muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14626, Karar No: 2011/22808, Tarih: 30.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/14626 E.  ,  2011/22808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi savsama suçundan şüphelililer Avukat ... ve Avukat ... haklarında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/12/.2010 tarihli ve 2010/25976 soruşturma, 2010/ 6931 esas, 2010/459 sayılı iddianame üzerine, son soruşturma açılmasına yer olmadığına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2011 tarihli ve 2010/408 esas, 2011/15 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 16.05.2011 gün ve 2011/6219-27823 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 gün ve 203604 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "... Barosu yönetim kurulu üyesi Avukat ... ve Avukat ...'ın, silâhla tehdit suçundan ... 7. Çocuk Mahkemesinin 2007/245 esasına kayden görülen kamu davasında, sanık Aytekin Yencilek'e 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca müdafi görevlendirilmesi için 20/03/2007 tarihinde baro başkanlığına yazı yazılmasına, 07/06/2007 ve 29/06/2007 tarihlerinde tekid edilmesine rağmen müdafi görevlendirme işlemini yapmadıkları hususundaki mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olup delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı CYY'nın 170/2. maddesi uyarınca soruşturma sonucunda elde edilen delillerin, suçun işlendiği konusunda yeterli şüphe oluşturması durumunda kamu davasının açılması zorunlu bulunmaktadır.

... Barosu yönetim kurulu üyesi olan şüpheliler Avukat ... ve Avukat ...'ın, silâhla tehdit suçundan ... 7. Çocuk Mahkemesinin 2007/245 esasına kayden görülen kamu davasında, sanık Aytekin Yencilek'e 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca müdafi görevlendirilmesi için 20/03/2007 tarihinde baro başkanlığına yazı yazılmasına, 07/06/2007 ve 29/06/2007 tarihlerinde iki kez tekid edilmesine rağmen müdafi görevlendirme işlemini yapmadıklarının anlaşılması karşısında , kamu davasının açılması için yeterli şüphe nedenlerinin gerçekleştiği ve kanıtları irdeleyerek suç öğelerini değerlendirme yetkisinin mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmiş bulunulması yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY'nın 309/4-a. maddesi uyarınca; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2011 tarihli ve 2010/408 esas, 2011/15 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12131, Karar No: 2012/343, Tarih: 16.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12131 E.  ,  2012/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Fatih 4. AslCM)

SUÇ : 213 sayılı vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası

Dosyada mevcut vergi suçu ile eki vergi inceleme raporlarından, sanığın temsilcisi olduğu şirketin ticari faaliyetini sürdürdüğü anlaşıldığı gibi defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının 10.01.2005 tarihinde işyeri adresinde çalışan personele tebliğ edilmiş olmasına göre, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, müsnet suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9628, Karar No: 2022/2605, Tarih: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9628 E.  ,  2022/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b- 2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kırıkkale İli Merkez İlçesi Yaylacık 2. kısım 2287 ada 18 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının terkine ve harca ilişkin bentlerinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11395, Karar No: 2013/20024, Tarih: 30.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11395 E.  ,  2013/20024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, borçlunun takibe konu senedin teminat senedi olduğunu ileri sürerek takibin iptali istemi ile mahkemeye başvurduğu, mahkemece talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlu tarafından dosyaya sunulan ve alacaklı ile borçlunun imzalarını taşıyan “oto satış mukavelesi” başlıklı sözleşmenin özel şartlar bölümünde araç satış bedelinin bir ton iki yüz elli gram zeytin yağı ile ödeneceği yazılı olup, bir adet senedin alındığı, zeytin yağı alındığında senedin iade edileceği yazmakta olup yine aynı sözleşmede senedin 7.500 TL bedelli, 20.01.2011 vadeli olduğu görülmüştür. Bu durumda takip dayanağı senedin alacaklı tarafından itiraz edilmeyen sözleşme uyarınca verilmiş olması ve sözleşmenin karşılıklı edimler içermesi nedeniyle tanzim tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK'nun 688/2. maddesinde yer alan kayıtsız şartsız ödeme vaadi unsurunu taşımadığından bono vasfında olmadığının kabulü gerekir.

O halde, alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılama yapılmasını zorunlu kıldığından, mahkemece şikayetin kabulü ile İİK.nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3233, Karar No: 2014/7241, Tarih: 12.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3233 E.  ,  2014/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 27.12.2012

Numarası : 2011/205-2012/807

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ...ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada, sözleşmenin davalı idarece haksız fesih edildiği ileri sürülerek ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 10.000,00 TL müspet ve menfi zararın tahsili istenmiş, 20.09.2012 günlü ıslah dilekçesiyle talep 976.916,06 TL arttırılarak 986.916,06 TL’ye çıkarılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 27.06.2012 tarihli rapor ve 30.11.2012 tarihli ek rapor benimsenerek davalının fesihte haksız olduğu kabul edilmiş ve 791.181,85 TL bakiye imalât bedeli, 70.707,26 TL sigorta primleri ve gecikme bedeli, 72.814,33 TL gecikme cezası ve kesin teminatın güncelleme faizi, 13.126,37 TL sözleşme masrafları olmak üzere toplam 986.916,06 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık davalı idarenin fesihte haklı olup olmadığı, sonucuna göre fesih kesin hesabının mı yoksa tasfiye kesin hesabının mı çıkarılması gerektiği, davacının mahkemece hüküm altına alınan bedelleri talep etmekte haklı olup olmadığı, bu kalem alacakların kesin hesapta ne şekilde değerlendirileceği konusunda toplanmaktadır.

Davacı yüklenici 29.11.2004 günlü sözleşmeyle 3. Ordu Ulaştırma Alayı 2. Kademe Binası İnşaatı işini 850.000,00 TL+KDV götürü bedelle anahtar teslimi üstlenmiştir. Sözleşmede işin süresi iş yerinin tesliminden itibaren 360 gün olarak kararlaştırılmış, 30.11.2004 tarihinde davacıya yer teslimi yapılmıştır. Sözleşme konusu işe ait tüm uygulama projeleri de yer tesliminden önce 29.11.2004 tarihinde davacıya teslim edilmiş, aynı gün düzenlenen tutanakla davacı, projelerin tümünü incelediğini, projelerin teknik ve fenni yönden uygun olduğunu, ilave hiçbir hususa gerek olmadığını bildirmiştir. Davacı mevcut projelere göre imalâta başlamış, 26.09.2005 tarihine kadar projelere göre işi sürdürmüş, bu tarihe kadar yapılan imalâtlarla ilgili 4 adet ara hakediş düzenlenmiştir. Davacı 26.09.2005 tarihinde davalı idareye yazı yazarak projelerde bir kısım eksiklikler, hatalar ve müphemlikler bulunduğunu bildirip nasıl işlem tesis edileceği konusunda yol gösterici açıklama istemiştir. Davalı idare 12.10.2005 tarihli yazısıyla davacı yükleniciye cevap vermiş, bildirilen eksik ve hatalar kabul edilmeyerek işin sözleşme ve eklerine uygun yapılması talep edilmiştir. Davacıya teslim edilen uygulama projelerinde eksiklik ve hata bulunduğu hususu davalı idarece kabul edilmemesine rağmen davacı davalıya muhtelif tarihli yazılar yazarak ısrarla projelerde eksiklik ve hata bulunduğunu, bu eksik ve hataların projelerde değişiklik yapılmasını ve imalât artışına gidilmesini zorunlu kıldığını belirterek keşif artışı ve ek süre talebinde bulunmuş, bu talebi davalı idarenin muhtelif tarihli cevabı yazıları ile uygun görülmeyerek reddedilmiş, sözleşme ve eklerine göre işe devam edilmesi gerektiği bildirilmiştir. Davalı idarece son olarak sözleşmede öngörülen yapım süresinin 24.11.2005 tarihinde dolduğu belirtilerek 20 gün içinde imalâtın tamamlanması, aksi takdirde sözleşmenin 26, 4735 sayılı Kanun’un 20. ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 48.a maddelerine göre işlem yapılacağı bildirilmiş, 26.12.2005 tarihli olurla da sözleşme fesih edilerek kesin teminat mektubu irad kaydedilmiştir. Yargılamada alınan bilirkişi raporlarından, özellikle Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/127 Esas (bozma sonrası 2009/248 E.) sayılı dosyasına sunulan 26.02.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporundan projelerde eksiklik ve hatalar bulunduğu, bu eksiklik ve hataların uygulama aşamasında ortaya çıktığı, bu nedenle keşif artışı ve projelerde değişiklik yapılarak yükleniciye süre uzatımı verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Davacı yüklenicinin taleplerinin davalı iş sahibi idarece değerlendirilerek imalât artışı yapılması ve projelerde değişikliğe gidilmesi gerekirken eksik ve hatalı projelerle işe devam edilmesinin istenmesi idare açısından kusur oluşturmaktadır

. Davacı yüklenicinin taleplerinin davalı iş sahibi idarece değerlendirilerek imalât artışı yapılması ve projelerde değişikliğe gidilmesi gerekirken eksik ve hatalı projelerle işe devam edilmesinin istenmesi idare açısından kusur oluşturmaktadır. Yine proje değişikliğinin kabul edilmemesi halinde sorumluluk idarede olmak üzere yüklenicinin işe devam etmesi gerekirken işi yavaşlatarak iş programının oldukça gerisinde kalması, sözleşmedeki süre ve cezalı ek süre dolmasına rağmen işi tamamlayamaması da yüklenici açısından kusur oluşturmaktadır. Mevcut delillere göre sözleşmenin feshinde her iki tarafında ortak kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemece sözleşme ve eki şartnamelerin ilgili hükümleri değerlendirilmeksizin fesihte davalı idarenin tam kusurlu olduğu kabul edilerek fesih kesin hesabı çıkarılması ve davacı taleplerinin bu kabul doğrultusunda değerlendirilmesi hatalı olmuştur. Taraflar fesihte ortak kusurlu olduklarından uyuşmazlığın tasfiye kesin hesabı çıkarılmak suretiyle sonuçlandırılması gerekmektedir.

3-Tasfiye kesin hesabında gözetilecek ilke ve yöntemler ile davacı taleplerinin incelenmesine gelince;

Mahkemece hüküm altına alınan bedelin 791.181,85 TL’si bakiye kesin hesap alacağına ilişkin bulunmaktadır. Bilirkişilerce fesih kesin hesabı çıkarılırken davacı tarafından yapılan inşaat işleri ile makine ve elektrik tesisatı işlerinin bedeli 2005 fesih yılı birim fiyatlarına göre KDV hariç 1.414.145,34 TL olarak hesaplanmıştır. Oysa yanlar arasındaki sözleşmenin 6 ve 7. maddelerinde işin bedeli götürü 850.000,00 TL + KDV olarak kararlaştırılmıştır. Zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 365. maddesine göre iş bedeli götürü olarak kararlaştırılmış ise yüklenici yapılacak şeyi kararlaştırılan fiyata yapmaya mecburdur. Yapılacak şey tahmin edilen miktardan fazla emek ve masraf gerektirse bile müteahhit bedelin arttırılmasını isteyemez. Bilirkişilerce sözleşme

bedelinin götürü olarak kararlaştırıldığı gözardı edilerek hesaplamanın sözleşmenin feshedildiği 2005 yılının birim fiyatlarına göre hesaplama yapılması ve götürü bedelin üzerinde bir alacak çıkarılması doğru olmamıştır. Götürü bedelli işlerde yüklenicinin hak ettiği imalâtın bedeli, yapılan işlerin sözleşme konusu tüm işlere oranı belirlenip, sözleşme bedeline uygulanmak suretiyle hesaplanır. O halde bilirkişilerce çıkartılacak tasfiye kesin hesabında davacı yüklenicinin fesih tarihine kadar yaptığı işlerin bedeli, o tarihe kadar yaptığı işlerin fiziki seviyesinin sözleşmede kararlaştırılan götürü bedele oranlanması suretiyle hesaplanmalı, bulunan bedelden hakedişlerle yapılan ödeme mahsup edilerek kalana hükmedilmelidir. Sözleşme hükümleri bir yana bırakılarak hesaplamanın 2005 fesih yılı birim fiyatlarıyla yapılması doğru olmamıştır.

4-Mahkemece hüküm altına alınan bedelin 70.707,26 TL’si şantiye kurulum masrafları ile inşaat mahallinde kaybolan malzeme ve ekipman tutarına ilişkindir. Sözleşmede şantiye kurulum masraflarının yükleniciye ayrıca ödeneceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşme hükümleri ile sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin (YİGŞ) 28. maddesine göre şantiye kurulum masrafları yükleniciye ait olup götürü bedelin içindedir. Bu nedenle davacının şantiye kurulum masraflarına yönelik talebi yerinde olmayıp reddi gerekir. YİGŞ 'nin 49. maddesinde idarenin yükleniciye ait tesisleri, tesisatı, ihzaratı, diğer malzemeyi, makine, araç ve yedek parçaları isterse satın alabileceği, satın almak istemezse yüklenicinin idare tarafından belirlenecek süre içinde bunları iş yerinden çıkarıp uzaklaştırmak zorunda olduğu düzenlenmiştir. Sözleşmenin feshedildiği 26.12.2005 günü idare elemanları ile davacı yüklenici arasında mülkiyeti yükleniciye ait araç, gereç, malzeme ve techizatla ilgili olarak bir tutanak düzenlenmiş, bu tutanakta inşaat mahallinde yükleniciye ait 11 kalem malzeme bulunduğu, bu malzemelere idarece el konulmayacağı ve satın alınmayacağı belirtilerek işyeri dışına çıkarılması istenmiştir. Bu tutanağa göre iş yerindeki malzemelerin davacı yüklenici tarafından alınıp götürülmesi gerekir. Davalı idarenin talimatına rağmen malzemelerin alınıp götürülmeyerek işyerinde bırakılmasının sonuçlarından davacı yüklenici sorumludur. Davalı idareye davacı yükleniciye ait malzemeleri korumakla ilgili bir yükümlülük yükletilemez. Bu nedenle davacı yüklenicinin malzeme bedeline ilişkin talebi yerinde olmayıp tasfiye kesin hesabında bu kalem talebin reddi gerekir. Mahkemece dayanağı ve gerekçeleri gösterilmeden bu kalem talebin kabulü doğru olmamıştır.

5-Mahkemece hüküm altına alınan bedelin 20.432,12 TL’si sigorta primleri ve gecikme bedeline ilişkindir. Yanlar arasındaki sözleşmede ve eklerinde davacı yüklenicinin çalıştırdığı işçilerden dolayı SGK’ya ödediği primlerin iş bedeline ilaveten ayrıca ödeneceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Aksine sözleşmenin 7. maddesinde sigorta giderinin sözleşme bedeline dahil olduğu, YİGŞ'nin 35 ve devamı maddelerinde de yüklenici hizmetinde çalışanların bütün giderlerinin yükleniciye ait olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle davacı yüklenici çalıştırdığı işçilerden dolayı SGK’ya ödediği sigorta primlerini davalıdan talep edemez. Tasfiye kesin hesabında bu kalem alacağın da reddi gerekir. Mahkemece dayanağı ve gerekçeleri gösterilmeden bu kalem talebin kabulü doğru olmamıştır.

6-Mahkemece hüküm altına alınan bedelin 72.814,33 TL’si güncellenmiş kesin teminat miktarına ilişkindir. Sözleşmenin feshinde tarafların ortak kusurlu olduğu kabul edildiğine göre kesin teminat mektubunun güncellenmiş tutarının irad kaydedilmesi mümkün değildir. Mahkemece talebin kabul edilerek irad kaydedilen ve paraya çevrilen güncellenmiş kesin teminat mektup bedelinin davalıdan tahsili kural olarak yerinde olmuştur. Ancak sözleşmenin 11/4 maddesine göre kesin teminatın yükleniciye geri verilebilmesi için SGK’dan ilişiksizlik belgesi getirilmesi gerekir. Dosyada SGK ilişiksizlik belgesine rastlanılmamıştır. O halde bu kalemle ilgili olarak davacıdan SGK ilişiksizlik belgesi ibraz etmesi istenmeli, ibraz ederse çıkarılacak tasfiye kesin hesabında talep aynen kabul edilmeli, ibraz edilmediği takdirde ise SGK’ya müzekkere yazılarak davacının sözleşme konusu işten dolayı sigorta prim borcunun bulunup bulunmadığı, varsa fer’ileriyle birlikte borç miktarının kaç liraya ulaştığı sorulup belirlenmeli, SGK prim borcunun varlığı halinde bildirilen miktar tasfiye kesin hesabında yüklenici alacağından mahsup edilmelidir. Mahkemece değinilen şekilde araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

7-Mahkemece hüküm altına alınan 18.654,13 TL alacağın 7.650,00 TL’si 6 nolu hakedişte kesilen 25.11.2005 - 09.12.2005 tarihleri arasındaki 15 günlük gecikme cezasına, 8.670,00 TL’si fesih kesin hakedişinde kesilen 09.12.2005 - 26.12.2005 tarihleri arasındaki 17 günlük gecikme cezasına, 2.334,13 TL’si de kesin teminat güncelleme faizine ilişkin bulunmaktadır. Davalı idarece, sözleşmeye göre bitirilmesi gereken 24.11.2005 tarihi ile sözleşmenin feshedildiği 26.12.2005 tarihleri arası için 32 günlük gecikme cezası uygulanması sözleşmeye uygundur. Kaldı ki davacı yüklenici 6 nolu hakedişi ihtirazi kayıtsız imzalanmış, bu hakedişte uygulanan gecikme cezası kesinleşmiştir. Öyleyse bilirkişilerce çıkarılacak tasfiye kesin hesabında yukarıda belirtilen miktarlarda gecikme cezası uygulanmalı, davacının gecikme cezalarının iadesine dair istemi reddedilmelidir.

Sözleşmede kesin teminatın güncellenmesi durumunda güncellenen tutara faiz uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Davacı yüklenici güncellenen kesin teminat yönünden temerrüde düşürülmediğine göre davalı iş sahibi güncelleme farkı dışında ayrıca faiz talep edemez. Bu nedenle çıkarılacak kesin hesapta davacı alacağından kesin teminat güncelleme faiz adı altında bir kesinti yapılmamalıdır.

Sözleşmede kesin teminatın güncellenmesi durumunda güncellenen tutara faiz uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Davacı yüklenici güncellenen kesin teminat yönünden temerrüde düşürülmediğine göre davalı iş sahibi güncelleme farkı dışında ayrıca faiz talep edemez. Bu nedenle çıkarılacak kesin hesapta davacı alacağından kesin teminat güncelleme faiz adı altında bir kesinti yapılmamalıdır.

8-Mahkemece hüküm altına alınan bedelin 13.126,37 TL’si sözleşme masraflarına aittir. Sözleşme 7. maddesine göre ulaşım, sigorta, vergi, resim ve harç giderleri sözleşme bedeline dahildir. Sözleşmenin 8. maddesine göre de, sözleşmenin düzenlenmesine ilişkin bütün vergi, resim ve harçlarla, ilgili diğer giderler yükleniciye aittir. Bu nedenle davacı yüklenici hak ettiği iş bedeli dışında ayrıca sözleşme masrafları adı altında bir bedel talebinde bulunamaz. Tasfiye kesin hesabında bu kalem alacağın da reddi gerekir.

O halde mahkemece yapılacak iş, yeniden oluşturulacak ayrı bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak yukarıdaki esaslar çerçevesinde işin tasfiye kesin hesabını çıkarttırmak ve sonucuna göre hüküm vermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 119,00 TL temyiz başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.