muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5722, Karar No: 2024/7866, Tarih: 08.07.2024

İlk Derece Mahkemesi tarafından; "Davacı aleyhine dava dışı ... Örme A.Ş.'nin borçlarından davacının yönetim kurulu üyeliği sıfatıyla sorumlu olacağı nedeniyle başlatılan takiplerin 2016 yılı 2-6 aylarına ilişkin prim, işsizlik sigortası ve damga vergisi alacağına ilişkin olduğu, şirketin yönetim kurulu karar defterine göre yönetim kurulu üyesi olan davacının ve diğer üye ...'ün 23.12.2015 tarihinde istifa ettiğinin karar altına alındığı, istifanın kabulü ile en kısa sürede genel kurulda yasal işlemlerin yapılmasına karar verildiği, 15.09.2016 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ilanına göre 15.07.2016 tarihli genel kurul kararında davacının ve diğer üye ...'ün istifalarının kabulüne karar verildiğinin anlaşıldığı, takibe konu borç döneminin davacının istifa ettiği 23/12/2015 tarihi sonrasına ilişkin 2016 yılı 2., 3., 4., 5. ve 6. aylara ilişkin olduğu, davacı ve davacı ile birlikte istifa eden yönetim kurulu üyelerinin istifasına 7 ay sonra genel kurulun toplanarak karar verdiği ve kararın ilan edildiği, istifa eden yönetim kurulunun istifa tarihinden sonraki borçlardan sorumlu olmayacağı, emsal Yargıtay kararlarında ise istifa tarihi ile ilan edildiği tarihte fiilen yönetim kurulu üyeliği yapıp yapmadığının araştırılmasının gerektiği, borcundan sorumlu tutulan şirkete karar defterinin ibrazı için yazılan müzekkerenin adresinde olmadığından iade edildiği, adresin ticaret sicilindeki son adres olduğu, şirketin faal olmadığı anlaşılmış, istinaf kaldırma kararı doğrultusunda davacının istifa iradesinin borçlu şirkete ulaştığı bilgi ve belgelerin ve Ticaret Sicil Gazetesinde belirtilen ve ilan edilen yönetim kurulu toplantı tutanaklarının celbi için ilgili dava dışı şirkete müzekkereler yazıldığı, ancak şirket kapalı olduğundan şirkete ulaşılamadığı, bu nedenle şirket yetkilisi olduğu tespit edilen ...'a müzekkere yazıldığı, gelen cevabi yazıda şirkete ait defterlerin uhdesinde bulunmadığının, davacının Aralık 2015'te yönetim kurulundan istifa ettiğinin, istifadan sonra şirketin yönetimi ve yönetim kurulu ile ilgili herhangi bir faaliyete katılmadığının, temsil ve ilzamda bulunmadığının, şirketi temsil ve ilzam yetkisinin ... ve ...'da bulunduğunun, 01.04.2016 tarihli yönetim kurulu toplantısında şirketin merkez adresinin ivedi olarak değişmesinin gerekmesi ve o tarihte davacının istifasının tescil ve ilan edilmemiş olması nedeni ile davacının imzasının bulunduğunun, 20.04.2016 tarihli toplantının yönetim kurulu toplantısı olmadığı, şirketin olağan genel kurul toplantısı olduğu, davacının bu toplantıya ortak sıfatı ile katıldığı ve toplantı tutanağına oy toplama görevlisi olarak imza attığının, bir sonraki 15.06.2016 tarihli genel kurul toplantısında davacının hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığının bildirildiği, bu kapsamda şirketin ticari defterlerine, karar defterlerine, toplantı tutanaklarına ulaşılması mümkün görünmediğinden ve şirket yetkilisi ..

.04.2016 tarihli toplantının yönetim kurulu toplantısı olmadığı, şirketin olağan genel kurul toplantısı olduğu, davacının bu toplantıya ortak sıfatı ile katıldığı ve toplantı tutanağına oy toplama görevlisi olarak imza attığının, bir sonraki 15.06.2016 tarihli genel kurul toplantısında davacının hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığının bildirildiği, bu kapsamda şirketin ticari defterlerine, karar defterlerine, toplantı tutanaklarına ulaşılması mümkün görünmediğinden ve şirket yetkilisi ...'ın cevabi yazısında belirttiği hususların da davacının iddialarını desteklediği görüldüğünden davacının istifa ettikten sonra fiilen şirketi temsil etmediğinin, fiilen yönetim kurulu üyeliği yapmadığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı Kurum tarafından davacı aleyhine başlatılan 2018/22593, 2018/22594 ve 2018/22595 sayılı takipler için gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 3 Mayıs 2016 tarihli 9067 Sayı ve 400.sayfasında davacının ... Örme Kumaşçılık Tekstil A.Ş. Yönetim Kurulu kararında yönetim kurulu üyesi olarak isminin bulunduğunu, davacının istifasının Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 15 Ağustos 2016 tarihli 9137 Sayı ve 189. sayfasında yayımlanmış olduğunu, Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olup davanın reddi gerektiğini belirterek, istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle davacının 23.12.2015 tarihinde istifa ettiği, istifasının 15.07.2016 tarihli genel kurul kararında kabul edildiği, bu arada davacının 01.04.2016 tarihli yönetim kurulu toplantısında yönetim kurulu üyesi olarak bulunduğu, istifasının kabul edildiği tarihe kadar yönetim kurulu üyeliğinin devam ettiği ve bu tarihe kadar yönetim kurulu üyesi olarak dava konusu ödeme emirlerinden sorumluluğunun bulunduğu anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Tekirdağ 1. İş Mahkemesinin 30.09.2022 tarihli, 2021/474 Esas - 2022/432 Karar sayılı kararının HMK.'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin 23.12.2015 tarihinde noter kanalı ile gönderdiği istifa beyanı ile yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğini, istifasının 23.12.2015 tarih ve 2015/06 no.lu yönetim kurulu kararı ile kabul edildiğini, müvekkilin istifasının 15.07.2016 tarihli genel kurul toplantısında tescil ve ilan edildiğini, istifa sonrası şirketin istifa kararı uyarınca genel kurul kararı almasının, yeni üye atamasının, tescil ve ilan hususlarının davacının iradesi dışında olduğunu, dava dışı şirket yetkilisi ...'ın Mahkemeye sunduğu müzekkere cevabında, 01.04.2016 tarihli yönetim kurulu kararında şirket merkez adresinin ivedi olarak değişmesi gerekmesi ve o tarihte ...'un istifasının tescil/ilan edilmemiş olması nedeniyle acil ve önemli durumlar için daha önceden üyelerin imzaladığı boş karar metinlerin kullanıldığını, davacının takibe konu prim döneminde yönetim kurulu üyeliği devam etseydi dahi şirkette müşterek imzayla yetkili olduğu ve üst düzey yönetici olmadığı dikkate alındığında borçtan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek, temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ödeme emrinin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ödeme emrinin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55 ve devamı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16109, Karar No: 2023/22599, Tarih: 16.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16109 E.  ,  2023/22599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/260 E., 2016/395 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Finike Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, alkollü olduğundan olayı hatırlamadığına, alkollü bir kişinin jandarmaya hakaret edip direnmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kastının bulunmadığına ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü olan ve etrafı rahatsız eden sanığın, olay yerine gelen asayişin sağlanması ile görevli mağdur jandarmaları itekleyerek, “Sizi buradan süreceğim, sizi ve bu karakolu tarayacağım” dediği ve ayrıca hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, hakaret suçundan oy birliğiyle, görevi yaptırmamak için direnme suçundan oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Alkolün etkisiyle çevrede bulunanlara karşı rahatsız edici davranışlarda bulunan sanığın, kendisine engel olmak isteyen görevlilere karşı tehdit içerikli sözler söylemek suretiyle direndiğinden bahisle görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK'nın 265/1 inci maddesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK'nın 43/2 nci maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için öncelikle görevi yaptırmamak için direnme suçunu müeyyide altına alan 765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesi ile buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK’nın 265/1 inci maddesinin birlikte irdelenerek her iki düzenlemede suç ile korunan hukuki değer açıklanarak, anılan suçun düzenlendiği bölümün de dikkate alınması suretiyle suçun konusunun tek olup olmadığı tespit edilip "zincirleme suç" hükümleri açıklandıktan sonra yargılamaya ve dolayısıyla hükme konu edilen eylemden dolayı TCK'nın 43/2 nci maddesinde tanımlanan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin doktrinde benimsenen görüşlerden yararlanılarak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu ve çeşitli dairelerin tarihsel süreç içerisindeki benzer olaylardaki içtihatları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesinde suç oluşturan fiil, “Bir memura veya ona yardım edenlere memuriyetine ait vazifeleri ifa sırasında cebir ve şiddet veya tehdit ile mukavemet edilmesi şeklinde tanımlanmış, buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1 inci maddesinde ise suçu oluşturan fiil, "Kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması” şeklinde tanımlanmıştır.

765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesinde suç oluşturan fiil, “Bir memura veya ona yardım edenlere memuriyetine ait vazifeleri ifa sırasında cebir ve şiddet veya tehdit ile mukavemet edilmesi şeklinde tanımlanmış, buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1 inci maddesinde ise suçu oluşturan fiil, "Kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması” şeklinde tanımlanmıştır.

TCK m. 265’in bulunduğu bölüm “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar”dır. Söz konusu suç ise içeriği itibarıyla genel olarak kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engelleyen fiilleri konu edinmektedir. Suçun yalnızca cebir veya tehditle işlenebilen bir suç olması sebebiyle, vücut bütünlüğü ve kişi özgürlüğü de bu suçla korunan hukuki yararlardan bazılarıdır. Tam da bu ayrım noktasında Yargıtay; eski tarihli bir kararında suçla korunan hukuki değeri; “Kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almak” olarak nitelendirmiştir. Daha yeni tarihli bir kararında ise buna ek olarak “…kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır…” ifadelerine yer vermiştir. 765 sayılı TCK’nın yürürlüğü sırasında Ceza Genel Kurulunun 26.11.2002 tarihli ve 279-406 sayılı kararında; "Bu suç ile korunan hukuki yarar, kamu idaresi organlarının görevlerini herhangi bir engelleme ile karşılaşmadan yapmasını sağlamak suretiyle kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almaktır." denilmek suretiyle bu husus vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK’na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nın "suçların içtimaı" bölümünde, 42 nci (bileşik suç), 43 üncü (zincirleme suç) ve 44 üncü (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümüne katkısı bakımından zincirleme suç ile aynı neviden fikri içtimaya dahil edilen suçların bağımsızlığını koruyup korumadığı, suçun konusunun aynı olması halinde suç çokluğunun söz konusu olup olamayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Prof.Dr. Türkan Yalçın SANCAR:

Uyuşmazlığın çözümüne katkısı bakımından zincirleme suç ile aynı neviden fikri içtimaya dahil edilen suçların bağımsızlığını koruyup korumadığı, suçun konusunun aynı olması halinde suç çokluğunun söz konusu olup olamayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Prof.Dr. Türkan Yalçın SANCAR:

Sonuç olarak zincirleme suç bir faraziyedir. Sadece Kanun'da belirtilen üç halde yani, zamanaşımının başlangıcı, cezanın ve yetkili mahkemenin belirlenmesi bakımından farazi bir birlik teşkil eder, Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde her suç bağımsızlığını korur. Bir suç, af, zamanaşımı vb. nedenlerle ortadan kalksa da, diğer suçların varlığı etkilenmez.

Yar.Doç.Dr. Murat DÜLGER

Suçun konusuna müşterek ya da iştirak halinde malik olunması halinde failin tek eylemiyle birden fazla kişiye karşı suç işlenmesi durumu söz konusu olmayıp suçun konusunun tek olması nedeniyle tek suçun varlığı söz konusu olacaktır. Dolayısıyla farklı neviden fikri içtimaın söz konusu olabilmesi için suçun konusunun da farklı olması gerekir. Örneğin müşterek mülkiyet halinde malikleri bulunan bir arabanın çalınması halinde mağdur sayısının birden çok olmasına rağmen suçun konusunun bir araba olması nedeniyle yalnızca bir suç vardır.

Yargılamaya konu edilen görevi yaptırmamak için direnme suçunda; 2009 yılına kadar mağdur sayısının birden fazla olması durumunda TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağına dair teoride ve uygulamada herhangi bir duraksama yaşanmamasına karşın, yasada hiçbir değişiklik olmadan 2009 yılının sonlarından itibaren Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesi tarafından içtihat değişikliğine gidilmiş, ancak uygulamada mağdur sayısının fazla olması durumunda TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanacağına dair önceki içtihatlarla çelişen içtihatlar öğretide desteklenmeyerek aşağıda açıklandığı üzere tamamen önceki içtihatlar doğrultusunda (TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanamayacağına dair) görüşler ileri sürülmüştür.

KAMU HUKUKU TEZLİ YÜKSEK LİSANS PROGRAMI-Enes Gültekin- Tez Danışmanı- Prof. Dr. Mehmet Emin ARTUK;

KAMU HUKUKU TEZLİ YÜKSEK LİSANS PROGRAMI-Enes Gültekin- Tez Danışmanı- Prof. Dr. Mehmet Emin ARTUK;

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun seçimlik hareketli bir suç olması sebebiyle, bu suçun oluşması için kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla cebir veya tehdit fiillerinden birinin kullanılması yeterli olmasına rağmen her iki fiilin kullanılmasıyla da tek suç oluşacaktır. Aynı veya farklı türdeki hareketlerin (kısa aralıklarla önce yumruk vurulması, sonra bıçaklanması gibi) aynı göreve karşı koymak amacıyla tekrarlanması durumunda yine tek suç oluşacaktır. Ayrıca görevi yaptırmamak için kullanılan cebir veya tehdidin birden fazla kamu görevlisine karşı yönelmesi halinde de tek suç oluşacaktır. Nitekim görevi yaptırmamak için direnme suçunda, belirli bir görevin yerine getirilmesini engellemeye yönelik hareketin veya mağdur (kamu görevlisi) sayısının çokluğu birden fazla suçun gerçekleşmesine yol açmamaktadır. Çünkü burada önemli olan, tek bir görevin yerine getirilmesine engel olmaktır. Bu bakımdan görevi yaptırmamak için direnme suçunda, görevini yerine getiren kamu görevlisi sayısının çokluğu birden fazla suçun gerçekleşmesine yol açmayacağından burada zincirleme suç hükmü (TCK m. 43/2) yani aynı neviden fikri içtima uygulanamayacaktır.

Prof.Dr. Veli Özer ÖZBEK-Doç. Dr. Koray DOĞAN-Dr. Öğretim Üyesi Pınar BACAKSIZ-Arş. Gör. İlker TEPE-Türk Ceza Hukuku –(Özel Hükümler-13. Baskı-Sayfa: 1360);

Görevi yaptırmamak için cebir ve tehdidin birden fazla kamu görevlisine karşı yönelmesi halinde tek suç oluşacaktır. Kanun koyucu kamu idaresinin işleyişine karşı bir suç ihdas ettiğinden, burada esas olan görevin icrasına engel olmaktır. Görevi yerine getiren kamu görevlisinin sayısı önemli değildir. Kamu görevlisinin sayısının birden fazla olması suç çokluğuna yol açmayacağından burada zincirleme suç hükmü (TCK’nın 43) de uygulanamayacaktır.

Prof. Dr. Mahmut KOCA-Prof. Dr. İlhan ÜZÜLMEZ; (Türk Ceza Hukuk Genel Hükümler-9. Baskı-Sayfa: 522-523)

Konunun tek olduğu hallerde, bununla ilgili birden fazla şahıs bulunsa dahi birden fazla suçun işlendiğinin kabulü mümkün değildir. Örneğin birden fazla kişiye ait bir taşınıra kaşı işlenen hırsızlık suçunda, suçun konusu tektir. Birden fazla kişinin mağdur olması, aynı neviden fikri içtimaın kabulü için yeterli değildir. Bunun için tek fiille farklı konular üzerinde aynı suçun işlenmiş olması gerekmektedir.

Konunun tek olduğu hallerde, bununla ilgili birden fazla şahıs bulunsa dahi birden fazla suçun işlendiğinin kabulü mümkün değildir. Örneğin birden fazla kişiye ait bir taşınıra kaşı işlenen hırsızlık suçunda, suçun konusu tektir. Birden fazla kişinin mağdur olması, aynı neviden fikri içtimaın kabulü için yeterli değildir. Bunun için tek fiille farklı konular üzerinde aynı suçun işlenmiş olması gerekmektedir.

Aynı şekilde ihaleye fesat karıştırma suçunun konusunu ihale oluşturmaktadır. Bir kamu kurumumun yaptığı ihaleye, TCK’nın 235 inci maddesinin 2 nci fıkrasındaki seçimlik hareketlerden birinin veya bazılarının uygulanması suretiyle ihaleye katılma yeterlik ve koşullarına haiz birden fazla kişinin ihaleye katılması engellenebilir. Hatta ihaleye katılan kişilerden birine cebir kullanmak, diğerini tehdit etmek suretiyle ihaleye fesat karıştırılabilir. Bu gibi hallerde, ihaleye katılmasına engel olunan şahıslar suçun doğrudan mağdurudurları ve sayıları birden fazladır. Buna rağmen suçun konusu tek olduğu ve bu konuyla bağlantılı olarak icra edilen tek fiille farklı kişilerin mağduriyetine yol açıldığı için aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanmaz.

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 14.12.2009, 2008/6372 Esas 2009/20286 Karar sayılı kararıyla görevliye karşı direnme suçunda TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanabileceğine dair kararı aynı yazarlar tarafından aşağıdaki şekilde eleştirilmiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun konusu, kamu görevlileri tarafından ifa edilecek kamu güvenidir ve somut olayda suçun konusu tektir. Dolayısıyla bu konuyla bağlantılı olarak iki veya daha fazla sayıda kamu görevlisine karşı cebir veya tehdit kullanılması, bir fiil ile birden fazla kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi anlamına gelmez. Bu konuyla bağlantılı olarak bu suç tek fiille ancak bir kere işlenebilir. Dolayısıyla karara konu olayda, aynı nevi fikri içtimadan bahsedilemez ve dolayısıyla zincirleme suç hükümleri uygulanamaz. Görevi yaptırmamak için direnme kapsamında birden fazla kamu görevlisine karşı cebir ve tehdit kullanılması, suç için tayin edilecek cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi kapsamında göz önünde bulundurulabilir.

Bu açıklamalar ışığında, TCK'nın 43/2 nci maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin, zorunlu bir ön koşul olarak karşımıza çıktığı görülmektedir.