muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/256, Karar No: 2008/4045, Tarih: 10.03.2008

Kabule göre de; davalı Adliyede sözleşmeli memur olarak çalışmakta olup maaş bordrosuna göre 584.94 YTL maaş almakta olup, başka geliri de tesbit edilmemiştir. Davalının bu gelir durumuna göre hükmolunan nafaka miktarları da çok olup TMK 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6318, Karar No: 2014/20685, Tarih: 11.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6318 E.  ,  2014/20685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/519-2013/516

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal incelemesi yapılmışsa da, emsallerle yapılan karşılaştırmanın soyut ifadelerle yapılmış olması nedeniyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak 1987 yılında kamulaştırma işlemi yapılarak, tebligatların yapılmış olduğu anlaşıldığından, taşınmazların ilk tescilden itibaren tapu kayıtlarının tüm geldileri, gittileri ve dayanak belgeleri ile özellikle tapu kayıtlarının mevcut olduğu tapu defterinin onaylı örnekleri getirtilip kamulaştırma tebligatlarının yapıldığı tarihteki maliklerin nüfus kayıt örnekleri de temin edilerek, yapılan tebligatların haklarında kabul kararı verilen davacıların murislerine usulüne uygun olarak yapılmış olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması

3-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacılardan E.. A.. ile Y.. A..'a yapılan tebligatlar incelenerek tebliğ yapılan kişilerle davacıların tebliğ tarihinde aynı adreste birlikte çalışıp çalışmadıkları ilgili kuruluş ve adli kolluk vasıtasıyla araştırılarak, tebligatların usulüne uygun olarak yapıldığının tespiti halinde kamulaştırma işlemi adli ve idari yönden kesinleşmiş olacağından, bu davacılar yönünden fen bilirkişisi raporuna göre kamulaştırma sınırları içerisinde kaldığı anlaşılan ve taşınmazların (A) ve (C) harfi ile gösterilen bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19890, Karar No: 2017/9138, Tarih: 06.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19890 E.  ,  2017/9138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av..... Karşı taraf davacı ve vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.328.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20146, Karar No: 2013/20972, Tarih: 27.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20146 E.  ,  2013/20972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20786, Karar No: 2010/5819, Tarih: 20.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/20786 E.  ,  2010/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 358,48 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 22.07.2008 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1250,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 358,48 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 20/04/2010gününde oybirliği ile karar verildi .

........
Yargıtay — Esas No: 2008/1447, Karar No: 2008/2941, Tarih: 21.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1447 E.  ,  2008/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

10.12.2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 01.01.2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir.

Anılan Kanuna ekli 22.12.2005 tarih ve 5436 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 12.maddesi ile değiştirilen (1) sayılı cetvelde; "Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri" sayılmış olup, bunlar arasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü de bulunmaktadır.

Bu itibarla adı geçen kurumun 492 Sayılı Harçlar Kanununun "Harçtan Müstesna İşlemler" başlıklı 13.maddesinin (j) bendi gereğince bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinde harçtan muaf tutulması gerekir.

Borçlu DSİ'yi tahsil harcından sorumlu tutar şekilde yapılan hesaplama bu nedenle yerinde değil ise de, bu miktar eklendiğinde de muhtıra ile talep edilen miktarda usulsüzlük bulunmadığından şikayetin reddi sonucu itibari ile doğrudur.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14577, Karar No: 2015/17322, Tarih: 14.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14577 E.  ,  2015/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/309506

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

NUMARASI : 2009/354 Esas, 2011/51 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve iddianame içeriklerine göre 01/10/2007 tarihli iddianame ile sanık hakkında müştekiler Ç.. O.. ve M.. S.. ile başka kişilere faiz karşılığı borç para verdiği iddiasıyla aynı mahkemeye 2007/413 Esas sayılı kamu davasının açıldığı, her iki dava dosyasının sanığının ve yüklenen fiilin aynı olduğu, sonradan açılan iş bu davanın mükerrer dava niteliğinde bulunduğu nazara alınarak, müştekiler Ç.. O.. ve M.. S..'e yönelik eylemleri bakımından CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği, sanığın diğer müşteki D.. Y..'a karşı işlediği tefecilik suçunun da 2279 sayılı Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, müşteki D.. Y..'ın 2003-2004 yıllarında sanıktan faizle borç aldığına ilişkin aşamalardaki uyumlu beyanlarına göre 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girdiği 01/06/2005 tarihinden önce olduğu anlaşılan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, diğer müştekiler Ç.. O.. ve M.. S..'e yönelik tefecilik suçunun teselsülü niteliğinde de olmadığı gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8398, Karar No: 2023/8823, Tarih: 27.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8398 E.  ,  2023/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemiz tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemiz tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının eski eşinden iki çocuğunun olduğunu, çocuklarına bakma imkanının olmaması sebebi ile velayetlerinin babada kaldığını, müşterek çocuklarının bakıma ihtiyaçlarının olduğunu, eski eşi ile karı koca olarak yaşamadığını, maaşının haksız şekilde kesildiğini beyanla, davanın kabulü ile kesilen yetim maaşının yeniden bağlanması talebinin reddi işleminin iptaline, davacının yeniden yetim aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile birikmiş maaş alacağının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kesin delillerle aydınlatılması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/275- 2019/578 sayılı kararı ile; "davanın kabulüne, davalı Kurumun 12.04.2019 tarihli ve 30716727-813.99-E.5681784 sayılı işleminin iptaline, davacı yana kesilen yetim maaşının yeniden bağlanması ve birikmiş yetim aylığı maaşlarının ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 19.04.2021 tarih ve 2020/3826- 2021/5511 sayılı kararında;

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 19.04.2021 tarih ve 2020/3826- 2021/5511 sayılı kararında;

"Eldeki davada, davacının ve boşandığı eşinin adres kayıt sisteminde bildirilen adreslerinde, dava konusu dönemde boşanan eşlerin birlikte yaşamaya devam edip etmedikleriyle ilgili geniş kapsamlı emniyet araştırması yapılmalı, adreslerdeki apartman yöneticisi, komşular tespit edilerek konuyla ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/259-2022/126 sayılı kararı "davanın kabulüne,

davalı Kurumun 12.04.2019 tarihli ve 30716727-813.99-E.5681784 sayılı işleminin iptaline, davacı yana kesilen yetim maaşının yeniden bağlanması ve birikmiş yetim aylığı maaşlarının ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 13.06.2022 tarih ve2022/6870- 2022/8936 Karar sayılı kararında;

"Bozma sonrası davacının 08.08.2016 tarihinden sonra mernis adresi olan “Mesudiye Mah. 1660 sok. N:9 İçkapı No.4 Efeler” adresinden tespit edilen tanıkların dinlendiği, ancak Kurumca aylığın 05.01.2016 tarih 2016-GS/02 sayılı denetmen raporu ile aylığın 19.10.2011 tarihi itibariyle durdurulduğu, davacının 23.08.2011 tarihinden 08.08.2016 tarihine kadar mernis adresi olarak kayıtlı bulunan “Davutlar Mah. Kavaklıdere Cad. Orkide Sitesi N:8/57” adresi bakımından yeterli araştırma yapılmadan ve bozma gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve Kanun'a aykırı olup bozma nedenidir" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile; "davanın kabulüne, davalı Kurum'un 12.04.2019 tarihli ve 30716727- 813.99- E.5681784 sayılı işleminin iptaline, davacı yana kesilen yetim maaşının yeniden bağlanması ve birikmiş yetim aylığı maaşlarının ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; dosyada dinlenen tanıklar ve denetmen raporunda bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamadığına dair iddiasını kanıtlayamadığını, davanın reddi gerektiğini, tarafların fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerinin delillerle ispatlandığını, Mahkemenin davanın kabulü yönünde karar vermesinin usul ve Kanun'a aykırılık teşkil ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek yetim aylığının kesilmesine ilişkin olarak tesis edilen Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanun'a uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7414, Karar No: 2019/2357, Tarih: 04.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7414 E.  ,  2019/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait müvekkili şirket nezdinde ... il sınırları içerisinde olmak üzere karayolu zorunlu taşımacılık sigortası ile sigortalı aracın, 01.11.2009 tarihinde şehirler arası seyahat yetki belgesi olmadan ... dönüşünde tek taraflı kaza yaptığını, kazada ölen ...'ün yakınlarına 30.12.2009 tarihinde 125.000,00 TL ödeme yapıldığını, olayda rücu şartlarının oluştuğunu belirterek asıl davada 10.000,00 TL ve birleşen davada 115.000,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile 62.501,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, özellikle davacının ödeme yaptığı ölenin dava dışı kardeşlerinin reşit ve evli olmaları nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat haklarının olmayışına göre davacı vekilinin tüm; davalıya ait aracın kaza tarihinde yetki belgesi olmadığından Karayolu Zorunlu Taşımacılık Sigortası Genel Şartlarının B.7.c maddesi gereği rücu şartının oluşmasına göre de davalı vekilinin

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeniyle rücuen maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ödeme yaptığı ölenin dava dışı annesinin muhtemel bakiye yaşam süresinin hem TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak hem de PMF 1931 Tablosu esas alınarak seçenekli olarak belirlendiği, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplamayı esas alarak karar verdiği görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et–Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak ölenin dava dışı annesinin muhtemel yaşam süresinin belirlendiği seçeneğe göre karar verilmesi gerekirken TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.