muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/15412, Karar No: 2010/6122, Tarih: 28.04.2010

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Marmaris Kaymakamlığınca 25/09/2006 tarihinde tutanak düzenlenerek otel işleten ... Turizm İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti'ne 20/07/2006 tarihi ile 31/07/2006 tarihleri arasında otelde konaklayan kişilere ilişkin veri gönderilmediği gerekçesiyle 1.140 Yeni Türk lirası idari para cezası, 01/08/2006 ile 31/08/2006 tarihleri arasında otelde konaklayan kişilere ilişkin veri gönderilmediği gerekçesiyle de 2.945 Yeni Türk lirası idari para cezası verildiği, itiraz eden şirket temsilcisi ...'in yasal süresi içerisinde Marmaris Nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesine başvurarak aynı tarihte verilmiş bulunan idari para cezalarına itiraz ettiği, Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesince itiraz edenin söz konusu şirketi temsil edip etmediğinin sorulması üzerine, Marmaris Ticaret Sicili Memurluğunca sehven şirketi bir başkasının temsil ettiğinin bildirildiği, Sulh Ceza Mahkemesince ticaret sicil memurluğundan gelen yazı cevabı ilgi tutularak itiraz edenin şirketi temsile yetkisi olmadığı gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verildiği, itiraz edenin başvurusu üzerine Marmaris Ticaret Sicil Müdürlüğünce Sulh Ceza Mahkemesine verilen cevabi yazıda daha önce sehven şirketi temsil yetkisinin başkası olduğunun belirtildiği, itiraz edenin şirketi temsil yetkisinin olduğunun bildirildiği, Sulh Ceza Mahkemesinin kararına itiraz üzerine, Ağır Ceza Mahkemesince idari para cezalarından biri yönünden itirazın kabulüne diğeri yönünden ise kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28/10. maddesi uyarınca 2.000 Yeni Türk lirasına kadar idari para cezalarına karşı başvuru üzerine mahkemece verilen kararlar kesin olduğu ancak, Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesince başvuru usulden reddedilmiş olup, 1.140 Yeni Türk lirası idari para cezasına ilişkin olarak mahkemece cezanın haklılığı ya da haksızlığı hususunda bir inceleme yapılmadığı, başvuru üzerine mahkemece verilip kesin olan kararların mahkemenin esastan inceleme yaptığı ve cezanın yerinde olup olmadığını denetlediği kararlar olduğu, kaldı ki olayımızda 25/09/2006 tarihinde yapılan denetimde tutanaklar düzenlenmiş olup, gerek 2.945 Yeni Türk lirası idari para cezasının, gerekse 1.140 Yeni Türk lirası idari para cezasının aynı anda kesilmiş idari para cezaları olduğu, idarenin her iki cezayı tek makbuz ile kesmesinin de mümkün bulunduğu, dolayısıyla Sulh Ceza Mahkemesince başvuranın itirazının esastan incelenmemiş olması sebebiyle idari para cezasının kesinleştiğinin kabul edilemeyeceği cihetle, 1.140 Yeni Türk lirası idari para cezasına ilişkin olarak da itirazın kabulü yerine yazılı şekilde ret kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine göre suçlar ve kabahatler hakkında yapılan düzenlemeler ile kendine özgü yargılama ve yasa yolları getirilmiştir.

5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yolu suçlar için öngörülmüş olup, anılan yasanın 267-271. maddeleri kapsamındaki kararlara karşı başvurulabilen yasa yoludur.

Kabahatler Kanunu genel hükümleri düzenlerken ihtiyaç duyduğu konularda 5271 sayılı yasaya atıfta bulunduğu halde, verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolları düzenlemesinde, 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinde yer alan kanun yararına bozma yoluna gidilebileceğine dair bir atıfta bulunmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenler ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve 2010/33 E. 2010/58 K. sayılı kararı uyarınca Kabahatler Kanunu kapsamında verilen kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 28.4.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6517, Karar No: 2019/10151, Tarih: 24.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6517 E.  ,  2019/10151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemlerin kül halinde zincirleme olarak nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8304, Karar No: 2019/5294, Tarih: 12.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8304 E.  ,  2019/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre 15 gün önceden bildirim yapılarak feshin öngörüldüğü halde ihtar ve bildirim yapılmadan sözleşmenin davalı şirket tarafından 17.06.2015 tarihinde tek taraflı olarak feshedildiği, ücretlerin sözleşmede belirtilenden ücretlerinin eksik ödenmesi ve sözleşmenin feshi nedeniyle zararlarının oluştuğu, sözleşmenin iş sahibi tarafından istediği zaman feshedilebileceği konusundaki şartın geçersiz olduğunu ileri sürerek şimdilik 30.000,00 TL’nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmesinin 7. maddesine göre işveren yani müvekkil şirketin hiçbir neden göstermeden sözleşmeyi fesih hakkına sahip olduğunu, kaldı ki davalı şirketin araç çalıştırma ile ilgili 6. maddede sayılan özel şartları ve yükümlülüklerini uyarılara rağmen yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirketin DSİ Genel Müdürlüğü ile yaptığı sözleşme gereğince davalı şirket tarafından iki adet araç ve sürücüler ile taşıma işinin yapılması konusunda imzalanan sözleşmede davacının imzası bulunmasa da itirazının olmadığı, hatta bu sözleşmede bulunan feshe ilişkin hükümlere dayanmakla bu sözleşmeyi kabul ettiği, bu sözleşmeden ayrı olarak ihale dosyasına sunulması için her bir araç için düzenlenen fiyat ve gün belirtilen iki adet sözleşme daha imzalandığı, davalı şirketin sözleşmenin 6. maddesinde belirtilen hallerde ve 7. maddede belirtilen diğer hallerde sözleşmeyi neden bildirmeden feshedeceği konusunda bir hakkı mevcutsa da, 6. ve 7. maddede belirtilen nedenlerin gerçekleştiği konusunda davacı şirkete bir bildirimi ve duyurusu bulunmadığına göre feshin sözleşmeye ve hukuka uygun olmadığı, tarafların tacir oldukları düşünüldüğünde TBK 20. madde hükmünün taraflar için uygulanamayacağı, diğer taraftan, davalı şirket sözleşmeye belirtilen süreden önce feshetmesi halinde, bu fesih nedeniyle davacı şirketin uğrayacağı zararı karşılamak zorunda olduğu, kira sözleşmesine ilişkin Yargıtay tarafından kabul edilen üç aylık makul sürenin yorum yoluyla somut olaya da uygulanabileceği, bu halde, davacı şirketin sözleşmenin feshi nedeniyle geçmişte yapılan ödemelere göre hesap edilecek gelecek üç aylık gelir kaybı şeklinde zararının tazminine karar verilmesi hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 19.400,00 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, haksız fesih nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Sözleşmenin haksız feshi halinde Türk Borçlar Kanunu'nun kıyasen uygulanan 408. maddesi hükümleri değerlendirerek kazanç kaybı tespiti yapılması gerekmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan kazanç kaybı hesabının anılan madde hükümlerine göre yapılıp yapılmadığı anlaşılamadığı gibi tespit edilen miktar kalem kalem hesaplanmadığından denetime elverişli, açık ve anlaşılır değildir. Bu durumda mahkemece, gerekli belgelerde toplandıktan sonra TBK'nın 408. maddesinde gösterilen ilkelere göre, işin yapılmaması nedeniyle davacı tarafından yapılan tasarruflar, aynı nedenle diğer bir işten elde edilen kazanımlar ve davacının kazanmaktan kasten feragat ettiği değerlerin de gözetilerek aynı bilirkişi kurulundan veya konusunda uzman başka bir bilirkişi kurulundan açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25138, Karar No: 2023/3064, Tarih: 08.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25138 E.  ,  2023/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/757 D.İş- 2021/757

SAYISI : 2021/İHK-24246

HÜKÜM/KARAR : Davalı vekilinin itirazının reddine

SAYISI : K-2021/85902

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15.10.2019 tarihinde davalı ... şirketince Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (...) Sigorta Poliçesi kapsamında sorumluluğu temin edilen aracın müvekkili yayaya çarpması sonucu davacının malul kaldığını belirterek belirsiz alacak olarak PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre hesap yapılarak şimdilik 5000 TL sürekli iş göremezlik, tedavi ve geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslahla 82.218 TL' ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dosyanın kusur yokluğu sebebiyle reddedilmesi gerektiğini, müvekkilinin şirket sigortalısına atfedilen kusurun fahiş olduğunu, başvurunun dava şartı eksikliği sebebiye usulden reddi gerektiğini, karara esas alınan bilirkişi raporundaki maluliyet oranının hatalı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %0 faiz kullanılarak tazminat hesaplaması yapılmış olup söz konusu tazminat tutarını kabul etmediklerini, davacı vekili lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 1/5’i oranında hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

... yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 82.218,81 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 04.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık hakem heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı itiraz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kusur raporu alınması gerektiğini, maluliyet raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davacı lehine 1/5 vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin sigortalısına atfedilen kusur oranının fahiş olduğunu, davacı yayanın bulunduğu araçla tamamen illiyet bağını keserek kendi can güvenliğini almadan yayaların bulunmasının ve geçmesinin yasak olduğu trafik akışının bulunduğu yol üzerine geçerek trafiği tehlikeye düşürdüğünün tespit edildiğini, başvurunun dava şartı eksikliği sebebiye usulden reddi gerektiğini, başvuru sahibi tarafından mevzuata uygun olarak alınan bir maluliyet raporu (her ne kadar bir maluliyet raporu sunulmuş ise de Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğine göre değildir), sunulmadan yapılan başvurunun geçerli bir başvuru olmadığını, karara esas alınan bilirkişi raporundaki maluliyet oranını kabul etmediklerini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %0 faiz kullanılarak tazminat hesaplaması yapılmış olup söz konusu tazminat tutarını kabul etmediklerini, davacı vekili lehine hükmedilecek vekalet ücretinin AAÜT’nin 1/5’i oranında hesaplanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın çarpması sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ... sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %0 teknik faiz kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla birlikte, davacı vekilinin dava dilekçesinde PMF 1931 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğine ilişkin kabulü nedeniyle davalı yararına oluşan usulü müktesap hak nedeniyle, tazminat hesabında PMF 1931 Yaşam Tablosunun (TRH 2010 Yaşam Tablosundan daha kısa ... süresi belirlediği ve davalı lehine olduğundan) kullanılması gerekli görülmüştür.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre muhtemel bakiye ... süresinin belirlenmesi (davalı lehine olacak biçimde daha kısa ... süresi belirlediği ve davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebiyle bağlı kalınması gerektiğinden), % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanmasının gerektiği dikkate alınmak suretiyle, bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre (taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-... ... tarafından, davacı lehine 11.488,45 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

3-... ... tarafından, davacı lehine 11.488,45 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 17 nci fıkrası ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin 13 üncü fıkrasına "tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" hükmü eklenmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17 nci maddesinin 2 nci fıkrasında ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir" düzenlemesi yapılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 üncü maddesi ve AAÜT'nin 17 nci maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeple davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.