muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14384, Karar No: 2012/522, Tarih: 19.01.2012

5198 sayılı Kanunun 11. maddesi ile anılan Yasanın 80. maddesine getirilen düzenlemenin, yürürlük tarihi olan 06.07.2004 tarihinden sonra muaccel olan alacaklara uygulanması gerekmektedir.

Yerel mahkemece, bu yön gözetilerek verilen direnme kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir."

Öte yandan, Yargıtay 10 Hukuk Dairesinin 14.02.2008 gün ve 2007/25251-208/1851 K. sayılı Kararına göre de; " İnceleme konusu davada ; takibe ve dolayısıyla davaya konu olan prim borçları , 2000 yılının 3.ayı ile 12.ayları(12.ay dahil) arası döneme ilişkin olup , söz konusu bu borcun 31.01.2001 tarihi itibarıyla tamamen muaccel hale geldiği ve zamanaşımının da borcun muacceliyet tarihi itibarıyla değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alındığında , bu durumda yukarıdaki açıklamalar da gözetilerek söz konusu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı yasanın 80.maddesi ve 6183 sayılı yasanın 102.maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu gözetilerek yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken , yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir,

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır."

4-Son olarak, 5510 sayılı Kanunun 93. maddesinde, yine 6183 sayılı Yasadaki zamanaşımı süresinden vazgeçilmiş ve zamanaşımı süresi ile ilgili olarak özel bir düzenleme getirilmiştir. Madde hükmüne göre, “Kurumun prim ve diğer alacakları ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak 10 yıllık zamanaşımına tâbidir.” Madde metni muacceliyet tarihinin belirlenmesinde, dolayısıyla zamanaşımı süresinin başlangıcının tesbitinde, Borçlar Yasasının uygulanmasına son vermiştir. Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonraki primler için zamanaşımı başlangıcı ödeme dönemini takip eden yılbaşından itibaren başlayacaktır. Genel olan bu tanımlama dışında istisnai olarak "Kurumun prim ve diğer alacakları; mahkeme kararı sonucunda doğmuş ise, mahkeme kararının kesinleşme tarihinden" itibaren, zamanaşımının on yıl olarak uygulanacağı hükmü getirilmiştir. Ayrıca, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine tâbi sigortalıların zamanaşımı nedeniyle prim ödenmeyen süreleri, sigortalılık süresinden sayılmaz. Hükmü getirilerek primleri zamanaşımı nedeniyle sigortalılardan tahsil edilemeyen sigortalıların prim ödemeksizin yaşlılık aylığı bağlatması engellenmiştir.

SONUÇ; Hukuk devletinde, müktesep hakların korunması ile birlikte hukuk güvenliği de temel bir ilkedir. Öğretide de hukuk güvenliği temel bir ilke olarak kabul edilmiştir.Esasen, mevcut yasal düzenlemelere göre hareket eden kişilerin, bu yasal düzenlemeler nedeniyle tabi oldukları hukuki durumlarının yeni yasal düzenlemelerle değiştirilmemesi esastır. Anayasa Mahkemesinin, 30.11.2007, E.2006/61, K.2007/91, RG.23.02.2008, S.26796; ve 17.01.2008, E.2007/21, K.2008/40. sayılı kararlarına göre de, "hukuk güvenliği" hukuk devletinin temel unsurlarından biridir.

Örnek vermek gerekirse, İşveren 01.01.1994-31.12.1994 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi hizmeti bulunan sigortalısını ... na bildirmemişse, o dönemde 6183 sayılı Yasa uygulanacaktır., 01.01.1995 tarihinden itibaren 5 yıl sonra, 01.01.2000 tarihinde zamanaşımı süresi dolmuş olacağından zamanaşımı savunmasından yararlanır. Primleri ödemek zorunda değildir. Sigortalının, 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra açacağı bir hizmet tesbiti davasında da, işverenin işe giriş bildirgesi vermesi nedeniyle hakdüşürücü süre geçmemiş olur ve hizmet tesbitine karar verilirse, hüküm de örneğin 01.01.2012 tarihinde kesinleşirse, zamanaşımı süresi eski mevzuata göre dolmuş olan işveren, yeniden 10 yıllık bir zamanaşımı süresine tabi mi olacaktır.? Burada kazanılmış hak ilkesi uyarınca yeni bir zamanaımı süresi asla başlayamaz.

Prim borçlarının tahsilinde, zaman zaman 818 sayılı Borçlar Yasası veya 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Hakkındaki Yasa hükümleri uygulanmıştır. Her iki yasa hükümleri dikkate alındığında, sigortalının açacağı hizmet tesbiti davası, işverenin prim borcu nedeniyle işlemeye başlayan zamanaşımı süresini kesmez. Başka bir anlatımla, açılmış bir hizmet tesbiti davası da bu nedenle zamanaşımı süresinin işlemesine engel olmaz. Örneğimize dönersek, 01.01.1994-31.12.1994 tarihleri arasında bildirilmeyen hizmeti bulanan sigortalı 01.01.1995 tarihinde hizmet tesbiti davası açsa dahi bu sigortalının hizmetine ilişkin pirimlerin zamanaşımı süresi 01.01.2000 tarihinde dolmuş olacaktır. Hizmet tesbiti davasının 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra kesinleştiği varsayılırsa, yine kazanılmış hak ilkesi ihlal edilecektir. Eski mevzuata göre başlayan ve işleyen zamanaşımı süresi hizmet tesbiti davası ile kesilmediğine göre, bu davanın sonuçlanması, işverenin yeni mevzuatla getirilen yeni bir zamanaşımı süresine yeniden tabi tutulması hak ve nesafet kurallarına göre izah edilemez.

Somut olayda da, prim borcu 01.12.2001- 30.06.2002 dönemine aittir. Borcun doğduğu tarih itibarıyla 5 yıllık zamanaşımı süresi geçerlidir ve süre 01.01.2003 tarihinde işlemeye başlamış, zamanaşımı süresi 31.12.2007 tarihinde dolmuştur. Her olay, meydana geldiği tarihteki mevzuat hükümlerine göre değerlendirilmelidir. Eski mevzuata göre başlayan zamanaşımı süresi devam ettiği sırada, yeni bir yasal düzenleme gerekçe gösterilerek, zamanaşımı süresinin"borcun muaccel olduğu tarih" yerine, hizmet tesbiti kararının kesinleştiği tarihten başlatılması, Yasa hükmünün, aksine bir düzenleme bulunmadığı halde geriye yürütülmesi, müktesep hakların ortadan kaldırılması, hakkaniyete ve hukuk güvenliğine aykırı olduğundan, hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle Sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/11582, Karar No: 2015/2453, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11582 E.  ,  2015/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/213, Karar No: 2013/12684, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/213 E.  ,  2013/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2011 gün ve 2010/136 Esas, 2011/144 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden12.05.1994 doğumlu olup suç tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunan mağdure hakkında olaydan bir hafta sonra psikiyatri uzmanınca düzenlenen 12.04.2010 tarihli raporun hem uzmanınca düzenlenmemesi hemde içeriği itibariyle yetersiz olması ve UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) ortamında alınan nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesinde mağdurenin 04.06.2013 tarihinde ... isimli kişiyle resmi nikah kıyarak evlendiğinin anlaşılması karşısında mağdurenin kızlık zarının yırtılmaksızın duhule müsait olup olmadığı hususunda ... Adli Tıp Kurumundan yeni rapor aldırılması yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12848, Karar No: 2020/676, Tarih: 14.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12848 E.  ,  2020/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin 06.02.2014 tarihli celsedeki beyanında işyerinden 300 TL kadar bozuk para ve 500 TL kadarda kağıt paranın çalındığını ve sadece 300 TL'nin dava açılmadan önce iade edildiğini ve kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiğini beyan etmiş ise de; müştekinin polise müracaatında içinde 250-300 TL bozuk paranın olduğu şeffaf kutunun çalındığını beyan etmesi üzerine olaydan hemen sonra polisce bilinen suça sürüklenen çocukların elinde içinde bozuk paraların olduğu suça konu şeffaf kutunun görüldüğü ve müştekinin olabileceği değerlendirilerek müştekiye gösterildiği ve müştekin kutuyu teşhisi üzerine kutu içerisindeki toplam 292,25 TL'nin müştekiye kolluk görevlilerince teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17209, Karar No: 2013/4805, Tarih: 03.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/17209 E.  ,  2013/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİNAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, eski hale iade davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, temyiz süresi içinde duruşma isteğinde bulunulmadığından, duruşma isteğinin reddine karar verildi, Tetkik Hakimi . .raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve taşınmazın eski hale getirilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece, davacının taşınmazına tecavüzün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, çekişmeli 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğunu, davalıların, D.Kaynak Göletinin su seviyesini yükseltmek için taşınmazının batısından akmakta olan doğal dere yatağına set çektiklerini, tarlasının içinden yaklaşık 3-4 metre genişliğinde kanal kazıldığını ve buradaki bazı ağaçların kesildiğini, suyun akışının bu kanala yönlendirildiğini, tarlasının yaklaşık 2.000 m²'lik kısmını kullanamaz hale geldiğini ileri sürerek, su kanalının yönünü değiştirmek suretiyle yapılan tecavüzün önlenmesi, çekilen setin kaldırılması ve açılan kanalın tarım toprağı ile doldurulması suretiyle eski hale getirilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, özellikle tanık anlatımları ve bilirkişi raporundan; davacının, 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğu, davalı A. ile Hazine arasında D.suyu kaynağının kiralanmasına ilişkin olarak düzenlenen sözleşmeyi müşterek ve müteselsil kefiller olarak diğer davalılarında imzaladıkları, bu sözleşmeye istinaden davalı A.'nin, D.Kaynağının ağzına balık üretim tesisi kurduğu, D.Kaynağının, normalde davalının taşınmazının batısında bulunan kanaldan akması gerekirken, batı kısımdaki kanalın ağzının davalılar tarafından çekilen setle kapatılması; davalıların, kepçe ve kamyonla çalışarak taşınmazın doğusundaki kanalın içindeki çamur ve balçıkları temizlemeleri, çıkan çamur ve balçıkları buradan taşımaları nedeniyle, mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 9.12.2011 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisine göre çekişmeli 12 parsel sayılı taşınmazın kırmızıya taralı olarak gösterilen 1765,76 m²'lik kısmını da içine alacak şekilde taşınmazın doğusunda bulunan kanaldan akmaya başladığı anlaşılmakdır.

Bu durumda, davacıya ait 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın krokiye göre kırmızıyla taralı olarak gösterilen 1765,76 m²'lik bölümüne kanaldan su akışı sağlamak suretiyle davalılar tarafından haksız olarak el atıldığı açıktır.

Hal böyle olunca; kayda üstünlük tanınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu durumda, davacıya ait 98 ada 12 parsel sayılı taşınmazın krokiye göre kırmızıyla taralı olarak gösterilen 1765,76 m²'lik bölümüne kanaldan su akışı sağlamak suretiyle davalılar tarafından haksız olarak el atıldığı açıktır.

Hal böyle olunca; kayda üstünlük tanınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6468, Karar No: 2024/900, Tarih: 08.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6468 E.  ,  2024/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/223 Esas, 2021/966 Karar

ASIL DAVADA DAVACI : ... Mirasçıları

1....

2....

3.... vekilleri Avukat ... ... Yoğurtçuoğlu

4....

5....

6. ... ... ... Mirasçısı ...

BİRLEŞEN DAVA DAVACILARI :1. ... ...

2.... ... ... vekili Avukat ... ...

3.... Konuk

4. ... ... vekilleri Avukat ...

ASIL VE BİRLEŞEN DAVALI : T.C ... Bankası A.Ş vekili Avukat ...

ASIL DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Asıl Davada kısmen kabul- birleşen davalar kabul

BİRLEŞEN DAVALAR : 2009/135 E., 2009/183 E., 2009/206 E., 2009/209 E., 2009/359 E., 2021/664 E.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı vekili

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

1.Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ..., ... ve ...'in davalı banka ile yıllardır çalıştığını ve Gaziantep şubesinde muhtelif hesaplarının bulunduğunu, müvekkillerinin hesapları ile banka çalışanı F.D.A. ilgilendiğini, banka çalışanının müvekkillerine karşı çok ilgili göründüğünü, müvekkili Sabiha Gökse'in 101 yaşında, ...'in 81 yaşında, ...'in ise 72 yaşında olduğunu, gösterilen yoğun ilgiden hoşnut kalabilecek ve kolaylıkla ... duyabilecek, ikna edilebilecek yaşta olduklarını, banka çalışanının sürekli olarak müvekkillerinin evine gittiğini, fevkalade iyi ilişkiler kurduğunu, bu şekilde ... tesis ettiğini, müvekkillerine kira gelirlerini çekmek için şubeye gelmelerinin gerekmediğini ifade ederek değişik zamanlarda çeşitli hile ve desiselerle birçok fişlere imza attırdığını, davalı banka çalışanının müvekkilleri için şifreli, ... faizli hesaplar açtığını ifade ederek para çekmek istediklerinde dahi eğer çekilirse vadesinin bozulacağını ifade ederek paralarını çektirmemekte ikna ettiğini, yine davalı banka çalışanının müvekkillerine bankanın ... müşterilerine ilan edilenden daha yüksek olan % 20 oranında faiz verdiğini belirterek ve bu hususta ikna ederek müvekkillerinin bankada vadeli hesap açmalarını sağladığını, müvekkillerinden defalarca YTL ve döviz cinsinde nakit paralar aldığını, ancak hesap cüzdanlarını teslim etmediğini, müvekkillerinin izni, talimatı ve muvafakati olmaksızın vadeli hesaplarını kapattığını, hesaplarından kendi eşi ve kızı dahil üçüncü kişilerin hesaplarına transferler yaptığını, boş tediye fişleri ile para çekerek zimmetine geçirdiğini, müvekkillerine hesaplarındaki paranın tam olduğunu göstermek için verdiği banka hesap cüzdanları içindeki hesap numarası ile dışındaki hesap numarasının farklı olduğunu teftiş sırasında öğrendiklerini, yapılan teftiş incelemesi neticesinde davalı banka çalışanın müvekkilleri de dahil olmak üzere birçok müşterinin hesaplarından zimmetine para geçirdiğinin tespit edildiğini ve Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinde zimmet suçundan tutuklu olarak yargılamasının devam ettiğini, davalı banka nezdinde 01.05.2008 tarihi itibariyle müvekkillerinden ...'in en az 400.000,00 YTL ve 52.500,00 USD, ...'in en az 30.000,00 YTL, ...'in ise en az 190.000,00 YTL ve 8.500 euro miktarlardaki birikimlerinin olması gerekirken kayıtlarında bu miktarlardaki paraların görülmediğini, davalı bankanın çalışanının zimmetine para geçirdiğinin öğrenilmesi üzerine yapılan yazılı müracaatlar ve noter aracılığı ile gönderilen ihtarnamelere rağmen davalı banka tarafından ödeme yapılmadığından bankanın zarardan sorumlu olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile şimdilik 550.000,00 TL, 1.000,00 USD ve 500 euronun 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi oranından hesaplanacak faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen 2009/135 E. sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkili ... ...'nin davalı bankada hesaplarının bulunduğunu, 84 yaşında olduğunu okuma yazma bilmediğini, aynı banka çalışanı tarafından çeşitli hile ve desiselerle boş fişlere imza attırıldığını, müvekkilinin yoksul olup ... ... sahibi olduğunu, gençlik yıllarında hizmetçilik ve çocuk bakıcılığı ile geçimini sağladığını, eşi ve çocukları olmayıp hiçbir gelir kaynağının olmadığını, ... birikimi olan parasının da davalı bankanın çalışanı tarafından zimmetine geçirildiğini, davanın kabulü ile şimdilik 1.000,00 TL, 10,00 USD ve 10,00 GBP'nin 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3.Birleşen 2009/183 E. sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkilleri ... ve ...'ın davalı bankada hesaplarının bulunduğunu, banka çalışanı F.D.A. tarafından kandırıldıklarını, bankada bulunan 82.000,00TL paralarının zimmete geçirildiğini, müvekkillerinin defalarca paralarını davalı bankadan talep etmelerine rağmen olumlu bir sonuç alamadıklarını, ancak oluşan zarardan bankanın sorumlu olduğunu, bu nedenlerle davanın kabulü ile 82.000,00 TL'nin 19.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

4.Birleşen 2009/206 E. sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkili ... Konuk'un davalı bankada hesabının bulunduğunu, banka çalışanının zimmetine para geçirmesi üzerine hesabında bulunan 412.803,00 TL parasını davalı bankadan istemesine rağmen alamadığını, bu nedenlerle davanın kabulü ile 412.803,00 TL'nin 24.05.2007 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

5.Birleşen 2009/209 E. sayılı dosyasında davacı vekili, müvekkili ... ...'ın davalı bankada hesabının bulunduğunu, banka çalışanının zimmetine para geçirmesi üzerine hesabında bulunan 51.500,00 TL parasını davalı bankadan alamadığını, bu nedenlerle 51.500,00 TL'nin 10.12.2007 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

6.Birleşen 2009/359 E. sayılı dosyasında davacı vekili: müvekkili ... ... ...'nin davalı bankada bulunan hesabını banka çalışanının zimmetine para geçirmesi neticesinde alamadığını, bu nedenlerle şimdilik 10.000,00 TL'nin 20.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi oranından hesaplanacak faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

7.Birleşen 2021/664 E. sayılı dosyasında davacı vekili: müvekkilinin yıllardır davalı banka ile çalıştığını, davalı banka çalışanın müvekkilinin paralarını zimmetine geçirmesi üzerine hesabından bulunan 51.500,00 USD’nin 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi oranından hesaplanacak faizi ile birlikte tahsiline, olmadığı takdirde 51.500,00 USD’nin işbu dava tarihindeki TL karşılığının 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt avans faizi ile birlikte tahsiline talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bankanın köklü ve en güvenilir bankalardan biri olduğunu, davacıların eğitim seviyesinin çok yüksek olduğunu, banka bünyesinde çalışanı tarafından kandırılmalarının mümkün olmadığını, verdikleri paranın dekontunu istemeyerek ve hesap cüzdanlarını kontrol etmeyerek beklenen özeni göstermediklerini, banka müfettişlerine hazırlanan raporda ve ceza mahkemesi dosyasındaki raporda, her ne kadar zimmet oranı belirlenmiş ise de bu rakamların tamamı personelin doğrudan ve karşılıksız olarak zimmetine geçirdiği paraları ifade etmediğini, bu nedenlerle davacı tarafın belgeye dayanmayan, dayandığı belgelerde dahi tutarlı olamayan bir takım iddialarla açmış olduğu savunarak davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI