muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17339, Karar No: 2024/979, Tarih: 23.01.2024

II.GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

İncelenen dosyada, şüpheliler ile şikâyetçi arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü çıkan tartışmada şüphelilerin şikâyetçiyi tehdit ettikleri iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında, şikâyetçi vekilinin itiraz ettiği 08.03.2023 tarihli dilekçesinde olay anını gösterir kamera kaydına ait cd ve flasbellek sunması karşısında, anılan video ve flashbellek kaydı içeriklerinin çözümünün yaptırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bu şekilde etkin bir soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.11.2022 tarihli ve 2022/3007 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4302, Karar No: 2017/13383, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4302 E.  ,  2017/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7086, Karar No: 2023/6272, Tarih: 17.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7086 E.  ,  2023/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2365 E., 2020/1780 K.

SUÇ : Eşi kasten öldürmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/166 Esas, 2020/86 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/2365 Esas, 2020/1780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurlarının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi sanığın suçunun sübuta erdiğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi sanığın suçunun sübuta erdiğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile maktulün olay gecesi tartışma yaşadıkları, sanığın düzgün yürüyemeyecek kadar alkollü olduğu, tanıkların duyduğu seslerin saatleri dikkate alındığında sanığın olay gecesi 21.00 ile 23.00 saatleri arasında devamlı bağırdığı ve yine maktulün düşmesinden önce, vücudundaki ekimozlar dikkate alınarak maktulün olay öncesinde darp edildiği, sanığın, maktulün arkasından bira şişesini duvara atarak kırdığı, maktul ayak tabanlarındaki tespitlerin bu durumu gösterdiği, maktulün sol bel hizasındaki laserasyon ve maktulün avluda bulunduğu pozisyon ile maktulün sanık ile apartman balkonunda tartıştıkları ve devamında maktulün sanık tarafından korkuluktan itilerek düşürüldüğü, maktulün avluya düşürülmesinden sonra sanığın önce merdivenlerden aşağı yöneldiği fakat geri dönerek montunu alıp kapıyı vurup avluya inerek maktulün kanlar içinde olduğunu görüp öldüğünü anladıktan sonra olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde tartışma yaşadığı maktulü iterek yüksekten düşmesine ve ölmesine neden olduğuna dair savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ile maktulün yaklaşık 1 aydır evli oldukları, her ikisinin de ikinci evliliklerini yapmış olduğu, dosya içinde bulunan beyanlardan maktulle sanığın daha önceden nişanlı oldukları, aralarındaki anlaşmazlık sebebiyle ayrıldıkları, evlendiklerinden maktulün ebeveynleri ve kardeşlerinin haberdar olmadığı, maktulün aile bireylerinin bu evliliğe rızalarının olmadığının anlaşıldığı, maktulün önceki evliliğinden 16 yaşında bir kızı ve 12 yaşında bir oğlu bulunduğu, çocukların annelerinin evinde sanıkla birlikte yaşadıkları, çocukların beyanlarına göre sanıkla maktulün çok sık tartışma yaşadıkları, olay gününden önceki bir zamanda maktulün kızı...'nın sanıkla yaşamış olduğu tartışma neticesinde babasının yanında kalmaya başladığı, olay günü de maktulün oğlunun babasının yanına gittiği,

dolayısıyla olay anında evde kimsenin bulunmadığı, her ne kadar sanık ilk beyanında maktulle önemsiz sözlü tartışma yaşadığını beyan etmiş olsa da, komşu ...un soruşturma aşamasında alınan beyanında sanık ... maktulün evinden bağırışma ve tartışma seslerinin geldiğini söylemesi ve yine dosya tanığı maktulün arkadaşı ...'nın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde akşam saatlerinde bir konuyu konuşmak için maktulü aradığında, sanığın birden telefonu aldığı, sinirli bir şekilde "bu telefonu benden başka bir erkek açamaz,...namusu ile karşıma gelmesin.." şeklinde konuşmalar yaptığı, telefonu maktule verdikten sonra da sanığın bağırma sesleri duyduğuna yönelik anlatımları sonucunda sanıkla maktulün olay gecesi kavga ettiğinin anlaşıldığı, sanığın maktulün bira şişesini fırlatarak kırdığını ve hızlıca odadan çıkarak kendini attığını belirtmesine karşın maktulün odadan çıkarken ayağına cam batmamış olması, maktulün vücudunun sol bel kısmında oluşan derin kesinin maktulün sanık tarafından apartman boşluğuna itilmesi sırasında demir korkuluğa takılması sebebiyle olmasının mümkün görüldüğü, maktulün 18 nolu evlerinden çıkıp hemen oradaki boşluktan değil 6 metre mesafeden sonra düşmüş olmasının ve ayaklarının çıplak olmasının sanıkla yaşamış oldukları kavgadan ya da sanıktan kaçtığını gösterdiği, otopsi raporunda saptanan maktuldeki alkol düzeyinin dengesini kaybettirecek kadar fazla olmadığının anlaşıldığı, maktulü tanıyan kişilerin maktulün intihar etmesi için bir sebep bulunmadığını, maktulün çocuklarını çok sevdiğini, onlara çok düşkün olduğunu belirtmeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın eşine karşı nitelikli kasten öldürme suçunu işlediğinin kabulüyle, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi "sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği" yönünden yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/2365 Esas, 2020/1780 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4219, Karar No: 2025/3573, Tarih: 25.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4219 E.  ,  2025/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/183 E., 2024/1748 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; özel bir sağlık kuruluşu olan davacı ile davalı Kurum arasında sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre verilen sağlık hizmeti karşılığında davalı Kurum tarafından ilgili bilgi ve belgeler incelendikten ve takdiren kesintiler düşüldükten sonra sağlık hizmeti sunucusuna ödenecek tutarın tespit edildiğini, sunulan hizmetinin acil sağlık hizmeti olmamasına rağmen, acil sağlık hizmeti şeklinde faturalandırılma yapıldığı gerekçesiyle, Mart 2014 dönemini kapsayan faturasındaki sağlık hizmetleri için 78.782,79 TL, Nisan 2014 dönemi için 119.606,92 TL’nin ilk hak edişinden kesileceğinin öğrenildiğini, ancak bu kesintilerin sözleşme ve mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, kesintilerin haksız uygulandığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yapılan kesinti işleminin taraflar arasında imzalanan sözleşme ve mevzuat uyarınca haklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.04.2016 tarihli kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile davalı Kurum tarafından Mart 2014 dönemini kapsayan faturanın sağlık hizmetleri bölümünden yapılan 78.782,79 TL kesinti ile Nisan 2014 dönemini kapsayan faturanın sağlık hizmetleri bölümünden yapılan 119.606,92 TL kesintinin haksız yere uygulandığının tespitine karar verilmiş; karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 05.12.2019 tarihli ilamla; hükme esas alınan raporda kesintiye konu hizmeti gören hastaların tıbbi durumları tek tek değerlendirilmediği için raporun denetime elverişli olmadığı, davalının rapora itirazlarının değerlendirilmediği, Mahkemece, ceza kesilme nedenlerinin sözleşmeye uygun olup olmadığı noktasında iddianın genişletilmesi yasağı da dikkate alınarak davalı itirazlarının karşılandığı, aydınlatıcı, özellikle davalı Kurumca örnekleme yöntemi ile seçilmiş tüm hastaların ayrı ayrı değerlendirildiği, konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi gerektiğinden bahisle, davalının diğer temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yeniden alınan denetime elverişli bilirkişi raporu ile Mart 2014 döneminde davacının hak edişinden 9.118,96 TL yersiz olarak kesildiğinin Nisan 2014 döneminde davacının hak edişinden kadın hastalıkları ve doğum grubundan yersiz kesinti yapılmadığının, Nisan 2014 döneminde davacının hak edişinden acil grubunda 45.057,52 TL yersiz kesinti yapıldığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 01.03.2014 - 31.03.2014 tarihleri arasında Mart dönemini kapsayan 9.118,96 TL ile 01.04.2014 - 30.04.2014 tarihleri arasında Nisan dönemini kapsayan 45.057,52 TL'nin davalı tarafça yapılan hakediş kesintilerinin haksız olduğunun tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına yönelik itirazlarının karşılanmadığını, bilirkişi heyetinde uzman hekim bulunmadığını, ayrık görüş bildiren hukukçu bilirkişinin görüşünün dikkate alınması gerektiğini, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını, 04.02.2018 tarihli SUT'un 4. maddesi gereği acile başvuran hiçbir hastadan 24 saat geçmeden ek ücret alınamayacağı hususunun hükme bağlandığını, yine Danıştay 15. Hukuk Dairesinin 2013/8367 E., 2018/1190 K. sayılı ilamı ile Türk tabipler Birliğinin Sağlık Uygulama Tebliğinin Acil Hal tanımına ilişkin düzenlemesinin iptal edildiğini, dolayısıyla davalı kurumun kesinti gerekçesi ile bilirkişi heyetinin kesintiyi haklı bulma gerekçesinin ortadan kalktığını, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 97. maddesinin değişik 7. fıkrasının dikkate alınması gerektiğini, buna göre kanun ve tüzüklerle hasta bakma ve tedavi seçme hakkının ilgili hekimde olduğu hususunda tereddüt bulunmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; yapılan kesintilerin mevzuata uygun olduğunu, raporda incelenen hastaların acil hal tanımına uymadığını, süresinde davacı tarafından sunulması gereken belge ve raporların sunulmadığını, davacının kusurlu olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden dolayı uygulanan cezanın iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereği; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereği; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

Uyulan bozma ilamı gereğince, Mahkemece davacı hakkında uygulanan kesinti işleminin yerinde olup olmadığının denetlenmesi amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, raporu düzenleyen bilirkişi heyetinin emekli Sayıştay denetçisi, acil tıp uzmanı ve hukukçu bilirkişilerden oluşturulduğu, hukukçu bilirkişinin ise heyet görüşüne katılmayarak ayrı görüş sunduğu anlaşılmıştır. Ne var ki, raporu karara esas alınan bilirkişi heyetinde, kesinti yapılan işlemlerin ait olduğu her branştan doktorun bulunmaması nedeniyle, söz konusu bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Bu durumda Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereği yerine getirilerek, taraf vekillerinin özellikle bildirdiği hususlardaki itirazları da karşılar nitelikte ve genel cerrahi, kadın doğum, çocuk sağlığı ve iç hastalıkları konularında uzman hekim bilirkişiler ile bir SGK uzmanı ve bir hesap uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden; taraflar arasındaki sözleşme maddeleri, SUT hükümleri ve ilgili diğer mevzuata göre hazırlanacak, her hasta bazında gerekçeleriyle birlikte değerlendirme yapılarak kesinti işlemlerinin yerinde olup olmadığına dair tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılması ve varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozulmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.