muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/41566, Karar No: 2022/1474, Tarih: 07.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41566 E.  ,  2022/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.07.2021 tarih ve 2021/4931 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.09.2021 tarih ve KYB-2021/95695 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25/11/2020 tarihli ve 2020/173879 soruşturma, 2020/48652 esas, 2020/33905 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarihli ve 2020/1114 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/01/2021 tarihli ve 2021/16 değişik iş sayılı kararının " Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2020 tarihli kararı ile; "Şüphelilerin yetkilisi olduğu şirkete ait belge/faturaları kullanan gerçek veya tüzel kişiler hakkında soruşturmaya konu edilen yıllara/dönemlere ilişkin olarak karşıt inceleme raporu/vergi tekniği raporu/vergi suçu raporu tanzim edilip edilmediğinin araştırılıp, edildiğinin tespit edilmesi halinde ilgili raporların onaylı suretlerinin getirtilerek dosya içerisine alınmadığı, şüpheliler hakkında, aynı veya benzer mahiyetteki suçlardan ötürü yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılıp..., şüphelilerin yetkili olduğu şirkete ait fatura/belgeleri kullanan gerçek kişi veya tüzel kişi yetkililerinin, haklarında soruşturmaya konu edilen yıllara/dönemlere ilişkin olarak aynı veya benzer mahiyetteki suçlardan ötürü soruşturma yada kovuşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılıp dosya içerisine alınmadığı, ...faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, şüpheli/leri tanıyıp tanımadıkları, faturaların alınması konusunda şüpheli/lerin bir iştirakinin bulunup bulunmadığı ya da fatura alınmasına aracılık eden kimsenin olup olmadığı, var ise aracılık eden kişinin kim olduğu vb. konularda tanık olarak dinlenmedikleri, ...vergi incelemesinin neden işyeri dışında yapıldığına dair herhangi bir araştırma yapılmadığı" gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve komisyon mütalaasının dosya arasında bulunduğu, mahkemenin gerek gördüğü takdirde bu hususta tekrar rapor alabileceği cihetle iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 25.11.2020 tarihli 2020/173879 Soruşturma ve 2020/48652 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2020 tarih ve 2020/1114 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2021 tarih ve 2021/16 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8658, Karar No: 2019/19662, Tarih: 18.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8658 E.  ,  2019/19662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında; somut olayda sanığa gönderilen gerekçeli kararın anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında “tebligat imkansızlığından Tebligat Kanun’un 21/2 maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir.”şeklinde belirtilmiş olmasına rağmen, en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya herhangi bir bildirimin yapılmadığı, bu kişilere bildirim yapılmamasının gerekçelerinin gösterilmediği anlaşılmakla Tebligat Kanunu'nun işlem tarihinde yürürlükte bulunan 21. maddesine de uygun olmayan usulsüz tebligat nedeniyle sanık müdafiinin öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17696, Karar No: 2015/13930, Tarih: 10.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17696 E.  ,  2015/13930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2014

NUMARASI : 2013/2013-2014/716

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemiyle açılan davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedelinin iadesi hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davalının elektrik sayacından haksız yere alınan tutarların iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğu, Osmangazi Kaymakamlığı 2. TSHH tarafından davalının talebinin kabul edilerek "2011 yılı için tüketiciden 12 adet fatura ile alınan kayıp/kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli ve dağıtım bedeli toplamlarının % 18 KDV tutarıyla birlikte tüketiciye iadesine" karar verildiği, davacı şirketin ise bu kararın iptali için dava açtığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan yargılam neticesinde; "...Davacı şirket, hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep etmiş ise de, hakem heyetinin kararında iadesine karar verilen tutarın miktarının belirtilmediği gibi, hangi ayın elektrik faturasından hangi miktarların indirileceği açık ve net olarak da belirtilmeyip sadece kayıp kaçak bed., per. sat. bed. gibi ifadeler kullanılması nedeniyle kararın icra müdürlüğünce infaz edilmesinin mümkün olmadığı, infazı mümkün olmayan karar nedeniyle davacının dava açmasında hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından, HMK 114. maddesi gereğince hukuki yarar dava şartı olduğundan, davanın reddine" karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda da arz ve izah kılndığı üzere; iptali istenen Osmangazi Kaymakamlığı 2. TSHH tarafından davalının talebinin kabul edilerek "2011 yılı için tüketiciden 12 adet fatura ile alınan kayıp kaçak bed., per. sat. Hiz.bed., PSH bed, ilet.sis.kul. bed. ve dağıtım bedeli toplamlarının % 18 KDV tutarıyla birlikte tüketiciye iadesine" karar verilmiştir.

Yukarıda da arz ve izah kılndığı üzere; iptali istenen Osmangazi Kaymakamlığı 2. TSHH tarafından davalının talebinin kabul edilerek "2011 yılı için tüketiciden 12 adet fatura ile alınan kayıp kaçak bed., per. sat. Hiz.bed., PSH bed, ilet.sis.kul. bed. ve dağıtım bedeli toplamlarının % 18 KDV tutarıyla birlikte tüketiciye iadesine" karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde yer alan "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir." şeklindeki yasal düzenleme doğrultusunda; hakim davacıdan dava konusu miktarın açıklatmak suretiyle bu belirsizliği giderebilir. Kaldı ki; 2011 yılı faturalarının incelenmesiyle 12 adet fatura ile alınan kayıp kaçak bed., per. sat. Hiz.bed., PSH bed, ilet.sis.kul. bed. ve dağıtım bedeli toplamlarının % 18 KDV tutarıyla birlikte hesaplanması mümkündür .

Bu itibarla dava konusu miktara açıklık kazandırarak davanın esasına girilmesi gerekirken; sözkonusu hususlar gözardı edilerek; hakem heyetinin kararında iadesine karar verilen tutarın miktarının belirtilmediği gibi, hangi ayın elektrik faturasından hangi miktarların indirileceği açık ve net olarak da belirtilmeyip sadece kayıp kaçak bed., per. sat. bed. gibi ifadeler kullanılması nedeniyle kararın icra müdürlüğünce infaz edilmesinin mümkün olmadığı, infazı mümkün olmayan karar nedeniyle davacının dava açmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31104, Karar No: 2024/3980, Tarih: 21.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/31104 E.  ,  2024/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/97 E., 2016/44 K.

SUÇLAR : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanun'a (5809 sayılı Kanun) aykırılık suçundan neticeten hükmolunan 820,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/97 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5809 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 820.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

18.04.2016 havale tarihli dilekçesiyle kararı temyiz eden sanığın herhangi bir temyiz sebebi ileri sürmediği anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 5809 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hüküm tarihinde başka suçtan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu oturuma getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Hüküm tarihinde başka suçtan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu oturuma getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 5809 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/97 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/97 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11276, Karar No: 2010/4068, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11276 E.  ,  2010/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve rızaen cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; mükerrer açılan kamu davasının reddine dair, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinden verilen 05.05.2006 gün ve 2006/66 Esas, 2006/183 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi mağdure vekili tarafindan istenilmiş olduğundan, dava evrakı Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ve 5271 sayılı CMK.nun 237 ve müteakip maddeleri uyarınca davaya usulen katılıp, müdahil sıfatını alabilecek konumda bulunan mağdurenin duruşma sırasında sanıktan şikayetçi olması, atanan vekilin de sanığın cezalandırılmasını istemesi hususları nazara alınarak, aynı Yasanın 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması ve sonucuna göre bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

16.02.2006 tarihinden itibaren onsekiz yaşını tamamlayan sanığın yaşından dolayı CMK.nun 185. maddesinde belirtilen zorunlu kapalılık durumu bulunmadığı gibi, 182. madde uyarınca bir karar da alınmadığı ve CMK.nun 182/2. maddesi uyarınca duruşmanın gizli yapılmasına karar verilen hallerde dahi, hükmün 182/3. maddesine göre açık duruşmada açıklanması ve bu durumun duruşma tutanağı ve kararda doğru olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 05.06.2006 tarihli oturumun başında “kapalı yargılamaya devam olundu” diye yazılmasına rağmen, hükmün sonunda “açık duruşma sonunda verilen karar okunup anlatıldı” denmek suretiyle çelişki ve belirsizlik yaratılması ve kapalı oturumda yapılan işlemlerin yenilenmemesi,

Kanuna aykırı ve mağdur vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/7834, Karar No: 2011/18000, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7834 E.  ,  2011/18000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava, konusu taşınmazın el atılan bölümü yola dönüştürüldüğünden davacı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının sonuna ayrı bir bent olarak, (Fen bilirkişi kadastro teknisyeni H.Hüseyin Kocagöz'ün 28.07.2010 tarihli krokili raporunda yol olarak gösterilen 963,51 m2'lik bölümdeki davacı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1584, Karar No: 2023/9398, Tarih: 18.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/1584 E.  ,  2023/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2064 E. 2022/484

HÜKÜM/KARAR : Davanın usulden reddi,istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/475 E., 2022/127 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 17.06.2018 tarihinde, davacı ...'ın yolcu olarak bulunduğu, davacı ...’ın sevk ve idaresindeki aracın Kastamonu Örtülü Köyünden İnebolu İlçesi istikametinde seyir halinde iken meydana gelen trafik kazasında yaralanarak malul kaldıklarını, kazanın; virajda uyarıcı işaret bulunmaması ve yol sonundaki ağaçların kesilmesi sonucunda yolun düz devam ediyor izlenimi uyandırması nedeniyle meydana geldiğini belirterek açılan belirsiz alacak davasında, davacı ... için 9.800,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 100,00TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminat ile 400.000,00TL manevi tazminatın, davacı ... için 9.800,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 100,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminat ile 400.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işletilecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı İdarenin hizmet kusuru nedeniyle kazanın meydana geldiği iddia edilse de bu iddianın kabulünün mümkün olmadığını, sürücü kendi kusuru ile kazaya sebebiyet vermiş olup söz konusu kazada müvekkili İdareye atfedilecek herhangi bir kusurun olmadığını, sürücünün hız kurallarına riayet ederek belirlenen hız kurallarına uyması durumunda işbu kazanın oluşmayacağını, kazanın meydana geldiği yolun köy yolu olup davalı İdarenin sorumluluk ağında olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI