muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1553, Karar No: 2013/7106, Tarih: 09.04.2013

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Mahkemece davacının boşanma tarihinden sonra boşandığı eşiyle fiilen bir arada yaşayıp yaşamadığı hususunun ayrıntılı bir şekilde araştırılması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece davacının boşanma tarihinden sonra boşandığı eşiyle fiilen bir arada yaşayıp yaşamadığı hususunun ayrıntılı bir şekilde araştırılması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş, Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapmak, davacı ile yakın akrabalık ilişkisi bulunmayan tanıkların özellikle mahalle/köy muhtar ve azalarının bilgi ve görgülerine başvurmak, SSK Karabük Sigorta İl Müdürlüğü Sigorta Yoklama Memurluğu'un 23/01/2007 tarihli raporuna dayanak tutanak tanıklarının beyanlarına başvurmak, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde etmek , ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanmak, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşmak, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istemek böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar vermektir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4488, Karar No: 2023/4794, Tarih: 25.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4488 E.  ,  2023/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2019/284 E., 2022/698 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.04.2022 tarihli ve 2019/284 Esas, 2022/698 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.04.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Simav Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1611, Karar No: 2018/11466, Tarih: 07.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1611 E.  ,  2018/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4708 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun'un 3/son. maddesinde; "Yapı denetim kuruluşu denetim faaliyeti dışında başka ticarî faaliyette bulunamaz. Bu kuruluşun denetçi mimar ve mühendislerinin, denetim faaliyeti süresince başkaca meslekî ve inşaat işleri ile ilgili ticarî faaliyette bulunmaları yasaktır." şeklinde, aynı Kanun'un 9/1. maddesinde ise; "Bu Kanun hükümlerinin uygulanması sırasında, yapı denetim kuruluşunun icraî veya ih-malî davranışla görevini kötüye kullanan ortakları, yöneticileri, mimar ve mühendisleri, yapı müteahhidi, proje müellifi gerçek kişiler ile laboratuvar görevlileri, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlemenin bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Aslanbey Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 25/09/2014 tarihli yazısında; sanığın mimarlık faaliyetinden dolayı 01/02/1992-31/12/2010 tarihleri arasında Pazarcık Vergi Dairesi mükellefi olduğu, ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin ise 16/08/2010 tarihi itibariyle daireleri mükellefi olduğu ve halen faaliyetine devam ettiği, sanık ...'in 16/08/2010 tarihinden 19/04/2013 tarihine kadar şirket ortağı ve yöneticisi olduğunun belirtildiği, yazı ekinde bulunan 24/09/2014 tarihli yoklama fişinde ise mükellef ...'in 16/08/2010 tarihinden sonra 20/12/2010 tarihine kadar 14 adet serbest meslek makbuzu düzenlediğinin belirtildiği, Kahramanmaraş İli Çağlayancerit İlçesi Bozlar Belediyesi tarafından düzenlenmiş olan 26/09/2011 onay tarihli ve yapı sahibi olarak ... adına kayıtlı yapı ruhsatında mimari proje müellifinin aynı zamanda ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin mimarı ve ortağı olan sanık ... olduğu, sanığın alınan savunmasında ruhsat tarihinden önce 2009 yılında bu projenin yapıldığını, yapı ruhsatına boş haliyle imza attığı iddia etmiş ise de; Aslanbey Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün yazıları ile Kahramanmaraş Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün suç duyurusu, teknik inceleme raporu ve ekindeki 26/09/2011 onay tarihli yapı ruhsatı ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde, sanığın 16/08/2010 tarihinden itibaren yapı denetim şirketinde denetçi mimar olarak görev yaptığı halde suça konu yapı ruhsatına 14/09/2011 tarihinde imza atarak denetim faaliyeti süresince başkaca meslekî ve inşaat işleri ile ilgili ticarî faaliyette bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3195, Karar No: 2016/4870, Tarih: 28.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3195 E.  ,  2016/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, fazla ödendiğinden bahisle geri istenen üç kalem malzeme ve imalat bedelinden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti ile teminat mektuplarına yönelik muarazanın men-i istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 400 mm PVC boru için davalıya 402.630,00 ... doları borçlu olmadığının tesbitine, davalının 402.630,00 ... doları tutarında teminat mektubuna yönelik el atmasının önlenmesine, davacının 2 inçlik çelik kolon vanaları ve bir kanalda birden fazla boru döşenmesine ilişkin menfi tesbit taleplerinin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... tarafından davacı şirkete gönderilen 30.05.1997 tarihli yazıda, 2 inçlik kolon vanaları için 126.516 ...'nin diğer iki kalemle birlikte borç olarak kaydedildiği belirtilerek derhal ödenmesi talep edilmiş; aksi halde teminat mektuplarından bu bedelin kesileceği belirtilmiştir. Davacı yüklenici diğer davaya konu iki kalemle birlikte 2 inçlik kolon vanaları için 126.516 ... yönünden de davalı iş sahibi ...'a borçlu olmadığının tespitini istemiş; mahkemece 2 inçlik kolon vanaları yönünden dava red edilmiş ise de; 2 inçlik kolon vanalarının dava konusu olan ve kabul edilen kalemlerden 400 mm PVC boru gibi davalı ... elemanları tarafından alınmasına onay verilen malzemelerden olduğu, ayrıca davacı yüklenici Akfen AŞ tarafından ödenmeyen alacakların tahsili için ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1998/661 Esas ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1998/688 Esas sayılı dosyasında (bu davalar birleşmiş ve bozma üzerine 2004/480 Esas nosunu almış) davalının fazla malzeme alındığı gerekçesi ile bedelini ödemediği 2.500 metre 400 mm PVC boru bedeli hüküm altına alınmış ve bu karar yasal yollardan geçerek kesinleşmiştir. Bu halde davalı ... tarafından alınmasına onay verilen malzemenin bedelinin ödenmesi gerektiği az yukarıda belirtilen kesinleşen dosyalarda da belirlendiğinden davalı ... tarafından bu bedelin geri ödenmesi istenemez. Hal böyleyken mahkemece fazla malzeme alımına ilişkin

400 mm PVC boru yönünden davanın kabulüne karar verildiği gibi; fazla alındığı belirtilen ve 24.05.2013 tarihli bilirkişi ek raporunda bedeli 126.516 ... olarak tespit edilen 2 inçlik kolon vanaları yönünden de davanın kabulüne, davacı yüklenicinin davalı ...'a 126.516 ... borçlu olmadığının tespitine, davalının 126.516 ... tutarında teminat mektubuna yönelik el atmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, 2 inçlik kolon vanaları yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.794,33 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9367, Karar No: 2011/20846, Tarih: 05.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/9367 E.  ,  2011/20846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2010/6040, Karar No: 2010/17925, Tarih: 06.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6040 E.  ,  2010/17925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu bononun aslının veya ön ve arka yüzünün onaylı ve okunaklı fotokopisi ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2970, Karar No: 2010/9214, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2970 E.  ,  2010/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.12.2008 tarih ve 2006/503-2008/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın müşterisi olan müvekkilinin, bankada bulunan döviz hesabından paralarının, eski müdür yardımcısı tarafından imza taklidi ile çekildiğini ileri sürerek, tespit giderleri dahil 8.473.036.900 TL’nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline değil de banka çalışanına güven duyduğunu, hesabını takip etmemekle ağır kusurlu olduğunu, müvekkili adına borç çıkarsa davacıya gönderilen havalenin takas ve mahsubunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; görevsizliğe ilişkin karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davacının davalı bankadaki döviz hesabından 5.000 USD’nin bilgisi ve rızası dışında çekildiği, davalının davacının zararını karşılamakla yükümlü olduğu, ancak dava dışı ... isimli şahıs tarafından davacıya 13.01.2003 tarihinde gönderilen 3.000 USD'lik fiş üzerindeki imzanın davacıya ait olduğu, bu paranın davacıya ödendiğinin kabulü ile asıl alacaktan mahsubunun gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacının davalı Bankadaki hesabından parasının bilgisi ve talimatı dışında çekilmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, 13.01.2003 tarihinde dava dışı ... tarafından davacının hesabına gönderilen 3.000 USD'nin davacı tarafından sorugulanmadan kabul edildiği gerekçesiyle davacının davalıdan davaya konu asıl alacağından takas ve mahsubuna karar verilmiştir.

Oysa, dava dışı anılan şahsın hesabından davacı hesabına gönderilen meblağla ilgili olarak hak sahibinin dava dışı ... olduğu kuşkusuz olup, takas ve mahsubu savunulan bu meblağla ilgili olarak dava dışı şahıs tarafından dava veya takip hakkının davalıya temlik edildiği davalı tarafından savunulup kanıtlanmamıştır.Kaldı ki, davalı Banka personelinin yaptığı usulsüz bir işleme dayalı olarak davalının kendi mal varlığı içerisinde yazılı olduğu şekilde doğrudan takas ve mahsuplaşma yetkisinin ve hakkının olduğunun kabulü de esasen olanaklı değildir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, davalının savunmasına konu ettiği meblağla ilgili olarak takas ve mahsuplaşma yetkisinin bulunmadığı ilke olarak kabul edilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 17,48 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4097, Karar No: 2024/4450, Tarih: 18.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4097 E.  ,  2024/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2020/702 E., 2020/830 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.03.2020 tarihli ve 2020/702 Esas, 2020/830 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 17.03.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17234, Karar No: 2018/7256, Tarih: 21.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17234 E.  ,  2018/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretmek, satmak, devretmek, satın almak veya kabul etmek ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından şüpheli .. ... hakkında yapılan soruşturma sırasında suç yeri itibarıyla evrakın Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2016 tarihli ve 2016/104 soruşturma, 2016/14 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, suç yeri itibarıyla evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2017 tarihli ve 2015/740 soruşturma, 2017/72 sayılı kararı sonrasında, bu kez suç yeri itibariyle evrakın Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2017 tarihli ve 2017/32583 soruşturma, 2017/2575 sayılı yetkisizlik kararını takiben, olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği merciince yapılan değerlendirme sonucunda Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2017/1294 değişik iş sayılı kararını kapsayan soruşturma dosyası incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Usul açısından, ilk yetkisizlik kararının İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04.01.2016 tarihli ve 2016/104 soruşturma, 2016/14 sayılı yetkisizlik kararı olup, Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.03.2017 tarihli ve 2015/740 soruşturma, 2017/72 sayılı yetkisizlik kararı üzerine soruşturma dosyasının olumsuz yetki uyuşmazlığının halli için 5271 sayılı Kanun’un 161/7. maddesi uyarınca yargı çevresinde görev yaptığı Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan İzmir Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek karar aldırılması gerektiğinden, merciince olumsuz yetki uyuşmazlığının halli konusunda yetkili olmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına, yetkili merciinden karar alınmak üzere soruşturma dosyasının Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Esas açısından, yerleşik Yargıtay içtihatları gereğince soruşturma konusu edilen suçlarda yetkili yerin harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer olduğu dikkate alındığında, merciince İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın

bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.06.2017 gün ve 5943 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2017 gün ve KYB/2017-39568 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: