muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9155, Karar No: 2020/862, Tarih: 11.02.2020

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kooperatife üye olduğuna dair hiçbir resmi kaydın bulunmadığı, davacının davalı kooperatife üyelik yükümlülüklerinden doğan ödemelerini yaptığına ilişkin herhangi bir banka kaydı yahut resmi kaydın mevcut bulunmadığı, dava dışı davalı kooperatifin eski başkanı/ yöneticisi ....'in kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen 2004 yılı öncesine ilişkin defter ve kayıtları sunmadığından, 2000 yılı itibariyle denetleme yapılmasının da mümkün bulunmadığı davacının, davalı kooperatife üye olduğunu ve adına daire tahsis edildiği ve ödeme yaptığına ilişkin ileride bir çıkacak uyuşmazlıkta ispat sorunlarını aşmak için, bir belgeler dizisi de oluşturmadığı ayrıca, davacının 2005 yılından dava tarihine kadar genel kurullara çağrılmadığı iddiasına dayalı açılan davada, aradan geçen süreçte davacının, davalı nezdinde ve resmi makamlar nezdinde kayıtlara geçen hiçbir talepte bulunmaması da dikkate alındığında, bu durumun TMK 2. maddesine de aykırı bulunduğu gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17614, Karar No: 2016/18689, Tarih: 05.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17614 E.  ,  2016/18689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçunun seçenekli ceza içermesi karşısında, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

2-Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın aşamalarda “müşteki olan okul müdürü; çocuğumu okula yazdırmaya gittiğimde adresini güncelleştir öyle gel dedi, ben de adresimi güncelleştirip okula gittim, ancak müdür çocuğumu yine okula almadı, bende sinirlendim ve tartışmaya başladık” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8044, Karar No: 2012/27252, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8044 E.  ,  2012/27252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin, değişen alt işverenler bünyesinde en son davalı alt işveren ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Rek. Or. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde, asıl işveren ...'na ait Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi ... yerinde çalıştığını, ... sözleşmesini evlenmesi sebebiyle feshettiğini, kıdem tazminatının davalılar tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Bakanlığın asıl işveren olmayıp, ihale makamı konumunda olduğunu, işçilik alacaklarının ödenmemesinden sorumlu olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Rek. Or. San Tic. Ltd. Şti. vekili, işçinin değişen taşeronlar bünyesinde asıl işveren ... yerinde çalışmış olması sebebiyle, ... işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, ayrıca davacının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... End. Tem. Org. Tur. İnş. Paz. San. ve Tic. A. Ş. vekili, davacı işçinin bir dönem müvekkili işveren nezdinde asıl işveren ... yerinde çalışmışsa da, son alt işverenin davalı ... Ltd. Şti., asıl işverenin ise ... olduğunu, işçi alacaklarından diğer davalıların sorumlu olduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem tazminatını hak kazanacak şekilde ... sözleşmesini feshettiği, davalıların ödenmeyen kıdem tazminatından müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Rek. Or. San Tic. Ltd. Şti. Vekilinin tüm, davalılar ... ve ... End. Tem. Org. Tur. İnş. Paz. San ve Tic. A. Ş. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Rek. Or. San Tic. Ltd. Şti. Vekilinin tüm, davalılar ... ve ... End. Tem. Org. Tur. İnş. Paz. San ve Tic. A. Ş. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Öncelikle, dava dilekçesinde, davalı taraf olarak gösterilen Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği'nin tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Hal böyle olmasına rağmen, davalı ... vekili, davaya cevap dilekçesinde ve diğer yazılı beyanlarında, Hastanenin tüzel kişiliğinin bulunmadığını, yasal hasmın Bakanlık olduğunu belirterek, davaya katılmış ve böylece taraf teşkili sağlanmıştır. Bu halde, Mahkemece, gerekçeli karar başlığında, ... yerine, Hastane Başhekimliği'nin davalı taraf olarak gösterilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşçinin asıl işverenden alınan ... kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin ... sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. ... sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece ... sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçinin feshe bağlı hakları olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep şartları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın süresi sona ... alt işverence işçinin ... sözleşmesinin feshedilmesi halinde yapılan fesih bildirimi ile ... ilişkisi sona ereceğinden işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir ... sözleşmesi niteliğindedir. Bu ihtimalde feshe bağlı hakların talep şartları gerçekleşeceğinden feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı işçi, 02.....2005-31.12.2009 tarihleri arasında alt işveren davalı ... End. Tem. Org. Tur. İnş. Paz. San ve Tic A. Ş. bünyesinde, 01.01.2010-22.04.2011 tarihleri arasında alt işveren davalı ... Tem. Hiz. Gıda. Bil. Rek. Or. San Tic. Ltd. Şti. bünyesinde, veri giriş ve kontrol işletmeni ünvanıyla, aralıksız şekilde asıl işveren davalı ... işyerinde çalışmış; ... sözleşmesi, işçi tarafından evlenmesi sebebiyle kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedilerek sonlandırılmıştır. ... yerini devreden konumundaki davalı ... End. Tem. Org. Tur. İnş. Paz. San. ve Tic A. Ş., 4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1475 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesine göre, dava konusu edilen kıdem tazminatından sorumluluğu, işçiyi çalıştırdığı süreyle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. Anılan nedenle, davalı alt işveren ... A. Ş.'nin devirden sonraki döneme ilişkin kıdem tazminatından sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15463, Karar No: 2016/11214, Tarih: 01.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15463 E.  ,  2016/11214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin kabulüne göre suç tarihinin 28.12.2010 olduğu anlaşılmakla, suç tarihinin yerinde düzeltilmesi olanaklı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekinin 20.11.2010 günü ikametinden ayrıldığı, 06.01.2011 günü ise evinin penceresine zarar verilerek içeriye girildiği ve hırsızlığa teşebbüs edildiğini öğrendiği, komşularının ise 06.01.2011 tarihinden 2-3 gün kadar önce evin penceresinin açık olduğunu farkettikleri bilgisine ulaşıldığı, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın 28.12.2010 tarihinde saat 21.00 sıralarında, ... tarafından kiralamış olan araç içerisinde, başka bir hırsızlık suçuna konu ziynet eşyalarıyla yakalandıkları araçta mevcut olan ... cihazının kayıtları incelemesinde aracın 28.12.2010 günü saat 18.19-18.39 arasında müştekinin evinin yakınında bulunduğunun tespit edildiği, müştekinin evinden gerçekleşen hırsızlığa teşebbüs olayının tarihinin net olarak saptanamadığı, komşuların beyanlarından ise olayın Ocak ayının 2. veya 3. günü gerçekleşmiş olabileceğinin değerlendirilebileceği dikkate alındığında tüm sanıkların birlikte karıştıkları hırsızlık suçları ve müştekinin evinin yakınında içinde bulundukları aracın tespit edilmesi dışında sanıkların mahkumiyetlerini gerektirir, varsayımdan ve türlü şüpheden uzak, kuvvetli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanıklar ..., ..., ..., ...'ın üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7806, Karar No: 2014/27548, Tarih: 02.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7806 E.  ,  2014/27548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/176731

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/244 (E) ve 2013/110 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk B.. G.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk S.. D.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

İftira etmesi için hiç bir neden bulunmayan suça sürüklenen çocuk B.. G..'ın hazırlık aşamasındaki suçu diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte işledikleri yönündeki ikrarının, görevliler tarafından düzenlenen tutanak içeriğine göre de; yapılan ihbar üzerine boş arazide çalınan malzemeleri ezen çocuklardan birinin suça sürüklenen çocuk S.. D.. olduğuna yönelik tutanak ve suça sürüklenen çocuk S.. D..'in tevil yollu beyanı ile desteklenmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24250, Karar No: 2015/3000, Tarih: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24250 E.  ,  2015/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/150-2014/504

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın yargı yeri yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazın, dere koruma alanında kaldığı ve idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; "Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği" kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Görevsizlik kararı 6487 sayılı Yasa değişikliği nedeniyle verildiğinden, davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücreti ile ilgili 3.bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27248, Karar No: 2015/12812, Tarih: 17.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27248 E.  ,  2015/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, tedbir nafakası yönünden, davalı kadın tarafından ise, tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir. (HMK md. 187/1) Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. (HMK md. 25) Davacı, ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davalının hakaret ettiği ve evi terk ederek birlik görevlerini yerine getirmediği vakıasını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davalıya kusur yüklenemez. Açıklanan nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı erkeğin tüm, davalı kadının bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2015(Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2327, Karar No: 2015/21278, Tarih: 24.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2327 E.  ,  2015/21278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 10/05/2004 tarihinde işlediği dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 08/04/2010 tarihinde kesinleştiği, zamanaşımı durduğu, sanığın 5 yıllık deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi ve buna ilişkin kararın 18.01.2013 tarihinde kesinleşerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyanın yeniden ele alınması üzerine zaman aşımı işlemeye başladığı, durma süresi ve kesintili zamanaşımı süresi gözönüne alındığında, sanığın yüklenen suçun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık kesintili dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.05.2004 ve inceleme tarihi arasında gerekleşmiş olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16299, Karar No: 2014/12010, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16299 E.  ,  2014/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/259-2013/275

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı tarafca sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.