muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4332, Karar No: 2021/8911, Tarih: 15.12.2021

Şikayetlerinin geçmemesi üzerine aynı revire 08.12.2007 tarihinde 16-18 saatleri arasında aynı şikayetler için başvurduğu, Dr. ... tarafından muayene edildiği, ateş: 39,5° olduğu, tonsillit tanısı ile Nova amp tedavisi uygulandığı, mevcut tedaviye devam önerildiği, 09.12.2007 tarihinde 00.30'da yine Dr. ... tarafından muayene edildiği, ateş 37.8° olduğu, I amp ...+ Metpamid İM. mevcut tedavinin devamı önerildiği, ilaç tedavisine yeterli cevap alınmamış olmasına rağmen ileri tetkiklerinin yapılmadığı, bir üst merkeze sevk edilmedigi cihetle Dr. ...'ın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı, 09.12.2007 günü saat 13.00'te, 15.00'te, 10.12.2007 günü saat 08.00’de Dr. ... tarafından muayene edildiği, kişinin şuur bulanıklığı yönündeki bulgularının değerlendirilmediği, bir üst merkeze sevkinin geciktirildiği, sevkin son yapılan 10.02.2007 tarihli muayene sonrası uyum bozukluğu tanısıyla gerçekleştirildiği, kişinin bir üst merkeze sevk edilmesinde yaşanan gecikme nedeniyle Dr. ...'in uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı, kişiye zamanında ileri tetkik yapılarak veya ileri merkeze sevk edilerek tanı konulsa ve tedavisine başlanılsa dahi kişinin kurtulmasının kesin olmadığı, Dr. ... ve Dr. ...'in uygulamalarında tespit edilen eksikliğin ölüm üzerinde etkisinin her bir hekim için 1/8 oranında olduğunun oybirliği ile mütalaa olunduğunun bildirilmesi karşısıda; ölümün tedavi kusurundan kaynaklandığının kesin olarak saptanamadığı, tanı ve tedavi sürecinde gecikme olmuş ise de, bahsedilen gecikme olmamış olsaydı dahi yapılacak tedavinin hastayı kurtaracağının kesin olduğunu söylemenin mümkün olmadığı bu nedenle eylemler ile ölüm arasında nedensellik bağının bulunduğundan bahsedilemeyceği, sanıkların tanı ve tedavi sürecindeki eksikliklerinin ise TCK’nın 257/2. maddesinde belirtilen görevi ihmal suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında görevi ihmal suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, sanık doktorlar hakkında taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7480, Karar No: 2012/16067, Tarih: 05.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7480 E.  ,  2012/16067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muarazanın Giderilmesi-Kiracılığın Tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı muarazanın giderilmesi-kiracılığın tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muarazanın önlenmesi ve kiracılığın tesbitine ilişkindir. Mahkemece davalının idari yoldan tahliye istemesi şeklindeki muarazanın önlenmesine, kira ilişkisinin bitiş tarihinin tespiti yönündeki talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava dışı ... A.Ş ile davalı ... arasında 1.6.2001 tarih ve on yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığını, kira süresinin 1.6.2006 tarih 207 sayılı meclis kararıyla 31/05/2011 tarihinden geçerli olmak üzere on yıl süreyle uzatıldığını, 22.1.2009 tarih ve 56 sayılı encümen kararı ile mecurun davacıya devredildiğini ve taraflar arasında 01.01.2009 başlangıç tarihli 31.05.2021 bitiş tarihli yeni bir kira sözleşmesinin imzalandığını, ancak davalının sözleşmede belirlenenden farklı kira bedeli talep etmesi üzerine, davalının talebiyle kira bedeline ilişkin hususu yeniden düzenlemek için 01.11.2009 tarihli bir yıl süreli sözleşmenin düzenlendiğini, hususi şartlar 1.maddesine bu sözleşmenin 01.01.2009 tarihli sözleşmenin devamı niteliğinde olduğu hükmünün konulduğunu, sonuç olarak kira sözleşmesinin 31.05.2021 tarihinde sona erecek olmasına rağmen davalı ...'nın sözleşme süresini on yıl uzatan Belediye Meclis Kararı'nın iptal edildiğinden bahisle, 01.01.2009 tarihli sözleşmeleri yok sayarak ilk sözleşme tarihi olan 31.05.2011 tarihinde tahliye etmesini talep ettiğini belirterek muarazanın önlenmesine ve 31.5.2021 tarihine kadar kiracılığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında en son akdedilen 01/11/2009 tarihli sözleşmenin 31/10/2010 tarihinde sona erdiğini, davacının işgalci olduğunu ancak 2001 yılında imzalanan sözleşmenin büyük kısmının ifa edilmesi ve kiracının mağduriyetine sebep olmamak için on yıllık sözleşmeye bağlı kalınarak tahliyenin 31/05/2011 tarihinde yapılmasının talep edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava konusu taşınmazın ilk olarak 2490 sayılı yasa uyarınca 21.1.1964 tarihli encümen kararıyla dava dışı ...'ye ihale edildiği, ardından yapılan devirlerle dava dışı ... A.Ş 'ye intikal ettiği ve bu şirketle davalı arasında 01/06/2001 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığı, 1.6.2006 tarih 207 sayılı encümen kararı ile kira süresinin, bitim tarihinden itibaren on yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği, 22.1.2009 tarih 56 sayılı encümen kararı ile işyerinin davacıya devrinin ./..

uygunluğuna karar verildiği ve taraflar arasında 01/01/2009 başlangıç tarihli 31/05/2021 bitiş tarihli kira sözleşmesinin düzenlendiği, ancak daha sonra 01/11/2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli sözleşmenin düzenlendiği, Belediye encümeninin aldığı 6.10.2010 tarih ve 303 sayılı kararla 2886 sayılı yasaya göre kiraya verilen taşınmazların kira süresinin sona ermesi, uzatılması, yenilenmesi hususlarının 2886 sayılı yasaya göre yürütülmesi gerektiğinden 31/05/2011 tarihinde bitecek olan kira sözleşmesinin süresinin uzatılmasına ilişkin 1.6.2006 tarih ve 207 sayılı belediye meclis kararının iptal edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece her ne kadar sözleşmenin süresinin tek taraflı olarak belediye meclisi kararı ile ortadan kaldırılıp, herhangi bir tahliye davası açmaksızın kiralananın tahliyesinin istenilmesinin yasalara uygun olmadığı gerekçesi ile muarazanın önlenmesine karar verilmiş ise de verilen kararda taraflar arasında düzenlenen ve 01/11/2009 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi hükümleri tartışılmamıştır. Bu sebeple taşınmazın kiralanmasına ilişkin tüm evraklar ve davalı ile kira sözleşmesi yapılmasına dayanak oluşturan belgelerin getirtilerek, taraflar arasındaki 01/11/2009 tarihli bir yıl süreli sözleşme hükümleri de birlikte değerlendirilerek davacının kiracılık sıfatının devam edip etmediğinin bu davada tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6516, Karar No: 2024/14388, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6516 E.  ,  2024/14388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/753 E., 2023/470 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması zorunluluğu gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

2. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 11.12.2015 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen ilk mesai günü olan "28.12.2015" tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında "27.12.2015" şeklinde yanlış yazılması,

3. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4105, Karar No: 2017/3089, Tarih: 20.09.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4105 E.  ,  2017/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararda, nitelikli yağma olan suç vasfının konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre; yaşı küçük suç arkadaşlarıyla birlikte, gece vakti yakınanın evinin penceresini zorlayıp açarak içeriye giren sanığın, yakınanın cüzdanını alıp evden çıkacağı sırada yakınan ve oğlu tarafından fark edilmesi üzerine, sanığın kaçmaya başladığı, içinden 15.-TL parayı alıp cüzdanı yere attığı, kesintisiz takip sonucu yakalanan sanığın eylemini tamamladığı halde, teşebbüs hükmünün uygulanması ve sanık hakkında bozmadan önce konut dokunulmazlığı suçundan 10 ay hapis cezası da verildiği halde 1412 sayılı CMUK 326/son maddesine yalnış anlam yüklenerek neticeten sanığa "1 yıl 18 ay" yerine "1 yıl 8 ay" hapis cezası verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "savunman ücretine ilişkin" bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15553, Karar No: 2017/2790, Tarih: 10.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15553 E.  ,  2017/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/03/2015 tarih ve 2013/383-2015/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazındaki ürünün dolu yağışı riskine karşı sigortalandığını, dolu yağışı nedeniyle müvekkilinin 26.554,00 TL zarara uğradığını, davalının zararı karşılamadığını ileri sürerek 26.554,00 TL'nin davalıdan yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının Devlet Destekli Ürün Sigortası Poliçesi'nin sigortalısı olduğunu, 24/05/2013 tarihinde meydana geldiği iddia edilen dolu olayı nedeni ile sigortalı ürünlerde meydana gelmiş zarar için hasar tespiti yapıldığını, dolu nedeni ile ürünlerde % 10 oranında zarar meydana geldiğinin belirlendiğini, hasarın muafiyet sınırının altında kalması nedeni ile sigortalıya herhangi bir ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen zarar ile aşırı yağışlar ve fungal hastalıklardan ari olarak dolu yağışları arasında tam bir illiyet bağının kurulamadığı, davacı tarafından ilk hasar tespitinden sonra dolu yağışlarının devam ettiğini ve hasarın meydana geldiğini kanıtlayacak davalı kuruma yapılmış 2.ihbar yazısının ve yine davalı kurum tarafından yapılmış ikinci bir ekspertiz raporunun bulunmasının zaruri olduğu, davacının kendisine verilen süre içerisinde ikinci kez ihbarda bulunduğunu belgeleyen bir belgeyi dosyaya ibraz edemediği, ikinci ekspertiz raporu ile tarlanın hasat edilmiş olduğundan kesin bir zarar belirlemesi yapılamadığı, davacının zararın dolu olaylarından kaynaklandığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hasar bedelinin tazmini istemine ilişkin olup, davacı taşınmazındaki ürünün %45 hasar görmesi nedeniyle hasar bedelini talep etmiştir. Gerek davacının yaptırdığı delil tespiti raporuna, gerekse de ... İl Tarım Müdürlüğü’nün yaptığı tespit sonucunda düzenlenen tutanağa göre hasar aşırı yağış ve doludan meydana gelmiştir. Sigorta poliçesi hükümleri uyarınca aşırı yağıştan kaynaklanan hasarlar teminat dışı olup dolu hasarı teminata dahildir. Dolu hasarında da %10 oranında muafiyet bulunmaktadır. Mahkemece, doludan kaynaklanan hasarın %10’dan fazla olduğu hususunun davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacının taşınmazında %45 oranında hasarın bulunduğu ispatlanmıştır. Bu hasarın teminat dışı halden kaynaklandığının ispat külfeti mahkemenin kabulünün aksine davalı Sigorta Şirketi'ndedir. Bu durumda, mahkemece ispat külfetinin davalı Sigorta Şirketi'nde bulunduğu göz önünde bulundurularak dosya içinde yer alan taşınmazın görüntülerini içeren fotoğraflar, tespit raporundaki belirlemeler, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu ve diğer deliller değerlendirilerek %45 oranıda hasarın ne kadarının aşırı yağıştan kaynaklandığı belirlenip, poliçedeki muafiyet oranında dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken bu hususlar değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5336, Karar No: 2022/9570, Tarih: 28.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5336 E.  ,  2022/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 18. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Tüketici Mahkemesince verilen 08.10.2020 tarih ve 2016/319 E. - 2020/493 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.03.2021 tarih ve 2021/247 E. - 2021/429 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan kredi kartı sözleşmesi gereği davalıya kredi kartı verildiğini, davalının kredi kartı borçlarını ödemediğini, ihtarname gönderildiğini, borcun ödenmemesi üzerine icra takibi yaptıklarını, ancak davalının takibe itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davanın 03/11/2016 tarihinde ilk kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, yenilemeden sonra dosyanın yeniden takipsiz kaldığı, davanın takip edilmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/1-6 ve 320/4 maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin mazeret dilekçesi ile yeni duruşma gününü UYAP'tan öğreneceklerini belirttiği, mahkemece talep gibi mazeret kabul edilerek yeni duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine şeklinde karar verildiği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin mazeret dilekçesi ile yeni duruşma gününü UYAP'tan öğreneceklerini belirttiği, mahkemece talep gibi mazeret kabul edilerek yeni duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine şeklinde karar verildiği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 06.10.2020 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretinin kabulüne ve duruşma gününün Uyap'tan öğrenilmesine karar verilmiştir. 08.10.2020 tarihli duruşmada ise tarafların duruşmaya gelmedikleri gerekçesiyle HMK'nın 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dahil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat Yönetmeliği hükümleri incelendiğinde duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine dair bir usulün bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda, mahkemece 06.10.2020 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma gün ve saatinin taraf vekillerine usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekirken duruşma gününün Uyap'tan öğrenilmesi yönünde ara karar kurulması, yeni belirlenen duruşmaya tarafların gelmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin KABULÜ ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamından, davacı tarafın 03.11.2016 tarihli ilk verdiği mazeret dilekçesi ile birlikte, 26.10.2017 tarihli duruşmaya yönelik verdiği tarihsiz, 11.12.2018, 30.04.2019, 21.11.2019 ve 05.10.2020 tarihli dilekçelerinde mazeretinin kabulü ile duruşma gününün Uyap'tan öğrenilmesine karar verilmesini istemesi, bu dilekçeler sonrası tarafın mazeret verdiği duruşmaya veya mazeretin kabulü sonrası duruşmaya katılması ile birlikte değerlendirildiğinde kararın onanması gerektiğini, düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmamaktayım.