muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/21349, Karar No: 2008/15272, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/21349 E.  ,  2008/15272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı 1-...... 2-..... 3-......aralarındaki istihkak davası hakkında Fatih İcra Mahkemesinden verilen 27.09.2006 gün ve 400-1375 sayılı hükmün davalı Nedret ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.950-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9900, Karar No: 2019/14526, Tarih: 09.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/9900 E.  ,  2019/14526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemes

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ..., ... 11. İş Mahkemesi’nin 2012/372 E, 2014/384 K sayılı ilamına dayanarak, asıl borçlu ... ilamlı icra takibi başlatmıştır. İcra Müdürlüğü’nce daha önce asıl borçlunun maliki olduğu... gemisine haciz konulmuş ve seferden men kararı verilmiştir. Davacı 3. şahıs gemi malik.... Ltd. Şti.’nin talebi üzerine icra müdürlüğünce seferden men kararı kaldırılmış fakat haczin kaldırılması talebi reddedilmiştir.

Haczin konulduğu tarihte gemi maliki, davacı 3. şahıs .... 6102 sayılı TTK'nun 1320. maddesine göre; Aynı maddede yer alan alacaklardan olması ve Geminin malikine, kiracısına, yöneticisine veya işletenine karşı doğması halinde, alacaklar, sahiplerine “gemi alacaklısı hakkı” verir. Aynı Kanunun 1321. maddesinde ise; “gemi alacağı” niteliğindeki alacağın sahibinin, gemi ve eklentisi üzerinde kanuni rehin hakkına sahip olacağı belirtilmiştir. Dolayısıyla alacaklının, sahip olduğu alacağı, “gemi alacağı” niteliğinde ise, gemi kime ait olursa olsun, rehin konusu edilen geminin satılması ile (TTK.nun 1322. maddesinde belirtilen kalemlerle birlikte) alacağını (TTK.nun 1323. maddesinde belirtilen imtiyazlar çerçevesinde öncelikle) tahsil hakkı bulunmaktadır.

Gemi alacaklıları deniz serveti üzerindeki rehin haklarının kullanmak istedikleri taktirde cebri icra yoluna başvurmak zorundadırlar. Bunun içinde normal olarak rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçeceklerdir. Paraya çevirtmek istedikleri deniz serveti (veya bunun bir unsuru) başka bir şahsın malvarlığına dahil bulunuyorsa takibi yine borçlu aleyhine yapacak ve fakat merhun maliki (veya sahibi) sıfatıyla o şahısa da ödeme emri tebliğ ettireceklerdir.( Deniz Ticareti Hukuku Cilt 3 Sh.52 Prof. Dr. Tahir Çağa)

Takip alacaklısının alacağı gemi alacağı olup anılan yasal düzenleme uyarınca geminin el değiştirmesi gemi üzerindeki rehin hakkını ortadan kaldırmayacaktır. Ancak alacaklı tarafından rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yerine örnek 4-5 ilamlı icra takibi yapılmıştır.

Takip alacaklısının alacağı gemi alacağı olup anılan yasal düzenleme uyarınca geminin el değiştirmesi gemi üzerindeki rehin hakkını ortadan kaldırmayacaktır. Ancak alacaklı tarafından rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yerine örnek 4-5 ilamlı icra takibi yapılmıştır.

İİK'nun 145,150/h, 153/a maddeleri uyarınca alacaklının rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıp, haciz konulma tarihinde borçlu dışında başkası adına kayıtlı olsa da gemiye haciz koydurma imkanı bulunmakta ise de, alacaklının ilamlı icra takibi yapması nedeni ile seçilen takip türüne göre haciz tarihinde 3. şahıs şirket adına kayıtlı gemiye haciz konulmasına yasal olanak bulunmaması nedeni ile mahkemece şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Şikayetçi üçüncü kişinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4163, Karar No: 2014/1339, Tarih: 26.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4163 E.  ,  2014/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :20.12.2012

Numarası :2011/337-2012/247

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra İflas Kanunu’nun 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icra takibine takip borçlusu davalının vâki itirazının iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 13.746,07 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptâline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Şişli 5. İcra Müdürlüğü’nün 2011/5086 takip sayılı dosyası kapsamından; icra takip alacaklısı davacı şirket tarafından davalı şirket hakkında adi takip yoluyla başlatılan icra takibinde, 13.746,07 TL asıl alacak ve 1.249,95 TL işlemiş temerrüt faizinin, belgeye dayanmadan tahsilinin istendiği, takip borçlusunun süresi içindeki itirazı sonucu takibin durduğu anlaşıldığı gibi; itirazın iptâli davasının da bir yıllık hak düşürücü süresi içinde açıldığı tespit olunmuştur.

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan “sözlü sözleşme” gereğince, davalıya ait demir cevheri üzerinden numune alımı, numuneler üzerinde kimyasal analiz yapılması, ebat ve rutubet tespiti ile bu işlere ilişkin rapor düzenlenmesi işini yüklendiğini, edimini ifa etmiş olmasına karşın dava ve takip konusu hak edilen iş bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürmüş; davalı vekili ise özetle, davacı tarafından varlığı ileri sürülen alacağın dayanaklarını, davacının belgelere dayalı olarak açıklaması gerektiğini; davalıya hiçbir şekilde hizmet verilmediğini ve dolayısıyla davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunmuştur. Davalı tarafından icra takibine karşı sunulan itiraz dilekçesindeki açıklamalar ve taraflar arasındaki karşılıklı elektronik posta yazışmaları birlikte incelendiğinde; yukarıda içeriği açıklanan işin, davacı şirket tarafından yapımına ilişkin yanlar arasında “sözlü sözleşmenin” yapılmış olduğu sonucuna varılmaktadır. Somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere; yanlar arasındaki sözleşme, niteliğince bir eser sözleşmesidir. Davacı şirket yüklenici; davalı şirket ise iş sahibidir.

818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 364. maddesi hükmü gereğince, aksine sözleşme yapılmamışsa eser sözleşmesinin konusu olan işin tamamlanmış olarak tesliminde yüklenicinin iş bedeli istenebilir olur. Bu yasal nedenle, işin iş sahibine teslimini yüklenici; iş bedelinin tamamen ya da kısmen ödendiğini ya da istenebilir olmadığını iş sahibi, yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidir. Yanlarca sunulan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacı yanın, bedelini istediği işin tümünü davalıya teslim etmiş olduğu açıklıkla anlaşılmamaktadır. Bu hukuksal nedenle, öncelikle davacı yüklenici, sözleşme konusu işi davalıya teslim ettiğini ve onun tarafından da kabul edildiğini yasal delillerle kanıtlamalıdır. Bu hususa ilişkin davacının tüm delillerinin ve davalının da karşı delillerinin sunulması için taraflara yeterli süre verilmesi ve toplanan delillerin değerlendirilmesi sonucu sözleşme konusu işin tamamen ya da kısmen davalı iş sahibine teslim edilmiş olduğunun kanıtlandığının kabulü halinde ise; iş bedelinin miktarına yönelik taraflar arasında da uyuşmazlık bulunduğundan, 818 Sayılı BK’nın 366. maddesi hükmü gereğince, uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak, işin yapıldığı zamandaki mahalli serbest piyasa fiyatlarıyla hak edilen istenebilir iş bedelinin mahkemece belirlenmesi gerekir. Hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporu 818 Sayılı BK’nın 366. maddesi hükmünde öngörülen yasal yönteme uygun olmadığından hüküm verilmesi için yeterli değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden, hukuksal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5272, Karar No: 2014/7985, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5272 E.  ,  2014/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/21706, Karar No: 2013/5509, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21706 E.  ,  2013/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Eczacı olan sanığın, 23/06/2007 gün ve 412273 protokol numaralı reçete ekinde bulunan “... 50 mg Flk” isimli ilacın küpürünün sahte olduğunu bilerek katılan kuruma fatura ettiği ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın, suça konu ilaç küpürünün sahte olduğunu bildiği ve bunu bilerek katılan kuruma fatura ettiğine dair mahkumiyetine yetecek derecede her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13259, Karar No: 2018/15629, Tarih: 17.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13259 E.  ,  2018/15629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü Katılan ...'nın ... Orta Okulu Spor Salonundaki soyunma odasında montunun cebinde bulunan cep telefonunun çalındığı, Telekominikasyon İletişim Kurumu Başkanlığından alınan iletişimin tespiti raporunda suça konu cep telefonunu ilk olarak 21/01/2013 tarihinde suça sürüklenen çocuğun, annesi olan tanık ... adına kayıtlı GSM hattı ile kullandığının belirlenmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, suça sürüklenen çocuk aşamalardaki "suçlamayı kabul etmiyorum, annemin üzerine kayıtlı hattımı yurtta kaldığım için bazen arkadaşlarımın telefonlarına takıp kullanırdım" şeklindeki savunması ve tanık ...'ın talimat mahkemesinde verdiği "suça sürüklenen çocuk oğlumdur, yaşı tutmadığı için kendi adıma bir hat alarak onun kullanması için verdim, ben oğluma telefonda almıştım, telefonu bozulunca telefoncuya gitmiş, telefonu değiştirmiş, telefoncu Kırklareli'ndeki ismini bilmediğim bir telefoncudur, telefoncudan aldığı telefonda çalıntıymış, bunu bilmiyorduk" şeklindeki beyanı karşısında, suça sürüklenen çocuğa tanık ...'ın beyanının sorulması ayrıca suça sürüklenen çocuğun annesi olan tanık ... adına kayıtlı GSM hattı ile 21/01/2013 tarihinde yaptığı konuşmaya ilişkin iletişimin tespiti raporunda belirtilen sinyal verdiği adres bilgilerinin araştırılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kullanılması suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1088, Karar No: 2023/8850, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1088 E.  ,  2023/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/172 E. 2023/117 K..

SUÇ : Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile basit yargılama usulü uygulanması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında genel hükümlere göre yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli kararı ile eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine; Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın haksız ve mesnetsiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek tahliye edildikten sonra hakkında uygulanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle, Karşıyaka İnfaz Hakimliği'nin 01.10.2015 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir.

2. Karşıyaka İnfaz Hakimliği'nin iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olunması gerektiği ihtaratını içeren 01.10.2015 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, sanığa 15.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Ancak sanık 2 günlük süre içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmamıştır.

3. Sanık kovuşturma aşamasında bozma ilamı öncesinde ceza infaz kurumuna teslim olduğunu beyan etmiş ise de bozma sonrası beyanında görevlilerce yakalandığını ifade etmiştir.

4. Karşıyaka İnfaz Hakimliği'ne ait kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı ve tebliğ mazbatası dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

3. Sanık kovuşturma aşamasında bozma ilamı öncesinde ceza infaz kurumuna teslim olduğunu beyan etmiş ise de bozma sonrası beyanında görevlilerce yakalandığını ifade etmiştir.

4. Karşıyaka İnfaz Hakimliği'ne ait kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı ve tebliğ mazbatası dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Hakkında Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı başlıklı 105/A maddesinin sekizinci fıkrasında, "... kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." şeklinde belirtilmiştir. Bu itibarla, Karşıyaka İnfaz Hakimliği'nin iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olması gerektiği ihtaratını içeren 01.10.2015 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, bu kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatası ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suçun sabit olduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin sekizinci fıkrası yollamasıyla 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de bu hususun 1412 sayılı Yasa'nın 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.02.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasının başına "..TCK'nın 292/1 maddesi..." ibaresinden önce gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.