muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2933, Karar No: 2018/23864, Tarih: 20.12.2018

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacının mazeretsiz olarak devamsızlık yaptığı 25.07.2016 pazartesi ve 08.08.2016 pazartesi günlerine ilişkin istirahat raporu veya her hangi bir muayene kaydının dosyaya sunulmadığını, davacının son bir aylık dönemde 2 defa hafta sonundan sonraki pazartesi günü devamsızlık yaptığının açık ve net olduğunu, davacının raporlu olmadan devamsızlık yaptığının devamsızlık tutanakları ile ispat olunduğunu yerel mahkemenin haklı nedenin ispatlandığını göz ardı ederek 25.07.2016 Pazartesi ve 08.08.2016 Pazartesi günlerinde de davacının bel rahatsızlığından işe gelemediğine kanaat getirmesinin anlaşılamadığını, zira önceki muayene kayıtlarında sürekli bel rahatsızlığı şikayetinin bulunmadığını, farklı hastalıklardan muayene olunduğunun görüldüğünü, kamu hastanelerinden gelen müzekkerede davacının 16.07.2016 çarşamba ve 20.07.2016 günleri muayene olduğunun anlaşıldığını, her iki muayenede de rahatsızlık nedenlerinin farklı olduğunu, yerel mahkeme gerekçeli kararında ise devamsızlıkların bel rahatsızlığından ileri geldiğinin kabul edildiğini, oysa davacının sadece 20.07.2016 günü bel rahatsızlığı şikayeti ile hastahaneye başvurduğunu, davacının rahatsızlığına ilişkin rapor alamadığı iddiasının gerçek olmadığını belirterek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Dosyadaki belgelerden; davacı hakkında 20/07/2016 ve 25/07/2016 tarihli tutanaklarda davacının mazeretsiz devamsızlık yaptığının tutanak altına alındığı ve davacıdan savunma istendiği ve davacının savunmasında rahatsızlandığını ve bel ağrısı için iğne vurulduğunu belirttiği anlaşılmaktadır. Davacının devamsızlık yaptığı belirtilen 16/07/2016 tarihinde bir günlük raporu olduğu görülmektedir.

Dosyaya getirtilen Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi kayıtlarından; davacının 20/07/2016 tarihinde muayene kaydı olduğu ve yine Sakarya Toyotasa Acil Yardım Hastanesi kayıtlarından; 24/07/2016 tarihinde bel ağrısından muayene kaydı olduğu, 02/08/2016 tarihinde ve 09/08/2016 tarihlerinde beyin ve sinir cerrahisinde muayene kaydının olduğu görülmüştür.

Dosyaya getirtilen Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi kayıtlarından; davacının 20/07/2016 tarihinde muayene kaydı olduğu ve yine Sakarya Toyotasa Acil Yardım Hastanesi kayıtlarından; 24/07/2016 tarihinde bel ağrısından muayene kaydı olduğu, 02/08/2016 tarihinde ve 09/08/2016 tarihlerinde beyin ve sinir cerrahisinde muayene kaydının olduğu görülmüştür.

Dosyadaki belgeler bir arada değerlendirildiğinde; davacının devamsızlık yaptığı belirtilen tarihlerde raporunun (16/07/2016 tarihli raporu) ve muayene kayıtlarının bulunduğu ve kayıtlardan davacının bel rahatsızlığı olduğunun anlaşıldığı ve bu hususun davacının alınan savunmasını da doğruladığı ve tüm bu nedenlerle davacının belirtilen tarihlerde sağlık sebebi ile işe gidemediği, sebepsiz devamsızlığının söz konusu olmadığı ve ayrıca dosya içeriği ile davacının sürekli devamsızlık yaptığı ve uyarıldığına ilişkin de somut belge bulunmadığı, davalı tarafın feshe dayanak iddialarını ispatlayamadığı ve ortada haklı ve geçerli fesih nedeni bulunmadığı, mahkemenin bu yöndeki tespit ve değerlendirmelerinin dosya kapsamına uygun olduğu ve davalı vekilinin istinaf itirazının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.” gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; davacı iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespitini ve işe iadesine karar verilmesini talep ederek işe iade davası açmış isede, dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının 25/07/2016 ve 08/08/2016 tarihlerindeki devamsızlıklarının haklı bir sebebi bulunmamaktadır. Davacı bu tarihlerdeki devamsızlığına dair istirahat raporu veya her hangi bir hastane muayene kaydını dosyaya sunamamıştır. Zira bu tarihler, “işçinin işverenden izin almadan veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi halinde işverenin haklı nedenle derhal iş akdini feshedebileceğinin düzenlendiği 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25/II/g bendindeki düzenlemeye uygun olup, bir aylık periyotta iki tatil gününden sonraki işgünü davacının mesaiye gelmemesi nedeniyle davalı işverence gerçekleştirilen fesih, haklı nedene dayanmaktadır. İşveren tarafından yapılan feshin haklılığı karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H) Hüküm:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H) Hüküm:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 184,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7-Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3510, Karar No: 2021/4958, Tarih: 08.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3510 E.  ,  2021/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında sanığın, suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması; vergi inceleme raporunda sanık hakkında söz konusu mükellefiyeti ile ilgili olarak 2009 yılı için 21.02.2013 tarihli, 2013-A-370515 sayılı vergi inceleme raporunun bulunduğunun ve anılan raporda 14 farklı firmadan 399.663,60 TL tutarında sahte faturanın kullanılmış olduğunun tespit edilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1-Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3-Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan sanığa ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

5-Sanık hakkında düzenlenen 21.02.2013 tarihli, 2013-A-370515 sayılı vergi inceleme raporuna istinaden sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, açılmış ise dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

6- Kabule göre; sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların en son 2009 yılı Haziran ayının KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.07.2009 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17989, Karar No: 2012/22456, Tarih: 01.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/17989 E.  ,  2012/22456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava dilekçesinde;davacı ile davalının 2004 yılında boşandıkları, davalının Lise 2. sınıfta eğitimine devam eden müşterek çocuk için maddi yardımda bulunmadığı belirtilerek aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, davacı tarafın iştirak nafakasına muhtaç durumda olduğu, davalının psikolojik tedavi gördüğü, sosyal ekonomik durumunun iyi seviyede olmadığı, toplumdan uzak kişiliğe sahip olduğu,günü birlik yevmiye işlerinde çalışarak geçimini temin ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile aylık 75 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İştirak nafakası, velayet hakkı kendisine bırakılmayan eşin, velayet hakkı verilen eşe çocuğun bakım ve eğitim giderleri karşılığı gücü oranında yapacağı parasal katkıdır. Bu nedenle, iştirak nafakası takdir edilirken küçüğün yaşı, okul durumu ve zorunlu ihtiyaçları ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak “hakkaniyete” uygun bir miktara hükmetmek gerekmektedir.

Somut olayda 1995 doğumlu müşterek çocuğun okul çağında olduğu anlaşılmaktadır. Çocuk için aylık 75 TL nafaka günün ekonomik koşulları karşısında küçüğün ihtiyacını karşılamaktan uzaktır.O halde davalı babanın en azından gündelik işlere giderek geçimini sağlayabildiği hususu gözetilerek küçüğün ihtiyaçlarına ve hakkaniyet ilkesine uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8525, Karar No: 2016/8194, Tarih: 01.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8525 E.  ,  2016/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11925, Karar No: 2018/3878, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11925 E.  ,  2018/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2016 tarih ve 2015/289-2016/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine 8.850 TL bedelli fatura dayanak gösterilerek icra takibine başlandığını, müvekkilinin alacaklıya böyle bir borcunun bulunmadığını, aralarında şifaen bir sözleşme kurulduğunu, sözleşme uyarınca nakliye işinden doğan alacağın ... Petrol isimli işletmeden mazot ile ödeme yapılacağı hususunda anlaşıldığını, borcun müvekkilinin hakedişlerinden mahsup edilmek üzere...Alçı ve Yapı Kimyasalları Ltd. Şti. tarafından ödendiğini, takibe konu faturanın hangi sebeple kesildiğinin bilinmediği ileri sürerek davacının davalıya borcunun olmadığını tespiti ile kötü niyetli takip yapmış olması nedeniyle takibe konu miktarın %40'ı üzerinden kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasındaki anlaşma neticesinde davacının nakliye işlerini yaptığını, davacı taraf ... Petrol adli işletmeden ödemelerin yapıldığını beyan etse de, 9.900 TL bakiye borcun devam ettiğini savunarak davanın reddi ile davacının haksız ve kötüniyetli olduğundan alacağın %20 üzerinden kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki şifahi sözleşme ile davacının dava dışı şirkete üstlendiği ham madde nakli işini davalıya yaptırdığı ve işin yapılması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, davacının yapılan işe ilişkin bedeli gerek nakden gerekse akaryakıt sağlayarak ödediğini yazılı delillerle ispat etmesi gerektiği, davalı tarafça düzenlenmiş faturanın karşı tarafa tebliğ edildiği ispatlanamadığı ve kapalı fatura niteliğinde bulunması nedeniyle ödemeye karine teşkil ettiği, ancak davalı alacaklının davacının ticari defterlerine dayandığı ve davacının usulüne uygun tutulmuş defter kaydında ödemeye ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı ve defter kaydının davacı aleyhine delil teşkil ettiği, borcun ödendiğinin ispat edilememiş sayılması ve takip dosyasındaki tedbir kararı nedeniyle davalı lehine tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davanın reddine, 1.980,00 TL’lik tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı, davalı ile sözleşme yaptıklarını, buna ilişkin olarak davalıya ödeme yapıldığını ve herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek davalı tarafından düzenlenen faturaya istinaden başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından düzenlenen faturanın kapalı fatura olduğu, davalı tarafından düzenlenen faturaların davacının işletme defterinde kayıtlı bulunmadığı belirtilmiştir. Mahkemece, davalının davacının ticari defterine dayandığı, davacının ticari defterlerinde ödemeye ilişkin bir kayıt olmadığı, borcun ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, takibe konu faturaların kapalı fatura olduğu anlaşılmaktadır. Fatura altının faturayı tanzim eden tarafından kaşe vurularak imzalanması, o faturanın kapalı fatura olduğuna ve fatura bedelinin ödendiğine karine teşkil eder. Bu durumda, ispat yükü yer değiştirir. Diğer bir ifadeyle, ödeme savunması yönünden mevcut karine karşısında alacaklının fatura bedelini tahsil etmediğini kanıtlaması gerekir. Bu nedenle, mahkemece kapalı faturalar bakımından ispat yükünün davacı üzerinde bırakılması yerinde olmamıştır. Şu halde, öncelikle kapalı faturalara yönelik ispat yükünün davalı tarafta olduğu gözetilerek davalı yanın bu faturalarla ilgili karinenin aksini gösterir delilleri varsa bunların toplanması ile borç-alacak durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4594, Karar No: 2012/22112, Tarih: 25.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4594 E.  ,  2012/22112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı banka icra mahkemesine başvurusunda icra dairesince yapılan ihalede gayrimenkulü satın aldığını, 3065 Sayılı KDV Kanunu'nun 17/4-r maddesi gereğince icra satışlarında taşınmazın alacağa mahsuben banka tarafından satın alınması halinde bankanın KDV'den muaf olduğunu belirterek ödemek zorunda kaldıkları KDV'nin taraflarına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17. maddesinin 1. fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde; - İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu, - İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV'nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV'nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir. Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemesidir

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

O halde icra mahkemesince, yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27231, Karar No: 2022/24400, Tarih: 05.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27231 E.  ,  2022/24400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Hükümden sonra 2/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

2) Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24.maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12//2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.