muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9578, Karar No: 2020/6987, Tarih: 16.06.2020

B-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

1)Mağdur ...'ın kayınvalidesinin kiracısı olan sanığın cezaevinde bulunduğu sırada sanığın eşinin eve yabancı erkekler aldığı yönünde dedikoduları duyan ...'ın sanık ile olay günü öğle saatlerinde karşılaşması üzerine evden çıkmasını isteyerek sanık ile tartışması, tartışma sırasında mağdur ...'ın adli emanette bulunan bıçak ile sanığı tehdit etmesi ve tanıkların araya girmesi üzerine olayın yatışması, mağdurlardan ...'in yargılama beyanı ile de doğrulandığı üzere mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ın olay günü öğle saatlerinde ... ile sanık arasında meydana gelen tartışmayı konuşmak için sanığın ikametinin önüne geldiklerinin sabit olması, tanık ...'ın beyanında belirttiği üzere mağdurlardan ... ve...'in sanığı tehdit ettikleri ve sanığın emaneten tanık ...'dan aldığı aracın lastiklerinin kesilmiş olması ayrıca tanığın iddiasına göre mağdur ...'ın tanığı kafa atmak suretiyle yaralaması, tanığın beyanı ile örtüşen şekilde alnında yaralanmasının bulunması, sanığın aşamalarda ikametinin dışında kendisine tehditte bulunan ve yakını tanık ...'ı yaralayan ..., ..., ... ve ...'ın tanık ...'ın peşinden evin içerisine girmeleri üzerine almış olduğu silahla yere doğru iki el ateş ettiğini, kaçan şahısların ardından dışarı çıktığında bu şahısların üzerine geldiğini görmesi üzerine kendisini ve ailesini korumak için yere doğru ateş ettiğini savunması ve bu savunması ile örtüşen şekilde sanığın ikametinin içerisinde sanıktan teslim alınan silahtan atıldığı tespit edilen boş kovan ve mermi parçalarının bulunması, yine olay sırasında yaralanan mağdur ...'nın sanıkların çay ocağında oturdukları sırada sanığın kendilerine doğru ateş ettiklerine ilişkin savunmalarının aksine olacak şekilde olay sırasında işyerinin karşısında bulunan fırının önünde sigara içtiği sırada kendisinin de ikameti olan yerden silah sesleri gelmeye başladığını ve ismen tanıdığı ..., ... ve ...'ın ikametinin önünden kendisinin bulunduğu yere doğru kaçtıklarını ve sanığın da elindeki silahla ateş ettiğini gördüğünü beyan etmesi, olay tutanağından da anlaşılacağı üzere mağdurların sanığın ikametine girmesi üzerine sanığın ikametinin arka tarafına bahçeye doğru giderek bahçe kapısı ve camlarını zorlamaları ve sanığın silahla ikametinin arka tarafına doğru gittiği sırada polisler tarafından yakalanması karşısında, sanığın eylemini kendisine veya yakınlarına karşı gerçekleşmesi muhakkak olan haksız bir saldırıyı ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediği üzerinde durularak TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılmaması,

2)Kabule göre de;

2)Kabule göre de;

a-Tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18166, Karar No: 2015/966, Tarih: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18166 E.  ,  2015/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2014/433-2014/331

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olan davalının kullandığı elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer bir kısım bedellerin (sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin) alınmaması gerektiğini iddia ederek, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, Hakem Heyetince tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına karar verildiğini, alınan bedellerin verilen hizmet karşılığında mevzuata uygun tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı elektrik abonesinden kayıp-kaçak ve diğer bedelleri tahsil edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 08/07/2013 gün ve 2013/8476 Esas, 2013/11763 Karar sayılı ilâmı ile "Davacı elektrik dağıtım şirketinin davalıdan kayıp-kaçak ve diğer bedelleri tahsil etmekte yasal hakkının olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilâmına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir. Bu hukukî kuralın ancak iki istisnası bulunmaktadır. Bunlardan biri, mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulduktan sonra görülmekte olan davaya uygulama imkânı olan yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararının çıkması, diğeri de 04/02/1989 gün ve 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirlendiği üzere hükmüne uyulan bozma kararından sonra görevle ilgili yeni bir yasal düzenlemenin getirilmiş olmasıdır.

