muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15592, Karar No: 2015/17921, Tarih: 08.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15592 E.  ,  2015/17921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Tedbiren Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı evlilik birliğinin devam etmesine rağmen fiilen ayrı yaşadıkları için müşterek çocuğun velayetinin kendisine verilmesi talebiyle dava açmış, mahkemece davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu ispatlanamadığından isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 197/son maddesine göre, eşlerin birlikte yaşamaya ara vermesi durumunda; eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakimin, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre, gereken önlemleri alacağı öngörülmüştür. Bu durumda, eşler halen evli olsalar bile gerekmesi halinde hakim velayetin birlikte kullanılmasına (TMK.md.336/1) müdahale ile geçici velayet düzenlemesi yapılarak velayeti ana veya babadan birinin üstlenmesine karar verilebilir. Velayet kamu düzenine ilişkindir. Velayet düzenlemesinde aslolan çocuğun sağlık, eğitim ve ahlaki bakımdan yararıdır. Bu bakımdan geçici velayet düzenlenmesi için ayrı yaşamakta haklılık aranmaz. O halde delillerin bu çerçevede değerlendirilerek, küçüğün üstün menfaati dikkate alınarak geçici velayet düzenlemesi yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı yargılama sonuçlanıncaya kadar davalı baba yanında bulunan müşterek çocuk ile kişisel ilişki kurulmasını talep ettiği halde, mahkemece bu hususta bir karar verilmemesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıdaki bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4661, Karar No: 2018/4000, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4661 E.  ,  2018/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.08.2017 gün ve 2017/11 Esas, 2017/51 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25789, Karar No: 2021/13897, Tarih: 01.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/25789 E.  ,  2021/13897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Yapı ve Kredi Bankası vekili ile sanık müdafinin temyiz dilekçelerinde belirttiği nedenler de gözetilerek, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün katılan banka vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihinde Yapı ve Kredi Bankası Tekirdağ şubesinde portföy yöneticisi olarak çalışan sanık ... hakkında nitelikli zimmet suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; dosya içerisinde yer alan 28.02.2020 tarihli banka denetim raporu ile hükme esas alınan 21.01.2021 tarihli bilirkişi heyeti raporunda sanığın 7 adet banka mudisinin hesaplarından bilgileri dışında vadeli mevduat erken kapama, virman, havale, para yatırma, döviz alım ve satım, ATM'den para çekme ve yatırma, ATM üzerinden para gönderme ve özellikle mudi ...'e ait kredi kartının usulsüz ele geçirilmesi yoluyla söz konusu karttan harcama yapmak şeklindeki eylemleri nedeniyle toplamda 6.781.786, 50 TL'yi zimmetine geçirdiğinin belirtildiği, sanığın banka mudileri ..., ..., ..., ..., ... ve ...ile ... ortak hesaplarından gerçekleştirilen sahte imzalı havale talimatı, vadeli mevduat hesabı erken kapama talimatı, ortak hesap kullanım formu, tediye fişleri ve döviz alış/satış gibi işlemler kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise eylem basit zimmet;

Mudinin yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise eylem nitelikli zimmet;

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağının kabul edildiği cihetle,

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağının kabul edildiği cihetle,

Yukarıda anılan hususlar nazara alındığında, Dairemizce dosyada mevcut sahte imzalı ödeme fişleri, ortak hesap kullanım formu gibi belgeler üzerinde örnekleme yoluyla yapılan inceleme sonucunda, banka mudilerinden ... ve ...' a ait hesaplardan gerçekleşen işlemlere ait talimat ve fişler üzerindeki imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılamadığı ve aldatıcılık özelliğinin bulunduğu kabul edilerek, sanığın eylemlerinin gerçekleşen her bir işlem yönünden yukarıda belirtilen kriterlere göre, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi, sahte imzalı tediye fişleri ve diğer işlemler ile gerçekleşen eylemler yönünden tüm imzalar karşılaştırılıp aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, her bir işlem bakımından duraksamaya yer bırakmayacak şekilde eylemlerin ayrı ayrı basit ya da nitelikli zimmet olup olmadıklarının tespit edilmesi ile 5411 sayılı Yasa'nın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında, sanık tarafından iade edilen miktarın nitelikli zimmet olarak kabul edilecek miktardan düşürülmesi suretiyle, nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilecek eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen toplam zarar miktarının dikkate alınacağı ve zararın bulunmaması halinde ise sadece gün adli para cezası tayin edilerek anılan maddedeki üç kat uygulamasının yapılamayacağının gözetilmesi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın niteliğine göre sanık ...'ün TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİSİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3538, Karar No: 2024/5707, Tarih: 15.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3538 E.  ,  2024/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suç yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/125 Esas sayılı davası ile Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/431 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/765, Karar No: 2018/6409, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/765 E.  ,  2018/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenini düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Asıl karar:Beraat Ek karar : Temyiz talebinin reddi

Mahkemenin 30.04.3014 tarihli ek kararı ile Cumhuriyet Savcısının temyizinin yasal süreden sonra yapıldığından bahisle reddine karar verildiği, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 315. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek kararın temyiz eden tarafa tebliğ edilmesi, tebliğden itibaren bir hafta içerisinde temyiz yoluna başvurulması halinde dosyanın Yargıtaya gönderilmesi gerektiği, red kararının Cumhuriyet Savcısına tebliğ edilip edilmediği ve ek kararın temyiz edildiğine dair dosya içerisinde belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, tebligat yapılmış ise belgesinin eklenmesi, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi ve bu dilekçeyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2399, Karar No: 2021/4130, Tarih: 31.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2399 E.  ,  2021/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarları ile yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine yönelik olarak tesis edilen hüküm taraflarca istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince ortak çocuklar yararına iştirak nafakasına hükmedilerek hüküm fıkrasında “Şeklinde yazılmak sureti ile düzeltilmesine” ifadesi kullanılmak suretiyle iştirak nafakaları yönünden yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmiştir. Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f.l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasından 3. bendinde yer alan “Yerine” ve “Şeklinde yazılmak sureti ile düzeltilmesine” sözcüklerinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/19121, Karar No: 2023/3571, Tarih: 29.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19121 E.  ,  2023/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/181 E., 2016/98 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Darende Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 tarihli 2015/170 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan mahkumiyeti talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Darende Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2016 tarihli 2016/27 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan mahkumiyeti talebiyle kamu davası açılmış, Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2016/30 Esas 2016/77 Karar sayılı kararı ile bağlantı nedeniyle Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/181 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2015/181 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2021 tarihli Tebliğnamesinde sanık hakkındaki hükmün basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden bahisle "Bozulması" yönünde görüş bildirilerek dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Amacının evlenmek olduğuna, katılanın tüm evlilik teklif ve çabalarına olumsuz cevap verdiğine, katılana sevgi saygıdan başka birşey beslemediğine, asla kasti bir niyeti olmadığına, manevi unsurun oluşmadığına, cezanın ertelenmesi ile geri bırakılması yollarına başvurulmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, sanık hakkında takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlere ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yarı oranında artırım yapılırken 135 gün karşılığı adli para cezası yerine bir kat artırım yapılarak 180 gün adli para cezası uygulanması, devamındaki artırım ile indirimlerin hatalı oran üzerinden devam ederek netice olarak 3.920 TL adli para cezası yerine yazılı şekilde 5240 TL adli para cezası ile sanık hakkında fazla ceza tayininin usul ve kanuna aykırı olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanığın kullanmakta olduğu 053\*\*\* numaralı telefonu ile katılanın kullandığı 05\*\*\* numaralı telefona 08.10.2015 tarihinde ''Hep seni sevdim ve seveceğim'', 21.10.2015 tarihinde ''Seni seviyorum, özlüyorum, seni istiyorum, seviyorum'', 25.10.2015 tarihinde ''Seni gerçekten sevdim'' şeklinde mesajlar attığı, böylece sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu işlediği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Katılanın beyanı, sanığın tevil yoluyla ikrarı ve tüm dosya kapsamı ile sanığın suçunun sabit olduğu kanaati bildirilmiştir.

3. Adli sicil kaydına göre daha önce hakkında hükmün açıklanmasına karar verilen sanık hakkında ilerde yeniden suç işlemeyeceğine yönelik mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası hükmünün uygulanmadığı, erteleme hükümlerinin kanuni şartlarının oluşmadığının belirtildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 15.02.2016 tarihli iddianame ile açılıp birleşen dosyaya konu eylemler yönünden zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Mahkemece kabul edilen olayda; sanığın cinsel taciz içerikli herhangi bir söz veya eylemi ile cinsel tatmin amacıyla hareket ettiğine dair bir delil bulunmayıp devamlılık ve ısrar içeren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu, bu bozma nedenine göre de öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve Mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Uygulamaya göre de hükümde, sanığın yargılama konusu cinsel taciz suçundan ceza tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 90 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenen temel cezada, aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği "Yarı" oranında artırım yapılması yazılıp sehven bir kat artırım yapılarak 135 gün karşılığı yerine 180 gün karşılığı olarak belirlenmesi ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca yapılan artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden devam ettirilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2015/181 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4627, Karar No: 2024/5409, Tarih: 03.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4627 E.  ,  2024/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1677 E., 2023/1798 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/443 E., 2023/53 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle, duruşma isteğinin değerden reddine karar verilip; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; 30.10.2007 tarihinde veraset intikalleri için kardeşlerinin eşi olan davalı ...'ya vekalet verdiklerini, davacı ...'ın o dönemlerde sağlık problemleri yaşadığı için diğer davacı ...'ın ise Ankara'da ikamet etmesi sebebiyle intikal işlemlerine katılamayacağından kardeşlerine intikal için vekalet vermek istediklerini, söz konusu vekaletlerin ... tarafından noterlikte hazırlatıldığını, davacıların vekaletname hazırlanırken noterlik huzurunda bulunmadıklarını, sadece imza atmaya gittiklerini, vekaletnamenin içeriği hakkında herhangi bir bilgi sahibi olmadan kardeşlerine güvenerek ... adına düzenlenen vekaletnameyi imzaladıklarını, ancak ... ve ... 'nın intikal yetkisi haricinde taşınmaz malları satma ve avukat tutma yetkisini de

vekaletname içeriğine eklettiklerini, tarafların vekaleti intikal için verdiğinden diğer yetkilerden ve vekaletnamenin süresiz olduğundan haberdar olmadıklarını, vekaletnamenin 30.10.2007 tarihinde verildiğini, ancak satış işlemlerinin 2009, 2010 ve 2018 senelerinde gerçekleştirildiğini, intikal için vekaletnamenin süresiz olması ve satış işlemlerinin uzun sürelere yayılarak yapılmasının açıkça hakkın kötüye kullanıldığının göstergesi olduğunu, tarafların 2009, 2010 ve 2018 yıllarında yapılacak işlemler için 2007 tarihli bir vekaletname vermesinin hayatın olağan akışı içerisinde akıl ve mantığa aykırı olduğunu, ... ve ...'nın kötü niyetli olarak farklı zamanlarda ... adına satış işlemi yaptıklarını, davacıların söz konusu satışlar nedeniyle herhangi bir ücret almadıkları gibi satış işlemlerinden de haberdar olmadıklarını ileri sürerek dava konusu Çorum ili ... ilçesi .... köyü 773, 1381, 1666, Bolatçık köyü 337 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile devirden önceki payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazların satış tarihindeki gerçek bedellerinin tespiti ile söz konusu bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP