muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/523, Karar No: 2020/6068, Tarih: 17.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/523 E.  ,  2020/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2019 tarihli ve 2019/40883 soruşturma, 2019/7545 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/04/2019 tarihli ve 2019/54539 soruşturma, 2019/8721 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/05/2019 tarihli ve 2019/2259 soruşturma ve 2019/288 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince, Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair 16/05/2019 tarihli ve 2019/561 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 11/04/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan Ankara Batı Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/04/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan Ankara Batı Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/12/2019 gün ve 94660652-105-18-14307-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16/05/2019 tarihli ve 2019/561 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/630, Karar No: 2015/14131, Tarih: 15.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/630 E.  ,  2015/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/319-2013/380

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12729, Karar No: 2015/20353, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12729 E.  ,  2015/20353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/793-2013/571

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın sulu tarım arazisi olan bölümüne net ürün gelirine göre, üzerinde bulunan yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payları düşülerek, fidanlara ise maktuen değer biçilmesi doğru olduğu gibi, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde de yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın tamamının sulu tarım arazisi niteliğinde olması nedeniyle taşınmazın arazi olarak değerlendirilen kısmında olduğu gibi kapitalizasyon faizinin % 4 oranında alınması gerekirken, kapama meyve bahçesi bakımından bu oranın % 5 alınması suretiyle az bedel tespiti,

2)Kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesapta blokesi yerine birer aylık vadeli hesapta blokesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 19.11.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ve davalı vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24558, Karar No: 2018/10696, Tarih: 08.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24558 E.  ,  2018/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece: kısa kararda davacı-davalı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında, davacı-davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakasına ilişkin taleplerinin reddine karar verilerek, ayrıca kısa kararda davalı-davacı erkeğin manevi tazminat talebiyle ilgili hüküm kurulmamasına rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında, davalı-davacı erkeğin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m. 298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/11517, Karar No: 2023/11932, Tarih: 28.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11517 E.  ,  2023/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1701 E., 2023/1755 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/73 E., 2022/556 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; ... Oluklu Mukavva Kutu Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde çalışırken 28.05.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin ve buna bağlı olarak sosyal sigorta yardımlarından faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum yönünden husumet oluşmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dosya kapsamında toplanan delillere göre; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 22.01.2018 tarih ve 06/1291 sayılı kararında davacının maluliyet oranının %7,1 olarak tespit edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 21.10.2019 tarih ve 17916 sayılı kararında davacının maluliyet oranının %15 olarak tespit edildiği, mahkemece maluliyet konusunda oluşan çelişkinin giderilmesi amacıyla alınan ATK 2. Üst Kurulunun 12.12.2019 tarih ve 2305 sayılı kararında ise, sinir arızasının SGK ve YSK tarafından hesaplamada dikkate alınmadığından çelişki oluştuğu ve davacının maluliyet oranının %15 olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, kaza tarihinden sonra maluliyet oranının arttığına dair bir tespit bulunmadığından,

Davanın kabulü ile davacının 28.05.2005 tarihinde davalı işyerinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile maluliyet oranının %15 olduğunun tespitine,

Davacıya kaza tarihini takip eden 01.06.2005 tarihinden itibaren %15 meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacıya kaza tarihini takip eden 01.06.2005 tarihinden itibaren %15 meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; Kurum ilgili birimleri ve Yüksek Sağlık Kurulu tarafından yapılan tespitlerle çelişen kısımlar yönünden maluliyete ilişkin Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'nun raporuna itiraz ettiklerini, Kuruma müracaat edilmediğini, Kurum tarafından tahkikat başlatılması sağlanarak sonucuna göre yargılamaya devam edilmesi gerektiğini, Yerel Mahkemece itirazlarının hiçbir aşamada gözetilmediğini, Kurum lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacıya iş göremezlik geliri bağlanması yönünden tespit yapılmasının ve Kurum işleminin iptali yönünde karar verilmesinin kabul etmediklerini, hangi Kurum işleminin iptaline karar verildiği yönünde hiçbir açıklık bulunmadığını, istinaf kararında yer alan açıklamalar gözetilmeden ve eksiklikler giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, raporda iş kazası olduğunu gösteren somut hiçbir veri ve tespit bulunmadığını, iş kazası bildirim yükümlülüğünün işverene ait olduğunu, Kurum'a kusur yüklenemeyeceği hususunun Mahkemece değerlendirilmediğini, Kurum'un dava açılmasına sebebiyet vermediğinden aleyhine hüküm kurulamayacağını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının geçirmiş olduğu iş kazasından dolayı %15 oranında sürekli iş göremezliğe neden olacak düzeyde hastalığının bulunduğu Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Dairesi ve İkinci Üst Kurulu raporunda belirtilmiş olmakla İlk Derece Mahkemesinin tespit kararında bir isabetsizlik görülmediği, ancak gelirin geçici iş göremezlik halinin sonlandığı tarihten itibaren tahsisi gerekirken kaza tarihini takip eden ay başından itibaren bağlanmasının isabetli olmadığı, Konak Sosyal Güvenlik Merkezinin 19.07.2022 tarihli yazısından anlaşıldığı üzere iş kazası nedeniyle kazalının 28.05.2005 - 23.11.2005 tarihleri arasında istirahat raporlarının düzenlendiği belirtilmiş ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan aldırılan 12.12.2019 tarih ve 2305 sayılı raporda geçici iş göremezlik süresinin 6 ay kadar olduğu ifade edilmiş olmakla kazalının geçici iş göremezlik ödemesinin hüküm altına alınması ve geçici iş göremezlik hali sonundan itibaren gelir tahsisi gerektiğinin tespiti gerekirken kaza tarihini takip eden ay başından itibaren gelir tahsisi gerektiğine ilişkin karar isabetli olmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının bu açıdan düzeltilmesi gerektiği, davacının başvurusuna rağmen Kurum tarafından gelir tahsisi yapılmadığı açık olmakla davanın açılmasına sebep olduğu, davacının çalışma gücü kaybının tespiti ile birlikte sigorta yardımlarının tarafına ödenmesinin talep edildiği, talebin aşıldığı iddiasının gerçek dışı olduğu, taraf teşkilinin sağlandığı, işverenin davaya dahil edildiği, ayrıca davacı tarafından yapılan yargılama giderinin UYAP üzerinde yapılan kontrolde hatalı hesap edildiği, yargılama giderinin 1.163,00 TL olduğu tespit olunmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki belirlenen aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı ...nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur.

HÜKÜM: Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle; ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.07.2022 tarih, 2022/73 Esas ve 2022/556 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına;

1.1-Davacının 28.05.2005 tarihli iş kazası nedeniyle çalışma gücü kaybı oranının %15 olduğunun tespitine,

1.2-Davacıya davalı Kurum tarafından geçici iş göremezlik dönemi olan 28.05.2005 - 28.11.2005 tarih aralığında, gününde geçerli geçici iş göremezlik ödemesi yapılması gerektiğinin tespitine,

1.3-Davacıya davalı Kurum tarafından geçici iş göremezlik döneminin sonlandığı tarih dikkate alındığında 29.11.2005 tarihinden itibaren, %15 çalışma gücü kaybı esas alınarak, iş kazasından kaynaklı gelir bağlanması gerektiğinin tespitine,

2-Gider avansından artan kısmın karar kesinleştikten sonra ilgilisine iadesine,

1.3-Davacıya davalı Kurum tarafından geçici iş göremezlik döneminin sonlandığı tarih dikkate alındığında 29.11.2005 tarihinden itibaren, %15 çalışma gücü kaybı esas alınarak, iş kazasından kaynaklı gelir bağlanması gerektiğinin tespitine,

2-Gider avansından artan kısmın karar kesinleştikten sonra ilgilisine iadesine,

3.1-Davacının davasının kabul edilmiş olması nedeniyle alınması gereken 179,90 TL harçtan peşin alınan 17,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 162,75 TL harcın davalı işverenden alınarak hazineye irat kaydına,

3.2-Davacı tarafça yatırılan 34,30 TL toplam harcın davalı işverenden alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1.ğ ve 326/1 hükümleri gereğince, karar tarihi itibariyle yürüklükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davanın niteliğine göre hesaplanan 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 1.163,00 TL toplam yargılama giderinin 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1 ve 326/2 hükümleri uyarınca davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirket nezdinde çalışırken geçirdiği iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 ve 95 İNCİ maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/416, Karar No: 2013/3802, Tarih: 05.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/416 E.  ,  2013/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, görevliye hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, izinsiz bıçak taşımak

HÜKÜM : ...: Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 265/1, 62/1, 51, 63 maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis

...: Tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 265/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis, görevliye hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nun 125/3-a, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, izinsiz bıçak taşımak suçundan 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 375 TL apc ile cezalandırılmasına, 53 ve 63. maddelerin uygulanmasına, suçta kullanılan bıçağın TCK 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, görevliye hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve izinsiz bıçak taşımak suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık ...'ın, suç tarihinde geceleyin saat 02.30 sıralarında benzin almak üzere arkadaşlarıyla birlikte geldikleri istasyonda çalışan yakınan ...'den 25 TL'lik benzin istedikleri ve yakınanın benzini doldurduğu sırada paralarının

olmadığını söylemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, bunun üzerine yakınanın boğazına bıçak dayadığı ve aldıkları yakıtın parasını da vermeden geldikleri araçla olay yerinden uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile eylemin tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı biçimde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de; kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Sanık ... hakkında izinsiz bıçak taşımak suçu yönünden kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

3-) Kasten işlemiş olduğu görevliye hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,