muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/308, Karar No: 2023/654, Tarih: 13.12.2023

(4) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi hâlinde bunun nedenleri gerekçede gösterilir.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinde ise;

"(1) Hükmün başına, 'Türk Milleti adına' verildiği yazılır.

(2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,

c) Beraat kararı dışında, suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

(3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

(4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

(5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşmalıdır. Başlık bölümünde; hükmü veren mahkemenin adı, mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, varsa vekilinin ve kanuni temsilcisinin adı ve soyadı, sanığın açık kimliği ile varsa müdafisinin adı ve soyadı, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile hâlen tutuklu olup olmadığı belirtilmeli, sorun bölümünde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ortaya konulmalı, gerekçe kısmında; mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, sonuç (hüküm) kısmında ise; CMK’nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanun'un 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK’nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı, yine aynı Kanun'un 53. ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbiri, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanaklar, kanun yollarına başvurma ve tazminat talep etme imkânının bulunup bulunmadığı, kanun yoluna başvurma mümkün ise kanun yolunun ne olduğu, şekli, süresi ve mercisi tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının gerekçe bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının gerekçe bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının belirtilmesi zorunludur. Gerekçe; hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Ayrıca, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, CMK'nın 289/1-9 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, § 33.). AİHM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6. maddesinin ihlali olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, §§ 84, 85.).

AİHM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68.). Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerin ihlali sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44.).

Bunun yanı sıra AİHM, derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27.). Zira mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33.).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (... ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34.).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (... ve diğerleri, § 35.).

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (... ve diğerleri, § 39.).

Nitekim, Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Öte yandan ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usule uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek CMUK gerekse CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Ön Soruna İlişkin Değerlendirme

B. Ön Soruna İlişkin Değerlendirme

Hizbullah örgütünün amacının Doğu, Güneydoğu Anadolu Bölgesinde, İslami-Kürt Devleti kurmak için terör eylemlerine girişen, ilk aşamada bölge hâkimiyeti için PKK terör örgütü mensupları ile silahlı mücadele veren, siyasi ve askeri kanatları mevcut, üyelerinin çoğu silahlı, emir-komuta zinciri mevcut, disiplinli ve düzenli bir silahlı çete, aynı zamanda bir terör örgütü olduğu ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.1995 tarihli ve 4933-5230 sayılı kararı ile Hizbullah'ın silahlı terör örgütüne dair karar verildiği,

Sanık ...'in Hizbullah terör örgütünün Türkiye yapılanması sorumlusu olduğu, ... kod adını kullandığı, örgütün o dönem lideri olan... ile örgütün Avrupa sorumlusu olduğu iddia edilen ... ... vasıtasıyla bağlantı kurduğu, ... ve ... ...'den aldığı talimatları inceleme dışı sanık ... ... ve sanık ... vasıtasıyla alt kadrolara ilettiği, iletişimin dinlenilmesi ve kayda alınması tedbirine yönelik olarak gizlilik kurallarına riayet ettiği, örgütün Avrupa yapılanması sorumlusu olan ... ... ile genelde ankesörlü hattan görüştüğü, bu görüşmeler sırasında ... ...'in üçüncü bir şahıstan bahseder bir şekilde ... diyerek aslında doğrudan sanığa hitap ettiği, vereceği talimatları bu şekilde gizlediği, ... ...'in bildirmiş olduğu talimatlar sonucu sanığın inceleme dışı sanıklar... ve Salih ile görüştüğü, sanık ...'in örgütün amacı doğrultusunda yayın yapan Doğru Haber Gazetesi yazarlarından olduğu, örgütün Avrupa sorumlusu ... ... ve Türkiye yönetici kadrosunda yer alan sanıklar ... ve ... ile birlikte Türkiye'deki genel organizasyondan sorumlu olduğu, 09.12.2010 tarihinde terör örgütü üyelerine yönelik olarak Erzurum'da yapılan operasyon sonrası... isimli şahıstan elde edilen (5) numaralı CD’nin yapılan incelemesinde Hizbullah Mesul isimli şifreli word belgesinde, Hizbullah Terör Örgütünün bölge sorumlularının isimlerinin yazılı olduğu belirtilen listede sanıklar ... ve ...in de isiminin bulunduğu, sanık ...'in, ... ... ile görüşmelerinde takibi engellemek amacıyla önce ... ... tarafından bağlantı kuracağı numarayı anlaması için arandığı, daha sonra da sanık ...'in bu numarayı ankesörlü telefonlardan aradığı, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/104 sayılı talebi doğrultusunda düzenlenen kırmızı bülten doğrultusunda aranan ve yurt dışında bulunduğu anlaşılan ... ... ile sanık ...'in elektronik posta yoluyla haberleştiği, sanık ...'in ise Mustazaflarla Dayanışma Derneğinin İstanbul Şube Başkanı olduğu, bu derneğin propaganda amaçlı eğitim faaliyetlerini organize ettiği, örgütün amacı doğrultusunda yayın yapan Doğru Haber Gazetesinde editörlük ve yazarlık yaptığı, ... ..., sanıklar ... ve ... ile birlikte Türkiye'deki genel organizasyondan sorumlu olduğu, örgütün amacı doğrultusunda düzenlenen toplantı ve basın açıklamalarında konuşmacı olduğu, 02.05.2010 tarihinde Mustazaflarla Dayanışma Derneğinin kapatılmasını protesto etmek amacıyla Beyazıt Meydanında yapılan basın toplantısını organize ettiği iddialarıyla sanıkların silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği ancak;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının (CMK'nın mülga 250. madde ile yetkili) 27.04.2011 tarihli ve 351-215 sayılı iddianamesi ile sanıkların silahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçlarında cezalandırılmaları talep edilen dosyada Yerel Mahkemece hazırlanan kararda kısaca, iddianamede sanıkların cezalandırılmaları talep edilen maddelerden sonra sanıkların savunmaları ile Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasının belirtildiği, delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında ise iddianamede belirtilen iddiaların aynen yazılarak gerekçe hâline getirildiği, sanıkların lehe ileri sürdüğü savunmalar tartışılmadan sabit kabul edilen eylemlerin ise yalnızca iddia kapsamında alıntılanarak CMK'nın 230. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b) bendlerine muhalefet edildiği, öte yandan sanıklar ... ve ... hakkında aleyhe delil olarak kabul edilen ve Erzurum'da yapılan operasyon sonrası... isimli şahıstan elde edilen (5) numaralı CD’de bulunan Hizbullah Mesul isimli şifreli word belgesinin dosya arasına alınmadan, hakkında takipsizlik kararı verilen...'a ilişkin dosya incelenmeden, ...'ın ve Avrupa sorumlusu olduğu iddia edilen ... ...'in tanık olarak dinlenilmesine ilişkin sanıkların talepleri değerlendirilmeden karar verildiği ve bu suretle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmediği,

Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesinin, CMK'nın 289/1-9 ve CMUK'un, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacağı, aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması ise hak ihlaline neden olabileceğinden, hükümlerin Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçeyi içermediği ve sanıklar hakkında eksik araştırmayla hükümler kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile kabulüne Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan vermiş olduğu mahkûmiyet hükümlerinin yasal ve yeterli gerekçe içermemesi ve eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 01.10.2018 tarihli ve 481-3165 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2017 tarihli ve 420-268 sayılı sanıklar hakkındaki silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin yasal ve yeterli gerekçe içermemesi ve eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 01.10.2018 tarihli ve 481-3165 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2017 tarihli ve 420-268 sayılı sanıklar hakkındaki silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin yasal ve yeterli gerekçe içermemesi ve eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararı kaldırılarak Yerel Mahkeme hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanıkların cezalarının infazına başlanmış ise İNFAZLARININ DURDURULMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2990, Karar No: 2011/14445, Tarih: 25.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2990 E.  ,  2011/14445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/07/2009 tarih ve 2008/240-2009/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü

Davacı vekili, müvekkilinin 1987 yılında faaliyete başladığını, özellikle PVC atık su borusu ve ek parçaları ürettiğini, daha önce atık su sistemlerinde kullanılmayan çekvalfi kamuya sunduğunu, bu ürünü için faydalı model belgesi de aldığını, söz konusu ürünün piyasada rağbet görmesinin davalı gibi birçok kişinin dikkatini çektiğini, davalının kendisine ait olmayan bir iki değişiklik yaparak müvekkiline ait çekvalf ile birebir aynı sistemle çalışan çekvalf için faydalı model belgesi aldığını, davalının ürününün yenilik vasfına sahip olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli bulunan faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davaya konu ürününün yenilik unsuruna sahip olduğunu, davacı adına tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü için açtıkları davanın derdest olduğunu, müvekkiline ait ürün ile davacı ürününün farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hükümsüzlüğü istenen faydalı model belgesinin yenilik unsurunu haiz olduğu, aksinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2010/1633, Karar No: 2011/6521, Tarih: 01.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1633 E.  ,  2011/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/25814

... ile Mukaddes Demiralp'i kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'i kasten yaralamaktan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, mala zarar vermekten ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmaktan beraatine ilişkin (ISPARTA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/11/2009 gün ve 176/253 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) 27/08/2007 tarihli “mağdurlar ... ve ...’e yönelik eylemler ile “mala zarar verme” ve “genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması” suçları yönünden,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdurlara yönelik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde “mağdur ...’ı kasten yaralama” suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, “mala zarar verme” ve “genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması” suçlarının unsurları oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının “mala zarar verme” suçunun unsurlarının oluştuğu ile “mağdur ...’ı kasten yaralama” suçunun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A.”Mağdur ...’ı kasten yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle; “mala zarar verme” ve “genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması” suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B. Mağdur ...’e yönelik eylem yönünden,Dosya kapsamına göre, sanığın mağdur ... ve yanında bulunan mağdur ...’ın üzerlerine otomobilini sürüp, her iki mağdura da çarparak olay yerinden kaçtığı, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda,

Sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna ilişkin, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtları bulunmadığından, “kasten yaralama” suçundan hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde hataya düşülerek, yazılı şekilde “öldürmeye teşebbüs” suçundan hüküm kurulması,

2) 20/09/2008 "mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs" suçu yönünden,

Mağdur ...’i hedef alan atışlar sonucunda, mağdur ...’in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda,

Sanığın mağdur ...’e yönelik eylemi nedeniyle kamu davasının açılmasının sağlanması, açılan kamu davasının bu dava ile birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 20/09/2008 "mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs" suçu yönünden,

Mağdur ...’i hedef alan atışlar sonucunda, mağdur ...’in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda,

Sanığın mağdur ...’e yönelik eylemi nedeniyle kamu davasının açılmasının sağlanması, açılan kamu davasının bu dava ile birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, mağdur ...’e yönelik eylemden kurulan hükümle, mağdur ...’i öldürmeye teşebbüsten kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.