muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/864, Karar No: 2023/5662, Tarih: 14.12.2023

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/758 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1-Eksik inceleme ile hatalı hüküm verildiğine,

2. Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel mahkemenin kabulü;" Sanık ... hakkında Kültür ve tabiat varlıklarını koruma kanununa muhalefet suçundan 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın mülkiyetinde olan ancak sit alanı içerisinde bulunan Osmangazi İlçesi, Tahtakale Mahallesi, 5557 Ada 10 sayılı parselde bulunan taşınmazın sanık tarafından izin almadan yıkıldığının iddia edildiği, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek taşınmazın kendi kendine yıkıldığını, zaten aldığında her tarafı çökmüş yıkık vaziyette olduğunu, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığını, bundan sonra taşınmazda herhangi bir şey yapmadığını, her iki parselin bitişik olduğunu, sadece yerinde çukurlar oluşunca bir kaza olmaması amacıyla çukuru kapattığını savunduğu, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/740 esas 2013/936 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında sit alanı içerisinde 161 pafta, 639 ada 34 ve 35 parsellerde bulunan taşınmazları yıktığı iddiasıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporuna göre sonradan taşınmazın bulunduğu yerdeki parsel numaralarının değiştiği, sanığın 7. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığı 5557 ada, 11 nolu parsel ile iş bu dosyadaki suça konu 5557 ada 10 nolu parsellerin bitişik parseller olup ve keşif tarihi itibari ile binaların yerinde bulunmadığı, ayrıca dosya içerisindeki resimlerden 10 ve 11 numaralı parsellerin birbirine bitişik yapılar olduğunun tespit edildiği, suça konu parselin eski yapı olması nedeni ile çoğunluğunun ahşap yapıdan oluştuğu ve dosyada mevcut resimlerden de hali hazırdaki diğer yapıların da ahşap görünümlü olup, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyası içerisindeki resimlerden de yıkılan yapının ahşap yapı olduğu daha önce bitişik parseldeki yapının yıkılmış olması nedeni ile suça konu yapının da zaman içerisinde kendiliğinden yıkılma ihtimalinin bulunduğu, bu konuda bir tespitin yapılamadığı, sanığın tescilli binayı yıktığına dair bir kanıtın bulunmadığı, sanığın yüklenen suçu işlediği hususunun şüpheli olup, şüpheden sanık faydalanır ilkesi gereğince mahkumiyetin gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." denmiştir.

B.Sanık savunmasında;"Ben söz konusu taşınmazı 7-8 yıl önce aldım, aldığımda projesi vardı, projeye göre altında betonarme üstünede aynısını yapmak üzere bir projeydi, aldığım kişiler bu projeyi çıkarmışlardı, proje kurul tarafından onaylanmıştı, ben aldığımda zaten yer yıkıktı, her tarafı çökmüştü, içerisine berdoşlar, uyuşturucu madde kullananlar çökmemiş kısımlarına giriyorlardı, kar gelip yağmur geldi ve bina çöktü, bina çökünce çevrede bulunanlar fakir fukara binanın ahşap kısımlarını ve ağaçlarını alıp götürmüşler, ben burada oturmadığım için bunu sonradan farkettim, bu taşınmaz yıllar önce yıkıldı ve bundan dolayıda benim hakkımda Bursa 7. Aslcm de dava açıldı, 7. Aslcm deki davadan sonra zaten ben taşınmaza herhangi birşey yapmadım yalnız yerinde çukurlar oluşunca bir kaza olmaması amacı ile sadece çukuru kapattım, almış olduğum iki parsel bitişikti ve yıkılan her iki parseldi ayriyeten projeyide mahkemenize ibraz ediyorum dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Tahtakale Mahallesinde Muradiye Koruma Amaçlı İmar Planı dahilindeki kentsel sit alanı içerinde kalan 557 ada 10 parselde yer alan yapının izinsiz olarak yıkıldığı ve enkazının kaldırıldığının tespiti üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verildiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında daha önce Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.09.2009 tarihli iddianamesi ile Tahtakale Mahallesi, Maksem Caddesi 161 pafta 639 ada 34 ve 35 parselde bulunan ve korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli binaları yıkmak suretiyle 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/740 Esas, 2013/936 Karar sayılı dosyası ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, daha sonra Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında eski 58 yeni 10 sayılı parselde bulunan taşınmazı izinsiz yıktığından bahisle hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı ve temyize konu Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/758 Esas, 2016/477 karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında açılan ilk iddianame ile hem eski 34(yeni 10) sayılı parsel hem de eski 35 (yeni 11) sayılı parselde bulunan taşınmazlardan bahsedildiği, 04.09.2015 tarihli iddianame ile de eski 58(yeni10) sayılı parselde bulunan taşınmazdan bahsedildiği, her iki dosyanın incelenerek her iki dosyanın aynı taşınmazlara ilişkin olup olmadığı, sanık hakkında yapılan yargılamanın mükerrer olup olmadığı hususu araştırılıp tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/758 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12319, Karar No: 2018/3929, Tarih: 08.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12319 E.  ,  2018/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/03/2018 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ...ili, ... ilçesi, ... köyü 386 ada 8 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi,emsal alınan ... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda taşınmaz üzerinde bulunan yapının bedelinden eksik imalat sebebiyle % 5 oranında indirim yapıldığı, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise fiziki gerçekleşme oranı % 60 alınmak suretiyle hesap yapıldığı halde, raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için ek rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca kıymet takdir raporunda taşınmaz üzerinde betonarme perde duvarı vasfında yapı olduğu tespit edildiği halde gerekçesi açıklanmadan bu yapı bedelinin hesaplamaya dahil edilmemesi,

3)Tespit edilen kamulaştırma bedeline 19.04.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi, Kabule göre de;

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar parseli, emsalin ise satış tarihi itibariyle kadastral parsel olduğu belirtilerek değer tespiti yapılırken, emsal satışın değerlendirme tarihindeki karşılığının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespitinden ve emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri oranlandıktan sonra belirlenecek olan metrekare birim fiyatına dava konusu taşınmaz imar parseline dönüştürülürken yapılan kesinti oranı olan % 23 oranında ilave yapılarak değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden bu oran % 35 alınarak hesap yapan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6692, Karar No: 2014/8090, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6692 E.  ,  2014/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/3294, Karar No: 2006/6411, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3294 E.  ,  2006/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı(3.kişi) ... ile davalı(Borçlu) ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Muratlı İcra Mahkemesinden verilen 23.06.2005 gün ve 31-34 sayılı hükmün davalı(Borçlu) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.850.00 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 825,00 YTL.dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı alacaklı vekili ile davalı borçlu ...’in temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 13.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1347, Karar No: 2023/8153, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1347 E.  ,  2023/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1465 Esas, 2022/1778 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/49 Esas, 2022/277 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi 164 ada 50 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idare mahkemesinde iptal davası açtıklarını, iptal davasının kabul görmemesi durumunda gayrimenkullerin fiyatlarının bir hayli yüksek olduğunu, bu sebeple hüküm tesis edilirken taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporundaki sakatlık nedeniyle kararın kaldırılmasını ve faiz yönünden hatanın tekrar edilmemesi için karara işlenmesi gerktiğini ileri sürmüştür.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporundaki sakatlık nedeniyle kararın kaldırılmasını ve faiz yönünden hatanın tekrar edilmemesi için karara işlenmesi gerktiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin düşük olduğunu, faizin bitiş tarihi ve faiz oranının hatalı belirlendiğini yasal faiz uygulanmasının yetersiz olduğunu en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk karara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususların yerine getirilmediğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konum itibarıyle çok daha değerli olduğunu, bilirkişi raporunda bedelinin çok düşük belirlendiğini, faiz bitiş tarihinin ve faiz oranının hatalı belirlendiğini, enflasyon oranı dikkate alındığında kamulaştırma bedeline yasal faiz uygulanmasının hatalı olduğunu, faiz oranının yüksek alınması gerektiği ileri sürülerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 164 ada 50 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir.

Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması gerekmektedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y