muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8507, Karar No: 2017/4625, Tarih: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8507 E.  ,  2017/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, 146 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14804, Karar No: 2006/17423, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14804 E.  ,  2006/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 14/02/2002 tarihinde açılan ... taşıma işinde sigorta edilen ve hasar gören malların sigortasına ödenene bedelin davalıdan istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3519, Karar No: 2012/20004, Tarih: 11.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3519 E.  ,  2012/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kararı temyiz eden , icra müdür yardımcısı olup, mahkeme kararını temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6692, Karar No: 2017/942, Tarih: 28.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6692 E.  ,  2017/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ...’nin ... Köyünde sulama amacıyla köy halkı ile dayanışma içinde su getirdiklerini, bu dayanışmanın daha sonra adı geçen davalı kooperatif haline dönüştüğünü, kooperatife üyelik için şifahen başvurduğunu ancak üyeliğinin yapılmadığını, bunun üzerine Kooperatif İşbankası hesabına 100,00 TL üyelik giriş aidatı yatırarak 30.04.2014 tarihinde noterden çekilmiş ihtarname ile üyeliğinin yapılmasını istediğini ancak bu talebinin de kabul edilmediğini, kooperatif anasözleşmesi gereğince üyeliğe hak kazandığını, ne kooperatifin eski hali olan Dayanışmaya ne de Kooperatife herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek, üyeliğinin tespit ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının hem kooperatif anasözleşmesi hem de yönetim kurulu kararı uyarınca üyelik şartlarının oluşmadığı, hakkında açıkça alınan bir üyelik kararının bulunmadığı, zımni de olsa üyeliğinin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Kooperatiflerde açık kapı ilkesi geçerlidir. Kooperatif üyesi olma şartları anasözleşmede belirlenir. Kooperatif kurulmadan önce var olan birliğin borçlarının ödenmemesi nedeniyle davacının üyeliğe alınmaması, yukarıda açıklanan açık kapı ilkesine aykırıdır. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi yanlıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/8991, Karar No: 2020/481, Tarih: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8991 E.  ,  2020/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilinin davalı firmaya yemek hizmeti verilmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını, bu nedenle yapılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptaline ve asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket müdürü olan ...’a ödeme yaptığını savunarak davanın reddini ve davalı aleyhine alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmalarına, benimsenen bilirkişi raporu, dosya kapsamına göre; TBK’nın temsile ilişkin 41 ve 42. maddeleri gereğince davalı tarafından öncesinde şirketi temsil yetkisine haiz dava dışı ...’a yapılan ödemelerin davacı şirkete yapılmış sayılmasının kabulünün gerekeceği, dava konusu edilen miktarın dava dışı ödeme tarihi itibariyle şirket müdürü olan ...'ın davacı şirket adına aldığının sabit olduğu, iyiniyetle davalı tarafından yapılmış bu ödemelerin davacının ödeme tarihi itibariyle ortağı ve müdürü olan kişinin hesabına yapılmış olduğundan, şirket adına yapılmadığından bahisle ödemenin şirkete yapılmadığını iddia etmenin MK'nın 2. maddesindeki iyi niyet kuralı ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine, ödemenin iyi niyetle yapılması ve ödemeyi alan kişinin şirket müdürü olmasından davacının kötü niyet ile takip yaptığı hususu ispat edilemediğinden kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekileri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13868, Karar No: 2015/16983, Tarih: 03.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13868 E.  ,  2015/16983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/314504

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2011/1499 Esas, 2012/2730 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan “Olay tarihinde şüpheli T.. Ç..'ın İstanbul 6. İdare Mahkemesinde mübaşir olarak görev yaptığı, diğer şüpheli G.. S..'nün ise bir hukuk bürosunda evrak takip işlerine baktığı, 2007 yılı içerisinde T.. Ç..'ın G.. S..'nün işlemlerini hızlandırmak için G.. S.. ile özel ve samimi ilişkiler kurduğu, G.. S..'nün takip ettiği evraklarda G.. S..'ye yardımcı olduğu, bu hizmetler karşılığında G.. S..'nün T.. Ç..'a zaman zaman para verdiği, 12/09/2007,08/12/2007,09/12/2007 tarihlerinde T.. Ç..'ın G.. S.. ile birlikte otelde konakladıkları…” şeklindeki isnadın sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 257/3. maddesinde yazılı suçu oluşturabileceği gözetilerek, K.U hakkında yürütülen işlemin sonucu araştırılarak dava açılmış ise, irtibat bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesi, kesinleşmiş olması halinde ise onaylı dosya suretinin dosyaya eklenip delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23857, Karar No: 2013/24746, Tarih: 24.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/23857 E.  ,  2013/24746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının işe başladığı tarihten iş akdi sona erinceye kadar davalı işyerinde aralıksız olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... . İlaçlama Yemekhane Taah. Hizm. Orman Ürn. Na. San. Ltd. Şti yanında 2008 yılında 30 gün, 2009 yılında 60 gün asgari ücret ile bildirilmeyen prim ödeme gün sayısının bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 1.bendinin silinerek yerine “Davanın KISMEN KABULÜ ile davacının davalı yanında 01.04.2008-30.09.2009 tarihleri arasında Kurum'a bildirilen süreler dışında aralıksız çalıştığının tespitine” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... . Yem Orman Ürünleri İnş. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24000, Karar No: 2017/24856, Tarih: 28.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/24000 E.  ,  2017/24856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

.... Boyama şirketinin genel müdürü olan sanığın, şirket muhasebecisi ile birlikte ikinci dereceden müştereken imza yetkisi olmasına rağmen, katılan .... Boya şirketinden almış oldukları malzemeler karşılığında, .... şirketine ait suça konu 10.942 TL bedelli çeki tek imza ile keşide ederek verdiği, sanığın bu surette dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,

Sanığın, suça konu çeki müştereken imzalaması gereken muhasebeci ....’ın şehir dışında olması nedeni ile şirket sahibi olan ....’ün bilgisi dahilinde tek imza atarak katılan şirkete verdiğine, katılan şirketin bu hususu bildiğine, suça konu çeke ilişkin yapılan icra takibine her hangi bir itirazın olmadığına ve borcun kabul edildiğine yönelik savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve sanığın somut olayda suç kastının bulunup bulunmadığının belirlenebilmesi bakımından, suça konu çekin keşidecisi olarak görünen .... Boyama şirketinin sahibi olan .... ile muhasebecisi olan ....’ın beyanlarına başvurularak, sanığın suça konu çeki tek imza ile keşide etmesine ilişkin savunmalarının doğru olup olmadığının sorulması, söz konusu çek ile ilgili icra takibinin yapılıp yapılmadığı, icra takibi sürecinde çekin tek imza ile düzenlendiği gerekçe gösterilerek imzaya veya borca itiraz edilip edilip edilmediği, suça konu çek bedelinin ödenip ödenmediği hususlarının araştırılıp net bir şekilde açıklığa kavuşturulması ve sanığın genel müdürü olduğu şirket ile katılan şirket arasında daha önceden bu tür bir ticari alışverişin olup olmadığı ve bu ticari alışverişleri kapsamında bu şekilde tek imza ile çek verilip verilmediği, verilmiş ise çek bedellerinin ödenip ödenmediğinin tespit edilmesinden sonra, elde edilen delillere göre sanığın savunmalarının doğru olduğunun anlaşılması karşısında, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesi, sanığın savunmalarının doğru olmadığının anlaşılması karşısında ise 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen "banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8572, Karar No: 2019/1581, Tarih: 19.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/8572 E.  ,  2019/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Ltd. Şti. aleyhine 11/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2016 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/03/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı şirket yetkilisi ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacıya ait büyükbaş besi çiftliğinin bulunduğu davaya konu ... ada ... parsel sayılı (eski ... parsel sayılı) taşınmazın bitişiğinde ve kuzey batısında bulunan dere yataklarına davalı şirket tarafından kaçak ve usulsüz şekilde hafriyat dökümü yapılması nedeniyle 06/09/2014 tarihinde yağan şiddetli yağmur sonucu derenin taştığını, sel sularının hafriyatlar nedeniyle yön değiştirerek davacıya ait çiftlikte büyük çapta hasara neden olduğunu, ... Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/94 D. İş sayılı dosyasında alınan raporda zararının tespit edildiğini belirterek, maddi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davalı şirketin ... AŞ adına hafriyat işi ile uğraştığını, ancak dava konusu bölgede izinli ya da izinsiz bir çalışmasının olmadığını, birçok firmanın aynı bölgede hafriyat işiyle uğraştığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazda meydana gelen zarar ile hafriyat dökülmesi arasında illiyet bağı bulunmadığı belirtilmiş ise de oluşan zarar tespiti yönünden itibar edilen rapora illiyet bağı yönünden itibar edilmediği, dava konusu zararın dere yatağına hafriyat dökülmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazda meydana gelen zarar ile hafriyat dökülmesi arasında illiyet bağı bulunmadığı belirtilmiş ise de oluşan zarar tespiti yönünden itibar edilen rapora illiyet bağı yönünden itibar edilmediği, dava konusu zararın dere yatağına hafriyat dökülmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; 06/09/2014 tarihinde yağan yağışlar sırasında davacıya ait besi çiftliğini sel bastığı, çiftlikte bulunan arpa, yem ve slajlık mısır ürünlerinin, çeşitli makine ve ekipman ile hayvanların zarar gördüğünün iddia edildiği, mahkemece mahallinde yapılan keşiften sonra görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporunda; çiftliğin konumu, mimari yapısı, suyun doğal akış hareketleri ve yağış miktarı gibi tüm nedenler bir arada değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazda sel nedeniyle meydana gelen zarar ile iki farklı araziye hafriyat dökülmesi arasında illiyet bağı bulunmadığının mütalaa edildiği ve davacı tarafından dosyaya sunulan Tabi Afet Bilgi Formunda yer alan bilgiler esas alınarak zarar hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir...”

Şu durumda; mahkemece, yargılama sırasında görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporunda, dava konusu taşınmazda sel nedeniyle meydana gelen zarar ile dere yatağına hafriyat dökülmesi arasında illiyet bağı bulunmadığı yönündeki bilirkişi görüşüne itibar edilmeyerek özel ve teknik bilgi gerektiren bir konuda illiyet bağı yönünden itibar edilmeyen rapora zarar hesabı yönünden itibar edildiği gerekçesiyle sonuca gidilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle, mahkemece mahallinde, inşaat mühendisi, ziraat mühendisi ve çevre mühendisi ile jeolog bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak davacıya ait çiftlikte, dava konusu yerde bulunan dere yataklarına ve çevresine hafriyat dökülmesi nedeniyle zarara neden olunup olunmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir. Bunun yanı sıra, davacıya ait çiftliğin kurulduğu konum itibariyle dava konusu zarara katkısı ile dere yatağı ve çevresine davalı şirket ile başka şahıs ve şirketler tarafından da hafriyat döküldüğü iddiası araştırılmak suretiyle 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. (6098 sayılı TBK’nın 51. ve 52.) maddeleri uyarınca indirim nedenlerinin de gözetilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya, davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine, taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 19/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.