muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2503, Karar No: 2021/7728, Tarih: 09.12.2021

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1942 doğumlu mirasbırakan ...’ın 24.01.2016 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı oğlu ...’ı bıraktığı, mirasbırakan tarafından 02.05.2008 tarihli satış işlemi ile 238 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 2/3 payının davalı oğlu ...’e, kalan 1/3 payın ise diğer davalı oğlu ...’e devredildiği, dava konusu 454 ada 1 parsel sayılı taşınmazı ise zilyetlik devri suretiyle davalı oğlu ...’e sattığı ve onun adına 30.04.2008 de yapılan tespitin, 24.07.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan TMK'nın 6. ve HMK'nın 190. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispat ile yükümlüdür. Bu anlamda eldeki davada mirasbırakanın kastının açık bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Dosya içeriğine göre dava konusu 238 ada 5 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak devredildiği yönünde somut olgular ortaya konulamamış, dinlenen tanık beyanlarında mirasbırakan ile davalılar dışındaki diğer mirasçıların beşeri ilişkilerinde olumsuzluk olduğuna dair herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir.

Bir başka ifade ile davacı, davalılara yapılan temlikin muvazaalı olduğu iddiasını yöntemince ispat edememiştir.

Hal böyle olunca, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu da gözetilerek, 238 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7158, Karar No: 2018/4694, Tarih: 21.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7158 E.  ,  2018/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklardan ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... savunmanının hükmedilen ceza miktarına göre olanaklı bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi;

Sanık ... savunmanının yüzüne karşı 19/09/2014 tarihinde verilen karara karşı yasal süresi geçtikten sonra 05/12/2014 tarihinde temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmakla, sanık savunmanının temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi; gereğince vaki taleplerin istem gibi REDDİNE;

II-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık savunmanının, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne karşı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sanık ... yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1872, Karar No: 2008/1095, Tarih: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1872 E.  ,  2008/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46107, Karar No: 2014/42005, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/46107 E.  ,  2014/42005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2011/72-2013/666

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıların çocuğunun kendilerine ait özel okulda eğitim ve öğretim gördüğünü, ancak hizmet bedelini ödemediklerini ileri sürerek 8260 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davacı şirkete ait okulda davalıların çocuğunun eğitim görmesi hususunda sözleşme imzalandığı, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2646, Karar No: 2023/6747, Tarih: 26.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2646 E.  ,  2023/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

HKEMESİ :Sulh Hukuk Mhkemesi

SAYISI : 2019/597 E., 2019/641 K.

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, hükmü temyiz eden davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin, mahkemenin 27.10.2021 tarihli ek kararıyla temyiz harç ve masraflarının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş olmasına karşın, ek karar evrakının davacı ... vekiline tebliğine ilişkin bir belge bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 27.10.2021 tarihli ek kararın, hükmü temyiz eden davacı ... vekiline tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin dosya arasına alınması; tebliğ edilmemiş ise, söz konusu ek kararın davacı ... vekiline 7201 ... Tebligat Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin geçmesinin beklenmesi, bundan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16941, Karar No: 2021/2320, Tarih: 28.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16941 E.  ,  2021/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Eskişehir Devlet Hastanesince tanzim olunan 17.03.2015 tarihli raporda, “Sol taraftaki derin kesilerin Ortopedi Uzmanı hekim tarafından tekrar değerlendirilmesi gerekir.” şeklinde görüş belirtilmesi karşısında, banse konu raporun teminini müteakip mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile tüm adli muayene raporları ile birlikte en yakın Adi Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, yapılacak fiziki muayenesini müteakip, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm kriterleri kapsayan nihai rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik incele ile ortopedi uzmanı görüşünü içeren rapor alınmadan, Adli Tıp Kurumu Eskişehir Şube Müdürlüğünce evrak üzerinde yapılan inceleme ile tanzim olunan 15/05/2015 tarihli rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti buunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine ait 23/12/2014 tarihli, 2013/79 Esas ve 2014/601 Karar sayılı ilama konu, 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b maddesi kapsamında yer alan “Hırsızlık” suçundan “2 yıl 1 ay” hapis cezasına mahkumiyete ilişkin hükmün, temyiz incelemesine konu suçun işlendiği tarih olan 17/03/2015’ten sonra 25/03/2015 tarihinde kesinleşmekle tekerrüre esas alınamayacağı, aynı ilamda yer alan, TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki “Mala Zarar Verme” suçundan, doğrudan hükmolunan netice “3.000,00 TL” adli para cezasının da hüküm tarihinde kesin nitelikte bulunmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5768, Karar No: 2018/5308, Tarih: 10.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5768 E.  ,  2018/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 17/12/2014

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca takdir edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması ile takdiren 1/6 oranında indirimi yapılırken, cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın olayın meydana geldiği limited şirketine usule uygun şekilde müdür olarak atanıp atanmadığının yeterince araştırılmadığına, sanığın ilgili şirketin müdürü olarak kabulü bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “işlenmesinde kullanılan araçlar” ibaresinin hükümden çıkartılması, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “TCK'nın 50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/2-3. maddesi” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31491, Karar No: 2014/32025, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31491 E.  ,  2014/32025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/540-2014/642

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13873, Karar No: 2015/11160, Tarih: 01.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/13873 E.  ,  2015/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2015/36-2015/478

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kamulaştırmasız elatma nedeniyle ecrimisil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6428, Karar No: 2006/8271, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6428 E.  ,  2006/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 Ada 8, 10 ve 108 ada 52 parsel sayılı 3310.50, 1517.11 ve 1094.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar, yasal süresi içinde çekişmeli 10 nolu parsel için irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adlarına tescili, çekişmeli 8 nolu parselde bulunan kestane ağaçlarından birinin davacı ...’ye, 52 nolu parselde bulunan ağaçlardan bir adet kestane ve bir adet ceviz ağacının davacılardan ...’ye ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesi için dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 8 nolu parsel hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz içerisindeki fen bilirkişi krokisinde “1” numara ile gösterilen kestane ağacının ... oğlu ... ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 52 nolu parsel hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz içerisindeki fen bilirkişi krokisinde “2” numara ile gösterilen kestane ağacının ... kızı ...’a, “3” numara ile gösterilen ceviz ağacının ... oğlu ... ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 10 nolu parsel hakkında açılan davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz içerisindeki fen bilirkişi krokisinde “4, 5, 6” numaraları ile gösterilen kestane ağaçlarının ...’a, “7” numara ile gösterilen kestane ağacının da ... oğlu ... ...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, “8” ve “9” numaralı kestane ağaçlarının karayolu üzerinde kalması nedeniyle haklarında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28059, Karar No: 2017/7699, Tarih: 21.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/28059 E.  ,  2017/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı çarşının da içinde bulunduğu ... bulunan arıtma tesisini dava dışı ... ... şirketinden devraldığını, 01.05.2010 tarihinden itibaren tesisin işletmesini, yararlanma bedelini ve geçmiş dönemlere ait alacaklarının tahsili hakkının kendilerine devredildiğini, bütün personel elektrik kimyasal arıtma maddeleri, tamir, bakım ve onarım giderleri ve diğer tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını, 186 iş yeri ve konuttan oluşan 2010 yılı yıllık yararlanma bedelinin KDV dahil 105.350,40.TL olup bu tutarın 31 Ekim 2010 tarihinden itibaren aylık 15 ticari gecikme faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı şirketin işletmekte olduğu Zekeriyaköy evsel arıtma tesisinden davalı çarşı sakinlerinin yararlandığı iddiasıyla, 2010 yılına ait yararlanma bedelinin davalı çarşı yönetiminden tahsili istemine ilişkindir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı şirket ile davalı çarşı yönetimi arasında bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı çarşı yönetiminin davada davalı sıfatı (pasif husumet ehliyeti) bulunmamaktadır. Diğer bir anlatımla, vekaletsiz iş görmeden kaynaklanmakta olan dava, hizmetten yararlandığı ileri sürülen kat maliklerine karşı açılmalıdır.

Bu durumda, mahkemece; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilerek davanın esastan reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.438/7.maddesi hükmü gereğidir.