muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/148, Karar No: 2022/704, Tarih: 25.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/148 E.  ,  2022/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/03/2012 tarihinde verilen dilekçeyle vasiyetnamenin iptali ve tenkis talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 15/01/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının HMK'nın 353/1-a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 29/11/2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vasiyetnamenin iptali ve tenkis talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 16/09/2020 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/01/2018 gün ve 2013/105- 2018/13 sayılı kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353-1-a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1/a-6 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 29/11/2021 tarihli ek kararı ile talep edenler avukatının 23/11/2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Talep edenler vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 29/11/2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK 362/1/f maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1/f maddesinde de açıkça belirtildiği üzere geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 29/11/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25/01/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/13889, Karar No: 2013/6355, Tarih: 30.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13889 E.  ,  2013/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

... ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 2. Aile Mahkemesi'nden verilen 16.04.2012 gün ve 737/436 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu taşınmazın edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiğine, TMK'nun 235/1. maddesi uyarınca, tasfiye anındaki değer olarak açıklanan tarihin, karar tarihine yakın tarih olarak 12.06.2012 tarihinde taşınmazın değerinin 90.000,00 TL sürüm değeri olarak saptandığına, gerek takas ya da trampanın yapıldığı 13.11.2007 ve gerekse karar tarihine yakın tarih olan 12.06.2012 tarihindeki taşınmazın sürüm değerleri esas alınarak ve davalının kişisel malı ile katkıda bulunduğu 5.000,00 TL'de gözetilerek hesap yapılması gerekirken takdire dayalı, ancak ne şekilde yapıldığı pek anlaşılamayan ve kurala uygun yapılmayan bir hesaplama yöntemi söz konusu ve davacı yararına olabilecek bozma nedenleri var ise de, hükmün davacı tarafından temyiz edilmediği, bu durum karşısında davalı ...'nın temyiz nedenlerinin de aleyhe bozma kuralı gereğince bozma sebebi yapılamayacağına bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre yerinde olmayan davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 272,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 981,50 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14918, Karar No: 2022/8682, Tarih: 17.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14918 E.  ,  2022/8682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1) İlk karar dava tarihinden itibaren 4 ay geçmeden verildiğinden ilk kararda hükmedilen bedele faiz yürütülmesi doğru olmadığı gibi;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendinden (karar kesinleştiğinde ödenmek üzere 3 aylık vadeli hesaba aktarılmasına) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b) 3. bendinde bulunan (karar kesinleşinceye kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 17.05.2021 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

c) 4. bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 17/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8166, Karar No: 2010/10165, Tarih: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8166 E.  ,  2010/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2003

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, hakem  sıfatıyla  görülmek  üzere  açtığı  davada; çekişmeli taşınmazın  kesinleşen  kıyı-kenar  çizgisi içerisinde  kalan kısmının, özel  mülke  konu  olamayacağını  ileri  sürerek,  tapu  kaydının  iptali  ile  tescil  vharici  bırakılmasını  talep  etmiştir.

Davalı, davanın  reddini   savunmuştur.

Mahkemece, davacının  mülkiyetin  tespiti davasının  kabulüne  keşfen  kıyı-kenar  çizgisi  içerisinde kaldığı saptanan bölümün  mülkiyetinin  Hazineye  aidiyetinin  tespitine, tescil  istemine  yönelik  talebin  genel mahkemelerde görüleceğinden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, taşınmazın aynı ile ilgili tapu iptali ve sicil kaydının  kütükten  terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Nevar ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, davacı Hazinenin 16.5.2003 tarihli  itiraz dilekçesi hakkında mahkemece  verilmiş  bir karar bulunmamaktadır.Öyleyse, eldeki davanın kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin, özellikle mahkemelerin görevini  belirleyen kuralların ayrık durumlar hariç kesinleşmemiş eldeki dava yönünden de gözetilmesi  gerekeceği  tartışmasızdır.

Hal  böyle  olunca, davadaki  tüm  istekler  yönünden  davanın  görev  yönünden  reddine  karar  verilmesi  gerekirken  yazılı  olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş  olması  isabetsizdir.

Davacının  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulüyle  hükmün açıklanan  nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10146, Karar No: 2015/13929, Tarih: 30.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10146 E.  ,  2015/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2014/879

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2014 tarih ve 2014/879 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, mahkemenin 13/01/2014 tarihli müteferrik kararı ile ihtiyati tedbir mahiyetinde ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen kararının kaldırılmasını istediklerini, şirket tasfiyesi neticesinde alacağın semeresiz kalmaması, müvekkilinin mağduriyetinin artmaması için geçici tedbire başvurma zorunluluklarının doğduğunu, davalı şirketin faaliyetine son verdiğini, mal kaçırma girişimlerinin bulunduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, davalı şirket adına kayıtlı Adana İli Yüreğir İlçesinde bulunan 1251 ve 1370 parsel nolu taşınmazların ihtiyaten haczine, ihtiyati haciz talebinin uygun görülmemesi halinde ise, yargılama tamamlanıncaya kadar taşınmazların üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati tedbir talep eden (alacaklı) tarafından mahkemece verilen 13/01/2014 tarihli ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılarak; ihtiyati haciz kararı veyahut da ihtiyati tedbir kararı verilmesinin talep edildiği ve 6100 sayılı HMK'nun 391/3 maddesi gereğince itirazın temyiz mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, itiraz incelenmeksizin dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep eden vekili mahkemeye ibraz ettiği dava dilekçesinde, borçlu-davalı .... Deri ve Bağırsak İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti'nin tek malvarlığı değeri olan iki adet taşınmaz üzerine ihtiyati haciz şerhi konularak talep eden-davacının haklarının korunması gerektiğini belirtmiş, mahkemece olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması nedeniyle, 16.12.2013 tarihinde sunduğu ikinci bir dilekçe ile istemini yineleyerek; davacının alacağının teminat altına alınması için şirketin tek malvarlığı olan taşınmazlar

üzerine ivedilikle ihtiyati haciz şerhi konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin alacağın güvence altına alınması amacını taşıyan geçici hukuki korumaya yönelik dava dilekçesindeki beyanları ve 16.12.2013 tarihli dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, istemin ihtiyati haciz kararı verilmesi yönünde olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece hukuki nitelendirmede hataya düşülerek talep, ihtiyati tedbir talebi olarak kabul edilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 389 ve devamı maddelerine dayanılarak red kararı verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12666, Karar No: 2008/12231, Tarih: 22.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12666 E.  ,  2008/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7.Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.4.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/18987, Karar No: 2012/2810, Tarih: 21.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/18987 E.  ,  2012/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yerden yüksekliği 4 metre olan balkona yağmur oluğuna tutunarak şahsi çeviklikle tırmanıp yakınanın evine girmek suretiyle hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı TCK’nun 493/1. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8771, Karar No: 2015/4427, Tarih: 09.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8771 E.  ,  2015/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 04/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile oluşan idare zararının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, devlet ormanında davalılar tarafından gerçekleştirilen usulsüz ağaç kesimi nedeniyle oluşan tazminat ve ağaçlandırma gideri zararının davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Olay nedeniyle açılan ceza davasında, Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/200 Esas ve 2013/127 karar sayılı kararı ile; davalılar hakkında orman alanından yakacak nitelikte emval veren ağaç kesmek suçundan ayrı ayrı kamu davası açılmış ise de, sanıkların eyleminin orman sayılan yerdeki düşük ve devrikten emval temin etmek olduğu, bu eylemin sanıkların lehine bulunan 6217 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasa'nın 91/5 maddesi kapsamında kaldığı ve suç olmaktan çıkartılarak kabahate dönüştürüldüğü, kabahat tarihinin suç tutanağına göre 14/12/2005 olup, bu tarih itibariyle işlemeye başlayan üç yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin 14/12/2008 tarihinde dolduğu belirtilerek, kabahatliler hakkında ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, ceza mahkemesinin kararı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan 14/12/2005 tarih ve 26/36 nolu suç tutanağının incelenmesinde; olay tarihinde 34 adet kayın ağacının kaçak ve damgasız olarak kesildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ceza mahkemesinin kararı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan 14/12/2005 tarih ve 26/36 nolu suç tutanağının incelenmesinde; olay tarihinde 34 adet kayın ağacının kaçak ve damgasız olarak kesildiği anlaşılmaktadır.

Sulh Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda ise; arazi üzerinde yapılan incelemede keşif tarihinden yaklaşık 2,5 yıl kadar önce dikiliden motorlu testere ile kesilmiş çok yaşlı kayın ağaçlarının yanı sıra nispeten daha ince çaplı ve genç kayın bireylerinin de kesildiği, kesilmiş ağaçların dip kütükleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda, kalın çaplı ağaçların (10 adet civarında) dip kütüklerinde dikili damga izi bulunduğu, bu ağaçların üretime konu edilmiş ve yasal statüye uygun olarak kesildikleri, kesilen bu ağaçların devrilme yönünde bir hat boyunca devam eden alanda kaçak olarak kesilmiş kayın ağacı dip kütüklerinin de bulunduğu, 34 adet ve 35,596 m3 hacminde kayın ağacının da kaçak olarak kesildiği, kesilmiş ağaçların diğer ağaçlar tarafından devrilme sırasında kırılmış ağaç olduklarının savunulduğu, motorlu testere ile kesilen ağaçların yapacak ürün elde edilebilecek nitelikte oldukları, suça konu arazinin devlet ormanı olarak sınırlandırılmış alan içinde kaldığı belirtilmiştir.

Şu durumda; olayın gelişimi, suç tutanağı ve bilirkişi raporu dikkate alındığında, davalıların düşük ve devrikten emval temin etmek şeklindeki eylemleri ile, orman idaresini zarara uğrattıkları sabit olup, davalıların haksız fiil teşkil eden eylemlerinin suç olmaktan çıkartılarak kabahate dönüştürülmesinin tazminat sorumluluklarını sona erdirmeyeceğinin kabulü gerekir.

Mahkemece, davacı idarenin zarar kapsamı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2701, Karar No: 2022/3392, Tarih: 15.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2701 E.  ,  2022/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

BİRLEŞEN DOSYA : ... 2. İŞ MAHKEMESİ'NİN 2019/330 ESAS SAYILI DAVA DOSYASI:

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde uzun yol şoförü olarak çalıştığını, Toplu İş Sözleşmesine göre akdi tatil olan Cumartesi ve Pazar günlerinde çalıştırıldığını, davacıya hafta içinde izin kullandırılmadığını, Toplu İş Sözleşmesine göre zamlı ödenmesi gereken fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, et dağıtımında ilk teslimden sonra mührün bozulduğunu ve sonraki dağıtımları yanında herhangi bir tevzi memuru bulunmadan davacının yaptığını, böylece Toplu İş Sözleşmesine göre kasa tazminatı almaya hak kazandığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile kasa tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalının kullandığı aracın hep mühürlü olduğunu, davacının kasa tazminatına hak kazanmadığını, Toplu İş Sözleşmesinde Cumartesi günlerinin gerekirse iş günü olarak belirlenebileceğinin düzenlendiğini, kurum bünyesindeki tüm çalışmaların kayda bağlı olduğunu, fazla çalışma yapıldığında bu çalışmalara ait ücretlerin ödendiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, birleşen itirazın iptali davasının ise reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında asındaki uyuşmazlık davacının Toplu İş Sözleşmesinden yararlanıp yararlanmayacağı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında asındaki uyuşmazlık davacının Toplu İş Sözleşmesinden yararlanıp yararlanmayacağı noktasındadır.

Mahkemece iki ayrı bilirkişiden rapor alınmış olup, yargılama sonucunda ilk bilirkişi tarafından düzenlenen 12/04/2016 tarihli kök ve 29/11/2017 ek rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sendika üyeliğini gösteren kayıtların ve işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmelerinin dosyada mevcut olmadığı belirtilerek, sendika aidatı kesintilerinin başlangıç tarihine göre Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabileceği varsayımı ile hesaplama yapılmıştır. Ancak, yargılama sırasında sendika üye kayıt fişleri ile üç ayrı döneme ilişkin Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya sunulmuş olup bu belgeler dikkate alınmadan dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılması gereken iş, davacının imza tarihi itibariyle taraf sendikaya üye olup olmadığını netleştirmek, imza tarihinden sonra üyelik söz konusu ise üyeliğin işverene bildirildiği tarih saptandıktan sonra, davacının hangi tarihten itibaren Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabileceğini belirlemektir. Davacının Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma koşullarını taşıyıp taşımadığı yahut hangi tarihten itibaren sözleşmeden yararlanabileceği açıklığa kavuşturulmadan farazi olarak hesaplama yapılması yerinde değildir.

2-Bir diğer uyuşmazlık davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.