muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1555, Karar No: 2021/318, Tarih: 25.01.2021

Özelleştirme aşamasında 30.09.2013 tarihinde Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 30.09.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 30.09.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 30.09.2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise,30.09.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 30.09.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 30.09.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 30.09.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusu red edilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2009/19139, Karar No: 2010/172, Tarih: 12.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19139 E.  ,  2010/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 589.maddesinde; “Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kimselerin imzasını, sahte imzaları, mevhum şahısların imzalarını yahut imzalayan ve namlarına imzalanmış olan şahısları herhangi bir sebep dolayısıyla ilzam etmeyen imzaları taşırsa, diğer imzaların sıhhatine halel gelmez”, yine aynı maddenin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken TTK.nun 598.maddesinde; "Bir poliçeyi elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır" hükümleri yer almaktadır. Kambiyo takibi yapabilmek için selahiyetli hamil olmak yeterli olup haklı hamil olmak şart değildir.

Somut olayda keşideci  konumundaki muteriz ... Tük. Mal. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. kendi imzasına itiraz etmemiştir. Bonoyu tanzim eden keşidecinin lehtarın ciro imzasına itiraz hakkı yoktur. Ciro imzasının lehdara ait olmaması da, yukarıda açıklanan yasa hükümleri karşısında, yetkili hamil olan alacaklının, imzasına itiraz etmeyen keşideci hakkında takip yapmasına engel teşkil etmez. Bu nedenle keşideci borçlunun, lehtarın ciro imzasının geçersiz olduğunu belirterek ciro silsilesinde kopukluk olduğundan bahisle ileri sürdüğü şikayetin reddi  gerekirken, lehtarın cirosunun geçersizliğine yönelik şikayetin kabulü ile borçlu ... Tük. Mal. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31250, Karar No: 2016/1460, Tarih: 01.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31250 E.  ,  2016/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan hükümlü ...’nun, TCK’nun 125/1, 125/4, 62. maddeleri uyarınca 1.800 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2013 tarih ve 2011/341 esas, 2013/135 karar sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2015 gün ve 157826 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre,

Sanık hakkında TCK’nun 125/1, 125/4 ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilecek 87 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den olmak üzere adli para cezasına çevrilirek sonuç cezanın 1.740 TL. adli para cezası yerine, 1.800 TL. adlı para cezası olarak hesaplanması sureti ile fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2013 tarih ve 2011/341 esas, 2013/135 karar sayılı kararının, CMK'nın 309. Maddesinin 3. fıkrası uyarınca, BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;

Sanık ... 'nun hakaret suçundan TCK'nın 125/1 maddesi uyarınca takdiren 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK'nın 125/4 maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi ile sanığın 87 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak, 1740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 01.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11314, Karar No: 2019/199, Tarih: 08.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11314 E.  ,  2019/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki adet ruhsatsız tabancanın sanığın oturduğu apartmana ait merdiven boşluğundaki ayakkabı dolabının arkasında ele geçirilmesi ve sanığın da tabancaları Sakarya'da tanımadığı bir şahıstan satın aldığını beyan etmesi karşısında, eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. madde ve fıkrası yerine anılan Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 08.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/819, Karar No: 2016/2005, Tarih: 30.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/819 E.  ,  2016/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... ile davalı-birleşen dosya davacısı ...ve davacı-birleşen dosya davalısı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yaklaşık maliyet cetveli ile pursantaj listelerinde yer almasına ve hak ediş raporları ile yükleniciye bedeli ödenmesine rağmen, idare müfettişi eliyle yapılan teftiş sırasında yapılmadığı anlaşılan 5 kalem imalâta yaklaşık maliyet cetvelindeki fiyatlara göre yersiz yere 16.434,45 TL ödendiği, 5 kalem imalâtın ise pursantaj listesindeki miktara göre eksik yapıldığı bu sebeple yaklaşık maliyet listesindeki fiyatlara göre yersiz yere 25.857,50 TL fazla ödemede bulunulduğu yine davalı tarafından yapılan 2 kalem fazla imalât bedelinin 6.958,91 TL olduğu bu bedelin mahsubu ile 41.692,99 TL fazla ödeme yapılmak sureti ile idarenin uğradığı zararın ve haksız tahsil edilen iş bedelinin, yüklenici şirket ile yaklaşık maliyeti hazırlayan ve kontrol görevini ihmâl ederek fazla ödeme yapılmasına neden olan idare elemanlarından tahsili istemine ilişkindir. Birleşen dava ise yüklenici şirket tarafından sözleşme dışı fazla iş bedelinin tahsiline ilişkin iş sahibi .... Genel Müdürlüğüne açılan alacak davasıdır. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı iş sahibi, davalılardan ... ile davalı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

Mülkiyeti davacı idareye ait olan ve ... Konak'ta bulunan Serbölük vakıf işhanı'nin bir kısım onarım işlerine ilişkin projenin İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 27.11.2008 tarih ve 4387 sayılı kararıyla onandıktan sonra Vakıflar Bölge Müdürlüğünün yaptığı görevlendirme sonucu davalılar ..., ..., ... ve ....... tarafından belirlenen yaklaşık maliyetin idare tarafından onaylanması sonucu çıkılan ihalede işi davalı yüklenici ... Yapı Ltd Şti’ ye verilerek …./06/2006 tarih ve ..... yevmiye nolu sözleşme imzalanmış, yer teslimi yapılarak yüklenici tarafından işe başlanmıştır. Sözleşmenin 6. maddesine göre türü "Anahtar teslimi götürü bedel" olup miktarı da 88.500,00 TL'dir. Sözleşmenin 7. maddesinde KDV sözleşme bedeline dahil olmayıp iş sahibi tarafından ayrıca yükleniciye ödeneceği kabul edilmiştir.

Yüklenicinin işin tamamlandığına dair 28.07.2006 tarihli dilekçesi ve idare elamanı davalılar .... , ... ve dava dışı ... ... ’den oluşan kabul komisyonunun incelemesi sonucu 20.10.2006 tarihli işin sözleşme ve eklerine uygun olduğu ve geçici kabule engel olabilecek eksik, kusur ve arızaların bulunmadığı belirtilerek geçici kabulün yapıldığı, geçici kabul işleminin iş sahibi bölge müdürü tarafından onaylandığı,yine 24.04.2008 tarihinde idare elamanı davalılar ......., ... ve dava dışı ... ...... ’dan oluşan kabul komisyonunun incelemesi sonucu işin sözleşme ve eklerine uygun olduğu ve kesin kabule engel olabilecek eksik, kusur ve arızaların bulunmadığı, ancak çatıda kiremitlerin kırıldığı 150,00 TL nefaset kesintisi asansör panelinin tahrip olması sebebi ile 200,00 TL nefaset kesilmesi gerektiği belirtilerek kesin kabulün yapıldığı, kesin kabul işleminin iş sahibi bölge müdürü tarafından onaylandığı davalı yüklenicinin 28.07.2006 tarihli dilekçesi üzerine 22.12.2006 tarihinde 1 nolu hak ediş raporunun düzenlendiği, hak ediş raporu ile 104,430,00 TL’nin yükleniciye ödendiği anlaşılmaktadır.

Davalı yüklenici ile idare elemanlarına karşı ileri sürülen iddialar ve talep edilen zararların cinslerine göre davada çözümü gereken husus, ihale evrakları arasında bulunan yaklaşık maliyet cetveli ile ihale dokümanlarındaki fiyatların gerçek piyasa fiyatlarına uygun düşüp düşmediği, mahal listesinin koruma değerlendirme ön izin komisyonunun kararına aykırı hazırlanıp hazırlanmadığı ve kabul edilemeyecek derecede fazla ihale bedeli belirlenip sözleşme yapılıp yapılmadığı ile yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalâtlara göre hak ettiğinden fazla ödeme yapılıp yapılmadığından ibarettir. Davalı yüklenici, gerçekleştirdiği imalâttan fazla yapılan ödemelerden her halükârda sorumlu ise de, ihale evraklarının hazırlanması, yaklaşık birim fiyatlarının belirlenmesi, mahal listesi ve fiyatların koruma değerlendirme ön izin komisyonunun kararı ve işin niteliğine aykırı olarak belirlenmesi ve fiyatın fahiş olarak tespitinde katkısı olduğu ispat edilemediği sürece bu sebeple yapılan fazla ödemelerden sorumlu değildir.

Diğer yandan davacı idare, yaklaşık maliyet cetveli ile ihale dökümanlarındaki fiyatların piyasa fiyatlarının üzerinde tespit edildiği, mahal listesinin abartılı olarak düzenlendiği ve hayali imalâtlara yer verildiğini ileri sürdüğünden, yaklaşık maliyet cetveli ve ihale dokümanlarındaki fiyatların belirlenmesinde görevli idare elemanları fiyatlar ve imalâtların yüksek belirlenmesi ile fazla ödeme yapılmasında kusurlu olduklarının saptanması halinde bu sebeple oluşan idare zararından, kontrol görevi olup bu görevi ihmâl ederek fazla ödeme yapılmasına neden olan idare elemanları da haksız fiil hükümlerine göre kusurlarıyla oluşan fazla ödemeden kaynaklı idare zararından sorumludurlar.

Dosya kapsamından geçici kabul işlemleri yapılmakla birlikte kesin kabul ve kesin hesap işlemlerinin yapılmadığı anlaşılmakta ise de; yüklenici tarafından onarım işi bitirildiği belirtilerek iş sahibine teslim edildiği ve 1 adet hakediş belgesinin düzenlendiği, davacı idare tarafından da fazla ödeme yapıldığı ve idare zarara uğratıldığından bahisle eldeki dava açıldığına göre, mahkemece tasfiye kesin hesabının çıkartılarak sonucuna göre fazla ödeme yapılıp yapılmadığı, davacı idarenin zarara uğrayıp uğramadığı ve davalıların hangi hukuki sebeplerle sorumlu olacaklarının tespiti gerekir. Bu durumda, mahkemece öncelikle sözleşme eki ihale evrakları ve dökümanlarında yapılması kararlaştırılan işlerin sözleşme tarihi itibariyle gerçek piyasa fiyatlarının ticaret ve sanayi odaları ile ilgili meslek kuruluşlarından mahkemece sorularak tespit edildikten sonra bilirkişi kurulundan yaklaşık maliyet cetveli, mahal listesi, ihale evrakları ve sözleşme bedelinin belirlenmesinde davalı idare elemanlarının ihmal ve kusurları bulunup bulunmadığı varsa dereceleri ve miktarları ile davalı yüklenicinin sözleşme ile eki ihale dökümanlarına göre yapımını üstlendiği halde hiç yapmadığı ya da eksik yaptığı işler olup olmadığı ve bunlar sebebiyle kendisine ne miktarda fazla ödeme yapıldığı, kontrol ile geçici kabul komisyonunda görevli olan davalı idare elemanlarının kontrol ve denetim görevini ihmal sebebiyle fazla ödemeye neden olup olmadıkları ve miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp, ....... Mahkemesi'nin 2010/ Esas sayılı ceza dava dosyası da dikkate alınarak davalı yüklenicinin, ihale evraklarında fiyatın yüksek belirlenmesi ya da hayali imalât gösterilmesinde katkısı bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kısmen kabulü ile istirdadına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı iş sahibi idare, davalı yüklenici ve davalı idare elemanı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı ...... Şti.'ne ile ...'e ve davacı-birleşen dosya davalısı ...'ne geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12338, Karar No: 2024/6000, Tarih: 31.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12338 E.  ,  2024/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/258 E., 2015/461 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sözleşmenin iş akdi niteliğinde olduğundan sanığın tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği olay sebebiyle cezalandırılması gerektiğine, asıl iş sahibinin sanığın oğlu ... olduğundan kendisinin sanık sıfatıyla yargılanmamasının hukuka aykırılığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sıva ustası ...'ın sanığa ait inşaatının sıva işlerini yapmak amacıyla kendisiyle götürü usulü ücretle ödeme için anlaştıkları, ...'nin inşaatın 5. katında, yaklaşık 13.50 metre yükseklikte üzerinde sabitlenmemiş 2 adet kalas bulunan kendi kurduğu sıpa iskelede çalışmaktayken köşe noktada bulunan iskele ayağının boşa gelmesi neticesinde dengesini kaybederek düşmesiyle ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tarafların arasındaki sözlü anlaşmanın eser sözleşmesi niteliğinde olduğu kanaatine varılarak, sanığın kusuru olmadığından bahisle hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Dörtyol 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden açıklanan sebeplerle herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18627, Karar No: 2012/26199, Tarih: 12.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18627 E.  ,  2012/26199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazın değer tespitinde emsal alınacak satışın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirmede esas alınan emsal ... Köyünde dava konusu taşınmaz ise 5. Mıntıka Mahallesinde olup, yüzölçüm bakımından da aralarında çok büyük fark vardır.Ayrıca emsal şirkete yapılan özel amaçlı satış olduğu gibi taşınmazın vergi kaydı 16,00-TL/m2 emsal ise 40,00-TL/m2 olarak bildirilmesine rağmen dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek bedel belirlenmesi nedenleriyle bu satışın emsal olarak kabul edilmesi doğru değildir.

Bu itibarla; taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmaza yol olarak el atıldığı anlaşıldığından bu kısmın tapusunun iptali yerine yazılı şekilde idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4615, Karar No: 2008/1723, Tarih: 07.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/4615 E.  ,  2008/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2006

Davacı, Bağ-Kur kayıtlarında hizmet süresi hesaplarında borç tahsili basamağında borçlanma ve emeklilik süresi kayıtlarında yapılan yanlışlığın düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava nitelikçe, davacının 1.1.985 tarihinde başlayan 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 1.1.1985  tarihinde tarım Bağ-kur sigortalısı olarak tescil edilen davacının 30.12.1992-1.1.2005 tarihleri arasında 12 yıl 1 gün 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 Sayılı yasa’nın 6 /b maddesi hükmüne göre;     Diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıklarının sona ereceği öngörülmektedir. Tarım Bağ-Kur Sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36. ve 10. maddesindeki şartların varlığı halinde 1479 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulünün gerekeceği; 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36 maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.