muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1394, Karar No: 2025/2900, Tarih: 20.05.2025

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; davalı hekimler tarafından hastanın anne ve babasına ameliyatın yöntemleri, seyri, anlamı, amacı, kapsamı neticeleri vs hususlarında aydınlatıcı bilgi verildiğini ve diş tedavisinin ailenin de rızasıyla sedasyon yöntemiyle yapılmasına karar verildiğini, davacının ailesi tarafından davacının otizm nedeniyle özel bir kurumda tedavi gördüğü, herhangi bir ilaç kullanmadığı, psikolojik rahatsızlığının bulunduğu, diş tedavisinden korktuğunun belirtildiğini, anestezi kapsamında alınan bilgilerde geçmişte kendisi ve ailesinde kalıtsal bir hastalığın bulunmadığının belirtildiğini, davacıya yapılan diş tedavisinin başarılı geçtiğini, ancak uygulanan tıbbi yöntemlere rağmen hastanın uyandırılamadığını, bir süre takip edildikten sonra durumun değişmemesi nedeniyle davacının yoğun bakım şartlarının oluştuğu başka bir sağlık kuruluşuna sevk edildiğini, gerek ... Hastanesinde gerekse Tıp Fakültesi Hastanesinde tetkik amaçlı alınan tahlil sürecinde ve uygulanan tedavi sürecinde hastanın ventilatör tedavisine dahi ihtiyaç göstermediğini, hipoksinin de tespit edilemediğini, tedavi sürecinde davalıların gerekli özen yükümlülüğünü gösterdiklerini, meydana gelen komplikasyon ile hekimlerin uygulaması arasında ve sağlık merkezinin olaya katkısına dair nedensellik bağı kurulamadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.12.2013 tarihli kararıyla; Adli Tıp Kurumunun 07.01.2013 tarihli raporuyla yapılan uygulamanın ve anestezi yönteminin tıp kurallarına uygun olduğunun ve davalılara kusur atfedilmesinin mümkün bulunmadığının saptanması nedeniyle davacının malul kalmasında davalıların bir kusurunun bulunmadığı, bu nedenle tazminatla sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Dairece verilen 16.12.2014 tarihli, 2014/13089 E., 2014/16583 K. sayılı ilamla; mahkemece, davacı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki itirazları da nazara alınarak, tüm hastane evrakları dosyaya temin edilmek suretiyle, ameliyat sırası ve sonrasındaki(diğer hastanelere transfer aşamalarının da) süreç de dikkate alınarak davalı kusuru yönünden dişçilik fakültesinin bulunduğu bir üniversite hastanesinden oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan rapor alınması, Cumhuriyet Savcılığının olayla ilgili takipsizlik kararının kesinleşip kesinleşmediği de araştırılmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemenin 05.04.2017 tarihli, 2015/406 Esas, 2017/270 Karar sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumundan alınan 07.01.2013 tarihli ve İstanbul Üniversitesi Diş Hekilimiği Fakültesinden seçilen öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kurulundan alınan 06.12.2016 tarihli raporda yapılan uygulamanın ve anestezi yönteminin tıp kurallarına uygun olduğunun ve davalılara kusur atfedilmesinin mümkün bulunmadığının saptandığı, bu nedenle tazminatla sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 22.05.2019 tarihli, 2017/2329 E., 2019/2441 K. sayılı kararıyla; mahkemece aralarında anestezi, yoğun bakım ve diş tedavisi konusunda uzman bir bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle rapor alınması ve davalıların kusurları araştırılarak, alınacak rapora itirazlar karşılanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aldırılan raporların denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı tarafın maddi tazminat talebini rapor doğrultusunda artırdığı ve davacının malul kalmasında talimatla aldırılan raporda belirtildiği üzere takip ve tedavilerinde yetersizliğe neden olmalarından dolayı davalıların kusurlu olduğu, şartları oluşmayan zamanaşımı itirazının reddine karar verildiği gerekçesiyle ve tashihen; davanın kısmen kabulü ile; kısmen reddine, 7.374.076,12 TL maddi tazminat, 10.945.824,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplamda 18.319.900,12 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, zamanaşımı itirazının şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sundukları ancak içerik itibariyle aynı nitelikteki dilekçeleriyle; davacı ...'ın olay öncesinde otizmli olduğunu, dosyada alınan raporlardan 4 tanesi müvekkiller lehineyken alınan son raporun aleyhe olduğunu, bozma sonra alınan raporlar çeliştiği halde tekrar rapor alınmadan karar verildiğini, her ne kadar raporda lokal anestezi toksisitesinden bahsedilmişse de olayda küçüğe genel anestezi altında müdahale edilmiş olup lokal anestezik madde kullanılmadığını, 2010 yılında alınan sağlık kurulu raporunda yazılı %98 engel oranı üzerinden hesaplama yapıldığını ancak raporda ...'ın %98 engelli olduğu ifade edilse de bu engelin %80'lik kısmının otizm kaynaklı olduğunun da belirtildiğini, kabul anlamına gelmemek üzere bu durumda meydana gelen komplikasyon nedeniyle en fazla %18 engel oranı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ayrıca günümüz itibariyle ...'ın engelli durumda olmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemişler, davalı ... vekili ek olarak; atipik otizmli bireylerin ortalama yaşam sürelerinin kısa olup TRH 2010 tablosunda yer alan sürelerin dikkate alınamayacağını, ayrıca atipik otizmlilerin bir işte çalışması mümkün olduğundan bu hususun da değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca davacı ... için hükmedilen bakıcı giderini kabul etmediklerini ileri sürmüş, davalı şirket vekili ek olarak; meydana gelen komplikasyon nedeniyle şirketin bir sorumluluğu bulunmadığını, şirketin kusuru tespit edilmeden karar verildiğini, şirketin müteselsil sorumlu kabul edilemeyeceğini, aktüer raporunda 2023 yılı asgari ücreti üzerinden hesap yapılmasına rağmen dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin yanlış olduğunu, hastanın ömür boyu bakıma muhtaç olmadığını, ıslah edilen kısma dava tarihinden itibaren faize hükmedilemeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

1.Mahkemece bozma ilamından sonra dosyaya alınan 09.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda; malign hipertermi durumunun ortaya çıkmasında ve hastanın tedavisi ile ilgili yapılanlar konusunda davalıların bir kusuru olmadığının ifade edildiği, itiraz üzerine düzenlenen ve hükme esas alınan 23.12.2022 tarihli heyet raporunda ise bu kez; diş çekimi ve dolgu girişimlerinde toplam 8 diş için mutlak lokal anestezik kullanma zorunluluğu olduğu, ancak diş hekiminin uyguladığı lokal anestezik ajanın ismi, miktarı ve uygulama zamanının anestezi takip çizelgesinde belirtilmediği, gelişen kas rigiditesi ve konvülsiyonların tipik lokal anestezik ajanın santral toksisitesine bağlı gelişen komplikasyon olduğu, olguya diş hekimi tarafından yapılan lokal anestezik rutin uygulamada anestezi formuna kaydedilmemesi nedeni ile gelişen komplikasyonun aydınlatılmasının net sağlanamadığı, çocuk yoğun bakım takibinde ileri düzey idrar tetkikinde "... idrarda tanımlanamayan madde" saptandığını ancak bu maddenin analizine gidilmediği, bu maddenin kullanılan lokal anestezik olma olasılığı bulunduğu, malign hipertermide görülen karbondioksit yüksekliği (malign hipetermide high değere çıkmaktadır), cilt rengi değişikliği, hipoksi, çok yüksek değerlere varan ateş yüksekliği ve şiddetli asidozun mortal seyredeceği, bunların hiçbirinin bu olguda gelişmediği, kesin tanı için kas biopsisi halotan kafein testi ve malin hipertermi gen çalışmasının yapılmadığı, bu nedenle malign hiperterminin ekarte edildiği, sonuç olarak; olgunun lokal anestezik toksisitesi komplikasyonu olduğu, bu santral sinir sistemi komplikasyonun gelişiminin önlenemeyeceği ancak komplikasyonun tanınması ve zamanında gerekli müdahalesinde lokal anestezi uygulayan cerrahın kullandığı lokal anestezik türü, miktarı ve uygulama zamanının ekibe bildirilmemesi, bilgi ve donanım eksikliği nedeni ile gelişen komplikasyonun tanı ve tedavisinde anestezistin ve sonraki süreçte yataklı tedavi kurumundaki takip ve tedavilerinde yetersizliğe neden olmuş olduğu görüş ve kanaatinde olduklarını bildirmişler, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ilamından sonra alınan ve yukarıda özetlenen raporların ilkinde davacıda meydana gelen durumun malign hipertermi olduğu ve komplikasyon niteliğinde bulunduğu, davalılara kusur atfedilemeyeceği bildirilmesine rağmen hükme esas alınan raporda bu kez gelişen komplikasyonun lokal anesteziye bağlı gelişmiş olabileceğinin bildirildiği, ancak hükme esas alınan raporda ''idrarda tespit edilemeyen maddenin lokal anestezik olma olasılığı bulunduğu'' gerekçesiyle ve davalıların bu maddenin türünü, miktarını anestezi formuna kaydetmemeleri nedeniyle sorumlu olduklarının belirtildiği, raporların birbiriyle çeliştiği anlaşılmakla çelişkiyi giderir nitelikte konusunda uzman, Üniversitelerde görevli öğretim üyesi bilirkişilerden (içerisinde anestezi uzmanı ve çocuk diş hekimi uzmanı mevcut olan) oluşan yeni bir heyetten davacıda ortaya çıkan durumun davalılarca uygulanan işlemlerden kaynaklı ortaya çıkıp çıkmadığı, komplikasyon niteliğinde bulunup bulunmadığı ve davalılara kusur atfedilip atfedilemeyeceği yönünden rapor alınması, bu sırada davalıların davacı hastaya işlem uygulanması sırasında lokal anestezi kullanmadıklarını bildirdikleri, bu nedenle anestezi formunda yer almadığını savundukları hususlarının da dikkate alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

2. Kabule göre de davalıların kusurlu olduğunun tespit edilmesi durumunda davacı ...'ın maluliyetinin belirlenmesi için davalıların da itirazlarını karşılayacak nitelikte yeni bir rapor alınması ve davalıların zamanaşımı itirazının gerekçeli olarak değerlendirilmesi gerekirken, yeni bir rapor alınmamış olması ve zamanaşımı itirazının reddinin gerekçelendirilmemesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

3. Bozma nedenlerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA,

2.Bozma nedenine göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8331, Karar No: 2017/7730, Tarih: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8331 E.  ,  2017/7730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.12.2008 tarih ve 2008/821 E. - 2008/1045 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine eşi ... vasi olarak atanmış, 22.06.2015 tarihli talep üzerine ... Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının eşinin vasilik görevine son verilmiş ve kısıtlıya ... vasi olarak atanmış, kısıtlının ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezine yerleştirilmesi için izin verilmiştir.

Vasi ..., kısıtlının ... Engelsiz Yaşam ve Bakım Merkezine yerleşmiş olması, kendisinin ... Sosyal Hizmetlerde görevli olması nedeniyle vasilik görevinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, vasinin vasiliğinin kaldırılmasına, kısıtlı ... Engelsiz Yaşam ve Bakım Merkezinde ikamet ettiğinden mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının bakımevinde kalmasının yeni yerleşim yeri edinmesi sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından ve bakım kurumuna konulma yeni yerleşim yer edinme sonucunu doğurmayacağından vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38872, Karar No: 2017/10903, Tarih: 12.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38872 E.  ,  2017/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda sanığın katılana söylediği kabul edilen “sen müdürmüsün, bana araba vereceksin ulan okumuş özürlüler” şeklindeki ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a- TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, Bor Ahmet Kuddusi Huzurevi ve Rehabilitasyon Merkezi müdürü olan katılanın, makam odasında gerçekleştirilen eylemde aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b- Adli para cezası tayin edilirken TCK’nın 52. maddesi uyarınca temel cezanın gün üzerinden belirlenmesi, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, yönteme aykırı biçimde yıl ve ay üzerinden hesap yapılarak eksik ceza belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2, Karar No: 2025/2634, Tarih: 07.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/2 E.  ,  2025/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/190 E., 2023/260 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, adli tıp raporlarının çelişki içerdiğine ve hüküm kurmaya elverişli olmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Çocuğun cinsel istismarı suçunun mağduru ...'in suç tarihinde on iki yaşından küçük olduğu gözetilerek sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-3. cümlesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın üye ...'in hükmün değişik gerekçe ile bozulması hususundaki karşı oyu ve neticeten oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediğine yöneliktir.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediğine yöneliktir.

Suç tarihinden evvel mağdurenin, hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan mahkumiyet kararı kesinleşen annesi ... ile babası katılan ... boşanmıştır. Mağdurenin velayeti annesinde olup annesinin 3 ay kadar evvel evlendiği sanık ... ile birlikte ikamet etmektedir. Sanık ... ... çalıştığı için mağdure, gündüzleri anneannesi tanık ...'nin bakım ve gözetimi altında bulunmakta, iki haftada bir haftasonlarını babası katılan ... ile geçirmektedir. Suç tarihinde 2 yaşında olan mağdure, 21.11.2018 günü akşam saatlerinde tanık ...'nin evinden alınıp annesinin ve sanığın, aşamalarda özü değişmeyen anlatımları ile teyit edildiği üzere ateşli ve halsiz şekilde eve getirilmiştir. Ertesi sabah ...'in anlatımları uyarınca yatırıldığı kanepenin biraz ötesinde yerde bulunmuş, annesi işe gittikten sonra ise fenalaşmış sanığın haber vermesi üzerine kaldırıldığı hastanede 19.02.2019 tarihinde yaşamını yitirmiştir.

Mağdurenin otopsi işlemi sırasında kesin ölüm sebebi belirlenememiş olup bu hususta düzenlenen 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 11.11.2019 tarihli mütalaasına göre ölümünün fiziksel istismara bağlı ekstremite kırıkları künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu ve buna ek bebeğin anal ve vajinal yoldan penis ve sair cisim sokularak cinsel istismara uğradığının delilleri bulunmamakla birlikte ifadelerde belirtildiği şekilde ağız içine boşalma, genital bölgeye sürtünme, cimdikleme, emme şeklinde cinsel saldırıya maruz kalmış olduğunun kabulü gerektiği belirtilmiştir. Hymen annüler tarzda olup anal ve vajinal muayenede başkaca travmatik bulgu saptanmamıştır. Mağdurenin, fenalaştığı gün sanık ile birlikte bulunması, anüs çevresi ile vajinal bölge çevresinde bazı kızarıklıkların mevcut olması ve ...'in bu bulguları sanığı suçlayarak açıklamaya çalışması neticesinde sanık hakkında soruşturma başlatılmış olup yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında açılan kamu davasında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.