muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2707, Karar No: 2010/935, Tarih: 09.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/2707 E.  ,  2010/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalı şirketin araçta meydana gelen hasar bedelini poliçenin iptal edildiği gerekçesi ile ödemediğini, araçta belirlenen 19.044,60 TL hasar bedelinin raporun tebliğ tarihinden işleyecek avans faizi ile, 292 TL çekici ücreti,kazaya karışan diğer aracın sigorta şirketine ödenen 1.202,72 TL.nin dava tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın daha önce iki kez hasarlandığını ve hasar bedelinin ödendiğini kasko sigorta poliçesi genel şartları'nın B.4.4.2. Maddesi gereğince poliçenin iptal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının poliçenin iptaline ilişkin ihbar yaptığını, fesihten sonra gerçekleşen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı ... tarafından 6.4.2006-2007 tarihlerini kapsayacak şekilde kasko sigorta poliçesi ile sigortalanmıştır.Poliçenin yürürlükte olduğu

Süre içinde davalı ... 15.4.2006 ve 12.12.2006 tarihinde meydana gelen iki riziko nedeniyle davacıya hasar bedeli ödemiştir. Dava konusu kaza 15.2.2007 tarihinde meydana gelmiş sigorta şirketi ikinci hasardan sonra 05.01.2007 tarihinde poliçe genel şartları B.4.2. maddesine dayanarak sigorta sözleşmesini feshettiğine dair bildirimi davacı sigortalıya gönderdiğini iddia etmiştir.

Süre içinde davalı ... 15.4.2006 ve 12.12.2006 tarihinde meydana gelen iki riziko nedeniyle davacıya hasar bedeli ödemiştir. Dava konusu kaza 15.2.2007 tarihinde meydana gelmiş sigorta şirketi ikinci hasardan sonra 05.01.2007 tarihinde poliçe genel şartları B.4.2. maddesine dayanarak sigorta sözleşmesini feshettiğine dair bildirimi davacı sigortalıya gönderdiğini iddia etmiştir.

Uyuşmazlık, poliçe genel şartları B.4.2 maddesine göre yapılan fesih bildiriminin geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Kasko sigortası genel şartların C.6 maddesi uyarınca Sigortacının bildirimleri sigorta ettirenin ve sigortalının poliçede gösterilen adresine veya bu adres değişmişse son bildirilen adresine aynı surette yapılacağının düzenlenmiş olduğu, davalı ... şirketinin de bu hükme istinaden sigortalının poliçede belirtilen adresine fesih bildirimini gönderdiği, ancak adresin yetersiz olması nedeniyle yerine ulaşmadığı anlaşılmaktadır.Ancak kasko sigorta poliçesinde sigortalı adresinin cevizli mahallesi kartal İstanbul olarak yazılmış ve bu adrese çıkarılan fesih bildiriminin cadde ve sokak numarası olmaması nedeniyle iade edilmiştir. Ancak davacı aracında 12.12.2006 tarihinde meydana gelen hasar nedeniyle oluşturulan hasar dosyasında davacı şirketin ibraz ettiği faturalarda adresi bulunduğuna göre bu adresin bildirilen en son adres olduğunun kabulü ile fesih bildiriminin bu adrese yapılması gerektiği halde poliçede belirtilen yetersiz adrese tebliğ edilmesi usulsüzdür.

Ayrıca davalı ... kasko sigorta poliçesinin kasko sigortası genel şartlarının B.4.2. maddesinde düzenlenen “Kısmi hasarlarda taraflar sigorta sözleşmesini feshetme hakkına sahiptir. Taraflar fesih hakkını ancak tazminat ödenmeden önce kullanabilir.Feshin hüküm ifade ettiği tarihe kadar geçen sürenin primi, gün esası üzerinden hesap edilir ve fazlası geri verilir.” hükmü gereğince iptal edildiğini savunmuş ise de poliçenin dava konusu hasar meydana gelmeden önce ve 12.12.2006 tarihinde meydana gelen hasarın ödemesi yapıldıktan sonra 5.1.2007 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Genel şartların B.4.2 maddesi gereğince sigorta şirketi fesih hakkını ancak tazminatı ödemeden önce kullanması gerekirken ikinci kaza nedeniyle hasarı ödedikten sonra fesih hakkı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3714, Karar No: 2016/4796, Tarih: 22.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3714 E.  ,  2016/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı alacağı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, ulusal bayram ve genel tatil ile bulaşıcı hastalıklar prim ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24920, Karar No: 2014/28131, Tarih: 25.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/24920 E.  ,  2014/28131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2011/675-2013/667

