muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11832, Karar No: 2023/14097, Tarih: 11.10.2023

4. Gerek ceza mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, gerekse tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının, başta asıl işveren yöneticilerini hedef alan hakaret niteliğindeki ifadelerinin 4857 sayılı Kanun bağlamında sataşma olarak haklı sebep teşkil ettiği kanaatine varılmış ise de Anayasa'nın 153 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca Anayasa Mahkemesi kararlarının bağlayıcılığı ve ... başvuruya ilişkin ihlal kararına bu dosyada uyulmasının zorunlu olduğu göz önüne alınarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ilâmın Değerlendirme bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarında belirtilen gerekçelerle kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4277, Karar No: 2016/12969, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4277 E.  ,  2016/12969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 20/10/2014 tarih ve 2014/2824 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen 188,99 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/106, Karar No: 2014/3588, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/106 E.  ,  2014/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1979 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile varsa daha sonra yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5831 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre kullanım kadastrosu ve güncelleme çalışması yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanak ve belgelerin,

3) Çekişmeli taşınmaza ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine nezdinde yapılan tahsis talebinde ne gibi işlem yapıldığı, bu yer ile ilgili tahsis yapılıp yapılmadığının davalı Hazineden sorularak alınacak yazı cevabî yazının,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28134, Karar No: 2011/9200, Tarih: 29.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/28134 E.  ,  2011/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanmak suçundan sanıklar Halil Akçakaya ve ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun'un 8. maddesi uyarınca 5 yıl denetim süresi belirlenmesine, aynı maddenin 8/c bendi gereğince, sanıkların içkili eğlence yerlerine ve içki satılan yerlere gitmelerinin yasaklanmasına, sanık ...'un ikamet ettiği Kale ilçesi adliyesinde kendisine verilecek katiplik ve mübaşirlik kadrosuna uygun işlerde çalışarak 6 ay boyunca bu kamu hizmetlerini ücretsiz olarak yapma yükümlülüğünü yerine getirmesine, sanık Halil Akçakaya'nın ikamet ettiği Karacasu ilçesi adliyesinde kendisine verilecek katiplik ve mübaşirlik kadrosuna uygun işlerde çalışarak 3 ay boyunca bu kamu hizmetlerini ücretsiz olarak yapma yükümlülüğünü yerine getirmesine dair, Fethiye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/01/2009 tarihli ve 2008/525 esas, 2009/9 sayılı kararma sanık Halil Akçakaya vekilinin yaptığı itirazın reddine ilişkin, Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2009 tarihli ve 2009/63 değişik iş sayılı kararı ile sanık ...'un yaptığı itirazın reddine ilişkin, Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2009 tarihli ve 2009/66 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 14.10.2010 gün ve 2010/63449 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve 2010/270477 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/06/2009 tarihli ve 2009/5644 esas, 2009/13118 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler,

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine,

şeklinde belirlenmiş olup, yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği cihetle, bunların dışında Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini de kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik tedbirine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

şeklinde belirlenmiş olup, yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği cihetle, bunların dışında Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini de kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik tedbirine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı C.Y.Y.'nın 231/8 maddesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulur. Bu süre içinde bir yıldan fazla olmamak üzere mahkemenin belirleyeceği süreyle, sanığın denetimli serbestlik tedbiri olarak; a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine, b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına, c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine, karar verilebilir……….." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada mahkemece sanıklar için belirlenen "içkili eğlence yerlerine ve içki satılan yerlere gitmesinin yasaklanması" ve "ikamet ettiği yerde bulunan Kale Adliyesinde-Karacasu Adliyesinde kendisine verilecek katiplik ve mübaşirlik kadrosuna uygun işlerde çalışarak 6 ay-3 ay boyunca bu kamu hizmetlerini ücretsiz olarak yapma" biçimindeki denetimli serbestlik tedbirlerinin, C.Y.Y.'nın 231/8 maddesinin (c) bendinde yer alan belli yerlere gitmekten yasaklama ve takdir edilecek başka yükümlülük kapsamında kaldığı görülmektedir. Mahkemece anılan yasa madde ve fıkrasının (a), (b) ve (c) bendinde açıkça sayılanların dışında takdir edilecek başka bir yükümlülüğün belirlenebilmesi için bu denetimli serbestlik tedbirinin, hukuken ve fiilen infaz olanağının bulunması, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlamaması ve sanığa mali (maddi) bir yük getirmemesi gerekir. Adliyelerde katip ve mübaşir kadrosuna uygun işlerde ücretsiz olarak çalıştırma yükümlülüğü banka şube müdürü ve memuru (meslek sahibi) olan sanıklar açısından mahkemece takdir edilebilecek başka yükümlülük kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi belirtilen adli nitelikteki kamu görevlerinin, C.Y.Y.'nın 231/8-c maddesi gereğince belirlenecek yükümlülük yoluyla yerine getirilmesi adliye memurlarıyla ilgili mevzuata da uygun değildir. Bu durumda mahkemece takdir edilen adliyede ücretsiz çalıştırma yükümlülüğünün hukuken infaz olanağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca mahkemece C.Y.Y.'nın 231/8 maddesinin (a) veya (b) ya da (c) bendindeki yükümlülüklerden yalnızca birisi yerine (c) bendindeki seçenekli yükümlülüklerden ikisine birden hükmedilmesi de yasa hükümlerine uymamaktadır. İtiraz mercilerinin, yukarıda belirtilen hususları dikkate almadan verdikleri itirazların reddine ilişkin kararların, hukuka aykırı olduğu açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar Halil Akçakaya ve ... hakkında, sırasıyla Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesi ve Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesince itiraz üzerine verilen 8.4.2009 gün ve 2009/63 D.İş ile 5.5.2009 gün ve 2009/66 D.İş sayılı kararların, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan Yasa maddesinin 4/a fıkrası gereğince, sonraki işlemle mercileri Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesi ve Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yerine getirilmesine, 29.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2404, Karar No: 2024/3153, Tarih: 29.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2404 E.  ,  2024/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize elektronik olarak gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; Osmaniye İcra Hukuk Mahkemesi'nin 17.11.2022 tarih ve 2022/446 E. - 2022/644 K. sayılı kararına karşı davacı ile Ayşe Kuş tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 27.04.2023 tarih ve 2023/13 E. - 2023/602 K. sayılı kararı ile; Ayşe Kuş'un istinaf dilekçesinin reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verildiği, bu karara karşı davacı ile ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 01.11.2023 tarih ve 2023/5438 E.- 2023/6973 K. sayılı ilâmı ile ...'un temyiz dilekçesinin reddine, davacı ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ... ile ... tarafından dairemiz kararının tebliği üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda yazılı nedenlerle karar düzeltmeye ilişkin dilekçenin REDDİNE,

2- Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davacı ... ile ... vekili Av. ...'in takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 29.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9585, Karar No: 2022/3390, Tarih: 02.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9585 E.  ,  2022/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki dava konusu İstanbul İli, Küçükçekmece İlçesi, İkitelli Mahallesi, 2821 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8606, Karar No: 2009/9790, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8606 E.  ,  2009/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görülen davacı ....'nin annesi .....'in baba hanesini verasete esas vukuatlı nüfus kaydının nüfus müdürlüğünden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.09.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.