muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2800, Karar No: 2015/7961, Tarih: 03.07.2015

Bu açıklamalar ışığında yargılamaya konu somut olayda hükme esas alınıp Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.12.2009 günlü iddianame ile ve Beyoğlu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2009 günlü görevsizlik kararı, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi göz önüne alınarak değerlendirildiğinde, sanık Mevlüt hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerine ilişkin anlatımda, sanığın her bir mağdura karşı işlediği suçlarla ilgili maddi fiillerinin açıkça yer, zaman, eylemin şekli gösterilerek açıklanması gerekirken, mağdurlara yönelik fiillerden iddianamede açıkça bahsedilmemesi karşısında sanık Mevlüt hakkında mağdurlara karşı ayrı ayrı cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları için kamu davası açıldığının kabul edilmeyeceği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle Anayasanın 90, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanmayı düzenleyen 6. ve 5271 sayılı CMK'nın 225. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık Mevlüt müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

03.07.2015 tarihinde verilen işbu karar 08.07.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Bedri Kesmez hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2009/6460, Karar No: 2009/9064, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6460 E.  ,  2009/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, 02.04.2003 tarihinde evinin önünde park halindeyken bilinmeyen bir aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kaza tespit tutanağı tanzimi için karakola başvurduğunu, burada tartışması sonucu kaza tespit tutanağının farklı tutulduğunu, ekspertiz incelemesi yapıldığını, ön kısmındaki hasar nedeniyle sigorta tazminatının ödenmediğini, oysa bu kısımdaki hasarın daha önceki bir kazada meydana geldiğini, yanlışlık sonucu bu kısımdaki hasarın dahil edildiğini, kazanın teminat içinde meydana geldiğini ileri sürerek, 3.499.00 YTL’nın, reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kazanın belirtilen zamanda ve yerde meydana gelmediğini, bu durumun kaza tespit tutanağı ve kazanın oluş şekliyle sabit olduğunu, sigortalının yanlış, yanıltıcı ve gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, hasarın teminat dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 11.H.D.’nin 19.12.2005 tarih, 2004/15073 Esas ve 2005/12553 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, kazanın iddia edilen yer ve zamanda meydana gelmediği, ispat külfetinin yer değiştirdiği ve rizikonun teminat kapsamında kaldığının davacı sigortalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3153, Karar No: 2019/15, Tarih: 21.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/3153 E.  ,  2019/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : - TCK.nin 81, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

- TCK.nin 268/1, 267/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde; sanığın mağdura av tüfeği ile birden çok ateş etmesi suretiyle sol bacak ve sağ diz altında derin doku hasarına, sol bacakta femoral arter hasarı ile femur kırığına, sağ diz altında arter hasarı, tibia ve fibula kırıkları ile ampütasyona, tüfeğin kabzası ile mağdurun başına birden çok vurması suretiyle de kafada çok sayıda yerde kemik kırığına, pnömosefaliye ve epidural hemetoma neden olacak şekilde mağduru yaraladığı, gerek ateşli silahla oluşturulan yaralanması nedeniyle, gerekse de tüfeğin kabzası ile oluşturulan künt travmaya bağlı yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" ve "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" ve "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması

inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, sanık hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması ve tüm hükümlerde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nin 35. maddesi uyarınca" ibaresininin eklenmesine ve TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3599, Karar No: 2022/2949, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3599 E.  ,  2022/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : 1) Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyet

2) Görevi kötüye kullanma suçundan beraat

3) Görevi kötüye kullanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığı

A) Görevi kötüye kullanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “Görevi kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.10.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığın, İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı İdari ve Mali İşler Müdür vekili olarak görev yaptığı, sanığın talimatı ile toplam 5 adet bilgisayarın Data Tech firmasından satın alındığı, bu alım işlemine ilişkin ödenek olmaması nedeniyle, söz konusu bilgisayarlar için yapılan ödemenin, bilgisayar yedek parçası alınmış ve bakım yaptırılmış gibi düzenlenen faturalara istinaden sanığın düzenlediği ödeme emri belgeleri ile yapıldığı iddiası ile sanık hakkında 08.05.2012 tarihli iddianame ile görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından kamu davaları açıldığı; iddianame anlatımı ve tüm dosya kapsamından sanığın somut bir menfaatinin bulunmadığı, bilgisayarların alınarak kurumca kullanıldığı, sahtecilik kastından söz edilemeyeceği, eyleminin kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olduğu takdirde sanığa isnat olunan eylemin kül halinde TCK'nin 257. maddesinde tanımlanan ''görevi kötüye kullanma'' suçunu oluşturduğu ve sanığa yüklenen suçtan tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine rağmen eylem ikiye bölünerek ayrıca kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2011, Karar No: 2019/6783, Tarih: 26.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2011 E.  ,  2019/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 05/02/2007-23/09/2011 tarihleri arasında işyerinde çalıştığını, işyerinde yemek arası ve molanın verilmeden çalışma yapıldığını, sürekli formalgehid gazına maruz kaldıklarını, fabrikada havalandırma, ısıtma ve soğutma sistemlerinin olmadığını, yazın 50 dereceyi bulan ısıda çalışmak zorunda kaldıklarını, müvekkilinin haklı nedenle iş sözleşmesini fesih ettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının birden ziyade ihtar ve disiplin kurulu kararı ile iş aktinin işveren tarafından tek taraflı olarak fesih edildiğini savunarak ,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının birden ziyade ihtar ve disiplin kurulu kararı ile iş aktinin işveren tarafından tek taraflı olarak fesih edildiğini savunarak ,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; somut olayda, davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin almış olduğu ihtarlar ve disiplin kurulu kararı ile fesih edildiğini ileri sürmüş ise de, özlük dosyası içerisinde davacının fesih tarihinden çok öncesine ilişkin verilen disiplin cezasının bulunduğu, sözleşmenin fesih tarihine yakın herhangi bir disiplin cezasının bulunmadığı gibi davacının iddiasına ilişkin yazılı fesih bildiriminin de bulunmadığı, aksine davacının işten ayrılmak istediğine ilişkin dilekçenin bulunduğu ve iş akdini fesih onay formunda fesih gerekçesi olarak istifa yazılı olduğunun anlaşıldığı, taraf tanıklarının ortak beyanlarında davacının iş sözleşmesinin kendisi tarafından fesih edilmiş olduğunun anlaşıldığı, davacı ve davalı tanıklarının ortak beyanlarından, davacının çalıştığı süre boyunca iş yerinde havalandırma sisteminin olmadığı, çalışılan ortamda kimyasal gazın oluştuğu ve çalışanların nefes almakta zorluk çektikleri ayrıca gözde sulanma meydana getirdiği, davacının iş sözleşmesini fesih ettikten sonra iş yerinde havalandırma sisteminin yapıldığı ve çalışılan ortamda gazın oluşmadığı ayrıca iş yerinde yemek molasının verilmediği ve makina başında yemek yendiği anlaşıldığından çalışma ortamının sağlık koşullarına elverişsiz olması ve yemek molası dahi verilmeden çalışma şartlarının düzenlenmiş olması nedeniyle davacının iş sözleşmesini haklı nedenle fesih ettiği kanaat ve sonucuna varıldığı, davacının çalıştığı sırada KPSS sınavlarına hazırlanması veya girmesi ve bu sınavları kazanması sonucu işten ayrıldıktan sonra başka bir yerde işe başlamasının, davacının haklı nedenle iş sözleşmesini fesih etmesinin sonucuna etkisi olmayacağı doğal olduğundan, bu nedenle hükmü esas almaya yeterli bulunan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar sonucunda davacının kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta davacı 05.02.2007 tarihli el yazılı ve “05.02.2007 tarihinden beri kaplama bölümünde kalite seçim operatörü olarak görev yapmaktayım. 23.09.2011 tarihinde işten ayrılacağımı tarafınıza bildiririm. Gereğinin yapılmasını arz ederim.” içerikli istifa dilekçesi ile haklı neden göstermeksizin iş akdini kendisi sona erdirmiştir. Ayrıca dinlenen tanık beyanları ile davacının işten ayrılma sebebinin memuriyete geçiş olduğu da ortaya çıkmıştır.

Mahkemece memuriyete geçişin haklı neden olarak düzenlenmediği gözetilerek davacının şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Mahkemece memuriyete geçişin haklı neden olarak düzenlenmediği gözetilerek davacının şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25105, Karar No: 2015/27855, Tarih: 30.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25105 E.  ,  2015/27855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...'in, katılanların arazisine sınır arazisinin bulunduğu, ...'in suç tarihinden birkaç ay önce kayın babası olan diğer sanık ...'e söz konusu arazisinin kenarındaki çalıların ağaçlarına zarar verdiğini ve sınırdaki bu çalıları temizlemesini istediği, bunun üzerine ...'in 08/01/2011 günü ...'in bahçesine gittiği, burada sınır üzerinde bulunanlarla birlikte katılanların arazisinin içinde yer alan çalılar ve bir kısım ağaçları kestiği, bunlardan kalın ve yakılabilecek olanları evine götürdüğü, 23/01/2011 günü tekrar ...'e ait bahçeye gittiği, sınırda ve katılanın bahçesinde yer alan bir kısım ağaçları kestiği, sanık ...'in katılanlara ait arazideki çalı ve ağaçları kestiği sırada ...'in arazisi ile katılanların arazisinin sınırını oluşturan toprağı kazıp ...'in bahçesine atarak sınırı bozduğu, bu suretle hakkı olmayan yere tecavüz, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddia edilen olayda, sanık ...’in sanık ...'in eşinin babası olduğu ve sanık ...’e ait olan arazi üzerinde herhangi bir hakkı bulunmadığı, bu nedenle iki arazi arasındaki sınırı ya da sahibinin kim olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, çalılığın veya ağaç dalının uzantısına veya büyüklüğüne göre sınırı geçmesinin mümkün olduğu, bu haliyle damadı olan sanık ...’in isteği üzerine damadına yardımcı olmak maksadıyla bahçelerine zarar veren ve 23.01.2011 tarihli tutanağa göre malikleri tarafından bakımsız bırakılan, kullanılmayan bahçe ile kendi sınırlarındaki ağaçları, çalılıkları kestiğinin anlaşıldığı, ağaç köklerinde bulunan bir kısım toprağı kesilen ağacın yerini düzeltmek için sanık ...’in taşınmazına doğru attığı, ağaç kesimi, kökün çıkarılması sırasında bulunulan alana zarar verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, taşınmazın sınırının sanık ... tarafından bilinip bilinmediği hususunda şüphe bulunduğu ve ağaçların bulunduğu alanın bakımsız ve yıllardır kullanılmaz olduğu hususları birlikte düşünüldüğünde sanık ...’in hırsızlık, mala zarar verme ve hakkı olamayan yere tecavüz etme suçunu işleme kastı ile hareket ettiğine dair delil olmadığından, sanık ...’in üzerine atılı hırsızlık suçuna azmettirme yönünden sanık ...’in kestiği ağaçları eve getirmesi hususunda sanık ...’in herhangi bir beyanın olmadığı, sanık ...’in başkasına ait olduğunu düşünmeden sahipsiz olduğunu zannederek eve getirdiği, sanık ...’in ...’ten yalnızca ağaçları kesmesini istediği sanıkların beyanlarından anlaşılmakla, kestiği ağaçların dibindeki toprağı düzeltmesi konusunda bir beyanda bulunduğuna dair delil elde edilemediğinden, ...’in kendiliğinden sınırı düzeltmeye çalıştığı kabul edilmekle sanık ...’in hakkı olmayan yere tecavüz etme ve hırsızlık suçlarından beraatlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6736, Karar No: 2014/9797, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6736 E.  ,  2014/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın sanık müdafiinin tebliğine ilişkin mazbatada tebliğ tarihinin 08/11/2012 ya da 18/11/2012 olduğu hususunda tereddüt var ise de, usul ekonomisi dikkate alınarak tebliğ tarihinin 18/11/2012 olduğu,ayrıca sanığın Başbakanlık İletişim Merkezine yapmış olduğu 01/03/2013 tarih ve 213873 sayılı başvurusuna esas elektronik dilekçesi de temyiz talebi içermediği kabul edilerek, sanık müdafiinin bahse konu ek karara yönelik temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 02/11/2012 tarih ve 2011/739 E, 2012/1088 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 19/11/2012 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19754, Karar No: 2020/19300, Tarih: 16.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19754 E.  ,  2020/19300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1)Sanığın kasten yaralama suçundan hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarih ve 2017/402 Esas, 2017/800 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/03/2018 tarih ve 2018/442 Esas, 2018/463 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarih ve 2018/442 Esas, 2018/463 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca hükmettiği "17 ay 15 gün" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince düzeltilerek sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca "1 yıl 5 ay 15 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek ve bölge adliye mahkemesinde duruşma açılmadığı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarih ve 2018/442 Esas, 2018/463 Karar sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303/1-h. maddesi gereğince, hüküm fıkrasına "Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ilk derece mahkemesince verilen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan (2017 yılı) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1.980,00 TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ödenmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.