muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6631, Karar No: 2009/16953, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6631 E.  ,  2009/16953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların tüm,davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlırının reddi gerekmiştir.

2-Davacıların miras bırakanı sigortalı ...’ün öldüğü iş kazasında sigortalının %30 ,davalı işveren ... Fabrikaları A.Ş.’nin %60 oparatör .....in %10 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı ,... yararına ayrı ayrı 5.000.00 ‘er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı 10.000.00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı ,... yararına ayrı ayrı 5.000.00 ‘er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı 10.000.00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

"1-Davacı anne ... için 25.000.00 TL, sigortalının kardeşleri ... ve ... için ayrı ayrı 5.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.10.2005 tarihinden yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,davacıların fazla talebinin reddine,

2-Alınması gereken 1.890.00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 742.50 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.147.50 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

3- Kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunun AAÜT hesaplanan 2.900.00 TL nisbi avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacı ...’e verilmesine,

4- Sigortalının kardeşi ... yönünden kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 600.00 TL nisbi avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacı ...’e 600.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine,

5-Reddedilen bölüm üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan 600.00 TL avukatlık ücretinin davacılar ... ve Hatice Gökten ayrı ayrı alınarak davalıya verilmesine,

6-Davacı tarafça yatırılan 14.00.TL başvurma ,742.50 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacılara verilmesine ,

7-Davacılar tarafından yapılan 28.80 TL yargılama giderinden kabul ve red oranı dikkate alınarak 18.60 TL’sinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine bakiyesinin davacılar üzerinde bırakılmasına,"rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, taraflarca 67.20 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , 24.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11799, Karar No: 2015/8170, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11799 E.  ,  2015/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/1501-2015/278

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Zonguldak 2. Sulh Hukuk ve Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, Zonguldak 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “Y. Mah. Utku Sok. No:1/13 Çaycuma/ZONGULDAK” olduğu gerekçesiyle, Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının yerleşim yerinin Merkez/ZONGULDAK olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece kısıtlı adayının Çaycuma adresinde ikamet etmediği kolluk vasıtasıyla tespit edilmişse de hangi adreste ikamet ettiği tespit edilmemiştir. Mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin kolluk gücü ile araştırılması daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 01/10/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2991, Karar No: 2018/1203, Tarih: 21.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2991 E.  ,  2018/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararda ve 17.10.2014 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin; mağdureler Gülümşah ile Hatice'nin istinabe yoluyla beyanlarının alındığı Nevşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 günlü, 2013/218 Talimat sayılı duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin, aynı konuyla ilgili aynı mahkemenin 13.02.2014 günlü, 2013/354 Talimat sayılı duruşma tutanağında hakim ....ve aynı tutanağın birinci sayfasında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikliklerinin tamamlanmasının ardından UYAP ortamında temin edilen nufus kaydı bilgilerine göre Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2016 kesinleşme tarihli ve 2016/315 Esas, 2016/526 Karar sayılı ilamı ile mağdure Gülümşah'a vasi olarak atandığı anlaşılan .....ile mağdure Hatice velisi ...'a yokluklarında verilen kararın tebliğ edilmediği tespit edilmekle, adları geçen vasi ile veliye gerekçeli kararın tebliğinden sonra, temyiz ettikleri takdirde temyiz dilekçelerinin eklenip bu temyizlere ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1369, Karar No: 2017/2931, Tarih: 18.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1369 E.  ,  2017/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/10/2015 tarih ve 2012/1255-2015/810 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya alt taşımacı olarak hizmet verdiğini, buna ilişkin düzenlenen fatura bedellerinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalının yaptığı itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından müvekkiline gönderilen faturaların muhatabının dava dışı ... Taşımacılık firması olduğunu, bu faturalara dayalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının verilen sürede ticari defterlerini ibraz etmediği, sadece mizan ve muavin dökümlerini dosyaya sunduğu, buna göre faturaların davalı adına kesildiği, bu belgelere göre davacının davalıdan alacaklı olduğu, ancak faturalar ekinde sunulan anlaşmaların dava dışı ... Taşımacılık Ltd. Şti'nin amblemini taşıdığı, bu belgelerde davalı şirketin imzasının yer almadığı, faturalarda belirtilen malların ve faturaların davalıya teslim edildiğine yönelik dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, davacının, davalıya taşıma hizmeti verdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, alt taşıma hizmeti karşılığında düzenlenen faturalara dayalı olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı delil listesinde ticari defter ve kayıtlara dayanmış, davalı vekili de müvekkiline ait ticari defter ve kayıtlarını delil listesinde göstermiştir.

İspat yükü kendisine ait olan tarafın, başka delillerle birlikte karşı tarafın ticari defterlerine de dayandığı, eş söyleyişle, sadece karşı tarafın defterlerine dayanmadığı durumlarda; karşı tarafın kendi defterlerini mahkemeye ibraz etmesi ya da bundan kaçınmasına bağlanması gereken hukuksal sonuçlar, HMK'nın 222'nci maddede düzenlenmiştir. Bu bağlamda, somut olayda davacı, taraf defterlerine delil olarak dayanmış, davalı tarafından sunulmadığından davalı defterleri incelenememiştir.

İspat yükü kendisine ait olan tarafın, başka delillerle birlikte karşı tarafın ticari defterlerine de dayandığı, eş söyleyişle, sadece karşı tarafın defterlerine dayanmadığı durumlarda; karşı tarafın kendi defterlerini mahkemeye ibraz etmesi ya da bundan kaçınmasına bağlanması gereken hukuksal sonuçlar, HMK'nın 222'nci maddede düzenlenmiştir. Bu bağlamda, somut olayda davacı, taraf defterlerine delil olarak dayanmış, davalı tarafından sunulmadığından davalı defterleri incelenememiştir.

HMK'nın 220. maddesi uyarınca, ibrazı istenen belgenin (ticari defterlerin), ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir. Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.

Mahkemece, taraf vekillerinin hazır bulunduğu 06.02.2014 tarihli celsede "Taraf vekillerinin belirtilen inceleme gün ve saatinde ticari defter ve kayıtları ile belgelerini ibraz etmemeleri halinde ticari defter ve kayıtlarını delil olarak bildirmekten vazgeçmiş sayılacakları hususu" ihtar edilmişse de HMK'nın 220. maddesi uyarınca işlem yapılmamıştır.

Bu nedenle davalının ticari defterlerinin ibrazı hususunda, 6100 sayılı HMK'nın yukarıda açıklanan 219. 220 vd. maddeleri uyarınca işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3869, Karar No: 2015/22741, Tarih: 23.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/3869 E.  ,  2015/22741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/61997

MAHKEMESİ : Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2008/1038 (E) ve 2010/937 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Suça konu vergi levhasının sanık tarafından sahte bir şekilde düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın soruşturma aşamasında; A. Kağıtçılık isimli işyerinin sahibi olduğunu, hakkında temyiz bulunmayan sanık Mehmet H.. K.. ile birlikte Zero İthalat ve İhracat Şirketini kurduklarını, Mehmet H.. K..'nın, adına kayıtlı olan vergi levhasının kredi başvurusu için istediğini, ancak bulamadığı için veremediğini, bunun üzerine Mehmet H.. K..'nın kendisinden vergi numarasını alarak yenisi çıkartacağını söylediğini ve bir süre sonra yeni vergi levhasının bu kişi tarafından çıkartılmış halde getirildiğini, sonrasında kredi almak için bankaya başvurduğunu, bankanın üç aylık kazanç belgesini istemesi üzerine vergi levhasını düzenleyen serbest muhasebeci katılan İ.. K..'nın yanına gittiğini ve burada belgenin sahte olduğunu öğrendiğini beyan etmesi, kovuşturma aşamasında ise; Mehmet H.. K.. ile birlikte Zero İthalat ve İhracat Şirketini kurduklarını, adına kayıtlı olan vergi levhasının kişi tarafından çıkartıldığını, bir süre sonra Mehmet H.. K..'nın şirketin yasal işlemleri için başvuruda bulunmadığını görünce ayrıldığını, vergi levhasında bir tuhaflık olduğunu anlayınca üzerinde sicil numarası olan serbest muhasebeci katılanın yanına gittiğini ve bu kişinin belgenin kendisi tarafından düzenlenmediğini beyan etmesi üzerine sahte olduğunu anladığını savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın savunmaları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, suça konu belge üzerinde bulunan imza, yazı ve rakamların temyiz dışı sanık Mehmet H.. K..'nın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, olay öncesi sanığa ait Arslan Kağıtçılık Firması adına usulüne uygun olarak verilmiş/düzenlenmiş bir vergi levhasının olup olmadığının araştırılması, olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin TCK'nun 211. maddesinde düzenlenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğu cihetle, davaya konu vergi levhasının aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hüküm fıkrasında sanığın müsnet suçu işlediği sabit olduğundan bahisle “resmi belgede sahtecilik” suçundan 5237 sayılı TCK'nun 204/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği halde, gerekçeli kararda “... sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu...”denilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye düşülmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de; adli emanete kayıtlı bulunan suça konu belgenin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

4 - Yüklenin suçtan doğrudan zarar görmeyen İ.. K..'nın kamu davasına katılmasına ve lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8304, Karar No: 2016/8842, Tarih: 17.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8304 E.  ,  2016/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan Ferahnaz Kılıç'ın eczacı, diğer sanık ...'ün ise aynı eczanede suç tarihinden önce kalfa olarak çalıştığı, suç tarihinde sanıkların Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsil edilmek amacıyla Asiye Alkanoğlu, Güngör Sarıgül, Nuray Gucer ve Öznur Berber adına düzenlenen reçeteleri kuruma ibraz ettikleri ancak kurumun eksikliklerin giderilmesi için reçeteleri iade ettiği, ardından sanıkların reçeteler üzerindeki doktor imzasını ve başhekim onayını sahte olarak giderdikleri, kurum tarafından ise sahteciliğin fark edildiği, bu şekilde sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işledikleri iddia olunan olayda ;

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle mahkeme tarafından sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/103, Karar No: 2023/1434, Tarih: 15.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/103 E.  ,  2023/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/853 E., 2022/2370 K.

DAVA TARİHİ : 27.09.2016

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/382 E., 2019/623 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaasına dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kendisinin davalının halası olduğunu, davalı ile babasının 2016 yılının Nisan ayında akli dengesi yerinde olamayan hasta annesi muris Halime Bayhan Bınarlı'yı alarak, hileli ve yanıltıcı davranışlar ile kendisini özel hastanede tedavi ettireceklerini söyleyerek Halkbankası ... şubesine götürdüklerini, hesabında bulunan tüm paranın murisin torunu olan davalı ...'nın yine aynı bankada bulunan hesabına havale yapıldığını, kendisinden mal kaçırdıklarını, annesinin devlet hastanesinde tedavi gördüğünü ve tüm masraflarının SGK tarafından karşılandığını, annesinin 19.07.2016 tarihinde vefat ettiğini belirterek, annesinin hesabından davalının hesabına hile yolu ile yapılan para transfer işlemlerinin muvazaa nedeniyle iptaline, alacağın belirsiz olması nedeniyle fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000 TL'nin iadesine karar verilmesini istemiş, 28.06.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile, annesinin vadeli mevduat hesaplarında 04.04.2016 tarihi itibariyle toplam 262.639,59 TL tutarında bakiye bulunduğunu, yine aynı tarihte vadeli hesabının kapatılıp bu miktarın çekildiğini, davalı adına aynı tarihte yeni vadeli hesap açıldığını ve 267.639,59 TL yatırıldığının görüldüğünü, çekilen ve yatırılan miktarların birbiriyle bağlantılı olduğunu, hesaptaki paranın kendi hissesine düşen 1/2'sini talep hakkının olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, toplam 131.319,79 TL alacağın, işlem tarihi olan 04.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; muris ...'nın hiç bir sağlık problemi yok iken rahatsızlanıp üç ay içerisinde tümör nedeniyle vefat ettiğini, ölüm döşeğindeyken akıl sağlığını kaybettiği ve kendisinin bunu fırsat bildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, kendisi ile babası ....nın hiç bir zaman murisi özel hastanede tedavi ettireceklerine ilişkin bir vaatte bulunmadıklarını, 30 yıl boyunca babaannesiyle beraber yaşadığını, bunun doğal bir sonucu olarak aralarında hiçbir zaman para hesabı yapılmadığını, tüm bakım harcamalarının kendisi tarafından yapıldığını, babaannesinin sadece emekli maaşı olduğunu, kazandığını babaannesine verdiğini, babaannesinin parayı kendi hesabına koyduğunu, beraber paylaştıkları evin ihtiyacına göre ev için alışveriş yaptıklarını, evin faturalarını ödediğini, aynı zamanda babaannesinin tüm ilaç masraflarını da kendisinin karşıladığını, murisin hesabındaki paranın büyük bir kısmının kendisinin olduğunu, bu paranın ne kadar olduğunun hesabının kendisi ile babaannesi arasında hiç bir zaman tutulmadığını, davacı hesaptaki paranın tamamının murise ait olduğunu iddia ediyorsa bunu ispat etmekle yükümlü olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, murisin ayırt etme gücüne sahip olduğunu, hile sonucu davaya konu tasarrufu gerçekleştirdiğini iddia ettiğini, taraflarca murisin temyiz kudretinin yerinde olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığından bu hususta araştırma yapılmasına lüzum görülmediği, dinlenen taraf tanıklarının beyanlarından ve dosya kapsamından, tasarrufun yapıldığı tarihte murisin davacı tarafça özel hastanede tedavisinin gerçekleştirileceği vaadi ile hile sonucu aldatıldığı iddiasının ispatlanamadığı, somut olayda, ...'ın banka hesaplarındaki vadeli hesabı kapatarak davalıya ait hesaba para transfer etmesinin murisin uzun yıllar aynı evde yaşadığı yakın ilişki içerisinde olduğu torununa elden yapılan bağış olarak kabul edildiği, hukuki işlemin konusu olan para üzerindeki zilyetlikten ibaret olan hakkın devri hususuna ilişkin bağış sözleşmesinin, hiçbir şekil şartına bağlı olmadığından geçerli olduğu, o halde davacıların, hukuken taşınır eşya niteliğinde bulunan paranın muvazaalı bir şekilde bağış yoluyla davalı tarafa zilyetliğin devir ve teslim olunduğuna ilişkin işlemlerin iptalini istemesinin olanaklı olmadığını, iptali istenen işlemlerin geçerli olduğu ve muvazaa iddiasının açıklanan sebeplerle varolmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri