muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1297, Karar No: 2025/2050, Tarih: 17.04.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 23.04.1932 doğumlu muris ...'in 02.06.2018 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak oğlu ... ve kendisinden önce ölen kızı ...'nin çocukları ..., ... ve ...'in kaldığı, murisin 14.11.2017 tarih ve 28679 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakım akdi ile kayden maliki olduğu Denizli ili Merkezefendi ilçesi ... Mahallesinde bulunan 2284 parsel sayılı taşınmazı mirasçısı ...'ın oğlu ...'e temlik ettiği, taşınmazın 07.12.2017 tarihinde ölünceye kadar bakım akdine istinaden davalı ... adına tescil edildiği, davacıların terekeye iade talepli açtığı davada dava dışı mirasçı ...'ın davaya muvafakat verdiği anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6717, Karar No: 2008/6048, Tarih: 25.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6717 E.  ,  2008/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11540, Karar No: 2021/2277, Tarih: 25.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11540 E.  ,  2021/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk kararda ödenmesine karar verilen bölüm için ilk karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken son karar tarihine kadar faiz uygulanması,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin ödenmesi bakımından infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

b-3 ve 4 numaralı bentlerinde yer alan (karar kesinleştiğinde) sözcüklerinin yerine (derhal) sözcüğünün yazılmasına,

c- 5 nolu bendinde yer alan (tarihinden) sözcüğünden sonra gelmek üzere (152.288,40-TL'ye ilk karar tarihine, fark bedel 31.327,38-TL'ye ise son) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31692, Karar No: 2016/4499, Tarih: 18.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31692 E.  ,  2016/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yılılk ücretli izin ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan S... ve T.. K.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan H...... Ltd. Şti. işçisi olarak 05.05.2001 tarihinde D...Hastanesinin temizlik işlerinde çalışmaya başladığını, 4857 sayılı İş Kanunu'na aykırı olarak raporlu olduğu tarihte müvekkiline hiçbir bildirim yapılmaksızın haksız olarak iş sözleşmesine son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde davalılardan S...ı ve T.. K.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j. bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. ve 7. bendlerinin silinerek yerlerine, "6-Alınması gereken 886,87 Karar ilam harcından peşinin alınan 207,90 TL lik peşin harcın mahsubu ile 678,97 TL bakiye ilam harcının davalı H. Ltd. Şti.'den alınarak hâzineye irad kaydına,

7-Davacının yatırdığı 21,15 TL başvuru harcının, 207,90 TL peşin harcının toplam 229,05 TL harcın davalı H. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine,," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29131, Karar No: 2014/5371, Tarih: 27.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29131 E.  ,  2014/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/127-2013/34

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, Türk Eczacılar Birliği ile dava dışı SGK Başkanlığı arasında imzalanan ilaç teminine ilişkin protokolde reçete dağıtım sisteminin ne şekilde yapılacağının hüküm altına alındığını, bu maddenin iptali için idari yargıda açılan davanın derdest olduğunu, ancak davalının resmi internet sitesinden bu protokole de aykırı olarak duyuru yaptığını ileri sürerek, mahkemece fiili durumun tesbiti ile muarazının men'ine bu uygulamanın sonlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari bir eylemden kaynaklandığı ve ihtilafı çözmeye idari yargının görevli oldugu gerekçesi ile yargı yolu yönünden görevsizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının da taraf olduğu 1.2.2010 tarihli sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi sözleşmedir. Davacı , sözleşmenin 3.7 maddesi ile uygulanan sıralı dağıtım sistemi ile ilgili madde ile oluşturulan muarazanın giderilmesi talebi ile eldeki davayı açmıştır. Dava, davalı tarafından sözleşmenin ifasına yönelik olarak çıkarılan cekişmenin giderilmesine yoneliktir. Bu durumda uyuşmazlığa bakma görevi adli yargıya aittir. Mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19471, Karar No: 2015/719, Tarih: 20.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19471 E.  ,  2015/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde katılan ...'in jandarmaya müracaatla, ... İlçesi, .... Köyünde bulunan tarlasında sanık ... ile temyize gelmeyen sanıklar ... ve ... tarafından izinsiz olarak kazı yapıldığının bildirilmesi üzerine, olay yerinde güvenlik güçleri tarafından yapılan inceleme neticesinde suça konu tarlanın kuzeydoğusunda bulunan alanda 2.5 metre genişliğinde bir çukurun kazılmış olduğu ve içerisinin tekrar toprak ile doldurulduğu, ağaç yaprakları ile üzerinin kamufle edilmeye çalışılmış olduğu, toprağın halen yumuşak olduğu, belirtilen kazı çukurunun 2 metre kadar sol tarafında, 3 metre genişliğinde yeni bir kazı çukurunun daha mevcut olduğu, yine üzerinin toprakla doldurulmuş olduğu hususlarının belirlendiği, sanık ... ile haklarındaki hükümler temyize konu edilmeyen sanıklar ... ve ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suç tarihinde katılanın tarlasında kazı yapmadıklarını, daha önce aralarında husumet bulunduğu için iftira attığını beyan ettikleri, soruşturma ve yargılama aşamasında ifadeleri alınan ve katılan ...'in yakın akrabaları olan tanıklar ...ve ...'in, sanık ...'ı temyize gelmeyen diğer sanıklar ile birlikte izinsiz kazı yaparken gördüklerini ifade ettikleri anlaşılmış olup, sanığın aleyhine sübjektif delil niteliğinde bulunan ve katılanın yakın akrabaları olması nedeniyle tarafsız beyanda bulunup bulunmadıklarına ilişkin şüphe mevcut olan tanıkların anlatımları dışında, söz konusu beyanları destekleyecek nitelikte objektif başkaca bir delilin mevcut olmadığı, bu itibarla mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın aleyhine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15857, Karar No: 2017/4311, Tarih: 22.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15857 E.  ,  2017/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kurumun alacağının tahsili için yapmış olduğu ilamsız icra takibine istinaden davacıya gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Bir sübjektif hakkı dava etme yetkisi kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bu nedenle, o hakka ilişkin bir davada davacı olma sıfatı (aktif husumet ehliyeti) da o hakkın sahibine aittir. (Kuru Baki/Arslan Ramazan/Yılmaz Ejder, Medeni Usul Hukuku, 22. Baskı, ... 2011, s. 234; Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, ... 2012, s. 530; Abdurrahim Karslı, Medeni Muhakeme Hukuku Ders Kitabı, 2. Bası, İst. 2011, s. 311- 312).

Bir sübjektif hak kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kişi, o hakka uymakla yükümlü (borçlu) olan kişidir.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere, bir sübjektif hakkın sahibinin ve o hakka uymakla yükümlü olan kişinin kimler olduğu (yani bir davada, davacı ve davalı sıfatının kimlere ait olduğu) tamamen maddî hukuka göre belirlenir. Bu nedenle, bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunudur.

Sıfatın usul hukuku bakımından önemi şudur: Bir davanın tarafları o davada gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme, dava konusu hakkın esası hakkında inceleme yapıp karar veremez. Mahkeme, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine karar verir. Bu karar, davanın mesmu olmadığına ilişkin bir karar olmayıp, gene davanın esasına ilişkin bir karardır .

Sıfatın usul hukuku bakımından önemi şudur: Bir davanın tarafları o davada gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme, dava konusu hakkın esası hakkında inceleme yapıp karar veremez. Mahkeme, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine karar verir. Bu karar, davanın mesmu olmadığına ilişkin bir karar olmayıp, gene davanın esasına ilişkin bir karardır .

Mahkemenin sıfat (husumet) yokluğunu kendiliğinden (re'sen) gözetmesi gerekir. Çünkü, sıfat yokluğu, bir def’i değil, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itirazdır. Hâkim, kendisine sunulan dava malzemesinden bir itiraz sebebinin varlığını (sıfat yokluğunu) öğrenirse, bunu kendiliğinden gözetir. Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 18.04.2007 gün ve 2007/5-233 E., 2007/221 K.; 04.03.2009 gün ve 2009/10-34 E. 2009/104 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-4 E., 4 K.; 08.02.2012 gün ve E:2011/21-789, K:2012/62 sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Dava, Kurum tarafından sigortalı ...’a 31.10.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödeneğinin rucuen tahsili amacıyla ... Tem. San. Tic. Tur. A.Ş. yetkilisi davacıya yapılan ilamsız icra takibi üzerinden ödeme emri gönderildiği, ancak borcun kendisine ait olmadığının tespitine karar verilmesi talebiyle açılmıştır.

Davaya konu edilen ilamsız takip üzerinden gönderilen ödeme emrinde ve takip talebinde borçlu olarak ... Temizlik Sanayi Tic. ve Tur. A.Ş.’nin gözüktüğü, söz konusu şirketin tasfiye halinde olduğu ve bu nedenle şirketin tasfiye memurlarından biri olan davacıya ödeme emrinin tebliğ edildiği anlaşılmakla davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı ayrıca taraf sıfatını da haiz olmadığı görülmektedir.

Davacının taraf sıfatı olmadığı, ayrıca dava açmakta hukuki yararının da bulunmadığı gözetilerek davanın husumet ve hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, Mahkeme gerekçesinde, asıl alacağın dava tarihinden önce icra dosyasına ödendiği bu nedenle işlemiş faiz yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiğini belirtmiş ancak hükümde, işlemiş faiz talebinin reddi yönünde karar vermek suretiyle de çelişkili hüküm kurmuştur.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6006, Karar No: 2019/14408, Tarih: 03.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6006 E.  ,  2019/14408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda müşteki ...'e karşı herhangi bir fiziki eylemde bulunmadığını savunması, müştekinin kendi beyanında da olay nedeniyle herhangi bir yaralanmasının olmadığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış ve adli sicil kaydına göre sabıka kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçilmesine rağmen bu hapis cezasının TCK'nin 50/3. maddesindeki zorunluluk gereğince, TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek, TCK'nin 50/1. maddesinde düzenlenen adli para cezası dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı

Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.07.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Suça sürüklenen çocuk...'nın müşteki ...'yı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-c, 31/3, 62/1, 50/3, 52/1 maddeleri gereğince sonuç olarak 2.000 TL para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kararda;

TCK'nin 50/3 fıkrasının gerekçesinde; Maddenin üçüncü fıkrasında kısa süreli hapis cezasının adli para cezası veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi açısından mahkemenin takdir yetkisinin olmadığı haller belirlenmiştir. Bu hallerde mahkeme kısa süreli hapis cezasını adli para cezasına veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevirecektir. Bunun için kişinin daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması ve hükmolunan hapis cezasının otuz günden fazla olmaması gerekir. Keza daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya 65 yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya az süreli hapis cezası birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir şeklindedir.

TCK'nin 50/3. fıkrası seçenek yaptırımlara çevirmenin zorunlu olduğu halleri düzenlemiştir. Buna göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak kaydıyla mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış veya 65 bitirmiş bulunanların mahkum oldukları kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunludur. Burada hakime takdir hakkı tanınmamış olup şartların oluşması halinde fıkrada belirtilen sürelerdeki hapis cezalarını maddenin birinci fıkrasında sayılan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu kılınmıştır. Kanun koyucu seçenek yaptırımlara çevirme noktasında bir sınırlama getirmemiş hapis cezasının birinci fıkrada belirtilen seçenek yaptırımlardan herhangi birine çevrileceğini belirtmiş, madde gerekçesinde de "bu hallerde mahkeme kısa süreli hapis cezasını adli para cezasına veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevirecektir" denilmek suretiyle kısa süreli hapis cezasının para cezası dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilebileceği açıkça hükme bağlanmıştır.

Doktrinde de bu konuya ilişkin olarak " suç tanımında adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olduğu bazı hallerde hapis cezası tercih edilip somut ceza belirlendiğinde TCK'nin 50/3. maddesinde yer alan ceza sınırının altında bir hapis cezasına ulaşılırsa kanaatimizce diğer şartları mevcutsa adli para cezasına çevirmek mümkündür. (M. Emin Artuk - Ahmet Gökcen - A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler 8. baskı s.706) şeklinde görüşe yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2014 gün 2012/12-1528 Esas - 2014/62 Karar sayılı kararı ve istikrar kazanmış uygulamaları da bu yöndedir.

Sonuç olarak TCK'nin 50/3. maddesinin gerekçesinde de açıkça belirtildiği gibi suça sürüklenen çocuğun kısa süreli hapis cezasını adli para cezasına çevirmenin mahkemenin takdirinde olduğu düşüncesinde olduğumdan hükmüm onanması gerekirken çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/12488, Karar No: 2016/16289, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12488 E.  ,  2016/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.