muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7891, Karar No: 2014/10030, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7891 E.  ,  2014/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5617, Karar No: 2019/16345, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5617 E.  ,  2019/16345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30825, Karar No: 2012/16920, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30825 E.  ,  2012/16920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı icra mahkemesine başvurusunda icra dairesince yapılan ihalede gayrimenkulü satm aldığını, KDV'nın %18 yerine taşınmaz konut vasfında olduğu için ona göre KDVoranının tespit edilmesi gerektiğinden bahisle anılan işlemin iptalini istemiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 113-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17. maddesinin 1. fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 113-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

- İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

- İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV'nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV'nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaf1arının çözüm yeri de vergi mahkemesidir.

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın onanınası gerekmiştir.

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru kararın onanınası gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41, Karar No: 2013/16380, Tarih: 24.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/41 E.  ,  2013/16380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2011 tarih ve 2011/423-2011/1692 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan kağıt cinsi emtianın gemi ile Mersin Limanı'na gelmesinden sonra 17/06/2010 tarihinde davalının piyasadan bulduğu araç içerisine forklift ile liman çalışanı tarafından paletler halinde yüklenmesi esnasında hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 2.655,00 TL tazminatın 10/08/2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin komisyoncu firma olup, limana gelen emtianın yükleme ve boşaltma işlemleri ile Mersin/Ankara arası taşınması işinin dava dışı başka firmalarca yapıldığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça, emtianın forklift ile liman çalışanı tarafından paletler halinde yüklenmesi esnasında hasarlandığının dava dilekçesinde beyan ve kabul edildiği, davacının davalıdan tahsili gereken bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3584, Karar No: 2017/4190, Tarih: 05.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3584 E.  ,  2017/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan beraat, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ... başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 14.03.2008 tarih ve 2008/4950 Esas sayılı iddianamesi ile “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı hükmünde sahte fatura kullanmaktan kurulduğu ancak, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalaanın dava şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmek“ suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/7539, Karar No: 2017/19018, Tarih: 23.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7539 E.  ,  2017/19018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı Yüksek Öğrenim ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim ...’ nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim ...’ nün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ve yargılama giderlerine ilişkin paragraflarının tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ - Davalı T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim ... harçtan muaf olduğundan kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Alınması gereken 1.326,35 TL. karar-ilam harcından peşin yatırılan 24,30 TL. ile 306,80 TL. ıslah harcının mahsubu ile bakiye 995,25 TL. karar-ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

-Davacının yaptığı toplam 355,40 TL. harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 401,80 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kurum’ dan 18.03.2015 ve 08.04.2015 tarihli makbuzlar ile yersiz alınan tüm harçlarının isteği halinde davalı kurum’a iadesine, 23.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9075, Karar No: 2007/8869, Tarih: 28.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9075 E.  ,  2007/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... S.H.

DAVA TÜRÜ :İsim Tashihi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \*tapuda baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay \*14. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Dosyanın görevli Yargıtay \*14. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/19630, Karar No: 2015/695, Tarih: 21.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19630 E.  ,  2015/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine faturalara dayalı cari hesap alacağın tahsili için girişilen icra takibinin kısmi itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 07.04.2011 ve 06.11.2012 tarihli duruşmalara katılmaması ve mazerette bildirmemesi nedeniyle davanın yenileninceye kadar iki kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 26.12.2013 tarihli celseye de katılmadığı ve mazeret de bildirmediği gerekçesiyle davacı tarafça takip edilmeyen davanın HMK.nun 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 03.10.2013 tarihli celsedeki ara kararda “davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatinin uyaptan öğrenilmesine” denilerek yargılamanın 26.12.2013 tarihine bırakılmasına karar verilmiş, 26.12.2013 tarihli duruşma tutanağında ise davanın yenileninceye kadar iki kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin duruşmadan haberdar olduğu halde duruşmada hazır olmadığından HMK.'nın 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair karar tesis edilmiş ve bu karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nın 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilebilmesi için tarafların usulüne uygun şekilde davet edilmiş olmaları ve buna rağmen duruşmaya gelmemeleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirmeleri gerekir.

Somut olayda davacı vekili usulüne uygun şekilde davet edilmiş değildir. Zira mahkemece, mazereti kabul edilen davacı vekiline duruşma gün saatinin dosyada bulunan gider avansından karşılanarak tebliği mümkündür. Bu nedenle olayda davanın açılmamış sayılması koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/2691, Karar No: 2018/4580, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2691 E.  ,  2018/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılması istemine ilişkin olarak açılan davada ... 13. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi, UYAP üzerinde yapılan sorgulamada müteveffanın MERNİS adresinin "" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Müteveffa ...'in nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresi "... Mah. ... ... No:47/... İç Kapı No:... ...-.../..." olmakla birlikte Mahkememizce, ... İlçe ... Komutanlığına yazılan müzekkere neticesinde yapılan araştırmada; müteveffanın evrakta belirtilen ölmeden önceki yerleşim yeri adresi olan "... Mah. ... ... No:47/... İç Kapı No:... ...-.../..." adresinde ikamet etmediği, bu adrese yaz aylarında fındık toplamak için geldiği, daimi olarak "... Mah. ... Cad. No:33 D9-... .../..." adresinde ikamet ettiği, kolluk araştırması ve müteveffanın mirasçıları olan ... ve ...'in beyanları ile tespit edilmekle, müteveffa ...'in ölümünden önceki yerleşim yeri adresinin Şişli/... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesine göre, "Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur." Aynı Kanunun 19/.... maddesine göre de, "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre müteveffanın vefat etmeden önce "müteveffanın evrakta belirtilen ölmeden önceki yerleşim yeri adresi olan ... Mah. ... ... No:47/... İç Kapı No:... ...-.../... adresinde ikamet etmediği, bu adrese yaz aylarında fındık toplamak için geldiği, daimi olarak "... Mah. ... Cad. No:33 D9-... .../..." adresinde ikamet ettiğinin" bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6788, Karar No: 2017/10495, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6788 E.  ,  2017/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ve vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketin, elektrik abonesi olan müvekkilinden düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek 61.999,50 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, elektrik abonesi olan davacı şirketten dava konusu kayıp-kaçak bedelini tahsil etmesinin yasal olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara

uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.