Elk. Gıd. İnş. Eml. Amb. San. Tic. Ltd. Şti hakkında ise 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporu bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006 takvim yılına ilişkin suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları düzenleyen ... Ay Day. Tük. Mal. Elk. Gıd. İnş. Eml. Amb. San. Tic. Ltd. Şti yetkilisi hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının araştırılarak, varsa vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellef hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi

Gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Aynı mükellef hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi

Gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16995, Karar No: 2022/12717, Tarih: 28.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16995 E.  ,  2022/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret, basit tehdit ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Temyiz talebinin reddi ve mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan sanık ...'in basit tehdit suçundan verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tehdit suçundan dolayı tayin edilen 600 TL olan adli para cezalarına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz istemi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan 12/07/2016 tarihli ek karara karşı yapılan istemin CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddiyle, ek kararın ONANMASINA,

II- Katılan sanık ...'in hakaret, sanık ...'nun kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlerin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve takdire göre, sanık ... ve katılan sanık ...’in temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/512, Karar No: 2023/6443, Tarih: 06.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/512 E.  ,  2023/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1622 E., 2022/1290 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 10. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/609 E., 2021/553 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Danış Madencilik Harf. İnş. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Danış Madencilik Harf. İnş. San. Tic. A.Ş. vekili arafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Danış Madencilik Harf. İnş. San. Tic. A.Ş. vekili arafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesi ile; müvekkillerinin murisi ... 19.04.2015 tarihinde davalı şirket Danış Madencilik Hafr. İnşaat San.ve Tic. A.Ş.'ne ait taş ocağında alt işveren davalı şirket Uçar Nakliyat İnşaat Gıda ve Turizm İşletmeleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işletmesini üstlendiği ve halen devam eden şantiyede kamyon operatörü (şoför) olarak çalışmakta iken kullandığı ... plakalı damperli kamyondaki malzemeyi boşaltma esnasında, zeminin eğimi ve damperin havada oluşu sebebi ile kamyon devrildiğini, ... yaralanmış kaza sonrası Okmeydanı Devlet Hastanesine götürülmüş ve aynı gün taburcu edildiğini, ancak sonrasında durumu kötüleşmiş tekrar hastaneye gittiğinde omuriliğinin zedelendiğini acil ameliyat olması gerektiği söylenmiş bunun üzerine ameliyat olmak üzere ailesinin yanına gitmek üzere havaalanında beklerken fenalaşmış, uçağa binememiş, ertesi gün ailesinin yanına Antep'e gitmiş oradaki muayenesinde boynunda kırık olduğu ve omuriliğinin zedelendiği acil ameliyat olması gerektiği söylendiğini, ancak ameliyat olamadan 07.05.2015 günü vefat ettiğini, dava konusu olay SG Kanunu'nun 2 maddesi ve yine aynı Kanun'un 11/a maddesine göre iş kazasının sigortalının iş yerinde bulunduğu ve işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana geldiği için iş kazası olduğunu, davalılar, işçilerinin sağlığı ve güvenliği için gerekli önlemleri alamadığı ve kazalının sağlığına kavuşması için gerekli muayene ve kontrolleri yaptırmayarak kanunun açık hükümlerine aykırı davrandıklarını, ayrıca müvekkilleri, sosyal ve ekonomik yönden mağdur ve mahrum durumda olduklarını, taraflar arasında olayın şartları ve özelliğine göre hakkaniyete muvafık dengenin kurulması gerektiğini, davalıya ait ... plakalı araca teminatsız olarak tedbir konulmasına, maddi tazminat için şimdilik müvekkili ...'a 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 60.000-TL manevi tazminat, müvekkili ...'a 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 35.000-TL manevi tazminat, müvekkili ...'a 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 35.000-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 133.000-TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Danış Madencilik A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili olayın meydana geldiği sahanın işletme sahibi olduğunu, diğer davalı ile 10.04.2014 tarihli imzalamış oldukları Agrega ocağı kırma eleme Tesis İşletme Sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye göre tesisin işletme sorumluluğu tamamen diğer davalıya ait olduğunu, davacılar murisi müvekkili şirket çalışanı olmayıp diğer davalı şirket çalışanı olduğunu, diğer davalı çalışanı olması sebebiyle, diğer davalıdan alınan bilgiye göre davacı murisi 19.04.2015 tarihinde ... plakalı kamyonla stok sahasında yükünü boşaltma esnasında yükü tam olarak boşaltmadan ve damper havada iken aracı ileri doğru sürdüğü ve araçla birlikte sağ yana doğru yattığını, meydana gelen hafif yaralanmalı iş kazası neticesinde müteveffa 19.04.2015 tarihinde Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ...B. Kliniğinde yapılan tedavisinde "hastanın durumunun iyi ve doğal olduğu, başka bulguya rastlanmadığı, on gün istirahatinin uygun olduğu ve 30.04.2015 tarihinde işe başlayabilir." yönünde teşhis konmuş ve "başkaca hayati tehlikeyi gerektirecek durumun gözlemlenmediği" tespit edildiğini, diğer davalı tarafından dosyaya sunulan belgelerden anlaşılacağı üzere davacı vekilinin iddiasının aksine müteveffada hayati tehlike niteliğindeki "boyun kırığı" yada "omurilik zedelenmesi" gibi tanı ve teşhiste bulunulmadığını, müteveffanın ölüm nedeninin tam olarak tespiti için otopsi yapılması gerektiğini, ayrıca doktor raporu ile sabit olduğu üzere istirahatli olması gereken dönemde kendi kusur ve eylemleri ile seyahat etmesi ve neticesinde memleketi ...'te ne sebep ve surette hayatını kaybettiğinin iş kazası ile iliştirilmesi haksız ve mesnetsiz olduğunu, müteveffanın kullandığı aracın sevk ve idaresinin ise kendisine ait olduğunu, maddi dayanağı bulunmayan haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Uçar Nakliyat vekili cevap dilekçesinde özetle; davacılar her ne kadar dava dilekçesi ile müteveffanın ölüm sebebinin iş kazası neticesinde meydana gelen omuriliğin zedelenmesi veya boyun kırığından meydana geldiğini iddia etmekte ise de müteveffanın kesin ölüm sebebi ile iş kazası arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını, stok sahasında yükünü tam olarak boşaltmadan ve damper havadayken aracı ileri doğru sürmüş ve araçla birlikte yan yattığını, yaralanmalı iş kazası nedeniyle hastaneye kaldırıldığında hayati tehlikesinin varlığına dair teşhis konmadığını, müteveffa 30.04.2015 tarihinde de tekrar hastaneye gittiğinde yine hayati tehlike teşhisi konmamış 10 gün istirahat verildiğini, 10.05.2015 tarihinde iş başı yapabilir raporu verildiğini, davacı yanın belirttiği gibi boyun kırığı veya omurilik zedelenmesi teşhisinde bulunulmadığını, istirahatli olduğu dönemde seyahatlerde bulunduğunu, hayatını ne sebep ve surette kaybettiğine dair kesin bilgi sahibi olunması için otopsi yapılmadığını, her halükarda olayın meydana geldiği tarihten itibaren düzenli doktor takibinde olan davacının hayati tehlike oluşturacak bir rahatsızlığının olmadığı hasta kayıtları ile sabit olduğunu, istirahatli olması gereken günlerde ...'e giden ve ne sebepten olduğu belli olmayan ölüm olayının iş kazası ile ilişkilendirilmesi mesnetsiz olduğunu, uygun illiyet bağı olsa bile müvekkili şirkete isnat edilebilecek kusur bulunmadığını, müteveffanın kendi kusur ve eyleminden dolayı iş kazası meydana geldiğini, müvekkili 6331 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde iş sağlığı ve güvenliği konusunda her türlü tedbiri aldığını, yük boşaltma esnasında yükünü boşaltmadan ve damper havadayken hareket etmesi, araç içerisinde iş güvenliği eğitimlerine aykırı olarak emniyet kemeri takmamış olması, hastaneden kendine verilen 20 günlük istirahat raporuna uymayarak müvekkil şirkete bildirim yapmadan il dışı seyahat etmesiyle tam ve ağır kusurlu olduğunu, bu sebeplerle haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle;

Davacının davasının kabulü ile;

1-114,005,01 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,

2-41.236,73 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ...'a verilmesine,

3-28.153,82 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,

4-60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,

3-28.153,82 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,

4-60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,

5-35.000,00 tl manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ...'a verilmesine,

6-35.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Daniş Madencilik A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Danış Madencilik Harf. İnş. San. Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili ile diğer davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığı, müvekkili şirketin murise emir ve talimat vermesi söz konusu olmadığı, kazanın meydana geldiği sahanın işletme sahibi müvekili şirket olduğu, müvekkili diğer davalı ile 10.04.2014 tarihinde Agrega Ocağı Kırma Eleme Tesis İşletme Sözleşmesi imzaladığı, sözleşme ile sabit olduğu tesisin işletme sorumluluğu tamamen diğer davalı şirkete ait olduğu, murisin diğer davalınn çalışanı olduğu, meydana gelen kaza nedeniyle müvekkili sorumluluğunun bulunmadığı, murisin iş bu kazadan kaynaklı vefat edip etmediğinin net olarak tespit edilemediği, olayın seyrine bakıldığına murisin kazadan çok sonra ölmesinin kendisine verilen raporlar gözününe alındığında illiyet bağı olmadığını düşündükleri ve bu konuda yeterli araştırma yapılmadığı, murisin kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, SGK'nın yapmış olduğu teftişte murisin meydana gelen kazada %100 kusurlu olduğunun rapor edildiği, murisin yaşı ve bakiye ömrü hesabında murisin aktif hayat süresinin 6 yıl, pasif hayat süresinin ise 9 yıl olduğu tespitinin usul ve yasaya aykırı olduğu, murisin eşinin yeniden evlenme şansının %7 olarak kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu eşinin 38 yaşında olduğu ve bu nedenle %7 oranının çok düşük olduğu, yerel mahkemenin davacılar lehine hükmettiği manevi tazminat tutarlarının fahiş olduğu, şeklindedir.

C. Gerekçe ve Sonuç