muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/781, Karar No: 2012/5913, Tarih: 09.04.2012

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yazıda özü itibariyle, davacının Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürü olduğu dönemde yaşanan ve davacının kamuoyuna yansıyan son dönemdeki eylemleri, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilen mektup ve ... 'ın 23.07.2009 tarihli yazısıyla tekrar gündeme gelen ... cinayetiyle ilgili yorumlarda bulunulduğu, içeriği itibariyle yayınlandığı tarihte güncelliği olan ve kamuoyunun ilgisi dahilinde bulunan bir kısım hâkim-savcı atamaları ile ilgili yaşanan sürecin eleştirildiği, bu eleştiri yapılırken davacının basına yansıyan ve kamuoyunda Ergenekon davası olarak bilinen davada yargılanan kimi sanıklarla çekilmiş fotoğraflarına da değinildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, yazı güncel bir konuya ilişkin olup görünür gerçeğe uygundur. Konunun kamuoyuna yansıyış biçimi göz önünde tutulduğunda, düşünsel bağlılığın korunduğu da kabul edilmelidir. Açıklanan nedenler karşısında, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalı yönünden de hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalılarnın manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.09/04/2012
Yargıtay — Esas No: 2013/1269, Karar No: 2013/5029, Tarih: 08.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1269 E.  ,  2013/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 936 ada 99 parselde yer alan 11 numaralı bağımsız bölümü satın aldığını, satın aldığı tarihten bir ay içinde taşınmazda ikamet etmekte olan davalıya ihtarname çekerek iktisap tarihinden 6 ay içinde taşınmazı boşaltmasını i stediğini ancak davalının taşınmazı boşaltmadığı gibi kira da ödemediğini ileri sürerek davalının tahliyesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kullanımının haklı ve geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kayden davacıya ait bağımsız bölümü davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullandığı belirlendiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 7.796,25 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4320, Karar No: 2016/13004, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4320 E.  ,  2016/13004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Satıcının Hakem Kurulu Kararına İtirazı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb adı altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Erzin Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10478, Karar No: 2017/7118, Tarih: 24.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/10478 E.  ,  2017/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Kimya San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesinin 19.09.2003 tarihinden itibaren davalı ... & ... Kimya San. Tic. A.Ş. işyerinde, kayden ... Otomotiv San. Ve Tic. Ltd. Şti.nin taşeron işçisi Forklift Operatörü olarak çalışmakta iken, 28.11.2014 tarihinde sona erdirildiğini, davalı işverenliğin, davacı işçinin iş sözleşmesini sona erdirmeden önce ; davacı işçinin talebi olmaksızın ilk olarak 21.11.2014-26.11.2014 tarihleri arasında izne çıkardığını, izin bitiminde iş başı yapmak için işyerine gelen işçiye yeniden talep olmaksızın 27.11.2014-28.11.2014 tarihleri arasında mazeret izni verdiğini, 1 Aralık 2014 günü kart basıp, iş başı yapan davacının; izinli olduğu 28.11.2014 tarihinde, kıdem ve ihbar tazminatlarının hesabına yatırılacağını ve bu şekilde iş sözleşmesinin sona erdirildiğini öğrendiğini, 11 yıllık kıdeme sahip davacının 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği yasasına aykırılık teşkil edecek davranışı bulunmuyor iken; katılma belgesini imzalamadığından bahisle iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe, savunması alınmaksızın sona erdirilmesinin, fesih hakkının kötüye kullanılması olduğunu bu nedenlerle feshin haksız ve hakkaniyete aykırı olduğunu iddia ederek haksız feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine yasadan doğan hakların ödenmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı vekili, davacının, iş güvenliği ile ilgili tutanak ve evrakı tüm üstelemelere karşın asla imzalamadığını, onun dışında herkesin bu imzayı attığını, iş güvenliği mevzuatına uygun davranmanın hem işçi ve hem de işveren için olmazsa olmaz bir yükümlülük olduğunu, buna karşın, davacının, işi ile ilgili işvereni, arkadaşları arasında sürekli suçlar tavrını sürdürerek burada da işverenin maksatlı olduğu söylemi ile gerekli tutanakları imzadan kaçındığını, iş akdinin öteden beri sürdürdüğü işvereni suçlayıcı tavır ve davranışlarına ek olarak bu denli önemli bir imzayı atmaktan kaçınması sonucu mecburen feshedildiğini, feshin geçerli sebebe dayandığını, yazılı ve fesih nedenini açık seçik beyan ettiğini, bu bakımdan açılan davanın tamamen haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacının, şirketleri mensubu olduğunu, diğer davalı da ki işine iadesinin istenemeyeceğini savunarak davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 18. Maddeye göre '' işçinin davranışlarından kaynaklanan '' nedenle feshedildiği, feshin 27/11/2014 tarihinde yapıldığı, davacının kendisine mobbing uygulandığı yönündeki beyanı üzerine bu beyanın fesih sebebi yapıldığı, müstakil olarak böyle bir beyanın fesih sebebi yapılamayacağı düşünülerek feshin geçerli olmadığı, mobing yapıldığı yönündeki iddia yada şikayetin şirket çalışanlarının suçlamak yada zan altında bırakmak olmadığı, bu nedenlerle davalı tarafça, feshin haklı ya da geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Diversey Kimya şirketi vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Somut uyuşmazlıkda, 25.6.2014 tarihli savunma talep yazısında davacının 25/06/2014 tarihinde Veribase sistemine girdiği plan gereğince Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde olması gereken saatte hastanede olmadığı ve çalışması gereken üniteye gitmediği, bu hususlarda Bölge Müdürü'nü önceden bilgilendirmediği, Bölge Müdürü'nün kendisini araması üzerine önce telefonuna cevap vermeyip daha sonra ona telefon ederek kişisel bir işi için bankada olduğu ve 15/20 dakika içerisinde hastanede olacağını, söylemesine rağmen belirtilen sürede hastanede olmadığı, yaklaşık 1 saat sonra Bölge Müdürünü tekrar arayarak işinin uzadığını belirttiği, ve nihayetinde hastaneye 11:05 te geldiğinin tespit edilmesi üzerine savunması talep edilmiş olup, dosyada bulunan davacı tarafından yazılmış tarihsiz savunma yazısında davacının geciktiği iddia olunan günle ilgili olayları anlattığı, müdürüne telefonla haber verdiğini müdürün kendisini beklediğini görüştüklerinde durumu sözlü olarak da aktardığını aynı gün öğleden sonra savunmasının istendiğini sözlü olarak anlattığı durum için tekrar kendisinden savunma istendiğinden kendisine mobbing uygulandığını düşündüğünün yazıldığı görülmüştür.

10.07.2014 tarihli davacının tebliğden imtina ettiğinin yazıldığı uyarı yazısında davacı, 25/06/2014 tarihinde Veribase sistemine girdiği plan gereğince ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde olması gereken saatte hastanede olmadığı ve çalışması gereken üniteye gitmediği, bu hususlarda Bölge Müdürü'nü önceden bilgilendirmediği, Bölge Müdürü'nün kendisini araması üzerine önce telefonuna cevap vermeyip daha sonra ona telefon ederek kişisel bir işi için bankada olduğu ve 15-20 dakika içerisinde hastanede olacağını, söylemesine rağmen belirtilen sürede hastanede olmadığı, 1 saat sonra arayarak işinin uzadığını söylediği yaklaşık 11.05 te Bölge Müdür’ünü tekrar arayarak işinin uzadığını belirttiği, yazılı izin alması gerektiği belirtilerek uyarılmıştır.

Davalı tarafından dosyaya sunulan, davacı tarafından yollanan 23.07.2014 tarihli mail çıktısında davacının kendisine uyarı yazısının işyerine gelebileceğini söylediği halde hastanede herkesin içinde verildiğini, kendisine mobbing uygulandığını, daha önce olduğu gibi raporunu kargoyla göndermek istediğini bunun kabul edilmeyip evine kadar gelinip elden alındığını, o günkü görüşmeleri videoya çektiğini, ileride yaşanacak problemlerde delil olarak kullanabileceğini belirttiği görülmüştür.

17.10.2014 tarihli davacıya aynı gün tebliğ edilen savunma talep yazısında 23.07.2014 tarihinde verilmek istenen ihtar yazısını tebliğden imtina ettiği, sonrasında gönderdiği 23.07.2014 tarihli mailde uyarı yazısının verilmesi için yapılan toplantıyı kamera kaydına aldığı ve bölge müdürünün kendisine mobbing uyguladığı iddiasında bulunduğu, izinsiz kamera kaydına almasının özen ve sadakat yükümlülüğünün ihlali olduğu, mobbing iddialarının da şirketçe ciddi biçimde araştırıldığı ancak asılsız olduğunun anlaşıldığı belirtilerek savunması istenmiştir.

Davacının 20.10.2014 tarihli savunmasında 25.06.2014 tarihli savunma istemi yazısına cevap olarak 27.06.2014 tarihinde yazılı olarak savunmasını verdiğini, bu savunmasında tüm gerçekleri yazılı kayıtlarıyla anlattığını, iddia edilen şekilde hiçbir beyanda bulunmadığını, bu nedenle ilgili yazıda yöneltilen iddiaları kesin olarak kabul etmediğini, savunmasını vermesinden yaklaşık 4 ay sonra aynı konuya ilişkin olarak savunma yapması için tekrar yazı istendiğini, iş akdinin sonlandırılmasına yönelik eylem olarak değerlendiğini belirtmiştir.

Tüm bu süreç sonrasında davacının iş akdi 26/11/2014 tarihinde bankadaki işleri nedeniyle bölge müdürüyle görüşmesine geç gelmesinden uyarı yazısı ve alınan 2 savunmasından sonra bölge müdürüyle yaptığı görüşmeyi habersiz olarak kayda alması, kayda aldığını şirkete attığı maille bildirmesi ve mobbing olduğu iddiasıyla şikayetçi olması nedeniyle araştırma yapıldığını şikayetinin asılsız olması, şikayet ettiği kişiyi zan altında bırakması, şirketi boşuna meşgul etmesi, iş barışını bozması güven ilişkisini zedelediği belirtilerek raporunun bittiği 27/11/2014 tarihinde geçerli nedenle feshedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkda davacının davalı işveren aleyhine tutum ve davranışlarda bulunduğu ve müdürüne haber vermeden çalışma saatleri içerisinde özel işlerini halletmek için bankada bulunduğu, bu hususu kendisinin de savunmasında doğruladığı, ayrıca bölge müdürüyle yaptığı görüşmeyi gizlice kayıt altına aldığını dosyaya sunulan mail çıktısında açıkça kabul ettiği, kendisine mobbing uygulandığını iddia ettiği anlaşılmaktadır.