muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22631, Karar No: 2024/758, Tarih: 22.01.2024

1. Sanık ...'nın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.06.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 230 uncu maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekmesi ve sanıkların üzerilerine atılı suçlamayı kabul etmemeleri, tanık ve mağdur beyanları ile iletişimin tespiti kararlarıyla elde edilen görüşme kayıtlarında sanıkların mağdurlara fuhuş yaptırdığına yönelik herhangi bir ifade bulunmaması karşısında, sanıkların fuhşa sürüklenen kişilerin kazancından yararlanarak kısmen geçimlerini sağladıklarına yönelik eylemlerini ne şekilde gerçekleştirdikleri kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar ... ve ..., sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri, sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

3 ayrı kişiye herhangi bir zorlama olmaksızın kendi rızalarına istinaden fuhuş yapmalarına aracılık etmek suretiyle para karşılığı değişik kişilerle cinsel ilişkide bulunmalarını sağlayan sanık ... hakkında fuhşa sürükleme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın; fuhşa sürüklenen kişi adedince suçun oluşup oluşamayacağı hususunda aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

22.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

3 ayrı kişiye herhangi bir zorlama olmaksızın kendi rızalarına istinaden fuhuş yapmalarına aracılık etmek suretiyle para karşılığı değişik kişilerle cinsel ilişkide bulunmalarını sağlayan sanık ... hakkında fuhşa sürükleme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın; fuhşa sürüklenen kişi adedince suçun oluşup oluşamayacağı hususunda aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2021/17299 Esas sayılı kararındaki muhalefet şerhinde uygulamada ve öğretideki görüşler ışığında ayrıntılı bir şekilde açıkladığımız görüşümüzü tekrar etmekle birlikte uyuşmazlığa konu somut olayımızdaki görüşümüzü aşağıdaki şekilde özetlemek mümkündür.

Türk Ceza Yasası’nın 227 nci maddesinde “Fuhuş” başlığıyla tanımlanan suç, Yasa’nın “Topluma Karşı Suçlar” kısmında, “Genel Ahlaka Karşı Suçlar” bölümünde tanımlanmıştır. Yasa koyucu, “fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile toplumsal değerleri ön planda korumayı amaçlamış ve suçu bireysel değerlerin korunduğu “Kişilere Karşı İşlenen Suçlar” arasında değil, topluma karşı suçlar arasında düzenlemiştir. Fuhuş suçu ile toplumun genel ahlak anlayışının korunduğu söylenebilir. Başka bir ifadeyle “fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile korunan hukuki değerin, kanunun sistematiğinden hareketle, toplumun ar ve haya duyguları ile birlikte genel ahlak anlayışı olduğu söylenebilir.

“Fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile bir taraftan toplumun ar ve haya duyguları ile birlikte genel ahlak anlayışını korumak isteyen kanunun koyucunun, bu amaç doğrultusunda TCK’nın 227/2 nci maddesi ile anılan maddedeki seçimlik hareketleri müeyyide altına alırken, diğer taraftan kişilerin cinsel özgürlüğüne müdahale etmeyerek kazanç karşılığı da olsa cinsel temasta bulunan şahısların eylemlerini suç olarak düzenlemeyerek bireysel özgürlüklere ne kadar önem verdiğini açıkça göstermiştir. Fuhşa sürükleme ile müeyyide altına alınan fiil, başkalarının vücudunun genel ahlak kurallarına aykırı bir şekilde kazanç konusu yapılmasıdır. Kişi kendi vücudunu kazanç konusu yaparken TCK’nın 26/2 nci maddesi uyarınca müdahale etmeyen kanunun koyucunun, çokta meşru zeminde bulunmayan bu kişiyi mağdur konumuna getirmek istediği de asla söylenemez. Zira kişilere karşı suçlar arasında düzenlenen cinsel saldırı suçu ilgilinin rızasına istinaden tipiklik unsuru gerçekleşmediği için müeyyide altına alınmazken, genel ahlaka karşı işlenen suçlar arasında yer alan fuhşa sürüklemek suçundan dolayı kendi rızasıyla fuhşa sürüklenenin mağdur konumuna getirilmesi , kanun koyucunun maddi unsur olarak kabul etmediği bir hususun, suçun unsurlarına dahil edilmesi anlamına gelir! ki, bunun çağdaş ceza hukukunun evrensel ilkelerine aykırı olacağı açıktır.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2021/17299 Esas sayılı kararındaki ayrıntılı muhalefet şerhinde ortaya koyduğumuz çelişkili sonuçların önlenebilmesi için hukuk normlarının yorumlanması sırasında pozitif temeli bulunmayan ancak eşyanın tabiatından kaynaklanan yorum ilkelerine uyulması gerekmektedir. Prof. Dr. .....in deyimiyle; hukuk ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün "bilim" olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Gerek Ceza Genel Kurulunca, gerekse özel dairelerce, fuhşa sürüklenme suçunun mağdurunun fuhşa sürüklenen kişiler olduğu ve buna bağlı olarak mağdur adedince suçun oluşacağı kabul edilerek yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlar değişmediği takdirde bundan sonraki uygulamalarda da orantısız ve çok ağır cezalar kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır. Kararların aynı doğrultuda olması durumunda istikrardan söz edilebilirse de; kanaatimizce yanlışta istikrarın, yanlışın kronikleşmesinden başka bir işe yaramayacağı dikkate alınarak, uzun yıllara yayılan içtihatlardan bir an önce dönülerek, hakkaniyet ve adalete aykırı sonuçların önlenmesinin "hukuk devleti" ilkesine daha iyi hizmet edeceği kuşkusuzdur.

Somut olayımızda, kendi istekleri ile fuhşa sürüklenen kişilerin, özgür iradelerinin etkilendiğine dair hiçbir delil elde olunamadığı gibi bu hususta herhangi bir iddianın dahi ileri sürülmemiş olması, “fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile toplumsal değerleri ön planda korumayı amaçlayan kanun koyucunun; suçu bireysel değerlerin korunduğu “Kişilere Karşı İşlenen Suçlar” arasında değil, topluma karşı suçlar arasında düzenlemiş olması, Türk Ceza Yasası’nda suçların yer aldığı kısım ve bölüm ile korunan hukuki menfaatin mağdurun tespitinde çok önemli rol oynadığının gerek öğretide gerekse uygulamada duraksamaya yer vermeyecek şekilde benimsenmiş olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (2008/52 K); suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış ayırt etme gücüne sahip (sezgin küçük) mağdure .....’i rızasıyla cinsel amaçlı olarak hürriyetini kısıtlamaktan ibaret eylemin 5237 sayılı TCY’nın 109/1-3/f-5 nci maddesi kapsamında olup, mağdurenin aynı Yasanın 26/2 nci maddesi kapsamındaki rızası fiili suç olmaktan çıkararak hukuka uygun hale getirdiği yönündeki içtihadının zaman içerisinde özel daireler tarafından da kabul edilerek yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması karşısında; kendi özgür iradeleriyle fuhuş yapan yetişkin kişilere aracılık etmek etmek suretiyle işlenen fuhşa sürükleme suçunun mağdurunun toplumu oluşturan herkes olduğu kabul edilerek iki ayrı kişiye yönelik fuhşa sürükleme suçunu işleyen sanık hakkında TCK’nın 227/2 nci maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, fuhşa sürüklenen kişi adedince suçun oluştuğuna karar verilerek TCK’nın 1 inci maddesinde açıklanan ceza kanununun amacına aykırı davranıldığı gibi içtihat yoluyla suçun kurucu unsurlarından olan mağdur kavramına ayrı bir anlam yüklenerek kanun koyucunun gerçek iradesine aykırı bir şekilde orantısız cezaların ortaya çıkmasına sebebiyet verilmesi suretiyle TCK’nın 2 ve 3 üncü maddelerine de aykırı davranıldığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/8084, Karar No: 2017/7614, Tarih: 08.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8084 E.  ,  2017/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Eczacı olan sanığın 10 adet reçetede tahrifat yapıp katılan kuruma fatura etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, suç tarihinin en aleyhe kabul ile SGK tarafından ödemenin yapıldığı 01.03.2004 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının 01.03.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19097, Karar No: 2009/16707, Tarih: 10.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/19097 E.  ,  2009/16707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21490, Karar No: 2010/5921, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21490 E.  ,  2010/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyIz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/5648, Karar No: 2014/7506, Tarih: 24.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5648 E.  ,  2014/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2013

NUMARASI : 2012/316-2013/218

Taraflar arasında görülen kooperatif genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/8647 Esas, 2014/1796 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin 16.06.2012 tarihli 2011 yılı olağan genel kurul toplantısında yönetim kurulu ve denetim kurulu faaliyet raporlarının ayrı ayrı ibrasına, bilanço ve gelir tablolarının ibrasına, tahmini bütçenin kabul edilmesine oyçokluğuyla karar verildiğini, müvekkilinin alınan kararlara muhalefet ettiğini, gündemin dilek ve temennilere ilişkin 9. maddesinde aidatları ödemeyen ortaklar için uygulanan yıllık %120 faiz oranının yüksek olduğuna ilişkin istemin 1/10 imza sayısına ulaşılamaması nedeniyle reddedildiğini, toplantıda alınan tüm kararların hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 16.06.2012 tarihli genel kurul kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ticaret sicil müdürlüğündeki adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmasına rağmen, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iptali istenen genel kurul kararları toplantıya katılanların salt çoğunluğuyla alındığına, gündeme madde eklenmesine ilişkin önergedeki dört imza, üye sayısının 1/10'u olan 7 sayısına ulaşmadığına göre, dava konusu genel kurulda alınan tüm kararların yasa ve anasözleşme hükümlerine uygun bulunduğu ve söz konusu kararlarda iyiniyet kurallarına aykırı bir yön de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/8647 Esas, 2014/1796 Karar sayılı ilamıyla gerekçesi düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21147, Karar No: 2012/18788, Tarih: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21147 E.  ,  2012/18788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan ve 2009/984 esas numarasında kayıtlı iken 02.11.2010 tarihinde bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen dava yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 10.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresinden sonra 18.01.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-)Sanık ... hakkında '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan dava şartı olan mütalaa alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkında 06.02.2009 tarihli iddianame ile 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, 2003 takvim yılına yönelik mütalaa ve davanın bulunmadığı görülmekle; aynı Yasanın 325. maddesi uyarınca bozmanın temyizi süreden reddedilen sanık ...'a da sirayetine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2314, Karar No: 2021/3365, Tarih: 16.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2314 E.  ,  2021/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Tire Kutsan Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... Tire Kutsan Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Tire Kutsan Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2111, Karar No: 2023/2138, Tarih: 06.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2111 E.  ,  2023/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 D.İş

SAYISI : 2022/İHK-436

HÜKÜM : İtirazın reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; başvuru sahibine ait teknenin bağlı bulunduğu marinada 18-20 Haziran tarihlerinde yağan aşırı yağmur nedeniyle motorun, motor bağlantılarının, elektrik aksamının hasarlandığını, hasar bedelinin sigorta şirketinden talep edildiğini, ancak karşılanmadığını belirterek 42.807,75 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; motor kapağının sızdırmaz lastiklerinin zamana bağlı deforme olduğunu, sızdırmazlık işlevini kısmen yitirdiğini, yeterince temizlenmeyen tahliye giderlerinin tıkandığını, sigortalının ihmali sonucu olduğunu, teminat kapsamı dışında kaldığını savunarak talebin reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 13.07.2021 tarihli, K-2021/92707 sayılı kararı ile meydana gelen riziko ve hasarın teminat kapsamı dışında olması nedeniyle tazminat ödemesi şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, bu karara davacı vekili tarafından süresi içinde itiraz edilmiştir.

IV. İTİRAZ HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ekspertiz raporu dayanak yapılarak karar verildiğini, kusurlu olduğu kanısına nasıl ulaşıldığının tartışılmadığını, teknenin incelenmediğini, rüzgara yağmura maruz kalmasının normal olduğunu, kusuru bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, teknede meydana gelen zararın poliçe kapsamında karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun (5684 sayılı Kanun) 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, teknede meydana gelen zararın poliçe kapsamında karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun (5684 sayılı Kanun) 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.