muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5061, Karar No: 2023/3014, Tarih: 09.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği,

1. Tüm deliller değerlendirildiğinde, sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılması gerektiğine,

2. Sanık hakkında en üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

3. Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

1. Dava konusu olay; sanığın, olay günü okula gitmek için sokakta kardeşini beklemekte olan mağdurenin yanına gelerek, kolundan tutup çekiştirmesine, mağdurenin bağırması üzerine kolunu çizip, göğüslerine dokunduktan sonra bırakıp kaçmasına ilişkindir.

2. Mardin Devlet Hastanesinin 04.10.2016 tarihli raporunda, mağduredeki mevcut yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu bildirilmiştir.

3. Kolluk tarafından düzenlenen 05.10.2016 tarihli görüntü izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 29.03.2019 tarihli raporda, sanığın cezai sorumluluğunu etkileyecek bir akıl hastalığı ve zeka geriliğinin saptanmadığı, sanığın bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Bakanlık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yönünden,

T.C. Anayasasının 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği

anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, sanığın yanına geldikten sonra, kolundan tutarak çekmeye başladığını, kendisine gelmesini söylediğini, sokağın karanlık noktasına doğru götürmeye çalıştığını, bunun üzerine korkarak ağlamaya başlayıp yardım istediğini, sanığın kapı sesini duyması üzerine paniğe kapılarak kolunu tırmalayıp göğüslerine dokunduktan sonra uzaklaştığını ifade ettiği, tanık C.Ö.'nün aşamalarda, kardeşi olan mağdureyi ağlar vaziyette gördüğünü ve sorması üzerine olayı kendisine anlattığını beyan ettiği, Mardin Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 04.10.2016 tarihli raporda, mağdurenin sol ön kol arka yüzünde 10-15 cm sıyrık, sol el bileğinde 2x2 cm'lik ekimoz olduğunun belirtilmesi suretiyle iddianın doğrulandığı anlaşılmakla, sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminden önce, onu kolundan tutarak sokağın başka bir noktasına götürmek istediği, mağdurenin direnerek karşı koyması ve kapı sesinin gelmesi nedeniyle paniğe kapılan sanığın mağdurenin kolunu tırmalayıp, göğüslerine dokunduktan sonra eylemini tamamlayamadan uzaklaştığı, mağdureye yönelik alıkoyma eyleminin cinsel istismar eyleminden önce, ayrı hareketler şeklinde gerçekleştiği gözetilerek, sanık hakkında ilk derece mahkemesince atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmün düzeltilerek sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2759, Karar No: 2007/2656, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2759 E.  ,  2007/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 118 parsel 1.197.50,119 parsel 1.445, 369 parsel 1.613, 401 parsel 315 metrekare, 402 parsel 3.655, 403 parsel 1.320, 405 parsel 1.555, 406 parsel 1.743, 407 parsel 745, 408 parsel 715 metrekare, 610 parsel 2.385 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 118, 119, 369 ve 401 parseller tapu kaydı nedeni ile, 402, 403, 405, 406, 407, 408 ve 610 parseller, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalılar adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ... ile ... ... ve ..., irsen intikal ve tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 369 parsele ilişkin davanın ayrılarak mahkemenin ... esasına kaydedilmesine, 118 (1511 ada 1 parsel ) yönünden açılan davanın kabulüne davacılar adına miras hisseleri oranında tespit ile tesciline, 402 ( bölünme ile 1826 ada 1 parsel ve 1829 ada 4 parsel ) ve 408 sayılı parseller yönünden davanın kabulüne, 119 parsel (1511 ada 12 parsel) yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 1/4 hissesinin davacılar adına miras hisseleri oranında, 3/4 hisselerinin davalı ... ... mirasçıları ve ... ... adına, 407 parselin ... ... mirasçıları adına, 401 parsel yönünden davanın kısmen feragat kısmen de sübuta ermemesi nedeniyle tespit ve tesciline, 403 parsel yönünden davanın tespit ile tesciline, 405 sayılı parsel yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile bölünerek 1724 ada 3 parselin kısmen Saika ... adına, aynı ada 7 parselin davacılar adına mirasçıları adına tespit ile tesciline, 406 sayılı parsel yönünden davanın kısmen kabulüne, oluşan 1824 ada 8 parselin Memnune adına, kadastro sırasında, dava konusu taşınmazların bir kısmı tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalılar adına, bir kısmı davacılar ile davalılar adına hisseli olarak tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ... ile ... ... ve ..., irsen intikal ve tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bir kısım parseller yönünden davanın kabulüne, bir kısım parseller yönünden reddine karar verilmiş, bir kısım parseller yönünden ise red ya da kabul kararı verilmemiş, hüküm, davalılardan ... ... ve arkadaşları vekili ile ... ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi gereğince kararın hüküm fıkrasında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında tereddüte yer vermeyecek şekilde gösterilmesi, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi gereğince kararın hüküm fıkrasında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında tereddüte yer vermeyecek şekilde gösterilmesi, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye

düşülmeksizin hükmün karıştırılmaması gerekir. Yine, kadastro hakimi doğru, gerçeğe uygun, uygulanabilir ve hükmün infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorunda olup sicil oluşturulurken taşınmazın tamamının veya bir bölümünün kim veya kimler adına hangi hisseler oranında ve hangi miktarla tescil edileceğinin kararın hüküm fıkrasında açıkça belirtilmesi gerekir. Kısa kararda 403 ve 407 parselle ilgili olarak davanın kabulü yada reddi hususunda bir hüküm bulunmadığı halde, gerekçeli kararda 403 parsele ilişkin davanın reddine, 407 parselde ise davacı ve tesbit maliki olmayan kişi mirasçıları adına "tesbit ve tescile" karar verilmek suretiyle hüküm karıştırılmıştır. Yine, kısa kararda kimlerin davasının hangi oranda kabul ve reddedildiği açık bir şekilde belirtilmemiş, hangi parselin hangi miktarla ve hangi hisselerle tescil edileceği ... ... açıklanmamıştır. Mahkemece tesbit günündeki hukuki duruma göre ihtilafları çözmek gerektiği ve sonradan yapılan imar uygulaması sonuca etkili olmadığı halde imar sonucu oluşan parsel numaralarından bahisle hüküm kurulmaya çalışılması da doğru olmadığı gibi 405 parselden imar uygulaması sonucu ayrılan 1724 ada 3 parselin "kısmen" tesciline karar vermek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması da doğru değildir. Öte yandan kararın gerekçe bölümünde hüküm fıkrasında sözü edilen kararların hangi kabullere ve gerekçelere dayanılarak verildiğinin açıkca anlatılmaması da usule aykırıdır. Sair yönler incelenmeksizin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4133, Karar No: 2009/4010, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4133 E.  ,  2009/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3238, Karar No: 2017/12181, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3238 E.  ,  2017/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5624, Karar No: 2018/16595, Tarih: 05.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5624 E.  ,  2018/16595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : a) Yaralama suçundan mahkumiyete dair; .... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 gün ve 2016/954 Esas, 2017/714 Karar sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun reddine dair; .... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 günlü ek kararı

c) İstinaf başvurusunun reddine dair; .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/02/2018 gün ve 2018/507 Esas, 2018/379 Karar sayılı kararı

d) Temyiz isteminin kesinlikten reddine dair; .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04/06/2018 günlü ek kararı

e) 04/06/2018 günlü ek karara yönelik temyiz isteminin süreden reddine dair; .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/06/2018 günlü ek kararı

.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.06.2018 gün ve 2018/507 Esas, 2018/379 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamının .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.06.2018 günlü ek kararı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 06.06.2018 tarihinde tebliğ edilen ek karara yönelik 7 günlük temyiz süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğundan, .... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 05.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10377, Karar No: 2014/20867, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10377 E.  ,  2014/20867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2012/370-2014/6

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.