muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2490, Karar No: 2016/7257, Tarih: 03.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2490 E.  ,  2016/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum’un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Hakkında verilen boşanma kararı 02.12.1999 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya 22.10.2008-22.11.2013 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faizleriyle birlikte tahsilinin talep edildiği; mahkemece, birlikte yaşama olgusunun 17.09.2009 tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin 22.10.2008-17.09.2009 tarihleri arası döneme ilişkin kabulü yerinde ise de; 17.09.2009-22.11.2013 arası döneme ilişkin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; öncelikle, taraflarca bildirilen kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 17.09.2009-22.11.2013 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı,

tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli; davalı ve eski eşin birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti amacıyla kolluk araştırılması yaptırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davalı ve eski eşi adına da uyuşmazlık konusu dönemi içeren elektrik,su ve telefon su aboneliklerinin hangi adreste tesis edildiği saptanmalı, davalının 22.11.2013 tarihinde boşanılan eşle yeniden evlendiği de gözönünde bulundurularak böylelikle “boşanılan eşle 17.09.2009-22.11.2013 tarihleri arasında eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/5390, Karar No: 2020/5500, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/5390 E.  ,  2020/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile hmk nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, tapu kaydına konulan irtifak hakkının terkinine karar verilmesine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/160 Esas - 2018/308 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, tapu kaydına konulan şerhin terkini isteminin reddine karar verilmesinde ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14687, Karar No: 2023/193, Tarih: 18.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14687 E.  ,  2023/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2019/191 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/1566 Esas, 2022/1748 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınıra yakın bir ceza verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılırken üst sınırın uygulanmaması ve vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınıra yakın bir ceza verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılırken üst sınırın uygulanmaması ve vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suç işleme kastının olmadığı, cinsel istismar amacıyla herhangi bir eyleminin bulunmadığı, atılı suçu işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve masumiyet karinesi göz önüne alınarak hüküm kurulması gerektiği, teşdiden hüküm kurulmasının gerekçesinin olmadığı, sanığın ceza sorumluluğunun azalmış olduğunu tespit eden sağlık kurulu raporunun olay tarihine en yakın tarihte alınan rapor olması nedeniyle dikkate alınması gerektiği gözetilmeden sonradan alınan raporlar doğrultusunda karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, sanık hakkında başka bir dava dosyasında 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine rağmen ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm kurulduğu, sanığın bir kısım beyan ve davranışları, katılanların ve başka bir dava dosyasında A.K. isimli şahsın beyanlarından da sanığın akli dengesinin yerinde olmadığının anlaşıldığı, bu hususta tanık deliline başvurulabileceği, katılanların beyanlarının tutarsız ve çelişkili olduğu, katılanlar Hülya ile Muharremin mağdurenin adli muayenesine rıza göstermedikleri, dosya kapsamındaki mesajların eksik ve tek taraflı olup mesajların tamamının tespiti bakımından ilk derece mahkemesince herhangi bir araştırma yapılmadığı, mağdure ile sanık arasında gönül bağı olup olmadığı ve mağdurenin rızasının bulunup bulunmadığının mahkemece re'sen araştırılması gerektiği, sanığın beyanları nazara alındığında mağdurenin ailesi tarafından baskı veya olumsuz bir tutuma maruz kalmaması için mesajların tamamını mahkemeye sunmadığı, bu durumun da mağdurenin rızasına karine oluşturduğu ve bu kapsamında rızanın varlığının ispatı halinde 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanma ihtimalinin gündeme geleceği, tanık Ö.N.'nin gördüğünü beyan ettiği mesajların içerikleri hakkında detaylı bilgi vermediği, mesajların sanık tarafından atıldığının dahi kesin olarak bilinmediği ve mesajların eksik sunulması hususunda araştırma da yapılmaksızın tanık beyanına itibar edilmesinin uygun olmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eksik inceleme ile karar verildiği, sanığın üzerine atılı suçun işlendiğinin kabul edilmesi halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 105

inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen suçları oluşabileceği gözetilmeden ve mağdurenin on beş yaşından büyük olup 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde tanımlanan suçun sübutu da tartışılmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2019 Tarih, 2019/21457 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının mahkememizce yapılan yargılama sonucunda;

2. Sanık gerek soruşturma sırasında ve gerekse kovuşturmada vermiş olduğu beyanlarında mağdurun kendisinin karısı olduğunu, ortak çocukları olduğunu, dini nikahlı olduklarını, yakalandığında elinde orak bulunduğunu beyan ederek tutarsız ve iddiaya ilişkin olmayan savunmalarda bulunmuş, bu haliyle mahkememizce daha önceden sanık Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden almış olduğu raporda gözetilerek gerekli hasta müşahede evrakları da temin edilerek Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçu nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı yönünde rapor temini cihetine gidilmiş ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 29.01.2021 tarih, 505 sayılı kararıyla sanığın işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu mütalaa edilmiştir.

3. Mağdurenin iddialarında herhangi bir silahtan bahsedilmemiş olup, mağdur sanığın kendisini okula giderken gördüğünü ve kendisine mesaj attığını, okul çıkışlarında yolunu kestiğini, kendisine sarılıp zorla öptüğünü, göğüslerini ve vajinasını elbisesinin içinden ellediğini, bu nedenle okulunu dahi değiştirmek zorunda kaldığını beyan etmiş ve mağdurenin anlatımlarını tanık Ö.N. gerek hazırlıkta ve gerekse kovuşturma sırasında yeminli beyanla doğrulamıştır.

4. Tüm dosya kapsamına göre sanığın suç tarihi itibariyle on beş yaşından küçük katılan mağdureyi okul yolunda takip ederek yanına gelip zorla öptüğü, özel bölgelerine temas ettiği, elbisesinin içinden dokunduğu, sanığın bu cinsel amaçlı temaslarının anlık ve kesintili olmadığı bir süre devam ettirdiği, sanığın eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aşıp istismar boyutunda olduğu, evinin önüne giderek katılanı rahatsız ettiği, bu eylemlerini birden fazla kez gerçekleştirdiği, samimi görülen mağdur beyanı, dosya içerisinde bulunan mesaj kayıtları ve tanık beyanlarıyla sabit görülmekle suç tarihi itibariyle sanığın teselsül ederek birden fazla kez cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde bulunmayacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde belirtildiği şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sonuç ve kanaatine varılarak hüküm tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış, kendisini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yararına vekalet ücreti hükmedilmemesi hukuka aykırılık kabul edilerek bu hususun davanın yeniden görülmesi ve duruşma açılmasını gerektirmeksizin 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülerek hüküm fıkrasına "Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca takdir edilen 10.250 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak

katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına verilmesine" ibaresinin eklenmesi, diğer hususların ise aynı kalması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, katılanların aşamalardaki beyanları, tanık beyanları, adli raporlar, savunma ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/1566 Esas, 2022/1748 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1429, Karar No: 2013/4040, Tarih: 13.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1429 E.  ,  2013/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ......2012 gün ve 4768 Esas, 7478 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, ....06.2010 tarihinde yapılan genel kurulun usul ve yasaya aykırı olarak toplandığını, 75 ortaklı kooperatifin dava konusu genel kurulunda 65 kişinin hazır olup oy kullandığını, ancak bazı maddelerin kabulünde 67, bazılarında 73 oyun kullanıldığını, kararlaştırılan aidat miktarının yüksek olduğunu, toplantıda çekimser oy kullanılmadığı halde kullanılmış gibi tutanaklara geçtiğini, alınan kararların kanuna aykırı olduğunu, kooperatif üyesi olmayan...'ın divan başkanlığı yaptığını ileri sürerek, genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, genel kurulda yapılan işlemlerin ve alınan kararların usul ve yasaya, kooperatif anasözleşmesine ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, bir kısım davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ......2012 tarih ve 4768 E, 7478 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, divan başkanlığına seçilen...’ın kooperatif üyesi olmadığı iddiasının araştırılması gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bu kez, birleşen 2010/443 Esas sayılı davada davalı kooperatif vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Birleşen 2010/443 Esas sayılı dava, davalı kooperatifin ....06.2010 tarihli genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda, iptali istenen ....06.2010 tarihli genel kurulun divan başkanlığına...’ın seçildiği, bu kişinin hissesini dava dışı Halil Meral’a devrettiği, genel kurul divan başkanı ve üyelerinin ortaklardan olması gerektiği, olmaması halinde genel kurul kararlarının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 45/... ve davalı kooperatif anasözleşmesinin 34/son maddeleri uyarınca mutlak butlanla batıl olacağı, genel kurul divan başkanlığına seçilen...’ın davalı kooperatif üyesi olup olmadığının araştırılması gerektiğinden bahisle, diğer temyiz nedenleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Karar düzeltme aşamasında, Dairemizce yapılan incelemede ise,...’ın genel kurul divan başkanlığına değil, katip üyeliğe seçildiği, katip üye...’ın ......1997 tarihinde üç üyelik payı ile davalı kooperatif üyesi olduğu, ....01.2007 tarihinde dava dışı....’in üyelik payını da devraldığı, 31.07.2009 tarihinde B Blok, .... Kat, ... numaralı üyelik payından istifa ettiği, bu istifaya ilişkin yönetim kurulu kararının 31.07.2009 tarihinde dava dışı ....’ın iki üyelik için ortaklığa kabul kararı ile birlikte alındığı, katip üyeliğe seçilen...’ın hiçbir şekilde dava dışı .../son maddeleri uyarınca genel kurulun sevk ve idaresi, ortaklar ve üst kuruluş temsilcileri arasında seçilen başkan ve üyeler tarafından sağlanır. Başka bir anlatımla, genel kurul divan ve üyelerinin ortaklar arasından seçilmesi gerekmektedir. Ancak, bu düzenlemeler, kamu düzenine ilişkin emredici nitelikte hükümlerden değildir. Ortak olmayan kişilerden seçilmesi, divan oluşumu kararının iptalini gerektirir. Diğer kararların salt bu nedenle yokluğu ya da iptali sonucunu doğurmaz. Bozma ilamında bu hususun yokluğu gerektireceğine dair aksi yönde ilke konulması doğru olmamıştır. Diğer kararların iptali için yasaya anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılığının ayrıca kanıtlanması gerekir.

Bu durumda, divan katip üyesi seçilen ...’ın davalı kooperatif üyesi olduğu, anılan yasa ve anasözleşme maddeleri nazara alındığında alınan kararların mutlak butlanla batıl olmadığı, öte yandan, yine dosya kapsamına göre genel kurul kararlarının iptali nedenlerinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve dosya kapsamı nazara alındığında, Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken, anılan gerekçelerle mahalli mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi doğru olmamış, Dairemizin ......2012 tarih ve 4768 E, 7478 K sayılı bozma ilamı kaldırılarak, mahalli mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı kooperatif vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin ......2012 tarih ve 4768 E, 7478 K sayılı bozma ilamı kaldırılarak, mahalli mahkeme kararının ONAMASINA, aşağıda yazılı onama harcının 2010/443 Esas sayılı birleşen davada davacılardan alınmasına, birleşen 2010/443 Esas sayılı davada davalıdan alınan karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin birleşen 2010/443 Esas sayılı davada davacılardan alınarak anılan birleşen davada davalıya ödenmesine, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.