muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2662, Karar No: 2015/12962, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2662 E.  ,  2015/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/269-2013/198

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5417, Karar No: 2018/9942, Tarih: 25.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5417 E.  ,  2018/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18865, Karar No: 2010/1237, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18865 E.  ,  2010/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3079, Karar No: 2008/326, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3079 E.  ,  2008/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç seyir halinde iken, davalı şirket çalışanlarının birikmiş suyu motorla karayolu üzerine boşaltmaları ve yolun güvenliğini tehlikeye düşürmeleri nedeniyle kaza yaparak hasarlandığını belirterek,sigortalısına ödediği 16.198.00 YTL tazminattan, davalının %30 kusur oranına isabet eden 4.859.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranına ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, 4.859.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 262.40.-YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1633, Karar No: 2011/14536, Tarih: 05.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/1633 E.  ,  2011/14536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması ,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 154/2, 62, 52/2. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 1.000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısmın çıkarılarak, yerine mahkemenin cezayı alt sınırda takdiri doğrultusunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK nun. 154/2. madde ve fıkrası uyarınca 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezası 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkraları gereğince 4 gün adli para cezasının bir gün karşılığı takdiren 20 TL üzerinden hesap olunarak 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.12.2011 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7280, Karar No: 2012/8512, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7280 E.  ,  2012/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... l.Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 4.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dosya incelendiğinde; 16.10.1995 doğumlu anne...'dan 30.08.2010 tarihinde evlilik dışı doğan ...'un vesayet altına alınması hususu ihbar edilen ... l.Sulh Hukuk Mahkemesinin, küçüğü doğuran kadın-annesini vasi tayin etmek üzere yargılama yaptığı, kendiside küçük olan ananın mernis adresinin "... mahallesi, ... sokak, No: 140/1, .../..." olması nedeni ile yetkisizlik kararı verdiği, ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesince sözü geçen adreste ikamet eden küçüğün anneannesinin huzurda vasi adayı olarak dinlendiği, torununa vasi olmak isteyen anneannenin duruşmada küçüğün annesi ile birlikte "... mahallesi, 128.sokak, No: 5, .../..." adresinde ikamet ettiğini beyan etmesi üzerine mahkemece ... Sulh Hukuk Mahkemesine karşı yetkisizlik kararı verdiği anlaşılmıştır.

Şu halde mahkemece kendisine vasi atanması dava edilen küçüğün vasi adayı tarafından beyan edilen adreste ikamet edip etmediğinin kolluk marifeti ile araştırılmadan yetkisizlik karan verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; küçüğün adresi olarak kabul edilen doğru olup olmadığının araştırılması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8, Karar No: 2013/1458, Tarih: 09.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-8 E.  ,  2013/1458 K.**

* HAKSIZ ŞİKAYET NEDENİYLE KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

* ŞİKAYET HAKKININ YASAL SINIRLAR İÇİNDE KULLANILMASI

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI KARARININ MANEVİ TAZMİNAT DAVASINA ETKİSİ

* HUKUK/CEZA İLİŞKİSİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Urla Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.07.2009 gün ve 2008/416 E., 2009/398 K. Sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 18.01.2011 gün ve 2009/13191 E., 2011/245 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2013/389, Karar No: 2013/17663, Tarih: 07.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/389 E.  ,  2013/17663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2010/289-2012/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'un, 25.05.2010 günü yolcu olarak bulunduğu İ.E.T.T otobüsünden tam olarak inmemişken, davalı sürücü ...'ün inenleri kontrol etmeden hareket etmesi neticesinde otobüsün arka tekerlekleri altında kalarak hayatını kaybettiğini, müvekkilinin, aracın sigorta şirketinden 30.000 TL tazminat aldığını, fakat bu miktarın müvekkilinin ne elem ve acısını dindirdiğini ne de annesinin sağ olmasından dolayı elde edeceği destekten yoksun kalma zararını karşılayacağını, müvekkilinin annesi ile babasının 1998 yılında davacı henüz 11 yaşındayken boşandıklarını, müvekkilin annesiyle 2008 yılından itibaren birlikte yaşamaya başladıklarını, anne sevgisine tam olarak erişemediğini, annesiyle yeni yaşamaya başlamışken bu kazanın meydana geldiğini, davalı sürücünün tam kusurlu olarak muris ...'un ölümüne sebebiyet verdiğini, davalı İ.E.T.T'nin de davalı sürücü ile birlikte sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 1.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın oluş şekli incelendiğinde müvekkilinin kusurlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İ.E.T.T İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacının beyanlarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı sürücü ...'ün kazanın oluşumunda %100 kusurlu bulunduğu, yolcu taşıyan İETT veya halk otobüslerinin yaptığı kazalardan dolayı İETT İşletmesi'nin de ortaklaşa sorumlu olduğu, davacının annesinin ölümü nedeniyle derin acı ve ızdırap yaşadığı gerekçesiyle, 1.000 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 853,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8861, Karar No: 2017/16923, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8861 E.  ,  2017/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 1254 ada 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11406, Karar No: 2013/10947, Tarih: 11.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11406 E.  ,  2013/10947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 48 ve 53 parsel sayılı sırasıyla 55450,00 m2 ve 54625,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydına ve tapu kaydına dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının gayri sabit sınırlı olduğunu, davalılar adına kayıt miktarından fazla yer tespit edildiğini öne sürerek, davacı ... tapu kaydına dayanarak, davacı ... ise miras yolu ile gelen hakka ve tapu kaydına dayanarak tespite itiraz etmişlerdir. Yargılama sırasında ... harici satın almaya dayanarak, ... ise “kayden” satın almaya dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece davacılar Hazine, ... ve ...'ın davalarının ayrı ayrı reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, katılan davacılar ... ve ...'ün talepleri yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazların aynı sicilden gelen Aralık 1951 tarih 48, Ağustos 329 tarih 70 ve 80 sayılı tapu kayıtları ile 1937 tarih 25 sayılı vergi kaydı kapsamında kaldıkları, her ne kadar davalılar dayanağı tapu kayıt miktarından fazla olacak şekilde tespit yapılmış ise de dava konusu taşınmazların tespitlerine esas alınan 1937 tarih 25 sayılı vergi kaydı miktarının 23 hektara çıkarıldığı, vergi kaydının revizyon gördüğü dava konusu 48, 53 ve dava dışı 47 parsel sayılı taşınmazların yüzölçüm toplamları vergi kayıt miktarından daha az olup dayanak vergi kaydının da zilyetlikle birleştiği, bir an için aksi düşünülse dahi kayıt miktar fazlası olan taşınmaz bölümü yönünden tespit tarihinde davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, ayrıca davacı Hazine'nin dayanağı Haziran 312 tarih 1, 2 ve 3 sayılı tapu kayıtlarının ise taşınmazlara uymadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6099, Karar No: 2024/8922, Tarih: 22.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6099 E.  ,  2024/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/219 E., 2023/411 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ikinci kez İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... bünyesinde dava dışı ... Kent Hizmetleri AŞ (... AŞ) sigortalısı olarak çalıştığını, davalı ... ile dava dışı Şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı işleme dayandığı hususunun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişlerince dava dışı Şirket bünyesinde yapılan teftiş sonucunda düzenlenen 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı muvazaa raporunda tespit edildiğini, davalının raporun iptali için İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 2014/468 Esas sayılı dosyasında açtığı davada Bakanlığın tespit raporunun yerinde olduğunun tespiti ile davanın reddedildiğini, kesinleşmiş muvazaa olgusu nedeniyle müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı ... işçisi sayılarak geçmişe dönük ücret ve alacaklarının belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, aile ve çocuk yardımı, yakacak yardımı, ramazan yardımı, kurban ve yılbaşı yardımı, izin yardımı, öğretim yardımı, yemek yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı, sorumluluk yardımı, vasıta ücreti yardımı ile fazla çalışma ücreti fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, dava dilekçesinde bahsi geçen muvazaa tespit raporunun iptaline ilişkin davanın kesinleşmediğini, bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacının dava dışı Şirket çalışanı olduğunu, müvekkili Belediye ile dava dışı Şirket arasındaki ilişkinin geçerli asıl işveren alt işveren ilişkisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, zira söz konusu dava dışı Şirket ile yapılan ihalelerin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na (4734 sayılı Kanun) uygun şekilde yapıldığını ve ihale konusu işleri 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 67 nci maddesinde sayılan işlerden olduğundan üçüncü kişilere gördürülmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli kararı ile; toplanan kanıtlar ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak kesinleşmiş muvazaa tespiti nedeniyle davacının, dava dışı Şirket nezdinde geçen çalışmaları yönünden başlangıçtan itibaren davalı Belediyenin işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile; İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2016/130 Esas, 2017/432 Karar sayılı kararı ile ... AŞ'nin aslında Belediyeye ait bir firma olduğu, gerçekte Şişli Belediyesine eleman temin ettiği, bu durumun da muvazaa olgusunu ortaya çıkardığının tespit edildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, sonradan yürürlüğe giren alt işveren işçilerinin asıl işveren nezdinde sürekli işçi kadrolarına geçişini düzenleyen 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinin Bakanlığın muvazaa tespitine yönelik açılan iptal davasına bir etkisinin olmadığı, davalının muvazaa ve husumet itirazlarının yerinde görülmediği, Mahkeme kararının usul ve kanuna uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.11.2020 tarihli kararı ile; davacının çalışma dönemini kapsayan ihale sözleşmeleri dosya arasına celp edilerek, kesinleşen muvazaa tespiti dışında kalan davaya konu olan dönemler bakımından, söz konusu dönemlere ilişkin ihalenin kapsamının tespit edilmesi, 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5393 sayılı Kanun'un 67 nci maddesi hükümleri dikkate alınmak suretiyle ve her ihale dönemi kendi içinde değerlendirilerek davalı ile dava dışı ... AŞ arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin usulüne uygun olarak kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar