muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15663, Karar No: 2009/18092, Tarih: 07.12.2009

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında 3116 sayılı yasa gereğince orman kadastrosu ve 1975 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış 28.11.1975 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 2000 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış ve kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu işlemi 2002 yılında yapılıp kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman sınırlarının dışında kaldığı ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın 209 sayılı parselin (A) işaretli 1813 m2 bölümü yönünden 119 ada 148 sayılı parselin edinme sütununda 148 ve 149 sayılı parsellerin öncesinin bir bütün olup, ... ...'a ait olduğu ve onun tarafından ikiye ifraz edilerek 148 sayılı parseli davacının babası ... ...'a 149 sayılı parseli de ... ...'e sattığı, 2000 m2 yüzölçümlü doğusu ve batısı ırmak, kuzeyi ... (P.145-146), güneyi mera okuyan 316 nolu vergi kaydının bu parsellere ait olduğu, miktar fazlası varsa da 1981 tarihli emlak vergi beyannamesinin daha büyük yüzölçümlü olması nedeniyle bu beyannameye değer verilerek, 148 nolu parselin 1814 m2 olarak muris ...'nın 1998 yılında ölümünden sonra mirasçıları arasında paylaşım yapılması nedeniyle 148 sayılı parselin kızı ... Küçükpehlivan 149 sayılı parselin de ... oğlu ... ... adına tesbit edildiği belirtilmiştir. ... bilirkişi tarafından verilen 27/06/2005 günlü raporda da 316 nolu vergi kaydının 148 ve 149 sayılı parsellere uyduğu, vergi kaydının kuzeyinde yazılı ... Yerinin 147 sayılı parselin kuzeyindeki 144- 145 ve 146 sayılı parseller olduğu ve o parsellere ... adına yazılı 318 nolu vergi kaydının uygulandığı kayıtların birbirini sınır okuduğu açıklanmıştır.

Mahkemece, davacının dava dilekçesindeki açıklamaları dilekçeye eklediği kroki, keza vergi kaydının güney sınırının mera okuduğu ve vergi kayıtlarının lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturacağı, vergi kaydının doğu ve batısında bulunan ırmak (Derelerin) ormancı bilirkişi tarafından verilen raporda gösterildiği vergi kaydının 147 sayılı parseli de içine aldığı, orman ile dava konusu parseller arasında vergi kaydına göre mera bulunduğu ve meraların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre bu tür kayıtların kapsamının yüzölçümüne değer verilerek belirleneceği, vergi kayıt miktarından fazla olan 148 - 149 sayılı parsellerin kişiler adına tesbit ve tescil edildiği, bu durumda vergi beyannamelerine değer verilemeyeceği gözönünde bulundurulmadan ağaçlık niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescil edilen 209 sayılı parselin 1813.11 m2'lik bölümünün tapusunun iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların incelenmesine gerek olmadığına 07/12/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4303, Karar No: 2018/7873, Tarih: 11.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4303 E.  ,  2018/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

A) 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Bozma üzerine yapılan yargılamada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklar Çetin, Rafet ve Abdullah'a yüklenen 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçunun, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 11.11.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar Çetin ve Rafet hakkındaki 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının sanık ... için kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 09.09.2009 tarihinden, sanık ... için ise kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 30.04.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, tüm sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca; sanıklar Çetin ve Rafet hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının ise gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

B) Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

1- Bozma üzerine yapılan yargılamada, dava konusu Forteks İth. İhr. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın, suça konu şirketin yetkilisi olduğunu, ancak sahte fatura düzenlemediğini, 2006 takvim yılında şirket faaliyetlerine ara verdiklerini ve bu süreçte belgelerin muhasebeci ...'ta durduğunu savunması; Adli Tıp ve Adli Belge İnceleme Uzmanı bilirkişi Mustafa Dalgıç tarafından düzenlenen 28.04.2015 tarihli raporda, sahte olduğu iddia edilen 2005-2006 takvim yıllarında düzenlenen faturalardan, yalnızca 2005 takvim yılında düzenlenen faturalardaki imzaların sanık ...'ın eli ürünü olduğunun, 2006 takvim yılında sahte düzenlendiği iddia edilen faturalardaki imzaların ise sanığın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi; adına sahte fatura düzenlenen şirket yetkililerine ulaşılamaması; sahte olduğu iddia edilen 2006 takvim yılına ait faturaların sanık tarafından düzenlendiği yönünde sanığın mahkûmiyetine yeter maddi bir delil ve tarafsız bir tanık beyanı bulunmaması nedeniyle sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre ise; uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesi ve bu maddenin uygulanmasının hükümden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17914, Karar No: 2016/10981, Tarih: 21.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17914 E.  ,  2016/10981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 73/4 ve CMK.nın 223/8 maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın köy yolunun kenarından akan yağmur suyunun yönünü mağdur ...'nun arazisine doğru kasten çevirdiği ve bu eylemi sonucunda müştekinin arazisinin zarar gördüğü iddia olunan olayda;

Mağdurun 17/10/2012 tarihli oturumda şikayetten vazgeçmesi ve sanığında zımni kabulü karşısında verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4807, Karar No: 2016/8604, Tarih: 26.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4807 E.  ,  2016/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının itibari hizmet süresi değerlendirilip, 4447 sayılı Yasa ile getirilen değişiklik uygulanmak suretiyle hesaplanarak yeniden tespitine, fark aylıklardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanağı, 3570 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi olup, anılan Kanunun 15. maddesi, “ ... veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan Devlet memurları ile sözleşmeli personelden; pilot, uçuş ekibi ve kurbağa adam olarak görev yapmakta olanların, uçucu ve kurbağa adam olarak geçirdikleri fiili hizmet müddetlerinin her yılı için, 5434 sayılı ... Kanununun 32 nci maddesinin (b) fıkrası ile 36 ncı maddesinin (A) fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde gösterilen hizmet müddetleri dışında, ayrıca altı ay itibarî hizmet müddeti eklenir.

Kamu kurum ve kuruluşlarında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine tabi olarak çalışan sözleşmeli personele yukarıdaki fıkrada belirtilen itibari hizmet müddeti 90 gün olarak eklenir.” şeklinde düzenlenmiş, olup, dosya kapsamından davalı işveren bünyesinde hat teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılan davacının, arızi olarak uçuşlarda bulunduğu gözetildiğinde 3570 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında uçucu personel olarak nitelendirilmeyeceği gözetilerek, itibari hizmet süresinden faydalanamayacağından bahisle davanın reddi gerekirken, davacının görevini 3570 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında uçucu personel kapsamında değerlendirilip, uçuş süresi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; gerekçenin son paragrafının tamamen silinerek yerine “Somut davada işveren tarafından sunulan kayıtlarda davacının davalı işverenin işyerinde hat teknisyeni olarak çalıştığı, 3570 sayılı Kanunun değişik 3160 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında uçucu personel olarak nitelendirilmeyeceği gözetilerek, itibari hizmet süresinden faydalanamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.” paragrafının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10874, Karar No: 2018/3322, Tarih: 26.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/10874 E.  ,  2018/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, HTS kayıtlarına göre cep telefonunu çalındığı tarihten 5 gün sonra ilk olarak dosya dışı....’ın kullanmaya başladığı, adı geçen şahsın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde suça konu telefonla ve olayın gerçekleştiği okul ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/983, Karar No: 2016/6942, Tarih: 06.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/983 E.  ,  2016/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.11.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek vekili, 07.01.2015 tarihli mazeret dilekçesinde; 07.01.2015 tarihli duruşmaya şehir dışında olacağından dolayı katılamayacağını, belirtip, bu nedenle mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden tahkikat duruşmasına devam olunmuş, davalının yokluğunda tahkikat duruşması tamamlanarak, sözlü yargılamaya da geçilmeden karar verilmiştir. Belirlenen bu durum hukuki dinlenilme hakkı (HMK m. 27) kapsamındaki savunma hakkını zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Davalının mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz, bir karar verilmediği gibi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 186/1. maddesi uyarınca sözlü yargılamaya da çağrılmadan yokluğunda hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/241, Karar No: 2016/6428, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/241 E.  ,  2016/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki, kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 03.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı - birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.06.2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı - birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile ... vekili Av. ... ile karşı taraftan ... vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında; ... köyünde bulunan, 59.654,94 m2 yüzölçümlü 223 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiş; kadastro tutanağının beyanlar hanesine, “Parsel üzerindeki ev ... oğlu ...'e aittir” şerhi yazılmıştır.

... köyünde bulunan 223 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 62250,20 m2 ve 3 parsel sayılı taşınmaz ise 52925,01 m2 yüzölçümü ile tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., 2013/554 Esas sayılı dosyada bulunan 26.07.2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... köyünde bulunan ve ... adına tarla vasfıyla tespit edilen 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazla ilgili yapılan kadastro çalışmaları sırasında, bilgilendirme askısının 25.04.2013 - 10.05.2013 tarihleri arasında askıya çıktığını, askı tutanağında ... oğlu ... adına şerh konulduğunu ve bunun üzerine komisyona askı ilânında itiraz edildiğini, daha sonra 24.06.2013 - 24.07.2013 tarihleri arasında kesin askı cetvelinin ilâna çıkarıldığını, bu ilânda beyanlar hanesi boş ise de itiraza konu hususların kadastro müdürlüğünce reddedildiğini, dava konusu taşınmazın özel mülke konu olabilecek taşınmazlardan olmadığını belirterek 223 ada 2 sayılı parsele ait bilgilendirme ilânında kadastro tutanağında belirtilen kullanıcı beyanı ve süresi ile sonuçlarını gösterir kesin askı ilân cetvelinin beyanlar ve şerhler hanesinde davalıların murisi lehine bulunan kullanıcı şerhinin ve kullanım süresinin kaldırılmasını, taşınmazın tespit gibi ... adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2013/536 Esas sayılı dava dosyasında davacı ..., ...'e karşı açtığı dava ile ... köyü 233 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davalı lehine verilen şerhin kaldırılmasını talep ve dava etmiş; mahkemece, davanın 2013/554 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2013/536 Esas sayılı dava dosyasında davacı ..., ...'e karşı açtığı dava ile ... köyü 233 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davalı lehine verilen şerhin kaldırılmasını talep ve dava etmiş; mahkemece, davanın 2013/554 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2013/551 Esas sayılı dava dosyasında, davacı ... vekili, Hazineye karşı açtığı dava ile ... köyü 223 ada 3 parsel sayılı taşınmazın murisinden kendisine kaldığı, taksimle kendisine düşen ve zilyetliğinin uzun yıllardır devam ettiği taşınmazın ... adına tespit edildiğini belirterek, tapunun beyanlar hanesine taşınmazın kendi kullanımında olduğunun şerh edilmesini talep ve dava etmiş; mahkemece, dosyanın 2013/556 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2013/553 Esas sayılı dava dosyasında, davacı ... vekili, Hazineye karşı açtığı dava ile ... köyü 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazın murisinden kendisine kaldığı, taksimle kendisine düşen ve zilyetliğinin uzun yıllardır devam ettiği taşınmazın ... adına tespit edildiğini belirterek tapunun beyanlar hanesine taşınmazın kendi kullanımında olduğunun şerh edilmesini talep ve dava etmiş; mahkemece, dosyanın 2013/554 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2013/556 Esas sayılı dava dosyasında, davacı ..., davalı ...'e karşı açtığı dava ile ... köyünde bulunan ve ... adına tarla vasfıyla tespit edilen 223 ada 3 parsel sayılı taşınmazla ilgili yapılan kadastro çalışmaları sırasında, bilgilendirme askısının 25.04.2013 - 10.05.2013 tarihleri arasında askıya çıktığını, askı tutanağında ... oğlu ... adına şerh konulduğunu ve bunun üzerine komisyona askı ilânında itiraz edildiğini, daha sonra 24.6.2013 - 24.07.2013 tarihleri arasında kesin askı cetvelinin ilâna çıkarıldığını, itiraza konu hususların kadastro müdürlüğünce reddedildiğini, dilekçe ekindeki uydu görüntüleri ve zeminde yapılan tespite göre taşınmazın kısmen çalılık kısmen dere kısmen de ormanlık alanda görüldüğünü, kullanımların eskiye dayanmadığını ve kesin askıda belirtildiği gibi taşınmazın vasfının tarla olmadığını görülmekle, ... adına tespit edilen 223 ada 3 parsel numaralı taşınmaza ait kadastro tutanağında belirtilen kullanıcı beyanı ve süresi ile sonuçlarını gösterir kesin askı ilân cetvelinin beyanlar hanesinde bulunan kullanıcı beyanının kaldırılmasını talep ve dava etmiş; mahkemece, davanın 2013/554 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2015/7 Esas sayılı dava dosyasında, davacı ..., Hazineye karşı açtığı dava ile ... köyü 223 ada 1 parsel sayılı taşınmazın murisinden kendisine kaldığı, taksimle kendisine düşen ve zilyetliğinin uzun yıllardır devam ettiği taşınmazın ... adına tespit edildiğini belirterek, ... adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep ve dava etmiş; mahkemece, davanın 2013/554 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2015/7 Esas sayılı dava dosyasında, davacı ..., Hazineye karşı açtığı dava ile ... köyü 223 ada 1 parsel sayılı taşınmazın murisinden kendisine kaldığı, taksimle kendisine düşen ve zilyetliğinin uzun yıllardır devam ettiği taşınmazın ... adına tespit edildiğini belirterek, ... adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep ve dava etmiş; mahkemece, davanın 2013/554 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Birleştirilen dosyalar üzerinden yapılan yargılama sırasında; davacılar ... ve ... 223 ada 2 ve 3 sayılı parsellerle ilgili açtıkları davayı ıslah ederek taşınmazların adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu;

- Asıl dosyada davacı Hazinenin 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhin iptali davasında tutanağın beyanlar hanesinde herhangi bir kaydın olmayıp boş olduğundan davanın konusuz olması nedeni ile reddine,

- Birleştirilen 2013/536 Esas sayılı dava dosyasında davacı Hazinenin 223 ada 1 sayılı parsel beyanlar hanesindeki şerhin iptali davasının reddine,

- Birleştirilen 2013/551 Esas sayılı dava dosyasında davacı ...'in dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 223 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin beyanlar hanesine adının kullanıcı şerhinin düşülmesi davasının reddine,

- Birleştirilen 2013/553 Esas sayılı dava dosyasında 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davacı ...'ın kullanıcı olduğuna dair şerh talebinin reddine,

- Birleştirilen 2013/556 Esas sayılı şerhin iptali davasının davacı Hazinenin ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 223 ada 3 sayılı parsel beyanlar hanesindeki şerhin iptali davasının tutanağın beyanlar hanesinde herhangi bir kayıt olmayıp boş olduğundan dava konusuz olması nedeni ile reddine,

- Davacılar ... ile ...'in dava konusu 223 ada 2 ve 3 sayılı parsellere yönelik ıslah yolu ile adlarına tapuya tescil taleplerinin reddine,

- Birleştirilen 2015/7 Esas sayılı dava dosyasında davacı ...'in 223 ada 1 sayılı parselin adına tesciline ilişkin davasının reddine,

Dava konusu 223 ada 1, 223 ada 2 ve 223 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanağındaki gibi tapuya tesciline,

karar verilmiş; hüküm, davalı ve birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşları ile davacı -birleştirilen dosya davalısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 28/05/1981 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması ve 02/06/1999 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Hazinenin temyiz itirazları bakımından;