muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2799, Karar No: 2019/4180, Tarih: 10.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2799 E.  ,  2019/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2017 tarih ve 2013/128 Esas - 2017/144 Karar sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/04/2018 tarih ve 2017/1573-2018/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 2001 yılında notere tasdik ettirilmiş “Eldeki Kuş mu? Teldeki Kuş mu?” isimli yarışma programı formatı oluşturulduğunu, davalı ...'nın bu formatı bir şekilde öğrendikten sonra kendi adına “Cevap Soruda” ismiyle oluşturduğunu ve noterde tasdik ettirdiğini ve 29.01.2013 tarihinden itibaren de bu programın TRT 1 kanalında yayınlandığını, “Cevap Soruda” isimli formatın davacıya ait formatın aynısı olduğunu ve taklit edildiğini, yayınlanan programın büyük ilgi gördüğünü ve CANNES Format Fuarı’nda yılın bilgi yarışması seçildiğini ve bu yarışmanın 11 ülkeye satıldığını ileri sürerek, FSEK 68. maddesi gereği üç kat telif tazminatı olarak 100.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın, tecavüzün başlangıç tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu yarışma programının Erdi Yapım ile imzalanan sözleşmeye istinaden yayınlandığını, sözleşme gereğince fikrî veya sınaî mülkiyet konusu bir hakkın ihlali halinde sorumluluğun anılan firmaya ait olacağını, formatlar arasında bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar Erdi Yapım Filmcilik Ltd. Şti. ile ... vekili, formatın ... tarafından oluşturulduğunu, programın yapımcısının davalı şirket olduğunu, firmanın “Cevap Soruda” markası ile ilgili olarak 18.02.2013 tarihli ve 2013/14659 numaralı TPMK başvurularının bulunduğunu, davacının formatını bilmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafa ait yarışma programı formatının FSEK kapsamında eser niteliğinde olmadığı, taraflara ait yarışma programı formatlarının birebir aynı olmadığı, yalnızca yarışmanın üzerine kurgulandığı esas fikir olan, cevabın soru metninin içinde gizli olması fikri bakımından benzeştiği, TTK’nın haksız rekabet hükümleri kapsamında yapılan değerlendirmede ise; davalıya ait formatın davacının formatından alıntılandığı, kopyalandığı yönünde delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tarafların dava konusu yarışma programı formatlarının her ikisinin de eser niteliğini taşımadığı, bu nedenle FSEK hükümleri uyarınca değil, TTK'nın haksız rekabet hükümlerine göre korunacağı, davalı tarafın yarışma programında, davacının formatını oluşturan unsurlardan neredeyse hiçbirisinin kullanılmadığı ve davalı tarafın 22.01.2013 tarihli beyannamesindeki hususların, davacının 13 sene önceki 31.10.2001 tarihli noter tespitli formatında belirtilen unsurlardan alıntılandığı veya kopyalandığı yönünde herhangi bir delilin de bulunmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4558, Karar No: 2011/14651, Tarih: 05.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/4558 E.  ,  2011/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İdari tahkikat sırasında mahallinde yapılan incelemede kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen raporda; 16.876 m², fezlekede ise 17 m²'lik alana tecavüzde bulunduğunun belirtilmesi, mahkemece yapılan keşifte ise yola dikilen direkler nedeniyle yolun ne kadar miktarına tecavüz edildiğinin belirtilmemiş olması karşısında, sanık tarafından yol üzerine dikilen direkler nedeniyle vaki tecavüz miktarının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti ile sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1874, Karar No: 2013/15350, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/1874 E.  ,  2013/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 121. Jandarma Eğitim Alay Komutanlığı’nın ihtiyacı için yapılan 10.000 kg beyaz peynir ihalesinin davalı şirketin uhdesinde kaldığını, taraflar arasında “Mal Alım İhalelerine Ait Tip Sözleşme” imzalandığını, ancak davalı tarafından teslim edilen 5.000 kg beyaz peynirin yapılan muayenesinde şartnamede belirtilen niteliklere uygun bulunmadığının tespit edildiğini, verilen süre içerisinde niteliklere uygun peynir teslim edilmemesi nedeniyle 23.08.2008 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, ikinci ihaleye çıkılması nedeniyle oluşan 17.395,97 TL kurum zararının ikinci ihale tarihi olan 21.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 18.023,26-TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 17.558,53-TL tazminatın 21.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında 27.06.2007 tarihli 10.000 kg beyaz peynir alımına ilişkin “Mal Alım İhalelerine Ait Tip Sözleşme” imzalanmıştır. Davacı, teslim edilen peynirin yapılan muayenesinde şartnameye uygun olmadığının tespit edildiği ve davalıya verilen sürede niteliklere uygun malın

Mahkemece, davanın kabulü ile 17.558,53-TL tazminatın 21.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında 27.06.2007 tarihli 10.000 kg beyaz peynir alımına ilişkin “Mal Alım İhalelerine Ait Tip Sözleşme” imzalanmıştır. Davacı, teslim edilen peynirin yapılan muayenesinde şartnameye uygun olmadığının tespit edildiği ve davalıya verilen sürede niteliklere uygun malın

teslim edilmediği gerekçesiyle sözleşmeyi feshetmiştir. Aynı konuda davacı tarafından ikinci ihaleye çıkılmış olup, eldeki davada iki ihale fiyatı arasındaki fark nedeniyle oluşan Hazine zararının tazmini istenmiştir. Davalı, peynirin kimyasal muayenesinin yapılmadığını savunmuştur. 10.07.2007 tarihli Muayene Kabul Komisyonu kararında, malın niteliklere uygun olmadığı belirtilmiş olup, hangi niteliklere uygun olmadığı yönünde bir açıklama bulunmamaktadır. Mahkemece, salt iki ihale arasındaki farkı hesaplayan mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen 28.06.2010 havale tarihli ek rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki, öncelikli uyuşmazlık davalı tarafından teslim edilen peynirlerin sözleşme ve eki şartnamelere uygun olup olmadığı, davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshedip feshetmediği noktasındadır. Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece, sözleşme ve eki şartnameler ile muayene ve itiraz muayenesi tutanaklarının dosya içine celbedilerek ihale konusu peynirin teknik şartnamede belirtilen özelliklere uygun olup olmadığı yönünde konusunda uzman bilirkişi tarafından taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu aldırılarak sözleşmenin feshinin haklı olup olmadığının tespit edilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve sadece zarar hesabı yapan yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozama nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 260.75 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 6.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10037, Karar No: 2008/14743, Tarih: 10.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10037 E.  ,  2008/14743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18866, Karar No: 2016/14113, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18866 E.  ,  2016/14113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12717, Karar No: 2014/10684, Tarih: 25.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12717 E.  ,  2014/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... Müdürlüğü tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 121 ada 1 parsel sayılı 3.407,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 16 yıldan beri ... evlatları ..., ..., ... ve ...'ların fiili kullanımında bulunduğu ve tamamının eylemli orman olduğu şerhi yazılarak eylemli orman vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... İdaresi, taşınmazın eylemli orman olması nedeniyle davalıların kullanım şerhinin kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 05.12.2013 tarih, 2013/9101-11950 Esas-Karar sayılı ilamı ile onanmış, davacı ... İdaresi vekili karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Her ne kadar mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde kapalılık teşkil edecek orman ağacının bulunmadığı, kişisel emekle dikilen meyve ağacının bulunduğu ve yerin eylemli orman sayılmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ve Dairemizce mahkemenin hükmü onanmış ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece 24.01.2012 tarihinde yapılan ilk keşifte mahkemenin gözlemi dava konusu yerin fiili orman olduğu, diğer kısımlarında meyve ağacının bulunduğu şeklinde tutanağa geçirilmiş olup, bu keşif neticesi alınan 31.01.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda taşınmazın zeminin kısmen meyve ağaçları, kısmen açıklık bir kısmının çalılık olduğu, 28.02.2012 tarihli orman raporunda ise taşınmazın büyük bir kısmının muhtelif türde ve yaşlarda orman ağaç ve ağaççıklarıyla kaplı olduğu, bu orman ağaç ve ağaçcıklarının arasında yer yer dikilmiş meyve ağaçlarının bulunduğu, eğiminin %25-30 olup toprak yapısının orman toprağı vasfında olduğu ve çekişmeli taşınmazın eylemli orman niteliğinde bulunduğu bildirilmiştir. 20.06.2012 tarihinde yapılan ikinci

keşifte ise mahkemenin gözlemi, dava konusu yer üzerinde çok sayıda fındık ağacının bulunduğu, ayrıca kiraz ağaçları ve bir kaç tane büyük ıhlamur ağacının yer aldığı, yine kısmen küçük çalı şeklinde meşe ve kestane ağacı olup otlarla kaplı olduğu şeklinde tutanağa geçirilmiş olup,bu keşif neticesi alınan 28.06.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda taşınmazın üzerinde çok sayıda fındık ağaçları ve meyve ağaçlarının olduğu, 10.09.2012 tarihli orman ve zirai bilirkişi ortak raporunda ise taşınmazın büyük bir kısmının fındık ağaçları ile kaplı olduğu, bunların içinde çok sayıda elma, kiraz, ayva, ceviz, karayemiş ağaçları, münferit olarak defne ve büyük ıhlamur ağaçlarının, bu ağaçların boşluklarında ise 4-6 yaşında çok sayıda genç kestane fidanları ile boylu eğrelti otlarının kaplı olduğu, eylemli orman olduğu iddia edilen yerin eğiminin %20 ile 35 arasında olduğu beyan edilmiş, ne var ki mahkemece her iki keşifte tutanağa geçirilen mahkeme gözlemleri ve keşif neticesi sunulan raporlar arasında çelişki bulunmasına karşın bu çelişki giderilmeden hüküm verilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle taraf tanıkları, 3 kişilik orman ve ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın tespit tarihi itibariyle kimler tarafından neye istinaden zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, orman ve ziraat mühendisinden oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazın 2010 yılındaki ortofotosunu da uygulayarak tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliğiyle, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi ve yaşı konusunda komşu taşınmazlarla mukayeseli ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekirken, sehven onanmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 05.12.2013 tarih, 2013/9101-11950 Esas-Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2747, Karar No: 2012/19961, Tarih: 26.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/2747 E.  ,  2012/19961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın yargılama sürecindeki davranışları olumlu görülerek 5237 sayılı yasanın 62.maddesine göre indirim yapıldığı halde, sanığın duruşmadaki davranışları olumsuz nitelendirilip CMK.nun 231.maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişki yaratılması,

2-5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü her iki ceza uygulamasında para cezasının tercih edileceği belirtilmesi ve aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesinin ise hapis cezası ile adli para cezasını içerdiği gözetilerek;

Adli para cezası, hapis cezasına göre lehe olduğu halde, mahkemece 5846 sayılı yasanın 510 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin tatbik edilmes ihalinde tercih edilecek para cezasının aleyhe olacağı şeklindeki gerekçeyle aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesine göre hapis cezası ve adli para cezasının tatbiki suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nun 325.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.