muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2133, Karar No: 2025/2747, Tarih: 28.05.2025

Jeolog bilirkişisinden zemin incelemesi yaptırılarak dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, halen aktif ya da pasif dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve derenin taşkın sahası kapsamında bulunup bulunmadığı hususlarında kot farkını da gösterir mahiyette rapor alınmalıdır.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

28.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/350, Karar No: 2013/1, Tarih: 15.01.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/16.HD-350 E.  ,  2013/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/199763

Yargıtay Dairesi : 16. Hukuk Dairesi

Ticareti terk suçundan sanıklar N.Ö, S.Ö ve H.Ö’ın beraatine ilişkin, Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesince verilen 06.04.2010 gün ve 2-59 sayılı hükmün, şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 22.11.2010 gün ve 5429-6766 sayı ile;

“Müşteki vekilinin 06.04.2010 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve müşteki veya vekilinin yokluğunda karar verilemeyeceği de gözetilmeden yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 05.04.2011 gün ve 237-46 sayı ile;

“...Yüksek mahkeme müşteki vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmediğini karar altına almış ise de gerekçeli kararda müşteki vekilinin mazeretinin kabul edilerek şikayet hakkının düşürülmediği, bu hususun da açık olarak kararın gerekçesinde yazılı olduğu, gerekçeli kararın içinde açıkça yazılı olmasının karşısında ara kararı kurulmasının gerekmeyeceği gibi müşteki vekiline meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, gelmemesi halinde yokluğunda karar verilmesini engelleyen yasa maddesinin bulunmadığı Türk ceza hukukunda en geniş haklarla donatılmış sanığın dahi savunmasının alınmadan mahkûmiyet dışında karar verilebilmesinin mümkün olması karşısında müştekinin yokluğunda karar vermenin mümkün olduğu ..." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istekli 02.02.2012 gün ve 199763 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, şikâyetçi vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden şikâyetçi ve vekilinin yokluğunda karar verilmesinin mümkün olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; yerel mahkeme kararının yeni hüküm olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmiştir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanıklar hakkında ticareti terk suçundan açılan davanın yargılaması sırasında, şikâyetçi vekilinin 06.04.2010 günlü oturum için mazeret dilekçesi verdiği,

Dilekçede; “...duruşmaya Mustafa Kemal Paşa İş Mahkemesinin 2010/39 esas ve diğer dokuz dosyası nedeniyle katılamayacağız. Mesleki mazeretimizin kabulüyle yeni duruşma gününün ekli posta pulu kullanılmak suretiyle tarafımıza tebliğine karar verilmesini talep ediyoruz” şeklindeki açıklamaların yer alıp şikâyete ilişkin bir iradenin belirtilmediği,

Dilekçede; “...duruşmaya Mustafa Kemal Paşa İş Mahkemesinin 2010/39 esas ve diğer dokuz dosyası nedeniyle katılamayacağız. Mesleki mazeretimizin kabulüyle yeni duruşma gününün ekli posta pulu kullanılmak suretiyle tarafımıza tebliğine karar verilmesini talep ediyoruz” şeklindeki açıklamaların yer alıp şikâyete ilişkin bir iradenin belirtilmediği,

Yerel mahkemece 06.04.2010 günlü oturumda mazeretle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, şikâyetçi ve vekilinin yokluğunda beraat hükmü kurulduğu,

Şikâyetçi vekilinin temyizi üzerine hükmün Özel Dairece; “mazeret hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden ve şikayetçi vekilinin de yokluğunda hüküm kurulamayacağı gözetilmeden beraat kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulması üzerine, yerel mahkemece tensip kararı uyarınca şikâyetçi vekiline bozma ilamı ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği ve sanıkların savunmaları ile bozma ilamına karşı beyanlarının tespiti için de talimat yazıldığı,

05.04.2011 tarihli ve şikâyetçi vekilinin hazır bulunduğu oturumda direnme kararı ile birlikte beraat hükmünün kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İnceleme konusu olayda; Özel Daire bozma kararından sonra yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün gerekçesinde önceki yargılamada şikâyetçi vekilinin mazeretinin dolaylı olarak kabul edildiği açıklamasına yer verildiği, ayrıca şikâyetçi vekilinin hazır bulunduğu oturumda hüküm kurulmak suretiyle Özel Daire bozma kararında belirtilen aykırılıkların ortadan kaldırıldığı, böylelikle de bozma kararı doğrultusunda işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesince verilen 05.04.2011 gün ve 237-46 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 16. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9615, Karar No: 2019/2936, Tarih: 21.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9615 E.  ,  2019/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında kendisinden yaşça büyük olması nedeniyle işleri...'nın yürüttüğünü, işyerinde temizlik malzemesi satışı yaptıklarını ve işyerinin faaliyet halinde olduğunu, sahte fatura ticareti yapmadığını, söz konusu faturaların şirkete ait olduğunu ancak fatura düzenlenen kişileri tanımadığını ve fatura da düzenlemediğini belirtmesi; 28.01.2013 tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu ekinde yer alan sanığın yetkilisi olduğu ... Temizlik Ekipman ve Kimyasalları Gıda Ambalaj Plastik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi tarafından adına fatura düzenlenen... Temizlik Hizmetleri İnşaat Tekstil Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi yetkilisinin 04.05.2012 tarihli karşıt inceleme tutanağında söz konusu faturaları alırken İbrahim veya... isimli birisiyle muhatap olduğunu, sanığı şahsen tanımadığını söylemesi, dosyada mevcut 29.02.2012 tarihli diğer karşıt inceleme tutanağında da şirket yetkilisinin sanığı tanımadığını beyan etmeleri, bu raporda 09.03.2012 tarihli adres tespit tutanağı ile...'nın vefat ettiğinin tespit edilmesi ile şirket muhasebecisi ... hakkında olumsuz değerlendirmelerin bulunması, sanığın savunması sırasında kendisine gösterilen suça konu faturaları düzenlemediğini ifade etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi, suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirket hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması, sanığın savunmasında belirttiği ...'nın vergi raporunda belirtildiği gibi vefat edip etmediğinin araştırılması, sağ ise bu kişinin ve muhasebeci ...'nün açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması ile CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri; faturalardaki yazı ve imzaları kabul etmedikleri takdirde imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ... ve...'ye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4680, Karar No: 2015/13460, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4680 E.  ,  2015/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/121-2013/583

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2603, Karar No: 2013/2653, Tarih: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/2603 E.  ,  2013/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının "Satış ve Pazarlama Direktörü" olarak çalıştığını, işveren konumunda olduğundan iş güvencesinden yararlanmayacağını, yetersiz ve eksik bir performans gösterdiği için iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yönetim kurulu üyeliğinin bulunmadığı ve sadece satış pazarlama direktörü olarak çalıştığı ve ayrıca feshin geçerli nedene dayandığını davalı işverenin ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Davacının dosyada mevcut organizasyon şemalarına göre, şirket genel müdürüne direkt bağlı Satış ve Pazarlama Direktörü olarak çalıştığı ve bu nedenle davalı şirket işlerinin bütününü yöneten işveren vekili yardımcısı konumunda bulunduğu sabittir. Bu durumda, işveren vekili yardımcısı olan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 12.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16239, Karar No: 2013/9262, Tarih: 16.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/16239 E.  ,  2013/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın Diş Protez Teknisyeni olması sebebiyle 1219 sayılı yasanın Ek-7.maddesi delaletiyle, 41.madde uyarınca cezalandırılması gerekirken, doğrudan 41.madde ile ceza tayini sonuca etkili olmadığından ve anılan yasanın 41. maddesi gereğince diş hekimliği ile ilgili meslek icrasının durdurulmasına karar verilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4320, Karar No: 2025/3131, Tarih: 28.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4320 E.  ,  2025/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/930 E., 2024/1461 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/146 E., 2021/85 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin emlak bürosu sahibi olduğunu, çalışanı ...'in davalıya ait ... iş merkezinde bulunan iki taşınmazın satışı konusunda aracılık faaliyetlerini yürüttüğünü, taşınmazları 26.09.2016 tarihinde dava dışı ...'a gösterdiğini, alıcı ... ile davalının fiyatta anlaşamaması nedeniyle taşınmazların satılamadığını, davalının yüksek fiyat teklifinde bulunduğunu, 21.10.2017 tarihinde taraflar arasındaki müzakereler devam ederken, müvekkilinin aradan çıkarılması suretiyle davalıya ait taşınmazlardan birinin dava dışı ...'a, diğerinin ise ...'ın eşi ... adına tapuda tescil edildiğini, hak edilen gayrimenkul simsarlık ücretinin ödenmemesi üzerine ihtarname keşide edildiğini, bu ihtara rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, taşınmazın gerçek satış bedeli üzerinden hesaplanacak %1+KDV tellaliye ücretinin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasında taşınmazların satışı ve pazarlanması konusunda herhangi bir sözleşme yapılmadığını ve davacıdan bu konuda herhangi bir hizmet talep edilmediğini, simsarlık sözleşmesinin yazılı şekilde yapılmadıkça hüküm doğurmadığını, davacı tarafından davalıya verilmiş bir hizmet de bulunmadığını, dava dışı ... ile müvekkili arasında şahsi tanışıklık nedeniyle taşınmaz alım-satımınının gerçekleştirildiğini, davacı tarafın dayandığı yer gösterme tutanağındaki taşınmazların 26.09.2016 tarihinde gezdirildiğini, taşınmazların satış tarihinin ise 21.11.2017 olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun) 520/3. maddesi gereğince taşınmazlar konusunda yapılan simsarlık sözleşmelerinin yazılı şekilde yapılmadıkça geçerli olmayacağı, davacının alacağına dayanak yaptığı belgenin davalının imzasını taşımayan davalı dışındaki bir kişinin imzasını taşıyan Gayrimenkul Görme Formu olduğu, bu kişinin davalının çalışanı olduğu ve davalı adına sözleşme yapma yetkisi olmadığı, bu kişiler ile davacı arasında cep telefonu ile yapılan yazışmaların davacıyı doğrudan bağlamayacağı, yazışmaların davacı ile davalı arasında akdin kurulduğu anlamına gelmediği, sözleşmenin hangi bedel ve ne kadar süre ile kurulduğunun ispat edilemediği, her iki tarafça imzalanmış bir simsarlık sözleşmesi olmadığı dikkate alındığında, davacının davalıdan herhangi bir ücret talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunda yer alan çelişkilerin giderilmediğini, simsarlık ücretinin tanık beyanları ile ispatlandığını, yer gösterme tutanağının verilen hizmeti ortaya koyduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, simsarlık sözleşmesinden kaynaklanan simsarlık ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

1. 6098 sayılı Kanun'un 520/1 maddesi "...simsarın taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkanının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlendiği ve bu sözleşmenin kurulması halinde ücrete hak kazandığı sözleşmedir" şeklinde tanımlanmıştır. Bu hüküm, mehaza uygun olarak, "Simsarlık, simsarın bir ücret karşılığında, ya diğer tarafa bir sözleşmenin kurulması fırsatını göstermeyi ya da ona bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmeyi borçlandığı bir sözleşmedir." şeklinde anlaşılmalıdır. Simsarlık ilişkisi, simsar ile iş sahibi arasında yapılan bir sözleşme ile kurulur. Simsarlık sözleşmesinin geçerliliği bir şekle bağlı değildir; ne var ki 6098 sayılı Kanun'un 520/3 maddesi taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi için bir geçerlilik şekli kabul etmiştir. Buna göre, "Taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça geçerli olmaz". Simsarlık faaliyeti sonucu kurulacak sözleşme herhangi bir nitelikte sözleşme olabilir.

2. Yukarıdaki açıklamalar ışığında; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye ve taraflar arasında yazılı şekilde yapılmış bir simsarlık sözleşmesi bulunmadığının dolayısıyla taraflar arasında bir simsarlık ilişkisinin kurulduğunun ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 madde uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.