muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10445, Karar No: 2024/889, Tarih: 23.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10445 E.  ,  2024/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/3 Esas, 2014/41 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kat mülkiyeti tesisi işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Eyüp ilçesi, ... Mahallesi, İskoza Dartı Mevkii, 47 pafta 3140 parselin ifrazı ile meydana gelen (3141-3194) 52 adet parselde kurulan kat mülkiyeti ile ilgili işlemin iptal edilerek, eski hale getirilmesi, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 12 nci maddesine göre, tek bir parselde kat mülkiyetinin kurulabileceği, 52 parsel tek bir taşınmaz gibi mütalaa edilerek, hatalı olarak kat mülkiyeti kurulduğunu, belirterek, 634 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi emredici nitelikteki hükmüne aykırı bu işlemin iptal edilerek eski hale getirilmesi, gayrimenkullerin tapu kaydının bahçeli kargir bina olarak tashihine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 3140 ana parsel üzerinde kooperatifin inşaat yaparak ortaklara tahsis ettiğini, Belediye tarafından yolların ayrılması ve Site içi yolların belediyeye terkini istendiğinden, tapu ifraz edilerek ayrı parsellere bölündüğünü, kat mülkiyeti tesisinin kazanılmış hak olduğunu ve geri alınmayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; 3140 sayılı parselin bidayette tek parsel olarak ... Konut Yapı Koop. adına kayıtlıyken, bilahare ifraz sonucu, 52 adet parsele bölündüğünü, meskenlerin bir site olarak planlanıp inşa edildiğini, bakım-onarım-güvenliğin site yönetimi tarafından sağlandığını, (Tapu Müdürlüğünce) yatay kat mülkiyeti tesisinin mümkün olduğunun bildirilmesi üzerine, gerekli belgelerin hazırlanıp kat mülkiyeti tapularının hazırlandığını, resmi memur huzurunda işlem yapıldığını ve kazanılmış hak olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... Demircilik ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya dahil edilmelerine usul yönünden itiraz ettiklerini, müvekkilinin tapu kütüğündeki sicile güvenerek iyi niyetli malik olan üçüncü kişi olduğunu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

4. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin taşınmazı mevcut haliyle tapu kaydına güvenerek satın aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

4. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin taşınmazı mevcut haliyle tapu kaydına güvenerek satın aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, dava devam ederken toplu yapılara ilişkin düzenlemelerin yürürlüğe girdiğini, davanın reddinin gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat mülkiyeti tesisi işleminin hatalı olduğu iddiasıyla iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava usulsüz olarak oluşturulduğu iddia edilen kat irtifakı tesisi işleminin iptali istemine ilişkin olup davayı açan tapu müdürlüğünün ana taşınmazda kat maliki olmadığı, mülkiyet hakkına dayalı davada ancak kat maliklerinin taraf sıfatını taşıyacağı bu sebeple tapu müdürlüğünün aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gözetilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13565, Karar No: 2015/16452, Tarih: 19.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13565 E.  ,  2015/16452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/305068

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2010/260 Esas, 2012/218 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince ise ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlıkların duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ilgili Bakanlıklara bildirildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7438, Karar No: 2010/4601, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7438 E.  ,  2010/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, izin,fazla çalışma ücreti, hafta tatili

ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde dahili davalı Hazine Müsteşarlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açmış olduğu bu davada tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesini talep etmiş, mahkemece Hazine Müsteşarlığı davaya dahil edilerek, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, dahi davalı yönünden kabulüne dair karar verilmiştir.

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti...Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti...Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Bununla birlikte, davalı belediyenin tasarruf teşvik kesintisi ile katkı paylarını da içeren borçlarının yeniden yapılandırılması noktasında bir uzlaşmaya gidilip gidilmediği belirlenmeli, şayet böyle bir uzlaşmaya gidilmişse şimdiki gibi Hazine Müsteşarlığının sorumlu olduğuna dair karar verilmeli, böyle bir uzlaşma olmaması durumunda sorumluluğun davalı belediyeye ait olduğu kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda sözü edilen kararının ardından Dairemiz kararları bu yönde olup, yerel mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak

suretiyle davalı işverenin ve Hazine Müsteşarlığının sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37364, Karar No: 2013/28223, Tarih: 04.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/37364 E.  ,  2013/28223 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından sanık ... hakkında 13.10.20109 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; (SURUÇ) Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2012 gün, 2011/502 esas, 2012/592 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- "Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının paraya çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık lehine olan suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre temel para cezasının 450 TL'den fazla olamaycağı gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan sanık aleyhine sonuç doğuran ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasına göre birim gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle sanığa fazla adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1 ve 52/2. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısım çıkarılarak, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında verilen para cezasının 450 TL olarak ve TCK.nun 62/1. maddesi uygulanmasıyla da para cezasının 375 TL'ye indirilmesi ve para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümden “toplam 6.500 TL adli para cezasının” ibaresi çıkarılarak yerine “6.000 TL ve 375 TL adli para cezalarının” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12909, Karar No: 2009/18473, Tarih: 27.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12909 E.  ,  2009/18473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.09.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/302, Karar No: 2013/6584, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/302 E.  ,  2013/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait taşınmaza zeytin fidanı dikip etrafını çevirdiğinden bahisle açılan davada sanığın taşınmazının bitişiğinde bulunan ve tecavüz ettiği iddia olunan yerin kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen raporda “kadastro harici saha” olduğunun bildirilmesi, ziraat mühendisi tarafından sunulan raporda ise “suça konu yerin mevcut toprak yapısı ve ormanla birleşik olup meyilli olması nedeniyle tarım arazisi olarak kullanılmasının uygun bulunmadığı, Orman Bakanlığı'nın bu yerin orman arazisi vasfında olduğunu belirttiği, bu nedenle yerin orman vasfında olduğu” açıklandığından suça konu yerin köy merası mı yoksa tescil harici hazinenin tasarrufunda bırakılan yerlerden yahut orman sahası olup olmadığı mahalli bilirkişi de dinlenilerek orman amnenajman planı ve memleket haritası da getirtilerek mahallinde yeniden keşif yapılıp kuşkuya neden olmayacak şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre taşınmazın aidiyeti belirlenerek ilgili kurum davadan haberdar edilip sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1641, Karar No: 2013/7805, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1641 E.  ,  2013/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen maaşının tekrar bağlanmasına, sağlık hizmetlerinden yararlandırılmasına, biriken aylıkların tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.