muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8150, Karar No: 2012/14130, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8150 E.  ,  2012/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8424, Karar No: 2015/14046, Tarih: 14.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8424 E.  ,  2015/14046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : IĞDIR AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/59-2014/163

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Kestel Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/102 Esas, 2000/145 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk Ece lehine aylık 50 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, Ece'nin artan ihtiyaçları nedeni ile nafakanın yetersiz kaldığını, iştirak nafakasının aylık 2.000 TLye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile birlikte, tarafların müşterek çocuğu Ece için takdir edilen 50 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500 TL'ye çıkarılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir. TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması neticesinde; davacı annenin öğretmen olduğu, aylık 2.300 TL maaşının 400 TL ek ders ücretinin bulunduğu, müşterek çocuğun özel okulda eğitim gördüğü, yıllık okul ücretinin 11.650 TL olduğu, davalı babanın ise; uzman doktor olduğu 2.750 TL maaşının olduğu tesbit edilmiştir.

Somut olayda; dava tarihi itibariyle davalının doktor olarak çalıştığı kurumdan resmi olarak aylık maaş ve döner sermayesinin ne kadar olduğu tam olarak tesbit edilip araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece; davalının elde ettiği tüm gelir miktarı ayrıntılı olarak araştırılarak tespit edilen sosyal ekonomik durumuna göre, TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi uyarınca belirlenecek nafakaya karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; davalının elde ettiği tüm gelir miktarı ayrıntılı olarak araştırılarak tespit edilen sosyal ekonomik durumuna göre, TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi uyarınca belirlenecek nafakaya karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17054, Karar No: 2014/5696, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17054 E.  ,  2014/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada 19/03/2013 tarih ve 2009/7-2013/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait kumaşların davalılardan şirketinin antreposunda bulunmakta iken 27.06.2007 tarihinde meydana gelen yangında yanması neticesi müvekkilinin malın değeri kadar zarara uğradığını, davalının antrepo işletmecisi olması nedeni ile kusursuz sorumlu olduğunu, davalı sigorta şirketinin ise antrepoda olan malları sigortaladığını ve davalı ... şirketinin sigortacısı olduğunu, ancak zararlarının karşılanmadığını, ileri sürerek 11.488, 63 TL'nin olay tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, savunarak davanın esastan da reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davanın zamanaşımın uğradığını, yangının müvekkiline ait gümrüklü antrepodan çıktığını gösterir kesin bir veri olmadığını, antrepoda yanıcı, patlayıcı madde bulunmadığını, müvekkilerinin kusurları olmadığını, yangının çıkmasında aynı binada işyeri bulunan kimyasal depo ve yakıt tankı bulunan isimli şirket ile bina malikinin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olayda, yangın antrepoda meydana geldiği ve hem yangının çıkış yeri nedeniyle hem de emtiaların istiflenmesi ve korunmasında özensizlik gösterilmesi nedeniyle davalı antrepo işletmecisinin kusurlu bulunması sebebiyle meydana gelen zarardan tam bir sorumluluğu bulunduğu, dava dışıve bina malikinin kusurlarının bulunması durumunda, bu durumun antrepo işletmecisi ile bu şahıslar arasında değerlendirilmesi gerektiği, davalı antrepo işletmecisinin kendisi dışında başka şahısların da kusuru bulunduğunu belirtip, bunu davacıya karşı ileri sürmesi vedia akdi hükümleri gereğince mümkün olmadığı, zira antrepo işletmecisinin emtianın saklanması korunması hususunda kusursuz, tam bir özen sorumluluğu bulunduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, 11.488,63 TL'nin 27/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalı sigorta şirketinin poliçe bedeli ve diğer hasar dosyaları ile birlikte garameten paylaşım dikkate alınarak 5.788 TL'den sorumlu tutulmasına, karar verilmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın mülga 818 sayılı BK.'nın 464/2. maddesi uyarınca açılmış olmasına ve davalı antrepocunun tamamen kusursuz olduğunu ispat edememiş bulunmasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ..vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 584,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Nak. Ltd Şti'den alınmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9421, Karar No: 2009/11068, Tarih: 02.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9421 E.  ,  2009/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1783 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı K..’in ise 533 nolu parselin maliki olup, diğer davalı ile birlikte taşınmazı kullandıklarını, davalıların sera yapmak suretiyle 1783 nolu parselin bir kısmına müdahale ettiklerini, ayrıca davalılara ait 533 nolu parselin kuzeydoğusunda yağmur sularının tahliyesi amacıyla yapılan su kanalı olduğunu ve seraların su taşkınından bu kanal vasıtası ile korunduğunu, ancak davalı tarafın suların doğal mecrasını bozmak ve bu suların tahliye kanalına geçişini önlemek için su kesiklerinin önlerine beton duvarlar inşa ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, elatma olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği, ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1783 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, 533 parsel sayılı taşınmazın ise davalılardan K.K..adına kayıtlı bulunduğu, davalıların 1783 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına sera inşa ettiği ve seralar arasındaki kanallardan geçen yağmur sularının tahliye kanalına geçişini önlemek için su kesiklerinin önlerine beton duvarlar yaptığı görülmektedir.

Mahkemece, hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşılan teknik bilirkişi raporu ve krokisinde gösterildiği şekilde davalıların haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın davacı taşınmazına el attığı belirlenmek suretiyle el atmanın önlenmesi,ecrimisil, duvarların ve seranın yıkımı ile zirai bilirkişi raporunda belirtilen önlemlere hükmedilerek davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

O halde, bu yönlere ilişkin davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davalılar tarafından yapılan seranın davacının mülkiyetindeki taşınmaza taşkın olan bölümünün yıkılması ile yetinilmesi gerekirken Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde öngörülen mülkiyet hakkının kullanılmasına aykırılık teşkil edecek biçimde idareyi ve idari yaptırımı gerektirecek konuda yapının bir metre geriden yapılması şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20929, Karar No: 2017/25349, Tarih: 21.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20929 E.  ,  2017/25349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta sonu, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı tarafından yapılan feshin haklı nedenle dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, işyerinde bahçıvan olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, yasal çalışma saatleri içerisinde görev tanımına uygun şekilde verilen talimatlara uymadığı, tüm ikazlara karşın bu tutumunu sürdürmeye devam ettiği, site yöneticisine hakaret ve tehditlerde bulunduğu ve site sakinlerine para karşılığı olmayan hizmetleri para isteyerek yapma teklifinde bulunduğu nedenleriyle 4857 İş Kanununun 25. maddesinin 2. bendi (b)-(e)-(h) fıkraları gereği feshedilmiştir. İşverenin yönetim hakkı kapsamında verdiği talimatlara işçi uymak zorundadır. İşçinin talimatlara uymaması işverene duruma göre iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli nedenle fesih hakkı verir. Dosya içeriğine göre; davacı işçinin, işveren yönetimince mesai saatlerine göre oluşturulan çalışma düzenine uymak istemediği, verilen talimatlara karşı geldiği hakkında düzenlenen ve içerikleri tutanak tanıklarınca doğrulanan tutanaklar ile sabittir. Bu husus göz önüne alındığında, davacının yapmakla yükümlü olduğu görevlerini gereği gibi yerine getirmemekte ısrar ettiği, buna göre davalı feshi haklı nedene dayandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

3-Davacının ücret alacağı olup olmadığı taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, davacı 3.400.00 TL ücret alacağı olduğunu, bunun karar defterinde yer aldığını iddia etmiş, davalı işveren, 06.07.2013 tarihli genel kurul esnasında davacının da genel kurul da hazır bulunduğunu, davalı siteden 3.400,00 TL maaş alacağı olduğunu bildirdiğini ve bu beyana itibar edilerek 3.400,00 TL alacağı bulunduğunun karara geçtiğini, ancak değişen site yönetiminin elindeki mevcut banka hesapları incelendiğinde davacının bu miktarda alacak talebinin mümkün olmadığının o tarihte yapılan hesaplamaya göre yalnızca 418,00 TL alacağının bulunduğunu tespit ettiklerini, eski yönetimin eksik evrak vermesi nedeniyle hesapları netleştiremediklerini, bu nedenle davacıya ödeme yapılamadığını, bu durum üzerine eski yönetimden konuya ilişkin gerekli bilgi ve belgelerin talep edildiğini, sunulan belgelerle yapılan hesaplamada davacının genel kurul tarihi itibariyle siteden alacağı bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece davacı iddiası gibi 3.400,00 TL ücret alacağı olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, dosya kapsamında davacının talebinin hangi aylara ilişkin olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi dosyaya davalı işverence sunulan bir kısım ödeme belgelerinin, işveren banka kayıtları ve muavin defterlerinin, elden1.000,00 TL ödeme yapıldığına ilişkin davalı savunmasının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, öncelikle Mahkemece davacıya ücret alacağının hangi aylara ilişkin olduğu açıklattırılmalı ardından davacıya ait banka hesap kayıtları da dosyaya getirilerek davalı işverence ödemeye ilişkin sunulan tüm belge ve kayıtlar incelenmek suretiyle bilirkişiden denetime elverişli olacak şekilde rapor alınarak denetlenmeli ve sonucuna göre ücret alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4- Kabule göre de, davalı tarafından yatırıldığı anlaşılan 250,00 TL bilirkişi ücretinin davacı tarafından yatırılmış kabul edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

A.G
Yargıtay — Esas No: 2021/9500, Karar No: 2021/12961, Tarih: 04.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9500 E.  ,  2021/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2017 tarih ve 2016/46 Esas, 2017/351 Karar sayılı hükmü ile birlikte karara bağlanması unutulan lehine vekalet ücret takdiri ile ilgili aynı Mahkemenin 18/04/2018 tarihli ek kararına yönelik sınırlı yapılan incelemede;

Hükme esas alınan suçun türü itibarıyla, temyiz edenin katılmaya ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 tarih ve 2016/46 Esas, 2017/351 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, bu ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 04/10/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/647, Karar No: 2007/708, Tarih: 03.10.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/11-647 E., 2007/708 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/11-647 E., 2007/708 K.**

**- GECİKTİRİCİ SEBEP

- STOPAJ

- VERGİ YÜKÜMLÜSÜ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 98 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.11.2004 gün ve 2001/575 E, 2004/1250 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 18.12.2006 gün ve 2006/12915-2006/13505 K. sayılı ilamı ile,

(...Davacı vekili, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 4369 sayılı Kanun ile değişik 94/8 nci maddesi uyarınca 29.7.1998 tarihinden itibaren Kurumlar Vergisinin bütünüyle kapsamı dışındaki dernek ve vakıflara stopaj yükümlülüğü getirildiğinden davalı vakfın müvekkili banka nezdindeki mevduatı ile ilgili vergisi kesilmeyen faiz ödemelerinden dolayı müvekkilince anapara vergi borcu ve gecikme tutarı (185.585.260.865) TL.nin Vergi Dairesine 20.9.2001 tarihinde yatırıldığını, vergi yükümlüsünün davalı mudi olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıda (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, her ne kadar stopajın vergi dairesine yatırılması vergi sorumlusu bulunan davacı bankaya ait bir yükümlülük ise de, vergi yükümlüsü olan ve yasa değişikliği nedeniyle verği yükümlülüğünün doğduğunu bilen ve verginin yatırılmadığını bilmek durumunda olan davalı Vakfın da bu hususu denetlememesi ve davalı bankayı uyarmaması da BK.nun 98/2 nci maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken BK.nun 44 ------- kusur teşkil edeceği açıktır. Nitekim Dairemizce de emsal bir olayda bu husus kabul edilmiştir.

(24.1.2005 tarih 2004/3738 Esas, 2005/156 Karar) Bu itibarla, mahkemece davalının da olayda müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek, bu oran belirlenmek neticesine göre bir karar tesis edilmek gerektiğinden davacı vekilinin bu yöne ilişen karar düzeltme itirazının kabulüyle Dairemizin 22.6.2006 tarih ve 2005/4698 Esas 2006/7340 Karar sayılı ilamının ortadan kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 3.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10328, Karar No: 2012/14012, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10328 E.  ,  2012/14012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17860, Karar No: 2017/15979, Tarih: 14.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/17860 E.  ,  2017/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya arasında bulunan 01.04.2011 tarihli olay yeri inceleme raporunda, evde bulunan 87 yaşında ... isimli kişinin kapısını çalarak kendisini doktor ve eczacı olarak tanıtan kişilerin eve girerek bir tanesinin bu kişiyi oyaladığı diğerinin evin diğer kısımlarını karıştırdığının tespit edildiği, müşteki ...'nin şikayet beyanı alınırken bu olaylardan bahsetmemesi ve bu iki olayın birbirinden tamamen farklı olduğunun anlaşılması karşısında bu husustaki çelişkinin 01.04.2011 tarihli olay yeri inceleme raporunun aslının getirtilerek ve bu rapor içinde adı geçen ... isimli kişinin beyanları alınarak, ayrıca dosya arasında bulunan 31.10.2013 tarihli parmak izi ekspertiz raporunun bu olaya ait olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre, karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.