muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2620, Karar No: 2023/9621, Tarih: 08.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2620 E.  ,  2023/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık ... hakkındaki hükmün onanması, diğer sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2- Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3- Sanığın kullanıcı olduğuna,

4- Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2- Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3- Sanığın kullanıcı olduğuna,

4- Eksik inceleme ile yeterli delil olmadan karar verildiğine,

5- Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

6- Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2- Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3- Sanığın kullanıcı olduğuna,

4- Eksik inceleme ile yeterli delil olmadan karar verildiğine,

5- Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

6- Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5- Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

6- Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2- Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3- Sanığın kullanıcı olduğuna,

4- Eksik inceleme ile yeterli delil olmadan karar verildiğine,

5- Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

6- Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gaziantep Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yapan şahıslara yönelik Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/638 D. İş sayılı önleme arama kararına istinaden otoban doğu turnikelerinde yapılan çalışmalar neticesinde sanıklardan Orhan yönetimindeki 46 KE 992 plakalı aracın durdurulduğu, aracın sağ ön koltuğundan oturan sanık ...'in tedirgin hareketler sergileyerek telefonla konuşmasından şüphelenilmesi üzerine sanıklar üzerinde ve araçta arama yapıldığı, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, uygulama noktasına 250-300 metre mesafe uzaklıkta bir araçtan yol kenarına siyah poşetin atıldığının görevli polis memurlarınca fark edilmesi üzerine 46 FT 696 plakalı aracın durdurulduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in olduğunun tespit edildiği, yapılan arama neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ancak attıkları siyah poşetin ne olduğu sorulduğunda içerisinde esrar maddesi ve hassas terazinin olduğunu, diğer sanıklar Orhan ve Cengiz'in de kendilerine öncülük ettiklerini söylemeleri

üzerine yolun kenarına atılan siyah poşetin alınıp kontrol edildiği ve poşet içerisinde kişisel kullanım miktarı üzerinde esrar maddesi ile hassas terazinin bulunduğu, sanıklar tüm aşamalarda Birecik'e 60-70 civarında kuş satmaya gittiklerini, kuş sayısının çok olması sebebiyle iki araçla gittiklerini, kusçu kahvesinde otururken, uyuşturucu madde kullandıkları için aralarında para toplayarak Hasan Dayı adındaki bir kişiden içmek amacıyla 600,00 TL'ye esrar aldıklarını, Kahramanmaraş'a gittiklerinde kendi aralarında esrarı paylaşacaklarını, ancak Gaziantep otoban gişelerinde polisin kendilerini yakaladığını savundukları, sanık ...'in ise uyuşturucu madde almak için para vermediğini, diğer sanıkların uyuşturucu madde almak istemelerinden haberinin bile olmadığını, arkadaşı Orhan'ın kuş satmak için Birecik'e kendisiyle birlikte gitmek istemesi üzerine ona yoldaş olduğunu savunduğu, alınan uzmanlık ve ekspertiz raporları, olay yeri tespit tutanağı ve diğer tutanaklar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve niteliği, uyuşturucu maddenin bulunduğu poşet içerisinde hassas terazinin bulunması, sanıkların artçı ve öncü olarak 2 araçla gidip öncü artçı olarak telefon görüşmelerinin olduğunun tespit edildiği nazara alınarak sanıkların uyuşturucu maddeyi içmek amacıyla aldıkları yönündeki savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalar olduğu, sanıkların üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, hükmün verildiği 23.10.2015 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği, 01.10.2015 ve 23.10.2015 tarihli duruşmalarda davanın sonucuna etkili olacak işlemlerden olan esas hakkında mütalaa verildiği ve sanık müdafiinin hazır bulunmadığı, mazeret bildiriminin de bulunmadığı, duruşmaya gelmediği takdirde duruşmaya yokluğunda devam edilip karar verileceğine dair ihtarat veya tebligat da yapılmadığı gözetilmeden,

yargılamaya sanık müdafiinin yokluğunda devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

yargılamaya sanık müdafiinin yokluğunda devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1- Hükmün verildiği ve sanığın hazır bulunduğu 23.10.2015 tarihli celsede, sanıktan son sözü sorulmadan duruşmanın bitirilip hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin son fıkrasındaki "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." emredici hükmüne aykırı hareket edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1- Hükmün verildiği ve sanığın hazır bulunduğu 23.10.2015 tarihli celsede, sanıktan son sözü sorulmadan duruşmanın bitirilip hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin son fıkrasındaki "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." emredici hükmüne aykırı hareket edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A), (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve

müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, sanıklar Cengiz ve Orhan yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, sanık ... yönünden Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10906, Karar No: 2010/9715, Tarih: 02.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/10906 E.  ,  2010/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların REDDİNE, ancak

5252 sayılı Kanunun 9/3 maddesi uyarınca “Lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya, uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasıyla belirlenir” hükmüne göre suç tarihi itibariyle sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın ve 647 sayılı C.İ.K.’nun bütün hükümlerinin uygulanması yerine yazılı şekilde suçta kullanılan bıçağın 5237 sayılı TCK’nın 54. maddesi gereğince müsadere edilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerekmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suçta kullanılan bıçağın zoralımı ile ilgili paragrafın “Emanetin 2004/1402 sırasında kayıtlı ve suçta kullanılan bıçağın 765 sayılı TCK’nın 36. maddesi uyarınca ZORALIMINA” denilmek suretiyle CMUK’nın 322. maddesine göre hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5850, Karar No: 2023/5104, Tarih: 06.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5850 E.  ,  2023/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ... Tersane Komutanlığı işyerinde işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında yer ... bir işte çalıştığını, aynı atölyede bulunan diğer işçiler Yönetmelik hükmü gereğince günde 7,5 saat çalıştırıldıkları hâlde davacının (B) grubu idareci olarak görev yapmaya başlamasından sonra idareci primi aldığı gerekçesi ile çalışma saatinin 8,5 saat olarak değiştirilerek kısa çalışma priminin kesildiğini, oysa davacının ... yaptığı ortamda bir değişiklik olmadığını, her ne kadar fabrikada kısım şefi olarak idareci pozisyonunda görev yapmaktaysa da diğer işçiler ile aynı atölyede aynı zararlı ..., toz ve ... gibi kirleticilere maruz kaldığını, nitekim davacı ile aynı durumda bulunan davalı Bakanlığa ait ... Tersane Komutanlığı işyerinde çalışan ve idareci primi ... işçi tarafından aynı taleplerle açılan davada; davacının zararlı kimyasallara maruz kalarak çalıştığı yönündeki uzman bilirkişi raporu doğrultusunda davasının kabulüne karar verildiğini ve kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/5196 Esas, 2018/11060 Karar sayılı; 07.05.2018 tarihli ve 2018/5200 Esas, 2018/11064 Karar sayılı ilâmları ile onanarak kesinleştiğini belirterek davacının söz konusu Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışması gerektiğinin tespiti ile günlük yarım saat fazla çalışma yapmasından kaynaklı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının kısım şefi olarak görevlendirildiğini ve bu kapsamda olan (A-B) grubu idarecilerin günde 8,5 saat çalıştıklarını, Yönetmelik kapsamındaki işlerin yapıldığı atölyelerde çalışan fakat bilfiil kapsama dâhil işleri yapmayan kısım şefi, atölye şefi, ... emniyetçisi gibi çalışanların Yönetmelik kapsamına alınarak toplu ... sözleşmesine göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti ödenmesinin uygun olmadığının değerlendirildiğini, davacının denetçi konumunda olup fiziksel olarak çalışmaması ve üretim aşamasında bulunmaması nedeniyle 7,5 saat çalışma kapsamı dışında tutularak sadece idarecilik primi ödemesi yapıldığını, Yönetmelik kapsamında olup olunmadığına ilişkin itirazların Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından karara bağlandığını, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının fazla çalışması bulunmadığını ve kısa çalışma primi alma hakkına da sahip olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2020/625 Esas, 2021/1011 Karar sayılı kararıyla; ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin, ilk kararın kaldırılmasına ilişkin hükmü doğrultusunda davacının çalıştığı işyerinde talimatla keşif yaptırılmak ve davacının çalışma ortamı incelenmek suretiyle alınan bilirkişi heyet raporunda; davacının kısım şefi olduğu, atölye içerisinde fiilen devamlı şekilde çalışmamasına rağmen görev ve sorumlulukları kapsamında atölye içerisinde bulunan ... ve işçilerin denetim ve gözetimi esnasında çalışma ortamındaki risklere emri altında çalışan personel gibi maruz kaldığından Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışma yapmasının gerektiğinin tespit edildiği, bu konuda daha önce ... 20. ... Mahkemesi ve ... 36. ... Mahkemesince verilen emsal nitelikteki kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek onanmış olduğu, dosya kapsamındaki puantaj kayıtları, ücret bordroları nazara alınarak ve davacının talebi ile de bağlı kalınarak haftada 5 ..., günde 8,5 saat çalıştığı günler belirlenip 30 dakika mola süresi düşüldükten sonra davacının günde yarım saat fazladan yapmış olduğu çalışma alacağının hesaplandığı, toplu ... sözleşmesi düzenlemesi gereğince fazla çalışma süresine isabet eden saatler için davacıya ödenen idareci primlerinin tenzil edildiği, hazırlanan 24.11.2021 tarihli bilirkişi ikinci ek raporundaki hesaplamalara itibar edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/1178 Esas, 2022/1163 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.....2022 tarihli ve 2022/5917 Esas, 2022/6968 Karar sayılı ilâmıyla; işyerinde yapılan keşif neticesi hazırlanan teknik bilirkişi raporundaki belirlemelere göre davacının idarecisi olduğu atölyenin işçileriyle devamlı surette aynı ortamda çalışmadığı, ancak yetki ve sorumlulukları kapsamında denetim ve gözetim görevini yerine getirdiği esnada çalışma ortamındaki zararlı kimyasalların olumsuz etki ve risklerine emri altında çalışan personel gibi maruz kaldığı, bu nedenle davacının da atölyenin diğer işçileri gibi anılan Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden talep konusu alacaklara hak kazandığına yönelik tespitte ve alacaklara uygulanacak faiz türü ve başlangıç tarihlerinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşıldığı; ne var ki toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinde belirtildiği şekilde Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine saat ücretlerinin %14'ü oranında kısa çalışma primi ödeneceği, ancak aynı maddenin (ğ) bendinin (4) üncü alt bendi hükmüne göre söz konusu primin fazla çalışma yapılan süreler için ödenmeyeceği, buna göre Yönetmelik kapsamında günde azami 7,5 saat çalışma yapılabileceğinden kısa çalışma priminin bu süre ile sınırlı biçimde hesap edilebileceği (Aylık kısa çalışma primi=Saat ücretinin %14'ü x 7,5 saat x çalışılan ... sayısı) dikkate alınmaksızın hesaplama yapıldığı ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde yargılama gideri olan arabuluculuk masrafının tamamının davalıdan alınmasına karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçeleri ile kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişiden alınan 27.08.2022 tarihli üçüncü ek rapordaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişiden alınan 27.08.2022 tarihli üçüncü ek rapordaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının yaptığı işin Yönetmelik kapsamında olmadığını, hesap bilirkişi raporuna istinaden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, faizlerin hatalı olduğunu, davacıya idarecilik primi verildiğini, bilirkişi raporunun fahiş hatalar barındırdığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Bakanlığa ait işyerinde (B) grubu idareci olarak çalışan ve işyeri çalışma koşullarına göre Yönetmelik kapsamında olduğu değerlendirilen işçinin, kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücret alacaklarının usulüne uygun şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı ile yargılama giderlerinin tespiti ve taraflara paylaştırılması hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in 4 üncü ve 7 nci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, dosyada davacı tarafça sarf edilen yargılama giderinin 6.860,40 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile kabul ve ret oranına göre belirlenen tutarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş ise de, esasen dosya kapsamına göre bu tespitin hatalı olduğu anlaşılmıştır. Şöyle ki gerçekte davacının 2.000,00 TL bilirkişi ücreti, 228,50 TL dosya ve posta masrafı olmak üzere sarf ettiği yargılama gideri toplamı 2.228,50 TL'dir. Buna göre de kabul ve ret oranına göre 2.084,76 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "9- Davacı tarafından sarf edilen 2.228,50 TL yargılama giderinin, kabul ve ret oranına göre 2.084,76 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.