muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/617, Karar No: 2023/107, Tarih: 18.01.2023

Davacı vekili tarafından ilk derece mahkemesine sunulan istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkil Türkiye genelinde tesisat işleri yapan bir firma olduğunu, davalı da ihale ile almış olduğu inşaat alanlarında, müvekkil ile alt taşeron sözleşmesi ile anlaşarak tesisat işlerini müvekile veren asıl işveren konumundaki şirket olduğunu, davalı tarafından müvekkil aleyhine Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2018/8875 Esas sayılı dosyası ile kambiyo takibi başlatıldığını, müvekkilin davalıya karşı söz konusu takip miktarı senet üzerindeki borcu bulunmadığını, davalının icra takibi başlatmış olduğu 24/09/2014 keşide tarihli 25/08/2015 vade tarihli 300.000,00 TL'lik senet müvekkil tarafından davalıya yapacakları işin güvencesi olarak verildiğini, müvekkil firma davalıya karşı Malatya ili Toki 4. bölge 491 konu ve 5. bölge 909 konut inşaatında mekanik tesisat işlerine istinaden verildiğini, müvekkil davalı ile yapmış olduğu bu işlerin karşılığında davalıya güvence olarak senet verdiğini, davalının takibe koymuş olduğu bu senet ise güvence karşılığı verilen senetlerden olduğunu, müvekkil davalıya daha önce de bir çok senet vermiş onların iadesini davalıdan geri aldığını, fakat iş bu takipteki senedi iş yoğunluğu ve tarafların kendi aralarındaki güven ilişkisine dayanarak davalıdan almadığını, davalı bu senedi kötü niyetli olarak takibe koyduğunu, dosya içerisine sunmuş oldukları 27/04/2018 tarihli hesaplaşma mutabakat formlarında tarafların karşılıklı olarak borcu kalmadıkları mutabık kalındığını, söz konusu belge yazılı delil niteliğinde bir belge olmakla birlikte bu delilimiz ile birlikte diğer delilleri ve iddaiları destekler belgelerde dosya içerisine sunulduğunu, bu belgenin neye istinaden dikkate alınmadığı mahkeme kararından anlaşılamadığını, kaldı ki davaya konu senetteki borcum doğum tarihi 25/08/2015 olmakla birlikte hesaplaşma mutabakat formu 27/04/2018 tarihinde imzalandığını, aradan yaklaşık olarak 3 yıl geçtikten sonra imzalanan hesaplaşma mutabakat formu ile müvekkil şirketin davalı tarafa hiç bir borcunun kalmadığını, yazılı delilin mahkemece kabul edilmeme gerekçesinin açıklanması gerektiğini, davalının takip başlatmış olduğu senet 2014 keşide tarihli olduğunu, dökümlerde davalının takip başlatmış olduğu senedin kayıtları deftere işlenmediği ve döküman da yer almadığı görüldüğünü, bu şekilde verilmiş bir borcun ve alınmış senedin normal şartlar altında ticari kayıtları işlenmesinin gerekli ve hatta zorunlu olduğu gözden kaçırılmaması gerektiğini, zaten davalı şirkette bunu ve bu tek yanlı düzenlen fiş v

.s belgeler ile alacağını ispatlayamayacağını bildiği için hakkı kötüye kullanarak teminat olarak bırakılan senedi borç senedi gibi ileri sürüp ihtiyati haciz ve kambiyo senetlerine mahsus takip yolunu seçtiğini, davalı tarafın takibe dayanak senedi de bu neviden bir teminat senedi olduğunu, istinaf başvurusunun kabulüne, yerel mahkemenin 2018/556 Esas - 2021/680 Karar sayılı kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında toplanan deliller, somut olayın özelliklerine uygun bilirkişi raporu, ilk derece mahkemesinin olay nitelendirilmesi ve gerekçesi nazara alındığında, davanın niteliğine, dava ve davaya konu icra takibinin dayanağının/konusunun kambiyo senedi vasfında bono olmasına ve bundan dolayı borçlu olmadığını iddia ve talep etmesine göre yazılı ve kesin delillerle ispat yükü kendi üzerinde olan davacının, davaya konu bononun teminat senedi olduğunu ve işbu bonodan ve bonoya dayalı icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığını geçerli ve yeterli kesin delillerle ispat edememesi, sunulan hesap mutabakatı belgesinin içeriğine göre, özellikle dava konusu kambiyo senedi vasfındaki bonoya ve bonoya dayalı başlatılmış dava konusu icra takibine ilişkin borçtan kaynaklanan taraflar arasındaki alacak-borç yönünden davacı lehine kesin bir ibra belgesi vasfında olmaması, davalı şirket yetkilisinin yeminli beyanlarının bir bütün olarak değerlendirilmesinde, davacı lehine iddialarını ve dolayısıyla dava konusu bono/icra takibinde istenen alacak yönünden davalıya karşı borçsuzluğunu kesin olarak ispata yönelik açık, net ve yeterli yeminli beyan mahiyetinde olmaması nedeniyle ispatlanamayan menfi tespite ilişkin işbu davanın reddine dair mahkemesince verilen nihai kararda yazılı ayrıntılı açıklamalara, yasal sebep ve gerekçelere binaen istinaf edilen kararda usul, yasa ve dosya kapsamı yönlerinden bir aykırılık bulunmadığı, bu nedenlerle davacının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Dava konusu bononun 2014 tarihli, dosyaya sunulan mutabakat metinlerinin 2018 tarihli olduğunu, bu mutabakat formlarının bonodan sonra düzenlendiğini,

