muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5169, Karar No: 2016/337, Tarih: 01.02.2016

Sanık, maktulün bacak kısmına iki bıçak darbesi vurmuş, bunun dışında vücudun başka hayati bölgelerine her hangi bir bıçak darbesi vurmamıştır. Bacağa vurulan bıçak darbelerinden birisi ölüme neden olmuştur. Maktulün boğaz kısmında meydana gelen yaralanma ölüm neticesini doğurmadığı gibi, boğazdaki bu yaranın tekme veya yumrukla vurma sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır. Zira maktulün boğaz kısmında bir kesi tarif edilmemiş, aksine ilk bulgular erozyon sıyrık olarak tarif edilmiştir.

Sanık olayı gerçekleştirdiğinde, arkadaşlarından ambulans çağırmalarını istemiş, eyleme devam etme imkanı varken devam etmemiştir. Sanığın bacağa vurduğu bir bıçak darbesinin ölüm neticesini doğurduğu, vücudun doğrudan ölüm sonucunu doğuracak bölgelerine vurmadığı da gözetildiğinde, sanığın yaralama kastıyla hareket ettiği ancak ölüm neticesinin meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle sanığın eylemini doğrudan kastla öldürme sayan Mahkemenin Yukarıda açıklanan gerekçelere binaen, Dairemizin sayın çoğunluğunun kasten öldürme suçundan yerel Mahkemenin verdiği kararın onanmasına dair kararına eylemin kasten öldürme suçunu oluşturmayıp, kastın aşılması suretiyle öldürme suçunu oluşturduğu düşüncesinde olduğumuz için karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2014/24638, Karar No: 2015/3076, Tarih: 23.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24638 E.  ,  2015/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/11/2002-10/03/2004 ile 28/02/2005-01/04/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 16.11.2002-10.03.2004 tarihleri arasında davalı apartmanda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurumda ... sicil numarası ile tescilli işyerinin Amed Apartmanı A ve B Blok olarak 10.03.2004 tarihinden itibaren kanun kapsamına alındığı, davacı adına ... sicil numaralı davalı işverence 10.03.2004 ve 01.04.2005 tarihlerinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgelerinin verildiği ve 10.03.2004-28.02.2005 ve 01.04.2005-15.10.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, 2004/3.ayından itibaren 2008/10.ayına kadar çoğunluğu imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, 2004/3.ayında davacının çalışmasının 22 gün olarak bildirildiği, ... Belediyesi Emlak Şefliği tarafından davalı apartmanda 15.04.2004 günü düzenlenen yoklama fişinde apartman inşaatının 31.12.2003 tarihinde sona erdiğinin tespit edildiği, bilirkişi raporunda sözü edilen (ilki 10.02.2003 tarihli) gider makbuzlarının dosya içinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının husumeti ... Apartmanı kat maliklerine izafeten yönetim kurulu başkanı ...'a yönelttiği, hükmün “... Apartmanı kat maliklerine izafeten yönetim kurulu başkanlığı” ile “... Apartmanı B Blok kat maliklerini temsilen yönetim kurulu başkanı ...” hakkında kurulduğu, davaya cevap dilekçesinde A Blok yöneticiliği adına ..., B Blok yöneticiliği adına ... tarafından cevap verildiği, davacının hangi blokta çalıştığı, apartmanda iki blok olarak iki farklı yönetimin ya da iki blok için tek bir yönetimin olup olmadığının yeterince araştırılmadığı, apartmana ait karar, gelir-gider defterlerinin istenmediği, gider makbuzlarının bulunmadığı, yetersiz tanık beyanı ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının 2004/3.ayına ilişkin ücret bordrosunda hizmetinin 22 gün olarak bildirildiği ve ücret bordrosunun imzalı olduğu anlaşılmış olup imzalı ücret bordrosunun çalışmanın işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesi olduğu ve imzalı ücret bordrosu olan ve imzaya itirazın da bulunmadığı ya da imzaya itiraz edilmesi halinde imzanın davacının eli ürünü olduğu anlaşılan dönemde davacının imzalı ücret bordrosu kadar çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiği de (davacının 09.03.2004 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmekle) göz önünde bulundurulmamıştır.

Yapılacak iş, öncelikle davacının hangi blokta çalıştığı tespit edilerek husumetin doğru işverene yöneltilmesini sağlamak, davacının çalıştığı blok/apartmanın gelir-gider, karar defterlerini, gider makbuzlarını getirtmek, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı apartmana yakın komşu işyeri tanıklarını, komşu apartman kapıcılarını, kapıcıların alışveriş yaptıkları bakkal, market sahiplerini ve çalışanlarını tespit etmek, bunların işe giriş bildirgelerini, hizmet cetvellerini getirtmek, davacının çalışmasının hangi tarihten itibaren başladığı ve kesintisiz olup olmadığı ile ilgili beyanlarını almak, ilgili Belediyeden davalı apartmanın yapı-iskan ruhsatlarını istemek, inşaatın hangi tarihte sona erdiğini, hangi tarihten itibaren ikamet edilmeye başlandığını belirlemek, çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde ise tüm diğer delillere göre karar verilebileceğini göz önünde bulundurarak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan ve tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10920, Karar No: 2023/1072, Tarih: 13.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/10920 E.  ,  2023/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar ve suç yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/74 Esas sayılı davası ile İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/10 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1809, Karar No: 2020/1689, Tarih: 08.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1809 E.  ,  2020/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/07/2018 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/05/2019 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile hükmün kaldırılıp davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmasına dair verilen 19/07/2019 günlü karara karşı davacı vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince 16/08/2019 tarihinde ek karar ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin olması nedeniyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalının ilk derece mahkemesinin ek kararını temyiz etmesi üzerine Dairemizin 16/11/2019 günlü 2019/2633-2019/5317 sayılı ilamıyla ilk derece mahkemesinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 365. maddesi kapsamında davacının temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden dava dosyasının işlemsiz olarak yerel mahkemesine iadesine karar verilmiş, bunun üzerine istinaf mahkemesince 6100 sayılı HMK'nın 366/1 maddesi ile 362/1-a maddesi uyarınca davacının temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 29/01/2020 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Somut olayda; ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile davacı lehine 6.414,60 TL maddi tazminata hükmedilmiş, davalı kurumun istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine İlk Derece Mahkemesince davacının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin ek karar verilmiş, iş bu ek karar da davacı yanca temyiz edilmiştir. Dairemizin 14/11/2019 tarih 2019/2633-2019/5317 sayılı ilamıyla ilk derece mahkemesinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 365. maddesi kapsamında davacının temyiz dilekçesini Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerektiğinden dava dosyasının işlemsiz olarak yerel mahkemesine iadesine karar verilmiş, bu şekilde işleyen süreç sonucunda bölge adliye mahkemesince 29/01/2020 tarihinde 6100 sayılı HMK'nın 366/1 maddesi ile 362/1-a maddesi uyarınca davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik olarak ek karar verilmiş bu ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, 29/01/2020 tarih 2019/3279 esas 2019/3248 karar sayılı ek karara ilişkin fiziki evrakın dosya arasında bulunduğu ancak Uyap incelemesinde bahse konu kararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde, 29/01/2020 tarih 2019/3279 esas 2019/3248 karar sayılı ek karara ilişkin fiziki evrakın dosya arasında bulunduğu ancak Uyap incelemesinde bahse konu kararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı HMK'nın 445/1 maddesi uyarınca dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hallerde UYAP kullanılarak veriler kaydedilir ve saklanır. Bu itibarla anılan ek karar Uyap’a işlendikten sonra dosyanın dairemize gönderilmesi için geri çevirme kararı verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11131, Karar No: 2023/1674, Tarih: 23.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11131 E.  ,  2023/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, .... köyü 185 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.2016 tarihli ve 2015/708 Esas, 2016/295 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.2016 tarihli ve 2015/708 Esas, 2016/295 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti, taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına % 50 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi gerektiğinin düşünülmemesi, hükmedilen bedele karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi ve 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin 8 inci fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, Yenişehir İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerinin diğer ilçe verilerinden farklı olduğunu, Bursa İl Tarım Müdürlüğüne müzekkere yazılarak yörede iki ürün yetiştirilip yetiştirilmediğinin, yetiştiriliyor ise ikinci ürünün hangi ürün olduğunun ve münavebeye alınan ürünler için ortalama verim, maliyet ve satış fiyatının sorulması gerektiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısmın yola cepheli hale gelmesi sebebiyle oluşacak değer artışının hesaplama dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayıl Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması hâlinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerekliliği bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanun’un 438 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile

Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine "Tespit edilen 84.830,02 TL kamulaştırma bedelinin, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalılara derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/958, Karar No: 2016/1820, Tarih: 25.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/958 E.  ,  2016/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... ile gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte tebligatı alan kuzeni ..’ın aynı adreste ikamet edip etmediğinin kolluk marifetiyle tespiti ile kolluk araştırma tutanağının dosya içine konulması, davalı ... ile ..’ın aynı adreste ikamet etmediğinin anlaşılması halinde; kararın, adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14528, Karar No: 2013/20635, Tarih: 14.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/14528 E.  ,  2013/20635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının tekrar bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline, borç çıkaran Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.