muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20506, Karar No: 2013/4874, Tarih: 18.03.2013

Bu açıklamalar ışığında somut olayı incelediğimizde;

Alışveriş yapmaktan vazgeçen sanığın, para üstü olarak aldığı mağdura parayı iade ederken içinden gizlice 20 liralık banknotun alınması eyleminde mağdur, sanığın yalanına inandığı için değil de para sanık tarafından gizlice alındığı için zarara uğramıştır. Yine sanığın menfaat edinmesinde asıl rolü mağdurun kandırılması değil, sanığın el çabukluğu ile parayı alıp para üstünü eksik vermesi oynamıştır. O halde burada kullanılan hile ile zarar ve menfaat arasındaki illiyet bağını sanığın başka bir eylemi kesmiştir. O eylem de; el çabukluğu ile ve gizlice mağdura ait para içinden 20 liralık banknotun alınmasıdır. Bu son eylem ise, aşağıda değinileceği üzere, hırsızlık tanımı içerisinde yer almaktadır.

Dolandırıcılığın yasadaki tanımına bir bütün olarak bakıldığında; yukarıda zikredilen üç unsuru sebep sonuç ilişkisi içerisinde birbirine bağlayan bağın, mağdurun sakatlanmış rızası olduğu açıkça görülmektedir. Mağdur, hile yüzünden sakatlanan iradesiyle sanığın menfaat edinmesine razı olmalıdır. İşte hırsızlık ile dolandırıcılık arasındaki ince çizgi budur. Yani Mağdur aldatılmasından kaynaklansa bile sanığın menfaat edinmesine rıza göstermiş midir? Yoksa göstermemiş midir?

Aslında daha geniş anlamda dolandırıcılık suçu; “Sanığın hilesine aldanan mağdurun, kendisinin veya başkasının zararına, onun veya başkasının menfaat edinmesine rıza göstermesidir.” şeklinde tanımlanmalıdır. Bu tanım yasanın metnine, özüne, genel uygulamaya ve mantığa daha uygun bir tanım olup, bu yaklaşımla olaylar irdelendiği takdirde, dolandırıcılık suçuyla diğer mala karşı suçlar arasında tereddütler yaşanmasının da önüne geçilmiş olur.

Mağdurun rızası perspektifinden somut olaya yeniden baktığımızda; kendisinin zarara girmesinde de, sanığın menfaat edinmesinde de mağdurun iradesinin ve rızasının olmadığı açıktır.

Hırsızlık ise, aynı Yasanın 141. maddesinde; “zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak” olarak tarif edilmektedir.

Hırsızlık suçunun belirleyici unsuru; “Malın bulunduğu yerden alınmasına, zilyedin rıza göstermemiş olmasıdır.”

Sanık zilyede ait taşınır bir malı, ya zilyetten habersiz olarak gizlice alacak yahut da zilyedin rızası olmadan gözü önünde alıp kaçacaktır. Her iki halde de zilyedin rızasının olmadığı açıktır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçu ile hırsızlık suçunun ortak unsurları mağdur veya bir başkasının zararına olarak sanığın veya başkasının menfaat edinmesidir.

Tekrar etmek gerekirse, dolandırıcılık suçunda ayırıcı özellik; mağdurun sakatlanmış iradesine dayalı rızasının varlığı iken, hırsızlık suçunda rızadan söz edilemez.

İşte eylemin iki suç tipinden hangisinin sınırına girdiğini belirlemek için öncelikle mağdurun rızasının varlığı veya yokluğu tespit edilmelidir.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçu ile hırsızlık suçunun ortak unsurları mağdur veya bir başkasının zararına olarak sanığın veya başkasının menfaat edinmesidir.

Tekrar etmek gerekirse, dolandırıcılık suçunda ayırıcı özellik; mağdurun sakatlanmış iradesine dayalı rızasının varlığı iken, hırsızlık suçunda rızadan söz edilemez.

İşte eylemin iki suç tipinden hangisinin sınırına girdiğini belirlemek için öncelikle mağdurun rızasının varlığı veya yokluğu tespit edilmelidir.

Somut olaya bu zaviyeden bakıldığında; sanığın hilesi mevcut olmakla birlikte, hile sadece mağdurun dikkatini dağıtmaya yöneliktir. Mağdur bu hileye aldanarak 100 liranın üstü olan 90 liralık para üstünü sanığa vermiştir. Bu aşamada ne mağdur zarara girmiş, ne de sanık menfaat edinmiştir. Bu aşamadan sonra sanık, menfaat edinebilmek için mağdura iade edilmesi gereken paradan bir kısmını gizlice almıştır. İşte buna mağdurun rızası yoktur. Sanığın bu son hareketi ile eylem suç vasfını kazanmıştır. Mağdurdan gizlice ve rızası olmadan bulunduğu yerden el çabukluğu ile paranın bir kısmı alınmış olduğundan, suç hırsızlık olarak vasıflandırılmalıdır.

Sonuç olarak; eylemin hırsızlık suçunu oluşturması nedeniyle mahkemenin hırsızlık suçundan mahkûmiyetine yönelik kararının onanması yerine, dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan bozma kararı isabetli değildir.

Açıklanan nedenlerle çoğunluk kararına karşıyım. 18/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2021/23707, Karar No: 2022/1373, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23707 E.  ,  2022/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09.08.2021 tarih, 2021/İHK-25190 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av.... tarafından sunulan 06.11.2022 havale tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 01.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7981, Karar No: 2024/25694, Tarih: 05.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7981 E.  ,  2024/25694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, bu yolla elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına,

3. Aracın kiralık olduğuna, sanığın araçta ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisinin bulunmadığına,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a ve 62. maddelerinin uygulanmasına, arama kararında ve işleminde hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10631, Karar No: 2008/9678, Tarih: 06.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10631 E.  ,  2008/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7663, Karar No: 2021/6271, Tarih: 30.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7663 E.  ,  2021/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; suça sürüklenen çocuğun anahtarı üzerinde, okulun duvar dış kısmı olan kaldırıma park edilen motosikleti çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

2-) Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; hükmün esasını oluşturan kısa kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verildiği ancak gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan 2.660 TL adli para cezası cezalandırıldığı anlaşılmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Kabule göre de;

Hırsızlık eyleminin, suça konu olan motosikletin mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14674, Karar No: 2015/11780, Tarih: 24.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14674 E.  ,  2015/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/217-2014/73

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü;

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı abone tarafından kullanılan ve ödenmeyen elektrik tüketim bedelinin tahsili amacıyla, davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının 52.337,58 TL'lik borcun 32.516, 58 TL'lik kısmına haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; borç miktarının bu kadar olmadığını,takibe yaptıkları itirazı tekrar ettiklerini, itirazları sonrasında davacının müvekkilinin trafosuna haciz koyduğunu ve trafoyu almakla alacağını tahsil ettiğini, müvekkilinin borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davaya konu, tahakkuk belgeleri incelendiğinde, bedel içerisinde, iletim, dağıtım, perakende satış hizmeti bedeli, kayıp-kaçak bedeli gibi bedellerinde bulunduğu görülmüştür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda; davacı tarafın istediği bedel içerisine ne kadar kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedelinin ilave edildiği hususunda bir açıklık yoktur.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davacının davalı aboneden, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, hesaplanan ve istenen bedel içinde yukarıda anılan bedellerin ilave edilip edilmediği, ilave edilmiş ise ne kadar ilave edildiği hususunda bilirkişiden yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davacının davalı aboneden, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, hesaplanan ve istenen bedel içinde yukarıda anılan bedellerin ilave edilip edilmediği, ilave edilmiş ise ne kadar ilave edildiği hususunda bilirkişiden yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18594, Karar No: 2014/20235, Tarih: 18.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/18594 E.  ,  2014/20235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 22.12.1997 tarihinden itibaren elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, göz altına alındığı 12.06.2004 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş akdinin işe devam edemediği gerekçesiyle davalı işverence bildirimsiz ve tazminatsız feshedildiğini, 4857 Sayılı Yasanın 25/IV. bendi gereğince kıdemine uygun olarak gözaltına alındığı tarihten itibaren 8 haftalık bildirim öneli sonunda feshedilmesi gerekirken gözaltına alındığı tarih itibariyle feshedildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı ile birlikte kıdem tazminatının da ödenmesi gerektiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 18.12.1997 tarihinde teknisyen yardımcısı olarak çalışmaya başladığını ve iş akdinin 4857 Sayılı yasanın 25/II. maddesi gereğince ve devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, davacının 14.12.2004 tarihinde gözaltına alındığına dair bir bilgi ve belge sunmadığını, bu nedenle feshin haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin 12.06.2004 tarihinden itibaren izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediği gerekçesiyle 18.06.2004 tarihli Genel Müdürlük makamının onayına istinaden ve 14.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere 4857 Sayılı Yasanın 25/II-g bendi gereğince ihbarsız ve tazminatsız feshedildiği, davacının 12.06.2004 tarihinden beri ve halen tutuklu olduğu, işlenen suçun, işyeri ile ilgisinin bulunmaması sebebiyle, 1475 sayılı yasanın 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davanın kıdem tazminatı yönünden kısmen kabulüne, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacağı yönünden ise reddine karar verilmesi karşısında davalı lehin vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece; “Maddi hata sonucu ıslah talebinde bulunulduğundan takdiren davalı lehine vekalet ücretine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasındaki vekalet ücreti ile ilgili olan 6 numaralı bendin tamamen çıkarılarak yerine;

“ 6- Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 12. maddesi dikkate alınarak 400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14751, Karar No: 2015/666, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14751 E.  ,  2015/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.03.2014 tarih ve 2009/600-2014/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı..... firmadan satın aldığı çelik sacların, davalı şirketin ..... adlı gemisi ile.....'nden varma limanı olan ..... limanına taşındığını, makul taşıma süresinin 20 - 23 gün olmasına rağmen davalının kendi ticari problemleri nedeniyle 81 günde taşımayı gerçekleştirdiğini, gecikmenin olduğu dönemde çelik sac fiyatlarının düştüğünü, bu nedenle 1.051,09 USD zararının bulunduğunu ileri sürerek davalının sebebiyet verdiği 1.051,09 USD zararın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalıya izafeten...vekili, müvekkilinin taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine aracılık etmediğini, donatan adına davacı ile sözleşme akdetmediğini, davalı donatana izafeten müvekkiline dava açılamayacağını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre...nin davalı şirketin boşaltma limanı acentesi olduğu, 6762 sayılı TTK'nın 117/3 ve 119/2. maddeleri hükümlerine göre temsilci sıfatının bulunduğu, ihtilafın...nin ifasında aracılık ettiği sözleşmeden kaynaklandığı, bu durumda davada taraf teşkilinin sağlandığı, ancak davacının malı hangi bedelden satın aldığına dair delillerini sunmadığı, bu nedenle geç teslim nedeniyle ne kadar zarara uğradığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz emiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25402, Karar No: 2014/26685, Tarih: 15.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25402 E.  ,  2014/26685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.04.2014 gün ve 2014/4832 Esas, 2014/11787 Karar sayılı kararı ile “davacının, ... İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren ... İlköğretim Okulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı, otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısının dikkate alınması gerektiği, buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin Milli Eğitim Müdürlüğü’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen kararda maddi hata yapıldığı ileri sürülerek verilen kararın ortadan kaldırılması ve maddi hatanın giderilmesi talep olunmuştur. Maddi hata talebini içeren dilekçe diğer tarafa tebliğ edilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesine göre davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Sözü edilen hak yargılamayla ilgili bilgi sahibi olmayı da kapsadığından, karar düzeltme talebini içeren dilekçenin diğer tarafa tebliği sağlanmalıdır. Maddi hata dilekçesinin diğer tarafa tebliği yönünde usulü işlemler tamamlanarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.