muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10637, Karar No: 2012/10653, Tarih: 03.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10637 E.  ,  2012/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., davalı İdarenin maliki olduğu 331 parsel sayılı taşınmazın konut alanında kalmakta iken, imar plan değişikliğiyle fiili kullanıma uygun olarak park alanına alındığını, bu konuda alınan Belediye Meclis Kararının, Büyükşehir Belediye Meclis Kararıyla onaylandığını, çekişmeli taşınmazın 3194 sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince bedelsiz olarak Belediyeye devri gerektiğini, 775 sayılı Yasanın 3. maddesininde aynı şekilde hüküm içerdiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı idare vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, imar işleminin iptali konusunda açılan davanın reddedilip kesinleşmesiyle TMK.'nun 1025. maddesi uyarınca davalı üzerindeki sicil kaydının yolsuz tescil durumuna düştüğüne; öte yandan 3402 sayılı Yasanın 16/A maddesinde öngörüldüğü üzere çekişmeli taşınmazın hizmet malı olması nedeniyle davacı ... adına tescili de doğru olduğuna göre; davalı İdare'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 11.792.82.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı İdare'den alınmasına, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6519, Karar No: 2019/2787, Tarih: 07.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6519 E.  ,  2019/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’in aşamalarda özetle; “Zararlı madde kullanma alışkanlığının bulunduğunu, olay günü saat 19.45 sıralarında ... Mahallesi'ne giderek uyuşturucu madde satın alıp ayrılacağı sırada, suçun failinin, kendisine ait uyuşturucu maddeyi çaldığını iddia edip, onu alışverişin yapıldığı eve götürdüğünü, burada ele geçirilemeyen bir bıçak ile tehdit edip üzerini arayan şahsın, 280 TL'den ibaret tüm parasını ve tespihini aldığını, kısa bir süre sonra tespihi geri verdiğini, cebinden parayı çıkarttığı sırada sanığın elini, cüzdanında bulundurduğu jiletin kestiğini” beyan ettiği;

Polis memurları tarafından, olay yeri civarında görülüp, mağdurun verdiği eşgal bilgilerine uyduğu düşünülen sanık ...’ın teşhis için karakola çağırıldığı, sanığın da aralarında bulunduğu 4 kişi arasından usulüne uygun olarak yaptırılan teşhis işleminde, mağdurun, sanığı, olayın faili olarak teşhis ettiği; Mahkeme huzurunda da, karşılaştığı sanık hakkındaki teşhisini yinelediği;

Sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında; çobanlık yaptığını, mağduru tanımadığı gibi, iddia konusu olayla herhangi bir ilgisinin bulunmadığı, kesinlikle uyuşturucu madde kullanmadığı ve ticaretini yapmadığı, elindeki kesi izinin de, yaklaşık 10 gün kadar önce evde tamirat yaparken meydana gelen kazanın eseri olduğu yönünde atılı suç ile ilgisinin bulunmadığını ileri sürdüğü;

22.03.2015 günlü yakalama tutanağında, sanığın elinde kesi izi olduğunun belirtildiği; sanık hakkında aynı tarihte alınan doktor raporunda ise; “Sağ el 3. parmakta yaklaşık 3 cm. uzunluğunda eski olduğu düşünülen kesi, baş parmak üstünde eski olduğu düşünülen abrazyon mevcut” olduğuna yönelik tespitin yer aldığı;

Konya Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şubesi görevlileri tarafından 22.03.2015 günü saat; 13.40 itibariyle düzenlenen “Olay Yeri İnceleme Raporu”nda; şikayete konu evin dip kısmındaki odada zeminde muhtelif yerlerde kırmızı şüpheli lekelerin olduğu ve incelemeye konu edilerek bu lekelerden örnek alındığının belirtildiği; ancak dosya kapsamından, anılan örnekler hakkında kimyasal/biyolojik herhangi bir incelemenin yaptırılmadığının anlaşılması karşısında;

Konya Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şubesi görevlileri tarafından 22.03.2015 günü saat; 13.40 itibariyle düzenlenen “Olay Yeri İnceleme Raporu”nda; şikayete konu evin dip kısmındaki odada zeminde muhtelif yerlerde kırmızı şüpheli lekelerin olduğu ve incelemeye konu edilerek bu lekelerden örnek alındığının belirtildiği; ancak dosya kapsamından, anılan örnekler hakkında kimyasal/biyolojik herhangi bir incelemenin yaptırılmadığının anlaşılması karşısında;

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dava dosyasında ortaya çıkan duraksamaların ortadan kaldırılabilmesi için; iddia, savunma ve incelenmesi eksik kalan hususlar dikkate alınıp öncelikle, olay yerinden elde edilen kırmızı leke örnekleri ile sanıktan elde edilecek biyolojik örnekler arasında re’sen bilirkişi incelemesi yaptırılıp, suç delili ile sanığın DNA'sının örtüşüp örtüşmediği saptandıktan sonra, sonuca göre delillerin bir bütün halinde takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilip, sanığın vaki savunmasına karşın mağdurun iddia ve beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı da denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yargılamaya devamla, yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11847, Karar No: 2014/18923, Tarih: 24.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11847 E.  ,  2014/18923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2012/370-2013/1198

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Tapu kayıt maliki olan Z.. A..'ın veraset belgesinin getirtilip davalıların taraf ehliyeti ve pay durumlarının belirlenmemiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın anayola yakın olması, alt yapı hizmetlerinden yararlanıyor olması, üzerinde fabrika vb. tesisler yapılabilecek olması ve ihracat merkezine yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla % 50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 80 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında E.. lehine daimi irtifak hakkı tesis edildiği belirtildiğine göre bu kaydın dayanaklarının getirtilip devam ettiğinin tespiti halinde taşınmazın değerinde oluşturacağı kaçınılmaz değer kaybının dikkate alınmamış olması,Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönüne tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4390, Karar No: 2018/6993, Tarih: 28.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/4390 E.  ,  2018/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde; borçlunun örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya, borca, faize itiraz ettiği, mahkemece, imzaya ve borca itirazın usulünce kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, mahkemece alınan... Laboratuvarı'nın 16/03/2015 tarihli raporunda, senedin önyüzünde atılı bulunan borçlu imzalarının, ... elinden çıkmış olması kuvvetle mümkün ve muhtemel olarak değerlendirildiğinin bildirildiği, bilirkişi raporuna itiraz üzerine alınan ...Şubesi'nin 22/12/2015 tarihli raporunda; “...inceleme konusu senette ... 'a atfen atılı borçlu imzaları ile ...'ın basit tersimli mevcut mukayese imzaları arasında grama yapısı ve bitiş hareketleri itibariyle biçimsel benzerlikler görülmekle birlikte, mukayese imzaların basit tersimli olmaları nedeniyle daha ileri bir tespite gidilemediğinin...” belirtilmiş olduğu, farklı mukayese belgeler de eklenerek alınan 24/05/2016 tarihli ... Şubesinin raporunda da; 22/12/2015 tarihli rapora ilave edilecek husus bulunmadığının belirtildiği görülmüştür.

Bu durumda, ...Laboratuvarı'nın 16/03/2015 tarihli raporu ihtimale dayalı olup imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmediği, bu hali ile kesin kanaat içermediği ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı açık olduğu gibi, mahkemece borçlunun itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu'ndan aldırılan 22/12/2015 tarihli raporda da, imzaların basit tersimli olmaları nedeniyle daha ileri bir tespite gidilemediğinin belirtilmiş olduğunun belirtildiği ve 24/05/2016 tarihli Uzunlara ... raporunun da ilk raporla aynı doğrultuda olduğu görülmektedir.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK. nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı). Bu durumda eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.

Aldırılan bilirkişi raporları ile bonodaki imzanın borçluya ait olduğu hususu ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından ispatlanamadığı gibi, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi de talep edilmemiştir.

Aldırılan bilirkişi raporları ile bonodaki imzanın borçluya ait olduğu hususu ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından ispatlanamadığı gibi, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi de talep edilmemiştir.

O halde mahkemece, yukarıdaki ilke ve bilirkişi raporları gözönüne alınarak, imzanın borçluya ait olduğunun alacaklı tarafça kanıtlanamaması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken ispat yükünü ters çevirerek yazılı gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6328, Karar No: 2014/4024, Tarih: 10.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6328 E.  ,  2014/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/596-2013/12

Davacı P.. M.. vekili Avukat M.. Ç.. tarafından, davalı T.. B.. aleyhine 29/12/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 10/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye ekli cetvelde Kamu İktisadi Kuruluşları arasında yer alan PTT, aynı Kararname'nin 2/3. maddesi gereğince sermayesinin tamamı devlete ait olup tekel niteliğindeki mal ve hizmetleri kamu yararı gözeterek üretmek ve pazarlamak üzere kurulan ve gördüğü bu kamu hizmeti dolayısıyla ürettiği mal ve hizmetler imtiyaz sayılan kamu iktisadi teşebbüsü olarak tanımlanmıştır. PTT’nin, Kanun Hükmünde Kararname ve Ana Statü'de yer alan düzenlemeler saklı kalmak üzere özel hukuk kurallarına bağlı olduğu belirtilmiştir. Sözü edilen yasal düzenlemelerden, bu nitelikteki kuruluşların özel hukuk kurallarına göre yönetileceği ve faaliyet göstereceği, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişilerinde olduğu gibi, özel hukuka ilişkin bulunduğu sonucuna varılmalıdır. Davacı P.. M..'nün açıklanan niteliği gereği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hakemde görülmesi gerektiği yolundaki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.10/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/19637, Karar No: 2015/32010, Tarih: 11.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/19637 E.  ,  2015/32010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/1242-2014/242

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı .. Güvenlik bünyesinde üst işveren .. tersanesinde 27.09.2008 tarihinden 11.08.2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, bundan sonra davacının 11.08.2011-07.09.2011 arasında Dalsan Tersanesinde görevlendirildiğini ve 27 gün de burada çalıştığını, davacının Güvenlik Görevlisi olduğunu, net maaşının 850 TL olduğunu, 120 TL yol yardımı yapıldığını ve öğle yemeği verildiğini, davalılar arasında asıl – alt işveren ilişkisi bulunduğunu, davacının 12 saat çalışıp, 12 saat dinlenme şeklinde vardiyalı olarak çalıştığını, vardiyaların 08.00-20.00, 20.00-08.00 olduğunu, davacının hafta izni dahi kullanmadan çalıştığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının ücretinin bordrolarda eksik gösterildiğini, kuruma da eksik bildirildiğini, bir kısım bordrolarda asgari ücret miktarının üzerinde kalan kısmın fazla mesai ücreti olarak gösterilerek işçilerin fazla mesai ücreti talep etmesinin önüne geçilmeye çalışıldığını, davacının yaptığı fazla çalışmalar karşılığında hiçbir şekilde fazla mesai ücreti almadığını davacının çalıştığı süre boyunca ücretinin sürekli geç ve parça parça ödendiğini, davacının her ay itibariyle içeride en az 2 -3 aylık alacağı kaldığını, davacının iş akdini feshettikten sonra davalı şirket tarafından Ağustos ayı içerisinde 2.551,00 TL maaş ödemesi yapıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, milli dini bayram ve hafta tatili ücreti ile ücret alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .. güvenlik vekili, davacının 23.09.2008 tarihinde müvekkili şirkette güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, daha sonra davacının 06.09.2011 tarihli kendi el yazısı ile yazdığı istifa dilekçesi ile müvekkili firmadan ailevi nedenleri dolayısıyla İSTİFA etmek suretiyle ayrıldığını, yine aynı tarihte davacının kendi el yazısı ile adresini, adını, soyadını, tarihi yazıp imza attığı ibraname yazısı bulunduğunu, ibraname imzalanırken dava açma hakkını saklı tutmak kaydıyla bir şerh düşülmediğini, davacı istifa suretiyle ayrıldığından kıdem tazminatına hak kazanmasının söz konusu olamayacağını, davacının kendisinin istifa ettiğini, istifa ettiği tarih itibariyle de işe gelmediğini, davacının müvekkili şirkette asgari ücretle çalıştığını, son brüt ücretinin 837,00 TL olduğunu, davacının fazla çalışmalarının ücret hesap pusulalarında tahakkuk ettirilip banka kanalıyla ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Şahin Çelik AŞ vekili, husumet itirazında bulunarak, diğer davalı ile müvekkili arasında geçmişte ve günümüzde hiçbir dönemde İş Kanunu madde 2 anlamında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, müvekkili şirketin kuruluşundan bu yana diğer davalı Atlas Güvenlik isminde bir taşeronu bulunmadığını, kabul anlamında olmamak kaydıyla müvekkili şirketin dava konusu alacaklardan sorumlu olmayacağını, istifa suretiyle iş akdini sonlandıran davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının dava dilekçesinde ikrar ettiği üzere davacının iş akdinin müvekkili şirket nezdinde çalışırken değil, son 27 gün çalıştığı Dalsan tersanesinde çalışırken sona ermiş göründüğünü savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda Mahkemenin gerekçeli kararında dava dilekçesi kısaca özetlenmiş, davalının savunmalarının ne olduğu yazılmadan, soyut biçimde “ Davalılar davanın reddini istemişler “ şeklinde bir açıklama yapılmış,

Delillerin neler olduğu ve tanık beyanları yazılmadan “…Evraklar celp edilmiş, deliller toplanmış, tanıklar dinlenmiş, dosya bilirkişiye tevdii edilmiş. Bilirkişi mahkememizce de yeterli görülen ayrıntılı raporunda davacının alabileceği işçilik haklarını göstermiştir. Davacı davasını ıslah etmiştir. Davacının davası kısmen kabul edilmelidir” açıklaması yapılmış,

Gerekçe olarak “Evraklar celp edilmiş, deliller toplanmış, tanıklar dinlenmiş, dosya bilirkişiye tevdii edilmiş. Bilirkişi mahkememizce de yeterli görülen ayrıntılı raporunda davacının alabileceği işçilik haklarını göstermiştir. Davacı davasını ıslah etmiştir. Davacının davası kısmen kabul edilmelidir” şeklinde bir açıklama yazılmış, kanun yolunun ne olduğu ve süresi yazılmamıştır.

Mahkemenin gerekçeli kararı yukarıda içeriği belirtilen HMK’nun 297. Maddesine uygun değildir.

Mahkemece davacının iddiaları kısaca açıklanmış ise de, davalının savunmalarının ne olduğu yazılmamış, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller belirtilmemiş, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri açıklanmamıştır.

Sonuç olarak Mahkemenin gerekçeli kararının T.C. Anayasası’nın 141. Maddesinin amacına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesine uygun olmadığı anlaşıldığından kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.