muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10762, Karar No: 2013/15249, Tarih: 21.05.2013

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci, 212 Sayılı Yasa ile tadil edilen 5953 Sayılı Basın İş Yasası kapsamında ve 1986 yılından 17/12/2007 tarihine kadar davalı şirketin bünyesinde yer alan Zaman Gazetesinde yazar olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, mesleki kıdeminin 20 yılı aştığını, son aylık net ücretinin 6.300,00 TL olduğunu belirterek kıdem, ihbar, izin ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin, davacının asli edimini yerine getirmemesi ve gazetenin itibarını zedeleyici hareketleri sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının davalı şirkete ait Zaman Gazetesinde çalışmaya başladığını, davacının 17/10/2007 tarihinden başlamak üzere zaman gazetesindeki köşesi için haftalık olarak belirlenen sayıda yazı göndermediğini, bu hususun gazetenin yorum sayfası editörlüğü tarafından şirkete bildirildiğini, bunun üzerine davalı şirket tarafından davacıya yazılarını göndermesi için sözlü olarak uyarıda bulunduğunu, ancak dikkate alınmaması üzerine ... 33.Noterliğinden 16/11/2007 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, davacının 22/11/2007 tarihli cevabi ihtarnamesinde yazı göndermemesine gerekçe olarak Ekim 2007'den beri beş yazısının yerlerinin değiştirilerek farklı sütunlarda yayınlandığını ileri sürdüğünü, bu gerekçesinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, nitekim taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin 4.maddesinde yazıların ne şekilde yayınlanacağının ve hatta yayınlanıp yayınlanmayacağının takdirinin işverene bırakıldığını, oysa ki davacının yazılarının tamamının yayınlandığını, davacının cevabi ihtarnamesinde 17/10/2007 tarihinden itibaren yazı göndermediğini açıkça kabul ettiğini, davacının bu hareketi ile davalı şirketi okurlarına karşı zor durumda bıraktığını, yine yapılan yazılı ihtara rağmen davacının köşe yazısı göndermemeye devam etmesi ve gazetecinin köşesinin yerinin değiştirilmesinin kendisine uygulanan bir sansür olduğunu belirterek okurlarla yazışmalar yaptığının tespit edildiğini, bunun üzerine davacının asli edimini yerine getirmemesinin yanı sıra gazetenin şöhretine yönelik ağır ve haksız ithamlarda bulunduğu kanaatiyle 13/12/2007 tarihli ihtarname ile davacının iş akdine haklı nedenle son verildiğini, davacıya şirketin kar elde ettiği yıllarda ikramiye alacakları ve primlerinin eksiksiz olarak ödendiğini kaldı ki kabul anlamına gelmemekle birlikte ikramiye taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını ya da karşılığının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverenliğe ait ... Gazetesinde yazar olarak çalıştığı, davalı işverenlik tarafından davacının yazılarının yayınlandığı köşesinin değiştirildiği, yazılarına sansür uygulandığı, davacının da işverenliğin bu uygulamasına tepkisini belirtmek amacıyla yazı göndermediği, bunun üzerine işverenin davacıya gönderdiği ihtarname ile davacının yazılarını göndermemesi nedeni ile iş akdinin feshedildiğinin bildirildiği, gazetenin itibar ve şöhretini ihlal edecek ağırlıkta bir eylem ve hareketinin bulunmadığı gerekçesiyle işveren feshi kaksız olarak değerlendirilmiş ve ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı ve ikramiye alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasındaki tartışma, işverence yazıların yerinin değiştirilmesine bağlı olarak yeni yazı göndermeyen davacının iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece verilen kararın gerekçesinde davacının yazılarına sansür uygulandığı açıklanmış ise de dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde davacının yazılarına sansür uygulandığı ileri sürülmediği gibi davacı tanığının da bu yönde bir anlatımı bulunmamaktadır. Davacı gazetecinin yazılarına sansür uygulandığı yönündeki gerekçe dosya içeriğiyle uyumlu değildir.

Davacı gazetecinin yazılarının gazetede yayınlandığı yerin işverence değiştirildiği ve davacının da bunun üzerine 17/10/2007 tarihinden itibaren yazı göndermediği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu konu ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde de açıklanmıştır.

Davalı işveren iki ay süreyle davacının ücretini ödemeye devam etmiş, 16/11/2007 tarihli ihtarname ile davacıyı yazılarını göndermesi yönünde uyarmış ancak davacı gazeteci yine iş görme edimini yerine getirmemiştir.

Davalı işveren 17/12/2007 tarihinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini bildirmiştir. Fesih yazısında 17/10/2007 tarihinden itibaren köşe yazılarını göndermeme gerekçesinin yasal olmadığı, iş sözleşmesi hükümlerine göre yazıların gazetede yayınlanacağı yeri belirleme konusunda yetkinin işverende olduğu açıklanmış ve feshin, Basın İş Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu, Disiplin Yönetmeliği ile iş sözleşmesi hükümlerine göre yapıldığı bildirilmiştir.

Davalı işveren 17/12/2007 tarihinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini bildirmiştir. Fesih yazısında 17/10/2007 tarihinden itibaren köşe yazılarını göndermeme gerekçesinin yasal olmadığı, iş sözleşmesi hükümlerine göre yazıların gazetede yayınlanacağı yeri belirleme konusunda yetkinin işverende olduğu açıklanmış ve feshin, Basın İş Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu, Disiplin Yönetmeliği ile iş sözleşmesi hükümlerine göre yapıldığı bildirilmiştir.

Davacının yazar olarak çalışmalarıyla ilgili olarak taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 4. maddesinde, işçinin işveren yayın politikasına uyması gerektiği belirtilmiş ve yazıların mahiyetini tayin etme ve yayınlama yetkisinin işverene ait olduğu açıklanmıştır. Davacının yazılarına bir sınırlama getirilmemiş, yazılar başka bir bölümde yayınlanmaya başlamıştır. Konu işverenin yönetim hakkıyla ilgili olup, işveren davranışının hukuka aykırı bir nedene dayandığı da yöntemince kanıtlanabilmiş değildir. Davacı tanığı, yazının yerinin değiştirilmesinin gazeteciye kendisiyle çalışılmak istenmediğine dair mesaj mahiyetinde olduğu yönünde kişisel görüşünü açıklamıştır.

Davacı gazeteci ...’da ikamet etmektedir. Köşe yazarı olmakla, günlük yazılarını yayınlanmak üzere işverene iletme şeklinde iş görme edimini yerine getirmektedir. Davacının yazılarının gazete içinde farklı bir bölümde yayınlanmaya başlanması, işçiye tabi olduğu 5953 sayılı Yasa kapsamında bir hak bahşetmez. Bu durumda davacı gazetecin yazı göndermeme şeklinde uygulama ile iş görme edimini durdurmasının yasal ve haklı bir yönü bulunmamaktadır.

Davacının iş görme edimini yerine getirmemesi, fesih öncesinde çeşitli haber portallarında haber konusu olmuştur. Davacı gazetecinin köşe yazılarının gazetede yer almaması ile ilgili haberlerde, son dönemdeki köşe yazılarının içeriği sebebiyle davacının yazılarının işverence yayınlanmadığı yönünde çeşitli yorumlar yapılmıştır. Davalı işveren fesihten sonra 24/12/2007 tarihinde bir yazı yayınlayarak konuyla ilgili gelen çok sayıda mail yazısına bir açıklama getirdiğini bildirmiştir.

5953 sayılı Yasanın 11/3. maddesinde, “Vazifesinin ifasiyle ilgili hususlarda gazetecinin bilerek veya ağır bir ihmali neticesi olarak mevkutenin itibar veya şöhretine halel verecek fiil ve harekette bulunması hali işverene ihbar mühletini beklemeden iş akdini derhal feshetmek hakkını veren ağır sebeplerden sayılır” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

İlgili hükme göre gazetecinin bilerek ve isteyerek görevini ihmal etmesi ve bu durumun gazetenin itibar ve şöhretine halel getirmesi işveren açısından haklı fesih nedenidir.

Somut olayda davacı gazetecinin yasal bir hakka dayanmaksızın uyarıya rağmen yazılarını göndermeyerek iş görme edimini yerine getirmemesi ve bu nedenle konuyla ilgili sosyal medyada çok sayıda olumlu-olumsuz haber yapılması, davalı gazeteye mailler gönderilmesi suretiyle gazetenin itibarına zarar verdiği anlaşılmaktadır.

İlgili hükme göre gazetecinin bilerek ve isteyerek görevini ihmal etmesi ve bu durumun gazetenin itibar ve şöhretine halel getirmesi işveren açısından haklı fesih nedenidir.

Somut olayda davacı gazetecinin yasal bir hakka dayanmaksızın uyarıya rağmen yazılarını göndermeyerek iş görme edimini yerine getirmemesi ve bu nedenle konuyla ilgili sosyal medyada çok sayıda olumlu-olumsuz haber yapılması, davalı gazeteye mailler gönderilmesi suretiyle gazetenin itibarına zarar verdiği anlaşılmaktadır.

Davalı işverence davacı gazetecinin iş sözleşmesinin feshi 5953 sayılı Yasa’nın 11/3. maddesi kapsamında değerlendirilmeli ve haklı nedene dayanan fesih karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığı kabul edilmelidir.

Diğer taraftan genel hükümlere göre ücreti ödenmeyen işçinin iş sözleşmesini her zaman haklı olarak feshedebileceği kabul edilmektedir. Aynı şekilde fesih tarihinde yürürlükte olan Borçlar Kanunu’nun 344. maddesinde, “Muhik sebeplerden dolayı gerek işçi gerek iş sahibi, bir ihbara lüzum olmaksızın her vakit akdi feshedebilir. Ezcümle ahlaka müteallik sebeplerden dolayı yahut hüsnü niyet kaideleri noktasından iki taraftan birini artık akdi icra etmemekte haklı gösteren her hal, muhik bir sebep teşkil eder” şeklinde kurala yer verilmiş olmakla işçinin en esaslı borcu olan iş görme ediminin yerine getirilmemesi işveren açısından “muhik sebep” olarak değerlendirilmelidir.

Gerçekten bir iş ilişkisinde işçi için en önemli hak ücret, en temel borç da iş görme edimidir. Gazetecinin ödenmeyen ücreti için haklı fesih hakkının varlığı kabul edilmiş olmakla(Yargıtay 9. HD., 24.06.2008 gün, 2008/17396 E., 2008/17526 K.), yasal bir hakka dayanmaksızın iş görme edimini yerine getirmeyen gazeteci yönünden de işverenin haklı fesih imkanının olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin işverence feshi haklı bir nedene dayandığından davacının ihbar ve kıdem tazminatlarının reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13815, Karar No: 2013/14952, Tarih: 02.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13815 E.  ,  2013/14952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 09.06.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. Davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu 26 parsel sayılı taşınmazın ... kaydında paydaş olarak görünen ...’nin nüfus kayıtlarından 14.02.2009 tarihinde vefat ettiği ancak mirasçılarının davada taraf olmadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda ...’nin veraset ilamı temin edilmek suretiyle mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kararının niteliğine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4978, Karar No: 2016/2421, Tarih: 18.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4978 E.  ,  2016/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip,harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.5.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında,harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü, asıl ve birleşen davada davacı iki dava yönünden de ayrı ayrı temyiz etmiştir. Verilen temyiz dilekçelerinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de; asıl ve birleşen davada her bir istem için ayrı ayrı temyiz başvuru ve karar harcı yatırılması gerekirken, tek temyiz başvuru ve karar harcı yatırıldığı görülmüştür.

Oysa, asıl ve birleşen davalar birbirlerinden bağımsız olup, ayrı ayrı temyiz yoluna başvurma harcına tabi olduğundan iki ayrı temyiz başvuru ve karar harcı yatırılması gereklidir. Davacı, anılan harç dava sayısınca yatırmışsa buna ilişkin belgenin dosya içine konulması, yatırmamışsa hangi dava yönünden anılan harçları yatırmadığı hususunda yazılı açıklama alındıktan sonra, harcı yatırılmayan dava yönünden anılan harçların yatırılması için davacıya HUMK`nın 434/III. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3627, Karar No: 2025/3635, Tarih: 30.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3627 E.  ,  2025/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1602 E., 2024/1066 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kastamonu 2. Asliye Hukuk ( Tüketici ) Mahkemesi

SAYISI : 2018/274 E., 2022/258 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 18.08.2008 tarihinde Koroner Arter Rahatsızlığı nedeni ile davalı Hastaneye müracaat ettiğini, ilki 22.08.2008 tarihinde olmak üzere birçok defa davalı hastane ve doktorlar tarafından ameliyat edildiğini, ameliyatlar sonrası davacının ağrısı olduğunu ve ameliyat yerlerinden iltihap akıntısı geldiğini, yaklaşık 9 yıl kadar bu şekilde yaşamak zorunda kaldığını, 07.07.2017 tarihinde başka bir doktora tedavi olması sonucunda iyileştiğini, bu durumun özel hayatına olumsuz etkisi olduğunu, tedavi olmak için toplam 59.000,00 TL tedavi gideri sarf ettiğini, davacının tedavi gördüğü 01.09.2008-07.07.2017 tarihleri arası için iş göremezliğinin oluştuğunu ileri sürerek, 10.000,00 TL iş göremezlik ve 59.000,00 TL tedavi gideri olmak üzere maddi tazminata ve 200.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında verilen 30.05.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile iş göremezlik tazminatına ilişkin talebini 26.576,69 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar vekili; zamanaşımı definde bulunarak, ameliyatın davalılardan ... tarafından yapılmadığını, davacının gerek ağır ve kronik diyabet hastalığı, gerekse sigara kullanımı ve diğer faktörler sebebiyle bypass ameliyatından sonra kaynaması gereken sternumun kaynamadığını, davacının 2008-2011 süresinde, kemik kaynamadığı için defaten operasyonlar geçirdiğini, davalıların kusurlu bir fiilinden söz etmenin mümkün olmadığını, davalı doktorlar tarafından modern tıp biliminin gerektirdiği tüm tanı ve tedavi imkanlarının kullanıldığını, davacının her aşamada bilgilendirildiğini, işlemlerle ilgili onamının alındığını savunarak, davanın öncelikle esasa girilmeden tüm davalılar yönünden zamanaşımı sebebiyle, davalı ... ... yönünden husumet nedeniyle reddine, esasa girilmesi durumunda ise davanın tüm davalılar yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

2. İhbar olunan ... Sigorta A.Ş. vekili; davalılardan ...'in dava konusu talep kapsamında kötü uygulamaya ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin tespit edilemediğini, taleplerin ilk ihbar tarihinin bildirilmesi gerektiğini savunarak, ihbar edilen konumundaki sigorta şirketi aleyhine hüküm kurulmamasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. İhbar olunan ... Sigorta A.Ş. vekili; davalılardan ...'in dava konusu talep kapsamında kötü uygulamaya ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin tespit edilemediğini, taleplerin ilk ihbar tarihinin bildirilmesi gerektiğini savunarak, ihbar edilen konumundaki sigorta şirketi aleyhine hüküm kurulmamasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50.000,00 TL manevi tazminat, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.329,23 TL iş göremezlik tazminatı, 9.751,71 TL tedavi giderinin 01.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 59.000,00 TL maddi (tedavi gideri) tazminatın fatura ödeme tarihlerinden itibaren 13.000,00 TL'sine 16.09.2008 tarihinden, 12.500,00 TL'sine 27.12.2008 tarihinden itibaren, 3.500,00 TL'sine 24.06.2010 tarihinden, 30.000,00 TL'sine 13.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı ... ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili; hastaya kusur yüklenemeyeceğini, diğer davalıların da hatalı tıbbi uygulama nedeniyle sorumlu olduğunu, tedavi giderleri ve işgöremezlik tazminat miktarlarının düşük hesaplandığını, davalılar yararına tek vekalet ücretine takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili; kusur incelemesinin eksik yapıldığını, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, hesap incelemesindeki itirazlarının dikkate alınmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla ilk operasyon nedeniyle kusuru bulunmadığı için 22.06.2010-07.07.2017 tarihleri arasında hesaplama yapılması gerektiğini, mükerrer olarak tedavi giderine hükmedildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan maddi manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

1.Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğunun anlaşılmasına göre davacının ve davalı ...'in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan maddi manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

1.Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğunun anlaşılmasına göre davacının ve davalı ...'in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olayın incelenmesinde; davalı hastanenin gerçekleşen operasyon ve sonrasındaki hatalı tıbbi uygulamalar nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.

3. Davacı vekili dava dilekçesinde toplam 59.000,00 TL tedavi gideri ödediğini, ödediği bu miktarın ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; 30.05.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile 10.000,00 TL iş göremezlik tazminatı talebini 26.576,69 TL'ye artırmış, tedavi giderleri yönünden ise talebini artırmamıştır.