muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2336, Karar No: 2023/9257, Tarih: 30.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz isteği; mağdur olduğu için bu yola başvurduğuna, pişman olduğuna, cezanın kaldırılmasına,

2. Sanık ...'in temyiz isteği; suç kastının bulunmadığına, mecburiyet karşısında bu yola başvurduğuna, cezasının kaldırılarak beraatine karar verilmesine,

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in ... Köyünde tapusuz araziye yaptırmış olduğu eve elektrik aboneliği tesis ettirmek amacıyla tapu sahibi... adına düzenlemiş olduğu sahte kira sözleşmesi ile yapının fen ve sağlık kurallarına uygun olduğuna dair ... Köyü muhtarı temyiz dışı sanık ... ve aza olarak görev yapan temyiz dışı sanık ...'nun imzasını taşıyan içerik itibarıyla sahte olan izin belgesini, sanık ...'un ise ... Köyünde tapusuz araziye yaptırmış olduğu eve elektrik aboneliği tesis ettirmek amacıyla tapu sahibi ... adına düzenlemiş olduğu sahte kira sözleşmesi ile yapının fen ve sağlık kurallarına uygun olduğuna dair ... Köyü muhtarı temyiz dışı sanık ... ve aza olarak görev yapan Mehmet Yılmaz'ın imzasını taşıyan içerik itibarıyla sahte olan izin belgesini kullandıkları iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar tevil yollu ikrarda bulunmuşlardır.

3. Somut olaya ilişkin ...'ün tanık olarak ifadesine başvurulduğu, beyanlarının iddia ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4. Yapılan yargılama sonucunda, bozmaya uymak suretiyle sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararlarının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/319 Esas, 2023/226 sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9423, Karar No: 2009/11067, Tarih: 02.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9423 E.  ,  2009/11067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 1784 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını, davalı Kerim’in ise 533 nolu parselin maliki olup, diğer davalılar ile birlikte taşınmazı kullandıklarını ve sera yapmak suretiyle 1784 nolu parselin bir bölümüne de müdahale ettiklerini, ayrıca davalılara ait 533 nolu parselin kuzeydoğusunda yağmur sularının tahliyesi amacıyla yapılan su kanalı olduğunu ve seraların su taşkınından bu kanal vasıtası ile korunduğunu, ancak davalı tarafın suların doğal mecrasını bozmak ve bu suların tahliye kanalına geçişini önlemek için su kesiklerinin önlerine beton duvarlar inşa ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, el atma olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği, ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1784 parsel sayılı taşınmazın kayden davacılara ait olduğu, 533 parsel sayılı taşınmazın ise davalılardan K.K.. adına kayıtlı bulunduğu, davalıların 1784 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına sera inşa ettiği ve seralar arasındaki kanallardan geçen yağmur sularının tahliye kanalına geçişini önlemek için su kesiklerinin önlerine beton duvarlar yaptığı görülmektedir. Mahkemece, hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu anlaşılan teknik bilirkişi raporu ve krokisinde gösterildiği şekilde davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın davacı taşınmazına el attığı belirlenmek suretiyle el atmanın önlenmesi,ecrimisil, duvarların ve seranın yıkımı ile zirai bilirkişi raporunda belirtilen önlemlere hükmedilerek davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır..O halde, bu yönlere ilişkin davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davalılar tarafından yapılan seranın davacının mülkiyetindeki taşınmaza taşkın olan bölümünün yıkılması ile yetinilmesi gerekirken Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde öngörülen mülkiyet hakkının kullanılmasına aykırılık teşkil edecek biçimde idareyi ve idari yaptırımı gerektirecek konuda yapının 1. Metre geriden yapılması şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine, 2.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5286, Karar No: 2024/2586, Tarih: 21.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5286 E.  ,  2024/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/281 E., 2014/451 K .

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, muavini olduğu otobüste yolcu olarak bulunan ve kardeş olan mağdurlar ... ile...'in, elbiseleri üzerinden eli ile cinsel organlarını ve kasık bölgelerini okşayarak sarkıntılık suretiyle

çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, aynı Kanun'un 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/281 Esas, 2014/451 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, aynı Kanun'un 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdurlar Vekilinin İsteği

Temel cezanın her iki mağdura yönelik eylemler nedeni ile alt sınırdan tayini ve takdiri indirim maddesinin de tatbiki suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

1. Adli Tıp Kurumundan ruh sağlığının bozuk olduğuna dair rapor bulunan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe düzenlemeler nazara alınmadan mahkumiyet kararı tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı ile 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesindeki değişikliklerin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

III. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı ile 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesindeki değişikliklerin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/281 Esas, 2014/451 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdurlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdurlar vekilinin temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9754, Karar No: 2016/13788, Tarih: 14.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9754 E.  ,  2016/13788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı kurum ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum ve davalı ...Ş vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

08.02.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm geliri nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının davalıdan yasal faiziyle birlikte rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan

./...

sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise,... Bölümü, ... ve ...’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen... Tablosu hazırlanarak ... Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, ... ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahiplerinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalıların toplam kusur oranına göre davalı işverenlerin sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın, ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

../...

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ...Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan....'ye iadesine, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10304, Karar No: 2020/91, Tarih: 13.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10304 E.  ,  2020/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekilleri ile davalı ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. vekilleri ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Bozma ilamında; İlk kararın davacı idare ve davalılardan Türk Telekomünikasyon A.Ş. tarafından temyiz edildiği, ilk kararda tespit edilen yapı bedelinin, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleştiği ve bu bedelin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı ve bu nedenle bedelinin hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı bendinde yer alan (33.549,97) rakamlarının çıkartılarak, yerine (20.671,67) rakamlarının yazılmasına,

b)5 numaralı bendinin 3. paragrafında yer alan (karar tarihi (23/01/2019) ) ibaresinin çıkartılarak, yerine (kararın kesinleşmesine) kelimelerinin eklenmesine,

c)Vekalet ücretine ilişkin (13) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/518, Karar No: 2015/5572, Tarih: 13.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/518 E.  ,  2015/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine, temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyizin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25617, Karar No: 2017/10459, Tarih: 09.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25617 E.  ,  2017/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Eczacı olan sanığın; içeriği itibari ile tamamen ya da kısmen gerçek dışı düzenlenmiş olan reçeteleri ve içeriği gerçek bir muayeneye dayanmakla birlikte ilaçları teslim alanın reçete kağıdı üzerindeki imza ve bilgileri itibari ile sahte olan reçeteleri katılan kuruma fatura ederek haksız menfaat temin edilen olayda;

Sanık savunması, katılan dilekçesi, hasta ve doktor beyanları, reçeteler, SGK yazıları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık hakkında suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10172, Karar No: 2024/10851, Tarih: 30.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/10172 E.  ,  2024/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2042 E., 2021/2517 K.

SUÇ : Özel belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/2042 Esas, 2021/2517 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan nüfus kayıt örneğine göre İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf incelemesi aşamasında 22.04.2021 tarihinde vefat ettiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı başkaca temyizin bulunmadığı anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 243/1 maddesinde yer verilen; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki hüküm uyarınca inceleme konusu gerekçeli kararın, adı geçen katılanın yasal mirasçılarına usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2917, Karar No: 2020/6909, Tarih: 01.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2917 E.  ,  2020/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyizi üzerine dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.04.2019 tarih, 2016/36258 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderildiği, tebliğnamede sanık ... yönünden 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik görüş bildirildiği, ancak UYAP’ta kayıtlı belgelerin incelenmesinde; sanık ...’ın, cezaevi aracılığıyla gönderdiği 28.10.2019 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.