muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9741, Karar No: 2023/4549, Tarih: 18.09.2023

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmadığı gibi kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında davanın reddine karar verildiği halde birleşen davada köyün fiili müdahalenin önlenmesi talebine ilişkin her hangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Karar bu hali ile infaz kabiliyeti taşımamaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 ve devamı maddelerine aykırı olarak kurulan hüküm hatalı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin değinilen yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9165, Karar No: 2025/6308, Tarih: 23.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9165 E.  ,  2025/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1324 E., 2024/2104 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/669 E., 2023/185 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15752, Karar No: 2021/1718, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2016/15752 E.  ,  2021/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığın işyerinde 355 adet bandrolsüz ve 204 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış kitapların ele geçirildiği olayda, sanığın eyleminin TCK'nun 44. maddesi gereğince 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesine uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında bandrolsüz kitap için 81/4. maddesi, başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış kitaplar için ise 81/10. maddesi gereğince ayrı ayrı uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19326, Karar No: 2015/35188, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19326 E.  ,  2015/35188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/3092

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/5 (E) ve 2013/696 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Rauf hakkında yaralama ve tehdit; sanıklar Tahir, Hamdi ve Serdar hakkında basit yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik itirazların itirazı incelemekle görevli üst mahkeme tarafından değerlendirildiği anlaşılmakla, bu kararlar temyiz incelemesi dışında tutulmuş olup temyiz incelemesi sanık Serdar hakkında tehdit suçundan beraat ve nitelikli kasten yaralama suçunda mahkumiyet kararlarına hasren yapılmıştır.

1) Sanık S.. S.. müdafiinin 4.11.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile ilgili temyiz incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 3.10.2013 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 4.10.2013 tarihinde verdiği süre tutum dilekçesinde müvekkili olan sanık S.. S.. hakkında temyiz talebinde bulunduğunu belirttiği halde, 4.11.2013 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde müşteki sanıklar sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu, buna göre 4.11.2013 tarihli temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi geçirildikten sonra verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin katılan vekili sıfatıyla yapmış olduğu temyiz talebinin 1412 sayılı yasanın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık S.. S.. hakkında tehdit ve katılan R.. E..'u kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 8/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4114, Karar No: 2012/9724, Tarih: 20.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4114 E.  ,  2012/9724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonelik tesisine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 Sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; 26.07.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanıp yürürlüğe giren, 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 25.maddesi'yle 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. maddesiyle, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz“ hükmü getirilmiştir.

Dosyada yapı ruhsatının bulunduğu, ayrıca davacının abonelik tesisini talep ettiği, Ankara İli, ... İlçesi, ... Mah. 515. sok. no:7/3 ait, doğalgaz ve su hizmetinden yararlandığına ilişkin faturanın mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu abonelik tesisinin talep edildiği taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesindeki şartları taşıdığı anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 18,40 TL'nin davalıya iadesine, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3631, Karar No: 2025/2911, Tarih: 21.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3631 E.  ,  2025/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/752 E., 2024/1195 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/361 E., 2022/1037 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı elektrik şirketi ile yapılan 09.11.2020-31.03.2022 yıllarını kapsayan elektrik tedarik anlaşması uyarınca enerji birim bedelinin 485,00 TL/MWh olarak belirlendiğini, 2021 yılı Ağustos ayı fatura döneminde müvekkili şirketin bilgi ve onayı olmadan birim fiyatının 635,00 TL/MWh olarak faturalandırıldığını, 2021 yılı Kasım ayından sonra ise hiçbir bildirim ve ihtar olmaksızın Ulusal Tarifeden faturalandırıldığını, davalı elektrik şirketinin sözleşme hükümlerine riayet etmediğini, arabulucuk aşamasında da anlaşmaya varılamadığını, davalı elektrik şirketinin haksız eylemleri karşısında sözleşme dönemine ait fazladan ödenen fatura, dağıtım bedeli, KDV, TRT Payı da hesaplanarak zararın bilirkişi marifetiyle tespiti gerektiğini ileri sürerek; şimdilik 1.000,00 TL'nin her aya ait temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiş; 07.11.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 420.718,37 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; enerji piyasasında yaşanan olumsuz gelişmeler dolayısıyla 04.08.2021 tarihinde davacı şirket ile ek protokol akdedildiğini, tarafların muvafakati ile 01.09.2021 ile 31.12.2021 tarihleri arasında 635,00 TL/KWh olarak belirlenip kabul sağlandığını, ancak davacı şirketin revize edilen bedeli kabul etmediğini ve karşılığında anlaşmanın fesh edildiğini, mağduriyet yaratmamak adına tüm iyi niyet ve imkanların kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı elektrik şirketi arasında 09.11.2020-31.03.2022 tarihlerini kapsayan dönemden elektrik tedarik anlaşması akdedildiği, bu anlaşma gereğince enerji birim bedelinin 485,00 TL/MWh üzerinden belirlendiği, 04.08.2021 tarihinde ek protokol akdedildiği, tarafların muvafakati ile 01.09.2021 ile 31.12.2021 tarihleri arasında ise enerji birim bedelinin 635,00 TL/KWh olarak belirlendiğine yönelik ek protokol düzenlendiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı, alınan bilirkişi heyet raporunda 09.11.2020 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre sözleşme süresinin 15 ay olduğu, 01.01.2021 tarihinden itibaren davalı tarafça enerji teminine başlandığı, dosyadaki faturalar incelendiğinde 2021/01-2021/08 dönem faturalarının taraflar arasındaki 09.11.2020 tarihli ikili anlaşmadaki 485,00 TL/MWh aktif enerji birim fiyatı üzerinden ve diğer bileşenlerin de EPDK tarifelerine uygun olarak tahakkuk ettirildiği, taraflar arasında 04.08.2021 tarihinde ek protokol imzalanıp bu ek protokole göre 01.09.2021 – 31.12.2021 tarihleri arasında davalı tarafından tedarik edilecek aktif elektrik enerjisinin 635,00 TL/MWh üzerinden sağlanması ve sözleşmenin 31.12.2021 tarihinde sonlanması konusunda anlaşıldığı, yine dosyadaki 701.656,10 TL tutarlı 2021/09 dönem faturası ve 576.403,24 TL tutarlı 2021/10 dönem faturasının taraflar arasında düzenlenen 04.08.2021 tarihli ek protokolde belirtilen 635,00 TL/MWh aktif enerji birim fiyatı üzerinden ve diğer bileşenlerin de EPDK tarifelerine uygun olarak tahakkuk ettirildiği, 01.11.2021 tarihinden itibaren davalı elektrik şirketi tarafından davacıya elektrik enerjisi tedariği sonlandırıldığından, davacının ihtiyaç duyduğu elektrik enerjisini 2021/11 ve 2021/12 dönemlerinde son kaynak tedariği kapsamında dava dışı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. den temin etmek zorunda kaldığı, davalı elektrik şirketince 04.08.2021 tarihli ek protokole uyulmaması nedeniyle davacının 2021/11 ve 2021/12 dönemlerinde son kaynak tedariği tarifesi üzerinden enerji alması yüzünden fazladan ödediği bedelin 2021/11 dönem faturası için 170.993,47 TL, 2021/12 dönem faturası için 249.724,90 TL olmak üzere toplam 420.718,37 TL olarak hesaplandığı, davacı ile davalı elektrik şirketi arasında ikili anlaşmanın düzenlenmesinden sonra dava dışı... İşletme A.Ş.) bünyesinde oluşan elektrik enerjisi piyasa takas fiyatlarının (PTF) arttığı, ancak davalı şirket piyasa takas fiyatlarının yükseldiğini ve yükselme eğiliminde olduğunu bildiğinden davacı ile 04.08.2021 tarihli ek protokolü imzalayarak ikili anlaşmada yazılı olan 485,00 TL/MWh olan aktif elektrik enerjisi satış fiyatını 635,00 TL/MWh olarak güncellediği, bu ek protokol sırasında davalı şirketin ek protokole esas olan 01.09.2021 – 31.12

... İşletme A.Ş.) bünyesinde oluşan elektrik enerjisi piyasa takas fiyatlarının (PTF) arttığı, ancak davalı şirket piyasa takas fiyatlarının yükseldiğini ve yükselme eğiliminde olduğunu bildiğinden davacı ile 04.08.2021 tarihli ek protokolü imzalayarak ikili anlaşmada yazılı olan 485,00 TL/MWh olan aktif elektrik enerjisi satış fiyatını 635,00 TL/MWh olarak güncellediği, bu ek protokol sırasında davalı şirketin ek protokole esas olan 01.09.2021 – 31.12.2021 tarihleri arasındaki elektrik fiyatlarında her ne sebeple olursa olsun meydana gelebilecek artışları öngörerek ve gelebilecek maliyet artışlarını yeni revize teklif birim bedeline ekleyerek yeni teklifini sunması gerektiği, kaldı ki ek protokolün kapsadığı toplam süre uzun bir dönem olmayıp bu sürenin 4 ayla sınırlı olduğu, taraflar arasında 04.08.2021 tarihinde ek protokol düzenlenerek davalı elektrik şirketince yeni revize teklifi verildiği ve bu teklifin 31.12.2021 tarihine kadar geçerli olacağı, bir daha revize teklif verilemeyeceği hususunda anlaşılmış iken, davalı elektrik şirketinin elektrik enerjisi tedarik edimini yerine getirmemesinin ve davacı tarafa da haber vermeden elektrik enerjisi tedarikini durdurmasının taraflar arasındaki ek protokole aykırı olduğunun belirtildiği, davacının dava dilekçesinde 2022 yılı Ocak-Şubat ve Mart döneminde de davalının taahhüdünü yerine getirmemesi sebebiyle fazladan enerji bedeli ödemek zorunda kaldığından bu aylar için de alacak talebinde bulunduğunu belirttiği, ancak taraflar arasında düzenlenen 04.08.2021 tarihli ek protokol ile sözleşme döneminin 31.12.2021 tarihinde sona ereceği belirtildiğinden, davacının 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ile ilgili taleplerinin yerinde görülmediği, yine davacı her ne kadar fazladan ödediği elektrik faturaları için her aya ait temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile faiz talep etmişse de davacının fazladan ödediği bedeller için davalı elektrik şirketine gönderdiği bir ihtar ya da yazı bulunmadığından dava tarihinden itibaren faiz talebine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 420.718,37 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi itibariyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirme ve kabulün yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; 2022 yılının Ocak - Şubat - Mart aylarına ait fazladan ödenen bedellerin de hesaplanması ve davalı elektrik şirketinden tahsili gerektiğini, davalı elektrik şirketince 23.06.2022 tarihinde ve kesin süreden sonra dosyaya kazandırılan 04.08.2021 tarihli protokolün incelemeye ve hükme esas alınmamasını ve dosyanın mevcut delil durumuna göre bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiklerini, netice itibariyle; davalının 04.08.2021 tarihli ek protokolü dosyaya süresinde sunmadığından ve bu sebeple 04.08.2021 tarihli ek protokole itibar edilemeyeceğinden 09.11.2020 tarihli ek protokol doğrultusunda 2022 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında müvekkilinin devam eden zararının ve fazladan ödenen fatura bedellerinin de hesaplanması gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; davacının mesnetsiz iddialarının aksine, davacı ile müvekkili arasında imzalanan 04.08.2021 tarihli ek protokol uyarınca, 01.09.2021 ile 31.12.2021 tarihleri arası için yeni enerji birim bedelinin 635,00 TL/MWh olarak belirlendiği ve faturaların bu kapsamda usul ve yasaya uygun olarak tahakkuk ettirildiğinin Mahkeme tarafından da kabul ve teyit edildiğini, hal bu iken gerek Mahkeme kararının gerek karara esas alınan 26.09.2022 tarihli bilirkişi raporunun rasyonel hesaplamaları havi bölümü nazara alındığında ek protokolün geçerliliği ve tahakkuk ettirilen faturaların usul ve yasaya uygunluğu hususunun ihtilaf konusu olmaktan çıktığının görüldüğünü, Mahkemenin eksik araştırma ve inceleme ile verdiği kararın aksine, müvekkilinin revize birim bedelini kabul etmediğini açıkça bildiren davacı ile olan ikili anlaşmasını imzalamış oldukları 09.11.2020 tarihli sözleşmenin (5.3) maddesine uygun olarak feshetmek durumunda kaldığını, müvekkilinin imzalamış olduğu sözleşme ve ek protokollerin öngördüğü şekilde hareket ettiğini ve mutabık kaldıkları enerji birim bedelleri üzerinden davacıya fatura tahakkuk ettirdiğini, buna karşılık hem 01.09.2021 tarihli ek protokol ile hem de 09.11.2020 tarihli ikili anlaşmanın (5.3.) maddesi ile söz konusu yeni birim bedelini kabul eden davacının daha sonra haksız olarak dava dilekçesinde de belirttiği gibi revize bedeli kabul etmediğini açıkça müvekkiline ifade ettiğini, sözleşme usule uygun olarak feshedildiğinden 01.11.2021 tarihi itibariyle müvekkilinin elektrik enerjisi tedariki yükümlülüğü bulunmadığını, bilirkişinin Kanunun verdiği yetki sınırlarını aşarak yaptığı hukuki yorum ve değerlendirmelere itibar edilemeyeceğini, sadece hesaplama konusundaki ihtilafların giderilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, protokole aykırı olarak kesildiği ileri sürülen elektrik enerjisinin daha yüksek fiyatla dava dışı şirketten alımı nedeniyle yapılan fazla ödemenin tahsili istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, Derece Mahkemelerince hükme esas alınan bilirkişi raporu ile de tespit edildiği üzere, davalı şirket 01.11.2021 tarihinden itibaren davalı elektrik şirketi tarafından davacıya elektrik enerjisi tedariği sonlandırıldığından, davacının ihtiyaç duyduğu elektrik enerjisini 2021/11 ve 2021/12 dönemlerinde son kaynak tedariği kapsamında dava dışı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. den temin etmek zorunda kalmasına, davalı elektrik şirketince 04.08.2021 tarihli ek protokole uyulmaması nedeniyle davacının 2021/11 ve 2021/12 dönemlerinde son kaynak tedariği tarifesi üzerinden enerji alması yüzünden fazladan ödediği bedelin 2021/11 dönem faturası için 170.993,47 TL, 2021/12 dönem faturası için 249.724,90 TL olmak üzere toplam 420.718,37 TL olarak hesaplanmasına, davacının dava dilekçesinde 2022 yılı Ocak-Şubat ve Mart döneminde de davalının taahhüdünü yerine getirmemesi sebebiyle fazladan enerji bedeli ödemek zorunda kaldığını, bu aylar için de alacak talebinde bulunduğunu belirtmesi ve taraflar arasında düzenlenen 04.08.2021 tarihli ek protokol ile sözleşme döneminin 31.12.2021 tarihinde sona ereceği belirtildiğinden davacının 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ile ilgili taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmamasına, Derece Mahkemelerince hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraflar arasında akdedilen ikili anlaşma ile ek protokoller nazara alınarak düzenlenmesi ve taraf ve yargı denetimine elverişli olması nedeniyle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.