muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16438, Karar No: 2016/1228, Tarih: 02.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16438 E.  ,  2016/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 24.06.2015 tarihli tutanağa göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...'ın suça konu uyuşturucu maddeleri satın aldığı ... Mahallesi ... Sokak no:42 ile no:58 arasında bulunan inşaat alanı ile aynı sokak üzerindeki sağlık ocağı arasındaki mesafenin kuş bakışı olarak 124,07 metre olduğu bildirildiğinden; 6638 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasına eklenen (b) bendinin uygulanabilmesi için suça konu uyuşturucu maddeleri satın alındığı yer ile sağlık ocağı arasındaki mesafenin mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34201, Karar No: 2013/31993, Tarih: 12.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/34201 E.  ,  2013/31993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın, sanığın, apartman boşluğunda yüksek sesle bağırarak gıyabında söylediği "öküz" sözünü, kendi evinin içinden duyduğuna dair beyanı, dinlenilen tanıklar tarafından da evlerinin içinden aynı sözü duyduklarına ilişkin ifadeleri karşısında, olayda ihtilat unsurunun oluştuğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1062, Karar No: 2012/1166, Tarih: 27.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1062 E.  ,  2012/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri, dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kavak Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.12.2010 gün ve 55/277 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 112 ada 10 ve 51 parsel sayılı taşınmazların ortak miras bırakanları ...dan kaldığını, paylaşım sonucu 112 ada 51 parselin vekil edenlerine, 112 ada 10 parselin davalılara bırakıldığını açıklayarak, 51 parselin tapu kaydının iptali ile ½ oranındaki payın davacı ..., 2/4'er payın diğer davacılar adına, bu talebin mümkün bulunmaması durumunda 112 ada 10 parselin tapu kaydının iptali ile ortak miras bırakan ...mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., Hanım Kılıç, ... ayrı ayrı sundukları 3.8.2010 havale tarihli ve usulen imzaları onaylı dilekçelerinde; ileri sürülen hususların doğru olduğunu, davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu 112 ada 51 parsel bakımından kesin hüküm nedeniyle, 112 ada 10 parsel bakımından ise ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından: dava konusu 112 ada 51 parsel; kadastro çalışmaları sırasında, senetsizden 2 katlı ahşap ev ve iki adet samanlık ve bahçesi niteliğiyle 1246.71 m2 yüzölçümlü olarak, ...a ait olup, 20.9.1958 tarihinde ölmesi üzerine mirasçılarına kaldığı gerekçesiyle 5.9.1996 tarihinde, elbirliği mülkiyeti şeklinde, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiş, tespite itiraz üzerine Kavak Kadastro Mahkemesinde açılan dava sonucunda 23.3.1999 tarihinde kesinleşen hükümle tespit gibi tescile karar verilmiş, hükmün tapuda infazı ile 1/7 şer paylı olarak tespit malikleri adına sicil oluşmuştur. 112 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ise; K.evvel 1958 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının revizyonu sonucu, 25.4.1997 tarihinde ½ şer paylı olarak davalılar ... ile ... adlarına tespit ve tescil edilmiş, tutanakta 1 sıra nolu tapunun Kazım Köksal adına kayıtlı bulunduğu 1970 yılında haricen ...oğulları ... ve ...’a eşit

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu 112 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kadastro öncesinde tapulu olduğu, davalılar Emir ve ... tarafından haricen satın ve devralındığı, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b koşullarının tespit malikleri lehine oluştuğu, ortak miras bırakanlarından kalan taşınmazlardan bulunmadığı anlaşıldığına göre, mahkemece, davacının hakkı bulunmadığı gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, 112 ada 10 parsel sayılı taşınmaza yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu bölümünün ONANMASINA,

Öte yandan, dava konusu 112 ada 51 parsel için kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ne var ki; dava konusu 112 ada 51 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında 1/7'şer pay sahibi olan davalılardan ... ile 25.6.2002 tarihinde ölen Necmiye Köksal’ın tek mirasçısı ... yöntemine uygun bir biçimde imzaları onaylı 3.8.2010 tarihli dilekçelerinde davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. HMK.nun 310 ve 311. maddelerine göre feragat ve kabul, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur, hüküm, kesinleşinceye kadar her zaman yapılır ve karşı tarafın kabulüne bağlı değildir. Diğer yönden davayı kabul, kesin hükümden önce nazara alınması gereken bir husustur. Mahkemece, davayı kabul eden 1/7'şer oranında pay malikleri davalılar ... ve ...’in kabul beyanları göz önünde tutularak bu davalılara hasren davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Davayı kabul eden diğer davalılardan ..., ..., ... ve ..., tapuda 1/7 paya sahip 8.1.2002 de ölen ... mirasçılarından olup miras bırakan İkbal’in başka mirasçıları da bulunmaktadır. İkbal mirasçıları kendi içerisinde elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi ise de; elbirliği mülkiyeti tasfiye edilince hüküm doğuracağı kuşkusuzdur. Ancak, şimdilik bu kişiler yönünden tereke tasfiye edilmediğinden bir sonuç doğurmayacağı kuşkusuzdur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan 112 ada 51 parseldeki davalılar ... ile ...’e yönelik hüküm bölümünün açıklanan sebeplerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29905, Karar No: 2013/27814, Tarih: 03.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29905 E.  ,  2013/27814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, manevi tazminat ve davalı adına müvekkilin harcadığı bedel masraf alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminatı, aylık ücret, fazla çalışma ücreti ve masraf  alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarına itibarla, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı vekilinin de kabulünde olduğu üzere dosya kapsamına göre  davacının işyerinde genel müdür unvanıyla üst düzey yönetici olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Üst düzey yönetici olan davacıya çalışma saatlerinin belirlenmesi veya fazla çalışma yapılması için yönetim kurulunca veya şirket ortağı tarafından talimat verildiği yönünde de dosyada bilgi ve belge yoktur. O halde, davacının konumu gereği çalışma saatlerini kendisinin belirlediğinin kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.  Her ne kadar, sunulan imza silkülerinden davacının imza yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakta ise de, bu durum varılan sonucu değiştirmez. Anılan nedenle, davacının fazla çalışma ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8856, Karar No: 2016/9118, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8856 E.  ,  2016/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk, ... 1. Sulh Hukuk, ... 1. Sulh Hukuk ve ... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca annesi ve babası vefat eden küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün “... Sok. No: 43 İç kapı No: 1 .../..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün “... Mah. 1313 Sk. ... Apt. N: 1/20 .../..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. 7399/18 Sk. No: 5 İç Kapı No: 1 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 12. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün “... Mah 3313 Sk. ... Apt. A Blok No: 1 İç Kapı No: 20 .../..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının biyolojik babası ile birlikte “... Mah. 3313 Sk. ... Apt. A Blok No: 1 İç Kapı No: 20 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5457, Karar No: 2010/21065, Tarih: 20.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/5457 E.  ,  2010/21065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık ... aşamalarda değişmeyen anlatımında bıçağı müştekinin bacağına salladığını karnına bıçak vurmadığını savunduğu, Adli Tıp Kurumu Kütahya şubesinin 1.12.2006 günlü raporuna göre şikayetçide iki adet yaranın bulunduğu, birinin bacakta olup basit tıbbi tedavi ile giderilebilir nitelikte olduğu, diğerinin de batın bölgesinde batına nafiz tek bir yaralanma niteliğinde olduğu, şikayetçi ve diğer sanık ...'ın bıçağı müştekinin karnına vuranın kendisi olduğunu kabul ettiği, müştekinin oluşa ilişkin savcılık ifadesiyle diğer ifadeleri arasında yaralanmaların kimin tarafından gerçekleştirildiğini bildiği ve yapılış şekilleri hususunda farklılıklar dikkate alındığında sanığın istikrarlı savunmasının aksine sanıkların eylemi birlikte suç işleme kastıyla gerçekleştirdiklerine dair bir kabulü haklı gösterecek emare ve deliller tartışılıp ortaya konulmadan eksik incelemeyle ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ... savunmasında daha önceden müşteki ile aralarında husumet olduğunu, müştekinin kendisini bıçakla yaralamış olduğunu, bu nedenle halen devam eden yargılama olduğunu, olay tarihinde yanında ... ile birlikte müşteki ile karşılaştıklarını, önceden vuku bulan olayın meydana getirdiği tahrik neticesinde suçu işlediğini savunması karşısında, duruşma günü sanık tarafından verilen ilgili dava dosyası getirtilip tahrik hükümleri bakımından değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23766, Karar No: 2014/34564, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23766 E.  ,  2014/34564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2009/108-2013/699

Hüküm süresi içinde davalı T. Tarım Ürünleri Gıda San. İmalat Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı T. Tarım Ürünleri Gıda San. İmalat Tic. Ltd. Şti. tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesini sigorta primlerinin yatırılmaması ve sigortasız çalıştırılmış olması sebebiyle haklı sebeple feshettiği, bu durumun mahkemenin de kabulünde olduğu, dolayısıyla iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacı işçinin mevsimlik işçi statüsünde olup olmadığı, dolayısıyla yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığı davalı tanık anlatımları ile sabittir. Hal böyle olunca, mahkemece yıllık ücretli izin alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2040, Karar No: 2015/2707, Tarih: 18.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2040 E.  ,  2015/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eczacı olan sanıkların, sahte ilaç kupürlerini katılan kuruma vererek bedellerini tahsil etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanıkların dosyaya sundukları faturaların aslı temin edilerek ilgili faturaların sahte kupüre ilişkin ilaçlara ait olmadığı uzman bilirkişiden rapor aldırılarak ve sahte kupürlerin aldatma kabiliyetini haiz olup olmadığı konusunda mahkemece yapılacak incelemenin tutanağa geçirilerek; yine, sahte kupürler kapsamında ilaç alıp almadıkları konusunda reçete sahipleri tanık olarak çağrılıp dinlenerek toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14546, Karar No: 2014/21482, Tarih: 29.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14546 E.  ,  2014/21482 K.**

* AĞAÇ KESMEK

* KESİM TARİHLERİ

* EKSİK ARAŞTIRMA

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 91

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında açma eylemi yönünden verilen hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ayni Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında ağaç kesme eylemi yönünden verilen hükmün incelenmesinde ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanığın yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında, suça konu ağaçlardan sadece devrik olan ıhlamur ağacını kestiğini, diğer ağaçları kesmediğini beyan etmesine; ihbarcı tanığın, sanığı ağaç keserken gördüğünü belirttiği tarihler ile suç tutanağında yazılı ve bilirkişi vasıtasıyla tespit edilen tutanağa konu ağaçların kesim tarihlerinin birbirine uymamasına, tutanağa konu ağaçların sanık tarafından kesildiğine dair dosya kapsamında bir başka delil veya tanık beyanı bulunmamasına karşılık bilirkişi raporunda, ahırda kullanılan ıhlamur tahtalarının 283 ve 286 nolu bölmelerden kesilen 5 adet ıhlamur ağacından elde edildiğinin, ağaçların kesim tarihinin tutanakta yazılı 1/1/2011 tarihine uygun bulunduğunun, ahırın ise 2010 yılında yapıldığının ifade edilmesi suretiyle çelişki yaratılmasına; zabıt mümziinin duruşma aşamasında alınan beyanında ise barınakta kullanılan emvalin bıçkıdan geçirildiğinden kesilen emvalden yapılıp yapılmadığını tespit edemediklerini ifade etmesine göre keşfe iştirak eden bilirkişiye yemini verdirilerek ahır inşaatında kullanılan ıhlamur tahtalarının, ağaçların kesim tarihi ile ahırın yapım tarihi de dikkate alınarak düşük ve devrik ıhlamur ağacından temininin mümkün bulunup bulunmadığı hususunda ek rapor alınarak çelişkinin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre de; sanık hakkında tayin edilen para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.