muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3747, Karar No: 2019/7567, Tarih: 20.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/3747 E.  ,  2019/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... Köyü çalışma alanında bulunan 451 ve 452 parsel sayılı 46.000,00 ve 91.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, komşu taşınmaza uygulanan vergi kaydının miktar fazlası oldukları belirtilerek, Hazine adına tespit ve hükmen Hazine adına tescil edilmişlerdir. Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile, davacılar adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacıların dayandığı tapu ve vergi kaydının kapsamında kaldığı gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazlar, komşu 454 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 1937 tarih ve 407 tahrir numaralı vergi kayıt miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmişlerdir. Davacı ... ve arkadaşları, Nisan 1289 tarih ve 9 sıra numaralı tapu kaydı ile 1936 tarih ve 289 tahrir numaralı vergi kaydına dayanarak, çekişmeli taşınmazların adlarına tescili istemiyle dava açmışlar, yargılama sırasında ise taksimen kendilerine kaldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazlara komşu olan parsellerin tutanak ve dayanaklarının tamamı getirtilerek kayıtların çekişmeli taşınmazların yönünü ne okudukları üzerinde durulmamış, davacıların dayandığı tapu kaydı dava dışı 563 ve 565 parsel sayılı taşınmazlara kadastro sırasında revizyon gördüğü halde, bu husus dikkate alınmamış ve usulünce tapu ve vergi kayıt uygulaması yapılmamıştır. Öte yandan, ziraatçı bilirkişi raporunda, taşınmazların bazı kısımlarında heyelan, toprak kayması ve erezyon probleminin olduğu belirtilmiş olmasına rağmen, keşfe jeolog bilirkişisi götürülmemiş, soyut nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile taşınmazların kullanım durumunu ve toprak yapısını açıklama bakımından yetersiz, denetime elverişli olmayan tek kişilik ziraat bilirkişisi raporu hükme esas alınmıştır. Bu şekilde eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmazlara komşu olan tüm taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve dayanağı olan belgeler ile birlikte tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişisi, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ve teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, davacıların dayandığı tapu kaydı ve vergi kaydının tüm sınırları tek tek okunup yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle mahallinde uygulanmaya çalışılmalı, uygulamada komşu taşınmazların kadastro tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, keşifte gösterilen sınırlar teknik bilirkişiye işaret ettirilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı; teknik bilirkişiye uygulanan tapu ve vergi kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli; tapu ve vergi kayıtlarının çakışması halinde, sadece vergi kaydı kapsamında kalan bölümler bakımından zilyetliğin de bulunması gerektiği hatırdan çıkarılmamalı, dayanılan tapu kaydının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar dikkate alınmalı, vergi kaydı ve tapu kaydı kapsamında kalan bölümlerin davacılara kayıt maliklerinden nasıl geçtiği hususu yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmalı, tapu kaydı ve vergi kaydının çekişmeli taşınmazlara uymadığının ya da kısmen uyduğunun anlaşılması halinde, yöntemince zilyetlik araştırması yapılmalı, bu bağlamda; çekişmeli taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, taşınmazların imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp tamamlandığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; ziraatçı bilirkişi kurulundan, taşınmazların toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu edilmişse imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve önceki ziraat bilirkişisi raporunu irdeleyen, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden, taşınmazların erozyon durumu ve heyelana maruz kalıp kalmadıkları hususlarında rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7482, Karar No: 2020/11372, Tarih: 11.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7482 E.  ,  2020/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi üzerine, yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip 13/05/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 03/09/2019 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 05/09/2019 tarih ve 2014/475 E, 2015/128 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8519, Karar No: 2017/2686, Tarih: 27.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8519 E.  ,  2017/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 17.11.2009 - 31.10.2013 tarihleri arasında teknisyen ve şoför olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 3.000,00 TL. olduğunu, ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdinin 31.10.2013 tarihinde davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ücret ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe başlama tarihinin 03.12.2009 olduğunu, 31.10.2013 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığını, asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını, resmi tatil günlerinde çalışmadığını, ödenmeyen maaş alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile ücret ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı aylık ücretinin net 3.000,00 TL. olduğunu ileri sürmüş, işveren davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları ücret seviyesini bilmediklerini beyan etmişler, davalı tanıkları ücretin net 1.100,00 - 1.200,00 TL. civarında olduğunu bildirmişlerdir. Yapılan emsal ücret araştırmasında İTO asgari ücretin %10 fazlası ücret alınabileceğini açıklamış, mahkemece aylık ücretin net 1.200,00 TL. olduğu kabul edilerek hesap edilen tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyaya sunulan maaş makbuzları arasında yer alan 2013 yılı Ekim ayına ilişkin ödeme belgesinde aylık ödenen miktarın 2.000,00 TL. olduğu görülmektedir. Bu miktar, şoför ve teknisyen olarak görev yapan davacının yaptığı işe ve kıdemine uygun düştüğünden aylık ücretin net 2.000,00 TL. olarak kabul edilmesi gerekirken eksik belirlenen ücrete göre sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19487, Karar No: 2017/8283, Tarih: 28.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19487 E.  ,  2017/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Resmi belgede sahtelik suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatine, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların ayrı ayrı katılanlar ..., ..., Tşt Lift Amortisor şirketi, ....Dokumacılık şirketi ve .....şirketi'ne karşı eylemleri nedeni ile 5 kez TCK'nın 158/1-f , 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili tarafından, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ise, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un, ...... Mobilya İmalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, diğer sanık ...'ın ise aynı şirkette muhasebe elemanı olarak çalıştığı, sanık ... tarafından şirketi adına ....Bankası'ndan çek hesabı açtırarak çek koçanı aldığı, ardından da sanık ...'a ....Noterliği'nin 23/03/2005 tarihli vekaletnamesi ile şirket adına çek keşide etme yetkisi haricinde banka işlemlerini yapma konusunda genel vekaletname vererek çek koçanlarını da sanık ...'a teslim ettiği, şirket faaliyeti kapsamında katılanlar ile yapılan ticari ilişkilerde sanık ... tarafından şirket adına suça konu çekler keşide edilerek katılanlara verildiği, daha sonra katılanlar tarafından suça konu çeklerin ödenmesi amacı ile bankaya ibraz edildiğinde karşılıklarının olmadığı için karşılıksız çek keşide etme suçundan işlem başlatıldığı, ancak sanık ... tarafından suça konu çeklerdeki imzaların kendisine ait olmadığı ve sanık ...'a çek keşide etme konusunda her hangi bir vekaletname vermediğini savunarak hakkında yapılan soruşturmaları engellediği, aynı zamanda da suça konu çeklerin katılanlar tarafından tahsilini imkansız hale getirdiği, sanıkların bu surette iştirak halinde hareket ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Katılan ... vekilinin yüzüne karşı verilen karara yönelik yasal süresi geçtikten sonra, sanık ... hakkında yaptığı 01/02/2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Katılan ... vekilinin yüzüne karşı verilen karara yönelik yasal süresi geçtikten sonra, sanık ... hakkında yaptığı 01/02/2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

..... Mobilya İmalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hesabına bağlı olarak verilen ve suçta kullanıldığı anlaşılan çeklerin, sanık ...'un sözlü yetkilendirmesi sonucu sanık ... tarafından keşide edildiği, ayrıca çeklerin orijinal ve üzerinde herhangi bir sahteciliğinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan beraatına yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

3) Sanıklar hakkında her bir katılana karşı ayrı ayrı nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

.....Mobilya İmalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin sahibi olan sanık ... tarafından şirket çalışanı diğer sanık ...'a noter aracılığı ile verdiği genel vekaletname ile şirket adına bütün bankacılık işlemlerini yapmaya yetkili kılındığı, sadece çek keşide etme hususunda yetki verilmediği, ancak sanık ... tarafından diğer sanık ...'a şirket adına çek keşide etme hususunda sözlü yetki verildiği, sanık ... tarafından şirkete alınan mallar karşılığında daha önce şirket adına keşide edilen bir çok çekin bankalarca ödendiği ve sanık ... tarafından da bu ödemelere bir itirazının olmadığı diğer dosyalardan sabit olduğu, ancak daha sonra ortaya çıkan ekonomik sıkıntı nedeni ile sanık ...'un suça konu çek üzerinde bulunan imzaya itiraz ederek ödemeyi geciktirmeye çalıştığı, dolayısıyla taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu ve sanıkların dolandırıcılık kastı ile hareket etmedikleri tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıkların beraatı yerine unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde mahkumiyetlerine ilişkin hüküm verilmesi,

Kabule göre de,

5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, katılan ...'a yönelik eylem nedeni ile hazırlanan 13/06/2010 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre ve sanık ... hakkında katılan ...'a karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılıp sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ....ve .... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2424, Karar No: 2022/15808, Tarih: 10.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2424 E.  ,  2022/15808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında “2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile sanık ... hakkında “2010 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Dosya kapsamına göre yüklenen suçu işlediği sabit olmayan sanık hakkında beraat kararı verilirken, “sanığın isnat edilen eylemi işlemediği“ şeklindeki hatalı gerekçeyle hüküm kurulması ve hüküm fıkrasında uygulama maddesinin de belirtilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında “...sanığın isnat edilen eylemi işlemediği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı müsnet suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2 maddesi gereğince beraatine“ bölümü çıkartılarak, yerine “sanığın yüklenen 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği sabit olmadığından, üzerine atılı müsnet suçtan CMK‘nin 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine“ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Düzenlenen en son faturaya göre suç tarihinin, "23.07.2010” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C-Sanık ... hakkında “2010 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

1-Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden verilen beraat kararına ilişkin olarak; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli 2015/21078 Soruşturma ve 2015/8936 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, "2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan beraat kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçları yönünden verilen beraat ve mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a)Sanık hakkında “2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden verilen beraat kararına ilişkin olarak; ... Yapı Mimarlık Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.nin 27.06.2012 tarihinden sonra ortağı ve yetkilisi olan sanığın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin kabul edilmesi ile İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 12.12.2014 tarihli ve 2014-A-209/43 sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere göre, şirketin diğer mükelleflerin Ba bildirimleri doğrultusunda 2013 yılının tüm aylarında farklı mükelleflere 351 belge karşılığında 15.291.346 TL bedelli sahte fatura düzenlediğinin ve yine tüm aylarda matrahlı KDV beyannamesi verdiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, düzenlenen faturaların vergi kaydının resen kapatıldığı döneme ilişkin olduğu, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı şeklindeki hatalı gerekçeyle bu suçtan beraatine karar verilmesi, yasaya aykırı

b)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Mahkûmiyet hükmü yönünden kabule göre de;

aa)Dosya kapsamından sanığın 2012 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği anlaşılmakla, hakkında TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

bb)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...‘nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, mahkûmiyet hükmü yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6618, Karar No: 2015/2089, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6618 E.  ,  2015/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.