muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1006, Karar No: 2023/517, Tarih: 24.05.2023

Özel Daire Bozma Kararı

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/656 Esas, 2020/4710 Karar sayılı kararı ile; “…Dava, davacı başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/c bendi uyarınca reddine ilişkin YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının “EUROPATENT+ŞEKİL” unsurlu marka başvurusunda TPMK mal ve hizmet sınıflandırma listesine göre 41/1, 3, 6, 7, 11, 13 ve 42/1, 2, 3, 4. sınıf hizmetlerin Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 556 sayılı Marka KHK m. 7/1-a maddesi uyarınca çıkartıldığı, davacının bu karara karşı TPMK YİDK nezdinde itirazda bulunduğu, bu defa YİDK’in davacının itirazının reddine karar verdiği gibi, daha önce marka başvurusundan çıkartılmayan 42/1,3,4. sınıf hizmetlerin de 556 sayılı KHK’nın m. 7/1-c, d, f bendleri uyarınca çıkartılmasına ve başvurunun bütünü ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK m. 33 üncü ve 36. maddeleri uyarınca TPMK YİDK’nin inceleme yetkisi, Markalar Dairesince verilen kararın kapsamı ve kendisine yapılan itirazla sınırlı olup, karar alma sürecinde en üstte bulunan YİDK tarafından önüne itirazen gelmeyen bir konuda, itiraz hakkını ortadan kaldıracak şekilde mutlak ret nedenlerine dayalı olarak başvuru kapsamından ilave hizmetlerin çıkartılmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kurum kararına yönelik davanın da aynı gerekçe ile reddi doğru olmamış kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı

9. Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile; önceki gerekçeye ek olarak, 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesi ile öngörülen mutlak ret nedenlerinin kamu düzenine ilişkin olduğu, idarenin kamu düzenini sağlayacak kararları her aşamada almak zorunluluğunun bulunduğu, kamu düzeni ile ilgili bir konuda kamu düzenine aykırılığın bir üçüncü kişi tarafından ileri sürülmesine gerek bulunmadığı, bozma kararı benimsendiği takdirde YİDK kararlarına karşı açılan davaları gören mahkemelerin de mutlak ret nedenlerini re’sen incelemeyecekleri anlamının çıktığı, YİDK’e inceleme izni verilmeyen bir husus sebebiyle mahkemenin YİDK kararını iptal etmesi hukuka aykırı olacağından mutlak ret nedenlerinin bir kez Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından gözden kaçırılması durumunda 556 sayılı KHK’nın 35 inci madde kapsamında yayına itiraz edilmediği sürece başvurunun mutlak ret nedenlerine aykırı bir şekilde tescil edileceği, bu nedenle mutlak ret nedenleri bakımından kurum kararının bir bütün olarak ele alınması ve nihai olarak çıkan kurum kesin kararını değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; YİDK’nın mutlak ret nedenleri kapsamında inceleme yetkisinin Markalar Dairesince verilen kararın kapsamı ve kendisine yapılan itirazla sınırlı olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle TÜRKPATENT kararına itiraz edilmesi hakkında açıklama yapılmasında fayda bulunmaktadır.

13. Marka tescil işlemlerini TÜRKPATENT’in hizmet birimlerinden biri olan Markalar Dairesi Başkanlığı yürütmektedir. Markalar Dairesi tescil başvurusunu öncelikle somut olaya uygulanması gereken 556 sayılı KHK’nın 29, 30, 31 ve 32 nci [6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 3, 4, 5 ve 11 inci] maddeleri çerçevesince inceler. Markalar Dairesi başvurunun gerekli şartları taşımadığı kanaatine varırsa marka başvurusunu reddeder; başvurunun gerekli şartları taşıması veya eksiklik olmaması veyahut da eksikliğin giderilmesi hâlinde ilgili kişileri başvurudan haberdar etmek üzere başvurunun bültende yayımlanmasına karar verir.

14. 556 sayılı KHK’da ismen belirtilmese de TÜRKPATENT kararına karşı iki ayrı itiraz hakkı düzenlenmiştir. Bunlardan birisi 556 sayılı KHK’nın 35 inci (SMK’nın 18 inci) maddesi ile düzenlenen “yayıma itiraz” hakkıdır. Diğeri ise 556 sayılı KHK’nın 47 nci (SMK’nın 20 ve 21 inci) maddesi ile düzenlenen “karara itiraz” hakkıdır.

15. Markalar Dairesinin kararı üzerine başvurunun bültende yayımlanması aşamasında 556 sayılı KHK’nın 35 inci maddesi gereğince ilgili kişiler başvurunun yayınından itibaren üç ay içerisinde başvurunun mutlak ve nispi ret nedenlerine dayalı olarak tescil edilemeyeceğine veya başvurunun kötü niyetle yapıldığına ilişkin itirazlarını ileri sürebilirler. Burada düzenlenen itiraz, başvurunun yayımlanması üzerine üçüncü kişi tarafından yapılan yayıma itiraz olup ilgili kişilerin başvurusu yapılan işaretin marka olarak tescil edilemeyeceğine ilişkin olarak TÜRKPATENT’e yönelttikleri hukuki bir taleptir. Yayıma itiraz ancak ilgili kişiler tarafından yapılabilir. İlgili kişi ya da kişiler ise başvurunun tescil edilmesinde zarar görebilecek kimselerdir (Tekinalp, Ünal: Fikri Mülkiyet Hukuku, ..., 2012, s. 393).

16. Başvurunun bültende yayımı aşamasında Markalar Dairesinin başvuru konusu işaretin tescil edilip edilmeyeceği hakkında henüz bir kararı yoktur. Başvurunun yayımlanması, başvuru konusu işaret hakkında mutlak red nedenlerinin mevcut olmadığı yönünde nihai kararın verildiği anlamına da gelmez. Ancak bu yayım Markalar Dairesinin başvuru konusu markayı tescil etme yönündeki iradesini ortaya koyuyor olması bakımından önemlidir. Markalar Dairesi 556 sayılı KHK’nın 7 nci (SMK’nın 5 inci) maddesi kapsamında başvuruyu incelemiş ve yayımlanmasına karar verdiği hususlarda başvuruya ilişkin bir red nedeni tespit etmediği için başvurunun yayımlanmasına karar vermiştir.

17. Yayıma itirazı Markalar Dairesi inceler ve kararını verir. Markalar Dairesinin yayıma itiraz üzerine verdiği karar, TÜRKPATENT’in nihai kararı değildir. İtiraz hakkında verilen kabul veya red kararı üzerine 556 sayılı KHK’nın 47 nci (SMK’nın 20 nci) maddesi gereğince TÜRKPATENT nezdinde itiraz edilebilir. İtiraz Markalar Dairesi kararını durdurucu etkiye sahip olup itiraz incelenip karar verilmeden Markalar Dairesi tescil işlemlerine devam edemez.

18. 556 sayılı KHK’nın 47 nci (SMK’nın 20 ve 21 inci) maddesi ile “karara itiraz” hakkı düzenlenmiştir. İtiraz konusu ise TÜRKPATENT’in hizmet birimlerinden biri olan Markalar Dairesinin kararıdır. Markalar Dairesi itiraz konu kararı resen vermiş olabileceği gibi görüş bildirme veya yayıma itiraz üzerine yaptığı inceleme neticesinde de vermiş olabilir. Markalar Dairesi tarafından alınacak kararlardan zarar gören kişiler, kararlara karşı kararın bildiriminden sonraki iki ay içerisinde yazılı olarak TÜRKPATENT nezdinde itiraz edebilir. 5000 sayılı Patent ve Marka Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun’un 15/C maddesi gereğince karara itirazı TÜRKPATENT’in diğer bir hizmet birimi olan YİDK inceler ve nihai kararı verir.

19. 556 sayılı KHK’nın 49 uncu (SMK’nın 20 nci) maddesi gereğince itiraz kararın bildiriminden sonraki iki ay içerisinde yazılı olarak yapılır ve itiraz dilekçesinde itiraz konusunun gerekçeleri açıkça belirtilir. Bu süre içerisinde gerekçelerin verilmemesi hâlinde itiraz yapılmamış sayılır. YİDK, Markalar Dairesinin her kararını resen inceleme ve denetleme yetkisine sahip değildir. Başka bir deyişle Markalar Dairesi tarafından verilen bir kararın YİDK tarafından incelenebilmesi ve denetlenebilmesi için muhakkak karara itiraz edilmiş olmalıdır.

20. 556 sayılı KHK’nın 52 nci (SMK’nın 21 inci) maddesi gereğince itirazın incelenmesinden sonra YİDK itiraz hakkında karar verir. YİDK itirazı incelerken itiraz dilekçesinde belirtilen talep ve gerekçelerle bağlıdır. Başka bir deyişle YİDK’nin inceleme yetkisi, Markalar Dairesi tarafından verilen kararın kapsamı ve kendisine yapılan itirazla sınırlı olup önüne itiraz olarak gelmeyen bir konuda, itiraz hakkını ortadan kaldıracak şekilde karar veremez. Ayrıca dava konusu YİDK tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 06.08.2004 tarihli ve 25545 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Yönetmeliği (YİDK Yönetmeliği) gereğince de bunun aksi öngörülmemiştir.

21. Hemen belirtilmelidir ki TÜRKPATENT bağımsız idari otoritelere yakın derecede özerkliğe sahip, kamu tüzel kişiliği olan bir yerinden yönetim kuruluşudur. TÜRKPATENT idari bir kurum olduğu için markanın tescili sürecinde almış olduğu kararlar da “idari karar” niteliğindedir. Öte yandan Markalar Dairesinin tescil sürecinde gerek re’sen gerekse yayıma itiraz üzerine verdiği kararlar, “tek iradeli (basit) işlem”dir. Zira karar metni sadece Markalar Dairesi Başkanı tarafından imzalanır. Karara itiraz hâlinde, birden fazla kişinin irade açıklaması ile alınan YİDK kararları ise “kolektif (kurumsal/ortaklaşa) işlem” niteliğindedir. YİDK kararları, Yönetmelikte de belirtildiği üzere kurul başkanı ve itiraza konu kararda görevli bulunmayan en az iki uzman üyenin katılımıyla ve salt çoğunluğu ile alınır. Kararın hukuka uygun olabilmesi için toplantı ve karar yetersayılarına uyulmuş olması gerekir.

22. YİDK’nın itiraz hakkında verdiği karar kesin nitelikte bir idari karardır. İdari bir kararın kesinleşmesi, başka mercilerin kararına ihtiyaç olmaksızın bu kararın, hukuki sonuç doğuracak şekilde uygulanması anlamına gelir. Karara karşı idari başvuru imkânı devam ettiği müddetçe karar kesinleşmiş olmaz. Başka bir deyişle idari bir kararın kesinliği, kararın uygulanmaya hazır hâle geldiğini ve bütün unsurlarıyla tamamlandığını gösterir. Dolayısıyla idari kararların kesinleşmesi ile yargı kararlarının kesinleşmesi birbirinden farklı kavramlardır.

23. Öte yandan bir idari kararın “kesinleşmiş olması” ile “nihai olması” da farklı kavramlardır. Bu kapsamda TÜRKPATENT’in kesin kararı Markalar Dairesi veya YİDK tarafından verilmiş olabilir; ancak nihai kararı sadece YİDK verir. Markalar Dairesinin kararına süresinde itiraz edilmezse, itiraz süresinin geçmesi ile Markalar Dairesi kararı TÜRKPATENT kararı olarak kesinleşir. Markalar Dairesinin kararına süresi içerisinde itiraz edilirse nihai karar niteliğindeki YİDK kararı TÜRKPATENT kararı olarak kesinleşir.

24. TÜRKPATENT kararına karşı iptal davası açabilmek için idari başvuru yolunun tüketilmesi suretiyle kararın nihai karar olması gerekir. Bunun için Markalar Dairesi kararına itiraz edilmeli ve itiraz üzerine YİDK tarafından bir karar verilmelidir. Başka bir deyişle Markalar Dairesinin kesinleşen kararına karşı iptal davası açılması mümkün olmayıp, TÜRKPATENT’in kararının YİDK’nın nihai kararı ile kesinleşmiş olması iptal davasının dinlenme şartıdır. Bu kapsamda 556 sayılı KHK’nın 53 üncü maddesi gereğince YİDK’nın itiraz işlemleri ile ilgili kesinleşen kararlarına karşı bildirim tarihinden itibaren iki ay içerisinde yetkili mahkemede dava açılabilir. TÜRKPATENT’in kararına karşı iptal davası açılması idari anlamda kesinleşmiş olan idari işlemin yürürlüğünü durdurmaz. Marka tescilinin önlenebilmesi için mahkemeden tedbir kararı alınması gerekir. Dolayısıyla tedbir talep edilmez veya alınamaz ise TÜRKPATENT markayla ilgili işlemlere devam eder ve tescil işlemini yapar.

25. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından 17.11.2004 tarihinde “EUROPATENT+Şekil” ibareli 36, 41 ve 42 nci sınıf hizmetleri içeren marka başvurusunda bulunulduğu, Markalar Dairesi tarafından başvurunun 41/01, 03, 06, 07, 11 ve 13 üncü alt sınıf ile 42/01, 02, 03 ve 04 üncü alt sınıflarda reddine; diğer sınıf ve alt sınıflar yönünden yayımlanmasına karar verildiği, davacı başvurucunun reddedilen alt sınıflar nedeniyle Markalar Dairesi kararına itirazda bulunduğu anlaşılmaktadır. İtirazı inceleyen YİDK tarafından ise itiraz dilekçesinde belirtilen talebi aşar şekilde başvurunun bültende yayımlanmasına karar verilerek ilan edilen sınıf ve alt sınıfları da içerecek şekilde başvurunun tümden reddine karar verilmiştir.

26. Yukarıda da belirtildiği üzere YİDK tarafından incelenecek olan husus itiraz dilekçesinde ileri sürülen talep ve gerekçelerdir. Dava konusu YİDK karar tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat gereğince YİDK tarafından itiraz dilekçesinde ileri sürülmeyen hususlarda inceleme yapılarak yetkisi kapsamında bulunmayan marka başvurusunun reddine dair karar vermesi mümkün değildir.

27. Bu itibarla mahkemece, dava konusu YİDK karar tarihi itibariyle YİDK’nın inceleme yetkisinin Markalar Dairesi tarafından verilen kararın kapsamı ve kendisine yapılan itirazla sınırlı olduğu ve önüne itiraz olarak gelmeyen bir konuda itiraz hakkını ortadan kaldıracak şekilde mutlak ret nedenlerine dayalı olarak başvuru kapsamından ilave hizmetlerin çıkartılmasına karar verilmesinin doğru olmadığı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

28. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16117, Karar No: 2011/13081, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16117 E.  ,  2011/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.3.1999 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitiyle 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.03.1999-31.05.2011 (dava tarihi) tarihleri arasında 506 Sayılı Yasaya tabi çalışmaları dışlanarak tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/03/1999 – 13.02.2011 tarihleri arasında 506 Sayılı Yasaya tabi çalışmaları dışlanarak tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının kuruma sigortalı tescilinin 01.03.1999 tarihinde yapıldığı, 506 sayılı Yasaya tabi çalışmasına istinaden sigortalılığının 02.07.1999 tarihinde sona erdirildiği,prim ödemesi üzerine sigortalılığı 01.02.2002 tarihinde yeniden başlatıldığı, yeniden 506 Sayılı Yasaya tabi çalışmaya başlaması üzerine sigortalılığı 07.08.2002 tarihinde tekrar sona erdirildiği, ziraat odası kaydına istinaden 18.04.2011 tarihi itibariyle sigortalılığı yeniden başlatılmış ise de; 11.09.2011 tarihinde de 5510 sayılı Yasanın 53 maddesi geregince sigortalılığı Kurumca sona erdirilmiştir. Davacının 30.09.2009 tarihinde Ziraat Odası kaydının başladığı, 02.07.1999—01.08.1999 tarihleri arası 30 gün,08.08.2002—05.11.2002 tarihleri arası 87 gün,05.05.2003—31.07.2004 tarihleri arası 447 gün ve 07.10.2004—01.12.2005 tarihleri arasında 416 gün 506 sayılı Yasaya tabi çalışmalarının bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Somut olayda,davacının 01.03.1999 tarihinde resen sigortalılık tescili mevcut ise de 05.05.2003 tarihinde başlayan ve 447 gün, 7.10.2004 tarihinde başlayan 416 gün süren 506 sayılı Yasaya tabi çalışması bulunmaktadır. Davacının 506 sayılı Yasaya tabi 447 gün ve 416 günlük çalışması uzun sürelidir. 447ve 416 günlük uzun süreli SSK'ya tabi çalışması nedeniyle davacının tarımsal faaliyetinin kesintiye uğradığının kabulü gerekir. Anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, yeniden tarım ... sigortalılığının başlaması için ürün teslimi, prim kesintisi veya prim ödemesinin yapılması gerekmektedir. Davacının uzun süreli SSK'lı çalışması bittikten sonra, yeniden tarım ... sigortalılığının başlayıp başlamadığının tespiti için, davacıdan herhangi bir ürün teslimi veya prim kesintisi bulunup bulunmadığı sorulup, yapılacak araştırmaya göre, varsa ilgili yerlerden kayıtlar getirtilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile talep edilen sürenin tamamın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2011gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3903, Karar No: 2022/2476, Tarih: 17.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3903 E.  ,  2022/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ilçesi ...ğan (...) Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 154 ada 4 ve 5 parsel sayılı 1.170,23 ve 1.783,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, sırasıyla 507 ada 4 ve 5 parsel numarasıyla 1.741,61 ve 2.256,84 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait 507 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tescil harici dere yatağına doğru genişlediğini ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 507 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespitinin iptali ile 01.08.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide 507 ada 5 parsel içerisinde sınırlandırılıp (A) harfiyle gösterilen 473,18 metrekare yüzölçümündeki bölüm ile 507 ada 4 parsel içerisinde sınırlandırılıp (B) harfiyle gösterilen 571,16 metrekare yüzölçümündeki bölümün bu parsellerden çıkartılarak güneyde bulunan dereye terkine, terk yapılan kısımların paftasında dere olarak gösterilmesine, neticeten 507 ada 4 parselin 1.170,45 metrekare ve 507 ada 5 parselin 1.783,66 metrekare yüzölçümü ile tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve ... bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 44.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36.30 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14440, Karar No: 2025/4475, Tarih: 24.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14440 E.  ,  2025/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2404 E., 2021/2533 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesinde belirtilen "istinaf başvurusunun reddi" kararının sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca, "istinaf başvurusunun reddine” dair verilen kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından 5271 sayılı Yasa'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

24.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1706, Karar No: 2006/4449, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1706 E.  ,  2006/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 460.018.150.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ... ve ... vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge yada bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.