muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19739, Karar No: 2013/7410, Tarih: 05.04.2013

Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca "İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir." Ücret, iş görme (emek) ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici unsurlarıdır.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayırt eden en önemli kıstas bağımlılık unsurudur. Her üç sözleşmede iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağlılığı vardır. Ancak, iş sözleşmesinde işçi, belirli veya belirsiz süreli olarak işveren için çalışır. Vekâlette ise vekilin belli bir zamana bağlı olarak çalışması söz konusu değildir. Vekil kural olarak uzmanlığı bakımından iş sahibinin talimatları ile bağlı değildir. İş sözleşmesinin varlığı, ücretin ödenmesini gerektirir. Oysa vekâlet için ücret zorunlu bir unsur değildir. Vekâlet sözleşmesine ilişkin hükümlerde, iş sözleşmesinin aksine sosyal nitelikte edimlere ve koruma yükümlülüklerine rastlanmaz. Bağımsız olarak iş gören, bu nedenle faaliyetini sürdüreceği zamanı belirlemede kısmen de olsa serbestliğe sahip olan, bütün zamanını tek bir müvekkile hasretmek zorunda olmayan vekil, farklı kişilerle ayrı vekâlet sözleşmeleri yapabilmekte ve bu şekilde ekonomik olarak tek bir işverene bağlı olmaktan kurtulmaktadır.

İş sözleşmesini belirleyen başka bir kriter hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık, işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki davranışlarına ilişkin talimatlara uyma yükümlülüğünü üstlenmesi ile doğar. İşçi, edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirmek durumundadır. İşçinin bu anlamda işverene karşı kişisel bağımlılığı da bulunmaktadır.

İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Sayılan bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin bir ölçü teşkil etmez. İşçinin, işverenin belirlediği koşullarda çalışırken, kendi yaratıcı gücünü kullanması, işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi, bu bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip olup olmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

Yukarıda sayılan ölçütler dışında, bağımsız çalışan kişiyle işçiyi birbirinden ayıran önemli diğer bir kriter, işin yönetim ve denetiminin kime ait olduğudur. İşçi, işverenin yönetim ve denetim sorumluluğu altında bulunan bir organizasyon içinde yer alır. Çalışma saatleri ve işin yapılacağı yer işverence belirlenir. İş araçları ve dokümantasyonu genelde işverence sağlanır. Bu konudaki alt bir kriter ise çalışanın kendisi, başkası ya da bir hizmet organizasyonu kapsamında iş yapması olgusudur. İşçinin işveren tarafından önceden belirlenen amaca uyma yükümlülüğü var iken, bağımsız çalışan açısından böyle bir zorunluluk bulunmamaktadır. İşçinin önceden iş koşullarını ve işin yapılması sırasında kullanılacak araçları seçme yetkisi ya da işin yapılacağı yer ve zamanı belirleme serbestisi yoktur. Çalışan kişi işin yürütümünü kendi organize etse dahi, üzerinde iş sahibinin belirli ölçüde kontrol ve denetimi söz konusuysa, iş sahibine bilgi ve hesap verme yükümlülüğü varsa, doğrudan iş sahibinin otoritesi altında olmasa da bağımlı çalışan olduğu kabul edilebilir. Çalışanın işini kaybetme riski olmaksızın verilen görevi reddetme hakkına sahip olması (ki bu iş görme borcunun bir ifadesidir) durumunda, çalışan kişinin “bağımsız çalışan” olduğu kabul edilmelidir. Vekilin dilediği zaman sözleşmeyi sona erdirme hakkı, işverene karşı mutlak olmamakla birlikte bir ölçüde bağımsızlığını ortaya koymaktadır. Oysa işçi, işin gerçekleştirilmesi yönünden amaca uygun olmadığını düşündüğü bir talimatı, işverenin ısrarı karşısında yerine getirmek zorundadır.

Avukat ile yapılan sözleşmede takip edilen dava ve icra dosyaları sebebiyle aylık sabit ücret ödeneceğinin öngörülmesi, taraflar arasındaki ilişkiye iş ilişkisi niteliğini tek başına kazandırmaz.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde iş mahkemelerinin görevi, “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi” olarak belirlenmiş olmakla, işçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Somut olayda davacı davalı şirketin işletitği özkum tessilerinde satın alma şefi olarak 650 TL ücret ile çalıştığını sebep gösterilmeden iş sözleşmesini feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının haftada bir gün malzeme listesini tedarik ettiğini, lokantacılar odası yönetim kurulu üyesi olduğunu kendine ait işyeri bulunduğunu, aralarındaki ilişkinin istisna akdi olabileceğini savunmuştur.

Somut olayda davacı davalı şirketin işletitği özkum tessilerinde satın alma şefi olarak 650 TL ücret ile çalıştığını sebep gösterilmeden iş sözleşmesini feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının haftada bir gün malzeme listesini tedarik ettiğini, lokantacılar odası yönetim kurulu üyesi olduğunu kendine ait işyeri bulunduğunu, aralarındaki ilişkinin istisna akdi olabileceğini savunmuştur.

Dosyada mübrez Adapazarı Lokantıcılar ve Kebapçılar Odasının 12.02.2010 tarihli toplantısında alınan kararlarda davacının başkan vekili olarak imzasının bulunduğu; 13.02.2012 tarihli yazı cevaplarında davacının 22.08.1991 tarihinde üye olduğu; 17.01.1993 tarihinde yönetim kurul üyeliğine seçildiği; 26.08.2010 tarihinde vergi mükellefiyetinin sona erdiğinin tespiti üzerine yönetim kurul üyeliğinin sona erdiği belirtilmiştir. Tanıklar davacının haftanın bazı günlerinde malzeme tedarik ettiğini beyan etmiştir.

Tüm bu bilgi ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde, taraflar arasında iş sözleşmesinin kurulmasını gerektirir bağımlılık ilişkisinin oluşmadığı görülmektedir. Yukarıda belirtilen kriterler ışığında Taraflar arasındaki hukuki ilişki, iş ilişkisi olmayıp güvene dayalı vekalet akdi niteliğindedir. Uyuşmazlıkta İş Mahkemesinin görevli olmadığı açıktır. Vekalet ilişkisi sebebi ile uyuşmazlığın, genel mahkemelerde görülmesi gerekir. Görevsizlik kararı verilmesi yerine, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2208, Karar No: 2014/20594, Tarih: 23.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2208 E.  ,  2014/20594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/31671

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/543 (E) ve 2012/506 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede, köy yolu olduğu belirtilen sanığın tecavüz ettiği iddia olunan yerin varsa kadastro paftası zemine uygulanarak taşınmazın niteliği ve aidiyeti öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, suç tarihinde sanığın tecavüzünün bulunup bulunma- dığı, tecavüzün ne suretle vukubulduğu, tecavüzün devam edip etmediği yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanarak, yine.. parsel sayılı yerin tapu kaydı getirtilip Ordu İl Özel İda- resi'nden, suça konu yerin yol ağında hangi gerekçe ile köyiçi mahalle yolu olarak tespit edildiğinin sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekir- ken, mahkemece keşif yapılmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11783, Karar No: 2007/12971, Tarih: 31.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11783 E.  ,  2007/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre kendisine tebligat yapılacak kimse, gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine ya da memuruna imza karşılığı teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak şahısa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin 1. fıkrası uyarınca da tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturularak , alınan beyanı tebliğ mazbatasına yazıp, altını imzalatması gerekir. Bu yön özellikle Tebligat Kanunu'nun 23 ve Tüzüğün 33. maddeleri hükmünde de ayrıca vurgulanmıştır.

Aleyhine hüküm kurulan davalı ...'a mahkemenin gerekçeli kararının Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilidiği, tebligata muhattap ise gittiğinden adres kapalı olduğundan evrak Işıklar Köyü muhtarı ... ...'e teslim edilerek, kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılıp en yakın komşusu ...'e haber verildiği yazılmıştır. Ancak komşu ...'in imzası alınmamıştır. Bu durumda tebligat işleminin Kanun ve Tüzük hükümlerine uygun yapılmadığı anlaşılmıştır.

SONUÇ: Davalı ...'a gerekçeli kararın usulüne göre uygun olarak tebliğ edilerek 8 günlük yasal temyiz süresi beklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dava dosyasının MAHKEMESİNE ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3230, Karar No: 2018/1016, Tarih: 26.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3230 E.  ,  2018/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Hükmün açıklanması ile; 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 35, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hazırlık aşamasında kollukta müdafii huzurunda alınan 13.01.2007 tarihli ifadesinde ve savunmasında sorumlusu olduğu Özgür Gündem Gazetesi isimli iş yerinde olay tarihinde yapılan aramada ele geçirilen ve haklarında toplatma kararı bulunan, kurumlara dağıtılmak üzere gönderilen örgütün propagandasına havi yayınları çeşitli kurum ve kuruluşlara verdiğini bildirmiş olmasına göre dosya kapsamı da nazara alındığında eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı düşünülmeden suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.02.2018 tarihinde Üye ...'nun atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine dair karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

“Davasız yargılama olmaz" ilkesi, ceza muhakemesi hukukunun temel ilkelerinden birisidir. Yargılama ve hüküm, davayı açan ve sınırlayan belgede/iddianamede unsurları doğrudan gösterilen suça ilişkin fiil hakkında yapılır (5271 sayılı CMK madde 223). Sanık hakkında devam eden davaya dayanak teşkil eden iddianamede, Gündem gazetesi Elazığ il sorumlusu olan sanığın çalıştığı gazete dağıtım binasında el konulan kitap, dergi, CD ve diğer materyallerin üçüncü şahıslara kullanıldığı/verildiğinin ispat edilemediği vurgulanıp gazete dağıtım ofisinde bulundurulduğu kabul edilerek sanığın propagandaya teşebbüs etmek suçundan cezalandırılması iddia ve talep edilmiştir. Cumhuriyet savcısı iddianamede dava iradesini, "el konulan materyallerin bulundurulması" ile sınırlamıştır. Sanığın, savunmasında dağıttığını kabul ettiği "Yeni özgür halk dergisi" hakkında verilmiş bir toplatma kararı olmadığı gibi gerek anılan derginin gerekse gazete binasında bulundurulan ve haklarında toplatma kararı bulunan diğer yayınların içeriklerinde, terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da teşvik eden unsurlar barındırdığı da tespit edilmiş değildir. Haklarında toplatma kararı bulunan diğer yayınların dağıtıldığına dair ne açılmış bir dava ne de ikame olunmuş bir delil bulunmaktadır. Süreli yayın mahiyetindeki bir gazetenin dağıtım ofisinde el konulan yayın ve materyallerin mutad sayıda (l ya da 2 nüsha) olması, propaganda suçu açısından bulundurma eyleminin, hazırlık hareketi aşamasında kalması da gözetildiğinde, sanığın unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2010/6004, Karar No: 2010/5047, Tarih: 04.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6004 E.  ,  2010/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22848, Karar No: 2012/39324, Tarih: 24.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22848 E.  ,  2012/39324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunlu olup, borçlu belediyenin kamuya tahsis kararı alması sonuca etkili değildir

Somut olayda mahkemece borçlu belediye tarafından haczedilmezlik şikayetinde bulunulan araçlarla ilgili olarak yöntemince inceleme yapılarak haciz tarihi itibari ile fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ;Belediye Meclisi tarafından verilen kamuya tahsis kararının bu karardan önceki hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile talebin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6995, Karar No: 2015/1114, Tarih: 23.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6995 E.  ,  2015/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ...,... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre 1 no'lu dairenin 1/5 hissesi ve 5 no'lu dairenin tamamının arsa sahibi olan davalılara tapudaki paylarına göre verildiğini, kalan tüm bağımsız bölümlerin müvekkiline ait olduğunu, inşaatın yapımı aşamasında temelde su bulunması üzerine binanın zarar görmemesi için tamamen teknik zorunluluk gereği zemin kata bir bodrum yapıldığını, müvekkilinin, davalılarla, bodrumda bulunan bu dairenin bedeli konusunda 2.500,00 TL'ye anlaştığını ve 2.500,00 TL ödeyerek davalılardan ibraname aldığını, ancak, davalıların müvekkili adına hareket eden ... isimli kişiden haksız olarak ayrıca 8.000,00 TL daha aldığını, müvekkilinin bu bedeli daha sonra anılan kişiye ödediğini, davalıların bodrumda bulunan daireye ilişkin edimlerini yerine getirmediği gibi 3 no'lu dairenin satışına ilişkin vekaletnameyi de binanın teslimi tarihinden iki ay sonra yerine getirdiğini, bu nedenle bodrumdaki dairenin kiraya verilememesinden dolayı aylık 300,00 TL kiradan yoksun kaldığı gibi, 3 nolu dairenin satış bedeli olan 43.000,00 TL'yi iki ay geç alması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, binanın zemin katında bulunan bodrumun tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, anılan yerin kiraya verilememesi nedeniyle aylık 300,00 TL kira bedelinin 01.06.2007 tarihinden dava sonuçlanıncaya kadar geçecek sürede hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, 3 no'lu dairenin satış bedeli olan 43.000,00 TL'nin iki aylık yasal faizini, davalıların haksız olarak aldıkları 8.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalıların sonradan vekillikten çekilen vekili, ibranamede davalılardan sadece ...'ın imzasının bulunduğunu, diğer müvekkillerini bağlamadığını, bodrum kat 7 no'lu bağımsız bölümün müvekkillerinin izni ve bilgisi dışında usulsüz olarak inşa edildiğini, ... adlı şahıstan para alınmadığını, davacıya sözleşmede yazılı şartlar yerine geldikten sonra satış vekaletnamesinin süresinde verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., hazır bulunduğu oturumda davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ..., hazır bulunduğu oturumda davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine, tazminat isteminin reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.09.2013 tarih ve 3698 E, 5748 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, taraflar arasındaki 26.10.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, yapılacak inşaatta toplam 6 adet bağımsız bölümün olacağı, 2 adedinin arsa sahibine verileceği, kalanının tümüyle yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, fakat sözleşmeden sonra inşaatın bodrum katına imar mevzuatına uygun olacak şekilde 7 no'lu bağımsız bölümün de inşa edildiği, Yargıtay’ın istikrar kazanmış içtihatlarına göre sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadıkça sözleşme dışı kazanılan bağımsız bölümlerin sözleşmedeki paylaşım oranına göre taksim edilmesi gerektiği, somut uyuşmazlıkta, davacı yüklenicinin 7 no’lu bağımsız bölümün tümüyle kendi adına tescilini talep ettiği, oysa, sonradan inşa edilen bu bağımsız bölümde sözleşmedeki paylaşım oranına göre yüklenicinin pay sahibi olabileceğinin açık olduğu, ne var ki, yüklenicinin bunun dışında arsa sahiplerine ödeme yaparak arsa sahiplerinden bu bağımsız bölümü tümüyle aldığını da ileri sürdüğü, nitekim mahkemece de davalı arsa sahiplerinden ...’ın 2.500,00 TL bedel karşılığında payını davacıya devrettiği kabul edilerek, bu payın tümünün iptali ve davacı adına tesciline karar verildiği, diğer davalıların paylarının satın alındığı ise usulünce kanıtlanamadığı, bu durumda mahkemece, aksine bir anlaşma da bulunmadığından yükleniciye sözleşme gereği isabet eden pay ile arsa sahiplerine kalan paydan davalı ...’a isabet eden payın, mevcut kararın davalılar tarafından temyiz edilmemek suretiyle oluşan usuli müktesep hak da dikkate alınarak birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece ...’ın payının tapu iptal ve tesciline karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılacak inşaatta toplam 6 adet bağımsız bölümün olacağı, 2 adetinin arsa sahibine verileceği, kalanının tümüyle yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı ancak, sözleşmeden sonra inşaatın bodrum katına imar mevzuatına uygun olacak şekilde 7 no'lu bağımsız bölümün de inşa edildiği, Yargıtay'ın istikrar kazanmış içtihatlarına göre sözlemede aksine bir hüküm bulunmadıkça sözleşme dışı kazanılan bağımsız bölümlerin sözleşmedeki paylaşım oranına göre taksim edilmesi gerektiği, inşa edilen bu bağımsız bölümde sözleşmedeki paylaşım oranına göre yüklenicinin pay sahibi olabileceği, davalı arsa sahiplerinden ...'ın 2.500,00 TL bedel karşılığında payını davacıya devrettiği, diğer davalıların paylarının satın alındığının ise usulünce kanıtlanamadığı, yükleniciye sözleşme gereği isabet eden pay ile arsa sahiplerine kalan paydan davalı ...'a isabet eden payın, mevcut kararın davalılar tarafından temyiz edilmemek suretiyle oluşan usuli müktesep hak da dikkate alınarak, birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerine kurulu bodrum kat 7 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile tamamı 12 pay kabul edilerek 9 payın davacı İsmail oğlu ... adına, 1 payının davalı ...kızı ... adına, 1 payının ...kızı... adına, 1 payının ...oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ...,... ve ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar ...,... ve ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, 7 no'lu bağımsız bölümün tapusunun iptali ve tescili ile tazminat istenmiş olup, mahkemece, verilen ilk kararda, tazminat isteminin reddine, tapu iptali ve tescil isteminin davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 25.09.2013 tarih ve 3689 E, 5748 K. sayılı ilamıyla, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile tescile ilişkin hüküm yönünden karar bozulmuştur. Bu durumda mahkemece, davacının reddine karar verilen ve Dairemizin bozma ilamında bozma kapsamı dışında bırakılarak davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşturan talepleri de içerecek şekilde davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm oluşturulması, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin buna göre hesaplanması gerekirken, dava tam kabul edilmiş gibi, yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılması ve yargılamanın belli bir aşamasında vekille temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.