muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7626, Karar No: 2008/7799, Tarih: 30.12.2008

Oysa 20.03.2006 tarihli bilirkişi raporunda, ortak alanlardaki eksik iş bedeli olan 8.489,46 YTL belirlenirken, “yolların asfalt yapılması” işi de eksik iş olarak dikkate alınarak, ortak alanlardaki 4 kalem eksik işler için 39.617,57 YTL bedel saptanmış, bu bedelden davacıya ait 6 adet villaya isabet eden tutarda (39.617,57 X 6/28=8.489,46 YTL) olarak hesaplanmıştır. Bu durumda ortak alanlardaki eksik işlerden “yolların asfalt yapılması” işinin bedeli yönünden mükerrer tahsilata yolaçacak şekilde ve HUMK’ nın 74. maddesi gözardı edilerek istekten fazlaya hükmedildiği açıktır.

O halde mahkemece; ortak alanlardaki eksik işlerden “yolların asfalt yapılması” işi için 4.714,00 YTL hüküm altına alındığına göre, diğer 3 kalem eksik iş yönünden 20.03.2006 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 2.857,18 YTL’den davacıya ait 6 adet villaya isabet eden (2.857,18 X 6/28= 612,25 YTL)’nin hüküm altına alınması gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözönüne alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen dosyanın davacısı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bendde açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın davalı ve birleşen dosyanın davacısı yüklenici kooperatif yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ve birleşen davanın davacısı ... Konut Yapı Kooperatifine geri verilmesine, 30.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33456, Karar No: 2018/1280, Tarih: 25.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/33456 E.  ,  2018/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirket bünyesinde 03.03.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, başarılı çalışmalarından dolayı 25.12.2012 tarihinde Bölge Müdürü olarak terfi ettiğini, iş akdinin feshedildiği 02.03.2015 tarihine kadar bölge müdürü olarak çalışmasını sürdürdüğünü, davacın iş akdi davalı tarafından performans düşüklüğü nedeni ile ......02.03.2015 tarihli fesih ihtarnamesi ile sona erdirdiğini, davalı şirkette performans değerlendirme kriterlerinin değişmesi, davacıya verilen görevlerin sürekli arttırılmasına rağmen eksik eleman ile çalıştırıldığını, iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak fesheden davalı şirketin performansa ilişkin geçerli fesih şartlarının oluşmadığını iddia ederek; feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe iade kararı verilinceye kadar mahrum kalacağı ücretleri karşılamak üzere işverence müvekkiline 4 aylık ücret ödenmesine, işe iade kararı verilmesi ve kararın işverence uygulanmaması halinde işverence müvekkiline 8 aylık ücreti tutarında tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş tecrübesine karşılık kendisinden beklenen performansı sergilemediğini, davacının performans değerlendirmelerinin çok altında olduğunu, davacının %80 personel doluluğu ile çalıştığını, uyarı aldığı aylardaki karne notunun 10 üzerinden değerlendirildiğinde Ekim ayı karne notu 2,41, Kasım ayı karne notu 1,69, Aralık ayı karne notu 2,94, Ocak ayı karne notu 1,81 olduğunu, davalı şirketin tüm uyarılarına rağmen davacının kendisine verilen hedeflerin altında kalmaya devam ettiğini, davacının savunmasının alındığını, ancak açıklanan nedenlerden dolayı davacının tüm işçilik haklarının kendisine ödenerek iş akdi haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, “Feshin gerekli nedene dayanıp dayanmadığı hususunun değerlendirilmesi neticesinde;

İşyerinin iş sözleşmesi ile ilgili menfaatlerini önemli ölçüde ihlal edip etmediğine dair değerlendirmede davacının, iddia edilen verimsiz çalışmasına karşılık işverenin maddi kayıpları ve buna bağlı olarak menfaat etkilemesine ölçülülük ilkesine bağlı olarak değerlendirilecek bir bilgi dosyada mevcut olmadığı bu haliyle fesih sebebinin denetlenmediği ve bu doğrultuda davalının fesih sebebinin var olduğunu ispatlayamadığı anlaşılmaktadır.

İşyerinin iş sözleşmesi ile ilgili menfaatlerini önemli ölçüde ihlal edip etmediğine dair değerlendirmede davacının, iddia edilen verimsiz çalışmasına karşılık işverenin maddi kayıpları ve buna bağlı olarak menfaat etkilemesine ölçülülük ilkesine bağlı olarak değerlendirilecek bir bilgi dosyada mevcut olmadığı bu haliyle fesih sebebinin denetlenmediği ve bu doğrultuda davalının fesih sebebinin var olduğunu ispatlayamadığı anlaşılmaktadır.

Davalı şirketin davacının performansının düşük olarak değerlendirilmesi sonrasında performansını yükseltmesi için işyeri gerekli süre ve desteğin verildiğinin işverence ispatlanamadığı bu doğrultuda performans değerlendirme sonucunda davalı şirketin davacının performansını yükseltmek için performans iyileştirme planı uygulamadığı bu haliyle davalı işverenliğin doğrudan fesih yoluna başvurarak ölçülülük ilkesine uymadığı gibi "feshin son çare olması " ilkesine de aykırı davrandığı” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının bölge müdürü olarak çalıştığı uyuşmazlık dışı olup dosyada mevcut 29/09/2014 tarihli –posta çıktısında davacının 6 kişiyi işe aldığına dair bir beyanı bulunmakla, bu beyandan işçi almaya yetkili olduğu izlenimi edinilmektedir. Davacının işveren vekili yada işveren vekili yardımcısı olup olmadığı hususu yeterince araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıdaki ilke kararı ve yasal düzenlemeler doğrultusunda, gerekli araştırmayı yaparak davacının işveren vekili olup olmadığı hususunu netleştirdikten sonra işveren vekili yada işveren vekili yardımcısı olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde ise şimdiki gibi davanın kabulüne karar vermektir.

Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2006/15612, Karar No: 2007/4149, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15612 E.  ,  2007/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili ... ... ... ile 1-... ... (ölü) mirasçıları Devleti Temsilen Maliye Hazinesi vekili ... ... ... 2-... ... vekili ... ... 3-... ... aralarındaki dava hakkında İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.4.2006 gün ve 155-174 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen,

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/1043 Esas sayılı dosyası,

İnegöl 1.İcra Müdürlüğünün 1999/1974 sayılı dosyası,

30.5.1999 keşide tarihli 2.025.000.000 TL'lik ve 10.5.1999 keşide tarihli 2.250.000.000 TL'lik çek asıllarının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37737, Karar No: 2016/20443, Tarih: 05.12.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/37737 E.  ,  2016/20443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden tarafın başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekir. (10.05.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Kararı temyiz eden davalının temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen peşin temyiz harcını yatırdığına dair makbuz dosyada ve UYAP sisteminde bulunamamıştır. Bu durumda 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK göz önünde tutularak, harç yatırılmış ise makbuzun eklenerek, yatırılmamış ise davalıya harcı yatırması için HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için Dairemizce dosyanın 31/05/2016 tarihinde geri çevrilmesine karar verilmiş olup, dosya içerisinde ve UYAP Sisteminde davalının harcı yatırdığına dair makbuz ve mahkemece davacıya bu konuda tebliğ yapılmış muhtıraya ilişkin bir belge veya tebligat parçasına rastlanılmamış, davalı tarafça sadece 24.06.2016 tarihinde 100,00 TL gider avansının yatırıldığı görülmüştür. Bu nedenle geri çevirme kararının yerine getirilmediği anlaşıldığından ilgili geri çevirme kararının gerekleri mahkeme hakimince titizlikle incelenerek eksiksiz olarak yerine getirildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3717, Karar No: 2011/4532, Tarih: 18.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3717 E.  ,  2011/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2010 gün ve 271/239 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık müdafıinin duruşma isteminin cezanın miktarı itibariyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Sanığın mağdura bıçakla üç kez vurarak sağ göğüs, sol göğüs ve sol kol bölgelerinden isabetle; kalp, akciğer, brakial arter ve sinir lezyonu ile hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığına göre cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl olarak belirlenen eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8924, Karar No: 2015/9279, Tarih: 30.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8924 E.  ,  2015/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/23759

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/699 (E) ve 2012/1173 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, S.. A..'in 14.12.2012 havale tarihli dilekçesi ile hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiği ancak sanık S.. A.. açısından tebliğnamade görüş belirtilmediği anlaşıldığından, bu sanık hakkında ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6759, Karar No: 2014/9124, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6759 E.  ,  2014/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/178-2013/332

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yol ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 06.04.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı K.Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajı'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "ibraname" başlıklı belgedeki "işyerinden 31.05.2007 tarihinde yukarıda gösterilen şekilde ayrıldım" ve “3.758,31 TL kıdem tazminatının ödendiğine” ilişkin ibarelerin yer aldığı gözönünde bulundurularak davalı işyerinin akdi feshetme iradesinin bulunduğu, sözleşmenin işveren şirket tarafından feshedilmiş olduğu, ihale süresinin sona ermesi nedeniyle feshin tazminat ödenmesini gerektirir nitelikte olduğunun ibraname içeriğine göre davalının da kabulünde olduğu sonucuna varıldığı, bu durum karşısında davacının İETT garajında çalışmaya devam etmesinin kesintisiz olduğunun söylenemeyeceği, davalı şirket tarafından iş akdi feshedilen davacının hizmet süresinin kesintiye uğraması sonrasında yeni ihale alan şirketteki çalışmasına devam ettiği, bu durumda işyeri devri olgusuna göre değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Davalı işveren tarafından yapılan bir fesih bildirimi bulunmayıp, tarafların fesih hususunda iradelerinin birleştiğinden de bahsedilemez. Davalı alt işverenin 31.05.2007 tarihinde, yani fesihten çok önce yaptığı kısmi kıdem tazminatı ödemesi de fesih iradesini ortaya koymaz. Dolayısıyla, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.