muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14511, Karar No: 2022/620, Tarih: 19.01.2022

3- Erteleme kararı kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2019 tarihli ve 2018/20467 soruşturma, 2019/17268 esas, 2019/13547 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09/02/2021 tarihli ve 2019/476 esas 2021/113 sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesi uyarınca davanın durmasına karar verildiği, kararın 17/02/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/10/2018 tarihli ve 2018/20467 soruşturma, 2018/2599 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasını takiben, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2019 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, sanığın eyleminin hakkında verilen kararın gereklerine uygun davranmamakta ısrar unsurunun gerçekleşmediğinden bahisle durma kararı verilmesine dair Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2019/476 esas, 2021/113 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde yer alan, "(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır." ve aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde yer alan, "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır. (2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, somut olayda, 14/12/2018 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 07/03/2019 tarihindeki bireysel görüşme yükümlülüğünü ihlal ettiği ve 08/04/2019 tarihinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının bildirilerek uyarıldığı, şüphelinin tekrardan 12/04/2019 tarihindeki bireysel görüşme programına katılmadığı, şüphelinin 07/03/2019 ve 12/04/2019 tarihlerindeki bireysel görüşme ve grup çalışma programlara katılmaması sebebiyle bu halin ısrar niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2019/476 esas, 2021/113 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 04/03/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/10/2018 tarihli ve 2018/20467 soruşturma, 2018/2599 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini takiben, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2019 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2019/476 esas, 2021/113 sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle durma kararı verildiği, anlaşılmıştır.

İncelenen dosyada; 14/12/2018 tarihi itibari ile denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 07/03/2019 tarihindeki grup-seminer çalışması yükümlülüğünü ihlal ettiği ve uyarılmasına karar verildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen uyarı yazısının 08/04/2019 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin 07/03/2019 günü istirahatlı olduğuna dair Kocaeli Acıbadem Hastanesinin raporunu sunarak mazeret bildirdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 11/04/2019 tarihli kararı ile “yükümlülüğünü aksatacak şekilde Müdürlüğün yetki alanı dışına çıktığı” gerekçesiyle mazeretin reddine karar verildiği, red kararının şüpheliye tebliğ edilmediği, uyarılmasından sonra 12/04/2019 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Kocaeli Acıbadem Hastanesinin raporunda akut nazofarenjit tanısıyla 07/03/2019 tarihinde istirahatli olduğunun belirtildiği, raporun onay tarihi 15/03/2019 ve rapor ekindeki Özel Sağlık Sigortası Hasta Bilgi Formunda başvuru tarihi 15/03/2019 olarak gösterilmiş ise de, 07/03/2019 tarihinde istirahatli olduğunun, 08/03/2019 tarihinde çalışabileceğinin raporda açıkça yazıldığı, şüphelinin izinsiz olarak yetki alanı dışına çıktığı gerekçesiyle mazeretinin reddedildiğine ilişkin İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonu kararının şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği halde tebliğ edilmediği, bu kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle yükümlünün 12/04/2019 tarihli bireysel görüşmesine katılmamasının yükümlülüklerini ihlalde ısrar iradesini göstermeyeceği, sanığın mazeretinin reddine karar verildiğinden haberdar olmadığı şeklindeki savunması da dikkate alındığında, hükümlünün yükümlülük ihlalinde ısrar iradesinden ve denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğünü ikinci kez ihlal ettiğinden sözedilemeyeceği, bu nedenle ısrar koşulunun oluşmadığı, mahkemenin durma kararının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmeyerek reddine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

D-) Karar :

Açıklanan nedenlerle; Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2019/476 esas, 2021/113 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15374, Karar No: 2019/6227, Tarih: 16.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15374 E.  ,  2019/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurumun 19.07.2012 tarihinde eczanesinde yaptığı denetimde eczaneye ait depoda kutu içerisinde 19 hastaya ait 25 reçete ve 59 kutu ilaç tespit edildiğinin belirtildiğini, buna dayalı olarak da 20.05.2014 tarihli yazı ile hakkında 2012 Protokolünün 5.3.5 maddesi uyarınca 6.951,15 TL cezai şart uygulanacağının bildirildiğini, söz konusu reçetelerin e-reçete olduğunu, bir kaç yıl önce eczanesini değiştirdiğini, eski eczanesinde ilaçlarını teslim almayı unutan hastaların ilaçları yeni adresteki eczaneye getirmek zorunda kaldığını, denetimde teslim alınan ilaçlardan ... isimli hastaya ait olanların hastanın vefat etmiş olması nedeni ile oğlu tarafından vefatından sonra ihtiyaç sahiplerine verilmek üzere bırakıldığını, bir kısım ilaçların unutulduğunu, bu şekilde kalan ilaçların hastaların gelip almaları ihtimaline karşı depoda ayrı bir kutuda muhafaza edildiğini, ilaçların alınmamasında bir kusuru bulunmadığını ve cezai işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 20.05.2014 tarihli yazı ile bildirilen uyarı ve 6.961,15 TL cezai şartın hukuka aykırılığının tespiti ile hükümsüzlüğüne ve muarazanın menine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı kurumun 20.05.2014 tarih ve 2605073 sayılı yazısı ile davacı hakkında uyarı ile 6.961,15 TL cezai şart yönünde tesis etmiş olduğu işlemin yasaya aykırılığının tespiti ile muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı kurumun 20.05.2014 tarih ve 2605073 sayılı yazısı ile davacı hakkında uyarı ile 6.961,15 TL cezai şart yönünde tesis etmiş olduğu işlemin yasaya aykırılığının tespiti ile muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile davalı Kurum tarafından 2012 Protokolünün 5.3.5 maddesi uyarınca uygulanan uyarı ve 6.961,15 TL cezai işlem yönünden muarazanın menini istemiştir. Davalı, davanın reddini istemiş; Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. 2012 Protokolünün 5.3.5. maddesinde hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespit edilmesi halinde ilaç bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacının uyarılacağı, tekrarı halinde ise 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşmenin feshedileceği, 6 ay süre ile sözleşme yapılamayacağı, kurum tarafından yapılacak soruşturma sonucunda hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanelerde bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmünün uygulanmayacağı öngörülmüştür. Mahkemece, ilgili protokol hükümleri uyarınca her ne kadar 60 gün içinde hazırlanan ilaçların alınmaması halinde cezai şart uygulanacağı belirtilmiş ise de; uygulamada süregelen ve süreklilik arzeden hali ile hastaların reçetelerindeki eksik ilaçlarının daha sonra temin edilmek üzere eczanelerde bekletime alındığı, hastalara haber verildiği halde hastalar tarafından ilaçların alınmaması durumlarının ortaya çıktığı, davacının da eczanesini taşıdığı sırada bu ilaçları hastaların ismi yazılı olan paketlerde beklettiği, ilaçları satmadığı, kullanmadığı, bu hali ile davacının protokolün 5.3.5 maddesinde kastedilen hali ile herhangi bir sahteciliğinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; 2012 Protokolünün 5.3.5. maddesinde açıkça 60 günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması durumunda bu maddenin uygulanmayacağı öngörülmüş olup, yapılan denetimde tespit edilen ilaçlardan hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 günü geçmeyen ilaçlar bulunduğu yönünde bir iddia da bulunmamaktadır. O halde Mahkemece, madde metninde açıkça hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanelerde bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmünün uygulanmayacağının öngörülmesi karşısında, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6428, Karar No: 2023/10030, Tarih: 31.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6428 E.  ,  2023/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/200 Esas, 2022/383 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin asıl dava ile ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin birleştirilen davalarda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/16 Esas sayılı dosyasının kabulüne, birleştirilen Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/365 Esas sayılı dava dosyasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ile davalı Hazine vekili ve fer'î müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeble;

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442/son ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4 üncü ve 7 nci maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle takdiren 1.471,00 TL para cezasının karar düzeltme talep edenden tahsiline; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı Hazine vekili harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14832, Karar No: 2014/573, Tarih: 20.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14832 E.  ,  2014/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana, 30.04.2012 tarihinde tebliğ olunan beraat hükmüne yönelik, katılanın yaptığı, 09.05.2012 havale tarihli temyiz başvurusunun, Salihli Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 14.05.2012 tarihinde reddine dair verilen ek kararın, 07.06.2012 tarihinde katılana tebliğ edildiği, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın yasal süresi içerisinde, 11.06.2012 tarihinde katılan tarafından temyiz edildiği, Salihli Ağır Ceza Mahkemesince, katılanın asıl karara yönelik yaptığı temyiz başvurusunun temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de; temyiz harcı tahsiline dair 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 1/a bendinin, Anayasa Mahkemesinin 29/12/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 20/10/2011 gün ve 2011/154 esas, 2011/142 sayılı kararı ile iptal edildiğinden, mezkur ek kararın gerekçesi isabetli görülmemekle birlikte, 30.04.2012 tarihinde tebliğ olunan beraat hükmüne yönelik, katılanın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 09.05.2012 havale tarihli temyiz başvurusunun reddi kararı sonuç olarak doğru bulunduğundan, posta tarihinin temyiz tarihi sayılması gerektiğine dair görüşe iştirak edilmeyerek, 14.05.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12458, Karar No: 2019/1894, Tarih: 19.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12458 E.  ,  2019/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmaza komşu 748 ve 750 parsel ile 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının sureti ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının, tespit kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2-En eski tarihli ve tespit tarihinden 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan orman bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması,

3-3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2551, Karar No: 2020/6645, Tarih: 21.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2551 E.  ,  2020/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd. Vek.Av. ...

3-... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: kamulaştırmadan vazgeçilmesi nedeniyle davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 21. maddesi uyarınca kamulaştırmadan vazgeçilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, davacı ... tarafından Terminal Alanı projesinde kullanılmak üzere kamulaştırılmasına karar verilen dava konusu taşınmazın, 16.10.2019 tarih ve 4825 sayılı Encümen Kararı ve makam onayı ile kamulaştırılmasından vazgeçildiği anlaşılmıştır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 21.maddesinde “idare kamulaştırmanın her safhasında kamulaştırma kararı veren ve onaylayan yetkili merciinin kararı ile kamulaştırmadan tek taraflı olarak kısmen veya tamamen vazgeçebilir” hükmü yer almakta olup, vazgeçme nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7721, Karar No: 2011/7397, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7721 E.  ,  2011/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 19 parsel sayılı 10814.51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın ortak miras bırakan .... mirasçıları adına tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.