muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/24249, Karar No: 2008/736, Tarih: 21.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/24249 E.  ,  2008/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı 04.01.2005 tanzim tarihli 22.07.2005 vadeli ve 111.000.USD (Amerikan Doları) tutarındaki senet, alacaklı Şekerbank TAŞ Genel Müdürlüğü tarafından takip borçluları ... .... San. Tic. A.Ş. ile şirketin 1.derecede imza yetkililerinden N. M. B., A. B. ve İ.B. aleyhine takibe konulduğu anlaşılmaktadır. Şikayetçi borçlular ....... San. Tic. A.Ş. kaşesi üzerinde yer alan imzaların şirket yetkililerinin eli mahsulü olmadığını ileri sürmüşlerdir.

Mahmekece hükme dayanak bilirkişi raporunun ilk kısmında takip dayanağı 04.01.2005 tanzim ve 22.07.2005 vadeli 111.000.USD (Amerikan Doları) meblağlı senet incelemeye esas alındığı belirtildiği halde, raporun sonuç kısmında ise, borçlusu ......San ve Tic. A.Ş. olarak gözüken 04.11.2004 tanzim ve 22.07.2005 ödeme tarihli 2.000.000.000.(iki trilyon) TL. meblağlı senedin alt bölümünde ödeyecek kısımda atılı bulunan toplam 8 adet imzadan 1 rakamı ile işaretlenen 2 adet imzanın A. B., 2 rakamı ile işaretlenen 3 adet imzanın N. M. B.'nın, 3 rakamı ile işaretlenen 3 adet imzanın İ. B. eli mahsulü olduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme dayanak alınan raporun yukarıda belirtildiği gibi incelemeye konu takip dayanağı senet ile sonuçta incelendiği belirtilen senedin, takip dışı başka bir senet olduğu halde, rapor sonucuna görede çelişki arzeden bilirkişi raporu dayanak gösterilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

Yine dosya kapsamından ticaret sicili memurluğu 18.07.2007 tarihli ve 2007/7047 sayılı belge yazısı ekinde gönderilen belgeden borçlu .....San. ve Tic. A.Ş.nin, kambiyo taahhüdlerinde bulunmaya yetkili 1.derecede imza yetkililerinden, "İ.B., N.M. B., M.B., A. B., O. B., M. K." dan ikisinin imzasıyla temsil ve ilzam edileceği belirtilmiştir.

Bu durumda, Mahkemece ticaret sicilinde bildirilen tüm birinci derecede imza yetkisi olan kişilerin imza örnekleri alınarak 04.01.2005 tanzim tarihli ve 22.07.2005 ödeme tarihli 111.000.USD (Amerikan Doları) bedelli senet üzerinden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra şikayetçi borçluların imza itirazları konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde başka senet incelenerek sonuca varılması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10894, Karar No: 2010/12023, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10894 E.  ,  2010/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; davacının murisi ...'ye ait ana, baba, eşi ve çocuklarını gösterir aile nüfus kayıt tablosunun merciinden celbi ile evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2392, Karar No: 2017/4223, Tarih: 06.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2392 E.  ,  2017/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında sehven "2005" olarak gösterilmiş olan suç tarihinin, 2005 yılında “sahte fatura kullanmak” suçuna konu olan faturaların Katma Değer Vergisinde kullanılması nedeniyle "21/01/2006 " olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların aslı ya da onaylı örneklerinin bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların araştırılıp incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi suça konu olan faturaların unsurlarının tamam olmasının tespiti halinde; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında vergi incelemeleri yapılmış olduğunun anlaşılması karşısında;bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/891, Karar No: 2014/27329, Tarih: 24.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/891 E.  ,  2014/27329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/400385

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2010/857 (E) ve 2012/859 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Dosya içinde bulunan B.. B..nın ve Batman Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu Aydınkonak köyü parselin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahallesi sınırları içine alındığı, 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla da parselin bir kısmının imar planının uygulama alanı içine alındığının belirtilmesi karşısında; suç tarihinde taşınmazın belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre, gerektiğinde belediye başkanlığı davadan haberdar edilerek, TCK.nun 184. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, TCK.nun 51/7. madde ve fıkrasına aykırı biçimde cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutularak infaz edileceğinin bildirilmesine karar verilmesi,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilememiş olan sanığın suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş ve hakkındaki cezanın kısa süreli hapis olması karşısında, hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50. maddesindeki adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde Görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14001, Karar No: 2019/1459, Tarih: 06.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/14001 E.  ,  2019/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık Özgür Ergün hakkında yapılan yargılama sırasında; Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Uyapta kayıtlı dava dosyası farklı olmakla birlikte fiziki olarak incelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 gün ve 2018/496 E. 2018/435 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13714, Karar No: 2012/7766, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13714 E.  ,  2012/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.Elif Ülkü Ulusoy'un gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, ... Yapı Ltd.Şti.tarafından keşide edilerek diğer müvekkili ...’a verilen çeklerin kaybolduğunu, daha sonra icra takibine konulduğunu öğrendiklerini, ...’ın cirosundaki imzanın sahte olduğunu belirterek müvekkillerinin icra takibine konu çeklerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ...’ın imzasını taşıyan sevk irsaliyesiyle teslim edildiği keresteler karşılığında çekleri ...Mobilya Ltd.Şti.’ne verdiğini, çeklerin kaybolmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... hakkında dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verildiği, çeklerdeki ciro imzasının ...’a ait olmadığının bilirkişi raporuyla anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Türk Ticaret Kanunun 589’uncu maddesine göre “Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kimselerin imzasını, sahte imzaları, mevhum şahısların imzalarını yahut imzalayan veya namlarına imzalanmış olan şahısları herhangi bir sebep dolayısıyla ilzam etmeyen imzaları taşırsa, diğer imzaların sıhhatine bu yüzden halel gelmez.” “İmzaların istiklali ilkesi” olarak da ifade edilen ve aynı Kanunun 730/3 hükmü uyarınca çekler hakkında da uygulanan bu hüküm uyarınca cirantanın imzasının sahte olması, çekteki imzasını inkar etmeyen keşideci davacı .... Şti’nin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Mahkemece anılan kanun hükmü gözetilmeden çekin keşidecisi olan davacı .... Şti yönünden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900.TL vekalet ücretinin davacı .... Şti’nden alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4574, Karar No: 2023/885, Tarih: 22.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/4574 E.  ,  2023/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/259 E., 2020/672 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma, düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/1123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/1123 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.10.2016 tarihli ve 2016/4288 Esas, 2016/6770 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2013/174 Esas, 2014/1123 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.10.2016 tarihli ve 2016/4288 Esas, 2016/6770 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2018/259, 2020/672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, zamanaşımı nedeniyle düşme, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın suça konu faturaların sahte olduğunu bilmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında kullanılan son faturaların Aralık ayına, 2010 takvim yılında kullanılan son faturanın ise Ocak ayına ait olması nedeniyle suç tarihlerinin 25.01.2008, 25.01.2009, 25.01.2010, 25.02.2010 olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

3. Mahkemece 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden ise mahkûmiyet kararları verildiği, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 25.01.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden ise 25.01.2009, 25.01.2010 ve 25.02.2010 olan suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü yönünden;

IV. KARAR

A. Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2018/259, 2020/672 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2018/259, 2020/672 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4772, Karar No: 2019/2384, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4772 E.  ,  2019/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/06/2017 tarih ve 2016/256-2017/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ...'un davalı şirketin ortakları olduğunu, 26.04.2007 tarihli kararla 30 yıl süre ile müdür olarak atanan ...'un 31.10.2011 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan karar ile müdürlük görevine son verildiğini, şirket ortakları davacıların şirket müdürü olarak seçildiklerini, şirketin faal tek işletmesi olan soğuk hava deposu, ambalajlama ve paketleme tesislerine müvekkillerinin davalı ... ve çocukları tarafından sokulmadığını, ...'un müdürlük görevini yerine getirirken kötü niyetli davrandığını, ağır ihmali ve basiretsizliği ile şirketi zarara uğrattığını, güç kullanarak müvekkillerinin işletmeyi çalıştırmalarına engel olduğunu ileri sürerek şirkete ait tesisi davalının işgal etmek, tesisleri çalıştırmak ve şirket müdürü olan müvekkillerinin işletmeye girişini engellemek suretiyle vaki fuzuli ve haksız müdahale ve muarazanın men'ine, işletmenin müvekkillerine teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketi temsilen ... ve ..., davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bu davanın davalısı ... tarafından 31/10/2011 tarihli şirket genel kurul kararının geçersizliğine yönelik olarak açılan Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/6 E. sayılı dosyasında Afşar Giyim Sanayi Meyvacılık ve Ticaret Pazarlama Ltd. Şirketinin 31.10.2011 tarihli genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespitine ilişkin karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacıların işbu davaya dayanak gösterdikleri 31/10/2011 tarihli genel kurul kararı hakkında verilen karar neticesinde davacıların şirket müdürlüğü sıfatına haiz olmadığı ve şirketi temsil yetkilerinin olmadığı gerekçesiyle HMK 114/1-d ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.