muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13519, Karar No: 2008/11846, Tarih: 09.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13519 E.  ,  2008/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14713, Karar No: 2012/3733, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14713 E.  ,  2012/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.11.2006 gün 2006/6198-6546 sayılı kararı ile “...Mahkemece, öğretim üyesi seviyesinde ... Fakülteleri Toprak bölümünden bir ziraat mühendisi, bir harita veya kadastro mühendisi ile bir jeologdan oluşacak üç kişilik uzman bilirkişiler kurulu marifetiyle inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve hangi tarihte tarımsal faaliyete başlandığının belirlenmesi, taşınmazın eğim durumu üzerinde durulması, bilirkişiler kurulunda bulunan ziraat mühendisi ve jeolog bilirkişinin görüşlerine başvurularak üzerindeki çalı ve ağaççıklardan oluşan bitki örtüsünün imar - ihya amacıyla kaldırılması halinde erozyona tabi olacak nitelikte bir taşınmaz olup olmadığının da belirlenmesi, dosya arasında bulunan orman mühendisi bilirkişinin raporu ekindeki fotoğraflar ile ziraat teknisyeni bilirkişinin raporundaki açıklamaların birbirine ters olduğu, fotoğraflara göre taşınmazın taşlık, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmayan bir yer iken, ziraat teknisyeni bilirkişinin raporuna göre, taşınmazın imar - ihyasının 40 - 45 yıl önce bitirilmiş olduğunun açıklandığı, ayrıca HUMK.'nun 366. maddesine göre taşınmazın niteliğinin tam olarak belirlenmesi bakımından taşınmaz ve çevresini net bir biçimde gösterir fotoğrafların da temin edilerek dosyaya konulması...” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 23.01.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 23.01.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19982, Karar No: 2015/2090, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19982 E.  ,  2015/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9828, Karar No: 2021/6908, Tarih: 21.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9828 E.  ,  2021/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanık ... hakkında mütalaaya uygun şekilde ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2011 tarihli ve 2011/42 Esas sayılı iddianamesi ile ...'a ait 5050 TL tutarlı bir adet ve ...'a ait 23.140 TL bedelli 4 adet sahte faturayı kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mütalaaya uygun şekilde, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2010 takvim yılında bir emtia veya hizmet teslimi olmadan sahte fatura düzenlediği kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında ''sahte fatura kullanmak" denilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında “sahte fatura kullanmak” ibaresinin çıkartılarak yerine “sahte fatura düzenleme” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

B) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1) 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 25.10.2010 tarihinde ikamet adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği, ancak faaliyetin devam edip etmediği hususunun belirlenmediği ve incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek için ibraz edilmek üzere denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi; ayrıca sanığa duruşmada tebligat tarihinde iş yerinin faal olup olmadığının sorulmaması ve bu hususta vergi raporunda bir tespit yapılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde şirketin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve vergi raporunda sanığın 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerini ... Vergi Dairesi'ne ibraz etmemesi nedeniyle daha önce hakkında 11/08/2010 tarihli ve 2010/1 sayılı vergi suçu raporunun hazırlandığının belirtilmesi nedeniyle 2010 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemesi nedeniyle hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C) Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C) Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının sanık ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; Vergi Dairesi Başkanlığından sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulmasından sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, dava şartı olan mütalaa alınmadan yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafisinin ve sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sahte fatura düzenleme suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

M.B.

1
Yargıtay — Esas No: 2023/3513, Karar No: 2023/13845, Tarih: 30.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3513 E.  ,  2023/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/561 E., 2016/507 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında, adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği, tebligat adli tatilden önce yahut adli tatil sürecinde yapılmış ve sürenin sonu adli tatil içine denk geliyorsa, temyiz süresinin, adli tatilin bitiminden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı, bu nedenle gerekçeli kararın sanık ...'a 04.08.2016 tarihinde tebliğ edilip sanığın, 31.08.2016 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Temyiz aşamasında bulunan dosyanın, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan yasal değişikliğe binaen yeniden ele alınarak sanık ... açısından uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve tarafların uzlaşması üzerine, sanık ...'ın üzerine atılı tehdit suçu yönünden açılan kamu davasının 10.02.2017 tarihli ek karar ile düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de; temyiz aşamasında bulunan dosya ile ilgili karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olması karşısında; yerel Mahkemece verilen 10.02.2017 tarihli kamu davasının düşmesine dair ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanıklar Hakkında Tehdit, Hakaret, Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu hükümler bakımından sanıklar ..., ... ve ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... (Taşdemir) Kuş vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... (Taşdemir) Kuş vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1. 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2. Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış, yine sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... (Taşdemir) Kuş vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8190, Karar No: 2018/1287, Tarih: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8190 E.  ,  2018/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı kunununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: beraat

Sanıklar ... ve ... haklarında mahkumiyet

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan, sanık ... hakkında hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından ve mahallinde hüküm kurulması mümkün bulunduğundan; katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, karar verilip yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda sahte fatura aslının ya da onaylı örneğinin temin edilip, dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, 213 sayılı Yasanın 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme de gözetilip, aynı yasanın 230. maddesinde öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse faturalardaki imza ve yazıların sanıklara aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleyip, düzenlediği faturaları kullanan kişinin eyleminin sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesinde sanık ... ve ...’ın sahte fatura düzenledikleri kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında sahte fatura düzenledikleri ve kullandıkları belirtilerek hükmün karıştırılması,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15894, Karar No: 2024/2386, Tarih: 20.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/15894 E.  ,  2024/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/231 E. 2022/385 K.

SUÇLAR : Birden fazla kişiyle birlikte tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken ceza miktarının doğru belirlenmesi karşısında, uygulama maddesinin Türk Ceza Kanunu'nun 86/1 maddesi yerine aynı Kanunun 86/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tüm dosya kapsamına göre; mağdur ...'ın, sanık ...'ın kardeşi ... ile sözlendiği, ancak daha sonra sözün atıldığı, olay tarihinde sanığın, mağdur ...'in ...'u kolundan çekiştirdiğini görmesi üzerine mağdur ...'i yaraladığı anlaşılmakla; sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği en üst hadden ya da en üst hadde yakın oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği en üst hadden ya da en üst hadde yakın oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde alt had oranında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27096, Karar No: 2012/957, Tarih: 25.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/27096 E.  ,  2012/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanunun 5/2.maddesi ve 5237 sayılı TCK'nun 7.maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 1 ve 2.maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden 489 TL'ye hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm kısmından “temel adli para cezası olarak tayin olunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'ye, TCK'nun 81.maddesi ile tayin olunan 537 TL adli para cezasının 495 TL'ye ve aynı kanunun 72.maddesi gereğince de sonuç adli para cezasının 1.329,00 TL'den 1.287,00 TL adli para cezasına” indirilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.