muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10672, Karar No: 2017/65, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10672 E.  ,  2017/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4139, Karar No: 2014/12414, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4139 E.  ,  2014/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2009/508-2013/372

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar Seda, Turgay, N.D. vekiline gerekçeli kararın ve temyiz eden davalı Ö.. A.. Vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı S. İnşaat Elektrik San Ve Tic Ltd Şti vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6338, Karar No: 2007/7368, Tarih: 11.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6338 E.  ,  2007/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, takibe konu bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, cevabında iş bölümü itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Ümraniye Asliye 2. Hukuk Mahkemesince, bonoya dayalı menfi tespit davasının TTK.’nun 4/4 maddesi kapsamında mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz istemi iş bölümü sebebiyle verilen gönderme kararları kesin nitelikte olup temyizi kabil olmadığından Dairemizin 3.11.2006 tarihli kararı ile reddedilmiştir.

Mahkemece, iş bölümünden kaynaklanan gönderme kararının 11.4.2006 tarihli duruşmada taraf avukatlarının yüzlerine karşı tefhim edildiği, on günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra davacı vekilinin 8.12.2006 tarihli dilekçesi ile tahrik edildiğinden HUMK’nun 193/son maddesi hükmünce açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,11.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2127, Karar No: 2025/2526, Tarih: 12.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2127 E.  ,  2025/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2273 E., 2022/1971 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/356 E., 2021/673 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı temlik alan vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; davacı ...’ın inançlı işlem hukuki nedenine dayalı olarak davayı açtığı, aşamada Reyhan’ın 14.05.2020 tarihli “Devir Sözleşmesi” başlıklı adi yazılı belge ile eldeki dava konusunu HMK’nın 125/2 hükmü uyarınca ...’a devrettiğinin belirtildiği, ...’ın davaya devam ettiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının da temlik alan ... adına vekili tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki, Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 183. maddesinde bazı alacakların devrine izin verilmemiştir. Devir yasağı kanundan, sözleşmeden veya işin niteliğinden doğmaktadır. Kanun bazı alacakların devrine izin vermeyebilir. TBK’nın 619/1. maddesinde belirtildiği gibi ölünceye kadar bakma sözleşmesinde bakım alacaklısı, bakım hakkını başkasına devredemez. Taraflar, yapmış oldukları sözleşmede alacak hakkının başkasına devredilmesini kısmen veya tamamen kendileri de yasaklayabilirler. Böyle bir durumda akdî devir yasağı söz konusu olur. Nafaka alacaklarında olduğu gibi alacaklının kişiliği ve ihtiyacına göre takdir edilen alacakların ise işin niteliği gereği başkasına devredilmesi mümkün değildir. Devri caiz olmayan bir alacak hakkında yapılan temlik işlemi ilke olarak geçersiz olup böyle bir devir sadece borçlu karşısında değil, temlik edenle temlik alan arasında da hüküm ve sonuç doğurmaz.

Bu kapsamda, HMK ile dava konusunun (müddeabihin) devrine olanak tanınması karşısında aynî neticeli talep ile tapuda davalılar adına kayıtlı bir taşınmazın davacı adına tescili için açılan davalar sırasında dava konusu taşınmaza ilişkin talebin alacağın devri yoluyla başkasına temlikinin mümkün olup olmadığı hususuna gelince, görülmekte olan (derdest) bir dava sırasında mahkeme kararının kesinleşmesine kadar dava konusu taşınmazın tapuda bir başkasına devredilmesi mümkün olup bu durumda HMK’nın 125. madde hükmünün uygulanacağında kuşku bulunmamakta ise de dava konusu taşınmazın veya taşınmaz üzerinde davacı tarafından talep edilen aynî hakkın TBK’nın 183/1. madde hükmüne göre devri hukuken mümkün değildir. TMK’nın ilgili hükümleri uyarınca, taşınmazlar Devletin denetim ve sorumluluğu altında tutulan tapu sicillerine kaydedilmekte ve taşınmazlara ait haklar tapu kütüğüne tescil edilmektedir. Kanun’da taşınmazlar üzerinde aynî hakların tesis edilmesi, devri, muhtevalarının değiştirilmesi ve ortadan kalkması kural olarak tapu siciline tescil şartına bağlanmış olup tescil kurucu bir nitelik taşımaktadır. Nitekim TMK’nın 1021. maddesinde, kurulması kanunen tescile tâbi aynî hakların tescil edilmedikçe varlık kazanamayacağı, 1022/1. maddesinde de aynî hakların kütüğe tescil ile doğacağı, sıraları ve tarihlerini tescile göre alacakları öngörülmüştür. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.11.2022 tarihli ve 2022/1-851 Esas, 2022/1557 Karar sayılı kararı)

Hal böyle olunca, davacı ile ... arasında yapılan devir sözleşmesinin yasal olduğunu ve hukuki sonuç doğuracağını söyleyebilme imkanı olmadığı gibi anılan sözleşme ile temlik alan ...’ın eldeki davada taraf olması da mümkün olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temlik alan vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden temlik alana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7075, Karar No: 2016/1576, Tarih: 25.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7075 E.  ,  2016/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.06.2015 gün ve 2015-13335-42942 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.07.2015 gün ve KYB. 2015/246550 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/05/2014 tarihli ve 2014/59565 soruşturma, 2014/33167 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 02/10/2014 tarihli ve 2014/1577 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

... Noterliğinin 03/09/2008 tarihli ve 17187 yevmiye numaralı vekaletnamesinde hisse devralmaya, devir bedellerini tediyeye, hisse devir sözleşmeleri tanzim ve imzalamak ve sair işlemleri yapmak üzere şüpheli ...'ye vekaletname veren müşteki ...'nın iki uçlu duygu durum bozukluğu, hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilen ...'in ise şizofreni hastası olmaları, dolayısıyla vekaletname vermeye ehil olmamaları, şüphelinin dolandırıcılık suçundan dolayı ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2012 tarihli ve 2010/13 esas, 2012/16 karar sayılı dosyası üzerinden sonuçlandırılan yargılama sırasında alınan ifadelerden anlaşıldığı üzere müşteki ve ...'in bu durumlarını bilerek iş bulma vaadi ile adı geçenleri kandırarak sahte vekaletname düzenlettirildiği ve bu vekaletnameye istinaden hisse devri sözleşmesi ile ... Mak. San. Ltd Şti.nin ortağı olan ...'ın hisselerini satın alma yolu ile devir alındığının anlaşılması karşısında, toplanan delillerin şüpheli hakkında kül halinde resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporu'na göre, iki uçlu duygu durum bozukluğu (tedavi ile işlevselliği tam düzelmeyen) rahatsızlığı bulunan müşteki ... ile, yine dosya kapsamından şizofreni hastası olduğu anlaşılan ...'i yardım yapacağı ve iş bulacağı vaadiyle aldatarak vekaletname almak suretiyle, ... adına ... ... Ltd. Şti'nin hissesini devralan şüphelinin iddia olunan eyleminin, sübutu halinde, TCK'nun 204/1-3, 43. maddelerine uyan zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2012 gün ve 2010/13 esas, 2012/16 karar sayılı dosyası, müştekinin rahatsızlığına ilişkin rapor ve anılan hisse devrinin yokluk nedeniyle geçersizliğinin tespitine dair ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17.01.2013 gün ve 2011/612 esas, 2012/726 sayılı kararı ile tüm dosya kapsamından, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphe bulunduğu anlaşılmakla, bu karara vaki itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 07.05.2014 gün ve 2014/59565 soruşturma, 2014/33167 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 02.10.2014 gün ve 2014/1577 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21513, Karar No: 2025/16688, Tarih: 03.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/21513 E.  ,  2025/16688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/535 E., 2023/1021 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/76 E., 2023/88 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanığın sabit ve ankesörlü hatlardan ardışık arandığına ilişkin düzenlenen HTS Analiz Raporunda sanıkla birlikte ardışık ve tekil olarak arandığı belirtilen şahıslar hakkında araştırma yapılarak silahlı terör örgütü ile alakalı açılmış soruşturma veya kovuşturma dosyaları bulunması halinde bu dosyaların getirtilerek 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup ve diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Mahkumiyete esas alınan, suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil olan ve talimat ile dinlenen tanıkların doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5. maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanun'un 181/1 maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenip AİHS’in 6/3-d ve Anayasa'nın 36. maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden; tanıkların dinlenilmesi için belirlenen günün sanık ve müdafiine bildirilmeden, sanığın tanıkları sorgulama hakkının engellenmesi suretiyle CMK'nın 180/1 ve 181/1. maddelerindeki emredici hükümlere riayet edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde CMK’nın 181/1 ve 210. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12695, Karar No: 2014/24383, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12695 E.  ,  2014/24383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2011/192-2014/263

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar K.. B.. ve A.. S.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş yararına 99.829,39 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, davacı çocuk A.. A.. yararına 2.857,33 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi, davacı çocuk Ozan yararına 1.853,62 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 20.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde müteveffa sigortalının % 50 oranında ortak kusuru bulunduğunun belirtildiği, dava dilekçesinde müteveffa sigortalının son ücretinin 2.000,00 TL olduğu bu miktarın 950,00 TL sinin banka aracılığıyla kalanının elden ödendiğinin belirtildiği, tanıkların müteveffanın aylık 2.000,00 TL ücreti aldığını beyan ettikleri, Ankara Ticaret Odası tarafından bildirilen emsal ücretin aylık 1.500,00 TL, Yol-İş Sendikası tarafından bildirilen emsal ücretin 1.935,00 TL olduğu, işyeri bordrolarının asgari ücretin 1.47 katı üzerinden düzenlendiği, bilirkişi hesap raporunda maddi zarar tutarlarının tanık beyanlarına itibar edilerek aylık 2.000,00 TL ücrete günlük yemek ve barınma ücreti eklenerek asgari ücretin 4.16 katı üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Kusurun aidiyet ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Kusurun aidiyet ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, işyeri kayıtlarında belirtilen ücretin müteveffa sigortalının yaşı, kıdemi ve yaptığı işin niteliği ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, maddi zarar tutarlarının işyeri kayıtlarına itibar edilerek hesaplattırılması gerekirken, tanık beyanlarına itibarla yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz harcının istek halinde temyiz eden temyiz eden davalılardan K.. B.. ve A.. S.. 'ne iadesine BOZULMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2440, Karar No: 2010/12193, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2440 E.  ,  2010/12193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın malların tahmil, tahliye, konteyner çektirme işlerini kapsayan taşıma ilişkisinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.