muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/619, Karar No: 2017/3599, Tarih: 19.06.2017

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150.maddesine göre; “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez. Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır. Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır. Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır.”

O halde; taraflardan biri veya vekili, duruşma için belirlenen gün ve saatte duruşmaya katılamayacağını bildiren mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildiren tarafa, tensip edilecek sonraki duruşma gün ve saatinin davetiye ile bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Gelmeyen tarafın duruşma gününü UYAP'tan öğrenmesine veya duruşmadan sonra masraf vermesi halinde kendisine davetiye ile duruşma gün ve saatinin bildirilmesine karar verilemez. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün öğrenilmesi ve davanın takip edilmesi taraflardan istenemez.

Hal böyle olunca; işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, 27.6.2013 tarihli mazeret dilekçesi kabul edilen davacılar vekiline dosya kapsamında tebligat yapmaya yeterli gider avansı da olduğu halde duruşma gün ve saati davetiye ile tebliğ edilmeden 10.10.2013 tarihli duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ve davacılar vekili ile bir kısım davalının katıldığı son duruşmada bir önceki duruşmadan haberdar olunduğu ve herhangi bir mazeret dilekçesi gönderilmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8572, Karar No: 2008/7873, Tarih: 15.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8572 E.  ,  2008/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20272, Karar No: 2014/7651, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20272 E.  ,  2014/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/164267

MAHKEMESİ : Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2012

NUMARASI : 2010/177 (E) ve 2012/610 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, ikametinde bulunan elektrik sayacının abonesiz kullanım nedeniyle müşteki kurum görevlilerince 28.11.2007 tarihinde mühürlenmesine rağmen suç tarihinde yapılan kontrolde mührü bozarak elektrik kullanmaya devam ettiğinin iddia olunması, sanığın, sayacın bulunduğu adreste suç tarihinde ailesinin oturduğunu, kendisinin evli olup başka yerde ikamet ettiğini savunmasına karşın, 20.04.2012 tarihli kolluk araştırma tutanağında 28.11.2007 ve 07.03.2008 tarihlerinde adreste sanığın ikamet ettiğinin belirtilmesi, tanık O.. Ş..'in kolluk ifadesinde sanığın 2008 yılı yaz aylarında evi boşalttığını beyan etmesi, 28.11.2007 tarihli mühürleme tutanağında ismi geçen A..C.. Ş..'in sanığın kardeşi olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, A..C.. Ş.. ve O.. Ş.. ile 28.11.2007 tutanağı tanzim eden görevlilerin beyanları alınıp, gerektiğinde A..C.. Ş.. hakkında suç duyurusunda bulunulup kamu davası açılması halinde dava dosyaları birleştirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/961, Karar No: 2015/1517, Tarih: 03.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/961 E.  ,  2015/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/13-194 E. ve 2012/243 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, haksız yere elde bulundurulan anahtar, sahibi ya da anahtarı elinde bulunduranın rıza ve haberi olmadan herhangi bir şekilde ele geçirilen anahtardır. Haksız olarak anahtarı elinde bulundurmak, sahibini hataya düşürmek veya zorla ya da hile, hatta mal sahibinin emniyetini suiistimal etmek suretiyle elde etmektir. Geri verilmek üzere alındığı halde iade etmeyerek elde bulundurulan ya da çalınarak ele geçirilen anahtar buna örnek gösterilebilir. Anahtarı haksız yere elde bulundurma unsuru, sahibini hataya düşürerek veya hile ile veya güveni kötüye kullanmak suretiyle anahtarın ele geçirilmesi hallerini de kapsamaktadır.

Somut olayda da; sanığın, katılanın satılık olan aracını denedikten sonra alabileceğini söyleyerek yanında katılan da olduğu halde ve katılanın verdiği anahtarı kullanmak suretiyle deneme sürüşüne çıktığı, aracı katılanın sürmesi için katılana geri vereceği bahanesi ile katılanı araçtan indirdiği ve ardından araçla birlikle olay mahallinden uzaklaştığı şeklinde gerçekleştiğinde bir duraksama ve uyuşmazlık bulunmayan olayda, her ne kadar katılan suça konu anahtarı, başlangıçta özgür iradesi ile sanığa teslim etmiş ise de, bu iradenin, sanığın katılanı araçtan indirdiği ana kadar geçerli olacağı, sanığın katılanı araçtan indirdiği andan itibaren, benzer suçları işlemeyi alışkanlık haline getiren ve başlangıçtan itibaren söz konusu aracı çalma düşüncesi içerisinde olduğu anlaşılan sanık ile katılan arasında suça konu aracın ve anahtarın zilyetliğinin devrine ilişkin tarafların aldatılmamış özgür iradeleri ile kurulan ve hukuken geçerli bir sözleşmeden, dolayısıyla hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceğinden, sanığın bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerekmekte olduğundan,

Tüm sanıklar hakkında iddianamede 58. maddenin uygulanmasının istendiği ve sevk maddelerinde 58. maddenin yazılmış olduğu, tüm sanıklara da iddianame ve eklerinin okunmuş olduğu görüldüğünden,

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan...Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/39 E 2007/465 K sayılı kararındaki resmi belgede sahteçilik suçu ile 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, 28.06.2007 tarihinde kesinleştiği 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi gereğince cezanın ertelendiği ve bir yıllık denetim süresinin belirlendiği, sanığın kararın kesinleşmesi ve denetim süresinin dolmasından sonra 3 yıl içinde dosyamıza konu suçu işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmasında mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu hususlarda yer alan bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsili gerekirken yazılı şekilde müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5663, Karar No: 2012/8963, Tarih: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5663 E.  ,  2012/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1)Davaların dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılması (2001 ve 2002 takvim yılları için)

2)Beraat (2003, 2004 ve 2005 takvim yılları için)

I-2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında Aralık 2002 döneminde 401.754.300.000 TL KDV beyannamesi veren sanık hakkında düzenlenen en son fatura tarihi araştırılıp saptanmadan 2002 takvim yılında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği en aleyhe kabulle 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükmüne gelince:

Vergi Suçu ve ekindeki Vergi Tekniği Raporuna uygun olarak düzenlenen iddianamede defter ve belgeleri ibraz etmeyen, işçi çalıştırmayan sanığın 2001 takvim yılından beri sahte fatura düzenleyip, mal alışları sahte olan sanığın düzenlediği faturalarında sahte olduğunun iddia olunmasına, 2006-856/11 sayılı Vergi Tekniği Raporunun IV başlıktan oluşan içindekiler sayfasında 6 alt başlıkta mal alış faturaları, 3 başlıkta da mal satış faturalarına ilişkin tespitlerin değerlendirildiği belirtilmesine karşın anılan raporun mal alış faturaları ile devamına ilişkin bölümünün dosya arasında bulunmadığının, sanığın yetkili olduğu şirketin 2004 takvim yılında 1.514.387.600.000.TL, 2005 takvim yılında 3.354.796,29 TL'lik yüksek meblağda KDV matrahı beyan etmesine karşın soruşturma aşamasında alınan savunmasında işçi çalıştırmadığını, tüm işlerini kendisinin telefon ile hallettiğini savunması, Vergi Suçu Raporunda 2005 takvim yılında ..

.514.387.600.000.TL, 2005 takvim yılında 3.354.796,29 TL'lik yüksek meblağda KDV matrahı beyan etmesine karşın soruşturma aşamasında alınan savunmasında işçi çalıştırmadığını, tüm işlerini kendisinin telefon ile hallettiğini savunması, Vergi Suçu Raporunda 2005 takvim yılında ... Kardeşler firmasına 4 adet sahte fatura düzenlediğinin ve adı geçen firma hakkında inceleme raporları düzenlendiğinin, bilirkişilerce düzenlenen raporlarda adlarına fatura düzenlenenler hakkındaki inceleme raporlarının dosya arasında bulunmadığından görüş beyan etmenin mümkün olmadığının belirtilmesine göre, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanığın hukuki durumunun tayini bakımından; öncelikle sanığın yetkili olduğu şirket hakkında düzenlenen 2006-856/11 sayılı Vergi Tekniği Raporunun devamı sayfaları ile 2005 takvim yılında adına fatura düzenlediği Özer Kardeşler firması hakkındaki karşıt inceleme raporları getirtilip dosya arasına konmadan, 2004 takvim yılında yüksek miktarda KDV beyannamesi veren sanık hakkındaki sahte fatura düzenlediğine ilişkin tespitlerin nelerden ibaret olduğu ihbarda bulunan vergi dairesinden sorulup, suça konu edilen faturanın VEDOP sorgulamasında tespit olunup olunmadığı, VEDOP kayıtlarına göre belirlenmiş ise "Bilanço Esasına Göre Defter Tutan Mükelleflerin Mal ve Hizmet Alımlarına İlişkin Bildirim-Ba ve Bs" tablosunda varolan bilgilerin dayanağını oluşturan verilerin neler olduğunun katılan idareden sorulması, varsa bu verilerin bilişim ortamında kayda girmesini sağlayan belgeler (bildirim, beyanname vs gibi) ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, sözkonusu tablonun VEDOP ortamında ne şekilde oluştuğu hususunda genel teknik bilginin denetime olanak verecek biçimde alınması ve anılan formlarda adı geçen suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, kullandığı faturalar sahte olduğundan düzenlediklerinin de sahte olduğu iddia olunup, gerektiğinde 2004-2005 yıllarında kullandığı faturaları düzenleyenler hakkındaki tüm vergi inceleme raporları getirtilip, kullandığı ve düzenlediği faturalar yönünden soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek bu deliller de irdelenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu alınan bilirkişi raporları hatalı takdir edilerek ve vergi mahkemesi kararlarının ceza hakimini bağlamadığı da nazara alınmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/44, Karar No: 2020/945, Tarih: 09.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/44 E.  ,  2020/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nin 82/1-b, 35/2, 62/2, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...’yi nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2019 gün ve 2019/1377 esas, 2019/1885 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, katılan Kurum vekilinin; eksik ceza tayinine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/220, Karar No: 2021/10000, Tarih: 21.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/220 E.  ,  2021/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bursa ili, Osmangazi ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma öncesi hükme esas alınan raporda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların bedelinin 180.608,24 TL olarak belirlendiği ve bu hususun bozmaya konu edilmediği anlaşıldığı halde, bozma ilamı sonrası, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 208.191,05 TL yapı bedeli hesaplanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16702, Karar No: 2024/18463, Tarih: 17.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/16702 E.  ,  2024/18463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/315 E., 2022/409 K.

MAKTÜL : ...

KATILANLAR : ..., Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı, ..., İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü, ..., İETT Genel Müdürlüğü, ...

SUÇLAR : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs etme, kamu malına zarar verme, silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜMLER : 1-TCK'nın 309/1, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9. maddeleri uyarınca MÜEBBET HAPİS CEZASI,

2-Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisi'ni ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olma, ve kamu malına zarar verme suçlarından ve silah yaralanması bulunmayan mağdurlara yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan

CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞI,

3-Mağdur ...’a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs etme" ve maktül ...'e yönelik "kasten öldürme" suçlarından ayrı ayrı, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince BERAAT

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Dairemizin 26.03.2024 tarihli 2023/13289 Esas - 2024/4452 sayılı tevdi Kararında, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen kararın Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı'na tebliğ edilmesi, anılan kurum tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde ek tebliğname düzenlenerek dosyanın Dairemize tevdi edilmesi gerektiği belirtilerek dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, bu karar üzerine İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın UYAP sisteminde Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti (Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı) vekili olarak gözüken Avukat ...'ye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, söz konusu vekil tarafından yasal süre içerisinde sunulan temyiz dilekçesinin başlığında katılan kurum adının ... olarak belirtildiği ancak dilekçe içeriğinde sanığın diğer suçlarla birlikte Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme suçundan da cezalandırılmasının talep edildiği anlaşılmakla, Dairemizin 26.03.2024 tarihli 2023/13289 Esas, 2024/4452 sayılı tevdi Kararında belirtilen eksikliğin giderildiği kabul edilerek yapılan inceleme;