muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13311, Karar No: 2015/9341, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13311 E.  ,  2015/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2015/38-2015/704

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çorum 1. Sulh Hukuk ve İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, Tosya İlçe Emniyet Müdürlüğünün 20/11/2014 tarihli cevabî yazısında vesayet altına alınması istenen küçüğün ikamet adresinin "İ. Mah. Fener Sok. No:9/1 Bayrampaşa/İSTANBUL" olarak belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Istanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Bahçelievler Polis Merkezi Amirliğinin 24.04.2015 tarihli cevabî yazısında vesayet altına alınması istenen küçüğün ikamet adresinin "Y.Mah. U. Mumcu Cad. No:123/3 ÇORUM" olarak belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, her ne kadar Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre küçüğün ikamet adresinin "İ.Mah. Fener Sok. No:9/1 Bayrampaşa/İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de Bahçelievler Polis Merkezi Amirliğinin 24.04.2015 tarihli tutanağında küçüğün babasıyla birlikte "Y. Mah. U.Mumcu Cad. No:123/3 ÇORUM" adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda yurtiçi ikametgah adresi olduğu anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Çorum 1. Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6028, Karar No: 2024/7417, Tarih: 11.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/6028 E.  ,  2024/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/948 E., 2024/468 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/73 E., 2021/489 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak tavzih talebinin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya ili Korkuteli ilçesi Nebiler Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 138 ada 7 parsel sayılı 2.003,73 metrekare, 140 ada 2 parsel sayılı 13.124,43 metrekare, 142 ada 1 parsel sayılı 8.191,25 metrekare, 154 ada 1 parsel sayılı 9.354,73 metrekare ve 155 ada 1 parsel sayılı 2.667,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı Kanun ile 5602, 509 ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro / tapulama çalışmaları sırasında kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan yerden oldukları belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili Korkuteli ilçesi Nebiler Mahallesi 138 ada 7, 140 ada 2, 142 ada 1, 154 ada 1 ve 155 ada 1 parsel sayılı taşınmazların, Hazineye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı açısından oluşmadığını, yapılan çalışmaların yasa ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tespitleninin iptali ile taşınmazların Hazine adına tespit ve tescillerine karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında davalı ...'ın vefat etmesi nedeniyle dava, mirasçılarına yöneltilmiştir.

Yargılama sırasında davalı ...'ın vefat etmesi nedeniyle dava, mirasçılarına yöneltilmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazların babasından intikal ettiğini, 1974 yılından beri taşınmazı kendisinin kullandığını ve taşınmazlar üzerinde 60 - 70 yıldan fazla bir süredir eklemeli zilyetliğinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişileri ile davalı tanığının, 138 ada 7 parsel taşınmazın (A) harfiyle gösterilen sürülü olan bölümünün evvelden beri davalı tarafından devamlı suretle ekin ekilmek suretiyle kullanıldığını, (B) ve (C) harfiyle gösterilen diğer kısımların kullanılmadığını, 154 ada 1 ve 155 ada 1 parsellere 1985 yılından beri ekin ekilmediğini, 140 ada 2 ve 142 ada 1 parsellerin evvelden beri davalı tarafından ekin ekilmek sureti ile kullanıldığını beyan ettikleri, 138 ada 7 parsel sayılı taşınmazın güneyindeki 612 parselin tapulama tutanağı incelendiğinde, uygulanan vergi kaydının dava konusu parsele bakan kuzey yönünü dere okuduğu, dere ile dava konusu taşınmaz arasında 20 - 30 metre kot farkı bulunduğu, taşınmazın dereden kazanılan yerlerden olmadığı, 154 ada 1 parsel sayılı taşınmazın doğusundaki 603 parselin tutanağı incelendiğinde, uygulanan vergi kaydının dava konusu parsele bakan batı hududunu "dağ" okuduğu, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, 138 ada 7 parsel taşınmazın (B) ve (C) bölümünün imar - ihya edilmediğinin, (A) bölümünün ise imar - ihya edilerek tarım toprağı vasfının oluştuğunun, diğer tüm taşınmazların ise imar ihyasının tamamlanmadığının ve tarım toprağı vasfını taşımadığının belirtildiği, keşifte dinlenilen mahalli - tespit bilirkişilerin, 140 ada 2 ve 142 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili beyanlarının gerçeğin görüntüsü olan hava fotoğrafları, uydu görüntüleri ve uzman heyet raporu ile doğrulanmadığından bu beyanlara değer verilmediği, 138 ada 7 parsel sayılı taşınmazın (A) harfiyle bölümü üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, 138 ada 7 parsel sayılı taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümü ile diğer taşınmazlar üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 138 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci madde gereğince yapılan kadastro tespitinin iptaline, 09/08/2021 tarihli bilirkişi heyet raporunda istinafa ve temyize konu (A) harfi ile gösterilen 1.216,95 metrekarelik kısmın 138 ada 7 parsel numarası ile eşit hisselerle ... mirasçıları ... ve müşterekleri adına tarla vasfıyla, geriye kalan istinafa ve temyize konu edilmeyen (B) harfi ile gösterilen 356,27 metrekarelik kısmı ile (C) harfi ile gösterilen 430,51 metrekarelik kısmın ifraz edilip ayrı ayrı 138 ada son parsel numarası verilerek tarla niteliği ile Hazine adına, istinafa ve temyize konu edilmeyen 140 ada 2, 142 ada 1, 154 ada 1 ve 155 ada 1 parsel sayılı taşınmazların 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci madde gereğince yapılan kadastro tespitlerinin iptaline tarla niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hükmün, davacı ..

... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "dava konusu taşınmazlardan 138 ada 7 parsel sayılı taşınmazın hakkında ret kararı verilen ve 09/08/2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunda (A) harfiyle gösterilen 1.216,95 metrekarelik kısmının istinaf konusu edildiği; söz konusu taşınmazın bulunduğu alanın, 766 sayılı Tapulama Kanunu’na göre yapılarak 29/09/1983 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmalarında devlet orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapulama harici alan olarak bırakıldığı, Korkuteli ilçesi Nebiler Mahallesinde 3116 sayılı Kanun’a göre orman tahdidinin yapılmadığı, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 1 inci maddesi kapsamında 2016 yılında tamamlanarak 01/01/2017 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışması sonucunda taşınmazın tamamının ziraat arazileri olarak belirlenen ve orman sayılmayan alanda kaldığının anlaşıldığı, taşınmazın eğiminin % 10 olduğu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında açıklık alan olarak göründüğü, bu bölümün nizasız ve fasılasız olarak üzerinde bölgeye uygun kültür bitkilerinin yetiştiriciliği uygulanarak tarımsal faaliyetin oluşturulduğu ve imar - ihya ve ıslah çalışması yapılarak tarım toprağı özelliğinin kazandırıldığı, 1980 yılından beri tarımsal amaçla kullanıldığı, bu kısım üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; kararın, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Daire'nin 20.06.2023 tarihli ve 2022/6600 Esas, 2023/3814 Karar sayılı kararıyla "Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verildikten sonra İlk Derece Mahkemesince hükmün 20.06.2023 tarihinde kesinleştiği hususu şerh edilmiştir.

Bilahare, Antalya Kadastro Müdürlüğünün 04.01.2024 tarihli yazısıyla Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 2021/73 Esas - 2021/489 Karar sayılı kararının uygulanması esnasında karar eki olan 09.08.2021 tarihli fen bilirkişi raporunun müdürlükleri tarafından yapılan incelemesinde, ekli krokide hesaplanan koordinatların ve yüzölçümlerin hatalı olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle hesaplanan koordinat ve yüzölçümlere göre karar verildiğinden karar infazının yapılmadığını ve uygulanabilirliğinin olmadığının tespit edildiğini belirterek tavzih kararı alınması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince dosya üzerinden yapılan yargılama sonunda;"dosya incelendiğinde Kadastro Müdürlüğünün tavzih talebi doğrultusunda dosya koordinat ve yüz ölçüm hatası bulunup bulunmaması yönünden yeniden inceleme yapılması için fen bilirkişisine tevdii edildiği ve dava tarihinden sonra 3402 Sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereğince çalışma yapılması sebebiyle kararın infazının yapılamadığı, İlk Derce Mahkemesi kararında ve kararı ek yapılan bilirkişi raporunda herhangi bir yazım-yüzölçüm hatası ile koordinat hatasının bulunmadığı" gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "kural olarak tavzihin ne biçimde ve hangi koşullarda yapılacağının 6100 sayılı HMK’nın 305. ve devamı maddelerinde açıklandığı, buna göre, hükmün tavzihini ancak davanın taraflarının isteyebileceği, doktrinde de kabul edildiği üzere, ilgili kurumlarca, hükmün tavzihini gerektiren hususların tespit edilmesi halinde, bu kurumlarca, hükmün tavzihi için talep hakkı bulunan ilgili taraflara bildirimde bulunulması gerektiği, o halde, somut olayda olduğu gibi davanın taraflarınca yapılmış bir tavzih talebi bulunmadığına ve taraflardan biri olmayan Kadastro Müdürlüğünün tavzih talep etme hakkı bulunmadığına göre, ilk derece mahkemesince davanın tarafı olmayan Kadastro Müdürlüğünün tavzih talebinin aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru olmadığından ve bu hususun dava şartlarından olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un 355.maddesi anlamında kamu düzenine aykırılık kapsamında bulunduğu" gerekçesiyle istinaf başvurularının bu yönden kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi'nin ek kararın kaldırılmasına Antalya Kadastro Müdürlüğünün tavzih talebinin aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; karar, davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Harçtan muaf olduğundan Kadastro Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar veril
Yargıtay — Esas No: 2020/24820, Karar No: 2022/4565, Tarih: 15.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24820 E.  ,  2022/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; sanık ... ile ...’nın kendilerine ait tarlayı katılana kiraladıkları, bahsi geçen tarlada enginar ekimi yapan katılanın kira bedelini kısmen ödememesi sebebiyle sanıkların katılandan taşınmazı boşaltmasını istedikleri, yeni ekim dönemi başlamadan 2012 yılı Eylül ayı içerisinde de suça konu tarlada temizlik yapıp, katılan tarafından ekilen enginar ve köklerini toplayıp tarla kenarına istifledikleri somut olayda; taraflar arasında ki uyuşmazlık konusunun hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden sonra, 28/10/2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4594, Karar No: 2018/14193, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4594 E.  ,  2018/14193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık eyleminin okul bahçesi içine park etmiş araç içinden gerçekleştirilmesi karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 141/1. maddesinden hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19313, Karar No: 2011/4242, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19313 E.  ,  2011/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17448, Karar No: 2021/1931, Tarih: 25.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17448 E.  ,  2021/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Özgür ve Necdet’i yaralama eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Mağdur ... hakkında Uşak Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 12.04.2011 tarihli raporda “batında ateşli silah giriş deliği, sırtta lomber bölgede çıkış deliği bulunduğu, hastanın ameliyat edildiği, ince ve kalın barsaklarda yaralanmanın onarıldığı, yaralanmanın hayati tehlikeye neden olduğunun” bildirilmesi karşısında, sanığın elverişli silah ile mağduru alkollü mekan içerisinde batın bölgesinden yaralaması, yaralanmanın hayati tehlikeye neden olması, sanık ...’nın kullandığı ve ele geçmeyen 9 mm çapında silaha ait olduğu tespit edilen 3 adet boş kovanın olay yerinde bulunması, sanık ...’nın “önce havaya 3-4 el, şahıslar üzerime gelince korkutmak için 1 veya 2 el yere ateş ettim, Baretta marka silahımı olay yerinden kaçarken düşürdüm” şeklindeki beyanı, sanığın atışı sonucu bacağından ağır/4. derece kırık meydana gelecek şekilde yaralanan diğer müşteki Özgür’ün “sanık ... ateş ettiğinde 2 metre yakınımızdaydı” şeklindeki anlatımları göz önüne alındığında, sanığın mağdur ...’e yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair takdir ve değerlendirmenin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 25.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1917, Karar No: 2018/6361, Tarih: 25.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1917 E.  ,  2018/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı kurum tarafından gönderilen 3890672115 vergi sicil numarasında kayıtlı vergi borçlusu dava dışı ... ÜRT Taşer Hizm. Ürünleri Nak. Ltd. Şti.'nin vadesi geçmiş 870.836,24 TL vergi borcu nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 79. Maddesi uyarınca borçlunun müvekkili şirkette olan alacağına haciz konulduğuna dair 22/11/2012 tarihli haciz ihbarnamesinin müvekkili şirkete 11/12/2012 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak davacı şirket çalışanlarının ihmali nedeniyle şirket yetkililerinin söz konusu ihbarnameden 02/01/2013 tarihinde haberdar olduğu ve aynı gün itiraz dilekçesi verilerek davacının söz konusu borçlu şirkete hiç bir borcunun olmadığına ilişkin beyanda bulunulduğunu, ancak itirazın süresinde yapılmamış olmasına bağlı olarak iş bu davanın açıldığını, borçlu şirketle olan mali ilişkinin çok daha önce 29.02.2012 tarihinde sonlandırıldığını, bu tarihten sonra hiçbir hareket olmadığını, vergi borçlusuna borcunun bulunmadığının ticari defter ve kayıtların incelenmesi ile belirlenebileceğini belirterek, öncelikle 6183 sayılı Kanunun 10.maddesinde belirtilen teminat karşılığında takibin durdurulmasına, davalı kurum borçlusuna, haciz ihbarnamesinin müvekkiline tebliğ tarihi itibariyle borçlu bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, haciz ihbarnamesine 7 günlük süresinde itiraz edilmediğini, davanın reddini, davacının davasını ispat edememesi ve haksız çıkması durumunda %10 inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı ... Kimya San. Ve Tic. A.Ş.'nin haciz bildirisinin tebliğ edildiği 11.12.2012 tarihi itibariyle davalı ... ... Vergi Dairesinin 3890672115 vergi sicil nolu vergi borçlusu olan ... ÜRT Taşer Hizm. Ürünleri Nak. Ltd. Şti.'ye borçlu olmadığının tespitine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.