muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25465, Karar No: 2022/6679, Tarih: 04.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25465 E.  ,  2022/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 2021/İHK-33835 sayılı kararın, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarafından sunulan 15.02.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13013, Karar No: 2010/14092, Tarih: 09.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13013 E.  ,  2010/14092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-h-son, 43/1, 52/2,53/1-a,b,d,e maddeleri gereğince; 6 yıl 3 ay hapis ve 75.000 TL adli para cezası ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına

5377 sayılı yasa ile 5237 sayılı yasanın 158. maddesinin son fıkrasında yapılan değişiklikle para cezalarının “suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağına” ilişkin düzenlemenin hükmedilecek adli para cezasının elde edilen menfaatten fazla olmasına engel olmayıp bu halde nisbi para cezasından bahsedilemeyeceği cihetle mahkemenin suçun zincirleme şekilde işlenmesi nedeniyle TCK’nun 43/1. maddesine göre adli para cezasında da artırım yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15728, Karar No: 2015/1286, Tarih: 04.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15728 E.  ,  2015/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2014 tarih ve 2011/253-2014/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin "....." markalı ağaç şeklindeki ev ve araç kokuları ile hava temizleyicilerinin Türkiye'deki fikri ve sınai mülkiyet haklarını elinde bulundurduğunu, ağaç şeklini ihtiva eden markaların müvekkilleri adına tescilli olduğunu, müvekkillerinin ağaç görünümlü araç kokusu tasarımını, Türkiye haricinde de çok sayıda ülke ve uluslararası kuruluş nezdinde marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkilleri adına tescilli ağaç görünümlü araç kokusu tasarımının neredeyse aynı ve belirgin derecede benzeri olan 2008/06253 sayılı tasarımın davalı tarafından tescil ettirildiğini, ancak tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına haiz olmadığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2008/06253 sayılı tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; çam ağacı ve ağaç şeklinin harcı alem bir şekil olduğunu, tek kişinin tekeline bırakılamayacağını, müvekkili tasarımının davacıların tescilli markalarına hiçbir biçimde benzemediğini, müvekkili tasarımının çam ağacı görünümünde olmadığını, desen, renk ve yazı ihtiva eden bir bütün olduğunu ve müvekkili tasarımının yeni ve ayırt edici unsura haiz bir tasarım olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tasarımının ve daha önceki tarihli tescilli davacı markalarının biçim dilinin benzer şekilde kurgulandığı, davacı markalrı çam ağacını çağrıştırsa da davalının ağaç biçiminin herhangi bir ağacı çağrıştırmadığı, ancak davacının seçenek özgürlüğünün sınırsız olmasına rağmen davacının tasarımına benzer şekilde kurgulanan tasarımının bu hali ile yeni ve ayırt edici nitelik taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2008/06253 sayılı tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1960, Karar No: 2022/19343, Tarih: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1960 E.  ,  2022/19343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

Katılan vekilinin temyizinin tüm sanıklar hakkında 2011 takvim yılı için kurulan beraat hükümlerine, sanık ... müdafisi ile sanık ...’in temyizinin ise; 2007 ve 2008 takvim yılları için kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ...’in 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 28.12.2015 tarihinde sanığın sorgusunda bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresi olan adresinde, aynı konutta oturan eşine tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.10.2019 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’un sorgusunun yapıldığı 08.01.2014, sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 09.01.2014 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 16.01.2014 tarihlerinden, sanık ...’a yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/11846, Karar No: 2012/47891, Tarih: 10.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11846 E.  ,  2012/47891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/264154

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2009

NUMARASI : 2008/502 (E) ve 2009/220 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan yakınan Valtur Tatil İşletmeleri Anonim Şirketinin 5271 sayılı CYY'nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında Valtur Tatil İşletmeleri Anonim Şirketine ait jenaratör tankından iki bidon mazot çaldıkları iddiasıyla açılan kamu davasında işyerinin Teknik müdürü olarak görev yapan Saverio Zinzi'nin müşteki sıfatıyla duruşmaya davet edildiği ancak anılan şirket Avukatı Y.A. Ö. Mahkemeye sunduğu 04.12.2008 tarihli dilekçe ile Saverio Zinzi'nin şirketten tayini çıktığını,duruşma günü olan 16.12.2008 tarihinde yurtdışında olacağını ve ekteki imza sirkülerinden anlaşılacağı üzere şirketi temsile yetkisinin bulunmadığını, mazeretlerinin kabulune karar verilmesini istediğinin anlaşılması ve mahkemece anılan dilekçedeki mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi karşısında; yakınan vekilinin mazereti hakkında bir karar verilerek mazeretin kabulü halinde “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve “kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma” hakkı bulunan yakınan şirket vekiline duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerektiği gözetilmeden,yakınan şirket vekilinin istemi hakkında bir karar verilmeden yakınan şirketi temsile yetkili olmayan Saverio Zinzi'ye yapılan tebligat ile yetinilip yargılamaya devam edillerek yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMY.nın 234.maddesinin 1.fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,yakınan şirket vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4410, Karar No: 2015/14103, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4410 E.  ,  2015/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/33-2014/513

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4793, Karar No: 2019/7127, Tarih: 24.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4793 E.  ,  2019/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmî belgede sahtecilik suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ...ve ...isimli şahıslar haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2018 tarihli ve 2018/186919 soruşturma, 2018/17475 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/11/2018 tarihli ve 2018/112418 soruşturma, 2018/14341 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, evrakın suç yeri bakımından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2019 tarihli ve 2018/208060 soruşturma ve 2019/1928 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair 29/01/2019 tarihli ve 2019/440 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/05/2019 gün ve 94660652-105-06-6526-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2019 gün ve 2019/54902 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 19/11/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/11/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29/01/2019 tarih ve 2019/440 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6269, Karar No: 2016/14385, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6269 E.  ,  2016/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Elek.Dağ. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 06/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 9.046.03 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı Çedaş yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Çedaş tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı Çedaş yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.