muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2230, Karar No: 2021/1444, Tarih: 11.02.2021

Olası kastın tanımlandığı TCK'nın 21. maddesinin 2, fıkrasının gerekçesinde; "...Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.

Doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi halinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi halinde olası kast söz konusu olacaktır.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzeleme bulunması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 22/2. maddesinde taksir; "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Türk Ceza Kanununda taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmış, bu halde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür. Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırt edici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Türk Ceza Kanununun 21 maddesinin ikinci fıkrasında; "kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanunun 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçütünü aynı maddenin gerekçesinde; "olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir" şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmiş ise olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi halinde ise bilinçli taksir vardır. Daha açık bir anlatımla, olası kastta fail olası sonucun ortaya çıkmaması için herhangi çaba sarf etmemektedir.

Somut olayda; sanığın yasal askerlik hizmetini yapmakta olduğu, eğitiminin bir parçası olarak nasıl silah kullanması gerektiğinin öğretildiği, silahla yapmaması gereken davranışlarında kendisine anlatıldığı, buna karşın sanığın nöbeti bitip nöbetçi onbaşı nezaretinde doldur boşalt istasyonuna giderken mermi dolu olan silahının kurma kolunun çekip bıraktığı, öldürücü olabileceğini bildiği bir silahı aldığı eğitime aykırı olarak ölen arkadaşına yönelttiği, emniyet mandalının kapalı olup olmadığını kontrol dahi etmeden kesinlikle yapmaması gereken bir biçimde tetiğe dokunarak silahının ateş almasını sağladığı, bu şekilde yakın mesafeden arkadaşını silahla vurarak ölümüne sebep olduğu tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah edildiği üzere; olayımızın gerçekleşme biçimi dikkate alındığında emniyet mandalı açık, kurma kolu çekili öldürme kabiliyeti olan silahı bir insana yönelterek tetiğe basılması halinde ölüm olayının gerçekleşme ihtimali olduğu sanık tarafından öngörülebilir bir durumdur, sanık öngördüğü durumun gerçekleşmemesi adına bir çaba sarf etmemiştir. Daha basit bir anlatımla, sanık neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle neticeyi kabullenmiştir.

Bu sebeplerle; sanığın eyleminin olası kastla öldürme olarak kabulü gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bilinçli taksirle öldürme suçu olarak kabul edilerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak; CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8713, Karar No: 2010/1626, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8713 E.  ,  2010/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmaz ile bu taşınmaza en yakın mera parselini bir arada gösterir birleşik krokinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3374, Karar No: 2014/20770, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3374 E.  ,  2014/20770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2011/791-2013/503

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı B. O. Y. bankadan kullandığı tüketici kredisinden kaynaklanan borcu ile adı geçenin İznik Şube müşteri hesaplarından yaptığı suistimalinden dolayı oluşan banka zararı için davalı Sonay ile 18.02.2008 tarihinde Taşıt Rehin Sözleşmesi imzalandığını,rehin sözleşmesinde B. O. Y. her türlü borçlarının teminatı olarak Opel marka 2004 model .... plaka nolu aracının banka lehine rehnedildiğini, gerek tüketici sözleşmesi ve gerekse rehin sözleşmesi tarafların özgür iradeleriyle imzalandıkları ve bağlayıcı olduğunu, bu nedenle davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, bankanın dava dışı asıl borçlu ile yapmış olduğu tüketici kredisi sözleşmesinde davalının taraf olmadığından anılan sözleşmenin davalı yönünden bağlayıcı olmadığını, rehin sözleşmesinin usulüne uygun ve geçerli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne,davalının Bursa 12. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12926 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne,davalının Bursa 12. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12926 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı B. O.Y. bankadan kullandığı tüketici kredisinden kaynaklanan borcu ile adı geçenin İznik Şube müşteri hesaplarından yaptığı işlemlerden dolayı oluşan banka zararı için davalı Sonay ile 18.02.2008 tarihinde Taşıt Rehin Sözleşmesi imzalandığını, rehin sözleşmesinde B. O. Yalçınkaya'nın her türlü borçlarının teminatı olarak Opel marka 2004 model ... plaka nolu aracın banka lehine rehin edildiği, gerek tüketici sözleşmesi ve gerekse rehin sözleşmesinin tarafların özgür iradeleriyle imzaladıkları ve bağlayıcı oldukları, bu nedenle davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının borca ve fer'ilerine itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalının dava dışı B. O. Y. her türlü borçlarının teminatı olarak Opel marka 2004 model ... plaka nolu aracın banka lehine rehnedildiği, bu rehin dışında herhangi bir kefaletinin bulunmadığı dolayısı ile sadece rehinli araç bedeli ile sorumlu olduğu dava sırasında bu miktar yönüylede itirazından vazgeçtiği ve rehinli aracın icra müdürlüğünce satılarak borçtan mahsup edildiği anlaşılmakla, mahkemece, bu husus değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalının rehinli araç bedeli dışındada sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18686, Karar No: 2015/15445, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18686 E.  ,  2015/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1177 ada 260 ve 271 parsel sayılı sırasıyla 490,02 ve 9.862,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kadastro tutanaklarının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki mandalin ağaçlarının ...'a ait olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiş, Hazinenin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmazların ham toprak vasfıyla Hazine adına tespitine karar verilmiştir. Davacı Hazine, tutanağın beyanlar hanesinde yazılı muhtesat şerhinin iptali istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında ... mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne çekişmeli 1177 ada 260 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve ekli 01.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 22 adet ortalama 20 yaşında mandalin ağacı ile 2 adet ortalama 30 yaşında zeytin ağacının ... mirasçıları ... ve arkadaşlarına ait olduğu, 1177 ada 271 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine ise, taşınmaz üzerinde bulunan ve ekli 01.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 270 adet ortalama 20 yaşında, 80 adet ortalama 7 yaşında mandalina ağacı, 52 adet ortalama 15 yaşında, 20 adet ortalama 10 yaşında zeytin ağacı, 15 adet ortalama 5 yaşında zeytin fidanı, 1 adet ortalama 20 yaşında dut ağacı, 2 adet erik ağacı, 6 adet incir ağacı, 2 adet ayva ağacı, 3 adet çam ağacı, 1 adet ortalama 7 yaşında armut ve 1 adet muşmula ağacı ile evin, ... mirasçıları ... ve arkadaşlarına ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine vekilinin hükme yönelik diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hakimi açık ve infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde infaz hükmü kurmakla yükümlüdür. Kadastro tespitinden sonra kadastro komisyon tutanağı düzenlenmiş olup, çekişmeli taşınmazların komisyon tutanağı ile ham toprak vasfıyla davacı Hazine adına tesciline karar verildiğinden, mahkemece “tespit gibi ” şeklinde tescil hükmü kurulmasında isabet bulunmamaktadır. Bu isabetsizlik bozma nedeni ise de giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 1. fıkrasının 17. satırındaki “tespit gibi” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “12.11.2013 ve 18.11.2013 tarihli komisyon tutanağındaki gibi” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm fıkrasının DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6079, Karar No: 2019/16438, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6079 E.  ,  2019/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17932, Karar No: 2012/1848, Tarih: 02.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17932 E.  ,  2012/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen birim gün sayısının TCK'nın 52. maddesine göre adli para cezasıyla çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, adli para cezasına yönelik artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusuru olmadığına, kararın çelişkili olduğuna, mağdurun hayati tehlikeye maruz kaldığının doğru olmadığına, cezanın fazla tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14473, Karar No: 2014/3013, Tarih: 22.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/14473 E.  ,  2014/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2010/306794

Mahkeme : LİCE Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 31.03.2010- 2008/5 esas ve 2010/173 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” amacına dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, aşamalarda değişen soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2772, Karar No: 2024/11123, Tarih: 07.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2772 E.  ,  2024/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/381 Esas, 2023/1035 Karar

KATILANLAR : Hazine, ...

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kaydından sanığın hükümden sonra 26.05.2023 tarihinde vefat ettiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 02.10.2024 tarihli ve 2021/288 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamı doğrultusunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasıyla ilgili düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereği, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5756, Karar No: 2012/5748, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5756 E.  ,  2012/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7130, Karar No: 2023/3284, Tarih: 14.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7130 E.  ,  2023/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil ile bedel istekli davada İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalıların ve davacıların istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davacıların mirasbırakanı ...'ın 91 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını oğlu ...'a 10.03.1967 tarihinde hibe yoluyla devrettiğini, kalan 1/2 payını diğer oğlu ...’e 27.11.1968 tarihinde satış suretiyle devrettiğini, 91 parselin, dava dışı 92 parsel sayılı taşınmaz ile tevhit edilmesi ile 2410 parsel sayılı taşınmazın oluştuğunu, 2410 parsel sayılı taşınmazın da ifraz ve taksim sonucu 2411, 2412 ve 2413 parsel sayılı taşınmazlara ayrıldığını, 91 parselde ...’e temlik edilen ½ payın 2413 parsel sayılı taşınmaza gittiğini ve imar düzenlemesi ile 660 ada 10, 660 ada 11, 670 ada 2, 671 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların oluştuğunu, ...’e yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 660 ada 10, 660 ada 11, 670 ada 2, 671 ada 7 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptali ile davacılar adlarına tesciline, dava dışı kişilere temlik edildiğinden 671 ada 8 parsel sayılı taşınmazın keşfen saptanacak rayiç bedelinin davacıların miras payları oranında ve 01.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, temlikin gerçek satış olduğunu, mirasbırakanın 91 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payı 10.03.1967 tarihinde kendisine bakılması amacıyla oğlu ...'a hibe yoluyla devrettiğini ancak ...'un mirasbırakana bakmaması üzerine ve mirasbırakanın ekonomik sıkıntıya düşünce düzenli işi ve maaşı olan oğlu olan davacıların mirasbırakanı ...'den nafaka talep ettiğini, mirasbırakanın uhdesinde kalan 1/2 payı satmaya karar verdiğini ve dışarıdan bir kişinin almaması için oğlu ...'e bedeli karşılığında anılan payı temlik ettiğini, mirasbırakanın satış bedeli ile kızı ...'nin oğlu ...'a ev aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI