muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12480, Karar No: 2017/1183, Tarih: 20.02.2017

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Boşanma tarihi itibarıyla gerçek - samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip, ilgiliye anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

İnceleme konusu davada; hakkında verilen boşanma kararı 24.10.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının davalının boşanmış olduğu dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının 22.07.2010 tarihli 120 sayılı sosyal güvenlik denetmen raporuyla tespit edildiği ve ilgiliye 19.11.2008-18.04.2011 tarihleri arasında yersiz ödenen 8.251,62 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından açılan kurum işleminin iptali ve borçlu olunmadığının tespit edilmesi talepli davanın kabulüne karar verildiği,mahkemece zabıta araştırması yapıldığı,doğalgaz ve elektrik aboneliklerinin tespiti yönünden araştırma yapıldığı,davacının komşusu ve yeğeninin tanık olarak beyanının alındığı anlaşılmakla birlikte davacı ve boşandığı eşinin boşanma sonrası nerede ikamet ettikleri ve birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususunu tam olarak açıklığı kavuşturacak şekilde araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda ifadelerine başvurulan ve raporda çiftin çocukları ile birlikte beraber yaşadıklarını, davacının oğlu ile kendi kızlarının evlenmiş olduklarını söyleyen Hasan Şilli ve Güleser Şilli tanık olarak dinlenilmeli, adres geri izleme ile seçmen geri izleme bilgileri istenilerek davacının ve eski eşinin boşandıkları dönemdeki adresleri tespit edilmeli, bu şekilde “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/713, Karar No: 2015/775, Tarih: 27.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/713 E.  ,  2015/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58.maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip gün adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1 maddesindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 TL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hüküm fıkrasının 1. bendinden “ve 5252 sayılı kanunun 4. maddesi, 5237 sayılı yasanın 52. maddesi gereğince 100.00 TL ADLİ PARA CEZASI” ile 2. bendinden “ve 200 TL ADLİ PARA CEZASI” ibareleri çıkarılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5422, Karar No: 2018/1673, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5422 E.  ,  2018/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5664, Karar No: 2019/2101, Tarih: 18.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5664 E.  ,  2019/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın yanında işçi olarak çalışan ...'ın, baca yıkımı işlemi sırasında tuğla örülü kısmın altında kalması neticesinde öldüğü olaya ilişkin mahkemece kurulan 13/02/2015 tarihli kısa kararda, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı halde TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilip, gerekçeli kararda sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bir karar verilmemesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden "kısa kararın" sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ilişkin (1.) maddesinin "yedinci" paragrafının kısa karardan çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22, Karar No: 2013/2990, Tarih: 07.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/22 E.  ,  2013/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... dışındaki diğer davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde bir kısım davalılar vekili Av. ... ve duruşmalı temyiz eden ... Tur. Otelcilik A.Ş vekili Av. ... ile davacı vekilleri Av. ... ve Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri ... ve müteveffa ... arasında ....01.1987 tarihinde düzenlenen sözleşme ile davacının anılan davalılara ait taşınmaza yapacağı 50 adet villanın ... adetinin davacıya, kalan ... adet villa ile 50 yataklı otelin de arsa sahiplerine kalacağının kararlaştırıldığını, inşaatın tamamlandığını, ancak sözleşmenin tarafı olan ... ile ...’ın taşınmazı 02.....1992 tarihinde davalılardan ... Turizm İşletmecilik Ticaret Ltd.Şti'.ne sattıklarını, açmış oldukları dava sonucunda taşınmazın tapunun .../...’sinin maliki olduklarını, buna rağmen müvekkiline teslimi gereken ... villanın zilyetliğini teslim alamadığını ileri sürerek, 02.....1992 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil, kullanmadan kaynaklanan yıpranma gideri, hor kullanmadan doğan tazminat, yoksun kalınan faydaların tazmini, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zararın tazmini, villaların eski hale dönüştürülmesi için gerekli bedel ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine ... .... Hukuk Dairesince bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece, 245.803,92 TL ecrimisil bedelinden 225.739,645 TL'nin tüm davalılardan, bakiye kısmın davalı ... Turizm ve Otelcilik A.Ş. dışındaki davalılardan, 270.650,302

TL eski hale dönüştürme bedelinin ve 82.120,... TL yıpranma bedelinin tüm davalılardan ticari temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine daha önce kesinleşen kısımlarla ilgili ayrıca karar verilmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... dışındaki davalıların vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, temyiz eden davalılar vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... dışındaki davalıların vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, temyiz eden davalılar vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Dava dilekçesinde, davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri ... ve müteveffa ... arasında ....01.1987 tarihinde düzenlenen sözleşme ile davacının bu davalılara ait taşınmaza yapacağı 50 adet villanın ... adetinin davacıya, kalan ... adet villa ile 50 yataklı otelin de arsa sahiplerine kalacağının kararlaştırıldığı, inşaatın tamamlandığı, ancak sözleşmenin tarafı olan ... ile ...’ın taşınmazı 02.....1992 tarihinde davalılardan .... Turizm İşletmecilik Ticaret Ltd.Şti.ne sattığı, açmış oldukları dava sonucunda tapunun .../...’sinin maliki olduklarını, ancak buna rağmen ... villanın zilyetliğinin teslim edilmediğini iddia ederek, 02.....1992 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil, kullanmadan mütevellit olan yıpranma gideri, hor kullanmadan doğan tazminat, yoksun kalınan faydaların tazmini, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zararın tazmini, villaların eski hale dönüştürülmesi için gerekli bedel ve manevi tazminat istenmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı yüklenici ile arsa sahibi davalılar ... ve bir kısım davalıların murisi olan ... arasında noterde düzenleme şeklinde yapılan ....01.1987 tarihli sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Arsa sahibi davalılar, nizalı taşınmazı 02.....1992 tarihinde davalılardan ... Turizm İşl. Tic. Ltd. Şti. 'ne satmışlar, aynı taşınmazı, ... Turizm İşletmeciliği Ticaret Ltd.Şti. 01.05.1993 başlangıç tarihli sözleşme ile .... Turizm Yatırım İnşaat ve İşletme A.Ş.ne (...) kiraya vermiştir.

Yüklenici kooperatif, sözleşme ile kendisine devri vaadedilen taşınmazın .../... tapu kaydına, ....07.1994 tarihinde açmış olduğu tapu iptâli ve tescil davası sonucunda kavuşmuştur. Bu durumda, yüklenici sözleşme gereğince malik olacağı, ancak istifade edemediği villalardan dolayı ecrimisil isteminde bulunabilir. Mahkemece de, villaların davacı yüklenici tarafından kullanılmaması nedeniyle oluşan ecrimisil alacağına hükmedildiğinden artık yüklenici, ecrimisile konu villaların olağan kullanımından kaynaklanan yıpranma bedelini talep edemeyecektir. Bu durumda anılan kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan, davacının istemleri arasında eski hale getirme bedelinin tahsili istemi de bulunmakta olup, bu istem içinde doğal olarak taşınmazların eski hale getirilmesine karar verilmesine ilişkin istem de bulunmaktadır. Mahkemece, eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmiş ise de bu konuda yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Zira, eski hale getirme isteminin kabulü ile birlikte hangi imalatın ne şekilde yerine getirileceği ve değerinin ne olduğunun hüküm yerinde gösterilmesi veya eski hale getirme için hangi imalatların yapılması gerektiğini ve bunların bedellerini tek tek gösteren bilirkişi raporuna atfen hüküm kurulması gerekirken bu kalem alacak yönünden infazda tereddüt oluşturacak şekilde soyut olarak eski hale getirme bedeline karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmü temyiz eden davalı ... dışındaki davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaları bentte yazılı nedenlerle temyiz eden davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ... duruşmasında hazır bulunan ... dışındaki diğer davalılar yararına 990,00'ar TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, ... dışındaki diğer davalılara ödenmesine, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8232, Karar No: 2012/8291, Tarih: 13.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8232 E.  ,  2012/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağrı Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2011 gün ve 2007/231 E. 2011/405 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23978, Karar No: 2014/30319, Tarih: 09.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/23978 E.  ,  2014/30319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 15.04.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.04.2014 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.