muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6698, Karar No: 2010/2340, Tarih: 06.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6698 E.  ,  2010/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sınırlandırmanın İptali ve Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının reddine dair Bor Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.03.2009 gün ve 10/94 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, vergi kaydı ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 111 ada 23 parselle birlikte kullanılan 111 ada 47 parselin sınırlandırmasının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin mera niteliğinde olduğunu, zilyetlik yoluyla kazanılamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı Köy Tüzel Kişiliği yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi uyarınca sınırlandırmanın iptali ve tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, önceki kararda davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Dairece; çevresindeki 43 ve 48 parsellerin mera olarak sınırlandırıldığı, 1955 yılında yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında yetkili komisyonlar tarafından mera niteliğinin kaldırılıp kaldırılmadığının belirlenmesi, komşu 12 parselin belirtme tutanağı istenilerek dava konusu yerin mera niteliğinde olup olmadığının araştırılması gerektiğine işaret edilerek bozma sevkedilmiştir. Davacı vekili, dava konusu parselin 111 ada 23 parsel ile birlikte kullanıldığını ve dayanak 1937 tarih 2 nolu vergi kaydı kapsamında kaldığını ileri sürmüştür.Kadastro tespiti sırasında uygulanan vergi kaydının kuzey ve doğu sınırı mera içermektedir. Mera sınırı, kural olarak değişmeye ve genişletmeye elverişli sınırlardan sayılır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/C fıkrası hükmüne göre; böyle bir sınırı içeren vergi kaydının kapsamı miktarıyla geçerlidir. Davacı, satıcısı adına yazılı vergi kaydındaki sınırlarla bağlı olup mera sınırı içeren vergi kaydı hukuken halefiyet kuralı gereğince alıcıyı bağlar. Vergi kaydında yazılı miktar kadar yer davacı adına dava dışı 111 ada 23 parsel numarasıyla tespit edildiğine göre, kayıt miktar fazlası olan dava konusu yerin meradan elde edildiğinin kabulü gerekir. Dava konusu parselin yakın çevresinde eylemli mera parselleri yer almaktadır. Eylemli durum ve vergi kaydındaki mera sınırıkarşısında dava konusu yerin meradan kazanıldığının kabulü gerekir. Meralar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu mallarından olup, özel mülkiyete konu edilemezler. Diğer yönden, süresi neye ulaşırsa ulaşsın mera toprağının imar-ihya, kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi de mümkün bulunmamaktadır.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz vergi kaydının miktar fazlası olarak sınırlandırıldığına, taşınmazın yakın çevresinde mera parselleri bulunduğuna, 1955 yılında Toprak Tevzi Komisyonu tarafından düzenlenen paftada tevzi yapılan bölümler dışında kalan yerler mera olarak gösterildiğine göre, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nın temyiz eden davacıdan alınmasına 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3294, Karar No: 2011/3401, Tarih: 30.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3294 E.  ,  2011/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/99596

Adam öldürmek ve ırza geçmek suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak öldürme suçundan TCK.nun 82/1-h,31/3 maddeleri gereğince hükümlülüğüne, ırza geçme suçundan uyarlama talebinin reddine dair (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/11/2010 gün ve 187/379 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/9, 55/1, 33, 414/2, 55/3, 33 maddeleri uyarınca kurulup, öldürme suçundan kurulan hükmün Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle, ırza geçme suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, maktulün 23/08/1976 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, öldürme suçunda temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Yasanın 82/1-h maddesi yanında, 82/1-e maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, sonuç ceza itibariyle bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın öldürme suçu ile ilgili temel cezanın belirlendiği bölümdeki "82/1-h" ibaresinin "82/1-h-e" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2009/8045, Karar No: 2010/4425, Tarih: 15.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8045 E.  ,  2010/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen davada tapu kayıt malikinin baba adının düzeltilmesi de istenmiş ve Mahkemece bu yönde hüküm kurulmuştur. Bu durumda temyiz inceleme görevi Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ne var ki anılan dairece de görevsizlik kararı verildiğinden olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, dosyanın Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine 15/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12108, Karar No: 2013/15133, Tarih: 04.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12108 E.  ,  2013/15133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya şiddet uyguladığını, davacının baba evine döndüğünü belirterek, 600.00 TL nafakaya karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacıya ayrı yaşama hakkı veren bir hukuki olgu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, tedbiren karar kesinleşinceye kadar karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere her ay için 300.00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgilerden davacı yararına 6284 sayılı Yasaya göre koruma kararı verildiği, davalının eşini yaralamaktan adli para cezası ile cezalandırıldığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava; ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Evlilik birliğinin korunması ve devamının sağlanması için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gereken bazı ortak giderler mevcuttur.

TMK'nın 185/3 maddesi gereğince; eşler birlikte yaşamak; birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Bu husus TMK'nın 186.maddesinin 3.fıkrasında düzenlenmiş olup; eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Birliğin giderlerine katılmada ölçü ise eşlerin ekonomik güçleridir. Davacı eşin belirli bir gelirinin olması hatta gelirinin davalı eşin gelirinden fazla olması, davalı eşi nafaka yükümlülüğünden kurtarmaz. Davacı eşin gelirinin bulunması sadece hükmedilecek nafakanın miktarının tayininde gözönünde bulundurulur.

...

Diğer taraftan, TMK'nın 195. maddesinde; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşlerin ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilecekleri ve hakimin, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alacağı hükme bağlanmıştır.

Eşlerden herbiri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Eşlerden herbiri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır.

Bu bağlamda; ayrı yaşamda haklı olan eş diğer eşten kendisi ve yanında bulunan küçük çocuk için tedbir nafakası isteyebilir.

Hakim, tedbir nafakasını tayin ederken, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir. Tedbir nafakasının miktarı; davalı kocanın geliriyle orantılı olmak kaydıyla, birlikte yaşadıkları zamanda eşine sağladığı geçim şartlarını ayrı yaşama hallerinde de sağlayacak oranda olması gerekir.

Somut olayda; eşinden şiddet gördüğü 6284 sayılı Yasaya göre verilen koruma kararından, davalının eşini yaralama suçundan açılan kamu davasında aldığı mahkumiyet hükmünden, dinlenen tanık beyanlarından anlaşılan davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilerek, davacı tarafın geçimini sağlayıcı, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, hakkaniyete uygun bir nafakanın takdir edilmesi ve hüküm altına alınması gerekir iken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13241, Karar No: 2018/623, Tarih: 24.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13241 E.  ,  2018/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumda ... aboneliği bulunduğunu, kullandığı ... hizmeti karşılığında ayrıca yasal bir gerekçesi bulunmadığı halde kayıp ... bedeli, ... okuma, ... kaybı, iletim bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli adı altında bedel alındığı beyan ederek haksız ve hukuka aykırı olarak aboneliğinin başlangıcından itibaren tahsis edilen bedellerin fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL alacağın uygulanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 31/08/2015 tarihli dilekçesi ile talebini 7.777,23 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; kayıp ... bedelinin ... tarafından belirlenen bedel olup uygulanmasının yasal zorunluluk olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp ... bedellerinin tüketiciden talep edilemeyeceği, diğer bedellerin ise talep edilebileceği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, ... abonelerinden tahsil edilen kayıp-... vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-..., ... okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle ... (... enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı ... Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici ... heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici ... Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, ... okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-... bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, ... okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-... bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-... ... okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19027, Karar No: 2007/11035, Tarih: 03.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19027 E.  ,  2007/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               :  28.9.2006

Davacı   ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi  takip eden ay başından itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı ilk Bağ-Kur prim kesintisini takip eden  aybaşı tarihinden itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın  kısmen kabulü ile davacının 1.9.1996 tarihinden itibaren SSK sigortalılığının bulunduğu dönem  dışında tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Öncelikle davacının ihtilaflı dönemde 2926 sayılı Yasa kapsamında  kendi nam ve hesabına  tarımsal faaliyette bulunduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.  N evarki bu  dönemle çakışan SSK isteğe bağlı sigortalılık yönünden dava SSK Başkanlığının hak alanını ilgilendirdiğinden  yöntemine uygun şekilde  bu kurumun davaya katılımının sağlanması gerekir.  Öte yandan  davacının SSK'na tabi  sigortalılığı isteğe bağlı  sigortalılık   niteliğinde  olduğundan ve .  İsteğe bağlı SSK  sigortalılığı ile 2926 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu  sigortalılığın  çakışması halinde  isteğe bağlı  sigortalılığa  geçerlilik  tanınması da kabul  şekli  bakımından doğru değildir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 3.7.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13587, Karar No: 2024/5780, Tarih: 27.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/13587 E.  ,  2024/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 E., 2023/160 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında verilen kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu iş yerlerinde ve iş yeri önündeki tezgâhta, suç tarihi 23.09.2013 olan birleşen dava dosyasında, 7.300 adet film, 250 adet oyun CD'si; suç tarihi 25.11.2013 olan birleşen dava dosyasında 5.800 adet film ve bilgisayar programı CD'si, suç tarihi 23.12.2013 olan birleşen dava dosyasında 810 adet film CD'si, suç tarihi 05.02.2014 olan asıl dava dosyasında 5.800 adet fil CD'si, suç tarihi 05.03.2014 olan birleşen dava dosyasında 200 adet oyun, 4.000 adet film CD'si, suç tarihi 15.04.2014 olan birleşen dava dosyasında, 4.900 adet film CD'si ve suç tarihi 23.04.2014 olan birleşen dava dosyasında ise, 4.500 adet film, 400 adet oyun CD'si ele geçilmiş olup, ele geçen CD'lerin tamamının bandrolsüz ve korsan basım olduğu anlaşılmakla, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71 inci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin dördüncü ve onüçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Ele geçirilen CD'ler hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasında mevcut olduğu görülmüştür.

Sanık savunmalarında, ele geçen CD'leri sattığını beyan ederek, üzerine atılı suçlamaları kabul etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.