muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/29871, Karar No: 2012/40730, Tarih: 04.12.2012

... İnşaat'ta ve takiben de ... Havayolları AŞ'nde çalıştığı, işyerinin devredilmesi nedeniyle davacının işine son verildiğinin kabul edildiği, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi gereğince işyerinin devir veya intikali nedeniyle tüm hizmet süresi üzerinden kıdem tazminatının hesaplanması gerektiği, davacının 2005 yılı ücretinin ödenmediğinin Mahkeme'ce kabul edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyada bahsi geçen, davacının ... sicil numarasının yanlış bildirilmesi nedeni ile ...'ndan celbedilemeyen davacıya ait ... sicil dosyası ile hizmet cetveli, aynı işyerinde helikopter pilotu olarak çalıştığı anlaşılan ...'ın İş Mahkemesinde açtığı dava dosyası, davacının delil dilekçesinde celbi talep edilen ... 901 Uçak Ana Depo Komutanlı Döner Sermaye Müdürlüğü'nden helikoptere yapılan bakımlar ve sair işlemler nedeni ile hazırlanan bilgi ve belgeler, Ulaştırma Bakanlığı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Uçuş Hizmetleri Daire Başkanlığı'ndan celbi talep edilen bilgi ve belgeler, Devlet Hava Meydanları İşletme Müdürlüğü'nden celbi talep edilen bilgi ve belgeler, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2000/7174, 2000/7475 numaralı dosyaları dosyada ismi geçen ... Holding, Sigma ve dosyada ismi geçen diğer tüm şirketlerin ticaret sicil kayıt örnekleri, ... işyeri sicil dosyaları ve bu şirketlerin birbiri ile olan ilgisini ve hukuki dönüşümlerini ve davacıya işverenlik durumlarının gelişimini gösteren sair tüm diğer belgeler, davacının hizmet cetvelinde farklı işverenlik sicil numaralarının tespiti halinde bu sicil numaralarının aynı işverenliğe ait olup olmadığı, hangi işverenliğe ait olduğuna ve bu işverenlerin birbiri ile olan ilgisini ve hukuki dönüşümlerini ve davacıya işverenlik durumlarının gelişimini gösteren sair tüm diğer belgeler, dosyada helikoptere haciz konduğu anlaşılan ... 3. İcra müdürlüğünün 2000/7145 Esas sayılı dosyası ve dosyada bahsi geçen diğer bilgi ve belgeler getirtilmeksizin eksik araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7471, Karar No: 2023/6565, Tarih: 27.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7471 E.  ,  2023/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/751 değişik iş

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Boğazlıyan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hüküm özlü olarak bulunan...'ın, örgün eğitim gören çocuğu olması sebebi ile hafta içi yapılan kapalı görüşlerinde çocuğu ile görüşemediğini ve haftalık kapalı görüşlerinin hafta sonuna alınması taleplerinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.09.2021 tarihli ve 2021/3095 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin Boğazlıyan İnfaz Hâkimliğinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/640 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/751 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.05.2022 tarihli ve 94660652-105-66-27870-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve 2023/82661 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve 2023/82661 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.09.2019 tarihli ve 2019/2406 Esas, 2019/3618 Karar sayılı ilamında yer alan "...ziyaret günlerine ilişkin kurumun ve çalışanların mevcut yapısı da dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması hususunda gerçekten de idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi, şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediğinin gözetilmemesinde;...KANUN YARARINA BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 83 üncü yer alan "(1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 83 üncü yer alan "(1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha

değiştirilmemek üzere, ad ve adreslerini bildirdiği en fazla üç kişi tarafından, yarım saatten az ve bir saatten fazla olmamak üzere çalışma saatleri içinde ziyaret edilebilir. (Ek cümle: 24.1.2013-6411/9 md.) Çocuk hükümlüler için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir. (2) Birinci fıkrada belirtilenler dışındaki kimselerin ziyaretine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yazılı olarak izin verilebilir.(3) Görüşler, koşul ve süreleri Adalet Bakanlığınca hazırlanan yönetmelikle kapalı ve açık olmak üzere iki biçimde yaptırılır." şeklindeki ve Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde yer alan, "Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir. Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez. Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde ziyaret günlerine ilişkin idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı dikkate alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediğinden, hükümlünün şikayetinin reddine dair İnfaz Hakimliği kararına karşı yaptığı itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde kabul edilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.10.2021 tarihli ve 2021/751 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15239, Karar No: 2015/2604, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15239 E.  ,  2015/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22025, Karar No: 2020/2743, Tarih: 01.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/22025 E.  ,  2020/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil ve Muhdesat Bedelinin Tahsili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 100 ada 20 parsel sayılı arazinin 1979 yılından bu yana zilyedi olduğunu, taşınmaza birtakım muhdesatlar yaptığını, vekil edenine ait 11 ada 1 parselden 30 yıl önce Belediyece yol geçirilmesi karşılığında kendisine 100 ada 20 parsel sayılı taşınmazda kullanmakta olduğu 3000 m2 alanlı kısmın ifrazen 100 ada 36 ve 29 parsel olan taşınmazların verildiğini ve yaklaşık 35 yıl önce zilyetliklerinin devredildiğini belirterek, 100 ada 36 ve 29 parsel sayılı arazinin davalı üzerindeki hissenin iptalini ve tapu miktarı üzerinden iptali ile müvekkil adına ifrazen ve müstakilen 3000 m2 olarak tapuya tesciline karar verilmesini, olmadığı taktirde tapuya hisseli olarak tesciline karar verilmesine, ayrıca taşınmaz üzerindeki muhtesatların değerlerinin tamamının bugünkü ulaştığı değerinin tespiti ile müvekkillere ödenmesine ve ödeninceye kadar vekil edeni lehine hapis hakkı tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın davalı belediye ile 06.08.1997 yılında takas yaparak dava konusu 100 ada 36 parsel ile dava dışı 35 parseli kaplayacak şekilde anlaştığı, bu tarihten itibaren davacı tarafın zilyetliği kendisine devredilen parselleri toprak dolgusu yapmak ve sera olarak kullanmak suretiyle zirai faaliyette bulunduğu ve bu faaliyetinin aralıksız olarak devam ettiği, ayrıca eklemeli zilyetlik yolu ile kendisine devredilen zilyetliği nizasız ve aralıksız olarak ekonomik amaca uygun bir şekilde devam ettirdiği ve zilyetlik koşullarının oluştuğu ayrıca davalılardan belediye tarafından sulhname ile taşınmazın devrinin taahhüd edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; 100 ada 36 parsel sayılı 2000 m2 miktarlı taşınmazı davalı belediye adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya dair istemin reddine, 29 parsel yönünden açılan davanın reddine, 35 parsel yönünden açılan bir dava bulunmadığından bu parsel yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı belediyenin başkanınca imzalanan 06.08.1997 tarihli belgeye ve olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı açılan tapu iptali ve tescil ve muhdesat bedeline yönelik alacak istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu yapılan 100 ada 36 ve 29 parsellerde davalı Belediye’nin tam malik olduğu anlaşılmış ve temyize gelen tarafın sıfatına göre temyiz incelemesi yapılmıştır.

Dava, davalı belediyenin başkanınca imzalanan 06.08.1997 tarihli belgeye ve olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı açılan tapu iptali ve tescil ve muhdesat bedeline yönelik alacak istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu yapılan 100 ada 36 ve 29 parsellerde davalı Belediye’nin tam malik olduğu anlaşılmış ve temyize gelen tarafın sıfatına göre temyiz incelemesi yapılmıştır.

Davalı vekilinin 100 ada 36 parsele yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; öncelikle 36 ada 100 parselin ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile tapu kaydının ve kadastro tutanağının dosyaya getirtilmesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı hususunun üzerinde durulması gerekir.

Diğer yandan; bilindiği üzere, mülga 1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 70 ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18/e maddesinde Belediye Meclisinin “…Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisi…” konularında karar vereceği düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra 5393 Sayılı Yasa'nın 34/g maddesinde de “…Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına…” Belediye Encümeni tarafından karar verileceğini belirten hüküm uyarınca, Belediye Meclisi taşınmaz satımında Belediye Encümenine yetki verebilir. 1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek adli gerekse idari yargı kararlarında belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama istikrar kazanmış iken bu defa 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasa ile 1580 sayılı Belediye Kanunu iptal edilmiş ve 5393 sayılı Yasa'nın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir.

Somut olayda, davacı vekilince dosyaya sunulmuş 06.08.1997 tarihli Belediye Başkanı Hüseyin Gürkan tarafından imzalanan belgede her ne kadar, 100 ada 20 parsel sayılı taşınmazda 3000 m2 yerin ...’a verilmek üzere ayrıldığı, tapu işlemlerinin devam etmekte olduğu ve ileride kendisine tapunun verileceği belirtilmiş ise de, bahsi geçen belge az yukarıda ifade edilen usul izlenmeksizin belediye başkanının tek başına böyle bir tasarrufta bulunma yetkisi olmadığından satış, takas vs. niteliğinde değildir ve geçersizdir. Dolayısıyla 36 parsele ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru değildir.

Davalı vekilinin 100 ada 29 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece hükme esas alınan raporda 29 parselin değerinin belirlenmediği halde, davalı lehine hangi miktar üzerinden hesaplandığı anlaşılamayan 25150,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edenin sıfatına göre yapılan temyiz incelemesi neticesinde; davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/387, Karar No: 2016/9298, Tarih: 13.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/387 E.  ,  2016/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emekliliğe hak kazanması nedeniyle iş akdini haklı olarak iş akdini feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, ihale makamı olduklarını, taşeron şirketle hizmet alım sözleşmesi yaptıklarını, davacının taleplerinden alt işverenin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket ise; diğer davalıdan bakım onarım hizmetini ihale ile aldıklarını, işyeri devrinin söz konusu olmadığını, işçilerin de devralınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak emeklilik nedeniyle haklı olarak davacının iş akdini sona erdirdiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Genel bütçeye dahil olan ve bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu kabul edilen davalı . ...’ na yargılama giderlerine harç katılarak harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 6. paragrafın çıkartılarak, yerlerine;

“ Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 510,10 TL. yargılama giderinin davalılardan, 411,40 TL. harç masrafının ise sadece davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5982, Karar No: 2007/5924, Tarih: 27.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5982 E.  ,  2007/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  27.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23275, Karar No: 2023/14221, Tarih: 27.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23275 E.  ,  2023/14221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1316 E., 2021/1055 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacılar Vekilinin İstinaf Başvurusunun Kabulü/Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/33 E., 2020/121 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisinin davalı nezdinde ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, murisin 08.07.2017 tarihinde kendi sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken yolun kusuru nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek trafik kazası geçirdiğini ve vefat ettiğini, murisin yasal mirasçıları olan davacıların davalı şirketten sigorta tazminatı talep etmelerine rağmen davalı sigortanın Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları uyarınca murisin uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanması nedeniyle teminat dışı hal bulunduğu gerekçesiyle tazminatın ödenemeyeceğinin bildirildiğini, murisin uyuşturucu madde kullanmadığını, kazanın salt uyuşturucu madde etkisi altında meydana gelmediğini, yolun durumu nedeniyle kazanın oluştuğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla murisin uyuşturucu madde kullanmasa da kazanın zaten meydana geleceğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere poliçede belirtilen 105.100,00 TL vefat tazminatının davalıya başvuru tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kazanın meydana geldiği yolun düz asfalt olduğunu, gündüz saati ve görüş mesafesinin açık olduğunu, mirasbırakanın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunu, ayrıca mirasbırakanın kanında uyuşturucu madde tespit edildiğini, kazanın münhasıran uyuşturucu madde etkisi ile gerçekleştiğini, bu nedenle Ferdi Koltuk Kaza Sigortası Poliçe Genel Şartlarının 4 üncü maddesi uyarınca olayın kaza sayılamayacağını ve poliçe kapsamına girmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI