muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/486, Karar No: 2013/3990, Tarih: 27.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/486 E.  ,  2013/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/389713

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/872 (E) ve 2011/141 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5271 sayılı CMK’nın 225/1.maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkındaki iddianame içeriğine göre hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-İddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçuyla ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, söz konusu maddenin uygulanmamasına karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 226.maddesine aykırı davranılması,

3-Mahallede oturan kişiler tarafından şüphe üzerine yakalanıp kolluk görevlilerine teslim edilen suça sürüklenen çocuğun, henüz yakınanın başvurusu bulunmadan suça konu eşyaları okuldan çaldığını söyleyerek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gereğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2724, Karar No: 2015/12987, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2724 E.  ,  2015/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/111-2013/476

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10018, Karar No: 2018/2501, Tarih: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/10018 E.  ,  2018/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyizin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4035, Karar No: 2015/29600, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4035 E.  ,  2015/29600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gönen Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılanlara ait arazilere sınır komşusu olan bir araziyi kiraladığı, işçi tutarak kiralamış olduğu arazinin sınırları içerisinde kalan ağaçlarla birlikte katılanlara ait arazilerin sınırlarındaki ağaçları da kestirdiği, bu şekilde mala zarar verdiği iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamı,tanık ve tesbit tutanağına göre, sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş olması, olay tarihinden kısa bir süre önce sanığın ağaç kesilen yerin yanındaki tarlayı kiralaması dolayısıyla sınırları bilemeyeceğinin anlaşılıyor olması, sanığın söz konusu ağaçları sınırı belirlemek için yapılan aplikasyon neticesinde çekilen ipler kapsamında kiralamış olduğu tarafta bulunan ağaçları kestirdiğinin kesme işini yapan tanık ve sanık beyanlarından anlaşılıyor olması, bu suretle göstermiş olduğu davranış şekli, mahkeme gözleminden, bilirkişi raporundan söz konusu ağaçların arazi üzerindeki mevcut doğal sınır kapsamında ortak sınırda olduğunun, dolayısıyla bariz bir şekilde katılanların arazisinde olmadığının anlaşılıyor olması, sanığın söz konusu ağaçları keserken olay öncesinde uyarıldığına ve bu uyarıya rağmen kesme işlemini devam ettirdiğine dair herhangi bir isnadın bulunmaması,dosya kapsamından sanığın söz konusu yerde tarım yapmak istemesi dolayısıyla ağaçların gölgesini engellemek amacıyla hareket etmesi, somut olayda ağaç gölgelerinin zarar verdiğine dair bilgi belge bulunmuyor ise de, tam sınırda bulunan ağaçlarla ilgili 4721 sayılı TMK.nın 740. maddesi dahilinde sanığın kesme hakkının gerçekleşebileceği hususlarının da gözetilmesi gerektiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2133, Karar No: 2022/2785, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2133 E.  ,  2022/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; 2010 takvim yılında 4 ayrı şirketten kullanılan faturaların toplam kullanılan faturalara oranının %81’in üzerinde olduğunun tespit edildiği, faturaları kullanılan şirketler hakkında sahte fatura düzenlediklerine ilişkin vergi tekniği raporlarının bulunduğunun belirlendiği, bu şirketlerden Volkan Akdoğan hakkında İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2011 tarih 2010/22 Esas ve 2011/470 Karar sayılı ilamı ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği ve hükmün yasal ve yeterli gerekçeyi ihtiva etmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın 2009 takvim yılında suça konu faturaları KDV beyannamelerinde kullandığı ve kullanılan son fatura tarihine göre, suç tarihinin "25.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2011, Karar No: 2008/1104, Tarih: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2011 E.  ,  2008/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31484, Karar No: 2014/32018, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31484 E.  ,  2014/32018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/434-2014/639

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/256, Karar No: 2013/7418, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/256 E.  ,  2013/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kişilerin huzur sükununu bozma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesinden vazgeçme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkumiyet (hükmün açıklanmasının geri bırakılması) hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Her iki sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza vermekten vazgeçilmesi kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanıklar hakkında doğrudan ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi gerektiği halde, önce ceza verilip daha sonra ceza vermekten vazgeçilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hakaret suçuna ilişkin hüküm fıkralarından sanıklar hakkında ceza uygulanmasına ilişkin paragraflarının tamamen çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından, sanık ... hakkında da mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında, suç tarihi itibariyle ayrılık kararı verilmemiş resmi nikahlı eşine ait araç üzerine kimyasal madde dökerek zarar verdiğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK'nın 167/1.a maddesine göre atılı suçun haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunamayacağı şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanık ... hakkında, boşanma aşamasında olduğu eşine cep telefonundan tehdit ve hakaret içerikli mesajlar göndermek şeklindeki eylemi nedeniyle en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmüne aykırı olacak şekilde ve "rahatsız etme" özel kastının da ne şekilde oluştuğu açıklanmadan ayrıca kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

c) Sanıklar arasında görülen boşanma davası ile birlikte süregelen bir uyuşmazlık ve sürtüşme bulunması ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının anlaşılmaması karşısında, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4819, Karar No: 2016/4119, Tarih: 30.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4819 E.  ,  2016/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d-f, 35/1-2, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un eşi olan mağdur ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına, ceza ehliyetine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri de nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde,

b)- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karari verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 172,00.TL'lik zorunlu müdafii ücretinin çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "418,70 TL" olarak,

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20426, Karar No: 2013/4259, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20426 E.  ,  2013/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurumuna Ait Binada Bulunan Eşya Hakkında Hırsızlık, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu; başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'nin, hırsızlık suçu işleme konusunda karar verip birlikte hareket ettikleri ve suç tarihinde geceden sayılan 00:15 sularında Kahramanmaraş Merkezde bulunan ...'nun önce arka dış kapısının alt bölümünü kırıp buradan içeriye girdikleri, suç tarihi itibariyle maddi değeri toplam 600 TL olan... uydu alıcısı ile bilgisayar kasasını aldıkları, ayrıca okul içerisinde yaklaşık 430 TL'lik kapı ve cam kırmak, okul kantinindeki adeti ve markası belli olmayan gıda maddelerini almak şeklindeki eylemlerinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1768, Karar No: 2017/5014, Tarih: 04.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1768 E.  ,  2017/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

KARAR

Davanın kısmen kabulüne dair hüküm, davalı vekili tarafından ibraz edilen 22/12/2015 tarihli dilekçe ile temyiz harcı ve posta gideri yatırılmadan temyiz edilmiştir. Harç ve masraf eksikliğinin giderilmesi için davalı vekiline harç ve masraf hesaplama tablosu tebliğ edilmiş, eksikliğin giderilmemesi üzerine Mahkemece, HMK'nun 344/1. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Anılan 16/02/2016 tarihli ek karar, davalı tarafından avans yatırılmadığından davalı vekiline tebliğ edilmemiştir. Tebliğ edilmeyen ek karar yönünden davalının temyiz süresi işlemeye başlamayacağından Mahkemece , gerekirse davacının dosyada bulunan gider avansından masrafı karşılanmak suretiyle ek kararın davalı vekiline tebliği sağlanarak ek kararın temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18018, Karar No: 2015/15431, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18018 E.  ,  2015/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1114 ada 24 parsel sayılı 4701,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki mandalin ağaçlarının ...'a ait olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tutanağın beyanlar hanesinde yazılı muhtesat şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne; çekişmeli 1114 ada 24 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve ekli 16.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 45 adet 5-7 yaşında ve 118 adet 30-35 yaşında mandalina ağacı, 4 adet 3-5 yaşında, 1 adet 5-7 yaşında, 11 adet 8-10 yaşında,1 adet 20-25 yaşında ve 8 adet 30-40 yaşında zeytin ağacı, 1 adet 8-10 yaşında ve 1 adet 40-45 yaşında incir ağacı, 1 adet 8-10 yaşında şeftali ağacı, 1 adet 5-7 yaşında ve 1 adet 40-50 yaşında armut ağacı, 1 adet 3-5 yaşında kayısı ağacı, 1 adet 1-3 yaşında, 1 adet 5-7 yaşında ve 1 adet 18-20 yaşında ceviz ağacı, 2 adet 5-7 yaşında nar ağacı ile 1 adet 15-17 verim yaşında erik ağacının ... mirasçıları ... ve arkadaşlarına ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.