muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3610, Karar No: 2021/9355, Tarih: 29.09.2021

mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

Sonuç olarak; somut olayda, mahkemenin dava şartının gerçekleşmediği tespitinin yukarıda açıklanan nedenlerle doğru ve yerinde olduğu, ancak; dava şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında “durma kararı” verilerek, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “kamu davasının düşmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına” karar verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen düşme kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilerek hükmün karıştırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlerle; kamu davası hakkında “durma” kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının “düşmesine” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ... 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/255 esas, 2015/448 sayılı sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılamayı gerektirmeyecek şekilde gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

29/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23622, Karar No: 2023/1677, Tarih: 13.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23622 E.  ,  2023/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/734 D.İş, 2021/733 K.

SAYISI : 2021/İHK-29980

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü - itirazın kabulü ile dosyadan el çekilmesi

SAYISI : K-2021/81265

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile itiraza konu kararın kaldırılmasına, uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi mümkün olmadığından dosyadan el çekilmesine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.02.2013 tarihinde, davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı ticari aracın karıştığı trafik kazasında yolcu konumunda bulunan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bila tarihli dilekçeyle talebini 137.910,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların ceza dosyası kapsamında uzlaştığını, davacının davadan feragat etmiş sayılması gerektiği, uzlaşma dosyasında davacının fazlaya ilişkin haklarına saklı tutmadığını, başvurunun reddi gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, kusur ve maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, müterafik kusur indirimi gerektiğini, vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü uygulanmak suretiyle düzenlenen aktüer bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 3.092,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 134.818,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere 137.910,00 TL'nin 28.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; tarafların ceza dosyası kapsamında uzlaştığını, davacının davadan feragat etmiş sayılması gerektiğini, uzlaşma dosyasında davacının fazlaya ilişkin haklarına saklı tutmadığını, başvurunun reddini, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, aktüer bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, olay tarihi itibariyle PMF Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini, asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmasını, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, müterafik kusur indirimi gerektiğini, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini ileri sürerek ... kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; poliçe tanzim tarihi itibariyle PMF Yaşam Tablosu esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken TRH Yaşam Tablosu ile hesaplama yapıldığı, İtiraz Hakem Heyetince kalan süre içinde bu eksikliğin giderilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle dosyadan el çekilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İtiraz Hakem Heyetince taraflardan ek süre talebi alınması gerektiği ve re'sen ele alınacak nedenlerle ... kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 87, 88, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Dosyanın incelenmesinden; hükme esas alınan ve davacının sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararına ilişkin rapor düzenleyen bilirkişi tarafından davacının muhtemel yaşam süresinin, TRH 2010 Yaşam Tablosu uygulanmak suretiyle hesaplama yapıldığı, davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile TRH 2010 Yaşam Tablosu uyarınca yapılan hesaplamada belirlenen miktar üzerinden talepte bulunduğu ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince talep doğrultusunda davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verildiği, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam Tablosu uygulanmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiği; ancak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te belirlenen süre içinde rapor düzenlenemeyeceği ve karar verilemeyeceği gerekçesiyle dosyadan el çekilmesine karar verildiği; ancak, taraf vekillerine anılan Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin 10 uncu bendinde düzenlenen ek süreye ilişkin muvafakat verilip verilmediğinin sorulmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki anılan eksikliğin süresi içinde giderilemeyerek tahkim yargılaması için düzenlenen sürenin geçirilmesinde davacıya yüklenecek bir kusur bulunmamaktadır.

Davacıların, yaralanma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 Esas, 1990/199 Karar sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, olay tarihi itibariyle PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği uygulanmak suretiyle hesaplama yapılması gerekir.

Şu halde, davalı vekilinin itirazları ve davacının kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, aktüer bilirkişiden yeniden rapor alınıp sonuca gidilmesi gerekirken anılan şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14599, Karar No: 2017/10472, Tarih: 14.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/14599 E.  ,  2017/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkemenin karar gerekçesinde de belirtildiği üzere fesih bildiriminin yazılı şekilde yapılmadığı, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği ancak davacıya kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin ödemeler yapılması karşısında feshin geçerli nedene dayanmadığının açık olduğu, bu nedenle tanık dinlenmesinin sonuca hiçbir etkisinin olmamasına rağmen gereksiz yere taraf tanıklarının dinlenmesi için davetiyeler çıkarıldığı ve tanıkların dinlendiği anlaşılmışsa da bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3701, Karar No: 2021/2272, Tarih: 10.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3701 E.  ,  2021/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14/12/2017 gün ve 2014/833 - 2017/852 sayılı kararı onayan Daire'nin 13/05/2019 gün ve 2018/2093 - 2019/3689 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın eski genel müdürü, genel müdür yardımcısı, yönetim kurulu üyesi ve çalışanları olan davalıların görevde bulundukları dönemde bankacılık yasa ve teamüllerine aykırı işlemleriyle krediye müstehak olmayan dava dışı Türkay Denizlik A.Ş’ye 11.08.1994 tarihinde harici garanti mektubu kredisi kullandırıldığı ve anılan şirket ile grup şirketlerinin 19.04.1996 tarihinde iflas etmesi neticesinde müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek 674.202.- TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap vermemiş, diğer davalılar ve vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkındaki davanın esastan, diğer davalılar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekili ile Hayri Erdoğan Alkin mirasçıları vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce açıklanan gerekçe ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6151, Karar No: 2019/6889, Tarih: 02.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6151 E.  ,  2019/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Ruhsatsız olması nedeniyle katılan idare tarafından 09/07/2012 tarihinde mühürlenmek suretiyle kapatılan sanığa ait işyerinin, 23/09/2012 tarihinde yapılan kontrolde açık olduğunun tespit edilmesi üzerine yeniden yapılan incelemede mührün kırık olduğu ve işyerinin faaliyetine devam ettiği iddiası ile açılan kamu davasında; emniyet araştırması sırasında dinlenen şahısların beyanlarından yola çıkarak sanığın, tutanağın tutulduğu 23/09/2012 gecesinde işyerinde lağım patlaması sebebiyle su tahliyesi yapmak amacıyla kastı ile hareket ettiğinin sabit olmaması gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, 23/09/2012 tarihinde Emniyet görevlileri tarafından yapılan kontrol sırasında tutulan tutanakta suça konu işyerinin açık olduğu ve içeride 10 müşterinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6738, Karar No: 2019/2179, Tarih: 04.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6738 E.  ,  2019/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1.980,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine dair Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2016/270 esas, 2017/510 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14/12/2016 tarihli ve 2016/8643 esas ve 2016/13389 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 1. fıkrasında "Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir. " 2. fıkrasında, “Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir." hükümleri;

5271 sayılı CMK'nın 325/1-2. maddesinde de; "Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmü düzenlenmiştir.

28/12/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesinde ise, “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." hükmüne yer verilmiştir.

28/12/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesinde ise, “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır." hükmü bulunmaktadır.

İncelenen dosyada, katılan vekilinin CMK’nın 239. maddesi kapsamında baro tarafından atanmış olduğu, katılanla kendi aralarında akdedilen bir vekalet ilişkisinin ve buna bağlı olarak da vekaletnamenin bulunmadığı, buna rağmen katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

II- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2016/270 esas, 2017/510 sayılı kararının, CMK'nın 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2. Kararın vekalet ücretine yönelik bölümlerinin karardan ÇIKARILMASINA,

3. Karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11193, Karar No: 2023/2046, Tarih: 28.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/11193 E.  ,  2023/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.10.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/2593 E., 2022/1679 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.10.2022 tarihli ve 2022/2593 Esas, 2022/1679 K. Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın Tekirdağ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2016/468 Esas, 2017/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 18.05.2018 tarihli ve 2018/829 Esas, 2018/1071 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/2593 Esas, 2022/1679 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; Bölge Adliye mahkemesince hakkında verilen ek kararını temyiz ettiğini, ceza miktarının beş yıl olması nedeniyle Yargıtay incelemesine tabi olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE