muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13708, Karar No: 2015/21763, Tarih: 03.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13708 E.  ,  2015/21763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin Kurumca re'sen iptal edildiğini beyanla sigortalılık başlangıç tarihiinn 12.04.2008 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı; velayeti altında bulunan ’in sigortalılık başlangıç tarihinin Kurumca re’sen iptal edildiğini beyanla sigortalılık başlangıç tarihinin 12.4.2008 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece , davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 13 yaşında olan oğlu olan , adına kayıtlı internet kafe işyerindeki üç günlük çalışmasının, düzenlenen Kurum kontrol memur rapouna göre davalı Kurum tarafından iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Kurum kontrol memuru tarafından düzenlenen 31.01.2011 tarihli raporda; işyerinin internet kafe oluşu, ’in 14 yaşını ikmal etmemiş olması, annesinin işyeri sahibi 'ın muhasebeciliğini yapmış olması, Cuma-Cumartesi-Pazar günleri çalıştığının iddia edilmesine karşın sigorta başlangıç tarihinin Cumartesi gününe rastlaması gerekçe gösterilerek 'ın hatır ilişkisine dayanılarak sigortalı gösterildiği kanaatine varıldığı, buna göre işyerinin 2008/04 ayına ait aylık prim ve hizmet belgesinde adı geçen ve 12.4.2008 tarihli sigortalı ilk işe giriş bildirgesi verilen ’in mülga 506 sayılı Kanunun 2.maddesinde sayılan sigortalılık niteliğine haiz olmadığının tespit edildiğinin bildirildiği görülmüştür.

İş Kanunu m. 71/I’e göre; “On beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılması yasaktır. Ancak, on dört yaşını doldurmuş ve ilköğretimi ta­mamlamış olan çocuklar, bedensel, zihinsel ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırı­labilirler.”. Görüldüğü üzere madde hükmünde çalışma yaşına ilişkin genel kural belirtilmiş ve sonrasında kuralın istisnası düzenlenmiştir.Buna göre, İş Kanunu açısından en az çalışma/çalıştırma yaşı kural olarak 15 yaştır. Ancak, ondört yaşını doldurmuş ve ilköğretimini ta­mamlamış olan çocukların, bedensel, zihinsel ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak ha­fif işlerde, m. 71’de belirtilen sürelerle çalıştırılmaları mümkündür.

Somut olayda; ’in henüz 13 yaşında olup yasada belirtilen yaş şartına sahip olmayışı, çalıştığı iddia edilen internet kafe olan işyerinin çalışması süresince güvenliği, sağlığı, bedensel, zihinsel, ahlaki ve psikososyal gelişimini olumsuz etkileyecek niteliğe sahip oluşu, hafta sonları çalışmak istemesinin ve ailesi tarafından da annesinin muhasebeciliğini yaptığı işyerinde çalışmasına izin verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı oluşu, davacının iddiasına ve tanık beyanlarının aksine okul çağında olan ’in bildirim yapılan çalışmalarının Cumartesi-Pazar-Pazartesi günleri oluşu göz önüne alınmadan mahkemece yalnış değerlendirme sonucu davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3910, Karar No: 2019/12977, Tarih: 11.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/3910 E.  ,  2019/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde EEG teknisyeni olarak ilk altı ay aylık net 4.250,00 TL, devam eden zamanlarda ise aylık net 2.750,00 TL maaş ve hasta başına prim ödemesi alarak çalıştığını, ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi ve işyerindeki olumsuz şartlar nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 02/01/2012 tarihinde EEG teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, yaşadığı psikolojik sıkıntıları nedeniyle işveren ile arasını kendisinin bozduğunu, aylık 2.750,00 TL maaş aldığını, hasta başına prim aldığı iddiasının doğru olmadığını, işyerinde kural olarak fazla mesai yapılmadığını, iş yoğunluğundan yapılmış olsa bile ücretinin bordro karşılığı ödendiğini, davacı ile yapılan sulh ve ibra sözleşmesi olup alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyerinde 2 yıl 21 gün hizmeti bulunan davacının tazminat hakkından vazgeçecek şekilde davranmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işçi lehine yorum ilkesi de dikkate alınarak mevcut delil ve belgeler ile tanık beyanlarına göre ücret alacağı bulunan davacının iş sözleşmesini haklı nedenle fesh ettiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalıya ait işyerinde EEG teknisyeni olarak ilk altı ay aylık net 4.250,00 TL, sonraki zamanlarda ise net 2.750,00 TL maaş ve hasta başına prim ödemesi alarak çalıştığını iddia etmiş davalı ise net 2.750,00 TL ücretle çalıştığını savunmuştur.

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda hesaplama iki seçenekli yapılarak ilk seçenekte işveren kayıtları dikkate alınırken ikinci seçenekte davacı iddiasına itibar edilmiş ve Mahkemece raporun ikinci seçeneği dikkate alınmıştır.

Davacı davalıya ait işyerinde EEG teknisyeni olarak ilk altı ay aylık net 4.250,00 TL, sonraki zamanlarda ise net 2.750,00 TL maaş ve hasta başına prim ödemesi alarak çalıştığını iddia etmiş davalı ise net 2.750,00 TL ücretle çalıştığını savunmuştur.

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda hesaplama iki seçenekli yapılarak ilk seçenekte işveren kayıtları dikkate alınırken ikinci seçenekte davacı iddiasına itibar edilmiş ve Mahkemece raporun ikinci seçeneği dikkate alınmıştır.

Ücret iddiası ile ilgili ispat yükü davacı da olup dinlenen tanıkların beyanları ve yapılan emsal ücret araştırması verilerine göre davacının iddiasını ispat ettiği söylenemez. Buna göre Mahkemece işveren kayıtlarına göre yapılan hesaplama yerine davacının usulünce ispat edilemeyen ücret iddiasına itibar edilmesi hatalıdır.

3-Davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin hesap yöntemi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen ücret bordrolarının bir kısmında fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunduğu ve bordro bedelinin davacıya ödendiği anlaşılmakla, bu bordro dönemlerinin hesaplamada dışlanması gerektiği düşünülmeden bordro tahakkuklarının geçersiz sayıldığı rapor seçeneğine göre hüküm kurulması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4711, Karar No: 2015/11333, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4711 E.  ,  2015/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/101-2014/217

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 tarih ve 2013/101-2014/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2010/72995 sayılı marka başvurusuyla “arcon” ibaresini 3. sınıfta tescil ettirmek istediğini, başvurunun ilanına müvekkili şirket tarafından “ARKO” ibareli markalara dayanılarak itiraz edildiğini, itirazlarının TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili şirketin 1927 yılından beri temizlik, kişisel bakım ve hijyeni ürünler ile kimyasal maddeler alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin “ARKO” markasının 1971 yılından bu yana tescilli tanınmış bir marka olduğunu ve müvekkilinin “ARKO” esas unsurları pek çok seri markasının bulunduğunu, dava konusu “arcon” ibaresinin müvekilinin “ARKO” markası ile benzer olduğunu ve aynı emtiları kapsadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, tüketicilerin “arcon” markasını “ARKO” markasının serisi gibi algılayacaklarını ileri sürerek 2013-M-1112 sayılı YİDK kararının iptaline, 2010/72995 sayılı “arcon” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili markası ile davacı markasının benzemediğini, “ARKO” markası dört harften oluşmaktayken “arcon” markasının beş harften oluştuğunu, “arcon” markasının yazıldığı gibi okunduğunu ve “ARKO” sözcüğünü çağrıştırmadığını, “ARKO” markasının büyük harfle “arcon” markasının küçük harfle yazıldığını, davalı markasının davacı markasını çağrıştırmasının mümkün olmadığını, markaların anlam, yazılış ve telaffuz açısından farklı olduklarını, müvekkili şirketin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..... vekili, iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..... vekili, iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 2010/72995 sayılı “arkon” ibareli davalı markası ile davacının “ARKO” esas unsurlu markalarının benzer olduğu, taraf markalarının koruma kapsamlarının örtüştüğü, bu sebeple markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında “karıştırılma ihtimali” ve davalı markası yönünden tescil engeli bulunduğu, davacı markasının sektörel tanınmışlığı bulunmakla birlikte eldeki davada 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle YİDK'nın 2013-M-1112 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli 2010/72995 sayılı ''arcon'' markanın tescilli olduğu 3 sınıf tüm alt grupları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11723, Karar No: 2007/11761, Tarih: 11.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11723 E.  ,  2007/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5327, Karar No: 2015/2230, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5327 E.  ,  2015/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7868, Karar No: 2009/8855, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7868 E.  ,  2009/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.08.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi gereğince taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulması halinde tahsisin kaldırılmasına, 3 yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek yetkisinin belediye encümeninde değil belediye meclisine ait olmasına, davada ise meclis kararına değil belediye encümenin 30.09.1996 tarihli kararına dayanılmasına göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün ONANMASINA, 13.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3089, Karar No: 2015/31926, Tarih: 26.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3089 E.  ,  2015/31926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/101022

Mahkeme : ELAZIĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/02/2015 – 2015/3 esas ve 2015/68 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık Özgür hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmalarına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık Özgür müdafiinin temyiz itirazları ile bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık Özgür hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık Yunus hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

1- Olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, diğer sanık Özgür'ün suçla ilgisini açıklayarak, bu sanığın suçunun ortaya çıkmasına ve yakalanmasına yardım eden sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmalarına karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık Yunus ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/266, Karar No: 2012/913, Tarih: 23.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/266 E.  ,  2012/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki kuruma duruşma gününü bildirir davetiye usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, 07/05/2009 tarihli 1. celsede müşteki vekilinin bildirdiği mazereti mahkemece kabul edilmiş, ancak ara kararında yeni duruşma gününün müşteki vekiline tebliğine karar verilmemiş ve tebligat da yapılmamış ise de; hükmün verildiği ikinci celseye gelmeyen müşteki vekili yeni duruşma tarihini haricen öğrenerek yeniden bildirdiği gerekçesiz mazeretini içeren dilekçesi faks ile mahkemeye ulaşmış olması nedeniyle duruşmadan haberdar olduğu, mahkemece bu mazeretin reddine karar verilmesinde ise usulsüzlük görülmediği, bu itibarla da davaya usulen katılıp katılan sıfatını almayan müşteki vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2751, Karar No: 2016/8240, Tarih: 05.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2751 E.  ,  2016/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 16.11.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmiş, tebligat parçası dönmüş olmakla, gelen olmadığından duruşmasız inceleme yapılmasına karar verilerek dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Necmettin Karabacakoğlu hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafii Av. ...'ın duruşmaya gelmediği, 16.11.2016 tarihinde göndermiş olduğu dilekçe ile sanığın maddi sıkıntılar nedeniyle yol masraflarını karşılayamayacağı ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde duruşmalarının olduğunu bildirdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların ilk derece mahkemelerine göre öncelikli olduğundan sanık ... müdafii Av. ...'ın erteleme talebinin reddine,

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde her iki sanık hakkında da DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Yargıtaydaki duruşmaların ilk derece mahkemelerine göre öncelikli olduğundan sanık ... müdafii Av. ...'ın erteleme talebinin reddine,

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde her iki sanık hakkında da DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 13.08.2015 günlü raporu ile olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp fiile ruhsal yönden mukavemet edebilecek durumda olduğu bildirilen ve 2008 yılında onaltı yaşı içerisinde bulunduğu ihtisas kurulu raporuyla anlaşılan mağdurenin, kollukta verdiği 14.05.2008 tarihli ifadesinde ilköğretim okulundan mezun olduktan yaklaşık dokuz ay sonra sanık ...'ın kendisi ile zorla ilişkiye girdiğini, aynı günlü mülakat tutanağında sanık ... 'in ...'la ilgili olay olduktan bir iki hafta sonra kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini bildirmesi, 15.05.2008 tarihli savcılık ifadesinde sanık ...'la 2007 yılında okullar tatil olduktan sonra 2008 yılı Mayıs ayına kadarki dönemde birlikte olduğunu, ....'le ilişkilerinin 2007 yılında olduğunu, 2008 yılında olup olmadığını hatırlamadığını beyan etmesi ve duruşmada suç tarihi sorulduğunda ise jandarmaya okuldan mezun olduktan 8-9 ay sonra dediğini, tarihi tam hatırlamadığını belirtmesi karşısında; suç tarihinin 2007 yılı mı yoksa 2008 yılı mı olduğu hususunda şüphe olduğu, bu şüphenin sanıklar lehine değerlendirilip suç tarihinin 2008 yılı olduğunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 218/2. maddesi gereğince mağdurenin yaş tashihi de yapılarak eylemlerin TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edildikten sonra bu suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olması ve mağdurenin duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde atılı suçtan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açıldığı halde gerekçeli karar başlığında suç isminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.