2.İstinaf incelemesi neticesinde mutabakat metinlerinin kesin bir ibra belgesi vasfında olmadığı değerlendirmesinin hatalı olduğunu,

3.2014-2015 yılı ticari defter kayıtları incelendiğinde senedin bu dönemdeki bir borca ilişkin olmadığının, senet karşılığı davacıya verilmiş 300.000,00 TL nakit bulunmadığının görüleceğini,

4.Söz konusu senedin teminat olarak verildiği TOKİ 4. ve 5. Bölge işleri hakkında 2017 yılı kesin kabulün yapıldığını,

2.İstinaf incelemesi neticesinde mutabakat metinlerinin kesin bir ibra belgesi vasfında olmadığı değerlendirmesinin hatalı olduğunu,

3.2014-2015 yılı ticari defter kayıtları incelendiğinde senedin bu dönemdeki bir borca ilişkin olmadığının, senet karşılığı davacıya verilmiş 300.000,00 TL nakit bulunmadığının görüleceğini,

4.Söz konusu senedin teminat olarak verildiği TOKİ 4. ve 5. Bölge işleri hakkında 2017 yılı kesin kabulün yapıldığını,

5.Davalının baştan beri savunmasında davacıya borç verdiğini, bu senedi o borçtan kaynaklı aldığını beyan ettiğini, yargılama devam ettikçe savunmasını değiştirerek davacının SGK borçlarının doğduğunu ve işçi işveren arasından doğan borçları ödediğini iddia ettiğini, söz konusu senedin vade ve düzenleme tarihlerinde davacının SGK borç hareketleri veya işçi işveren dosyaları incelendiği taktirde davacının bir borcunun olmadığının açıkça görüleceğini, kaldı ki 2015 tarihinde ödemeleri yapmış olduğu varsayılsa dahi 2018 tarihindeki mahsuplaşmasını izah etmesi gerektiğini,

6.Davalı şirket temsilcisinin yaptığı yeminde çelişkili ifadeler kullandığını, mutabakattan sonra alacak doğduğundan davacıdan alacaklıyız dediğini, 27/04/2018 tarihli mutabakattan sonra doğmuş olan alacağın 24/09/2014 keşide tarihli senede ilişkin olamayacağını,

7.Mutabakattan sonra kendilerine yapılan ödemelerin de bu mutabakatın meşruluğunu desteklediğini, açıklanan nedenlerle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi uyarınca borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371. maddeleri, 199 ve vd. maddeleri, 225-239 maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470-486 maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 645 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Davacı, dava konusu senedin teminat senedi olduğunu, senetten doğan bir borcunun da olmadığını ileri sürmektedir.

2. Davaya konu teminat senedi olduğu iddia olunan senette "nakden" kaydı bulunmakta olup davalı tarafın savunmasını ticari ilişkiye dayandırdığı ve bu ilişki nedeniyle alacaklı olduğunu ileri sürdüğü görülmektedir.

3. Değerlendirme

1. Davacı, dava konusu senedin teminat senedi olduğunu, senetten doğan bir borcunun da olmadığını ileri sürmektedir.

2. Davaya konu teminat senedi olduğu iddia olunan senette "nakden" kaydı bulunmakta olup davalı tarafın savunmasını ticari ilişkiye dayandırdığı ve bu ilişki nedeniyle alacaklı olduğunu ileri sürdüğü görülmektedir.

