muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/789, Karar No: 2023/3186, Tarih: 14.06.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kadının kabul edilen kusurlu davranışına karşılık erkeğin diğer kusurları yanında birlik görevlerini de yerine getirmediği, yine de erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, kadının kusura ilişkin istinaf talebinin kabulüne, bilertilen kusurun da erkeğin kusurlarına eklenerek kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının iştirak nafakasının miktarına yönelik istinaf isteminin kabulü ile ortak çocuk lehine aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, kadının gelirinin ve gelir getiren mal varlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği ve boşanmaya sebep olan olaylarda kadının az kusurlu olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakasının miktarına yönelik istinaf isteminin kabulü ile kadın lehine aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğe atfedilen kusurlu davranışların ağırlığı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat mimtarının az olduğu gerekçesiyle kadının maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf isteminin kabulü ile kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, diğer istinaf itirazları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararı isabetli bulunduğundan kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde de belirtilen sebeplerle kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde de belirtilen sebeplerle kusur belirlemesi, iştirak ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde de belirtilen sebeplerle kusur belirlemesi, iştirak ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında karşılıklı görülen boşanma davasında tarafların kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadının zina nedenli davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın ve çocuk lehine nafakaya, kadın lehine tazminatlara hükmedilmesi ile nafaka ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı, af olgusunun ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi,161 inci maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 182 nci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı-davalıya yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3861, Karar No: 2018/3577, Tarih: 29.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/3861 E.  ,  2018/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının 29.03.2013 günü davacı sevk ve idaresinde olan ... plakalı araç ile seyir halindeyken maddi hasarlı trafik kazası geçirdiğini, davalı ... şirketinin kazanın alkol sebebi ile meydana geldiğinden bahisle ödeme yapmadığını kazanın alkol sebebiyle meydana gelmediğinin,... Asliye Hukuk Mahkemesinin değişik iş dosyasında yapılan tespitte aracın fren ana merkezinin arızalı olduğunun anlaşıldığı, aracın kullanılamaz hale geldiğini belirterek poliçe teminatından enkaz bedeli olan 4.000,00 TL düşüldükten sonra kalan 26.674.00 TL hasar bedelinin 14.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Dosyadaki belgelere kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve olayın oluş şekline göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda dökümü yazılı 4,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29.03.2018 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/83, Karar No: 2020/3047, Tarih: 22.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/83 E.  ,  2020/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23/03/2017 tarih ve 2015/170 E- 2017/48 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/11/2019 tarih ve 2017/3185 E- 2019/2582 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili adına tescilli markaları ve logoları kendi faaliyet adresinde satışa sunduğunu, şirketin GASSEL GA-101 model gaz alarm dedektörlerinin TSE belgesi adı altında ürün etiket ve ambalajında TSE logosu kullanarak piyasaya satışa sunduğunu, davalı şirketin TSE belgesinin 03.04.2013 tarihinde feshedildiğini ve daha sonra şirket tarafından da yenilenmediğini, ancak buna rağmen bu tarihten beri TSE belgesini kullanmaya devam ederek davacı kurumun haklarına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, davacı kuruma ait tescilli markaya yapılan tecavüzün tespiti ve men'ine, 7.520,00 TL + KDV maddi tazminat ile 11.280,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 18.000,00 TL + KDV tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin TSE uygunluk belgesi aldığını, aldığı bu belgenin son geçerlilik tarihinin ise 24.09.2014 tarihi olduğunu, belgenin son geçerlilik tarihi geçtikten sonra 18.02.2015 tarihinde TSE belgesini feshettiğini, davalının 24.09.2014 tarihinden sonra TSE logosunu kullanmadığını, iş yerinin bir köşesinde bırakılan ve hiç bir şekilde kullanılmayan üzerinde TSE logosu bulunan üç adet içi boş kutunun dışında markanın kullanıldığına dair herhangi bir şey bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının 24/09/2013-24/09/2014 tarihleri arasında TSE markasını "GASSEL" markalı ürünleri üzerinde kullanması için marka kullanım belgesi aldığının tespit edildiğini, 09/11/2015 tarihinde iş yerinde yapılan aramada üzerinde TSE ibaresi bulunan Gassel marka gaz dedektörüne ait üç adet boş kutu bulunmuşsa da, bu kutuların geçmiş yıllardan kaldığına ilişkin davalı savunmasının aksini gösteren bir delil elde edilemediği, kutuların boş olması ve iş yerindeki diğer ürün kutularının üzerinde TSE markasının yer almaması nedeniyle davalının davacıya ait TSE markasını izinsiz ve sözleşme yapmaksızın kullandığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bu karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce, İstanbul Anadolu C. Başsavcılığının 2015/143981 soruşturma sayılı dosyasında, davalı adresinde 09/11/2015 tarihli arama sırasında üç adet TSE logolu içi boş Gassel GA-101 model gaz alarm dedektörü kutusu bulunmuşsa da, yine işyerinde TSE logosu olmayan aynı model gaz alarm kutusunun da görüldüğü, kutuların içinin boş olması, 30/03/2015 ve 05/04/2015 tarihli kutu/ambalaj faturalarının ibrazının ve TSE logosuz aynı model alarm dedektörü kutusunun bulunmasının, davalının kutuların sözleşmenin geçerli olduğu dönemden kaldığına dair savunmasını doğruladığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, alınmadığı anlaşılan 54,40 TL temyiz ilam harcı ile 267,80 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2062, Karar No: 2021/1161, Tarih: 08.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2062 E.  ,  2021/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 09.07.2014 tarihli mütalaasına uygun olarak "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullamak, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarına ilişkin olduğu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.08.2014 tarih ve 2014/32106 esas sayılı iddianamesi ile sadece "2009 takvim yıllında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1650, Karar No: 2010/9307, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1650 E.  ,  2010/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 5.Asliye Hukuk Mahkemesi

473-378

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık müşterek çocuklarının özel okul ücretinin evlilik birliği içinde ödenmiş olmasına rağmen boşanma davasındaki protokol hükümlerine de aykırı davranarak nafaka alacağı olarak yeniden talep edilmesine ilişkin olup,mahkemenin tavsifi de bu yönde olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.6.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21990, Karar No: 2012/5356, Tarih: 01.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21990 E.  ,  2012/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 550 TL (ıslah ile 4.725 TL) alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının aracının 20.04.2010 tarihinde ... Adliyesi otopark tarafı, ... Köprüsü altında biriken su içerisinde kalarak tam hasara uğradığını, yağmur sularının yetersiz ve bakımsız bulunan kanalizasyon sistemiyle tahliye edilmemesi ve suyun otoyolda birikmesi nedeniyle meydana gelen olay nedeniyle aracının tam zayi olduğunu, aracın gerçek değeri 21.500 TL olduğu halde, kasko şirketince 16.875 TL ödendiğini belirterek 550 TL (ıslah ile 4.725 TL) alacağın tahsilini istemiştir.Davalı cevabında; zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev, yetki ve husumet itirazlarının bulunduğunu, davacının aracını parkettiği yerin, park yeri olmadığını, davacının tam kusurlu davalı idarenin ise kusursuz olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının bilirkişi raporunda belirtildiği gibi yağmur sularının tahliyesinden ve kapakların her türlü bakımından, yapımından sorumlu bulunması ve hizmet eksikliği nedeniyle tam kusurlu olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, olay yerinin köprü altı cadde olduğu ve park yasağına dair levha bulunmadığı, park yasağına bağlı 2918 Sayılı Yasanın 61.maddesine göre kusur izafesinin yapılmaması yanında, park yasağı olduğu kabul edilse dahi uyarıcı levha olmadığından park etmenin idari para cezası niteliğinde olmasına bağlı yine de davacıya kusur yüklenemeyeceği, davalı idarenin tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.Somut olayda; davacının aracını alt geçide parkettiği konusunda ihtilaf yoktur.2918 Sayılı Yasanın 61.maddesinde, hangi hallerde park yasağı olduğu belirtilmiştir. Maddenin (k) bendinde; "park için yer ayrılmamış veya trafik işaretleri ile belirlenmemiş alt geçit, üst geçit, üst geçit ve köprüler üzerinde veya bunlara on metrelik mesafe içinde ...park etmenin yasak olduğuna ilişkin hüküm mevcuttur." Bu durum karşısında, davacının araç park etmenin yasak olduğu yere aracını parketmek suretiyle, park yasağı konusundaki kuralı ihlal ettiği gözönüne alınarak davacıya kusur yüklenip yüklenmeyeceği incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29686, Karar No: 2010/26850, Tarih: 12.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/29686 E.  ,  2010/26850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19176, Karar No: 2012/21963, Tarih: 15.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19176 E.  ,  2012/21963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... İşhanı Yönetim Kurulu Başkanlığı 2-... 3-... Vasisi ... 4-... aralarındaki dava hakkında Diyarbakır 2. İş Mahkemesinden verilen 22.09.2010 günlü ve 667/700 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum Avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin geri çevirmeye ilişkin önceki kararında, davalılardan aleyhine hüküm kurulan ... İşhanının yönetim kurulunun bulunmadığı; buna göre, gıyabi hükmün, işhanı kat malikleri yerine, işhanı yöneticiliğine tebliğinin usulsüz olduğu; gıyabi hükmün, kazanın meydana geldiği tarihteki kat malikleri belirlenerek, ilgililerine yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği belirtildiği halde; bu hususun yerine getirilmediği, tapu kayıtlarının sadece iki tanesinin getirtildiği, herhangi bir tebligatın yapılmadığı görülmüştür.

Mahkemece, yeniden geri çevirmeye mahal verilmeksizin, davaya konu iş kazasının meydana geldiği ... İşhanının, kazanın meydana geldiği 08.07.2001 tarihindeki kat malikleri belirlenerek, gıyabi hüküm anılan tarihteki kat maliklerine usulünce tebliğ edilip, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28598, Karar No: 2013/19568, Tarih: 19.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28598 E.  ,  2013/19568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : İİK'nun 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine dair

Üç celse üst üste mazeret dilekçesi gönderen şikayetçi vekilinin, 18.10.2011 tarihli mazeretini belgelendirmediğinden mahkemece dilekçesinin reddine karar verilerek şikayet hakkının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12661, Karar No: 2022/5476, Tarih: 22.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12661 E.  ,  2022/5476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11/08/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklanma kararını veren İstanbul Anadolu 12.Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 23/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4971, Karar No: 2012/2997, Tarih: 06.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/4971 E.  ,  2012/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

3- ...

Suç : İftira, devletin askeri güçlerini aşağılama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

765 sayılı TCK'nın 285/1 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ... ve ... hakkında;

765 sayılı TCK'nın 159/1 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnsan Hakları Derneği Bingöl Şubesi başkanı olan sanık ... tarafından okunup, sanıklar ... ve ... adlarıyla Özgür Politika Gazetesinde yayınlanan habere konu olan basın açıklaması bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 10. maddelerinde öngörülen ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları ile de desteklenen ifade hürriyetinin kullanılması kapsamında ağır eleştiri ve kanaat açıklaması niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanıkların yüklenen suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.