muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3900, Karar No: 2023/4260, Tarih: 14.12.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taşeronu olduğu işi tamamlamadığını, yapılan işinde sözleşme ve şartnamelere uygun olmadığını, işin Vakıflar Bölge Müdürlüğünce kabul edilmediğini, iflas İdaresi tarafından Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/29 D. iş ve 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/109 D.iş sayılı tespit dosyaları ile yerinde tespit talep edildiğini, keşif icrası ile bilirkişi incelemesi yapıldığını, henüz dosyalara bilirkişi raporları sunulmadığını, raporların sunulması halinde dava hakkında ayrıntılı beyanda bulunulacağını, davacıya imalatların karşılığı olarak ödemeler yapıldığını, müflis kayıtlarının sağlıklı olmaması nedeniyle çoğu belge ve bilgiye ulaşılmakta sıkıntılar yaşandığını, başka şirket üzerinden davacıya yapılan ödemeler olduğunu, işteki eksiklikler ve hatalı imalatlar giderilerek masa zararının artmasının ve teminat mektuplarının irat kaydedilmesinin önlenmesi için birinci alacaklılar toplantısında “Müflisin IKK md. 224 uyarınca ticarethane ve sair işlerinin devamına ve IKK md 198 gereği taahhüt işlerini yerine getirilmesine’ kararı alındığını ve karar uyarınca Sivas Vakıflar Bölge Müdürlüğüne ait tamamlanmayan işin de başka bir taşerona devredildiğini, işin tamamlanma aşamasında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının ana yüklenici olarak üstlendiği Sivas'daki Gökmedresenin ve Çifte Minarenin onarım ve bakım işleri bir şekilde tamamlanmış bulunduğundan, tamamlanmış iş üzerinden davacının yaptığı işlerin tespiti ve ayıplı olup olmadığının belirlenmesi, davadan sonra mümkün olmadığı, bu hususta, işlerin tamamlanmadan önce tarafların yaptırdıkları delil tespitlerinin önem arz ettiği, davacının dayandığı 2009/75 nolu Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin delil tespitinin dosyanın tarafları arasında olması, davacının işi terk etmesinden hemen sonra yapılmış olması, davacının yaptığı işlerin kalem kalem bu tespitte belirlenmesi sebebiyle mahkemece esas alındığı, davalı tarafın dayandığı delil tespiti dosyalarından Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/109 D.iş dosyasında davalının ( ana yüklenicinin ) Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine yapmış olduğu delil tespitine ilişkin olduğu, davacının bu tespitte yer almadığı, ayrıca tespitin ana yüklenici yönünden çok daha geniş olan tüm işler yönünden yaptırıldığı, Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan, davalının dayandığı diğer delil tespiti dosyasında ise, davacı ve davalı taraf ise de, bilirkişi raporunda "yeni imalatlar için " ve "inşaat mühendisi lazım" şeklindeki belirlemelerle yapılan işin derecesi, ayıplı olup olmadığı ve bedeli konusunda herhangi bir tespitin bulunmadığı, davalı tarafın dayandığı delil tespitlerinden faydalanılamayacağının belirlendiği, bilirkişi raporuna göre davacının toplamda 433.698,35 TL + KDV''lik iş yaptığı, bu bedelin eksik ve ayıplı işler düşülmek suretiyle çıkarıldığı, davacıyla yaptığı işlerden dolayı 180.797,00 TL + KDV miktarında ödeme yapıldığı, ödemelerin mahsubundan sonra davacı alacağının 298.423,59 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının KDV dahil 298.423,59 TL alacağının iflas masasına kaydına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, sözleşmedeki tüm işlerin müvekkili tarafından bitirilerek Sivas Vakıflar Bölge Müdürlüğüne teslim edildiğini, müvekkili taşeron olduğundan teslimin müflis şirket adına yapıldığını, davalının işlerin başka taşeron tarafından yapıldığını ispatlayamadığını, müflis şirketin işin başkası tarafından yapıldığı bir iddiasının bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından yaptırılan tespitte müvekkili tarafından yapılan işlerin belli olduğunu, talep doğrultusunda Sivas Vakıflar Bölge Müdürlüğü'ne mahkemece müzekkere yazıldığını, Sivas Bölge Müdürlüğünce müzekkerenin tam olarak cevaplandırılmadığını, işin kim tarafından teslim edildiğini belirtmediğini, yeniden müzekkere yazılması konusundaki taleplerinin dikkate alınmadığını, davanın tamamen kabulü gerekirken kısmen kabulünün hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili, davacının yüklendiği edimleri süresinde, sözleşme ve teknik şartnamelere uygun olarak yerine getirmediğini, bu sebeple müflisin ve masanın zarara uğramasına sebebiyet verdiğini, yapılan işin Vakıflar Bölge Müdürlüğünce kabul edilmediğini, birinci alacaklılar toplantısında alınan karar gereğince tamamlanmayan işin başka bir taşerona devredildiğini, İflas İdaresi tarafından Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/29 D.İş ve 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/109 D.İş sayılı dosyaları üzerinden tespit yaptırıldığını, dosyaların dosya kapsamında bulunduğunu, Sivas Gökmederese onarım işine ilişkin Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 31/12/2010 tarihli 42/10-49 sayılı soruşturma raporu ve işveren Vakıflar Bankası tarafından yaptırılan Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/31 D. İş sayılı tespit dosyası ile tek taraf alınan 14/01/2013 tarihli bilirkişi raporunda yer alan tespitler baz alınarak sözleşmenin feshi yoluna gidildiğini, İflas İdaresince Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/964 E.( Eski no 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/74 E. sayılı dosyası) sayılı dosyasında dava açıldığını, bilirkişi raporuna yapılan itirazların dikkate alınmadığını, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelere dayalı, teknik ve bilimsel yeterlikten uzak, davacının tek taraflı tespit raporuna dayalı bilirkişi raporlarına göre karar verildiğini, bilirkişi raporunun dosyada mevcut tüm tespit raporlarının özetinden başka bir şey olmadığını, tespit dosyasında yapılan işlerin eksik, kusurlu, sözleşmeye ve teknik şartnameye ve projeye uygunluğu noktasında bir değerlendirme içermediğini, dava dosyasında alınan bilirkişi raporlarında yanılgıya düşülen önemli bir unsurun da, davacıya yapılan ödemelere bakılarak işin neredeyse tamamlandığı gibi değerlendirilmesi olduğunu, Vakıflar Bankası TAO tarafından ihale usulü ile Müflis Şirket tarafından yüklenilen ve kontrolörlük makamı Vakıflar Genel Müdürlüğü olan Sivas Gök Medrese onarım işi ile ilgili sözleşmelerin tek taraflı olarak feshedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, yüklenici müflis şirketle akdedilen sözleşmeler kapsamında yaptığı imalatları Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/75 D. İş sayılı dosyasında tespit ettirdiği, davacının sözleşmeler gereğince toplam imalatının 210.137.20TL + 147.652.32TL + 75.908.83TL = 433.698.35 TL olduğu, davalının imalatlar sebebi ile usulüne uygun ayıp ihbarında bulunduğu konusunda ispat vasıtası getirilemediği, davacının kabulünde bulunan 180.797,00 TL + KDV tahsilat mahsup edildiğinde, davacının müflis şirketten iflas tarihi itibari ile 298.423,59 TL alacaklı olduğu, bu durumda mahkemece tesis edilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile katılma yoluyla temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2021, Karar No: 2011/22051, Tarih: 18.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/2021 E.  ,  2011/22051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; zimmet suçundan lehe kabul edilen 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkümiyetine dair, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2005 gün ve 2005/70 Esas, 2005/85 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunupta katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek tebellüğ belgelerinin ve hükmün temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin ve sanığın zimmet miktarını ödeyip ödemediği katılan kurumdan sorulup ödeme var ise tarihini belirtir şekilde buna ilişkin belgelerin eklenmesinden ve hazine tarafından temyiz vaki olursa bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8895, Karar No: 2011/11770, Tarih: 10.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/8895 E.  ,  2011/11770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.01.2009 gününde verilen dilekçe ile eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı arsa sahibi, davalı yüklenici ile aralarında düzenlenen 04.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca teslimin yapıya iskan (oturma) raporu alındığında yapılmış sayılacağını, daha önce 16.01.2007 tarihine kadar olan gecikme bedelinin davalıdan istendiğini ve hüküm altına alındığını, bu tarihten iskan raporunun alındığı 25.01.2007 tarihine kadar 9 günlük gecikme daha olduğunu, bundan ötürü 840,00 TL kira yoksunluğu zararı, sözleşme uyarınca binaya doğalgaz bağlantısı yapma yükü davalıya ait olduğundan yerine getirilmemesi sebebiyle namına ifa ettirildiğini, bu kalemden 1.708,00 TL alacaklı bulunduğunu, yine sözleşmeye göre iskan ruhsatının alındığı tarihe kadar her türlü vergiyi yüklenicinin ödemesi gerektiğini, 1.400,00 TL vergi borcunun kendisi tarafından ödendiğini ileri sürerek 3.948,00 TL alacağın da davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini istemiş, 07.04.2009 tarihli ıslah dilekçesinde kira alacağını 3.800,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davacının istemlerinin zamanaşımına uğradığını, aynı konuda Ankara 12.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/28 esasında açılan dava bulunduğunu, o davanın derdest olduğunu, davacının diğer istemlerinin sözleşmeye aykırı olduğunu, üzerine düşen tüm vergileri de ödediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3.800,00 TL yoksun kalınan kira zararının, 1.398,24 TL davacı tarafından ödenen emlak vergisinin, 1.708,00 TL doğalgaz bağlantı gideri olmak üzere toplam 6.906,24 TL’nin 3.946,24 TL’sine 15.01.2009 tarihinden, 2.960,00 TL’sine ise 06.05.2010 tarihinden yürütülecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 04.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin içeriği ve imzaları çekişmeli değildir. Gerçekten anılan sözleşmenin 7.maddesinde yapının teslimi, iskanın alınması koşuluna bağlanmıştır. Yapıya iskan (oturma) ruhsatının alındığı tarih 25.01.2007’dir. Diğer taraftan, sözleşmenin 5/c maddesi uyarınca binaya doğalgaz bağlanmasının yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmış, ancak anılan hükümde abonman ücretiyle sayaç bedeli ayrık tutulmuştur. Sözleşmenin 5/a maddesinde ise iskan ruhsatı alınıncaya kadar her türlü verginin yüklenici tarafından ödeneceği kabul edilmiştir.

12.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/28 esasında kayıtlı olup Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen davada; davacının, davanın açıldığı 24.01.2007 tarihinden iskan ruhsatının sözleşmeye göre alınması gereken 07.11.2006 tarihinden iskan ruhsatının alındığı 25.01.2007 tarihine kadar gecikme sebebiyle kira mahrumiyeti zararının dava konusu yapıldığı, mahkemece de 79 güne karşılık bilirkişinin belirlediği 6.442,00 TL kira alacağına hükmedildiği görülmektedir.

Burada öncelikle, davacı arsa sahibinin gecikme sebebiyle bu davada da kira tazminatı talep edip edemeyeceği hususu üzerinde durulması gerekir. Gerçekten, taraflar arasındaki sözleşmede yapının teslimi iskan koşuluna bağlandığından, yapıya iskan (oturma) ruhsatı 25.01.2007 tarihinde alındığından, yukarıda belirtilen dava ile davacıya bu tarihe kadar olan gecikme tazminatı alacağı verildiğinden, eldeki davada davacı bu tarihten sonrası için gecikme tazminatı isteyemez. Bu nedenle mahkemece, ıslah yoluyla 3.800,00 TL olarak istenen gecikme tazminatı alacağının reddi yerine hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Sözleşmede yapıya doğalgaz bağlantılarının yüklenici tarafından yapılacağı kararlaştırılmış olmakla birlikte, abonman ücreti ile sayaç bedelinin bağımsız bölüm sahiplerine ait bulunacağı kararlaştırıldığından, bu yön üzerinde durulmalı, bilirkişinin davacının dosyaya sunmuş olduğu ödeme makbuzu kapsamında abonman ücreti ve sayaç bedelinin bulunup bulunmadığı araştırılarak bu kalem istek hakkında sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Öte yandan davacı, 21.11.2007 ve 14.11.2007 tarihli makbuzlarla binanın emlak vergilerini ödediğini ileri sürerek bunun da davalı yükleniciden tahsilini talep etmiştir. İncelenen makbuzlarda verginin 2006-2007 yılları arasındaki döneme ait olarak yatırıldığı görülmektedir. Sözleşmenin 5/a maddesinde yüklenicinin vergilerden sorumluluğu, iskanın alındığı 25.01.2007 tarihine kadar kabul edildiğinden, yüklenici bu tarihten sonraki vergilerden sorumlu tutulamaz. Bu nedenle de dayanak makbuzların 25.01.2007 tarihinden sonraki dönemleri kapsayıp kapsamadığı ilgili vergi dairesinden sorulmalı, bu tarihten sonraki dönemleri kapsayan istek bölümü reddolunmalıdır.

Mahkemece, bu hususta da yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan isteğin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3728, Karar No: 2014/7439, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3728 E.  ,  2014/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/30138, Karar No: 2022/1808, Tarih: 27.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/30138 E.  ,  2022/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden kabahatli ... Ticaret A. Ş. hakkında, anılan Kanun'un 3, 4, 13 ve 28. maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15, 17 ve 22. maddeleri gereğince 464.880,00 Türk lirası idari para cezası ile uygulanmasına dair Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’nın 17/05/2018 tarihli ve ... sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabul ve kısmen reddi ile soruşturma zaman aşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle idari para cezasına konu edilen 7 adet ceza yönünden itirazın kabulüne ve iptaline, diğer 17 adet kabahat fiili yönünden reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 24/07/2018 tarihli ve 2018/2893 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/4426 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.10.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2021 tarihli ve KYB. 2021/126228 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun "Genel kanun niteliği" kenar başlıklı 3. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır." şeklindeki hüküm gereğince, kabahat konusu eyleme ilişkin özel kanunlarında ayrıca bir hüküm bulunmaması halinde 5326 sayılı Kanun'un uygulanacağı, ancak özel kanunlarda ayrıca bir hüküm bulunması halinde özel kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, 5549 sayılı Kanun'a 6545 sayılı Kanun'un 88. maddesi eklenen ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 13/6. maddesinde yer alan "Yükümlülüğün ihlal edildiği tarihten itibaren beş yıl geçtikten sonra idari para cezası verilemez." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, 5549 sayılı Kanun'dan kaynaklanan ve idari para cezasına konu edilen 28/06/2014 tarihinden önce gerçekleşen eylemler yönünden 5549 ve 5326 sayılı Kanun'un soruşturma zaman aşımına ilişkin hükümleri birlikte değerlendirilerek lehe olan hükmün uygulanması gerekirken, 28/06/2014 tarihinden sonra gerçekleşen eylemler yönünden 5549 sayılı Kanun'un 13/6. madde hükümlerinin uygulanması gerektiği ve somut dava dosyasında başvuruya konu idari para cezasına esas teşkil eden eylemlerin 28/06/2014 tarihinden sonra gerçekleşerek soruşturma zaman aşımının dolmadığının anlaşılması karşısında, merciince itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,