muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18163, Karar No: 2015/959, Tarih: 19.01.2015

Her ne kadar; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas- 2014/679 Karar sayılı ilâmı ile; abonelerden kayıp-kaçak bedeli tahsili uygulamasının yasaya ve temel tüketici haklarına aykırı olduğu gerekçesiyle kayıp-kaçak bedelinin abonelerden tahsil edilemeyeceğine karar verilmiş ise de; az yukarıda belirtildiği üzere, bu durum, Dairemizin bozma kararına uyulmakla oluşan, usulü kazanılmış hakkı ortadan kaldıran nedenlerden değildir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42335, Karar No: 2016/11211, Tarih: 21.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/42335 E.  ,  2016/11211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum çalışanlarına ilaç temin ettiğini, davalının hastaların eczaneye yönlendirilmeleriyle eczaneden ilaç satın aldıkları ve reçetelere sonradan ilaç eklendiği böylece kuruma zarar verildiğinden bahisle 2 yıl süre ile sözleşmenin feshi ile cezai şart tahakkuk ettirilip tahsil edildiğini ileri sürerek, haksız fesih işleminin iptali ile reçete bedeli ve cezai şart bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespitine ve fesih kararının iptali istemine ilişkindir. Dosya kapsamından feshe konu olan olay nedeni ile davacı hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, ve İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/73 esas sayılı dosyası ile yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır. B.K. 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. O halde mahkemece ceza soruşturması neticesi beklenerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6802, Karar No: 2014/6585, Tarih: 29.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6802 E.  ,  2014/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2007/121-2012/724

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Y. Ve K. Sigorta A.Ş. vekili ile davalı F.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin kendisine ait araç ile seyir halindeyken 03/01/2006 günü meydana gelen zincirleme trafik kazası sonucu yaralandığını ve aracında maddi hasar meydana geldiğini, meydana gelen kazada müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin araç tamiri için 4.054,69-TL ödeme yaptığını, ayrıca aracındaki değer kaybının 750,00-TL olduğunu, kaza sonrasında müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını, yapılan tedavilere rağmen sol dizinin kıvrılamaması sebebiyle sakat kaldığını, davalı A.. K..'a ait aracın H. Sigorta A.Ş'nin trafik sigorta poliçesi ile, diğer davalı F.. A..'a ait aracın Y.. S.. A.Ş.'nin trafik sigorta poliçesiyle teminat altında olduğunu İleri sürerek kaza sebebiyle müvekkilinin aracında meydana gelen 4.054,69-TL zararın, 750,00-TL değer kaybının, 9.301,15-TL tedavi masraflarının, 10.000,00-TL efor kaybından kaynaklanan tazminatın, 20.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03/01/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı araç sahipleri ve sürücülerin kusurları oranında müştereken ve müteselsilen, davalı sigorta şirketlerinin sigorta poliçesindeki teminat sınırları içerisinde tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen dosyada davacı vekili; müvekkilinin kaza nedeniyle %17 sürekli efor kaybı meydana geldiğini ve bu nedenle 41.251,03-TL kısmı ve sürekli iş görmezlik zararının oluştuğunun sabit olduğunu belirterek 31.251,00-TL efor kaybından dolayı iş görmezlik tazminatının araç maliki ve sürücüsünün kusurları oranında müştereken ve müteselsilen, sigorta şirketinin ise poliçedeki sorumluluk limitleri dahilinde kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Y.. S.. A.Ş. vekili; ...plakalı aracın müvekkili şirkette sigortalı olduğunu, davacının manevi tazminat istemi ile davacı tarafından talep edilen araç değer kaybı, efor kaybının poliçe teminatı harici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı H. Sigorta A.Ş. vekili ; 03/01/2006 günü kazaya karıştığı bildirilen 45 Y 1479 plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu, müvekkili şirketin sigortalısının kusuru oranında sorumlu olduğunu, fahiş talebin reddinin gerektiğini, davacının efor kaybı ve manevi tazminat taleplerinin teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. K.. vekili;müvekkilinin meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini isstemiştir.

Davalı A.. K.. vekili;müvekkilinin meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini isstemiştir.

Davalılar M.. T.. ve F.. A.. davaya cevap vermemiştir.

Davalılar M.. T.. ve F.. A.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aracı ile 03/01/2006 günü meydana gelen zincirleme trafik kazasında yaralandığı,meydana gelen zincirleme trafik kazasında ilk kaza ile ikinci kaza arasında illiyet bağının bulunmadığı, yaralama ile neticelenen ikinci olayda M.. T..'un asli kusurlu, davacının ise kusursuz Olduğunun kabul edildiği, davalı Murat açısından ceza davasında verilen kararın kesinleştiği, davacının %17 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davacıya ait araçta meydana gelen hasar miktarının 4.054,69-TL, araçtaki değer kaybının 700,00-TL olduğu, davacının yaralanma nedeniyle 9.301,15-TL tedavi masrafı yaptığı, davalı sigorta vekili araçtaki değer kaybının ve efor kaybı nedeniyle istenilen tazminatın sigorta kapsamında olmadığını savunmuş ise de, KTK.nın 92. maddesi gereğince ZMMS kapsamında olmayan hallerin sayıldığı,kaza sonrası araçta meydana gelen değer kaybının sigorta kapsamında olduğu,yine davacının halen çalıştığı ve maaşında bir düşüş olmadığı sabit ise de, kaza sonrası işini yaparken daha fazla efor sarfedeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacıya ait araçta meydana gelen 4.054,69-TL hasarın davalı Y.. S.. A.Ş'den dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ve poliçe limiti ile sınırlı olarak, davalılar Murat ve Figen'den kaza tarihi olan 03/01/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 9.301,15-TL tedavi masrafının davalı Y.. S.. A.Ş'den dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ve poliçe limiti ile sınırlı olarak, davalılar Murat ve Figen'den fatura tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,araçta meydana gelen 700,00-TL değer kaybının davalı Y.. S.. A.Ş'den dava tarihinden, davalılar Murat ve Figen'den kaza tarihi olan 03/01/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,41251,00-TL efor kaybının davalı Y.. S.. A.Ş'den dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ve poliçe limiti ile sınırlı olarak, davalılar Murat ve Figen'den kaza tarihi olan 03/01/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,8000,00-TL manevi tazminatın davalılar Murat ve Figen'den kaza tarihi olan 03/01/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,Y.. S.. A.Ş 'ye Karşı açılan manevi tazminat talebinin reddine, davalılar Altan ve H.Sigorta A.Ş. ye karşı açılan davanın 21/01/2011 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Y. Ve K. Sigorta A.Ş. vekili ile davalı F.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi, manevi ve tedavi giderleri tazminat istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı",

Yasanın geçici 1.maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59 uncu maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1.maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.. Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "Sosyal Güvenlik Kurumu'na" geçtiğinden eldeki davada yasal hasmın "Sosyal Güvenlik Kurumu" olması gerekir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "Sosyal Güvenlik Kurumu'na" geçtiğinden eldeki davada yasal hasmın "Sosyal Güvenlik Kurumu" olması gerekir.

Bu durumda mahkemece, "Sosyal Güvenlik Kurumu"nun davaya dahil edilmesi, tarafların delillerinin toplanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98.maddesi kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi için uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, 2918 Sayılı Yasanın 98 maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, yasa kapsamı dışında kalan giderlerden ise davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Y. Ve K. Sigorta vekili ile davalı F.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Yapı Ve Kredi Sigorta vekili ile davalı F.. A.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Yapı ve Kredi Sigorta ile davalı F.. A..'a geri verilmesine 29.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15724, Karar No: 2021/9160, Tarih: 25.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15724 E.  ,  2021/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuran vekili Av ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 27/05/2021 tarihli dilekçe ile; temyiz talebi, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden feragat ettiğini beyan etmiş, temyiz eden karşı taraf ... Sigorta AŞ vekili ... (bila tarihli) dilekçesi ile, asıl alacak ve tüm ferileri yönünden başvurunun konusuz kaldığını ve karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi talep ettiklerini belirterek "Makbuz, İbraname ve Feragatname" başlıklı belge sunmuş, karşı taraf(davalı) vekilinin vekaletnamesinin sulh, ibra, davadan ve temyizden feragat yetkisini havi olduğu anlaşılmış olmakla, İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 25/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14398, Karar No: 2013/1004, Tarih: 24.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/14398 E.  ,  2013/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, muvazaalı boşanma nedeniyle kesilen ölüm aylığının tekrar bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline, borç çıkaran Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2. fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması ve kesilen aylıkların kesinti tarihinden dava sonuna kadar yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.