muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1961, Karar No: 2022/6220, Tarih: 27.06.2022

usulüne

uygun olarak tebliğ edildiği, ancak yasal süre içerisinde istinaf harç ve giderlerinin yatırılmamış olması nedeniyle, davalı şirketin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği, davalı ... San. ve Tic. A.Ş. yönünden ise, mahkeme karar gerekçesinde bu davalı hakkında husumet gözetilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla,bu davalı hakkında davanın reddi sebebiyle maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hiç hükmedilmediği ve bu davalının istinaf talebinin vekalet ücreti yönünden kabulü gerektiği gerekçeleriyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... AŞ. nin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına, davalı ... San. ve Tic. A.Ş.nin istinaf başvurusunun kabulü ile, bu davalı açısından vekalet ücreti yönünden kararın HMK 353/1b-2.madde gereği kaldırılması ile yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Adi ortaklığın ayrı bir tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Bu nedenle adi ortaklığın işlerini yürüten ortağın iki şekilde hareket etme ihtimali vardır. Bunlardan ilki dolaylı temsildir. Dolaylı temsilde, yapılan işlemin hüküm ve sonuçları önce bu hukuki işlemi yapan kişinin şahsında doğar, daha sonra diğer işlemlerle temsil edilen kişiye devredilir. Bu tür temsilin özelliği gereği yapılan işlemden doğan borç ve haklar nedeniyle üçüncü kişinin, diğer ortak ve ortaklara karşı istemde bulunma hakkı olmadığı gibi, diğer ortak ya da ortakların da üçüncü kişiye karşı bir istemde bulunmalarına olanak yoktur. Ortaklığın işlerini yöneten ortak şirketi dolaysız da temsil edebilir. Bu durumda, temsilcinin işlemi kendi hukuki alanına uğramaksızın, doğrudan doğruya temsil edilen kimsenin hukuki sahasında hüküm ve sonuç doğurur.

Sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)'nun 533 üncü maddesi gereğince; şirket işlerini idare yetkisini haiz her ortak, ortakları üçüncü şahıslara karşı temsil yetkisine de sahiptir. Bu nedenle ortaklığı, bütün ortaklar elbirliği ile yönetiyorsa bütün ortakların; bir veya birkaç ortak yönetiyorsa bu yönetici ortak veya ortakların adi ortaklığı veya diğer ortakları temsil yetkisi bulunmaktadır. Yani iç ilişkide idare, dış ilişkide temsil yetkisine tekabül eder.

Adi ortaklıkta, ortaklar adına yapılan veya ortakların sonradan icazet (olur) verdikleri işlemlerden doğan borçlar nedeniyle BK'nın 534 üncü maddesi gereğince bütün ortaklar sorumludur.

Bu aşamada, davalı şirketler tarafından imzalanan adi ortaklık sözleşmesi ile davaya konu satış sözleşmesinin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

Davalı şirketler tarafından 15/05/2012 tarihli noterde düzenlenen adi ortaklık sözleşmesinin;

Adi ortaklıkta, ortaklar adına yapılan veya ortakların sonradan icazet (olur) verdikleri işlemlerden doğan borçlar nedeniyle BK'nın 534 üncü maddesi gereğince bütün ortaklar sorumludur.

Bu aşamada, davalı şirketler tarafından imzalanan adi ortaklık sözleşmesi ile davaya konu satış sözleşmesinin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

Davalı şirketler tarafından 15/05/2012 tarihli noterde düzenlenen adi ortaklık sözleşmesinin;

(3.) numaralı maddesinde; kurulan BSS adi ortaklığının amacının arsa sahiplerine ait olan 1440 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hakkında İstanbul 17. Noterliğinde 16826 yevmiye numarası ile imza altına alınmış olan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin gerekliliklerinin ortaklar tarafından yerine getirilmesi olduğu,

(4.) numaralı maddesinde; ortakların %33,33 oranında eşit paylara sahip olduğu, (6.2) numaralı maddesinde; Ortakların koyması gereken sermaye borcunu, kendi hissesine düşen bağımsız bölümlerin satışı suretiyle yerine getirebileceği,

(7.1.1.) numaralı maddesinde; ortaklığın her ortaktan birer temsilci olmak üzere toplam 3 kişilik bir yönetim kurulu tarafından yönetileceği,

(8.1) numaralı maddesinde; ortaklığın, ortakların yönetim kurulunda bulunan temsilcilerinden her birinin atacağı üç imza ile en geniş şekilde temsil edileceği, ortaklığı borç altına sokacak 200.000TL'ye kadar işlerde tek temsilcinin imzası, 200.000TL ve 500.000TL arasındaki işlerde iki temsilcinin imzası ve üstü işlerde her üç ortağın temsilcisinin atacağı imzaların gerekli ve yeterli olacağı kararlaştırılmıştır.

Bu sözleşmeden sonra, davacı ile davalılardan ... ... ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan 18/05/2012 tarihli ve "... sözleşmesi" başlıklı belgede; davacının pay sahibi, davalı şirketin ise temsilci olduğu belirtildikten sonra,

1. maddesinde; " Temsilci, arsa vasıflı ve bina yapımına uygun gayrimenkule, emanet usulü ile alınacak imara uygun inşa edilecek olan projedeki daireleri müteahhit olarak yapımını üstlenmiş ve pay sahibine burada belirtilen şart ve özelliklerde daire vermeyi kabul ve taahhüt etmektedir. ",

2. maddesinde; "...Temsilci bu sözleşmedeki taahhütlerini yerine getirmek için uygun göreceği kişi ve kişilerle ortaklık kurabilir.",

14. maddesinde; "Temsilci ve ortakları her ne sebeple olursa olsun sözleşme konusu arsa üzerindeki projeyi yapmaktan vazgeçmesi, temsilcinin yapmış olduğu ortaklığın bozulması ve ortaklık dışında kalması, yapı ruhsatının iptali, imarın durdurulması, inşaatın yapım süresinin fen ve sanat kurallarına göre iş programına uygun en fazla 4 ay ilerlemediğinin anlaşılması durumunda pay sahibi sözleşmeyi tek taraflı olarak fesih etme hakkı mevcuttur. Bu sebeplerle oluşacak bir feshin gerçekleşmesi durumunda temsilci bir ay içerisinde, pay sahibinin ödediği tüm paraları iade etmeyi kabul eder." Hükümlerine yer verilmiştir.

Her ne kadar davalılarca aşamalarda ileri sürülen itirazlarda davacı ile davalılardan ... ... ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan 18/05/2012 tarihli ve "... sözleşmesi"nden sonra 30/05/2012 tarihinde tüm davalılar arasında adi ortaklık sözleşmesinin akdedildiği, bu nedenle de adi ortaklığın söz konusu sözleşmenin tarafı olmadığı ve olamayacağı ileri sürülmüş ise de, dosya kapsamında yer alan İstanbul 17.Noterliğinin 15/05/2012 tarihli ve 30/05/2012 tarihli adi ortaklık sözleşmelerinin incelenmesinde, davalı şirketlerin adi ortaklık sözleşmesinin esaslı noktalarında 15/05/2012 tarihli sözleşme ile uzlaştıkları, buna bağlı olarak davalıların söz konusu ortaklık ilişkisinin 30/05/2012 tarihinde kurulduğu yönündeki itirazlarının yerinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan açıklamalar ve yukarıda yer verilen 15/05/2012 ve 30/05/2012 tarihli adi ortaklık sözleşmeleri ile satış sözleşmesi birlikte değerlendirildiğinde; davalı... ... ve Ticaret Limited Şirketinin, 15/05/2012 tarihli sözleşme ile kurulan adi ortaklığı temsile ilişkin hükümler uyarınca yönetici ortaklarından olduğunun ve davacı ile imzalamış olduğu 18/05/2012 tarihli sözleşmeden dolayı ortaya çıkan borçtan diğer ortakların da BK'nın 534 üncü maddesi gereğince müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir.

Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince, davacı ile adi ortaklığın yöneticilerinden davalılardan ... ... ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanmış olan 18/05/2012 tarihli sözleşmeden dolayı adi ortaklığın ortakları olan diğer davalı şirketlerin de sorumlu olduğu gözetilerek uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK’nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9, Karar No: 2019/511, Tarih: 27.06.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/9 E.  ,  2019/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 404

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Balkan Üniversitesi görevlileri hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.11.2013 tarihli ve 89267-71471 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikâyetçiler ..., ... ve ... vekilleri ile ..., ..., ... ve ... tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesince 06.02.2014 tarih ve 404 değişik iş sayı ile itirazların reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik olarak Adalet Bakanlığının 23.05.2014 tarihli ve 35683 sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2014 tarihli ve 203147 sayılı ihbarname ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 10.11.2014 tarih ve 14038-18347 sayı ile;

"...Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Bu karara yönelik olarak Adalet Bakanlığının 23.05.2014 tarihli ve 35683 sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2014 tarihli ve 203147 sayılı ihbarname ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 10.11.2014 tarih ve 14038-18347 sayı ile;

"...Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan 'Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.' şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında yapılan protokole göre Kosova'da hukuk eğitimi verileceği yönünde duyuru ve tanıtımlarla birçok öğrenci ile birlikte müşteki öğrencilerden de kayıt parası alınarak ilk bir yıl Kosova'da Ankara Hukuk Fakültesi'nden gelen şüpheli öğretim görevlileri tarafından dersler verildiği, ancak daha sonra aslında Yüksek Öğretim Kurulunun bu protokole onay vermediğinin ortaya çıktığı, bu şekilde onay verilmediğinin şüpheliler tarafından bilindiği hâlde öğrencilerin kayıt işlemlerine ve derslere devam edildiği, Ankara Üniversitesi Rektörlüğü Hukuk Müşavirliği'nin 12.12.2012 tarihli ve 5966 sayılı yazısından bu durumun anlaşıldığı, yine dosya kapsamında mevcut olan Yüksek Öğretim Kurulunun 29.03.2013 tarihli ve 4901 sayılı yazısında, şüpheliler hakkında idari ve cezai yönden soruşturmaya devam edildiğinin bildirildiği, ancak Cumhuriyet başsavcılığı tarafından bu soruşturmanın sonucu beklenmeden şüphelilerin dolandırıcılık kastı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmışsa da, müştekilerin kayıt paralarının şüpheliler tarafından haksız kazanç olarak kullanıldığı şeklindeki iddiaları ve şüphelilerin protokole onay verilmediğini bildikleri hâlde kayıt işlemlerine ve derslere devam etmeleri karşısında, müştekilerden alınan kayıt paralarının ne şekilde kullanıldığı ve iddia konusu sahte protokol oluşturulduğu yönündeki eylemler yönünden araştırma yapılmadığı, şüpheliler hakkındaki idari soruşturmanın sonucunun beklenmeden eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Gereği düşünüldü:

Gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2014 tarihli ve 2014/404 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulmasına, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine," karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.04.2016 tarih ve 203147 sayı ile;

"...Müştekilerin farklı tarihlerde vermiş oldukları şikâyet dilekçeleri ile, Ankara Üniversitesi ile Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında 'Akademik İş Birliği Protokolü' imzalandığını, bu protokol çerçevesinde Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile imzalanan Ek Mali Protokol gereğince Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinin Kosova Cumhuriyetinin Prizren şehrinde açılmış olan hukuk fakültesine, sınavsız ve çift diploma vaadiyle Ankara Üniversitesinin internet sayfasında 15.09.2011 tarihinde yayınlanmış olan açıklama içeriğinde, Ankara Üniversitesiyle Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında imzalanan, Akademik İş Birliği Protokolü çerçevesinde, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinin Kosova Cumhuriyetinin Prizren şehrinde açılacak hukuk fakültesine, dekan, öğretim üyesi, ders programı, ders geçme ve kredi sistemi programı desteği vermek suretiyle hukuk lisans programına, 2011-2012 yılında ön kayıtla öğrenci alınacağı bildiriminde bulunduğu, YÖK nezdinde denkliğin olmamasına rağmen öğrenci kaydettikleri ve yapılan kayıtlar karşılığında öğrencilerden para alındığı,

Yine merkezi Bulgaristan'da bulunan Balkan Üniversitesi adında bir derneğin İstanbul'da bir irtibat bürosunun bulunduğu, şüphelilerden ...'ın adı geçen ve yurt dışında faaliyet gösteren okullara öğrenci kaydedilmesine aracılık ettiği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinden bahisle şikâyetçi oldukları,

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında yapılan protokol çerçevesinde ortak yürütülen çalışmayla bir eğitim programının hazırlandığı, eğitim program dilinin Türkçe olarak öngörüldüğü, Türk hukuk sisteminin öğretime model olarak alındığı, programın YÖK tarafından onaylanmış içerik doğrultusunda oluşturulduğu, okulda derslerin ilk 3 yılının Türkiye'den gidecek öğretim üyeleri tarafından Prizren'de verileceği, 4. sınıfa geçmeye hak kazanan öğrencilerin Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesine transfer edilmek suretiyle eğitimlerini Ankara'da tamamlamalarının öngörüldüğü ve mezun olacak öğrencilere, Avrupa Politeknik Üniversitesi-Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi diplomalarının verileceği, ilk kez uygulamaya konulan ortak lisans diploması vermeyi öngören programın Avrupa Politeknik Üniversitesinin açtığı, Prizren Hukuk Fakültesi lisans diplomasının Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi tarafından akredite edildiği, Ankara Üniversitesi Senatosu tarafından 13.12.2011 tarihli ve 2895 sayılı karar uyarınca Ankara Üniversitesiyle Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında çift diploma lisans programı açılmasına ilişkin hukuk fakültesi dekanlığının 01.08.2011 tarihli ve 2603 sayılı yazılarına ekli 29.07.2011 günlü ve 28/180 sayılı kararıyla Eğitim Programları Komisyonu tarafından incelenen ders programının 28.12.2006 günlü ve 26390 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yükseköğretim Kurumlarının Yurtdışındaki Kapsama Dahil Yükseköğretim Kurumlarıyla Ortak Eğitim ve Öğretim Programları Tesisi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde Ankara Üniversitesiyle Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında hukuk alanında çift diploma lisans programı açılması ve söz konusu lisans programı eğitim-öğretim ders programlarının belirlenen şekliyle kabul edildiği ve alınan bu kararın onay için YÖK'e arz edilmesi yönünde oy birliği ile karar alındığı, ancak YÖK'ün öngörülen programa onay vermemesi nedeniyle programın akamete uğradığı, şüphelilerin bizzat gidip derslere katıldıkları, protokolün dönemin rektörü ve rektör yardımcısının bizzat imzalarıyla başlaması, şüphelilerin bu aşamada olaya bir katkılarının bulunmaması, dolandırma kastıyla hareket ettiklerine dair emarelerin bulunmaması nedenleriyle şüphelilerin atılı suçu işlemedikleri açıkça anlaşılmaktadır. Bu nedenle şüpheliler hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2013 günlü ve 2012/89267 Soruşturma, 2013/71471 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 günlü ve 2014/404 karar sayılı itirazın reddine dair kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 10.11.2014 günlü ve 2014/14038 Esas, 2014/18347 Karar sayılı bozma kararının yerinde olmadığı, Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 günlü ve 2014/404 karar sayılı itirazın reddine dair kararının onanması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Ceza Dairesince 24.12.2018 tarih ve 8968-10008 sayı ile; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin merci kararının Özel Dairece kanun yararına bozulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarihli ve 2015/105032 sayılı itirazı Ceza Genel Kurulunun 2015/464 esas sayılı dosyasında incelenmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesince 06.02.2014 tarih ve 404 değişik iş sayı ile şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Balkan Üniversitesi görevlileri hakkında verilen itirazın reddine ilişkin karar ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Balkan Üniversitesi görevlileri hakkında 5271 sayılı CMK'nın 172. maddesi uyarınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın eksik soruşturma sonucu verilip verilmediğinin ve bu bağlamda bir kısım şikâyetçilerin itirazının reddine yönelik merci kararının yerinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de şüphelilerden üniversite öğretim elemanı olarak görev yapan ..., ..., ..., ..., ... ile ... hakkında görevleri ve sıfatları nedeniyle 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nda öngörülen özel soruşturma usulüne uyulmadığının ve bu hususun Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istem yazısında ileri sürülmediğinin anlaşılması karşısında, söz konusu hukuka aykırılığın yalnızca adı geçen şüpheliler açısından kanun yararına bozmaya konu edilmesinin sağlanmasının gerekip gerekmediğinin Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğinden;

İncelenen dosya içeriğinden;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.11.2013 tarih ve 71471 sayı ile; 23 şikâyetçinin, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek Ankara Üniversitesinin internet sitesinde 15.09.2011 tarihinde yayınlanan duyuruda, Ankara Üniversitesi ile Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında imzalanan "Akademik İş Birliği Protokolü" ve "Ek Mali Protokol" gereğince, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinin Kosova Cumhuriyeti'nin Prizren şehrinde sınavsız ve çift diploma verilmesi vaadiyle açılacak hukuk fakültesine dekan, öğretim üyesi, ders programı, ders geçme ve kredi sistemi programı desteği vermek suretiyle 2011-2012 öğrenim döneminde hukuk lisans programına ön kayıtla öğrenci alınacağının ilân edildiğini, merkezi Bulgaristan'da bulunan Balkan Üniversitesi Derneğinin İstanbul'daki irtibat bürosunda şüpheli ...'ın öğrenci kaydedilmesine aracılık ettiğini, Yükseköğretim Kurulu nezdinde denkliğin olmamasına rağmen öğrenci kaydedildiğini ve yapılan kayıtlar karşılığında para alındığını belirterek şikâyetçi olmaları üzerine başlatılan soruşturmada, toplanan deliller, beyan içerikleri ve çift diploma programlarına ilişkin olarak düzenlenen protokol kapsamından Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile Avrupa Politeknik Üniversitesi arasında yapılan protokol çerçevesinde ortak yürütülen çalışmayla bir eğitim programı hazırlandığı, eğitim programı dilinin Türkçe olarak belirlendiği, müfredatta Türk hukuk sisteminin esas alındığı, programın Yükseköğretim Kurulu tarafından onaylanmış içerik doğrultusunda oluşturulduğu, derslerin ilk üç yılının Türkiye'den gidecek öğretim üyeleri tarafından Prizren'de verileceği, dördüncü sınıfa geçmeye hak kazanan öğrencilerin Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesine transfer edileceği, öğrencilere Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile Avrupa Politeknik Üniversitesi diplomalarının verileceği, Ankara Üniversitesi Senatosunca eğitim programının onay için Yükseköğretim Kuruluna arz edildiği, ancak bu süreçte Yükseköğretim Kurulunun öngörülen programa onay vermediği ve programın akamete uğradığı, şüphelilerin şikâyetçileri dolandırmak kastıyla hareket ettiğine delalet edecek delil bulunmadığı, Ankara Üniversitesi Senatosu tarafından alınan karar da göz önünde bulundurulduğunda, şüphelilerin proje kapsamında iyi niyetli hareket ettiğinin kabulünün gerektiği ve atılı suçu işlemedikleri kanaatinin oluştuğu gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Şikâyetçilerden ..., ... ve ... vekilleri ile ..., ..., ... ve ...'in itirazları üzerine Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 tarihli ve 2014/404 değişik iş sayılı kararı ile; şüpheliler hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usul ve kanuna, gösterilen gerekçelerin de dosya içeriğine uygun olduğu, ileri sürülen itiraz nedenlerinin ise yerinde olmadığı gerekçeleriyle adı geçen şikâyetçilerin itirazlarının reddedildiği,