muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9841, Karar No: 2024/5982, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9841 E.  ,  2024/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/27 E., 2023/1463 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 30. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/67 E., 2022/714 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddi ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek dava ve karşı dava cevap dilekçesinde özetle; davalı karşı davacı ile 11 yıldır evli olduklarını, ortak çocuklarının bulunmadığını, davalı-karşı davacı ile evlendiklerinden bu yana ruhen ve fikren anlaşamadıklarını, mizaçları itibariyle birbirlerine ters düştüklerini, kendisinin eş olarak sorumluluklarını yerine getirdiğini, ancak davalı-karşı davacının sorumluluklarını yerine getirmediğini, davalı-karşı davacının kendisine karşı hakaret ettiğini, küçük düşürücü ifadeler kullandığını, kendisinin aile kurmak ve çocuk sahibi olmak için yıllardır beklediğini ancak davalı-karşı davacının çocuk sahibi olmak istemediğini, kendisine karşı ağır hakaretlerde bulunduğunu, davalı-karşı davacının ikinci evliliği olduğunu, davalı-karşı davacının ilk eşinden bir oğlu olduğunu, davalı-karşı davacının kendisine senin zurriyetinden bir çocuk yapmayacağım diyerek kendisini küçük düşürdüğünü, birbirlerini görmeye bile tahammül edemez hale geldiklerini, davalı-karşı davacının evi terk ederek kendisini yalnız bıraktığını, evliliklerinin giderek çekilmez bir hale gelmesiyle bir arada yaşamalarına imkan ve ihtimal kalmadığını, tüm bu nedenlerle davalı-karşı davacı ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili karşı dava ile asıl davaya cevap ve karşı davaya cevaba cevap dilekçelerinde; hem davacı karşı davalının hem de kendisinin ikinci evlilikleri olduğunu, kendisinin ilk evliliğinden 2001 doğumlu bir oğlu olduğunu, oğlunun ilk eşi ile birlikte yaşadığını, davacı karşı davalının çocuğunun bulunmadığını, davacı-karşı davalı ile evlendikten sonra bir çocuk sahibi olma ümidi taşımakla birlikte, 2 sene boyunca herhangi bir hastaneye gitmediklerini, ancak 2 yıl boyunca çocukları olmadığı için hastaneye gittiklerinde davacı-karşı davalının fiziksel olarak çocuk sahibi olamayacağını hastane raporları ile öğrendiğini, bu durum karşısında davacı-karşı davalının ve kendisinin yıkıldığını, ancak davacı-karşı davalının bu durumu asla kabullenmediğini, bu aşamadan sonra psikolojisinin bozulduğunu, psikolojisi bozuk olduğu için evlilik düzenlerinin de bozulduğunu, davacı karşı davalının çocuk sahibi olamadıkları için sürekli kendisini suçladığını, meme kanseri olduğunu öğrendiğini, kanser tedavisine başladığını ve doktorların çocuk sahibi olabilmesi için tedavisini yarım bırakması gerektiğini söylediklerini, her şeye rağmen tedavisini yarım bırakmayı göze aldığını, ancak bu aşamada davacı-karşı davalının eve geç gelmeye, bazen hiç gelmemeye başladığını, bu süreçte başka kadınlarla ilişkisi olabileceğini düşündüğünü, kavgalarının giderek arttığını, ailelerinin ve komşularının da tanık olmaya başladıklarını, hatta polis bile çağırdıkları zamanlar olduğunu, son olarak 12.09.2019 tarihinden itibaren davacı-karşı davalının 5 gün boyunca eve hiç gelmediğini, telefonla aradığını, mesaj yazdığını ancak davacı-karşı davalının kendisini reddettiğini, 5 gün sonunda ise geceleri 03.00 - 04.00 gibi gelmeye başladığını, bu süreçte eve hiç para bırakmadığını, para istediğinde ise bakkala borç yazdır ben sonra öderim dediğini, evlilik birliğinin devamı için elinden gelen her şeyi yaptığını, kendisinin gelirinin bulunmadığını, % 40 engelli olduğu için iş bulma ihtimalinin olmadığını, iş bulsa bile çalışma gücünün olmadığını, sağlık sorunları nedeni ve maddi imkansızlıklar yüzünden tedavisinin aksadığını, evlilik sırasında davacı karşı davalının ailesi tarafından 3 adet mehir karşılığı burma bilezik, düğün esnasında 5 adet burma bileziğin düğün hediyesi olarak kendisine takıldığını, ancak davacı karşı davalının 5 bileziği satıp üzerine kredi çekerek araç satın aldığını, daha sonra bu aracı da satarak 06 GA ... plakalı araç satın aldığını, daha sonra bu aracı başkasının adına tescil ettirdiğini, bilezikleri alırken davacı karşı davalının bilezikleri geri alacağın vaat ettiğini ancak geri almadığını, tüm bu nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, 100.000,00 TL maddî, 100

... plakalı araç satın aldığını, daha sonra bu aracı başkasının adına tescil ettirdiğini, bilezikleri alırken davacı karşı davalının bilezikleri geri alacağın vaat ettiğini ancak geri almadığını, tüm bu nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL bedelinin davacı karşı davalıdan alınarak kendisine verilmesini, yargılama giderlerinin davacı karşı davalı üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 06.08.2010 tarihinde evlendikleri, ortak çocuklarının bulunmadığı, dinlenen davacı-karşı davalı tanıklarının beyanlarının bir kısmının soyut, inandırıcılıktan uzak, yer ve zaman belirtilmeden aktarılan beyanlardan oluştuğu, bir kısım beyanların ise davacıdan duyuma dayalı olduğu dikkate alınarak bu beyanlara itibar edilmemiş ve davacı-karşı davalı erkeğin açtığı boşanma davasının ispatlanamaması nedeniyle reddine, kadının açmış olduğu boşanma davasında ise davacı-karşı davalı erkeğin davalı-karşı davacı kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna zarar vermekle kadını tehdit ettiği ayrıca kadının erkek kardeşine tehdit içerikli mesajlar yazdığı anlaşılmakla evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı karşı davalı erkek tam kusurlu bulunmuş, kadının kusurunun bulunmadığı kanaatine varılarak kadının açtığı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası verilmesine, kararın kesinleşmesinden itibaren nafakanın 1.000,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî tazminat, 25.000,00 TL manevî tazminata, davalı-karşı davacı kadının ziynet eşyası alacağına ilişkin davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kendi davasının reddine ilişkin istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; ziynet alacağı davasının reddi nedeniyle aleyhine hükmedilen vekâlet ücretine yönelik süresinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kendi davasının reddine ilişkin istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; ziynet alacağı davasının reddi nedeniyle aleyhine hükmedilen vekâlet ücretine yönelik süresinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı erkeğe, "davalı-davacı kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna zarar vermekle kadını tehdit ettiği" kusuru yüklenilmiş ise de; buna dair tek delilin ses kaydı olduğu, bu ses kaydının hukuka aykırı delil olması nedeniyle hükme esas alınamayacağı, dolayısıyla bunun erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece erkeğe yüklenen diğer kusur olan "kadının erkek kardeşine tehdit içerikli mesajlar yazdığı" hususunun ise kanıtlanmadığı, diğer taraftan, davacı-davalı erkek tanığı ...'nin ifadesindeki kadının eşine hakaretine ilişkin sözlerin zamanının belli olmadığı, bu sözlerden sonra evliliğin devam etmediğinin de ispatlanmadığı, bunun dışında, taraflarca dayanılmayan vakıalar ile tanıkların duyuma dayalı ve soyut beyanları nedeniyle yanlara kusur isnat etmenin de mümkün olmadığı, gerçekleşen bu duruma göre de tarafların kusurlu bir davranışlarının kanıtlanmadığı gerekçesi ile her iki boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kadının davasının kabulü doğru olmadığından, davacı-davalı erkeğin, kendi boşanma davasının reddine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı-davacı kadının karşı boşanma davasının kabulüne yönelik istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kadının boşanma davasının kabulüne yönelik kısımlarının kaldırılmasına ve karşı davanın da reddine, kadının tüm, erkeğin sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davasının kabulüne karar verilmesi gerektiğini, başka şekilde elde edilemeyecek delil hukuka uygun olduğundan değerlendirmenin hatalı yapıldığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının davasının kabulü gerekip gerekmediği, ses kaydının hukuka uygun delil olup olmadığı, ispat noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4108, Karar No: 2025/1402, Tarih: 17.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4108 E.  ,  2025/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/547 E., 2023/507 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı müflis Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; maliki olduğu 2635 parsel sayılı taşınmazın bölgede istihdamı arttırmak amacıyla Belediye Encümeninin 11.05.2005 tarihli ve 05/30 sayılı kararına istinaden 121.000,00 TL’ye, aynı amaçlarla 2634 parsel sayılı taşınmazın da (parsel numarasının noterde sehven 2635 yazıldığını) 194.000,00 TL bedelle davalı şirkete sözleşmeler ve şartnameler uyarınca temlik edildiğini, taşınmazların tevhit ile 277 parsel sayılı taşınmaz olduğunu, şartnameler uyarınca davalının 2 yıl içerisinde sanayi yatırımı yapması gerektiğini, aksi halde ihale bedeli karşılığında taşınmazları iade etmesi gerektiğini, devrin üzerinden 5 yıl geçmesine rağmen taşınmazlara davalı tarafından hiçbir tesis yapılmadığını ileri sürerek 277 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile ihale bedeli karşılığında Belediye adına tesciline, mümkün olmazsa taşınmazların gerçek değerinin ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket; zamanaşımının geçtiğini, 2005 yılında taşınmazların satın alındığını, daha verimli olması için 2006 yılında taşınmazların tevhit edildiğini, tapu iptali ve tescili talebinin sözleşmenin amacına aykırı olduğunu, fabrika yapımına yönelik çalışmalar yapıldığını, yüklü miktarda para harcanıldığını, ruhsat alma aşamasına gelindiğini, küresel krize rağmen fabrikayı yapmak için uğraştıklarını, davacının uygun bir süre vermeksizin dava açmasının hem sözleşmeye hem de Borçlar Kanunu’na aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türkiye Vakıflar Bankası vekili 28.03.2016 havale tarihli dilekçe ile davaya asli müdahil olarak katılmak istediklerini, iyi niyetli olarak taşınmaza lehlerine ipotek tesis edildiğini, süresinde dava açılmadığını ileri sürerek taşınmazdaki ipoteğin devamına karar verilmesini ve ipotekli taşınmaz yönünden satışa izin verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.04.2013 tarihli ve 2010/213 Esas, 2013/301 Karar sayılı kararıyla; sözleşmenin esası hakkında itiraz bulunmadığı, sözleşmenin tarafların iradelerine uygun olarak kurulduğu, davalının sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.04.2013 tarihli ve 2010/213 Esas, 2013/301 Karar sayılı kararıyla; sözleşmenin esası hakkında itiraz bulunmadığı, sözleşmenin tarafların iradelerine uygun olarak kurulduğu, davalının sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 24.04.2013 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 16.06.2014 tarihli, 2014/7513 Esas, 2014/7996 Karar sayılı kararıyla; davacı Belde Belediyesinin 6360 sayılı Kanun'un yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak Akyazı ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; belediyelerin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlarının satışının belediye meclisi tarafından karar alınmak ve belediye encümeni tarafından da bu karar uygulanmak suretiyle yapılabileceği, somut olayda, dava konusu taşınmazın geldisi olan 2634 parsel için alınmış bir meclis kararı bulunmadığı, 01.02.2205 tarih 5/29 sayılı meclis kararında yazılı yüz ölçümünün 2635 parselin yüz ölçümü ile aynı olduğu, 2636 parselin satışı için karar alındığının görülmediği, meclis kararındaki taşınmaz bilgisine ilişkin bir düzeltme işlemi de bulunmadığı, dava konusu taşınmazın satışı için alınmış bir meclis kararı bulunmadığından satış işleminin geçersiz ve davalı adına oluşan sicilin yolsuz olduğu, tapu iptal tescil talebine konu taşınmazlar için davalı tarafından ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı müflis Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle;

Eksik inceleme ve haksız hukuki tespit ile hatalı karar verildiğini; davacı ...’nin hiçbir zaman meclis kararı olmadığını ve sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürmediğini; davacının geçerli sözleşmeye dayandığını, devir işleminin dayanağı idari işlemin iptal edilmediğini; geçerli sözleşmenin bulunduğu durumda denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplama yapılamayacağını; sözleşme geçerli olduğu için tapu iptal ve tescil durumunda taşınmazın güncel değerinin verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil olmazsa bedel istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK' nın geçici 3/2 hükmünün yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil olmazsa bedel istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK' nın geçici 3/2 hükmünün yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı müflis Şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA

Aşağıda yazılı 14.622,10 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Akyazı 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18788, Karar No: 2016/14087, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18788 E.  ,  2016/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.