muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1824, Karar No: 2016/13904, Tarih: 05.12.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6148, Karar No: 2013/6797, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6148 E.  ,  2013/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 137 ada 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36 ve 66 parsel sayılı sırasıyla 1636.71, 1382.54, 1137.46, 1549.54, 2167.51, 13.485.94, 858.53, 873.36, 833.88, 1401.63, 1546.23, 1166.48, 2126.61, 1896.96, 2052.04 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalılar ... ve diğerleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak taşınmazların kök muris Doyduk Uğuz mirasçıları adına payları oranında tescili istemiyle açmış, ... ve arkadaşlarının aynı iddia ve sebeplerle açtığı dava ile birleştirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davaların kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazların 1/3 payının muris ... mirasçıları adına, geri kalan payın tespit maliki davalılar adlarına tapuya tesciline, 137 ada 23 ve 36 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının davalı ... oğlu ..., 137 ada 24 ve 35 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki meyve ağaçlarının davalı ... oğlu ..., 137 ada 31 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev ve meyve ağaçlarının, aynı ada 25 ve 33 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının davalı ... oğlu ..., 137 ada 26 ve 30, parsel sayılı taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının, aynı ada 32 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kargir ev ve meyve ağaçlarının davalı ... oğlu ...'a, 137 ada 29 ve 34 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının, aynı ada 27 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev ve meyve ağaçlarının davalı ... oğlu ...'a 137 ada 28 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 adet kargir evin ve meyve ağaçlarının ... varisleri ..., ..., ..., ... ve ...'a ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 17.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3419, Karar No: 2019/358, Tarih: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3419 E.  ,  2019/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E-2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda her ne kadar katılanın, sanığa suça konu aracın satılması konusunda anlaşıp, sözleşme için evrak getirmek üzere araçtan indiği sırada sanığın arabayı alarak kaçması şeklindeki eylemde, katılan aracın anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; sanık ile katılanın aracın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren aracın anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4367, Karar No: 2013/8946, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4367 E.  ,  2013/8946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı-karşı davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı-karşı davalılar vekili Av. ... ve davalı-karşı davacılar vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiralananda çıkan yangın nedeniyle kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan kira kaybı ve hasar bedelinden oluşan alacağın tahsili, karşı dava ise, kiracı şirket ve kefil tarafından kiralayan aleyhine açılan yangın nedeniyle uğradıkları maddi zararların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı kefil ...'nın aktif husumet ehliyeti bulunmadığından onun yönünden davanın reddine, davalı-karşı davacı kiracı şirket tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 191.425,78 TL tazminatın davacı-karşı davalılardan tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı-karış davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili,dava dilekçesinde,davacılara ait taşınmazın 01/09/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalı ... Oto Servis Yedek Parça San. ve Tic. Ltd. Şti'ne kiralandığını, diğer davalı ...'nın üçüncü şahsın fiilini taahhüt eden kişi, müşterek borçlu–müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığını,2010 yılı Ekim ayı sonlarında gece geç saatlerde çıkan yangın sonucunda taşınmazın ciddi şekilde hasar gördüğünü ve kiracı şirketin sözleşme sona ermeden 2010 yılı Aralık ayı sonunda taşınmazı tahliye ettiğini, davacıların çıkan yangın nedeniyle meydana gelen hasarların giderilmesi amacıyla 24/01/2011 tarihli faturaya göre 35.400,00.-TL, 23/02/2011 tarihli faturaya göre 9.794,00.-TL olmak üzere toplam 45.194,00.-TL ödeme yaptıklarını, ayrıca, taşınmazın halen kiraya verilememesi nedeniyle davacıların 14.400,00.-TL kira kaybı oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 16.400,00.-TL onarım bedeli, 3.600,00.-TL kira kaybı olmak üzere toplam 20.000,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili,cevap ve karşı dava dilekçesi ile,davalı şirketin kiracısı olduğu taşınmazda 15/10/2010 tarihinde yangın çıktığını, itfaiye yangın raporuna göre yangının, binanın çatısının bozuk olması ve gece şiddetli yağan yağmurdan su alan elektrik tesisatının kısa devre yapması nedeniyle çıktığının belirtildiğini, Borçlar Kanunu'nun 58.maddesinin bina malikinin sorumluluğunu düzenlediğini, maddede düzenlenen sorumluluk durumunun, kanundan kaynaklanan kusursuz bir sorumluluk türü olduğunu, kiracı şirket yetkilisi davalı ...'nın çeşitli zamanlarda davacı tarafa kiralanandaki bozuklukları bildirmesi ve

tamirinin zorunlu olduğunu ihtar etmesine rağmen bu bozuklukların giderilmediğini, yangın sonrasında da davacıların sorumlu olmalarına rağmen kiralananın onarımını yaptırmaktan kaçındıklarını, davalıdan taşınmazı tahliye etmelerini istediklerini, davacıların bilgisi dahilinde 2010 yılı Aralık ayı başında taşınmazı tahliye ettiklerini, kiralananın kullanıma uygun bir şekilde teslimi ve sözleşme boyunca kullanıma uygun halde muhafazasının zaten davacı tarafın yükümlülüğünde olduğunu, davacı tarafın bu yükümlülüğü nedeniyle taşınmazda yapmış olduğu tamirat ve yenilemeler nedeniyle taraflarından tazminat talep edilemeyeceğini, bu nedenle aleyhlerine açılan davanın reddi gerektiğini, karşı dava yönünden ise, yangın nedeniyle şirkete tamir için bırakılan üçüncü şahıslara ait araçlar, oto tamir ve bakımlarında kullanılmak üzere depolanan yedek parçalar, demirbaş eşyaların ve binanın zarar gördüğünü, ... 11. Sulh hukuk Mahkemesi'nin 2010/314 D.İş sayılı dosyası ile belirlenen toplam hasarın 229.836,00.-TL olduğunu, ayrıca davalıların yangından sonra işyerini kullanamadıklarından yeni iş alamadıklarını, mevcut işlerini zamanında teslim edemediklerini, kiralanan yerde bulunan hasarlı araçları yeni bir yer kiralayarak taşımak zorunda kaldıklarını, bu nedenle nakliye giderleri olduğunu, yaklaşık 3 ay boyunca tamir için kendilerine bırakılan araçlar sahiplerine teslim edilemediğinden 7 adet araç kiralayarak araç sahiplerinin kullanımına verildiğini, sigortalı çalışanların maaş ve sigortalarının ödendiğini, başkaca zorunlu ödemelerin yapılmaya devam edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/314 D.İş sayılı dosyasında yapılan belirlemelere göre doğrudan uğradıkları maddi zararlara karşılık 18.000,00.-TL, kazanç kaybı nedeniyle 1.000,00.-TL, işyeri kullanılamadığı halde çalışanlara ödenen ücret–sigorta giderleri, ayrıca, kira – elektrik – su vs. giderlere karşılık 1.000,00.-TL olmak üzere toplam 20.000,00.-TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacı–karşı davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 191.425,78.-TL'ye yükseltmişlerdir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek rapor doğrultusunda,davalı – karşı davacı şirket tarafından oto tamir ve bakım atölyesi olarak kullanılan dava konusu kiralanan binanın çatısının, yağmur sularını içine almayacak şekilde imal edilmediği, gerekli bakım ve onarımının da yapılmadığı, kaçak akım rölesinin konulmadığı, elektrik tesisatının emniyetli hale getirilmediği, olay tarihinde şiddetli yağmur sonrasında çatıdan sızan sular nedeniyle elektrik tesisatında kısa devre meydana geldiği ve yangın çıktığı, Borçlar Kanunu'nun 58

.maddesi hükmü, yangının binadaki eksiklikten çıkması, binanın fen ve tekniğe uygun, kullanılır vaziyette kiralanmamış olması, çatısında gerekli bakım ve onarımın yapılmadan kiralanması hususlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, yangın olayından davacı – karşı davalı bina sahiplerinin sorumlu olduğu, davalı –karşı davacıların yangının çıkmasından sorumlu tutulamayacakları, davacı – karşı davalıların bu sorumluluğunun kusursuz sorumluluk mahiyetinde olduğu, sorumluluğun ancak zarar görenin ya da üçüncü şahsın ağır kusuru veya beklenmeyen bir halin ortaya çıkması ile illiyet bağının kesilmesi ile ortadan kalkabileceği, yangının çıkış nedenine göre zarar görenin ya da üçüncü şahsın illiyet bağını ortadan kaldıracak denli kusurlarının bulunmadığı gibi, beklenmeyen bir halin de söz konusu olmadığı, yangının binanın kiracı tarafından mutad kullanım esnasındaki bazı bozukluklardan meydana geldiği yönünde herhangi bir bulgu da bulunmadığından müterafik kusurun da söz konusu olmadığı, Borçlar Kanunu'nun 246.maddesine göre kiracı konumundaki davalı – karşı davacı şirketin taraflar arasındaki kira sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, davacı – karşı davalıların bu nedenle alacak talebinde bulunamayacakları gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kiracı şirket yönünden kabulüne kefil yönünden aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiştir. ../...

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, teknik yönden olayın aydınlatılması,yangının çıkma nedeni,yangının çıktıktan sonra büyüyerek tüm binayı sarması ve hasarın bu denli büyümesinde etkili başka unsurlar bulunup bulunmadığı, bu hususta kiracının kusurlu olup olmadığının tespiti yönünden yetersiz olup hükme esas alınmasına elverişli değildir. Zira, yangının, binanın çatısının bozuk olması ve gece şiddetli yağan yağmurdan su alan elektrik tesisatının kısa devre yapması nedeniyle çıktığı kabul edilmiş ise de,çatıdaki bozukluğun niteliği,çatının bozuk olması nedeniyle acilen tamiri için kiracı tarafından davacılara yazılı bildirimde bulunup bulunulmadığı,çatıdaki hasarın büyüklüğü, acilen tamir gerektirdiği,yangına sebebiyet verip vermeyeceğinin basiretli bir tacir olması gereken kiracı tarafından öngörülüp öngörülemeyeceği, büyük bir hasar var ise ve hasarın giderilmesi aciliyet arzediyor ise davalı kiracı tarafından tamiratın yapılıp yapılamayacağı, yine aşırı yağan yağmur sularının elektrik tesisatında kısa devre yapmasına engel olabilecek bir teknolojinin var olup olmadığı, elektrik tesisatının kısa devre yapmasını engelleyecek düzenek yapılıp yapılamayacağı ayrıntılı bir şekilde araştırılmamıştır. Ayrıca, davalı kiracının kiralananı kullanım şekli itibariyle yedek parça,depolanan yağ, vs. gibi malzemelerin olağan miktarlarda olup olmadığı,yangının büyümesinde bir etkisi bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Karşı dava ile talep edilen davalı kiracıya bırakılan 3.kişilerin araçlarının sigortalı (kasko vs.) olup olmadıkları, dava konusu kiralananın bulunduğu binanın ve davalının işyeri ile işyerinde bulunan makine ve teçhizatların sigortalı olup olmadıkları araştırılmamıştır. Yine taraflar arasında ihtilaf konusu olan “asma katın” kiralama sırasında var olup olmadığı, yok ise davalı kiracı tarafından mı yaptırıldığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle mahkemece, gerektiğinde yerinde yeniden keşif yapılarak ya da mümkün olmaz ise konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişilerden rapor alınarak yukarıda açıklanan hususlarda, hükme ve denetime elverişli, tereddütten uzak görüş alınması, yangının çıkması,büyümesi ve hasarın büyük olmasında davacı kiralayanlar ile davalı kiracı şirkete atfedilebilecek kusur ya da ağır kusur olup olmadığının etraflı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesi, dava konusu kiralananın bulunduğu binanın ve kiralanan işyerinin veya davalı işyerinde zarar gören 3.kişilere ait araçların sigortalı olup olmadıkları araştırılıp, sigortadan bir para alıp almadıkları tespit edilip,sigortadan para alınmış ise bu paraların tazminat istemlerinden mahsubunun gerekip gerekmediği üzerinde durularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalılar yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacılardan alınıp davacı-karşı davalılara verilmesine, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/227, Karar No: 2011/15526, Tarih: 12.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/227 E.  ,  2011/15526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek süreden red kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3645, Karar No: 2020/2504, Tarih: 26.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3645 E.  ,  2020/2504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğunu tasarlayarak öldürme, çocuğuna yönelik kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- Çocuğunu tasarlayarak öldürme suçundan beraat.

Sanık ... hakkında;

- Çocuğuna yönelik kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçundan TCK'nin 82/1-d-e, 83/1-2-3, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul bebeğe yönelik ihmali davranışla kasten öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2019 tarih, 2018/67 esas ve 2019/8 karar sayılı hükmünün Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 09/03/2020 gün ve 2020/173 esas ve 2020/948 karar sayılı ilamıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/08/2020 tarihinde "sanık hakkındaki hükmün onanması gerektiği" şeklindeki gerekçe ile itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 09/03/2020 gün ve 2020/173 esas ve 2020/948 karar numaralı karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2020 gününde Üyeler ... ve ...’in itirazın kabulü ile daire kararının kaldırılması gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında, yenidoğan bebeğini iki günlük iken yalnız başına dere kenarına bıraktığı, daha sonra yapılan aramalara rağmen bulunamadığı sabit olup Hınıs Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; sanığın TCK.nin 82/1-d,e, 83/3. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmünün yerinde olduğunu, ancak; Dairemiz çoğunluğunca sanığın eyleminin 82/1-d-e maddelerinden cezalandırılmasına, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş olup bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından muhalefet şerhi doğrultusunda yapılan itirazın yerinde olduğunu düşündüğümüzden, vaki itirazın kabulü gerektiği gerekçesi ile Dairemizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine dair çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/8491, Karar No: 2015/2294, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8491 E.  ,  2015/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16782, Karar No: 2013/2907, Tarih: 05.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16782 E.  ,  2013/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı taşınmazına vaki müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada, Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi ve Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk (Hakem sıfatıyla) hakimince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi üzerine Dairenin 31.10.2012 gün ve 2012/6005-11623 sayılı kararı ile Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk (Hakem sıfatıyla) mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiş olup bu kez davacı vekilince maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmekle dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, davacının taşınmazına vaki müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında kaldığı, hakemce çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş,

Davaya hakem sıfatıyla bakan Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk hakimi ise, davacının 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kuruluşlardan olmadığı, uyuşmazlığın mahkemece çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuş,

Dairece yargı yeri olarak hakem sıfatıyla Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi tayin edilmiştir.

3533 Sayılı yasanın 1.maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği,

Yasanın 4.maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların yasa kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta davacı ... İdaresinin yasanın 1.maddesinde sayılan kuruluşlardan bulunmaması, uyuşmazlığın da taşınmazın aynına ilişkin olması nedeniyle uyuşmazlığın mahkemece (Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk) çözümlenmesi gerekmesi karşısında yargı yeri olarak Büyükçekmece Asliye 1.Hukuk Mahkemesinin belirlenmesi gerekirken, Daire kararında maddi hata sonucu karışıklığa yol açacak şekilde hakem sıfatıyla Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesi doğru görülmemiş, Daire kararının aşağıda yazılı şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairenin 31.10.2012 gün 2012/6005-11623 sayılı kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi ile HMK 21, 22 maddesi gereğince Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 5.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.