muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9625, Karar No: 2012/16316, Tarih: 16.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9625 E.  ,  2012/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 tarih ve 2009/665-2010/580 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı nezdinde işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan müvekkiline ait işyerinde 10/03/2007 tarihinde meydana gelen hırsızlıkta işyerindeki bir adet ana yedek bilgisayarın çalındığını, davalı ... şirketinin hırsızlığın teminat kapsamı dışında bulunduğundan bahisle ödeme yapılmayacağını bildirdiğini belirterek 6.908,00.-TL çalınan eşya hasar sigorta bedelinin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayın aşırma şeklinde meydana gelmiş olup, Hırsızlık Sigortası Genel Şartları A1 maddesi kapsamında teminat dışında kaldığını, davacının talep ettiği hasar miktarının ve faiz oranının fahiş olduğunu belirterek davanın Reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hırsızlık hadisesinin aşırma şeklinde meydana geldiği, gerek sigorta poliçesinde belirtilen şartlar gerekse Hırsızlık Sigortası Genel Şartları A1 maddesi gereğince, bu şekilde meydana gelen hırsızlık hadisesinin sigorta teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9286, Karar No: 2010/11062, Tarih: 21.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9286 E.  ,  2010/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya vaki elatmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, Kırıkkale İlçesi Hasandede Kasabasında 315 parselde kayıtlı taşınmazın müvekkilinin murisi ... Yenice'den intikal ettiğini, 314 parselde kayıtlı taşınmazın ise davalılardan ...'nın murisinden intikal ettiğini, 1950 yılında yapılan kadastro tesbitlerinde 315 nolu parselin tapu kaydında 314 nolu parseldeki çeşmeden su alma ... tanındığını, o zamandan beri müvekkilinin bu çeşmeden yararlana geldiğini, bu çeşmenin üst tarafında 2007 yılında davalılar tarafından kepçe ile kazı yapılarak, su çıkarılarak bahçelerine götürdüklerini, davalılar tarafından yapılan kazı sonucunda çıkartılan su nedeniyle müvekkillerinin önceden beri kullandıkları suyun (çeşmenin) tamamen kuruduğu ileri sürülerek suya vaki müdahalenin önlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece, jeolog bilirkişi tarafından tanzim edilen 10.11.2009 tarihli rapora göre, tarafların ıslah yolu ile uygun yerde oluşturacakları ortak bir logar (toplama çukuru) vasıtasıyla davalılar tarafından çıkartılan suyu taşınmazlarına taşıyarak herbir tarafın suyu eşit miktarda ortak kullanmaları suretiyle yararlanmalarına, bu şekilde belirlenen yaralanma hakkına davalıların vaki müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen teknik bilirkişi harita mühendisi raporunda; davalıların sonradan kazı yaparak çıkardığı dava konusu suyun çıktığı yerin dere yatağında olup tescil harici bırakılan yerden olduğu beyan edilmiştir.

Hükme esas alınan 10.11.2009 tarihli jeolog bilirkişi raporunda; dava konusu davacıların önceden beri yararlandığını beyan ettiği çeşmenin kuruması nedeninin davalılar tarafından kazı yapılması suretiyle çıkan su nedeniyle oluşup oluşmadığının tesbiti yapılmamıştır.

Davacı taraf davasında; yararlandıkları çeşmenin davalılar tarafından sonradan (2007'de) yapılan kazı sonucunda çıkartılan su nedeniyle kuruduğu iddiasıyla suya vaki müdahalenin önlenmesi istenilmiştir.

Somut olayda; dava konusu çeşmenin suyunun davalıların yaptığı kazı sonucunda çıkan su nedeniyle kuruyup kurumadığının kesin olarak tesbiti yapılarak sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; dava konusu çeşmenin suyunun davalıların yaptığı kazı sonucunda çıkan su nedeniyle kuruyup kurumadığının kesin olarak tesbiti yapılarak sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacıların dava konusu kuruduğu iddia olunan çeşmeden daha önce ne kadar, ne şekilde ve nasıl yararlandıkları tesbit edilip, bu yararlanma şekil ve miktarına göre su rejimi kurulması gerekirken, davalıların kazı yaparak çıkardığı sudan eşit miktarda kullanmaları şeklinde su rejimi kurularak hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiş, bu yönden de eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5720, Karar No: 2011/17657, Tarih: 26.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5720 E.  ,  2011/17657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2010 tarih ve 2007/233-2010/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Tennessee Üniversitesi bünyesinde araştırmalar yapan bir tüzel kişilik olduğunu, bu çalışmalar sırasında “prostat kanserinin kimyasal yöntemlerle önlenmesine yönelik bir metot” bulduğunu ve bu metodu uluslararası patent sistemi içinde patent belgesine bağlamak amacıyla gerekli süreçleri yürüttüğünü, PCT sistemi içindeki ön araştırma ve ön inceleme safhalarından sonra davalı nezdinde bir patent başvurusunda bulunduğunu, 3. inceleme sonucunda da müvekkiline ait buluşun patentlenebilirlik kriterlerine sahip olmadığı sonucuna varılması ve 4. inceleme yapılamayacağı gerekçesiyle müvekkilinin başvurusunun davalı tarafından nihai olarak reddedildiğini, ancak inceleme merci olan İsveç Patent Ofisi’nin başvurunun kısıtlı istemler bakımından kabul edilebileceğine karar verdiğini, bu durumun yeni bir vaka niteliğinde bulunduğunu ve değerlendirilmesinin gerektiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun 12.09.2007 tarih P-18 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, müvekkili tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, müvekkili tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu başvurunun, TPE kayıtlarına girdiği andan itibaren işlemlerin Türk Hukuku’na göre sürdürülmesinin zorunlu olduğu, 551 sayılı KHK’nun 62. maddesi uyarınca üç kez inceleme yapılmasından sonra davacının başvurusuna konu buluşun patentlenebilirlik kriterlerini taşımadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verildiği, anılan maddede başvuruda değişiklik yapabilme hakkının iki kez tanındığı, bunun da 1. ve 2. inceleme raporunun tebliğinden sonraki aşamalarda ve bir sonraki aşamaya geçilmesine kadar mümkün bulunduğu, başka bir aşamada değişiklik yapılmasının mümkün olmadığı, davacı vekilinin de başvuruda değişiklik yapma hakkını 1. ve 2. inceleme raporlarının tebliğinden sonra kullandığı, artık başvuruda yeni bir değişiklik yapılmasının olanaksız olduğu, ancak her ne kadar 3. inceleme raporunun başvurucuya tebliğ edilip görüş alınmasına dair bir hüküm yok ise de, önce bu raporun başvurucuya tebliğ edilmesi ve varsa teknik anlamda başvurunun değiştirilmesi sonucunu doğurmayacak ciddi ve teknik yahut hukuki hataların TPE’ye bildirilmesi, TPE’nin de son kararını bu hataları giderecek şekilde vermesinin gerektiği, davalının bu şekilde bir yaklaşım göstermediği, patent başvurusuna esas alınan ve İsveç Patent Ofisi tarafından düzenlenen 3. inceleme raporların yeterli bulunmadığı, nitekim EPO tarafından verilen patent ile davacı başvurusunun patente bağlandığı, davalının, davacının bu rapora itirazı üzerine üçüncü incelemeyi sürdürüp çelişkileri giderecek şekilde patent başvurusunu sonuçlandırmak durumunda bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’nun 2007/P-18 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22896, Karar No: 2006/23107, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22896 E.  ,  2006/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayburt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31535, Karar No: 2014/32069, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31535 E.  ,  2014/32069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/453-2014/714

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11178, Karar No: 2020/1827, Tarih: 10.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11178 E.  ,  2020/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin evinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak, pencere kasasının iç kısmından elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuk ...’ye ait olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun emniyette alınan ifadesinde, 02/03/2012 tarihinde aynı evde meydana gelen farklı bir hırsızlık olayı ile ilgili anlatımının olduğu ve bu beyanında eve sanık ... ile birlikte girdiklerini beyan ettiği, sanık ...’in aşamalarda alınan savunmalarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, kolluktaki ifadesinde suça sürüklenen çocuk İsa’nın 2012 yılında meydana gelen olay ile dosya konusu olayı karıştırdığını beyan ettiği, temyize konu olayla ilgili olarak suça sürüklenen çocuk İsa hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/177 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, 02/03/2012 tarihinde müştekinin evinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak da sanık hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/1009 sayılı iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında ise 2012/215 sayılı iddianamesiyle dava açıldığı anlaşılmakla; öncelikle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki söz konusu soruşturma dosyalarının getertilmesi, dava açılmış ise denetim olanağı verecek şekilde dosyaların aslının veya onaylı suretlerinin dosyada bulundurulması ve suça sürüklenen çocuk...’nin tanık olarak dinlenilmesi ile delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8108, Karar No: 2021/2917, Tarih: 08.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8108 E.  ,  2021/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde infaz koruma memuru olarak çalışan sanığın, ... isimli hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gelmeden imzalarını tamamladığının tespit edildiği, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek hükümlünün isteği doğrultusunda kurum dışında imza takibi işlemi yaparak ona menfaat sağlamak suretiyle görevini kötüye kullandığı iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; sanığın hükümlüye normalde kurumda imza attırması gerekirken hükümlünün isteği doğrultusunda dışarda imza attırdığı, hükümlünün imza attığını söylediği saatler ile imza çizelgesinde belirtilen saatlerin birbirini tutmadığı, ayrıca hükümlünün kuruma gelmediğinin kamera kayıtlarıyla da tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın hakkı olmadığı halde ve hükümlünün menfaatine uygun düşecek şekilde belli olmayan saatlerde kurum dışında imza attırdığı anlaşılmakla suçun tüm unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4822, Karar No: 2013/12500, Tarih: 09.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4822 E.  ,  2013/12500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 2005 yılı için; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCK'nun 62, 51/1, 53/1. maddeleri uyarınca erteli 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

1- “Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Batman Vergi Dairesi Başkanlığının 06.08.2009 tarih ve 5054 sayılı mütaalası ve Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığının 25.07.2009 tarih VDENR-2009-2349/83 sayılı Vergi Suçu Raporu içeriğine uygun olarak düzenlenen Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2009 tarih 2009/5065 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçundan açılmış bir dava ile düzenlenmiş mütalaa ve vergi suçu raporu bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılmak suretiyle "Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak" suçundan hüküm kurmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 225. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın sahte fatura bastığından bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/c. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında bu eylemi nedeniyle düzenlenen Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığının 25.07.2009 tarih VDENR-2009-2349/82 sayılı Vergi Tekniği Raporunda; somut bir zarara yer verilmediği anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre ise de;

Kabule göre ise de;

3- Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

4- “Sahte fatura basmak” suçu yönünden suç tarihi olan faturaların ele geçtiği 12.11.2007 tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-2. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/c. maddesinde ise iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, dosya içeriğine göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasayla değişik 359/b-2. maddesindeki cezanın, 08/02/2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişik 359/c. maddesine göre lehe olduğu gözetilmeden fazla cezaya hükmolunması,

5- Sahte faturaların kurumlar vergisi beyanında kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin 2005 takvim yılı için 16.04.2006, 2006 takvim yılı için 26.04.2007 ve 2007 takvim yılı için ise 26.04.2008 olduğu, “2005 ve 2006 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, “2007 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suç tarihinde aynı eylemin düzenlendiği 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde ise 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, dosya içeriğine göre, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesindeki cezaların 03.07.2009 gün ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 359/a-2. maddesine göre lehe olduğu gözetilmeden temel cezanın 5904 sayılı Yasa ile değişik 359/a-2. maddesi uyarınca 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

6- Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.