muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/880, Karar No: 2018/6070, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/880 E.  ,  2018/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9996, Karar No: 2012/30127, Tarih: 12.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9996 E.  ,  2012/30127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın yararına hüküm altına alınan nafakanın boşanma kararının kesinleşme tarihinden sonra "yoksulluk" nafakası olarak devam edeceğinin tabii bulunmasına, gerekçeli kararın hüküm kısmında bu nafakanın "iştirak" nafakası yazılmasının yazım hatasından kaynaklandığı, yine kararın hüküm bölümünün 7. bendinde "mahkeme masraflarının davalıdan alınıp davacıya verilmesine" denmesi gerekirken, "davacıdan alınıp davacıya verilmesine" şeklindeki cümlenin yazım hatasından kaynaklandığının, her iki hatalı yazımın her zaman mahallinde düzeltilmesinin imkan dahilinde bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.12.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6022, Karar No: 2018/2180, Tarih: 22.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6022 E.  ,  2018/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 20/01/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili;... Gazetesi'nin 29/12/2014 tarihli nüshasında ve internet sitesinde, davalılardan ... tarafından kaleme alınan "Durmak Yok Şarkı, Proje, Slogan, Amblem Çalmaya Devam!" başlığıyla yayınlanan köşe yazısında, yazı içeriğinde kullanılan cümlelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, eleştiri amacıyla yazının kaleme alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; yazı içeriğine konu edilen olaylarla ilgili kamuoyuna yansıyan ve kamuoyunda da tartışma konusu edilen durumlara yönelik ağır eleştiri niteliğinde ifadelerin kullanıldığı, gazetecinin bir dereceye kadar abartma ve kışkırtma hakkına sahip olduğu, bu itibarla davacının kişilik haklarına saldırının mevcudiyetinden bahsedilemeyeceği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davalılardan ... tarafından kaleme alınan köşe yazısının bazı bölümlerinde davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde söz ve ifadelere de yer verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu, eleştiri sınırlarının aşıldığı anlaşıldığından, yayının hukuka aykırı olduğu benimsenerek davacı lehine uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2722, Karar No: 2012/382, Tarih: 26.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2722 E.  ,  2012/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NOSU : 12/02/2007, 2003/183 (E) ve 2007/28 (K)

KATILAN-SANIK : ...

SUÇ : Kasten öldürme, bıçakla müessir fiil, müessir fiil, kavgada silah boşaltmak, konut dokunulmazlığını bozmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 448, 456/2-4, 457/1, 193/2, 466/2, 51/2, 55/3, 59, 95, 6136 sayılı Kanunun 13/2 maddeleri gereğince katılan-sanık ... hakkında 6 ay 20 gün, sanık ... hakkında 8 ay 26 gün, sanık ... hakkında 4 yıl 5 ay 10 gün hapis, sanık ... hakkında 80 TL adli para cezası, katılan sanık ... ile sanıklar ...,...,... haklarında 5'e ay hapis, sanık ... hakkında aynen infaza, sanıklar ...,...,... haklarında beraat, 765 sayılı TCK.nun 466/2, 193/2, 59, 6136 sayılı Kanunun 13/2 maddeleri uyarınca sanık ...'ın 4 yıl 2 ay hapis, 180 TL adli para, 1 ay 20 gün hapis ve 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralamak suçundan kurulan hüküm yönünden;

.../...

s-2-

Sanığa verilen adli para cezası miktarına göre, hüküm CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğundan, müdafiinin temyiz isteminin,

b) Sanıklar ...,...,...'in ölümle sonuçlanan kavgaya karışmak suçlarından verilen beraat kararlarını temyizde hukuki yararları bulunmadığından, müdafiilerinin gerekçeye yönelik olmayan temyiz istemlerinin,

c) Katılan-sanık ... müdafiinin, süresinden sonra, katılan sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin,

CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar ..., ...,... 'ın konut dokunulmazlığını ihlal; sanık ...'ın konut dokunulmazlığını ihlal ve kavgada silah boşaltmak; sanık ...'ın kasten yaralamak suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların üzerlerine atılı suçların, 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. Maddeleri uyarınca yedi yıl altı aylık uzamış dava zamanaşımı süresine tabi olup, suçların işlendiği 25.09.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükümlerin (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 765 Sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223/8. Maddeleri uyarınca (DÜŞÜRÜLMELERİNE),

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'a olan eylemi ile sanık ...'ın kasten insan öldürmek, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in mağdur ...'a olan eylemi dışındaki suçların niteliği tayin, sanık ...'ın suçunda takdir ve tahrike, sanık ...'ın suçunda takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin meşru müdafaaya vesaireye; sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ...'ın kasten insan öldürmek, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ...'in ...'ı kasten yaralamak suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdurun raporlarında sağ parietal bölgede çökme kırığı tespit edildiği ve yaşamsal tehlike geçirdiğinin belirtilmesine karşın, yaşamsal tehlike nedeni ve çökme kırığının ayrıntılı olarak tarif edilmediği anlaşıldığından, mağdura ait tüm tedavi belgeleri ile film ve grafilerinin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağdurdaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı nitelikleri, büyük damar, sinir ve iç organ

.../...

s-3-

yaralanmasına, hayati tehlikeye neden olup olmadıkları hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/17183, Karar No: 2016/2334, Tarih: 22.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17183 E.  ,  2016/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalı aleyhine .... Aile Mahkemesinin 2012/83 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını, söz konusu davanın ispatlanaması nedeniyle 13.11.2013 tarihinde reddedildiğini, tarafların halen ayrı yaşadığı ileri sürerek, davacı için 1000.00 TL, 2006 doğumlu müşterek çocuk ... için 1000.00 TL tedbir nafakası talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamadığı ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarının davalı baba tarafından karşılandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK 182/2.maddesine göre, ana ve baba çocuğun bakım ve eğitim giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar. TMK.328/1.maddesine göre, ana ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Aynı yasanın 329/1.maddesine göre de, küçüğe fiilen bakan ana veya baba diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.

Müşterek çocuk yönünden talep edilen tedbir nafakası takdirinde ayrı yaşamakta haklılık olgusundan ziyade kimin yanında kaldığı ve kimin tarafından bakıldığı nazara alınır. Çocuk yönünden ayrı yaşamda haklılık olgusu aranmaz.

Somut olayda; taraflar ayrı yaşamakta olup, ortak çocuk davacı kadının yanında kalmaktadır.

O halde, mahkemece; anne yanında kalan ortak çocuğun geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, tarafların ekonomik sosyal durumları ve TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde müşterek çocuk yönünden de davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6441, Karar No: 2016/7185, Tarih: 14.07.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6441 E.  ,  2016/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/146 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/156 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/07/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9561, Karar No: 2014/12483, Tarih: 28.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9561 E.  ,  2014/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/424-2014/19

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/49 Esas sayılı dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5173, Karar No: 2014/21798, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5173 E.  ,  2014/21798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ... vasisi ...'e yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2468, Karar No: 2017/2699, Tarih: 18.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2468 E.  ,  2017/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 15.05.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9563, Karar No: 2013/9118, Tarih: 09.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9563 E.  ,  2013/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava, gayrimenkul tellalığı sözleşmesinden kaynaklanmış bulunmakla birlikte, mahkemece daha önce verilen hükmün 19. Hukuk Dairesine temyiz incelemesinin yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi görevi 19. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 19. Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.