muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8798, Karar No: 2024/5251, Tarih: 02.07.2024

2.Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; her ne kadar İlk Derece Mahkemesince kadına, eşini evden kovduğu, ailesine hakaret ettiği, davacının boynunda ve yüzünde çizikler yaptığı, arabayı kullanması halinde suç duyurusunda bulunacağını söylediği, eşini emekli etmesine rağmen davalı kadının harcama yapmadığı, "bana bakmak zorundasın" dediği, "öl, geber o... çocuğu" dediği, küfür ve beddualar ettiği, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığı, akrabalarını eve bırakmadığı memnuniyetsiz tavırlar sergileyerek üst düzey taleplerde bulunduğu, eşine saygısızlık ettiği, "aptal herif" dediği, horlama dolaysıyla yatağını ayırdığı, erkeğin ise sinirli ve eli sıkı olduğu, çocuklardan birinin düğününe ve kız istemeye gitmediği, eşinin maaş kartının davacıda olduğu, eve bir şey getirmediği, eşine "şişko, gebeş" dediği vakıalarının kusur olarak yüklendiği ve davanın kabulü ile boşanmaya hükmedildiği anlaşılmış ise de; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Taraflar arasındaki davalı kadına miras kalan bir evin satılıp yazlık ev alınıp alınamayacağı yönünde tartışma bulunduğu, bu tartışma sonucu gelişen olayların bir kısmından sonra tarafların evliliklerinin devam ettiği ve bu vakıaların affedilmiş veya en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılacağı, bir kısım olayların ise tepkisel nitelikte olduğu, bu sebeple yaklaşık 40 yıl süren bir evliliğin sona erdirilmesine yeterli olacak nitelikte olmadığı, dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak tarafları davada haklı çıkarmaya matuf beyan ve izahlardan ibarettir. Bu durumda davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek bir kusurunun varlığının dosya kapsamından ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2083, Karar No: 2018/6519, Tarih: 27.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/2083 E.  ,  2018/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADIYAMAN 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün açıklanması şartları oluşmuş ise de; sanığın olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14795, Karar No: 2016/2171, Tarih: 01.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14795 E.  ,  2016/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın mülk sahibi olan sanık ... ...'nin iş yerinde kiracı olarak bulunduğu, sanık ...'in iş yerinin arsasına kat karşılığı bina yapılması konusunda müteahhit olan diğer sanık ... ile anlaştığı, katılana da durumu bildirerek dükkanı boşaltmasını istediği, katılanın kendisine biraz süre tanınmasını isteyerek dükkanı boşaltmaması üzerine sanık ... ...'nin iş yerinin elektiriğini kesip yıkım için katılana ait eşyaları depoya aktarttığı, katılanın iş yerine geldiğinde yıkım işlemi sırasında iş yerinin depo olarak kullanılan bölümünün duvarının yıkıldığı, içeride bulunan plastik doğrama makinesi, etermit, demir duvar, tezgah ve dükkanın kapı kilidinin zarar gördüğünü farkettiği, mala zarar verme suçunun işlendiği iddia olunan somut olayda;

Sanık ...'in katılana işyerinin tahliyesi için noterden ihtarname göndermesi, katılanın yıkım gününe kadar iş yerini boşaltmaması üzerine sanık ...'in iş yerindeki eşyaları depoya koydurarak eşyaların hasarsız olarak teslim aldığına ilişkin katılana belge imzalattırması dikkate alındığında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2431, Karar No: 2017/6447, Tarih: 19.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2431 E.  ,  2017/6447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbar üzerine mahkemeden alınan arama kararına istinaden yapılan aramada kardeş olan sanıkların farklı dairelerinde ikamet ettikleri binanın merdivenlerinde 4 adet plastik bidon içerisinde 200 litre, binanın arka kısmındaki bahçe boşluğunda 500 litre olmak üzere toplam 700 litre kaçak mazot ele geçirildiği, sanık ...'...ait ikamette yapılan aramada ise suç unsuruna rastlanmadığı, sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında kardeşi diğer sanık ... ile aynı binada farklı dairelerde ikamet ediyor olduklarını, kaçak mazot ile bir ilgisinin bulunmadığını, aramaya değin kaçak mazottan haberinin olmadığını, kaçak mazotu kardeşi ...'ın getirmiş olduğunu beyan ettiği, bu savunmasının sanık ... tarafından da doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanık ...'ın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3175, Karar No: 2017/5429, Tarih: 17.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3175 E.  ,  2017/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2015 tarih ve 2014/445-2015/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait “NUXE”, “NUXEBOX”, “SOINS MERVEILLANCE DE NUXE” ibareli 3. ve 44. sınıf ürün ve hizmetleri içeren tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının "NUX+şekil" ibareli, 18. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkili tarafından davalı başvurusunun markalarına benzer olduğu ve iltibas tehlikesi yarattığı, ayrıca tanınmışlığından istifade edebileceği gerekçeleriyle itirazda bulunulduğunu, itirazın YİDK tarafından 2014/M-9921 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markalarının tanınmış olmadığını, davalı başvurusu ile davacı markalarının kapsamlarının farklı olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı markaları ile başvurunun benzer olmadığını, kapsamlarının farklı olduğunu, davacı markalarının da tanınmış olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markası ile davalı başvurusunun benzer olduğu, fakat kapsamlarının farklı olduğu, davacı markasının tanınmış olduğuna dair mahkeme kararı ve bilirkişi görüşü uyarınca tanınmış olduğunun kabulü gerektiği, davacı markalarının kapsamının kozmetik ürünler olduğu, davalı başvurusunun 18. sınıftaki "işlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler; derilerden, taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dâhil); Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar; kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları" ürünleri için tescili halinde davacıya ait cilt bakım ürünleri ile ilgili sektörde büyük bir tanınmışlık yahut bilinirlik elde etmiş markasının itibarından haksız biçimde yararlanma sağlayabileceği, zira ürünlerin ilişkilendirilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,00 TL harcın temyiz eden davalı TPE ve davalı ...'e iadesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17148, Karar No: 2014/6018, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17148 E.  ,  2014/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 26.02.2013 tarih ve 2011/57-2013/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sigortalısına ait emtiaların taşınma işinin davalı firma tarafından üstlenildiğini, 04/09/2010 tarihli konşimento tahtında gemisi ile taşınan emtianın varış limanında antrepoya teslim edilirken yapılan sayım sırasında 2 kolinin hasarlı olduğunun tespit edildiğini, hasarlı teslim sebebiyle sigortalısı alıcı firmaya 14/12/2010 tarihinde müvekkili tarafından 2.470 USD hasar tazminatı ödendiğini ve müvekkilinin sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 2.470 USD tazminatın ödeme tarihi olan 14/12/2010 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan ticari faiz oranı üzerinden faizini davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; üzerinde yükün ve konteynerin hasarına ilişkin bir kaydın olmadığı, konişmentoda boşaltma limanının lduğu, kara taşımasının davalının sorumluluğunda yapıldığına ilişkin bir kayıt bulunmadığı, mevcut yükün tahliyesi akabinde ınmasına ilişkin tarafından düzenlenen taşıma irsaliyesinde gönderen firmanın olduğu ve bu firmanın davacının sigortalısı gönderilen .'nin gümrük firması olduğu, yükün gönderilene teslim edildiği, tutanak üzerindeki ibareden yağmur suyu sebebiyle ıslaklık olduğunun bildirildiği, yine malların gümrük işlemleri yapılmadan tahliyesi akabinde sevki için düzenlenen taşıma irsaliyesinde gümrük işlemi yapılmadan konteynerin nasıl açıldığı ve bu ibarenin irsaliyeye konulduğu, yine 11/10/2010 tarihli

.../...

-2-

tutanakta kodlu antrepoda konteynerin açıldığı bildirildiğinden ve konteynerin gümrük işlemleri için gümrük idaresi tarafından açılması gerekliliği bilindiğinden "yağmur suyu ile ıslaklık olduğuna" ilişkin kayda itibar edilmediği, davacı tarafından malların taşıyanın sorumlu olduğu deniz taşıması sırasında zarara uğradığı ve zarardan deniz taşıyanının sorumlu olmadığına ilişkin karinenin aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3173, Karar No: 2010/349, Tarih: 21.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3173 E.  ,  2010/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Reklamcılık Yayıncılık Matbaacılık Organizasyon San. Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 29/07/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının davalı ...'na yönelik temyizi yönünden; davacı, ... dergisinin 25 Mayıs 2008 günlü sayısında “..., HK ve DS’yi nasıl keşfetti?” başlığıyla yayınlanan ve “...’in ...’a açıklaması” biçiminde devam eden yazı nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuş, davalılardan ...'nu yayın sahibi olan davalı şirketin temsilcisi olarak dava etmiştir. Davalılardan ..., yayın yapılan dergide sorumlu müdür olarak gösterilmişse de yargılama sırasında sunulan Ticaret Sicil Belgesine göre yayın sahibi olan davalı limited şirketin temsile yetkili müdürü olduğu anlaşılmaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesinde hukuki sorumluluğu olanlar arasında yayın sahibi temsilcisi de gösterilmiştir. Şu durumda, davalılardan ...’na husumet yöneltilebilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek davalılardan ... yönünden de işin esasının incelenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itizarına gelince; davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde, dava konusu yayın nedeniyle İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/866 Esas sayılı devam eden ceza dosyası olduğunu belirtmiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ceza davasının sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17975, Karar No: 2017/7971, Tarih: 13.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17975 E.  ,  2017/7971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 50 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16037, Karar No: 2017/15958, Tarih: 15.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16037 E.  ,  2017/15958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 23.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 32.553,80 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar; yargı yolu, husumet, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketlerin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek, davanın kısmen kabulü ile, 26.971.30 TL'nin dava tarihinden (13.10.2014) itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.