muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11204, Karar No: 2022/19342, Tarih: 27.12.2022

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6.fıkrası da ,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarını Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." Biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebepleririn varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nın 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135.maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,

Bu itibarla,

09.10.2012 tarihli eylem yönüyle sanık ... ve 07.09.2012 ile 16.12.2012 tarihli eylemleri yönüyle ...'e atılı eylemlerin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve CMK'nun 135/6 maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediklerini beyan eden, müsnet suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ..., müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

VII-Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin ve müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

İstihbarati çalışmalar neticesinde kaçak sigara getirileceği ihbarı üzerine 09.10.2012 tarihinde dava dışı Beyazıt ...'in sevk ve idaresindeki tır çekicisi cinsindeki araç park halinde iken sanık ...'nin suça konu araçtan tek marka 7 karton kaçak sigarayı poşet içinde aldıktan sonra kolluk kuvvetlerince yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanık ...'nin kaçak sigaraları içmek amacıyla aldığını, ticari amacının bulunmadığını savunması ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre miktar itibarıyla eşyanın ticari mahiyette olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'nin, savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

VIII-Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik anılan sanık ... müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Devriye görevi esnasında, dava dışı şoförün sevk ve idaresindeki yolcu minibüsünün ön konsolunda, sanık ...'e gönderilmek üzere görünür vaziyette bulunan 2 karton kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

VIII-Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik anılan sanık ... müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Devriye görevi esnasında, dava dışı şoförün sevk ve idaresindeki yolcu minibüsünün ön konsolunda, sanık ...'e gönderilmek üzere görünür vaziyette bulunan 2 karton kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanık ...'nın savunmasında suça konu sigaraları rica ettiği için sanık ... Ertük'e satmış olduğunu beyan etmesi, sanık ...'ün ise kaçak sigaraları içmek amacıyla aldığını, ticari amacının bulunmadığını savunması ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre miktar itibarıyla eşyanın ticari mahiyette olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'ün savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IX-Sanıklar ..., ..., ... ile 20.12.2012 tarihli eylemi yönüyle sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ..., sanık ..., sanık ..., müşteki ... vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-Son maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası nazara alınarak sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Hükmün 6 numaralı fıkrasında sevk maddesi belirtilmeksizin hangi sanığa yönelik olarak kurulduğu anlaşılamayacak biçimde mahkumiyet kararı verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3-Doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. maddesine atıf yapılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin 4733 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden davaya katılan olarak kabul edilip, lehine vekalet ücretine hükmolunması,

6-... vekilinin müdahale talebi hakkında bir karar verilmemesi,

7-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "07/07/2012, 07/09/2012, 13/09/2012, 09/10/2012 13/12/2012, 16/12/2012, 20/12/2012" yerine "07/09/2012, 13/09/2012, 16/12/2012, 20/12/2012" şeklinde eksik biçimde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ..., sanık ..., müşteki ... vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11669, Karar No: 2021/4636, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11669 E.  ,  2021/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki Kemalpaşa ilçesi, ... köyü, 1007 parsel sayılı taşınmaza bozma ilamına uyularak resen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3. bendinde yazılı (karar kesinleştiğinde) ve (kararın kesinleşmesine müteakip) kelimelerinin çıkartılarak yerlerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) 6. bendinde yazılı (son karar tarihi 03/03/2020’ye) ibaresinin çıkartılarak yerine (Dairemiz karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6121, Karar No: 2014/7368, Tarih: 09.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6121 E.  ,  2014/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından 28.03.2014 tarihli dilekçe ile özetle; "...Bekletici mesele yapılan Asliye ...yazılı belge ile ispatlanması gerekirken davalının beyanlarına göre ücret sözleşmesinde tahrifat olup olmadığının tespiti için ...gönderilmesi şeklinde ara karar verilmesi nedeniyle hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ....28144)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin REDDİNE ve ret talebinde bulunan davacının HMK'nun 42/4. ve Kabahatler Kanununun 7. maddesi hükmü birlikte gözönüne alınarak 616 TL. disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde sayılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle reddi hâkim isteminin reddi yolunda kurulan merci kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; reddi hâkim isteminin esastan reddedilmesi ve ret talebinde bulunan tarafın kötüniyetli olması halinde verilecek disiplin para cezasının alt ve üst hadleri HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca 500 ilâ 5.000 TL olarak belirtilmiştir. HMK'nun 446/1. maddesinde disiplin para cezaları, yargılamanın düzenli bir biçimde işleyişini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilen, verildiği anda kesin olan ve derhâl infazı gereken para cezası olarak tanımlanmış iken, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinde idarî para cezasının, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebileceği ve miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte gözönünde bulundurulacağı düzenlenmiş, aynı Kanunun 2. maddesinde ise kabahat deyiminden; kanunun, karşılığında idarî yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlığın anlaşılması gerektiği düzenlenmiştir. Somut olayda, verilen disiplin para cezası, uğranılan bir haksızlık nedeniyle 5623 sayılı Kanununun 1. maddesinde belirtilen toplum düzenini, genel ahlâkı, genel sağlığı, çevreyi ve ekonomik düzeni korumak amacıyla değil, yargılamanın düzenli işlemesini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilmiştir. Hal böyle olunca, HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca verilen disiplin para cezalarına ilişkin 5326 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gibi, 6100 sayılı HMK'da ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununda disiplin para cezalarının yeniden

-2-

2014/6121-7368

-2-

2014/6121-7368

değerleme oranında arttırılacağına ilişkin bir hükmünde bulunmadığı anlaşıldığından, davacıya verilen disiplin para cezasının 5623 sayılı Kanunun 17/7. maddesi uyarınca yeniden değerleme oranında arttırılması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine “Reddi hâkim isteminin esastan reddedilmesi ve talepte bulunanın kötüniyetli olması nedeniyle HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca davacı ...'ın 500 TL. disiplin para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8432, Karar No: 2015/14446, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8432 E.  ,  2015/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 10.06.2014

NUMARASI : 2012/158-2014/286

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24520, Karar No: 2016/25072, Tarih: 08.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24520 E.  ,  2016/25072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım, bulaşıcı hastalık risk primi ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19383, Karar No: 2012/3660, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19383 E.  ,  2012/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyenin ‘kendi evini kendin yap projesi’ kapsamında müraccatı üzerine kendisine 8.500,00 TL karşılığı bir taşınmazın ½’sini tahsis ettiğini, nevarki davalının daha sonra projeden vazgeçtiğini ancak davacı tarafından yapılan ödemeyi iade etmediğini, bu nedenle ekonomik zarara uğradığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.000,00 TLnin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı davalı belediyenin yürüttüğü proje kapsamında davalıya ödediği bedel karşılığı kendi adına tahsis edilen taşınmaz hissesinin projeden vazgeçilince belediye tarafından iptal edildiğini ancak ödediği paranın kendisine iade edilmediğini beyanla alacak iddiasında bulunmuş, davalı ise davanın reddini dilemiştir .Davalı tarafından miktar yönünden bilirkişi raporuna itiraz edilmiş olup, gerek dosya içerisindeki bu dava tarihi ile çok yakın tarihlerde açılmış davalar ve yine gerekirse yakın tarihlerde açılmış başka davalar sebebi ile dairemize temyiz incelemesine gelen dosyalarda taşınmaz değerinin daha az olduğu, aradaki firkin makul bir şekilde izah edilemediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak suretiyle aynı miktarda yerle ilgili taşınmaz değerinin farklılığının sebebi araştırılarak taraf ve yargıtay denetimine elverişli bir rapor tanzimi ile hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken , yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 520,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4588, Karar No: 2008/10412, Tarih: 03.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/4588 E.  ,  2008/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2007