muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/565, Karar No: 2020/4451, Tarih: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/565 E.  ,  2020/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.11.2017 tarih ve 2017/31 E- 2017/501 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.11.2019 tarih ve 2018/1694 E- 2019/1195 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2015/76721 sayılı ve "LABRANDA HOTELS&RESORTS" ibareli marka tescil başvurusu yaptığını, Markalar Dairesi Başkanlığınca 2003/21692, 2006/63099, 2015/64128 sayılı "labranda ilk çağlardan günümüze milas belediyesi 1868+şekil", "labranda+şekil'’, "labranda" ibareli markalara dayalı olarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca başvurunun kısmen reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, "Labranda" ibaresinin müvekkilince yaygın bir şekilde marka olarak kullanıldığını ileri sürerek YİDK'in 2016-M-11539 sayılı kararının 39. ve 43. sınıflar yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında başvuru kapsamından çıkarılan mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2016-M-11539 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2016-M-11539 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının marka başvurusunun reddine ilişkin YİDK kararının yalnızca 39. ve 43. sınıflar yönünden iptali istemi ile işbu davayı açtığı, redde mesnet 2015/64128 sayılı markanın 16. ve 41. sınıflarda tescilli olduğu ve davacının iptalini talep ettiği 39. ve 43. sınıfları içermediği, taleple bağlılık ilkesi kapsamında bu marka yönünden bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı, bu itibarla ilk derece mahkemesi kararında 2015/64128 sayılı markanın değerlendirilmemesinin yerinde olduğu, ilk derece mahkemesi hükmünde YİDK kararının iptaline denilmiş ise de bunun yalnızca 39. ve 43. sınıflar yönünden YİDK kararının iptali olarak anlaşılmasının tabii bulunduğu, "LABRANDA HOTELS& RESORTS+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet 2003/21692 nolu "labranda ilk çağlardan günümüze milas belediyesi 1868+şekil" ibareli ve 2006/63099 nolu "LABRANDA+şekil" ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının marka tescil başvurusunun 556 sayılı KHK.nın 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddine dair YİDK kararının 39. ve 43. sınıflar açısından iptali istemine ilişkindir. Somut olayda davacı şirket 2015/76721 sayılı “LABRANDA HOTELS RESORTS” ibaresinin 3,14,16,18,21,24,25,35,39,41,43, 44. sınıflarda tescili için başvuruda bulunmuş, Markalar Dairesi Başkanlığı 556 sayılı KHK.nın 7/1-b maddesi uyarınca 16. sınıfta yer alan “kağıt, karton ve diğer sınıflara dahil olmayan kağıttan ve kartondan mamul ürünler; basılı malzemeleri, özellikle kataloglar, prospektüsler, dergiler, yayım materyalleri, basılı yayınlar ve evraklar, tanıtım malzemeleri; büro malzememeleri(mobilyalar hariç); bu sınıfa dahil eğitim ve öğretim malzemeleri; küreler, atlaslar, haritalar(coğrafi olanalar), rehberler; kalem ve kurşun kalem kutularını da içeren kırtasiye malzemeleri; takvimler, biletler, bagaj etiketleri, para değeri taşıyan kuponlar ve değerli kağıtlar; fotoğraflar, bu sınıfa dahil plastik poşetler ve çantalar da içeren plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri, özellikle seyahat evrakları için kullanılan plastikten mamul kılıflar, kağıttan mamul peçeteler, kağıttan mamul Amerikan servisleri ve nihaleler, kağıttan mamul masa örtüleri”; 41. sınıfta yer alan “eğitim ve öğretim hizmetleri, gezginler için eğlence hizmetleri; spor, dinlenme ve rahatlama tesisleri sağlama hizmetleri de dahil olmak üzere spor aktiviteleri hizmetleri; kültürel aktivite hizmetleri; rekreasyon tesisleri hizmetleri; bahsedilen hizmetleri düzenleme ve bilet rezervasyonu hizmetleri; gece kulübü hizmetleri; diskotek hizmetleri; golf tesisleri sağlama hizmetleri; sağlık kulüpleri, spor kulüpleri ve dinlenme kulüplerini işletme hizmetleri; basılı yayınların ve ilgili elektronik medyanın yayımlanması hizmetleri; download edilemeyen online elektronik yayınların sağlanması hizmetleri; filmlerin, her türlü kayıtlı data taşıyıcıların, sinemacılık, radyo ve televizyon cihazlarının ve spor ekipmanlarının yapımı ve kiralanması hizmetleri; festivaller, organizasyonlar, konferanslar, kongreler, sempozyumlar, toplantılar ve seminerlerin düzenlenmesi ve idaresi hizmetleri”; 39. sınıfta yer alan “ taşımacılık araçlarının sağlanması ve kiralanması hizmetleri ve yolcu taşımacılığı hizmetleri dahil taşımacılık hizmetleri; elektronik cihazların kullanımı aracılığıyla olanlarda dahil seyahat planlama, seyahat düzenleme ve sayahat için yer ayrma(rezervasyon) hizmetleri; tur, sefer, gezinti, tur rehberliklerini (seyahat edenlere eşlik etme) düzenleme hizmetleri; kara, hava ve deniz taşıtları ile taşımacılık hizmetlerinin sağlanması ve düzenlenmesi hizmetleri; elektronik cihazlar vasıtası ile olanlar da dahil olmak üzere taşımacılık ve seyahat ile ilgili bilgi sağlama ve rezervasyon hizmetleri”; 43

. sınıfta yer alan “ yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri; konaklama planlama hizmetleri de dahil olmak üzere rezervasyon hizmetleri (geçici konaklama); otel, resort otel, motel, apartman, bar, cafe ve restoranların idaresi hizmetleri; yiyecek ve içecek tedarik edilmesi için yemek ve catering hizmetleri; festivaller, konferanslar, toplantılar, organizasyonlar, sergiler, seminerler ve kongreler için yer ve sosyal tesis sağlanması ve rezervasyon hizmetleri” ni re’sen başvuru markasından çıkarmış, TPMK YİDK tarafından başvurucunun itirazı başvurudan çıkartılan tüm mal ve hizmetler yönünden reddedilmiştir.

Mahkemece davacının talebinde olan sadece 39. ve 43. sınıf hizmetler için değil, başvurudan çıkartılan 16. ve 41. sınıf ve hizmetleri de kapsayacak şekilde davanın kabulü ile YİDK kararının bütünüyle iptaline karar verilmiş, davalının istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine göre hakim talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başkasına karar veremez. Davacı vekili dava dilekçesinde, YİDK kararının sadece 39. ve 43. sınıflar (39. sınıfta yer alan “ taşımacılık araçlarının sağlanması ve kiralanması hizmetleri ve yolcu taşımacılığı hizmetleri dahil taşımacılık hizmetleri; elektronik cihazların kullanımı aracılığıyla olanlarda dahil seyahat planlama, seyahat düzenleme ve sayahat için yer ayrma(rezervasyon) hizmetleri; tur, sefer, gezinti, tur rehberliklerini (seyahat edenlere eşlik etme) düzenleme hizmetleri; kara, hava ve deniz taşıtları ile taşımacılık hizmetlerinin sağlanması ve düzenlenmesi hizmetleri; elektronik cihazlar vasıtası ile olanlar da dahil olmak üzere taşımacılık ve seyahat ile ilgili bilgi sağlama ve rezervasyon hizmetleri”; 43. sınıfta yer alan “ yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri; konaklama planlama hizmetleri de dahil olmak üzere rezervasyon hizmetleri (geçici konaklama); otel, resort otel, motel, apartman, bar, cafe ve restoranların idaresi hizmetleri; yiyecek ve içecek tedarik edilmesi için yemek ve catering hizmetleri; festivaller, konferanslar, toplantılar, organizasyonlar, sergiler, seminerler ve kongreler için yer ve sosyal tesis sağlanması ve rezervasyon hizmetleri”) bakımından iptalini talep etmiş olup, YİDK kararının tümden iptali isteminde bulunmamıştır. Şu halde mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesine aykırı biçimde talepten başkasına hükmedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14825, Karar No: 2013/21489, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/14825 E.  ,  2013/21489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık eylemini oğluna ve eşine karşı gerçekleştirdiği halde hüküm kurulurken iki kez denmemek suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uygulanırken, 5237 sayılı TCK'nin 61/9.maddesine göre 'adli para cezası seçimlik ceza olarak öngörüldüğü halde ... birimin alt sınırı o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamaz' hükmüne aykırı davranılarak sanık hakkında temel ceza olarak 90 ... adli para cezasına hükmedilmesi,

3) Kabule göre, temel ceza olarak 90 ... adli para cezası belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi ile yarı oranda artırım yapılarak dendiği halde bir misli ile artırılarak 180 ... adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi, 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 180 günden indirim sonucu 150 ... yerine 10 ... adli para cezasına indirilerek 10 ... verilen adli ... para cezasının 20 TL'den çevrilirken 3000 TL olarak hesaplanması sonucu hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

2.Heyet Başkanı
Yargıtay — Esas No: 2012/5822, Karar No: 2012/9626, Tarih: 10.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5822 E.  ,  2012/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 60.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, dava konusu dairenin inşaat halindeyken davacı tarafından haricen satın alındığı iddia olunarak, ödenen bedel ile dairenin tamamlanması için yapılan masrafların davalılardan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili talep edilmektedir.Mahkemece, davacının satın alma bedelini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacının talebi, sadece ödenen bedele ilişkin olmayıp; inşaat halinde dairenin satın alınması nedeniyle inşaatın tamamlanması ve oturulabilir hale getirilmesi için yapılan masrafların da tahsiline ilişkindir. Mahkemece, bu hususta bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ne var ki, davacı; dava konusu yerde halen oturduğunu belirtmektedir. Dava konusu yeri boşaltmadan, bu yerle ilgili yaptığı masrafları sebebsiz zenginleşmeye dayalı olarak talep edemez. Sebepsiz zenginleşme olgusu henüz gerçekleşmediğinden davacının bu talebinin de bu gerekçeyle usulden reddi gerekmektedir. Bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12015, Karar No: 2015/20868, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12015 E.  ,  2015/20868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2014/138-2015/235

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HARÇ

281,00-TL.O.H

27,70-TL.P.H

253,30-TL.KALAN
Yargıtay — Esas No: 2015/18819, Karar No: 2016/14122, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18819 E.  ,  2016/14122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak

(elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18739, Karar No: 2011/6980, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18739 E.  ,  2011/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı ile arasındaki sözleşmenin altı ay süreyle feshedildiğini, ayrıca 6.242,55 TL ceza verildiğini ileri sürerek, davalının fesih kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan denetim sonucunda taraflar arasındaki sözleşmenin, 8.7.2009 tarihli yazı ile altı ay süreyle feshedildiği ve 6.242,55 TL'de ceza verildiği, dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacı, fesihin haklı olmadığını ve sözleşme maddelerinin ihlâl edilmediğini, gerek yargılama sırasında verdiği dilekçelerde, gerek temyiz dilekçesinde detaylı olarak açıklamıştır. Eczacılar odası temsilcisi olan tanık ...'da, davacının savunmasını doğrular şekilde beyanda bulunmuştur. Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden fesihin haklı olup olmadığı konusunda; davacı savunmalarını da cevaplayacak şekilde, tarafların tüm delilleri değerlendirilerek rapor alınması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanın nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 02.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.