muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7407, Karar No: 2014/1284, Tarih: 28.01.2014

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen, adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen, adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 158/1-f, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince adli para cezası uygulanmasına ilişkin kısımdan sırasıyla "suça konu meblağın iki katı olan (6,200x2=12,400)TL”, “6.200 TL” ve “5.166 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "620 gün", “310 gün”, “258 gün” adli para cezası ibarelerinin ve 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere “Sanık hakkında hükmolunan 258 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 5.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3831, Karar No: 2015/13592, Tarih: 17.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3831 E.  ,  2015/13592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2011/383-2013/372

Taraflar arasında görülen davada .... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2013 gün ve 2011/383-2013/372 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/11/2014 gün ve 2013/15541-2014/17625 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008 yılında kullandığı kredinin kapatılmasından sonra kredinin teminatı olarak sahip olduğu taşınmaz üzerine konulan ipoteğin fekki talep edilmesi üzerine davalı bankanın 15/09/2009 tarihli yazısı ile müvekkil şirketin dava dışı .... ....'nün kullandığı krediye kefil olduğu gerekçesiyle ipoteğin fekki talebini reddettiğini, müvekkili şirketin maddi bakımdan ihtiyacı olması nedeniyle söz konusu taşınmazı sattığını, satış bedelinin 239,975,78 TL’sine davalı bankanın dava dışı .... ....’nün kredi borcu nedeniyle bloke koyduğunu, ancak dava konusu ipotek işleminin baştan itibaren geçersiz olduğunu, ipotek verme işleminin dava dışı şirket müdürü .... .... tarafından yapıldığını, .... .....’nın üçüncü kişilerin borcu için ipotek verme yetkisi bulunmadığını, müvekkili şirketin sahip olduğu tek taşınmazın ancak ortaklar kurul kararı ile ipotek verilebileceğini, müvekkili şirketin bu ipotek sözleşmesiyle hiç kimsenin borcuna kefil olmadığını, .... ....’nün kullandığı krediye bağlı olarak davalı bankaca başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ve itirazın iptali davasının derdest olduğunu ileri sürerek, 239.975,78 TL'nin ve 100.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin şahsi kredileri yanında kefil olduğu krediler bulunduğunu, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 22/f. maddesinde, davacının verdiği ipoteğin hem kendi kullandığı kredilerin hem de başka firmalara olan kefalet borcunun teminatı olduğunun düzenlendiğini, yine ipotek resmi senedinin 2. sayfası şartlar başlığının 1. maddesinde de “söz konusu ipoteğin davacının kefalet borçlarını da kapsadığının açıkça yazıldığını, davacı şirketin dava dışı .... ....’nün borcuna kefaletinin geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu ipotek senedinin davacı şirket yetkilisi ... ... tarafından imzalandığı, davacı şirketin anasözleşmesi, ortaklar kurulu kararı ve .... Ticaret Sicil Memurluğu’nca düzenlenen hükmi şahsiyet belgelerinin hiç birinde davacı şirket müdürü .... ....'nın davacı şirket adına kefalet altına girme yetkisine yer verilmediği, şirket müdürü ... ...'nın davacı şirket adına dava dışı 3. kişi .... ....'nün borcu nedeni ile davalı bankaya karşı kefalet sorumluluğu altına girmesi mutlak butlanla yok hükmünde olup, mutlak butlanla batıl olan bir işlemin 3. kişilere karşı da ileri sürülmesinin mümkün olduğu, davalı bankanın ipotek senedini düzenlerken davacı şirket müdürünün yetki kapsamını belirleyen yetki belgesini gördüğü, basiretli bir tacir olarak ortaklar kurulu kararını da istemesi gerektiği, söz konusu işleme onay da verilmediği, şirketin maksat ve konusu dışına çıkan bir iş veya işlemin yönetim kurulu veya temsilciler tarafından yapılabilmesinin TTK’nın 443/2 maddesi uyarınca genel kurulca verilecek özel yetkiyle mümkün olduğu, davalı bankaya ipotek verilen taşınmazın davacı şirketin üzerinde mobilya imalatı yapılan fabrikasının da bulunduğu tek taşınmazı olduğu, şirket müdürünün tek başına temsil yetkisine dayanarak bu taşınmazı şirketin iştigal konuları ve şirketin kendi borcu dışında dava dışı 3. kişinin borcuna karşılık kefalete dayalı ipotek olarak vermesi TTK’nın 542 maddesi yollamasıyla aynı yasanın 321. maddesi ve TTK’nın 443/2 maddesine aykırılık oluşturduğundan şirket müdürü .... ....tarafından 3. kişi ... ....'nün borcuna kefil olunması ve dava konusu taşınmazın ipotek verilmesi işleminin geçersiz olduğu, manevi tazminat davasının koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.11.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3815, Karar No: 2016/7975, Tarih: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3815 E.  ,  2016/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 09.01.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.02.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3011, Karar No: 2018/3882, Tarih: 21.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3011 E.  ,  2018/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 22/12/2015 tarihli kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tefhimle infaza esas olan 28.05.2014 tarihli kısa kararda, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hapisten çevrilerek adli para cezası tayin olduğu halde gerekçeli kararda doğrudan adli para cezası verilmesi suretiyle gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması kanuna aykırı ise de; infaza esas alınan karararın kısa karar olduğu, hal böyle olunca temyize tabi olan bu hüküm yönünden, temyiz istemi reddine dair 10.07.2014 tarihli ek karar kanuna aykırı olduğu anlaşılıp, kaldırılarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 116/1.maddelerine düzenlenen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 66/1-e, 67/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.05.2018 tarihinden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16641, Karar No: 2014/7075, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/16641 E.  ,  2014/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2008/177-2012/166

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2011 tarih ve 2008/177-2012/166 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada halef olanlar R.. A.. vekili ve E. Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü hazır bulunan davacılardan R.. A.. vekili Av. E. D. ile davacılardan E. Sigorta A.Ş. vekili Av. B. Ç. ve davalı M/V L.Gemisi Donatanı D. Srl'ye İ. C. Gemi Hizmetleri ve Acen. A.Ş. vekili Av. N.S. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı geminin F.Sahili'nin S. P. Limanı'ndan müvekkillerine ait kakao çekirdeği emtiasını taşıdığını, yükün gemiye 08.03.2008 tarihinde yüklendiğini, tahmini varış zamanının 28.03.2008 tarihi olarak verildiğini, geminin Malta civarında motor arızası verdiğini ve romörkör yedeğine alınarak 14.05.2008 tarihinde A.K.Limanı'na geldiğini, yükte zarar oluşma ihtimalinin kuvvetli olması üzerine Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/192 D.İş sayılı dosyası üzerinden bilirkişi tespiti yapıldığını, geminin denize ve yüke elverişli olmadığı gibi gecikme nedeniyle de taşınan yükte zarar meydana geldiğini ileri sürerek şimdilik 4.000.000 USD karşılığı 4.857.200 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ambarlar içindeki yükün istiflenmesinin yükleten tarafından bizzat gerçekleştirildiğini, geminin teknik donanımı ve havalandırma sisteminin çalışır durumda olduğunu, kakao yükündeki hasarın yükleme limanında yükün ambarlara doğru istiflenmemesi, ambar duvarlarından belli bir mesafe bırakılarak ve dunnage tahtaları ile ayrılmadan istiflenmiş olmaları nedeniyle oluştuğunun, geminin yolculuk başlamadan önce denize, yola ve yüke elverişli olduğunu, taşıyanın meydana gelen zarardan sorumlu olmadığını, zarar tutarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

R.. A.. vekili, müvekkilinin davaya konu hasar nedeniyle D. B.San. A.Ş'ye 466.738,50 USD ve E. Gıda A.Ş'ye 90.580,77 USD hasar tazminatı ödediğini, hasarlanan emtianın satılması nedeniyle 1 nolu davacıya ödenen tazminattan 107.992,08 USD düşüldüğünde bakiye 358.746,62 USD, 2 nolu davacıya ödenen tazminattan da 9.313,20 USD düşüldüğünde bakiye 81.267,20 USD ödendiğini, davaya halef kabul edilmelerinin gerektiğini ileri sürerek 440.014,19 USD için davacıların halefi olarak davaya kabullerine, davalıdan 440.014,50 USD’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

E. Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin davaya konu hasar nedeniyle D. B. San. A.Ş'ye 466.738,50 USD ve E. Gıda A.Ş'ye 90.587,77 USD hasar tazminatı ödediğini, hasarlanan emtianın satılması nedeniyle 1 nolu davacıya ödenen tazminattan 107.992,08 USD düşüldüğünde bakiye 358.746,62 USD, 2 nolu davacıya ödenen tazminattan da 9.313,20 USD düşüldüğünde bakiye 81.267,20 USD ödendiğini, davaya halef kabul edilmelerinin gerektiğini ileri sürerek 440.014,19 USD için davacıların halefi olarak davaya kabullerine, 440.014,19 USD’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleşen mahkemenin 2008/409-2009/40 karar sayılı davada davacı A.. A.. vekili, 21/04/2011 tarihli dilekçesinde davadan feragat ettiğini, belirtmiş, 07/06/2011 tarihli duruşmada da aynı beyanlarını tekrar etmiş, birleşen davada davalılar vekili de feragate bir diyecekleri ile masraf ve ücreti vekalet talepleri olmayıp, teminat mektubunun iadesine muvafakat ettiğini beyan etmiş ve beyanlarını imzaları ile tasdik ettikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşımaya konu geminin 1 nolu ambarında tahliye edilen yükün kullanılabilir durumda olması ve geminin olağanüstü denizler ile karşılaşması ve ambar içinde kullanılacak her fazla daneç tahtasının içinde çok miktar nem barındırması nedeniyle terleme riskini arttırması, havalandırma yolu ile günümüzde mevcut yöntemler ve bu tip yüklerde konvansiyonel gemilerde yeterli bir havalandırmanın fiilen mümkün olmaması ve geminin hava müsaade ettiği sürece ambarlarını havalandırdığı anlaşıldığından taşıyanın kusursuz olduğu, yine konşimentolarda atıf yapılmış olan navlun sözleşmesinin hükümlerine göre taşımanın FIOS esasıyla yapıldığı, buna göre yük ilgilileri tarafından yapılan istifin sebep olduğu zarardan donatanın ve taşıyanın sorumlu tutulması mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı D. B. Sanayi Ürünleri A.Ş. ile E. Kahvecilik ve Gıda A.Ş'nin açtığı dava yenileninceye kadar işlemden kaldırılmış olmakla, süresi içinde yenilenmemesi sebebi ile HMK'nın 150 ve devam maddeleri gereğince açılan davanın bu sebeple açılmamış sayılmasına, temlik alanlar E.. A.. ve R.Sigorta A.Ş'nin açtığı davanın reddine, birleşen davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, R.. A.. vekili ve E. Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, R.. A.. vekili ve E. Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, deniz yolu ile taşıma sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince, navlun sözleşmesinde mevcut FIO/FIOS kayıtları nedeni ile taşıyanın yükleme, istif ve boşaltmadan kaynaklanan bir sorumluluğu bulunmadığı ve yolculuk esnasında meydana gelen hasardan dolayı yükleten tarafından gerçekleştirilen bu ihmalin kaptan tarafından saptandığına ve saptanabilirliğine dair herhangi bir delil bulunmadığı, kaptanın TTK'nın 974. maddesi uyarınca sorumlu tutulması mümkün olmadığı mütaala edilmiştir. Ancak, her ne kadar FIOS kaydının varlığı halinde yükleme, istif ve boşaltma işlemleri taşıtana devredilmekte ise de, bu konuda kaptan da söz konusu işlemlerin uygun bir biçimde yapılmasına özen göstermek zorundadır. Çünkü esas itibariyle yükleme ve istif kaptanın donatanı temsilen yerine getirdiği bir yükümlülük olup, yükleme işi sözleşmeyle başka kişilere ait olsa bile kaptan yine de istife bakmalı, geminin denge ve emniyeti bakımından gerekli denetimi yapmalıdır. (Gönen Eriş, Deniz Ticareti ve Sigorta, Ankara 1990, sy 311) Kaptanın herşeyden önce geminin sefere elverişliliğinin sağlanması hususunda nezaret yükümlülüğü bulunmaktadır. FIOS kaydının bulunması halinde ise istifin gereği gibi yapılıp yapılmadığına nezaret yükümlülüğü vardır. FIO/FIOS kaydı emredici nitelikteki TTK 1061. madde hükmünü bertaraf etmez. Kaptanın nezaret görevini tedbirli bir kaptan gibi yerine getirmemesi halinde meydana gelen zarardan taşıyıcının sorumluluğu doğacaktır. Bu nedenle FIO/FIOS kaydının varlığına rağmen kaptanın yolculuk süresince geminin dengesinden, yükleri muhafaza yükümlülüğünü ihlalinden sorumluluğu doğar. Bu bakımdan aksine görüş beyan eden bilirkişi raporuna itibar edilemez. Ayrıca, bilirkişi raporunda gemi jurnali, Brokers Bell raporuna göre gemi Akdeniz içinde 23.03.2008 ila 28.03.2008 tarihleri arasında ağır hava şartlarına maruz kalmış, istifte de hata yapılmış ve gemi ambarlarında hava şartları izin verdiği ölçüde havalandırma yapılmış olması nedeniyle taşıyanın kusursuzluğuna gidilebileceği belirtilmiş ise de, dava konusu yük, geminin 3 ambarında taşınmış ve 1 nolu ambarda bulunan emtiada hasar olmayıp, 2 ve 3 nolu ambarda bulunan emtiada hasar meydana gelmiştir. O halde, somut uyuşmazlıkta yükün taşınması sırasında, istiflemedeki kusur, kaptanın yükleme ve istiflemeye nezaret ve yolculuk esnasında da yükün muhafazası yükümlülüğünde bir ihmali bulunup bulunmadığı ve ayrıca yükün bulunduğu 3 ambardan sadece ikisinde hasar meydana gelmesi nedeni de araştırılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün temyiz eden davacılar R.. A.. ve E. Sigorta A.Ş. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar R.. A.. vekili ve E.Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada M/V L.Gemisi Donatanı D. Srl'ye İzafeten C. Gemi Hizmetleri ve A. A.Ş'den alınarak asıl davada davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden R.. A.. ve Ergo Sigorta A.Ş'ye iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14511, Karar No: 2022/620, Tarih: 19.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14511 E.  ,  2022/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2021 tarihli ve 2019/476 esas, 2021/113 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 04/03/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05/10/2018 tarihli ve 2018/20467 soruşturma,2018/2599 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu, merci ve süresinin gösterildiği, kararın şüpheli müdafiine 22/10/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 28/11/2018 tarihli ve 2018/5384 DS sayılı çağrı yazısının 14/12/2018 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu,19/12/2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevk edildiği, hastanenin 24/01/2019 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının belirtilmesi üzerine denetim planı hazırlandığı, 07/03/2019 tarihli grup seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 14/03/2019 tarihli uyarı yazısının 08/04/2019 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin 07/03/2019 günü istirahatlı olduğuna dair Kocaeli Acıbadem Hastanesinin raporunu sunarak mazeret bildirdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 11/04/2019 tarihli kararı ile “yükümlülüğünü aksatacak şekilde Müdürlüğün yetki alanı dışına çıktığı” gerekçesiyle mazeretin reddine karar verildiği, red kararının şüpheliye tebliğ edilmediği, uyarılmasından sonra 12/04/2019 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle 16/04/2019 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 18/04/2019 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,