muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19159, Karar No: 2013/19034, Tarih: 09.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19159 E.  ,  2013/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanları, beyanlarıyla uyumlu 03/02/2010 tarihli adli raporu göz önüne alındığında ; sanığın yumrukla ve tekmeyle vurmak suretiyle katılanı raporda belirtildiği şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, görgüye dayalı bilgisi bulunmayan tanık ...'ın tahmine dayan beyanları esas alınarak sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 09/05/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31551, Karar No: 2014/32085, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31551 E.  ,  2014/32085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/524-2014/702

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2937, Karar No: 2012/5057, Tarih: 12.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2937 E.  ,  2012/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dosyanın Daire'mize intikalinden sonra davalı vekili Av. ....'ın 06.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili olan kooperatifin adresinin 22.01.2006 tarihinde değiştiğini ve değişikliğin ilan edilip tesciline ve hükmün verilmesinden sonra adres değişikliğinin Mahkeme'ye bildirilmesine rağmen hükmün tebliğinin eski adrese yapıldığını beyan ederek,tekrar tebligat yapılması için dosyanın geri çevrilmesini talep etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, 27.04.2010 havale tarihli dilekçe ile davalı vekilleri Av. .... Av. ...'in, davalı kooperatif adresini de içerir vekaletname ve hükmün vekil olarak kendilerine tebliğini talep ettikleri dilekçe ibraz ettikleri ve fakat hükmün tebliğinin davalı kooperatif tüzel kişiliğine ve eski adresine yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkeme hükmünün son sunulan vekaletname gereği Av. Hasan Özgür Parmaksız'a tebliği sonucu temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7957, Karar No: 2011/5742, Tarih: 06.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7957 E.  ,  2011/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 8 parsel sayılı 14388,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 105 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Gerçekten kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Dava ve temyize konu taşınmazın sınırında 105 ada 87 parsel sayılı eylemli mera bulunduğu, söz edilen taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmaz ile sınırındaki dava ve temyize konu olmayan mera parseli arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür.

Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmazın sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen meraya el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Öte yandan kural olarak objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava ve temyize konu taşınmazın mera olmadığı yolundaki raporunun da yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Öte yandan kural olarak objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava ve temyize konu taşınmazın mera olmadığı yolundaki raporunun da yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11408, Karar No: 2013/15786, Tarih: 10.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11408 E.  ,  2013/15786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı ve davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan; onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı borçlu şirketin sorumlu müdürü ... imzasına teslim edilen ve yasal sürede itiraza uğramayan 05.11.1999 gün ve 35 sıra nolu irsaliyeli fatura bedelinin ödenmeyen 28.250 TL’lik kısmın faizleri ile birlikte tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının takibe konu fatura içeriği emtiayı davalı şirket yetkilisine teslim ettiği, temerrüdün takiple oluştuğu gerekçeleriyle davalının itirazının kısmen iptaline, takibin 28.250 TL üzerinden takipten itibaren işleyecek değişen oranlarda reeskont faizi ile talepnamedeki diğer koşullarla devamına, davalının %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu takipte ödeme emri “... – ... Cad. No:42/8” adresinde “şirketin yetkili sekreteri ... imzasına tebliğ edildi” şerhiyle tebliğ edilmiştir.

Davalı borçlu vekili tarafından verilen 07.02.2002 havale tarihli dilekçede tebligatın “... Caddesi No: 42 Kat: 6 ...-...” adresinde ... İnşaat ve Tic. A.Ş.’nin çalışanı ...’e yapıldığını ve bu nedenle tebligatın geçersiz olduğunu bildirmiş ise de anılan bu dilekçenin ekinde yer alan Ticaret Sicil Gazetesinden davalı borçlu şirketin adresinin, ödeme emrinin tebliğ edildiği “... Caddesi No:42/8 ...-...” olduğu anlaşılmaktadır. Anlatılan bu durum karşısında davaya konu ... 4. İcra Müdürlüğünün 2002/115 esas sayılı dosyasında icra müdür yardımcısının 07.02.2002 tarihinde verdiği borçlu vekilinin icra takibinin durdurulması talebinin reddine şeklindeki kararının isabetli olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca ortada itirazın iptali davasına konu olabilecek duran bir takip bulunmadığından bir başka deyişle davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığından dolayı davanın reddi gerekirken işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

Hal böyle olunca ortada itirazın iptali davasına konu olabilecek duran bir takip bulunmadığından bir başka deyişle davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığından dolayı davanın reddi gerekirken işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3685, Karar No: 2020/13131, Tarih: 02.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3685 E.  ,  2020/13131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Van Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2019 tarihli ve 2019/17359 soruşturma, 2019/1914 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/11/2019 tarihli ve 2019/96660 soruşturma, 2019/13509 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa suç yeri itibariyle dosyanın Van Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 26/11/2019 tarihli ve 2019/194028 soruşturma ve 2019/34722 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Van Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2019/1564 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Van Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04/11/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/11/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30/06/2020 gün ve 94660652-105-65-1075-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/12/2019 tarihli ve 2019/1564 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6058, Karar No: 2017/14799, Tarih: 15.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/6058 E.  ,  2017/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 26.09.2016 tarihli talimat duruşmasında bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak; sanığın adreste tanınmaması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, bunun üzerine mahkemenin, sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince çıkarttığı tebligatın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın yasal temyiz süresi içerisinde hükmü temyiz etmediğinden bahisle 03.04.2017 tarihli ek kararla temyiz isteminin süreden reddine karar verildiği, ek kararın sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 10.04.2017 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.04.2017 tarihinde ek kararı temyiz ettiği, daha önce gerekçeli kararın sanığın bildirdiği adrese tebliğe çıkması ve adreste tanınmaması nedeniyle iade edilmesi nedeniyle, ek kararın doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartılmasında ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2072, Karar No: 2021/8738, Tarih: 10.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2072 E.  ,  2021/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın esastan kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi süresinde olmadığından reddedilmiş ve bu ek karar yine davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiş ise de, davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi süresinde olmadığından reddedilmiş ve bu ek karar, yine davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçeli kararın davacı idare vekiline 23.11.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı idare vekilince 15 günlük yasal süre içinde 25.11.2020 tarihinde UYAP üzerinden kararın temyiz edildiği anlaşıldığından, 27.11.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-) Karar tarihinden sonra, Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı dikkate alınarak üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından, karar tarihi itibariyle ödenemeyen bu bedele, ödeme kararının verildiği 06.01.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin (6) numaralı bendinde yer alan (kararın verildiği 01/10/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ödeme kararının verildiği 06/01/2021) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3383, Karar No: 2013/9633, Tarih: 07.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/3383 E.  ,  2013/9633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62/1, 51/1-3-6-7 maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine,1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine, bu sürede herhangi bir yükümlülük yüklenmesine veya uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına ilişkin.

Gerekçeli karar başlığına yanlış ve eksik yazılan suç tarihinin 05.11.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı ve sanığın eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan kurumun zararının giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39255, Karar No: 2012/40415, Tarih: 29.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/39255 E.  ,  2012/40415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

24.11.2008 tarihli suç tutanağında, dava konusu alanda 32 adet meşe ağacı kesildiğinin, 30.11.2008 tarihli tutanakta da sahanın tahsis edildiği ...'in usulsuz olarak kesilen ağaçları sanığın kestiğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, keşif aşamasında dinlenilen zabıt mümziinin de yeri ...n kestiğini bildiğini beyan etmesine, sanığın hazırlık aşamasında alınan ifadesinde kesilmemesi gereken ağaçları da kesmiş olabileceğini, ancak suç işleme kastı bulunmadığını, suçu bu şekilde kabul ettiğini beyan etmesine, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu ağaçların sürütme yolu güzergahı haricinde, yola 10-15 metre ve daha uzak mesafede elit yani ... vaat eden ağaçların kesildiğinin bildirilmesine, incelenen benzer dosyalarda da bu şekilde çok sayıda ağaç kesildiğinin anlaşılmasına göre, sanığa hacim veya ağırlık olarak ne miktarda kesilecek ağaç verildiğinin, iş bitiminde sanığın ne miktarda emval temin ettiğinin araştırılması, köy muhtar ve azaları ile kesime nezaret eden, iş bitimi sonunda nakliye tezkeresi düzenleyen orman idaresi görevlileri ile ayni makta ve yakın maktalarda kesim yapan diğer makta sahiplerinin de dinlenilmeleri, sanığa ne miktar emval için nakliye tezkeresi kesildiğinin, ne kadar emval için ücret ödendiğinin de araştırılarak sanığın maktasında yapılan usulsüz kesimleri kendiliğinden haber vermeyip bu miktarda usulsüz kesimden haberdar olması gerekeceği ve bir başka şahsın bu şekilde ağaç kesip kesemeyeceği de değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.