muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/781, Karar No: 2010/6553, Tarih: 07.06.2010

Davalı ..., yazarı olduğu SİMAV’DA YAREN GELENEĞİ isimli kitabın iddia edildiği gibi 2000 adet basılmadığını, ticari gaye taşımaksızın ücretsiz dağıtıldığını, kitabın kaynakça bölümü ile 6. sayfasında davacının eser ve ismine yer verildiğini, bilgilerin doğrudan kaynaklardan alınarak kullanıldığını, iktibas kurallarına aykırılık yahut intihal bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının SİMAV İLÇESİ VE ÇEVRESİ YAREN TEŞKİLATI isimli yayının FSEK’nunda öngörülen ilim ve edebiyat eseri vasfında bulunduğu, davalının yazarı olduğu kitabın 3, 8-14, 30-31, 33-36 ve 40, 41-42. sayfalarında usulüne uygun atıf yapılmaksızın davacının eserinden yararlanıldığı, davacının ismine hiç yer verilmemek suretiyle eylemin anılan kısımlar için intihale dönüştüğü, davacının çoğaltma ve yayma biçimindeki mali haklarının ihlal edildiği, davalı kitabında iltibas edilen kısımların kısmen değiştirilmesi, ad belirtilerek atıf yapılmaması ve bu şekilde umuma arz sebebiyle davacı eser sahibinin eserinin umuma arz biçimini belirleme, eserde adının gösterilmesi ve eserin değiştirilmesinin önlenmesine ilişkin manevi haklarının da ihlale uğradığı, FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 64 YTL’nin 3 katı 192,00 YTL telif tazminatının hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davalı ...’a karşı açılan davanın kısmen kabulü ile FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 192,00 YTL telif ve FSEK’nun 70/1. maddesi uyarınca 1.000,00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, tecavüzün bu şekilde ref’ine, telif tazminatı hesabına dahil 1.bası 2000 adet kitabın toplatılması isteminin reddine, varsa 1. bası dışındaki kitapların ticari amaçla bulundukları yerlerden toplatılmasına, kararın ilanına, fazlaya ilişkin diğer istemlerin reddine, davalı ...’e karşı açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 45,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16226, Karar No: 2014/18892, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16226 E.  ,  2014/18892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/231145

Dolandırıcılık suçundan sanık K.. A..’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 30.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2008 tarihli ve 2008/130 esas, 2008/650 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere tahliyesine ilişkin Denizli İnfaz Hâkimliğinin 01/10/2013 tarihli ve 2013/2667 esas, 2013/2665 sayılı kararını müteakip, hükümlünün adlî para cezasından çevrilme hapis cezaları nedeni ile denetimli serbestlik şartlarını kaybettiğinde bahisle Cumhuriyet Savcılığının 31/01/2014 tarihli itirazının kabulüne, hükümlünün denetimli serbestliğe ayrılma talebinin reddine ve hükümlünün ceza infaz kuramıma gönderilmesine dair Denizli İnfaz Hakimliğinin 04/02/2014 tarihli ve 2013/2667 esas, 2013/2665 sayılı ek kararma yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne ve anılan ek kararın kaldırılmasına ilişkin Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2014 tarihli ve 2014/351 değişik iş sayılı kararını müteakip, Cumhuriyet Savcılığının 31/01/2014 tarihli itirazının kabulüne, hükümlünün denetimli serbestliğe ayrılma talebinin reddine ve hükümlünün ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Denizli infaz Hakimliğinin 03/03/2014 tarihli ve 2013/2667 esas, 2013/2665 sayılı kararma hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne ve itiraz olunan anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2014 tarihli ve 2014/382 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/06/2014 gün ve 2014/12109/41042 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2014 gün ve 2014/231145 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 11/04/2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’a eklenen 105/A maddesinde, "1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarım sağlamak, aileleriyle bağlarım sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayım kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir(2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler."ve aynı Kanun’un geçici 3. maddesinde, Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan; a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan, b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşıyan, iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir. (2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle yararlanırlar." şeklindeki düzenleme karşısında, hapis cezaları için koşullu salıverilmelerine bir yıl süre kaldığı hâlde denetimli serbestlikten yararlandırılmaları gerektiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 90/4. maddesinde yer alan “Başka bir mahkûmiyet kararı nedeniyle ceza infaz kurumuna alman hükümlünün kaydı kapatılarak, 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinin uygulanabilmesi yönünden toplama kararı alınması ve müteakip infaz işlemlerinin buna göre yapılması amacıyla dosya hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumuna gönderilmek üzere Cumhuriyet başsavcılığına iletilir

. maddesinde yer alan “Başka bir mahkûmiyet kararı nedeniyle ceza infaz kurumuna alman hükümlünün kaydı kapatılarak, 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinin uygulanabilmesi yönünden toplama kararı alınması ve müteakip infaz işlemlerinin buna göre yapılması amacıyla dosya hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumuna gönderilmek üzere Cumhuriyet başsavcılığına iletilir.” hükmüne uygun şekilde, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanan kişinin işlediği tek bir suçtan farklı yaptırımı içeren cezalar da olsa bir kez denetimli serbestlikten yararlanmasına olanak tanıyan usul ve yasaya uygun olan 28/02/2014 tarihli müddetnameyi, hapis cezası ile birlikte doğrudan verilen adlî para cezasının hükümlü hakkındaki ilamların farklı olmaları nedeniyle içtiması mümkün olmadığından ilamların ayrı ayrı ve sıraya konularak infazı gerektiğinden bahisle iptal eden karara yönelik yapılan itirazın, hükümlünün bir kez denetimli serbestlikten yararlandırılması gerektiği gerekçesi ile reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2014 ve 07/03/2014 tarih ve 2014/464, 2014/382 D. İş sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 17/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13512, Karar No: 2015/354, Tarih: 15.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13512 E.  ,  2015/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2014/350-2014/655

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına karar verilmesi üzerine karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Tarafların iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere ve temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı alacaklılar vekilinin tüm davalı borçlu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı alacaklılar tarafından 12/03/2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile Temmuz 2013 ayı kira alacağı olan 6437,97 TL ile Şubat 2014 ayı kira alacağı 7026,00 TL ve aylık 7272,87 TL den Mart, Nisan ve Mayıs 2014 ayları kira alacakları açıklamasıyla 31.886,58 TL asıl alacak, 419,36 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 32.305,94 TL alacağın tahsili istemiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu süresinde takibe itiraz ederek borcun Temmuz 2013 ayı kira bedeli ile Mart 2014 ayı kira bedeli dışındaki kısımlarına itiraz ettiğini, Şubat ayı için alacaklıya 3630 TL ödendiğini, şubat ayı kirası olarak talep edilen miktarın 7026 TL lik kısmına da itiraz ettiğini belirtmiştir.

Davacı vekili 30/05/2014 tarihli dava dilekçesinde; davalı kiracının Temmuz, 2013 ayı Şubat ve Mart 2014 ayları kira paralarını ödemediğini, Mart 2014 ayı sonunda kiralananı tahliye ettiğini sözleşme gereğince 60 gün önceden yazılı bildirimde bulunmadığından 2014 yılı Nisan ve Mayıs ayları kiralarını da ödemesi gerektiğini belirterek itirazın kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlunun itiraz dilekçesi içeriğine göre takipte istenen ile Şubat ayı kirası alacağına kısmen itiraz edildiği anlaşılmaktadır. Öte yandan davalı borçlu tarafından sunulan 13/02/2014 tarihli ödeme belgesine göre takipte istenen Şubat 2014 ayı kira bedelinin 3630 TL lik kısmı ödenmiş olup yine davalı borçlu tarafından icra takip dosyasına 23/05/2014 tarihinde 12.073,84 TL daha borç ödemesi yapılmıştır. Mahkemece davalının Şubat ayı kira bedeline kısmen itiraz ettiği ve icra takip dosyasına dava açılmadan önce ödeme yaptığı göz önünde bulundurulmaksızın Şubat 2014 ayına ilişkin 7026 TL asıl alacak yönünden itirazın kaldırılmasına ve takibin 20.736,84 TL yönünden devamına karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/814, Karar No: 2018/6724, Tarih: 05.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/814 E.  ,  2018/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/10/2016 tarih ve 2016/231-2016/813 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalısına ait emtianın Türkiye'den İngiltere'ye nakliyesini davalı ... Hizm. A.Ş'nin üstlendiğini, emtianın tıra yüklendiğini ve Pendik limanından davalı ...’nin sorumluluğunda ... Birlik gemisine yüklendiğini, taşıma sırasında gemide bulunan araçların birbirine çarpması sonucu hasar meydana geldiğini ve geminin içinde bulunan araçla birlikte geri döndüğünü, gümrükte yapılan muayenede mallarda tamamen hasar ve eksiklik olduğunun belirlendiğini, müvekillinin hasar bedeli 85.178 TL'yi sigortalısına ödediğini ve haklarına halef olduğunu, karma taşımada deniz sevkiyatında rol oynayan davalının taşıma hasarına sebebiyet verdiğini, hasar ve ziyadan diğer davalı ile sorumlu olduğunu ileri sürerek, 85.178 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın fiili taşıyana yöneltilmesi gerektiğini, hasarın deniz yolu ile taşıma esnasında meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, hasarın emtianın liman sahasında çalınmasından ve kaybolmasından kaynaklandığını, aksi düşünülse dahi sefer esnasında kötü hava ve deniz şartlarına maruz kalındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil vekili, sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, davanın fiili taşıyana yöneltilmesi gerektiğini, hasarın deniz yolu ile taşıma esnasında meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, hasarın emtianın liman sahasında çalınmasından ve kaybolmasından kaynaklandığını, aksi düşünülse dahi sefer esnasında kötü hava ve deniz şartlarına maruz kalındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil vekili, sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... Lojistik Hizm. A.Ş. ile fer'i müdahil arasında kara taşıma sözleşmesi yapıldığı, fer'i müdahil taşıtının içindeki yük ile birlikte deniz taşımasını yapacak gemiye yüklendiği, yükün dorse içine parsiyel olarak ... Lojistik Hizm. A.Ş. tarafından yüklendiği, ... İşletmeleri A.Ş'nin ise ... Birlik gemisiyle deniz taşıması ayağını gerçekleştirdiği ve eşyanın taşıma aracına istifine iştirak etmediği, söz konusu hasarın istif hatasından meydana geldiği, dorse içine gelişi güzel ve üstüste konarak hiçbir sabitleme yapılmaksızın yükleme yapıldığı, yükteki hasarın deniz taşıması sırasında ve deniz taşıyanının sorumluluğunda meydana geldiği ispatlanamadığı için ... İşletmeleri A.Ş'nin sorumluluğunun söz konusu olamayacağı, taşıyıcı ... Lojistik'in de sınırlı sorumluluğunun söz konusu olduğu, kg başına 8.33 SDR ile sorumlu olacağı gerekçesiyle, davalı ...Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 7.318,50 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı ...Ş'den tahsiline, davalı ...Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4385, Karar No: 2013/4686, Tarih: 07.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4385 E.  ,  2013/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmak, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Askeri Mahkemeye görevsizlik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/07/2011 tarih ve 2011/3-116 Esas, 2011/157 sayılı Kararında belirtildiği üzere;

26/10/1963 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 353 sayılı Yasanın “Genel Görev” başlıklı 9. maddesi uyarınca; “Askeri mahkemeler kanunlarda aksi yazılı olmadıkça, asker kişilerin askeri olan suçları ile bunların asker kişiler aleyhine veya askeri mahallerde yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidirler.”

Bu maddeye göre askeri mahkemelerin bakacağı suçlar da;

1- Asker kişilerin askeri suçları,

2- Asker kişilerin asker kişiler aleyhine işledikleri suçlar,

3- Asker kişilerin askeri mahallerde işledikleri suçlar,

4- Asker kişilerin askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlardır.

Askeri suç öğreti ve uygulamada; unsurları ve cezalarının tamamı Askeri Ceza Yasasında yazılı olan suçlar, unsurları kısmen Askeri Ceza Yasasında kısmen diğer ceza yasalarında gösterilen suçlar ve TCK´ya atıf suretiyle askeri suç haline dönüştürülen suçlar olarak gösterilmektedir.

353 sayılı Yasanın “Barış Zamanında Sivil Kişilerin Askerî Ceza Kanununa Tâbi Suçlarında Yargılama Mercii” başlıklı 13. maddesinde; “Askerî Ceza Kanununun 55, 56, 57, 58, 59, 61, 63, 64, 75, 79, 80, 81, 93, 94, 95, 114 ve 131 inci maddelerinde yazılı suçlar, askerî mahkemelerin yargı yetkisine tâbi olmayan sivil kişiler tarafından barış zamanında işlenirse; bu kişilerin yargılanması, adlî yargı mahkemeleri tarafından, Askerî Ceza Kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle yapılır”,

“Askeri Mahkemelerde Yargılamayı Gerektiren İlginin Kesilmesi” başlıklı 17. maddesinde; “Askeri mahkemelerde yargılamayı gerektiren ilginin kesilmesi, daha önce işlenen suçlara ait davalara bu mahkemelerin bakma görevini değiştirmez. Ancak suçun; askeri bir suç olmaması, askeri bir suça bağlı bulunmaması halinde askeri mahkemenin görevi sona erer”,

5271 sayılı CMK'nın 5918 sayılı Yasanın 6. maddesiyle değiştirilen “Görev” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında ise; “Barış zamanında, asker olmayan kişilerin Askeri Ceza Kanununda veya diğer kanunlarda yer alan askerî mahkemelerin yargı yetkisine tabi bir suçu tek başına veya asker kişilerle iştirâk halinde işlemesi durumunda asker olmayan kişilerin soruşturmaları Cumhuriyet savcıları, kovuşturmaları adlî yargı mahkemeleri tarafından yapılır” şeklinde düzenlemeler bulunmaktadır.

5271 sayılı CMK'nın 5918 sayılı Yasanın 6. maddesiyle değiştirilen “Görev” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında ise; “Barış zamanında, asker olmayan kişilerin Askeri Ceza Kanununda veya diğer kanunlarda yer alan askerî mahkemelerin yargı yetkisine tabi bir suçu tek başına veya asker kişilerle iştirâk halinde işlemesi durumunda asker olmayan kişilerin soruşturmaları Cumhuriyet savcıları, kovuşturmaları adlî yargı mahkemeleri tarafından yapılır” şeklinde düzenlemeler bulunmaktadır.

T.C. Anayasası'nın “Askeri Yargı” başlıklı 145. maddesinin 1 ve 2. fıkrası; “Askerî yargı, askerî mahkemeler ve disiplin mahkemeleri tarafından yürütülür. Bu mahkemeler, asker kişilerin; askerî olan suçları ile bunların asker kişiler aleyhine veya askerî mahallerde yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidirler.

Askerî mahkemeler, asker olmayan kişilerin özel kanunda belirtilen askerî suçları ile kanunda gösterilen görevlerini ifa ettikleri sırada veya kanunda gösterilen askerî mahallerde askerlere karşı işledikleri suçlara da bakmakla görevlidirler” şeklinde iken 07/05/2010 gün ve 5982 sayılı Yasanın 15. maddesiyle; “Askerî yargı, askerî mahkemeler ve disiplin mahkemeleri tarafından yürütülür. Bu mahkemeler; asker kişiler tarafından işlenen askerî suçlar ile bunların asker kişiler aleyhine veya askerlik hizmet ve görevleriyle ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidir. Devletin güvenliğine, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlara ait davalar her halde adliye mahkemelerinde görülür.

Savaş hali haricinde, asker olmayan kişiler askerî mahkemelerde yargılanamaz” biçiminde değiştirilmiş ve bu suretle de askeri yargının görev alanı oldukça daraltılmıştır.

Bu değişikliğin nedeni madde gerekçesinde şöyle açıklanmıştır: “Mevcut hükümde askerî yargının görev alanı oldukça geniş düzenlenmiş olup bu durum, değişik uluslararası belgelerde (Katılım Ortaklığı Belgesi, İlerleme Raporları, İstişari Ziyaret Raporları vb.) vurgulanmıştır. Yine, Yargı Reformu Stratejisinde ve Avrupa Birliği müktesebatının Türkiye Cumhuriyeti tarafından üstlenilmesine yönelik olarak hazırlanan ve Bakanlar Kurulu tarafından onaylanarak yürürlüğe giren 2008 Yılı Ulusal Programında, askerî mahkemelerin görev alanının demokratik hukuk devletinin gerektirdiği ölçüler çerçevesinde yeniden tanımlanması öngörülmüştür.

Mukayeseli hukuk da göstermektedir ki, pek çok ülkede ayrı bir askerî yargı sistemi bulunmamakta ve asker kişiler de adliye mahkemelerinde yargılanmaktadır. Bazı ülkelerde ise, askerî mahkemeler sadece disiplin mahkemesi olarak, oldukça sınırlı bir alanda görev yapmaktadır. Buna karşın askerî yargı ülkemizde, demokrasi ve hukuk devleti standartlarının dışında, geniş bir görev alanına sahiptir. Askerî yargının görev alanının geniş belirlenmiş olması, bazen yargı mercileri arasında görev uyuşmazlıklarına da neden olabilmektedir.