muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3224, Karar No: 2022/4824, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3224 E.  ,  2022/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davası sonucunda verilen kararın Dairece bozulmasına dair verilen karara, bölge adliye mahkemesince verilen direnme kararının, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373/5 maddesi uyarınca dosyadaki kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı eczacının kimlik kontrolü yaptığına dair iddiası ve dinlettiği tanık beyanlarının aksi Kurumca ispatlanamadığından ve 3. bir şahsın Kurum sigortalısı ...’ın ehliyetini kullanarak kişileri ve kurumları yanıltması neticesinde davacı tarafın sözleşmeye aykırı bir eylemi bulunmadığının anlaşılması, davacının eylemi ile Kurumun uğradığı zarar arasındaki illiyet bağının 3. kişinin ağır kusuru ile kesilmiş olması ve ... Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 5.3.2. maddesinde “(e-reçete olarak düzenlenenler hariç)” denilmesine rağmen ...’a ait 25/11/2013 tarihli e-reçete nedeniyle de cezai işlem uygulanmasının hatalı olmasına göre Dairemizce verilen 18/11/2021 tarihli ve 2021/797 Esas 2021/11623 Karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, bölge adliye mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine, 18/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1257, Karar No: 2013/9745, Tarih: 18.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1257 E.  ,  2013/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Mahkemesinin 08.11.2012 tarih ve 2012/333-329 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra davacının kimliği ekli 03.12.2012 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından öncelikle, davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacının davadan feragatı hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4438, Karar No: 2019/10410, Tarih: 23.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4438 E.  ,  2019/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararı'nın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda, yerel mahkemece kesin olarak verilen hükmün, Adalet Bakanlığı'nın 24.05.2019 tarihli, 2019/14845 Esas sayılı yazısına istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20.08.2019 tarihli, 2019/59095 sayılı yazısı ile kanun yararına bozulması istenilmekle; incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelenerek gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının adına kayıtlı elektrik tesisatlarına ait faturalarda tahakkuk ettirilen kayıp - kaçak bedelinin iadesi ile ilgili Marmaris Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu, hakem heyeti tarafından şikayetinin kabulü ile 298,25 TL'nin iadesine karar verildiğini; Oysa, dava konusu uygulamanın EPDK'nın idari düzenlemesine dayalı olarak yapıldığını ve mevzuata aykırı olmadığını ileri sürerek; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı şirket tarafından davalıdan tahsil edildiği belirtilen kayıp - kaçak ve diğer bedeller adı altında alınan bedellerin hukuka aykırı olarak alındığı değerlendirilerek, TSHH Başkanlığı kararının iptaline ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.08.2019 tarihli, 2019/59095 sayılı yazısı ile; "Açılan davada; davalı, davacı şirketin 11/04/2014 tarihinden 18/12/2014 tarihine kadar kayıp-kaçak bedeli adı altında elektrik faturalarına yansıtılan kesintilerin iadesi için Marmaris Tüketici İlçe Hakem Heyeti Başkanlığına yaptığı başvuru üzerine, adı geçen Heyet tarafından talebin kabulüne dair verilen 21/01/2016 tarih ve 056320150002949 sayılı kararın itirazen incelenerek iptalinin istendiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği ve hükmün kesin olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17/06/2015 tarih 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, yürürlüğe girip geçmişe de etkili olan 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21 inci maddesi uyarınca 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun kanundaki yetkileri genişletilerek dağıtım, kayıp - kaçak vb. bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa eklenen, geçici 19 uncu madde, "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur" hükmünü, geçici 20 nci maddesi ise, "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp - kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır" hükmünü içermektedir.

Buna göre, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve mahkemelerin bu konuda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp - kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, yerindelik denetimi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

Söz konusu düzenlemelerden, dava tarihiden sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin Kanunun 17/06/2016 tarihli yürürlük tarihinden önceki dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak tahsil edilmiş dava konusu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp - kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden alacak davalarında da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gerektiği anlaşıldığından, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur." gerekçesiyle, hükmün 6100 sayılı HMK madde 363/1 uyarınca kanun yararına bozulması talep olunmuştur.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp - kaçak vs. bedellerin istirdadına yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp - kaçak vs. bedellerin istirdadına yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği" yayımladığı, lisans sahibi şirketlerin de bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu'na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın vergi ödevi başlıklı 73. maddesindeki "... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklinde düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp - kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği de kabul edilmiştir.

Anayasanın vergi ödevi başlıklı 73. maddesindeki "... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklinde düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp - kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği de kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, Kanun'un 17.06.2016 tarihli yürürlük tarihinden önceki dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak tahsil edilmiş bedelleri hukuka uygun hale getirdiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, Kanun'un 17.06.2016 tarihli yürürlük tarihinden önceki dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak tahsil edilmiş bedelleri hukuka uygun hale getirdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliği nedeniyle, hukuka uygun hale gelen kayıp - kaçak bedellerine ilişkin tahsilatın davalı tüketiciye iadesine karar verilemeyeceği gözetilerek; davacı tarafın açtığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte; her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. HMK'nın 332. maddesi uyarınca; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir. Her ne kadar, yasa değişikliği nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekmekte ise de; davalı, davanın açıldığı tarihte Yargıtay içtihatlarına göre haklı olmakla, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Mahkemece, bu hususun da resen gözetilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363. maddesine dayalı Kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile, hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, HMK'nın 363/3. maddesi uyarınca gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 23/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5100, Karar No: 2007/5051, Tarih: 16.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5100 E.  ,  2007/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10903, Karar No: 2017/645, Tarih: 26.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10903 E.  ,  2017/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların . Esas 2008/1139 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, bu karar ile müşterek çocukların velayetlerinin müvekkiline verildiğini ve her bir çocuk lehine ayrı ayrı aylık 350.00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, daha sonra açılan nafaka arttırım davasında . Esas sayılı dosyası ile her bir çocuk lehine hükmedilen nafakanın 450.00-şer TL’ye yükseltilmesine karar verildiğini, gerek müvekkilinin gerekse davalının aile hekimi olarak görev yaptığını, müşterek çocukların her ikisinin de . eğitim-öğretim gördüklerini, tüm ihtiyaçlarının müvekkili tarafından karşılandığını, davalının hükmedilen nafakanın dışında çocukların hiçbir ihtiyacı için katkıda bulunmadığını ileri sürerek, çocukların ihtiyaçlarının göz önünde bulundurularak nafakanın her çocuk için ayrı ayrı 2.000,00 TL 'ye yükseltilmesine, her yıl iştirak nafakalarının .tarafından yayınlanan . oranda ayrı ayrı arttırım yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin aylık maaşının 6.000,00 TL, devlet katkısı ile yaklaşık 8.000,00 TL civarında olduğunu, davacının da pratisyen doktor olduğunu, aylık gelirinin 8.000,00 TL'den fazla olduğunu, müvekkilinin bankada hiçbir nakit birimi olmadığını, ancak davacının 200.000,00 TL civarında nakit birikimi olduğunu, müvekkilinin boşandıktan sonra ikinci evliliğini yaptığını, bu evliliğinden iki çocuğu olduğunu, eşinin ev hanımı olduğunu, çalışmadığını belirterek nafakada hakkaniyet gereği indirim yapılmasını ve davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

./..

-2-

Mahkemece; müşterek çocukların giderleri, davalının geliri, sabit ödemeleri, evli, eşinin çalışmıyor oluşu, iki çocuğunu daha oluşu ve davacının gelir durumu, kira vermediği hususları ile iştirak nafakasına hükmedildiği tarihten bu yana geçen sürede paranın satın alma gücünde meydana gelen azalma ve hakkaniyet gereği davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakasının her bir çocuk için dava tarihinden itibaren takdiren 650.00-şer TL'ye yükseltilmesine, her bir çocuk için hükmedilen iştirak nafakasına dava tarihini takip eden bir yıl sonraki dönemden başlayarak her yıl.oranında ayrı ayrı artış yapılmasına karar verilmiş; verilen bu hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; iştirak nafakasının aylık 200,00’er TL artırımının hakkaniyete uygun olup olmadığı ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamada yeterli olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; iştirak nafakasının aylık 200,00’er TL artırımının hakkaniyete uygun olup olmadığı ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamada yeterli olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuklar 2004 doğumlu . 2006 doğumlu . özel okulda okudukları, davacı annenin . olarak çalıştığı,. 2015 maaş bordrosuna göre aylık kazancının 8.298,00 TL olduğu, kendisine ait evde iki çocuğu ile birlikte oturduğu, davalı babanın ise, aile hekimi olarak görev yaptığı, Ekim 2015 maaş bordrosuna göre aylık gelirinin 8.737,00 TL olduğu, kendisine ait evde eşi ve iki çocuğu ile birlikte oturduğu, üzerine kayıtlı bir aracının bulunduğu, oturduğu ev ve arabası için kredi ödediği anlaşılmaktadır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Dosya içeriğinden; tarafların . sayılı ilamı ile boşandıkları ve boşanma ile her bir çocuk için aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, iştirak nafakalarının. 2010/110 Esas, 2010/1409 Karar sayılı ilamı ile 350’şer TL’ye,. Karar sayılı ilamı ile de 450’şer TL’ye çıkartıldığı ve son nafaka arttırım dava tarihinin 18/01/2013 olduğu anlaşılmaktadır.Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 2 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

./..

-3-

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK’nun 440/I. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/1239, Karar No: 2024/1404, Tarih: 09.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1239 E.  ,  2024/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2405 E., 2023/2088 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1351 E., 2023/896 K.

KARAR

1-İlk derece mahkemesince, iflas yoluyla takibe itirazın kaldırılması ve iflas davasında davalının borçlu banka ile yapmış olduğu protokol sonucu ibra edildiğini davacıya bildirmesi gerektiği, davalı asıl borçlu kefilin ileri sürmesi gereken bu def'iyi bildiğini veya bilmesi gerektiğini ispatlayamadığını, davalının bu hususta bir iddiası bulunmadığı gibi delil de sunamadığı, davacının kefaletten kaynaklı ödeme bakımından rücu hakkı bulunduğu, depo emri üzerine borcun ödendiğinden iflas isteminin konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından davacı hakkında başlatılan icra takibinde davalının keşidecisi olduğu bonodan dolayı aval veren sıfatıyla alacaklı bankaya 175.000,00 TL ödeme yaptığının sabit olduğu, bu ödemeyi lehine aval verilen davalıdan talep edebileceği, mahkemece kefalet hükümlerine dayalı değerlendirilme yapılarak somut olaya uygun düşmeyen gerekçeyle karar verilmesinin doğru olmadığı, kararın gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği belirtilerek istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle konusuz kalan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; aval veren sıfatıyla ödeme yapan davacının rücu hakkı bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.05.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.