muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/368, Karar No: 2021/5088, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/368 E.  ,  2021/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Hatay İli, Reyhanlı İlçesi, ... Köyü 258 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 2. paragrafında geçen (kararın kesinleşmesine kadar) ve (kesinleşme tarihine kadar) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 2. paragrafında geçen (kararın kesinleşmesinin ardından) ve 5 numaralı bendinde geçen (kararın kesinleşmesinden sonra) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15059, Karar No: 2021/19604, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15059 E.  ,  2021/19604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu eşya ile ilgili olarak, ASKİ görevlisinin “Çalınan rögar kapağının (ızgaranın) yağmur sularının toplandığı giderlerin üzerinde koruyucu görevi yaptığına” yönelik beyanı dikkate alındığında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11738, Karar No: 2025/5974, Tarih: 07.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11738 E.  ,  2025/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/441 E., 2022/3299 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'nin 28.05.2024 tarihli 2022/441 Esas, 2022/3299 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.05.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26756, Karar No: 2015/4453, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26756 E.  ,  2015/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değer olduğu ve ayrıca dava konusu taşınmaz ile yakın olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4,5 kat değerli olduğu kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Fen raporunda dava konusu taşınmaza komşu 159 ve 160 parsel malikleri tarafından 24 m2'lik ve 22 m2'lik bina yapıldığı belirtildiğinden, bu binaların mülkiyetinin davalıya ait olduğuna dair komşu parsel maliklerinin beyanı veya mülkiyetin aidiyetinin davalıya ait olduğuna dair gerekli araştırma yapılmaksızın bu yerlerin bedelinin de belirlenerek kamulaştırma bedeline eklenmesi sureti ile fazla bedel tespiti,

3-Taşınmazın tapu kaydına mevcut haczin bedelinin yansıtılmaması,

2-Fen raporunda dava konusu taşınmaza komşu 159 ve 160 parsel malikleri tarafından 24 m2'lik ve 22 m2'lik bina yapıldığı belirtildiğinden, bu binaların mülkiyetinin davalıya ait olduğuna dair komşu parsel maliklerinin beyanı veya mülkiyetin aidiyetinin davalıya ait olduğuna dair gerekli araştırma yapılmaksızın bu yerlerin bedelinin de belirlenerek kamulaştırma bedeline eklenmesi sureti ile fazla bedel tespiti,

3-Taşınmazın tapu kaydına mevcut haczin bedelinin yansıtılmaması,

4-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2845, Karar No: 2019/11510, Tarih: 09.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2845 E.  ,  2019/11510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2018 gün ve 2018/172 Esas, 2018/324 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise karardaki mahkumiyete dair kısmın çıkartılarak yerine sanığın atılı suçtan beraatine yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafisinin eski hale getirme istemli temyiz yoluna başvurduğu görülmekle, yapılan incelemede yokluğunda verilen gerekçeli kararın 08.11.2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinin ardından sanık müdafisinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde düzenlenen on beş günlük kanuni süresi geçtikten sonra sunduğu 20.12.2018 günlü dilekçesiyle hükmü temyiz ettiği ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanık müdafisinin eski hale getirme talebinin yerinde olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan ve esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1.

madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, Başkan ... ile üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla 09.10.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, Başkan ... ile üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla 09.10.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.03.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında mağdure ...'ya karşı 2015 yılı içerisinde farklı tarihlerde iki defa sanığın evine gittiği, sanığın mağdureye "ablanda güzel ama sen daha güzelsin" dediği, elinden tuttuğu, kendine çektiği, kucağına yan şekilde oturttuğu, yüzünü kendisine doğru çevirmeye çalıştığı, bacağına dokunduğu, omzunu sıktığı, öpmeye çalıştığı, eli ile yüzüne dokunduğu, çırpındığı, sanığın aynı hareketi tekrarladığı, "kimseye söyleme, aileler arasında kavga olur, kimseye söyleme" dediği, olayın 1-2 dakika sürdüğü, başka bir gün tekrar sanığın evine gittiği, sanığın mağdurenin boynuna yaklaştığı, öpmeye çalıştığı, sanığın yerde uzanır vaziyette olduğu, kendisini üstünde sımsıkı tuttuğu, bacaklarını bacaklarının arasına koymaya çalıştığı, bu amaçla mağduru yanında tuttuğu bu şekilde mağdure ...'ya karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve çocuğu cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı olayda;

Mağdurenin ... Ortaokulu 6.sınıf öğrencisi olduğu,19.02.2018 tarihinde okulda tacize uğradığını belirten isimsiz bir not bulunduğu, yapılan araştırmalar sonucunda cinsel istismara uğrayan öğrencinin mağdure ... olduğunun tespit edildiği, mağdurenin okulun rehberlik servisinde 2015 yılında sanık ... tarafından cinsel istismara uğradığını öğretmeni ...'e beyan ederek olayın ortaya çıktığı,

Mağdure ... Çocuk İzlem Merkezinde alınan beyanında; "... İlköğretim okulunda 6.sınıf öğrencisi olduğunu, ...'ın evinin kendi evinden 1-2 ev uzakta olduğunu, üç yıl önce ...'ın kendisine "ablanda güzel ama sen daha güzelsin" dediğini, oyun oynarken ...'ın kendisini çağırdığını, ekmek almaya gönderdiğini, ...'ın evine gittiğini, evde karısını görmediğini, ...'ın elinden tuttuğunu, kendine çektiğini, kucağına yan şekilde oturttuğunu, yüzünü kendisine doğru çevirmeye çalıştığını, bacağına dokunduğunu, omzunu sıktığını, öpmeye çalıştığını, eli ile yüzüne dokunduğunu, çırpındığını, ...'ın aynı hareketi tekrarladığını, "kimseye söyleme, aileler arasında kavga olur" dediğini, olayın 1-2 dakika sürdüğünü, tarihini tam olarak hatırlamadığı başka bir gün evlerine tekrar gittiğini, ...'ın kendisinin boynuna yaklaştığını, öpmeye çalıştığını, ...'ın yerde uzanır vaziyette olduğunu,

kendisini üstünde sımsıkı tuttuğunu, bacaklarını bacaklarının arasına koymaya çalıştığını, çırpındığını, tam kalkacağı sırada aynı hareketi yaptığını, evde kimsenin olmadığını, korktuğundan dolayı kimseye söyleyemediğini, üç kere dokunmasının olduğunu, olayların sırasını tam olarak hatırlamadığını, olayı ... ve öğretmeni ...'e anlattığını ...'tan şikayetçi olduğunu" beyan ettiği,

kendisini üstünde sımsıkı tuttuğunu, bacaklarını bacaklarının arasına koymaya çalıştığını, çırpındığını, tam kalkacağı sırada aynı hareketi yaptığını, evde kimsenin olmadığını, korktuğundan dolayı kimseye söyleyemediğini, üç kere dokunmasının olduğunu, olayların sırasını tam olarak hatırlamadığını, olayı ... ve öğretmeni ...'e anlattığını ...'tan şikayetçi olduğunu" beyan ettiği,

Sanık ... savunmasında; "... ortaokulunda 7 ay hizmetli olarak görev yaptığını, mağduru tanıdığını, komşusu olduğunu, mağdurun evine hiç tek başına gelmediğini, mağdur ile hiç bir yerde yalnız kalmadıklarını, sadece okulda uzaktan gördüğünü, hiç konuşmasının olmadığını, neden böyle bir iftira attığını bilmediğini, mağdurun ailesi ile arasında hiç bir husumetin olmadığını, mağdura hiçbir şekilde cinsel tacizde bulunmadığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini" savunduğu,

Katılanlar ... ile ... ve tanık olarak dinlenen ...'ın görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, mağdurenin ifadesinde belirttiği fiillerin az bir kısmını bu kişilere üç yıl sonra anlattığı,sanığın suçlamayı kabul etmediği ve başka bir yan delilin olmadığı, Tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen fiillerin intikal süresi ve zamanı, üç yıl gibi bir zaman geçmesine rağmen mağdurenin bu süre içerisinde bu olayı annesi veya bir başka kişiye anlatmaması, işlendiği iddia edilen birinci fiilden sonra sanığın dokunmasının amca ve dayı gibi kişilerin dokunmasından ve sevmesinden farklı olduğu yönündeki beyanı ile bu fiillerin kötülüğünün bilincinde olan mağdurenin yeniden zaman belirtmeksizin sanığın evine gitmesi, sanığın kendisine üç defa dokunmasının olduğunu belirtmesine rağmen üçüncü fiilin niteliği ile yer ve zamanını belirtmediği, olayın tek delilinin mağdurenin maddi gerçeği ortaya çıkarmaktan uzak şüpheli beyanı olduğu, sadece mağdurenin samimi beyanı ve husumet olmaması, babasının arkadaşı konumunda olan sanığa iftira atması, sanık hakkında yalan beyanda bulunmasını gerektirir her hangi bir sebebin bulunmaması gerekçesi ile sanığın savunmasının aksinin ispatlanmış olamayacağı,yan delil ile desteklenmeyen yer zaman hususunda çelişki bulunan mağdure beyanına tek başına itibar edilemeyeceği, zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve çocuğu cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarını işlediğinin sabit olmadığı bu nedenle dosya kapsamı ile gerekçenin çelişmesi nedeniyle sayın çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/7225, Karar No: 2014/27013, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7225 E.  ,  2014/27013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.12.2013

No : 2013/55-2013/472

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin IV numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlar” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “1. Çelik, demir ve tunç döküm, 2. Zehirli, boğucu, yakıcı öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3. Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4. Kaynak işlerinde çalışanlar” sıralaması yapılmıştır.

Maddede düzenlenen itibari hizmet süresi; fiziksel, ruhsal ve fizyolojik yönlerden insan sağlığını ve çalışma gücünü olumsuz yönde etkileyerek yaşam süresini kısaltan ağır ve yıpratıcı koşullar altında çeşitli tehlikelere açık olarak çalışanlar için getirilmiş, sosyal amaçlı, maddede belirtilen işyerleri ve işlerde çalışan sigortalıların sigortalılık sürelerine, prim ödeme gün sayılarının belli bir bölümünün eklenmesine olanak tanıyan bir uygulama olup, konu ile ilgili 2098 ve 3395 sayılı Kanunlardaki amaç, bu işlerde çalışanlara, anılan etkenler bakımından farklı ortamlarda çalışanlara göre özel bir koruma sağlamaktır. Bu maddeyle, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerde çalışan kişilere itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı tanınmasının amacı, bu işlerin fiziksel, ruhsal ve fizyolojik olarak insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında yapılıyor olmasıdır. İtibari hizmet süresinden yararlanacak olanlar belirlenirken, maddenin tanımından yola çıkılarak, işyerinin ve yapılan işin niteliğinin dikkate alınması, maddede tanımlanan, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin, belirtilen işyerlerinde fiilen yapılması aranmakta, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve işyeri şartlarının da gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Başka bir anlatımla düzenleme, ancak, bentlerde sayılı ve sınırlı olarak öngörülen iş kolları, işyerleri, çalışma şartlarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağına sahiptir.

Somut olayda; davacı, davalı işveren nezdindeki çalışmalarında itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin tespitini istemiş, Mahkemece tavzih edilen karar ile; davacının, 10.11.1987–30.09.2008 tarihlerindeki çalışmalarında itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin tespiti yönünde kabul hükmü kurulmuştur. Davacının işyeri dosyasından; 08.07.1987 tarihli hizmet aktinde, davacının yaptığı iş, üretim müdürlüğü torbalama ünitesinde, torbalama ve kamyon yükleme işçisi olarak belirtildiği, işten ayrılış pusulasında 08.07.1987 – 08.11.1987 ile 10.11.1987–14.08.1989 tarihleri arasında işi, üretim bölümünde yükleme boşaltma ve dağıtım işçiliği olarak gösterildiği, 29.01.1992 tarihli hizmet aktinde ise, 29.01.1992–30.04.1992 tarihleri arasında çalışacağı bölüm torbalama, kamyon yükleme boşaltma ve istif işçiliği olarak belirtildiği, 18.05.1994 tarihli sağlık raporunda, davacının yaptığı iş, üretim ve proses işçiliği yardımcılığı, 2006 yılındaki sağlık raporunda da yaptığı iş, üretim proses ünitesi işçiliği olarak belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının, üretim proses ünitesi çalışmaları yönünden değerlendirme yapılarak, itibari hizmet süresinden faydalanma koşullarını gerçekleştiği kanaati bildirildiği, yine, davacının hizmet cetvelinde, 2007/3 ile 2008/9 ayları arasındaki dönemlerde, ayın bir kısmı normal bildirim, bir kısmı ise itibari hizmet çalışmasına dair bildirim yapıldığı; Mahkemece, davacının, 2007/3-2008/9. aylarındaki bir kısım bildirimlerin itibari hizmete tabi çalışmalara ilişkin olup bir kısım çalışmaların normal bildirime dayalı olması nedenlerinin araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının, davalı işyerindeki yaptığı iş ve çalıştığı bölümler ile farklı bölümlerde çalışmalarının bulunması halinde, çalıştığı dönemler tespit edilip, 2007/3 ila 2008/9 aylarındaki çalışmalarına ilişkin bildirimlerdeki farklılığın nedeni araştırılarak, farklı bölümlerdeki çalışmalarında 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin IV– (1-2-3-4) bentlerinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda iş güvenliği uzmanı heyetinden rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalı Ege Gübre San. A.Ş.'ye iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.