muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7698, Karar No: 2012/19178, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7698 E.  ,  2012/19178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis ve 53. maddesi gereği belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma,

1-Suça konu Kent Bank Beylikdüzü şubesine ait 30.04.2001 keşide tarihli çekin karşılıksız çıkması üzerine hesap sahibi ... hakkında açılan kamu davası sonucu beraat kararı verildiği, anılan şahsın 25.05.2004 tarihli karar duruşmasında sanık ile ...'in işyerine geldiğini, onlar gittikten sonra çekin çalındığını 1 ay sonra farkettiğini, çek hakkında iptal davası açmadığını, sanığın ciro etmek suretiyle çeki başkasına verdiğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, sanığın istikrarlı savunmalarında, Bursa'da ...'in sahibi olduğu ... isimli şirkette çalıştığını, şirket merkezinin bulunduğu İstanbul'dan kapalı zarf içerisinde gelen müşteri çeklerini ciro etmek suretiyle hammadde alımı karşılığında verdiğini, kendisinin Bursa'da bulunduğunu, suça konu çekin arkasında bulunan cironun kendisine ait olduğunu savunması, katılanın da vermiş olduğu mal karşılığında sanığın suça konu çeki verdiğini beyan etmesi ve 27.06.2009 tarihli bilirkişi raporunda çek fotokopisinin ön yüzünde atılı bulunan keşideci imzasının sanığın elinden çıktığını gösterir nitelikte kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibatın rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında, suça konu çekin ön yüzünde bulunan rakam ve yazılar yönünden inceleme yapılmaksızın salt beyanlara itibar edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10961, Karar No: 2018/5321, Tarih: 21.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10961 E.  ,  2018/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 14/05/2013 tarih havale tarihli dava dilekçesinde, 23/12/2011 tarihinde ... plakalı motosiklet ile ... ili Karaisalı caddesinde kırmızı ışıkta beklemekte iken plaka ve sürücüsü tespit edilemeyen Ford marka aracın çarpması sonucu yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19/12/2014 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini 93.770,38 TL'ye yükselttiğini belirterek yasal faiziyle birlikte hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Hesabı Aş vekili 14/11/2013 taşra havale tarihli cevap dilekçesinde, %13 maluliyet oranı üzerinden 24/04/2013 tarihinde 26.794,00 TL ödemenin yapıldığını davacı tarafça ibraname imzalandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise davacının kusur ve maluliyet oranının tespit edilmesini, aktüeryal hesap yapılmasını, hesap yapılırken daha önce gerçekleştirilen ödemenin güncellenerek bu rakamdan düşülmesini ve davacının koruyucu elbisesinin olmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmasını, Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası genel şartlarına göre dolaylı zararlar teminat kapsamı dışında olduğundan geçici iş göremezlik döneminin tazminat hesabına dahil edilmemesini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla ödeme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan deliller dikkate alınarak, davacının kullandığı motosiklete arkasından gelen sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen bir otomobilin çarpması neticesinde yaralandığı, davacının kusursuz, çarpan sürücünün ise asli kusurlu ve kusur oranının %100 olduğu, davacının kusursuz olduğu, davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının ödemeler düşüldükten sonra 93.770,38 TL olduğu, davalının ... Hesabının Yönetmeliğin 9. Maddesi gereğince zarardan sorumlu olduğu dikkate alınarak aksi yöndeki davalı vekilinin beyanlarına itibar edilmeyerek davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 6100 sayılı HMK'nın 107 md gereğince talep artırma dilekçesi doğrultusunda; davacının davasının kabulüne, 93.770,38 TL ağır bedensel zarar nedeniyle maddi tazminatın davacının davalıya başvuru tarihi olan 05/03/2013 tarihi dikkate alınarak 8 iş günü sonrası ve temerrüt tarihi olan 18/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan 01/02/2013 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu raporunda davacının % 13 oranında sürekli maluliyeti olduğu belirlenmiştir. Mahkeme tarafından alınan, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin 06/11/2014 tarihli raporunda ise, davacının mesleği (düz işçi olduğu kabul edilerek) ve yaş (35) göre hesaplandığında genel beden gücünden kayıp oranının %36,2 oranında kalıcı maluliyeti olduğu belirlenmiştir. Mahkemenin de bu raporu esas alarak davanın kabulüne karar verdiği görülmektedir. Bu haliyle davacı

hakkındaki doktor raporları arasında açık bir çelişki bulunduğundan, mahkemenin maluliyet hususunda yaptığı araştırma yetersizdir.

Bu durumda mahkemece, davacının tedavisine ilişkin evraklar eksiksiz olarak dosya kapsamına alındıktan sonra, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak ... Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan, davacının kalıcı işgöremezliğe maruz kalıp kalmadığı ve oranı konusunda dosya kapsamında yer alan raporlar arasındaki çelişkileri gideren ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması; daha sonra bu rapor doğrultusunda davacının talep edebileceği tazminat miktarı konusunda hesap raporu alınması suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24456, Karar No: 2016/15162, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24456 E.  ,  2016/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek eksik ödenen ücret alacağı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... Başbakanlık, hizmet alımının Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı’ca yapıldığını, kurumun ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, bu nedenle iş ve işlemeleri nedeniyle Başbakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davada taraf ehliyeti; davaya taraf olabilme yeteneği olup, gerçek kişiler yönünden sağ doğmak şartıyla ana rahmine düştüğü andan itibaren başlar. Taraf sıfatı (husumet) ise; davanın konusu ile, taraflar arasındaki ilişkidir. Bir davada taraf ehliyeti ve taraf sıfatının varlığının mahkemece re'sen nazara alınması gerekir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilebileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir.

Hasımda yanılma halinde taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya hasımda yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda dava, ’a karşı açılmıştır. Acil Durum ve Afet Yönetimi Başkanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na tabi genel bütçe kapsamındaki kamu idaresi olup, “I” sayılı Cetvel’de yer almaktadır. 5902 sayılı Afet Ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesinde “İl Afet Ve Acil Durum Müdürlüklerince tesis edilen iş ve işlemler dolayısıyla açılmış ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.” ve 02/11/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6/1 maddesinde “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir.” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, altişveren davalı .... ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokollerin asıllarının getirtilerek sözleşmenin tarafının Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı’nın olduğunu tespiti halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 maddesi uyarınca davacının hasımdaki yanılmasının kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 18/4 maddesi de gözetilmek suretiyle ilgili kuruma karşı davanın yöneltilmesi hususunda davacıya kesin mehil verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

II- Kabule göre de;

Aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmakta olup, davacı vekili davacının aylık ücret asgari ücretin %50 fazlası olarak kararlaştırıldığını savunmuş, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının aylık ücretinin asgari ücretin %50 fazlası olduğu kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Davacıya ait iş sözleşmesi, alt işveren davalı .. ile idare arasında yapılan sözleşme ve ek protokolleri getirtilmeli tüm deliller birlikte değerlendirilerek aylık ücretin miktarı konusunda sonuca gidilmeli ve buna göre işçilik alacakları gerekirse yeniden hesap ettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Fazla çalışma alacağı hesaplanırken, ara dinlenme süresi düşülmeden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi,

Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297.ve 27.maddeleri gözetilerek hüküm altına alınan alacak miktarları yönünden hangi gerekçe ile bu sonuca ulaşıldığının açıkça kaleme alındığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurulmamış olması,

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiş olup, Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında, davalı kurumun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .... Grup .’ye iadesine, 29/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22021, Karar No: 2015/6377, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22021 E.  ,  2015/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19402, Karar No: 2014/11936, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19402 E.  ,  2014/11936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, daha önce tanımadığı katılanın bulunduğu yere geceleyin gelerek, katılanla tanışmaya çalıştığı ve nereli olduğunu sorduğu, daha önce birileriyle kavga ettiği için polisin kendisini aradığını belirterek katılanın yanına oturduğu, daha sonra mağdurun telefonunu bir yeri acil olarak aramak üzere aldığı, ayağa kalkarak konuşur gibi yapmak suretiyle mağdurun yanından uzaklaşıp, ortadan kaybolduğu, böylece dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık, mağdur ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, zilyetliğin sanığa devrinin söz konusu olmadığı hırsızlık eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6375, Karar No: 2011/644, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6375 E.  ,  2011/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince doğduğu ileri sürülen alacağın tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde ... davalı olarak gösterilmiş ise de; icra takibinde müştereken ve müteselsilen tahsil istemi bulunmadığından bu davalı ile diğer arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan hallerde aleyhlerinde icra takibi yapılmış olsa dahi davacı alacaklı tüm takip borçluları ya da payına göre sorumluluğu sözkonusu olabilecek borçluların tamamı aleyhine dava açmak zorunda değildir. Kaldı ki Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2008/288 sayılı dosyasında borçlu ...'nın takibe itirazı olmadığı gibi davacı alacaklı vekili de eldeki dava açılmadan önce 25.01.2008 tarihinde bu borçlu hakkındaki takibinden vazgeçmiştir. Bu halde tebligat yapılmış olsa dahi ... hakkındaki davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekecektir.

Bu durumda mahkemece kesin süre gereğinin yerine getirilmemesi sebebiyle ... aleyhindeki davanın usulden reddedilmesi, diğer davalılar yönünden işin esasının incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile zorunlu dava arkadaşlığı varmış gibi düşünülerek tüm davalılar hakkındaki davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5388, Karar No: 2019/692, Tarih: 20.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5388 E.  ,  2019/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, tapu iptâl ve tescil ile kararlaştırılan cezanın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiş ise de, davacıların murisi ile yüklenici ... arasında 29.09.2014 tarihinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalanmış olup, aynı gün sözleşmenin ifası amacıyla yükleniciye vekâletname verilmiştir. Buna karşı yüklenici almış olduğu bu vekâletname ile taşınmazı 3. kişiye devretmiş, akabinde son malik ...’e devir gerçekleşmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı, TBK'nın 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, arsa sahibi ya da sahiplerince yükleniciye kayden temlik olunan tapulu taşınmaz ya da tapulu taşınmaz payları, “avans” niteliğinde olup; bu yolla yapılan temlik sonucu oluşturulan tapu kayıtları, gerçek mülkiyet durumunu oluşturmaz. Yüklenici; sözleşme ve yasa hükümleriyle fen ve sanat kurallarına uygun şekilde yüklendiği edimini ifa ettiği oranda şahsi hak elde edebilir ve elde ettiği şahsi hakkını da üçüncü kişilere BK'nın 163 ve izleyen maddeleri gereğince devredebilir. Sözleşmenin tamamen ifayla sonuçlanması ya da sözleşmenin ileriye etkili sonuç doğurur şekilde feshi durumunda ancak yüklenicinin şahsi hakları ayni hakka dönüşebilir. Yüklenici edimini hiç ifa etmez ise avans niteliğindeki devir ve sonraki devirler geçersiz olup, 3. kişiler de iyiniyet iddiasında bulunamazlar. Dairemizin 28.09.2010 tarih ve

2010/3593-2010/4847 sayılı kararı da bu yöndedir. Sözleşmenin tarafların ortak iradesiyle feshedildiği, ya da mahkeme kararı ile feshedildiği anlaşılamadığına göre halen ayakta olup, yüklenicinin 3. şahsa ve sonraki devirlere değer kazandırılması mümkün değildir.

2010/3593-2010/4847 sayılı kararı da bu yöndedir. Sözleşmenin tarafların ortak iradesiyle feshedildiği, ya da mahkeme kararı ile feshedildiği anlaşılamadığına göre halen ayakta olup, yüklenicinin 3. şahsa ve sonraki devirlere değer kazandırılması mümkün değildir.

Somut olayda da; Arsa sahibinin taşınmazı yükleniciye devretmesi avans niteliğinde olup, yüklenici ancak işi tamamlarsa hak kazanacaktır. Ne var ki yüklenici taşınmazı almış olduğu vekâletle 30.09.2014 tarihinde...’a satmış,... tarafından da, ...’e taşınmaz devredilmiştir. Davalı yüklenici Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca almış olduğu vekâletle taşınmazı başkasına devretmek suretiyle sözleşmedeki edimini yerine getirmemiş olup, avans niteliğindeki devir sözleşme hükümlerine ve az yukarıda açıklanan ilkelere aykırı olup, bu durumda yüklenicinin edimini yerine getirmemesi ve devralan 3. kişinin iyiniyet iddiası da dinlenemeyeceğinden tapu iptâl ve tescil isteminin kabulü gerekirken dosyada haricen düzenlenen ve davacı tarafından imzalandığı belli olmayan aslı da bulunmayan tapu devri içerdiği halde haricen düzenlenen belgeye dayalı olarak ve savunmaya itibar edilerek davanın reddi doğru olmamıştır.

Ne var ki; davada tapu iptâl ve tescil istemi de bulunduğu halde 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 28. maddesi gözetilmemiş ve taşınmazın dava tarihindeki değeri tespit ettirilip noksan harç tamamlatılmadan sadece ceza istemi üzerinden yatırılan harç dikkate alınarak hüküm kurulmuştur. Bu nedenlerle mahkemece öncelikle taşınmazın keşifte tespit edilen değeri üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca 1/4 peşin harcı tamamlamak üzere davacı tarafa süre verilmeli, harç ikmâl edildiği taktirde işin esasına girilip tapu iptâl ve tescil davası sonuçlandırılmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.