muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/7379, Karar No: 2004/11507, Tarih: 07.12.2004

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, defter belgelerin ibraz edilmemesi ayrıca bildirge ve bordroların verilmemesi nedeniyle 14.1.2004 tarihli yazıyla 4.209.908.640 TL. idari para cezası tahakkuk ettirildiği, 26.1.2004 tarihli itirazın komisyonca reddedilerek red kararının 26.2.2004 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği, 1.3.2004 tarihli dilekçe ile Ankara 4. İdare Mahkemesinin 2004/727 esasında açılan dava ile idari para cezasına ilişkin kurum işleminin yürütülmesinin durdurulmasının ve iptalinin talep edildiği, bahse konu mahkeme dosyasının celbedilmediği ve akıbetinin belli olmadığı bu arada kurumun 25.3.2004 düzenleme tarihli ödeme emri ile bahse konu idari para cezasının tahsili amacıyla 2004/771 takip sayılı dosya ile 6183 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde davacı şirket aleyhine İcra takibine giriştiği, 7.4.2004 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine karşı 13.4.2004 tarihinde açılan temyize konu davanın yasal süresi içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 140. maddesinde idari para cezasını gerektiren haller cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen kararlara karşı hangi mahkemede dava açılacağı hususu özel bir şekilde düzenlenmiştir. Kuşkusuz idari para cezasına karşı süresi içinde kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilip teyine süresi içinde ilgili mahkemeye başvurulmaması halinde idari para cezası kesinleşeceğinden artık iş mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamayacağı tartışmasızdır. Ancak, somut olayda Kurum, 6183 sayılı Yasa gereğince takip yaptığına göre idari para cezasının kesinleşip 4958 sayılı Yasanın 19. maddesi kapsamında Kurum alacağına dönüştüğünün tespiti halinde bu takibe karşı işveren 6183 sayılı Yasanın 58. maddesi gereğince yetkili iş mahkemesinde dava açabileceğinden, artık mahkemenin görevsizlik kararı vermesi düşünülemez.

Mahkemece yapılacak İş; Ankara Dördüncü İdare Mahkemesinin 2004/727 Esas sayılı dosyasının sonucuna ve yukarıda belirtilen ilke ve esaslara göre değerlendirme yaparak varılacak sonuca göre bir karar tesis etmekten ibarettir.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde İlgiliye iadesine 7.12.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8616, Karar No: 2011/25839, Tarih: 01.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8616 E.  ,  2011/25839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4141, Karar No: 2010/5986, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4141 E.  ,  2010/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının aracının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının müvekkilince yapıldığını, aracın alkollü sürücü tarafından kullanıldığı sırada meydana gelen kazada üçüncü kişinin öldüğünü, ölenin yakınlarına 14.07.2005 tarihinde 24.291,21 TL tazminat ödendiğini, ancak ödenen zararın teminat dışı olduğunu ileri sürerek, bu meblağın avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, sürücünün alkollü olmasının kazada mutlak tesirinin olduğu, bu nedenle araç malikinin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 23.234,49 TL'nin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararı davalı tarafından 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre kendisine yapılan tebligata göre, temyiz süresi geçirildikten sonra temyiz edilmiş ise de; davalıya karar tebliği anılan yasada öngörülen hükümlere göre usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Davalıya yapılan ilk tebligat, adres yetersizliğinden iade edilmiş olup, bu durumda mahkemece yeterli araştırma yapılarak tebligat yapılması gerekmektedir. Mahkemece C Savcılığı aracılığı ile bir kısım adres araştırmaları yapıldıktan sonra, daha önce yetersiz olduğu belirlenen adrese anılan hükme göre tebligat yapılmış ise de; esasen Nüfus Müdürlüğü’nün güncellenen kayıtlarına göre adres araştırması yapılarak, buna göre tebligat yapılması, bunun iadesi halinde anılan hükme göre tebligat yapılması gerekirken, bu hususlara uyulmaksızın yapılan ilk tebligat doğru olmadığından, buna göre yapılan karar tebliği de doğru olmadığından, temyiz istemi süresinde kabul edilerek temyiz itirazlarının esasının incelenmesine geçilmiştir.

Bir davanın görülmesi için taraf teşkilinin sağlanması esas olup, hakimin bu hususu re'sen gözetmesi gerekir. Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. HUMK'nun 73. maddesinde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre; mahkeme, tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu nedenle tebligatın davadaki önemi büyüktür. Tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemi olması nedeniyle, tebliğ ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü hükümleri tamamen şeklidir. Kanun ve Tüzüğün amacı, tebliğin muhatabına ulaşması, kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususun belgeye bağlanmasıdır. Hal böyle olunca, kanun ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur.

Somut olayda; yukarıda da açıklandığı gibi davalıya yapılan dava dilekçesinin tebliği de dahil olmak üzere tüm tebligatlar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine aykırı olarak yapılmıştır. Bu nedenle davalıya Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebligat yapılması, taraf teşkili sağlandıktan ve davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verildikten sonra işin esasına girilerek sonuca ulaşılması gereklidir.

2-Kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, araç sürücüsünün aldığı alkol oranının kazada mutlak etken olduğu belirtilmiş ise de Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece aralarında nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişilerin bulunduğu üçlü bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halde ise davanın reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Bu durumda mahkemece, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, alkollü olduğu anlaşılan sürücünün neden olduğu kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, alkollü olduğu anlaşılan sürücünün neden olduğu kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda, 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1156, Karar No: 2024/8983, Tarih: 25.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1156 E.  ,  2024/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3027 E., 2022/3508 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. a) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca,

b) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca,

Dava açılmıştır.

2. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 09.12.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istekleri;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, kullanıcı olduğuna, üzerinde ve ikametinde ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. 03.08.2020 tarihli ... yönünden;

a) Dava dosyasında yer alan tutanağa göre; kolluk görevlilerinin devriye görevi ifa ettiği sırada sanık ile tanıklar S.E. ve S.A.'nın konuştuklarının görüldüğü, yanlarına yaklaşıldığı sırada sanığın yere bir cisim attığı, kontrol edildiğinde atılan cismin kutu olduğu ve içerisinde uyuşturucu maddelerin bulunduğu belirlenmiştir.

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. 03.08.2020 tarihli ... yönünden;

a) Dava dosyasında yer alan tutanağa göre; kolluk görevlilerinin devriye görevi ifa ettiği sırada sanık ile tanıklar S.E. ve S.A.'nın konuştuklarının görüldüğü, yanlarına yaklaşıldığı sırada sanığın yere bir cisim attığı, kontrol edildiğinde atılan cismin kutu olduğu ve içerisinde uyuşturucu maddelerin bulunduğu belirlenmiştir.

b) Sanık yanında bulunan tanıklara uyuşturucu madde verdiğini kabul etmiştir.

c) İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporuna göre; ele geçen maddelerin eroin, metamfetamin ve THC ihtiva eden ve esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi olduğu tespit edilmiştir.

3. 06.08.2020 tarihli ... yönünden;

a) Dava dosyasında yer alan tutanaklara göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbarda bulunulması üzerine ikametine gidildiği, ikametten tanıklar F.K. ve E.A.'nın çıktığı, tanık F.K.'nin üzerinde bulunan 1 paket uyuşturucu maddeyi kendi rızasıyla görevlilere teslim ettiği, usulüne uygun arama emrine istinaden ikamette yapılan aramada farklı türde uyuşturucu madde ile kesilmiş alüminyum folyo parçalarının ele geçtiği belirlenmiştir.

b) Sanık tanık F.K.'ye uyuşturucu madde verdiğini kabul etmiştir.

c) İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; ele geçen maddelerin eroin ve metamfetamin olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 03.08.2020 tarihli olayda gece vakti iki tanıkla birlikte içinde uyuşturucu madde olan çanta ile yakalanmış olduğu, 06.08.2020 tarihli olayda sanığın ikametinde ve ikametinden çıkan tanık F.K.'de uyuşturucu madde ele geçtiği, yine ikametinde kesilmiş halde alüminyum folyo ele geçtiği, her iki olayda da tanıkların anlatımlarının birbiriyle ve sanığın beyanlarıyla çelişkili olduğu birlikte dikkate alındığında, sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın tanıklara uyuşturucu madde verdiğine dair ikrarı, tanıkların anlatımlarının birbiriyle ve sanığın beyanlarıyla çelişkili olduğu, her iki olayda da ele geçen uyuşturucu maddenin çeşitlilik arz ettiği birlikte dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 09.12.2022 tarihli ve 2022/3027 Esas, 2022/3508 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12046, Karar No: 2021/11705, Tarih: 21.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/12046 E.  ,  2021/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 339/1. maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair Kayseri 1. İcra Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli ve 2021/118 esas, 2021/278 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesinin 02/04/2021 tarihli ve 2021/69 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 05/10/2021 gün ve 94660652-105-38-10587-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/10/2021 gün ve KYB-2021/123048 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamında göre,

1- Yargılamaya esas Kayseri 4. İcra Müdürlüğünün 2018/9964 sayılı icra takip dosyası içeriğine göre, ödeme emrinin öncelikle bilinen adrese tebligatı yapılmaksızın, doğrudan borçlu sanığın mernis adresine 09/10/2018 tarihinde yapılan tebligat işleminin usul ve yasalara aykırı olduğu, bu halde söz konusu icra takip dosyasının kesinleşmediği gözetilerek, itirazın kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilâmlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceği, somut dosya kapsamında sanığa 17/03/2021 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21/1. maddesi gereğince yapılan tebligat işlemine ilişkin mazbata incelendiğinde, söz konusu mazbatada haber verilen komşunun isminin ve imzasının bulunmadığı, bu haliyle sanığa yapılan duruşma tebligatın usulü ile yapılmadığı ve geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığa duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yokluğunda karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesinin 02/04/2021 tarihli ve 2021/69 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında beyandan sonra mal ve kazançta artışı bildirmemek eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında tazyik hapsi infaz edilmekte ise salıverilmesine; 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16654, Karar No: 2014/5870, Tarih: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16654 E.  ,  2014/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, aynı okulda öğretmen olan mağdurun aracını çizerek araca zarar verdikleri, olayın tanık beyanlarıyla doğrulandığı, böylece mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuklar, mağdur ve tanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, şikâyetten vazgeçme suça sürüklenen çocuklar ve müdafii tarafından kabul edilmemiş ise de, sanıkların suçu işlediklerinin sabit olması nedeniyle vazgeçmeye dayalı olarak düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6835, Karar No: 2023/8178, Tarih: 14.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6835 E.  ,  2023/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1520 E., 2021/54 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/450 E., 2020/414 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA