muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3461, Karar No: 2024/4439, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3461 E.  ,  2024/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2488 E., 2023/2821 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/155 E., 2023/195 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2001, Karar No: 2018/7156, Tarih: 25.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2001 E.  ,  2018/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.09.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması, elatmanın önlenmesi ve yıkım talebi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin müştereken malik olduğu 131 ada 27 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığını, yaklaşık 50 yıldır komşu taşınmaz olan 24 No'lu parselden geçerek genel yola ulaştıklarını, ancak 24 No'lu parsel maliki davalıların fiilen kullanılan yola odunluk yapmak suretiyle yolu kapattıklarını ileri sürerek müvekkilerine ait 27 No'lu parsel lehine davalılara ait 24 No'lu parsel üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.12.2014 tarihli 2014/13390 Esas 2014/13663 Karar sayılı ilamıyla özetle; mahkemece, davalılara ait 24 No'lu parsel aleyhine geçit kurulmuş ise de komşu taşınmazlardan 26 No'lu parselin yüzölçümünün 24 No'lu parselden büyük olduğunun açıkça anlaşıldığı, bu nedenle fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de göz önünde bulundurularak 26 No'lu parselden geçit verilip verilemeyeceğinin araştırılması ve tüm seçenekler karşılaştırılmak suretiyle en uygun güzergahtan geçit kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda, 131 ada 26 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki Mehmet Elik mirasçıları usulüne uygun olarak davaya dahil edilmiş; mahallinde 07.04.2017 tarihinde uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılmış; dahili davalılardan ..., ... ve ..., murisleri adına kayıtlı bu taşınmaz üzerinde kendilerine ait iki adet ev ve bir adet fırın bulunduğunu, bilirkişi raporunda geçit hakkı verilebileceği belirtilen yerde bulunan fırının yıkılmasını istemediklerini, aradaki kot farkının düzeltilmesi için yapılması gereken masraflar da düşünüldüğünde bu parselden geçecek yolun maliyetli olacağını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacılara ait 131 ada 27 parsel sayılı taşınmaz lehine 12.04.2017 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde 26 parsel sayılı taşınmaz üzerinde (C) harfiyle gösterilen kısımdan geçit hakkı kurulmasına, bu alan içerisinde kalan fırının kal'ine, köy enerji nakil hattına ait elektrik direğinin sökülerek yerinin değiştirilmesine, iki taşınmaz arasındaki 1,5 m2'lik kot farkının 3 mt genişliğindeki kısmının kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve bir kısım dahili davalılar temyiz etmiştir.

1-) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacılar vekilinin ve bir kısım dahili davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-) Somut olayda her ne kadar mahkemece, davacılara ait 27 no'lu parsel lehine 12.04.2017 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde 26 no'lu parsel üzerinde (C) harfiyle gösterilen kısımdan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de bu güzergah üzerinde kurulacak geçidin gerek 26 no'lu parsel üzerinde bulunan dahili davalılara ait fırının yıkılmasına, elektrik direğinin kaldırılarak başka yere taşınmasına ve kot farkının giderilmesi için masraf yapılmasına sebebiyet verecek olması, gerekse bahsi geçen taşınmazın alanının komşu 28 ve 17 parsel sayılı taşınmazlara kıyasla daha küçük olup taşınmazın ekonomik değerini düşürecek olması nedeniyle bu güzergahın geçit hakkı tesisi için uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, bu tür davalarda uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince öncelikle yüzölçümü daha büyük olan parseller üzerinden geçit kurulması gerektiği de dikkate alınarak davaya konu 28 ve 17 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt maliklerinin davaya katılımının sağlanması, daha sonra hükme esas alınan 12.04.2017 tarihli fen bilirkişisi raporu ve krokisinde (E) ve (F) harfleriyle gösterilen ve 28 parsel ile 17 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçen güzergahtan geçit kurulup kurulamayacağının araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve bir kısım dahili davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5533, Karar No: 2016/4241, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5533 E.  ,  2016/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalı tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Pınarhisar Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince hukuka aykırı olarak tüketicinin talebinin kabulü ile 145 TL'nin tüketiciye iadesine ve bu bedellerin bir daha alınmamasına karar verildiğini ileri sürerek; Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 08.07.2013 tarih ve 506 nolu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesi ile Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde hakem heyetinin kendi görevine girmeyen bir konuda karar verdiği gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedelleri, elektrik abonelerinden tahsil edilemeyecektir. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle elektrik abonelerinden alınabilecektir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13572, Karar No: 2022/11755, Tarih: 05.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/13572 E.  ,  2022/11755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü mağdurenin okula gittiği sırada, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin önünü keserek zorla araca bindirdiği, ormanlık alana götürdüğü ve burada yaklaşık 8-9 saat alıkonulduğu iddia edilen olayda; katılan mağdurenin aşamalarda verdiği samimi ve istikrarlı ifadesi ile, özellikle tanık ...'un soruşturma ve mahkemede alınan beyanları arasında çelişki olması ve mahkemece bu çelişkiler giderilmeye çalışıldığı esnada hayatın olağan akışına aykırı düşecek şekilde verilen cevaplar dikkate alındığında, tanıkların savunma tanığı niteliğinde olduğu ve beyanlarının suça sürüklenen çocuğu suçtan kurtarmaya yönelik olduğu gözetilerek aşamalarda değişmeyen mağdurenin beyanlarına üstünlük tanınarak mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1190, Karar No: 2023/1269, Tarih: 29.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1190 E.  ,  2023/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı idare ile "Nenehatun Tarihi Milli Parkı Çevre Düzenleme Proje Uygulama Yapım" işine ilişkin sözleşme imzalandığını, davalı idare tarafından müvekilline sözleşme dışında fazladan bir kısım işler yaptırılmasına rağmen ödemesinin yapılmadığını, bir kısım işin ise hak edişte ödenmiş şekilde gösterildiğini, yine davacının hak edişinden haksız şekilde blokaj kesintisi de yapıldığını, müvekkilin hak ediş raporlarını, mukayeseli keşif icmal cetvellerini ve birçok ihale evrakını itiraz kaydıyla imzaladığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak kaydıyla davacı yüklenici firmaya sözleşme dışı fazladan yaptırılan işler bedeli için 1.000,00 TL ile hak edişlerden haksız şekilde yapılan kesinti için 1.000,00 TL nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 13/03/2018 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini 119.318,27 TL arttırarak,121.318,27 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yüklenici tarafından fazladan yapıldığı iddia olunan çalı ağaç ve süs bitkileri işinin ihale dökümanları içerisinde yer alan metraj analizinde diğer önemli giderler listesinde yer alarak yaklaşık maliyete dahil edildiğini ancak malzeme tanımı (tür, ebat) ve malzeme miktarı detayı yer almadığını, bu doğrultuda detayların belli olmadığı için planlanan fidan türleri ve maliyetlerinin hesap cetvelinin Yapım İşleri Genel Şartnamesi çerçevesinde yüklenici ile birlikte tespit edildiğini ve yaklaşık maliyet cetveli dikkate alınarak detaylandırıldığını, diğer imalatlar yönünden kamu zararı oluşmaması için metraj analizinde belirlenen miktar değil de fiilen imalatı yapılan iş bedelleri üzerinden yükleniciye ödeme yapıldığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.07.2018 tarihli ve 2016/657 Esas, 2018/340 Karar sayılı kararı ile toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre; davacının ilave iş olarak yapmış olduğu 48.820,00 TL grobeton bedeli ile ağaç ve süs bitkileri karşılığında 53.992,10 TL bedelin yükleniciye ödenmesi gerektiği, iş bedelinin KDV ile birlikte 121.318,278 TL olarak tespit edildiği anlaşıldığından, ıslah edilen tutar gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararları

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararları

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı iş sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/320 Esas, 2020/2916 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin eki niteliğinde olduğundan sözleşme dışı imalat bedellerinin şartnamenin 21. ve 22. maddesi hükümlerine göre hesaplanması gerektiği, bu hükümlere göre sözleşme dışı ilave iş yapılması halinde öncelikle bu işlerin ne miktar iş artışına yol açtığının belirlenmesi ve %10 kapsamında kalan iş artışı bedelinin sözleşme fiyatlarıyla, % 10’u aşan kısım yönünden ise iş sahibinin yararına olan imalatların bedelinin işin yapıldığı tarihteki mahalli serbest piyasa rayiçleriyle hesaplanması, serbest piyasa rayiçlerine göre yapılan hesabın içinde KDV nin de bulunduğu nazara alınarak tarafların teknik itirazlarının da karşılanması suretiyle karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı gereği alınan bilirkişi ek raporuna göre; kesin projede yolların 7 metre olacağı belirlendiğinden fazladan grobeton imalatının bulunmadığı, çalı ve süs bitkilerine ilişkin ise fazladan yapılan iş bedelinin sözleşme kapsamında yapılması gereken %10 artış dahilinde olduğu, fazladan yapılan iş bedelinin sözleşme fiyatlarıyla KDV hariç 51.203,16 TL olarak belirlenerek, davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı iş sahibi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yüklenici tarafından sözleşme dışı olarak yapıldığı iddia olunan çalı ve süs bitkileri imalatının zaten sözleşme kapsamında yüklenicinin taahhütünde olduğunu, buna ilişkin gerekçe raporu ile hesap cetveli mevcut olup ödemesinin kesin hak edişte yapıldığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı imalat bedeli alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470. vd. maddeleri, Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 21. ve 22. maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı imalat bedeli alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470. vd. maddeleri, Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 21. ve 22. maddeleri.

3. Değerlendirme

3.1. Dava konusu çalı ve süs bitkileri imalat kalemi ilk olarak idarenin düzenlediği yaklaşık maliyet cetvelinde 70.000,00 TL bedelle yer almış olup; taraflar arasında düzenlenen ve yüklenici tarafından itirazsız imzalanan gerekçe raporunda, ihale dökümanında çalı ve süs bitkileri ile ilgili detaylar adet, ebat konusunda yer almadığından, raporun eki fidan maliyet cetvelinde dikilmesi planlanan fidan türleri ve maliyetleri belirtilerek, yüklenici tarafından imzalanmıştır. Mukayeseli keşif ile ödemeye esas pursantaj tablosunda da bu kalem 70.000,00 TL üzerinden %28,2 ihale tenzilatı uygulanarak 49.885,00 TL olarak yer almıştır. 6 nolu kesin hak ediş icmalinde diğer imalatlar kısmında yükleniciye idarece 1.152.412,37 TL ödeme yapılmış olup, ödemenin mukayeseli keşif özetinde de çalı ve süs bitkileri kalemi mevcuttur.

3.2. Dava konusu çalı ve süs bitkileri imalatının yüklenici tarafından imzalan fidan maliyet cetvelinde yer alması, kesin hak edişte diğer imalatlar adı altında yapılan ödemeye ilişkin pursantaj tablosunda ve mukayeseli keşifte de imalatın bulunması nazara alınarak, çalı ve süs bitkileri imalatının sözleşme kapsamında yapılan imalat olduğu, açıklanan nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5416, Karar No: 2016/10026, Tarih: 05.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/5416 E.  ,  2016/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, akdi ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.