muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1848, Karar No: 2023/2241, Tarih: 24.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1848 E.  ,  2023/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasın hükmen reddi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, muris ...'un 20.11.2005 tarihinde vefat etiğini, murisin davalı bankaya borcu bulunduğunu ancak terekenin borca batık olduğunu belirterek mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, borcun dayanağı olan mahkeme kararının henüz kesinleşmediğini, davacıların muristen kalan evde ikamet ettiklerini, bu nedenle davanın iyi niyetli olarak açılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli, 2016/252 Esas, 2016/738 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, davacı mirasçıların bir kısmının halen murise ait taşınmazda ikamet ettiği, olağan yönetim işleri dışında mirastan istifade ettikleri gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Yargıtay Bozma Kararı

1. Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 14.12.2020 tarihli, 2016/18144 Esas, 2020/8363 Karar sayılı ilamıyla "davacı mirasçıların, murisin sağlığında murise ait bu evde oturdukları, ölümünden sonra da oturmaya devam ettikleri nazara alındığında bu davranışlarının yenilik doğuran bir davranış ve irade açıklaması niteliği taşımadığı açıktır. Aksine, örf ve adet kuralları ölen kişinin ailesinin bir süre daha bu evde oturmasını gerektirmektedir. Mirasçılardan uzun süredir yaşadıkları evi mirasbırakanın ölümü ile derhal boşaltmaları beklenemez. Mirasçılar, murislerinin ölümünden sonra bu ev nedeniyle terekeden bir gelir elde etmedikleri gibi, evi boşaltmaları için kendilerinden bir talepte bulunan da olmamıştır. Evin kullanımına devam olunması, tereke mevcudunda azalma meydana getirmiş değildir. Açıklanan nedenlerle, mirasın hükmen reddini talep eden mirasçıların, mirasbırakanın ölümünden önce oturdukları konutta ölümünden sonra da kalmaya devam etmiş olmaları, terekeyi sahiplenme anlamına gelmez" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, muris terekesinin borca batık olduğunun ve davacı mirasçılar yönünden murisin mirasının hükmen reddedilmiş sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince, "tüm dosya kapsamına göre murisin vefat tarihi itibariyle terekenin borca batık olduğu, ...'un terekesinde bulunan evde mütevaffanın yeğeni olan ...'un kaldığının tespit edildiği, ...'un mirasçılardan olmadığı, davacıların terekeyi sahiplenme anlamına gelecek herhangi bir davranışının da bulunmadığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda karar başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı banka vekili; Jandarma tarafından 10.06.2022 tarihinde tutulan tutanağa göre taşınmazda dava tarihinden itibaren altı yıldır murisin yeğeni Abdi'nin kalıyor olmasının terekenin benimsendiği anlamına geldiğini, taşınmazın henüz satışının yapılmış olması nedeniyle müvekkil banka tarafından da evin boşaltılmasının da beklenemeyeceğini belirterek, hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. GEREKÇE

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Dava, Türk Medeni Kanununun 605/2 nci maddesi gereğince mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanununun 605/2 nci maddesinde; "Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise miras reddedilmiş sayılır." düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/225, Karar No: 2001/287, Tarih: 28.03.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/11-225 E., 2001/287 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/11-225 E., 2001/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak, tazminat, itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 8.Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 12.11.1998 gün ve 1994/1482 E- 1998/1731 K. sayılı kararın incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 2.11.1999 gün ve 1999/3746-8647 sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait taşınmazın 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerinde 1.8.1992 başlangıç tarihli kira sözleşmesiyle konfeksiyon ürünleri imal ettiğini, kiralananı kira sözleşmesi süresinde amacına uygun bulundurma yükümlülüğü olan davalı kiralayanın kiralananın bodrum katlarında plastik (yer muşambası) üretimi yapmağa başladığını, oluşan zehirli gazların müvekkili şirket çalışanlarını olumsuz etkilediğini, ihtara rağmen davalının faaliyetine son vermemesi üzerine müvekkilince kiralananın 28.7.1994 tarihinde tahliye edilmek zorunda kalındığını ileri sürerek depozite bedeli (20.000) DM nın aynen veya ödeme tarihindeki kur karşılığının ticari faiziyle birlikte, davalının yakıt bedelini katılım payı (109.186.619) TL.davalının isteği üzerine inşa edilip sundurma bedeli (55.328.000) TL.fazla ödenen 15 günlük kira bedeli (67.500.000) TL.bir ay üretim yapılamadığı halde işçilere ödenen (347.556.088) TL.nakit nedeniyle uğranılan bir aylık kar yoksunluğu (1.620.546.824) TL. yeni iş yerine nakil ve monte kaybı (191.113.500) TL.nakil ve montaj giderleri (308.865.950) TL.olmak üzere toplam (3.360.063.981) lira zararın 1.10.1994 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilinİ talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının tahliye nedeni olarak gösterdiği durumu bile bile taşınmazın bir kısmına kiracı olduğunu,müvekkilinin faaliyetinin çevreye zarar vermediğini depozito bedelinin iadesi koşullarının oluşmadığını, kira süresi sonundan önce kiralanan terkeden davacının zarar iddiasının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, birleştirilen davada ise Ağustos ve Eylül 1994 kira paraları toplamı (40.000) DM nın davalı kiracıdan tahsili için girişilen icra takibinin haksız itiraz ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve %40 inkar tazminatın kiracıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, delil tesbit dosyasına,sunulan kanıtlara,tanık anlatımlarına ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalı kiralayanın bodrum kattaki faaliyetinin yaydığı zehirli gazların davacının faaliyetlerini olumsuz etkilediği davacının kira sözleşmesini fesihte haklı olduğu,bundan dolayı depozito bedeli dışında çalışamadığı sürede yoksun kaldığı kazanç tutarı (1.300.000.000) TL.nakit giderleri (56.650.000) TL.nakil nedeniyle uğranılan zayiat bedeli (191.113.500) TL. ve diğer giderler toplamı (1.856.304.650) TL.zarara uğradığı,anılan meblağın davalının temerrüte düşürüldüğü 3.10.1994 tarihinden itibaren istenebileceği, birleşen davanın yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile (20.000) DM.nin 3.10.1994 ten itibaren %6,5 (1.856.304.650) TL.nın aynı tarihten itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı taraf, 1.8.1992 tarihli sözleşmeyle davalıdan kiralanan işyerinin davalının zemin ve bodrum katlardaki kimyasal madde üretim faaliyetinin yaydığı zehirli gazların personel sağlığını ve çalışma ortamını olumsuz etkilemesi ve uyarılara karşın bu duruma son verilmemesi nedeniyle uzatılan sözleşme süresinin bitim tarihi olan 1.9.1997 den önce Temmuz 1997 de tahliye edilerek başka bir işyerine taşınmak zorunda kalındığını ileri sürerek, depozito bedelinin iadesi ile uğranılan kazanç kaybı ve yapılan giderlerin tahsilini istemiş, davalı kiralayan ise, birleştirilen davada, kira döneminin bakiye ayları kira parasının tahsili ile girişilen icra takibine yönelik itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Uyuşmazlığın özü, davacı kiracının erken tahliye nedeni olarak gösterdiği davalı kiralayanının kiralanan işyerinin bazı bölümlerinde kendi adına plastik madde üretimine ne zaman başladığı, bu faaliyete kira sözleşmesi kurulduktan önce mi, yoksa sonra mı geçildiği noktasında toplanmaktadır.Mahkemece benimsenen davacı tanık anlatımlarında, söz konusu faaliyete ikinci kira yılı ortalarından itibaren başlandığı bildirilmiştir.Davalı tanıkları ise, 1991 yılından bu yana davalı kiralayanca aynı işin yapıldığını, davacının bu hususu bilerek ve kabul ederek işyerinin diğer kısımlarına kiracı olduğunu, başlangıçta aylık (50.000.000) TL.olan kira parasının sonradan (20.000) DM olarak kararlaştırıldığını, 1994 yılında döviz kurlarında oluşan beklenmedik artışlar sonucu kira parasını ödemekte güçlük çeken kiracının yapay tahliye ve sözleşmeyi fesih nedenleri yarattığını bildirmişlerdir.Davalı taraf ayrıca, SSK işçi bordrolarını ve komşu işyerlerinin faaliyetinin öncesinin 1991 yılına dayandığına ilişkin yazılarını ibraz etmiştir.

Davalının kiralananın bazı bölümlerinde kimyasal madde üretim faaliyetine başladığı ve kira başlangıcında bu olgunun mevcut olup olmadığı kesin biçimde saptanmış değildir.Davalının dayandığı SSK bordroları ise 1991 yılına dayansa da yapılan işin niteliğini kanıtlamaya yetmemektedir.Bu bakımdan, bu hususu ispat yükü kendisine düşen davalıdan tüm kanıtları sorulmalı,gerekirse Belediyeden,Vergi Dairesinden ve ilgili bütün merciilerden davalı kiralayanın anılan işe başlatma tarihinin sorulup duraksamaya yol açmayacak nitelikte belirlenmesi ve bunun sonucunda BK.nun 249 ncu maddesinde tanımlanan anlamda kiralayanın, kiralananı sözleşmeyle amaçlanan biçimde kullanmaya elverişli olarak kiracıya teslim ve kira süresince bu halde bulundurma yükümlülüğünü ihlal edip etmediği davacının, davalının söz konusu faaliyetine başlangıçta razı olarak kiracı olup olmadığının değerlendirilmesi ve bu belirleme uyarınca uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma kapsamına göre,davalı (birleştirilen dava davacısı) vekilinin birileştirilen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı-karşı davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 1.8.1992 tarihli sözleşme ile, davalıdan kiralanan işyerinin zemin ve bodrum katlarında davalı kiralayanın plastik (yer muşambası) üretimine geçerek, üretim sırasında yayılan zehirli gazların (bütan gazı) davacının işyerindeki personelin sağlığını ve çalışma ortamını olumsuz etkilediğini; davalının ihtarnamelerle uyarıldığını; ancak, bu duruma son verilmemesi nedeniyle uzatılan sözleşme süresinin bitim tarihi 1.9.1994'den önce temmuz 1994 de kiralananı tahliye ederek başka bir yere taşınmak zorunda kaldığını öne sürerek davalıya sözleşme gereği verilen 20.000 DM. Depozito bedelinin iadesi ile uğranılan kazanç kaybının ve yapılan giderlerin tahsilini; davalı vekili ise birleştirilen dosya ile kira döneminin kalan Ağustos ve Eylül 1994 ayları kira parasının tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Yerel mahkeme, davalı kiralayanın bodrum katdaki faaliyetinin yaydığı zehirli gazların davacının faaliyetlerini olumsuz etkilediği, davacının kira sözleşmesini fesih de haklı olduğunun tesbiti ile, davalıya verilen depozite bedeli ile davacının çalışamadığı sürede yoksun kaldığı kazanç kaybı, nakliye giderleri, nakil sırasında uğranılan zayiat bedeli ile diğer giderlere hükmetmiş, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Yerel mahkemenin kararı Özel Dairece yukarıdaki gerekçelerle bozulmuş mahkeme, davalının işyerinde yaptığı muşamba (plastik) üretimi sırasında çevreye zarar veren zehirli gazların yayılmasına yol açan faaliyetin kira sözleşmesinin akdedildiği 1.8.1992 tarihinden önce de mevcut olduğunu isbat için tüm delillerini 10 gün içinde ibraz etmek üzere davalıya 25.1.1995 günlü celsede kesin mehil verildiğini; davalının delillerini bildirdiğini, savunmasını isbat edemediğini, kendisine savunma imkanı verilip delilleri toplanan davalıya yeniden delil ibraz etme imkanı tanınamıyacağını; kaldı ki, tanıkların çelişik beyanları ve bilirkişi raporunun mahkemece değerlendirildiğini, hükmün eksik incelemeye dayanmadığını, kaldı ki, BK.mad.249/3. göre "eğer ayıp kiracının... yahut işçilerin sıhhati için ciddi bir tehlike teşkil etmekte ise kiracı bu tehlikeye akdi yaparken vakıf olmuş veya fesih hakkından feragat etmiş olsa bile yeni kiracının akdi feshedebileceğini" yasanın emredici hükmü karşısında muvafakat veya feragatın geçerli olmadığını, belirterek önceki kararında direnmiştir.

Bir davada ileri sürülen maddi olguları belirlemek hukuksal açıdan nitelemek, yasa maddelerini arayıp bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir (HUMK.mad.76). Dava, hukuksal nitelikçe BK.nun 249.maddesinde tanımlanan kiralayanın kiralananı sözleşmeyle amaçlanan biçimde kullanmaya elverişli olarak kiracıya teslim ve kira süresince bu halde bulundurma yükümlülüğüne uyulmaması nedeniyle aktin feshi, depozitonun iadesi ve tazminat istemidir.

Bir davada ileri sürülen maddi olguları belirlemek hukuksal açıdan nitelemek, yasa maddelerini arayıp bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir (HUMK.mad.76). Dava, hukuksal nitelikçe BK.nun 249.maddesinde tanımlanan kiralayanın kiralananı sözleşmeyle amaçlanan biçimde kullanmaya elverişli olarak kiracıya teslim ve kira süresince bu halde bulundurma yükümlülüğüne uyulmaması nedeniyle aktin feshi, depozitonun iadesi ve tazminat istemidir.

Yanlar arasında oluşan uyuşmazlığın doğru ve sağlıklı çözüme ulaşabilmesi için ayıp halinde kiracının haklarını çizmek sonra da bunu somut olay içinde değerlendirmek gerekir. Kiralayanın borçlarından biri de akde uygun surette şeyi teslim ve koruma borcudur. Kiralayan kiralananı sözleşmenin amacına uygun suretle kullanmaya (ve işletmeye) elverişli bir şekilde teslime ve kira süresince de kiralananı bu halde tutmakla yükümlüdür (BK.mad.249/1). Kira sürekli bir akit olduğundan, hem akdin kurulmasından önce mevcut, hem de aktin devamı süresince kiracının bir kusuru olmaksızın ortaya çıkan ayıplar kiralanın tekeffülü altındadır. Diğer bir anlatımla kiralayan sözleşme süresince kiralananı kullanmaya elverişli bulunması için gerekli önlemleri almak durumundadır. Eğer ayıp kiracının yahut kendisiyle birlikte yaşayan kimselerin yahut işçilerin sıhhati için ciddi bir tehlike teşkil etmekte ise; kiralayan bu tehlikeye akdi yaparken vakıf olmuş veya fesih hakkından feragat etmiş olsa bile yine kirayı feshedebilir (BK.md.249/3). Bu nedenle de kiralayana verdiği depozitoyu tahliye anında isteyebilir.

Davacı kiracının erken tahliye nedeni olarak gösterdiği, davalı kiralayanın, dava konusu kiralananın bodrum katında muşamba imalatına kira sözleşmesinden önce veya sonra başlaması davacı kiracının istediği tazminatın kapsamını tayinde önemlidir. O halde, yerel mahkeme BK.nun 249.maddesinde tanımlanan anlamda kiralayanın kiralananı sözleşmeyle amaçlanan biçimde kullanmaya elverişli olarak kiracıya teslim ve kira süresince bu halde bulundurma yükümlülüğünü ihlal edip etmediği; davacının başlangıçta davalının bodrumda muşamba imalatı yapıldığını bilerek buna razı olup olmadığı araştırılarak ulaşılacak sonuca göre tazminatın kapsamı ve birleştirilen dava yönünden davacının kira dönemi sonuna kadar kalan aylar kira parasından sorumlu olup olmadığı tesbit edilmelidir.

O halde, bu yönlerden eksik direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 28.3.2001 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41275, Karar No: 2024/2306, Tarih: 26.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/41275 E.  ,  2024/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/216 E., 2016/273 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın cezaevinde bulunan sanık ...'ya tebliğ edilmediği, sanık vasisi tarafından öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek tüm temyiz edenlerin temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında mağdur sayısınca üçer kez fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 inci maddesi, 53 üncü ve sanık ... hakkında 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı üçer kez 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... vasisisin temyiz isteği, sadece sanığın işyeri sahibi olduğuna, suçu işlemediğine, cezalandırılmasını gerektirecek delil olmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının haksız olduğuna, kararın sanık lehine bozulması talebine vesaire,

Sanık ...'in temyiz isteği, suçlamayı kabul etmediğine, kararı temyiz ettiğine vesaire,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanıklar hakkında mağdurlar ... ve Huriye'ye yönelik eylemleri nedeniyle hüküm kurulurken eylemlerinin teselsül ettiği sabit olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43/1 inci maddesinin uygulanması, sanıklar hakkında üç ayrı mağdura yönelik eylemleri nedeniyle temel ceza tayin olunurken yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezasının asgari hadden tayin edildiği halde adli para cezasında asgari hadden ayrılınmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Antalya Asayiş Şube Müdürlüğü Ahlak Büro Amirliğinin yapmış olduğu çalışmalarda belirtilen adreste faaliyet gösteren hamamda fuhuş yaptırıldığına dair bilgilere ulaşılması üzerine bu işyerine gidildiğinde işyerinde mağdurların ve tanıkların bulunduklarının görüldüğü, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurlara rızaları ile fuhuş yaptırdıkları ve fuhuş yapmalarına aracılık ettikleri böylece sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Fuhuş Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde,

1. Sanığın temyiz isteği yönünden,

Sanık savunması, olay tutanağı, tanık M.Ş'nin beyanı, mağdurun beyanı, tüm dosya içeriği karşısında, sanığın suçu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair yönlerden

Sanığa yükletilen mağdur ...'a yönelik fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hüküm kurulurken hapis cezası yanında belirlenen 150 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak sonuç adli para cezası eksik belirlenmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Yönünden Kurulan Hükümler ile sanık ... Hakkında Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kurulan Hükümlerin Temyizinde,

1. Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...'nın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ıncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ...'in suçlamayı kabul etmemesi, mağdurların sanığın kendilerine fuhuş yaptırdığına veya fuhuş yaptıklarından bilgisi olduğuna dair beyanlarının olmaması karşısında, sanığın hangi eylemleri sebebiyle bu suçun işlendiği kanaatine varıldığı Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde irdelenmeden ve sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin neler olduğu açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Sanık ... hakkında hüküm kurulurken hapis cezası yanında belirlenen 150 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak sonuç adli para cezasının eksik belirlenmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR