muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12360, Karar No: 2017/17239, Tarih: 07.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12360 E.  ,  2017/17239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse katılım bedeli alınmadan geçici su abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Müvekkilinin maliki bulunduğu 45833 ada 1 parselde tapuya kayıtlı, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, ... Sitesi, B Blok, 3 nolu adreste bulunan bağımsız bölüme su aboneliği için davalı kuruma müracaat ettiğini ancak daha önce ödemiş olmasına rağmen 1.725,53 TL katılım payı ve şebeke hisse bedeli talep edildiğini beyanla söz konusu tutar alınmaksızın müvekkilinin aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı tarafından abonelik başvurusu yapılmadığını, davacıya ait bağımsız bölümün bulunduğu taşınmaz için iskan belgesinin alınması hususunda herhangi bir başvuru, kanal vizesi ve binaya ait statik raporun bulunmadığını, ... tarifeler yönetmeliği gereğince abonelik işleminin yapılamayacağını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemiz, 2015/12866 esas 2016/5107 karar sayılı 04/04/2016 tarihli ilamıyla “Hal böyle olunca, davaya konu meskenin bulunduğu binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmadığı yapı ruhsatının (ilk ruhsat tarihi) 10.07.1995 tarihinde alınmış olduğu, ruhsatın onay tarihinin 11.09.2008 olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece davaya konu meskenin bulunduğu taşınmazın yapı ruhsat tarihinin tam olarak araştırılıp saptanmalı, bundan sonra 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanıp uygulanmayacağı tespit edilerek hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanacağı kanaatine varıldığı takdirde, bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis

bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında mahkemece; yapı ruhsat tarihinin tam olarak araştırılması yönünde bozmaya uyulmuş, başvuru tarihindeki tarifeye uygun katılım payı ödenmesi gerektiği yönündeki kısma ise direnilmiştir. Bozmaya uyulan kısım itibariyle ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne müzekkere yazılarak ilk yapı ruhsatı tarihi sorulmuş, verilen cevaptan ve ekindeki yapı ruhsat belgesinden mahkemenin ilk hükmünde kabul edildiği gibi yapı ruhsat tarihinin 10/07/1995 olduğu tespit edilmiştir ancak, yasaya uygun miktarda katılım payı talep edildiğini ispat yükü davalı kurumda olup, kurum talep ettiği tutarla birlikte bu zamana kadarki tahsilatların 2464 yasanın 89. Maddesindeki sınırı aşmadığını tespite yarar verileri bildirmeyip, bu konuda yargısal denetimi imkansız hale getirdiğinden ve yargılama sırasında mahkemenin söz konusu bilgiye başkaca bir yöntemle ulaşma ve değerlendirme yapma imkanı da bulunmadığından ayrıca katılım payı ödenmesi aboneliğin ön koşulu olmadığından davanın kabulü ile davacıdan kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın 45833 ada 1 parsel de tapuya kayıtlı, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, Gök Sokak, ... Sitesi, B Blok, 3 nolu adreste bulunan bağımsız bölüme geçici su aboneliğinin tesisine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin 5.fıkrası “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” hükmünü içermektedir.

Aynı Yasanın 45. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunununa eklenen geçici 4. maddesinin ikinci fıkrasında “Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.”, 4. fıkrasında ise “ Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” hükmü getirilmiştir.

Aynı Yasanın 45. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunununa eklenen geçici 4. maddesinin ikinci fıkrasında “Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.”, 4. fıkrasında ise “ Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” hükmü getirilmiştir.

Anılan Yasa maddeleri gereğince, yerel mahkemece verilen 21.02.2017 tarihli kısmi direnme kararına yönelik olarak yeniden inceleme yapılması neticesinde; Dairemiz 2015/12866 esas 2016/5107 karar sayılı 04/04/2016 tarihli ilamıyla her ne kadar bozma yapılmış ise de geçici aboneliğe ilişkin hüküm kurulmuş olup, geçici abonelikte kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmasının usul ve yasaya uygun olmadığı ve mahkemece verilen kısmen direnme kararının doğru olduğu, bu seferki incelemeden anlaşılmakla; yerinde

bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kısmen direnme hükmünün 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 4. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24271, Karar No: 2006/24287, Tarih: 21.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24271 E.  ,  2006/24287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10713, Karar No: 2023/1189, Tarih: 22.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10713 E.  ,  2023/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/837 E., 2022/1650 K.

DAVA TARİHİ : 21.09.2020

KARAR : Başvurunun kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/553 E., 2021/902 K.

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının kaldırılması yahut bedelin indirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/539 Esas 2018/492 Karar sayılı ilamı ile boşandığını, ortak çocukların velâyetinin davalı anneye verildiğini ve iştirak nafakası takdir edildiğini, boşanma davasının davacı için fiziki yorgunluk ve kadının iradeyi fesada uğratan nitelikteki korkutması sonucu oluşan psikolojik çöküntü anında gerçekleştiğini, erkeğin bir süre süre için çalıştığı şirketin İngiltere'de bulunan birimlerinde görevlendirildiğini, tarafların çocuklarının eğitimi açısından da bazı fırsatların doğduğunu, kadının 22.12.2018 tarihinde çocukları da yanına alarak Türkiye'ye döndüğünü ve boşanma davasını açtığını, davayı kabul etmemesi halinde çocukları İngiltere'ye geri getirmemekle tehdit ettiğini, bunun sonucunda iradesini fesada uğratacak düzeyde korktuğunu, anlaşmalı boşanma protokolünün korkutma ile vücut bulduğunu, belirlenen nafaka miktarlarının çok yüksek olduğunu, çalışma şartlarının değişeceğini, yurtdışı çalışmasının sona ereceğini, nafakaya ek olarak davacının ortak çocukların okul ve eğitim giderlerini, üniversiteden mezun oluncaya kadar, okul taksitleri, kurs taksitleri, okul servisi, yemek ve kitap giderleri, okul kıyafetleri ve bu giderlerin her türlü vergilerini ödeyeceğinin protokolde yazılmış olduğunu, çocukların özel okulda okuduklarını, masraflarının çok yüksek olduğunu, hükmedilen iştirak nafakasının irade fesadı nedeniyle kaldırılmasına aksi halde iştirak nafakasının her bir çocuk için ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL olacak şekilde indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, davacının anlaşmalı boşanma sürecine bilerek isteyerek ve uzun pazarlık süreci sonrasında girdiğini, boşanma protokolü davacı tarafından kabul edildikten sonra boşanma davasının açıldığını, sonrasında protokolün erkeğin lehine revize edildiğini, erkeğin protokol hükümlerini yerine getirmediğini, erkeğin gelirinin yüksek olduğunu, yurt dışında yüksek maaşla çalıştığını, erkeğin protokol şartlarını yerine getirmediğini, ödemesi gereken nafakayı bazen eksik ödediğini bazen de ödemediğini, davacının sosyal ve ekonomik durumunda bir artış olduğunu açıklayarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile) 2018/539 Esas, 2018/492 Karar sayılı ve 28.12.2018 tarihli boşanma kararı ile hükmedilen iştirak nafakasının irade fesadı nedeniyle kaldırılması talebinin reddine, Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile) 2018/539 Esas, 2018/492 Karar sayılı ve 28.12.2018 tarihli boşanma kararı ile velâyeti davalı anneye verilen tarafların ortak çocuğu ... için hükmedilen nafakanın davacı babanın Türkiye'de veya yurtdışında çalışıp çalışmadığına bakılmaksızın karar tarihinden itibaren aylık 2.000,00 TL'ye indirilmesine ve iştirak nafakası olarak davacı tarafça davalı kadına ödenmesine, ortak çocuk 29.11.2003 doğumlu ... ...'in karar tarihi itibari ile reşit olduğu ve iştirak nafakasının kendiliğinden sona erdiği anlaşılmakla adı geçen çocuk için hükmedilen iştirak nafakası yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 5.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; nafakanın indirilmesi için yasada aranan şartların gerçekleşmediğini, davacının gelir durumunda artış söz konusu olduğunu, yaklaşık 8.500,00 USD gelir elde ettiğini, davacının 2018 yılında bile, Türkiyede çalışsa dahi 5.000,00 TL iştirak nafakası ödemeyi kendi rızasıyla kabul etmîş, olmasına rağmen 2022 yılında sadece 2.000,00 TL iştirak nafakası ödemesi gerektiği şeklinde hüküm kurmanın hayatın olağan akışına uygun olmadığını, çocuğun ihtiyaçlarının süreçte arttığını ve yerel mahkemenin verdiği indirim kararının kabulünün mümkün olmadığını bildirerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Mudanya 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2018/538 Esas, 2018/492 Karar sayılı kararı ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre anlaşmalı şekilde boşandıklarını, yapılan anlaşma doğrultusunda ortak çocuklara babanın ödeyeceği iştirak nafakası miktarlarının belirlendiğini, mahkemece davacının irade fesadına bağlı nafakanın kaldırılması talebi de reddedilmesine ve tarafların özgür iradeleri ile belirledikleri sözleşme şartlarında önemli bir değişiklik yapılmasını gerektirecek sebepler de olmadığı halde, İlk Derece Mahkemesince yanlış değerlendirme sonucu ortak çocuk ... lehine bağlanan nafakanın aylık 2.000,00 TL'ye indirilmesine yönelik kararın doğru olmadığını belirterek, istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kabulü ile hükmün ilgili maddelerinin kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davacının ortak çocuk ...'nun nafakasının azaltılmasına yönelik davasının reddine, kadın lehine, reddedilen nafakanın yıllık toplam miktarı dikkate alınarak hesaplanan 19.000,00 TL nispi vekâlet ücretine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, Bölge Adliye Mahkemesinin tarafların özgür iradesine atıf yapmasının kamu düzeninden olan nafaka kurumunun niteliği ile bağdaşmadığını, belirlenen nafaka miktarının çocuk için yeterli olduğunu, nafaka tutarının alacaklısının temel ve zorunlu ihtiyaçları gözetilerek belirlenmesi gerektiğini, sadece cebri icra yoluyla, 1,5 yılda 700.000,00 TL'yi aşan bir nafaka tahsilatı yapıldığını, çocukların bu miktarda nafaka ihtiyacı olmadığını, nafaka tutarının yanların sosyal ekonomik durumunun çok üzerinde olduğunu, kabule göre de davalı taraf lehine fazla vekâlet ücreti hesaplandığını, belirterek kararın, davanın reddi, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iştirak nafakasının kaldırılması yahut miktarının indirilmesi davasında, nafaka yükümlülüğünü değiştirmeyi gerektirecek düzeyde tarafların ekonomik ve sosyal şartlarında değişiklik gerçekleşip gerçekleşmediği davanın reddi koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına vekâlet ücretinin nispi olarak takdir edilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iştirak nafakasının kaldırılması yahut miktarının indirilmesi davasında, nafaka yükümlülüğünü değiştirmeyi gerektirecek düzeyde tarafların ekonomik ve sosyal şartlarında değişiklik gerçekleşip gerçekleşmediği davanın reddi koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına vekâlet ücretinin nispi olarak takdir edilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası 4 üncü, 327 nci, 329 uncu, 331 inci ve 330 uncu, 169 uncu, 182 nci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32, Karar No: 2020/7072, Tarih: 16.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/32 E.  ,  2020/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ziraat Sigorta A.Ş.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan taşınmazın bulunduğu bina görevlisi tarafından kalorifer tesisatının devreye alınması sırasında, sigortalının dairesine gelen ısıtma tesisat borularının uç kısımlarından su fışkırması neticesinde, sigortalı dairede hasara neden olduğunu, meydana gelen zararın sigortalıya ödendiğini, ışığında müvekkili şirketin rücu alacağının tahsili amacıyla Şabanözü 1. İcra Müdürlüğünün 2012/214 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, ödeme emri tebliğine rağmen, borç ödenmediği gibi borca itiraz edildiğinden takibin durdurulduğunu, itirazın haksız olup, iptalinin gerektiğini beyanla borçlunun icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; oluşan zarardan müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddine ve davacı aleyhine %40’tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalının Şabanözü 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/214 takip sayılı dosyasına yaptığı

itirazın iptaline, 5.464,49 TL asıl alacak üzerinden takibin kaldığı yerden devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine, dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yanılgılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Kaloriferci ve inşaat mühendisi bilirkişinin düzenlediği 21.07.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda; olayın kalorifer tesisatının devreye alınması sırasında merkezi ısınma sisteminde aşırı ısınma hadisesi sonrasında konu meskenin ana çıkışlarında aşırı genleşme nedeniyle boruların patlaması sonucu meydana geldiği, ancak davaya konu meskendeki kalorifer tesisatının patlama sebebinin kaloriferciden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda tespit yapılamadığı bildirilmiş, hükme esas alınan ve talimat yoluyla aldırılan inşaat mühendisi tarafından düzenlenen 04.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda meydana gelen olayın ya kalitesiz malzeme kullanımından ya da işçilik hatasından kaynaklandığı, her iki durumda da oluşan zarardan binanın yapımından sorumlu davalı şirketin sorumlu olacağı belirtilmiş olup iki raporda da davaya konu hasarın meydana gelme sebebinin binanın yapımından kaynaklı bir hata nedeniyle mi yoksa kalorifercinin hatası nedeniyle mi olduğu konusunda kesin bir belirleme yapılamamıştır.

Bu durumda mahkemece; mahallinde keşif yapılmak suretiyle içerisinde makine mühendisi ve inşaat mühendisi de bulunan 3 kişilik bilirkişi heyetinden 21.07.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda belirlenen kalorifer tesisatının devreye alınması sırasında merkezi ısınma sisteminde aşırı ısınma hadisesi sonrasında konu meskenin ana çıkışlarında meydana gelen aşırı genleşme hadisesinin meydana gelme sebebinin tesisatın yapımından kaynaklı bir hata nedeniyle mi yoksa kaloriferci hatası nedeniyle mi olduğu konusunda,kaloriferin ilk kez devreye alnması sırasında yapılacak işlemlerin neler olduğunun ve kalorifercinin müterafik kusuru bulunup bulunmadığı hususlarının da irdelendiği gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8495, Karar No: 2012/13902, Tarih: 25.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8495 E.  ,  2012/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken zaruret olmadıkça aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Somut emsal olarak alınan satış, değerlendirme tarihinden yaklaşık 30 yıl öncesine ilişkin olduğundan bu satışın emsal olarak alınması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, aynı bölgede dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.