muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11304, Karar No: 2014/13654, Tarih: 30.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11304 E.  ,  2014/13654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2009/339-2013/400

Dava dilekçesinde, su sızıntısı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; özetle davalıların apartman su tahliye borularının kendisine ait dairenin alt kısmından kesilerek daha ince borularla anataşınmazın etrafından döndürülmek suretiyle bağlantı yapıldığını, yağan yağmur nedeniyle tahliye borusundan taşan su nedeniyle, bağımsız bölümünün zarar gördüğünü belirterek 11.941 TL maddi tazminat, 10.000 TL manevi tazminat, 3.000 TL kazanç kaybı ve 544 TL tespit masrafı olmak üzere toplam 25.485 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Manevi tazminat istemi yönünden;

818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 58. maddesi) uyarınca manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalının kusurlu davranışı sonucu davacıların kişilik haklarının saldırıya uğraması gerekir. Somut olayda davalının bağımsız bölümündeki su sızıntısından dolayı davacıların dairesinde oluşan hasar ve zararın davacıların kişilik haklarına yönelik bir özelliği bulunmayıp doğrudan doğruya malvarlığı (mülkiyet) hakkına tecavüz niteliği taşıdığı ve 634 sayılı Yasanın 19. maddesinin son fıkrasına göre salt maddi tazminatı gerektirebileceği gözetilmeden, manevi tazminata hükmedilmesi,

2-Maddi tazminat istemi yönünden;

Davada; üzerinde kat irtifakı kurulmuş bulunan anataşınmazda davalıların apartman su tahliye borularının, kendisine ait dairenin alt kısmından kesilerek daha ince borularla anataşınmazın etrafından döndürülmek suretiyle bağlantı yapılması nedeniyle yağan yağmurun tahliye borusundan taşması suretiyle, bağımsız bölümde oluşan zararın tazmini istenilmiştir. Bu duruma göre taraflar arasındaki uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın Ek 1.maddesi uyarınca bu Yasadan doğan her türlü anlaşmazlığın değerine bakılmaksızın- sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği gözetilerek maddi tazminat talebi yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, asliye hukuk mahkemesince davaya bakılıp işin esası hakkında karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8793, Karar No: 2021/5951, Tarih: 24.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8793 E.  ,  2021/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

a) 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın "2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2012 tarihli, 2012/10 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak 2007,2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları birbirinde ayrı suçlar olup birbirlerine dönüşemeyeceği ve sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılının birbirinden ayrı, kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, mütalaa ve iddianame bulunmayan 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve kendi içinde teselsül eden bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarından tek bir hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Defter ve belge gizleme suçlarından verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2012 tarihli iddianamesi ile 01.11.2011 tarihli vergi suçu raporuna atıf ile 2011 yılında defter ve belgelerini ibraz etmediği belirtilerek dava açıldığı, vergi suçu raporunda 25.07.2011 ve 20.09.2011 tarihli tebliğlere rağmen defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin belirtildiği, Mahkemece sanığa 359/a-2 maddesinin iki kez uygulanması ihtimaline binaen ek savunma verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a- Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin 25.07.2011 tarihinde, 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerinin de 20.09.2011 tarihli tebliğ ile istenmesine rağmen ibraz edilmediği iddia ve kabul edilen olayda; 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerin, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerle birlikte istenmesi mümkünken, iki ay arayla ve ayrı istem yazılarıyla istenmesinin, sanık yönünden ayrı suç oluşturmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Suç tarihi itibarıyla engel mahkûmiyeti bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim nedenleri sayılan, yeniden suç işlemeyeceği kanaati ile hakkındaki mahkûmiyet hükümleri ertelenen sanık hakkında, hüküm tarihinden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince ertelemeye göre daha lehe bulunan ve öncelikli değerlendirilmesi gereken “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceği hususunun kararda tartışmasız bırakılması, yasaya aykırı,

c-5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12718, Karar No: 2015/11110, Tarih: 02.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12718 E.  ,  2015/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.12.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların tespiti davası açıldığını beyan etmiştir.

