muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10279, Karar No: 2023/1700, Tarih: 27.03.2023

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen haliyle nitelikli cinsel istismar kapsamına girdiği, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca üst sınırdan artırım yapılmadığı, eksik cezaya hükmedildiği, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi gerekçesinde '' Sanık, müştekinin ölen eşinin arkadaşı iken, zamanla evdekiler ile de samimiyetinin ilerlediği, zaman zaman çocuklara ve müştekiye hediyeler aldığı, zaman zaman evlerine girdiği hatta zamanla çok içli dışlı ve samimi oldukları davanın taraflarının ortak kabulündedir. Sanık suçlamaları kabul etmeyip mağdureye oyuncak, elbise, bisiklet gibi hediyeler aldığını, kendisi evli olmakla birlikte yalnız yaşadığını, mağdure ve annesine arkadaşı olan ... ölmeden önce de maddi ve manevi destek verdiğini, kendisinin mağdurenin annesi olan müşteki ile 3-4 yıldır cinsel ilişkiye girdiğini fakat mağdureye yönelik herhangi bir cinsel davranışının olmadığını, mağdurenin kendisi ile arasında bir problem olmadığı halde neden bu şekilde iddialarda bulunduğunu bilmediğini, suçsuz olduğunu söylemiş, müştekinin kendisi hakkında suçlamada bulunma sebebi olarak da, müşteki ile para karşılığı çok kere ilişkiye girdiklerini ve sonrasında ise müştekinin hamile kalması üzerine kendisinden kürtaj parası istediğini, ancak müştekinin bu esnada başkası ile imam nikâhı yaptığını öğrendiği için istediği parayı vermediğini, bunun üzerine böyle bir iftira attığını iddia etmiş, hatta müşteki ile kocası hayatta iken ve evde iken dahi ilişkiye girdiklerini ancak, sonrasında başkasıyla birlikte olduğu için, kendisinin de parasal desteğini çekmesine suçlamaların nedeni olarak ileri sürmüştür. Müşteki hiçbir şekilde sanığın aralarındaki münasebete ilişkin iddialarını kabul etmemekte, aksine kendisinin böyle bir teklifini asla kabul etmediğini beyan etmektedir.

Sanık ile mağdure arasında ise bir problem olmadığı, mağdureye bisiklet dâhil olmak üzere sürekli oyuncaklar ve hediyeler aldığı dolayısı ile aralarının çok iyi olduğu tarafların kabulünde olup, bu sebeple kendisine yönlendirme ile de olsa iftira atması için bir sebep bulunmayan mağdurenin, öğretilmiş veya ezberletilmiş olmayan bir anlatımda bulunduğu, olayı olduğu gibi ve hatırladığı kadarıyla anlattığı, anlatımların samimi olduğu, öğretilmiş veya suç atma amacı taşıyacak bir ezberin veya öğretmenin çok daha mantıklı, daha ağır suçlamalar içerebileceği, istismarın derecesini, sayısını ve yoğunluğunu, yani niteliğini, sanığa daha fazla zarar verecek şekilde olabileceği, oysa mağdurenin anlatımların bu özellikleri taşımadığı, mağdurenin sanıkla balkonda iken yan yana uzanmış uyuyor gibi yaparak kendisine yaklaşmaya çalıştığını anlattığı, kurgu bir ifade de bir insanın balkonda her kesin görebileceği bir yerde mağdureye istismarda bulunduğu iddiasının inanmayacağın düşünülerek böyle bir ifade öğretmeyeceğinin sabit olduğu, yine mağdure, sanığın her defasında organını sürtmek suretiyle istismar ettiğini anlattığı sadece bir defasında parmağı ile sokmaya çalıştığını anlattığı, adli görüşme odasında psikolog bilirkişi eşliğinde elde edilen beyanında sorulmasına rağmen nitelikli bir istismarı anlatmadığı, adli görüşme odasında ayrıntısı ile sanığın kendisine yönelik davranışlarını olduğu gibi anlattığı, sanığın özel bölgelerine dokunduğunu, arkasına geçerek kendi özel bölgesini poposuna sürttüğünü, hatta kardeşi evde olduğu zamanlar onu bakkala gönderdiğini, iç çamaşırını çıkararak bu davranışı iki kez yaptığını ve özel bölgesine sürtündüğünü, kendisine hediyeler aldığını, oyuncak ve para verdiğini, hatta kendisine ''Büyüdüğünde yine aynı şeyleri yapacağız'' dediğini, özel bölgesinin yaladığını” anlattığı, anlatımların samimi ve itibar edilebilir olduğuna dair 18/11/2019 tarihli adli görüşmeci psikolog raporu, 16/11/2019 tarihli Buca kadın doğum servisi tarafından düzenlenmiş ve mağdurenin beden muayenesi sırasındaki davranışlarının ajite ve huzursuz olup psikoloji tedaviye ihtiyacı bulunduğuna yönelik raporu, 04/12/2019 tarihli ... Uz hastanesi Çocuk İzleme Merkezince yapılan mağdureyi ilişkin değerlendirme rapor içeriğindeki, mağdurenin sürekli çekinik tavırlar içinde bulunduğuna dair raporu ile izlenen ve tutanak altına alınan Çim ifadesi de dikkate alınarak ..

... Uz hastanesi Çocuk İzleme Merkezince yapılan mağdureyi ilişkin değerlendirme rapor içeriğindeki, mağdurenin sürekli çekinik tavırlar içinde bulunduğuna dair raporu ile izlenen ve tutanak altına alınan Çim ifadesi de dikkate alınarak ...'ın verdiği ifadenin tutarlı olduğu ve mağdurenin cinsel istismara uğradığı kanaatine varılmış, sanık hakkında her ne Çim ifadesinde sanık tarafından parmağını poposuna soktuğunu da anlatması nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan da kamu davası açılmış ise de, mağdurenin duruşmada alınan beyanında sanığın poposuna parmak sokma olayı ile ilgili herhangi bir bilgi vermediği, hatırlamadığını söylediği, mahkememizce de muhtemelen sanığın parmağını sürtme yoluyla istismarı sırasında mağdurenin canının acıması nedeniyle parmağını soktuğunu düşünmüş olabileceği ve bu yüzden böyle anlatmış olabileceği, buna ilişkin anlatımların ayrıntılı olmadığı, dosyada mevcut adli tıp raporuna göre de anal yoldan organ sokulmasına dair bir belirti bulunmadığı yönündeki raporda dikkate alınarak, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği tam olarak netliğe kavuşmayan nitelikli cinsel istismarın gerçekleşmediği, itibar edilen anlatımlara göre, sanığın eylemlerinin mağdureyi rahatsız edecek kadar uzun süreli olduğu, hatta bazen canını acıttığı, yüzeysel kalmayıp iç çamaşırı içerisine elini sokacak kadar ileri gittiği, devamlılık arz eder şekilde özellikle özel belgelerine cinsel organın temas ettirdiği ve bunu mağdurenin tenine değecek kadar ve çamaşırının altından poposuna sürtecek kadar ileri götürdüğü, bu haliyle eylemin sarkıntılık düzeyini geçtiği ve istismar boyutuna ulaştığı, mağdurenin bu yöndeki ifadelerinin baştan beri aynı ve tutarlı olduğu, sanık ile aralarında bir husumet bulunmadığı, sanığa iftira atmasını gerektirecek bir durumda olmadığından, sanığın, mağdurenin anlattığı şekilde, mağdureye karşı atılı zincirlemeyi basit istismar suçunu işlediği Kanaatine varılmakla, istinaf incelemesinden önce, sanığın, arkadaşında ... duygusu oluşturduğu, oluşan iyi niyeti suiistimal ettiği ve ..

... duygusu oluşturduğu, oluşan iyi niyeti suiistimal ettiği ve ... duygularından yararlanarak ve bunun verdiği rahatlıkla atılı suçu işlediği gerekçesiyle alt hadden ayrılarak teşdiden 12 yıldan başlamak üzere ceza tayini yönüne gidilmiş ise de, istinafın bozma ilamı dikkate alınarak yapılan yargılamada sanığın tekrar ifadesi alınmış ve bu ifade sırasında, sanığa ailenin mağdureye kendisine emanet edip etmediği hususu sorulmuş, sanık beyanında, ailenin kendisine güvendiğini, müşteki eşini hastaneye götüreceği zamanlarda mağdureyi kendisine emanet ettiklerini, belki on kez den fazla olmak üzere evde çocuklara bakmasını istediklerini anlattığı, bu beyanlara göre sanık hakkında bakım ve gözetim yükümlülüğünden dolayı cezai artırımı yönüne gidileceği dikkate alınarak, daha önceki alt hadden ayrılma gerekçesi olarak uygulanacak yasa hükmü ile içerik olarak aynı mahiyette olan ailenin güvenini kötüye kullanma hususu nazara alındığından, TCK’nın 103/3-d-son maddesi uyarınca ayrıca cezalandırılması yoluna gidilmesi durumunda çifte değerlendirme yapılmış olacağından, bu kere önce sanığın eylemine uyan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi gereği suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kast durumu, sanığın amacı ve saiki ile suçun işleniş şekli dikkate alınarak takdiren alt hadden cezalandırılmasına, sonra mağdurenin ailesinin güvenini kazandığı, eve girip çıkmaya başlayıp onlarla dostluk kurduğu, oluşan bu ... sonucu zaman zaman işleri olduğunda mağdureyi ve kardeşini sanığa bırakarak bakım ve gözetim yükümü oluşturacak şekilde kendisine emanet ettikleri ve atılı suçun mağduriye karşı bakım ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirdiği sırada gerçekleştirdiği'' kabul ederek hüküm kurmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2- Her ne kadar Tebliğname de sanığın mağdure üzerinde koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişi olmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uygulanarak fazla ceza tayini nedeniyle hükmün bozulması talep edilmişse de, mağdurenin annesince sanığa teslim edilip yalnız kaldıkları dönemlerde gerçekleşen eylemler bakımından üzerindeki koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunması nedeniyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/541 Esas, 2022/589 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/655, Karar No: 2013/17863, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/655 E.  ,  2013/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada ölen yayanın mirasçılarına davacının ödemek zorunda kaldığı 11.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı olan sürücü ve işletenden rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile 11.000 TL'nin ödeme tarihi 9.2.2004 den yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müflis ... Sigorta A.Ş.'ye ... poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle, zarar görenlere davacı ... tarafından ödenen tazminatın araç sürücüsü ve işleteninden rücüen tahsili istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97.maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili

olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik

konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, davalı sürücü ...’ın 45 promil alkollü olduğu anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulunda bulunan nörolog doktor, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğini belirtmiş ise de, kusur uzmanı bilirkişi ölen yayanın 1/8,davalı sürücünün 5/8, meydana gelen önceki kaza nedeni ile gerekli önlemi almayan güvenlik güçlerinin 2/8 oranlarında kusurlu olduğu ifade edilmiştir. Bu durumda, kusur raporunun olayın oluş şekline uygun bulunmasına ve kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisi ile meydana gelmemiş olmasına göre davanın davalı işleten yönünden de reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5268, Karar No: 2024/20905, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5268 E.  ,  2024/20905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2221 E., 2023/2634 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.12.2023 tarihli ve 2023/2221 E., 2023/2634 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 18.12.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21231, Karar No: 2009/16751, Tarih: 10.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21231 E.  ,  2009/16751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15028, Karar No: 2010/22171, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15028 E.  ,  2010/22171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21955, Karar No: 2015/2155, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21955 E.  ,  2015/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5868, Karar No: 2010/816, Tarih: 18.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5868 E.  ,  2010/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

F.. K.. ile Hazine, Ankara B.. B.., ... Köyü Tüzel Kişiliği ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 19.10.2006 gün ve 312/666 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı iki parça taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazların mera olduğunu belirterek davanın reddi ile birlikte mera vasfıyla sınırlandırılmalarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ankara B.. B.. vekili, imar-ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dahili davalı G.. B.. vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazların mera niteliğinde oldukları gerekçesiyle davanın reddine ve teknik bilirkişinin 21.7.2005 tarihli rapor ve krokilerinde A harfi ile gösterilen 33893 m2, B harfi ile gösterilen 10200 m2 ve C harfi ile gösterilen 9101 m2 taşınmaz bölümlerinin mera vasfı ile sınırlandırılmalarına ve özel siciline tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısına göre, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının 1953-1955 yılları arasında yapıldığı, teknik bilirkişinin A harfi ile gösterdiği taşınmaz bölümünün yamaç boşluğu ve Kurtlu dere, B ve C harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin ise taşlık olarak tespit dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Dava, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edildiğine, niza konusu taşınmaz bölümlerinin hayvan otlatılan yerlerden olduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından bildirildiğine, tarımsal nitelik taşımayan, imar-ihya edilmemiş 6 ve 7. sınıf arazi niteliğinde oldukları, üzerinde mera bitkileri bulunduğu ziraatçı uzman bilirkişi tarafından gerekçeli olarak açıklandığına, nizalı taşınmazların zeminde belirlenen nitelikleri gereği hava fotoğraflarının incelenmesine dayalı rapora itibar edilmesi mümkün bulunmadığına, TMK.nun 999.maddesi gereğince özel mülkiyete konu teşkil etmeyen taşlık niteliğinde taşınmaz bölümleri teknik bilirkişi tarafından belirlendiğine göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.