muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2560, Karar No: 2013/15544, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2560 E.  ,  2013/15544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen maaşın yeniden bağlanarak kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, eski eşinden TMK.nun 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak 16/03/2006 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı ve ölen babasından dolayı kendisine ölüm aylığı bağlanması için kuruma yaptığı başvurunun kabul edildiği anlaşılmıştır. Kurumca, isimsiz ihbar üzerine başlatılan soruşturma neticesinde düzenlenen 01/09/2010 tarihli Kontrol Memuru raporunda; ... Mahallesinde yapılan çevre soruşturmasında, yazılı beyanda bulunmaktan imtina eden komşuların sözlü beyanlarında, davacının, eski eşi ve oğlu ile birlikte bu adreste yaşadıklarını bildirdikleri görülmüş; mahkemece nüfus müdürlüğünden temin edilen adres hareketlerinin incelenmesinde; davacının 24/11/2008 tarihinde adres beyanında bulunduğu, öncesinde adres kaydının bulunmadığı, eski eşin ise 28/03/2007 tarihinden itibaren ... Mah. de kayıtlı olduğu, adres kayıtlarının çakışmadığı anlaşılmakla birlikte; Seçim Müdürlüğünden alınan kayıtlara göre davacı ve eski eşinin, 2006 yılında boşanmalarına rağmen, 2007 seçimlerinde eski eşe ait ... Mahallesindeki yerleşim yerinde kayıtlı oldukları ve oy kullandıkları tespit edilmiştir. Kolluk tarafından düzenlenen 06/06/2012 tarihli tutanakta ise, davacı ve eski eş arasında fiili birlikte yaşamın bulunmadığı bildirilmiş, davacının dosyaya sunduğu adına yapılmış aboneliklerin, kontrol memuru raporundan sonra düzenlendiği görülmüş, dosayaya sunulan ve davacı adına düzenlenen 09/09/2008 tarihli sabit telefon hattı abonelik sözleşmesinde, eski eşine ait yerleşim yeri adresini gösterdiği anlaşılmıştır. Mahkeme huzurunda dinlenen davacının kızı tanık Özlem; babası ve annesi arasında boşanma sonrası fiili birlikte yaşamın olmadığını, annesinin bir dönem kendisi ile birlikte kaldığını, bu dönemde üst kattaki dairede de babasının yaşadığını beyan etmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihi itibari ile, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden(... Mah., ... Selim Mah., ... Mah.) kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5474, Karar No: 2010/18021, Tarih: 06.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5474 E.  ,  2010/18021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 06/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6991, Karar No: 2012/11059, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/6991 E.  ,  2012/11059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Kale köyünde Orman Yönetimi tarafından kısmî ilân süresi içerisinde açılan 2008/40 ilâ 58 esas sayalı orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz davalarında, davalı olan tüm parsellerin davalı bulundukları dosya numaralarını belirtir bir liste şekline getirilerek,

2) Çekişmeli Kale köyü 180 ada 34 parsel sayılı taşınmaz yukarıda anılan dosyalarda davalı ise dava dosyasının,

3) Kale köyünde bulunan tüm taşınmazları, mevkii mevkii bir arada gösterir 1/5000 ölçekli kadastro pafta örneğinin,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6408, Karar No: 2019/14594, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6408 E.  ,  2019/14594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36 maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36 maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçe ve harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12276, Karar No: 2009/11222, Tarih: 26.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12276 E.  ,  2009/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8619, Karar No: 2011/11361, Tarih: 25.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/8619 E.  ,  2011/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada mevcut tüketim ekstrelerinin incelenmesinden, tutanak öncesi ve sonrası tüketimlerin birbirine yakın ve orantılı olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemenin kabul ve bozma değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6687, Karar No: 2024/7048, Tarih: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/6687 E.  ,  2024/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/6 E., 2016/153 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı beraatlerine, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ayrı ayrı şikayetin geri alınması nedeni ile kamu davalarının düşmesine, özel belgede sahtecilik suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrir olarak, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin ikinci fıkrası delaleti ile 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... temyizinde, imzayı kendisinin attığını yargılamada belirttiği, mağdur ...’in TC kimlik numarasını kendisi söylediği için bildiği, yoksa nereden bilebileceği, mağdur ...'in telefonda kendisi yerine imza atmasını istediği, mağdur ...’e zaten kira bedelini ödediği, eksik soruşturma ile savunma hakkının kısıtlandığı, telefon kayıtlarının incelenmesini istediği, kamuya yararlı bir işte çalışıp çalışmayacağının sorulmadığı gerekçeleri ile kararın bozulması istenmiştir.

1. Sanık ... temyizinde, imzayı kendisinin attığını yargılamada belirttiği, mağdur ...’in TC kimlik numarasını kendisi söylediği için bildiği, yoksa nereden bilebileceği, mağdur ...'in telefonda kendisi yerine imza atmasını istediği, mağdur ...’e zaten kira bedelini ödediği, eksik soruşturma ile savunma hakkının kısıtlandığı, telefon kayıtlarının incelenmesini istediği, kamuya yararlı bir işte çalışıp çalışmayacağının sorulmadığı gerekçeleri ile kararın bozulması istenmiştir.

2. Sanık ... temyizinde, lunapark kurmak üzere belediyenin boş yer göstererek izin verdiği, bir adamın yanlarına gelerek buranın kendi arsası olduğunu dediği, belediyenin yanlış yer verdiğini dedikleri, mağdurla 1.000,00 TL’ye anlaştıkları, mağdurun TC kimlik numarasını verdiği ve kendi yerine eşinin imza atmasını istediği, kendisinin bu olayla hiç alakası olmadığı, sadece luna parkın ruhsatının üzerine olması nedeni ile ceza aldığı, beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçeleri kararın bozulmasını istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede, sanıkların, mağdur ...’ın şirketi adına kayıtlı tapulu taşınmazlar hakkında, mağdur ...’ın bilgi ve rızası olmaksızın bedelsiz 41 gün kullanıma dair sahte kira sözleşmesi düzenlediği, imzayı mağdur ... adına sanık ...’ın attığı kiracı olarak sanık ...’in imzaladığı, sahte kira sözleşmesinin Malkara Belediye Başkanlığına verilerek bu yerlerde Lunapark kurulmasına izin verilmesi için başvurulduğu, ...'ndan alınan izin sonrası bu kez elektrik bağlanılması için ... Malkara Başmühendisliği'ne sahte kira sözleşmesinin ibraz edildiği ve ... tarafından elektrik bağlanılarak taşaınmazlar üzerinde Lunapark kurulduğu iddia edilmiştir.

2. Sanıklar; sahte kira sözleşmesine imzanın mağdur ...'ın bilgisi ve rızası dahilinde sanık ... tarafından atıldığını savunmuştur.

3. Mağdur ... soruşturma aşamasındaki ifadelerinin birlikte değerlendirilmesinde, kendisi yerine imza atılmasını söylemediğini, sanık ... ile lunaparkın kurulması akabinde sanığın kendisini araması sonucu konuştuğu, anlaştıkları ama yazılı sözleşme düzenlemediği, kendisi yerine imza atılmasını da söylemediği, anlaştıkları paranın da sadece 600,00 TL kısmının kendisine ödendiği, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirtmiştir.

4. Mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile sanıklar hakkındaki kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesine, özel belgede sahtecilik suçundan ise sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile sanıklar hakkındaki kamu davalarının ayrı ayrı düşürülmesine, özel belgede sahtecilik suçundan ise sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak;

a. Sanık ...'ın, önceki mahkumiyetlerinden cezası daha ağır olanının tekerrüre esas alınması gerekliliği,

b.Sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu nedenleri ile karar hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR