muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11158, Karar No: 2012/15136, Tarih: 04.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11158 E.  ,  2012/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.05.2010 tarih ve 2009/341-2010/191 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02.10.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ....'ün Garanti Bankası A.Ş.'nden kullanmış olduğu uzun süreli konut kredisi sözleşmesi nedeniyle anılan banka ile aynı gruba dahil bulunan davalı ile hayat sigortası sözleşmesi imzalandığını, murislerinin 25.02.2009 tarihinde Amsterdam'da düşen THY A.O. uçağında öldüğü ve poliçede lehdar olarak kanuni varisleri gösterildiği halde müvekkillerine ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik (100.000) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta bedelinin öncelikle kredi borcunun kapatılması için anılan bankaya ödenmesinin gerektiğini, ayrıca Hayat Sigortaları Genel Şartları'nın A-3-1. maddesi uyarınca davacıların murisinin düşen uçağın pilotu olup hava aracında yolcu sıfatı dışında pilot, uçak teknisyeni gibi görevleri icabı uçakta bulunulması sırasında meydana gelen ölüm rizikosunun sigorta güvencesi dışında bırakıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, TTK.'nun 1332/1. ve Hayat Sigortaları Genel Şartları'nın A-3-1. maddeleri uyarınca, sigortalının Türkiye'de ve dünyanın her tarafında karada, denizde ve havada sigortacıyı haberdar etmeksizin yolculuk yapabileceği, ancak bir hava aracında yolcu sıfatının dışında pilot, uçak teknisyeni gibi görev icabı bulunması sırasında oluşan ölüm rizikosunun teminat kapsamı dışında bırakıldığı, davacıların murisi sigortalının ise düşen uçakta pilot olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#######
Yargıtay — Esas No: 2016/19480, Karar No: 2017/9871, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19480 E.  ,  2017/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 4.128.35 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3025, Karar No: 2021/12108, Tarih: 13.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3025 E.  ,  2021/12108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Bucak Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2010 tarih ve 2010/678 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan da kamu davası açıldığı ancak bu takvim yılı ile ilgili mahkemece hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında suçun “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yerine “yaralama” olarak nitelendirilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suça konu faturaların en son 2007 Mart ayı KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 25.04.2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24378, Karar No: 2013/14942, Tarih: 03.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24378 E.  ,  2013/14942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-4, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ... Yağmur'un 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılmakla, mağdura 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca baro tarafından zorunlu vekil atamasının sağlanarak gerekçeli kararın zorunlu vekile tebliğ edilip, tebligat parçasının ve verildiğinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve buna ilişkin tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9008, Karar No: 2010/7908, Tarih: 01.11.2010

5. Ceza Dairesi 2010/9008 E., 2010/7908 K.

**5. Ceza Dairesi 2010/9008 E., 2010/7908 K.**

**- KAMU GÖREVLİSİNİN RESMİ BELGEDE SAHTECİLİĞİ

- NİTELİKLİ ZİMMET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 247 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme biçimde nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanık E.... İ...'nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2009 gün ve 2008/214 Esas, 2009/87 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre Milas Hava Meydan Komutanlığında Maliye Astsubayı olan ve maaş tahakkuklarını hazırlayarak banka listelerine göre kurumundaki personelin hesaplarına yatırılmasını sağlamakla görevli olan sanığın, 2003 yılı Temmuz ayından 2007 yılı Temmuz ayına kadar Komutanlıkta doğru şekilde verile emirleri ve eki bordroları hazırladıktan sonra Malmüdürlüğüne ibraz edilen ve orada kalacak verile emirlerinde tazminat ve Aralık ayında tazminat artı bütçe dışı avans kalemlerinde artırmalar yaptığı, bu artırmalara uygun şekilde düzenlediği banka listeleriyle kendisinin ve bir kısım personelin hesaplarına para yatırılmasını sağladığı, bir kısım artırmalarla maaş hesabına aktarılan parayı da elden çektiği ve bu yolla toplam 147.973 TL. çıkar elde ettiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nun 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için “

“kamu görevlisinin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçirmesi”

” gerektiği, olayımızda ise suça konu paraların görevi dolayısıyla sanığa teslim edilmediği, düzenlediği sahte verile emirleri ve eklerini Malmüdürlüğüne vermek suretiyle hileli ve yasal olmayan yollarla fazla para ödenmesini sağladığı, bu durumda sabit eylemlerinin TCK.nun 204/2 ve 158/1-e maddelerinde düzenlenen zincirleme surette kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5730, Karar No: 2015/1255, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5730 E.  ,  2015/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/152-2013/592

Davacı F.. Ö.. vekili Avukat Murat tarafından, davalı K. Enerji Yatırımları A.Ş. (K.) Botaş Ps-3 Termik Santrali aleyhine 08/05/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı tesisinden kaynaklanan taşınmaz değer kaybının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tarım arazisinin davalı şirketin işletmiş olduğu termik santrale çok yakın bir mesafede olduğunu, termik santralden çıkan toz, gaz ve katı atıklar gibi kirli ve kimyasal atık etkisi bırakan havanın teması yüzünden tarlasının veriminin iyice düşmüş olduğunu, tarladan ürün alamayacak duruma geldiğini iddia ederek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, işletme tarafından verilen bir zarar olmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında keşif yapılmış, alınan toprak örnekleri analiz edilmiş ve bilirkişi kurulu raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Karara dayanak yapılan 08/11/2013 bilirkişi kurulu raporunda; taşınmazda tesisten kaynaklanan elementsel kirlilik olmadığı bölgedeki Ni, Cr, Zn, Ba, U, Th ve Fe element oranlarının doğrudan kayalardan ve topraklardan kaynaklandığı ve verim kaybının olmadığı yönünde görüş beyan edilmiştir. Ancak; inceleme ve rapor bu haliyle yetersiz olup hükme esas alınamaz.

Davalı tarafından işletilen termik santralden çevreye yayılan atıklar nedeniyle, dava konusu taşınmazların tarım toprağı özelliğini kaybettiği ve verim kaybına neden olduğu ileri sürüldüğüne göre, uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; dava konusu taşınmazlardan analiz için yeterince toprak ve bitki örnekleri alınmalıdır. Taşınmazların en üst tabakasındaki bitki örtüsü sıyrılarak karma (paçal) toprak örnekleri ile ekili arazilerdeki gelişen bitkilerden örnek toplanmalıdır. Yine etki alanı dışındaki arazi ve tarlalardan şahit toprak numuneleri ile santrale komşu arazi ve tarlalardan toprak ve bitki örnekleri analiz için alınmalıdır. Bitkilerin başak, yaprak ve kökleri yerinde incelenmeli, fitotoksik belirti olup olmadığı gözlemlenmelidir.

Taşınmazların yol, yerleşim yeri ile santrale olan uzaklıkları ve hakim rüzgar etkisi belirlenmelidir.

Toprak ve bitki analizi ile gözlem sonucuna göre düzenlenecek bilirkişi kurulu raporunda, topraktaki maddelerin çeşitli bitkiler tarafından maksimum alınabilirlik miktarı literatüre göre belirlenen miktarlar gözetilerek açıklanmalıdır.

Taşınmazların yol, yerleşim yeri ile santrale olan uzaklıkları ve hakim rüzgar etkisi belirlenmelidir.

Toprak ve bitki analizi ile gözlem sonucuna göre düzenlenecek bilirkişi kurulu raporunda, topraktaki maddelerin çeşitli bitkiler tarafından maksimum alınabilirlik miktarı literatüre göre belirlenen miktarlar gözetilerek açıklanmalıdır.

Santralden salınan maddelerin topraktaki zararlı maddeleri arttırıp arttırmadığı, arttırmış ise bu artışın bitkiler tarafından özümleme kapasitesi, topraktaki maddelerin toprağın doğal yapısı gereği yüksek olup olmadığı her taşınmaz için somut ve denetime elverişli şekilde açıklanmalı ve sonucuna göre toprağın verimsiz hale gelip gelmediği, tarım vasfını kaybedip etmediği belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5024, Karar No: 2019/570, Tarih: 21.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5024 E.  ,  2019/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde; borçlu şirketin, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı gereğince takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, karara karşı alacaklının temyiz isteminde bulunduğu görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de; ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/600 Esas-2014/66 Karar sayılı ve 27/02/2014 tarihli kararının hüküm bölümünün (3) numaralı bendinin (b) (Yukarıdaki İstisnalar Saklı Olmak Kaydıyla Davacı Hakkında) başlığının alt başlığı olan (b-1) başlığında; "6183 Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna dayalı takipler dahil olmak üzere hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı hakkında başlamış ve başlayacak takiplerin, ihtiyati haciz uygulamalarının, ihtiyati tedbir uygulamalarının, icra ve iflas yoluyla takiplerden dolayı tüm muhafaza ve satış işlemlerinin, davadan sonraki her türlü hapis, takas, mahsup, temlik, teslim ve ilamlı veya ilamsız tahliye işlemleri ile İİK'nun 89/1. maddesindeki haciz ihbarnamelerinin durdurulmasına" kararı verilmiş olup, anılan mahkeme kararının icra mahkemesince yorumlanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Somut olayda, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, alacaklı tarafından borçlu aleyhinde icra takibi başlatılmış ise de; tedbir kararında; "... hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı hakkında başlamış ve başlayacak takiplerin... durdurulmasına" şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, anılan tedbir kararı gereğince, borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline hükmolunması isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 19. İcra Hukuk Mahkemesinin 25.03.2016 tarih ve 2016/166 E.-2016/295 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1) nolu bendinde yer alan; “takibin iptaline” kısmının karar metninden çıkarılmasına, yerine “takibin durdurulmasına” sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.