muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13331, Karar No: 2023/540, Tarih: 26.01.2023

Şikayetçi borçlunun temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1-a bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 1. Kat 1 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 271.000,00 TL'nin %10'u oranında 27.100,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 1. Kat 1 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 271.000,00 TL'nin %5'i oranında 13.550,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmasına, 1-b bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 1. Kat 2 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 295.000,00 TL'nin % 10'u oranında 29.500,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 1. Kat 2 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 295.000,00 TL'nin %5'i oranında 14.750,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmasına, 1-c bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 2. Kat 3 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 350.000,00 TL'nin % 10'u oranında 35.000,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına yerine, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 2. Kat 3 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 350.000,00 TL'nin %5'i oranında 17.500,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmasına, 1-d bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 2. Kat 4 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 330.000,00 TL'nin %10'u oranında 33.000,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 2. Kat 4 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 330.000,00 TL'nin %5'i oranında 16.500,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmasına, 1-e bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 3. Kat 5 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 463.000,00 TL'nin %10'u oranında 46.300,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 3. Kat 5 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 463.000,00 TL'nin %5'i oranında 23.150,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmasına, 1-f bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 3. Kat 6 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 555.000,00 TL'nin %10'u oranında 55

... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 3. Kat 5 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 463.000,00 TL'nin %5'i oranında 23.150,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmasına, 1-f bendinde yer alan, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 3. Kat 6 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 555.000,00 TL'nin %10'u oranında 55.500,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine, İİK 134/2 maddesi uyarınca davacının ... ili, ... ilçesi, ... Mah. 45769 ada 11 parsel, 3. Kat 6 nolu bağımsız bölümün ihale bedeli olan 555.000,00 TL'nin %5'i oranında 27.750,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına, yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13178, Karar No: 2016/12228, Tarih: 15.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13178 E.  ,  2016/12228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... 2. Asliye Hukuk ve .... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydı düzeltimi istemine ilişkindir.

.... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın soybağı kurulmasına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... 2. Aile Mahkemesince ise davanın, 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi gereğince nüfus kaydı düzeltimi davası olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hâkim hükmü ile kurulur. Esasen, soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus k....da yer alan bilgi "Doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da Af Kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir. Nüfus k....ın düzeltilmesi davasında ise, resmî sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi sözkonusudur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.11.2013 tarihli ve 2013/18-354 E. - 2013/1554 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemlerle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesi, niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus k....ın düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus k....ın düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkilinin eşi ....'nın 07/07/2012 tarihinde vefat ettiğini, müteveffa eşinin nüfusuna önceki evliliğinden çocuğu olmadığı halde ... isimli bir kız çocuğunun kaydedildiğini ve bu şahsın da mirasçı olarak gözüktüğünü, bu husus müteveffanın kardeşi ve eşine sorulduğunda ise müteveffa ....'nın ... isimli bir bayanla kayıt dışı evlilik yaptığını, müteveffa ....'nın kayıtlarda ilk eşi olarak gözüken bu şahsın yanında o zaman için okul çağına gelmiş olan davalı ... ile birlikte geldiğini, müteveffa ....'nın bu çocuk okula gidebilsin diye çocuğu kendi nüfusuna kaydettirdiğini, müteveffa .... ile ... isimli şahsın evliliklerinin 6 ay gibi kısa bir süre devam ettiğini, daha sonradan ayrı yaşamaya başladıklarını, resmi boşanma işlemlerinin .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/10/1986 tarih 1982/37 E. - 1983/60 K. sayılı ilamı ile gerçekleştiğini ileri sürerek davalı ...'nın müteveffa ....'nın nüfusundan silinmesini ve bu şekilde nüfus k....ın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıtlarından müteveffa ....'nın 13/01/1946 doğumlu olup eski eşi .... ile 01/01/1960 yılında evlendikleri, davalı ...'nın ise 01/01/1963 tarihinde doğduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, nüfus kayıt düzeltimine ilişkin olduğu anlaşılan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/12/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1617, Karar No: 2021/7201, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1617 E.  ,  2021/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1-b nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (tespit edilen fark 66.523TL kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine derhal müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b-1-d nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası depo edilen 66.523 TL' ye 26/06/2015 tarihinden dairemiz karar tarihi olan 20.05.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15290, Karar No: 2015/8297, Tarih: 04.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15290 E.  ,  2015/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2011/56-2013/196

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ve bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, ortak mirasbırakanları Mustafa adına kayıtlı 1070 ada 2, 1073 ada 15, 1098 ada 7, 1194 ada 2, 1069 ada 1 parsel sayılı taşınmazların uzun yıllardır davalıların tasarrufunda olduğunu, davalıların taşınmazdaki çayları toplayıp satmak suretiyle gelir elde ettiklerini ve taşınmazdaki evleri kullandıkları halde paylarına karşılık hiç bir ödeme yapmadıklarını ileri sürerek, ecrimisile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 1098 ada 7 sayılı parsel yönünden ecrimisil isteğinden feragat etmişler, ayrıca davacılardan Rukiye, davadan feragat etmiştir.

Davalılardan Hasan ve Mustafa davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazların tarafların mirasbırakanları M.. Ç.. adına kayıtlı olduğu, murisin 04.08.1988 yılında ölümüyle geriye mirasçı olarak davanın taraflarının kaldığı, dava dışı başka mirasçısının bulunmadığı kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, taşınmazda davacıların kullandıkları veya çekişmesiz olarak kullanabilecekleri bir yerin bulunup bulunmadığı hususunda mahkemece bir irdeleme ve değerlendirme yapılmış değildir.

Öte yandan taşınmazki binaların gerçekten davalılar tarafından yapıldığının saptanması halinde binalar yönünden ecrimisile hükmedilemeyeceği gibi davalı Aysel, Saniye, Zehra, Canan ve Filiz'in taşınmazları kullanmadıklarının tespiti halinde de aleyhlerine ecrimisile hükmedilemeceği kuşkusuzdur.

Şöyle ki, taşınmazda davacıların kullandıkları veya çekişmesiz olarak kullanabilecekleri bir yerin bulunup bulunmadığı hususunda mahkemece bir irdeleme ve değerlendirme yapılmış değildir.

Öte yandan taşınmazki binaların gerçekten davalılar tarafından yapıldığının saptanması halinde binalar yönünden ecrimisile hükmedilemeyeceği gibi davalı Aysel, Saniye, Zehra, Canan ve Filiz'in taşınmazları kullanmadıklarının tespiti halinde de aleyhlerine ecrimisile hükmedilemeceği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca; mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, yukarıdaki belirtilen ilkeler doğrultusunda tüm paydaşları kapsar biçimde fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının veya harici taksim yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmuş ise kime nerenin kullanımının bırakıldığının açıklığa kavuşturulması, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmadı ise davacıların taşınmazda kullandıkları veya kullanabilecekleri bir yer olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, taşınmazdaki binaların hangi davalı tarafından yapıldığının ve davalı Aysel, Saniye, Zehra, Canan ve Filiz'in taşınmazları kullanıp kullanmadıklarının belirlenmesi varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11644, Karar No: 2009/19450, Tarih: 19.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11644 E.  ,  2009/19450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafın dayanmış bulunduğu 20.07.2006 tarihli tediye makbuzu ile 16.3.2006 tarihli temliknamenin, muteriz borçlu ile lehtar ....A.Ş. arasında tanzim edilmiş bulunmasına, bu belgelerde kararlaştırılan faiz oranının takip yapan alacaklı hamil ...t A.Ş.lehine hüküm doğurmayacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 19/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4954, Karar No: 2011/5213, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4954 E.  ,  2011/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen 19.10.2009 tarih ve 267459 nolu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, prim ve işsizlik sigortası priminin tahsiline yönelik 19.10.2009 tarihli ödeme emrinin, tahsil zamanaşımı hukuksal nedenine dayalı olarak iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 19.10.2009 tarih ve 268959 sayılı ödeme emrinin zaman aşımı nedeni ile iptaline karar verilmiştir.

Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsil zamanaşımı, alacağın doğduğu tarihte yürürlükte bulunan kurallara göre belirlenir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 80.maddesinde 3917 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gereği öngörülmüş; 3917 sayılı Kanun'la yapılan bu değişiklik aynı Kanun'un 8.maddesi hükmüne göre 08/12/1993 tarihinde yürürlüğe girmiş; daha sonra, 24/06/2004 tarih ve 5198 sayılı Kanun'la aynı maddede yapılan değişiklik sonucunda Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun'un 102. maddesinin de uygulanma olanağı bulunmadığı düzenlemesi getirilmiş ve düzenleme 06/07/2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, zamanaşımı süresi bakımından 3917 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08/12/1993 tarihinden önceki dönemle, 5198 sayılı Kanun'un yürürlüğü sonrasına ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun alacak hakkı, Borçlar Kanunu’nun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Giderek, zamanaşımının başlangıç tarihi ise yine Borçlar Kanunu’nun 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanunu’nun 132. ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir. 08/12/1993 tarihinde yürürlüğe giren 3917 sayılı Kanun'un getirdiği düzenlemenin geçerli olduğu döneme ilişkin prim ve gecikme zammı alacakları yönünden ise, 6183 sayılı Kanun'un zamanaşımına ilişkin 102. ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yılbaşıdır.