muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19305, Karar No: 2011/4241, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19305 E.  ,  2011/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12853, Karar No: 2020/1710, Tarih: 10.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12853 E.  ,  2020/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde çalışmakta olduğu ve 01.01.2010 tarihinden itibaren ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet alım sözleşmesi kapsamında yüklenici firmaların işçisi olarak çalıştığı, asıl işverenin bu şirketler olduğu ve davalı kuruma husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde çalışırken 01.01.2010 tarihinden itibaren ücretinin düşürüldüğü iddia edilerek dava tarihine kadar olan fark ücret alacağının hüküm altına alınması istenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının aylık ücretinin 2010/Ocak ayından itibaren davacının rızası olmaksızın tek taraflı olarak düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Davacının ücret seviyesinin tek taraflı olarak davalı idare tarafından ihale niteliğinin değişmesi gerekçesi ile düşürülmesinin yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Dairemizin temyiz incelemesinden geçen emsal dosyalar (2015/11082 Esas, 2015/19306 Esas) da dikkate alınarak, ücret düşürüldükten sonra işçilere her altı ayda bir zam yapıldığından bu zam miktarı gözetilerek davacının dönem ücretlerinin tespit edilmesi ve dava tarihine kadar olan fark ücret alacağının hesaplanması gerekir. Mahkemece, açıklanan şekle aykırı olarak 01.01.2012 tarihine kadar ve zam miktarları dikkate alınmadan yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Genel bütçeye dahil olan ve bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı T.C. ...’na harç yükletilmesi isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14026, Karar No: 2012/1949, Tarih: 13.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14026 E.  ,  2012/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yazılı tahliye taahhüdü sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından ilk duruşmaya mesleki mazeretleri nedeniyle katılamadıkları, mahkemece mazeretin kabulüne karar verildiği, mahkeme kaleminden aldıkları duruşma zaptında bir sonraki duruşma gününün 22.10.2011 olarak yazıldığı, ancak duruşma gününden önce 04.10.2011 tarihinde duruşma yapılarak karar verildiği, bu nedenle savunma haklarının kısıtlandığı belirtilerek temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, 10.08.2011 tarihli duruşmaya davalı vekilinin mazeret bildirerek katılmadığı, mahkemece "mazeretin kabulüne, duruşma gününün kalemden öğrenilmesine,duruşmanın 22.10.2011 gününe bırakılmasına" karar verildiği halde, daha sonra el yazısıyla duruşmanın 22.09.2011 olarak değiştirildiği ve duruşmanın 22.09.2011 tarihinde yapıldığı görülmüştür. Davalı vekili, duruşma gününü, 22.10.2011 olarak öğrendiğini, duruşma gününün değiştirilerek daha önceki bir tarihte duruşma yapılıp karar verildiğini belirtmiştir.

Duruşma, taraflara bildirilen gün ve saatte yapılır. Duruşmanın davalı vekiline bildirildiği günden önce yapılması ile davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. Mahkemece taraflara usulüne uygun olarak duruşma günü tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul edilerek işin esasına girilmekle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5736, Karar No: 2014/6746, Tarih: 03.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5736 E.  ,  2014/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2009/254847

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2008

NUMARASI : 2008/12 (E) ve 2008/1099 (K)

SUÇLAR : Şantaj, yasak silah taşıma, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede sanıkların, katılanı “evi boşaltmamızı ve sizi rahatsız etmememizi istiyorsanız 500.000 TL para vereceksiniz, yoksa sizi öldürürüz” diye tehdit ettiklerinin iddia edilmesi karşısında, sanıkların eyleminin TCK’nın 149/1-c maddesinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçuna uyabileceği, 5235 sayılı Kanun’un 12. maddesi uyarınca yağma suçuna ve bu suçla bağlantılı diğer suçlara bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan A.. K.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12690, Karar No: 2015/19158, Tarih: 26.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/12690 E.  ,  2015/19158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/646-2013/700

