muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11999, Karar No: 2013/16211, Tarih: 19.11.2013

Dava el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece; davalıların el atmalarının önlenmesine ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne yönelik verilen kararın taraflarca temyizi üzerine Dairece “ çekişme konusu 617 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden ½ pay sahibi olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın taşınmazın tamamını kullanmak suretiyle müdahale ettikleri belirlenerek davacının talebi doğrultusunda pay oranında elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından bu yöne değinen temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak dava konusu taşınmazda davalıların annesi F..’nın da ½ oranında paydaş olduğu davalıların savunmalarında ve tanık beyanlarında taşınmazdaki elma ağaçlarının davalıların babası tarafından dikildiğinin belirtildiği, bilirkişi tarafından ecrimisil hesabının da elma ağaçları dikkate alınarak yapıldığı, çekişme konusu taşınmazdaki elma ağaçlarının kim tarafından dikildiği ve ağaçlar dikilmeden önceki taşınmaz durumunun açıkça belirlenmesi, davalılar tarafından dikildiğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılması halinde, davalıların ağaçsız arazi üzerinden belirlenecek ecrimisilden sorumlu olacakları, diğer taraftan, davacının 1993 yılından itibaren davalıların taşınmazı kullandıklarını ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunduğu, davalılardan M..’nın ise cevap süresi geçirildikten sonra 28.05.2010 tarihinde zamanaşımı itirazında bulunduğu, davacının bu itirazdan sonra 15.06.2011 tarihli dilekçe ile ecrimisil isteğini ıslah ederek 1993 ile 2011 yılları arasında payına isabet eden ecrimisil miktarının tazminini istediği, mahkemece de davalının bu zaman aşımı savunmasına karşı davacı tarafın itirazın defi talebinde bulunmadığı gerekçesiyle 5 yıllık ecrimisile hükmedilmiş olmasınında isabetli olmadığı, bu sebeplerle öncelikle taşınmazın ecrimisile esas alınacak durumunun belirlenmesi, belirlenen duruma göre, süresi içerisinde davalıların zamanaşımı itirazında bulunulmadığı da gözetilerek 1993 ile dava tarihi olan 10.09.2009 arasındaki davacının payına isabet eden ecrimisil miktarının, bildirilen ve bildirilecek olan emsaller de dikkate alınarak, bilirkişilerden ek rapor alınmak veya gerektiğinde yeniden yerinde uygulama yapılmak suretiyle bilimsel verilere uygun ve denetime elverişli biçimde hesaplanması, sonucuna göre karar verilmesi ” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davalıların davacının ½ payına yönelik el atmalarının önlenmesine ve 1993 ila 2009 yıllarına ilişkin toplam 31.834,60TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte hükmüne uyulan bozma ilamında yapılması gereken işlemlerin gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte hükmüne uyulan bozma ilamında yapılması gereken işlemlerin gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden , çekişmeli taşınmazın davalıların annesi olan F Ç ile davacı adlarına 1/2'şer paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davacı tarafından Fve dava dışı M aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasının Çivril AHMnin 2007/24-89 sayılı ilamıyla taşınmazı F'nın çocukları olan İve MÇ'in kullandıkları gerekçesiyle reddine dair verilen kararın kesinleştiği, F Çelik tarafından da davacı Maleyhine açılan temliken tescil davasının Çivril AHM'nin 1998/435-2001/280 sayılı ilamıyla, taşınmazın miras bırakan Ü'den ırsen ve paylaşım sonucunda F ve M'e kaldığı anlaşıldığından davacının iyiniyetli olmadığı ayrıca taşınmazın zemin değerinin daha fazla olduğu gerekçeleriyle davanın reddedildiği, 04.03.2003 tarihinde kesinleştiği, davalıların taşınmazı annneleri F'ya teban kullandıkları, davacı M'in; taşınmazın 1/2'şer pay itibariyle kendisi ve davalıların annesi olan F adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğunu, taşınmazın öncesinde kayıt maliklerinin annesi olan Ü.G'e ait olduğunu, Ü.'nün 18.10.1976 tarihinde ölümünden sonra mirasçıları arasında yapılan paylaşım sonucu kardeşi F.ve kendisine kaldığını, taşınmazın üzerine elma ağaçları dikilmesi yönünde F.ile anlaştıklarını, elma ağaçlarının dikilmesi için yurt dışından F.'ya para gönderdiğini, anlaşmaya uygun olarak elma ağaçlarının F.tarafından dikildiğini ,ancak kendisine elde edilen gelirden pay verilmediğini iddia ederek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmaz üzerindeki elma ağaçlarının davalıların anne ve babası tarafından dikildiği tarafların kabulündedir. Burada uyuşmazlık, davacı M. ile davalıların annesi F.'nın taşınmaz üzerine elma ağaçlarının dikilmesi yönünde anlaşıp anlaşmadıkları ve elma ağaçlarının dikim ve bakımı için davacı tarafından F.'ya para gönderilip gönderilmediği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tanık listesi vermeyip F.'nın açtığı Çivril AHMnin 1998/435-2001/280 sayılı temliken tescil dosyası ile kendisinin açtığı Çivril AHMnin 2007/24-89 sayılı el atmanın önlenmesi dosyalarına dayanmış davalılar ise bozma öncesinde yapılan keşifte 2 tanık dinletmişlerdir.

Davacı tanık listesi vermeyip F.'nın açtığı Çivril AHMnin 1998/435-2001/280 sayılı temliken tescil dosyası ile kendisinin açtığı Çivril AHMnin 2007/24-89 sayılı el atmanın önlenmesi dosyalarına dayanmış davalılar ise bozma öncesinde yapılan keşifte 2 tanık dinletmişlerdir.

Çivril AHM'nin 1998/435-2001/280 sayılı temliken tescil dosyasında, dinlenen davalı tanığı ( tarafların kardeşleri olan ) S. G. beyanında; taşınmazın anneleri Ü. G.'ten ırsen ve paylaşım yoluyla davacı ve davalıya 1/2'şer paylı olarak kaldığını, davalının yurt dışında yaşadığını, taşınmaza elma ağaçları dikilmesi konusunda F.ile anlaştıklarını, davalının F.'ya para verdiğini, davacınında elma ağaçlarını diktiğini, ancak gelirinden davalıya pay vermediğini belirtmiş, diğer davalı tanığı Y.Ç.(Fatma'nın ayrı yaşadığı eşi) ise talimatla alınan beyanında elma ağaçlarını eşi F.ile diktiklerini davalının yurt dışında olduğundan elma ağaçlarıyla ilgilenmediğini bildirmiş daha sonra mahkemeye göndermiş olduğu 18.05.2000 tarihli mektupta elma ağaçlarının yarısının M.'e ait olduğunu, M.'in ağaçların dikimi sırasında katkısının bulunmadığını sulama mevsiminde 48.000.-TL karşılığı markı ağaçların bakımı ve sulanması için gönderdiğini belirtmiş, davacı F.'nın tanığı M.S. ise çekişmeli taşınmaz üzerindeki elma ağaçlarını 15-20 yıl önce F. Ç.'in çocukları ve eşinin birlikte diktiklerini, bakımını yaptıklarını davalıyı taşınmazı kullanırken görmediğini bildirmiştir.

Çivril AHMnin 2007/24-89 sayılı el atmanın önlenmesi dosyasında dinlenen davacı tanıklarından Mustafa Sarı 20.09.2005 tarihli oturumda taşınmazı 12-13 yıl öncesinden bu yana İ. ve M.Ç. tarafından kullanıldığını, 5.7.2005 tarihli oturumda dinlenen davacı tanığı S. G. ise 1980 yılından bu yana taşınmazı İ.ve M. Ç.'in kullandıklarını belirtmiştir.

Temyize konu dosyada ise bozma sonrası taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen 3 yerel bilirkişi ile bozma öncesi yapılan keşifte dinlenen 2 davalı tanığı çekişmeli taşınmazlar üzerindeki elma ağaçlarının davalıların babası tarafından dikildiğini belirtmişler ancak M.ile F.'nın taşınmaz üzerine elma ağaçları dikilmesi yönünde anlaşıp anlaşmadıkları ve elma ağaçlarının dikimi sırasında davacının, F.'ya dikim ve bakım masrafları için para gönderip göndermediği konularında sorular sorulup açık ve net beyanları alınmamıştır. Yine taşınmazın elma ağaçları dikilmeden önceki niteliği de belirlenmemiştir.

Bunlardan ayrı kabule göre de elma ağaçlarının davalıların babası tarafından dikildiği kabul edilip elma ağacı üzerinden belirlenen ecrimisile hükmedilmesi de doğru değildir.

Bunlardan ayrı kabule göre de elma ağaçlarının davalıların babası tarafından dikildiği kabul edilip elma ağacı üzerinden belirlenen ecrimisile hükmedilmesi de doğru değildir.

Hal böyle olunca, değinilen şekilde inceleme ve araştırma yapılıp taşınmaza elma ağaçlarının dikilmesi yönünde davacı ile F.'nın anlaştıklarının ve davacının elma ağaçlarının dikim ve bakım masrafları için F.'ya para verdiğinin belirlenmesi halinde davalıların ağaçlı arazi üzerinden belirlenecek ecrimisilden aksi takdirde davalıların ağaçsız arazi üzerinden belirlenecek ecrimisilden sorumlu olacakları gözetilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11476, Karar No: 2013/10183, Tarih: 29.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11476 E.  ,  2013/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda: Davalı ... Büyükşehir Belediyesinde müdür olarak görev yapmakta olup; davalı ise aynı yerde şef olarak görev yapmaktadır. Davacının rahatsızlığını ileri sürerek sevk kağıdı imzalatmak istemesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı ve bu tartışma sonunda davalının hakaret ve tehdit niteliğinde sözler sarfettiği iddia edildiğine göre, Anayasanın 129/5. maddesi gereğince kamu görevlisi hakkında, görevinden dolayı işlediği haksız fiil nedeniyle adli yargı yerinde dava açılamayacağından, kast ve kusur aranmaksızın husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilerek, davanın husumetten reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 29/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2010/1927, Karar No: 2011/2018, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1927 E.  ,  2011/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davacının Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına geçtiği tarih ilgili Nüfus Müdürlüğünden sorularak yanıtı belge ve kayıtlar dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-5683 sayılı Yasa'nın 3 ve 15.maddelerine göre davacının Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına geçmeden önce ülkemizde çalışmak için kolluktan ikamet tezkeresi alıp almadığı ve ikamet ettiği yer kolluk kuvvetine bu tezkereyi kaydettirip kaydettirmediği, işverenin de davacının çalışmaya başladığını kolluğa bildirip bildirmediği ilgili yer kolluğundan sorularak yanıtı belge ve kayıtlar dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9322, Karar No: 2013/8680, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9322 E.  ,  2013/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2011/1293-2012/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sitesinin ortak alanları yönünden davalı ... şirketine "Site Yönetimi Sigorta Poliçesiyle" sigorta yaptırdığını, sitenin ortak alanına düşen yıldırım nedeniyle interkom, televizyon ortak anten sistemi, jeneratör, yönetim ofis bilgisayarları, güvenlik kamere sistemi gibi elektrik/elektronik aksamlarda hasar meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 4.900,00 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu rizikonun yıldırımın doğrudan değil dolaylı etkisiyle meydana gelmesi nedeniyle Yangın Sigortası Genel Şartları A.1 maddesine göre teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, yoğun yağışlar sırasında yıldırım düşmesi sonucu bir kısım elektrik ve elektronik aletlerde hasar meydana geldiği, meydana gelen hasarın yıldırımın doğrudan etkisi ile değil, dolaylı etkisi sonucu oluştuğu, sigorta poliçesinin bağlı bulunduğu Yangın Sigortası Genel Şartlarının A-1 maddesine göre, yıldırımın dolaylı etkisi ile oluşan zararların teminat dışında bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18321, Karar No: 2015/781, Tarih: 22.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18321 E.  ,  2015/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin, Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü’ne karşı açmış olduğu manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacı anne ve babanın her biri için 10.000,00.-‘er TL ve davacı kardeşlerin her biri için 5.000,00.-‘er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacıların murisi İsmail Köse, 10.11.2009 tarihinde M.....Organize San. Bölgesinde S... Y.... ait iş yerinin çatı izolasyonu işini yaparken, işyeri üzerinden ve alçaktan geçen yüksek gerilim hattındaki elektrik kablosunun izolasyon sıkma çubuğuna teması sonucu, elektrik akımına kapılmak suretiyle vefat etmiştir.

Davalı vekili, davanın Organize San. Bölge Müdürlüğü’ne karşı değil, ölen şahsın çalıştığı, .. Kimyasalları ...Giyim San. ve Ltd. Şti. adına S....Y....açılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Hükme esas alınan 13/02/2014 havale tarihli kusur raporunda davalı hat sahibi ve işleticisi Merzifon Organize San. Bölge Yönetiminin olayda %20, İşveren... olayda %30, S... Y... olayda %20 ve müteveffa İsmail Köse'nin olayda %30 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilemez, yahut değiştirilemez. Taraflarca ileri sürülmese bile, mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Mahkemece, öncelikle, davacı ile davalı Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü arasında hizmet akdi, diğer bir anlatımla iş ilişkisi bulunmadığından, yukarıdaki yasal mevzuat gereğince uyuşmazlığın, iş mahkemesinde değil, görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir. Bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, davanın görülmesinde iş mahkemesinin görevli olup olmadığı doğrultusunda yukarıda açıklanan inceleme yapılmaksızın, uyuşmazlığın çözümünün iş mahkemesinin görevinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4170, Karar No: 2024/3246, Tarih: 08.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4170 E.  ,  2024/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3069 E., 2023/591 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sandıklı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/319 E., 2022/227 K.

Taraflar arasındaki geçici velâyet ve nafaka davası ile birleşen boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince kusur belirlemesi, kadının kabul edilen asıl davası, birleşen dava ve fer'îleri ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendinde velâyete ilişkin davalar çekişmesiz yargı olarak düzenlenmiştir. Aynı Kanunla 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Davalı erkek vekilinin geçici velâyet ve nafakaya ilişkin asıl davasına ve bu davada hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin diğer temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili asıl dava dilekçesinde özetle; tarafların evliliklerinin ilk günlerinde baş gösteren uyumsuzluğun giderek arttığını, davalının kendine göre doğruları olduğunu ve o doğrulardan başka doğru kabullenmemesi, eşi ve eşinin ailesini küçük gördüğünü, sürekli olarak eşine ve eşinin ailesine köyü vb sözler söylediğini, 3-4 kişiyle birlikte oldukları oturmalarda sürekli eşini küçük düşürdüğünü ve hakaret ettiği gibi kusurlu hal ve hareketlerinin davacı yönünden evliliği çekilmez hale getirdiğini, davacının Afyonkarahisar Aile mahkemesinin 2015/1258 Esas sayılı dosyasında boşanma davası açtığını, davanın reddedildiği beri tarafların ayrı yaşadıklarını, belirterek davanın kabulüne ortak çocuğun geçici velâyetinin davacı annesine verilmesini ve ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.