muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/709, Karar No: 2023/3407, Tarih: 20.06.2023

2.Davalı- davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının müvekkilinin ailesine ve müvekkiline sevgi saygı göstermediğini, sürekli aşağılandığını, kovduğunu, yatağını sürekli ayırdığını, evin sorumluluklarını yerine getirmediğini, müvekkili ile ilgilenmediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğin eş ve çocuğu ile ilgilenmediği, sürekli kavga çıkardığı, kadına başkalarının yanında '' eşek, hayvan'' kadın diyerek hakaret içerikli ve küçük düşürücü söz ve davranışlarda bulunduğu, ayrılık döneminde kadına ve çocuğuna maddî destek olmayarak birlik görevlerini yerine getirmediği; davacı- davalı kadının ise yatağını ayırdığı, erkekten ayrı yerde yattığı, tartışmalarında erkeğe ''bavulunu al git'' diyerek evden kovduğu, erkeğin ağır kusurlu olduğu boşanmakla eşinin maddi desteğini kaybeden, kişilik hakları ihlal edilen kadın yararına maddî- manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, velayet kendisine bırakılmayan eşin çocuğun giderlerine katılması gerektiği gerekçesi ile kadının davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

, erkeğin birleşen davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince

kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına aylık 350,00 TL tedbir ve aylık 375,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 100,00 TL tedbir nafakası ile 12.500,00 TL maddî ve 12.500,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası ile erkeğin maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulünün ve kusur belirlemesinin hatalı olduğu, müvekkil yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiğini ve çocuklar yararına hükmedilen nafakalar ile tazminatların miktarının yetersiz olduğu gerekçeleri ile; erkeğin kabul edilen davası, kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi, çocuklar yararına belirlenen nafaka ile kadın yararına belirlenen tazminatların miktarı yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğu, kadın yararına tazminatlara hükmedilmesi ve nafakaların haksız olduğu gerekçeleri ile kusur tespiti, kadın yararına belirlenen tazminatlar ve nafaka kararı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillere göre, erkeğin agresif bir yapıda olduğu, sürekli tartışma ortamı yarattığı, sık sık iş değiştirdiği, eşine aşağılayıcı ve hakaret içeren sözler sarfettiği, son ayrılık tarihinde eşine küserek ortak konuttan ayrıldığı anlaşıldığı, sunulan delillerle kadının kusurunun ispatlanamadığı, evlilik birliği erkeğin açıklanan tam kusurlu eylemleri nedeniyle temelinden sarılmış olduğu, erkeğin birleşen davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu, mahkemece kadının davasının kabulü ile ve tarafların boşanmalarına karar verilmesi isabetli ise de, karar gerekçesi hatalı olduğundan gerekçenin açıklanan şekilde düzeltilmesi gerektiği, kadının davasında verilen boşanma kararı istinaf edilmediğinden kesinleşmiş olup erkeğin davasının konusuz hale geldiği, bu nedenle erkeğin birleşen boşanma davasına dair esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yasal koşulları oluşmadığından erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilirken bu dava yönünden kadın yararına yargılama giderine hükmolunduğu, tarafların tespit olunan ekonomik ve sosyal durumları velâyeti annesine verilen ortak çocukların yaşı ve ihtiyaçlarına göre mahkemece belirlenen iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminatların yetersiz olduğu gerekçesi ile davacı- davalı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilgili hükümlerin kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına, erkek tarafından açılan birleşen boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, erkeğin, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuk Hilal yararına aylık 750,00 TL ve ortak çocuk ... yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakası, kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata Davalı- davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlari tedbir nafakası

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, tazminatlar tedbir nafakası

yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlari tedbir nafakası

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, tazminatlar tedbir nafakası

yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, kadın tanıklarının beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği, kadın yararına tedbir nafakasına ve maddî ve manevi tazminata hükmedilmesinin şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2538, Karar No: 2014/4043, Tarih: 11.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2538 E.  ,  2014/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TURGUTLU 1. ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2010/99-2011/412

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta sonu çalışması ücreti, milli bayram çalışması ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait rehabilitasyon merkezinde eşi ile birlikte alan tarama uzmanı olarak SGK’na bildirimi yapılmadan çalıştığını, öğrenci kayıtları, veliler ile görüşme, Manisadaki ilgili kurum ve kuruluşlardan RAM adı verilen Rehberlik Araştırma Raporu alma ve öğrenci servisinde yardımcılık bir çok işi yaptığını, rehabilitasyon merkezi ortaklarından M.. Ö..’nun artık bu işi yapmak istemediğini, hissesini satacağını bildirerek davacının çalıştığı aracı elinden almak sureti ile iş akdini haksız ve yersiz olarak feshettiğini, ancak, M.. Ö..’nun ortaklığının hala sürdüğünü, ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı işyerinin 2010 yılında açıldığını, bu nedenle davacının iddia ettiği tarihlerde davalı işyerinde çalışmasının olanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı işyerinin 2010 yılında açıldığını, bu nedenle davacının iddia ettiği tarihlerde davalı işyerinde çalışmasının olanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hizmet döküm cetvelinde uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde çalışma kaydının bulunmadığı, Maliye Bakanlığı yoklama fişinden merkezi Altay Mahallesi Tınaztepe Sokak No: Turgutlu adresinde faaliyet göstermek üzere davalı şirket tarafından 15/12/2009 tarihinden itibaren merkez işyerine bağlı olarak rehabilitasyon merkezi üzerine şube açıldığının tespit edildiği, Turgutlu Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yazısından Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarında Özel Çözüm Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi unvanlı herhangi bir işyeri kaydının bulunmadığı, Manisa Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü yazısından davalı şirketin şube açılışını yaptığı adreste 01/01/2010 tarihi itibari ile rehabilitasyon merkezinin faaliyet başladığı ve söz konusu işyerinde ilk kez 26/02/2010 tarihinde sigortalı işçi çalıştırılmaya başlandığının anlaşıldığı, hizmet süresi ile ilgili ispat yükü üzerine düşen tarafın bu konudaki iddiasını M.K. Md. 6 gereğince ispata zorunlu olup, bu konudaki iddiasını resmi kayıt niteliğinde bulunan SGK kayıtları ile ispatlayamadığı, fiili çalışma tanık anlatımları ile de ispatlayabilir ise de; dosyadaki tanık anlatımlarından davacının davalı işyerinde iddia edildiği tarihler arasında bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına dair kesin ve hesaplamaya elverişli bir sonuca ulaşılamadığı gibi davacının iddia ettiği tarihler arasında davalı işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına dair herhangi bir yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasında iş aktinin bulunup bulunmadığı ve davacı işçinin çalıştığı süre konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı şahidi A.. T.. 'un "davalı şirketin açacağı rehabilitasyon merkezinin asansör işlerini 2009 yılının 9. ayında anlaşarak yaptığı, davacıyı da o dönem tanıdığı, davacının davalı şirkette öğrenci servis şoförü olarak çalıştığı, davacı ile sohbeti sırasında kendisine eşiyle birlikte köylerde araştırma yapıp rehabilitasyona ihtiyacı olan çocukları tespit edip onları merkeze kaydetme işini yaptıklarını anlattığı, şahit kendisinin sabahları 09:00 civarında iş başı yaptığında davacıyı da o saatlerden itibaren davalı şirkete ait rehabilitasyon merkezinde gördüğü, davacının minibüsüyle köylere gittiği, tarama yaptığı, şahidin siparişleri olduğunda onları getirdiği, yine merkezin yeni açılacak olması sebebiyle dışarıdan alınması gereken malzemeleri getirdiği ", davacı şahidi M.. T..'in "davacıyı tanıdığı, hemşerisi olduğu, davacı 2009 yılının Ramazan ayında davalı işyerinde işe başladığı, yaklaşık 3 ay orada şoför olarak çalıştığı, orada çalıştığı süre zarfında birkaç yere geziye ve taziyeye davalı şirketin aracı ile davacının kendisini götürdüğü, o nedenle de bildiği, davacıya ücretleri zamanında ödenmediği, hatta bu nedenle şahidin kendisinin başkanı olduğu Ağrılılar Derneği'nin aidatını da birkaç ay ödeyemediği, ücretinin geç ödenmesi sebebiyle davalı işverenin ortağı veya temsilcisi olduğunu tahmin ettiğim A.. isminde bir şahsın en az 3 sefer davacıyla görüşmek için derneğin lokaline geldiği, konuşulanlara şahidin de kulak misarifi olduğu, ücretinin geç ödendiği yönünde davacının şikayetlerini bildirdiği, A..'nin ise ücretinin ne zaman ödeneceği yönünde vaatte bulunduğu, 3 gün sonra 5 gün sonra ödeyeceğini söylediği, davacının cumartesi pazar davalı şirketin aracını kullandığına şahit olduğu, davacının şoför olarak çalıştığını hastaneden öğrenciler için sağlık raporu alması için yardımcı olduğunu ve davalı okula öğrenci temin ettiğini bildiği", davacı şahidi T.. K..'nun " davacıyı da davalı temsilcisi M.. Ö..'u da tanıdığı, davacının 3 ay süreyle davalı işyerinde çalıştığı, davacının hatırladığı kadarıyla 2009 yılının Ramazan ayında işe girdiği, şahidin Atatürk mahallesinde toplum merkezi inşaatını yaptığı, davacının işe başladıktan sonra kendisinin yanıma uğrayıp, davalı işyerinde çalışmaya başladığını söylediği, kendisinin de bu şekilde haberim olduğu, daha sonra çalıştığı süre içerisinde mahallede evleri gezerek özürlü çocukları tespit edip davalı okula kaydının yapılması için çalıştığını kendisinin bizzat gördüğü, davacının hem de arabayı kullandığı, davacının eşinin de kendisi ile birlikte çalıştığı, davacının davalı işyerinin inşaatı ile de ilgilendiği, hatta asansör inşa edilirken de davacının yardımcı olduğu, ücretlerin ödenmemesi sebebiyle davacının sıkıntıya girdiği, şahit kendisinin davalı temsilcisi M.. Ö.. ile bu hususta görüşmek için gittiği, M..'un kendisine davacı ve eşi için toplam 1000 TL

.. Ö.. ile bu hususta görüşmek için gittiği, M..'un kendisine davacı ve eşi için toplam 1000 TL. ödemede bulunduğunu ancak davacıdan verim alamadığını belirttiği, kendisinin de M..'a okul açıldıktan sonra kazancın olacağını böyle küçük paralarla kar elde edemeyeceğini söyleyerek davacının ve eşinin maaşını ödemesini tavsiye ettiği" şeklindeki açıklamaları karşısında, yerel Mahkeme'nin çalışma olgusunun ispatlanamadığı kabulü dosya kapsamına uygun değildir. Yukarda özetlenen şahit anlatımlarından davacının iddia ettiği çalışma döneminde davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının kanıtlanan çalışma süresine göre, ilgili yerlerden emsal ücret araştırması yapılarak, çalışma saatleri de gerekirse şahitler yeniden dinlenerek belirlenmek sureti ile, davacı ve eşinin kolluk ifadelerindeki "işyerinden alacağımızı alamadığımızdan işten ayrıldık" şeklindeki anlatımı dikkate alınarak ihbar tazminatı talebi dışında varsa işçilik alacaklarının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2173, Karar No: 2023/9445, Tarih: 04.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2173 E.  ,  2023/9445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/667 E., 2023/228 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 22.03.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli kararı ile "... teknik bilirkişiler vasıtasıyla inceleme yaptırılarak sanığa ait 35 parsel ile katılana ait 43 numaralı parsel arasındaki sınırın yerinin değiştirilip değiştirilmediğinin, değiştirilmiş ise miktarının belirlenmesi, katılının arazisine çivinin ne amaçla çakıldığı ve katılanın kullanımına engel olup olmadığı saptandıktan ve olay yerinin denetime elverişli olacak şekilde renkli fotoğraflarının çektirilip dosyaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, bilirkişi raporunun yetersiz ve dosyadaki ilk raporla çelişkili olduğuna ve denetime elverişli olmadığına, kararın bozulmasına

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın arazi komşusu olan katılan ait 11 ada 43 parsel sayılı taşınmazın sınırı değiştirmek amaçlı bir adet demir kazığı katılana ait arazi içerisine diktiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, bozma doğrultusunda alınan 20.01.2023 tarihli bilirkişi raporunda; soruşturma aşamasında alınan teknik rapor, Mahkemece bozma ilamı öncesinde aldırılan bilirkişi raporu ve sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporunda gösterilen (A) noktasının aynı olduğu, her iki parselin ortak mülkiyet sınırına belirgin olması için sınır işareti olarak konduğu, keşif tarihi itibariyle zemindeki sınır çivisinin yerinin değişmediği, her iki parsel sınırında herhangi bir kaymanın olmadığının tespit edildiği anlaşıldığından, sanık hakkında unsurları oluşmayan atılı suçtan beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tarihinde 04.12.2023 karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/52, Karar No: 2025/3605, Tarih: 26.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/52 E.  ,  2025/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1178 E., 2024/1270 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/550 E., 2023/39 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin bakliyat mısır ve benzeri ürünlerin üretimi ve ticaretini yaptığını, Konyada davalı ve 5 çiftçi ile 14.01.2020 tarihinde tarımsal üretim sözleşmesi akdettiğini, davalının bu sözleşme uyarınca müvekkili adına 570 dönüm arazisinde cin mısır ekimi yaptığını, müvekkilinden aldığı tohumlar için kambiyo senedi tanzim edildiğini, ancak hasadını müvekkilinin yetkililerinin nezaretinde yapması gerekirken tek başına yaptığını ve 02.10.2020 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi inkar ettiğini, tarımsal üretim sözleşmelerinde alıcının üretim sürecindeki kararlarda söz sahibi olduğunu ve üreticinin ürettiği malın sahibi olmadığını, üreticinin alıcının belirttiği üretim kurallarını takip etmek, verdiği tohumu ve ilaçları kullanmak ve tüm üretimini önceden belirlenmiş fiyatlar ile alıcıya teslim etmek zorunda olduğunu, bu nedenle davalının hasadını yaptığı ürünün malikinin müvekkili olduğunu, sözleşme ile kambiyo senedinin hukuki ilişkiyi ortaya koyduğunu ileri sürerek; bedelin müvekkilince mahkemeye depo edilmesinden sonra malın müvekkiline teslimine, bunun imkansız olması halinde mülkiyetin tespiti ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, uğranılan zarardan şimdilik 100,00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.11.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle ikincil talebini 2.402.748,03 TL’ye (673.884,84 TL tazminat, 1.728.863,19 TL cezai şart) çıkartmıştır.

II. CEVAP