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline 12.09.2011 tarihinde görev değişikliğine ilişkin belge imzalatılarak depo görevine başlatıldığını, müvekkilinin engelli olduğuna dair raporu bulunmasına rağmen depoda mal taşımasının, yükleme ve boşaltma yapmasının istendiğini ve buna zorlandığını, yıldırma politikası uygulamak ve istifaya zorlamak için davalı işveren tarafından haksız ve usulsüz uygulamalara başvurulduğunu, bu çabaları başarısız olan davalı işverenin daha sonra verilen işleri yerine getirmediği için iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-h maddesi gereği haklı nedenle 12.10.2011 tarihinde feshedildiğini, davacı işçinin 01.10.2007 tarihinden itibaren davalı işyerinde ofis destek elemanı olarak çalıştığını, 12.10.2011 tarihinde davacı işçinin görev yeri olan depoya hiç gitmediğinin, işi başında olmayarak kendisine verilen görevleri ifa etmediğinin tespit edildiğini, bu hususta tutanak tutulduğunu, dolayısıyla iş sözleşmesinin “işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi” hükmü uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin görev ve sorumlulukları, ihlallerin sayısı, nitelik ve gerçekleşme şekli nazara alındığında işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen İşçi davranışları sebebi ile iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği ve feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının iş akdi “TCDD Halkalı Gümrüklü Ambarlar Sahası 13. Ant. Adresinde faaliyet gösteren B.. G.. Lojistik ve Gümrük Müş. A.Ş. unvanı işverenin Halkalı işyerinde 0l/l0/2007 tarihinden bu yana işyerimizin ofis bölümünde ofis destek elemanı olarak görev yapmaktasınız. İşyerimizde süregelen ve iş - görev tanımında belirtilen ofis işlerinizi 12/10/2011 günü 08:00 - 18:00 saatleri arasında yapmadığınız (yemekhaneye çıkarak oturduğunuz / gazete okuduğunuz vb.) tutanak ile tekraren belirlenmiş olup, işlerinizi -görevlerinizi işyeri prensiplerimize göre yapmadığınız tekrar tespit edilmiş olup, bu nedenle iş sözleşmeniz, 12/10/2011 tarihi itibariyle, 4857 sayılı İş Kanunu nun 25/II-h maddesindeki "işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi” nedeni ile feshedilmiştir.

Mahkemece, davacı işçinin görev ve sorumlulukları, ihlallerin sayısı, nitelik ve gerçekleşme şekli nazara alındığında işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen işçi davranışları sebebi ile iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği ve feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan 11.10.2011 ve 12.10.2011 tarihli tutanaklardan bu tarihlerde davacının görev yerine gitmediği, işin başında olmadığı ve görevini yerine getirmeme nedeni ile uyarıldığı anlaşılmaktadır. Fesih bildiriminde 12.10.2011 tarihli görevi başında olmadığı ve işini yapmadığı ile ilgili olay nedeni ile iş akdi 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiği bildirilmişse de davacıya bu olay nedeni ile ihtar cezası verilmiş olduğundan aynı eylem nedeni ile fesih yapılması, işini yapmadığı ile ilgili tutulan tutanakların işveren tarafından tek taraflı tutulması, davacının savunmalarında bu yöndeki iddiaları kabul etmemesi, yine iş yeri kamera kayıtlarının incelenmesinden davacının işini yerine getirdiği ve yükleme ve boşaltma alanında çalıştığı ve davacının rahatsızlığı birlikte değerlendirildiğinde işverence yapılan feshin haklı ya da geçerli nedene dayanmaması nedeni ile davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 212.70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 25.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13672, Karar No: 2013/28759, Tarih: 10.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13672 E.  ,  2013/28759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun subutuna, eksik araştırmaya, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak:

Suçta kullanılmayan ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen adli emanete kayıtlı çakı bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "1 adet mühürlü çakı bıçağının" ibaresinin çıkarılarak, aynı paragrafın sonuna "1 adet mühürlü çakı bıçağının sahibine iadesine" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9423, Karar No: 2021/7791, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9423 E.  ,  2021/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/293 E. - 2018/459 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5865, Karar No: 2019/15193, Tarih: 05.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5865 E.  ,  2019/15193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut uyuşmazlık açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davacı ve davalı tarafından temyiz edildiği, davalı T.C. ... tarafından maktu temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre nispi temyiz harcının davalı T.C. Çaykara Belediye Başkanlığın’dan alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17824, Karar No: 2018/5298, Tarih: 13.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/17824 E.  ,  2018/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen miktar itibarı ile kesin olan hükmün temyiz edildiği ve mahkemenin sanık ...’un temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,

B-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, “yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmaması” şeklindeki gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.