H.. Y.. ile H.. H.. aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne dair Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.11.2013 gün ve 2012/646 Esas, 2013/700 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı H.. H.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, .. köyünde kain tescil harici bırakılmış taşınmaz üzerinde dinlenme tesisi inşa ettiğini, taşınmazın Ilısu Barajı Hes Projesi kapsamında baraj gölü altında kaldığını açıklayarak, taşınmaz üzerindeki muhdesatların kendisi tarafından meydana getirildiğinin ve aidiyetinin tespiti ile kamulaştırmaya esas bedellerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. H.. vekili, 4916 sayılı yasa gereğince davacının hak talebinde bulunamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı H.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosya içeriğine, toplanan delillere ve tanık beyanlarına göre, dava konusu tescil harici taşınmaz üzerinde bulunan bir adet ev, WC-Duş yeri, çardak ve kademe duvarının davacı tarafından meydana getirildiği, yine muhtelif sayıda dut, söğüt ve ayva ağacının davacı tarafından dikildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatların aidiyetine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün ikinci fıkrasındaki "davacıya aidiyetinin tespitine" tümcesi çıkarılarak, yerine "davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine " yazılmasına, hüküm fıkrasının bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca H.. H..'den harç alınmasına mahal olmadığına 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2177, Karar No: 2022/3997, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/2177 E.  ,  2022/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2019 gün ve 2018/346 Esas, 2019/113 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 18.02.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.06.2019 gün ve 2019/917 Esas, 2019/967 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16895, Karar No: 2020/11111, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16895 E.  ,  2020/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların okulun camlarını kırması şeklinde gerçekleşen kamu malına zarar verme suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının 17.09.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3747, Karar No: 2021/14844, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3747 E.  ,  2021/14844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki Sağlarca Köyü 267 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma öncesi verilen karar davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, bozma öncesi belirlenen bedel ilk kararı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden kesinleştiği halde, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilmek suretiyle fazla bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/825, Karar No: 2019/3731, Tarih: 19.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/825 E.  ,  2019/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AKŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-)Oluş ve dosya içeriğine göre, 07.01.2014 günü saat 23:30 sıralarında Yeni Mahalle Cumhuriyet Bulvarı Şelale Parkı içerisinde uyuşturucu madde kullanırken ekipler tarafından yakalanan ... ve ... ile yapılan ilk sözlü sorgularında, içmiş oldukları esrar maddesini Yeni Mahalle Cumhuriyet Bulvarı No:66 sayılı ikametten satın aldıklarını, satın almış oldukları bir sarımlık paketini 15 TL'ye satın aldıklarını, esrar satın aldıkları kişiyi tanımadıklarını, sadece ikametin penceresine tıkladıklarında, pencereyi açan bayandan satın aldıklarını beyan etmeleri üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada antre olarak kullanılan girişe göre sağdaki yerde bulunan tekli koltuk minderinin altında kağıda sarılı vaziyette 1,12 gram esrar ele geçirildiği; dosya kapsamındaki kolluk görevlilerinin arama talebinde bulunduğu 08.01.2014 tarihli talep evrakının üzerinde Cumhuriyet Savcısının imzasının bulunmaması karşısında sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin olarak CMK’nın 116-119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre ev aramasında ele geçirilen uyuşturucu yönünden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-)Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin "07.01.2014" yerine "07.01.2013" olarak yazılması,

3-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-)Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyizi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/1871, Karar No: 2010/10422, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1871 E.  ,  2010/10422 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Bağ-Kur Gen. Müd vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.4.2009 tarih ve 37-92 sayılı hükmün Dairenin 14.12.2009 tarih ve 8023-14637 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı kurumun 8.01.2007 tarihli yazısı ile aralarındaki sözleşmeyi 2 yıl süre ile feshettiğini bildirdiğini, feshin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı kurum tarafından imzalanan sözleşmenin 2 yıl süre ile feshine ilişkin kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 14.12.2009 tarih ve 2009/8023 esas, 2009/14637 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; davacı bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Davacı, karar düzeltme isteminden sonra 05.07.2010 tarihinde verilen dilekçesi ile “davadan feragat” ettiğini bildirmiştir. Hükmün kesinleşmesinden önce davacının davadan feragat etmesi nedeniyle bu konuda hüküm kurulması görevi mahkemeye ait bulunduğundan, davacının vaki feragatı nedeniyle bir karar verilmek üzere, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davadan feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere mahkeme kararının BOZULMASINA, 12.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.