muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35447, Karar No: 2017/2410, Tarih: 06.03.2017

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın suç tarihinde trol ağları ve avadanlıklarına bağlı halatları keserek denize atıp çevreyi kasıtlı olarak kirlettiğine dair tespit tutanağı tutulduğu iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında temin edilmiş herhangi bir bilirkişi raporu bulunmamaktadır.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın suç tarihinde trol ağları ve avadanlıklarına bağlı halatları keserek denize atıp çevreyi kasıtlı olarak kirlettiğine dair tespit tutanağı tutulduğu iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında temin edilmiş herhangi bir bilirkişi raporu bulunmamaktadır.

Bu suretle, dosyanın, üniversitelerin su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, trol takımının alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bir rapor alınması gerektiği ve kirlenmenin tespit edilmesi halinde eylemin çevrenin kasten kirletilmesi suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik inceleme ve kanuni olmayan gerekçeyle hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

Ayrıca, yerel Mahkemece temyize gelmeyen sanık ... hakkında 15.02.2013 tarihli duruşmada yakalam emri düzenlenmesine karar verilerek, bir sonraki duruşmanın 05.04.2013 tarihine bırakılmasına karar verildiği, ancak sanık ... hakkında düzenlenen yakalam emrinin 18.03.2013 tarihinde infaz edilmesi üzerine Mahkemece, 19.03.2013 tarihinde ara celse açılmasına karar verilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu suretle CMK’nın 193.maddesine aykırı olarak, ara duruşma açılarak, ancak savunma hakkını kısıtlayacak biçimde sanık duruşmadan haberdar edilmeden hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV – Sonuç ve Karar:

Açıklanan gerekçelerle sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4487, Karar No: 2010/4809, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4487 E.  ,  2010/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.07.2008 tarih ve 2007/48-2008/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatife ait sitede, inşaat tamamlandıktan sonra evinin karşısındaki yolun yükseltildiğini, ancak her hangi bir tedbir alınmadığı için evinin yağmur sularının basması tehlikesi altında kaldığını ileri sürerek, yapılan müdahalenin men’ine ve 200.000.000 TL tazminatın davalı denetim kurulundan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yola döşenen içme suyu borularının yüzeye yakın döşenmesi nedeniyle sık sık arıza verdiği için, tedbir olarak boruların geçtiği bir kısım yerlerin yükseltilmek zorunda kalındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı Ergun Erdem dışındaki diğer davalılar hakkındaki davadan feragat edildiği, davacı tarafındaki yol kotunun yükseltilmiş olmasına rağmen bordürlerin aynen bırakıldığı, bordürlerin aynı oranda yükseltilerek kaldırımın da yükseltilmesinin zorunlu olduğu, ayrıca yolun o kısmına mazgallar da yapılmak suretiyle tedbir alınması ve davacının beton perde inşa ettirmesi gerektiği, bu şekilde gelen suyun önlenebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi ve denetim kurulu aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, hüküm doğru değerlendirmeler içermemektedir. Bozma ilamına uyulduktan sonra davacı, davasını ... aleyhine devam ettirdiğini, diğer davalılar hakkındaki davadan feragat ettiğini açıklamıştır. Bozma öncesinde yapılan keşif sonrası düzenlenen rapora itibar edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Bu raporda, iddiayı destekler şekilde yol kotunun yükseltildiği, bordürlerin aynı bırakıldığı, bordürlerin aynı oranda bırakılarak kaldırımın da yükseltilmesinin zorunlu olduğu, ayrıca yolun kenarlarına mazgallar yapılması ve davacının beton perde inşa ettirmek suretiyle yağmur sularının taşınmazına zarar vermesinin önleneceği açıklanmıştır. Davacı da iddiasında yolun kooperatifin yüklenicisi tarafından projesine uygun teslim edildikten sonraki zamanda kendisi aleyhine yükseltildiğini ileri sürmüş, davasını da aynı zamanda kooperatif başkanı olan davalı ...’e yönelik açtığını belirtmiştir. Ayrıca, projesine uygun yapıldığı iddia edilen yola anılan davalının kendi taşınmazlarına inşaat yapması sırasında el atarak bu hale getirdiğini bildirmiştir. Hukuk yargılamasında olayları açıklamak taraflara, hukuki değerlendirme yapmak ise yargıca aittir.

Bu durum karşısında, davanın davalı ...’e karşı açıldığı dikkate alınıp, davacı iddiaları üzerinde durulup, davacının da ortak olduğu kooperatif tarafından projesine uygun yaptırılan yolun sonradan onun taşınmazına zarara neden olacak şekilde yükseltilip yükseltilmediğinin, bu işlemin davalı tarafından kendi taşınmazına yaptığı inşaatlar sırasında mı yoksa dava dışı kooperatif tarafından sonradan yapılan çalışma sırasında mı gerçekleştirilip gerçekleştirilemediğinin açıklığa kavuşturulması, davalının inşaatları sırasında yolun bu hale getirildiği anlaşılması halinde eski hale getirilip getirilmeyeceğinin tespit edilmesi, mümkün olmadığı halde masrafları davalı tarafa ait olmak üzere davacının alabileceği tedbirlerin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6012, Karar No: 2012/919, Tarih: 01.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/6012 E.  ,  2012/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın trafik kazası sonucu hasarlandığını belirterek, hasar tutarı olan 8.081,81 TL'nin 18.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sigortalı araçtaki hasarın olayda uyum göstermediğini belirtip, davacının müvekkil şirketi yanıltmak suretiyle haksız kazanç elde etmeye çalıştığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre davacı aracını kullanan ...'nun tam kusurlu olması ve kazanın davacı yanın belirttiği yerde, açıklanan biçimde oluştuğuna dair mahkemeye kanaat gelmemesi nedenleriyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat

istemine ilişkindir. Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içerisinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası genel şartlarının A. 1 maddesine göre, gerek hareket ve gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplik ile yaptığı hareketler , aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüsü sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, TTK’nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281. maddesi hükmü uyarınca da kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A. 5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5 maddesi ve TTK’nun1292. maddesi uyarınca sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içindeymiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

Somut olayda, davacı taraf maddi hasarlı kaza tespit tutanağı, olay mahallinde kazaya karışan araçlarla ilgili olarak çekilen fotoğraflar ve müvekkiline ait aracın onarımına dair faturalara dayanmıştır. Davalı ... şirketi ise davacı aracındaki hasarlı kazaya karışan dava dışı 3. kişiye ait karşı araçta meydana gelen hasarların birbiriyle uyumlu olmadığını, bu nedenle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde gerçekleşmediğini savunarak hasar bedelini ödemekten kaçınmış olup araştırma raporu, ön ekspertiz raporu, kaza tespit tutanağı ile fotoğraflara dayanmıştır.

Uyuşmazlık, kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediği ve dolayısıyla hasarın teminat dışında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı aracının dava dışı ... yönetiminde iken 13.9.2009 günü saat

Uyuşmazlık, kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediği ve dolayısıyla hasarın teminat dışında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı aracının dava dışı ... yönetiminde iken 13.9.2009 günü saat

20.30 sıralarında Çınarlı istikametinden ... istikametine seyirle adliye üst geçit ışıklı kavşağına geldiğinde trafik ışıklarının sarı ikazdan kırmızıya geçtiği sırada sürücünün geçebileceğini düşünerek seyrine devam etmesi ve aracının ön kısmı ile o sırada adliye üst geçidini takiben gelip trafik ışıkları seyir yönüne yeşil ışık yanar yanmaz Karşıyaka istikametine dönüşe geçen dava dışı 3. kişiye ait aracın sürücüsü ... idaresindeki aracın sol arka yan kısmına çarpması sonucu meydana gelen kazada davacı aracının sürücüsünün kırmızı ışık ihlali yapması nedeniyle % 100 oranında kusurlu olduğu, karşı aracın sürücüsünün kusurunun bulunmadığı, her ne kadar dosyaya konulan fotoğraflarda davacı aracının ön kısmı ile yüksek bir cisme çarpması sonucu hasar meydana geldiği, ön tamponda herhangi bir darbe oluşmadığı halde motor kaputunun önden aldığı darbe ile geriye doğru büküldüğü, bu hasarın taraflar arasında düzenlenen kaza tutanağında belirtildiği şekilde meydana gelmeyeceği anlaşılmakta ise de sigorta mevzuatı ve hukuki yönüyle muhakemesi ve değerlendirilmesinin mahkemenin takdirine bırakıldığı belirtilmiştir.

Davacı taraf aracı ... model ... XR 1.4 tipi otomobil olup kazaya karışan karşı araç ise ... model ...1.3 tipi özel otodur. Bilirkişi raporunda araçların yüksekliği, çarpma noktaları, olay anında her ikisinin de seyir halinde bulundukları, hızları konusunda değerlendirme yapılmadığı gibi trafik kazasının meydana gelmesi tamamen teknik bir konu olup bir kazadaki oluş şekline göre araçlarda ne gibi hasarların olabileceğini kesin, isabetli ve doğru olarak saptamak her zaman mümkün değildir. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda aksi sabit olmayan 13.9..2009 tarihli sürücüler arasında düzenlenen kaza tespit tutanağı, sürücülerin oluş şekline ilişkin bu tutanakta yazılı bulunan beyanları karşı aracın sürücüsü ...’ın davalı şirkete hitaben yazılan 11.11.2009 tarihli dilekçedeki kazanın oluşuna ve davacı aracında meydana gelen hasara ilişkin ifadesi, davacı aracının onarım gördüğüne dair dava dışı servis tarafından düzenlenen faturalar, araçların olay mahallinde çekilen fotoğrafları, davacı aracının ön kısmı ile diğer aracın kapı ve çamurluğuna çarpması sonucu hasarlandığına dair ekspertiz raporu, araçta KDV dahil 7.434,00 TL tutarında hasar meydana geldiğine ilişkin bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana geldiği sabit olduğu gibi davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirdiği de ispatlanamamıştır. Bu durum karşısında rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini ve bu gerçekleşme şeklinin kasko sigortası kanunu kapsamında olmadığını ispat külfeti davalı sigortacıda bulunmakta olup, sigortacı bunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamalıdır. O halde mahkemece davaya konu kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde gerçekleştiğinin kabulü ile işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4370, Karar No: 2007/4430, Tarih: 09.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4370 E.  ,  2007/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bağcılar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.