muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9382, Karar No: 2012/12578, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9382 E.  ,  2012/12578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, zihinsel engelliler eğitim merkezi olarak faaliyet gösterdiklerini ve verdikleri hizmet karşılığının davalı kurum tarafından karşılandığını, davalı kurumun 14.04.2003 tarihli yazısı ile, bu eğitim kurumlarında hizmet veren eğitimcilerin günde 7 saat ders verebileceğini, 1.1.2001-30.6.2002 döneminde bu koşula uymayan ödemelerin tahsili cihetine gidileceğini bildirerek 15 gün içinde toplam 47.214,00 TL nın yatırılmasını istediğini, davalı kurumla bu bedelin taksitler halinde ödenmesi konusunda anlaştıklarını, davacının dayandığı işlemin Danıştay kararı ile iptal edilmesi nedeniyle yapılan ödemelerin yasal faiziyle iadesinin gerektiğini ileri sürerek, 48.115,00 TL ana para, 41.705,00 TL birikmiş yasal faizi olmak üzere toplam 89.820,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, fazla ödenen 29.241,00 TL ile 18.819,00 TL faiz olmak üzere toplam 48.060,00 TL nın davacıdan tahsil edildiğini, ödeme esaslarının 31.12.2002 tarihli genel yazıda belirlendiğini, eğitim alan öğrenci ile uzman personelin orantılı olması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 01.01.2001-30.06.2002 tarihleri arasına ilişkin olarak şirkete yapıldığı belirtilen 29.241,00 TL ile 18.819,00 TL faiz olmak üzere toplam 48.060,00 TL nın dava tarihine kadar işlemiş faizi olan 32.099 TL ile birlikte

2012/9382-12578

davalıdan tahsiline, asıl alacak miktarı 48.060 TL ya dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2012/9382-12578

davalıdan tahsiline, asıl alacak miktarı 48.060 TL ya dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı, dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediğinden, davacı işlemiş faiz talebinde bulunamaz. Kabul şekli bakımından da mahkemece, asıl alacak miktarı 48.060 TL ya dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş olmakla, faize faiz yürütülmesine sebebiyet verilmiş olunmaktadır ki bu durum, B.K.nun 104/son maddesinde düzenlenen “faize faiz yürütülemez.” hükmüne aykırı olup, bozmayı gerektirir. Talebin içinde faiz alacağı da olduğu için belirlenen 48.060,00 TL'nın içinde yer alan faiz alacağına tekrar faiz yürütülmesi olanağı yoktur. Davacı ancak yatırdığı ana paranın dava tarihinden itibaren yasal faizini isteyebilir. Aksinin kabulü faize faiz yürütülmesi demek olur ki bu mümkün değildir. Mahkemece değinilen bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 16.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1524, Karar No: 2016/8000, Tarih: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1524 E.  ,  2016/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17 ve 18. maddesine dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17 ve18. maddesine dayanan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkindir.

Mahkeme davananın, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine göre taşınmazın mutlak koruma alanında kaldığı ve bu nedenle taşınmazda %45 oranında değer kaybı olduğu belirtilmek suretiyle taleple bağlı kalınacak 1000 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre Kamulaştırma Kanununun 12/6. maddesi koşullarının gerçekleşmediği ve ağaçlara ve yapıya da davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu itibarla; taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığından ve mutlak koruma alanında kaldığında Su Kirliliği Kontrolü Yönetmenliğinin 17 ve18. maddesi uyarıca açılan davaya bakma görevinin idari yargı yerine ait olduğu gözetilerek bu talep bakımından dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4707, Karar No: 2012/9997, Tarih: 27.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4707 E.  ,  2012/9997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece dava konusu taşınmazın derenin etkisi altında ve taşkın alanı kapsamında kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve incelemenin karar vermeye yeterli olmadığı, yapılan her iki keşif sonrası ibraz edilen bilirkişi raporlarının kısmen birbiriyle çeliştiği, uzman ziraat, harita mühendisi ve jeologdan oluşan yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulması, dava konusu yere ilişkin memleket haritası, topoğrafik haritalar getirtilip tüm kayıtların uygulanması, gerektiğinde toprak örnekleri alınıp analizler yaptırılması,mahalinde yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler ve oluşturulacak yeni bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılması, aktif dere yatağının tam olarak belirlenmesi ve taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı ile niteliğinin kesin olarak belirlenmesi ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın derenin etkisi altında ve taşkın alanı kapsamında kalmış olması nedeniyle zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı belirtilerek; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Jeolog bilirkişi kurulunun 26.03.2012 tarihli raporuna istinaden, fen bilirkişisi Ferhat Yücel tarafından düzenlenen 27.03.2012 tarihli rapor ve krokide (A) harfiyle gösterilen bölümün Kıyı Çizgisi ile Kıyı Kenar Çizgisi arasında ve çayın aktif etkisi altında kalan yer olduğu; (B) harfiyle gösterilen bölümün ise Kıyı Kenar Çizgisi dışında kaldığı ve arızi olarak taşkına maruz kaldığı belirtilmiştir. Yine, yerel bilirkişi beyanları ile dosya kapsamından da çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde davalı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap şartlarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi Ferhat Yücel'in 27.03.2012 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 39,62 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespitinin iptali ile 3402 sayılı Kanun'un 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına; (B) harfiyle gösterdiği 50,47 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...'in temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8069, Karar No: 2011/13260, Tarih: 29.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8069 E.  ,  2011/13260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 29 adet taşınmazda ortaklığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vasisi ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hüküm, davalılar ..., ... ve ...’a 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre ... ’a tebliğ edilmiş ise de usulüne uygun değildir. Davalıların adresleri farklı olmasına rağmen aynı konutta oturan denilerek tüm tebligatlar Hasan Yılmaz’a yapılmıştır. Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçen davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi,

2- Tebligat Kanunda 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğine gidilmiş olup 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle T.K'nun 10. maddesi “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır”. Hükmünü T.K.nun 21/2. maddesi “(Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” T.K'nun 35/2 maddesi “ Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir. Açıklanan yasa hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.

Olayımıza gelince; Gerekçeli karar, davalı ...’a Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış, olup tebligat 6099 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür.

Gerekçeli kararın adı geçen davalıya, kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresine tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesi, akabinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5451, Karar No: 2023/7027, Tarih: 01.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/5451 E.  ,  2023/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin birleştirme kararının gerekçesinde Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/679 Esas sayılı dosya ile birleştirme kararı verilmesine rağmen hüküm fıkrasında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/264 Esas sayılı dosyası ile birleştirme kararı verilerek çelişki yaratılmış ise de, dolandırıcılık suçunun dosyadaki mağdurlarının niteliği gereği davaların birleştirilmesine gerek bulunmadığından bu husus sonuca etkili görülmemekle, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/523 Esas sayılı davası ile Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/264 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2023 tarih 2022/523 Esas 2023/17 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, Davaların ayrı ayrı yürütülmesine, 01.06.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10432, Karar No: 2016/3880, Tarih: 31.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/10432 E.  ,  2016/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar dahili davacılar vekili ile davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, davalı ile paydaş oldukları davaya konu 10 parça taşınmazı davalının kullandığını, paylarına karşılık kullandıkları bölümlerin bulunmadığını, paylarının teslimi hususunda davalıya noter kanalı ile ihtarname keşide ettikleri halde sonuç alamadıklarını, davalının verdiği cevapta herkesin hakkını verdiğini iddia ettiğini ileri sürerek, paylarına vaki elatmanın önlenmesine ve 5 yıllık şimdilik 115.000,00.-TL ecrimisilin her yılın ilk ayından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacı ... 'in ölmesi üzerine mirasçıları davayı devam ettirmişlerdir.

Davalı, dava konusu yerlerin miras bırakan babasından intikal ettiğini, tüm taşınmazları mirasçılarına hak ve hisseleri oranında dağıttığını, davacılara da paylarına karşılık dava dışı bir kısım taşınmazların verildiğini ve verilen yerleri onların tasarruf ettiğini, talep edilen ecrimisilin de fahiş olduğunu, kaldı ki bazı taşınmazlardaki davacı paylarını onların eşleri ve akrabalarının kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi davasının kişiye sıkı sıkıya bağlı hakka dayalı dava olması ve davacı ...'nün yargılama sırasında ölmesi sebebi ile bu davacı yönünden elatmanın önlenmesi davası hakkında karar verilmesine yerolmadığına, diğer davacılar bakımından ise; çekişmeye konu taşınmazların davalının kullanımında olduğu, davacıların herhangi bir yer kullanmadıkları, elatma ve ecrimisil davasının yasal şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; davaya konu taşınmazlarda tarafların dava dışı kişilerle birlikte paydaş oldukları sabittir.

Hemen belirtmek gerekir ki; davaya konu taşınmazlarda tarafların dava dışı kişilerle birlikte paydaş oldukları sabittir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davalı taraf, çekişme konusu taşınmazlar ile davacılarla paydaş oldukları dava dışı taşınmazların uzun yıllar önce aileler arasında paylaşıldığını, her ailenin kendisine isabet eden yeri kullandığını, dava konusu taşınmazlara karşılık davacıların da, paydaş oldukları dava dışı bir kısım parselleri kullandıklarını, öte yandan davaya konu bir kısım taşınmazlardaki davacıların paylarını da onların eşlerinin ve akrabalarının kullandığını savunduğu ve bu konuda dava dışı bir kısım taşınmazların ada ve parsel numaralarını bildirdiği halde, mahkemece, davalının bu savunması üzerinde durularak, taraflar arasında belirtildiği şekilde bir kullanım biçiminin oluşup oluşmadığı, çekişmeye konu yerleri davacının tasarruf etmesine karşılık, davalının savunmasında bildirdiği taşınmazları davalıların kullanıp kullanmadığı, öte yandan, dava konusu taşınmazlardaki davacıların paylarının, davacıların rızası ile eş veya herhangi bir akrabalarının tasarruf edip etmediği araştırılmış değildir.