muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14658, Karar No: 2013/17240, Tarih: 04.12.2013

Öncelikle; somut olaya bakıldığında, dosya kapsamından davaya konu olan yangının başladığı tarlanın davacıya değil de dava dışı ....bir şahsa ait olduğu anlaşılmaktadır. Buna rağmen, anılan bilirkişi raporunda direğin etrafında bulunan ...,... metrelik kamulaştırılmış alana ekim yapan şahıs davacıymış gibi değerlendirilerek, davacıya % 100 kusur izafe edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kaldı ki; bilirkişi kurul raporunda tespit edilen direk çevresindeki kamulaştırılmış alan davalı .......'a aittir. O halde davalı şirketin bu alanda denetim ve gözetim yükümlülüğünün bulunduğu, bu alandan kaynaklanan her türlü zarardan da kusursuz sorumluluk hükümlerince sorumlu olacağı açıktır.

Tüm bunlara dikkat edilmeden, davalı şirketin kendisine ait olan bir alandaki denetim ve gözetim yükümlülüğü ile yaptığı iş gereği tehlike sorumluluğunun varlığı da değerlendirilmeden, davacıya %100 kusur yükleyerek yanlış tespitlerde bulunan bilirkişi raporu esas alınarak, yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04...2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

.

Sayın çoğunluğun kararın bozulmasına ilişkin kararına karşı oyumun gerekçeleri aşağıda sunulmuştur.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davacıya ait parselin 308 nolu parsel olduğu, doğusundaki 310 nolu parselin dava dışı .......'ye ait olduğu, davalının elektrik nakil hattının ise 310 ve 311 nolu parsellerin arasından geçtiği, davalıya ait ve yangının çıkış noktası olarak kabul edilen enerji nakil hattı direğinin sağa ve sola doğru kamulaştırılmış alan olduğu, yangının kamulaştırma bedeli ödenmiş hat boyunca emniyet mesafe genişliğinde ve direk pilon çevresinde dava dışı Osman Karaveli'nin tarım ekimi yapmış olması sebebiyle kısa devre şelalesi emniyet mesafesi içindeki ürünün tutuşarak dava dışı üçüncü şahsa (......'ye) ait tarladaki ürünün yandığı, buradan da yangının davacıya ait tarlaya sirayet ettiği ve bu nedenle davacının zarar gördüğü ceza mahkemesi ve ... mahkemesinin kabulündedir.

Dosyada alınan 04...2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, davalının olayın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığı kusurun %100 kamulaştırma bedeli ödenmiş hatta bulunan emniyet mesafesi (sağa sola ...,... metre) boyunca tarım ekimi yapmış olan dava dışı Osman Karaveli'ye ait olduğu belirtilmiştir.

Mahkemecede sözü edilen bu rapora dayanılarak davalının olayda %100 kusursuz olduğu yada kusursuz sorumluluk hükümlerinin uygulanmasını gerektirir şartlarında bulunmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemecede sözü edilen bu rapora dayanılarak davalının olayda %100 kusursuz olduğu yada kusursuz sorumluluk hükümlerinin uygulanmasını gerektirir şartlarında bulunmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ..... AŞ Genel Müdürlüğü yangının çıktığı elektrik direğinin ve elektrik hattının geçtiği yeri sağlı sollu olmak üzere (...,... metre) kamulaştırmıştır. Dosya kapsamında ve bilirkişi raporunda bu kamulaştırma yapılan yeri dava dışı .... kişinin ekin ekmesi nedeniyle ekinlerin tutuştuğu ve davacının ekili arazisine sirayet ettiği açıktır.

Olayda dava dışı .... kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağı kesilmiştir. Davalı elektrik hattının geçtiği ve elektrik direğinin bulunduğu yeri standartlara uygun şekilde kamulaştırma suretiyle üzerine düşen görevi yerine getirmiştir. Olayda bakım ve onarım kusuru yoktur. Aksine kabul davalının mülkiyetinde olan milyonlarca direğin ve sonsuz uzunlukta bulunan elektrik hatlarının her gün kontrolü gerekir ki buda hayatın olağan akışına uygun düşmediği gibi her gün kontrolü de imkansızdır. Hukukta imkansız birşeyi emretmez. Kusursuz sorumluluk ve tehlike sorumluluğu devreye girmeden önce üçüncü kişinin eylemiyle illiyet bağı kesilmiştir. Dolayısıyla davalının sorumluluğu da ortadan kalkmıştır. Bilirkişinin raporu ve mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğuma ilişkin karşı oyumdur. ..........

...
Yargıtay — Esas No: 2009/6854, Karar No: 2010/7432, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6854 E.  ,  2010/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sol el 2,3. parmakların DİP eklemden, 4. parmağın tırnak yatağından ampute olması nedeniyle % 10 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

15.03.2004 havale tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmıştır.22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere bedensel zarara uğrayanın müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda, mahkemece kazalının %30 oranında kusurlu bulunduğu kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, davacının kusursuz olduğu belirtilerek dava açılmış olmasına göre, davacının müterafik kusuru gözetilerek talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Maddi tazminata yönelik temyize gelince: dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dâhil edilmesi gerekir.

Mahkemece davacının pasif devre zararının oluştuğunun kabulüne ilişkin hüküm yerindedir. Sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup, tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Pasif dönemde herhangi bir işte çalışılmasa bile, ekonomik bir değer taşıyan salt yaşamsal faaliyetlerinin sürdürülmesi nedeniyle emsallerine göre fazla güç sarf edeceği ve bu durumun sigortalı bakımından asgari ücret düzeyinde bir zarar oluşturacağı açıktır. Bu nedenlerle pasif devre zararının da asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir. Pasif devre zararı hesaplanırken, asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekirken davacının aldığı yaşlılık aylığı üzerinden hesap yapılması hatalı olmuştur.

Öte yandan,Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin bu tür uyuşmazlıklarda ( tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin veya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.Somut olayda, 23.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda,zarar hesaplaması 21.06.2003 kaza tarihinden itibaren yapıldığından, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için bu dönem içerisinde sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zarardan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davacının davasının tam kusuruna dayanarak dava açtığı ve mahkemece müterafik kusurlu olduğunun tesbit edildiği gözetilerek, talep edilen manevi tazminat miktarından bir miktar indirim yapmak , karar tarihine en yakın tarihteki veriler dikkate alınmak suretiyle yeniden maddi tazminat hesabı yaptırılarak, , pasif dönem hesabını yaşlılık aylığı yerine asgari ücret üzerinden hesaplatmak, Kurumca bağlanan gelirin en son peşin sermaye değeri ile birlikte geçici işgöremezlik ödeneğini de tesbit edilecek miktardan düşmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18525, Karar No: 2016/13053, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18525 E.  ,  2016/13053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı ... şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 27.10.2014 tarih ve 2014/3029 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32367, Karar No: 2010/31049, Tarih: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/32367 E.  ,  2010/31049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1580, Karar No: 2014/19920, Tarih: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1580 E.  ,  2014/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/336761

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

NUMARASI : 2008/602 (E) ve 2010/613 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

1- U. Basın Yayın Büro Ltd.Şti yetkilisi olan sanığın, 06.04.2006 tarihinde vergi denetmeni Sami Olcan tarafından yapılan tebligat ile 2001 yılına ait defter ve belgelerinin vergi incelemesine esas olarak istenilmesine rağmen süresinde ibraz etmediğinin iddia ve kabul edilmesi, A.. B.. Denetim Grup Müdürlüğünün 01.08.2008 tarih ve 4355 sayılı yazıları ile 05.12.2007 tarih ve VDENR-2007-1783/59 sayılı vergi denetmeni Hakan Bakırhan tarafından düzenlenen vergi suçu raporuna dayanak teşkil eden belgelerin gönderilmesi, gönderilen belgeler arasında sanıktan aynı şirkete ait 2001 yılına ilişkin defter ve belgelerin vergi denetmen yardımcısı H.İbrahim Abanoz tarafından 05.12.2003 tarihli tebligat ile istenildiğine dair belge ve 05.12.2003 tarihli tutanağın bulunması, dosya kapsamından 05.12.2003 ve 06.04.2006 tarihli belge isteme yazıları ile 2001 yılına ait defter ve belgelerin aynı vergi incelemesi kapsamında istenilip istenilmediğine dair bir delilin bulunmaması karşısında, suç tarihinin tespiti bakımından 05.12.2003 ve 06.04.2006 tarihli belge isteme yazılarının aynı vergi incelemesi kapsamında düzenlenip düzenlenmediği, belge isteme yazılarının gerekçeleri katılan kurumdan sorulup, buna göre her iki belge isteme yazısınında aynı vergi incelemesi kapsamında düzenlendiğinin tespiti halinde suçun ilk tebligatın yapıldığı 05.12.2003 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin sonu olan 21.12.2003 tarihinde işlenmiş sayılacağı ve 06.04.2006 tarihli ikinci tebliğin yeni bir suç oluşturmayacağı gözetilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2- Kabule göre de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünden mahkemeye kanaat geldiğinden bahisle cezası ertelenen ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve sübjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, katılan kurumun zararının karşılanmadığından bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7155, Karar No: 2007/9247, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7155 E.  ,  2007/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan 1085 parsel nolu taşınmazdaki davalı hisselerini haricen satın aldığını, satış bedeline karşılık çeşitli vade ve tarihlerde bonolar tanzim ederek davalılara verdiğini, ayrıca bu bonoların ödenmesine teminat olmak üzere kendisine ait taşınmaz üzerine davalılar lehine 16.6.1988 tarihinde ipotek tesis edildiğini, bono bedellerini davalılara ödeyerek borcunu bitirdiği halde teminat mahiyetinde olan ipoteğin kaldırılmaması sebebiyle açtığı ipoteğin fekki davasını kazandığını, davalıların haricen kendisine sattıkları taşınmazdaki hisselerini dava dışı 3. kişiye noterde yapılan satış vaadi sözleşmesi ile satmaları üzerine bu şahsın açtığı tapu iptal ve tescil davasının kabul edilerek taşınmazın 3. şahıs adına tesciline karar verildiğini, aralarındaki harici satış geçersiz olsa bile davalıların tahsil ettiği bedeli iade borcu bulunduğunu, ileri sürerek satışa konu hisselerin dava tarihi itibariyle değerinin tespiti ile şimdilik 400.000.000.000 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, 16.6.1988 tarihinden itibaren hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini savunmuş, esas yönünden de davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının 16.6.1988 tarihli ipotek belgesine dayanarak alacak isteminde bulunduğu, dava tarihine kadar BK’da düzenlenen 5 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMUK. 76 maddesine göre maddi olguları bildirmek

2007/7155-9247