muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9699, Karar No: 2019/3229, Tarih: 28.03.2019

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;

Emniyet Müdürlüğü görevlileri tarafından, sanıkların VUK'nin 359/b maddesi kapsamında kalan suçu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, bu aşamada gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin bir hâlin varlığı da gösterilmediğine göre, genellikle vergi mükellefleri olan failler için kanun koyucunun öngördüğü ve daha güvenceli olan 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerindeki özel usule uygun olarak arama ve el koyma işleminin gerçekleştirilmesi, diğer bir ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığının, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların sulh ceza hâkiminden talepte bulunması ve arama kararı verilmesi halinde arama işlemini gerçekleştirmesine imkân sağlaması gerekirdi. Arama ve el koyma işlemlerinin VUK’nin 142. maddesindeki özel hükümlere uygun gerçekleştirilmesi yerine belirtilen şekilde yapılması hukuka aykırıdır. Ayrıca, bu yöntemle elde edilen fatura ve diğer deliller hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilirken, CMK’nın 230/1-b madde ve bendi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Bu itibarla; hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen inceleme raporlarının mahkemece hükme esas alınması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiileri ile sanık ... müdafii ile sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyizi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... ve sanık ...’a dair diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8191, Karar No: 2010/9269, Tarih: 30.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8191 E.  ,  2010/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve müdahil Hüsniye Gürbüz tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyaya gelen Kadastro Müdürlüğünün 28.11.2006 tarihli yazısında çekişmeli ... Köyü 172 ada 31 parselin kadastro tutanak aslı ve eklerinin 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderildiği belirtilmişse de, tutanak ve ekleri dosyada bulunmamaktadır.

Bu nedenle;

1) ... Köyü 172 ada 31 parselin kadastro tesbit tutanağının varsa dayanağı kayıt ve belgelerin ve taşınmazı geniş çevresiyle gösteren kadastro pafta örneğinin,

2) Pafta fotokopi örneğinden 31 parselin en yakın komşu parselleri tesbit edilerek, bunlara ait kadastro tesbit tutanakları ile dayanağı kayıt ve belgelerin,

3) 31 parselin kuzeyinde yer alan komşu parselin Kadastro Mahkemesinin 1994/75 sayılı dosyasında davalı olduğu bildirildiğinden, sözü edilen dava dosyasının,

4) 1 numaralı bentte istenilen pafta örneği getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4887, Karar No: 2011/30059, Tarih: 15.12.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/4887 E.  ,  2011/30059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, kavgada silah boşaltma, suç üstlenme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan beraat,

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kavgada silah boşaltma suçundan beraat

3- Sanık ... hakkında;

a- 765 sayılı TCK'nın 283/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 6136 sayılı Kanuna muhalefet, kavgada silah boşaltma, kasten yaralama suçlarından beraat

4- Şikayetçi sanık ... hakkında;

a- 765 sayılı TCK'nın 191/2, 81/1-3, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 457/1, 81/2-3, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK'nın 81/1-3, 36, 40. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, sevkteki ağırlığa, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14771, Karar No: 2009/14100, Tarih: 25.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14771 E.  ,  2009/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16142, Karar No: 2018/8785, Tarih: 08.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16142 E.  ,  2018/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davalı hakkında ... Müdürlüğünün 2013/1681 sayılı dosyasında kusur oranı gözetilerek ... takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı

...'den alınmasına 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2432, Karar No: 2025/3783, Tarih: 08.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2432 E.  ,  2025/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin

ESAS NO : 2025/2432

olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin

ESAS NO : 2025/2432

olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan, Yasanın para cezasına ilişkin hükmü, emredici nitelikte bir düzenleme olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ve hüküm verme ilkesi nazara alınamaz.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçiler aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve re'sen, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 24.02.2025 tarih ve 2025/294 Esas-2025/373 Karar sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), Küçükçekmece 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.11.2024 tarih ve 2024/310 Esas-2024/845 Karar sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “%10'u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3816, Karar No: 2014/7447, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3816 E.  ,  2014/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.28.03.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2021/9053, Karar No: 2022/365, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9053 E.  ,  2022/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine, hükümde terkinine karar verilen şerhin yevmiye nosu yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4027, Karar No: 2009/6249, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4027 E.  ,  2009/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ve Av. .... ile davalı vekili Avukat ... .... Davacının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemiyle açılmış, mahkemece ıslahta dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Yüklenici şirket vekili 16.06.2008 havale tarihli dilekçesiyle mahkeme kararını faizin başlangıç tarihi yönünden temyiz etmiş ise de, temyiz dilekçesinin harçlandırılmadığı, temyiz defterine kaydının yaptırılmadığı, bu şekilde temyiz süresinin geçirildiği anlaşıldığından, yüklenici şirketin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı iş sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

a-Taraflar arasındaki 29.05.1995 tarihli sözleşmenin 3. maddesinin 7. bendinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki olarak kabul edilmiştir. Sözleşme eki olan Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 39. maddesinde geçici hakedişlere, 40. maddesinde ise kesin hakedişlere itiraz şekilleri gösterilmiştir. Şartnamenin 39. maddesine göre geçici hakedişlere itirazın, idareye verilen “...tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla...” cümlesinin hakediş altına yazılması ve dilekçenin de bir örneğinin hakedişe eklenmesi suretiyle yapılması gerekir. Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 40. maddesinde itiraz şekli konusunda 39. maddeye atıfta bulunulduğundan, kesin hakedişe yapılan itirazda da aynı kural geçirlidir. Hakedişlere Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi hükümlerine uygun şekildeitiraz edilip edilmediğinin mahkemece resen dikkate alınıp incelenmesi zorunludur. Dosyada bulunan 46 numaralı ara hakedişe yüklenici şirket tarafından ihtirazi kayıt konulmadığı, 47 numaralı hakediş usulüne uygun şekilde itiraz edildiği anlaşılmıştır. Kesin hakedişi ise yüklenici şirketin “ihtiraz kaydıyla” ibaresini yazmak suretiyle imzalandığı, idareye verilmesi zorunlu olan dilekçeden ve dilekçenin bir örneğinin eklendiğinden sözedilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda yüklenici şirket tarafından kesin hakedişe Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi’nin 40. maddesine uygun şekilde itiraz edilmediğinden kesin hakediş itirazsız olarak kesinleşmiştir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan hakedişe giren tüm işler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğrultusunda hüküm kurulması doğru olmamıştır.

b-Röpriz ve zayiat nedenlerine dayalı alacak kalemleri hakedişlerde yer almamıştır. Yüklenici şirket temsilcisi davalı idareye verdiği 26.10.2005 tarihli dilekçesinde röprize ilişkin B-15.041 pozunun uygulanmasını istemediklerini bildirmiştir. Bu beyan yüklenici şirketi bağlayıcı niteliktedir. Zayiat kalemi de röprize bağlı istek konumundadır. Yüklenici şirketin dava dilekçesinde röprize ilişkin B-15.040 pozuna yönelik bir istemi yer almamaktadır. Bu durumda bu konulara ilişkin alacak istemlerinin de reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğrultusunda karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Davacı yüklenici şirket vekili dava dilekçesinde istek kalemleri yönünden alacak miktarlarını ayrı ayrı açıkladığına ve fazla haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL istekte bulunduğuna göre, mahkemece karar altına alınan alacak miktarının dava dilekçesinde her kalem için açıklanan alacak miktarını aşamayacağı dikkate alınmasızın bazı kalemler yönünden dava dilekçesinde belirtilen miktarlar aşılarak ve dava dilekçesinde KDV isteği olmadığı halde KDV eklenmek suretiyle hüküm kurulması da kabul şekline göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin yüklenici şirketten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı iş sahibine verilmesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.