muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15954, Karar No: 2017/15775, Tarih: 13.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15954 E.  ,  2017/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davası sonucu mahkemece verilen hükmün (kapaılan) Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nce bozulması üzerine, verilen direnme kararı süresi içinde taraf vekillerince temyiz edildiğinden, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin 5.fıkrasında yeralan “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” düzenlemesi gereği Dairemizin öncelikle inceleme yetkisi olduğundan dosya incelendi, gereği konuşulup görüşüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 6111 sayılı yasa gereği, 288640 abone nolu elektrik aboneliğine ilişkin borçlarını yapılandırmak üzere davalı kuruma başvurduklarını ve borcu taksitler halinde ödemek üzere yapılandırdıklarını, ancak kurumun yasayı yanılış uyguladığını, öyle ki yasanın 17.maddesinin 10/C fıkrasına göre, davalı kurumun yalnızca ana para borcunu yapılandırmaya konu etmesi gerekirken, kurum tarafından ödenmeyen faiz alacakları da dahil edilerek borcun tamamı üzerinden yapılandırma yapıldığını, bu şekilde davalı kurumun fazla borç tahakkuk ettirdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı kurum yetkililerinin haksız ve suretle fazladan tahakkuk ettirdiği borcun iptaline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 28.548,28 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, 6111 sayılı yasa gereğince yapılan yapılandırma işlemlerinin yasaya uygun olduğunu, davacının 6111 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinde önce de borcunu taksitlendirmek üzere kuruma başvurduğunu ve kurum tarafından hesaplanan ana para ve faiz gibi tüm hususları kabul ederek borcun taksitlendirildiğini, davacı borçlunun açık kabul ve taahhüdü ile artık dava önceki taksitlendirme ile, bu faiz borcunun da ana para borcu haline geldiğini, dolayısıyla 6111 sayılı yasaya göre, tüm borç miktarı üzerinden yapılan hesabın doğru olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 10000288640 abone nolu ... ile davalı arasında 94.590,32.-TL olarak yapılandırılan borçtan davacının 28.548,28-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 10000288640 abone nolu ... ile davalı arasında 94.590,32.-TL olarak yapılandırılan borçtan davacının 28.548,28-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 2012/5495 esas 2013/14434 karar karar saylı ilamıyla, "Dosya kapsamına göre davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olup 19.04.2011 günü 6111 Sayılı Yasa'dan yararlanmak üzere davalı kuruma başvurmuş ve aynı tarihli taksitlendirme protokolü düzenlenmiştir. Anılan protokol 19.04.2011 günlü olup eldeki dava ise 12.09.2011'de açılmıştır. Anılan protokolde davacının herhangi bir ihtirazi kaydı bulunmadığı gibi bu konuda iddiası da bulunmamaktadır. Davacının önce taksit protokolünü iradi olarak yapıp, daha sonra sözkonusu protokol uyarınca yapılan yapılandırmadaki tahakkukun fazla olduğundan bahisle dava açması BK'nun 62. maddesine aykırıdır.

Herhangi bir zorlama ve baskı altında olmaksızın iradi olarak düzenlenen protokol sonrası anılan protokoldeki tahakkukun fazla olduğundan bahisle dava açılamayacağından davanın bu nedenle reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamı üzerine yapılan yargılama, 19.04.2011 tarihli yapılandırma protokolünde ve ekinde yer alan taksitlendirme planında borçların yıllara göre 2011,2012 ve 2013 yılları itibarıyla 3 kalem halinde belirtildiği ancak belirtilen borç miktarlarının ne kadarının asıl alacak ne kadarının daha önceden işletilmiş faiz olduğunun belli olmadığı, bu haliyle davacının protokolü imzaladığı esnada yapılandırılan kısım içerisinde yapılandırılması gereken asıl alacak dışında faiz tutarlarının da bulunduğunu bilmesinin ve buna yönelik bir ihtirazi kayıt koymasının mümkün olmadığı, davacı tarafından imzalanan 19.04.2011 tarihli taksitlendirme protokolünün alacağın aslı dışında faiz tutarını da yapılandırmasının, TBK nun 27. Maddesinde yer alan düzenlemeler uyarınca geçersiz sayılması gerektiği, ayrıca dava konusu ve davalı tarafı aynı olan ve aynı bilirkişi tarafından aynı usul ve esaslar doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusun kabul kararı verilen, aynı mahkemenin 2011/375 esas,2012/192 karar saylı kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 31.01.2013 tarih, 2012/5496 esas, 2013/714 karar sayıl ilamı ile onandığını, buna göre hukuki istikrar ilkesi de göz önünde alındığında verilen ilk kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373. maddesinin 5.fıkrası “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” hükmünü içermektedir.

Aynı Yasanın 45. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunununa eklenen geçici 4. maddesinin ikinci fıkrasında “Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.”, 4. fıkrasında ise “ Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” hükmü getirilmiştir.

Anılan yasa maddeleri gereğince, yerel mahkemece verilen direnme kararına yönelik olarak yeniden inceleme yapılması neticesinde; mahkemece verilen direnme kararının doğru olduğu, bu seferki incelemeden anlaşılmakla; yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kısmen direnme hükmünün 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 4. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ONANMASINA, 1.462.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33842, Karar No: 2020/18542, Tarih: 15.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33842 E.  ,  2020/18542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.08.2008-20.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından iş saatleri içinde iş arkadaşına laf atarak kavga çıkarması ve kendisine karşı argo kelimeler kullanması gerekçesiyle haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini, fesih gerekçesinin asılsız olduğunu, davacının eski çalışma arkadaşlarından Murat Serin'in haksız fesih nedeniyle davalı işverene karşı açtığı davada davacıyı tanık olarak gösterdiğini, davacının sırf tanıklık için mahkemeye gitmesi nedeniyle işveren tarafından işten çıkartıldığını, tanıklık olayından sonra iş yerinde kendisine psikolojik baskı yapıldığını, davalı tarafça kendisinden istifa dilekçesi alınmak ve belge imzalatılmak istendiğini, ancak davacının belgeyi imzalamadığını, ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, Şubat ayı ücreti, Şubat ayı yol ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 15.07.2008 tarihinde paketleme görevlisi olarak çalışmaya başladığını, Kaynarca şubesinde reyon görevlisi olarak çalışmakta iken 11.02.2013 tarihinde iş saatleri içerisinde iş arkadaşlarına laf atarak kavga çıkarttığının ve argo kelimeler kullanarak tehditlerde bulunduğunun tespit edildiğini, şirket çalışanlarından... ve ... iş saatleri içinde iş ile ilgili konuşurken diğer reyonda çalışan davacının iki çalışan arasındaki konuşmaya müdahil olarak...'a doğru “it ile köpek ile uğraşmak en zor şey” şeklinde söylemde bulunduğunu, davacının daha önceden de benzer hal ve tutumları sergilediğini, iş akdinin de bu sebeple İş Kanununun 25/2.maddesi uyarınca 20.02.2013 tarihinde feshedildiğini, bakiye ücret alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay — Esas No: 2019/441, Karar No: 2019/7779, Tarih: 10.04.2019

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2019/441 E.  ,  2019/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de ihbara konu Elazığ 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarih 2014/362 Esas, 2014/728 Karar sayılı ilamında uygulanan ve 5237 sayılı TCK'nin 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253.maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, mahkemece uzlaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın müştekiyi burnuna yumruk vurarak orta (2.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK'nin 86/1 ve 87/3 maddeleri uyarınca belirlenen cezasının, uygulama yeri olmadığı halde TCK'nin 87-son maddesi uyarınca 3 yıla çıkartılması ve indirimlerin bu ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (½) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında,

mağdur hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine karşın, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında bir katı oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16125, Karar No: 2010/16503, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16125 E.  ,  2010/16503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle: "Orman Yüksek Mühendisi M.... tarafından düzenlenen 21/09/2007 tarihli raporda taşınmazın üzerinde münferit ve dağınık halde meşe ağaçlarının bulunduğu, bu ağaçların civar ve bitişik ormanlardaki ağaçlarla aynı cinste olmalarına karşın, aralarında yaş, çap ve ... benzerliği bulunmadığı, bunların tohumlama yolu ile bitişikteki ormanlardan geldiği ve çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Ancak, meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer alır ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün değildir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, keşif sırasında uygulanan ... fotoğraflarının bu yıllarda çekilmiş olduğu, daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği anlaşılmaktadır. Taşınmaz bu hali ile eylemli biçimde orman niteliği taşımaktadır ve her ne kadar resmi belgelerde açık alanda ise de 18/11/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesindeki " Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır" hükmü ile aynı yasanın 6. maddesindeki "fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilen yerler, talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilir. Tahsisi yapılan bu yerler Hazine adına tapuya orman vasfıyla tescil edilir" hükümleri gereğince her zaman işlem yapılabilecektir. Değinilen yönler gözetilerek Orman Yönetiminin davasının kabulü ile çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Kırklareli İli ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiinde kain 101 ada 194 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, orman vasfı ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2010/16125-16503

-2-

2010/16125-16503

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19685, Karar No: 2016/10339, Tarih: 14.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/19685 E.  ,  2016/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1145 parsel sayılı taşınmazın 6250/44887 hissesinin maliki olduğunu, taşınmazda 12500/44887 hisse oranında malik olan davalılardan Avni tarafından, taşınmazın kullanım sınırlarını belirleyen ve taşınmaz üzerinde çakılı olan kazıkların sökülerek, davacının kullandığı alana tecavüzde bulunulduğunu, komşu parsel olan 1147 parsel sayılı taşınmazın zilyedi bulunan davalılardan Metin tarafından ise iki parsel arasına dikilen ve sınırları belirleyen meyve fidanlarının sökülerek davacının taşınmazına tecavüzde bulunulduğunu beyan ederek taşınmaza davalılar tarafından yapılan elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalıların davacı taşınmazı olan 1145 parsel sayılı taşınmaza tecavüzü saptanamadığı gözetilerek, yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11054, Karar No: 2015/7355, Tarih: 16.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11054 E.  ,  2015/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı mirasçıları ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların dava dışı S.S. .. Konut Yapı Kooperatifi'nin eski yönetim kurulu üyesi olduğunu, müvekkilinin sözleşme imzalayarak kooperatiften daire satın aldığını, sözleşmeye göre dairenin peşin fiyatının 11.542,00 TL. (37.000 DM.) olduğunu ve bu meblağın müvekkili tarafından ödendiğini, yine bu sözleşmeye göre bu miktar dışında başka ödeme yapılmaması ve dairenin 2002 yılında teslim edilmesi gerektiğini, dairenin belirtilen tarihte teslim edilmediği gibi müvekkilinden yeniden para talep edildiğini, taraflar arasında imzalanan taahhütname de müvekkilinin 3.790,00 TL'yi 27.07.2007 tarihinde ödemesi halinde, mesken harcı, tapu masrafı ve doğalgaz ücreti dışında borcunun kalmayacağının düzenlendiğini, müvekkilinin belirtilen meblağı da ödediğini, buna rağmen kooperatifin yeni yönetiminin müvekkiline ihtarname göndererek toplam 48.624,80 TL borcu bulunduğunu, ödenmediği takdirde ortaklıktan ihraç edileceğini bildirdiğini, müvekkilinin ihraç edilmemek için talep edilen parayı ödemek zorunda kaldığını, davalıların peşin para ile daire satılmasının mümkün olmadığını bilmelerine rağmen yazdıkları yazılarla böyle bir olanak varmış hissi uyandırarak müvekkillerini dolandırdığını, davalıların kusurlu davranışları nedeniyle peşin aldığı dairenin parasını ikinci kez ödediğini, bu paranın tahsili için başlattığı takibe davalılarca haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., 2006-2009 yılları arasında dava dışı kooperatifte yönetimde bulunduğunu, yönetimde bulunduğu dönemde davacının mağdur edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.