muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3159, Karar No: 2022/6371, Tarih: 23.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3159 E.  ,  2022/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 15. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 30.12.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Ek kararın temyizinden sonra 11.04.2022 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince tutulan tutunakta da açıklandığı üzere davacı tarafa çıkartılan ilk tebliğ davacının yetkili vekiline yapılmaması nedeniyle usulsüzdür. Davacı taraf, kararı öğrendikten sonra 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen iki haftalık süre içinde temyiz yoluna başvurmuştur. Bu durumda temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 30.12.2021 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait Banka şubesinde cari yönetmen yardımcısı olarak çalıştığını, 28.08.2012 tarihinde banka müşterisi bir firmanın şubeler arası para transferi yaparken davalıya 120.000,00 Euro yerine 130.000,00 Euro teslim ettiğini, hatanın fark edilmesi ancak kasa kayıtlarında fazlalık çıkmaması üzerine yapılan incelemede, davalı işçinin söz konusu fazla kısmı çekmeceye bırakıp iş çıkışı yanında götürdüğünün tespit edildiğini, bu konuda davalının ceza mahkemesinde yargılandığını, eylemi nedeniyle Bankanın müşteriye parayı iade ettiğini ve bu şekilde zarara uğradığını, zararın tazminine yönelik yapılan icra takibinin ise davalı itirazı ile durdurulduğunu ileri sürerek icra takibine yapılan davalı itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının %20'den az olmayan icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu olayla ilgili ceza mahkemesinde yargılamanın devam ettiğini ve davalının iddia edildiği gibi bir eylemi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bekletici mesele yapılan ceza davasında davalının beraat ettiği ve kararın kesinleştiği, söz konusu davadaki delil durumu ile mevcut davadaki delil durumuna göre davalının davacıyı zararlandırıcı eyleminin tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda, davalının zimmetine para geçirdiğini, ceza yargılamasında beraatine karar verilse de kamera kayıtlarında eylemin görüldüğünü, hukuk hâkiminin ceza hâkimi kararı ile bağlı olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları, kesinleşen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası kapsamı ile tüm delillere göre Banka müşterisinin davalıya 130.000,00 Euro teslim ettiğine dair kuşkudan uzak, kuvvetli ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı, ceza yargılaması sırasında alınan kamera görüntülerinin çözümüne yönelik bilirkişi raporlarından da bu hususun açıkça anlaşılamadığı, görüntülerde davalının çantasına koyduğu görülen beyaz kâğıdın içerisinde ne olduğunun kesin ve net olarak tespit edilemediği, bu itibarla davalının zararlandırıcı eylem ile herhangi bir irtibatının varlığının belirlenemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvurusunda, davalının Bankayı zarara uğrattığını ve beraat kararının delil yetersizliğine bağlı olup bağlayıcı olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4857 sayılı İş Kanun'un (4857 sayılı Kanun) kapsamında taraflar arasındaki iş ilişkisi sırasında işçinin işvereni zarara uğratıp uğratmadığı ve buna bağlı olarak işverenin alacaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamı, delil durumu, dava konusu haksız eylem iddiası ile ilgili ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı ve olay anına ilişkin kamera kayıtları birlikte değerlendirildiğinde; iddianın davacı işverence ispatlanamadığı ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Değerlendirme

Dosya kapsamı, delil durumu, dava konusu haksız eylem iddiası ile ilgili ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı ve olay anına ilişkin kamera kayıtları birlikte değerlendirildiğinde; iddianın davacı işverence ispatlanamadığı ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.12.2021 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4373, Karar No: 2025/2809, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4373 E.  ,  2025/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/507 Esas, 2024/768 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

SAYISI : 2021/185 E., 2022/45 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2005/52492 sayılı "..." ibareli 5 ve 16.sınıflarda tescilli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... ..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, 2019/... kod numarasını alan başvuruya itirazlarının nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, davalı şirket markası ile müvekkili şirket markasının ayırt edilemeyecek derecede benzerlik taşıdığını, markanın “...” ibaresi ön plana çıkartılacak şekilde tertip edildiğini, yayıma itiraz aşamasında 05. sınıf mallar yönünden talep edilen kullanım ispatı karşısında müvekkili şirketi tarafından süresinde sunulan kullanım ispatı delillerinin davalı Kurum tarafından yetersiz bulunarak 05. sınıf yönünden değerlendirme yapılmadığını, müvekkili şirketin “...” markasını tescilli olduğu sınıflarda etkin şekilde kullandığını, ayrıca müvekkili şirketin tescilli markasında yer alan 16. sınıftaki “havlular, peçeteler, tuvalet kağıtları, mendiller, çocuk bezleri; kağıt bebek önlükleri...” malların da dava konusu markanın tescil edilmek istendiği 05.sınıfa dahil mallar içerisinde aynen yer aldığını, davalı şirketin müvekkili şirket markasının ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmasının haksız rekabet teşkil edeceğini, dava konusu markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1 hükmü kapsamında marka olabilecek işaretler arasında yer almadığını, tescil başvurusunda bulunulan sınıflar yönünden ibarenin tanımlayıcı, vasıf bildirici bir ibare olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve 2019/... sayılı "... ..." ibareli markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, dava konusu “... ...” ibareli markanın yayınına davacı şirket tarafından itiraz edildiğini, itiraz üzerine davalı şirket tarafından 2005 52492 sayılı “...” ibareli markanın 05. sınıfta kullanımının ispatlanması talebinde bulunulduğunu, davacı tarafça itiraz aşamasında sunulan faturalarla kullanımın ispatlanamadığını, Türkçe “güç, ..., ...” gibi anlamlara gelen herkesçe bilinen ve kullanılan “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, sadece bu ibarenin benzer olması hasebiyle iltibas ihtimalinin varlığı için yüksek düzeyde emtia benzerliği gerektiğini, davacının 16. sınıf malları ile davaya konu markanın 03 ve 05. sınıf mallarının benzer olmadığını, malların aynı müşteri kitlesine hitap etmediğini, aynı mağazada satışa sunulmadıklarını, taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 hükmü kapsamında benzerlik/karıştırılma ihtimali bulunmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile YİDK karar iptali davası bakımından kullanmama def’i ileri sürülmüşken, hükümsüzlük davası bakımından kullanmama def’i ileri sürülmediği, YİDK karar iptali davası bakımından yapılan değerlendirmede, davacı markasında 16. sınıf emtialar bulunmakta iken, dava konusu markada 03 ve 05. sınıf emtia bulunduğu, davalının işbu davaya konu olan 03 ve 05. sınıf emtialarının, davacının gerekçe markası kapsamında yer almadığı, dava konusu marka kapsamında yer alan “kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler.” emtiaları bakımından taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunduğu, bu sonucun hem YİDK karar iptali hem de hükümsüzlük davası bakımından geçerli olduğu, bahsi geçen emtia haricinde, taraf markalarında yer alan emtialar arasında aynı/benzer emtia bulunmadığı, hükümsüzlük davası bakımından ise, kullanmama def’i ileri sürülmediği, bu nedenle, davacıya ait markanın, kapsamında yer alan tüm emtialar dikkate alınarak benzerlik değerlendirmesi yapıldığı, "..." ibaresinin, davacının markasının tek unsuru olması, dava konusu başvurunun ise esas unsuru olması nedeniyle, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu, hükümsüzlük davası bakımından; “05. sınıf: İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal radyoaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler.” bakımından markaların karıştırılması/ilişkilendirilmesi ihtimaline dayalı olan nispi tescil engeline ilişkin şartların oluştuğu, YİDK karar iptali davası bakımından; “05. Sınıf: kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler.” emtiaları bakımından markaların karıştırılması/ilişkilendirilmesi ihtimaline dayalı olan nispi tescil engeline ilişkin şartların oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının 05. sınıftaki “kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler.” emtiaları ile sınırlı olarak iptaline, 2019/... sayılı markanın 05. sınıftaki “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı radyoaktif kimyasal maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler

.” emtiaları ile sınırlı olarak iptaline, 2019/... sayılı markanın 05. sınıftaki “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı radyoaktif kimyasal maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; insan ve hayvanlar için diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler.” emtiaları ile sınırlı olarak hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı oluşabileceği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK karar iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Kurum'a yükletilmesine, 24.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4447, Karar No: 2018/302, Tarih: 31.01.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/4447 E.  ,  2018/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 22/02/2017 tarih 2016/7123 Esas 2017/1365 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3095, Karar No: 2022/4182, Tarih: 30.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3095 E.  ,  2022/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2015/137 E- 2019/93 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.02.2022 tarih ve 2019/1401 E- 2022/272 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 04.04.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, kamyonet niteliğindeki aracın ayıplı olması sebebiyle araç bedeli olan 42.723,00 TL’nin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile toplam 4.414,32 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin bu karara karşı yaptığı temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.04.2022 tarihli ek kararı ile davacı yönünden reddine karar verilen 38.308,68 TL’nin temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13053, Karar No: 2013/292, Tarih: 14.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13053 E.  ,  2013/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayet kamu düzeni ile ilgili olup mahkeme boşanma veya ayrılığa karar verirken, olanak bulundukça ana ve babayı dinledikten sonra, ana ve babanın haklarını ve çocuk ile olan kişisel ilişkilerini düzenler. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur (TMK.md.181/1-2).Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın müşterek çocuklara yönelik eylemleri nedeniyle hakkında cinsel istismar suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, velayetleri davacı anneye verilen müşterek çocuklarla davalı baba arasında, kişisel ilişki tesisi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hüküm fıkrasının 2. bendinden "çocuklar ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 09:00'dan saat 18:00'a kadar, dini bayramların 2. günü aynı saatlerde, ayrı şehirlerde oturmaları halinde her yıl 1 Temmuz günü saat 09:00'dan 31 Temmuz günü saat 18:00'a kadar olmak üzere ŞAHSİ MÜNASEBET TESİSİNE," ibaresinin çıkarılması suretiyle düzeltilmiş bu şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.01.2013 (Pzt.)