muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9695, Karar No: 2013/7341, Tarih: 14.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/9695 E.  ,  2013/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ...'nun tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Tanık ...'un hazırlık aşamasındaki ifadesini doğrulayan beyanında ve sanığın temyiz dilekçesinde psikolojik tedavi gördüğünü ileri sürmeleri ve hükümden sonra dosyaya ibraz edilen Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesi'nin 04/03/2009 tarihli raporunda sanığın psikoz hastalığının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınmadan eksik inceleme ile her iki suçtan hükümlülük kararı verilmesi,

b)CMK'nın 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği belirtilse de, anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikteki zararı kapsamamaktadır. Sanığın tehdit eylemi sonucu dosyaya yansımış somut bir zarar olmadığı gözetilmeden, kasten yaralama eylemi sonucunda ise, mağdurun zararının olup olmadığı hususu araştırılmadan, ''tarafların uzlaşmak istememeleri nedeniyle zarar konusunda anlaşamadıkları'' şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3614, Karar No: 2025/3193, Tarih: 11.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3614 E.  ,  2025/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2020/107 E., 2020/438 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen ek kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin 19.03.2024 tarihli dilekçesinin içeriği itibariyle mazeretlerini bildirir eski hale getirme talebi içermediği; temyiz istemi niteliğinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 15.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra sanık müdafinin 19.03.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu ve temyiz isteğinin reddine dair 19.03.2024 tarihli ek kararda da bir isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14213, Karar No: 2015/29192, Tarih: 06.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/14213 E.  ,  2015/29192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/398422

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2010/751 (E) ve 2011/533 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık

1-''Resmi Belgede Sahtecilik'' suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Sanığın savunmasında yüklenen suçu kabul etmemesi ve şikayetçiyi tanımadığını belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla suça konu araç muayene işleminde yer alan yazı, rakam ve imzaların sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık ile şikayetçinin yüzleştirilmeleri ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-''Dolandırıcılık'' suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için hileli davranışlarla bir kimsenin aldatılarak sanığın kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekli olup, dolandırıcılık suçunun hileli hareketler unsurunun ,kime yöneldiği, bir başka anlatımla, sanığın gerçekleştirdiği kabul edilen hilenin kimi kandırabilecek nitelikte olduğu saptanmalıdır. Buna göre olay tarihinde araç sahibi M.. D..’nin aracının işlemlerini yapması için sanığa 300 TL ile birlikte aracın ruhsatını verdiğini ve birkaç gün sanıktan muayenesi yapılmış şekilde ruhsatı teslim aldığını beyan etmesi, sanığın savunmasında, araç sahibinden sadece evrakları aldığını arabayı almadığını belirtmesi karşısında, araç muayene edilmeden sadece ruhsat üzerinden geçerli bir muayene işlemi yapılamayacağını bilebilecek durumda olan M.. D..’ye yönelik, sanığın, suçun unsuru olan hileli eylemi ne şekilde gerçekleştirdiği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Sanığın suça konu motorlu araç trafik belgesine sahte bir sayfa eklediği ve bu sayfada sahte muayene işlemi yaptığının iddia ve kabul olunduğu olayda, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda işlenen

eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, suça konu belgelerin aynı anda ele geçirilmesi ve farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil bulunmayıp, TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge çeşitliliği dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK.nun 43. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2015

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16623, Karar No: 2018/8854, Tarih: 09.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16623 E.  ,  2018/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı Zürich Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekilinin sunmuş olduğu dava dilekçesinden özetle, ... 17/02/2012 tarihinde davalı ...'in kullanımındaki ve davalı sigortaya sigortalı olan ... plaka sayılı aracın çarpması nedeniyle hayatını kaybettiğini ve davacıların bu nedenle maddi ve manevi zarar gördüklerini, manevi zararlarına karşılık olarak her bir davacı için 10.000,00 TL olmak üzere 40.000,00 TL ve maddi zararına karşılık her bir davacı için 5.000,00 TL olmak üzere 20.000,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak kaza tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... şirketinin maddi tazminat ve poliçe limiti ile sorumlu tutulmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekilinin sunmuş olduğu cevap dilekçesinde özetle; davacıların reşit olup desteğe ihtiyacı olmadığını, davalının kusursuz olduğu, kusur incelemesi gerektiğini, istenilen tazminatların fahiş olduğunu ve bu nedenler ile davanın reddini talep ettiğini bildirmiştir.

Davalı ... vekilinin sunmuş olduğu cevap dilekçesinde özetle; dilekçe eklerinin tebliğ edilmediğini, buna ilişkin beyanda bulunma haklarının saklı olduğunu, öncelikle kusur tespitinin yapılması gerektiğini, davacıların 18 yaşından büyük olduğunu ve desteğe ihtiyaçlarının olmadığını, murisin gelirinin belgelenmesi gerektiğini, SGK tarafından yapılan ödemelerin tazminattan indirilmesi gerektiğini, manevi tazminatın teminat kapsamında olmadığını ve bu nedenle davanın reddini talep ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece manevi tazminatın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin davacı ... için kabulüne, diğer davacılar için reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı Zurich Sigorta vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminata ilişkindir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminata ilişkindir.

Somut olayda; hükme esas alınan 02.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak ve TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak seçenekli hesap yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplama seçeneğinin benimsendiği görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ... esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporundaki TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan seçenek, hükme esas almaya elverişli bir seçenek değildir.

Bu durumda mahkemece; 23.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporundaki davacı ...'ın, muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre davacının talep edebileceği tazminat miktarının hesaplandığı seçenekle belirlenen bedel esas alınarak karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükmedilen maddi tazminata her iki davalı için de kaza tarihi olan 17.02.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir. Davalı ... şirketi kazaya neden olan aracın trafik sigortacısıdır. 2918 sayılı KTK.nun 98/1, 99/1. maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları'nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davalı ... şirketi tazminat talebinin tamamı yönünden dava açılmadan önce temerrüde düşürülmemiş olup, temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Mahkemece anılan husus gözardı edilerek hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

4-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı vekilinin ve davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı Zurich Sigorta A.Ş vekilinin, (4) nolu bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalı Zurich Sigorta A.Ş.'ne geri verilmesine 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3759, Karar No: 2024/1444, Tarih: 04.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3759 E.  ,  2024/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/386 E., 2023/380 K.

DAVA TARİHİ : 08.07.2021- 05.01.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/479 E., 2022/955 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma, ziynet ve çeyiz eşya alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, çeyiz eşya alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı- davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı- davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçelerinde özetle; kadının daha önce boşanma davası açtığını, o davada 2 yıl süreyle ayrı yaşamaya karar verildiğini, tarafların fiilen 7 yıldır ayrı yaşadıklarını, evliliğin başından itibaren fiziksel ve sözlü şiddetine maruz kaldığını, aynı şekilde ortak çocuğunu da dövdüğünü, kadına ve çocuğuna, gördüğünüz gibi sizi istediğim her an öldürebilirim tehdidinde bulunduğunu, uyguladığı şiddetin boyutunun da vahim derecede olduğunu, davalının, kadının sakat kalmasına sebep olduğunu, hakaret ettiğini; düğünde takılan ziynetlerin davalı tarafından düğünden hemen sonra alındığını ve bir daha asla vermediğini, çeyizi de davalıda kaldığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, kadın yararına 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata; 15 adet 30 gramlık burma bilezik, 10 yarım altın, 10 çeyrek altın, 20 bebe altını, 5 cumhuriyet altının aynen iadesini, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesini; çeyizi olan yatak odası takımı, oturma gurubu, koltuk takımı, Beko otomatik çamaşır makinası, Beko otomatik bulaşık makinası, Beko 55 ekran televizyon, Beko fırınlı ocak, Beko elektrik süpürgesi, Sony müzik seti, 7 adet 6 m2 lik Bünyan halı, Beko mutfak robotu, Beko otomatik dikiş makinası, 4 adet yün yatak, 6 adet yün yorgan, 10 adet yün yastık, 96 parça Kütahya porselenden yemek takımı, 3 adet İstikbal kanepe ve içi dolu çeyiz sandığı eşyaların aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının annesinin tarafların evliliklerine müdahale ettiğini, yemeklerine ilaç katarak psiklojik ilaçlar kullanması gerektiğini söylediğini,çocukları ile ilgilenmediğini, evde olan her şeyi kendi ailesine anlattığını, sürekli ailesi tarafından yönlendirildiğini, eşini insanlara kötülediğini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşine defalarca şiddet uyguladığı, eşine karşı benden boşanırsan öldürürüm şeklinde tehdit ettiği, eşini genelevden aldığını söylediği, silahını eşinin ağzına tuttuğunu, çocuklara şiddet uyguladığını, çocuğuna karşı özge çok iyi yerlere gelecek sen de temizlikçi olursun şeklinde konuştuğu, eşine karşı orospusunuz, annen de orospu, annen bacılarını seni satıyor şeklinde konuşarak hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata; ziynet alacağının kısmen kabulü ile her biri 30 gram 22 ayar olan 10 adet bileziğin ve 10 adet çeyrek altının aynen iadesine; kadının çeyiz eşyalarına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminat ve nafaka miktarlarının düşük olduğunu, ziynetlerin kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, çeyiz eşya davasının kabulünün gerektiğini ileri sürerek kararın tazminat ve nafaka miktarları ile reddedilen ziynet alacağı ile çeyiz eşya alacağı yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; usul hatalarının olduğunu, delillerinin toplanmamasının hatalı olduğunu, erkeğin kadının davasında inkara yönelik delillerinin toplanmamasının hatalı olduğunu, kendi davasında tanıklarının dinlenilmesinden gerekçesiz olarak vazgeçilmesinin hatalı olduğunu, kadının tam kusurlu olduğunu, kişisel ilişki kurulmamasının hatalı olduğunu, ziynet alacağının kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın her üç dava yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, boşanmaya karar verilmesinde ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede, gerçekleşen kusur durumuna göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sabit olduğu, asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi ile tarafların boşanmalarına karar verilmesinde isabetsizliğin bulunmadığı; kadın ve çocuklar yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinin, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, kadının ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen tedbir nafakaların miktarlarının uygun olduğu; dava dilekçesinde talep edilen çeyiz eşyaları ile ilgili çeyiz senedi düzenlendiği, tüm dosya kapsamında erkeğin 2017 yılında yaşanan olaydan sonra evi terk ettiği, bir daha eve gelmediği, ortak evde kadının kaldığı, çeyiz eşyalarının evde olduğu, erkeğin evden ayrılırken sadece şahsi eşyalarını aldığı, kadının çeyiz eşyalarının erkekte kaldığını ispat edemediği gerekçesi ile davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin diğer yönlerden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine; tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, kadının ve çocukların zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafaka miktarlarının az olduğu; tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları (erkeğin adına kayıtlı iki adet taşınmaz olduğu ve erkeğin bu taşınmazları ayrılık davasından sonra boşanma davasından önce devrettiği), paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı, bu olaylar nedeniyle kişilik hakının ihlal edilen kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu; ortak çocukların davalı baba hakkında olumsuz geri bildirimlerinin olduğu, davalı babanın şiddet uyguladığına dair davacı ve çocukların ciddi iddialarının olduğu, yine çocukların davalı babaları ile görüşmek istemediklerine yönelik beyanları birlikte değerlendirildiğinde, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmamasının doğru olduğu; ziynet eşyalarına ilişkin çeyiz senedi düzenlendiği ve çeyiz senedinde yazılan ziynet eşyalarının erkeğe teslim edildiğinin açıkça anlaşıldığı, erkeğin bu senedin aksini yazılı bir delille ispat etmediği, çeyiz senedinde yazılı olan ve dava dilekçesinde talep edilen tüm ziynet eşyalarının kabulüne karar verilmesinin gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davacı- davalı kadın

kurulmamasının doğru olduğu; ziynet eşyalarına ilişkin çeyiz senedi düzenlendiği ve çeyiz senedinde yazılan ziynet eşyalarının erkeğe teslim edildiğinin açıkça anlaşıldığı, erkeğin bu senedin aksini yazılı bir delille ispat etmediği, çeyiz senedinde yazılı olan ve dava dilekçesinde talep edilen tüm ziynet eşyalarının kabulüne karar verilmesinin gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davacı- davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına aylık 1