muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5682, Karar No: 2019/2369, Tarih: 07.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/5682 E.  ,  2019/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 27.03.2018 gün ve 2016/15868-2018/3974 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece, davacı kadının karar düzeltme dilekçesi ve Yargıtay ilamının davalı erkeğe tebliği için ayrı ayrı düzenlenen tebligatler ortak ikamet adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmiştir. Davalı erkeğin mernis adresinde ikamet etmediği, bu adresin ortak ikamet olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmakta olup, ayrıca mazbatalarda tebliğ memurunun adı soyadı (Tebligat Kanunu m.23) da bulunmamaktadır. Açıklanan sebeplerle yapılan tebligatlar usulsüzdür. Sonuç olarak davacı kadının karar düzeltme dilekçesi ve Yargıtay ilamının davalı erkeğe usulüne uygun tebliği ile karar düzeltme süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine oybirliğiyle karar verildi.07.03.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/29879, Karar No: 2014/2013, Tarih: 29.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29879 E.  ,  2014/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sarıoğlan Yatılı İlköğretim Bölge Okuluna alınan ranzaların alındığı tarihte Bozkır İlçe Milli Eğitim Müdürü olarak görev yapan ve 31.07.2000 tarihinde görevinden ayrıldığı anlaşılan sanığın, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde alım yapıldığı tarihte Devlet Malzeme Ofisinde korkuluklu ranza satışının yapılmaması ve bu nitelikli ranza satışlarına 2002 yılında başlandığının Devlet Malzeme Ofisinin 06.12.2010 havale tarihli cevabi yazı içeriğinden anlaşılması karşısında, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sarıoğlan Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda öğrenci olan 13 yaş içerisindeki ölenin, olay günü gece saat 02:00 sularında, düşmeyi engelleyecek korkulukları bulunmayan 145 Cm yüksekliğindeki iki katlı ranzanın üst yatağından düşerek ölümüyle sonuçlanan olayda; yatılı okulda kullanılan ranzaların korkuluklarının bulunmaması sebebiyle ilköğrenim çağındaki çocukların güvenli şekilde uyumalarının mümkün olmadığı, bu nedenle bir çok öğrencinin benzer şekilde ranzadan düşerek muhtelif şekillerde yaralandığının tanık beyanlarıyla sabit olduğu, keza, ölenin 21.10.2005 tarihinde de ranzadan düşerek yaralandığı, müştekiler ve tanık Mehmet Yetiş'in beyanlarına göre, ilk olaydan sonra, ölenin ranzanın birinci katında yatırılmasının uygun olacağının okul idaresinden talep edilmesine ve aynı odada tekli yatak bulunmasına rağmen sanığın bu talebi olumsuz karşıladığı, öğrencinin ranzadan düşmesini engelleyecek herhangi bir tedbir de almadığı, dosyada mevcut iş güvenliği uzmanlarınca düzenlenen bilirkişi raporlarının tamamında mevcut eylem nedeniyle sanığa kusur izafe edildiği ve anılan raporların oluşa uygun olduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, oluşa ve dosya kapsamındaki delillerle bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10225, Karar No: 2016/9469, Tarih: 13.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10225 E.  ,  2016/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f-son,62,52/2-4,53,204/1,62,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, diş teknisyeni olarak çalışan tanık ...'a diş tedavisi yaptırması karşılığında tamamen sahte olan.... Şubesi'ne ait 03/11/2009 keşide tarihli, 4.300-TL bedelli çeki verdiği, tanığında çeki aldığı kömür karşılığında katılana verdiği şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturduğu anlaşıldığından, dolandırıcılık suçundan unsura yönelik bozma isteyen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,13/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7707, Karar No: 2019/12581, Tarih: 21.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7707 E.  ,  2019/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-h, 168/2, 62/1, 52/2, 53, 58 ve 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında verilen beraat hükmü, Cumhuriyet savcısı ile mağdur vekili tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü ise, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Mağdurun Elazığ'da petrol ofisi bayisi olduğu, aynı zamanda madeni yağ satımı ile uğraştığı, internet üzerinden yaptığı araştırmada Mersin ilinde faaliyet gösteren ... isimli şirketin uygun fiyata madeni yağ sattığını tespit etmesi üzerine, internet sayfasında şirkete ait olduğu belirtilen ... nolu telefonu arayarak temyiz dışı sanık ... ile görüştüğü, temyiz dışı sanığın telefonda kendisini şirket sorumlusu olarak tanıttığı ve 13 kg olan madeni yağın tenekesi toplam 800 teneke yağ satımı hususunda anlaştıkları, mağdurun aynı gün şirket ile görüşmek üzere şirket merkezinin bulunduğu Mersin'e geldiği ve şirket ofisinde temyiz dışı sanık ... ile görüştüğü, temyiz dışı sanık ...’in de şirket ofisinde mağdura kendisini şirket müdürü olarak tanıttığı, şirketin İş Bankası hesabına mağdurun 26.200 TL’yi yatırdığı, yağların kendisine teslimini istemesi üzerine de temyiz dışı sanık ... ile sanık ...’nın kendisini sanayiye götürerek sanayide başkasına ait madeni yağları gösterdikleri ve sonrasında mağdura yağ tesliminin yapılmadığı, mağdur tarafından gönderilen 26.200 TL’nin temyiz dışı sanık ... tarafından çekilerek sanık ...’ya teslim edildiği, sanık ...'ın ise; mağdurun şirkete geldiği esnada temyiz dışı sanıklar ve sanık ... ile birlikte hareket ederek, ciddi bir işyeri imajı yaratmak amacıyla sohbeti ile mağduru yanıltarak, suçun icrasının kolaylaşmasını sağladığı ve bu surette sanıkların üzerine atılı tacir veya şirket yöneticilerinin dolandırıcılığı suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1) Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sıfatını kazandıktan sonra, 03/01/2013 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiklerini bildiren mağdur vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanık ...’nın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olduğu ve sanık ...’ın mahkumiyeti için somut, inandırıcı, yeterli delil bulunmadığı, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanık ...’nın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olduğu ve sanık ...’ın mahkumiyeti için somut, inandırıcı, yeterli delil bulunmadığı, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında mahkumiyete hükmedilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin ise ihtilafın hukuki mahiyette olduğuna, müvekkili hakkında beraate hükmedilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13213, Karar No: 2016/2522, Tarih: 18.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13213 E.  ,  2016/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen sonuç 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas tam gün sayısının 910 gün yerine 900 gün olarak belirlemesi suretiyle sonuç adli para cezasının 18.200 TL yerine 18.000 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması ise infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur oranına, fazla ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7154, Karar No: 2019/19100, Tarih: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7154 E.  ,  2019/19100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Dava tarihi (23.12.2013) olduğu halde gerekçeli karar başlığında (25.12.2017) olarak gösterilmesi,

2- Faiz başlangıç tarihi 24.04.2014 olduğu halde 03.05.2014 olarak belirtilmesi,

3-Bozma sonrası tespit edilen fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi tespit edilen bedele 24.04.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 04.11.2014 tarihine kadar, bozma sonrası oluşan fark bedele ise, 24.04.2014 tarihinden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 7139 sayılı yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a- Gerekçeli karar başlığında dava tarihi olarak gösterilen (25.12.2017) tarihinin çıkartılmasına, yerine (23.12.2013) tarihinin yazılmasına,

b- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma öncesi tespit edilen kamulaştırma bedeli olan 3.239.250,96-TL'ye 24.04.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 04.11.2014 tarihine kadar, bozma sonrası oluşan fark bedel 778.767,51-TL'ye 24.04.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c- Ayrı bir bent olarak (bozma sonrası depo edilen 778.767,51-TL fark bedelin 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve kararın kesinleşmesinden sonra davalılara hisseleri oranında ödenmesine,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14919, Karar No: 2019/2149, Tarih: 07.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/14919 E.  ,  2019/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in, temyiz dışı sanık ... ile birlikte müşteri gibi girdikleri marketten 7 kutu mamayı alıp ödeme yapmadan marketten çıkmak isterken, müştekinin şüphelenip sanıkları durdurmak istemesi üzerine, sanık ...’un 6 kutu mama ile birlikte kaçtığı, sanık ...’in ise hırkasına sakladığı bir kutu mama ile yakalandığı olayda, sanıkların, hırsızlık yapmak üzere anlaştıklarına dair ikrarları ile, müştekinin, 6 kutu mamanın iade edilmediğini, zararının giderilmediğine dair beyanı karşısında, mahkemenin suçun tamamlandığına dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19293, Karar No: 2017/9832, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19293 E.  ,  2017/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 39.541.23 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22964, Karar No: 2006/23093, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22964 E.  ,  2006/23093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.