muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10752, Karar No: 2012/17641, Tarih: 07.11.2012

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17033, Karar No: 2021/4262, Tarih: 07.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17033 E.  ,  2021/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki staj eğitimi nedeniyle alacak davası üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin 30.11.2018 günlü karara yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma talep edilmesi üzerine dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ... Teknik ve Endüstri Meslek Lisesinde okuduğunu, öğrencilik döneminde ... Tapu Müdürlüğünde zorunlu staj yaptığını ve ücret ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL ödenmeyen staj ücreti alacağının hakkın doğum tarihinden itibaren işleyecek bankalara uygulanan en yüksek mevduat faiziyle tahsilini istemiş; 30.11.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.138,79 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Dava, staj eğitimi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Adalet Bakanlığı, kararın kanun yararına bozulmasını istemiştir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına temyizin amacı; kesin olarak verilen ya da istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtayca incelenmesini ve buna bağlı olarak kanunların uygulanmasında ülke genelinde birliği sağlamak, karar ve hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yarına temyiz kurumunun konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olacaktır.

Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun ekinde yer alan I sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında yer almaktadır. Davanın davacının staj yaptığını iddia ettiği ... Tapu Müdürlüğünün bağlı olduğu taraf sıfatını haiz olan Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne karşı görülmesi gerekirken, Çevre ve Şehircilik Bakanlığına karşı sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile; 6100 sayılı HMK’nın 363. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2018 günlü 2018/367 Esas ve 2018/373 Karar sayılı hükmünün, hukuki sonuçlarına etkili olmamak kaydı ile kanun yararına BOZULMASINA; dosyanın gereği yapılmak üzere Adalet Bakanlığına gönderilmesine 07/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1507, Karar No: 2018/1386, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1507 E.  ,  2018/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 24.01.2018 tarih ve 2018/553 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.01.2018 tarih ve KYB-2018/8004 sayılı ihbarnamesi ile;

2013 takvim yılına ilişkin vergi kaçakçılığı (sahte belge düzenlemek) suçundan dolayı sanık ...'ın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2014/110 esas, 2016/308 sayılı kararının "Sair kanun yararına bozma talepleri yönünden, hakim veya mahkemelerce verilen karar veya hükümlerle ilgili olarak, eksik inceleme, delillerin değerlendirilmesi ve mahkemenin takdirine ilişkin hususların kanun yararına bozma konusu yapılamayacağından, bahse konu talepler yönünden kanun yararına bozma yoluna müracaat edilmeyerek yapılan incelemede,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir.” hükmü ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 33. maddesi uyarınca Defterdar veya Vergi Dairesi Başkanı adına imza atmaya yetkili olanlardan mütalaa alınması gerektiği gözetilmeksizin, dava şartı niteliğinde bulunan mütalaa alınmaksızın açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın "2013 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" şeklinde gerçekleşen eylemine ilişkin olarak, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı suçun işlendiğinin tespit edilmesi ve Kanun‘un 367. maddesine göre dava şartı olup, anılan maddenin 1. fıkrasına göre usulüne uygun olarak alınmış bir değerlendirme komisyonu mütalaası bulunmadığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 07.06.2016 tarih ve 2014/110 Esas-2016/308 Karar sayılı ilamının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının dava şartı yokluğu nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, bu suç nedeniyle hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25095, Karar No: 2012/7705, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25095 E.  ,  2012/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.09.2002 tarih 2000/1175 Esas ve 2002/585 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 07.07.2005 tarih ve 2003/13352-2005/6744 sayılı ilamı ile sanığın yakınanlardan SSK Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi, EGO Genel Müdürlüğü, ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle hakkında kurulan hükmün ONANMASINA, yakınanlar ..., ... Ulus 100. yıl çarşısı SSK Dış Kapı Eğitim ve Araştırma Hastahanesi bahçesinden gerçekleştirildiği eylemler nedeniyle hakkında kurulan hükmünlerinin bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.11.2010 tarih ve 2010/268743 sayılı yazısı ile verilen kararda yakınanlar Kadir Doğan ve Nihat Elçiye yönelik eylemlerinde maddi hata olup olmadığı yönündeki karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye sunulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14494, Karar No: 2021/15265, Tarih: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14494 E.  ,  2021/15265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık tarafından çalınan suça konu bıçağın suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; suça konu malzemenin değeri tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dosya içerisindeki tutanaklara göre sokakta kavga olduğu ihbarı yapılması üzerine polis ekipleri tarafından sanığın elinde suça konu bıçakla yakalandığı, mahkeme aşamasında sanığın savunmasında bıçağı nereden aldığının sorulması üzerine suça konu iş yerinden aldığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; bu hususun doğruluğu araştırılarak bıçağın bu şekilde iadesini sağladığının tespit edilmesi halinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3716, Karar No: 2024/606, Tarih: 18.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/3716 E.  ,  2024/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2625 E., 2022/277 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2625 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 08.01.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9139, Karar No: 2011/10760, Tarih: 20.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9139 E.  ,  2011/10760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANDIRIN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 11 parsel  sayılı  taşınmazın 2006 yılından  bu  yana  haksız  olarak  davalılar  tarafından  kullandığını, ileri  sürüp, davalıların  haksız  müdahalesinin  men'ine , dikilen  ağaçların  sökülüp   boş  olarak  teslimine  karar  verilmesini  istemiştir.

Davalılar, dava  konusu  yerin E. K.nun  mirasçıları İ. ve H. K.  2006  yılında  haricen  satın  alındığını, 2002  yılında   rızai ve  fiili  taksim  yapıldığını  belirterek   davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, A harfi  ile  gösterilen 3442,59  m²  lik  kısma  davalıların  elatmalarının  önlenmesine, yıkım  isteğinin  reddine  karar   verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Üye F.A.'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı  taşınmaza   elatmanın  önlenmesi  ve  yıkım  isteğine  ilişkindir.

Davalılar, davanın  reddini savunmuşlar,mahkemece elatmanın  önlenmesi   isteğinin  kabulüne  taşınmazın  tüm  maliklerinin  istekte   bulunmadığı  gerekçesiyle   yıkım  isteğinin  reddine  karar  verilmiştir.

Toplanan  delillerden  ve  tüm  dosya   içeriğinden  11  parsel  sayılı  taşınmazın  kayıt  maliki  E.'nin  öldüğü, geriye mirasçıları  olarak  davacı  ile  dava  dışı  çocukları  İ.  ve H.'nün  kaldıkları  murislerinin  ölümünden  sonra   mirasçıların  biraraya  gelerek 11  sayılı  parseli  taksime  tabi   tuttukları,fen  bilirkişişisi  A. E.   tarafından  düzenlenen  krokide  kırmızı   renkle  gösterilen  bölümün  davacı, A  ve  sarı   ile  gösterilen  bölümün de  diğer   mirasçılar  H.  ve  İ.in  kullanımına  bırakıldığı, böylece taşınmazda  fiili kullanma   biçiminin  oluştuğu, İ.  ve  H.'nün  kullanımlarına  bırakılan  bölümleri   1.9.2006  tarihinde  davalı  Ö. U.a  haricen satıp  zilyetliğini  devrettikleri, davalıların  da  karı-koca  oldukları anlaşılmaktadır.

Bilindiği  üzere; taşınmazdan  yararlanamayan  paydaş, engel olan öteki  paydaş  ya  da   paydaşların, payına  vaki  elatmalarının  önlenmesini  her  zaman    isteyebilir.Hatta  elbirliği  mülkiyetinde  paydaşlardan  biri  öteki  paydaşların  olurlarını   almadan  ya  da   miras  şirketine  temsilci  atanmadan  tek  başına   elatmanın  önlenmesi  davasını   açabilir. Ancak, taşınmazda   fiili  kullanma  bicimi   oluşmuş  ise   paydaş  ancak  kullanımına  bırakılan  bölüm   yönünden  istekte   bulunabilir ve  bu  durumda   dava  açan  paydaşın  diğer  paydaşın ya  da  paydaşların  kullanımlarına  bırakılan  yerler  bakımından  diğer  paydaşları  temsil  ettiği  söylenemez.

Öte  yanden, fiili  kullanma  biçimi  belirlenen  taşınmazda  kullanımı kendisine  bırakılan  yeri  o  paydaş  haricen  paydaş  olmayan  bir  başkasına  satmış  ise, haricen  satın  alan  kişiye   karşı  bir paydaşın  dava  açmasında  hukuki  yararının  ne   olduğu  hususu  üzerinde titizlikle  durulması  gerektiği  de  kuşkusuzdur.

Somut  olaya  gelince;  her  ne  kadar  Türk Medeni  Kanununun 706, Borçlar  Yasasının  213 ve 2644  sayılı Tapu  Yasasının  26.  Maddesi  uyarınca  tapulu   taşınmazların  harici  satışı  geçersiz  ise  de, taşınmazın   tümü  bakımından  fiili  kullanma  biçimi  oluştuğuna  göre, davacının  kullanımına   bırakılan  yer  dışındaki  bölüm  için  dava  açtığı  gözetildiğinde , başka  paydaşların  kullanımına  terkedilen  yer  bakımından  davacının  kullanıma  yönelik bir  ilişkisi   kalmadığından, davacının  bir  yandan  fiili  kullanma  biçimine  göre   kendisine  bırakılan  bölümü  kullanırken  bir yandan  başka  paydaşa  özgülenen  bölüm bakımından  dava  açması  ve  elatmanın  önlenmesini   istemesi  iyiniyet  kuralı  ile  bağdaşmadığı  gibi  hukuki  yarar  da   bulunmamaktadır.

Hal  böyle  olunca,  davanın  tümden   reddedilmesi  gerekirken, yanılgılı  değerlendirme  ile  yazılı  şekilde  karar  verilmesi  doğru  değildir.

Davacının yerinde  görülmeyen temyiz  itirazlarının  reddine, davalıların  temyiz  itirazlarının  kabulü  ile  hükmün  (6100 Sayılı  Yasanın  geçici  3. maddesine  göre)  açıklanan  nedenlerden  ötürü HUMK'nun 428. maddesi  uyarınca  BOZULMASINA,alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 20.10.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28778, Karar No: 2022/2524, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/28778 E.  ,  2022/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2018 gün ve 2017/216 Esas, 2018/264 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 04.02.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş,katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.04.2019 gün ve 2019/362 Esas, 2019/861 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14056, Karar No: 2010/26396, Tarih: 09.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14056 E.  ,  2010/26396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1276, Karar No: 2013/12281, Tarih: 25.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1276 E.  ,  2013/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, yedi eminlik görevinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur.

İcra dosyasındaki senette, takip talebinde, vekaletnamede ve dava dilekçesinde davacının adresi "Küçükhüyük Kasabası/Sinanpaşa" olarak gösterilmiştir. Davacı hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması için yazılan yazıya verilen cevapta davacının Almanya'da yaşadığı belirtildikten sonra yurtiçi adresi olarak ise "Fatih Mahallesi, Süleyman Ceylan Bulvarı, Küçükhüyük beldesi/Sinanpaşa" olduğunun tespit edildiği belertilmiştir. Mahkemece tespit edilen bu adrese tebligat çıkarılmadığı gibi, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine aykırı olarak tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin adresteki binanın kapısına yapıştırılmadığı ve en yakın komşusuna bildirilmediği, sadece mahalle muhtarının imzası alınarak tebliğin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” hükmünü amir bulunmaktadır.

Şu durumda, mahkemece, davalı ... hakkında usulüne uygun olarak davet edilmeksizin ve taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Karar, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.