muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1051, Karar No: 2023/6903, Tarih: 31.10.2023

Sanık hakkında mağdurenin vücuduna organ sokup ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, olaya ilişkin dinlenen mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğu, kaldığı yurttan sık sık kaçarak başkalarıyla kaldığı, olay tarihinde de yine yurttan kaçarak kalacak yer aradığı, bu kapsamda sanığın kızı ... .... ile irtibat kurarak tanıştığı, sanıktan evlerinde kalma talebinde bulunduğu ve bu doğrultuda kendi iradesiyle sanığın evine gittiği, bu hususun tanık ... .... ve ... ....'ın beyanlarıyla da doğrulandığı gibi duruşma aşamasında mağdure tarafından da teyit edildiği, dolayısıyla hazırlık aşamasındaki beyanlarının duruşma aşamasındaki beyanlarla çelişkili olduğu, mağdurenin son olay tarihi olduğunu iddia ettiği 03.09.2008 tarihinden bir ay kadar önce sanık tarafından kandırılarak evine götürüldüğünü, bir ay boyunca kapı üzerinden kilitlenmek suretiyle hapsedildiğini bazen sanığın kendisini dışarı çıkararak başka erkeklere pazarladığını, yanında da devamlı kızı ...'in bulunduğunu, bazen günlerce gelen giden olmadığını, evde tek başına kaldığını, aç ... yaşadığını beyan ettiği, oysa ...'in ifadesinde mağdurenin sadece üç gün evlerinde kaldığını beyan ettiği, buna göre mağdurenin 03.09.2008 tarihinde son cinsel istismarın meydana geldiğini söyleyip bu tarihte polise başvurduğu dikkate alındığında, mağdurenin sanık tarafından 31.08.2008 tarihinde evine götürülmüş olmasının gerektiği, bu hususta mağdurenin beyanlarının inandırıcı olmadığı, mağdurenin kolluğa başvurduğunda da üzerinde cep telefonunun bulunduğu, sim kartının olduğu, kontörlerinin bulunduğu, otuz gün boyunca aç ..., sanığın evine kapatılıp, defalarca sanık tarafından cinsel istismara maruz kalsa ve birçok erkeğe pazarlansa idi mutlaka kolluk güçlerini veya bir yakınını telefonla haberdar etmesinin veya otuz gün boyunca olayın apartmanda meydana geldiği iddia edildiğine göre pencereden, kapıdan bağırarak yardım istemesinin gerekeceği, oysa mağdurenin telefonla yardım istemeyi ve pencereden bağırmayı akıl etmediğini söylediği, mağdurenin devamlı yurttan kaçtığı, hem mevcut Mahkemede hem de Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi, Manisa Ağır Ceza Mahkemesi ve Bursa Ağır Ceza Mahkemesinde bu hususlarla ilgili birçok davalarının bulunduğu, sıklıkla ifadelerini değiştirdiği, mağdurenin arkadaşı tanık ...'in ifadesinde üç gün boyunca devamlı mağdureyle çarşıda, pazarda, dışarılarda gezdiklerini, bisiklete bindiğini söylediği, oysa mağdurenin otuz gün boyunca eve kilitlenmek suretiyle hapsedildiğini iddia ettiği, şayet çarşıda pazarda bu şekilde gezse idi mutlaka polisten veya vatandaşlardan yardım istemesinin gerekeceği veya kaçabileceği, mağdurenin sanığın kendisine en son 03.09

...'in ifadesinde üç gün boyunca devamlı mağdureyle çarşıda, pazarda, dışarılarda gezdiklerini, bisiklete bindiğini söylediği, oysa mağdurenin otuz gün boyunca eve kilitlenmek suretiyle hapsedildiğini iddia ettiği, şayet çarşıda pazarda bu şekilde gezse idi mutlaka polisten veya vatandaşlardan yardım istemesinin gerekeceği veya kaçabileceği, mağdurenin sanığın kendisine en son 03.09.2008 tarihinde organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğunu, hatta spermlerin bir kısmını külotuna geldiğini söylediği, oysa aynı tarihte alınan doktor raporunda vajinasında canlı veya ölü sperme rastlanmadığı, ayrıca Bursa Kriminal Polis Laboratuvarından alınan raporda da mağdurenin külotunda herhangi bir spermin bulunmadığının belirtildiği, Balıkesir Devlet Hastanesi Psikiyatristi Psikiyatr Doktor ... Ceylan da olayın sıcağı sıcağına 04.09.2008 tarihinde düzenlemiş olduğu raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığını belirttiği, şayet mağdure bu kadar ağır bir olaya maruz kalsa idi mutlaka ruh sağlığının bozulduğuna dair belirtilerin ilk muayeneyi olayı sıcağı sıcağına yapan doktorca tespit edilmesinin gerekeceği, Adli Tıp Kurumu raporunda mağdurenin daha önce maruz kaldığı cinsel istismar olaylarından dolayı ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, gerek psikolog bilirkişi raporundan gerek diğer doktor raporlarından ve mağdurenin çelişkili beyanlarından anlaşılacağı üzere, daha önceden ruh sağlığı bozulmuş olan mağdurenin bu olayla ilgili beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, psikolog bilirkişi Nurdan Özolgun'un raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığını ve beyanlarına itibar edilemeyeceğini belirttiği, mağdure polise başvurduğunda üzerinde cep telefonunun bulunduğu, ancak olay sebebiyle hiç kimseyi ve kolluk güçlerini aramadığı, bu sebeple mağdurenin önceki beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, mahkemedeki beyanlarının dosya kapsamıyla uyuştuğu, Adli Tıp raporunda da belirtildiği üzere olay tarihinden önceki psikolojik sorunları nedeniyle kızarak sanığa karşı böyle bir ithamda bulunduğunu beyan ettiği, psikolog bilirkişi beyanlarında belirtildiği gibi ve Mahkemece anlaşıldığı üzere mağdurenin yalan söylemeye eğilimli bir yapıya sahip olduğunun tespit olunduğu, sanık savunması ve mağdurenin duruşma aşamasındaki beyanları göz önüne alındığında, sanığın mağdureye karşı zorla zincirlemeli olarak nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde olunamadığından bahisle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/557 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11288, Karar No: 2024/4089, Tarih: 02.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11288 E.  ,  2024/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/996 Esas, 2023/1838 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/752 Esas, 2019/471 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 03.10.2023 tarihli ek kararla temyiz isteminin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava miktarı dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği gözetildiğinde; temyiz yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi için de aynı hususun uygulanması gerektiğinden temyiz incelemesine konu edilen kararın miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli ve 2022/996 Esas, 2023/1838 Karar sayılı ek kararının kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... Mahallesi, 328 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarece teklif edilen bedelin çok düşük olduğunu savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespiti ile irtifak kamulaştırma bedelinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, fark kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak nemalandırılmasına karar verilmiş olmasının doğru olmadığını, bilirkişi raporunun hatalı olup hükme esas alınamayacağını, rapora karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, değer düşüklüğü oranının yüksek belirlendiğini, % 10 olarak uygulanan objektif değer artışı oranının fazla olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın sulu arazi olup, 7500,00 m²sinin tarla, 13.050,00 m²sinin kapama bağ, 13.200,00 m²sinin kapama erik bahçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek, kamulaştırma bedelinin belirlendiği, dava konusu taşımazın damlama sulama ile sulandığı ve suyun yeterli olduğu belirlendiğinden kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak alınmasının, doısyaya yansıyan niteliklerine uygun olarak objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olduğu, taşınmazın üzerinden geçen elektrik iletim hattının geçtiği güzergaha uygun olarak değer düşüklüğü oranı hesaplanmasının yerinde olduğu, net gelirin hesaplanmasında taşınmazın ekonomik olarak değer ifade eden ilk ürün olan yaş üzümün (keşif anında tespit edilen cinsine göre, çekirdeksiz, çekirdekli, çekirdekli sofralık, çekirdeksiz sofralık, şaraplık) 2018 yılı verilerinin alınması ve buna göre bedelin tespiti gerekirken, işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen kuru üzüme ait veriler esas alınarak değer biçen rapora göre bedel tespitinin yapılmış olması doğru olmadığı, yine net gelir metoduna göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi; brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiği, tüm bu hususlar gözetilerek yeniden hesaplama yapıldığında toplam irtifak kamulaştırma bedelinin 56.736,95 TL olacağı, ancak davalının istinaf başvurusu bulunmadığından aleyhe değerlendirme yapılamayacağı için İlk Derece Mahkemesince tespit edilen bedele itibar edilmesi gerektiği, bu durumda davacı idare vekilinin bedele ilişkin istinaf isteminin yerinde olmadığı; tespit olunan kamulaştırma bedeline faiz işletilmemiş olmasının doğru olmadığı, ne var ki, davalının istinaf talebi olmadığından, istinafa gelen taraf aleyhine değerlendirme konusu yapılamayacağı; Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı iptal kararıyla, 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere ...” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ..

...” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ...” ibaresi iptal edilmiş olmakla; İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark kamulaştırma bedelinin tüm nemalarıyla birlikte davalıya ödenmesine karar vermek gerektiği, harç ile ilgili hüküm tesis edilmemiş olmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin olduğu belirtilmiş ise de15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmünün kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar yönünden iptal edildiğini, bu nedenle ek kararın usul ve kanuna aykırı olup temyiz taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olup hükme esas alınamayacağını, rapora karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, değer düşüklüğü oranının yüksek belirlendiğini, % 10 olarak uygulanan objektif değer artışı oranının fazla olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü, 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kısmen tarım arazisi, kısmen kapama erik bahçesi, kısmen kapama bağ niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, değer düşüklüğü oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.10.2023 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13039, Karar No: 2015/14275, Tarih: 01.07.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13039 E.  ,  2015/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/12-2014/90

S.. Ş.. ile H.. O.. aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.02.2014 gün ve 12/90 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı S.. Ş.. vekili dava dilekçesinde dava konusu 157 ada 17 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan 2 katlı binanın müvekkili tarafından meydana getirildiğini ileri sürerek, müvekkili adına tespitine karar verilmesini istemiş, 21/06/2013 tarihinde verdiği ıslah dilekçesiyle de dava konusu taşınmazın parsel numarasının zuhulen 29 yerine 17 olarak yazıldığından bahisle, dava konusu taşınmazın .. Köyü 157 ada 29 parsel nolu taşınmaz olduğunu belirtmiştir.

Davalı H.. O.. vekili davaya konu taşınmazın taraflar murisi M.. Ç.. tarafından yapılmış olduğunu, davacının dava konusu taşınmazı yapabilecek ekonomik imkanının bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne , 157 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 katlı binanın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; taşınmaz üzerindeki muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava konusu edilen taşınmazın, davacı vekilinin verdiği ıslah dilekçesinde 157 ada 29 parsel nolu taşınmaz olduğu belirtilmesine rağmen, kararda 157 ada 17 parsel nolu taşınmaz olarak yazılması doğru olmamıştır.

3-Bundan ayrı; muhdesatın tespiti davası bir tespit davası olarak HMK.nun 106. maddesindeki güncel hukuki yararın bulunması durumunda açılır ve görülür. Dava, ayni etkili bir dava değildir. Sadece ortaklığın satış yoluyla giderilmesine ilişkin bir davada taşınmazın üzerinde mirasçılardan veya paydaşlardan biri tarafından meydana getirilmiş yapı, bitki, ağaç gibi muhdesat bulunduğu takdirde satış bedelinden muhdesata düşecek bölümün aidiyeti konusunda mirasçılar veya paydaşlar arasında uyuşmazlık çıktığı takdirde hukuki yarar oluşur, muhdesata ilişkin tespit davası bu durumda dinlenir. Taşınmaz, paylı mülkiyete tabi olup ortaklığın giderilmesi davasında dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı binanın kimin tarafından meydana getirildiği konusunda uyuşmazlık çıkmış, bu kapsamda eldeki dava açılmıştır.

Toplanan delillerden muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuş, mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Bir taşınmazın üzerindeki yapı, bitki ve ağaçlar yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere arzın mülkiyetine tabidir. Bu nedenle mahkemece davaya konu muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti kararıyla yetinilmesi gerekirken, mülkiyetinin davacıya ait olduğunu belirtir şekilde ''aidiyet '' kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün birinci fıkrasının ikinci satırındaki "17" rakamının çıkartılarak "29" rakamı yazılmasına;(3) nolu bentte açıklanan nedenlerle; hükmün birinci fıkrasının son satırındaki '' ..ait olduğuna...'' sözcüklerinin hükümden çıkarılarak “davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine” yazılmasına,

Davalının temyiz itirazlarının yukarıda ilk bentteki nedenlerle reddi ile hükmün 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK'nın 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 170,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.