muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5235, Karar No: 2011/15662, Tarih: 22.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5235 E.  ,  2011/15662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2009 tarih ve 2005/626 - 2009/1089 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ortak oldukları Teknik Çelik Eşya San. ve T.A.Ş'nin bölünmesi ile ilgili imzalanan sözleşmeler gereğince eşitlik ilkesine uygun olarak bölünme işlemlerinin yapıldığını, ancak Ford firması için yapılmış olupta fatura edilmeyen ve firmanın elinde bir değer olarak kalan kalıpların ve parçaların paylaşımı, el aletleri, perçin makinesi, işçi kontrol saatleri, yağ boşaltmalar, hilti, mıknatıslı matkap vb. aletlerin imzalanan sözleşme gereği paylaşılmadığını ileri sürerek, eşitlik ilkesine uygun olarak paylaşılmasına karar verilmesini, söz konusu malzemeler ticari değer teşkil ettiğinden ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren yasal ticari faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir..

Davalı, Teknik Çelik Eşya Sanayi ve Ticaret A.Ş' nin eski ortağı durumundaki %50 hisseye sahip bulunan davacı şirketin 20.01.2004 ve 08.03.2004 tarihli sözleşmelerle bölünerek ayrı bir şirket haline geldiğini, Hedef Endüstri Ürünleri A.Ş adı altında faaliyetlerini sürdürmekte olduğunu, dava dilekçesinin 2 nolu bendinin a ve b fıkrasında talep edilen Ford firmasına ait kalıpların davacı şirket ile hiçbir alakası olmadığını, bu nedenle haksız taleplerinin reddi gerektiğini, tarafların Hisse Devir ve Temlik Sözleşmesi ve İbranamesi ile birbirlerini ibra ettiklerini, bu nedenle davacı şirketin hiçbir alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatladığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve Ford firması için yapılan ve davalı nezdinde kalan kalıpların ve perçin makinesi, işçi kart basma saati, yağ boşaltmalar, hilti, mısnatıslı matkap, dijital kumpaslar, mühengir, matkap ve sarf aletleri gibi küçük el aletlerinin davalı tarafından davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatladığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve Ford firması için yapılan ve davalı nezdinde kalan kalıpların ve perçin makinesi, işçi kart basma saati, yağ boşaltmalar, hilti, mısnatıslı matkap, dijital kumpaslar, mühengir, matkap ve sarf aletleri gibi küçük el aletlerinin davalı tarafından davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkemenin davanın kabulüne dair kararı Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tüzüğün 28. maddesine göre usulüne uygun olarak 08.02.2010 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 30.03.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

Yine mahkemece verilen davanın kabulü kararının davalı vekilince temyizi üzerine, davacı vekili HUMK' nun 433. maddesi gereğince temyize cevap ile birlikte katılma yoluyla temyiz isteminde bulunmuş ise de; temyiz dilekçesinin kendisine tebliğ edildiği 15.03.2010 tarihinden itibaren HUMK'nun 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük sürede temyiz dilekçesini temyiz defterine kayıt ettirmemiş ve temyiz harcını da yatırmamış olduğundan HUMK' nun 432/4. maddesi gereğince katılma yoluyla temyiz isteminin de reddi gerekmiştir.

2- Dava, Anonim Şirket bölünmesinden kaynaklanan ve bölünme sözleşmesine konu olan sanayi üretim emtiasının paylaşılması istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda değinilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacı taraf dava dilekçesi ve dosya içerisindeki beyanlarında davaya konu edilen emtianın davalı ile yarı yarıya paylaşılması ve müvekkilinin hissesine düşen kısmın verilmesini talep etmiş olup, mahkemece talebe konu edilen emtianın sayı, nitelik ve özellikleri belirtilmeksizin salt isim ve türlerinden bahsedilmekle iktifa edilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, öte yandan şirkette bulunan davaya konu malzemelerin yarısının iadesi istenilmiş olmasına rağmen bu malzemelerin tümünün iadesine karar verilmesi HUMK'nun 74. maddesine aykırı ve talebin aşılması niteliğinde olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı vekili yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8923, Karar No: 2022/8716, Tarih: 09.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8923 E.  ,  2022/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :Sanığın katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, kazanılmış hakkı gereği 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına dair.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün katılan ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın ve müdafiinin; sübuta, meşru müdafaa ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, kasten öldürmeye teşebbüs eylemini suç tarihinde resmi nikahlı evli olduğu katılana karşı gerçekleştirdiği halde, eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d maddesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nin 81/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapılırken, uygulanan kanun ve maddesinin "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi" olarak hükümde gösterilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Sanığın bıçakla eşi olan katılanı karında sol tarafta kotların alt hizasında 2 cm.lik, crista illiaca anterior süperior hizasında 1 cm.lik derin kesi, ksifoid hizasında 1 cm.lik ve karın sağ tarafta umbilukustan 5 cm yan tarafta nispeten yüzeysel 1 cm.lik kesi olmak üzere, tamamı batın bölgesinde yer alan toplamda 4 yerinden, en az birinin peritonu geçip karın boşluğuna iştirakli olması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı olayda; katılanda meydana gelen zararın ağırlığına göre, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan "9 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19547, Karar No: 2019/11142, Tarih: 10.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/19547 E.  ,  2019/11142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili; davalı üçüncü kişinin haksız olarak ileri sürülen istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı vekilinin duruşma günü mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosya işlemden kaldırılmış, üç aylık yasal süresi içinde davanın yenilenmemiş olması nedeniyle HMK'nin 150/1. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş,hüküm davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK 99. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Somut olayda, 25.06.2015 tarihli celseye taraf vekilleri mesleki mazeret dilekçesi sunmuş ve Mahkemece tarafların mazereti kabul edilerek, duruşmanın 01.10.2015 gününe bırakılması ile taraf vekillerinin duruşma gün ve saatini UYAP sistemi üzerinden öğrenmeleri yönünde ara karar oluşturulmuştur. 01.10.2015 tarihli duruşmaya davacı alacaklı vekili katılmamış, davalı üçüncü kişi vekili de davayı takip etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle Mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince, dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için davacı tarafın usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilmiş ve mazeretsiz şekilde duruşmaya katılmamış olması gerekir. 25.6.2015 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi veren davacı vekilinin mazereti Mahkemece kabul edildiğine göre, bir sonraki duruşma gününün usulüne uygun bir tebligatla bildirilmesi gerekir. Duruşma gün ve saatinin kalemden ya da UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilemez. Belirtilen sebeple, davacı vekili 01.10.2015 tarihli duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edilmediğinden, 6100 Sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince 01.10.2015 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde, Mahkemece, taraflara usulüne uygun yeni duruşma günü tebliğ edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2011/102, Tarih: 17.05.2011

**Ceza Genel Kurulu         20011/1-72 E.  ,  2011/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/56146

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık M. B. hakkında kasten öldürme suçuna kalkışmaktan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCY'nın 86/1, 86/2-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında aynı Yasanın 53 ve 58. maddelerin uygulanmasına ilişkin, Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.03.2007 gün ve 293-114 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.06.2010 gün ve 3103-4433 sayı ile;

“…B) Sanığın mağdur M.’ya yönelik kasten yaralama suçu yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve mağdurun olaydan hemen sonra Cumhuriyet Savcılığında tespit olunan 06.12.2005 tarihli beyanına göre; sanığın olay tarihinde maktule K.ın evine girerek yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla maktuleyi öldürdüğü, bu sırada ziyaret amacıyla eve gelen mağdurun kapıyı çalması üzerine kapıyı açıp mağdurdan yüzünü saklamaya çalıştığı, mağdurun ‘K.yenge yok mu’ diye sorması üzerine ‘işte burada’ diye cevap vererek elindeki bıçakla mağduru batın bölgesinden midede ve gastroduedonal arterde harabiyete ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, eylemde kullanılan vasıta, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmaların niteliği ve sanığın yaralanarak kaçan mağdurun arkasından koşarak takip etmesi dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle yakalanmamak amacıyla öldürmeye teşebbüs suçundan 82/1-h, 35, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre,

Kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi nedeniyle cezada artırım yapılırken 5237 sayılı TCY'nın 86/3-e maddesi yerine 86/2-e maddesi ile uygulama yapılması” isabetsizliklerinden, kazanılmış hakka riayet koşuluyla bozulmasına karar verilmiş, sanık hakkında kasten öldürme ve yağma suçlarından verilen hükümlülük kararları Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Bozmadan sonra yeniden yargılama yapan Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince 14.10.2010 gün ve 229-310 sayı ile;

Kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi nedeniyle cezada artırım yapılırken 5237 sayılı TCY'nın 86/3-e maddesi yerine 86/2-e maddesi ile uygulama yapılması” isabetsizliklerinden, kazanılmış hakka riayet koşuluyla bozulmasına karar verilmiş, sanık hakkında kasten öldürme ve yağma suçlarından verilen hükümlülük kararları Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Bozmadan sonra yeniden yargılama yapan Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince 14.10.2010 gün ve 229-310 sayı ile;

“Yargıtay 1. Ceza Dairesi Başkanlığının 14.06.2010 tarihli bozma ilamında sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu belirtilmiş ise de; sanığın evden ayrılacağı sırada maktuleyi ziyarete gelen M. Y.ile tesadüfen karşılaştığı, M.Y.’ın maktule ve eşinin nerede olduğu sorularına yüzünü gizleyerek cevap verdiği, mağdurun kendisini tanıyacağı şüphesi ile ele geçirilemeyen bıçak ile karın bölgesine bir defa vurarak onu hayati tehlike ve 25 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, mevcut yaradan dolayı mağdurun yere düşmediği, kaçmaya başladığı, sanığın mağduru takip ettiğine ilişkin herhangi bir delilin mevcut olmadığı, olayda kullanılan vasıta öldürmeye elverişli ise de; darbe adedinin tek olduğu, meydana gelen yaranın nitelik ve niceliği, aralarında öldürmeyi gerektirecek herhangi bir husumetin olmadığı eylemine devam etmeyerek kaçtığı göz önüne alınarak sanığın eylemi bıçakla kasten yaralama olarak değerlendirilmiştir.

Bozma ilamı gerekçesinde; sanığın kaçan mağdurun arkasından koşarak takip ettiği belirtilmiş ise de; bu kabulün dosya kapsamına uygun olmadığı şöyle ki; incelenen olay yeri krokisinde olayın meydana geldiği evin bahçe içinde olduğu, dış alemden bahçe duvarı ile ayrıldığı, dışarı ile bağlantıyı sağlayan bahçe kapısının bulunduğu, olayın sonrası tanıkların beyanları incelenecek olursa tanımadıkları bir şahsı bahçe kapısından koşarak gittiğini daha sonra bahçe kapısından mağdurun çıktığını beyan ettikleri göz önüne alındığı, mağdurun bıçaklandıktan sonra dışarı çıkmak için bahçe kapısına yöneldiği, aynı şekilde sanığın kaçmak için mağdurun arkasından bahçe kapısına koştuğu, bu aşamada mağdurun duyduğu ayak seslerini takip ediliyorum olarak algıladığı ve sanığın mağdurun yanından geçerek mağdurdan önce bahçe kapısından çıkarak kaçtığının olayın akışına uygun düştüğü, bozma ilamında belirtildiği gibi sanığın yaralanan mağdurun arkasından ısrarlı bir takibin söz konusu olmadığı göz önüne alındığında, yaranın adedi, sanığın engel neden yokken eylemine devam etmeyip, mağdurun yanından geçerek, mağdurdan önce evden kaçtığı gözönüne alınarak eylem mahkememizce yaralama olarak değerlendirilmiş, ayrıca bozma ilamında kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesi yerine 86/2-e maddesi ile uygulama yapıldığı belirtilmiş ise de; bu durumun maddi hatadan kaynaklandığının açık olması sebebiyle ve yukarıda açıklanan gerekçelerle bozma ilamına uyulmamış ve sanığın 5237 sayılı TCY'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri gereği cezalandırılmasına karar verilmesi gerekmiştir” gerekçeleriyle kasten yaralama suçundan silah nedeniyle yapılan artırımın yanlış madde ile yapıldığına ilişkin bozmaya uyulurken, eylemin nitelendirmesine ilişkin bozmaya karşı ise direnilerek, ilk hükümdeki gibi karar verilmiştir.

Hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olup, dosya Yargıtay C. Başsavcılığının “bozma” istemli 21.10.2009 gün ve 56146 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Olayın oluş şekline ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibariyle herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten öldürmeye kalkışma mı, yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İnceleme, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Olayın oluş şekline ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibariyle herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten öldürmeye kalkışma mı, yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanık M. B.’in, olay tarihinde K. U.’in evine girerek yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla 11 tanesi öldürücü nitelikte olmak üzere 17 bıçak darbesiyle öldürdüğü, henüz evden ayrılmadan saat 17.30-18.00 sıralarında ziyaret amacıyla eve gelen komşusu katılan M.Y.ın kapıyı çalması üzerine kapıyı açıp katılandan yüzünü saklamaya çalıştığı, katılanın “İsmail amca evde yok mu” sorusuna kısık bir sesle “yok” diye cevap verdiği, katılanın bu kez “K. yenge yok mu” diye sorması üzerine sanığın; “işte burada” diyerek ele geçirilmeyen bıçakla katılanın batın bölgesini hedef alarak bir defa vurduğu, katılanın sevk edilerek ameliyat ve tedavi edildiği Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen kati doktor raporuna göre, göbek üstü sağ paramedian periumblikal bölgede yaklaşık 2 cm'lik delici kesici alet yarası bulunduğu, mide ve mideyi besleyen ana damar yaralanması mevcut olduğu, mide primer onarımı ve gastroduedonal arter onarımı uygulandığı, olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek ve 25 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı anlaşılmaktadır.

Katılan M.Y. 06.12.2005 hastanede Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde; “02.12.2005 günü saat 17:50 sıralarında komşum ve aynı zamanda akrabam olan İ. U. ve K. U.'in ertesi gün hacca gidecekleri nedeniyle evlerine vedalaşmak amacıyla gittim. Ana giriş kapısının tokmağını çevirip bahçeye girdim. Bu sırada ortalık karanlıktı, ışık yoktu. Sadece evin bir odasında ışık yanıyordu. Karşıdan yürüyüp evin kapısının yanında bulunan camı tıklattım. ‘İ. amca’ diye bağırdım. Bu sefer ‘Ke. yenge’ diye bağırdım. Ancak ses gelmedi. Aradan 15-20 saniye geçince içeriden 170-175 cm boylarında 75-80 kg ağırlığında üzerinde ceket bulunan bir şahıs dışarıya çıktı. Bana doğru gelirken hafif yan döndü. Bana yüzünü göstermek istemedi. Ben bu şahsa ‘i.amca yok mu?’ diye sordum. Kısık bir sesle ‘yok’ diye karşılık verdi. Daha sonra ‘K.yenge yok mu?’ dedim. Ani bir hareketle ‘işte burada’ diyerek kesici bir şeyle karnıma vurdu. Ben bıçaklandığımı anlayınca kapıya doğru koşmaya başladım. Bu şahıs da peşimden koştu. Dış kapıdan çıkarken sert bir şekilde kapıyı kapattım. 50 metre ötede bulunan evimize doğru koşmaya başladım. Bu sırada eşim Neşe benim koştuğumu görünce bağırarak karşı komşumuz olan M.C.ya haber verdi. Ancak bu sırada yoldan geçen bir kamyonun önüne geçip kendisinden beni hastaneye götürmesini söyledim. Beni götüren kamyoncunun ismini bilmiyorum sadece simaen tanıyorum. Beni bıçaklayan ve öldürmeye teşebbüs eden kişiden şikayetçiyim” şeklinde,

13.12.2005 günü Çifteler C.savcılığı tarafından olay yerinde yapılan keşifteki ifadesinde; “Ben kapıyı tıkladıktan 1-2 dk. sonra kapı açıldı. İçeriden kendisini daha önce görmediğim 35-40 yaşlarında etine dolgun 170 cm boylarında iri yapılı kır saçlı ve kirli sakallı bir adam çıktı. Ben kendisine ‘İsmail Amca yok mu’ diye sordum, şahıs kısık bir sesle ‘yok’ dedi. Ardından ‘K. yenge yok mu’ diye sordum yine aynı şekilde ‘yok’ dedi. Nereye gitmiş diye sordum oda yavaş yavaş kafasını sol tarafa doğru döndererek yani yüzünü benden saklayacak şekilde yanıma yaklaştı. Sırtını bana döndü sonra olduğu yerde 180 derece döndü ve bana ‘aha burada’ diye söyledi ve o anda da benim sağ karın tarafımdan bıçağı sapladı. ‘Aha burada’ diye konuşurken de aynı şekilde kısık bir ses çıkardı. Ben can havliyle adamı bırakıp dışarıya koştum. Girerken avlu kapısını yarım aralık bırakmıştım. Dışarıya çıkmam kolay oldu. Dışarı çıkar çıkmaz hemen kapıyı sert bir şekilde kapattım ve evime doğru koşmaya başladım. Koşarken de adam öldürüyorlar beni kurtarın diye bağırdım. Ben avludan çıktığımda bıçaklayan şahıs avlunun içindeydi. Ben avludan kaçarken peşimden gelip gelmediğine dönüp bakmadım ancak arkamda ayak seslerini hissettim. Yer kumlu çakıllı olduğu için ayak seslerini duyabildim. Adam biraz hantal olduğu için bana yetişemedi. Beni bıçaklayan şahsı bu civarlarda hiç görmedim, ancak karşılaşsak bile tam teşhis edebileceğimi zannetmiyorum. Çünkü karanlık olduğundan yüzünü net olarak hatırlayamam” biçiminde,

31.03.2006 günlü mahkeme ifadesinde ise; “Saat 17.50 suları idi hava kararmıştı, komşumuz maktul ve kocası hacca gideceklerdi ben o nedenle ziyaretlerine gittim, kapıyı çaldım, evin odasında ışık yanıyordu, ses veren olmadı, ben kapıyı çalıp geriye çekildim bekliyordum o sıra kapı açıldı içeriden dışarı bir erkek şahıs çıktı, ben boylarda idi tahminim üzerinde ceket vardı. Zira evin kapısının bulunduğu yerde karanlık idi evin kapısının açıldığı bölümdeki lambada yanmamıştı, bu nedenle şahsı tam göremedim, şahıs kapıdan çıkarken sırtı bana doğru dönüktü ve yan yan giderken ben kendisine ev sahiplerini ayrı ayrı sordum gerek maktülü ve gerekse de İsmail’in evde olmadığını söyledi, ben nereye gitmiş ki dediğimde bu sefer ‘aha burada’ diyerek karın boşluğuma bıçağı soktu ben hemen geriye doğru dönüp kaçtım, şahısta peşimden koştu, ben hemen bahçe kapısını açıp ve çıktıktan sonra kapattım şahıs avluda kaldı ben evime doğru kaçtım benim evim olayın olduğu yere 100 metre kadar uzaktadır eşim de balkondan bakıyordu beni koşarken görünce ne oldu dedi bende bıçaklandım diyerek yardım istedim, olayın olduğu yerin yakınlarında başka kimse görmedim eve doğru koşarken yolda giden üç bayan vardı ancak beni yaralayan sanık koştuğum istikamete doğru gelmediği için onu görmemişlerdir bu işi kim yaptı ben bilmem beni bıçaklayan kişiden şikayetçiyim” şeklinde anlatımlarda bulunmuştur.