muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4765, Karar No: 2025/3081, Tarih: 05.05.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, yönetim kurulu kararından bir sene sonra sonra açılan davanın kötüniyetli olduğunu, ...'in, kızı ... kendisine baktığı için hisselerini ölünceye kadar bakma sözleşmesi karşılığı devrettiğini, pay devrini yasaklayan her hangi bir durumun bulunmadığını, davacının şirketteki imza yetkisini sürekli kötüye kullandığını, bu sebeple ana sözleşme değişikliğine gidildiğini, ancak davacının imzasının olmaması ve oybirliği ile karar alınması gerektiğinden karar alınamadığını, bunun üzerine mahkemece atanan kayyum ile genel kurul toplantısı yapıldığını, oy çokluğu ile ana sözleşme değişikliğinin kabul edildiğini, anonim şirketlerde yönetim kuruluna çağrıya ilişkin özel bir düzenleme olmadığını, davacının tüm toplantılardan şirket personeli aracılığıyla haberdar edildiğini, toplantı ve karar nisapları bakımından usule aykırılık bulunmadığını, davacının yönetim kurulu kararı açısından hem yokluk hem de butlan hukuki sebeplerine dayanamayacağını, hisse devrinin pay defterine işlenmesine ilişkin karar açısından davacının herhangi bir hakkı ihlal edilmediğinden iptal kararı verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 391. maddesine göre pay sahipleri, yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespitini mahkemeden isteyebileceğinden davacının pay sahibi sıfatı ile bu davayı açmakta aktif husumetinin bulunduğu, dava konusu yönetim kurulu kararında davacının imzasının bulunmadığı, davalı şirketin üç yönetim kurulu üyesinin bulunduğu, 6102 sayılı TTK'nın 390/1 hükmü gereği toplantıda iki üyenin katılımı ve oyuyla karar alındığı, ancak davacı yönetim kurulu üyesinin bu toplantıdan haberdar edildiğine dair bir delil bulunmadığı, aynı Kanun'un 390/4 hükmüne göre çağrısız toplantı yapılması mümkün ise toplantı önerisinin tüm yönetim kurulu üyelerine yapılmasının, alınacak kararın geçerlilik şartı olduğu, ispat yükü üzerine düşen davalının bu hususu ispatlayamadığı, 6102 sayılı TTK'nın 390/4 hükmü ile 391. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, anılan karar anonim şirketin temel yapısına uymayan mahiyette bulunduğundan butlan ile malul olduğu, davacının dava dışı ...'in sahibi olduğu hisselerin tamamının şirket ortaklarından ...'e devrine yönelik hisse devir sözleşmesinin tarafı olmaması sebebiyle davalı şirketin pasif husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının hisse devir sözleşmesinin yoklukla malul olduğunun tespiti talebi yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacının 27.06.2019 tarihli yönetim kurulu kararının yoklukla malul olduğunun tespiti talebi yönünden talebin kısmen kabulüne, ilgili yönetim kurulu kararının 6102 sayılı TTK'nın 390/4 hükmü uyarınca batıl olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava konusu yönetim kurulu kararı bakımından kendisine çağrı yapılmadığını ileri sürdüğü, kendisine yönetim kurulu toplantısı hakkında çağrı yapılmayan yönetim kurulu üyesinin, söz konusu hakkını ihlal eder şekilde toplanan yönetim kurulunda alınan karara karşı dava açma hakkının bulunduğu, ancak, yönetim kurulu üyesinin bu davayı açmakta hukuki yararının bulunması gerektiği, dava konusu, yönetim kurulu kararının pay devrinin onaylanmasına ve pay defterine kaydına ilişkin olduğu, davalı şirketin ana sözleşmesinin 6. maddesinde, hisse senetlerinin nama yazılı olacağı kabul edilmekle birlikte, dava dışı şirketin pay senedi bastırdığına ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığı gibi bu yönde bir beyana da rastlanmadığı, borsada işlem görmeyen şirketlerde nama yazılı payların senede bağlanması zorunluluğu bulunmadığı, nama yazılı paylar hakkında pay senedi çıkarılmaması halinde çıplak payın söz konusu olduğu, 6102 sayılı TTK'nın 494/1 hükmüne göre, borsaya kote edilmemiş nama yazılı payların devri için gerekli olan onay verilmediği sürece, payların mülkiyetinin ve paylara bağlı tüm hakların devredende kalacağı, 494/3 hükmüne göre ise, şirketin, onaylamaya ilişkin istemi, aldığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde reddetmemişse veya ret haksızsa, onay verilmiş sayılacağının düzenlendiği, somut olayda, pay devrinin onaylanmasına ilişkin yönetim kurulu kararının 27.06.2019 tarihli olup en geç bu tarihte devrin onaylanması için şirkete başvuru yapıldığının kabulü gerektiği, dava tarihine kadar devrin onaylanması talebinin reddine karar verilebilecek 3 aylık sürenin geçtiği, bu haliyle devre onay verilmiş sayıldığından dava konusu yönetim kurulu kararının yoklukla veya butlanla malul olmasının hisse devrinin onaylanmış sayılmasına bir etkisinin bulunmadığı, dolayısıyla davacının yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin dava bakımından hukuki yararının bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 114/1-(h) hükmü uyarınca davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunmasının dava şartı olduğu İlk Derece Mahkemesince HMK'nın 115/2 hükmü uyarınca davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, hisse devir sözleşmesinin yoklukla malul olduğunun tespiti talebi yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, 27.06.2019 tarihli yönetim kurulu kararının yoklukla malul olduğunun tespiti talebi yönünden davanın hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, anonim şirket yönetim kurulu kararının butlanı, yoklukla malul olduğunun tespiti, hisse devir sözleşmesinin iptali taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2655, Karar No: 2019/5567, Tarih: 17.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2655 E.  ,  2019/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

a) Kasten öldürme suçundan; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 gün ve 2016/65 esas-2017/144 karar sayılı, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak,sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

b) Maktule hakaret suçundan; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 gün ve 2016/65 esas-2017/144 karar sayılı, sanığın "hakaret" suçundan TCK'nin 125/1, 125/4, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi,

c) Mala zarar verme suçu: İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 gün ve 2016/65 esas-2017/144 karar sayılı, sanığın "hakaret" suçundan TCK'nin 151/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi,

2- Sanık ... hakkında:

a) Kasten öldürmeye yardım suçundan; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 gün ve 2016/65 esas-2017/144 karar sayılı, sanığın "öldürmeye yardım" suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatına ilişkin hükmün, katılanlar vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,sanğın "öldürmeye yardım " suçundan TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b) Mala zarar verme suçundan; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 gün ve 2016/65 esas-2017/144 karar sayılı, sanığın "hakaret" suçundan TCK'nin 151/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi,

3- Sanık ... hakkında:

Mala zarar verme suçundan; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2017 gün ve 2016/65 esas-2017/144 karar sayılı, sanığın "hakaret" suçundan TCK'nin 151/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre, sanık ...’nin maktul ...’e yönelik eyleminin kasten öldürmeye yardım olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç vasfına ilişen düşünce benimsenmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre, sanık ...’nin maktul ...’e yönelik eyleminin kasten öldürmeye yardım olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç vasfına ilişen düşünce benimsenmemiştir.

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ile CMK'nin 286/2.f maddesi uyarınca verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

sanık ...'in "maktule hakaret", "mala zarar verme"; sanıklar ... ve ...'ün "mala zarar verme" suçlarına yönelik temyiz temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddi ile, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesinin; sanık ...'in "kasten öldürme" ve sanık ...'nın "öldürmeye yardım" suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin, sanıklar müdafii ile katılanlar vekillerinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükmün kaldırılarak; 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün kaldırılarak maktul ...’e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.11.2018 gün ve 2017/1095 esas 2018/1532 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, eksik soruşturmaya, haksız tahrikin varlığına; sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine; katılanlar vekillerinin takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/460, Karar No: 2021/3000, Tarih: 14.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/460 E.  ,  2021/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki araç hasarı nedeniyle tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve adli yardım istemli olarak dahili davalı ... ve ... ... vekili ile adli yardım istemli olarak dahili davalılar ..., ..., ...'a velayeten ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

1) Davalı ... mirasçıları ... ve ... ... vekili ile ..., ..., ...’a velayeten ... temyiz dilekçeleriyle birlikte adli yardım isteminde bulunmuşlardır. Adli yardım istemi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336. maddenin 3. fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

6100 sayılı Kanun’un 334. maddesinde “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuka korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun’un 336. maddesinde ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; temyize gelen davalı ... mirasçılarının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

2) Davacı ... açtığı asıl davada, davalıların sürücüsü oldukları araçların çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı nedeniyle tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen, birleşen davada aynı kazada ölen polis memurunun mirasçılarına 2330 sayılı Kanun uyarınca ödenen nakdi tazminatın rücuen kusurları oranında tahsilini istemiş, idare mahkemesi kararına dayalı olarak dava dışı polis memurlarının mirasçılarına ödenen tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemiyle 26/05/2011 tarihinde asıl ve birleşen davayı ıslah ettiğini bildirmiştir.

Davalı ... davanın reddi gerektiğini savunmuş, yargılama sırasında 15/02/2003 tarihinde vefat eden davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2001 tarihli hüküm, davacı vekili ile davalı ...’in temyizi üzerine, Dairemizin 16/04/2012 tarihli ve 2002/4045 esas, 2002/4907 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2004 tarihli hüküm, davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 01/07/2004 tarihli ve 2004/7963 esas, 2004/8656 karar sayılı ilamı ile ceza dosyasının sonucunun beklenilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; araç hasar bedeli yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın ve ıslah isteminin davalı ... mirasçıları yönünden kabulüne, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile ... mirasçıları ... ve ... ... vekili, ..., ..., ...’a velayeten ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen, araç hasarı nedeniyle tazminat, 2330 sayılı Kanun uyarınca rücuen tazminat ve idare mahkemesi kararı uyarınca ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsili istemlerine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 605. maddesinin 1. fıkrasında "gerçek ret", 2. fıkrasında ise "mirasın hükmen reddi" düzenlenmiş ve ölümü tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, mirasın reddedilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Mirasın hükmen reddi davası, alacaklılara karşı herhangi bir süreye bağlı olmaksızın, miras paylaşılıncaya kadar her zaman açılabileceği gibi, mirasçılar aleyhine alacaklılar tarafından açılmış davada da her aşamada terekenin borca batık olduğu savunması ileri sürülebilir. 4721 sayılı Kanun’un 605. maddesinin 2. fıkrasında düzenleme altına alınan hükmi ret (terekenin borca batık olduğu def’i) sadece ileri süren mirasçılar yönünden gözetilebilir.

Davalı ... mirasçısı ... yargılama sırasında bilirkişi raporuna yönelik itirazında ve ... ve ... ... vekili ile diğer mirasçılar temyiz dilekçelerinde, miras bırakanın terekesinin borca batık ve ödemeden aczinin açıkça belli olduğunu dile getirmişlerdir. İşte bu halde mirasın reddedilmiş olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yargılama aşamasında bu konuda bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır.

Terekenin borca batık olduğunun tespitine karar verilebilmesi için; miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle terekenin aktif ve pasifinin belirlenerek, tereke pasifinin aktifinden fazla olması yanında; mirasçıların terekeye sahiplenme anlamına gelecek hukuksal bir işlemde bulunmamış olması da gereklidir.

Terekenin borca batık olduğunun tespitine karar verilebilmesi için; miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle terekenin aktif ve pasifinin belirlenerek, tereke pasifinin aktifinden fazla olması yanında; mirasçıların terekeye sahiplenme anlamına gelecek hukuksal bir işlemde bulunmamış olması da gereklidir.

Bu kapsamda mahkemece; davalı ... mirasçılarının terekenin borca batık olduğuna ilişkin göstereceği deliller toplanıp, ilgili kurumlara yazılar yazılıp mirasçılar bakımından mirasın hükmen reddi koşullarının oluşup oluşmadığının ve terekenin aktif ve pasifi ile mirasçıların terekeyi sahiplenme anlamına gelecek hukuksal bir işlemde bulunup bulunmadıklarının araştırılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyize gelen davalı ... mirasçılarının adli yardım taleplerinin kabulüne, temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte belirtilen nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize gelen dahili davalıların ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1425, Karar No: 2014/2309, Tarih: 10.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1425 E.  ,  2014/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 1980/106-2011/53

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında K. Köyü çalışma alanında bulunan ... parsel sayılı 41.800,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar H.. B.. ve H.. K.. tarafından davalı Hazine, Köy Tüzel Kişiliği, P.. İ.. ve Y.. Ç.. mirasçıları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 414 parsel sayılı taşınmazın tamamı 96 pay kabul edilerek, 16/96 payının Ali kızı C.. Ş.., 16/96 payının Ali kızı N.. B.., 4/96 payının Mehmet eşi N.. B.., 12/96 payının Mehmet oğlu A.. Ç.., 4/96 payının Yüksel eşi N.. Ç.., 4/96 payının Yüksel oğlu K. Ç., 4/96 payının Yüksel kızı G.. A.., 4/96 payının Yüksel oğlu M.. Ç.., 8/96 payının Pakize oğlu V. İ., 8/96 payının Sedat kızı T.. D.., 4/96 payının Nesime kızı E.. A.., 4/96 payının Nesime kızı E.. G.., 4/96 payının Nesime oğlu R.. G.., 4/96 payının Nesime kızı Ş. G. adlarına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, dava konusu taşınmazda 1954 yılında vefat eden M.. Ç.. mirasçıları yönünden 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde belirtilen zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Davacılar H.. B.. ve H.. K.. mirasçılarının temyizi yönünde yapılan incelemede; Mahkemece, dava konusu taşınmazın kök muris M.. Ç..'un nüfus kaydına göre mirasçıları adına tesciline karar verilmiş ise de; davacılar tarafından dosyaya ibraz edilen Çarşamba Asliye Hukuk Mahkemesinin 1955/292 Esas, 291 Karar sayılı veraset ilamından davacıların murisleri H. B. ile davacı H.. K..'nın annesi Şerife'nin de kök murisin mirasçısı oldukları anlaşılmaktadır. Mahkemece davacıların dayandıkları bu veraset ilamı taraflara okunup diyecekleri sorulmadığı gibi, veraset ilamının iptali için taraflara süre de verilmemiştir. Sağlıklı sonuca varabilmek için davacılar tarafından dosyaya ibraz edilen

Çarşamba Asliye Hukuk Mahkemesinin 1955/292 Esas, 291 Karar sayılı veraset ilamı taraflara okunup diyecekleri sorulmalı; daha sonra bu veraset ilamına karşı çıkanlar olup olmadığı belirlenmeli, karşı çıkanların olması halinde hukuken ayakta olan bu veraset ilamının iptali için dava açmak üzere karşı çıkanlara süre verilmelidir. Veraset belgesine karşı çıkılmadığı ya da karşı çıkanlar tarafından veraset belgesinin iptali için dava açılmadığı taktirde ise hukuken ayakta olan veraset ilamına göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.