muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34668, Karar No: 2014/4272, Tarih: 13.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34668 E.  ,  2014/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-) 13/12/2006 tarih 26375 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrasında, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine avukatlık ücretine hükmedileceği belirtilmiş olup, vekilin Mahkemenin istemi üzerine Baro tarafından atanması nedeniyle katılan ile vekili arasında vekalet ilişkisinin bulunmadığı, zorunlu vekillik ilişkisinin bulunduğu anlaşılmakla, katılan yararına vekalet ücretine hükmolunmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, ''Yargılama aşamasında yapılan 80.00 TL sarf gideri, sanık için görevlendirilen zorunlu müdafii gideri 561.000 TL ve mağdurlar için görevlendirilen 2 ayrı vekil için 561.00 'er TL olmak üzere toplam 1763.00 TL yargılama giderinin sanıkdan tahsili ile hazineye irad kaydına'' bölümün çıkartılması yerine, ''Yargılama aşamasında yapılan 80.00 TL sarf gideri olan yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6256, Karar No: 2024/8105, Tarih: 30.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/6256 E.  ,  2024/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2285 E. Ve 2022/2606 K.

SUÇ : Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2019 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında bilişim sistemine veri yerleştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli kararıyla; sanık hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3-Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli kararının katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,06.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği; beraat kararının haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanığın sahibi olduğu işyerinde ..., ... ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... isimli şahısları gerçekte fiilen çalışması olmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek ve Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenleyerek bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanığın sahibi olduğu işyerinde ..., ... ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... isimli şahısları gerçekte fiilen çalışması olmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek ve Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenleyerek bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 23.08.2017 tarihli araştırma ve inceleme raporunda; sanığın sahibi olduğu ... isimli işyerinde sigorta bildirimi yapılan ..., ... ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... isimli şahısların 17.08.2010-30.11.2014 tarihleri arasında fiilen çalışmadıkları halde elektronik bildirge kaydının yapıldığı belirtilmiştir.

3.Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 06.08.2018 tarihli yazısında; sanığın sahibi olduğu işyerine ait sigorta hizmetleri internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi başvuru formu ve e-sigorta sözleşmesi sunulmuş, sözleşmede işverenin ..., internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi hususunda yetki verilen kullanıcının ... olduğu, kod ve kullanıcı şifresinin 01.09.2010 tarihinde temyiz dışı ...'a teslim edildiği tutanakta belirtilmiştir.

4-Tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ..., ... ve ... beyanlarında özetle; sanığın işyerinde hiç çalışmadıklarını, sanığı tanımadıkları gibi Antalya ilinde hiçbir çalışmalarının olmadığını belirtmişlerdir.

5- UYAP'tan sanığa ait ceza infaz kurumu kayıtları sorgulandığında; sanığın 19.02.2009-16.09.2009, 15.10.2010-22.04.2011, 22.04.2011-06.04.2012 tarihleri ile 29.10.2013-06.01.2016 tarihleri arasında farklı ceza infaz kurumlarında hükümlü olarak bulunduğu tespit edilmiştir.

6-Sanığa ait ... Gıda isimli işyerinde ... ...'nun 17.08.2010-22.10.2010 tarihleri arasında; ...'nin 17.08.2010-26.02.2013 tarihleri arasında elektronik bildirge ile sigortalı gösterildiği görülmüştür.

7-Antalya 3. Noterliği'nin 03.08.2010 tarih, 15667 yevmiye numaralı vekaletnamesinin incelenmesinde; sanık ...'nun Türkiye Cumhuriyeti hudutları içerisinde bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu ve ilgili birimlerinde temsile, işleri takibe, her türlü izin, ruhsat, kayıt ve tescillerini yaptırmaya gerektiğinde kayıtları sildirmeye, e-bildirge ve e-beyanname sözleşmesini imzalamaya, işyerinde çalışan sigortalılara ilişkin aylık prim ve hizmet belgesinin internet ortamında kuruma gönderilmesi ve bu konuda diğer işlemlerin yerine getirilmesi hususunda kendisini temsil ve ilzama temyiz dışı sanık ...'u vekil tayin etmiştir.

8-Temyiz dışı sanık ... savcılık beyanında; abisi ... ile birlikte muhasebecilik yaptığını, sanığın muhasebeciliğini kendisinin yaptığını, kendisine ait ofiste sanık ...'nun işyerleri ile ilgili verdiği işçi bilgileri ve belgelerini hazırlayarak internet üzerinden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirdiğini, bizzat gidip bu işçilerin işyerinde çalışıp çalışmadığını kontrol etmediğini ancak işyerine gittiğinde çalışanları gördüğünü belirtmiştir.

9-Sanık beyanında; suç tarihlerinde işe giriş bildirimlerini muhasebecileri olan ... ve ...'un yaptıklarını, bizzat Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirim yapmadığını, bildirimlerin yapıldığı tarihte cezaevinde olduğunu ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

Katılan kurumca sanığın işyerine ilişkin düzenlenen sahte sigortalılık araştırma raporu, tanıkların beyanları ve sanık ile temyiz dışı sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde sanığın işyerinde çalışmadığı halde çalışıyormuş gibi Sosyal Güvenlik Kurumuna elektronik ortamda birden fazla kez e-bildirge yolu ile işe giriş bildirgeleri düzenlediği ve bu yöntemle gerçekleştirilen eylemin zincirleme şekilde 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan sisteme veri yerleştirme suçunun oluşturduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, beraatine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçe ile sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüş, sanığın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından; öncelikle bilişim sistemine veri yerleştirme, değiştirme, verileri bozma ve yok etme suçlarını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ve resmi belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi üzerinde durularak yapılan değerlendirmede;

A-"Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme" suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinde;

"(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile

cezalandırılır.

(2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

cezalandırılır.

(2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması hâlinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile bilişim sistemlerinin doğru ve işlevine uygun şekilde faaliyetine devam etmesi sağlanmak istenmiştir. Sisteme doğru verilerin yerleştirilmesi maddeye uyan suçu oluşturmaktadır.

Maddenin birinci fıkrasında, bir bilişim sisteminin işleyişini engelleme, bozma, ikinci fıkrasında, bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka yere gönderme fiilleri suç olarak düzenlenirken,

Üçüncü fıkrada, birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eylemlerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde gerçekleştirilmesi halinde, verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ile bilişim alanında suçlar bölümünde yer alan 243 üncü maddede olduğu gibi bilişim sistemi ve sistemin işleyişine yönelik saldırıların önlenmesi amaçlanmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka bir yere gönderme şeklinde birden seçimlik harekete yer verilmiş ancak sisteme hukuka uygun veya hukuka aykırı girilmesi şeklinde bir ayrıma gidilmemiştir.Maddenin üçüncü fıkrasında ise birinci ve ikinci fıkralarda yer alan seçimlik hareketlerden biri veya birkaçının kamu kurumuna ait sistem üzerinde işlenmesi halinde cezanın arttırılacağını düzenleyen nitelikli hale yer verilmiştir.

Seçimlik hareketlerden sisteme veri yerleştirme suçunun oluşması için; çeşitli veri sağlayıcısı tarafından sistemin maliki ya da ilgilisinin rızası alınmaksızın sisteme gerçeğe aykırı şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerekir.

B- Resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinde;

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

B- Resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinde;

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için; resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması gerekir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda;sahtecilik suçunun maddi konusu olan "belge" yada "elektronik belge" kavramı tanımlanmamış, bu konuda bir sınırlama getirilmemiş, belgenin tanımlanması uygulamaya bırakılmıştır.

Uygulamada ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarında ise; hukuki değer taşıyan içeriğe sahip, hukuki hüküm ifade eden, bir hakkın doğmasına ve bir olayın ispatına yarayan, taşınabilen bir şey üzerine yazılan ve düzenleyeni belli olan yazılar ''belge'' olarak tanımlanmıştır.

Belgenin düzenlenme şekli, imzalı olması gerekip gerekmediği, belli bir işaret, amblem, hologram, etiket, mühür vb. taşımasının zorunlu olup olmadığı belgenin niteliğine ve düzenlendiği mevzuata göre tespit edilmelidir.

Yukarıda da belirtildiği üzere; her ne kadar belgeden söz edilen durumlarda yazılı bir kağıdın varlığı gerekli ise de; bazı durumlarda belgenin varlığını kabul için, yazının kağıt üzerinde bulunması gerekmez. Özellikle belge ile ilgili başkaca yasal düzenlemelerin gerçekleşmesi, gelişen toplumsal yaşam ile özel ve kamudaki yazışmaların elektronik ortamda yapılıyor olması nedeniyle “belge” kavramının tanımı yapılmamıştır.

Bu aşamada elektronik ortamda yapılan işlemlerin belge niteliği ve elektronik ortamda yapılan veri girişleri ve değişiklikleri ile ilgili eylemin nitelendirilebilmesi için ilgili mevzuattaki düzenlemelere bakmak gerekmektedir.

Konu ile ilgili olması nedeniyle aşağıda belirtilen mevzuat hükümlerine irdelendiğinde;

- 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir.

-5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 2/1-k maddesinde ise veri, “bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer” olarak tanımlanmıştır.

- 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir.

-5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 2/1-k maddesinde ise veri, “bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer” olarak tanımlanmıştır.

-5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu’nun 5 inci maddesindeki ''Güvenli elektronik imza, elle atılan imza ile aynı hukukî sonucu doğurur. Kanunların resmî şekle veya özel bir merasime tabi tuttuğu hukukî işlemler ile banka teminat mektupları dışındaki teminat sözleşmeleri, güvenli elektronik imza ile gerçekleştirilemez'' hükmü uyarınca, istisnalar dışında güvenli elektronik imza ile ıslak imzanın aynı hukuki değere sahip oldukları belirtilmiştir.

Elektronik imza ve buna ilişkin düzenlemelerin dışında da kanun koyucu elektronik verilerin ''belge'' olarak kabul edildiği bazı özel düzenlemeler yapmıştır. Nitekim 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan "Bilgi ve Belge İsteme Hakkı, Bilgi ve Belgelerin Kuruma Verilme Usûlü" başlıklı 100 üncü maddesine değinmek gerekmektedir.

-5510 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 100. maddesi;

"5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamındaki kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler doğrudan, münferit olarak bilgi ve belge istenmesi hariç olmak üzere kamu idareleri ile kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar ise Kurumla yapılacak protokoller çerçevesinde, Devletin güvenliği ve ... dış yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak hâller ile özel hayat ve aile hayatının gizliliği ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa Kurum tarafından kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması, 6183 sayılı Kanuna göre Kurum alacaklarının takip ve tahsili ile bu Kanun kapsamında verilen diğer görevler ile sınırlı olmak üzere istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli ve/veya belli aralıklarla vermeye, bilgilerin elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya, görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamaya, muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü belge ile vermek zorunda oldukları bilgilere ilişkin mikrofiş, mikrofilm, manyetik teyp, disket ve benzeri ortamlardaki kayıtlarını ve bu kayıtlara erişim veya kayıtları okunabilir hale getirmek için gerekli tüm sistem ve şifreleri incelemek için ibraz etmeye mecburdurlar.

Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler.

Bu madde kapsamında ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar Kurumun belirleyeceği süre içerisinde söz konusu talebe cevap vermek ve gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler.

Kurum, bu Kanun gereği verilecek her türlü belge veya bilginin internet, elektronik ve benzeri ortamda gönderilmesi hususunda, gerçek ve tüzel kişileri zorunlu tutmaya, Kuruma verilmesi gereken her türlü belge, bildirge ve taahhütnameyi diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirmeye, söz konusu belgeleri kamu idarelerinin internet ve elektronik bilgi işlem ortamından almaya, bu idarelere yapılacak bildirimleri Kuruma verilmiş saymaya, bu Kanunun uygulaması ile ilgili işveren, sigortalı ve diğer kurum, kuruluş ve kişilerin talepleri üzerine veya re’sen düzenleyeceği her türlü bilgi ve belgeyi bilgi işlem ortamında oluşturmaya, bu şekilde hazırlanacak olan bilgi ve belgelerin sadece internet ve benzeri iletişim ortamından ilgili kişilere verilmesini kararlaştırmaya yetkilidir. Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge olarak geçerlidir.

Belge veya bilgileri internet, elektronik ve benzeri ortamda göndermekle zorunlu tutulan gerçek ve tüzel kişilerin, Kurumun bilgi işlem sistemlerinin herhangi bir nedenle hizmet dışı kalması sonucu belge ve bilgiyi, bu Kanunda öngörülen sürenin son gününde Kuruma gönderememesi ve muhteviyatı primleri de yasal süresi içinde ödeyememesi halinde, sorunların ortadan kalktığı tarihi takip eden beşinci işgününün sonuna kadar belge veya bilgiyi gönderir ve muhteviyatı primleri de aynı sürede Kuruma öder ise bu yükümlülükleri Kanunda öngörülen sürede yerine getirmiş kabul edilir.

Bu maddenin uygulanması ile ilgili usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde gerekçesi;

"100 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile; Kurumun, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilerden bilgi ve belge isteme yetkisine imkan tanınması sağlanmış, Kuruma verilmesi gereken her türlü belgenin diğer kamu idarelerine ait formlarla birleştirilmesi, internet ve elektronik bilgi işlem ortamında alınması, bu idarelere yapılacak bildirimlerin Kuruma verilmiş sayılması, Kanundaki bildirim ve prim ödeme sürelerinin yeniden belirlenmesi, işveren ve sigortalılar ile ilgili her türlü bilgi ve belgenin bilgi işlem ortamında oluşturulması hususunda Kurum yetkili kılınmakta, ayrıca elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgelerin, adli ve idari makamlar nezdinde resmi belge niteliğine sahip olduğu düzenlenmiştir." şeklindedir.