muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3598, Karar No: 2022/7763, Tarih: 03.11.2022

Davalılar vekili, davacının henüz süresi dolmadan kararlaştırılan kotayı dolduramayacağını ileri sürerek sözleşmeyi fesh ettiğini, sözleşmede aylık ya da sipariş başına alınacak mal miktarı hakkında bir düzenleme bulunmadığını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre , davacı tarafça davalılara gönderilen ilk ihtarname tarihi 01/03/2013 tarihli olsa da ihtarın feshe ilişkin olmayıp işbu tarih itibariyle sözleşmenin kurulmasından itibaren üç buçuk yıllık bir sürenin geçtiği, davalılar tarafından gelinen süreçte kotanın büyük ölçüde doldurulmamış olduğu, belirlenen süre dahilinde ihtarnameye olumlu yanıt vermeyen davalıların ön görülen kota miktarının kalan kısa süre dilimi içerisinde doldurmalarının beklenemeyeceği gibi davacı tarafça sözleşmenin 02/05/2013 tarihinde feshedildiği, her iki ihtarname keşide tarihli itibariyle de davalıların davacıdan sözleşme konusu herhangi bir ürün almadıkları, gelinen bu süreçte davalılar tarafından öne sürülen sözleşme süresinin dolmadığından kaynaklı olarak sözleşmenin davacı tarafça feshedilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği, bu durumun hakkın kötüye kullanılması yasağına da aykırılık oluşturacağı ve davacı tarafça tanzim olunan 01/03/2013 ve 02/05/2013 tarihli ihtarnameler nazarında feshin haklı sayılmasının gerekeceği takdir edildiğinden, davacının cezai şart alacağının sözleşmede yer alan bedel içerisinde kaldığı ve yine bilirkişi raporu dahilinde yapılan mali yöndeki tespite göre davalıların mahvına da sebep olacak ölçüde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili, kararı temyiz etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 15.03.2021 tarihli kararı ile istinaf kararının HMK'nın 362/1.a maddesi uyarınca dava değerine göre kesin olduğu, bu itibarla temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle kesin karara yönelik temyiz başvurusunun reddine karar vermiştir. Bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, özellikle davanın itirazın iptali davası olması sebebiyle dava değeri olarak yabancı paranın icra takip tarihindeki kuru dikkate alınması gerektiğinden ve buna göre temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere, özellikle davanın itirazın iptali davası olması sebebiyle dava değeri olarak yabancı paranın icra takip tarihindeki kuru dikkate alınması gerektiğinden ve buna göre temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine,03.11.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6064, Karar No: 2007/4918, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/6064 E.  ,  2007/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki istihkak davası hakkında Yeşilhisar İcra Mahkemesinden verilen 16.3.2006 gün ve 26-3 sayılı hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasa'nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 700.-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16109, Karar No: 2024/18227, Tarih: 30.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/16109 E.  ,  2024/18227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2418 E., 2022/2870 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 14.09.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık

hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5687, Karar No: 2009/13587, Tarih: 22.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5687 E.  ,  2009/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1.60. TL. harcın temyiz edenden alınmasına, 22/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1891, Karar No: 2007/1511, Tarih: 30.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1891 E.  ,  2007/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13422, Karar No: 2017/219, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13422 E.  ,  2017/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

İ

Taraflar arasında görülen davada ... (...) Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile ... 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

... (...) Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla)....'un .. Cad. No: 26 D:11 ../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5. Aile Mahkemesince ise, veli .... ikamet adresinin "../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuklar ... ve ...'un annelerinin vefat etmesi nedeniyle babaları...'un yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından,....'un 20.03.2016 tarihli kolluk araştırmasına göre, ".. ... Cad. No:26 D:11 ../..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... 5. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31329, Karar No: 2016/1560, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31329 E.  ,  2016/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6186, Karar No: 2023/2019, Tarih: 04.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6186 E.  ,  2023/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 116 ada 36 parsel sayılı taşınmazın hatalı olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, oysa ki taşınmazın davacıya babasından miras yolu ile kaldığını, davacının zilyet olduğunu, ... Kadastro Mahkemesinin 2005/317 Esas 2008/24 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın davalı vakfa ait olmadığının tespitinin yapıldığını ve kararın kesinleştiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın eski kayıtlardan da anlaşılacağa üzere davalı kuruma ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, dava konusu yerin (Koyunbaba Vakfı arazisi) daha evvelinde de benzer nedenlerle yargılama makamları önüne getirildiği, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 11/07/1935 tarih, 9 Esas 52 Karar sayılı kararı ve Temyiz Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25 Nisan 936 tarih 5574 Esas, 1713 Karar sayılı kararı (Ek-1), ... Kadastro Mahkemesinin 24/03/2011 tarih, 2011/1 Esas, 2011/3 Karar sayılı kararların bulunduğunu, ... ... köyünde yapılan tapulama çalışmaları sonucunda tespite itiraz edilmeden kesinleşen ya da ... Kadastro Mahkemesinin kararlarıyla kesinleşerek Koyunbaba Vakfı adına tescil gören taşınmazların uydudan kadastro parsel görüntülerinde (Ek-2) kadastro öncesi tapu belgelerinde geniş bir alanı kapsayan vakıf tapularında yöre insanı tarafından bilinen yer isimleri ve arazinin özellikleri sayılarak sınırlandırma yapıldığını, mahalline uygulanması gereken tapu kayıtlarına bakıldığında toplam alanın yaklaşık olarak 99 hektar yani 990 dönüm olduğunu, davaya konu parselin mesahası 6.523 m2 yani 6,5 dönüm civarında olduğunu, uydudan alınan görüntüye bakılırsa 990 dönüm vakıf arazisinin tam ortasında 6,5 dönümlük özel mülkiyet ve üstelik bunun evveliyat kayıtları da mevcut olmadığını, resmi kayıtlar (eski tapu belgeleri, mahkeme kararları) karşısında tanık beyanları üzerine kurulmuş bir karar varsa da bunun nesnel olmadığını, yine uydu görüntülerine bakıldığında davaya konu yerin etrafının vakıf parselleri ile çevrili olduğunu ve pek çoğunun tarımsal faaliyetlerde kullanıldığının görüleceğini, taşınmazın tarımsal faaliyette kullanılıyor olması onun vakıf taşınmaz olmadığını ifade etmeyeceğini, haklı da olsa bir şeyin zilyedi olmanın aynı zamanda o şeyin iyelik (sahiplik-mülkiyet) hakkını vermeyeceğini, üstelik yasaya göre vakıf taşınmazları üzerinde zilyetlikle kazanma hükümleri uygulanamayacağını, araştırılması gerekenin davaya konu parselin tarımsal faaliyete konu olup olmadığı ya da kim tarafından kullanıldığının değil, daha öncesinde de uygulamaya konu edilen tapu kayıtlarının içinde kalıp kalmadığının olduğunu, yapılan kadastro tespitinin doğru ve usulüne uygun olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişmeli taşınmazın davalı vakfa ait tapu kaydı kapsamında kalmadığının kuvvetli delil niteliğindeki ... Kadastro Mahkemesinin 2005/317- 2008/24 E-K sayılı kararının esas alındığı bilirkişi raporundan anlaşıldığı, davacı açısından zilyetlikten edinme koşullarının oluştuğunun yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarıyla belirlendiği, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerinde ki taleplerini tekrar ile kabul kararının hükmen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde; "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesinde;

“A) Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur.

B) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesinde;

“A) Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur.

B) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.

C) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlarda gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır.

D) Hazinece, özel kanunlar hükümlerine göre değişmez ve genişlemeye müsait olmayan sınırlarla miktar üzerinden satılan, tefviz veya tahsis veya parasız dağıtılan taşınmaz mallarda çıkan fazlalık, taşınmaz malla birlikte satış, tefviz, tahsis ve dağıtım tarihinden itibaren on yıl geçmiş ise, miktarına bakılmaksızın kayıt sahibi adına tespit edilir.

Bu maddede yazılı taşınmaz mallarda meydana gelen fazlalıklar hakında şartlar uygun bulunduğu takdirde, 14 üncü ve 17 nci madde hükümleri uygulanır.” düzenlemeleri mevcuttur.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 50,66 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.