muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8562, Karar No: 2013/21806, Tarih: 25.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8562 E.  ,  2013/21806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından 14.01.2013 tarihli ek karara yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, 25.12.2012 tarihinde boşanma davasının esastan reddine, dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı yararına aylık 200 TL tedbir nafakasına hükmolunmasına karar verilmiş, hüküm henüz kesinleşmeden davacı 11.01.2013 günü verdiği dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirmiş, bunun üzerine hakim, dosyayı ele alıp, evrak üzerinden 14.01.2013 tarihinde ek kararı vermiştir. Ek kararla "davacı davasından feragat ettiğinden, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar oluşturulmuştur. 1-Davadan feragat, kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder. (HMK.m.311/1) Davacı, yerel mahkemece hüküm verilmesinden sonra henüz kesinleşmeden davadan feragat ettiğine göre, böyle bir durumda yerel mahkemenin dosyayı ele alıp ek karar oluşturması ve önceki kararını değiştirmesi artık mümkün değildir. Bu durumda dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekir. Yasada öngörülmemiş ve düzenlenmemiş bir hususta yönetmelikle getirilen düzenlemeye üstünlük tanınamaz. O halde, mahkemenin hükümden sonra dosyayı ele alıp, ek karar oluşturması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Kabule göre de;

Davadan feragat, kesin hüküm hukuki sonuçlarını hasıl ettiğine (HMK.m.311/1) göre, ek kararın davanın feragat sebebiyle reddi yönünde olması gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.09.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/21345, Karar No: 2015/7935, Tarih: 28.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21345 E.  ,  2015/7935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya akaryakıt paket sigortalı akaryakıt istasyonunun yoğun yağış sebebiyle zarar gördüğünü, yakıt tanklarının sular altında kalarak hasar gördüğünü, bu tanklardan satışı yapılan yakıt nedeniyle 3. kişilerin de zarara uğradığını ileri sürerek toplam 33.840,73 zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından düzenlenen ve dayanak teşkil eden sigorta poliçesinde verilen teminat kapsamının yer altı tankı delinmesi sonucu mal kaybı teminatı şeklinde düzenlendiğini, deprem, yer kayması, toprak çökmesi veya çürüme neticesinde sızan akaryakıt kaybının belirlenen bedele kadar temin eden hükmünü taşımadığını, meydana gelen hasarın yoğun yağış sonucu oluşan hasar olduğunu, bu nedenle poliçe kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve savunmaya göre, taraflar arasında düzenlenen poliçedeki teminatın yer altı tankı delinmesi sonucu mal kaybı teminatı şeklinde düzenlendiği, somut olayda hasarın yoğun yağış sonucu oluşan hasar olduğu, bu hasarın depo içine giren sudan kaynaklandığı, teminat kapsamı içinde açıklanan yer altı tankının delinmesi sonucu olmayıp tamamen yağmur sularının etkisiyle olduğu ve bu hususun da poliçe kapsamında kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, akaryakıt sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta şirketi poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. 6100 Sayılı HMK.’nun 266. (1086 Sayılı HUMK.’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir.

Davacı vekilince, dava dilekçesi ile müvekkiline ait akaryakıt istasyonunda yoğun yağış sebebi ile sular altında kalan yakıt tanklarının ve bunların içindeki yakıtların zarar gördüğü, bu yakıtlardan satışı yapılan yakıt nedeniyle 3. kişiye ait araçların da zarara uğradığını, müvekkiline ait akaryakıt istasyonunda meydana gelen zararın poliçe kapsamında olduğunu ileri sürerek oluşan zararın tahsilini talep etmiştir. Davanın niteliği gereği çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektirmekte olup mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, meydana gelen zararın niteliği, yağmur-sel suları ile tankların zarar görüp görmeyeceği, tankların delinip delinmediği, oluşan zararın miktarı ve sigorta teminatı kapsamında olup olmadığı konularında uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime müsait rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14090, Karar No: 2012/19116, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14090 E.  ,  2012/19116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi yerel mahkemece 02/06/2011 tarihli ek kararıyla temyiz isteğinin reddine karar verilmiş, ek kararın yine davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davacıların fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davacı için 10,00.-'ar TL maddi tazminat için dava açtıkları, kısmi dava niteliğindeki bu davada hesap raporu almadan talep gibi karar veren mahkemenin, açılan davanın kısmi dava olduğunu ve davacıların gerçek maddi zararının yapılacak yargılama sonucu ortaya çıkacak olması nedeniyle hükmedilen maddi tazminat miktarının bu aşamada kesin nitelikte olamayacağını göz ardı ederek, "miktar itibariyle kesin olmak üzere" karar vermiş; davacılar vekilinin 02.06.2011 tarihli temyiz talebini de 02.06.2011 tarihli ek kararıyla reddetmiştir. Ek kararı süresinde temyiz eden davacılar vekilinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde olduğundan, mahkemenin 02.06.2011 tarihli ek kararının kaldırılmasına,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, iş kazası sonucu 09.03.2000 tarihinde vefat eden sigortalının yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacıların her biri için 10,00'ar TL olmak üzere toplam 50,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 13/03/2000 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/131 Esas, 2002/185 Karar sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda iş kazasında ölen işçinin 1/8, Mersan Mermer San. A.Ş.'nin (kusurun 2/8'i ustabaşı ...'ye ait) kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, yeni bir kusur raporu alınmadan ve maddi zarara ilişkin hesap için de bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hüküm kurulmuştur.

Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/131 Esas, 2002/185 Karar sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda iş kazasında ölen işçinin 1/8, Mersan Mermer San. A.Ş.'nin (kusurun 2/8'i ustabaşı ...'ye ait) kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, yeni bir kusur raporu alınmadan ve maddi zarara ilişkin hesap için de bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hüküm kurulmuştur.

Olay iş kazası olup, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, Yönetmeliğin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işyerinde uygulanması gereken ve işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Ceza davasında alınan bilirkişi raporunun yukarıda belirtilen niteliklere sahip olmaması nedeniyle hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla mahkemece İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları ve Yönetmelik hükümlerini göz önünde tutarak yeni bir kusur raporu almadan karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ceza davasında alınan bilirkişi raporunun yukarıda belirtilen niteliklere sahip olmaması nedeniyle hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla mahkemece İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları ve Yönetmelik hükümlerini göz önünde tutarak yeni bir kusur raporu almadan karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Ölümün iş kazası sonucu meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan ve asgari ücretle her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin destek süresinin işçinin bakiye ömrü ile sınırlı olacağı, kural olarak, kız çocuklarının köyde oturmaları halinde 18, kentte oturmaları durumunda ise 22 yaşına kadar, erkek çocuklarının ise 18 yaşına kadar destek görecekleri, ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yüksek öğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği, kusursuzluk veya kusurun ağırlığı gibi nedenlerden ötürü Borçlar Kanununun 43. ve 44.maddeleri gereğince zarardan indirim yapılacağı ve en son olarak ta, aktif ve pasif dönemde elde edilen kazançlar toplamından, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bildirilen peşin sermaye değerinin indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacıların maddi zararlarının miktarını belirlemek üzere, belirtilen hususları içeren hesap raporu alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

5-Nikahsız eşin maddi tazminat talebine gelince; davacı ... ...'ın zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalı ile resmi evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşadığı, sigortalının nikahsız eşi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

5-Nikahsız eşin maddi tazminat talebine gelince; davacı ... ...'ın zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalı ile resmi evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşadığı, sigortalının nikahsız eşi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Maddi destek kavramı hukuki bir ilişkiyi değil fiili bir durumu ifade eder. Ne hısımlığa, ne de yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanır.. Medeni Yasa uyarınca evlilik bağı kurulmasa bile karı-koca olarak bir araya gelerek bu amaç ve duygu ile yaşamın sürdürülmesi karşısında, kadınlar için fiilen ve düzenli olarak onun geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak biçimde yardım eden ve olayların normal akışına göre, eğer ölüm gerçekleşmeseydi gelecekte de bu yardımı sağlayacak bakım yükümlülüğünü yerine getiren erkeğin destek sayılması gerekir. Bu nedenle, nikahsız eşin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle destekten yoksun kalmaya dayalı olarak maddi tazminat davası açma hakkı vardır.

Öte yandan, evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşayan nikahsız eşin, desteğin ölümü ile nikahlı eş gibi, yaşama yaşının sonuna kadar ve özellikle yaşı, sosyal durumu, yaşadığı ortam ve aile bağları gibi nedenlerle, kocasının evinde yaşamını sürdüremeyeceği, güçlü olmayan aile bağı nedeniyle müşterek haneyi terkedeceği, kendisine yeni bir yaşamı tercih edeceği üstün olasılık içinde olduğu, giderek, bakım ihtiyacının nikahlı eşte olduğu gibi desteğin, kalan ömrünün sonuna kadar devam etmeyeceği varsayımı gözönünde tutularak, belirlenecek tazminattan hak ve adalete uygun bir indirim yapılması gerekecektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12894, Karar No: 2020/1465, Tarih: 05.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12894 E.  ,  2020/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin davalıya ait iş yerinde depo görevlisi olarak 04/10/2011-11/09/2013 tarihleri arasında çalıştığını, maaşlarının ödenmemesi ve ödenen aylarda da SGK 'ya asgari ücretten gösterilerek sigorta primlerinin eksik yatırılması nedeniyle firma sahibi ile görüştüğünü, maaşlarını talep ettiğini, davalı işveren tarafından hakaret edilerek işten çıkartıldığını, davacının aylık maaşının net 1000 TL olduğunu, davacının haftanın 6 günü sabah 08:30-19:30 saatleri arasında çalıştığını, sekiz aylık ücretinin verilmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi-dini bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının sekiz aylık maaşının ödenmediğini iddia ettiğini, davacının imzasını taşıyan bordroları sunduklarını, buna göre davacının son maaşının 1.021,50 TL olduğunu, davacının maaş alacağı bulunmadığını, fazla mesai yapmadığını, bayramlarda çalışmadığını, davacının işverenini müşterilere karşı kötülediğini, diğer işçiler arasında huzursuzluk yarattığını, işveren tarafından iş akdinin fesh edilmediğini, kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş akdinin kim tarafından ne şekilde sona erdirildiği uyuşmazlık konusudur.

Davacı haklı neden bulunmadan işten çıkarıldığını iddia etmekte, davalı ise davacı işçinin haklı neden olmadan işi kendisinin bıraktığını savunmaktadır.

Davacı tanıkları işyeri çalışanı olmayıp feshe ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi değildirler. Davacıdan duyduklarını nakletmişlerdir. Davalı tanığı Abdullah ise davacının işi kendisinin bıraktığını açıklamıştır. Bu delil durumuna göre haklı fesih nedeni ile kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde isede, haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek buna yönelik talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

Davacı tanıkları işyeri çalışanı olmayıp feshe ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi değildirler. Davacıdan duyduklarını nakletmişlerdir. Davalı tanığı Abdullah ise davacının işi kendisinin bıraktığını açıklamıştır. Bu delil durumuna göre haklı fesih nedeni ile kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde isede, haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek buna yönelik talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3.Ücret alacağındaki faize yönelik talep yasal faiz olduğundan taleple bağlılık ilkesi gereği yasal faizi aşmamak kaydı ile en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken doğrudan en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi de, hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20865, Karar No: 2018/1679, Tarih: 05.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/20865 E.  ,  2018/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 20.04.1982-09.11.1987 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında bağkur sigortalılığının tespiti ile tespit edilen sigortalılığı da esas alınarak aylık bağlama oranının belirlenmesi ,belirlenen aylık bağlama oranı üzerinden aylığının yeniden hesaplanması ve 01.03.2013 tarihinden itibaren fark aylıklarının yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsili olmadığı takdirde 15.10.1992 tarihinde toplu olarak ödemiş olduğu primlerin faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; Kurum tarafından, davacının 09.11.1987 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığı tahsise esas alınarak 01.03.2013 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı tarafından 15.10.1992 tarihinde 2.288,00 TL toplu prim ödemesi yapıldığı ve bu ödemenin 20.04.1982 -15.10.1992 tarihleri arası sigortalılığına ilişkin olduğu iddiasında bulunulduğu, Kurum tarafından ise bu ödemenin 09.11.1987-15.10.1992 tarihleri arası sigortalılığına ilişkin olduğunun kabul edildiği, dosya kapsamında davacının sigortalılık başlangıcına ilişkin farklı Kurum kayıtlarının olduğu, mahkeme tarafından farklılıkların neden kaynaklandığı hususunun Kurumdan sorulduğu, Kurum tarafından mahkemeye verilen bilgi yazısında; Kurum sigortalısı davacı ... hakkında mahkeme tarafından bilgi istenilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, 06.02.1992 tarih 34363 sayılı ... Vergi Dairesince onaylanan giriş bildirgesine istinaden 09.11.1987 tarihinde 4/B kapsamında tescilinin yapıldığının tespit edildiğini, 21.11.1994 tarih 28289 sayılı ... Vergi Dairesi yazısı ile 01.06.1981 ile 06.02.1992 tarihleri arasındada mükellefiyet kaydı olduğunun bildirildiği, bu kayda istinaden ilgili Kanun gereği sigortalılık başlangıcının 20.04.1982 olarak güncellendiği,ancak sigortalı hakkında ... Vergi dairesince onaylanan farklı tarihlerdeki sigortalılık formları ve Kuruma hitaben yazılan resmi yazılarda mükellefiyet kaydının başlangıç tarihinin 09.11.1987 olarak bildirildiğini, ilgili hakkında yapılan işlemlerde sigortalılık başlangıç tarihinin 09.11.1987 olarak tesis edilmiş olduğu, Kurum kayıtlarında, davacının sigortalılık başlangıç süresinin farklı olması Kurum tarafından yukarıda belirtildiği şekilde izah edildiği, mahkeme tarafından davacının vergi kayıtlarına ilişkin doğrudan Vergi Dairesinden bilgi istenilmediği, Kurum yazısı ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, talep dönemindeki davacıya ait vergi ve oda kaydı araştırılmalı, 15.10.1992 tarihinde davacı tarafından yapılan toplu prim ödemesinin hangi dönemlere ilişkin yapıldığı araştırılmalı, davacının vergi mükellefiyetine ilişkin farklı kayıtların olması sebebi Vergi Dairesinden sorulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.