3. Bono, bağımsız borç ikrarını içeren bir senettir. Bu nedenle bir illete bağlı olması gerekmez ve kural olarak ispat yükü senedin bedelsiz olduğunu ileri süren tarafa aittir. Ancak senette borcun nedeni “mal” ya da “nakit” olarak belirtilmişse, davacının yazılı borç sebebine dayanmaya hakkı olacağından, ispat yükü bunun aksini ileri süren tarafa ait olacaktır. Eğer taraflardan biri senet metninde yazılı kaydın doğru olmadığını söylüyorsa, buna senedin talili denmektedir. Bu anlamda talil senet metninde açıklanan düzenleme (ihdas) nedenine aykırı beyanda bulunma anlamına gelmektedir ve bu hâlde ispat yükünün kaydın aksini iddia edene ait olacağında kuşku bulunmamaktadır. Bononun üzerinde borcun sebebine yönelik bir açıklamanın bulunduğu hâlde alacaklının başka bir düzenleme sebebine dayanması bononun tek taraflı talili neticesini doğurur ve alacaklının ispat soyutluğuna ilişkin avantajı ortadan kalkar. Bu hâlde alacaklı, borçlu ile aralarında bulunan borç ilişkisine dayanak teşkil eden hukuki sebebi ve bunun geçerliliğini ispatlamak durumundadır.

4. Dosyanın incelenmesinde; yemin teklifi üzerine davalı şirket yetkilisi; " ... dava konusu 24/09/2014 keşide tarihli ve 25/08/2015 vade tarihli 300.000,00 TL bedelli senet teminat senedi değildir, aramızdaki ticari ilişki nedeni ile davacı ... Ltd. Şti.'den dönem dönem teminat senedi alıp iade ettiğimiz oldu, eksik imalatların yetkilisi olduğum şirket tarafından yapılması, SGK primlerinin ödenmesi, işçi borçlarının ödenmesi gibi dava konusu edilen 300.000,00 TL bedelli senet alacağı dışında davacıdan daha başka alacaklarımız da vardır, ancak davacı şirketin ödeme gücü olmadığından bu alacaklarımızı tahsil etme imkanımız bulunmamaktadır, ben dosyadaki 27/04/2018 tarihli hesap mutabakatını şuan çok net hatırlamıyorum ama davacı şirketle zaman zaman hesap mutabakatı yapıyoruz ancak hesap mutabakatından sonra alacağımız doğmuştur ki bu nedenle davacıdan alacaklıyız" şeklindeki beyanı ile senedin teminat senedi olmadığını ve bahsedilen mutabakat zaptını hatırlayamadığını belirtmiş ise de hesap mutabakatından sonra ticari ilişkiden kaynaklı alacakları doğmuş olduğunu ileri sürmesi karşısında senedin ihdas nedenini talil ederek tek taraflı değiştirmek suretiyle ispat külfetini üzerine almış durumdadır. İspat külfeti hususu dikkate alınarak aralarındaki ticari ilişki ve alacak/borç durumu değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Davalı, davacı aleyhine bonoya dayalı icra takibi yapmıştır. Davacı iş bu menfi tespit davasında söz konusu bononun teminat bonosu olduğunu, davalıya borcunun bulunmadığını iddia etmişse de, mahkeme davanın reddine karar vermiş istinaf mahkemesi de istinaf isteminin reddine karar vermiştir. Davacı- borçlu kararı temyiz etmiştir.

İcra takibinin dayanağı bonoda davacı düzenleyen, davalı ise lehtardır. 24.09.2014 düzenleme 28.08.2015 vade tarihli, üç yüz bin Türk Liralık bononun ihdas nedeni “nakden” dir. Bononun ihdas nedeni nakden olmasına rağmen davacı bononun teminat bonosu olduğunu beyan ettiğine göre bononun tek taraflı talili söz konusudur. Bu durumda senedin teminat senedi olduğunu davacının ispatlaması gerekir. Davacı, bononun düzeleme tarihinden yaklaşık dört yıl sonraki cari hesap mutabakat kayıtlarını ileri sürerek iddiasını ispat etmeye çalışmış, mahkeme ispat çabasını yeterli görmediği için yemin delilini hatırlatması üzerine davalı tarafa yemin tekli edilmiş ve davalı “dava konusu bononun teminat bonosu olmadığını, davacıdan başka alacaklarının da olduğunu ancak ödeme gücü bulunmadığı için alacaklarını tahsil edemediklerini, mutabakat metinlerini hatırlamadığını, zaman zaman hesap mutabakatı yaptıklarını, sunulan hesap mutabakatından sonra alacağımız doğmuş ki davacıdan alacaklıyız.” Şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sayın çoğunluk, davalının “…hesap mutabakatından sonra ticari ilişkiden kaynaklı alacaklarının doğmuş olduğu…” şeklindeki beyanda, senedin ihdas nedeninin bu kez davalı tarafından talil edildiği dolayısıyla davalının alacağını ispatlaması gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmişse de bozma kararına katılmamız mümkün değildir. Şöyle ki;

