muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3976, Karar No: 2017/4423, Tarih: 14.12.2017

Bu durumda mahkemece öncelikle hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının dava dilekçesinde alacak isteminde bulunduğu 4 kalemin her biri ile ilgili ne miktarda talepte bulunduğu ve ıslahla artırdığı tutarın içinde dava dilekçesinde gösterdiği her bir alacak kalemi için ne miktar artırımda bulunduğu açıklattırılmalıdır.

2-Mahkemece hükme esas alınan asıl ve ek bilirkişi raporunda, zayıf zemin kazısı (sıyırma kazısı)na ilişkin taleple ilgili olarak sıyırma kazısının yapımı ve nakliyesi A001 pozuna dahil olduğundan davacının talebinin yerinde olmadığı fakat sıyırma kazıları sebebiyle ara seddelerde yapıldığı anlaşılan 6.562,874 m3 dolgunun yükleniciye ödenmesi gerektiği sonucuna varılmış ve 2014 yılı fiyatlarıyla bedeli 116.819,16 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece hüküm altına alınan miktarın içinde bu bedelin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Oysa dava dilekçesine "ek 17" olarak sunulan yapılan işlerin icmaline ilişkin belgede "talep edilen imalât metrajları" kapsamında "oturmadan dolayı 58.206.840 m3, zayıf zemin kazısı yerine yapılan 6.562,874 m3" olmak üzere toplam "64.769,817 m3 dolgu yapılması" gösterilmiştir. Dolgunun yapılmasına ilişkin alacak dilekçesi ile feragat etmiş olup dava dilekçesine ek olarak sunduğu (Ek -17) belgeden anlaşılacağı üzere 6.562,874 m3 zayıf zemin kazısı (sıyırma kazısı) yerine yapılan dolgu tutarıda feragat edilen dolg bedeline ilişkin alacak kalemi içinde kalmaktadır. Bu durumda ara seddelere ilişkin 116.819,16 TL dolgu bedelinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda nakliye (taşıma) ve regloj bedelleri 2014 yılı bayındırlık birim fiyatlarına göre hesaplanmıştır. Yüklenici tarafından sözleşme dışı yapılan ve iş sahibinin yararına olduğu anlaşılan işlerin bedeli, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 410 ve devamı maddeleri uyarınca vekâletsiz iş görme hükümlerine göre istenebilir. Vekâletsiz iş görme hükümlerine göre iş bedeli, işin yapıldığı yıl serbest piyasa rayiç fiyatlarına göre hesap edilir. Yapılan bu hesaplanın içinde KDV'de bulunduğundan ayrıca iş bedeline ilave edilemez. Bu durumda davalı iş sahibi idareden öncelikle hakediş, yeşil defter, ataşman gibi işin yapılması ile ilgili tüm belgeler getirtilerek nakliye ve regloj işinin bedelinin bilirkilerden ek rapor alınarak vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa reyiçleri ile (KDV ayrıca eklenmeksizin) hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken dava tarihi itibariyle ve bayındırlık birim fiyatlarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

4-Dava dilekçesinde, talep edilen 10.000,00 TL alacağın KDV eklenerek tahsili talep edilmişse de, istenilen KDV miktarı gösterilmediği gibi harcı da yatırılmamıştır. Miktarı gösterilip harcı da yatırılmadığından hüküm altına alınan 10.115.124,11 TL tutarın yanında ayrıca KDV'nin de tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Yine mahkemece hüküm altına alınan alacağa davalı idarenin davacının taleplerini reddettiği 07.04.2014 tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır. Hüküm altına alınan alacağa davadan önce faiz yürütülebilmesi için alacaklının yöntemine uygun bir ihtarla borçluyu temerrüde düşürmesi ya da alacağın kararlaştırılan kesin vadede ödenmemiş olması gerekir. Somut olayda, alacakla ilgili kesin vade bulunmadığı gibi temerrüde düşürücü nitelikte bir ihtar da bulunmadığından faizin dava tarihi yerine daha önceki bir tarihten başlatılması da yerinde olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9702, Karar No: 2013/15321, Tarih: 05.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9702 E.  ,  2013/15321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-3, 58/6-9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saiki de dikkate alındığında; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun "terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması" eyleminden açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla,

Kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması şeklinde işlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçu için gereken saik de nazara alındığında; 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasına 6459 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle örgüt propagandası ile oluşacak tehlikeyi somutlaştırmak amacıyla getirilen unsurun, aynı fıkranın (a) bendinde düzenlenen suç için öngörülmediği belirlenmekle;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32175, Karar No: 2014/31120, Tarih: 22.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/32175 E.  ,  2014/31120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/369-2014/157

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte, örnek 10 ödeme emri tebliği üzerine süresi içerisinde icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece, İİK.nun 170/b ve 68/a-5 maddeleri uyarınca borçlunun ihtarlı davetiyeye rağmen duruşmaya mazeretsiz gelmediğinden bahisle itirazın reddine karar verilmiştir.

Borçlu vekilince 22.08.2013 tarihli dilekçede, borçluya ait mukayeseye yarar imzaların bulunduğu yerlerin belirtildiği, mahkemece, imza örneklerinin celbi için ilgili yerlere müzekkere yazıldığı, gelen belgelere dayalı olarak Aydın Jandarma Kriminal Laboratuar Amirliği’nden 20.01.2014 tarihli uzmanlık raporu alındığı, bu raporda takibe konu senetlerdeki imzaların borçlu R.. B..’nun eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığının bildirildiği, ancak Mahkemece, İİK.nun 170/b maddesi delaletiyle İİK.nun 68/a-5 maddesi gereği imza ve yazı örneklerinin alınması için borçlu R.. B..’nun duruşmada hazır olmasına dair yapılan ihtarlı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden bahisle imza itirazının reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 170/b maddesi göndermesiyle kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takiplerdeki imzaya itirazlarda da uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3 maddesinde; “Tatbika medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden merci, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse, oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir” düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen yasa hükmü gözetilerek borçlu vekilinin bildirdiği yerlere yazılan müzekkereler ile celbedilen delillere istinaden Aydın Jandarma Kriminal Laboratuar Amirliği’nden uzmanlık raporu aldırılmasına ve denetime elverişli bu rapora göre imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin ve istikdaptan beklenen amaca ulaşıldığı halde, borçlunun tatbika medar imzalarının alınması gerektiğinden bahisle mazeretsiz gelmediği için İİK.nun 68/a-5 maddesi uyarınca itirazın reddi yönünde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2351, Karar No: 2007/4764, Tarih: 15.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2351 E.  ,  2007/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2006

Bursa 9.İcra Müdürlüğü'nün 2003/3474 sayılı takip dosyasının temyiz olunan icra mahkemesi kararı ile ilgisi belirlendikten sonra, takibin dayanağı belgelerle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16310, Karar No: 2023/2159, Tarih: 09.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/16310 E.  ,  2023/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/32 E., 2016/112 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de sanık hakkında düzenlenen tahkikat evrakının ilgili kurumca yasa gereği idari para cezası teklifinde bulunulmadan düzenlendiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.01.2021 tarihli ve 2016/200969 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun sübuta ermesine rağmen, hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında 24.02.2015-13.03.2015 tarihleri arasında yoklama kaçağı suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; babasının kalp ve astım hastası olduğu, ayrıca hayvanlara bakması gerektiği için askerlik şubesine gelip müracaat edemediğini, hakkında yoklama kaçağından idari para cezası düzenlendiğini 10 gün kadar önce karakoldan öğrendiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Sanık hakkında suç tarihlerinden sonra yoklama kaçağı fiilinden dolayı verilen Ayvalık Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin 02.09.2015 tarihli ve 6017 Esas, 44 Karar sayılı idari yaptırım kararı dosya arasında bulunmaktadır.

4.İdari yaptırım kararının sanığa 16.09.2015 tarihinde tebliğine dair tebliğ mazbatası dosya arasında bulunmaktadır. Tebliğ mazbatasına göre, tebliğin suç tarihlerinden sonra doğrudan sanığın mernis adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı belirlenmiştir.

4.İdari yaptırım kararının sanığa 16.09.2015 tarihinde tebliğine dair tebliğ mazbatası dosya arasında bulunmaktadır. Tebliğ mazbatasına göre, tebliğin suç tarihlerinden sonra doğrudan sanığın mernis adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı belirlenmiştir.

5.Sanık hakkında yoklama kaçağı suçundan dolayı kamu davası açılmasından sonra Ayvalık Askerlik Şubesi Başkanlığının 16.02.2016 tarihli yazısının dosyaya girdiği, söz konusu yazıda sanık hakkında yoklama kaçağı fiilinden dolayı idari para cezası teklifinde bulunulması gerekirken sehven suç dosyasının gönderildiği belirtilerek dosyanın işlem yapılmadan iadesinin istenildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan yoklama kaçağı suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun (1111 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezası bulunması gerekmektedir.

Buna göre suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Barışta, 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi uyarınca haklarında verilen idarî para cezası kesinleştikten sonra kabul edilecek bir özrü olmadan,..." ve de 1632 sayılı Kanun'un 18.02.2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunla değişik 63 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Barışta, 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu'nun 24 üncü maddesi uyarınca haklarında verilen idarî para cezası kesinleştikten sonra belirtilen mazeretlerden birisi bulunmaksızın,..." şeklindeki düzenleme uyarınca, failin müsnet suçu barışta ilk kez işlemesi, sonrasında usule uygun şekilde idari para

cezası ile cezalandırılıp cezanın kesinleşmesi, buna rağmen benzer fiili tekrarlaması gerekmektedir. Suçun oluşumu bakımından idari para cezasının hangi bentteki kabahatten (yoklama kaçağı, saklı, bakaya) dolayı verildiğinin bir önemi olmadığı gibi, failin sonraki işlediği eyleminin de işlenen kabahat eyleminden farklı bir eylem olması mümkündür.

Dosya kapsamına göre; ilk kez yoklama kaçağı kalan sanık hakkında eylemin kabahat teşkil ettiği, bu eylemine ilişkin olarak 1111 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi gereğince Ayvalık Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin 02.09.2015 tarihli ve 6017 Esas, 44 Karar sayılı kararı ile idari yaptırım kararı verildiği, ayrıca Ayvalık Askerlik Şubesi Başkanlığının 16.02.2016 tarihli yazısı ile de sanık hakkında yoklama kaçağı fiilinden dolayı idari para cezası teklifinde bulunulması gerekirken sehven suç dosyasının gönderildiğinin belirtildiği belirlenmekle Mahkemece unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan dolayı sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 24.02.2015-13.03.2015 şeklinde gösterilmesi yerine 2015 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4.Sanık hakkında kurulan hükümde; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiş olması karşısında, uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 4. paragrafta açıklanan nedenlerle Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 ... maddesinde yer alan "223/2-b maddesi gereğince" ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7689, Karar No: 2022/3466, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/7689 E.  ,  2022/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1) no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22457, Karar No: 2015/15769, Tarih: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22457 E.  ,  2015/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/151000

Mahkemesi : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/02/2014

Numarası : 2013/481 -2014/72

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan S.. B..'in gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün yazım eksiklik olarak, suç tarihinin 05.05.2013 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10252, Karar No: 2014/17053, Tarih: 23.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10252 E.  ,  2014/17053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EREĞLİ(KONYA) 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/337-2014/253

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların evli olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek, aylık 1500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aylık 250 TL nafakaya karar verilmiş, verilen bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; kolluk araştırmasına göre, davacının ev hanımı olduğu, 320 TL kira ödediği; davalının ise Şeker fabrikasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, aylık 2900 TL maaşının olduğu,kredi ödemelerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyen ve birlikte yaşamdan kaçınan kişi davalı olduğundan davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davacı lehine az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.