muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2897, Karar No: 2015/17801, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/2897 E.  ,  2015/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı İ.. Y.. vd. ile davalı M.. B.. aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedelinin tahsili davasına dai verilen 28.03.2013 günlü ve 2011/585-2013/182 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 03.12.2013 günlü ve 2013/11166-17095 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 7. madde hükmü uyarınca yeniden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek mahkeme kararının Dairemizce bozulmasına karar verilmiş ise de; 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 14.09.2015 tarihinde yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 günlü 2014/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile Geçici 7. maddenin iptaline karar verildiğinden ve dava konusu taşınmazın 1987 yılında kamulaştırılması ile ilgili olarak davacılara veya murislerine kamulaştırma evrakının yöntemince tebliğ edilmediği, çekişmesiz kamulaştırma bedelinin davacılara veya murislerine ödendiğine ilişkin bilgi ve belge ibraz edilemediği, dolayısıyla kamulaştırma işleminin tamamlanmadığı, 17.maddeye göre tescil davasının o tarihte ölü olan muris aleyhine açılıp neticelendirildiğinden idare adına tescil şartlarının da oluşmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 13.12.2013 gün ve 2013/11166 Esas, 2013/17095 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla yatırılan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11605, Karar No: 2012/15849, Tarih: 11.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11605 E.  ,  2012/15849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2010 tarih ve 2008/125-2010/147 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20, 35 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerde "NUXX" ibaresinin marka olarak adına tescil başvurusunun, davalı tarafından "NUX HANYOUNG" markası gerekçe gösterilerek kısmen reddedildiğini, oysa anılan markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, değerlendirmenin doğru yapılmadığını ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 18.02.2008 tarih ve 2008/M-1144 sayılı kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının "NUXX" ibareli marka tescil başvurusundan, redde mesnet markalar nedeniyle 35. sınıf 1, 4 ve 8. alt gruplarda yer alan hizmetlerin çıkarıldığı, anılan markalarda kullanılan ibarelerin aynı olmasa da ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, zira "NUX" sözcüğünün her iki markada da asli unsur olarak yer aldığı, davacı başvurusundaki ikinci "x " harfi ile redde mesnet markadaki "HANYOUNG" ibaresinin ayırt ediciliği sağlamadığı, ayrıca sınırsız sayıda seçenek özgürlüğü bulunduğu halde birbirine çok benzer ibarelerin marka olarak tescil ettirilmesi isteminin korunmaması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin “NUXX” ibareli marka tescil başvurusunu, “NUX HANYOUNG” ibareli markaya dayanarak, 556 sayılı KHK.'nın 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddeden davalı TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

556 sayılı KHK'nin 32. maddesiyle marka tescil sisteminin esası ilan-itiraz sistemi olup, bu sistem marka tescilinde mutlak ret nedenlerini düzenleyen 7. madde kapsamında uygun görülen başvuruların ilanını ve bu ilana nispi ret nedenlerini düzenleyen 8. madde kapsamında yapılacak itirazların değerlendirilmesi neticesinde markanın tescil edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi ilkesine dayanmaktadır.

556 sayılı KHK'nin 32. maddesiyle marka tescil sisteminin esası ilan-itiraz sistemi olup, bu sistem marka tescilinde mutlak ret nedenlerini düzenleyen 7. madde kapsamında uygun görülen başvuruların ilanını ve bu ilana nispi ret nedenlerini düzenleyen 8. madde kapsamında yapılacak itirazların değerlendirilmesi neticesinde markanın tescil edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi ilkesine dayanmaktadır.

556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi hükmüne göre, TPE tarafından re'sen uygulanacak mutlak ret nedeni kapsamında bir marka başvurusunun reddedilebilmesi için başvuru konusu işaretle önceki tarihte tescil edilen veya tescil başvurusu yapılan markaların hem emtia listelerinin aynı veya aynı tür mal ve hizmetleri kapsaması hem de marka işaretlerinin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerekir. 556 sayılı KHK'nin 7/1-b hükmü, 8/1-b maddesi hükmünden farklı olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer olmayı aramaktadır. Yine KHK'nin 8/1-b maddesi hükmünden farklı olarak 7/1-b maddesi hükmünde "markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali"nden ayrıca söz edilmemiştir. Bu durumda 7/1-b maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerekir.

Somut olayda öncelikle davacıya ait başvuru ile redde dayanak markadaki işaretlerin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olup olmadığı incelenmelidir. Taraf markalarının aynı olmadığı açıktır, bahse konu işaretlerin ayırt edilemeyecek kadar benzer olup olmadığına gelince; her ne kadar işaretler arasında işitsel anlamda bir benzerlik bulunmakta ise de redde mesnet markada yer alan kelime unsurundan kaynaklanan görsel, işitsel, semantik farklılıklar karşısında, davaya konu markaların gözde ve kulakta bıraktığı intiba farklılaşmakta, bu farklılıklar davacının marka başvurusunu redde dayanak gösterilen markadan "ayırt edilemeyecek kadar benzer" olmaktan çıkartmaktadır. Bu durumda mahkemece davanın kabulü ile davalı TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11476, Karar No: 2021/4896, Tarih: 29.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11476 E.  ,  2021/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki reçete bedelinin tahsili işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolü’nün 4.3.6. maddesi uyarınca Kuruma fatura ettiği 05/08/2014 ve 07/08/2014 tarihli reçetelerin toplam bedeli olan 16.372,68-TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kurumda tahakkuk etmiş olan alacaklarından mahsup edileceğinin bildirildiğini, söz konusu haksız işlemin iptali ile muarazanın men’i kararı verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 16.372,68 TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacının kurumda tahakkuk etmiş olan alacaklarından mahsup edilmesine yönelik işlemin iptaline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 20/05/2019 tarihli, 2016/17651 esas, 2019/6336 karar sayılı ilamıyla "...davacının protokolün hangi hükmüne uymadığı hususunda açık ve net bir bilgi bulunmadığı gibi, ilgili Kurum müfettişlerince düzenlenen 06/02/2015 tarihli ve 01 sayılı soruşturma raporunun tamamının dosyada olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, eksik olan 06/02/2015 tarihli ve 01 sayılı soruşturma raporunun tamamı istenerek, konusunda uzman bilirkişiden yeniden rapor temini ile sonucuna göre karar verilmeli" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davanın kabulüne, 16.372,68-TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacının Kurumda tahakkuk etmiş olan alacaklarından mahsup edilmesine yönelik işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dosya kapsamından dava konusu iki adet reçetenin, hastaların bilgisi dışında bir suç örgütü tarafından doktora yazdırılan reçetelerden olduğu, bu örgütün çok sayıda reçete yazdırarak ilaçları değişik eczanelerden temin etmek suretiyle Kurumu dolandırdığı anlaşılmaktadır. Kurum tarafından davacıdan bedelleri istenen reçetelerden birinin SGK mensubu Nuriye Akyıldız’a ait olup, davacı tarafından reçetede yazılı ilaçların....’ya teslim edildiğine ilişkin medula kaydı oluşturulmuşken, diğer reçete sahibi ...’in reçetes....inin de....’a verildiği yazılmıştır. Ancak ilaçların teslim edildiği kişilerin taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’e göre kimlik bilgileri kontrol edilmemiştir. Zira sahte reçete düzenlettirme suçunu işleyen kişilerin Kurumca ....ve.... oldukları tespit edildiği gibi, davacı tarafından ilaçları aldığı iddia edilen kişilerden ....’nın ilacın teslim tarihinde yurt dışında olduğu,....’un da ilaçları alan kişi olmadığının belirlenmesi gözönünde bulundurulduğunda eczacı veya çalışanları tarafından kimlik kontrolü yapılmadan ilaçların teslim edildiği ortaya çıkmaktadır. Bu durumda eczacı tarafından, taraflar arasındaki protokol hükümlerinin ihlal edildiği sabittir. Ayrıca Kurum sorumluluğunda olmayan reçetelerle ilgili davacının, davalı kurumdan reçete bedellerini tahsil etmesi mümkün değildir. Aksi halde reçete bedellerinden sorumlu olmayan kuruma külfet yüklenmiş olacaktır. Davacı reçete bedellerini ancak sahtecilik yapan kişilerden isteyebilir. Üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurum sorumlu tutulamaz. Bu nedenlerle Kurumun protokolün 4.3.6. maddesinde yer alan hüküm uyarınca yersiz ödemelerini geri isteme hakkı olduğunun kabul edilerek davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15411, Karar No: 2016/17002, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15411 E.  ,  2016/17002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 82.127,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 82.127,61 TL (Kayıp-kaçak bedeli için 36.817,05.-TL, Dağıtım bedeli için 26.949,13.-TL, İletim bedeli için 10.878,84.-TL, Perakende Hizmet bedeli için 6.323,11.-TL, Sayaç okuma bedeli için 423,48.-TL ve Fazla TRT payı bedeli için 736,34.-TL)'nin dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25700, Karar No: 2014/16543, Tarih: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25700 E.  ,  2014/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 tarih ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında 27/07/2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ...'in, öğrenim gördüğü lisede okul yönetimine kızarak, aynı okulda coğrafya öğretmeni olan müştekinin aracını bozuk parayla çizdiğinin anlaşıldığı olayda, eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında, yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak ve yaşı küçük sanıklar hakkında kapalı oturumda yapılan yargılama sonunda hükmün de kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeyerek açıkça okunması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından; yine 5395 sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasının taksitler halinde ödenmesi ile ilgili bölümden "...geri kalan kısmın hapse çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.