muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1544, Karar No: 2021/4068, Tarih: 27.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1544 E.  ,  2021/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A)Sanık hakkında “2005 ve 2006 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma” ve “Defter ve Belge Gizleme” suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve defter ve belge gizlemek suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık hakkında “2003 ve 2004 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma” suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen “2003 ve 2004 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının bu nedenle düşürülmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından 1. bendinden 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarına ilişkin 5237 sayılı TCK 66/1-e, 67/4 ve CMK 223/8 gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin kısım çıkarılarak, ilgili kısma ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının, 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresi, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE” cümlesinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3406, Karar No: 2022/4627, Tarih: 07.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3406 E.  ,  2022/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusunda 11.02.2020 tarihli ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece işin esası incelenerek istemin reddine ve şikayetçi borçlunun para cezası ile mahkûmiyetine hükmedildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu yanca temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi’nin 04.03.2022 tarihli ek kararıyla temyiz başvurusunun iki haftalık temyiz süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, borçlu tarafından ek kararın da temyiz edildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, borçlunun gerek 23.02.2022 tarihli temyiz dilekçesinde gerekse ek kararın temyizi nedeniyle verdiği 10.03.2022 tarihli dilekçesinde, karar tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürdüğü görülmüş olup, borçluya yapılan karar ilamı tebliğ belgesinin incelenmesinde; “Muhatabın adresinin kapalı olması sebebi ile en yakın komşu....... Ak.... muhatabın çarşıya....beyan edilmiş... tebligat... mahalle muhtarı imzasına teslim edilmiş....2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılmış...en yakın komşu haber verilmiştir.” şerhiyle tebliğ işlemi yapıldığı, tebligat parçasında, haber verilen komşunun adı bulunmadığından, karar ilamı tebliğinin Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla borçlunun 23.02.2022 tarihli temyiz talebinin iki haftalık yasal süre içerisinde olduğunun kabulü gerekir. Bu suretle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair 04.3.2022 tarih ve 2021/1494E. - 2022/1 K. sayılı ek kararın oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra asıl karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 07/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3077, Karar No: 2010/5862, Tarih: 06.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3077 E.  ,  2010/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Davacısı ...olan Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.03.1990 tarih ve 1988/31 Esas, 1990/116 Karar sayılı kararının Tapu Sicil Müdürlüğünde infaz edilip edilmediği, edilmiş ise hangi parsel numarasını aldığı belirlenerek ve hükmen oluşan tapu kaydıyla birlikte anılan dosyanın bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Teknik bilirkişi ... ve ...'nin dosyaya sundukları 20.10.2009 tarihli ek rapor ile 26.10.2008 tarihli raporlarında yer alan krokilerin taşınmazın bulunduğu yöreye ait dosya arasında bulunan ve kadastro teknisyeni ... tarafından düzenlenen 03.03.2008 tarihli orijinal pafta üzerine aynı teknik bilirkişilerce aktarılması ve birleştirilerek işaretlenmesi, böylece oluşacak birleşik paftanın onaylı örneğinin dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18478, Karar No: 2017/23068, Tarih: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18478 E.  ,  2017/23068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...köyü 163 ada 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22955, Karar No: 2006/23095, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22955 E.  ,  2006/23095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5685, Karar No: 2024/5737, Tarih: 03.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/5685 E.  ,  2024/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1698 E., 2023/1699 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/1698 Esas, 2023/1699 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra sanığın 20.05.2024 tarihli beyan tutanağı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12312, Karar No: 2015/9434, Tarih: 17.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12312 E.  ,  2015/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2009/506-2014/111

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2009/506-2014/111 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/09/2015 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı şirket arasında imzalanan 30/01/2009 tarihli sefer esaslı çarter sözleşmesi gereğince M. bayraklı M/V D. gemisinin kiralandığını, kira sözleşmesinde davalının kiracı pozisyonunda olmak üzere çelik çubuk taşımasının, yükleme limanı olarak D. boşaltma limanı olarak da M.'ın D.Limanı olacağının kararlaştırıldığını, davalı şirkete 06/02/2009 tarihinde hazırlık mektubunun sunulduğunu, ardından 9.998,75 metrik ton ağırlığında 5.092 adet çelik çubuk balyasının gemiye yüklendiğini, yüklemenin 11/02/2009 tarihinde tamamlandığını, geminin yükleme limanından ayrıldığını ve 16/02/2009 tarihinde boşaltma limanına vardığını, 17/02/2009 tarihi itibari ile yükün tahliyesine başlandığını, geminin tahliyesi esnasında sadece 95 metrik ton ağırlığında 47 balya yük kalmışken 23.02.2009 tarihinde geminin bordasında bulunan çelik yükünün ıslanmış olduğu gerekçesiyle alıcının talebi üzerine yükün boşaltılmasının engellendiğini, alıcının kalan az miktardaki yükü almayı reddettiğini, gemideki az miktarda yük nedeni ile geminin limandan ayrılmasına gümrük otoritelerince izin verilmediğini, davalı şirketin yükleme limanında taşınan yük için alınan “teslim ordinosunda” 413 adet balyanın yüklemeden önce ıslak olduğunu beyan ederek yüklemeden önce ıslak olan bu yük dolayısı ile müvekkili taşıyana yöneltilebilecek talepleri karşılamak amacı ile davalı tarafından müvekkiline garanti mektubu verildiğini, garanti mektubunda davalı şirketin söz konusu ıslaklık sebebi ile müvekkili şirketin uğrayacağı zararları karşılayacağını taahhüt ettiğini, geminin 23/02/2009 tarihinden 13/03/2009 tarihine kadar 19 gün boşaltma limanında bekletildiğini, 13/03/2009 tarihinde yükü boşaltarak limandan ayrılma imkanı bulabildiğini, davalının taşıma sözleşmesi gereği kiracı sıfatı ile ve verdiği taahhüt nedeni ile doğan zararlardan sorumlu olduğunu, geminin fazla beklemesi dolayısı ile ödediği liman ücreti ve kullanılan tugboatlar, koruyucu acenta masrafları, temsilci masrafları, bakiye navlun alacağı, geminin haksız yere alıkonulması nedeni ödenen bedel, davalının yükleme limanında hak kazandığı dispeç 5.935,94 USD'nin alacaktan tenzilinden sonra müvekkili donatan lehine toplam 140.590,42 USD alacak doğduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 140.590,42 USD'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, M/V. D. gemisinin müvekkili tarafından 30.01.2009 tarihli sefer kira sözleşmesi uyarınca kiralanmasına dair sözleşmede davacının taşıyan sıfatıyla taraf olmadığını, M. bayraklı geminin sahip ve donatanının "D. Sh. Int. Co." olduğunu, davanın aktif husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekili "kayıt belgesi zeyli"'nde taşımanın yapıldığı Şubat 2009 periyodunu da kapsayacak şekilde 22 Haziran 2008 ile 22 Haziran 2009 tarihleri arasında geminin "managerinin" yani "işletenin" müvekkili N. Denizcilik Ltd. Şti. olduğunu iddia etmişse de "kayıt belgesi zeyli"nde N.Ltd. Şti'nin manager olarak belirtilmesi, manager kelimesinin karşılığının işleten değil gemi yöneticisi olması ve gemi yöneticisinin gemiyi kendi nam ve hesabına deniz ticaretinde kullanmamasından dolayı geminin işletilmesinden doğan kazanç ve kayıplardan sorumlu olmaması sebebiyle davacı vekilinin bu belgede müvekkili şirketin "manager" olarak belirtilmesinin işleten olduğunu ve dolayısıyla taşıyan olduğunu ispat ettiği yönündeki beyanına itibar olunmadığı, davacı taraf delilleri kapsamında sunulan 30/01/2009 saat 16:01'de C. S. tarafından H. S.'e, davalı taraf delilleri arasında sunulan aynı gün saat 15:13'te C. S. tarafından Ç. K.'a "teyit üzerine nihai bağlantı şartlarının aşağıdaki şekilde donatana geçildiği" açıklaması ile gönderilmiş olan bağlantı teyitlerinde, yine aynı içerikteki 08/01/2009 tarihinde gönderilen bağlantı teyidinde ve sonrasında yapılan e posta yazışmalarında davacı N. Ltd. Şti'nden söz edilmediği, sadece 14/02/2009 günü saat 12:37'de H. S. tarafından C. S.'e gönderilen elektronik postada garanti mektubunda "H. T. Ltd" ibaresinin "N." olarak düzeltilmesinin istendiği, D. S. Int Corp. antetli davalıya hitaben yazılan tarihsiz yazıda "D. gemisi donatanları olarak" ibaresine yer verildiği, D.S.kaşesi ve imzasının bulunduğu, S.Of E. tarafından düzenlenen 24/07/2008 tarihli bir numaralı zeyilde davacı N. Ltd. Şti'nin yönetici (m.) olarak tanımlandığı, davacı N. Ltd.Şti. tarafından davalıya gönderilen 16/04/2009 tarihli ihtarnamede davacı N. Ltd. Şti'nin M. bayraklı M/V D. gemisinin muhatap Ç.'na sefer esaslı olarak kiralandığı yönündeki beyanlarının da bir taşıma sözleşmesini değil bir gemi kiralama sözleşmesini açıkladığı, davacı N. Ltd. Şti'nin bu tarih itibariyle geminin donatanı olduğuna dair herhangi bir delil sunamadığı, sunulan navlun faturasının dava dışı H.T. Ltd. tarafından davalı Ç. A.Ş. hakkında düzenlenmesi karşısında bu delillerin davacının taşıyan olduğunu ispatlar nitelikte olmadığı, davacı vekili davalı Ç. A.Ş. tarafından davacı N. Ltd. Şti'ne hitaben yazılan 10/02/2009 tarihli garanti mektubunun (LLO) davacının taşıyan olduğunu ispatladığını iddia etmiş ise de dosyaya sunulan 27/01/2009 düzenleme tarihli konişmentonun dava konusu taşımaya ilişkin olmadığı, 10/02/2009 tarihli garanti mektubu karşılığında temiz konişmento düzenlenip düzenlenmediğinin tespit olunamadığı, düzenlenmiş olsa dahi TTK'nın 1064/2

. A.Ş. tarafından davacı N. Ltd. Şti'ne hitaben yazılan 10/02/2009 tarihli garanti mektubunun (LLO) davacının taşıyan olduğunu ispatladığını iddia etmiş ise de dosyaya sunulan 27/01/2009 düzenleme tarihli konişmentonun dava konusu taşımaya ilişkin olmadığı, 10/02/2009 tarihli garanti mektubu karşılığında temiz konişmento düzenlenip düzenlenmediğinin tespit olunamadığı, düzenlenmiş olsa dahi TTK'nın 1064/2. fıkra hükmüne göre geçersiz olduğu, kaptanın dava konusu yük için konişmento düzenlenmesi konusunda acenteyi yetkilendirme yazısı 10/02/2009 tarihli olup dosyaya sunulan konişmentonun tarihinin 20/01/2009 olduğu, sunulan konişmentonun dava konusu taşımaya ilişkin olmadığı, dava konusu taşımaya ilişkin konişmentonun dosyaya sunulmadığı, davacının taşıyan olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3998, Karar No: 2015/14709, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3998 E.  ,  2015/14709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular ... ve ... hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçluların süresi içinde imzaya itiraz ederek takibin durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve takibin İİK'nun 170/3. maddesi gereğince durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece dosyanın imza incelemesi yapılmak üzere .... gönderildiği, adı geçen kurum tarafından düzenlenen 30/10/2014 tarihli raporda; ...'ın mukayese imzaları ile uygunluk ve benzerlik bulunamadığı, ...'ın imzalarının ise kısmi benzerlik bulunmakla birlikte basit tersimli olması nedeni ile eli ürünü olup olmadığı konusunda daha ileri bir tespite gidilemediğinin bildirildiği, bu rapora alacaklının tespit yapılamaması nedeniyle itiraz ettiği ve yeniden bilirkişi raporu alınmasını talep ettiği, ancak mahkemece alınan rapor doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

.... alınan raporda, imzanın borçluların eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmemiştir. ...... alınan rapor hükme esas alınarak itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, söz konusu raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamaz. Zira .... imza incelemesinde son merci olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-282 sayılı kararı ).

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takiplerde borçlu tarafından imzaya itiraz edilmesi halinde, imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senedi elinde bulunduran ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 Esas, 2006/231 Karar sayılı kararı).

Alacaklı tarafından borçlulara ait imza örnekleri de delil olarak gösterilip, yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine göre, mahkemece, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.