muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2759, Karar No: 2024/3241, Tarih: 15.04.2024

4-Kabule göre de, zorunlu mali mesuliyet sigortasında rizikonun gerçekleşmesi halinde sigortacının ödeyeceği tazminat Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesinin göndermesiyle aynı yasanın 85/1. maddesine göre, sigorta ettiren işleten tarafından motorlu aracın işletilmesi sonucunda ortaya çıkan maddi zararlar ile kişinin yaralanması veya ölmesi gibi bedeni zararlara ilişkin olmaktadır. Karayolları Trafik Kanunu 93. maddesi uyarınca zorunlu mali mesuliyet sigortacısı limitle gerçek zarardan sorumludur. 3. kişilerin bu miktarı aşan kısım için bakiye zararlarından işleten şahsen sorumludur. Yine zorunlu mali mesuliyet sigortasına ilişkin tarifede bu tür sigorta ile teminat altına alınan sorumluluk miktarları kişi başına ve kaza başına olmak üzere iki yönlüdür. Rizikonun gerçekleşmesi ile bir kişi yaralanmış ya da ölmüş ise veya tek hasar olmuşsa, poliçede gösterilen asgari had, birden fazla zarar oluşmuşsa azami hadden ancak Karayolları Trafik Kanunu 96. madde uyarınca oranlama (garameten) yoluyla sorumludur.

Somut olayda hesap bilirkişisi tek taraflı kazada sadece sürücünün %50 kusur oranına göre davacı ... için 44.718,3 TL, davacı ... için 3.545,7 TL, davacı ... için 4.582,4 TL maddi tazminat hesaplaması yapmış, davacılar ıslah dilekçesinde bilirkişi raporundaki hesaplamadan tam kusura göre, %17 oranında evlenme indirimi ve davalı tarafça davadan sonra davacılara yapılan toplam 79.561,49 TL ödemeyi ayrı ayrı tenzil ederek davacı ... için 151.820 TL, davacı ... için 14.756 TL, davacı ... için 18.680 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir. Mahkeme gerekçesinde davacı ... lehine 151.819,19 TL, ... lehine 14.756,19 TL, ...lehine 18.679,53 TL olmak üzere toplam 185.254,91 TL bakiye destekten yoksun kalma tazminat haklarının bulunduğu, davalının poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davacı vekilinin talebi doğrultusunda maddi zarardan sorumlu olacağı belirtilerek davacı ... lehine 107.003,00 TL, ... lehine 14.756,00 TL, ...lehine 18.679,53 TL olmak üzere toplam 140.438,53 TL’ye hükmedilmiştir. Zorunlu trafik sigortası poliçesinde kaza tarihinde geçerli kişi başına ölüm halinde teminat limiti 220.000 TL olup davalı ... şirketince davacılara yapılan toplam 79.561,49 TL ödeme de gözetildiğinde ıslah dilekçesindeki talepler toplamı poliçe limitini aştığından, mahkemece tüm davacılar için garameten paylaştırma yapılması gerekirken, poliçe limitini aşan kısmın sadece davacı ...’nin tazminatından tenzil edilmesi doğru görülmemiştir.

5-Her ne kadar davacı ...’nin davayı kendisine asaleten, hala reşit olmayan çocukları ... ve .........,ya velayeten açtığı karar başlığında belirtilmemiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir." gerekçesi ile kararın davalı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

5-Her ne kadar davacı ...’nin davayı kendisine asaleten, hala reşit olmayan çocukları ... ve .........,ya velayeten açtığı karar başlığında belirtilmemiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir." gerekçesi ile kararın davalı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın iş kazası olduğu, kaza nedeniyle müteveffanın kusurunun bulunmadığı, ilk peşin sermaye değerli gelirinin ve sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin mahsubu neticesinde, davacı ... lehine 65.753,16 TL destekten yoksun kalma tazminatının kabulüne karar vermek gerektiği, davacılar ... ve ...yönünden tüm destekleri karşılanmış olduğundan talep haklarının bulunmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2021/136 Esas sayılı davaların kısmen kabulü ile davacı ... lehine 65.753,16 TL destekten yoksun kalma tazminatın olay tarihi olan 01.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... ve ...'in destekten yoksun kalma tazminat taleplerinin reddine, birleşen Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/464 Esas sayılı davasından açılan davanın kısmen kabulü ile davacı ... lehine 50.000,00 TL, davacı ... lehine 25.000,00 TL ve davacı ... lehine 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediyesi'nden tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekili, asıl davada davalı ... şirketi vekili, birleşen davalarda davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili; davanın tam kabulü yerine hatalı yorum ve hesaplamalara itibarla kısmen kabulünün hatalı olduğunu, dava konusu kazada araç içinde yolcu olarak bulunan müteveffanın kusuru bulunmadığını, sürücünün asli ve tam kusurlu olduğunu, hükmedilen tazminatın çok düşük ve eksik olduğunu, ücretin eksik ücretten hesaplanmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca manevi tazminatın tam kabulü yerine kısmen kabulünün hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Asıl davada davalı ... şirketi vekili; aktüer siciline kayıtlı uzman aktüer tarafından yapılan hesaplamaya itibarla davacılara 10.05.2012 tarihinde toplam 79.561,49 TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre güncellenmesi halinde sigorta şirketinin bir borcu kalmadığının görüleceğini, bu nedenle davacı ... yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Asıl davada davalı ... şirketi vekili; aktüer siciline kayıtlı uzman aktüer tarafından yapılan hesaplamaya itibarla davacılara 10.05.2012 tarihinde toplam 79.561,49 TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre güncellenmesi halinde sigorta şirketinin bir borcu kalmadığının görüleceğini, bu nedenle davacı ... yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Birleşen davalarda davalı ... Başkanlığı vekili; denetime elverişsiz soyut bilirkişi raporuna dayanılarak verilen hükmün yerinde olmadığını, maddi tazminata ilişkin davanın iş mahkemesinde açılmadığını, birleştirme kararı verilemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davaya konu olay üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, davacıya yapılan ödemelerin de güncellenmesi gerektiğini, davacının kaza tarihinden itibaren yasal faiz talep ettiğini, faizin dava tarihi olabileceğini, fark alacaktan sigorta şirketinin sorumlu olduğunu, limitin de güncellenmesi gerektiğini, bilirkişi raporunun hatalı değerlendirmeler içerdiğini ve itirazlarının karşılanmadığını, kusur durumunun doğru belirlenmediğini, hesabın olay tarihindeki ücrete göre yapılması gerekirken enflasyon baz alınarak güncellenmesinin hatalı olduğunu, davacı tarafça bu hususlarda bilirkişi raporuna itiraz edilmediğinden kendileri lehine kazanılmış hak doğduğunu, davacı ...'nin evlenme ihtimali bulunduğu dikkate alınarak hesap yapılması gerektiğini, davacıların murisinin kusurunun ağırlığının dikkate alınmadığını, belediyenin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, manevi tazminatın da fazla olduğunu, TRH-2010 Yaşam Tablosunun usulünce dikkate alınmadığını, ücret ve faiz belirlenmesinde hata yapıldığını, asgari ücretin ileri tarihlere afaki rakamlarla taşındığını, olay tarihindeki verilere göre hesap yapılıp bu rakama faiz uygulanması gerektiğini, evlenme ihtimalinin düşünülmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; asıl davada davalı ... şirketi tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında vefat eden yolcunun desteğinden yoksun kalan eş ve çocuklarının destekten yoksun kalma tazminatı, birleşen birinci davada manevi tazminat, birleşen ikinci davada davacı ... için sigorta limitini aşan destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 95 ve 11 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 95 ve 11 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... şirketinin tüm, davacılar ile birleşen davalar davalısı Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekili ile birleşen davalar davalısı Belediye Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl davada ölenin eş ve çocukları sadece kazaya karışan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta şirketini davalı göstermek suretiyle destekten yoksun kalma tazminatı istemişler, birleşen 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/136 Esas sayılı dosyasında ise aracın işleteni ve aynı zamanda desteğin işvereni belediyeyi davalı gösterip asıl davada poliçe limitini aşan kısımları, asıl davada alınan bilirkişi raporundaki verileri kabul ederek talep etmişlerdir. Her bir dava ayrı olduğundan asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken bu yön gözetilmeden karar verilmesi doğru olmadığı gibi, birleşen 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/136 esas sayılı dosyasının dava dilekçesinde asıl davadaki miktar esas alınıp bakiye (poliçe limitinin üzerindeki miktar) talep edildiğinden; PMF-1931 Yaşam Tablosu ve asıl davada alınan 16.12.2020 tarihli bilirkişi raporu tarihindeki veriler kullanılmak ve sigorta şirketi ödemesi ve ödenen peşin sermaye değerinin düşülmesi (ancak SGK tarafından davcılardan biri için yapılan fazla ödeme var ise bunun diğer davacılar için hesaplanacak tazminatta düşülemeyeceği değerlendirilerek) ve garameten paylaştırma yapılmak suretiyle hesap yapılması, bu şekilde yapılan hesaplama sonucu poliçeyi aşan kısım var ise bunun birleşen davada kabulü gerekirken bu yönler gözetilmeden verilen karar bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı Generali Sigorta A.Ş vekilinin tüm, davacılar ve birleşen davalar davalısı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve birleşen davalar davalısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Generali Sigorta A.Ş'ye yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılara ve birleşen davalarda davalı ...'na iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9293, Karar No: 2013/8731, Tarih: 10.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9293 E.  ,  2013/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Gelir Vergisi Kanununun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren vergi sorumlusu, alacaklı işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda brüt olarak hesaplandığı belirtildiğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemeye zorunlu olduğu miktarlarda kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK.nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Takip dayanağı ilamda borçlular aleyhinde brüt olarak alacak kalemlerine hükmedilmiş, her iki borçlu aleyhinde ilamdaki brüt alacakların müteselsilen tahsili amacı ile takip başlatılması üzerine, borçlular vekili ilamda borcun tamamından her iki borçlunun müteselsilen sorumlu tutulmadığı halde, her bir borçlunun sorumlu olduğu kısım belirtilmeden, tümünün her iki borçludan tahsili talebiyle takip başlatıldığından bahisle, ... . İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/407 Esas ve 2012/559 karar sayılı dosyasında şikayette bulunmuş, Mahkemece bilirkişi marifetiyle her bir borçlunun sorumlu olduğu alacak kalemleri ayrı ayrı tesbit edilerek icra emrinin düzeltilmesine karar verilmiştir. İcra dairesince bu hüküm doğrultusunda yeniden icra emri düzenlenmiş ve borçlulara tebliğ edilmiştir. İkinci icra emrinin tebliği üzerine borçlular vekili bu kez; brüt olarak hükmedilen alacakların nete çevrilerek talepte bulunmadığı gerekçesiyle şikayette bulunması karşısında, önceki şikayette bu hususun Mahkemece değerlendirilerek hüküm kurulduğu ve icra emrinin buna göre düzenlendiği gerekçesiyle borçlular vekilinin isteminin reddine karar verilmiştir

Mahkemece yukarıda açıklandığı üzere, daha önce şikayet konusu yapılmayan ve İcra Mahkemesi kararında tartışılmayan, ilama aykırılık vasfında olduğundan HGK’nun 21.6.2000 tarih ve 2000/12-1002 sayılı kararında da benimsendiği üzere süreye tabi bulunmayan şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir .Yine icra mahkemelerine yapılan şikayetin HMK’da düzenlenen dava niteliğinde olmadığı ve uygulanacak yargılama usulünün de İİK'nun da düzenlendiği nazara alınarak, verilecek kararlardan menfaati etkilenecek kişilerin resen tespit edilerek kendilerine tebligat yapıldıktan varsa başvuruya karşı cevapları alındıktan ve delilleri toplandıktan sonra şikayetin sonuçlandırılması gerektiği halde, bundan menfaati etkilenen alacaklıya şikayet dilekçesi tebliğ edilmeden sonuçlandırılması da usulsüzdür.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10574, Karar No: 2016/15267, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10574 E.  ,  2016/15267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000.00.- TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 134.435.13 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.