muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8469, Karar No: 2008/10555, Tarih: 26.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8469 E.  ,  2008/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesince kısa kararda 31.01.2007 tarihli muhtıranın iptaline karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda 30.01.2007 tarihi itibariyle 176.300.YTL. olarak bakiye alacağın tespitine, ayrıca, kısa kararda yer almamasına rağmen gerekçeli kararda hükümde 2.bent kurularak icranın geri bırakılmasına, takibin 450.YTL. üzerinden devamına ...biçiminde kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmüştür. 10.4.1992 günlü ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince her iki karar arasındaki çelişki giderilmek üzere, verilen kararlarla bağlı olmaksızın, yeni bir karar verilmesi için mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6099, Karar No: 2019/5368, Tarih: 06.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6099 E.  ,  2019/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21, 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.

Davacı kadın vekiline tebliğe çıkarılan davalı tarafın temyiz başvuru dilekçesi, davacı kadın vekiline tebliğ edilmiş ise de; tebligattan haberdar edilen kişinin sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim vermekten de imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı kadına yapılan temyiz başvuru dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre bahsedilen usullere uygun biçimde davacı tarafa temyiz başvuru dilekçesi tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/774, Karar No: 2023/4609, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/774 E.  ,  2023/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 E., 2022/830 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kötü muamele suçundan iki kez cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan iki kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.05.2017 tarihli ilamıyla suç vasfı nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.11.2021 tarihli ilamıyla suç vasfı nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

6. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan iki kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eşinin ve kızının şikayetçi olmadıklarına, suç işleme kastı olmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın evden kaçtıktan sonra eve geri dönen onbeş yaşındaki mağdur kızının tekrar evden kaçmasını engellemek amacıyla, mağdurun ayakları ile mağdur eşinin ayaklarını birbirine zincirle bağladığı, ihbar üzerine görevlilerce mağdurelerin ayaklarındaki zincirin kesilerek alındıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik eylemleri bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, atılı suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğu, ayrıca özel bir saikinin bulunmasına gerek olmadığından sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik eylemleri bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, atılı suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğu, ayrıca özel bir saikinin bulunmasına gerek olmadığından sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen husular ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15474, Karar No: 2025/6975, Tarih: 14.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/15474 E.  ,  2025/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1992 E., 2022/3766 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünü kaldırarak beraate, suça konu eşyaların gümrük vergilerinin tahsilinden sonra sahibine

iadesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/61 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1992 Esas, 2022/3766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmasız olarak yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine, suça konu eşyalar yönünden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234/1. maddesi gereğince işlem yapıldığı anlaşıldığından suça konu eşyaların gümrük vergilerinin tahsilinden sonra sahibine iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eşyayı aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokmak kastıyla hareket etmesi nedeniyle mahkûmiyetine, suça konu eşyaların ise müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eşyayı aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokmak kastıyla hareket etmesi nedeniyle mahkûmiyetine, suça konu eşyaların ise müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğünce yapılan risk analizi çalışmaları sonucunda riskli olabileceği değerlendirilen Ambarlı Gümrük Müdürlüğünce tescil işlemleri gerçekleştirilen alıcısı "... Mefruşat Dekorasyon Paz. San. Ve Tic. Ltd. Şti" beyan sahibi ... Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti. olan 1 kalem 2.045 kap brüt 28.040,30 kg 3920.10.89.00.00 GTİP’inde “pvc fılm” ticari tanımlı olarak beyan edilen 10.03.2020 tarihli 20343100IM052778 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların muayenesinde 1 kalemden daha çok ve farklı GTİP’lerde eşyalar olabileceği görülmesi üzerine söz konusu konteyner içerisindeki eşyaların ayrıntılı bir şekilde tespitinin yapılması sonucunda, 617 rulo brüt 6170 kg ağırlığındaki eşyanın gerçekte "sentetik liflerden dokunmuş mensucat cinsi" eşya olup tespit edilen GTİP'nın ise 590310909000 olduğu ve 848 koli brüt 10.176 kg ağırlığındaki eşyanın ise "plastikten sofra mutfak eşyası (masa örtüsü)" olup tespit edilen GTİP'nın ise 392410000039 olduğu, bu eşyaların İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin 2006/7 ve 2019/1 sayılı Tebliğler gereğince gözetim uygulamasına tabi oldukları, Gümrük Müdürlüğünün tespitine göre eşyanın mükellefince tek kalem eşya olarak beyan edilmesine rağmen yapılan tespitler sonucunda 123.629 TL tutarında eksik vergi ödendiği, 24.12.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre ise 142.033,64 TL eksik vergi ödendiği anlaşılmakla, sanığın farklı gümrük tarife istatistik pozisyonlarına ve gözetim uygulamasına tabi eşyaları tek kalemde beyan ederek, ödenmesi gereken gümrük vergileri ve diğer ek mali yükümlülüklerin eksik ödenmesine sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergilerinin kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokmak suretiyle 5607 sayılı Kanun'un 3/2. fıkrasındaki suça temas ettiği anlaşılmakla, sanığın atılı kaçakçılık suçundan mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine ve eşyanın da iadesine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