09.04.2015 tarihli oturumda taraf vekilleri mazeret bildirmiş ve duruşmanın ileri bir tarihe bırakılmasını talep etmişlerdir. Mahkemece mazeretin kabulüne karar verildiği halde duruşmaya devamla davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mazeretin kabulüne karar verildiğine göre mahkemece duruşma ertelenerek taraflara yeniden duruşma günü verilmek suretiyle yargılamaya devam olunması gerekirken tarafların savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma kararının niteliğine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20343, Karar No: 2013/805, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20343 E.  ,  2013/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar başlığında 01.09.2010 olması gereken suç tarihinin 31.08.2010 olarak yazılmış olmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezalarının hesaplanmasına ilişkin bölümden “toplam 325 birim gün adli para cezasının” ibaresi çıkarılıp yerine “adli para cezalarının” yazılmak, “8.125,00 TL adli para cezası” ibaresi yerine de ''ayrı ayrı 7500 TL ve 625 TL adli para cezaları'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/648, Karar No: 2024/125, Tarih: 20.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2019/648 E.  ,  2024/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2018/91251

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 12. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza

SAYISI : 643-22

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve taksitlendirmeye ilişkin İzmir 17. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 15.01.2014 tarihli ve 643-22 sayılı hükümlerin, sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 17.05.2018 tarih ve 8224-5607 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 01.12.2018 tarih ve 91251 sayı ile; "Sanıkların ameliyat sırasında hastanın karnında kompres unuttukları yönündeki iddia şüpheli duruma düşmekte ve kesin, net bir şekilde ispat edilememektedir. Bu kapsamda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair kesin ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, söz konusu suçlamaların hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmadığı ve sanıklar hakkında olası seçeneklere dayanılarak sanığın mahkûmiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan maddi gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir.

Bu itibarla, sanıkların üzerine atılı bulunan taksirle yaralama suçun işlediği konusunda kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturmaktadır.

Kabule göre de; 19.06.2009 tarihinde sanıklar tarafından gerçekleştirilen ilk ameliyat sırasında kanamaya yönelik kullanılan kompresin ameliyat sahasının kapatmadan önce yeterli kontrolü yapmamaları sebebiyle hastada karın bölgesinde unutulmasına ve bu suretle hastanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet vermek suretiyle kusurlu olduklarının kabul edilmesi karşısında, suça konu fotoğrafın hangi tarihte ve hangi saatte çekildiğinin araştırılmadığı,

İzmir Tabip Odası Onur Kurulunun 03.03.2011 tarih ve 11.964.03 sayılı kararı, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Deontoloji ve Tıp Tarihi Bölümü ile Genel Cerrahi Kliniğinin hazırladığı rapor ile Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Uzmanları tarafından hazırlanan raporlarda, hastanın karnında kompres unutulmadığını açıkça belirtildiği ve bu raporların Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun raporlarıyla çeliştiği ve bu çelişkinin giderilmesi amacıyla dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilmesi ve sonucuna göre, hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 03.10.2019 tarih ve 8043-9771 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının, eksik araştırmayla hüküm kurulmadığının kabulü hâlinde, sanıklara yüklenen taksirle yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının, eksik araştırmayla hüküm kurulmadığının kabulü hâlinde, sanıklara yüklenen taksirle yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ...'nın İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Gastroenteroloji kliniğince yapılan görüntüleme, laboratuar ve endosonografık incelemeler sonucunda pankreas başında kitle tanısıyla cerrahi kliniğine yatırıldıktan sonra 19.06.2009 tarihinde genel cerrahi uzman doktoru olan sanıklar tarafından ameliyata alındığı, pankreastaki kitleden ince iğne aspirasyon biyopsisi yöntemiyle alınan parçanın patolojiye tahlile gönderildiği, alınan parçada kanser hücrelerinin bulunduğunun tespit edilmesi üzerine kitlenin bu şartlarda çıkartılmasının hastaya ölüm tehlikesi getireceği ve yaşama süresine katkı sağlamayacağı düşüncesiyle kompres ve tampon sayımının ilgili ameliyat hemşiresince yapılması neticesinde ameliyata son verildiği, katılan hastanın aynı hastanedeyken ameliyat sonrası ara ara ateşlenmesinin olduğunun görülmesi üzerine İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji Bölümü tarafından 24.06.2009 tarihinde yapılan üst abdomen USG'sinde; batın alt kadranlarda barsak ansları arasında yaygın serbest mai görüldüğünün tespit edildiği, hastanın takip ve tedavisi devam ederken tanık doktor ... önerisi ile tanık doktor Prof. Dr. ...’e muayene olduğu, muayenesi sonrasında adı geçen doktorun, ilk ameliyattan kalan kitleyi tamamen çıkarabileceğini söylemesinin akabinde hastanın tedavi gördüğü hastaneden taburcu edildiği, ilk ameliyatından bir hafta sonra 26.06.2009 tarihinde Özel Gazi Hastanesinde görev yapan tanık doktor ... tarafından tekrar pankreasındaki kitlenin alınması için operasyona alındığı, adı geçen tanık doktor tarafından yapılan ameliyat sırasında katılan hastanın batınını açıldığında kanlı bir kompresle karşılaşılması üzerine suça konu kompresin fotoğrafının çekildiği ve bu hususta tutanak tutulduğu, katılan hastanın bu ameliyattan sonra 7 gün süreyle aynı hastanede kaldığı, taburcu olduktan sonra tam olarak iyileşememesi ve şikâyetlerinin geçmemesi nedeniyle önce Karşıyaka Devlet Hastanesi yoğun bakım biriminde hipoalbuminemi ve kolaniit tanısıyla yatırılıp tedavisine başlandığı, sonrasında karnında bulunan absenin perkütan drenajla boşaltılması için Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Cerrahi Kliniğine nakledildiği ve burada görüntüleme yöntemi eşliğinde drenaj işlemi yapılıp 14.08.2009 tarihinde taburcu edildiği, 14.12.2009 tarihinde ise katılanın hayatını kaybettiği,

4483 sayılı Kanun kapsamında yürütülen idari tahkikat sırasında görevlendirilen cerrahi klinik şefleri ve gastroenteroloji cerrahisi uzmanı tarafından düzenlenen 02.11.2009 tarihli raporda; katılana İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde gerekli tıbbi müdahale ve işlemlerin yapıldığı ancak, yapılan ameliyatta kanamaya yönelik bırakılan kompresin gerek kanamanın verdiği telaş nedeniyle, gerekse bağırsakların arkasında olup gözden kaçması kolay olduğundan unutulmasının hemşirenin ve ameliyatı yapan tüm ekiptekilerin sorumluluğunda olduğu, yapılan ilk ameliyatta pankreastaki kitlenin tamamen alınmamasının nedeninin, tümörün muhtemelen büyük damarlara çok yakın oluşu ve ameliyat sırasında gelişen ciddi kanama karşısında hasta hayatının riske atılmamasından kaynaklandığı, ancak bu durum açıkça hastaya anlatılarak bu konuda daha deneyimli merkeze de gidebileceklerinin hasta yakınlarına söylenebileceği, unutulan kompresin, yapılan diseksiyon ve ince iğne biyopsisinin karın boşluğunda iltihap, safra ve sıvıya neden olduğu, bu sebeple katılan hastayı ameliyat eden sanıkların somut olayda tedbirsizlik ve dikkatsizlik nedeniyle kusurlu oldukları, tanık ...’in iltihaplı ortamda bu düzeyde büyük bir ameliyatı yapabilmesinin kendisinin bu konuda çok deneyimli ve öz güvenli olmasından kaynaklandığı,

Katılan hastanın 26.06.2009 tarihinde yapılan ikinci ameliyatından iki gün önce 24.06.2009 tarihinde İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji Servisinde yapılan abdominal ultrasonografi incelemesine göre; batın orta hat yapıları gaz distansiyonu nedeniyle değerlendirilmediği ve batın alt kadranlarda bağırsak ansları arasında yaygın serbest mai görüldüğü,

Tanık ... tarafından 26.06.2009 tarihinde yapılan ameliyat raporunda; eski bilateral kesi kullanılarak girişim yapıldığı, eski drenin çekildiği, karın içinde bol püy ve safra ile pankreas sıvısının görüldüğü, hemen fasia altında bir kompres olduğu görülerek bunun çıkarıldığı, interloop apselerin drene edildiği, pankreas ön yüzün yaralı ve bu lojda pankreas sıvısı ve safradan oluşan bir koleksiyon olduğu, sağ hepatik arter bağlanmış ve kesilmiş olarak izlendiği, önce kolosistektomi yapılıp portal pedükül diseke edildikten sonra whipple yapıldığı bilgilerine yer verildiği,

Katılan hastaya yapılan ikinci ameliyat sırasında hastanın batınında ilk ameliyatta kompres malzeme unutulduğunu tespit eden tanık ... ile bu ameliyata katılan anestezi uzmanı tanık Uzm. Dr. .....'in imzasının bulunduğu 26.06.2009 tarihli tutanakta; katılan hastanın pankreas başı kanseri ameliyatı olmak için ameliyathane salonuna alındığının, batını açılan hastada periton altında bağırsakların üzerinde serilmiş durumda bir adet batın kompresi görüldüğünün, ayrıca karın içinde safra ve yer yer apseler saptandığının belirtildiği,

Katılan hastanın batınında tanık ... tarafından tespit edilen kompresin hastanın karnından çıkarılması sonrası fotoğraflanarak bir poşetin içine konulduğu ve bu fotoğrafın dosya içerinde mevcut olduğu,

Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulunca düzenlenen 13.11.2009 tarihli ön inceleme raporuna göre; katılan hastaya 19.06.2009 tarihindeki operasyonunu gerçekleştiren ameliyat ekibinde cerrahi hekim olarak fiilen sanıkların görev aldığı, ameliyat öncesi ve sonrasında kompres malzemeleri sayımının ameliyat hemşiresi tanık ... tarafından yapıldığı, ameliyat operasyon takip formu kayıtlarında adı geçen hastanın ameliyatında 10 adet kompres kullanıldığı ve ameliyat sonrası son sayımda da 10 adet kompres malzemenin tam olarak mevcut olduğunun kayıt altına alındığı, yapılan ameliyatın hastane kamera sistemine kaydedilmediğinden görüntülü kayıtların mevcut olmadığı, her ne kadar ameliyat sonrası son sayımda kompres malzemesinin tam olarak mevcut olduğu kayıt altına alınmış ise de, hastanın ikinci ameliyatını gerçekleştiren tanık ...’in, operasyon sırasında hastanın karnında ilk ameliyatta kompres unutulduğunu fark ederek bu durumu tutanakla ve cep telefonu belgesiyle belgelediği ve hastanın ikinci ameliyatında görev alan ameliyathane hemşiresi tanık ...’ın, ameliyat sırasında hastanın batını açıldığında serili vaziyette kompresin durduğunu açıkça beyan etmesi hususları dikkate alındığında, ilk ameliyathane takip formu kaydının gerçeği yansıtmadığı, yine ikinci ameliyatı yapan tanık doktorun ameliyat raporunda, bağırsaklar arasında komprese bağlı apseler olduğunun tespit edildiği ve hastanın ilk ameliyatında karın içinde kompresin unutulmasının, karın içinde apseye yol açması ve ikinci operasyon gerektirmesi nedeniyle hasta açısından olumsuz gelişmeler doğurduğu ve mağduriyete yol açtığı, bu nedenle ilk ameliyatta hastanın içinde ameliyat malzemesi unutulmasında sanıkların hatalı davrandıkları, elde edilen belgeler, alınan ifadeler ve bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden; sanıklar tarafından yapılan ameliyat sırasında kanamaya yönelik bırakılan kompresin, gerek kanamanın verdiği telaş gerekse bağırsakların arkasında olup gözden kaçması kolay olduğundan unutulmasında ameliyatı yapan sanıkların dikkatsiz ve kusurlu bulunması nedeniyle sorumluluklarının bulunduğu, pankreastaki kitlenin tamamen alınmamasının, tümörün muhtemelen büyük damarlara çok yakın oluşu ve ameliyat sırasında gelişen ciddi kanama karşısında hasta hayatının riske atılmamasından kaynaklandığı anlaşılmakla birlikte, bu durumun açıkça hastaya anlatılıp bu konuda daha deneyimli merkeze de gidebilecekleri yönünde hasta yakınlarının yeterince bilgilendirilmediği, unutulan kompresin, yapılan diseksiyon ve ince iğne biyopsisinin karın boşluğunda iltihap, safra ve sıvıya neden olduğu, belirtilen sebeplerden dolayı hastayı fiilen ameliyat eden sanıkların görevlerinin gereklerini yapmakta ihmalde bulunarak katılan hastanın mağduriyetine neden oldukları,