muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19379, Karar No: 2014/21245, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1341, Karar No: 2015/1256, Tarih: 29.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1341 E.  ,  2015/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/292301

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2012/53 (E) ve 2012/273 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Suça sürüklenen çocuk O.. T.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk O.. T..'ün, isnat edilen suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılamadığına dair Çorum Devlet Hastanesi çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından verilen 15/05/2012 tarihli rapor karşısında adı geçen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olup, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmediği için ceza sorumluluğu bulunmadığından hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II-Suça sürüklenen çocuklar S.. C.., A.. A.. ve F.. Ö.. hakkında kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların müdafii eşliğinde verdikleri savcılık ifadelerine, müştekinin beyanına, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçlar sübuta erdiği halde mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13152, Karar No: 2011/20864, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13152 E.  ,  2011/20864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aracını servise tamir için bıraktığını ve servisin aracın genel kontrol ve bakımlarını yapmış olması nedeniyle kendisinin seyahate çıktığını ancak seyahatte iken aracın hararet yaptığını ve maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek 10.290.00 TL maddi 15.000.00 TL manevi zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Davacının, aracı servise götürdüğü 19.05.2010 tarihinde servisçe "aracın radyatöründen su kaçağı olduğu ve 5000 km sonra değişeceği bilgisi ile servisten gönderildiği" belirtilmiş olup, bu duruma göre davalının savunmasında belirtilen ‘radyatörün’ mutlaka değişmesi gerektiği yönündeki’ açıklamanın servis kayıtları ile uyuşmadığı tespit edilmiştir.Buna göre davalı servis istasyonunun kusurlu hizmet ifa ettiği anlaşılmıştır. Sanayi Mallarının Satış Sonrası Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 16. maddesinde “servis istasyonlarının ayrı bir tüzel kişiliği olsa dahi imalatçı – üretici ve / veya ithalatçılar; satış sonrası hizmetlerin sağlanmasından ve yürütülmesinden servis istasyonları ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” düzenlemesi gereğince davalı yanın sorumlu olduğu kabul edilmiştir.Ancak davacı bu duruma rağmen yola çıkıp araçtan motor suyunun eksilmesine rağmen yolculuğa devam ederek zararın artmasına neden olduğundan müterafik kusurlu sayılmalıdır.Buna göre mahkemece, zarar miktarında indirim yapılarak davalıdan tazmini gerekirken davanın tümden reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13946, Karar No: 2014/20153, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13946 E.  ,  2014/20153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2010/146-2014/208

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin,davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya ve davalılardan Tyrskish Delight Apartman Yönetimi'ne iadesine, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/485, Karar No: 2015/996, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/485 E.  ,  2015/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/312-2013/600

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...........'ün kayden maliki olduğu 126 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında '..........' olan baba adının '...............' olarak yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın ispat edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi..............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17717, Karar No: 2014/21166, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17717 E.  ,  2014/21166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/702

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1989, Karar No: 2015/21344, Tarih: 24.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1989 E.  ,  2015/21344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka ve kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hakkında yapılan yargılama sonunda... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2013 gün ve 2011/375 Esas, 2013/436 Karar sayılı kararı ile gelen dosya dairemizin 11/11/2014 tarih ve 2014/12463 Esas, 2014/18586 Karar sayılı ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/343519 sayılı tebliğnamesi ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 11/11/2014 tarih ve 2014/12463 esas, 2014/18586 karar sayılı ilamın son paragrafı olan ''Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafii, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından "3000 gün", "2500 gün" ,"50.000,00 TL adli para cezası", ''ancak TCK'nın 158/1-j maddesi gereğince adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların ayrı ayrı 300.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ifadelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla " 15000 gün", " 12500 gün" ve “250000 TL” adli para cezası" yazılmak suretiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından "3000 gün", "2500 gün" ,"50.000,00 TL adli para cezası", ''ancak TCK nun 158/1-j maddesi gereğince adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların ayrı ayrı 300.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ifadelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla " 15000 gün", "12500 gün" ve “250000 TL” adli para cezası" yazılmak suretiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından "3000 gün", "2500 gün" ,"50.000,00 TL adli para cezası", ''ancak TCK'nın 158/1-j maddesi gereğince adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların ayrı ayrı 300.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ifadelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla " 15000 gün", " 12500 gün" ve “250000 TL” adli para cezası" yazılmak suretiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından "3000 gün", "2500 gün" ,"50.000,00 TL adli para cezası", ''ancak TCK'nın 158/1-j maddesi gereğince adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların ayrı ayrı 300.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ifadelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla " 6500 gün", " 5416 gün" ve “108320 TL adli para cezası" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA," şeklinde yazılarak maddi hata yapıldığı anlaşılmakla, 5560 sayılı Kanunun 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu hatanın düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, anılan bölümün çıkartılarak yerine;

''Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafii, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından "3000 gün", "2500 gün", "50.000,00 TL adli para cezası", ''ancak TCK'nın 158/1-j maddesi gereğince adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların ayrı ayrı 300.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ifadelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla " 15000 gün", " 12500 gün" ve “250000 TL” adli para cezası" yazılmak suretiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından "3000 gün", "2500 gün" ,"50.000,00 TL adli para cezası", ''ancak TCK'nın 158/1-j maddesi gereğince adlî para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanıkların ayrı ayrı 300.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ifadelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "6500 gün", " 5416 gün" ve “108320 TL adli para cezası" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,'' paragrafı yazılmak suretiyle düzeltilmesine, diğer hususların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.