muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5449, Karar No: 2014/6254, Tarih: 16.12.2014

A-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnadeki düşünce (ONANMASINA),

B-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... yönelik silahlı tehdit ve sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’ın daha önceden mağdur ...'a ait işyerini kurşunlaması nedeni ile husumet bulunduğu olay günü, sanık ...’ın, kahvehanede diğer mağdurlar ile birlikte oturmakta olan ...'u konuşmak bahanesi ile çağırarak boş bir arsaya götürdüğü, sanık ...'ın kardeşi olan sanık ... ile yanlarında bulunan temyiz dışı sanıklar ... ve ... sopa ile

Mağdura vurdukları sırada sanık ...'ın karın, ...'ın kardeşi olan sanık ...'in sol kalça, diğer kardeşi sanık ...'ın sol el ve annesi olan sanık ...'un sol kalça bölgelerine bıçaklar ile vurarak öldürmeye teşebbüs ettikleri, bu sırada sanık ...’ın diğer kardeşi olan sanık ...'in, mağdurlar ..., ... ve ...’ın mağdur ...'u kurtarmak amacı ile müdahale etmelerini engellemek için elini beline götürürek "kimse yaklaşmasın vururum" dediği olayda;

aa-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanıkların, diğer sanık ... ile tam bir fiil ve irade birliği içerisinde suç üzerinde hakimiyet kurarak eylemlerini gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde sanıklar ... ve ...'un mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 37. maddesi delaletiyle 81, 35 maddeleri ile cezalandırılmalarına karar verilmesi yerine suç niteliğinde ve delillerin takdirinde hataya düşülerek kasten yaralama suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb- Sanık ...'in mağdurlar ..., ... ve ... yönelik elini beline atarak "kimse yaklaşmasın vururum " demek sureti ile gerçekleştirdiği eyleminde adı geçen mağdurlara yönelik kastının bulunmadığı, diğer sanıklar ile fikir ve irade birliği içeresinde mağdurlar ..., .... ve ... mağdur ...’u kurtarmalarına engel olmaya yönelik olduğu ve bu eylemi sonucu mağdurların müdahale edemedikleri, sanık ...'in eyleminin olaya katkısı dikkate alındığında mağdur ...'u yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 37. maddesi delaletiyle 81, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

cc-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK'nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

dd-Kabul ve uygulamaya göre;

dd-Kabul ve uygulamaya göre;

aaa-sanık ...'ın mağdura sopa ile vurması neticesinde herhangi bir iz oluşmadığı ve yaralamanın basit derecede kaldığı anlaşıldığı halde temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK'nun 86/2. maddesinin uygulanması yerine, TCK'nun 86/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini;

bbb-Sanık ...'in tehdit sözlerini söylediği sırada mağdurlara silah gösterdiğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği halde sanık hakkında TCK'nun 106/1. maddesinin 1. cümlesine göre hüküm kurulması yerine silahlı tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmak sureti ile fazla ceza tayini,

b-Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve kuşkudan arınmış delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, mağdur ...'un olay yerinde bulunan diğer mağdurlarca doğrulanmayan beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetine karar verilmesi,

c-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm

yönünden;

UYAP işletim sisteminin Dairemize verdiği yetkiye dayanılarak, çıkarılıp dosya içine konulan sanığa ait 04.12.2014 tarihli nüfus kaydından sanığın 14.08.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanıklar hakkındaki hükümler aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza miktarı itibari ile kazanılmış haklarının korunmasına, 16/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5970, Karar No: 2022/6950, Tarih: 30.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/5970 E.  ,  2022/6950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 14.03.2019 tarihinde 2019/43 esas ve 2019/112 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 16/05/2019 tarihinde 2019/954 esas ve 2019/729 sayılı karar ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 22/01/2021 tarihinde 2020/639 esas ve 2021/863 karar sayı ile "temyiz isteminin esastan reddine" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında özetle; “...26/11/2018 tarihli olay, tespit, üst arama ve muhafaza altına alma, araç arama ve elkoyma tutanağı, uyuşturucu kullanıcısı tanık ...’un müdafi huzurunda şüpheli sıfatı ile alınan ifadesi içeriği, iddianame anlatımı, mahkemenin kabulü ve sair dosya içeriğinin incelenmesinde; 26/11/2018 tarihinde sanık ... ve tanık ...'un uyuşturucu madde alışverişi yapmak üzere cep telefonu ile haberleştikleri, tanığın bulunduğu yeri telefon ile sanığa tarif ettikten sonra sanığın sevk ve idaresindeki 06 T 4647 plaka sayılı araçla tanığın yanına geldiği ve tanığın bahse konu aracın sağ ön koltuğuna oturduğu ve sanığın 100 TL karşılığında 1 paket (daralı tartımında 2,60 gram gelen Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 27/11/2018 tarih 1517 sayılı uzmanlık raporuna göre 0,78 gram esrar elde edilebilecek) Hint Keneviri Bitkisini tanığa sattığı, satış gerçekleştikten sonra tanığın araçtan indiği, bu esnada kolluk görevlilerinin uyuşturucu alışverişine tanık oldukları, tanığın üzerinden ele geçen uyuşturucunun bulunduğu pakette "DÜZEN NORWEST LABORATUVARLARI" ibaresinin bulunduğu; tanığın şifahi beyanından sonra Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmiş olan arama kararına istinaden yapılan aramada sanığın aracından toplam daralı

tartımında 17,80 gram gelen Ankara Kriminal Polis Lab. Şb. Md. Uzmanlık raporuna göre 8,88 gram esrar elde edilebilecek Hint Keneviri bitkisinin ve üzerinde "DÜZEN NORWEST LABORATUVARLARI" ibaresi bulunan 33 adet paketleme malzemesinin araç içerisinde bulunarak elkonulduğu, tanığın müdafi huzurunda alınan beyanı ile polis tutanağı uyumlu, tanığın rızası ile teslim ettiği uyuşturucu maddenin bulunduğu paket ile sanığa ait araçta ele geçirilen ve elkonulan paketleme malzemelerinin aynı olduğu şeklinde gerçekleşen olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği sabittir.

TCK’nun 188/4-b madde ve fıkrasında uyuşturucu satışının okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metre mesafeden daha yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi durumunda cezada ½ oranında artırım yapılacağı düzenlenmiştir.

Olayda uyuşturucu satışının gerçekleştiği yer eğitim kurumuna iki yüz metreden daha yakın mesafe içerisinde bulunmaktadır.

Ancak sanık ile uyuşturucu kullanıcısı tanık arasında uyuşturucu alışverişi sanığın kullandığı ticari taksi içerisinde gerçekleşmiştir. Uyuşturucu alışverişinin gerçekleştiği araç Yüksek Yargıtay’ın yerleşik içtihatları uyarınca TCK’nun 188/4-b madde, fıkra ve bendinde düzenlenen umumi veya umuma açık yerlerden olmayıp aracın ticari nitelikte olması da söz konusu aracın aynı anda belirlenemeyen sayıda birden fazla kişinin kullanma durumu olmadığından umumi veya umuma açık niteliği bulunmamaktadır.

Bu itibarla yasal koşulları oluşmamasına karşın sanığın cezasında TCK’nun 188/4-b maddesi uyarınca artırım yapılmasının hukuka aykırılık oluşturduğu" belirtilerek, Dairemizin sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin istinaf talebinin esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteğinin esastan reddi kararının kaldırılması, hükmün belirtilen nedenle bozulması istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu; olay, tespit, yakalama, üst arama, muhafaza altına alma, araç arama ve el koyma tutanağı ile dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre; sanığın kullanıcı tanık ...'a araç içinde uyuşturucu madde sattığı anlaşılmakla, araçlar TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmaması nedeniyle, itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 22/01/2021 tarihli 2020/639 esas, 2021/863 karar sayılı TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ KARARININ KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkında hükmün incelenmesi:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 22/01/2021 tarihli 2020/639 esas, 2021/863 karar sayılı TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ KARARININ KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkında hükmün incelenmesi:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli

kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu; olay, tespit, yakalama, üst arama, muhafaza altına alma, araç arama ve el koyma tutanağı ile dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre; sanığın kullanıcı tanık ...'a araç içinde uyuşturucu madde sattığı anlaşılmakla,; araçlar, "umumi veya umuma açık yerler" olarak nitelendirilemeyeceğinden, sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmadığından sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

30/05/2022 tarihinde Üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmadığından sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

30/05/2022 tarihinde Üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı gereğince özel araçların "umumi veya umuma açık yer" kapsamında olmadığı, bu sebeple dosyamızda TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı şeklindeki çoğunluk görüşüne; yasa koyucunun fıkrada belirtilen kurumların özelliğini ve burada verilen hizmetin niteliğini gözeterek söz konusu düzenlemeyi yapmış olması, sözü edilen kurumlara 200 metreden daha yakın mesafede aracın uyuşturucu satışı için tezgah gibi kullanılması halinde satıcının araca uyuşturucu almak için binip inecek şahısları denetleyerek ve aralarında ayrım da yapmayacak olması, aracın satış sırasında özel amaçla değil ticari amaçla kullanılıyor olmasının da araca binecek kişiler arasında ayrım yapılmadığı hususunu doğruladığı tüm bu hususlar nazara alındığında umumiyet hususunun da gerçekleştiği, bu nedenle TCK'nın 188/4-b maddesi ile artırım yapılmasının yasa koyucunun amacına uygun olduğu gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 30.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2023/2305, Karar No: 2024/2127, Tarih: 22.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2305 E.  ,  2024/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1453 E., 2023/354 K.

DAVA TARİHİ : 20.06.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/251 E., 2021/149 K.

Taraflar arasındaki mirasın hükmen reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar murisi ...'ın 08/12/2017 tarihinde öldüğünü, murisin aktif mal varlığı olmamasına rağmen davalı ... ... Sigorta AŞ. tarafından, murisin borcundan dolayı davacılar aleyhine icra takibi başlattığını, terekenin borç batağında olduğunu bilmediklerini, terekenin borca batık olması nedeni ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. 21.01.2020 havale tarihli dilekçe ile müteveffa ...'ın mirasçılarından Halime Kar vekili asli müdahale talebinde bulunmuş, buna ilişkin harç tamamlanmış ve Mahkemece Halime Kar'ın asli müdahale talebi kabul edilmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... ... Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde; somut delil sunulmadan terekenin borca batık olduğu iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, mirasçıların terekeyi kabul ettiklerine dair herhangi bir işlemleri olup olmadığını dosyada tespit edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, terekenin borca batık olduğunun ispatının gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın zaman aşımına uğradığını, mirasçıların kötüniyetli olduğunu, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemeleri olduğunu, mirasçıların murisin vefatından sonraki davranışlarının tespitinin gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın zaman aşımına uğradığını, mirasçıların kötüniyetli olduğunu, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemeleri olduğunu, mirasçıların murisin vefatından sonraki davranışlarının tespitinin gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplere dayanarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 605 inci ve 610 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekillince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5383, Karar No: 2016/6537, Tarih: 13.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5383 E.  ,  2016/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/10/2015 tarih ve 2015/61-2015/794 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Poliçesi ile sigortaladığı emtianın taşıma esnasında hasarlandığını, sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığın çözümünde ihtisas mahkemesi... Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğunu, müvekkilinin taşıyan sıfatının bulunmadığını, husumetin konişmentoda taşıyan olarak görünen ...... S.A.'ya yöneltilmesi gerektiğini, davacının hatır ödemesi yaptığını, ihbar ve tutanak koşullarının sağlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, delil olarak dayanılan konişmentoya göre dava konusu uyuşmazlığın deniz yolu ile yapılan taşımadan doğduğu, taşıyıcının sorumluluğunun TTK'nın deniz hukukuna ilişkin hükümlerine göre belirleneceği, deniz ihtisas mahkemesi olarak... Asliye Ticaret Mahkemesinin görevlendirildiği gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle davanın HMK'nın 115. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir. Her ne kadar dava dilekçesinde hasara konu emtianın nakliyesinin davalı tarafından üstlenildiği belirtilmişse de, davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde "Çin'den 200 kg'lık varillerle ithalatı gerçekleştiren kimyasal madde varillerinin nakliyatı gerçekleştiren araçtan davalıya ait özel tahliye- istif aparatı ile tahliye işleminin gerçekleştirildiğini, hasara konu emtianın tahliye ve depolama işinin davalı tarafça üstlenildiğini, hasarın tahliye esnasında meydana geldiğini" iddia etmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 141/1. maddesi uyarınca cevaba cevap dilekçesi ile serbestçe iddianın genişletilebilceği düzenlenmiş olup mahkemece cevaba cevap dilekçesinde ileri sürülen bu iddialara göre görev hususunun belirlenmesi gerekirken delil olarak sunulan konişmentodan uyuşmazlığın deniz yolu ile yapılan taşımadan kaynaklandığının anlaşıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.