muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8349, Karar No: 2024/6254, Tarih: 04.11.2024

Ayrıca, 20.07.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanununun Geçici 1 inci maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin, 5281 sayılı Kanunun 31.12.2004 tarihli, 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 45/10 uncu maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanunun 44/7 nci maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.01.2005 tarih ve 2004/118-2005/8 sayılı kararı ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı anlaşılmakta olup, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda ise benzer bir hükme yer verilmediğinden, bu hususlar da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun)

Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12495, Karar No: 2016/16296, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12495 E.  ,  2016/16296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12111, Karar No: 2015/10064, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12111 E.  ,  2015/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ve katılan-sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ... katılan sanık ...'dan şikayetçi olmamaları nedeni ile katılma kararının sanık... aleyhine olduğu, sanık ... yönünden temyiz isteminin bulunmadığı katılanların temyiz talebinin sanık... hakkındaki hükme yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık... müdafii ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık... hakkında hükmolunan sonuç 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4,1-a ve adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesinin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 52/2. maddelerinin gösterilmemesi, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve adli para cezası taksitlendirilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık... hakkındaki hükmün 3. bendinin yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 22.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ve hükmün 4. bendinin başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20199, Karar No: 2013/6571, Tarih: 12.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20199 E.  ,  2013/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sincan 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.6.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/9269, Karar No: 2016/3923, Tarih: 11.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9269 E.  ,  2016/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2015 tarih ve 2014/315-2015/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyi... dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından dü...enlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl unsuru "..." ibaresinden oluşan tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede ben...er nitelikteki “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek ü...ere davalı ...’ye başvuruda bulunduğunu, 2012/75238 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteni'nde ilanı ü...erine müvekkili tarafından ...'na itira...da bulunduklarını, itira...ın reddedildiğini, nihai olarak da ... ... yaptığı itira...ın müvekkilinin kısmen reddedildiğini, oysa müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak dü...eyde ben...er olduğunu, tanınmışlığından haksı... yararlanacağını ileri sürerek, 2014-M-7184 sayılı ... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsü...lüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ben...erlik ihtimali tartışılabilecek olan 2002/14355 sayılı ve ...+... ve 2002/14354 sayılı "...+...+..." ibareli markalarının 24,25,26. sınıflarda tescilli olduğu, dolayısıyla u...ak bir ben...erlik de olsa bir kısım 16. sınıftaki malların ben...er sayılarak başvurudan çıkartılması sonrası geri kalan başvurudaki mallar ve hi...metler bakımından herhangi bir ben...erlik ve karıştırma ihtimalinden sö... edilemeyeceği, ayrıca KHK'nın 8/1-b hükmü koşullarının davacının diğer markaları bakımından da gerçekleşmediği her ne kadar davacı markalarının tanınmışlığı gerekçesine dayanmış ise de, davacının görsel ben...erlik ihtimali bulunan yukarıda tartışılan markalarının tek başına "..." sö...cüğünden bağımsı... olarak kullanıldığına dair herhangi bir kanıt sunulmadığı bu nedenle somut olayda KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tescil engelinden de sö... edilemeyeceği bu çerçevede başvurunun kötü niyetli olduğunun kabulüne imkan bulunmadığı bu haliyle davalı başvurusu yönünden, ret ve hükümsü...lük koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyi... etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyi... etmiştir.

Dava konusu tescil başvurusu ''... + ...' ibaresinden oluşmaktadır. Davacı ise başvuruya karşı itira...ında “ ... + ...” asıl unsurlu markalarına ve tanınmışlık iddiasına dayanmıştır. Başvuru konusu işarette yer alan “ ...+ ...” unsuru esasen tertip tar...ı itibariyle markanın baskın nitelikteki asli unsurunu oluşturmaktadır. Aynı ...de davacı markasında yer alan “...+ ...” ibaresi de markanın esaslı unsuru niteliğinde bulunduğundan, işaretlerin ben...er olmadıklarına ilişkin mahkeme görüşünde isabet bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece başvuru konusu marka ile redde mesnet markayı oluşturan işaretlerin ayırt edilemeyecek ölçüde ben...er oldukları dikkate alınmak suretiyle, uyuşma...lığın 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, davanın reddi doğru olmamış, bo...mayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyi... itira...larının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyi... peşin harcın isteği halinde temyi... edene iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2917, Karar No: 2021/14417, Tarih: 28.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/2917 E.  ,  2021/14417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Yalova 2.Ağır Ceza Mahkemesi,

26.11.2019 - 2019/339 esas ve 2019/151 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2-Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi,

16.03.2020 - 2020/492 esas ve 2020/458 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13152, Karar No: 2014/1786, Tarih: 27.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13152 E.  ,  2014/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DOĞANŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2004/35-2013/77

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Taşınmazın tescil harici bırakıldığı tarihteki niteliği belirlenerek komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve mevcutsa dayanağı olan belgeler getirtilerek taşınmazın tescil harici bırakılma tarihindeki niteliğinin belirlenmesi , taşınmazın bulunduğu mahalde tahsisli mera bulunup bulunmadığı sorulması, teknik bilirkişi ve ziraat bilirkişi ile taşınmazın başında keşif yapılarak, taşınmazın öncesi itibariyle mera olup olmadığı, davacıların zilyetliğinin başlangıcı, süresi ve niteliği üzerinde durularak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17.inci maddesindeki olumlu ve olumsuz şartların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılması, taşınmazların hangi tarihte imar planı içerisine alındığının sorulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın davacılar Mehmet Güler ve arkadaşlarının davasının kabulü ile fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G) ve (H) harfleri ile gösterilen kısımların davacılar adına eşit paylarla tapuya tesciline, birleşen dosyalar davacısı Sürgü Belediyesinin men'i müdahale davasının reddine karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi ve Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın özel mülkiyete konu tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve davacı taraf lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazların hava ve uydu fotoğrafında hangi nitelikte olduğu tespit edilmemiştir. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ardından taşınmaz başında üç kişilik jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyeti ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yansız yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne

zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde streoskopik inceleme yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların belirtilen dönem içindeki niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen raporlar alınmalı, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar Hazine temsilcisi ve Belediye vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Belediyeye iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29583, Karar No: 2022/3685, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/29583 E.  ,  2022/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz isteminin tehdit suçundan verilen hükme yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1518, Karar No: 2015/4177, Tarih: 09.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1518 E.  ,  2015/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yapılan borçlanmanın 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının "a" bendi kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı avukatının, temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; 13.12.1999 imza tarihli, 01.12.2003 yürürlük tarihli Türkiye ile Danimarka Krallığı arasında yapılmış olan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinde, bir kimsenin Türk sigortasına girişten önce bir Danimarka rant sigortasına girmiş bulunması halinde, Danimarka Rant sigortalarına girişin Türk sigortalarına giriş olarak kabul edileceğinden bahisle, yazılı şekilde karar verilmiş ise de; Türkiye Cumhuriyeti ile Danimarka Krallığı arasındaki Sosyal Güvenlik Sözleşmesi'nde, Danimarka ülkesinde çalışmaya başlanılan veya Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmadığı, ayrıca, aynı sözleşmenin 33’üncü maddesinde yer alan “Bir Danimarka veya Türk vatandaşı, ya da geriye kalan hak sahiplerinin, özellikle Türk mevzuatına göre tamamlanan prim veya sigorta süreleri dikkate alındığında, bir aylığa hak kazanma koşullarını yerine getirmediği takdirde, ilgili kimsenin Danimarka mevzuatına göre tamamladığı ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi dikkate alınır, ancak söz

konusu prim ve sigorta süreleri ile anılan ikamet süreleri çakışmamalıdır.” hükmünün de sigortalı sürelerin aylığı yetmemesi durumunda ikamet sürelerinin de sigortalı sürelerle çakışmaması koşuluyla aylıkta nazara alınabileceğine ilişkin bir düzenleme olduğu hususunun gözardı edilmesi, somut olayda davacının sigorta başlangıç tarihinin 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre Türkiye'deki sigorta başlangıç tarihiniden borçlanılan süre kadar geriye gidilmek suretiyle belirlenmesi gereği nazara alınmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7859, Karar No: 2016/14226, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7859 E.  ,  2016/14226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 03.12.2015 tarihli dilekçe ile talebini 6.772,87 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.