muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3984, Karar No: 2020/3305, Tarih: 18.06.2020

Temyize konu kamu davasının dayanağı Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/5545 Esas (2009/168 soruşturma) sayılı iddianamesi anlatımında ise, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı hazırlanan vergi suçu raporları ve dosya içerisinde bulunmayan bilirkişi raporlarına göre adı geçen sanıkların, Nahit Aydın‘ın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna maddi menfaat gözeterek iştirak ettikleri, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı hazırlanan vergi suçu raporları ve dosya içerisinde bulunmayan bilirkişi raporlarına göre de, sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerinin belirtildiği,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/52941 soruşturma sayılı kararında “23/09/2008 tarihinde şüpheli ...'na ait Oto San. Sitesi 2. Bölge 24. Cadde 765 Sok. No:19 Ostim adresindeki iş yerinde yapılan aramada ele geçirilen faturalar ve 11/11/2008 tarihinde şüphelilere ait iş yeri ve evlerinde yapılan aramalarda ele geçirilen fatura ve belgeler üzerinde vergi incelemelerinin devam ettiği, bu incelemelerin uzun süreceği de dikkate alındığında ve tutuklu olan bir kısım şüphelilerin konumları ve mevcut eylemler nedeni ile de vergi incelemelerinin raporlarının hazırlandığı, evrakın tamamlandığı ve evrakın sürüncemede kalmaması için; 23/09/2008 tarihi ve 11/11/2008 tarihinde şüphelilerin ev ve iş yerlerinde ele geçirilen fatura ve belgeler yönünden yeni vergi incelemeleri yapılacağından bu yönü ile evrakın tefrikine, (yeni soruşturmanın 2009/168 soruşturma sayılı evrak üzerinden yapılmasına) şeklinde karar verilerek temyize konu dava dosyası ile ilgili soruşturma dosyası yukarıda bahsedilen ilk soruşturma dosyasından ayrı yürütülmüş ise de; sanıklar ile ilgili aramalarda ele geçen fatura vb. belgelerin ait olduğu paravan şirketlerin benzer olduğu, bu paravan şirketlerin sanıkların iletişim tespitlerinde de yer aldığı,(örneğin, Gülpet Akaryakıt..., Paşaoğulları Akaryakıt…., Kardemir Madencilik..), bu paravan şirketlerin... bağlantılı olduklarının adı geçen ile ilgili düzenlenen vergi raporunda da belirtildiği, her iki iddianame, karar ve dosyada mevcut bulunan vergi raporları dikkate alındığında sanıkların sahte fatura ticareti maksadıyla birbirleriyle iletişim halinde oldukları, fikir alışverişinde bulundukları, sanıkların eylemlerinin ve elde edilen delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, zira ... ile ilgili vergi tekniği raporunun 5. sayfasında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/52941 sayılı soruşturmasında sanıklar ..., ... ve ... ile ilgili bazı firmalar üzerinden birlikte sahte fatura tanzim ettikleri, bu raporun oluşmasında ise adı geçenlerin ikametgah ve iş yerinde ele geçirilen faturaların da komisyon karşılığı düzenlendiği ve komisyon kazancının ortaklaşa paylaşıldığının belirtildiği, dolayısıyla sanıkların sahte fatura düzenleme eylemlerini birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşıldığı,

Ayrıca, 2009/168 soruşturma sayılı temyize konu iddianamede bir kısım alıntılar yapılan 26.10.2009, 11.12.2009, 24.10.2009, 25.11.2009, 28.12.2009, 27.12.2009, 30.10.2008 tarihli bilirkişi raporlarının ve...‘ın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin düzenlenen ve temyiz incelemesi yapılan bir kısım sanıkların da suça iştirak ettiğinin belirtildiği 11.11.2008 tarih ve VDENR-2009-1962/129 sayılı vergi raporunun da temyiz incelemesi yapılan dosya içerisinde bulunmadığı, esasa etkili bahsedilen belgelerin... ve arkadaşları ile ilgili diğer soruşturma dosyasında kalmış olabileceğinin değerlendirildiği, zira mevcut dosyada yalnızca 20.03.2012 tarihli bilirkişi raporunun bulunduğunun anlaşılmasına göre, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinin zincirleme suçu oluşturacağı da gözetilerek, mükerrer yargılamaya da sebebiyet vermemek için Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/143 Esas sayılı dava dosyasındaki fiil ve delillerin, özellikle vergi inceleme, suç raporları ve bilirkişi raporlarının hep birlikte ele alınıp, sanıklar ..., ... ve ...'ın 2008 takvim yılında...'ın sahte fatura düzenleme suçuna menfaat gözeterek iştirak etme suçunun, sanıklar ..., ... ve ...‘ın 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının nasıl ve ne şekilde oluştuğunun tüm deliller ve sanıklar ile ilişkilendirilerek ortaya konulup tartışılması gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz inceleme ve araştırma ile beraat ve mahkumiyet kararları verilmesi,

B) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemine iştirak suçlarından kurulan beraat hükümleri ile ilgili olarak;

Muhasebeci sanıkların, mükellef sanık ...‘un 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına iştirak ettiklerinin iddia edildiği olayda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‘nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde; sanıklar hakkında hangi delillere dayanılarak beraat kararları verildiği temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hükümler kurulması,

C) Sanıklar ..., ... yönünden kabule göre de;

C) Sanıklar ..., ... yönünden kabule göre de;

a) Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçunun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

b)Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 06.10.2017 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10058, Karar No: 2013/12232, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10058 E.  ,  2013/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen satıcının hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin ... Kaymakamlığı ... Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların... Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını, ...'nın verdiği, kararlara karşı ise ...'da dava açılabileceğini bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek .... Heyeti Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına çıkarılan davetiyenin usulüne uygun tebliğ olunmuş ; davalı yasal süresi içerisinde cevap layihası ibraz kılmadığı gibi duruşmalara da iştirak etmemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden kaçak kullanım bedelinin tarafına iadesini talep etmiş; ... ... Heyeti'nce Talebin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

.... Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan sözedilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427 . Maddesi Uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim ...Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıya) 15.04.2013 Tarih, 2012/472 E.- 2013/54 K. Sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir ifadeyle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Sözkonusu yasal düzenleme uyarına,... Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulune ve ilgi Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptaline dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24723, Karar No: 2022/11698, Tarih: 06.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24723 E.  ,  2022/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... . San. Ve Tic. A.Ş ve ... aleyhine 25.12.2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, davalı ... yönünden verilen önceki hüküm kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 29.06.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirket tarafından Karayolları Genel Müdürlüğünden alınan ihale sonrası gerçekleştirilen yol yapım çalışmaları sırasında oluşan toz nedeniyle davacının kayısı bahçesinin zarar gördüğünü ve ürün kaybı meydana geldiğini belirterek uğranılan maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu bahçede meydana gelen verim kaybının tozdan kaynaklanmayıp zirai don olayından kaynaklandığı, tozlanmadan dolayı bazı ağaçlarının kuruduğunun belirlendiği, davacı tarafından dava dilekçesinde 2014 yılı verim kaybı zararının tazmini talep edilmiş olup kuruyan ağaç bedellerine yönelik bir talebin bulunmadığı, HMK'nun 26.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince talepten fazlasına ve başkasına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle verim kaybına ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, her ne kadar davacı tarafından dava ıslah edilerek talep sonucu 3.067,20 TL artırılmış ise de, ıslah edilen kısım yönünden ise TBK'nun 72.maddesi gereğince zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle ıslah edilen kısmın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ıslah edilen kısım yönünden mahkemece zamanaşımı nedeniyle verilen ret kararına yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-)Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğinden mahkemece davanın kabulüne ilişkin ilk kararın Dairemizin 23/01/2019 tarih, 2016/13677 esas ve 2019/283 karar sayılı ilamı ile; Hekimhan Sulh Hukuk

2-)Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğinden mahkemece davanın kabulüne ilişkin ilk kararın Dairemizin 23/01/2019 tarih, 2016/13677 esas ve 2019/283 karar sayılı ilamı ile; Hekimhan Sulh Hukuk

Mahkemesince yapılan 2014/27 D.İş sayılı tespitin, davalının yokluğunda icra edildiği, tespit sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna davalı tarafından itiraz edildiği, davalının ayrıca davaya cevap dilekçesinde, davacı tarafın yaptırdığı tespit ve zarar miktarını kabul etmediklerini beyan ederek tespit raporuna yapılan itirazlarını tekrar ettiği bu nedenle mahallinde uzman bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yapılarak dava konusu zararın davalıya ait işletmenin çalışmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ile zararın kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile verilen kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.

Bozma sonrası alınan ziraat mühendisi bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 03/12/2020 ve 04/02/2021 tarihli raporlarda; dava konusu 295 nolu parselin ifraz edilmesi sonucu dava konusu parselin 920 ve 924 parsel numarasını aldığı, 920 sayılı parsel ile ilgili tozdan ötürü kayısı bahçesinde herhangi bir hasarın oluşmadığı, 924 sayılı parselle ilgili olarak 2014 yılında meydana gelen zirai don olayında verim kaybı olduğu fakat ağaçlarda kurumaya sebep olmadığı, ağaç kurumalarının yola yakın kısımlarda, yol çalışmasından kaynaklanan tozların etkisiyle oluştuğu, 924 parselin kuzey ve güney batısına doğru yol çalışmasına yakın olan kısımlarda, toprak ve dolgu malzemesi taşıma, zemin düzeltme ve hazırlama işlemlerinden dolayı 9.000 m2 lik kısmının tozdan aşırı etkilenerek ağaçların hasara uğradığı ve bununla birlikte 4.500 m2 lik alanda 45 ağacın kuruduğunun tespit edildiği, 2014 yılında tozdan etkilenerek kuruyan bu ağaçların yaklaşık 10 tanesinin yirmi yaşlı kayısı ağacı, 35 tanesinin de altı yaşlı kayısı ağacı olduğu ve kuruyan toplam ağaç değerinin 22.987,20 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/27 D. İş sayılı dosyasında ise; dava konusu taşınmaz üzerinde 200 adet yirmi yaşlı kayısı, 100 adet altı yaşlı kayısı ağacı bulunduğu, dava konusu taşınmazın yakınında bulunan işletmede, taşların kırılma ve taşınması esnasında çıkardığı tozların ağaçları olumsuz etkilediği, ağaçlarda yaprak ve meyve gözlerinin yaklaşık % 80'inin toz ile kaplanmış durumda olduğu, bu durumda ağaçlar normal yaşamlarını sürdüremediğinden dolayı yeni sürgün dallarının bulunmadığı ve ağaçlarda bulunan meyve gözleri tozdan kapandığından dolayı normal gelişimini sağlayamadığı ve ara ara bazı ağaçlarda kurumalar başladığı, kayısı ağaçlarından normal şartlarda alınması gereken ürünlerin tozdan dolayı kaybının yaklaşık olarak % 40 oranında olduğu ve oluşacak kaybın 19.920,00 TL tutarında olduğu belirlenmiştir.

Şu durumda; Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/27 D. İş sayılı dosyasında 24/09/2014 tarihinde yapılan tespit sonrası düzenlenen 19/11/2014 tarihli raporda tozlanmadan dolayı meyve ağaçlarının % 80'inin tozla kaplı olduğu ve ağaçlarda bulunan meyve gözleri tozla kapandığından ağaçların normal gelişimi sağlayamadığından dolayı bazı ağaçlarda kurumalar başladığı ve ağaçlarda % 40 oranında verim kaybı meydana geldiğinin tespit edildiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 2014 yılında meydana gelen zirai don olayı nedeniyle verim kaybı olduğu fakat ağaçlarda kurumaya sebep olmadığı, ağaç kurumalarının yola yakın kısımlarda yol çalışmasından kaynaklanan tozların etkisiyle olduğunun belirlendiği ve davacıya ait kayısı bahçesinde yer alan ağaçların tozdan dolayı kuruduğu anlaşıldığına göre mahkemece 2014 yılı itibariyle dava konusu kayısı bahçesinde verim kaybı zararının meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, tespit raporunda belirtildiği üzere tozlanma halinde ağaçlardaki verim kaybının bazı hallerde üründe azalma şeklinde, Kuruma, Yanma v.s. gibi bazı hallerde ise dolaylı olarak tam ürün kaybı ve ağaç zararı şeklinde gerçekleşebileceği, bu gibi hallerde verim kaybı ya da ürün kaybı şeklindeki istemlerin tam ziyaa uğrayan ağaç bedelini de kapsayacağının kabulü ile sonucu çerçevesinde olayda tazminattan indirim sebepleri bulunup bulunmadığı da tartışılarak karar verilmesi için yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının ıslah edilen kısma yönelik temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15157, Karar No: 2014/1920, Tarih: 22.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15157 E.  ,  2014/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince paraya çevrilirken uygulanan kanun maddesinin hükme yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3 maddesi gereğince seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildiğinden, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve buna bağlı olarak tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği hususunun ihtar edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümde ilgili fıkranın sonuna "5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği hususunun sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.