muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5651, Karar No: 2021/3226, Tarih: 08.02.2021

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

3) Kanalizasyon Sistemine ya da Ortak Arıtma Tesisine Deşarj

Yönetmeliğin “Kanalizasyon Sistemlerine Boşaltım” kenar başlıklı 25. maddesine göre “Kanalizasyon sistemi bulunan yerlerde her türlü atıksuların kanalizasyon şebekesine bağlanması, ilke olarak bir hak ve mecburiyettir”. Kanalizasyon sistemlerine boşaltılan kentsel ve belirli endüstriyel atıksuların toplanması, arıtılması, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksuların oluşturacağı olumsuz etkilere karşı çevrenin korunması amacıyla kabul edilen 2006 tarihli Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddesinde kanalizasyon sistemi; kentsel atıksuyu toplayan ve arıtma tesislerine iletmeye yarayan kanallar olarak tanımlanmıştır. Kentsel atıksu ise, evsel atıksu ya da evsel atıksuyun endüstriyel atıksu ve/veya yağmur suyu ile karışımını ifade etmektedir.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri (OSB) Kanunu’nun 20. maddesine göre, organize sanayi bölgelerinin ortak arıtma tesisi yapması, işletmelerin de atıkların ortak arıtma tesisinin kabul edebileceği standartlara düşürülmesi amacıyla ön arıtma yapması gerekir. 22/08/2009 tarihli OSB Uygulama Yönetmeliğinin 114 ve aynı Yönetmeliğin 182. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 01/04/2002 tarihli OSB Uygulama Yönetmeliğinin 104. maddelerinde aynı ilkeler tekrarlanmıştır. 2009 tarihli Yönetmeliğin 118. maddesine, 2002 tarihli Yönetmeliğin ise 108. maddesine göre, OSB'nin belediye sınırları içinde olması ve atıksularının belediye atıksu arıtma tesisine bağlanması durumunda, belediyenin kanala deşarj standartlarına, belediye sınırları dışında direkt alıcı ortama deşarj durumunda su ürünleri istihsal sahası ise 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, değil ise, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ya da bölgesel koşullara bağlı oluşturulan deşarj standartlarına uymak zorundadır. Yönetmeliklerin devam eden maddelerinde kanalizasyon şebekesine verilmeyecek atıklar, artıklar ve diğer maddelere ilişkin hükümlere yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, kentsel atıksular kanalizasyon sistemi ile toplanarak, Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin 4. maddesinde “idare” olarak tanımlanan belediyeler tarafından yapılan arıtma tesislerinde arıtmaya tabi tutularak alıcı ortama verilmektedir. Kanalizasyon sistemine deşarj edilen endüstriyel atıksuların kural olarak ön arıtmaya tabi tutulması ve belediyeler tarafından kabul ve ilan edilen Yönetmeliklerde belirlenen limit değerleri aşmaması gerekir. Aksi halde Belediyeler, ön arıtma yapılmadan veya ön arıtma yapılsa bile istenilen limitleri sağlamadan kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksular için kirlilik yükü bedeli, kirlilik önlem payı gibi isimlerle ilave bedel almaktadır. Bu nedenle belediyeler tarafından 2560 sayılı Kanun’a istinaden kabul edilip uygulanan Atıksuların Kanalizasyon Sistemine Deşarjına İlişkin Yönetmeliklerde, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksularla ilgili benimsenen kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde benimsenen değerlerden farklı ve kimi zaman daha yüksektir.

Açıklamadan da anlaşılacağı gibi, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksu alıcı ortama doğrudan verilmemekte, belediyelerce inşa edilen ve bir arıtma tesisine bağlı bulunan kanalizasyon sistemine aktarılmaktadır. Bu durumda, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksudaki kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde ya da belediyelerce hazırlanan yönetmeliklerde belirlenenlerden daha yüksek olsa bile, “atığın alıcı ortama verilmesi” öğesinin gerçekleşmemesi nedeniyle, TCK’nın 181/1. maddesinde düzenlenen çevreyi kasten kirletme suçu oluşmayacaktır. Ancak limitlerin bu suretle aşılması, kanalizasyon sistemini ve arıtma tesislerinin çalışma kapasitesini etkileyeceğinden, belediyelerce olağan olarak tahsil edilmekte olan atıksu bedelinin yanı sıra, kirlilik ücreti veya kirlilik yükü bedeli gibi değişik adlarla ek bir bedel alınmasını gerektirecektir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, atıksuyun deşarj edildiği alıcı ortamla, neticede arıtmaya tabi tutulacak kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtmayla sonlanacak sisteme deşarj birbirinden ayrılmış, atıksuyun deşarj edildiği yere göre farklı yükümlülükler ve buna bağlı olarak hukuki yaptırımlar belirlenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, Gebze Plastikçiler Organize Sanayi Bölge Müdürü olarak görev yaptığı, suç tarihinde ilgili şirketten arıtma tesisinde yapılan inceleme ve alınan numune üzerinde yapılan analizde KOİ parametresinin sınır değerlerinin çok üstünde olup bu hali ile çevreyi kirlettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, bahse konu arıtma tesisinin işletmesinin Atık Yönetimi Ltd.Şti’ne ait olduğunu, kendisinin sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, Gebze Plastikçiler Organize Sanayi Bölge Müdürü olarak görev yaptığı, suç tarihinde ilgili şirketten arıtma tesisinde yapılan inceleme ve alınan numune üzerinde yapılan analizde KOİ parametresinin sınır değerlerinin çok üstünde olup bu hali ile çevreyi kirlettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, bahse konu arıtma tesisinin işletmesinin Atık Yönetimi Ltd.Şti’ne ait olduğunu, kendisinin sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiştir.

Bozma ilamına uyularak alınan heyet raporunda, Kocaeli Valiliği, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü tarafından deşarj izni verilen (belge 1) Gebze Plastikçiler Organize Sanayi Bölgesi, Atıksu Arıtma Tesisi Müdürlüğü veya Atıksu Arıtma Tesisi işletme hakkını devralan yüklenici firma Atık Yönetimi Arıtma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sorumluluklarını yerine getirmedikleri, karışık endüstriyel atık suların alıcı ortama deşarj standartlarına ( su kirliliği Kontrol Yönetmeliği (SKKY) Tablo 19. Değerler) uymadıkları, özellikle Kimyasal Oksijen ihtiyacı ( KOİ) konsantrasyonu sınır değerlerden yüksek atık sularını alıcı ortama (yumrukaya deresi) deşarj ettikleri, Yumrukaya dere havzası ve Dilovasında toprak ve su kirliliğine; Marmara Denizinde su kirliliğine sebep oldukları, ayrıca dava dosyasındaki protokol incelendiğinde sorumluluğun Atık Yönetimi Arıtma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde olduğu yönünde kanaat belirtildiği görülmüştür.

Mahkemece, hükümde Atık Yönetimi Arıtma San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulacağının anlaşılması karşısında, yetkililer hakkında suç duyurusunda bulunulup sonucuna göre dava açılması halinde hukuki ve fiili irtibat nedeniyle davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekmekte iken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Katılan Kocaeli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10267, Karar No: 2013/14841, Tarih: 26.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10267 E.  ,  2013/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 53.100,00 TL bedelle kutu kapatma makinesi satıp teslim ettiğini, davalı tarafından malın tesliminden sonra bir kısım ödemelerde bulunulduğunu, ancak bakiye 39.065,00 TL'nin davalı tarafından ödenmediğini belirterek davanın kabulüne 39.065,00 TL alacağın temerrüt tarihi olan 30/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan kutu kapama makinesi satın aldığını, ayıplı olarak müvekkiline gönderilen makinenin bedelinin 14.035,00 TL olarak davacıya ödendiğini, davacının bu alım satım ilişkisine konu makine için müvekkiline 05/01/2009 tarihli 10332 nolu 53.100,00 TL bedelli hukuki dayanaktan yoksun fatura düzenleyerek gönderdiğini, faturanın davacı şirkete iade edildiğini, satın alınan ayıplı makinenin müvekili tarafından kullanılamadığını, fatura alacağının zamanaşımına uğradığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre davacı tarafından kutu kapatma makinesinin davalıya satılıp teslim edildiği, davalı tarafından teslim edilen makinenin ayıplı olduğuna ilişkin iddiasının usulüne uygun delillerle ispat edilemediği, fatura bedelinden bakiye kalan 39.065,00 TL'nin davalı tarafından davacıya ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 39.065,00 TL alacağın 30/01/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Zira taraflar tacir olduğundan somut olayda 4077 sayılı TKHK hükümleri uygulanamaz. Uyuşmazlığın ticari satışlarda ayıp hükümlerini düzenleyen TTK.'nın 25/3 maddesi çerçevesinde değerlendirilip çözümlenmesi gerekir. Bu durumda Mahkemece oluşturulacak yeni bir bilirkişi kuruluna iddia edilen ayıbın niteliği yönünden inceleme yaptırılarak ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5592, Karar No: 2014/17934, Tarih: 19.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5592 E.  ,  2014/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/47-2013/933

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Kilis ilinde dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve nitelikleri aynı satışların bulunması doğaldır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, incelenen emsallerin tapuda gösterilen satış bedellerinin gerçek değeri yansıtmadığı ve dava konusu taşınmaza emsal olabilecek arsa niteliğinde taşınmaz bulunamadığı belirtilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Kilis ilinde dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve nitelikleri aynı satışların bulunması doğaldır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, incelenen emsallerin tapuda gösterilen satış bedellerinin gerçek değeri yansıtmadığı ve dava konusu taşınmaza emsal olabilecek arsa niteliğinde taşınmaz bulunamadığı belirtilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlaırnın istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12918, Karar No: 2013/11936, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12918 E.  ,  2013/11936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine 20/07/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı tarafın kendisinin bilgi ve izni dışında zeytin ağaçlarının diplerine hayvan dışkısı döktüğünü, bu nedenle verim çağında yetişmiş 23 adet zeytin ağacının kökünden kuruduğunu beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere zeytin ağaçlarının yenilerinin dikilerek eski hale iadeye kadar süredeki bakım masrafları ile ürün gelir kaybının tazminini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kurumuş olan 23 adet zeytin ağacının diğer ağaçlara zarar verebileceği için sökülerek yerine yeni fidan dikilmesi gerektiği, zeytinlerin 15 yaşında olduğu, zeytin ağacının 3. yılında ürün vermesine rağmen 7 yıldan sonra ekonomik olarak ürün vereceği belirtilerek ağaç başına alınacak verim ile zeytinin kg fiyatı çarpılarak 7 yıllık verim kaybı üzerinden zarar hesabı yapılmıştır. Oysaki zeytin ağaçlarının bir yıl ürün verip ertesi yıl ürün vermediği bilinen bir gerçektir. Bu durum göz önüne alınarak zeytin ürününde periyodisite uygulanarak zarar hesabı yapılması gerekirken, yanılgılı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16565, Karar No: 2014/3970, Tarih: 24.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16565 E.  ,  2014/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/89-2013/299

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.02.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tazminat yönünden davanın kabulüne dair verilen 08.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı Çankaya Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalı Çankaya Belediyesi Encümenin 30.05.2002 tarihli kararı ile dava konusu 27650 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 236 m2 yüzölçümündeki bölümünü 102.660 TL bedel ile satın aldıklarını, bedelini ödediklerini öne sürerek tapu iptali ve tescil, olmazsa rayiç bedeli veya ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili istemiyle dava açmıştır.

Davalılar, davanın husumetten reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yönelik davanın husumet yönünden reddine, davalı Ç.. B..na yönelik davanın kabulüne, ödenen 102.660 TL bedelinin ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ve davalı Ç.. B.. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacılar vekilinin tüm, davalı Ç.. B.. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-5393 sayılı Belediyeler Kanununun 18/e maddesine göre “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına, üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi 30 yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek” belediye meclisinin görevleri arasındadır. Taşınmaz satımı konusunda belediye meclisi kararı olmadan veya belediye meclisi bu konuda işlem yapmak üzere belediye encümeni ya da belediye başkanına yetki vermeden mülkiyeti belediyeye ait bir taşınmazın satışı geçerli olmaz.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi adına kayıtlı olduğu halde diğer davalı Çankaya Belediyesinin encümen kararıyla ve belediye meclisince verilmiş bir yetki olmadan davacılara satıldığı anlaşıldığından ortada geçerli bir satış işleminden söz edilemez.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi adına kayıtlı olduğu halde diğer davalı Çankaya Belediyesinin encümen kararıyla ve belediye meclisince verilmiş bir yetki olmadan davacılara satıldığı anlaşıldığından ortada geçerli bir satış işleminden söz edilemez.

Davacılar geçersiz sözleşmeye dayanak taşınmazın mülkiyet naklini veya taşınmazın rayiç değerini isteyemez. Ancak davalı Çankaya Belediyesine ödemiş oldukları satış bedelini sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca isteyebilir. Davacılar ikinci kademede taşınmazın rayiç bedelini veya ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili isteminde bulunmuştur. Gerçekten geçersiz olan satış işlemi sebebiyle davacıların yaptığı ödemeler davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur.

Davacılar tarafından davalı Çankaya Belediye Başkanlığına 07.09.2011 ve 08.09.2011 günü tebliğ edilen ihtarnameler ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının 7 gün içinde davacılara devredilmesi, aksi halde ecrimisil talep etme hakkı saklı kalmak kaydı ile yasal yollara başvurulacağı belirtilmiş ise de ödenen bedelin iadesi talep edilmediğinden tazminat istemi yönünden davalı Ç.. B.. temerrüde düşürülmüş sayılmaz.

Buna göre mahkemece yapılması gereken iş, davacıların dava tarihinden önce davalı Ç.. B..nı temerrüde düşürmediği gözetilerek davacıların ödediği 102.660 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Çankaya Belediye Başkanlığından tahsiline karar vermesi gerekirken her taksitin ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı Ç.. B.. vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle davalı Çankaya Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davalı Çankaya Belediyesinin yatırdığı temyiz harcının istek halinde kendisine iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.