muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5660, Karar No: 2013/11489, Tarih: 20.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5660 E.  ,  2013/11489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile alacaklı/davalının her biri 24.000,00 TL bedelli, keşidecisi dava dışı ... Yayın Dağ.Ltd.Şti., lehtar ve ilk cirantası davalılardan ... Basın Yayın Ltd.Şti., diğer cirantaları davacılar ile dava dışı şahıslar olan çeklerle, ticari ilişkiye girdiklerini, davalı şirketin 31.01.2006 ve 14.02.2006 keşide tarihli çeklerle 28.02.2006 keşide tarihli çekle ise diğer davalı ...'ın (davalı şirket yetkilisi) aleyhe takibe başladıklarını, davalı ...'ın çekin bankaya ibrazından sonra, takip aşamasında şirket adına imzaladığı çeke ismini yazarak kötüniyetle hareket ettiğini, bankaya ibrazda alınan çek örneğinden ve çekin son hamili ... ...nin ticari kayıtlarından çekin kimin cirosu ile alındığının anlaşılacağını, geriye ciro ile çeki iktisap edenin kendisinden önce gelenlere kural olarak müracaat edebileceği halde, bunlardan birisinin sonradan kendisine müracaat hakkının mevcut olması halinde bu kişiden senet bedelini isteyemeyeceği, bu nedenle de davalı şirket son hamil olmakla birlikte dava konusu çeklerin tamamında lehdar ve ilk ciranta olmakla geri verilmesi gereken şeyi talep edemeyeceğini belirterek, davacıların borçlu olmadıklarının tespitine, haksız ve kötü niyetli takipler nedeniyle tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Basın Yayın Ltd.Şti. vekili, müvekkilinin yetkili hamil olup, davacıların ciro ettiği çekler ödenmeyince icra takibine başladığını, gerçekte geriye dönüşün sözkonusu olmadığını, müvekkilinin şeklen lehtar ve ilk ciranta olduğunu, çekte cirosu olan davacıların keşideci şirketin ortaklarından olup, keşideci şirketin borcunu üstlenmek amacıyla imza attıklarını, kendi cirolarından sonra çeklerin davalı şirkete verildiğini bildiklerini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, çekin bankaya ibrazında müvekkilinin imzasının mevcut olduğunu, imzanın daha da açıklayıcı olması ve kim tarafından imzalanmış olduğunun anlaşılması için müvekkilinin adını yazdığını, bu durumun imzaya halel getirmediğini, yetkili hamil olunduğundan davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, çekin bankaya ibrazında müvekkilinin imzasının mevcut olduğunu, imzanın daha da açıklayıcı olması ve kim tarafından imzalanmış olduğunun anlaşılması için müvekkilinin adını yazdığını, bu durumun imzaya halel getirmediğini, yetkili hamil olunduğundan davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 31.01.2006 ve 14.02.2006 keşide tarihli çeklerde davacıların ciranta olarak yer aldıkları, davacıların dava dışı-keşideci ... Ltd.Şti.nin ortakları oldukları halde avalist olmadıkları, davalı ... Ltd.Şti.nin çeklerde lehtar ve ilk ciranta sıfatıyla yer aldığı, geriye ciro hükümleri gereğince kendisinden sonra çeklerde ciranta sıfatıyla yer alan davacılara karşı müracaat hakkının bulunmadığı, aksi düşünüldüğünde de davacıların ödedikleri miktarı sözkonusu çeklerin lehtarı ve hamili davalı ... Ltd.Şti.nden tekrar isteyebilecekleri açık olduğundan ve taraflar arasında başkaca borç ilişkisi bulunduğu da kanıtlanamadığından İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2384 ve 2147 nolu dosyaları ile takibe konulan 31.01.2006 ve 14.02.2006 keşide tarihli çekler bakımından davacıların davalı ... Ltd.Şti.ye borçlu olmadıklarının tespitine, davalı şirketin takip yapmakta kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından davacıların tazminat istemlerinin reddine, İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2006/3235 nolu dosyası ile takibe konu edilen 28.02.2006 keşide tarihli çekin lehtarının ... Ltd.Şti olduğu, hamilinin bu şirket temsilcisi davalı ... olarak görüldüğü, her birinin ayrı kişiliklere sahip oldukları, davalı ...'ın bu çekin hamili olup, lehtarı olarak değerlendirilemeyeceği, geriye ciroya ilişkin kuralların bu çek bakımından uygulanamayacağı gerekçesiyle davacıların davalı ...'a karşı açtıkları davanın ve davalı ...'ın tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece alınmış olan 24.09.2009 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunun (3.), (4.) sayfalarında ve rapora ekli çek giriş bordrosunda, dava konusu ... nolu, 28.02.2006 keşide tarihli, 24.000,00 TL bedelli çekin dava dışı ...ye davalı şirket tarafından borçlusu dava dışı ... Yayıncılık Ltd.Şti. olduğu halde verilmiş olduğu ve çekin davalı şirkete iade edilmiş olduğu açıkça belirtilmiştir. Dosyada örneği bulunan çekin keşidecisinin dava dışı ... Yayıncılık Ltd.Şti, lehtar-cirantanın davalı şirket, sonraki iki cirantanın davacılar olduğu görüldüğü gibi, mahkemece muhatap bankadan çekin bankaya ibrazı haliyle celbedilen örneğinden son ciranta-hamilin dava dışı ... A.Ş., ondan önceki cironun ise isimsiz, sadece imzalanarak yapıldığı görülmektedir. Davalılardan ...'ın ise diğer davalı şirketin yetkili temsilcisi olduğu da ihtilafsızdır. Bu durumda davalı ...'ın anılan çeki davalı şirket yetkilisi olarak diğer dava konusu çeklerde olduğu gibi imzalamış olduğunun, bir başka deyişle çekin davalı şirket elinde olduğu, davalı ...'ta olmadığı, ona verilmediğinin kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu yönler gözetilerek davacıların davalı ...'a da borçlu olmadıklarının tespitine karar vermek gerekirken, bu davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'tan alınarak davacılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40818, Karar No: 2012/4135, Tarih: 15.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/40818 E.  ,  2012/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, eşit davranma ilkesinin ihlal edildiğinin tespiti ile bunun yaptırımı olarak iş kanununun 5/6 maddesinde yer alan tazminatın 4 aylık maaşı olarak tespitini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işyerinde güvenlikçi olarak çalışan ... isimli işçinin kıdem süresi diğer işçilere göre daha düşük olmasına karşın kıdemli güvenlik görevlisi olarak atanmasının eşitliğe aykırı bir davranış olduğunun tespiti ile bunun yaptırımı olarak eşit davranmama tazminatının 4 aylık ücret olarak tespitini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... isimli işçinin kıdemli güvenlik görevlisi olarak atanmasının işverenin yönetim hakkı kapsamında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 17. maddesinde belirtilen prosedüre uymadan ...’in kıdemli güvenlik görevlisi olarak atanmasının işverenin eşit davranma yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiği belirtilerek 2 aylık ücret tutarında eşit davranmama tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı ve bunun sonuçları noktasında toplanmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

İstihdam ve Meslek Konularında Kadın ve Erkeğe Eşit Muamele ve Fırsat Eşitliği İlkesinin Uygulanmasına Dair 5 Temmuz 2006 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin 2006/54/EC Sayılı Direktifinin “Analık (Doğum) İzninden Dönüş” başlıklı 15 inci maddesinde, “doğum iznindeki bir kadının, doğum izninin bitiminden sonra işine veya eşdeğer bir pozisyona kendisi için daha dezavantajlı olmayan koşul ve şartlarda geri dönmeye ve çalışma koşullarında yokluğu sırasında yararlanmış olacağı her türlü iyileştirmeden yararlanmaya hakkı vardır” şeklinde kurala yer verilerek, doğum iznini kullanan kadın işçi yönünden işverenin eşit davranma borcuna vurgu yapılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5 inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır (Yargıtay 9.HD. 25.7.2008 gün 2008/ 27310 E, 2008/ 22095 K.).

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez( Yargıtay 9.HD. 2.12.2009 gün, 2009/33837 E, 2009/ 32939 K).

4857 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle farklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle farklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, prim v.b. ödemeleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Yasanın 5 inci maddesiyle 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Yasanın 5 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı

olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Somut olayda davacı, davalı işverenin ... isimli güvenlikçiyi kıdemli güvenlik görevlisi olarak atanması işleminin işverenin eşit davranma borcuna aykırılık oluşturduğu ve eşit davranmama tazminatının da 4 aylık ücret olarak tespitini talep etmiştir.

Dava tespit davası olduğu halde mahkemece eda hükmü kurulması hatalıdır.

Kabule göre de, eşit davranmama tazminatının eşitliğe aykırı olarak atamanın yapıldığı 11.7.2007 tarihindeki ücrete göre tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde belirlenmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2669, Karar No: 2024/2563, Tarih: 17.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2669 E.  ,  2024/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/55 E., 2022/285 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/984 E., 2020/560 K.

Taraflar arasında Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez Davalı ... İdaresi tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 2017 yılında verdiği dava dilekçesi ile tapuda adlarına kayıtlı olan Çerkezköy ilçesi İstasyon Mahallesi 111ada 1 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içine alındığını, ancak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına ve tapu kaydımndaki şerhin terkinine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, İstasyon Mahallesi, 111 ada, 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik orman kadastrosunun iptaline, Fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.09.2018 havale tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen 942,46 m²'lik kısmın orman tahdit ve tespit sınırları dışına çıkartılmasına, taşınmazın beyanlar hanesindeki "kısmen Devlet ormanı sınırı içinde kalmaktadır" şerhinin terkinine, Orman İdaresi aleyhine nispi vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk dairesince Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/984 Esas, 2020/560 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden kanuna aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2- Ancak, eldeki dava orman kadastrosuna itiraz ve taşınmazın tapu kaydında yer alan orman şerhinin terkinin istemine ilişkin olup, kural olarak orman kadastrosuna itiraz davaları maktu harç ve vekalet ücretine tabidir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği halde davacı yararına ve fakat orman idaresi aleyhine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresinin sair temyiz itirazlarının reddine

2- Yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davacılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 3.400 TL maktu vekalet ücretinin davalı ... idaresinden alınarak davacılara verilmesine" ifadesinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25407, Karar No: 2015/14580, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25407 E.  ,  2015/14580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04.11.2014

NUMARASI : 2013/793-2013/793

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2857, Karar No: 2023/3188, Tarih: 09.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2857 E.  ,  2023/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... payı mükellifi olan davalının Ocak-Aralık 2018 yılı bilanço dönemine ilişkin 500.242,70 TL'yi vadesinde ödemediğini ileri sürerek; bu tutar ile vade tarihinden dava tarihine kadar hesaplanan 145.041,36 TL gecikme faizi olmak üzere toplam 645.284,06 TL kurum alacağının tahsil tarihine kadar oluşacak gecikme zammı oranındaki faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, 3093 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (c) bendinde açıklandığı üzere fatura edilmiş tüketimlerin ... payına konu olacağını, faiz talebini kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlığın çözümü için davalı dağıtım şirketinin teslim ettiği mal bedelinin tahakkuk tarihinin, ay sonu mu yoksa fatura tarihi mi olduğunun tespiti gerektiği, 3093 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (c) bendine göre "...iletim dağıtım perakende satış hizmetlerine ilişkin bedeller hariç olmak üzere elektrik enerjisi satış bedelinin %2'si tutarındaki payı faturalarında ayrıca gösterir." hükmünün bulunduğu, buna göre faturada gösterilmeyen ve ay sonu itibariyle henüz faturalandırılmayan tutar üzerinden ... payı alacağı tahakkuk ettirilmesi mümkün olmadığı, mal tesliminin önceden gerçekleştirilmiş olmasının tek başına mal bedeli tahakkuk ettiği anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri