muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12862, Karar No: 2013/17141, Tarih: 24.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12862 E.  ,  2013/17141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Daha önce haklarında beraat kararı verilip kesinleşen ...'nin yetkilisi olduğu işyerinden yüklediği tomruğu kendi kamyonu ile taşımak suretiyle yine hakkındaki beraat kararı kesinleşen ...'un işyerine getirdiği tomrukları indirmek için ...'dan kepçe istedikten sonra, kepçenin gelmesini beklemeden oğlu ...'ın uyarılarına rağmen tomrukların bağlı olduğu kemerleri çözmesi sırasında kasadan düşen tomruk nedeniyle kamyon sahibi ...'ın ölümü ile sonuçlanan olayda sanığın kamyona yükleme yaptığı, taşıma sırasında yükleme hatasının ortaya çıkmadığı boşaltmaya ilişkin bir eyleminin de bulunmadığı, olayın hatalı yükleme nedeniyle meydana gelmediği sanığın ...'nin işyerinde yükleme yapmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kusur izafe edilmeyen iş güvenlik uzmanlarından oluşan 24.02.2010 bilirkişi kurulunun hazırladığı bilirkişi raporunun olaya uygun olup sanık hakkında kusuru bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden takdirde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın tayininde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2746, Karar No: 2021/10288, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2746 E.  ,  2021/10288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Dava konusu taşınmazın tapu kaydının davalıların payı oranında iptaline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için terkin talep edildiği halde, tescil kararı verilmesi,

3-) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiği düşünülmeksizin infazda tereddüde yol açılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan (100,93 m²’lik taşınmazın) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (paylarının) kelimesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (taşınmazın) kelimesinden sonra gelmek üzere (tapusunun davalıların payı oranında iptali ile) ibaresi ile yine aynı bendin sonuna (ve yol olarak terkinine) ibaresinin eklenmesine,

c-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3981, Karar No: 2023/2956, Tarih: 14.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3981 E.  ,  2023/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/602 E., 2022/891 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/752 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası, mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Sözkonusu kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.09.2019 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/752 Karar sayılı kararı ile "... sanığın suç tarihinde ve halen ceza ehliyetini etkileyecek hastalığının olup olmadığı, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin olarak TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinin gözetilmemesi..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesi 20.12.2022 tarih, 2019/602 E., 2022/891 K. Sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak gerekleri yerine getirilmiş ve ceza ehliyeti olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası, ve tekerrür hükümlerinin uygulanması ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesi 20.12.2022 tarih, 2019/602 E., 2022/891 K. Sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak gerekleri yerine getirilmiş ve ceza ehliyeti olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası, ve tekerrür hükümlerinin uygulanması ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.04.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, cezanın fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü; Mahkemece, takdiren basit yargılama usulüne geçilmeyerek genel yargılama usulüne devam olunmakla;

1.Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... ile Sürmene limanından Trabzon merkezine doğru gitmek üzere seyir halinde iken polislerin kendisini durdurdukları, yapılan kontrolde 1,86 promill alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkındaki Adli Tıp Kurumunun 01/11/2022 tarihli raporunda özetle ".... 1984 doğumlu ...’ın Kurulumuzca 20/08/2021 tarihinde yapılan muayenesi sonucunda elde edilen bilgi ve bulguların yorumlanmasından; cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve harekât serbestisini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zekâ geriliği saptanmadığı, adli dosya tetkikinde sanığın mezkûr suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye de rastlanmadığı..." şeklinde rapor düzenlenmiştir.

3."Bu duruma göre ...’ın 20/12/2015 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu bildirildiği anlaşılmakla; sanığın ikrara dayalı savunması, ATK raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkememizce sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK'nun 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2 maddesi gereğince suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, alkol miktarı (1,86 promill) dikkate alınarak ve ayrıca takdiren alt hadden uzaklaşılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Sanık hakkında düzenlenen 20.12.2015 tarihli Alkol Raporu ile yine aynı tarihli Sürücü Belgesi Geri Alma Tutanağı ve Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

5.Sanığın güncel adlî sicil kayıt örneği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Sanık hakkında düzenlenen 20.12.2015 tarihli Alkol Raporu ile yine aynı tarihli Sürücü Belgesi Geri Alma Tutanağı ve Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

5.Sanığın güncel adlî sicil kayıt örneği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın idaresindeki ... ile seyir halinde iken, yapılan kontrolde 1.86 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu kapsamda sanığın 2918 sayılı Yasanın 48/6 maddesinde belirtilen yasal sınırın üstünde alkollü olarak ... kullandığı gibi, bilimsel verilere göre de güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tayin edilen cezada bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarih, 2019/602 E., 2022/891 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9072, Karar No: 2015/13507, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9072 E.  ,  2015/13507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/233-2012/331

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24940, Karar No: 2010/20326, Tarih: 20.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/24940 E.  ,  2010/20326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/377, Karar No: 2021/11920, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/377 E.  ,  2021/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

A) "Defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğundan; sanık müdafisinin temyiz isteminin itiraz olarak kabulü ile mercisinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) "Sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediğini, iş yerinin resmi olarak kendi üzerine kayıtlı olmasına rağmen, asıl sahibinin ... olduğunu, o kişinin ... ile sorunu olduğu için kendi adına açıldığını, onun yanında maaşlı çalıştığını, sahte faturalardan bilgisi olmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1-) ...’ın kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek CMK’ nin 48. maddesindeki çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının, faturaları kullanan mükelleflerden ve bu mükelleflerin bağlı bulunduğu ilgili vergi dairelerinden sorulmak suretiyle dosyaya getirtilmesi, sanığa ve adı geçen kişiye gösterilerek kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kendileri tarafından düzenlenmediğini söylemeleri halinde faturalardaki yazı ve imzaların sanığın ve tanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2-) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve adı geçen kişiye ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3-)Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3-)Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7161, Karar No: 2013/2625, Tarih: 04.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/7161 E.  ,  2013/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı suçları kabul etmemesi karşısında olay yerini görüntüleyen kamera kayıtları temin edilerek incelenmeksizin, 29/05/2008 tarihli tutanakta sanığın elinde bulunan kalemi çekerek yere attığını, yargılama aşamasında ise sanığın kalemi almaya çalıştığını ifade eden tutanak tanığı ...'nin beyanları arasındaki çelişki giderilmeksizin ve sanığın, aracının plakasını not eden görevlinin elinde bulunan kalemi alarak yere atması biçiminde gerçekleşen eyleminde görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir ve tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmaksızın eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28492, Karar No: 2020/284, Tarih: 23.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/28492 E.  ,  2020/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gıyabında verilen karar sanık ...'a, dosya kapsamına göre bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresinde, birlikte ikamet ettiği reşit oğlu...'a tebliğ edilmiş ise de, temyiz dilekçesindeki, oğlu...'un sanıkla aynı ikamette oturmadığı iddiasına ilişkin mahallinde kolluk marifetiyle araştırma yapılmamış olduğu anlaşıldığından,

Yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.