muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/920, Karar No: 2023/1061, Tarih: 15.03.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2011/486 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararıyla; toplanan tüm delillere ve birbirini doğrulayan adli tıp raporu ve bilirkişi heyet raporuna göre davacı davalı ile estetik operasyon konusunda anlaşmış anlaşma doğrultusunda davalı hekim tarafından davacının göğüslerine protez konulduğu, 08/08/2007 tarihindeki bu ameliyattan 1 seneden fazla zaman geçtikten sonra davacı başka bir doktora aynı konuda 3 kez ameliyat olduğu, davacının bu ameliyatlar sonucu meydana gelen olumsuzluğun ilk ameliyatın başarısız olmasından kaynaklandığını ileri sürmekte ise de ikinci ameliyatı olmadan önce olumsuz durumu gösteren tespitleri yaptırmadığı, buna ilişkin herhangi bir rapor almadığı, ilk ameliyatın belgeleri ve fotoğraflarının incelenmesi ile yapılan inceleme sonucunda uygulanan yöntemin ve ortaya çıkan sonucun hatalı olmadığı, morarma ve ağrıların her ameliyat sonucu olabilecek komplikasyonlar olduğu bu sonuçların davalının özensizliğini göstermediği sonradan yapılan ameliyatların her bir ameliyat sonrası halinin ilk ameliyata bağlı olarak hatalı olduğunun kabul edilemeyeceği hatta son bilirkişi heyeti raporuna göre davalının yaptığı ilk ameliyat sonrası çekilen fotoğrafların son ameliyatlardan sonra çekilen fotoğraflarla kıyaslanmasından sonra ilk ameliyattaki fotoğrafların daha simetrik olarak belirlendiği anlaşılmakla davalıya yüklenebilecek bir kusur olmadığı, eser meydana getirirken özensiz davranmadığı anlaşıldığından ıspatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2011/486 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 26.11.2018 tarih ve 2018/4621 Esas, 2018/4686 Karar sayılı ilamında; davacıya yapılan estetik müdahalenin sonucu itibariyle işsahibi yararına sonuç vermediği gibi, 1. operasyon öncesi aydınlatma yükümlülüğünün yeterince yerine getirilmediği ve kayıtların tam olarak tutulmadığı, eser sözleşmesi niteliği gereğince yüklenicinin edimini tam olarak yerine getirdiğinden söz edilemeyeceği ve kusurlu bulunduğu, komplikasyon konusunda aydınlatılmanın yetersiz olduğu gibi, komplikasyon yönetiminin de yeterli olmadığı dosya kapsamı ile anlaşıldığından, yeterli gerekçe içermeyen bilirkişi raporlarına dayanılması hatalı olduğu, mahkemece, davalı hekimin kusurlu olduğu gözetilerek davacının istek kalemleri değerlendirilerek eserin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olmamakla birlikte, adli tıp raporunda belirtilen müdahalelerin neler olduğu ve ne tür ameliyatlarla ve ne miktarda giderilebileceği konusunda rapor alınıp, davacının maddi ve manevi tazminatla ilgili istek kalemleri de değerlendirilip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas kurulu 23/06/2021 tarihli raporunda özetle kişinin 18/03/2015 tarihinde kurumumuzda yapılan muayenesinde aynı bölgelerde hiperpigmente ve hipopigmente skarların görüldüğü, sorulduğu üzere ilk işlemden sonra ne şekilde müdahale yapılarak zararın giderilebileceği kapsamında bu aşamada herhangi bir girişimde ya da ameliyata ihtiyat duyulmadığı, kapsül kontraktürü komplikasyonu yönetimi kapsamında 04/09/2009 tarihinde yapılan ameliyatla çözüme gidildiği ancak kişinin meme hacminin eski haline gelmesi nedeni ile 21/02/2011 tarihinde yapılan ameliyat ile tekrar protez yerleştirilerek bu problemin giderildiği ve kişinin istediği amaca ulaştığının anlaşıldığı tüm bilgiler birlikte değerlendirildiğinde davalı hekimin uygulamalarına tıbbi hata atfedilemediğinin oy birliği ile mütalaa edildiğinin bildirildiği, alanında uzman bilirkişilerden rapor alındığı, davacı tarafa operasyon nedeniyle oluşabilecek olumsuz durumlara karşı gerekli bilgilendirmenin yapıldığı, davalının yapmış olduğu ameliyata ilişkin herhangi bir kusurunun veya ihmalinin olmadığı ve bu durumda kusursuz sorumluluk kapsamında değerlendirilebilecek özel bir düzenleme de bulunmadığı anlaşılmakla davacının maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Vekili Temyiz Dilekçesinde;

1.Adli Tıp Kurumunun 23.06.2021 tarihli raporunun kendilerine tebliğ edilmediğini, bozmaya uyulduğunu ancak bozmaya uygun karar verilmediğini, mahkemece kusur raporu alınmasının yerinde olmadığını, bozmaya uyulmakla davalının kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kusur durumunun tekrar araştırılacak bir durum olmaktan çıktığını, mahkemece artık davacıya ne gibi müdahaleler ve ameliyatlar yapıldığı ile bu ameliyatlardan sonra iyileşmenin veya etkilerinin neler olabileceği, ameliyatların kişide fiziki ve psikolojik etki bırakıp bırakmayacağının tespiti ile buna göre davacı lehine uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini, aydınlatma yükümlülüğünün tam olarak yerine getirilmediği, taahhüt edilen eserin meydana getirilemediğini, komplikasyon yönetiminin de yeterli olmadığı, davalının edimini ayıplı ifa ettiği, davacının ameliyatın ardından vücudunda dayanılmaz ağrılar ve şişlikler ortaya çıktığını, mahkemenin bozmaya uygun araştırma yaparak neticesine göre karar vermesi gerektiğinden hükmün bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğinde estetik operasyon nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğinde estetik operasyon nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371. maddeleri, aynı kanunun 225-239 maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Usulü kazanılmış hak ilkesi uyarınca, mahkeme kararı lehine bozulan taraf yararına araştırma ve inceleme yapılması zorunludur. Nitekim 1086 sayılı HUMK’un yürürlükte olduğu dönemde çıkarılan 09.05.1960 tarih, 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; Yargıtay bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına usulî kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için de zorunluluk doğacağı, usulî kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında, hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş olması bakımından usulî kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup, kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK’da da usulî kazanılmış hakka ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakta ise de; bu ilkenin uygulanma gerekliliği HMK hükümleri karşısında da varlığını sürdürmektedir. Yargıtayın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli müktesep hak doğmuştur. Yargısal ve bilimsel içtihatlarda “usulî kazanılmış hak” ya da “Usulî müktesep hak” olarak adlandırılan bu ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih, 1987/2-520 Esas, 1988/89 Karar sayılı ilamında “Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince işlem yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisinin lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usulî kazanılmış hak denilmektedir…” şeklinde tanımlanmaktadır. Usuli kazanılmış hakkın istisnaları ise dosya kapsamında bulunmamaktadır.

2.Somut olay incelendiğinde, yukarıda yer verilen bozma ilamı ile davalı hekimin kusurlu olduğu kabul edilmiş, mahkemece bozmaya uyulmakla bu husus kesinleşerek tarafı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davalı hekimin kusurlu olduğu gözetilerek davacının istek kalemlerini değerlendirmek, bu taleplerin ne tür ameliyatlarla ve ne miktarda, ne kadar bedel karşılığında giderilebileceği konusunda rapor alınarak davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarını hesaplattırmak, şartları oluşup oluşmadığı değerlendirildikten sonra, oluştuğunun kabulü halinde tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre manevi tazminat miktarını da değerlendirmek ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir.

3. Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereği yapılmamak suretiyle yanlış ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün açıklanan nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11421, Karar No: 2015/13756, Tarih: 02.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11421 E.  ,  2015/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait eve pencere korkuluğunu kırarak girdikten sonra kuş kafesinde bulduğu anahtarla çelik kasayı açarak gümüş ve kuru sıkı tabanca çaldığını beyan eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca ceza tayini sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCK'nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Kanun'un 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2777, Karar No: 2015/2224, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2777 E.  ,  2015/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24557, Karar No: 2017/5242, Tarih: 03.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24557 E.  ,  2017/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyada mevcut tutanaklara göre, suça sürüklenen çocuğun okula ait pencere demirlerini çaldıktan sonra ihbar üzerine kesintisiz takip olmaksızın başka bir yerde yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı dikkate alınmadan TCK'nın 35. maddesinin hatalı şekilde uygulanarak eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin terkin miktarından az olması halinde Devlet hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9338, Karar No: 2016/1439, Tarih: 10.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9338 E.  ,  2016/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/367340

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/111, 2013/608

SANIK : A.. A..

SUÇ : Mala zarar verme

Sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanların komşu oldukları, sanık ile katılanlar arasında sanığın evinde hayvan beslemesi sebebiyle husumet bulunduğu, bu olay nedeniyle taraflar arasında tartışma meydana geldiği, tartışma esnasında sanığın, katılanların evinin çelik kapısını tekmelediği ancak herhangi bir zarar vermediği olayda,

Sanığın eylemi neticesinde katılanlara ait evin kapısında herhangi bir zararın meydana gelmemesi ve meydana gelen çamur izlerinin basit bir silme işlemi ile kapının fiilden önceki haline döndürülebilecek durumda olması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı yasanın 151/1 maddesinde yazılı mala zarar verme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7193, Karar No: 2022/8515, Tarih: 07.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7193 E.  ,  2022/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda alacak (vekalet sözleşmesinden kaynaklanan) davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davasında; malik ve hissedarı olduğu Sultanbeyli ilçe hudutları dahilinde bulunan gayrimenkullerini satmak üzere davalıya ....Noterliği’nden 27.01.2015 günü vekaletname verdiğini, davalının bu vekaleti aldığını ve hesabına bir miktar para gönderdiğini ancak daha sonra hiçbir bilgi vermediğini, 04/02/2015 tarihinde davalıya ihtarname gönderildiğini ve yaptığı işlerin hesabının istendiğini ancak davalının 4 adet parseli satın almak üzere anlaştıklarını, o gün için sağlık raporu halledilemediğinden tapuda işlem yapılamadığını, bu nedenle satış vekaleti aldığını iddia ederek yaptığı işlerin hesabını bugüne kadar vermediğini, davalının bu beyanının gerçek dışı olup vekalet için aynı gün rapor alınıp işlem yapılabildiğine göre tapu için de aynı şekilde rapor alınıp işlem yapılabileceğini, davalının taşınmazları satarak bedeli aldığına dair yazılı belge verdiğini iddia ettiğini ancak böyle bir belgenin verilmediğini, netice itibariyle banka hesabından gönderilen para dışında başkaca hiçbir bedel almadığını ve davalının vekaleten yaptığı işlemlerden haberdar olmadığını beyan ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000.00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, birleşen davasında ise; aynı nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000.000,00 TL'nin davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asıl davaya cevabında; davacının tüm taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacının vekaleten hareket ettiğini iddia etse de taraflar arasındaki asıl ilişkinin vekalet ilişkisi olmayıp alım satım ilişkisi olduğunu, davaya konu edilen ve davacıdan satın alınan taşınmazların, yüzlerce hissedarın bulunduğu çok büyük parsellerden oluştuğunu, hissedar sayısının fazla olması ve bir takım mülkiyet sorunlarından dolayı tapuda yapılan işlemlerin çoğu zaman aynı gün halledilemediğini ve davacının yaşı itibariyle günlük sağlık kurulu raporu gerektiğinden davacının, tapuya bizzat gelmek yerine taşınmazların bedelini alıp, vekalet vermeyi teklif ettiğini, kendisinin de davacının ilerlemiş yaşı ve verilen sağlık kurulu raporunun günlük olması ve işlemlerin bir günde bitmeyeceğini öngörerek teklifi kabul ettiğini ve taşınmazlara ilişkin bedeli davacının hesabının bulunduğu Türk Ekonomi Bankası Bostancı E5 Şubesinde bizzat davacıya elden teslim ederek akabinde vekaleti aldığını, daha sonra üçüncü bir alıcı bulduğundan taşınmazı kendi üzerine almadan davacı üzerinden üçüncü şahsa devrettiğini, taraflar arasındaki asıl ilişki satış olduğundan ve davacı taraf belirtilen amaçlarla vekalet verdiğinden maddi olgular yönüyle tanık dinletmek istediğini, tapuda görünüşteki işlem açısından vekil olsa da, asıl hukuki ilişkide vekil sıfatı bulunmadığını, bu yönüyle de davacıya karşı hesap verme, aldıklarını iade etme gibi bir yükümlülüğü bulunmadığını, davacının vekalet vermesindeki amacın vekil sıfatıyla hareket ederek taşınmazları davacının nam ve hesabına başkasına satışı olmadığını savunmuş, birleşen davada verdiği cevap dilekçesinde; asıl davadaki cevapları yanında, taraflar arasındaki ilişkinin vekalet sözleşmesinden kaynaklandığı varsayılsa dahi satış yapıldığı tarih itibariyle davacının hissedar bulunduğu parsellerin değerinin resmi senette belirtilenden çok daha düşük olduğunu, o tarihte taşınmazları hissedarlarından satın alan alıcının Bakanlar Kurulu'nun 06.10.2011 tarih ve 2011/2266 sayılı kararı ile İstanbul İli, Sultanbeyli İlçesinde yapılan iyileştirme, yenileme ve dönüşüm planı çerçevesinde yapılacak trampa işlemlerinden dolayı taşınmazların değerlerini yüksek göstermek istediğini, kendisinin de sakınca görmediğinden bu duruma razı olduğunu, davacının iddiasının aksine gerçek satım bedelinin davacı asile bizzat ödenmiş olup, resmi senette yazılan miktarın taşınmazların gerçek değerlerinden çok fazla olduğunu, bu yönüyle taşınmazların değeri açısından keşif yapılması talepleri de olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece genel mahkemenin görevli olduğuna ilişkin bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; banka kaydı ve taraf beyanları itibariyle davalının davacıya 27.01.2015 tarihinde 3.353.000 TL ödeme yaptığının ihtilafsız olduğu, benimsenen rapor içeriğindeki olması gereken gerçek bedellerin toplamı ile davalı tarafından davacıya gönderilen bedelin yakın olduğu, satış bedelinin satışlardan evvel davacıya gönderilmiş olması hususları bir bütün olarak dikkate alınarak; taşınmazların satış bedelinin ödendiğine ilişkin banka kaydının davalı lehine yazılı delil başlangıcı olarak değerlendirildiği, bu kabul kapsamında davalı tanıklarının dinlenmesine karar verildiği, taşınmazların bulunduğu Sultanbeyli İlçesinin sosyal ve ekonomik yapısı, taşınmazların imar uygulaması görmeksizin satışının yapılması, dosyada mevcut benzer mahiyetteki satış senet örnekleri dikkate alındığında, bölgede taşınmaz satışına aracılık eden tanıkların, davaya konu olayın ne şekilde gerçekleştiğine yönelik beyanlarına mahkemece itibar edildiği, taşınmazların satışından evvel davacıya gönderilen satış bedelinin, taşınmazların gerçek satış bedelinin ödenmesi amacıyla gönderildiğnin sabit görüldüğü, bu kapsamda davalı vekilin, hesap verme yükümlülüğünü yerine getirdiği anlaşılmakla, davacının, davalıdan talep hakkının olmadığı gerekçeleriyle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, karar asıl ve birleşen dosya davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl ve birleşen dava, vekaletin kötüye kullanılmasından kaynaklanan alacak davasıdır. Davacının, ....Noterliği’nin 27/01/2015 tarih ve 01190 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde vekaletnamesi ile maliki olduğu İstanbul İli Sultanbeyli İlçesi hudutlarında bulunan 1561, 1336, 1534 ve 1325 parsellerde kayıtlı taşınmazlardaki hak ve hisselerinin tamamını dilediği bedel ve koşullarda dilediği kişilere satma konusunda davalı vekili yetkilendirdiği, vekilin 28/01/2015 tarihinde davacıya ait 1561 parseldeki hisseyi 11.635.170,00 TL bedelle, 1325 parseldeki hisseyi 67.614,00 TL bedelle, 1336 parseldeki hisseyi 534.312,00 TL bedelle dava dışı ... Konakları İnş. Ve Gayr. Yatırım Tic. A.Ş.’ye, 1534 parseldeki hisseyi ise 05/05/2015 tarihinde 24.000,00 TL bedelle, dava dışı ...’a satıp devrettiği anlaşılmıştır.

Vekâlet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında, vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir. Vekalet sözleşmesinde vekilin hesap verme borcu vekalet sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğup, işin vekil tarafından yürütülmesi sırasında ve sona ermesinde de devam etmektedir. TBK'nın 508. maddesi hükmü gereğince vekil, talep üzerine yaptığı işin hesabını vermeye ve müvekkili nam ve hesabına edindiği her şeyi iade etmeye, iade edinceye kadar da almış olduğu şeyleri saklamaya zorunludur.