Öncelikle, senedi davacı taraf talil etmiş, senedin teminat senedi olduğunu ispatlayamadığı gibi, davalıya yemin teklif etmiş, davalı dava konusu bononun teminat senedi olmadığını kesin olarak beyan ettikten sonra, aralarında başka alacakların olduğunu o alacaklarını da tahsil edemediğini, en son hesap mutabakatında da alacaklı olduklarını beyan etmiştir. Davalı tarafın yemin beyanında asla senedin talili söz konusu değildir. Tam tersi, dava konusu senetten sonraki alacaklarından ve bunların tahsil edilemediklerinden söz edilmektedir.

Bu nedenlerle, Yerel Mahkeme Kararının onanması gerekirken bozulmasına karar verilmesine muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2017/14911, Karar No: 2020/5920, Tarih: 15.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/14911 E.  ,  2020/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2014 tarih, ...esas nolu iddianameleri ile sanık hakkında mütalaaya konu 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davaları hakkında mahallinde hüküm murulması mümkün görülmüştür.

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının sanıklar hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarnda sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, 04.12.2014 tarih, ...esas nolu iddianameler ile sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, temyize konu hükmün ise 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan beraat, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet olduğu, sahte fatura kullanma suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/906, Karar No: 2025/2486, Tarih: 08.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/906 E.  ,  2025/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1642 E., 2024/1983 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/287 E., 2024/150 K.

Vekaletnamesinde davadan ve temyiz isteminden feragat yetkisi bulunan asıl ve birleştirilen davaların davacıları vekili UYAP sistemi üzerinden gönderdiği 06.05.2025 tarihli dilekçeyle müvekkillerinin davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 29. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310. maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davadan feragat bakımından ek karar verilmek üzere dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15419, Karar No: 2014/4846, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15419 E.  ,  2014/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ...'nin 26.05.2011 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair, 26.05.2011 tarih ve 2010/330 esas, 2011/203 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 15.06.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, sanık ...’nin temyiz dışı sanık ...’in oğlu olduğu, sanıklar ile katılanın aynı binada ikamet ettikleri, katılanın binanın giriş katında bulunan dükkânda ikamet ettiği, sanıkların katılanın binada ikamet etmesini istemedikleri, bu nedenle sanıkların birlikte, katılanın ikamet ettiği dükkânın giriş kapısının camını kolluk tarafından düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre sopa ile kırdıkları, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıklar ve katılan beyanlar ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Hapis cezası ile adli para cezası yaptırımlarının seçenek olarak düzenlendiği TCK'nın 151/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılmasına rağmen aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6656, Karar No: 2010/7503, Tarih: 01.07.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/6656 E.  ,  2010/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; "... oğlu ..."ın anne, baba ve kardeşlerini de gösterir aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22144, Karar No: 2019/18488, Tarih: 28.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/22144 E.  ,  2019/18488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Tanıklar ... ve ...’in beyanlarında, arkadaşları ... ile birlikteyken sanığın geldiğini ...’yla kendilerinden uzaklaşarak bir süre konuştuklarını, sanıkta bıçak görmedikleri gibi konuşmaları da duymadıklarını, ...’nın da olay sonrasında tehdit eyleminden bahsetmediğini söylemeleri, sanığın ise duruşmadaki beyanlarında, olay öncesi katılan ...’ın kendisine hakaret etmesi nedeniyle ...’ya, "...’a söyle akıllı olsun" dediğini, başka bir şey demediğini ve bıçak çekmediğini savunması karşısında, sanığın ikrar ettiği katılan ...’a yönelik basit tehdit eyleminden başka, katılanlar ... ve ...'ye yönelik bıçakla tehdit eylemini gerçekleştirdiğine ilişkin, katılanlarla birlikte yaşayan ...’nın iddiası dışındaki kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın husumetli olduğu katılanlar ... ve ...’ye iletmesi amacıyla katılanların yakını ...’ya bıçak göstererek, katılanları keseceğini söylediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanığın tehdit kastının yalnızca katılanlara yönelik olması, bıçak çekme eyleminin ise katılanların huzurunda gerçekleşmemesi karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında katılanlara yönelik silahlı tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Sanığın eyleminin yalnızca katılan ...’a yönelik TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu olarak kabul edilmesi halinde ise; sanık hakkında silahlı tehdit suçundan dava açılması karşısında, TCK’nın 106/1-2. cümlede düzenlenen basit tehdit suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun, 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması, ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.