muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5648, Karar No: 2019/16429, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5648 E.  ,  2019/16429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24101, Karar No: 2018/3128, Tarih: 15.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/24101 E.  ,  2018/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

İHBAR OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2013 yılı Ocak ayında iş yerinde kullanmak üzere nakış makinesi satın aldığını, ancak makinenin arızalı çıkması nedeni ile düzenli nakış yapamadığını, servisin telefonda yönlendirmesi ile makineyi çalıştırmaya çalıştıklarını, satıcının yönlendirmesi ile İzmir'den usta geldiğini, ancak tamir edilemediğini, 4 ay süre ile makineyi kullanamayınca delil tespiti yaptırdığını ve alınan bilirkişi raporu ile makinenin arızalı olduğunu tespit edildiğini ileri sürerek davalıya ödediği 5.750,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini, halen davalıda bulunan ve icraya konulmamış olan toplam 8.550,00 TL bedelli 7 adet bononun icraya konulmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmesini, icraya konulan toplam 4.250,00 TL tutarlı bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespiti ile bu bonoların iptalini istemiş; bilahare icra yolu ile ödediği bedellerin istirdadını istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki sözleşmenin iptaline, 5.750,00 TL'lik ödemenin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine, dava açıldıktan sonra haciz baskısı altında ödenen 8.020,00 TL'nin ödeme tarihi olan 24.10.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte istirdadına ve davacıya iadesine, davacının ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9250 Esas ve ... 14. İcra Müdürlüğünün 2013/13123 Esas sayılı dosyalarından borçlu olmadığının tespitine, davalı elinde bulunan 08.01.2013 tanzim ve 10.11.2013 vade tarihli 1.200,00 TL 08.01.2013 tanzim ve 10.12.2013 vade tarihli 1.200,00 TL 08.01.2013 tanzim ve 10.01.2014 vade tarihli 1.200,00 TL bedelli bonolardan borçlu olmadığının tespiti ile bu bonoların iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki davada işyerinde kullanmak üzere davalıdan aldığı nakış makinesinin ayıplı olduğunu ileri sürerek ödediğinin iadesini, davalı elinde bulunan 7 adet bono hakkında icraya konulmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmesini, icraya konulan bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitini ve bu bonoların iptalini istemiştir. Davalı davalının reddini dilemiş; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; dosya kapsamından davacının esnaf mı tacir mi olduğu anlaşılamadığı gibi mahkemece, bu yönde bir araştırma yapılmaksızın davaya ticaret mahkemesi sıfatı ile bakılmıştır. Davanın taraflarından olan davalı tacir ise de dava, TTK'da yer alan mutlak ticari davalardan değildir. Bu itibarla davanın görülmesi gereken mahkemenin davacının sıfatına göre belirlenmesi gerekir. 6102 sayılı TTK'nın 6335 sayılı kanunla değişik 5.maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri ile ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılmış görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Görev 6100 sy HMK'nın 1. maddesi hükmü gereği kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmelidir. Bu durumda mahkemece, davanın mutlak ticari dava olmadığı gözetilerek davacının esnaf mı tacir mi olduğu hususu araştırılarak davacının esnaf olduğunun anlaşılması halinde davaya asliye hukuk mahkemesi olarak bakılması, davacının tacir olduğunun tespiti halinde ise davaya ticaret mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken, eksik inceleme ile ticaret mahkemesi sıfatı ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Kabule göre de; davacı, dava dilekçesi ile davalının elinde bulunan 7 adet bononun icraya konulmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiş, talebinin kabul görmemesi nedeni ile bilahare bu bonolardan 4 tanesi icra takibine konu edilmiştir. Davalı elinde kalan 3 adet bono hakkında ise sonradan usulünce ıslah yapılmadığı halde Mahkemece iptal kararı verilmiştir. 6100 sayılı HMK.’nun “taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26/1 maddesinde hâkimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği hüküm altına alınmıştır. Mahkemece, taleple bağlılık ilkesi ve usulünce yapılmış bir ıslah da bulunmadığı gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu 3 bono hakkında da iptal kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22427, Karar No: 2016/1148, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22427 E.  ,  2016/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2015/190-2015/694

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir.Ancak;

Mahkemece verilen nihai karar bozma ile tamamen ortadan kalktığından yol durumuna dönüştürülen dava konusu taşınmazın tapudan terkini hususunda yeniden hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın;

a) Hüküm fıkrasının; 3 no'lu bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine (Dava konusu Erzurum İli, Oltu İlçesi, Gökçedere Köyü 2525 parsel sayılı taşınmazdaki davalıların paylarının iptali ile TMK' nun 999. maddesi gereğince yol olarak TERKİNİNE, kararın infazı için ilgili Tapu Müdürlüğüne yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) Hüküm fıkrasına son bent olarak (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan İ.. E..'in payı üzerindeki haczin adı geçen davalıya düşen kamulaştırma bedeline yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5453, Karar No: 2024/6949, Tarih: 04.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5453 E.  ,  2024/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/11 Esas, 2024/459 Karar

DAVA TARİHİ: 03.06.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/616 Esas, 2023/730 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine, 25.04.2024 tarihli kararı ile de Mahkemece hükmedilen harç ve vekâlet ücretinin maktu olarak düzeltilmesine ilişkin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar ve tavzih kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2024 tarihli ek karar ile 25.04.2024 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkindir.

