muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/672, Karar No: 2022/5105, Tarih: 21.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/672 E.  ,  2022/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 100,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5271 sayılı CMK’nın 307/4 maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı nazara alınarak “100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 200,00 TL adli para cezasının, 100,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7265, Karar No: 2015/7858, Tarih: 10.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/7265 E.  ,  2015/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : 2313 sayılı Kanunun 23/5, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların evlerinde ele geçirilen esrarları yetiştirdikleri kenevirlerden elde ettiklerine ilişkin beyanlarının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektikleri yerlerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediklerine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de dikkate alınarak sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16208, Karar No: 2017/6479, Tarih: 22.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16208 E.  ,  2017/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25375, Karar No: 2015/38897, Tarih: 31.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/25375 E.  ,  2015/38897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 05:30 sıralarında sanık ...'un ortağı ... ile birlikte işlettikleri ... Bahçesi isimli işyerine gelip, işyerinde garson olarak çalışan yakınan ... ve ...'ün yattığı işyerinin 2. katındaki odanın kapısını çalmaya başladığı, yakınan ve arkadaşlarının uyandığı, sanığın yakınandan kapıyı açmasını aksi takdirde kapıyı kıracağını söylediği, yakınan ve arkadaşlarının korkup kapıyı açmamaları üzerine, sanığın tekmeyle kapıyı kırarak açıp içeri girdikten sonra burayı boşaltmalarını bu bahçenin kendisinin olduğunu söyleyerek yakınan ve arkadaşlarından telefonlarını istediği, yakınanın masanın üzerinde bulunan ... marka cep telefonunu aldığı, diğer iki şahsın üzerini aradığı ancak telefonlarını bulamadığı, sanığın yakınana hitaben buradan ayrılmayacaklarını, hiçbir yeri aramayacaklarını, öyle bir şey yaptıkları takdirde onları öldüreceğini, belindeki silahı göstererek yakınanın cep telefonunu aldığını birilerine söylerlerse yarın gelip onları öldüreceğini söylediğinin ve alınan telefonun ise hiçbir aşamada iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle yakınanın mahkemeye celbinin sağlanıp, olayla ilgili şikayet ve delillerinin ayrıntılı olarak tespiti ile suça konu cep telefonunun olaydan sonra hangi telefon hatları ile kullanıldığının ve bu hat sahiplerinin sanıkla irtibatının tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenerek karar verilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16708, Karar No: 2012/7246, Tarih: 21.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16708 E.  ,  2012/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/217888

MAHKEMESİ : Orhangazi Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2008

NUMARASI : 2007/342 (E) ve 2008/301 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Muayene istasyonunda araç muayenesi için uzunca bir süre beklemesi üzerine, 3. kişilere ait araçların muayenelerini ücret karşılığında yaptıran trafik takipçilerinin birden fazla araç için toplu muayene yaptırmalarından dolayı işlemlerinin geciktirilmelerinden rahatsızlık duyan sanığın, Bursa Karayolları 14. Bölge Müdürlüğünde Muayene Teknisyeni olan ve suça konu araç muayene istasyonunda görevli yakınana ve tanık olarak dinlenen trafik takipçisine yönelik olarak söylediği sözlerin eleştiri sınırları içerisinde kaldığı gibi, sanığın bu sözlerinin hakaret içermediğinin anlaşılması karşısında; mahkemece sanığın atılı suçtan beraat yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19778, Karar No: 2014/4371, Tarih: 20.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19778 E.  ,  2014/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/1302-2013/976

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili 30.10.2012 tarihli dilekçesinde; tarafların 2006 yılında boşandıklarını, müşterek çocuk için 1000 TL iştirak nafakası takdir edildiğini ve TÜFE oranında artışa hükmediğini, davacının en son 1620 TL nafaka ödediğini, ayrıca dershane, servis ücreti ve diğer ihtiyaçlarını karşıladığını, davalının öğretmen olup, dolgun ücret aldığını, davalının serbest mali müşavirlik yapmakta olup, halen işlerinin kötüleştiğini, nafaka dışında da çocuk için yaptığı harcamalar dikkate alındığında 1620 TL nafakanın 300 TL'ye indirilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının gelirinin iyi olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olduğu ve aynı zamanda mali müşavirlik yaptığı, davalının ise öğretmen olduğu, müşterek çocuk E...'in lisede okuduğu, okulunun devlet okulu olduğu, çocuğun dershaneye gittiği, davacının diğer çocuğu için de nafaka ödediği gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulü ile nafakanın 850 TL'ye indirilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Davada, davacının işlerinin bozulduğu ve gelirinin düştüğü gerekçesiyle anlaşmalı boşanma davasında hüküm altına alınmış olan iştirak nafakasının indirilmesi istenilmektedir.

TMK. 176/4.maddesi hükmüne göre; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331.madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır"

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle taraflardan biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulmuşsa, taraflar; artık taraflar o akitle bağlı tutulmazlar, değişen bu koşullar karşısında TMK.nun 2.maddesinden yararlanarak sözleşmenin yeniden düzenlenmesini mahkemeden isteyebilirler.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle taraflardan biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulmuşsa, taraflar; artık taraflar o akitle bağlı tutulmazlar, değişen bu koşullar karşısında TMK.nun 2.maddesinden yararlanarak sözleşmenin yeniden düzenlenmesini mahkemeden isteyebilirler.

Somut olayda taraflar arasındaki boşanma kararından sonra tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında önemli bir değişiklik olmamış, edimler arasındaki dengenin umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan bozulduğu, davacının ekonomik durumunda menfi bir değişiklik olduğu ispat edilememiştir. İş bu dava tarihinden sonra kesinleşen kararla davacının diğer eşinden olan çocuğu için 200 TL iştirak nafakasına hükmedilmesinin her davanın açıldığı tarihdeki koşullara göre karara bağlanması gerekmesine göre bu davada indirim sebebi yapılamayacağı da gözönünde bulundurularak bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakasının yazılı şekilde indirilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13459, Karar No: 2023/456, Tarih: 16.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13459 E.  ,  2023/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1512 Esas, 2022/6899 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2022 tarihli ve KD-2022/137145 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 39 uncu maddesi kapsamında öldürme eyleminden sorumlu tutulamayacağı, sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs olarak kabulü gerektiğinden bahisle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına dair ilâmın kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde sabah saat 09:00 sıralarında H. K'nın yanında kardeşi olan M. A, eşi olan E. K. ile birlikte evinin balkonunda oturduğu sırada, sanık ...'ın babası olan İ. K'nın, H. K.'nın balkonuna geldiği, onlar ile birlikte oturmaya başladığı, maktulün olay saatinde H. K'nın evine yakın yerde bulunan baba evine araçla gittiği sırada H. K'nın evine çok yakın bir yerde, aracı ile manevra yaptığı sırada bahçe duvarına çarptığı, İ. K. ile aracının içinde bulunan maktulün olayların etkisiyle tartışmaya ve karşılıklı küfürleşmeye başladıkları, bu sırada sanık ...'ın, H. K'nın evine yakın yerde bulunan İ. K'nın evinde iken tartışma ve küfür seslerini duyduğu, eline av tüfeğini alarak evden dışarı çıktığı, H. K'nın evi ile babasının evinin arasında bulunan yıkık duvarın yanına geldiği, tartışma ve küfürleşme devam ederken İ. K'nın, H. K'nın evinin balkonundan maktule ve maktulün bulunduğu araca doğru, sanık ...'ın da yıkık duvarın oradan maktulün aracına doğru ateş etmeye başladıkları, maktulün aracın içerisinde iken kafasından isabet eden mermi çekirdeği sonucu öldüğü, aracının sağ ön tekerlek çamurluğu kaportası üzerine ise av tüfeği saçma tanelerinin isabet ettiği olayda; Sanık ...'ın babası İ. K. ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek eylem üzerinde müşterek hâkimiyet kurmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında müşterek fail olarak suça katıldığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1512 Esas, 2022/6899 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2715, Karar No: 2020/1839, Tarih: 02.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2715 E.  ,  2020/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Dava, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7034, Karar No: 2012/8178, Tarih: 09.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7034 E.  ,  2012/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... aleyhine 01/05/2008 gününde verilen dilekçe ile sulama yapılmaması nedeniyle ürün zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... Başkanlığının sulama alanında olan 40 dönümlük arazisine arpa bitkisi ektiğini, davalı birliğe gerekli ödemeyi yapmasına rağmen tarlanın sulanmaması nedeniyle ekinlerin zarar gördüğünü belirterek maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davacının birliğe borçlu olduğunu ve sulamadan kaynaklanan hiçbir zararı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının aidatları ödediğini ancak, ana maliyet unsuru olan elektrik faturalarının üyelerce ödenmemiş olduğu, bu itibarla kendi sorumluluğunu yerine getirmeyen davacının zararını talep edemeyeceği belirtilerek işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bakanlar Kurulu kararı ile kurulan sulama birlikleri, 6200 sayılı 'DSİ Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanun', 1580 sayılı Belediyeler Yasası, 442 sayılı Köy Yasası ve 5442 sayılı İl İdaresi Yasası'nda yer alan düzenlemelerle yönetilmektedir. Sulama birliklerine ait tesislerin yapımı, bakım ve onarımları Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılmakta ve giderleri de aynı Genel Müdürlük bütçesinden karşılanmaktadır. Bu nedenlerle davalı ... kamu kurumu niteliğindedir.

Davacının isteği idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4307, Karar No: 2016/4686, Tarih: 09.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4307 E.  ,  2016/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden, ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.10.2012 tarihinde kesinleşen 2012/698 Esas, 2012/813 Karar sayılı ilamı ile mağdurenin 01.08.1999 olan doğum tarihinin 01.08.1995 olarak düzeltildiğinin anlaşılması karşısında, suçun niteliğine etkisi açısından anılan dosyanın getirtilip incelenmesinden ve mağdurenin yaşının düzeltilmesine esas alınan belge ve raporlarla birlikte onaylı bir örneğinin bu dosya içerisine alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32124, Karar No: 2011/15217, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32124 E.  ,  2011/15217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.