muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39230, Karar No: 2022/446, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39230 E.  ,  2022/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Birleşen Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/208 Esas sayılı dava dosyasında, sanıklar ..., ..., ... hakkında ''2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme," "2007 takvim yılında muhteviyatı itibariyla yanıltıcı belge düzenleme" ve "resmi belgede sahtecilik" suçlarından açılan kamu davası ile ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; bu suçlardan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanıklar ..., ..., ... hakkında “2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan Edirne Rapor Değerlendirme Komisyonunun 06.01.2013 tarihli mütalaası ile dayanağı olan 25.12.2012 tarih ve 2012-A-968/37 sayılı vergi suçu raporunun sanık ... hakkında “2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2013 tarih ve 2013/321 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sanıklar ..., ..., ... hakkında ''2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme'' suçundan kamu davası açıldığı; ancak sanıklar hakkında ''2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme'' suçuna ilişkin olarak 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı dikkate alınarak; iddianameye konu olan ''2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme'' suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması halinde sanıklar hakkında ''2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme' suçundan açılan kamu davası hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Sanıklar ..., ..., ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; her ne kadar Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2013 tarih ve 2013/321 Esas sayılı iddianamesi ile ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan da dava açılmış ise de; sanıkların eylemlerinin sübutu halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçunu oluşturacağı ve resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3)Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte belge düzenleme” ve ''resmi belgede sahtecilik'' suçlarından kurulan hükümler yönünden; sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 18.09.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi, sanıklar ..., ..., ... müdafisi ve katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/772, Karar No: 2015/12931, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/772 E.  ,  2015/12931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12/06/2013

NUMARASI :2013/289-2013/362

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16599, Karar No: 2016/6340, Tarih: 09.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16599 E.  ,  2016/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının tarlasında bulunan ekinlerden kalan anızları yaktığını, gerekli güvenlik önlemlerini almadığı için ateşin kendi tarlasına ulaşarak, tarlasının ve ağaçlarının yanmasına neden olduğunu, oluşan zararın tazmini için davalıya karşı icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının ağaçlarına zarar vermediğini, işlemediği bir eylemden sorumlu olmayacağını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/64 sayılı değişik dosyası üzerinden yapılan keşif sonucu düzenlenen 05/11/2010 tarihli zirai bilirkişi raporunda davacıya ait 22 adet ağacın zarar gördüğü ve bu ağaçlardan 8 adetinde %80 oranında zarar oluştuğundan bahisle bu 8 adet ağaç yönünden ayrıca ağaç bedeli zararı hesabı da yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan keşif sonucu düzenlenen 17/03/2014 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ise 4 adet limon ağacının yangından etkilenerek tamamen kuruduğu, zarar gören diğer ağaçların ise bakım işlerinin çok iyi yapılarak diğer ağaçların seviyesine getirildiği belirtilmiştir.

Şu halde; mahkemece, gerçekte 4 adet limon ağacı zarar gördüğü halde tespit bilirkişisi raporundaki varsayımsal hesaplama esas alınarak 8 adet limon ağacı hayatiyetini kaybetmiş gibi dosya kapsamına uygun olmayan rapor esas alınarak davalı aleyhine fazla tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6141, Karar No: 2019/4466, Tarih: 27.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6141 E.  ,  2019/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle 3289 sayılı Gençlik Spor Genel Müdürlüğünün teşkilat ve görevleri hakkında kanununun 1.maddesi gereği; Gençlik Spor Genel Müdürlüğünün ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğu, bu müdürlüğün illerde bulunan il müdürlüklerince yapılan işlemlere karşı açılan davaların da Gençlik Spor Genel Müdürlüğüne karşı açılması gerektiği, ancak yargılama aşamasında Spor Genel Müdürlüğü vekilinin duruşmalara katıldığı ve kararı temyiz ettiği, bu nedenle gerekçeli kararda davalı olarak ...'nın gösterilmesi hususunun mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata olduğu gözetilerek, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Müh. Oto. İnş. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 27.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11449, Karar No: 2012/11960, Tarih: 11.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11449 E.  ,  2012/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması karşısında, cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre temel para cezasının 450 TL olacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nun 52/2. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısım çıkarılarak,sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında verilen para cezasının 450 TL adli para cezası olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1864, Karar No: 2025/1432, Tarih: 10.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1864 E.  ,  2025/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2413 E., 2024/302 K.

DAVA TARİHİ : 17.10.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/455 E., 2022/17 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının müvekkilline, yapacağı aracılık hizmeti karşılığında, davalının binaların kentsel dönüşüm kapsamında yeniden yapılması için maliklerin, yüklenici firma olarak, davalı ile sözleşme yapmasına ikna etmeleri karşılığında daire vermeyi taahhüt ettiğini ve bunun sözleşme ile tespit edildiğini, müvekkilinin sözleşmenin kendisine yüklediği aracılık hizmetini ve yükümlülükleri yerine getirdiğini, malikler ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat yapımı ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığını ve inşaatın da bitmek üzere olduğunu, ancak davalının vaad ettiği daireyi müvekkiline vermeyip, vaadini yerine getirmediğini ileri sürerek; davalının devretmeyi taahhüt etmiş olduğu dairenin, müvekkili adına tapuya tescilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle davasını konu ve miktar yönünden ıslah ederek, tescil talebini, tazminata dönüştürmüş ve 450.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafında ibraz edilen sözleşmenin, taraflar açısından tamamlanmamış, yasal olarak hiçbir şartı sağlamayan, tamamiyle geçersiz bir sözleşme olduğunu, sözleşmenin tarafları, konusu ve içeriğine göre ortada açık şekilde taşınmaz satış vaadini içeren bir sözleşme bulunmadığını, sözleşmenin yüklenici tarafını adi ortaklığın sahibi iki şirket oluşturduğunu, sözleşmede ortaklığı oluşturan Kurt Yapı Limited Şirketine ait imza bulunmadığını, sözleşmenin tamamlanması için irade uyuşmasının gerçekleşmediğini, sözleşmenin noter tasdikli olmadığını, davacı kat maliki ile görüşmeler yapıldığını, kendisinin diğer tüm kat malikleriyle de anlaşabileceğini ve gerekli yardımları sağlayabileceğini teklif ettiğini, fakat görüşmeler sonucunda davacının kendi menfaatine istekleri nedeniyle mutabakata varılamadığını, davacı ile müvekkil şirket ve ortağının herhangi bir şekilde mutabık kalamaması sonucunda, davacı tarafça belirtilenin aksine, tüm kat maliklerine yönelik müvekkili şirketi ve inşaat yapım işini kötüleyen, anlaşmaya varılmamasını öğütleyen ifadelerde bulunulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dayanak sözleşme uyarınca davacı ediminin ifa edilmiş olması karşısında, davalının sözleşmenin geçersizliğini ileri sürmesinin hakkın kötüye kullanılması teşkil ettiği ve buna göre sözleşmenin tarafları bağladığı ve davacının, yeni inşaatta davalı yükleniciye düşen ortalama bir daire bedelini talep hakkı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, simsarlık sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapılması yeterli olduğu, simsarlık sözleşmesinde ücretin taraflarca serbestçe belirlenebilir ve parasal bir kıymeti olan veya maddi herhangi bir edimin de ücret olarak kabul edilebileceğini, Somut uyuşmazlıkta ücret olarak taşınmaz kararlaştırılmasında sözleşme serbestisi ilkesi çerçevesinde yasal bir engel bulunmadığı gibi ücretin belirlenebilir nitelikte olması nedeniyle davalının bu yönleriyle istinaf talebi yerinde olmadığı, davalı şirket tarafından verilen cevap dilekçesiyle taşınmazın devrinin ifa edilmeyeceği bildirildiğine göre davalı şirketin temerrüte düştüğü kabul edilerek davacının ıslah yoluyla TBK 125. maddesi gereği sözleşmeyi ayakta tutarak mahkemece sözleşme konusu parselde inşa edilen ortalama bir taşınmaz bedeline ilişkin hükme esas alınan bilirkişi raporuyla tespit edilen miktar yönünden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; sözleşmenin tanımının hatalı yapılmış olduğu, taleple bağlılık ilkesi gereği anılan sözleşmenin yok hükmünde olduğunu, dava konusu olayda iş sahibinin müvekkili şirket olmadığını, davacının yalnızca taraflardan birinin imzası ile eldeki davayı ikame ettiğini, müvekkili şirketin tek başına sözleşme yapmaya yetkili olmadığını, şirket yetkilisinin tek başına bir sözleşme de yapmadığını, sözleşme dışı sözlü anlaşma ile yapılan yardımların karşılığının aracılara verildiğini, davacı tarafın dükkanına 8.5 metrekare eklendiğini, sözleşme geçerli kabul edilse dahi verilecek daire bedelinin ortalama daire' değil müvekkil şirketin uygun gördüğü bir daire olması gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, simsarlık sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, simsarlık sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davalının da dahil olduğu yükleniciler tarafından arsa sahipleriyle kat karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığı ve inşaatın yükleniciler tarafından yapıldığının, davacının edimini ifa ettiğinin anlaşılmasına, davacı ve davalı şirket yetkilisinin imzasını taşıyan sözleşmenin davalı şirketi bağladığının ve simsarlık sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapılmasının yeterli olup, ücret olarak taşınmaz kararlaştırılmasında sözleşme serbestisi ilkesi çerçevesinde yasal bir engel bulunmadığının ve ücretin belirlenebilir nitelikte olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4722, Karar No: 2006/8659, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4722 E.  ,  2006/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.6.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar...ve ... ...vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi sebebiyle yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerin ondan temlik alınması nedenine dayalı olarak davalı arsa sahipleri üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ve tescil istenmiştir.

Dosya kapsamından yüklenic...’nin 3.12.1999 tarihinde öldüğü, mirasçısı olan eşi ve çocuklarının Sulh Mahkemesine başvurarak mirası reddettikleri anlaşılmaktadır. Görülüyor ki, yüklenic...’nin mirası, en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmiştir. Bu gibi durumlarda Türk Medeni Kanunun 612.maddesi hükmünce terekenin resen tasfiyesi gerekir. Miras en yakın mirasçıların tamamı tarafından reddolunduğundan mirası reddeden mirasçılar davada taraf olamazlar. Davanın, ...terekesinin tasfiye memuru huzuru ile görülmesi zorunludur. O halde mahkemece, terekenin resen tasfiyesi gerekeceğinden davacıya yetki verilerek Sulh Mahkemesine başvurmaları sağlanmalı, dava Sulh Mahkemesince atanacak tereke tasfiye memuru huzurunda görülmelidir. Taraf teşkili tamamlanmadan davanın yüklenic...’nin mirası reddeden mirasçıları huzuruyla sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı arsa sahiplerin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının yatırana geri verilmesine, 18.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9516, Karar No: 2007/9614, Tarih: 10.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9516 E.  ,  2007/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2347, Karar No: 2020/8041, Tarih: 24.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/2347 E.  ,  2020/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarih, 2019/97 esas ve 2019/372 sayılı kararı

2- İstinaf istemlerinin esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarih, 2020/220 esas ve 2020/252 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafiine 09/03/2020 tarihinde tebliğ edilen karar CMK'nın 291. maddesinde yazılı 15 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 26/03/2020 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmişse de, COVİD-19 salgını sebebiyle 7226 sayılı Kanunun geçici 1. madde ve 29/04/2020 tarih, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile tüm adli sürelerin 13/03/2020 tarihinden itibaren 15/06/2020 tarihine kadar durdurulması karşısında, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

1- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'ın 30/10/2020 tarihinde tutuklu bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği dilekçesinde “...temyiz isteğimden vazgeçiyorum.”, şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanıklar Onur ve Can hakkındaki hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,