Her ne kadar; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas- 2014/679 Karar sayılı ilâmı ile; abonelerden kayıp-kaçak bedeli tahsili uygulamasının yasaya ve temel tüketici haklarına aykırı olduğu gerekçesiyle kayıp-kaçak bedelinin abonelerden tahsil edilemeyeceğine karar verilmiş ise de; az yukarıda belirtildiği üzere, bu durum, Dairemizin bozma kararına uyulmakla oluşan, usulü kazanılmış hakkı ortadan kaldıran nedenlerden değildir.

Her ne kadar; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas- 2014/679 Karar sayılı ilâmı ile; abonelerden kayıp-kaçak bedeli tahsili uygulamasının yasaya ve temel tüketici haklarına aykırı olduğu gerekçesiyle kayıp-kaçak bedelinin abonelerden tahsil edilemeyeceğine karar verilmiş ise de; az yukarıda belirtildiği üzere, bu durum, Dairemizin bozma kararına uyulmakla oluşan, usulü kazanılmış hakkı ortadan kaldıran nedenlerden değildir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

dı:
Yargıtay — Esas No: 2015/33361, Karar No: 2016/2066, Tarih: 08.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33361 E.  ,  2016/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79/1. 35 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 312 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, gün adlî para cezasının anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince 6.240 Türk lirası adlî para cezasına belirlenmesine dair Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2009 tarihli ve 2008/400 esas, 2009/70 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.09.2015 tarih ve 278492 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "göçmen kaçakçılığı" kenar başlıklı 79. maddesinin 1. fıkrasında. " Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddî menfaat elde etmek maksadıyla, yasal olmayan yollardan; a) Bir yabancıyı ülkeye sokan veya ülkede kalmasına imkân sağlayan, b) Türk vatandaşı veya yabancının yurt dışına çıkmasına imkân sağlayan, kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.", aynı Kanun'un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, '"Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan " koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunmasında, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden,

1- Göçmen Kaçakçılığı suçundan sanık ... hakkında, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2009 tarihli ve 2008/400 esas, 2009/70 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

- TCK’nın 79/1 maddesi uyarınca, sanığın 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 35. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında cezadan indirimle, sanığın 2 yıl 3 ay hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında cezadan indirimle, sanığın 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 40 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

- İnfazın bu cezalar üzerinden yapılmasına,

3- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da gözetilerek, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibareleri çıkartılmak ve aynı Kanun’un 53/1-c maddesi uyarınca hükmedilip koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği belirtilen hak yoksunluğunun başına, "kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere" ibaresinin eklenmesine,

4- Kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 08.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10417, Karar No: 2008/9684, Tarih: 06.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10417 E.  ,  2008/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4412, Karar No: 2020/11134, Tarih: 14.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4412 E.  ,  2020/11134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı vekili yönünden esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/12 Esas - 2019/379 Karar sayılı kararının tescil hükmü yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16610, Karar No: 2015/1221, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16610 E.  ,  2015/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2012/293-2014/269

Davacılar H.. A.. vdl vekili Avukat Ahmet tarafından, davalı P.. B.. aleyhine 19/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, İdare'nin hizmet kusuru nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı tarafından kasıtlı olarak su verilmediğinden tarladaki ürünlerin zarar gördüğünü belirterek, tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Bakanlar Kurulu kararıyla kurulan Sulama Birlikleri; DSİ Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Kanunu, Belediyeler Kanunu, Köy Kanunu ve İl İdaresi Kanununda yer alan düzenlemelerle yönetilmektedir. Sulama birliklerine ait tesislerin yapımı, bakım ve onarımları Devlet Su İşleri ekipmanlarınca yapılmakta ve masraflar DSİ Genel Müdürlüğü bütçesinden karşılanmaktadır. Birlik personelinin atanması ise, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda belirtilen esaslara göre yapılmaktadır. Bu nedenlerle davalı Sulama Birliği kamu kurumu niteliğindedir.

Kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunmaktadır. Bu zararların ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir. Yargı yolu dava şartı niteliğinde olup taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece resen (kendiliğinden) göz önünde tutulmalıdır.

Şu halde, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14372, Karar No: 2015/7078, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14372 E.  ,  2015/7078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/286142

MAHKEMESİ : Develi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2011/202 (E) ve 2012/108 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

ma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların......... İlköğretim Okulunun bahçesinde bulunan ve depo olarak kullanılan binanın çatısına çıkarak kiremitleri ve altındaki tahtaları kırdıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/816 E, 2015/39 K. sayılı kararı da dikkate alındığında çocuklar hakkında hükmedilen seçenek yaptırımların yerine getirilmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının A ve B bölümlerinin 7. maddelerinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21070, Karar No: 2020/3407, Tarih: 15.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/21070 E.  ,  2020/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali İle Tescil Ve Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde, tarafların murisi adına kayıtlı olan 354 parsel sayılı taşınmazın davacının annesi ve kardeşinden harici satışla alındığını belirterek tapunun iptali ile davacı adına tescilini, olmazsa ödenen bedelin davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, harici satışın geçersiz olduğunu, satış senedindeki taşınmazın neresi olduğunun belli olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacının, tapu maliki Fatma’nın mirasçısı ve yakın murisi ...’dan intikal eden hisseyi ...... ile bir kısım davalıların yakın murisi ...’den adi senetle satın aldığını belirterek zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil talebinde bulunması karşısında, mahkemenin sözleşmeyi satış vaadi olarak değerlendirerek davanın reddine karar vermesi doğru değildir.

6100 sayılı HMK'nin 33. maddesi uyarınca hakim Türk Hukuku'nu re'sen uygular. Bu ilke uyarınca olayları belirlemek taraflara, bu olayların hukuki sonuçlarını tayin etmek hakime düşer. Dava konusu taşınmazların sahibi ve tarafların kök murisi olan Fatma’nın (....kızı) dosyada bulunan veraset belgesinin incelenmesinde; davacı ve davalıların mirasçı olduğu saptanmış olduğundan, dava, mirasçılar arasında açılıp yürüyen adi satışa dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

TMK’nin 677/1. maddesine göre, terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde miras payının devri konusunda mirasçılar arasında tapulu taşınmazlar bakımından yapılacak sözleşmeler, yazılı olması koşulu ile geçerlidir. Somut olayda taraflar arasında taşınmaz satışına ilişkin 16.01.1964 tarihli sözleşme bulunmaktadır. Sözleşmenin incelenmesinde, satıcıların 1086 sayılı HUMK'un 297. maddesi düzenlemesine uygun parmak izi ve imzalarının mevcut olmasına rağmen ve davacı ...’ın satışa itirazı olmadığı halde imzasının bulunmaması nedeniyle satış sözleşmesine değer verilmeyerek mahkemece eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş; dava konusu taşınmaz başında keşif yaparak, yerel bilirkişi beyanları ile taraflar arasında yapılan 16.01.1964 tarihli sözleşmenin mevki ve sınırlarını tatbik etmek, sözleşmenin sınır ve miktarı yönünden dava konusu 354 parsel sayılı taşınmazı kapsayıp kapsamadığı uzman bilirkişilerce duraksamaya yer bırakmadan tespit edilerek, krokiye işaretlenmesini sağlamak, sözleşmenin dava konusu taşınmazı kapsadığı tespit edilirse oluşacak sonuca karar vermek olmalıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş; dava konusu taşınmaz başında keşif yaparak, yerel bilirkişi beyanları ile taraflar arasında yapılan 16.01.1964 tarihli sözleşmenin mevki ve sınırlarını tatbik etmek, sözleşmenin sınır ve miktarı yönünden dava konusu 354 parsel sayılı taşınmazı kapsayıp kapsamadığı uzman bilirkişilerce duraksamaya yer bırakmadan tespit edilerek, krokiye işaretlenmesini sağlamak, sözleşmenin dava konusu taşınmazı kapsadığı tespit edilirse oluşacak sonuca karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.