muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6170, Karar No: 2019/16483, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6170 E.  ,  2019/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12598, Karar No: 2013/19319, Tarih: 11.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12598 E.  ,  2013/19319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmazlar ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın, özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen 3327 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, şirkete yapılan özel amaçlı satış olduğundan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara taşınmazın bulunduğu bölgede yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a)Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili

Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmaza göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b)Somut emsal alınan taşınmazın satış tarihi itibariyle ,dava konusu taşınmazın ise değerlendirme tarihi itibari ile ,fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden imar düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 24.04.2012 tarihinden itibaren karar tarihine kadar faiz yürütülmemiş olması,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 24.04.2012 tarihinden itibaren karar tarihine kadar faiz yürütülmemiş olması,

4)Davacı idare, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddeleri uyarınca harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7420, Karar No: 2013/18120, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7420 E.  ,  2013/18120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Katılanların ve sanık ...'nin ortak oldukları ... Grup Eğitim Tesisleri Gıda İşletme ve Dış Ticaret Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde kurucu müdür olan sanık ...'in, şirketin 33.388 TL vergi borcu ile 76.613 TL SSK prim borcunu zamanında ödemeyerek ya da ödenmesini sağlamayarak gecikme zammı tahakkuk ettirilmesine sebebiyet verdiği, şirketin yapmış olduğu faaliyet ile hiç bir ilgisi olmadığı halde barter(hizmet ve mal takası) sistemi ile ve dersane ile de ilgisi olmayan özel tüketim mallarını ücretsiz kurs karşılığı aldığı ve bu şekilde de şirketi 1.351.19 YTL zarara uğrattığı, şirketin merkez şubesindeki kantinin işletmesini, oğlu olan diğer sanık ...'ye gayri resmi devrederek, sanık ...'ın kantin gelirlerini istediği gibi yönetmesine ve özel harcamalarında da kantin paralarını kullanmasına göz yumarak birlikte şirketi 243.66 TL zarara uğrattıkları ve güveni kötüye kullandıklarının iddia edildiği somut olayda; hükme esas alınan 12.06.2007 tarihli Mali Müşavir ... tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunun, bilirkişi tarafından liste ile istenildiği halde ibraz edilmeyen öğrenci listeleri, dershane kasa defteri, şirketin ... Bankası hesapları ve Türk ... Bankası'nın 09.05.2006 öncesi hesap hareketlerine dair evraklar teslim edilmeden hazırlanması, dava konusu zarar için katılanlar ile sanık ... arasında açılan Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/13 esas sayılı dosyasına sunulan 08.09.2009 tarihli Hukukcu Bilirkişi ...ve Mali Müşavir Bilirkişi... Alaçam tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda zararın sanık ...'in hatalı yönetiminden

kaynaklandığına ilişkin bir kanaate ulaşılmadığının bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya mahal vermeksizin tespiti için, Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin anılan dosyasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp, kesinleşmiş ise kararın onaylı bir suretinin dosyaya eklenmesi, eksik olan bilgi ve belgeler de temin edildikten sonra, iddianameye konu tüm iddialar hakkında uzman bilirkişi heyetinden rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik verilere dayanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1996, Karar No: 2016/3595, Tarih: 25.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1996 E.  ,  2016/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın aşamalarda tüm alımların ve faturaların gerçek olduğu, ödemelerini banka aracılığıyla nakit ya da çek ile yaptığını savunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi ve buna ilişkin bir kısım çek fotokopilerini sunması, hakkında düzenlenmiş vergi suçu ve vergi inceleme raporlarında, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında yapılan karşıt incemeler neticesinde vergi inceleme ve vergi suçu raporları düzenlendiğinin belirtilmiş olması karşısında; şirket yetkilileri hakkında düzenlenen vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyalarının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirketlerin yasal defterleri ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığını tespit suretiyle ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/412, Karar No: 2011/6716, Tarih: 03.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/412 E.  ,  2011/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 107 ada 34 parsel sayılı 16362.68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın tapu ve vergi kaydının olmadığını, davalının zilyetliğinin bulunmadığını, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18.madde hükmü gereğince Hazine adına tescil edilmesi gereken yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğine mera olmadığı davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden bahisle hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine, dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemiştir.

Gerçekten kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Dava konusu 107 ada 34 parsel sayılı taşınmazın komşu parseli olan 107 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edildiği belirlenmiştir. Dava konusu taşınmaz ile sınırlarını oluşturan 107 ada 24 parsel sayılı taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır yeri bulunmamaktadır. Kaldıki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın komşu taşınmazı olan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi

hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen 107 ada 24 parsel sayılı taşınmaza el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Öte yandan kural olarak objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava konusu 107 ada 34 parsel sayılı taşınmazın mera olmadığı yolundaki raporunun da yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Öte yandan kural olarak objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin dava konusu 107 ada 34 parsel sayılı taşınmazın mera olmadığı yolundaki raporunun da yasal bir dayanağı bulunmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın kabulüne, dava konusu 107 ada 34 parsel sayılı taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına, özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8315, Karar No: 2018/2083, Tarih: 19.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8315 E.  ,  2018/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ...1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/04/2016 tarih ve 2014/83-2016/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1960 yılında otel ve catering sektörü için emaye endüstriyel pişiriciler, fırınlar, ticari soğutucular, açık büfe teşhir üniteleri, ütüler, pres kurutucular ve çamaşırhane ile ilgili aksesuarlar da üretim yaptığını, müvekkilinin dünya çapında tanındığını, markalarının ‘...’ ibareli tanınmış markaları olduğunu, ticaret unvanında ‘...’ ibaresinin olduğunu, üstün ve öncelikli hak sahibi olduğunu, davalının müvekkil markası ve kullanım şekline benzer aynı faaliyet alanında 2008/55886 sayılı ‘...’ ibareli marka tescil ettiğini iddia ederek davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, markaların benzemediğini, mal ve hizmetlerin benzemediğini, müvekkilinin temizlik konusunda, davacının ise makine ve ekipman üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 8/..., 8/4 ve 8/5 fıkraları bakımından hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davacı adına 95375 sayı ile tescilli "... + Şekil " ibareli markası ile davalı adına 2008 55886 sayılı "..." ibareli markasının 8/1-b fıkrası çerçevesinde benzer olduğu "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, aşındırıcı ürünler (zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşları, pastalar dahil), parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap, vb. için), zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler, mekanlar içi koku gidericiler, koku vericiler (kişisel kullanım amaçlı olanlar hariç), dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar" ürünler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Davacı vekili ile davalı vekili vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince: mahkemece davaya fikri ve sınai haklar mahkemesi sıfatıyla bakılmasına rağmen karar tarihi olan 12/04/2016 tarihi itibarıyla ...Ü.T. uyarınca davanın kısmen kabul ve kısmen red olunmasına göre taraflar yararına ....600,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davacı ve davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) numaralı bentte gösterilen sebeple davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün altıncı ve yedinci fıkralarında davacı ve davalı yararına hükmedilen vekalet ücretine ilişkin “1.800,00 TL” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine “....600,00 TL” ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6673, Karar No: 2017/6182, Tarih: 31.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/6673 E.  ,  2017/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'nın adına kayıtlı ... plakalı ticari taxsiyi satarak davalı oğlu ... adına... plakalı aracı satın aldığını, bu işlemin davacı ve diğer mirascılardan mal kaçırma amacı ile yapıldığını, davalının aracı satın aldığı tarihti 22 yaşında öğrenci olup geliri bulnmadığından bu aracı satın almasının mümkün olmadığını belirterek miras hissesine karşılık olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydı ile 50.000 TL nin yasıl faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, murislerine ait aracın dava dışı ...isimli şahsa satıldığını, müvekkiline ait olan araç ile bir ilgisinin olmadığını , müvekkilinin 01.04.1984 tarihinden itibaren taxcilik yaptığını, ticari aracı 990.000 TL aldığını, hem okuyup hem çalıştığını, murise ait aracın 400.000 TL sına satıldığını araç bedellerinin birbirini tutumadığını, murislerinden 2 adet darinin de kaldığını müvekkilinin kendisine ait aracın 1/2 hissesini 28.12.2012 tarihinde sattığını belirterek hahsız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, muris ... kendisine ait ticari taksiyi satıp oğlu ... adına araç almasının karşılıksız kazandırma niteliğinde olup gerçekte bağışlama olarak yapıldığı,menkul niteliğindeki aracın bağış işleminin şekil şartına bağlı olmadığı ve geçerli olarak olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava "muris muvazaası"na dayanan iptal istemine ilişkindir. Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan yardımın

gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın bu yardımı yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalının satın aldığı aracın değeri ve davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, murisin başka taşınır veya taşınmaz mallarının olup olmadığı, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgular araştırılarak, murisin diğer mirascılardan mal kaçırma amacının var olup olmadığı tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteğinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10728, Karar No: 2010/14059, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10728 E.  ,  2010/14059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-Süleyman ... 4-Hanifi ... 5-Leyla ... 6-Dilek ... vek.Av.Nuşin ...ile davalı Ahmet Turgut ... Mirasçıları 1-Hatice ... 2-Bülent ... 3-... ... 4-Esin ... vek.Av.... 5-Özgür ... 6-Ahmet ...7-Halis ... 8-Mansur ... 9-Elif ... arasında görülen dava hakkında Kazan 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.2.2009 gün ve 166-42 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.12.2009 gün ve 10795-12023 sayılı ilamına karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 172.00'ar-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 9.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.