muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12111, Karar No: 2012/22447, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12111 E.  ,  2012/22447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,.

2-Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremez duruma gelmesi nedeniyle kesinleşen kısmi davada saklı tuttuğu bakiye maddi tazminat ile kesinleşen kısmi davada hükmedilen manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizinin tahsilini davalılardan dayanışmalı olarak istemiştir.

Mahkemece, yeniden hesap raporu alınıp hükme en yakın tarihli pesin sermaye değeri indirilerek "davanın kısmen kabulü ile; 63.401,52 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte, 11.109,86 TL faiz alacağının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

Davalı ... temyiz dilekçesinde, poliçe limitinin 30.000,00.-TL olduğunu ve davacıya ilk kısmi dava nedeniyle 2.000,00-TL, 20.04.2004 tarihinde de kalan 28.000,00.-TL'nin yasal faiziyle birlikte 66.980,00.-TL olarak ödendiğini ileri sürmektedir. Mahkemece bu konuda araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Kabule göre de, mahkemece davalı ... Sig. T.A.Ş. 'nin sorumluluğu poliçe limiti ve bu limite dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle sınırlı olmak üzere, davalılar ... ... İnş.ve Beton San. Tic. A.Ş. ile ... Sigorta T.A.Ş. den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, muallak ve infazda güçlük çıkaracak bir şekilde sadece "davalıdan" tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacıya, davalı ... Sigorta T.A.Ş. 'nce bu olay nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığını araştırmak, yukarıdaki açıklamalar da dikkate alınarak, ödeme yapılmış ise maddi zarardan usulüne göre indirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usül ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15533, Karar No: 2012/8544, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15533 E.  ,  2012/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait değişik mağazalarda ve en son İnönü Caddesi şubesinde çalıştığını, davalı şirketin hiç bir sebep ve gerekçe yokken müvekkilinin iş sözleşmesini feshettiğini, müvekkiline gönderilen yazılı fesih bildiriminde 17/09/2010 tarihinde mağazaya iki koli mal geldiği halde, bir koli gelmiş gibi mağazadaki açığı kapatmak için eksik ürün formu düzenlediği gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/ll bendine göre feshedildiğinin bildirildiğini, oysa mağazaya 17/09/2010 tarihinde bir koli eksik mal geldiğini, 18/09/2010 tarihinde eksik mal formu düzenlendiğini, feshin süresinde de yapılmadığını, dolayısıyla yapılan feshin haksız ve geçersiz olduğunu, savunmanın da zorla imzalatıldığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının İnönü mağazasında mağaza sorumlusu olarak görev yaptığını, mağaza sorumlularının görev yaptıkları mağazada amir konumunda olduklarından her türlü düzen ve işleyişten sorumlu olduklarını, davacının görev yaptığı mağazaya siparişi verilen iki koli keçi peynirinin 17/09/2010 tarihinde siparişe uygun mağazaya gönderildiğini, davacının iki koli keçi peynirini teslim aldığını, ancak mağazanın daha önceden var olan keçi peyniri açığını kapatmak için bir koli eksik peynir gelmiş gibi eksik ürün formu düzenlediğini, dolayısıyla davacının kendisine duyulan güveni kötüye kullandığını ve görevini suiistimal ettiğini, bu olayın öğrenilmesi üzerine davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-e maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işverene ait mağazada çalışırken depodan mağazaya iki koli keçi peyniri gönderildiğini, davacının bu iki koli keçi peynirini teslim aldığı halde bir koli keçi peyniri gelmiş gibi eksik ürün formu düzenleyip depoya gönderdiğini, işyerinde halen çalışan davalı tanıklarının ifadelerine göre, davacının bu davranışı mağazanın eksik olan keçi peyniri açığını kapatmak amacıyla yaptığı, diğer bir koli keçi peynirini evine götürmediği, bu konuda haksız bir menfaat temin etmediği, tamamen mağazanın açığını kapatmak amacıyla böyle bir yolu tercih ettiği, eylemi yanlış olmakla birlikte feshin hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, mağaza sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 17/09/2010 tarihinde mağazaya gelen malda iki koli olarak keçi peyniri sipariş verilmesi ve mağazaya iki koli geldiği halde, mağazasındaki açığı kapatmak için 18/09/2010 tarihinde bir koliye eksik formu düzenlemesi sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-e maddesi gereği feshedilmiştir. Yargılama sırasında toplanan delillerden, mağazaya gerçekten belirtilen tarihte söz konusu üründen iki koli geldiği ve davacının bir kolisi için eksik formu düzenlediği sabittir. İşçi savunmasında da bu durumu kabul etmiş, keçi peynirinin daha önce yapılan sayımda bir koli eksik olduğunun tespit edilmesi sebebiyle tam gelen malda bu açığı kapatmak için eksik işlemi yaptığını açıklamıştır. Mahkeme gerekçesi dosya içeriğine uygun değildir. Öncelikle uzun bir kıdeme sahip olan işçi, mağazada sorumlu olarak çalışmaktadır. Belirtilen bir koli ürün eksikliğinin nereden kaynaklandığı net değildir. Yaptığı işin niteliği dikkate alındığında, işçinin sorumluluğu ihtimal dahilindedir. Diğer taraftan, davacının bir koli ürüne eksik formu düzenlemesi, ürünü gönderen kişi ya da firmanın veya işverenin bir başka çalışanının sorumluluğunu doğurabilecek niteliktedir. İşçinin davranışı, her iki yönüyle de doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışlardandır. İş ilişkisinde taraflar arasında bulunması gereken güven ilişkisi sarsılmıştır. Fesih haklı sebebe dayanmaktadır. İşe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak oybirliğiyle 03/05/2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15448, Karar No: 2014/3897, Tarih: 04.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15448 E.  ,  2014/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/291145

MAHKEMESİ : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2011

NUMARASI : 2010/493 (E) ve 2011/284 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, hüküm verildikten sonra, katılanın 18/07/2011 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği dikkatte alınarak ve sanığa yüklenen mala zarar verme ve hakaret suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8773, Karar No: 2014/11696, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8773 E.  ,  2014/11696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... .... aralarındaki tazminat davası hakkında İstanbul Anadolu 1 İş Mahkemesince verilen 02/07/2013 gün ve 363/515 sayılı kararın onanmasına ilişkin dairemizin 10/03/2014 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Dairemizin 14.02.2013 gün 2012/10373 Esas 2013/2559 Karar numaralı Yerel Mahkeme kararının bozulmasına dair Yargıtay İlamının ve duruşma gün ve saatinin davalı Akpa Alüm. Plas. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına vekillikten azledilen Av. Gülay Erinan'a tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca da davalı Akpa Alüm. Plas. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemiz ilamının maddi yanılgıya dayalı olduğu ve düzeltilmesinin gerektiği anlaşılmakla, Dairemizin 14.02.2013 gün 2012/10373 Esas 2013/2559 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek işin esastan incelenmesinde;

.../...

...2...

Dava, 21.09.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 7,2 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece,10.636,68 TL maddi, 13.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve bu karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasa (m.36) ile güvence altına alınmış olup, HMK'un 27. maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hâkim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez (HMK mad. 27). Buna göre hâkim, Anayasa ile güvence altına alınan ve HMK'da da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır.

Somut olayda, uyulan Bozma İlamının ve duruşma gün ve saatinin davalı adına azledilen vekile tebliğ edildiği, bu yönüyle usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan ve Yargıtay Bozma İlamına karşı davalı şirket vekilinin beyanı alınmadan, davalı şirketin savunma hakkını kısıtlar şekilde yargılamanın sona erdirilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 14.02.2013 gün 2012/10373 Esas 2013/2559 Karar sayılı Onama kararının kaldırılmasına, Mahkemenin 02.03.2013 tarihli kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına, karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7000, Karar No: 2017/15143, Tarih: 25.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7000 E.  ,  2017/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03/07/2013 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde; hacizli malların taşındığı yeni adresinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak suç tarihi itibarıyla mahcuzların mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak mahcuzların durumu, haciz tutanağında tespit edilen şekilde muhafaza edilip edilmediği tespit edilerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sadece sanığın beyanına dayanılarak yazılı şekilde eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15340, Karar No: 2019/2015, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15340 E.  ,  2019/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17923, Karar No: 2019/3490, Tarih: 15.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17923 E.  ,  2019/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın geri alınması müessesesi, 1086 sayılı HUMK'nın 185 inci maddesinde, 6100 sayılı HMK'nun ise 123 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Her iki kanunda da davalının rızası olmaksızın davacının davasından sarfınazar edemeyeceği (davasını geri alamayacağı) hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı HMK'daki düzenlemede davalı rızasının açık olması gerektiği belirtilmişken, 1086 sayılı HUMK'da davalı rızasının açık olması gerektiği yönünde bir hükme yer verilmemiştir. Ancak teoride ve uygulamada, davalı rızasının açık olması gerektiği, zımni rızanın yeterli olmadığı, HUMK döneminde de kabul edilmiştir. Uygulamada davanın geri alınmasına davanın atiye bırakılması dendiği de görülmektedir. Ancak, ne HUMK'da ne de HMK'da "davanın atiye bırakılması" diye bir müessese yoktur. Yine HUMK'da davanın geri alınması için "davayı takipten sarfınazar etmek" terimi, uygulamada ise kanundaki tabir ya da davayı takipten vazgeçmek tabiri de kullanılmakta idi.

Davanın geri alınabilmesi için davalının açık muvafakati gerekir. Davacının davasını geri alması ve davalının da bu geri almaya açık muvafakat etmesi durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerektiği gerek teoride gerekse Yargıtay uygulamasında kabul edilmiştir. Davanın geri alınması durumunda, dava hiç açılmamış sayılır, mahkemece geri alma anına kadar yapılan yargılamadaki oluşan kanaate göre haksız olduğu düşünülen tarafa vekâlet ücreti ve diğer yargılama giderleri yüklenir. Davacı, geri aldığı davasını ileride harçlarını yatırmak suretiyle tekrar açabilir.

Davayı geri alma, davadan feragat ile karıştırılmamalıdır. Davadan feragat, davaya konu haktan (talepten) vazgeçmek, feragat etmektir. Davadan feragat hukuki niteliği itibariyle, davayı sona erdiren bir usul işlemidir. Davadan feragat aynı zamanda, davaya konu haktan vazgeçilmesi nedeniyle bir maddi hukuk işlemidir. Davadan feragat, davacının tek taraflı varması gerekli, davalının ya da mahkemenin kabulüne bağlı olmayan bir irade beyanıdır. Davadan feragat bozucu yenilik doğuran bir haktır.

Davayı geri alma, davadan feragat ile karıştırılmamalıdır. Davadan feragat, davaya konu haktan (talepten) vazgeçmek, feragat etmektir. Davadan feragat hukuki niteliği itibariyle, davayı sona erdiren bir usul işlemidir. Davadan feragat aynı zamanda, davaya konu haktan vazgeçilmesi nedeniyle bir maddi hukuk işlemidir. Davadan feragat, davacının tek taraflı varması gerekli, davalının ya da mahkemenin kabulüne bağlı olmayan bir irade beyanıdır. Davadan feragat bozucu yenilik doğuran bir haktır.

Davadan feragat kabule bağlı olmadığı halde, davanın geri alınması davalının açık muvafakatine bağlıdır. Davanın geri alınması durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerekirken, davadan feragat halinde "davanın reddine" karar verilmelidir. Davadan feragat halinde, davacı feragat ettiği davayı ileride tekrar açamaz, bir başka ifadeyle feragat edilen hak ileride yeni bir davaya konu yapılamaz, davacı feragat ettiği hakkı ileride dava açarak talep ederse, mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Davanın geri alınmasında ise davacı geri aldığı davayı ileride harçlarını ödemek suretiyle tekrar açabilir. Davanın geri alınmasında, davaya konu haktan feragat edilmemekte, geri alınan davanın ileride tekrar açılma hakkı saklı tutulmaktadır.

Davanın geri alınması ile karıştırılmaması gereken bir başka kurum davayı takipsiz bırakmak ya da davanın müracaata bırakılmasıdır. Davanın müracaata bırakılması, davalının muvafakatine bağlı değildir. Davanın müracaata bırakılması durumunda, dava yenileninceye kadar, yani yasal üç aylık süre içerisinde dava varlığını korur, yasal üç aylık süre içinde davanın yenilenmemesi durumunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Davacının davasını geri almasına davalı açıkça muvafakat etmezse yargılamaya devam edilir. Davacının davayı geri almasına davalı açıkça muvafakat vermezse ve davacı da davasını takip etmezse, davalı isterse dosyayı işlemden kaldırtır isterse yargılamaya davacının yokluğunda devam edilir.

Eldeki davada ise karar tarihinden sonra mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalı ... e tebliğ edilememesi üzerine, davacı kurum vekili tarafından bu davalı hakkında davanın atiye bırakıldığına ilişkin beyanda bulunulmuş olmakla; davacı kurum vekilinin karar öncesinde davanın yukarıda belirtildiği şekilde usulüne uygun geri alınmasına ilişkin talebi ve geri alma şartlarının olup olmadığı mahkemece değerlendirilmeli, geri alma şartlarının olmaması durumunda ölen davalının mirasçıları davaya dahil edilerek yargılama yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair hususlar incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5005, Karar No: 2013/28120, Tarih: 05.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5005 E.  ,  2013/28120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile okul önüne okul çıkışı saatinde geldiğinde servis otobüsleri arasından karşıya geçmek üzere yola giren 8 yaşındaki yayaya çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, olayda sanığın okul çıkış saati olduğunu nazara alarak her an bir öğrencinin yola çıkacağını düşünerek dikkatli bir şekilde seyretmesi gerekirken gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden kusurlu olduğu anlaşılmakla bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.