muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6995, Karar No: 2015/1114, Tarih: 23.02.2015

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında, 07.02.2008 olan dava tarihinin 25.12.2013 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ...,... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar ...,... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12874, Karar No: 2008/2327, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12874 E.  ,  2008/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Muhtarlığının, 116783 nolu elektrik abonesi olduğunu, 1997/8 ve 2003/8-8 dönemlerine ait elektrik bedellerinin ödenmediğini, yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı olarak gösterilen mahalle muhtarlığı adına cevap veren ..., mahalle muhtarlığının tüzel kişiliğinin bulunmadığını, ayrı bir bütçesinin olmadığını, kendisinin icra takibine konu edilen dönemde muhtar olarak görev yapmadığını, 28.3.2004 tarihinde yapılan seçim sonucu muhtarlık görevine başladığını, abonelik sözleşmesinin önceki muhtar tarafından yapıldığını, abone olmadığı ve elektriği kullanan kendisi olmadığından borçtan sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.761.741.949 TL asıl alacak, 1.193.456.731 TL gecikme zammı, 214.822.210 TL kdv olmak üzere toplam 4.170.020.890 TL üzerinden ve dava tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz yürütülerek takibin devamına, fazla isteğin reddine, karar verilmiş;hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 23.7.1997 tarihinde, zamanın mahalle muhtarı tarafından imzalanan ve muhtarlık hizmet binasına elektrik verilmesini teminen, ...adına düzenlenen abonelik sözleşmesine ve 11.7.2003 tarihli kaçak kullanım tutanağına dayanarak talepte bulunmuş ve dava dilekçesinde davalı olarak Mahalle Muhtarlığını göstermiştir. Ne var ki mahalle muhtarlığının tüzel kişiliği bulunmadığından davada taraf olma sıfatı da yoktur. Davacının amacı kaçak kullanımı gerçekleştiren şahsa karşı dava açmak ise, husumetin kaçak kullanım yapan şahsa yöneltilmesi gerekir. Bu nedenlerle davalının tüzel kişiliği bulunmadığından husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan hususun göz ardı edilerek tüzel kişiliği bulunmayan mahalle muhtarlığına karşı davanın görülerek sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8899, Karar No: 2017/7338, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8899 E.  ,  2017/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/09/2015 tarih ve 2014/718-2015/687 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı gerçek şahısların davalı şirketin hem ortağı hemde yöneticileri olduğunu, müvekkilinin yokluğunda kendilerini müdür atadıklarını, buna ilişkin ortaklar kurulu kararının iptal edildiğini,müvekkilini müdürlükten uzaklaştırmak için ortaklar kurulu kararını aldıklarını, müvekkilinin iradesini sakatlayarak sermaye artışı yaptıklarını, kar dağıtımı yapılmadığını, şirketin mali ve hukuki durumu hakkında ise bilgi verilmediğini, şirket kaynaklarını kendilerine ve akrabalarına aktardıklarını iddia ederek davalı şirketin feshi ve tasfiyesine, tasfiye payının tahsiline, kabul edilmemesi halinde ise müvekkilinin ortaklıkdan ayrılmasına izin verilmesine, davacı hissesinin diğer hissedar davalılar tarafından reel değeri karşılığında satın alınmasına, hisse bedelinin esas sermayeyi aşan şirket mal varlığından ödenmesine, bu şekilde hisse bedelinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, alınan kararların usulüne uygun olduğunu, toplantılara davacının katılmadığını, davacının beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, şirketle ilgilenmediğini, bu nedenle tasfiye istemesinin kötü niyetli bir davranış olduğunu, davacının şirketten çıkmasının kabul edildiğini, davacının hisselerinin 1/2 şer oranında davalıların alacaklarını savunarak feshi ve tasfiye talebinin reddine, ortaklıktan davacının çıkartılması talebinin ise kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin feshini gerektirecek neden bulunmadığını, karara en yakın tarih itibarı ile yapılan değerlendirmeye göre davacı payının gerçek değerinin 71,712,52 TL olduğu, davalı şirketin ortakları arasındaki ilişkinin bozulmuş olduğu, ortakları arasında güvensizlik doğduğu, bu hususun şirket ortaklığından çıkma hususunda haklı neden oluşturabileceği, davacının ortaklıktan çıkma yönündeki talebini davalıların da kabul ettikleri gerekçesiyle, davacının şirket ortaklığından çıkartılmasına, davacı hisselerinin rayiç bedeli olan 71,712,52 TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hükmün davalı gerçek kişi ortaklar tarafından temyiz edilmemiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9874, Karar No: 2010/17987, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9874 E.  ,  2010/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1877, Karar No: 2018/9162, Tarih: 21.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1877 E.  ,  2018/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'e ait cep telefonunu, .... Kız Meslek Lisesi 10/D sınıfında bulunan okul çantasının içinden aldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8797, Karar No: 2020/2797, Tarih: 08.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8797 E.  ,  2020/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında yetkilisi olduğu Tasfiye Halindeki ... İnş. Elek. Sıhhı Tes. M. San. ve Tic. Ltd. Şti.‘nin 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerini, vergi incelemesi amacıyla yasal süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında işyerine ait defter ve belgelerin, şahsi mükellefiyetine ait diğer işyerinin bulunduğu “683 Sk. No:12 Çimentepe/İzmir“ adresinden çalındığını, bu hususta vergi dairesine bilgi verdiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, sanık müdafinin 25.04.2013 tarihli celsede aynı defterlerin daha önce de vergi dairesi tarafından inceleme için talep edilmesi üzerine ibraz edildiğinin, fakat inceleme bitiminde iade edildikten sonra sanığın işyerinden başkaca eşya ile birlikte çalındığının, 2005 yılında bu hırsızlık olayının vergi dairesine bildirildiğinin belirtilmesi, hırsızlık olayına ilişkin bir kısım kolluk belgelerinin suretlerinin dosya içerisinde mevcut bulunmasına karşın, 21.12.2005 tarihli posta alındısı ekindeki dilekçe ile vergi dairesine şahsi mükellefiyet dosyasına ilişkin olarak işyerine hırsız girdiğinin bildirmesi ile sanığın yetkilisi olduğu Tasfiye Halindeki ... İnş. Elek. Sıhhı Tes. M. San. ve Tic. Ltd. Şti. nezdinde de bu şekilde bir dilekçe yazılıp yazılmadığının dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, sanığın suç kastının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından; ibrazı talep edilen defter ve belgelerin, daha önce başka bir gerekçeyle vergi dairesi tarafından talep edilip edilmediği, bu defter ve belgeler üzerinde inceleme yapılıp yapılmadığı, sanığın 09.06.2008 tarihli ve VDENY-2008-2030/91 sayılı isteme yazısının tebliğinden önceki bir tarihte defter ve belgelerin çalındığına yönelik vergi dairesine herhangi bir bildirimde bulunup bulunmadığının katılan kurumdan sorulması, sonucuna göre sanığın suç kastının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, 2-Kabule göre de;

a)“08.07.2008“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2008“ olarak eksik yazılması,

b)“Gerektirici sebep bulunmadığı“ şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, sanık hakkında TCK‘nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13095, Karar No: 2024/4288, Tarih: 13.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13095 E.  ,  2024/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/188 E., 2016/334 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Gençlik ve Spor Bakanlığı

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/188 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde atılı suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gençlik ve Spor Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, Gençlik ve Spor Bakanlığına kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde 5271 sayılı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle sanık hakkında açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen suçtan zarar gören kuruma hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın suçtan zarar gören kuruma usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5639, Karar No: 2021/1624, Tarih: 24.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5639 E.  ,  2021/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından velâyet hakkında temyiz edilen hüküm, iştirak nafakası talebi ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.02.2021 günü temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av..... geldiler. Karşı taraf davacı-davalı ... vasisi ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece verilen ilk hükümde kadın yararına hükmolunan manevi tazminat bozmanın kapsamı dışında kalmakla kesinleşmiş olup davalı-davacı kadının manevi tazminat miktarına yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece ortak çocuk Özgür hakkında sadece hükmün gerekçesinde velâyetinin anneye verildiğinden bahsedilmiş olup gerekçeli kararın hüküm fıkrasında açıkça velayetin anneye verildiğine dair hüküm tesis edilmeksizin "Velâyetin anneye verilen ergin olmayan ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına" denmek suretiyle infazı kabil olmayacak şekilde velâyet düzenlemesi yapılması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

c-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK m. 182). Bu hususu hakimin görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde, velâyeti davalı-davacı anneye bırakılan tarafların ortak çocuğu 2008 doğumlu Özgür yararına iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve kanuna aykırı olup hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b ve 2/c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davalı-davacı kadının manevi tazminat miktarına yönelik temyiz isteğinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin Erkan'dan alınarak Süreyya'ya verilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2695, Karar No: 2018/4577, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2695 E.  ,  2018/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım atamasına ilişkin yapılan kolluk araştırmasında; kayyıma muhtaç çocuk ...'in ... Mah. .. .. Sok. No:18 iç kapı no:... ... /... adresinde bulunamadığı, belirtilen adreste ikamet etmediği, çevrede yapılan araştırmalarda şahıs ve ailesini tanıyan bilen olmadığı, adı geçen şahsın kimlik bildirim sisteminden T.C. Numarası ile yapılan sorgulamada ... Mah. ... Sok. No:5 iç kapı no :... .../... adresinde ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kayyıma muhtaç ...'in nüfus kayıtlarına göre ... kaydının da ... Mah. ... ... ... No:172 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Somut olayda, ... Sulh Hukuk Mahkemesince kayyıma muhtaç çocuk ... 'in ... Mah. ... ... Sok. No:18 iç kapı no:... .../... adresinde bulunamadığı, belirtilen adreste ikamet etmediği, çevrede yapılan araştırmalarda şahıs ve ailesini tanıyan bilen olmadığı, adı geçen şahsın kimlik bildirim sisteminden T.C. Numarası ile yapılan sorgulamada ... Mah. ... Sok. No:5 iç kapı no :... .../... adresinde ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de nüfus kayıtlarının incelenmesinde güncel nüfus kayıtlarına göre küçüğün ikamet adresinin “ ... Mah. ... ... Bulvarı No:172 .../...” olduğu ve ... İlçe Emniyet

Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda " ... Mah. ... Sk. No: 5/... sayılı adrese gidilmiş bu adresin tek katlı ve bodrumdan oluşan bina olduğu görülmüş ... katının boş olduğu, kimsenin kalmadığı, .... katta ev sahibinin oturduğu, ... katta daha önce Mersinli birilerinin oturduğu daha sonra burayı boşaltıp gittikleri ancak nereye gittiğini bilenin olmadığının " bildirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/678, Karar No: 2020/2904, Tarih: 16.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/678 E.  ,  2020/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/03/2017 gün ve 2017/9 - 2017/157 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/12/2018 gün ve 2017/2527 - 2018/8080 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... meclis kararı ile yeni bir ulaşım sistemi kabul edildiğini, sisteme dahil olmak için toplu ulaşım hat uzatma bedeli adı altında davacının 50.000,00 TL ödediğini, belediye meclis kararının Edirne İdare Mahkemesinin 2007/201 – 2007/974 numaralı kararıyla iptal edildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin davacının kusuru olmadan sona erdiğini, ödenen bedelin iadesi talebiyle başlatılan takibin davalının itirazıyla durduğunu ancak, süresinde itirazın iptali davası açılmadığını, davacının sistemde kaldığı süre dikkate alınarak 46.206,00 TL'nin takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, 17.12.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini 61.627,35 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının kendi istek ve iradesiyle bedeli ödediğini, 23.11.2011 tarih 11118 yevmiye numaralı ihtarnameyle dava konusu alacaktan feragat ettiğini, meclis kararının yargı kararı neticesinde iptal edildiğini, davalıya kusur izafesinin söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davacının tek araç ile aktarmasız yolcu taşımacılığı sistemine üye olduğu, hat uzatma bedelini ödemek suretiyle sisteme dahil edildiği, idare mahkemesinin iptal kararı gerekçe gösterilerek sisteme son verildiği, davacının 17.01.2007 ile 06.10.2010 tarihleri arasında iptal edilen hat üzerinde yolcu taşımacılığı yaptığı, belediye meclis kararında süre belirtilmediği, davalının mahalli idare olması sebebiyle en fazla 49 yıl süreyle anlaşma yapabileceği, davacının sistemde kaldığı sürenin oranlaması yapılarak alacak miktarının hesaplanması gerektiği, iptal edilen hat yerine davacıya eski hattı verildiği, yeni hattın ETUS sistemi olduğu, davacının söz konusu sisteme dahil olabilmek için başkaca ödediği bedellerin mahsup edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.