muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/272, Karar No: 2020/74, Tarih: 11.02.2020

Suç tarihi itibarıyla suçun nitelikli hâlleri ise aynı Kanun'un 152. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"(1) Mala zarar verme suçunun;

a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında,

b) Yangına, sel ve taşkına, kazaya ve diğer felaketlere karşı korunmaya tahsis edilmiş her türlü eşya veya tesis hakkında,

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında,

d) Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesisler hakkında,

e) Grev veya lokavt hâllerinde işverenlerin veya işçilerin veya işveren veya işçi sendika veya konfederasyonlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

f) Siyasi partilerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve üst kuruluşlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

g) Sona ermiş olsa bile, görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

b) Toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak suretiyle,

c) Radyasyona maruz bırakarak, nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanarak,

İşlenmesi hâlinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır..." şeklinde iken, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152. maddesinin birinci fıkrasındaki "bir yıldan altı yıla kadar hapis" şeklindeki yaptırım "bir yıldan dört yıla kadar hapis" olarak, ikinci fıkrasındaki "iki katına kadar" şeklindeki artırım oranı ise "bir katına kadar" olarak değiştirilmiştir.

Görüldüğü gibi 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 152. maddesinin uyuşmazlık konusuyla ilgili birinci fıkrasındaki mala zarar verme suçunun nitelikli hâli bakımından ceza süresinin alt sınırı korunmuş, üst sınırı ise dört yıla indirilerek bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası öngörülmüştür.

Mala zarar verme suçuyla korunan hukuki yarar, mülkiyet hakkıdır. Mülkiyet kavramına, malın bütünleyici parçaları, eklentileri ve doğal ürünleri de dahildir. Mülkiyetin korunmasında amaç, sadece malın fiziksel olarak zarar görmesi olmayıp malın değerinin de korunmasıdır. Bu nedenle, malın özgülendiği amaca uygun kullanılabilmesini, önemsiz sayılmayacak derecede azaltan bir zararın varlığı yeterli olup malın maddi olarak zarar görmüş olması gerekmez.

Kanuni düzenleme göz önüne alındığında, mala zarar verme suçu genel kastla işlenebilen bir suçtur. Suçun oluşması için failin belirli bir amaç ya da saikle (özel kast) hareket etmesine gerek yoktur.

Kanuni düzenleme göz önüne alındığında, mala zarar verme suçu genel kastla işlenebilen bir suçtur. Suçun oluşması için failin belirli bir amaç ya da saikle (özel kast) hareket etmesine gerek yoktur.

Görüldüğü gibi mala zarar verme suçunun gerçekleşebilmesi için failin, başkasına ait taşınır veya taşınmaz bir mala, TCK’nın 151/1. maddesinde sayılan seçimlik hareketlerden herhangi biriyle zarar vermiş olması gerekmektedir. Seçimlik hareketler maddede; “kısmen veya tamamen yıkmak, tahrip etmek, yok etmek, bozmak, kullanılamaz hâle getirmek veya kirletmek” şeklinde belirtilmiştir.

Suçun maddi unsurunu oluşturan hareketler, kanunda tahdidi şekilde belirtilmiş olmakla birlikte, zarara neden olan neticeyi meydana getirmeye elverişli fiil, aynı zamanda Kanun'da belirtilen seçimlik hareketlerden en azından birini zorunlu olarak kapsayacağından, suçun oluşumu için zarar verici sonucun gerçekleşmesini yeterli saymak gerekir.

Suçun maddi unsurunu oluşturan hareketler, kanunda tahdidi şekilde belirtilmiş olmakla birlikte, zarara neden olan neticeyi meydana getirmeye elverişli fiil, aynı zamanda Kanun'da belirtilen seçimlik hareketlerden en azından birini zorunlu olarak kapsayacağından, suçun oluşumu için zarar verici sonucun gerçekleşmesini yeterli saymak gerekir.

Hırsızlık ve mala zarar verme suçları TCK'nın onuncu bölümünde "mal varlığına karşı suçlar" başlığı altında düzenlenmiş olup her iki suçun da koruduğu hukuki değer kişinin mal varlığıdır. Hırsızlık eyleminde fail zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden tamamını veya bir kısmını almak suretiyle, müştekinin mal varlığına zarar vermektedir. Mala zarar verme suçunda ise başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkıp, tahrip etmek ya da yok edip bozmak suretiyle kullanılamaz hâle getirip veya kirleterek zarar vermektedir. Her iki suç tipinde de mağdur mal varlığı itibarıyla zarar görmektedir. Hırsızlık suçunda suça konu mal, alıp götürülmek suretiyle mağdurun zilyetliği tamamen ortadan kaldırılmaktadır. Mala zarar verme suçunda ise malın mutlaka alınması gerekli olmayıp, çoğunlukla malın tamamı ortadan kaldırılmamakta, zarar verilerek kısmen veya tamamen kullanılmaz hâle getirilmektedir. Hırsızlık suçunda fail faydalanma amacıyla eylemini gerçekleştirdiği hâlde, mala zarar verme suçunda mağdura zarar verme düşüncesiyle hareket etmektedir. Hırsızlık suçlarında aranan bu özel kast nedeniyle eylem, mala zarar verme suçundan ayrılmaktadır. Fail malı yarar sağlama maksadı ile değil de o malı zarar verme maksadıyla almışsa eylem hırsızlık suçunu değil, mala zarar verme suçunu oluşturacaktır. Örneğin; kötülük yapmak istediği komşusunun kömürlerini havaların sıcak olduğu bir vakitte yakmak suretiyle kullanılamaz hâle getiren failin eylemi mala zarar verme suçunu oluşturduğu hâlde, kış ayında ısınmak için komşusunun kömürlerinin alınması hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Bununla birlikte mala zarar verme suçunun konusu ile hırsızlık suçunun konusunun aynı taşınır mal olması durumunda, korunan hukuki yararın tek olması dikkate alınarak ayrıca mala zarar verme suçu oluşmayacaktır. Ancak hırsızlık eylemi gerçekleştirilirken suça konu mal dışında bir başka eşyaya zarar verilmiş ise, mala zarar verme suçunun da oluşacağı kabul edilmelidir. Örneğin, aracın camı kırılarak içeride bulunan çantanın alınması hâlinde hırsızlık suçu yanında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturmayan camın kırılmış olması nedeniyle mala zarar verme suçu da oluşacak; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyanın çalınması sırasında ayrıca bu eşyaya zarar verildiği hâllerde ise mala zarar verme suçu oluşmayacaktır. Bu kapsamda eylemin hukuki niteliğinin belirlenmesi bakımından her somut olayın özelliğine ve failin yararlanma kastının bulunup bulunmamasına göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gözden uzak tutulmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'ün, öğrencisi oldukları 100. Yıl İlk Öğretim Okuluna ait kameraları, taş atarak kırmaları ve yerlerinden sökerek alıp götürmeleri şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanık ...'nın soruşturma aşamasında, inceleme dışı sanık ... ile birlikte taş atarak kameraları kırdıklarını, daha sonra bu kameraları alarak olay yerinden uzaklaştıklarını söylemesine rağmen kovuşturma aşamasında bu beyanını kısmen değiştirerek okul müdürüne olan kızgınlığı nedeniyle öncelikle kendilerini çekmemesi, daha sonra da alıp götürmek amacıyla taş atarak kırdıkları iki adet kamerayı alarak olay yerinden uzaklaştıklarını savunması, inceleme dışı sanık ...'ün de sanığın bu savunmasını doğrular şekilde beyanda bulunması karşısında, sanığın suç işleme kastının sadece suça konu kameralara zarar vermeye yönelik olmadığı, aksi hâlde taş atarak kullanılamaz duruma getirilen kameraların olay yerinde bırakılmasının gerekeceği, sanığın bununla yetinmeyip kameraları bulunduğu yerlerden sökerek alıp götürmek suretiyle mağdurun zilyetliğinin ortadan kaldırmış olması dikkate alındığında, sanığın, okul müdürüne duyduğu kızgınlık nedeniyle okulun giriş kapısı üzerinde bulunan iki adet kamerayı alıp götürmek amacıyla okulun bahçesine geldiği, görüntü almasını da engellemek için taş atarak kırdığı kameraları alarak olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen eyleminin bir bütün hâlinde hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ...; "Sanık ...'nın, okulun müdürü olan mağdur ...'a kızgın olması nedeniyle bahçede bulunduğu sırada elindeki taşı güvenlik kamerasına doğru fırlattığını, ardından yanına gelen inceleme dışı sanık ...'ün de kameraya taş atmaya başladığını, ikisinin birlikte, öncelikle kendilerini görmemesi için ve götürmek amacıyla taş atmak suretiyle kırdıkları kameraları alarak olay yerinden uzaklaştıklarını, daha sonra Hüseyin'in bu kameraları dereye atmış olduğunu savunması; inceleme dışı sanık ...'ün de, okul müdürünün kendisini dövmesi nedeniyle duyduğu kızgınlık sonucunda arkadaşı olan sanık ... ile birlikte suça konu kameraları alıp götürmek niyetiyle kırdıklarını ve daha sonra bu kameraları dereye attığını beyan etmesi ile olay yeri inceleme raporu ve görgü tespit tutanağında, okulun giriş kısmına göre ön duvar ve sol yan duvar üzerinde bulunan iki adet kameranın yerinden sökülmüş olduğu, okul içerisinde başkaca bir zarar bulunmadığı, okulun içine girilmediğinin bildirilmesi hususları da göz önüne alınarak, sanığın okul müdürüne duyduğu kızgınlık nedeniyle okula ait kameraları taş atarak kırması ve kayıt cihazında görüntülerin kaydedildiğinin farkında olmadan eylemi gerçekleştirenin kendisi olduğunun açığa çıkmaması için yerlerinden söktüğü kameraları dereye atması şeklinde gerçekleşen eyleminde hırsızlık suçunun oluşabilmesi için sanıkta, bilerek ve isteyerek başkasına ait taşınır bir malı, zilyedinin rızasına aykırı olarak bulunduğu yerden alma şeklindeki genel kastın yanında ayrıca kendisi veya başkası yararına suça konu eşyadan 'faydalanma' özel kastının bulunmadığı, nitekim olaydan sonra inceleme dışı sanık ...'ün suça konu kameraları attığı dereden alarak tamamen kırık ve kullanılamaz bir hâlde mağdura iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yarar sağlama maksadı ile değil zarar verme kastıyla suça konu kameraları kırıp yerinden alması eyleminin yalnızca kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu," açıklamasıyla,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 4620-13989 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.02.2020 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal ve yeterli çoğunluk sağlanamadığından 11.02.2020 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4553, Karar No: 2007/8003, Tarih: 12.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4553 E.  ,  2007/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.05.2006 tarih ve 2005/459-2006/211 numaralı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı avukatı gelmedi. Davalı vekili avukat .... Hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden Kayapa Belediye Meclisi’nin 21.12.1999 tarihli 1999/4 sayılı kararının ve varsa 17.06.2005 tarihli 2005/48 sayılı Encümen kararına dayanak meclis kararının eklenerek birlikte gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9160, Karar No: 2007/9434, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9160 E.  ,  2007/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3143, Karar No: 2016/7114, Tarih: 13.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3143 E.  ,  2016/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın üzerine, davalı şirkete ait inşaat malzemelerinin düşmesi sonucu aracın hasarlandığını, sigortalıya 2.357,85 TL ödeme yapıldığını, ödenen bedelin davalıdan rücuan tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, mazeretsiz olarak takip edilmeyen dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacı vekilinin 04/03/2015 tarihli dilekçesi ile UYAP ortamından mahkemeye mazeret dilekçesi gönderdiği ve 05/04/2015 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirdiği, duruşmada ise davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı ve mazeret bildirmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Mahkemece, öncelikle davacının mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilerek sonucuna göre yeni duruşma günü tayini veya dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken davacı vekilinin mazeret dilekçesi gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1749, Karar No: 2019/10020, Tarih: 09.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1749 E.  ,  2019/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın yeğeninin oğlunun nişan merasiminin yapıldığı, sanığın evinin bahçesinde ve evinin önündeki nişan alanında nişan merasimini izlemeye gelen insanlar bulunuğu, bu esnada sanığın ruhsatlı tüfeğini alarak evinin giriş katında bulunan mutfak penceresinden dışarıya doğru iki el ateş ettiği ancak saçmaların pencerenin üstünde bulunan beton çıkıntıya temas etmesi sonrasında yön değiştirip 5 kişinin yaralanmasına sebep olduğu olayda, sanığın evine çok yakın mesafedeki nişan alanında ve evinin bahçesinde çok sayıda insan bulunması, sanığın ateş ettiği pencerenin fiziki durumu ve meydana gelen netice göz önüne alındığında, sanığın tüfeği ateşlemesi sonucunda yakındaki kalabalık insan topluluğuna zarar verebileceğini öngörmesine rağmen meydana gelebilecek neticeyi kabul ederek eylemine devam etmesi sebebiyle olası kasta hareket ettiğinin kabulü yerine, suç vasfında hataya düşerek sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, ceza miktarı bakımından CMK 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18736, Karar No: 2019/4478, Tarih: 10.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18736 E.  ,  2019/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

... Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından davalı borçlu ... aleyhine vergi borcunun tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, ödeme emri tebliğ parçalarının, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin ilgili yerlerden istenerek cevapların evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4578, Karar No: 2015/13430, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4578 E.  ,  2015/13430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/116-2013/94

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29871, Karar No: 2012/40730, Tarih: 04.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/29871 E.  ,  2012/40730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacının davalı işverenlikte helikopter teknisyeni olarak çalıştığı, iş akdine haksız olarak son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ücret alacaklarının davalıdan tahsili talebi ile dava açılmıştır.

B)Davalı cevabının özeti:

Davacının öncelikle ...Limited Şirketi olmak üzere farklı şirketlerde görev yaptığı, çalışmasının sadece belli bir dönemini davalı şirkette geçirdiği, yani süresinin 14 yıl olduğunu iddia ettiği çalışmasının tamamından davalının sorumlu olmadığı, davalı davacının işe alınmasından kısa bir süre sonra şirkete ait helikopterlere uçuş yasağı konulduğu, helikopterlerin bağlandığı, bu nedenle iddia ettiği çalışma döneminin tümünde helikopter teknisyeni olarak çalışmasının mümkün olmadığı, çalışmasının kesintisiz olmadığı ve çalıştığını iddia ettiği 14 yılın büyük bölümünde herhangi bir mesai yapmadığı, tüm haklarını aldığı, alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddi talep edilmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Açılan davaya... İnşaat Sanayi Yatırım Turizm AŞ tarafından cevap verildiğinden taraf konusunda sorun olmadığı, davalı taraf... İnşaat olarak yargılama yapıldığı, ... İnşaat Taahhüt İthalat İhracat Limited Şirketi tarafından 16.6.1992 tarihinde Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'ne başvurularak Eylül 1992 içinde ABD'nden helikopter alınacağının bildirildiği, Genel Müdürlükçe bu şirkete verilen 23.6.1992 tarihli karşı yazıda helikopterin satın alınmasında sakınca bulunmadığı belirtildiği, Şirket tarafından Genel Müdürlük'e yazılan 11.9.1992 tarihli yazıda pilot ... ve teknisyen ...'in 1 Eylül 1992 tarihinden itibaren çalışmaya başladıklarınin bildirildiği, helikopterin daha sonra ... Havayolları Turizm ve Ticaret AŞ'ne devredildiği ve davacının bu şirkete bağlı olarak çalıştığının tespit edildiği, helikopterin ... Havayolları Turizm Ticaret tarafından 65.4.2005 tarihinde yabancı bir firmaya satıldığı, davacının sigortalı hizmet cetveli ve işe giriş bildirgeleri dosyada bulunmamakla, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 01.09.1992-05.04.2005 tarihleri arasında çalıştığının kabulünün gerektiği, davacının ilk önce