muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2926, Karar No: 2024/927, Tarih: 04.03.2024

2. Dairece verilen 20.06.2018 tarihli ve 2017/3307 E., 2018/6855 K. sayılı ilamla; oluşan zarar kiralanan alanın sınırları dışında meydana geldiğinden davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, davalı ... ile davacı arasındaki uyuşmazlığın kira hukukundan kaynaklandığı ve adli yargının görev alanına girdiği, Mahkemece davanın esası incelenerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 02.10.2019 tarihli ve 2018/477 E., 2019/295 K. sayılı kararla; davaya bakmaya görevli Mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğundan bahisle, davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılardan Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 18.11.2020 tarihli ve 2020/10753 E., 2020/6741 K. sayılı ilamla; dava 31.08.2004 tarihinde açılmış olmakla, dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) göreve ilişkin 1 ila 8 inci maddelerinin uygulanması gerektiği, davanın değeri 56.400.000.000 eski Türk Lirası olup işin esası incelenerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekli olduğundan bahisle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalılardan Kazanlı (Akdeniz) Belediyesi arasında 04.02.1999 tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı, davacının kiraladığı parsele satmak amacıyla palmiye ağaçları diktiği, Belediye yetkilileri tarafından sahilde yol açılacağı ve açılacak yolun kiralanan parselden geçecek olması nedeniyle davacının palmiye ağaçlarını sökmesinin istendiği, davacının palmiye ağaçlarını dikmek üzere başka bir yer tahsis edilmesi şartıyla bu isteği kabul ettiği, bunun üzerine palmiye ağaçlarının masrafı davacı tarafından karşılanarak Belediye tarafından gösterilen başka bir yere nakledildiği, nakledilen bu yeni yer çukur olduğundan su baskınları nedeniyle ağaçların zarar gördüğü, ayrıca bir kısım ağaçların da yakıldığı, Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/323 E., 2006/927 K. sayılı dosyasının hüküm kısmında; "Kazanlı Belediye Encümenliğinin bu yerde yol çalışması ve çevre sit alanları koruma kararı alması üzerine, palmiye ağaçlarının Belediyenin çöplük alanı olarak kullanıldığı yerin bitişiğindeki araziye taşındığı, bu alanda Belediyece yaptırılan temizleme, düzenleme işlemleri sırasında şikayetçiye ait palmiye ağaçlarının bir kısmının zarar gördüğü sabit olmuştur." hükmü gereğince davalı Belediyenin haksız fiilinin sabit olduğu, tespit dosyasında yapılan keşif sonrası bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, dava konusu yerde yapılan incelemeler neticesinde davacının 56.400,00 TL zararının oluştuğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 56.400,00 TL tazminatın 17.05.2004 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; davanın tam yargı davası olarak idari yargıda görülmesi gerektiğini, uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanmadığını, diğer davalının davacıya kişisel husumetinden kaynaklı zarara sebebiyet verdiği iddiası bakımından dosyanın tefrik edilmesi gerektiğini, davaya konu yer ile ilgili yazılı kira sözleşmesi bulunmadığı gibi Belediyenin şifahi olarak kira ilişkisi kurduğu ve rıza gösterdiği iddiasının da kanıtlanamadığı, davacının palmiye ağaçlarını diktiğini iddia ettiği parselin mülkiyetinin Belediyeye ait olduğunu, davaya konu yerde satmak amacıyla palmiye ağacı dikilmesine yönelik Belediyeden alınmış herhangi bir izin, olur ya da kira sözleşmesi bulunmadığını, davacının söz konusu yerdeki varlığına ve palmiye ağacı dikmesine dayanak herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, kira sözleşmesinin ise çay bahçesi olarak kiralanan yere ilişkin olduğunu, yetiştiricilik yapmak için kiralanmış bir yer ve kira sözleşmesi bulunmadığını, davacının kiraladığı yer dışında bir yeri işgal ettiği, fiilen işgal edilen 2845 m²’lik alanda izinsiz olarak bedel ödemeden ticari faaliyette bulunduğunu, bu nedenle 15.07.2004 tarihli ve 53 sayılı encümen kararı ile haksız işgalden dolayı işgal harcı tahsil edilmesine karar verildiğini, aralarında şifai olarak kurulabilecek bir ilişki olmadığını, Belediyece çöp alanının düzenlenmesi temizlenmesi faaliyeti sırasında dosyada mevcut 17.05.2004 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere 3640 parsel üzerinde 50 cm boyunda 25 civarında palmiye ağacının alanın otluk olması nedeniyle fark edilemediğinden hasar gördüğünü, oysa tespit raporunda sökülen palmiye ağaçlarının toplam 376 adet ve yaşlarının 8 yaşında olduğu ve söz konusu alanda palmiyelerin 3mtx3mt şeklinde dikildiğinin belirtildiğini, kira sözleşmesinin 04.02.1999 tarihli

olduğunu beyan edilmesine rağmen ağaçların 8 yaşlarında olamayacağını, ağaçların yaşının 8 yaşlarında olmasının dahi Belediyenin bilgisi ve izni dışında bu ağaçları diktiğinin göstergesi olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili; davalının diğer davalı Belediyenin başkanlığı yaptığı dönemde gerçekleştirdiği idari işlemlerden dolayı şahsi olarak sorumlu tutulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, ceza dosyasında müvekkili hakkında beraat kararı verildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davacı vekili; 31.08.2004 olan dava tarihinden itibaren yasal faizin

2. Davalı ... vekili; davalının diğer davalı Belediyenin başkanlığı yaptığı dönemde gerçekleştirdiği idari işlemlerden dolayı şahsi olarak sorumlu tutulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, ceza dosyasında müvekkili hakkında beraat kararı verildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davacı vekili; 31.08.2004 olan dava tarihinden itibaren yasal faizin

bu tarihten günümüzde artan enflasyon ve döviz kuru ile TL'nin azalan satın alma gücü karşısında davacının zararını karşılamadığını, ağaçlar ile fidanlar ticari amaçla yetiştirildiğinden asıl alacağın 17.05.2004 tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile tahsili gerektiğini, keşif yapılması gerektiğini, karar altına alınan tutardan fazla olan asıl alacağın tespit edilemediğini 10.08.1999 tarihli Belediye adına ... imzalı belgede "Mülkiyeti Belediyemize ait 30.04.1998 tarihli ve 82 sayılı encümen kararı ile kiralamış olduğunuz çay bahçesini yapılan denetimlerde amacından aykırı olarak (Palmiye ağacı dikilerek) kullandığınız tespit edilmiştir. ..." denilip aynı sebeple 10 gün içerisinde palmiye ağaçlarının başka bir yere naklinin istendiğini, çay bahçesi olarak kiralanan yerde palmiye yetiştiriciliği yaptığı hususunun Belediye yazısından anlaşıldığını, palmiyelerin satışı için 8 yaşın yetersiz olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesine konu alana dikilen ve sonrasında başka bir alana nakledildiği ileri sürülen ağaçlar nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Yukarıda yer verilen kanun hükümleri uyarınca; ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

2. Somut olayda davacı; davalı ... ile imzaladığı kira sözleşmesi uyarınca kiralanana yetiştirip satmak üzere palmiye ağaçları ektiğini, daha sonra Belediyece şifahen gösterilen yere masrafı kendisine ait olmak üzere ağaçları taşıdığını, diğer davalı ... Başkanının tasarrufuyla çöp yakma işlemi bahanesiyle ağaçlarına zarar verildiğini ileri sürerek, tazminat isteminde bulunmuştur.

2. Somut olayda davacı; davalı ... ile imzaladığı kira sözleşmesi uyarınca kiralanana yetiştirip satmak üzere palmiye ağaçları ektiğini, daha sonra Belediyece şifahen gösterilen yere masrafı kendisine ait olmak üzere ağaçları taşıdığını, diğer davalı ... Başkanının tasarrufuyla çöp yakma işlemi bahanesiyle ağaçlarına zarar verildiğini ileri sürerek, tazminat isteminde bulunmuştur.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı ile davalı ... arasında imzalanan kira sözleşmesinde davacının kiralananda ağaç yetiştireceğine dair hüküm bulunmadığı, Belediye tarafından davacıya ağaçları dikmek üzere yer gösterildiğine dair delil sunulmadığı, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği ağaçların dikili olduğu arazinin ise davalı Belediyeye ait olduğu, taraflar arasında buranın kullanımına dair bir sözleşmenin bulunmadığı,Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/323 E., 2006/927 K. sayılı dosyasında davalı ... aleyhine açılan davada davalının suç işlediğine yeterli inandırıcı ve kesin delil bulunmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

4. Mahkemece, davacı tarafça zarar gören ağaçların kendisine ait olduğuna dair ispata yarar delil sunulmayıp, bütünleyici parça niteliğindeki ağaçların mülkiyeti ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın malikine ait olacağından ve Belediyece davacı tarafından söz konusu yere ağaç dikilmek üzere yer gösterildiğine yahut izin verildiğine dair bir belge de sunulmadığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davalılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9650, Karar No: 2015/5502, Tarih: 04.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9650 E.  ,  2015/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/11/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, müdür yardımcısı olarak görev yaptığı okulda, davalının ücretli öğretmenlik yaptığını,davalının kendisini, İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne şikayet ettiğini, yapılan inceleme sonucunda, davalının şikayet dilekçesinde iddia edilen olayların ispatlanamaması nedeni ile işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini belirterek uğradığı manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız olarak şikayette bulunduğu belirtilerek istemin bir kısmı kabul edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli,gelişimi, olay tarihi, şikayetin konusu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli,gelişimi, olay tarihi, şikayetin konusu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5914, Karar No: 2018/7569, Tarih: 17.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5914 E.  ,  2018/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde hükümden sonra mağdurenin yaşının Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2014 gün ve 2014/96 Esas, 2014/388 Karar sayılı ilamı ile tashih edildiği anlaşılmakla, söz konusu dosya temin edilip, yaş düzeltilmesine ilişkin deliller değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Mahkemece kabul edilen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun takibinin şikayete tabi olup, şikayet hakkına sahip müşteki Satı'nın kovuşturma evresinde verdiği 12.02.2013 tarihli ifadesinde sanık ...'tan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, şikayetten vazgeçmenin iştirak halinde işlenen suç nedeniyle diğer sanık ...'a da sirayet edeceği gözetilip şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmedikleri sanıklardan sorulduktan sonra neticesine göre, hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16547, Karar No: 2015/13542, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16547 E.  ,  2015/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2012

NUMARASI : 2011/80-2012/103

Davacı M.. D.. vekili Avukat Özgür tarafından, davalı Z.. K.. aleyhine 23/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5314, Karar No: 2013/8447, Tarih: 31.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5314 E.  ,  2013/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.08.2011 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 687 parsel sayılı taşınmazında bulunan su kaynağının davalının 688 parsel sayılı taşınmazında açtığı kuyu nedeniyle kuruduğunu belirterek davalının suya elatmasının önlenmesini ve su rejimi kurulmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 756. maddesine göre; kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup, bunların mülkiyetinin ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabileceği belirtilmiştir.

Gerçek kaynağın suyu bir akiferden gelir. Su çıkışı bir noktadan veya bir alandan olabilir. Bu alana kaynak alanı denir. Kaynak, yeraltı suyunun doğal olarak yeryüzüne çıkması halidir.

Kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular yararlanabilir.

Uygulamada kaynak; “yeraltı suyunun üst düzeyinin yer yüzeyini kestiği yer” olarak tanımlanmaktadır. Yeraltı suyu doğal yoldan yeryüzüne çıkmamış, drenaj vs. yollarla çıkarılmış ise, kaynak olarak değil, drenaj veya kuyu vs. isimlerle anılır. Bu şekilde insan eliyle çıkarılan sular, yeraltı suyu olarak kabul edilir.

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK.md.756/2).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak, onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz (TMK.md.756/2).

Arazisinde faydalı ihtiyaçları için yeter miktarda su bulunmayan veya bu suyu elde etmesi fahiş masrafı icabettiren bir kimsenin, komşu arazideki yeraltı suyundan istifade şartları 20. maddede sözü geçen tüzükte belirtilir (167 Sayılı Yeraltı Suları Kanunu 1-6. madde).

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan 02.10.2012 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda, dava konusu 687 parsel sayılı taşınmazdaki suyun, davalıya ait 688 parsel sayılı taşınmazdaki kuyudan, eğimin kuzeyden güneye olması, aynı kotta olmaları nedeniyle etkilenmeyeceği belirtilmiştir. Davacı vekili tarafından suların birbirini etkileyip, etkilemediğinin bilimsel yöntemlerle tespit edilmediği ileri sürülerek bilirkişi raporuna itirazda bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, suların en az olduğu dönemde uzman bilirkişi kurulu (jeolog, ziraat ve fen) marifetiyle yeniden keşif yapılarak, davacının kullandığı su kaynağının renklendirici kimyasallarla boyanması ve davalı kaynağından su çekilmesi suretiyle mevcut sulara zarar vermeyecek şekilde kaynakların birbirlerini etkileyip etkilemediği kesin alarak belirlenmeli, davalının su kaynağının, davacının kullandığı kaynağı etkilediğinin tespiti halinde davalının kullandığı su kuyusunun kapatılması halinde suyun eski hale dönüp dönmeyeceğinin de araştırılması, suyun eski hale dönmeyeceğinin saptanması durumunda tarafların ihtiyaçları gözetilerek davalı kaynağından su rejimi kurulmalıdır.

Değinilen hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 31.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11159, Karar No: 2015/2429, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11159 E.  ,  2015/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3638, Karar No: 2010/8173, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3638 E.  ,  2010/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gören araç malikine maddi tazminat ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu ileri sürerek, ödenen tazminatın davalıdan rücuan tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Trafik Sigortası Genel şartların B.B.4.d maddesinde, herhangi bir sınırdan söz edilmeksizin sigortalı araç sürücüsünün alkollü içki almış olması nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş olmasından dolayı meydana gelen kaza sonucunda, üçüncü kişiye ödenen tazminatın, sigortalıdan rücu edebileceği düzenlenmiştir. Ancak, sürücünün tek başına alkollü olması tazminatın rücu edilebilmesi için yeterli olmayıp, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gemiş olması gerekir. Mahkemece, anılan hususta bilirkişi raporu alınmış, nöroloji uzmanı ve trafik uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, kazanın meydana geliş biçimi ve yasal sınırın altında bulunan alkol oranı dikkate alındığında kaza-

nın salt alkolün etkisi ile meydana gelmediği belirtilmiştir. O halde, mahkemece alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, sürücünün alkollü ve kusurlu olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.