muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12944, Karar No: 2017/2957, Tarih: 06.04.2017

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü - Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle - köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Dosya kapsamında toplanan delillerden, davacı Kurumun 01.01.2010 - 17.01.2015 tarihleri arasında ödenen aylıkların tahsilini talep ettiği, UYAP sistemindeki nüfus kayılarına göre davalı ve eski eşin boşanmalarının 21.06.2010 tarihinde kesinleştiği ve 01.12.2010 tarihinde de tenfiz kararının kesinleştiği, dosyaya celp edilen nüfus yerleşim yeri kayıtlarından davacının 19.09.2007 tarihinde ...'ta oturduğu, 16.09.2010 tarihinde davalı ve eski eşin birlikte oturduğu iddia edilen ... Mah.'de bulunan adresini, 12.12.2014 tarihinde ise yine birlikte oturulduğu iddia edilen .... Köyü'nü nüfusa yerleşim yeri adresi olarak bildirdiği, dava dışı eski eşin ise 19.09.2007 tarihinde ..., 01.03.2011 tarihinde ise ... Bulvarı'nda bulunan adresini nüfusa bildirdiği anlaşılmaktadır. Türkiye'de ilk olarak davacının 16.09.2010 tarihinde eski eşin ise 01.03.2011 tarihinde yerşeşim yeri adresi bildirdiğinden davalının ve eski eşin boşanma tarihleri olan 21.06.2010 ve davalının ilke nüfusa adres bildirdiği 16.09.2010 tarihleri arasında davalı ve eski eşin nerede oldukları, ...'tan nezaman Türkiye'ye gelerek yerleştikleri ve bu tarihler arasında birlikte oturup oturmadıkları hususunun araştırılmadığı anlaşılmakla belirtilen tarihlerdeki ikamet yerlerinin tespit edilerek “boşanılan eşle

eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı tespit edilen adreslerde birlikte yaşama olgusunu bilebilecek komşu, kapıcı, yönetici ve esnaf resen araştırılarak tanık olarak dinlenilmeleri, kurum raporunun aksi ispat edilene kadar geçerli belgelerden olduğu da gözetilerek, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davacının davasının kabulüne, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22573, Karar No: 2014/27029, Tarih: 11.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/22573 E.  ,  2014/27029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davalı vekiline tebliğinin usulüne uygun olmadığı (aynı konutta yakına şekilde) anlaşıldığından temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline usulüne uygun olarak yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5264, Karar No: 2012/6168, Tarih: 18.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5264 E.  ,  2012/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yönetim kurulu kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.06.2012 gün ve 2012/1874 Esas 2012/4033 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, eczacı olan müvekkilinin ihtiyacı olan ürünleri temin etmek amacıyla 05.07.2010 tarihinde davalı kooperatife ortaklık başvurusunda bulunduğunu, yönetim kurulunun 06.07.2010 tarih ve 10-27-A sayılı kararı ile başvurusunun reddedildiğini, ortaklık başvurusunun kanun ve ana sözleşmeye uygun olduğunu, buna rağmen kooperatif yöneticilerinin kendisine duyduğu husumet nedeniyle ortaklığa kabul etmediğini ileri sürerek, kooperatif yönetim kurulunun 06.07.2010 tarihli 10-27/A sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 07.06.2012 tarih, 2012/1874 E., 2012/4033 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9621, Karar No: 2009/9133, Tarih: 27.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9621 E.  ,  2009/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3867, Karar No: 2019/6752, Tarih: 30.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3867 E.  ,  2019/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 20.04.1982-09.11.1987 tarihleri arası 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının tespiti ile bu süre de dikkate alınarak tahsis yapılmasını ve fark aylıkların tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği 1479 sayılı Yasanın 24. ve 25. maddeleridir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Mahkemece verilen ilk kararda; 20.04.1982-09.11.1987 tarihleri arasında vergi dairelerine veya Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile Meslek Odalarına kayıtlı olduğuna dair herhangi bir belge bulunmayıp bu döneme ait prim ödemeleri de bulunmadığından davanın reddi kararı verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda; 20.04.1982-09.11.1987 tarihleri arasında vergi dairelerine veya Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile Meslek Odalarına kayıtlı olduğuna dair herhangi bir belge bulunmayıp bu döneme ait prim ödemeleri de bulunmadığından davanın reddi kararı verilmiştir.

Mahkemece verilen karar, Dairemizin 05.03.2018 tarih 2015/20865 E 2018/1679 K sayılı kararı ile "Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; Kurum tarafından, davacının 09.11.1987 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığı tahsise esas alınarak 01.03.2013 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı tarafından 15.10.1992 tarihinde 2.288,00 TL toplu prim ödemesi yapıldığı ve bu ödemenin 20.04.1982 -15.10.1992 tarihleri arası sigortalılığına ilişkin olduğu iddiasında bulunulduğu, Kurum tarafından ise bu ödemenin 09.11.1987-15.10.1992 tarihleri arası sigortalılığına ilişkin olduğunun kabul edildiği, dosya kapsamında davacının sigortalılık başlangıcına ilişkin farklı Kurum kayıtlarının olduğu, mahkeme tarafından farklılıkların neden kaynaklandığı hususunun Kurumdan sorulduğu, Kurum tarafından mahkemeye verilen bilgi yazısında; Kurum sigortalısı davacı ... hakkında mahkeme tarafından bilgi istenilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, 06.02.1992 tarih 34363 sayılı Halkalı Vergi Dairesince onaylanan giriş bildirgesine istinaden 09.11.1987 tarihinde 4/B kapsamında tescilinin yapıldığının tespit edildiğini, 21.11.1994 tarih 28289 sayılı Halkalı Vergi Dairesi yazısı ile 01.06.1981 ile 06.02.1992 tarihleri arasındada mükellefiyet kaydı olduğunun bildirildiği, bu kayda istinaden ilgili Kanun gereği sigortalılık başlangıcının 20.04.1982 olarak güncellendiği, ancak sigortalı hakkında Halkalı Vergi dairesince onaylanan farklı tarihlerdeki sigortalılık formları ve Kuruma hitaben yazılan resmi yazılarda mükellefiyet kaydının başlangıç tarihinin 09.11.1987 olarak bildirildiğini, ilgili hakkında yapılan işlemlerde sigortalılık başlangıç tarihinin 09.11.1987 olarak tesis edilmiş olduğu, Kurum kayıtlarında, davacının sigortalılık başlangıç süresinin farklı olması Kurum tarafından yukarıda belirtildiği şekilde izah edildiği, mahkeme tarafından davacının vergi kayıtlarına ilişkin doğrudan Vergi Dairesinden bilgi istenilmediği, Kurum yazısı ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, talep dönemindeki davacıya ait vergi ve oda kaydı araştırılmalı, 15.10.1992 tarihinde davacı tarafından yapılan toplu prim ödemesinin hangi dönemlere ilişkin yapıldığı araştırılmalı, davacının vergi mükellefiyetine ilişkin farklı kayıtların olması sebebi Vergi Dairesinden sorulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir." şeklinde gerekçe ile bozulmuştur.

Bozma ilamı gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ile karar verilmiştir.

Mahkemece, talep dönemindeki davacıya ait vergi ve oda kaydı araştırılmalı, 15.10.1992 tarihinde davacı tarafından yapılan toplu prim ödemesinin hangi dönemlere ilişkin yapıldığı araştırılmalı, davacının vergi mükellefiyetine ilişkin farklı kayıtların olması sebebi Vergi Dairesinden sorulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir." şeklinde gerekçe ile bozulmuştur.

Bozma ilamı gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ile karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacıya, 09.11.1987 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalığı esas alınarak 01.03.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının ilk sigortalılık tescilinin 09.11.1987 tarihi olarak yapıldığı, davacı tarafından 15.10.1992 tarihinde 2.288,00 TL toplu olarak prim ödemesi yapıldığı, 21.11.1994 tarihli vergi dairesi yazısı dikkate alınarak ilk sigortalılık tescilinin 20.04.1982 olarak güncellendiği, farklı vergi kayıtları olması üzerine tekrardan davacının vergi faaliyetinin ne zaman başladığı sorularak; 09.11.1987 cevabı üzerine ilk sigortalılık tescili, tekrar ilk olduğu şekli gibi düzeltilerek işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacının ilk sigortalılık tescili 20.04.1982 olarak, toplu prim ödeme tarihi olan 15.10.1992 tarihinden sonraki tarihli 21.11.1994 tarihli vergi dairesi yazısı üzerine güncelleme yapılmak suretiyle sağlanmış ise de davacı tarafından; 15.10.1992 tarihinde yapılan ödemenin 20.04.1982-15.10.1992 tarihleri arasındaki sigortalılığı için yapıldığı iddia edilmekle; 20.04.1982-09.11.1987 dönemi için Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile Meslek Odalarına kayıtlı olup olmadığı araştırılmalı, bu dönemde kendi nam ve hesabına çalışması olup olmadığı 1479 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenen, “sosyal güvenliğin vazgeçilmez ve kaçınılamaz” kamusal yapısı gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak, varılacak sonuç uyarınca, 1479 sayılı Kanunun 24. ve 25'nci maddeleri kapsamında değerlendirme yapılıp, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gereken dönem, kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılan toplu prim ödemesinin hangi dönemlere ilişkin yapıldığı araştırılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6551, Karar No: 2022/16267, Tarih: 06.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6551 E.  ,  2022/16267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.07.2019 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.08.2019 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Olay günü suça sürüklenen çocuk ...’nın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...ile birlikte mağdurun ikametinin bulunduğu binanın bodrum katına bıraktığı bebek arabasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 142/1-b, 116/1, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, ilk hükmün verildiği 20.03.2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 09.03.2021 tarihleri arasında geçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15412, Karar No: 2010/6122, Tarih: 28.04.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/15412 E.  ,  2010/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanununa aykırılıktan ... Turizm Tic. Ltd. Şti.'nin 2.945 Yeni Türk lirası ve 1.140 Yeni Türk lirası idari para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Marmaris Kaymakamlığınca düzenlenen iki adet idari yaptırım kararına yönelik başvurunun, başvuran kişinin şirketi temsile yetkili olmadığından bahisle, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28. maddesi gereğince usulden reddine dair Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/11/2006 tarihli ve 2006/192 değişik iş sayılı kararına karşı vuku bulan itiraz üzerine, başvuranın idari para cezası uygulanan şirketi temsile yetkili olduğu gerekçesiyle 2.945 Yeni Türk lirası tutarındaki miktara yönelik itirazın kabulü ile bu cezaya yönelik Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/11/2006 tarihli kararının kaldırılmasına, esastan inceleme yapılarak bir karar verilmek üzere dosyanın Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 1.140 Yeni Türk lirası tutarındaki idari para cezasının miktarı itibarıyla kesin olması nedeniyle bu konuda değişiklik yapılamayacağından itirazın reddine ilişkin, MUĞLA 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2007 tarihli ve 2007/603 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.9.2007 gün ve 48998 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2007 gün ve KYB. 2007-219810 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;