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar her paydaşa düşen bedel yönünden karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin söz konusu kararın onanması gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar her paydaşa düşen bedel yönünden karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin söz konusu kararın onanması gerekir.

Tavzih talebine ilişkin temyize gelince, tavzih kararı ile hüküm değiştirilemeyeceği gibi dosya içeriğinden dava konusu taşınmaza 1983 yılından sonra el atıldığı anlaşıldığından 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen Ek 4 üncü maddenin üçüncü fıkrası; "Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir. Eldeki dava, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığından bahisle açılan kamulaştırmasız el atmaya dayanan dava olup, kamulaştırma yapılmaksızın el konulan taşınmazlar hakkında açılan davalara ilişkin 2942 sayılı Kanun’da yasal düzenleme bulunmadığı, bu davaların kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından aldığı nazara alındığında nispi harç ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi yerinde olup tavzih talebinin reddine ilişkin kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.04.2024 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddi kararının ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12355, Karar No: 2025/6398, Tarih: 15.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12355 E.  ,  2025/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1806 E., 2021/729 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, somut delil bulunmadığına, hırsızlık kastı bulunmadığına, gece olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Yaz saati uygulamasının kalıcı hale geldiği 27.03.2016 tarihinden sonra işlenen suçlarda, eylemin gece sayılan zaman aralığında olup olmadığının belirlenmesi için UYAP sisteminde yer alan ''Güneşin Doğuş - Batış Zamanlarına'' ilişkin tabloda yer alan ''Yaz saati uygulanmasında, tablodaki değerlere (1) saat ilave edilecektir'' şeklindeki açıklama da dikkate alınarak öncelikle güneşin güncel doğuş-batış saatleri bulunup, bu sonuca göre TCK'nın 6/1-e maddesi kapsamında güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat önceye kadar devam eden gece vaktinin tespiti gerektiği belirlenerek bu bilgiler ışığında, somut olayda, olay günü güneşin doğuş vaktinin saat 03.55 olduğu, yaz vakti uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin saat 03.55'e kadar devam ettiği, dosya içerisindeki kamera izleme tutanağına göre, olayın saat 18.35, 18.54 ve 04.05 sıralarında olduğu anlaşıldığından hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delilerin neler olduğu tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince cezasında artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20236, Karar No: 2015/2388, Tarih: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20236 E.  ,  2015/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2014/44-2014/407

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı E.. Ç.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı E.. Ç.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz Belediye Başkanlığı'nın 11.02.2014 tarih ve 701 sayılı yazısına göre 1/1000 ölçekli imar planı sınırları içerisinde kaldığından arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline dört aylık sürenin bitim tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verilmişse de faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı E.. Ç.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4073, Karar No: 2010/3122, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/4073 E.  ,  2010/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 9.2.2010 gününde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2020/4733, Karar No: 2021/4476, Tarih: 31.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4733 E.  ,  2021/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

...

Dava, davacının geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Yapı Market Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/860, Karar No: 2024/6884, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/860 E.  ,  2024/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/924 Esas, 2023/980 Karar

DAVA TARİHİ: 18.02.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/57 Esas, 2021/212 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile irtifak hakkının davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, ...ilçesi, ... Mahallesi 123 ada 7 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve irtifak hakkının davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilin 2942 sayılı Kanun kapsamında pazarlığa çağrılmadığını, pazarlık aşamasının usulüne uygun başlatılması, yürütülmesi ve sonuçsuz kalması bu dava bakımından dava şartı niteliğinde olduğundan davanın öncelikle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz tarla olarak görülmekte ise de taşınmazın ticaret alanı niteliğinde olduğunu, müvekkilinin dava konusu taşınmazda 1/2 hisseye sahip olduğunu, müvekkilinin kullanımında bulunan hisse üzerinde briket imalathanesi bulunduğunu, elektrik hattının geçtiği alan bakımından irtifak talep edilen kısım 741,25 metrekare olarak belirlenmişse de irtifaka konu olan metrekareden çok daha fazlasının fiilen kullanılmaz hale geldiğini, irtifak hakkının tesis edilmesi halinde taşınmazın tamamı bakımından gerçekleşecek değer kaybının bilirkişilerce hesaplanması gerektiğini, elektrik hattının geçmesi ile taşınmazın kaç metrekarelik kısmında yapı-imalathane inşa edilemeyeceğinin de tespiti gerektiğini (Kuvvetli Elektrik Akım Yönetmeliği gereği) izah olunan nedenler ve resen nazara alınacak hususlar doğrultusunda davanın reddine; yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı kurum üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri