muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8620, Karar No: 2018/3875, Tarih: 07.03.2018

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3205, Karar No: 2010/3234, Tarih: 23.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/3205 E.  ,  2010/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2008

Davacı murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Ö.Çelik Yapılar İnş. Tic. San. Ltd. Şti. Ve S. Z. İnş. San. Tic. Ltd. Vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmasına göre davalılar Ö.Ltd. Şirketi, S.Z. İnş. ve San. Ltd. Şirketi'nin ve davacı O.n G.ün tüm, davacı M.G.ün 2 nolu, davacılar F. ve M.G.ün 3 nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 28.11.2005 tarihli karar Dairemizin 27.11.2006 tarihli kararı ile davacı Meral Gümüş'ün maddi zararından Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddesi gereğince hakkaniyet indirimi yapılmaması gerektiği ayrıca davacı anne ve babaya SGK'ca bağlanan aylığın en son peşin sermaye değeri düşülüp SGK'ca karşılanmayan zarar miktarı bulunmadan bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zararın aynen hüküm altına alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmakla birlikte varılan sonuç doğru olmamıştır.

Ölüm nedeniyle desteğini yitirenlerin mahrum kaldıkları destek zorarının miktarının belirlenebilmesi için hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin gözönünde tutulması gerekir.

Mahkemece bozmaya konu kararın verildiği 28.11.2005 tarihinden sonra sigorta tahsisleri peşin değerinde aylık bağlama katsayısında değişiklik olduğu gibi bilinen devre değiştiğinden sigortalının zararın hesabında esas alınacak ücrette de değişiklik olmuştur.

Mahkemece 06.11.2008 tarihinde hüküm kurulduğu halde hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre daha açık bir anlatımla ücrette meydana gelen değişiklik gözetilerek davacının maddi zararı hesaplattırılarak bundan SGK.'ca bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle karşılanmayan zararın tespit edilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hüküm tarihinden çok önceki bir tarih olan 21.07.2005  tarihinde bilirkişi raporunda bulunan maddi zarardan SGK.'ca bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

3-Davacı anne ve babanın maddi tazminat istemine gelince;

3-Davacı anne ve babanın maddi tazminat istemine gelince;

Sigortalının ölüm tarihinde yürürlükte bulunan  506 sayılı  Yasa'nın 69/1. maddesinde " geçimi  sigortalı tarafından sağlandığı  belgelenen "  ibareleri 29.7.2003  tarihli 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa'nın  35. maddesi ile değiştirilerek " sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi  çalışmayan veya 2022 sayılı yasaya göre  bağlanan  aylık hariç olmak üzere  bunlardan her  ne ad altında  olursa olsun  gelir veya aylık  almayan "  ibareleri  getirilmiştir.  Bu tür yasaların yürürlüğe girmeleri ile birlikte  derhal tesirini husule getireceği  tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda kanunların geriye  yürümesi değil ani etkisi söz konusudur. H.G.K.'nun 06.04.2005 tarihli, 2005-10-183 Esas, 2005-241 Karar nolu kararıda bu yöndedir.

Hal böyle olunca davacılar yararına olduğu anlaşılan 4958 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 69. maddesinin ihtilafa uygulanacağının, ölüm aylığı bağlanma hakkını doğuran olayın anılan yasa değişikliği olduğu dikkate alınarak şartların varlığı halinde davacılara değişikliği takip eden aybaşı olan 01.09.2003 tarihi itibariyle ölüm aylığı bağlanabileceğinin kabulü gerekir.Ne var ki somut olayda SGK. Başkanlığınca ölen sigortalının davacı anne ve babanın geçimini sağlamadığı gerekçesiyle gelir bağlama taleplerinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;  davacı anne ve babaya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan gelir veya aylık alıp almadıklarını açıklattırmak, alıyor iseler maddi tazminat taleplerini şimdiki gibi reddetmek,gelir ve aylık almıyor iseler SGK. Başkanlığını hasım göstermek suretiyle ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemli dava açmaları  için önel vermek, o davayı bu dava için bekletici mesele sayarak bu davacıların maddi tazminat istemleri ile ilgili çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar M.,F.ve M. G.ün bu yönleri  amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgililere yükletilmesine, 23.03.2010 gününde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10412, Karar No: 2010/8550, Tarih: 13.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10412 E.  ,  2010/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 01/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 20/05/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/07/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı kurum vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmiştir.

Davacı yan, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan kül ile kül döküm sahalarına dökülen kömür külleri nedeniyle, taşınmazının üzerine yanmış kömür küllerinin çöktüğünü, bu küllerin yağan yağmur ve kar sularının etkisi ile toprağa karışarak topraktaki verimi düşüren ağır metallerden olan nikel metali oranını artırdığını ve bunun sonucunda tarım arazisi vasfının yitirilerek verim kaybına neden olunduğundan uğranılan maddi zararın tazminini istemiştir.

Davalı ise, zarar verilmemesi için her türlü önlemin alındığını, çevreye kimyasal atık yaymadığını ileri sürerek yersiz ve dayanaksız açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,iki kez keşif yapılmış, ilk keşifteki bilirkişi raporu ile davacı yan taşınmazında toprak kirliliği olduğu ve verim kaybının bulunduğu saptanmış ise de yapılan ikinci keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda topraktaki ağır metallerin toprağın kendi oluşumundan kaynaklandığı,üstelik verim kaybına toprağın kirliliğinin değil, bitkinin topraktan aldığı madde miktarının etkili olduğu, dava konusu taşınmazda yetişen bitkilerin topraktan aldığı ağır metallerin düşük düzeyde bulunduğu bu nedenle de verim kaybına neden olmadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.

Davalı tarafından işletilen termik santralden çevreye yayılan atıklar nedeniyle, dava konusu taşınmazın tarım toprağı özelliğini kaybettiği ve verim kaybına neden olunduğu ileri sürüldüğüne göre uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; ziraat fakültelerinin toprak, bitki ve tarım ekonomisi bölümlerinden seçilen uzman akademisyenler ile çevre mühendisi ve ziraat odasının dava konusu yerle ilgili bilgi ve deneyimi bulunan temsilcisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmaz üzerinde keşif yapılmalı, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Toprak Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nün örnek toprak inceleme raporunda da belirtildiği gibi, toprak kirliğinin belirlenebilmesi amacıyla dava konusu taşınmazı iyi temsil edebilecek çok sayıda ve farklı noktalardan alınacak toprak örnekleri ile kömür küllerinden hiç etkilenmeyen aynı nitelikteki taşınmazlardan aynı yöntemle alınacak toprak örnekleri yukarıda adı geçen Enstitü'de incelettirilmeli, dava konusu taşınmazın toprak yapısı araştırılarak, tarım toprağı özelliğini kaybedip kaybetmediği, kömür küllerinin kalıcı etki meydana getirip getirmediği, taşınmaz tarım toprağı özelliğini kaybetmişse veya kalıcı etki meydana gelmişse bunun davalıya ait işletmeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, bu kayıp ve kalıcı etkinin hangi oranda olduğu; yine toprağa karıştığı iddia edilen maddelerin taşınmazın bulunduğu yerde yetiştirilecek ürüne zarar verip vermediği, ürünün gelişmesini ve beslenmesini etkileyip etkilemediği, etkilemişse bunun hangi oranda gerçekleştiği de gerekirse ilgili birimlerde analiz yaptırılarak belirlenmelidir. Bu analizler sonrasında iki bilirkişi raporu arasındaki özellikle verim kaybının nedeni konusundaki çelişki giderilmeli, yeterli açıklama içeren, denetime elverişle rapor ile dava konusu taşınmazda verim kaybı olup olmadığı, varsa oranı ve tazminat olarak miktarı saptanarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek birbirine çelişik raporlarla, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/12667, Karar No: 2012/9827, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12667 E.  ,  2012/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2480, Karar No: 2016/6746, Tarih: 09.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2480 E.  ,  2016/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık hakkında 2004 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azaltılması sonucunu değiştirecek şekilde yasak belge ve diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/l.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında 2005 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azaltılması sonucunu değiştirecek şekilde yasak belge ve diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık hakkında 2006 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azaltılması sonucunu değiştirecek şekilde yasak belge ve diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

III-Sanık hakkında 2006 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azaltılması sonucunu değiştirecek şekilde yasak belge ve diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın Yönetim Kurulu Başkanı olduğu dönemde şirketin yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azaltılması sonucunu değiştirecek şekilde yasak belge ve diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suratiyle vergi ziyaına neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar beraat kararı verilmiş ise, dosyada mevcut vergi raporlarının incelenmesi sonucunda, vergi denetmenliğine yapılan ihbar üzerine usulüne uygun şekilde alınan arama kararına istinaden şirkette ve ihbara konu yerlerde yapılan arama neticesinde, içerisinde şirket ile alakalı muhasebe kayıtlarının bulunduğu sabit disklerin ele geçirildiği, dijital kayıtların mükellef kurum tarafından ibraz edilen defter ve belgelerde yer alan kayıtların birbiriyle uyumlu olmadığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, dosyanın Sayıştay uzman denetçilerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdii edilerek aramada ele geçirilen disklerde yer alan kayıtlar ile şirketin yasal defter ve belgelerindeki kayıtlar karşılaştırılarak, yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemlerin vergi matrahının azaltılması sonucunu değiştirecek şekilde yasak belge ve diğer kayıt ortamlarına kaydedilip edilmediği açıkça tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.