muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9641, Karar No: 2017/4594, Tarih: 26.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9641 E.  ,  2017/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait... plakalı araç ile ... Büyükburç yönetimindeki... plakalı aracın çarpışması sonucu maddi hasar meydana geldiğini Trafik Kazası Tespit Tutanağından kazanın meydana gelmesinde sinyalizasyon hatasının neden olduğunu, araçta meydana gelen hasar için 7.081,53 TL ile, araçta meydana gelen değer kaybı için 1.400,00 TL, aracın tamirde kaldığı süre boyunca müvekkili tarafından kullanılmaması nedeniyle 100,00 TL'nin,500,00-TL manevi zararın haksız fiil tarihi olan 07.07.2014 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumetin...Genel Müdürlüğüne yöneltilmesinin gerektiğini ve kavşaktaki sinyalizasyon sistemini kuran ...Elektronik Eğitim Sanayi ve Tic. Ltd. Şti'ye ihbar edilmesini, sinyalizasyon sisteminin aynı anda farklı kollara yeşil yanmasının bulunmadığını, kavşağa ait hata raporlarının incelendiğini ve hiçbir hata tespit edilemediğini, meydana gelen kazanın sürücülerin kural hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulüne, davacı için ; 1.718,18 TL'nin davalı idareden tahsili ile davacıya ödenmesine, Manevi tazminata ilişkin talebin şartlar oluşmadığından reddine,karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait aracın, trafik ışıklarındaki sinyalizasyon hatasından dolayı dava dışı 06 HB 0850 plakalı araca çarpması sonucunda hasarlandığı iddiasıyla ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine dava açılmış olup, davada hizmet kusuruna dayanılmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece, davanın HMK 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine de gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine de gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açiklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25317, Karar No: 2008/20695, Tarih: 24.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25317 E.  ,  2008/20695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1232, Karar No: 2009/5340, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1232 E.  ,  2009/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisinin kimya öğretmeni olduğunu, davalının DSP İl başkanı olup daha önce merkeze tayininin yaptırılmasında yardımcı olduğunu, ...’a tayin ettireceğini söyleyip kendisi ve annesinden beyaza imzalı boş kağıtlar aldığını, ardından imam nikahlı eşi olması aksi halde bunları doldurup takibe koyacağını söylediğini, davalı yaşlı başlı torun sahibi olduğundan kendisine güvenerek bu kağıtları verdiklerini, davalıyı savcılığa şikayet ettiklerini hakkında açılan davanın 4616 sayılı yasa nedeniyle ertelendiğini, davalının kendisi ve annesi aleyhine takipler yaptığını ileri sürerek dava konusu 4.500,00 YTL den borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, senedin kambiyo senedi vasfında olup, malen ya da nakten kaydının önemli olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senette malen kaydının olduğuna, malı teslim almadığını davacının ispatlaması gerektiğine ve davasını yazılı delillerle kanıtlayamadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, senedin kambiyo senedi vasfında olup, malen ya da nakten kaydının önemli olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senette malen kaydının olduğuna, malı teslim almadığını davacının ispatlaması gerektiğine ve davasını yazılı delillerle kanıtlayamadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının daha önceki yardımları nedeniyle ... telkin etmek suretiyle ...’a tayinini çıkaracağını söyleyip imzalı boş kağıtlar aldığını, daha sonra imam nikahı ile evlenmeyi teklif edip kabul etmemesi halinde doldurup takibe koyacağını bildirdiği senet şekline getirilmiş kağıtları takibe koyduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davacı, öğretmen olduğunu davalı ile ticari ilişkisinin bulunmadığını bildirmektedir. Davalı, malen kaydı olan senet şekline getirilmiş yazılı belgeye dayanarak dava açmış ise de teslim edilen malın ne olduğunu açıklayamamış, senette malen ya da nakden kaydının önemli olmadığını ileri sürmekle senedi kendi beyanı ile talil etmiş bulunmaktadır. Dosyada bulunan senet aslının tetkikinde senetteki yazı ile gösterilen alacak miktarında da tahrifat yapıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde mevcut ... 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 2001/87 esasta taraflar arasında görülen benzer davada yaptırılan Adli Tıp incelemesinde davacının imzasının benzer belgeye fotokopi yoluyla teknik şekilde aktarıldığının tespit edildiğinin, ancak davacı tarafça imzaya itiraz edilmediğinden bunun davacıyı bağlayacağının kabulü ile davanın reddine karar verildiğinin, ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin, diğer yandan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinde 2004/416 esas, 2006/204 sayılı davasında davalının davacıdan aldığı imzalı boş kağıdı doldurup işleme koymak sureti ile TCK 509 maddesindeki suçu işlediği sabit olduğundan ceza aldığı, ancak zamanaşımı süresi dolduğundan temyiz aşamasında ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı hakkında mahkumiyete yönelik kesinleşmiş bir ceza kararı yok ise de; tanık beyanlarından Asliye Hukuk Mahkemesindeki Adli tıp raporundan, davalının ibraz ettiği senedin ne için verildiğini açıklayamaması ve kendi beyanı ile senedi talil etmesinden yola çıkılarak tüm dosya içeriği değerlendirildiğinde davacının iddiasının doğru olduğu sonucuna varıldığından, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18556, Karar No: 2019/4448, Tarih: 16.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18556 E.  ,  2019/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı kabul edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “Mahkemece; dava ve uyuşmazlığa konu dönem primlerinin, yukarıda bahsedilen anılan af yasaları kapsamında veya icra takibi sonucu ödenip ödenmediği usulünce araştırılmalı; araştırma sonucu 3780 sayılı Yasa ve 4247 sayılı Af Yasaları kapsamında veya icra takibi sonucu ödendiği anlaşılacak olunursa, anılan devrede 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı saymanın mümkün olduğu gözetilmeli, af Yasası kapsamında yaptığı prim ödemeleri dışındaki ilk prim ödemesini takip eden ay başından itibaren prim ödemelerinin karşıladığı süre kadar isteğe bağlı sigortalı kabul etmek gerektiği” belirtilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının 28.01.1988 varide tarihli giriş bildirgesiyle, 09.12.1987 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil edildiği, 09.12.1987 – 31.01.1989 tarihleri arası vergi, 25.12.1987 - 04.05.1992 tarihleri arası sicil, 01.12.1987 - 05.09.1990 tarihleri arası oda kaydının olduğu, Kuruma verdiği 08.07.2008 tarihli dilekçeyle vergi kaydı harici bağımsız çalışması olmadığından vergi kaydına göre sigortalılık talep ettiği ve Kurumun bu talebe göre davacının sigortalılığını vergi kaydını esas alarak belirlediği, dosyada dinlenen ve davacının defterlerini tuttuğunu tanık ...’nın beyanında özetle davacının 1988-1989 tarihleri arası kuyumculuk faaliyetiyle uğraştığını, dükkanını 1989 yılında kapattığını, oda ve esnaf sicil kaydının kapanışının sürüncemede bırakıldığını söylediği, yine Kurumun 2011 yılındaki işlemiyle davacıyı vergi kaydı hariç 01.04.1991 - 31.05.1991 ve 01.11.1994 - 02.03.1995 tarihleri arası isteğe bağlı sigortalı kabul ettiği, davacının dava dilekçesiyle geriye doğru prim ödemesi yaptığından 31.01.1989-04.05.1992 tarihleri arası isteğe bağlı sigortalı kabul edilmesini talep ettiği, Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde isteğin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda, 506 sayılı Kanunun 79. maddesine paralel geçmişe yönelik sigortalılık tesciline imkan veren yasal düzenleme bulunmadığından anılan sigortalılık niteliğine sahip olunmadığı döneme ait prim borçlarının daha sonraki tarihlerde Kurumca hatalı olarak geriye dönük tahsil edilmesi de ilgiliye zorunlu sigortalılık hakkı kazandırmaz. Ancak ödemelerin icra takibi sonucu gerçekleştiği veya 06.03.1992 günü yürürlüğe giren 3780 sayılı Kanun ile 16.05.1997 tarihinde yürürlüğe giren 4247 sayılı Kanun hükümleri (af) kapsamında yatırıldığı hallerde, Medeni Kanunun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralları çerçevesinde, Kurumun geçmişe yönelik prim borçlarını tahsil edip uzun süre nemalandırmasından sonra, anılan döneme yönelik sigortalılığın iptalinin iyiniyetle bağdaşmayacağı gözetilerek, geçmişe yönelik prim ödemelerinin kapsadığı sürenin isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak kabulü gerekir.

1-Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir. Mahkemece, dava açılmadan önce kurumca kabul edilen 01.04.1991 - 31.05.1991 süreler yönünden hukuki yarar yokluğundan reddi gerekir.

2-Kurumun kabulünde olmayan 31.01.1989 - 01.04.1991 ve 31.05.1991 - 04.05.1992 tarihleri arası dönem yönünden; primlerin 3780 sayılı Yasa ve 4247 sayılı Af Yasaları kapsamında veya icra takibi sonucu ödenip ödenmediği araştırılarak bu kapsamda ödendi ise anılan devrede 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı saymanın mümkün olduğu gözetilerek önce bozma ilamıda dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11433, Karar No: 2021/3617, Tarih: 17.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11433 E.  ,  2021/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazda kamulaştırmaya konu alanda idare lehine irtifak hakkı tesisi talep edildiğinden, taşınmazdan geçen boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi ve idare lehine irtifak hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken, bu kısmın mülkiyet bedeline hükmedilerek tapu kaydının iptaline karar verilmesi,

2-Bozma öncesinde beton saha bedeli olarak 8.600,00 TL belirlendiği ve bu hususta bozma yapılmadığı halde idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin beton saha yönünden fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4157, Karar No: 2023/4167, Tarih: 26.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4157 E.  ,  2023/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/224 E., 2023/583 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/193 E., 2022/213 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2023 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin, kararın kesin olması nedeniyle HMK'nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi 18.05.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a.6 ncı maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2023 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4566, Karar No: 2014/7027, Tarih: 09.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4566 E.  ,  2014/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/156367

Mahkemesi : Bakırköy 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.01.2013

Numarası : 2011/472 - 2013/12

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine muhafaza için bırakılan eşyaları C.K. isimli arkadaşının Çatalca'daki fabrikasına taşıdığını iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18027, Karar No: 2017/978, Tarih: 08.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18027 E.  ,  2017/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/159 esas sayılı kararı tekerrüre esas olması sebebiyle sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2016 tarihli ve 2015/419 esas, 2016/152 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.11.2016 tarih ve 2016/12286 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2016 tarih ve 2016/391274 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçtan dolayı hakkında verilen 6 ay hapis cezasının, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/159 esas, 2011/387 sayılı ilamı ile verilen 03/07/2012 infaz tarihli 3.000,00 Türk lirası adli para cezasının tekerrüre esas olduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesindeki “Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, tekerrüre esas alınan adli para cezasının infaz tarihi ile sonraki suçun işlendiği 08/08/2015 tarihi arasında 3 yıllık sürenin geçtiği gözetilmeksizin, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına yönelik karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2016 tarihli ve 2015/419 esas, 2016/152 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; hükümden TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin parağrafın çıkartılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 08.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.