5271 sayılı Kanun'un 232/4. fıkrasındaki "Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından

imzalanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak UYAP sisteminde elektronik ortamda yapılan araştırmada 28.06.2022 tarihli kararın üye A. Topalfakıoğlu tarafından imzalanmadığının anlaşılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Kabule göre ise;

5271 sayılı Kanun'un 232/4. fıkrasındaki "Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından

imzalanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak UYAP sisteminde elektronik ortamda yapılan araştırmada 28.06.2022 tarihli kararın üye A. Topalfakıoğlu tarafından imzalanmadığının anlaşılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1-b maddesi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6425, Karar No: 2017/12811, Tarih: 15.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6425 E.  ,  2017/12811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ... hakkında 21.03.2008 tarihli iddianameyle nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme suçlarından kamu davası açıldığı, Sincan 2 Ağır Ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucu 20.04.2011 tarihinde nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme suçlarının sabit olmadığı ancak sanığın eyleminin suç delillerini gizleme kapsamında kaldığı kabulle mahkumiyet kararı verildiği, Cumhuriyet Savcısının nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme suçlarının sübutunun oluştuğu gerekçesiyle aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi 06.05.2015 tarih, 2012/13744 esas - 2015/40416 karar sayılı ilamıyla "CMK.nun 225/1. maddesine aykırı olarak kamu davasının sınırı dışında karar verildiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karşın, dava konusu edilen eylemlerden yeniden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; TCK'nun 281/1-son maddesindeki "Kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." hükmü uyarınca, öncelikle sanık hakkında 21.03.2008 tarihli iddianameyle nitelikli yağma ve silahla yaralamaya yardım etme eylemlerinden açılan kamu davasına yönelik karar verilmeden 06.10.2015 tarihli iddianameyle açılan davada sanığın suç delillerini gizleme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17620, Karar No: 2021/1818, Tarih: 25.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17620 E.  ,  2021/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 13.11.2012 tarihli erteli mahkumiyetine dair kararının 28.03.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 07.06.2016 tarihli hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, dosyanın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2297, Karar No: 2025/4712, Tarih: 07.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2297 E.  ,  2025/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/184 E., 2025/327 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/847 E., 2022/503 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne,

2. Davacı kadının diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15830, Karar No: 2014/28100, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15830 E.  ,  2014/28100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan davacının sürekli iş göremezlik durumunun 01/06/2012 tarihinde kontrolünün gerektiği gelir bağlama kararında belirtilmiş olup, Kontrol kaydının kaldırılıp kaldırılmadığı belli değildir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekili Av....'e gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten gönderilmek,

2-Davacının sürekli iş göremezlik durumundaki kontrol kaydının sona erip ermediğinin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16974, Karar No: 2014/1580, Tarih: 21.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/16974 E.  ,  2014/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2009/332-2013/224

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin tır şoförü olarak işe başladığı tarihte kullanacağı aracın kazaya karışması halinde zararın teminatı olarak takibe konu edilen bononun boş olarak müvekkiline imzalattırıldığını, diğer tır şoförlerine de bu şekilde boş senetler imzalattırıldığını, müvekkilinin 2007 yılında emekli olarak işyerinden ayrıldığını, ancak işçi alacaklarının ödenmemesi nedeniyle İş Mahkemesinde dava açtığını, bononun gerçek bir borcu yansıtmadığını belirterek, müvekkilinin takip konusu bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uzun zamandır şirkette çalışmakta olan ve maddi bakımdan zor duruma düştüğünü ifade eden davacının kendisinden borç para istemesi üzerine davacının istediği borç parayı verdiğini, bononun müvekkilinin önünde davacı tarafından hazırlatılıp getirildiğini, işçilerden boş bonolar alınmadığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, senedin işe girerken teminat senedi olarak alındığı, teminatı gerektirir davacının herhangi bir eylemi sözkonusu olmadığının sabit olduğu, davacının işçi olduğu, davalının davacının gerçekten borçlu olup olmadığını bilebilecek durumda olması sebebiyle takipte haksız ve kötüniyetli olduğunun kabul edildiği belirtilerek, davanın kabulü ile Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü' nün 2009/14025 sayılı takip dosyasına dayanak senet nedeni ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, senedin iptaline, davacının kötüniyet tazminatının kabulü ile asıl alacağın %40'ı olan 16.000-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davalı tarafın tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığa konu edilen bononun hizmet ilişkisi nedeniyle düzenlendiği davacı tarafından iddia edilmektedir. Bu durumda uyuşmazlığın iş hukuku kurallarına göre çözümlenmesi gerektiği ve davanın İş Mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.