muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12768, Karar No: 2011/18850, Tarih: 14.12.2011

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli

kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388 ve 389 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 388.maddesinin son fıkrası ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta takip konusu asıl alacak miktarının 14.250,00 TL, işlemiş faizi ile birlikte toplam alacak miktarının 16.625,00 TL olduğu, kısa kararda itirazın iptaline, takibin devamına, gerekçeli kararda takibin asıl alacak üzerinden devamına denilerek ve açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması, HUMK.' nun 388/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 211,65 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12861, Karar No: 2010/3053, Tarih: 12.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/12861 E.  ,  2010/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı örgüte yardım, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Silahlı terör örgütüne yardım suçundan açılan davanın niteliği itibariyle katılmanın mümkün olmadığı ve verilen katılma kararı şikayetçiye hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, şikayetçi.... vekilinin silahlı örgüte yardım suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne hasren yapılan temyiz incelemesinde:

5271 sayılı CMK'nın 250. maddesinde sayılan suçlara bakmak üzere kurulan mahkemenin, anılan Kanunun 252/1-g maddesindeki istisna hükmü de nazara alındığında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan davaya bakmasına ve delilleri değerlendirmesine yasal olanak bulunmadığından, bu suçtan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3683, Karar No: 2014/12410, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3683 E.  ,  2014/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/549

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı B. İnş. Müh.Taah. Ve Tic.A.Ş. vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/474, Karar No: 2025/5458, Tarih: 19.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/474 E.  ,  2025/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-a, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.11.2022 tarih, 2022/4215 E., 2022/8393 K. sayılı kararı ile "Olay günü saat 13:30 sıralarında sanık idaresindeki kamyoneti ile tek yönlü yolda 7 metre genişliğinde, yatay güzergah hafif virajlı yolda seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada kamyonetin sağ ön kısmı ile seyir istikametine göre sağ tarafında bulunan otel önünden yolun karşı tarafına geçmeye çalışan mağdur yaya ...’e çarpması neticesi mağdur yayanın İstanbul Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 15/05/2020-6172 tarihli raporuna göre, iyileşme olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde yaralandığı belirtilmiş olup; olay nedeniyle %99 oranında özürlü ve yatağa bağımlı kalan yayanın 03.08.2021 tarihinde öldüğü dosya arasında bulunan nüfus kaydından anlaşılmakla, kaza ile yayanın ölümü arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı konusunda yayanın tedavi evrakının temini ile Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, nedensellik bağının tespit edilmesi halinde sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi," gerekçesiyle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak Adli Tıp Kurumundan rapor alındığı buna göre kaza ile mağdurun ölümü arasında illiyet bağını bulunduğunun belirtilmesi nedeniyle sanığın TCK.85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan ek savunması alınarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 50/4-1a, 52/2, 63. maddeleri uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığı,hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme yapıldığına, sanığa az ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığı,hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme yapıldığına, sanığa az ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 11.10.2012 günü saat 13:30 sıralarında sanık idaresindeki kamyoneti ile tek yönlü yolda 7m genişliğinde,yatay güzergah hafif virajlı yolda seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada kamyonetin sağ ön kısmı ile seyir istikametine göre sağ tarafında bulunan ... Otel önünden yolun karşı tarafına geçmeye çalışan mağdur yaya ...'a çarpması neticesi Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İkinci İhtisas Kurulunun 15/05/2020 tarih ve 6172 sayılı raporuna göre iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa sebep olacak şekilde yaralandığı, yargılama devam ederken mağdur ...'in 03/08/2021 tarihinde öldüğü, Adli Tıp Kurumunun düzenlemiş olduğu rapora göre müteveffanın ölümü ile trafik kazasına bağlı yaralanması arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği olayda; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık, sevk ve idaresindeki kamyonetle seyir halinde iken kaza mahalline geldiği esnada karşıya geçmeye çalışan mağdur yaya ile birlikte başka yayanın da olduğu ve bu yayaların sanık sürücünün görüş alanı içinde olduğu ancak sanık sürücünün yayalara yeterince dikkat etmediği,görüş alanı içinde olan yayaları gördüğü halde hızını minimize etmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile gerçekleşen kazada tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK' nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Adli tıp raporuyla olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunun saptandığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ancak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan yöntemine uygun kamu davasının açılmadığı, bu hususun ek savunma ile giderilmesinin mümkün olmaması dikkate alındığında; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kamu davası açtırılması sağlanıp açılacak davanın işbu dosya ile birleştirilerek, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca oy birliğiyle

BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14829, Karar No: 2006/17873, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14829 E.  ,  2006/17873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca dosyanın incelenmesinde; 5018 ve 492 Sayılı Yasalar gereğince Orman Genel Müdürlüğünün harçtan muaf olduğu gerekçesi ile Orman Yönetiminden temyiz harcının alınmadığı gözlenmiştir.

5538 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile 5018 Sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde yapılan değişiklik sonucu ... II sayılı cetvele dahil edildiğinden ve belirtilen cetvelde sayılı kuruluşlar da harca tabi olduğundan ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

Ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/12/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14457, Karar No: 2017/9537, Tarih: 21.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14457 E.  ,  2017/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, 150.000,00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile davalılardan ...A.Ş. vekili Auvkat ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan gün de düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, davacı eş için 60.000,00 TL, davacı çocuklar için 45.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacılar murisinin ölümü ile sonuçlanan iş kazasının meydana gelişinde murisin %15, davalı ...A.Ş.'nin %20, davalı ...Ltd. Şti.'nin %50, davalı ... Ltd. Şti. işçisi dava dışı ...'in %15 oranında kusurlu oldukları, davalı ...A.Ş. tarafından dosyaya ibraz edilmiş bordroların dosya içerisinde mevcut olduğu, hükme esas 26/02/2016 tarihli bilirkişi ek hesap raporunda üç alternatifli bir hesaplama yapıldığı, mahkemece bu ihtimallerden davacılar murisinin kaza tarihinde emekli olduğu, diğer bir deyişle pasif dönem içerisinde bulunduğu, bu nedenle tüm bakiye ömrü boyunca asgari ücret üzerinden gelir elde edeceği varsayımından hareket eden üçüncü alternatif hesaba itibar edildiği anlaşılmaktadır.

3-Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalı veya vefat etmişse yakınlarının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Buna göre, her ne kadar davacılar murisinin kaza tarihi itibariyle emekli olduğu anlaşılıyor ise de bizzat davalı işveren tarafından dosyaya ibraz edilen bordrolardan murisin emekli olmasına karşın halen çalışmaya devam ettiği ve bordroda belirtilen ücreti aldığı gözden kaçırılarak asgari ücretin dikkate alınarak, 3. hesap alternatifine itibar edilerek davacı eş ile çocuk ...'in maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

4-... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. 5510 sayılı yasanın 21/4. maddisine göre ise “... İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacılar için hesaplanan maddi zararlardan rücuya tabi Kurum tahsislerinin düşülmesi gerektiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. İhtilaf; düşülmesi gereken bu Kurum tahsisinin rücuya tabi miktarının belirlenmesinde yaşanmakta olup 5510 Sayılı Yasa'nın 21/4 maddesinde açıkça, iş kazasının üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin “yarısının” rücuya tabi olacağı düzenlenmiştir. Burada tartışılması gereken diğer bir husus da üçüncü kişi kavramından neyin anlaşılması gerektiğidir ki; ilgili yasa metni ve başlığından anlaşıldığı üzere işveren dışındaki herkes üçüncü kişidir. Sigortalının ölümüyle sonuçlanan olayda sigortalının %15, davalı ... A.Ş.'nin %20, davalı... Ltd. Şti.'nin %50, davalı ... Ltd. Şti. işçisi dava dışı...'in %15 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu duruma göre indirimi gereken peşin sermaye değeri üçüncü kişinin kusurunun yarısı ile işverenin kusurunun toplamıdır. Diğer bir deyişle ilk peşin sermaye değerinin %52,50 ’sinin hak sahiplerinin hesaplanan zararlarından indirilmesi gerekirken hükme esas 26/02/2016 tarihli bilirkişi ek hesap raporunda hesaplanan zarar tutarlarından davacı eşe bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile davacı çocuk...'e yapılan fiili ödemenin %85'inin indirilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılar yararına takdir edilen 1.480,00TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,

temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine

21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5252, Karar No: 2006/10870, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5252 E.  ,  2006/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ekili avukat ... ile davacı vekili avkat ... 'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait restorantın tamir ve tefrişat işlemlerini yapması karşılığında restorantı 10 yıl işletmek konusunda davalı ile anlaşma yaptıklarını, restorasyon ve tefrişat işlemlerini yapmasına rağmen restorantı işletmesinin davalı tarafından engellendiğini, yapmış olduğu masrafların da ödenmediğini ileri sürerek, davalı tarafından da kabul edilen yapmış olduğu harcamaların miktarı olan 55.000.000.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 24.5.2005 tarihli ıslahla dava miktarını 75.000.000.000 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda, davanın kısmen kabulü ile 70.000.000.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilirken, gerekçeli kararda ise davanın kabulüne, 75.000.000.000 TL’nin faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.