muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30776, Karar No: 2017/25619, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/30776 E.  ,  2017/25619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/03/2017 gün ve 2017/12557 Esas - 2017/8882 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 350 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespit edildiği,

Bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından;

Dairemizin 2017/12557 Esas, 2017/8882 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen tarım arazisi, kısmen kapama zeytin bahçesi niteliğindeki ... Köyü 99 parsel sayılı taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, arazide bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kısmen tarım arazisi, kısmen kapama zeytin bahçesi niteliğindeki ... Köyü 99 parsel sayılı taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, arazide bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Yargıtay uygulamalarına göre arazi niteliğindeki bir taşınmazın değeri belirlenirken daha önceki yıllara ilişkin olarak (5 yıl) normal koşullarda Tarım İlçe Müdürlüğünce tespit edilen verim miktarlarının ortalamasının dikkate alınması gerekir. Verim miktarlarının geçmiş yıllara oranla bir yılda bu denli değişip azalmış olmasının olağan kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece 153 ada 151 parsele ilişkin olarak, 2013 yılında ... İlçesinde olağandışı durumlar nedeniyle verim düşüklüğü olduğundan bahisle indirim yapılmadan taşınmazın normal veriminin alındığı yıllar ortalamasına göre taşınmaz bedelinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden dekara verim miktarlarında indirim yapılarak değer biçen rapora göre bedel tespiti,

2-)Kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın özellikleri dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 5 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 6 oranında alınmak suretiyle aza hükmedilmesi,

3-)Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağının düşünülmemesi,

4-)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 350 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

5-)Dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde ... Köy Tüzel Kişiliği'ne ait olduğu belirtilen ağacın mülkiyetinin davacı idareye aidiyetine karar verilmemiş olması,

6-)Dava aynı hukuki sebepten kaynaklandığından kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken farklı vekille temsil edildikleri gerekçesiyle davalılara ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 270,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10435, Karar No: 2015/34630, Tarih: 01.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10435 E.  ,  2015/34630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/150358

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2015 gün ve 150358 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında;

“Başsavcılığımızın 13/02/2013 tarih ve 2011/64689 sayılı tebliğnamesi üzerine verilen Yüksek Dairenizin 12/03/2015 tarih ve 2013/9258 E. 2015/24554 K. sayılı ilamının incelemesinde;

Cumhuriyet Başsavcığılımızca, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesince 05/11/2009 gün ve 2008/935 E. 2009/1032 K. sayılı kararına yönelik inceleme yapılıp sanık R.. K.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak tebliğname düzenlendiği temyiz eden olarak sanık R.. K..'ın gösterildiği ancak sanık isminin H.. K.. olarak belirtildiği, Yüksek Dairenizce tehdit suçunda kurulan mahkumiyet hükmünün incelendiğinin anlaşılmasına rağmen sehven sanık isminin " H.. K.. " gösterildiği görülmüştür.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin 1. fıkrasının ( 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 29. maddesi ile eklenen) ikinci cümlesi uyarınca, Yüksek Dairenizin 12/03/2015 tarih ve 2013/9258 E. 2015/24554 K. sayılı ilamındaki sanık isminin "R.. K.." olduğu belirtilerek maddi hatanın düzeltilmesi arz ve talep olunur. ” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 4-2011/64689 sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2009 tarih ve 2008/935 esas, 2009/1032 karar sayılı dosyasında, tebliğnamedeki istek yerinde görülerek, Dairemizin 12/03/2015 tarih ve 2013/9258 esas, 2015/24554 karar sayılı kararı ile onama kararı verildiği, ancak kararda yazım hatası sonucu sanık adının “R.. K..” yerine, “H.. K..” olarak yanlış yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca,

Dairemizin 12/03/2015 tarih ve 2013/9258 esas, 2015/24554 karar sayılı ilamındaki, sanık adına ilişkin yazım hatasının, “H.. K..” yerine, “R.. K..” olarak DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/854, Karar No: 2017/7214, Tarih: 09.03.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/854 E.  ,  2017/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/555 esas, 2015/32 sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden cezasının, anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/250 esas, 2016/417 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.12.2016 gün ve 94660652-105-16-14502-2016-Kyb sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2017 günlü ve 2016/402272 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi ile ister tekerrüre esas alınacak, isterse tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçun, fail tarafından onsekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, artık tekerrür hükümleri uygulanamayacağına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/06/2009 tarihli ve 2008/2-234 esas, 2009/169 karar sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, adli sicil kaydına göre onsekiz yaşını tamamladıktan sonra tekerrüre esas bir mahkûmiyeti bulunmayan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay

Sanık hakkında basit tehdit suçundan açılan davada, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/06/2016 tarihli ve 2016/250-417 sayılı kararıyla TCK'nın 106/1-1 , maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezasının TCK'nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair kararının temyiz edilmeyerek kesinleşmesi üzerine, sanığın tekerrüre esas alınan İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/555 esas, 2015/32 sayılı kararına konu olayda suç tarihinin 23/07/2014 olması ve 01/02/1998 doğumlu olan sanığın bu tarih itibariyle 18 yaşından küçük olduğundan TCK'nın 58/5 maddesinin 'fiiil işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.' hükmü ve sanığın 18 yaşını tamamladıktan sonra da tekerrüre esas başka bir mahkumiyetinin bulunmaması karşısında tekerrür koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2-Hukuksal Değerlendirme

2-Hukuksal Değerlendirme

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece sanık hakkında tayin olunan cezanın TCK'nin 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, TCK'nın 58/5. maddesinin 'fiiil işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.' düzenlemesi karşısında tekerrüre esas alınan İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/555 Esas, 2015/32 sayılı ilamına konu dosyada suç tarihinin 23/07/2014 olup sanığın ise 01/02/1998 doğumlu olup, bu tarihte 18 yaşından küçük olduğundan, 18 yaşından önce işlediği bu suçtan dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gibi, sanığın sabıka kaydının incelenmesinde, 18 yaşını tamamladıktan sonda tekerrüre esas bir mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılmasına göre, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğu anlaşılmaktadır.

3-Sonuç ve Karar

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/250 esas, 2016/417 karar sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, cezanın şahsileştirilerek, hükümde yer alan TCK'nın 53/1. maddesi ile TCK'nin 58 ve 51. maddelerinin yeniden değerlendirilmesi gerekeceğinden, sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde yerine getirilmesine, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15005, Karar No: 2018/4736, Tarih: 02.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15005 E.  ,  2018/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıkların temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Müştekinin bisikletini oğlu aldığı içi çalındığını sandığını duruşmada beyan etmesi üzerine bisikletin iadesinin sağlanmamış olması sebebiyle kısmi iadeye rıza göstermediğinden 168/1. maddenin uylanmaması gerektiğinden bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun beyanına göre sanıkların çaldıkları kuşlar ve zarara uğrayan malların toplam değerinin 100 TL olduğunun anlaşılmış olması karşısında; sanıklar hakkında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02/04/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2124, Karar No: 2014/10108, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2124 E.  ,  2014/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çerkezköy İş Mahkemesi

Tarihi :17.09.2013

No :2012/246-2013/163

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalılardan işveren şirkete ait işyerinde, 20.11.2008-23.02.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini istemiş, mahkemece, 93 günlük çalışma tespit edilerek istem doğrultusunda kabul kararı verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddesidir. Anılan Kanunda ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davacının, davalı işveren şirket işyerinden verilme 23.02.2009 başlangıç tarihli, sigortalı imzalı işe giriş bildirgesi ile, yine aynı tarihli dava dışı S..Elektronik San.Tic.A.Ş. işyerinden internet ortamında verilme iki adet işe giriş bildirgesinin varlığı, davalı işveren şirkete ait tescil kaydının bulunmadığına ilişkin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü cevabı, bordro tanıkları adına dava dışı şirket işyerinden çalışma bildiriminde bulunulmuş olması, davacının 23.02.2009-25.10.2009 tarihleri arasında dava dışı şirket işyerinden tam bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmakla ve davacı tarafından unvan değişikliğine ilişkin ticaret sicil gazetesi örneği dikkate alındığında, mahkemece, kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılması gereken iş; işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davalı Kurumdan, sicil numaraları da yazılmak suretiyle davalı ve dava dışı işyerine ait işyeri kayıtları celbedilmeli (Tekirdağ ve İstanbul adresleri dikkate alınmak suretiyle), işyeri devri, ya da, işverenler arasında organik bağ bulunup bulunmadığı araştırılarak işyeri belirlenmeli, ticaret sicil kayıtları istenilmek suretiyle, unvan değişikliği hususu araştırılmalı, araştırma sonucuna göre, husumet HMK 124 madde gereği, ilgili şirkete yöneltilmeli, dava konusu döneme ilişkin bordrolar celbedilmeli, giderek, dava konusu dönemde, davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak, bilgi ve görgülerine başvurulmalı; yargılama aşamasında dinlenen tanıkların çalışmaları Kurumdan sorularak, beyanları denetlenmeli, bunun dışında, sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının, hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği, ya da, bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, tespiti istenen dönemde, davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, varsa, işçi alacakları dosyası getirtilip incelenmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı E..E.. San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12472, Karar No: 2016/16273, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12472 E.  ,  2016/16273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21316, Karar No: 2024/4075, Tarih: 04.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21316 E.  ,  2024/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3257 E., 2023/3607 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 60. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/670 E., 2023/254 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI