muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5213, Karar No: 2024/8377, Tarih: 26.09.2024

3. Birleştirilen davada davalı TREDAŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, ... Genel Müdürlüğü sorumlu olduğunu, trafo binası ve eklentilerinin imar planına uygun tesis edildiğini, tazminat talebinde bulunulamayacağını, talep edilen tazminat bedelinin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.11.2022 tarihli ve 2022/442 Esas, 2022/322 Karar sayılı kararı ile kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin asıl davada, 3194 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi gereğince uygulama yapılmış olması nedeniye 3.680,00 m² kısma ilişkin karar verilmesine yerolmadığına, % 40'lık düzenleme ortaklık payı kesintisini aşan 122,41 m²lik alana ilişkin olarak tazminat bedelinin davalıdan tahsiline ve birleştirilen davada davanın davalılardan TREDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, asıl davanın davalısı ..., birleştirilen davanın davalısı TREDAŞ Genel Müdürlüğü vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; birleştirilen dosyaya ilişkin kararın bozma ile kesinleşmiş olması nedeniyle birleştirilen davanın davalısı TREDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, davacı ve asıl davada davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede ise, karar tarihinde yürürlükte bulanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve asıl davada düzenleme ortaklık payı ile ilgili olarak, % 40 oranını aşan alana ilişkin ödemenin yapıldığının tespit edilmiş olması nedeniyle, bu hususta da karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, hükmün gerekçesine göre sehven kabul kararı verildiğinden, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada, 3194 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi gereğince uygulama yapılmış olması nedeniye 3.680,00 m² kısma ilişkin ve %40 lık düzenleme ortaklık payı kesintisini aşan 122,41 m²lik alana ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen davada, davanın davalılardan TREDAŞ yönünden kabulüne ilişkin karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı ... ve birleştirilen davada davalı TREDAŞ vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; el atma tarihinin kesin olarak belirlenmediğini, bozma öncesi davacı vekilinin temyiz dilekçesinde istenen vekâlet ücretinden fazla vekâlet ücretine hükmedildiğini beyan ederek kararın kararın bozulmasını talep etmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı ... ve birleştirilen davada davalı TREDAŞ vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; el atma tarihinin kesin olarak belirlenmediğini, bozma öncesi davacı vekilinin temyiz dilekçesinde istenen vekâlet ücretinden fazla vekâlet ücretine hükmedildiğini beyan ederek kararın kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Birleştirilen davada davalı TREDAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Genel Müdürlüğü sorumlu olduğunu, tazminatın zamanaşımına uğradığını, hesaplamanın hatalı olduğunu, trafonun tesis tarihinin araştırılmadığını, irtifak bedeli talep edilmesine rağman mülkiyet bedeli verildiğini, trafo ve enerji nakil hatlarının kamuya terkli alanda kaldığını, lehlerine vekâlet verilmesi ve aleyhe vekâletin maktu olması gerektiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idarelerden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanunun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davalı ... ile birleştirilen davada davalı TREDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Peşin alınan 855,20 TL temyiz harcından fazla alınan 427,60 TL ile peşin alınan 4.215,60 TL temyize başvurma harcından 2.107,80 TL'nin Süleymanpaşa Belediye Başkanlığına iadesine,

Aşağıda yazılı kalan harcın birleştirilen davada davalı TREDAŞ Genel Müdürlüğünden alınmasına,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1284, Karar No: 2021/4359, Tarih: 14.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1284 E.  ,  2021/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 Çek Kanunu'nun (iki kez) 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (iki kez) 52/2. maddeleri gereğince 56.600,00 Türk lirası ve 57.600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/397 esas, 2017/899 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 30.12.2019 gün ve 2020 - 17710 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 gün ve KYB. 2020/2533 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 58.000,00 Türk lirası ve 59.000,00 Türk lirası bedelli çeklerin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedellerinin karşılıksız kalan kısımları 56.590,00 Türk lirasından ve 57.590,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 2830 gün karşılığı 56.600,00 Türk lirası ve 2880 gün karşılığı 57.600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince her bir çek yaprağı için sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/397 esas, 2017/899 karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre;

Gerekçeli kararının HÜKÜM kısmında, suça konu 05.04.2017 keşide tarihli, 58.000 TL bedelli çekle ilgili A 1- ve 2- numaralı maddelerinin hükümden çıkartılarak bunların yerine;

"...A 1- Sanığın, 05.04.2017 keşide tarihli, 58.000 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

"...A 1- Sanığın, 05.04.2017 keşide tarihli, 58.000 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2- Sanığa verilen gün para cezasının bir günü 5237 sayılı TCK nun 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesap edilerek sanığın 30.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanık hakkında belirlenecek olan Adli Para cezasının miktarı 10/10/2017 tarih 30206 sayılı resmi gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarih ve 2016/191 esas 2017/131 karar sayılı iptal kararı uyarınca şikayete konu çekin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağı gözetilerek; sanığın neticeten 56.590,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,..."

Suça konu 20.04.2017 keşide tarihli, 59.000 TL bedelli çekle ilgili B 1- ve 2- numaralı maddelerinin hükümden çıkartılarak bunların yerine;

"...B 1- Sanığın, 20.04.2017 keşide tarihli, 59.000 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2- Sanığa verilen gün para cezasının bir günü 5237 sayılı TCK nun 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesap edilerek sanığın 30.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanık hakkında belirlenecek olan Adli Para cezasının miktarı 10/10/2017 tarih 30206 sayılı resmi gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarih ve 2016/191 esas 2017/131 karar sayılı iptal kararı uyarınca şikayete konu çekin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağı gözetilerek; sanığın neticeten 57.590,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,..."

Şeklindeki hüküm fıkralarının yazılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün geri kalan kısımlarının aynen korunmasına ve bu şekilde infazına, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4929, Karar No: 2006/6423, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/4929 E.  ,  2006/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı(3.kişi) ... ile davalı(Alacaklı)... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Acıpayam İş Mahkemesinden verilen 15.11.2005 gün ve 27-100 sayılı hükmün davacı(3.Kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.850.00 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 560,00 YTL.dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 13.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/57, Karar No: 2021/2469, Tarih: 31.05.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/57 E.  ,  2021/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 gün ve 2020/103 E. 2020/135 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1949, Karar No: 2014/5823, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1949 E.  ,  2014/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 27.11.2013 gün ve 15515-27734 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/17418, Karar No: 2014/15957, Tarih: 11.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17418 E.  ,  2014/15957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/348-2013/1034

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve değerlendirme gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu Üretici Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, somut emsal olarak incelenen Umurbey 130 ada 19 parsel sayılı taşınmazın 16.03.2010 tarihinde, üzerinde 80.000,00 TL 1.derecede ipotek tesis edilmiş haliyle 72.000,00 TL karşılığında satıldığı, satışın ipotekli olarak yapılmış olması dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırmaktadır. Kaldı ki bilirkişi kurulu satış bedeline ayrıca ipotek bedelini ilave ederek 152.000,00 -.TL üzerinden emsalin birim m² değerini hesaplamıştır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harç alınmasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.