muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15403, Karar No: 2009/894, Tarih: 26.01.2009

-2-

2008/15403-2009/894

bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, davalı taşınmazın da üzerindeki var olan palamut meşeleri göz önüne alındığında; öncesinin palamut meşesi ormanı olduğu, ancak üzerindeki ağaçların tahrip edilmesi sonucu ... fotoğraflarının çekildiği ve memleket haritasının düzenlendiği tarihte açık alan olarak görüldüğü sonucuna varılarak, mahkemece taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, ham ... niteliği ile tapuya tesciline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 26/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19591, Karar No: 2011/16650, Tarih: 27.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/19591 E.  ,  2011/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak davalı temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; mahkemece de kabul edildiği üzere dava; TMK.nın 197.maddesine göre ayrı yaşama nedeniyle tedbir nafakası istemine ilişkindir.

TMK.nın 197.maddesinde de eşlerden birinin ortak hayat sebebi ile kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahip olduğu, birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakimin eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alacağı belirtilmektedir.

Somut olayda, taraflar 2 yıllık evli olup, müşterek konutu terk eden davacı kadın, şiddetli geçimsizlik nedeniyle evi terk etmek zorunda kaldığını belirterek, tanık dinletmiş ise de, tanıklar davalı erkekten kaynaklanan geçimsizliğe ilişkin görgüye dayalı bilgi verememiştir. Mahkeme kararına gerekçe yapılan “davalıdan kaynaklanan cinsel problemler yaşanması, kayınvalidesinin davacıya karışması, laf sokması, kayınvalidesi yanında olmadan davacının tek başına bir yere gidememesi, kendi ailesine dahi kayınvalidesi ile gidebilmesi, eşiyle birlikte çok az gidebilmesi, bayramlarda bile ancak 3.ve 4.günü gidebilmesi gibi nedenler” davacıdan duyuma dayanan soyut beyanlar olduğu gibi, dinlenen tarafsız davalı tanıklarının beyanları nazara alındığında taraflar arasında ayrı yaşamayı haklı kılacak nitelikte geçimsizlikte yoktur.

Bu nedenle ayrı yaşamakta haklılık ispat edilemediğinden davanın reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/360, Karar No: 2024/4925, Tarih: 02.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/360 E.  ,  2024/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/6 E., 2022/46 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/12597 Esas, 2020/16861 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/6 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1., 87/3. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle ; sanığın yaralama kastı bulunmadığından bahisle suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal koşullarının varlığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile abisi olan ...'un Marmaris ilçesinde bar ve otellerde eğlence ve animasyon organizasyonu işi ile uğraştıkları, mağdur ...'ın sanıkla aynı iş kolunda çalıştığı, taraflar arasında yapılan işlerde alınan komisyonlarla ilgili anlaşmazlıklar bulunduğu, olay tarihinde ...'a ait ...Cafe isimli işletmede sanık, mağdur ve ...'un bir araya geldikleri, işten kaynaklı komisyon işlerini konuşurken aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışmada sanığın mağdurun yüzüne yumruk attığı, sanığın yumruğunun mağdurun burnuna isabet ettiği, mağdur hakkında Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.09.2021 tarihli rapora göre mağdurun, yaşamı tehlikeye girmeyecek biçimde, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde, yüzünde sabit iz kalmayacak şekilde ve vücudunda oluşan kemik kırığının yaşamını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/6 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8981, Karar No: 2015/9265, Tarih: 22.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8981 E.  ,  2015/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/259-2013/926

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, tahliye, alacak ve temliken tescil davaları sonunda, yerel mahkemece, el atmanın önlenmesi ve tahliye talepli asıl davanın kabulüne diğer taleplere ilişkin birleştirilen davaların reddine ilişkin olarak verilen karar asıl dava davalısı ve birleşen davalar davacıları tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Asıl dava haksız elatmanın önlenmesi ve tahliye, birleşen davalar ise sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak ve temliken tescil istemlerine ilişkindir.

Asıl dava davacısı Nuri kayden paydaş olduğu 275 parsel sayılı taşınmazında bulunan 2 katlı evin 1. katının, tüm sözlü uyarılarına ve noter vasıtasıyla gönderdiği ihtarnameye rağmen davalı tarafından haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve tahliyesini, munzam zarar ve ecrimisil talep hakkının ise saklı tutulmasını istemiştir.

Davalı Hilkat çekişme konusu taşınmazı kayınvalidesi Emine'nin haricen satın aldığını zemin kata kaynı Mehmet'in ev inşaa ettiğini, üst katına da kendileri tarafından ev yapılmasına izin verildiğini, 1998 yılından bu yana kendi inşaa ettikleri evde oturduklarını, kaynı Mehmet ile davacının akraba olduklarını ve muvazaalı olarak taşınmazın hükmen devrinin sağlandığını ileri sürerek ve inşaat bedelini isteme konusundaki hakkını saklı tutarak davanın reddini savunmuştur.

Aynı mahkemenin birleştirilen 2011/648 E. sayılı davasının davacıları Hilkat, Burçin ve B.. L.., davalı S.. T..'ın önceki kayıt maliki olduğunu, çekişme konusu taşınmazdaki payını davacıların kayınvalidesi ve babaannesi Emine'ye haricen sattığını, satış esnasında taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu daha sonra Emine ve oğlu Mehmet tarafından zemin kata ev inşaa edildiğini 2. katın da kendileri tarafından inşaa edildiğini, bu kez Sabiha'nın taşınmazdaki bu hissesini, kendileri tarafından inşaa edilen ev ile birlikte asıl dava davacısı Nuri'ye satıp hükmen tescil ettirerek sebepsiz zenginleştiğini bu nedenle 9.000 TL'nin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

./..

Davalı Sabiha taşınmazdaki hissesini 20 yıl önce dava dışı M.. L..'e haricen sattığını parasını da aldığını, daha sonra M.. L..'in taşınmazı Nuri'ye sattığını Nuri'nin açacağı tescil davasını kabul etmesini istemesi üzerine açılan davayı kabul ederek taşınmazın dava dışı Nuri adına tescilinin sağlandığını, Nuri ile herhangi bir para alışverişinin olmadığını, zira parasını 20 yıl önce zaten aldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

./..

Davalı Sabiha taşınmazdaki hissesini 20 yıl önce dava dışı M.. L..'e haricen sattığını parasını da aldığını, daha sonra M.. L..'in taşınmazı Nuri'ye sattığını Nuri'nin açacağı tescil davasını kabul etmesini istemesi üzerine açılan davayı kabul ederek taşınmazın dava dışı Nuri adına tescilinin sağlandığını, Nuri ile herhangi bir para alışverişinin olmadığını, zira parasını 20 yıl önce zaten aldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Adana 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/813 E. sayılı birleştirilen dava dosyasının davacıları Hilkat, Burçin ve B.. L.., davalılardan Mehmet'in, çekişme konusu taşınmazı, üzerinde kendileri tarafından inşaa edilen ev ile birlikte diğer davalı Nuri'ye (asıl dava davacısı) haricen sattığını bu suretle her iki davalının sebepsiz zenginleştiklerini ileri sürerek, 9.000 TL alacağın tahsilini veya arsanın bedelini ödemek suretiyle taşınmazın kendi adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı Mehmet taşınmazı 1992-1993 tarihlerinde o zamanki kayıt maliki olan S.. T..'dan bedelini taksitlendirmek koşuluyla haricen satın aldığını taşınmaz üzerine ev yaptırdığını, annesi için de bu evin üst katına iki göz oda yaptırdığını davacı Hilkat'ın eşi olan ağabeyinin maddi durmunun kötü olması nedeniyle burada ailesiyle birlikte yaşamasına izin verdiğini, davacının daha sonra taşınmaza ilave olarak salon ve mutfak yaptırdıklarını, 14 yıl boyunca hiçbir bedel ödemeden davacıların bu evde yaşadıklarını, ancak bir süre önce taşınmazı diğer davalı Nuri'ye (asıl dava davacısı) sattığını ve S.. T.. (diğer birleşen dava davalısı) ile Nuri arasında görülen dava ile tescilin hükmen gerçekleştiğini, davalı Nuri ise iyiniyetli olduğunu, davacıların kötüniyetli olduklarını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl dava yönünden davacı Nuri'nin iddiasını ispatladığı, davalı Hilkat'ın hukuken korunması gereken bir hakkı bulunmadığı ve kullanımının haksız müdahale niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile müdahalenin önlenmesi ve davacının ecrimisil talep hakkının saklı tutulmasına, birleşen davalar bakımından dava konusu binaların bedeline ilişkin talebin, yanlar arasındaki satışlar ve devirler nedeni ile yerinde bulunmadığı, iddiaların yazılı belge ve delille ıspatlanamadığı, iddiaya konu taleplerin niteliği ve tarihleri itibarı ile sebepsiz zenginleşmeye dayalı olduğu ve bir yıllık zamanaşımına tabi olup uzun yıllar sonra dava konusu yapılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; el atmanın önlenmesi ve tahliye talepli asıl dava bakımından davacı Nuri'nin kayıt maliki olması, davalı Hilkat'ın taşınmazı kullanımının haklı ve hukuken geçerli bir sebebe dayandığının ispatlanamaması karşısında mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı Hilkat'ın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiye hükmün ONANMASINA,

Davalı, birleşen davada davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki; el atmanın önlenmesi ve tahliye talepli asıl dava bakımından davacı Nuri'nin kayıt maliki olması, davalı Hilkat'ın taşınmazı kullanımının haklı ve hukuken geçerli bir sebebe dayandığının ispatlanamaması karşısında mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı Hilkat'ın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiye hükmün ONANMASINA,

Davalı, birleşen davada davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere 6098 sayılı TBK'nun 82/1 maddesinde sebepsiz zenginleşmeden doğan istem hakkının, hak sahibinin geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her hâlde zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı kanunun 161. maddesine göre ise zamanaşımı ileri sürülmedikçe hakimin bunu kendiliğinden gözönüne alamayacağı açıktır.

Öte yandan zamanaşımı “def'i” niteliğinde bir savunma aracı olup davaya yapılacak olan ilk itirazların tabi olduğu usul ve süreye tabidir ve taraflarca ileri sürülmediği takdirde mahkemece kendiliğinden gözetilemediği gibi eğer taraflarca ileri sürülmüşse öncelikli olarak değerlendirilmesi gereken unsurlardandır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden birleştirilen davaların dava dilekçelerinin davalılara usulüne uygun olarak tebliğinden sonra davalılarca verilen cevap dilekçelerinde zamanaşımı def'inin ileri sürülmediği, sadece birleştirilen dava davalısı Nuri vekilince bilirkişi raporuna itiraz aşamasında zamanaşımı def'inin ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

../...

Ne var ki mahkemece birleştirilen davalardaki sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemlerine ilişkin olarak, yukarıda zikredilen kanun hükmü yanında birleştirilen dava davalıları tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak ileri sürülmüş bir zamanaşımı def'inin de bulunmadığı gözardı edilerek birleştirilen davaların zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi isabetli değildir.

Hâl böyle olunca, mahkemece zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin olarak yanlış değerlendirmede bulunulması, birleştirilen dava davalılarının süresinde ve usulüne uygun zamanaşımı def'inde de bulunmamış olmaları gözardı edilerek, birleştirilen davaların esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken birleştirilen davaların zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru değildir.

Birleştirilen davalar davacıları Hilkat, Burçin ve Başak'ın temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15665, Karar No: 2013/15058, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15665 E.  ,  2013/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili başvuru dilekçesinde, davacıların desteğinin davalıya zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı aracın sürücüsü olarak aracı sevki sırasında meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 150.000 TL destek tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla meydana gelen kaza sonucu davacıların tazminat talep etme haklarının bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre

Davacıların desteğinin kazada tam kusurlu olması nedeniyle davacıların tazminat talep edemeyeceği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde, “işletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”, aynı yasanın 85/1 maddesinde, “bir motorlu aracın işletilmesi bir

kimsenin ölümüne veya yararlanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, araç işletenin bu zarardan sorumlu olacağı”, aynı yasanın 85/son maddesinde ise, “ işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1.maddesinde de, “sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarda açıklanan madde hükümlerinden,Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Şu hale göre; işleten murisin, ister kendi kusuru ister bir başkasının kusuru ile olsun salt ölmüş olması, destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğurup; bu zarar gerek Kanun gerek poliçe kapsamıyla teminat dışı bırakılmamış olmakla, davacıların hakkına, desteklerinin kusurunun olması etkili bir unsur olarak kabul edilemez ve destekten yoksunluk zararından kaynaklanan hakkın sigortacıdan talep edilmesi olanaklıdır.

Davacıların üçüncü kişi konumunda oldukları hem mahkeme, hem de özel dairenin kabulünde olduğu gibi, işletenin yakınlarının uğradıkları destek zararlarının trafik sigortacısının sorumluluğu kapsamı dışında kaldığına ilişkin Kanunda ve buna bağlı olarak poliçede açık bir düzenleme bulunmadığı da, uyuşmazlık konusu değildir.

../...

-7-

2013/15665

2013/15058

Davacıların uğradıkları zarara bağlı olarak talep ettikleri hak, salt miras yoluyla geçen bir hak olmayıp, bilimsel ve yargısal içtihatlarda kabul edildiği üzere destekten yoksun kalanın şahsında doğrudan doğruya doğan, asli ve bağımsız bir talep hakkıdır.

Davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı ... şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı ... şirketinin sorumlu olacağına karar vermek gerekir. (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar ve HGK'nun 16.01.2013 gün 2012/17-1491 esas, 2013/74 karar sayılı ilamları uyarınca)

Dava konusu olayda davacıların desteği sevk ve idaresindeki araç ile yaptığı tek taraflı kaza sonucu vefat etmesinden dolayı davacılar davalı sigortadan destek tazminatı talebinde bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; davacılar davalı ... şirketi karşısında, zarar gören üçüncü kişi konumundadır. Desteğin kusurunun davacıya yansımasından söz edilmesi de mümkün değildir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 5.11.2013 gününde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY