muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/36, Karar No: 2019/675, Tarih: 28.11.2019

Özetle; bir kimsenin suça teşebbüsten dolayı cezalandırılabilmesi için, yapılan hareketlerin objektif olarak suçun kanuni tanımında öngörülen sonucu meydana getirmeye elverişli olmasıyla birlikte, aracın fail tarafından bu sonucu gerçekleştirmeye uygun biçimde kullanılması, ancak failin elinde olmayan nedenlerle icra hareketlerinin tamamlanamaması ya da tamamlanmasına karşın sonucun gerçekleşmemesi gerekir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay gecesi, yalnız kaldığı köy evinde uyuyan 50 yaşındaki katılan mağdure ...’nın saat 04.30 sıralarında evinin dış kapısının zorlandığını, birisinin kapıyı açmaya çalıştığını işitmesi üzerine yataktan kalkıp evin girişine gittiğinde sürgülü avlu kapısının kırılmaya çalışıldığını gördüğü, kapıyı zorlayanın kim olduğunu sorduğunda sanığın ses vermeyerek uzaklaştığı, katılan mağdurenin korunmak maksadıyla evin avlusuna elinde bıçakla çıktığı sırada olay yerine geri dönen sanığın zorladığı kapıdan içeri girdiği, katılan mağdurenin bıçakla sanıktan korunmaya çabaladığı, sanığın katılan mağdurenin elini bükerek evin içerisine götürüp kanepeye yatırmaya ve öpmeye çalıştığı, üzerindeki elbiseleri çıkarmayı denediği, o sırada katılan mağdurenin elindeki bıçağın yere düştüğü, katılan mağdurenin boğazının sıkılması esnasında direnerek sanığı üzerinden atıp yere düşen bıçağı geri alarak sanığa saldırmasıyla sanığın olay yerinden kaçtığı, katılan mağdurenin sol yanağında, sağ uyluk diz lateralinde yüzeysel cilt abrazyonları, boynunu çevreleyen kızarıklık ve ekimoz ile çene altında minimal ekimoz bulunduğu anlaşılan olayda;

Sanığın olay tarihinde yalnız olan katılan mağdurenin evine sabaha karşı zorla girmesi, direnmesine karşın katılan mağdureyi kanepeye yatırması, bir yandan katılan mağdureyi öpmeye çalışırken bir yandan da elbiselerini çıkarmaya çalışması ve katılan mağdurenin eline bıçağı alarak kuvvetli bir mukavemet göstermesi üzerine eylemine bu engel durum nedeniyle son vermek zorunda kalması, sanığın Mahkemede katılan mağdurenin kendisi ile cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği fakat kendisinin kabul etmediği şeklindeki savunması karşısında; sanığın nitelikli cinsel saldırı kastını ortaya koyan açık bir sözü bulunmasa bile fiili işleme tarzı, katılan mağdurenin elbiselerini çıkarmaya çalışması, katılan mağdureyi avludan içeriye sokup kanepeye yatırması şeklindeki dış dünyaya yansıyan eylemlerinin vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı kastını ortaya koyduğu anlaşıldığından, sanığın eyleminin bir bütün hâlinde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararının bozulmasına ilişkin kararın kaldırılmasına, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 21.04.2017 tarihli ve 1515-983 sayılı kararının onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın mağdura yönelik gerçekleştirdiği eylem nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsü oluşturduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 9105-5047 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen usul ve yasaya uygun 21.04.2017 tarihli ve 1515-983 sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararın ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.11.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13986, Karar No: 2018/14255, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13986 E.  ,  2018/14255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’un hurdacılık işi ile uğraştığı, aşamalarda hırsızlık suçundan temyiz dışı sanık ...’ı uzun yıllardır mahalleden tanıdığını, bu şahsın hastanede teknisyen olarak çalıştığını bildiğini beyan ettiği, sanık ...’ın bazıları niteliği gereği başka yerde kullanılamayacak şekilde açıkça hastane malzemesi olduğu anlaşılan eşyaları getirip defalarca satması şeklindeki eylemde sanık ... yönünden suç kastının bilme ve isteme unsurlarının oluştuğu, temyiz dışı sanıklar ... ve ...’nın da bu malzemeler üzerinde tasarruf yetkilerinin bulunmadığını bilmesi gerektiği gözetilerek unsurları oluşan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından sanık ...’un mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve eksik gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20448, Karar No: 2008/15706, Tarih: 18.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20448 E.  ,  2008/15706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10468, Karar No: 2021/16790, Tarih: 02.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10468 E.  ,  2021/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma,

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ...’in, katılan ...’ın maaşlı olarak çalıştırdığı çoban sanık ...’a olay günü 90 adet küçük baş hayvanını diğer hayvanlardan ayırıp, tanık çoban ...’den gizli olarak dere kenarına koymasını sağladıktan sonra oradan alarak götürmeleri şeklinde gelişen eylemde; sanık ...’ın TCK'nın 37. maddesi kapsamında "fail" sıfatıyla, sanıklar ..., ..., ..., ...’in ise sanık ...’ı suça azmettirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 38. maddesi delaletiyle TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Hükümden önce 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı

yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., sanıklar Yıldıray Erdem, ..., ..., ..., ... müdafiileri ve o yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca,...Asliye ceza Mahkemesinin 26.02.2013 gün 2007/62 esas ve 2013/80 karar sayılı mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz etmiş olmaları nedeniyle bu hükümdeki ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkın korunmasına, 02.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22908, Karar No: 2014/9841, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22908 E.  ,  2014/9841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/434-2013/20

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Şavşat İlçe merkezinde, taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü bir satıştır. Bütün bunlar dikkate alındığında söz konusu satışın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu Meydancık Beldesi’nden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında yapılaşmaya izin verilip verilmeyeceği, verilecek ise kamulaştırma öncesi durumuna göre herhangi bir kısıtlama getirilip getirilmeyeceği hususları Meydancık ve Şavşat Belediye Başkanlıklarından ayrıntılı olarak sorulmadan, Meydancık Belediyesinin gerekçesi gösterilmeden kullanıma elverişli değildir cevabı ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında yapılaşmaya izin verilip verilmeyeceği, verilecek ise kamulaştırma öncesi durumuna göre herhangi bir kısıtlama getirilip getirilmeyeceği hususları Meydancık ve Şavşat Belediye Başkanlıklarından ayrıntılı olarak sorulmadan, Meydancık Belediyesinin gerekçesi gösterilmeden kullanıma elverişli değildir cevabı ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40950, Karar No: 2019/744, Tarih: 22.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/40950 E.  ,  2019/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların aşamalarda değişmeyen beyanları, katılanlardan Hamza ile sanıklardan ... arasında, ...'ın ...'nın ikametinin girişini kapatacak şekilde aracını park etmesinden kaynaklanan anlaşmazlık bulunması ve ...'ın, bu durumu iş ortağı olan sanık ...'ya anlatması üzerine suç tarihinde sanıklar ... ve ...in katılan ...'nın iş yerine gittiklerinin ve burada katılan ... ile tartıştıklarının sabit olması, sanıklardan ...in sanık ...'nın kendisine tehditte bulunması nedeniyle zoruna gittiği ve ... plakalı kamyoneti katılan ...'nın ikametinin önüne park ettiği şeklinde husumetin devam ettirildiğine ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanı katılanın ikametinin önünde ateş edilmesi eyleminde kullanılan aracın sanık ... adına kayıtlı olması, katılan ...'nin aracın şoförü olan kişinin 3-4 el ateş ettiğine ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanı ile kolluk kuvvetlerince düzenlenen olay ve yakalama tutanağında bu aracın yapılan takibinde şoför mahallinde bulunan kişinin camdan havaya doğru bir el ateş ettiğine ilişkin tespitinin uyuşması, sanık ...'in soruşturma evresindeki beyanında katılanların ikametinin önündeki silahla tehdit eyleminde olay yerine gelen sanıkların kullandığı aracı oğlu olan...'e verdiğine ilişkin anlatımı ve sanıklar... ve...'den alınan svap örneklerinde atış artıklarına rastlanması karşısında, katılanların değişmeyen tutarlı soruşturma beyanları birlikte gözetilerek bu beyanlarına neden itibar edilmediği ve sanıkların beyanlarının neden katılanların beyanlarına üstün tutulduğunun açıklanıp tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken ve katılanın iş yeri önünde gerçekleşen ilk olaya tanık olan ...

-2-

Karadaş dinlenilmeden, sanıkların suç tarihinde nerede olduklarının ve birlikte hareket edip etmediklerinin tespiti için suç tarihinde kullanmış olduğu telefon numaralarının tespiti ile hts kayıtları ile baz bilgilerinin Bilgi Teknoloji Kurumun'dan sorulup karşılaştırmaları yaptırılmadan yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15787, Karar No: 2022/4779, Tarih: 22.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15787 E.  ,  2022/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan Adana Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 25.10.2013 tarihli mütalaası ile dayanağı olan 28.08.2013 tarih ve 2013-A-1354/25 sayılı vergi suçu raporunun sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte belge kullanma ” suçuna ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2014 tarih, 2014/604 Esas ve 2014/745 sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sanık hakkında ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kamu davası açıldığı; ancak sanık hakkında ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçuna ilişkin olarak 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı dikkate alınarak; iddianameye konu olan ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması halinde sanık hakkında ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçundan açılan kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2088, Karar No: 2013/7585, Tarih: 09.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2088 E.  ,  2013/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2012/207150

MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 24/05/2012, 2012/6 (E) ve 2012/103 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İbrahim'in mağdur İrfan'a karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık İbrahim müdafiinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mağdur İrfan'ın, sanık İbrahim'in eşi Naile’nin ağabeyi olduğu, İbrahim'in, Naile'nin evi terketmesinden İrfan'ı sorumlu tuttuğu, olay günü İrfan'ın bulunduğu kahvehaneye elinde tek kırma av tüfeği ile geldiği, İrfan'la aynı masada oturanlardan kahvehaneyi boşaltmalarını istediği, İrfan'ın sandalyeden kalkarak yakında bulunan kolonun arkasına geçmeye çalıştığı, tanık Ali'nin de müdahale etmeye çalıştığı esnada İbrahim'in tüfeği ateşlediği ve İrfan'ı sağ bacağın alt kısmından isabetle yaraladığı, yaranın sağ bacağın diz altından kesilmesine ve hayati tehlikeye neden olduğu olayda, sanığın korkutmak ve eşinin yerini öğrenmek amacıyla geldiğini beyan etmesi, atış sayısı ve yeri ile başkaca fişek bulunmaması dikkate alındığında, öldürme kastıyla hareket ettiği konusundaki şüphe hali sanık lehine yorumlanarak, sanığın 5237 sayılı Kanunun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşılarak, mağdura karşı silahla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık İbrahim müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 09.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1087, Karar No: 2023/8445, Tarih: 07.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/1087 E.  ,  2023/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi alacaklının icra mahkemesine başvuru dilekçesinde; şikayete konu takipte yapılan ihaleler sonucunda taşınmazların şikayetçi tarafından alacağa mahsuben satın alındığını ve ihalelerin kesinleştiğini, ancak Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 17/4-r maddesi gereğince, taşınmazların uzun süredir borçlu şirketin aktifinde bulunması nedeniyle KDV’den istisna olduğunu belirterek tescil aşamasında icra müdürlüğüne yapılan taleple KDV alınmamasının istendiğini, ancak müdürlüğün 18.5.2022 tarihli kararı ile istemin reddedildiğini ileri sürerek, icra müdürlüğünün söz konusu ret kararının kaldırılmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince yargı yolu caiz olmadığından bahisle şikayetin usulden reddedildiği, kararın şikayetçi alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedildiği, kararın şikayetçi alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Dairemiz içtihatları, Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 03.5.2021 tarih ve 2021/259 E. - 2021/316 K. sayılı ilamı gereğince, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağının icra müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan bahisle, işlemin yasaya uyarlılığının, şikayet yoluyla, icra mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerektiği yönünde iken, Uyuşmazlık Mahkemesinin 28.02.2022 tarih ve 2021/524 E. - 2022/120 K. sayılı kararı ile; “ihale yoluyla satışı yapılan taşınmaza ilişkin olarak tahakkuk ettirilen %18 oranlı KDV’nin vergi dairesince tahsil edildiği noktasında tartışma bulunmadığı, bu durumda satış memurluğunun vergi sorumlusu sıfatının sona erdiği, verginin iadesinin muhatabının vergi dairesi olduğu, bu kapsamda açılan davada da, 3065 sayılı Kanun hükümleri gereğince katma değer vergisine ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümü görevinin, 2576 sayılı Kanun uyarınca idari yargı içerisinde yer alan vergi mahkemelerine ait bulunduğu” şeklindeki son kararı gereğince Dairemizce görüş değişikliğine gidilerek, ihalenin gerçekleşmesinden sonra yapılan “KDV ödemesinin iadesi” talepleri hakkında, vergi mahkemelerinin görevli olduğu ve icra mahkemelerinin bu talepler hakkında istemin usulden reddine karar vermeleri gerektiği sonucuna ulaşılmış ise de; somut uyuşmazlıkta, şikayetçi alacaklının talebi, ihale yoluyla satın alınan taşınmazların KDV alınmadan alıcı adına tesciline ilişkin olup, şikayette KDV iadesinin talep edilmediği, şikayete konu KDV’nin, şikayet tarihi olan 24.5.2022 tarihinden sonra 31.5.2022’de ödendiği anlaşılmıştır.