muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1967, Karar No: 2024/6628, Tarih: 16.09.2024

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, dosya içinde bulunan keşif tutanağı ve mümzi beyanları ile etkin pişmanlık beyanları hususunda yapılan araştırma ve tanık beyanları dikkate alındığında sanık ve müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, arttırım maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanmasına ilişkin ilkeye uyulmadığına, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına ve eksik incelemeye yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra adli para cezasının zamanında ödenmemesi halinde kalan miktarın tamamının tahsil edileceği belirtilmiş ancak ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/2955 Esas, 2022/2307 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 7 nci paragrafında yer alan ve 'çevrilmesine' ibaresinden sonra gelen bölümünün fıkradan çıkarılarak yerine “TCK’nın 52/4 üncü maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık

eşit aralıklar ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına,” ibaresi eklenmek suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

eşit aralıklar ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına,” ibaresi eklenmek suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6595, Karar No: 2020/9404, Tarih: 06.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6595 E.  ,  2020/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait firmada şöfor olarak çalıştığı, katılan tarafından verilen çikolataları Karaman ilinde teslim etmek için yola çıktığı, bu sırada yağmur yağması nedeniyle ürünlerin zarar gördüğü, alıcı firma yetkililerinin yetkilileri zarar gören ürünleri teslim almadığı, sanığın da bu ürünleri katılana geri iade etmesi gerekirken çöpe attığı, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ile katılan arasında bir iş ilişkisi bulunması ve davaya konu ürünlerin bu iş ilişkisi çerçevesinde sanığa teslim edilmesi karşısında eylemin uzlaşma kapsamında olan TCK 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kalmasına rağmen vasıfta hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5466, Karar No: 2017/6995, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5466 E.  ,  2017/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Çocuk Mahkemesi

Suçlar : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

Hüküm-Karar : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan

tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan verilen denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi;

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde belirlenmeden ve 6136 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde sayılan bıçaklardan olduğunun anlaşılması halinde, Yasanın 15/1 maddesine göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, souşturma aşamasında polis memurları tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20458, Karar No: 2017/2526, Tarih: 08.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20458 E.  ,  2017/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Ticaret

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 05/07/2012 tarihinde trafik kazası geçirdiğin, geçirdiği kaza sonucu malul kaldığını, kaza sonrası ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın .... Soruşturma Nolu ve 2012/3156 Karar numarası ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, yaşadığı trafik kazasında yolcu olarak bulunduğu aracın tescilsiz ve plakasız olması nedeni ile davalı tarafın tazminat ödeme sorumluluğu olduğunu, bu nedenle davalı Güvence Hesabına .../06/2013 tarihinde başvuruda bulunduklarını ancak davalı tarafın başvuruya olumsuz yanıt vererek ödeme yapmadığını bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; müvekkilinin halihazırda ve geleceğe dönük maddi kaybının giderilmesi için 100,00 TL maddi tazminatın davalıya başvuru tarihinden sonra .... İş günü bitiminden itibaren işleyecek ticari faizi ile mutad iştigalinden geri kalan ve çalışamayarak gelir kaybına uğrayan müvekkili için 100,00 TL maddi tazminatın davalıya başvuru tarihine müteakip .... İş günü bitimi tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Güvence Hesabı'nın olaydan zarar görenlere veya diğer hak sahiplerine 5684 Sigortacılık Kanunu .../.... Maddesindekikoşullardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle ödeme yapması durumda "Halefiyet İlkesi" gereğince, zorunlu sorumluluk sigortası yatırmakla yükümlü olduğu halde bunu yaptırmaması sonucu Güvence Hesabının tazminat ödemesine

neden olan, zarar sorumlularına "rücu" edebileceği Sigortacılık Kanunu .... Maddesi'nin .... Fıkrası ile Güvence Hesabı Yönetmeliği'nin ... ve .... Maddelerinde hüküm altına alındığını, dava konusu olayda trafik ... poliçesi bulunmayan motorlu aracın sürücüsü ...'nin sürücü belgesi olmadan motorlu aracı kullandığı, davacının da olay esnasında kasksız olduğunu, bu nedenle kusurlu olduklarını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 06/02/2014 tarihli celsenin ... nolu ara kararında HMK 120 Madde gereğince davacı vekilince yatırılması gereken ....200 TL'nin dosyaya yatırılmadığı, HMK 115/... Maddesi gereğince davacının dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verileceği ihtar edildiği ve bu ihtarla davalı yana Usulü müktesep hak doğduğu anlaşıldığından davacının davasının HMK 115/... maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet tazminatı istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet tazminatı istemine ilişkindir.

6100 HMK'nın 115/.... maddesinde “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmü yer almaktadır. Yine aynı kanunun 120. maddesinde “Davacı, yargılama harçları ile her yıl ... Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca, bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’nun 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, 06.02.2014 tarihli ara kararında davacı tarafa ....200,00 TL gider avansının yatırılması için ... hafta kesin süre verilmiştir. Dosya kapsamına ve temyiz dilekçesine

ekli ... havale dekontuna göre, davacı tarafça ....02.2014 tarihinde ... havalesi yolu ile ....200,00 TL gider avansının yatırıldığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece; ara kararın gereği yerine getirilerek verilen kesin süre içerisinde gider avansının yatırılmış olmasına göre yargılmaya devam edilip deliller toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3651, Karar No: 2020/19572, Tarih: 22.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3651 E.  ,  2020/19572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı bünyesinde bilgi işlem şefi olarak çalışmış olan davacı işçi tarafından iş sözleşmesinin, birim içi toplantılara çağrılmayarak dışlandığını ve her türlü bahane ile işlerini yapmasının engellenmeye çalışılarak anlamsız işler verilip, olur olmaz nedenlerle suçlanarak sürekli azarlanmalara maruz kalması, işyeri ile ilgili yaşadığı olumsuzlukları davalı Üniversitenin yetkili yönetim mercilerine iletmesine rağmen olumlu bir dönüş alamadığını, keyfi ve haksız uygulamalara maruz kalması ve gibi her yıl Eylül ayında performanslarına bakılmaksızın tüm personele yapılan rutin ücret zammının kendisine hiçbir gerekçe ve açıklama yapılmadan uygulanmaması gerekçeleriyle haklı nedenle fesh edildiğini beyanla kıdem tazminatı ile eşit davranmama tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin çalışma ortamını bozan ve huzursuzluk yaratan davranışlarda bulunduğunu, görevlerini dikkatsiz ve gerekli özeni göstermeden yaptığını, verilen görevleri yerine getirmediğini, müvekkili Üniversitenin uzun yıllar birlikte çalıştığı personelinin tüm kusurlu hareketlerine rağmen iş akdini feshetmediğini, davacı hakkında başlatılan soruşturma sonucunda uyarma cezası verildiğini, personelin ücretlerine zam yapılıp yapılmaması hususunun tamamen üniversitenin inisiyatifinde olan bir konu olduğunu beyanla davacı tarafından açılan haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar vermiştir.

İstinaf:

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının harç muafiyeti ile ilgili istinafında haklı diğer konularla ilgili istinafında ise haksız olduğu,davalı üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ,davacıdan alınan harçların ise talebi halinde davacıya iadesine karar verilmesinin gerektiği gerekçesi ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında iş akdinin feshi ve ayrımcılık tazminatı uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında iş akdinin feshi ve ayrımcılık tazminatı uyuşmazlık konusudur.

Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesinden hareketle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde işverenin eşit davranma ve ayrım yapmama borcu yer almıştır. Eşit davranma ilkesi olarak da adlandırılan bu yükümlülükte işveren, işyerinde çalışan işçilere eşit işlem yapmak zorundadır. Anılan maddeye göre işveren iş akdinin kurulması, ücret ve çalışma koşullarında, sözleşmenin sona ermesinde farklı işlem yapamaz. Aynı durumdaki işçilere objektif ve farklı davranmayı haklı kılacak nedenler bulunmadıkça eşit davranılması zorunludur. Kısaca aynı durumdaki işçiler arasında farklılık yaratılmamalıdır. İşçilerin kişisel niteliklerinden bağımsız olarak önceden belirlenmiş bir esasa göre ücret ödemesi yapılıyor ise, bu göreve atanan işçilere önceden belirlenen esasa göre öngörülen ücretin ödenmesi gerekir. Aynı nitelikteki işçilerden bir kısmını koruyucu hükümler dışında tutmak hem Anayasa’nın eşitlik ilkesine, hem de 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesindeki temel kurala uygun düşmez. (Dairemizin 11.09.1967 gün ve 8479-7519 sayılı ilamı).

Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, İş Hukuku bakımından işverene, işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı, işyerinde çalışan işçiler arasında keyfî ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte, eşit davranma borcu, tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmemektedir. Bahsi geçen ilke, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tâbi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

Öte yandan anılan ilke, hakların sınırlandırılmasına değil tesisine hizmet eder. Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir. İşverenin işçileri arasında eşit işlem yapma borcundan söz edebilmek için hiç şüphesiz işveren ile arasında iş ilişkisi kurulmuş olan işçilerin varlığı gerekmektedir. Eşitlik ilkesine uygun davranılıp davranılmadığının belirlenmesinde bu yönde bir iddiayı ileri süren işçi ile aynı işverene bağlı olarak, aynı ya da benzer işte, aynı ya da benzer verim ile çalışan, eğitim dereceleri aynı ya da benzer olan, kıdemleri eşit olan, kısacası objektif ve subjektif nitelikleri itibarıyla karşılaştırılabilir iki veya daha fazla işçi bulunmalıdır.

Eşitlik ilkesini düzenleyen 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır (Yargıtay 9.HD. 25.7.2008 gün 2008/ 27310 E, 2008/ 22095 K.). İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez (Yargıtay 9.HD. 2.12.2009 gün, 2009/33837 E, 2009/ 32939 K).

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı maddenin 6. fıkrasında belirtilmiştir. Ancak bu yaptırım, her eşit işlem borcuna aykırılık için öngörülmemiştir. Bu yaptırımın olması için maddede mutlak olarak belirtilen ayrımcılık nedenlerinin ihlali gerekir. Kısaca dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım veya tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; bilgi işlem bölümünde şef olarak çalılan davacı, davalı işveren tarafından işçiler arasında ayrımcılık yaptığı diğer çalışanların ücretine zam yapılmasına rağmen kendisinin ücretine zam yapılmadığı iddiası ile ayrımcılık tazminatı talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacının maaşına zam yapılmadığından ayrımcılık tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile ayrımcılık tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davalının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda davalının bu yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının maaşına zam yapılmadığından ayrımcılık tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile ayrımcılık tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davalının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda davalının bu yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Yukarıda zikredilen 4857 sayılı Kanunun 5. maddesi ile Dairemiz yerleşik uygulamasına göre işverenin her eşit işlem borcuna aykırılık hali için tazminat yaptırımı öngörülmemiş, bu yaptırımın olması için maddede mutlak olarak belirtilen ayrımcılık nedenlerinden (örneğin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce v.b.) birinin gerçekleşmesi şartı aranmıştır. Davalı işveren tarafından davacının maaşına zam yapılmamasının nedeni olarak davacının dil, ırk,cinsiyet yada siyasal düşüncesinden dolayı yapılmış ayrımcılığı ortaya koyan bir saptamanın bulunmadığı anlaşıldığından davacının ayrımcılık tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/7650, Karar No: 2011/9457, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7650 E.  ,  2011/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davanın reddine dair verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında özetle; “…mahkemece takibe konu 19.8.2004 tarihli 7000 TL bedelli Genel Kredi Taahhütnamesindeki müşterek borçlu müteselsil kefil yerinde imzası olan davalı ... imzayı inkar ettiğinden HUMK’nun 309.maddesi uyarınca ihtilafsız döneme ait samimi imzaları toplanıp bilirkişi veya bilirkişi kurulundan imzanın davalıya aidiyeti hususunda Yargıtay denetimine açık ve anlaşılır şekilde rapor alınarak rapor sonucuna göre varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir” hususuna değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Zira somut olayda davalının imzaya itirazının incelenmesi ile ilgili “ihtilafsız döneme ait samimi imzaları yani kredi sözleşmesi tarihi öncesine ilişkin HUMK’nun 309.maddesi uyarınca toplanacak davalı imzasının bulunduğu belgelerdeki imzaların kredi sözleşmesi ile birlikte incelemeye esas olmak üzere bilirkişiden inkar edilen imza hususunda ayrıntılı rapor alınması gerekirken bu husus düşünülmeden eksik araştırma ile hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.