muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2229, Karar No: 2011/2500, Tarih: 21.03.2011

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 12.5.1996-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 4112 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin sleeve elemanı olduğunun belirtildiği , mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, , davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde sleeve elemanı olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgilisine yükletilmesine,21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8910, Karar No: 2013/11650, Tarih: 04.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8910 E.  ,  2013/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya içerisindeki tüm belge ve beyanlar incelendi; gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin...Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların... Piyasası Düzenleme Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını...'nın verdiği, kararlara karşı ise Danıştay'da dava açılabileceğini bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek...Tüketici Sorunları Hakem ...Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden elektrik faturalarından ...'ın bugüne kadar fazladan aldığı kaçak kulanım bedeli ücretinin tarafına iadesini istemiş;... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan sözedilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının ;HUMK nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427 . Maddesi Uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez .Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz.Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla ;... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 25.12.2012 Tarih, 2012/486 E.- 2012/559 K. Sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre,...Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulune ve ilgi Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptaline dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6171, Karar No: 2024/4449, Tarih: 18.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6171 E.  ,  2024/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2021/2084 E., 2021/2302 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.11.2021 tarihli ve 2021/2084 Esas, 2021/2302 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24607, Karar No: 2018/10866, Tarih: 30.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24607 E.  ,  2018/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14/11/2016 gün ve 2016/3549 Esas - 2016/15854 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine bozulmuş; bu karara karşı, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaza yakın(yaklaşık 500 metre ) olan 1614 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan ve Dairemizin 09.11.2015 gün ve 2015/23449 E.-2015/21264 K sayılı ilamı ile onanan, ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/1059 Esas sayılı dosyasında taşınmazın m2 birim fiyatı aynı değerlendirme tarihi itibariyle 358,00-TL olarak tespit edildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz için 167,00-TL m2 birim bedeli tespit edildiğinden hükme esas alınan bilirkişi raporunun inandırıcı olmadığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 14.11.2016 gün ve 2016/3549 Esas- 2016/15854 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 82 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 82 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre dava konusu taşınmaza yakın (yaklaşık 500 metre) mesafede olan 1614 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan ve Dairemizin 09.11.2015 gün ve 2015/23449 E.-2015/21264 K sayılı ilamı ile onanan, ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/1059 Esas sayılı dosyasında taşınmazın m2 birim fiyatı aynı değerlendirme tarihi itibariyle 358,00-TL olarak tespit edildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz için 167,00-TL m2 birim bedeli tespit edildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu bölümde değer azalışı olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının davacıya istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan peşin alındığından karar düzeltme harcının alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 315,00-TL. para cezasının alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/535, Karar No: 2023/590, Tarih: 15.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/535 E.  ,  2023/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Davalı -Birl. Davacının İstinaf Başvurusunu Kısmen Kabulüne,

Davacı- Birl. Davalının İstinaf Başvurusunun Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı-birleşen davalı arsa sahibi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı-birleşen davacı yüklenici vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL VE BİRLEŞEN DAVA

1. Asıl dosyada davacı arsa sahibi vekili, davalı ile 01/04/2013 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığını, işin teslim tarihi 12/06/2014 tarihi olmasına rağmen eserin iskanı alınmış halde teslim edilmediğini, tespit dosyasında eksik ve kusurlu işlere ilişkin alınan raporda işin sözleşmeye uygun hale getirilme bedelinin 291.936,00 TL belirlendiğini belirterek, davacıya düşen dairelerde ve ortak alanlarda tespit edilen eksik-bozuk işler için şimdilik 10.000,00-TL'nin yasal faizi ile tahsiline, genel şartnamenin 6. maddesinde belirtilen 12.000,00-TL kira bedelinin davalıdan yasal faizi ile tahsiline, Teknik Şartnamenin 1.4, 1.7 maddesinde düzenlenen teslimin yapılması gereken 12.06.2014 gününden teslimin yapıldığı 14/10/2014 gününe kadar sözleşmenin 1.8 madde 2.cümlesi gereği gecikilen her ay davacıya 8 daire için ayrı ayrı ödenmesi gereken kira bedeli olarak şimdilik 10.000,00-TL kira bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, sözleşmenin 1.8 maddesi, 1.cümlesi ile düzenlenen, sözleşme tarihi 01/04/2013'nden teslimin gerçekleşeceği tarihe kadar davacının kirada kalacağı her ay için davalı tarafından ödenmesi gereken 1.000,00-TL aylık kira bedelinin toplamının hesaplanması ve bu kira için şimdilik 2.000,00-TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24/01/2018 tarihli ıslah dilekçesiyle bağımsız bölüm ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı işler bedelini 10.000,00 TL iken 46.104,48 TL'ye ; gecikme sebebiyle kira tazminatı (teknik şartname 1.4.- 1.7 gereği teslimi gereken tarih 12/06/2014 ile teslim tarihi 14/10/2014 arası) 10.000,00 TL iken 36.800,00 TL'ye yükseltmiştir.

2.Birleşen dosyada davacı yüklenici vekili, sözleşme uyarınca davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiğini, yüklenici tarafından ekstradan yapılan faydalı işler bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000-TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl dosyada davalı yüklenici vekili, yokluklarında hazırlanan tespit raporuna itiraz ettiklerini, davacının işin bitim tarihinin 12/06/2014 olduğuna ilişkin beyanın doğru olmadığını, arsa malikinin imzası ile düzenlenen tadilat projesinin belediyesinden onaylandığını ve sözleşme ile 14/10/2014 tarihinde kendisine teslimi gereken 8 dairenin imza karşılığı ve kararlaştırıldığı şeklide ayıpsız, eksiksiz şekilde teslim edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen dosyada davalı arsa sahibi vekili, yüklenicinin sözleşmeye, projeye ve eklerine aykırı, eksik ve ayıplı işler yaptığını, davacının binayı teslim ederken herhangi bir ön koşul ileri sürmediğini, hiçbir aşamada bu yönde beyanda bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahallinde keşif icra edilerek aldırılan bilirkişi kurulunca sunulan ek rapora göre asıl davada davacının ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler bedelinden payına düşen 33.837,48.-TL, davacıya ait dairelerdeki eksik ve ayıplı işler bedeli olarak 12.267,00.-TL, gecikme tazminatı olarak 36.800,00.-TL, sözleşmenin 6. maddesi uyarınca ödenmesi gereken kira bedeli olarak 12.000,00.-TL olmak üzere toplam 94.904,48.-TL talep edebileceğini, birleşen dava yönünden, binanın pencere, çatı gibi ortak yerlerinde ve dış cephesinde sözleşme dışı yaptığı imalatlardan dolayı herhangi bir alacak talebinde bulunmasının mümkün olmadığını, arsa sahibinin daire mutfaklarına yapılan ekstra dolap ve ilave mermerleri kendi dairelerinde yapmamış olması halinde bu işlerin bedeli olan 2.000,00.-TL'yi arsa sahibinden talep edebileceğinin belirtildiği, hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın kabulüne, birleşen dava yönünden ise yüklenicinin ortak yerlerde dış cephelerde sözleşme dışı yaptığı imalattan dolayı alacak talebinde bulunmasının mümkün bulunmadığı, yüklenicinin arsa sahibinin daire ve mutfaklarında yaptığı ekstra dolap ve ilave mermerleri kendi dairelerinde yapmamış olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle ıslahla artırılan asıl davanın kabulü ile 94.904,48TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-birleşen davalı arsa sahibi vekili istinaf dilekçesinde, bilirkişilerce asansör fiyatından %25 indirim yapılmasının hatalı olduğunu, raporda bir kısım eksik ve ayıpların dile getirilmediğini, yapılmayan kapalı otopark bedelinden meydana gelen kazancın arsa sahibine verilmesi gerektiğini, doğalgaz tesisatı yapılmış ve sayaçlar takılmış vaziyette teslim gerektiğini, davacının 7 daire için 2.973,60 TL doğalgaz bağlantı bedeli ödediğini, doğalgaz proje çizimi, sayaç eksikleri ve gaz açılışının yapılmadığını, çamaşır odası için daire başı 450,00 TL hesabın düşük olduğunu, daire başı 3.500,00 TL'den 28.000,00 TL gibi bir rakam çıktığını, engelli rampası yapımı için 500,00 TL hesaplandığını, 1.000,00 TL olması gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.