muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5980, Karar No: 2014/10101, Tarih: 03.12.2014

Çekişmeli taşınmaz İncesu İlçesi, Kızılören Kasabası ile Hacılar İlçesi müşterek kadastro sınırında Hacılar İlçesi kadastro alanında kaldığı ve yörede 766 sayılı Kanuna göre 1970 yılında yapılan tapulamada tapulama harici olarak bırakıldığı, Daire iadesi ile alınan Kadastro Müdürlüğü yazısı ile fen bilirkişinin ek raporunda bildirilmiştir.

Taşınmazın bulunduğu Hacılar ilçesinde genel arazi kadastrosu işlemi 766 sayılı Kanuna göre 1970 yılında yapılmış ve sonuçları ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma kararında çekişmeli taşınmazın yayla sayılan yerlerden olup olmadığının araştırması gereğine değinilmiş olup yöntemince yayla araştırması yapılmamış, imar-ihya ve zilyedlik hususları, olgulara dayalı olarak açıklanmamış ve belirlenmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Ayrıca, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince tescil davalarında husumet, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisi ile birlikte taşınmaz köy sınırları içerisinde ise köy tüzel kişiliğine, belediye sınırları içerisinde ise ilgili belediye başkanlığına yöneltilmesi gerekir. Çekişmeli taşınmaz Hacılar Belediyesi sınırları içerisinde olması nedeniyle Kızılören Belediyesine yönelik açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise, yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman bir ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede yayla tahsisi yapılmış ise yayla tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise K... ve H... Beldesi dışından mahalli bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı olaylara dayalı bilgi alınmal, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, çevre ve komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya ,taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verileceği düşünülmelidir.

Çekişmeli taşınmazın yukarıda açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, yayla olmadığı belirlendiği takdirde; davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 1980-1985 yıllarına ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı yıllara ilişkin fotogrametri yöntemiyle düzenlenmiş harita bulundukları yerlerden getirtilmeli, bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı aracılığıyla birlikte hava fotoğrafları; topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, fen, ziraat ve orman bilirkişi tarafından taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyedliğin başladığı belirlenmeli, zilyedlik olgusunun maddi olaylara dayalı olmasından hareketle, maddi olayların ancak tanık, bilirkişi ve benzeri anlatımlarla kanıtlanacağı gözetilmeli (H.G.K. 30/03/1994 gün ve 1993/8-939-1994/176 sayılı kararı), komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tarafların bildirecekleri zilyedlik tanıkları H.U.M.K.’nun 259. ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar-ihya ve zilyedlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve İncesu Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10318, Karar No: 2018/7079, Tarih: 10.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/10318 E.  ,  2018/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 gün ve 2018/128 E. 2018/62 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5031, Karar No: 2017/3130, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5031 E.  ,  2017/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Şikayetçi kurum vekilinin mahkemeye verdiği 17/05/2011 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunduğu ancak talep konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmediği görülmekle,katılan sıfatını alabilecek surette yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi kurumun katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların emanetten getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmemesi,

2-İsnat olunan suçlara konu olan faturaların unsurlarının tamam olduğunun saptanması halinde; Menderes Vergi Dairesinin 6550018572 vergi numaralı mükellefi olan sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında KDV beyannamelerinde sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte faturaları düzenleyen firmalar hakkında vergi tekniği raporlarının bulunduğu anlaşılmakla; bu kişi ya da firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, aksi halde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; sanığın suça konu faturaları Katma Değer Vergisinde kullandığı cihetle, suç tarihlerinin karar başlığında 2005 yılı yönünden 21.01.2006, 2006 yılı yönünden ise 21.01.2007 olarak gösterilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

3-Kabule göre de; sanığın suça konu faturaları Katma Değer Vergisinde kullandığı cihetle, suç tarihlerinin karar başlığında 2005 yılı yönünden 21.01.2006, 2006 yılı yönünden ise 21.01.2007 olarak gösterilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10703, Karar No: 2016/9992, Tarih: 21.09.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/10703 E.  ,  2016/9992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, ibadethaneye zarar verme, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak (zorunlu müdafii ücreti çıkartıldıktan sonra kalan 9,00 TL yargılama masrafının 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gözetilerek) "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5927, Karar No: 2011/2714, Tarih: 05.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5927 E.  ,  2011/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Sürmene Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.04.2010 gün ve 368/95 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 620 ada 8 parsel sayılı taşınmazın, davalılarla vekil edenlerinin ortak miras bırakanı olan ...’dan miras yolu ile intikal eden yer olmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında davalıların yakın miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edildiğini belirterek ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın kök miras bırakan ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise; dava konusu taşınmazın yakın miras bırakanları Mehmet tarafından gönderilen para ile satın alınan yer olduğunu dolayısı ile miras bırakan...’la ilgili bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, “620 ada 8 parsele ait tapu kaydının davacılara ait miras hisseleri oranında iptali ile iptale karar verilen hisselerin davacılar adına, kalan payın ise davalıların miras bırakanı olan kayıt maliki Mehmet üzerinde bırakılmasına” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, dava konusu taşınmazın tarafların kök miras bırakanı Hasan’dan kaldığı, taksim edilmediği yerel bilirkişi ve tanıkları tarafından ifade edildiğine, bu yerin, davalıların yakın miras bırakanı Mehmet tarafından üçüncü bir kişiden satın alındığına ilişkin olan davalı taraf savunmasının kanıtlanamamış olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, davanın yazılı biçimde kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalıların bu yöne ilişen temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde olmadığından reddi ile hükmün esasa ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince, dava dilekçesinde belirtilen ve harçlandırılan değer 7000 TL olup, 12.3.2010 tarihinde yapılan keşifte dava konusu

Davalıların bu yöne ilişen temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde olmadığından reddi ile hükmün esasa ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince, dava dilekçesinde belirtilen ve harçlandırılan değer 7000 TL olup, 12.3.2010 tarihinde yapılan keşifte dava konusu

taşınmazın toplam değerinin 30530 Tl olduğu belirlenmiş ise de davacı taraf belirlenen bu değer üzerinde yatırması gereken eksik peşin harcı ikmal etmemiştir. Kaldı ki, dava mirasçılar arasında görülen bir dava olup davacılar ancak hisseleri oranında hak iddia edebilirler. Davacıların miras hisselerinin toplam 37/300 olduğu belirlendiğine göre dava değerinin hisselerine isabet eden miktar kadar olduğu ve bu durumda keşif yerinde belirlenen dava değerinin dava dilekçesinde belirtilen ve harcı yatırılan değerin altındaki bir değer olduğu açıktır. Açıklanan bu olgular karşısında dava dilekçesinde belirtilen ve harçlandırılan değer üzerinden harç ve vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken; keşif yerinde belirlenen ve dava konusu taşınmazın tamamına ilişkin bulunan değer dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda davalılar aleyhine fazla harç ve avukatlık ücreti tayini doğru olmamıştır.

Davalıların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün, harç ve avukatlık ücretine ilişkin bölümlerinin HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 575,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1238,70 TL’nin temyiz edenden alınmasına 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3254, Karar No: 2013/13698, Tarih: 10.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/3254 E.  ,  2013/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı olan bononun ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı örneğinin çıkartılarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7893, Karar No: 2014/10032, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7893 E.  ,  2014/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/27363, Karar No: 2018/20039, Tarih: 08.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27363 E.  ,  2018/20039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince 2015/269 Esas - 2016/527 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... kayyımı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ile davalı ... kayyımı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 406 ada 6 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek zemin bedelinin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalılara ödenmesine, taşınmaz üzerindeki muhtesatın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan tespit edilen yapı bedelinin 2942 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... kayyımı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370.maddesi gereğince ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4992, Karar No: 2017/7872, Tarih: 16.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4992 E.  ,  2017/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, yasal sebeplere göre ve özellikle bilirkişi hesap raporunda Dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşama tablosuna göre bakiye ömür tespit edilerek hesaplama yapılmış ise de TRH-2010 yaşam tablosunun kullanılmasına yönelik açık temyiz itirazı bulunmadığından, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalıların vekilleri tarafından sunulan bütün temyiz itirazlarının reddine, sonucu itibari ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yüklenmesine, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.