muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13139, Karar No: 2016/19641, Tarih: 26.12.2016

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması, gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay:

Sanığın müdürü ve yetkilisi olduğu ... Petrol Ürünleri Dağ. San. Tic. Ltd. Şti' ne ait peynir imalathanesinde yapılan denetim sonucunda; işletmeden kaynaklanan yıkama sularının tesise yaklaşık 1 km kadar mesafede bulunan zeytinlik alana plastik boru ile deşarj edildiğinin, yapılan deşarjın toprak alıcı ortamında kirliliğe neden olduğunun belirtildiği, görevlilerce alıcı ortama yapılan boru ucu deşarjından biri cam (1 LT) diğeri polietilen (2 LT) olmak üzere anlık iki adet atık su numunesinin alındığı, numuneler üzerinde yapılan analiz sonucu düzenlenen raporda; pH, KOİ ve Yağ-Gres kirlilik parametrelerinin Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinde belirtilen sınır değerlerinin çok üzerinde kaldığının belirtildiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, bu suretle sanığın yetkilisi ve müdürü olduğu şirketin teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atıklarını toprağa verdiği iddiasıyla, çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Dosya kapsamında, eyleme ilişkin fotoğraflar temin edilmiş, alınan numuneler ve buna istinaden düzenlenen analiz raporuna göre, atıksu dahilinde, KOİ, ph ve yağ-gres değerleri limit deşarj değerlerinin üzerinde çıkmıştır.

Düzenlenen tespit tutanağına göre, atıksular tarım arazilerine bırakılmış, sonrasında deşarj devam ederek Kuru Dere yatağı olarak gösterilen yere ulaşmıştır.

Dosya kapsamında, eyleme ilişkin fotoğraflar temin edilmiş, alınan numuneler ve buna istinaden düzenlenen analiz raporuna göre, atıksu dahilinde, KOİ, ph ve yağ-gres değerleri limit deşarj değerlerinin üzerinde çıkmıştır.

Düzenlenen tespit tutanağına göre, atıksular tarım arazilerine bırakılmış, sonrasında deşarj devam ederek Kuru Dere yatağı olarak gösterilen yere ulaşmıştır.

Sanık mahkeme huzurundaki savunmasında, “Tesisimiz küçük bir tesistir. Peynir altı sularımızı zaten hergün Astolsan isimli firmaya vermekteyiz. Yıkama sularımız ise kendi arıtma tesisimiz vardır, bu şekilde arıtıp deşarj etmekteyiz. Olay tarihinde ise arıtma sistemimizde meydana gelen 1 günlük arıza nedeniyle sularımız çevreye salınmak zorunda kalınmıştır. Fakat bu motor arızamız sadece bir gün sürmüştür. Zaten hemen tamir edilmiştir. O gün de şikayet üzerine çevre il müdürlüğünden gelerek tutanak tuttular. Zaten tutanakta da motorun arızalı olduğu görülmektedir, bu nedenle benim kesinlikle suç işleme kastım yoktur, suçsuzum, beraatimi talep ederim.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece dosya öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinde tevdii edilmiş, düzenlenen raporda sanığın eyleminin çevre kirliliğine neden olacağı, ancak kalıcı etkisinin bulunmadığı mütalaa edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin çevre kirliliğine neden olduğu görülmektedir. Sanığın, arıtma tesisinde meydana gelen arızadan dolayı kirliliğin meydana geldiği şeklindeki beyanı da değerlendirilerek, sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılmak suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan Çanakkale Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekili ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5662, Karar No: 2012/13175, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5662 E.  ,  2012/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2010 tarih ve 2008/245-2010/783 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkilinin davalı Banka'nın İncirli Şubesi'nde bulunan hesabından bilgisi ve rızası dışında toplam 19.677 TL'nın internet bankacılığı yoluyla tanımadığı kişilerin hesaplarına aktarıldığını, meydana gelen zarardan internet sisteminin güvenliği için yeterli önlemleri almayan davalı banka ile müvekkiline ait sim kartını yenileyen diğer davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 19.677 TL'nın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olması nedeniyle müvekkiline yöneltilemeyeceğini, dava konusu zarara davacının sebebiyet verdiğini, müvekkilinin internet sitesinin güvenliğini sağlamak için tüm önlemleri aldığını, olayın meydana gelmesinde mobil telefon kuruluşunun da açık ihmalinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin internet dolandırıcılığına herhangi bir dahlinin olmadığını, meydana gelen zarardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, internet bankacılığı sisteminin güvenliğini sağlamak için gerekli önlemleri almayan davalı Banka'nın kusurlu bulunduğu, davacının kusurunun davalı Banka tarafından kanıtlanamadığı, diğer davalıların kusurları bulunsa dahi meydana gelen zarar ile bu davalıların eylemleri arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 19.606 TL'nın faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haklarındaki dava reddedilen davalıların dava konusu zararın meydana gelmesinde kusurları bulunsa dahi bu hususu ileri sürme hakkının, mevduatı saklamakla yükümlü olan davalı bankaya ait olmasına göre, davacı vekili ile davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haklarındaki dava reddedilen davalıların dava konusu zararın meydana gelmesinde kusurları bulunsa dahi bu hususu ileri sürme hakkının, mevduatı saklamakla yükümlü olan davalı bankaya ait olmasına göre, davacı vekili ile davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 873,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Banka'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 23,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına,12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8754, Karar No: 2014/10074, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8754 E.  ,  2014/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tasarruf Yetkisinin Kısıtlanması - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/31793, Karar No: 2015/40569, Tarih: 22.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31793 E.  ,  2015/40569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/7101

MAHKEMESİ : Mut Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2011/20 (E) ve 2011/526 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mağdur A..’i bıçakla tehdit etmediğini savunması, mağdurlar A.., R.. ve M..’nin kollukta alınan ilk ifadelerinde, bıçakla tehditten bahsetmemeleri, aradan üç gün geçtikten sonra mağdur A..’in savcılıkta alınan ifadesinde ise, bıçakla tehdit edildiğini iddia etmesi, R..’in savcılık ifadesinde eşinin bıçakla tehdit edildiğini eşinden duyduğunu beyan etmesine rağmen mahkemedeki beyanında ise, tehditi gördüğünü söylemesi, M..’nin ise savcılıkta ve mahkeme ifadelerinde sanığın A..’i bıçakla tehdit ettiğini ve babası R..’in de olayı gördüğünü belirtmesi karşısında, aşamalarda anlatımlar arasında oluşan çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından da anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık G.. G..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19042, Karar No: 2015/8475, Tarih: 27.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19042 E.  ,  2015/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve müşterek çocuk Özgür için hükmedilen tedbir nafakası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat miktarları, müşterek konut ve eşyalara ilişkin talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında dikkate alınmayacağının tabii bulunmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.04.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/10222, Karar No: 2013/12040, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/10222 E.  ,  2013/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

30.05.2011 tarihli iade kararımızın gerekleri yerine getirilmeden dosya geri gönderilmiştir

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 1979 yılında yapılan orman kadastrosunda 381 ilâ 388 numaralı orman tahdit sınır noktalarıyla P.7 olarak orman tahdidi dışında bırakılan bölümle ilgili açılmış başka davaların olup olmadığı, mahkeme kayıtları incelenerek, Hazine ve Orman Yönetiminden sorularak var ise; dava dosyaları aslının istenerek,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek, kadastro paftası ile orman tahdit haritası çakıştırılarak, kesinleşmiş orman kadastrosu haritası, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (381 ila 388 nolu tüm OTS) noktaları görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları ve tapulama paftaları üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle ve en yakın kadastro parselleri ile bağ kurulmak suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

3) Yöreye ait eski tarihli memleket haritası getirtilerek; hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini tapulama ve kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu en yakın kadastro parselleri de görünecek şekilde haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

4) Dava konusu taşınmazın paftadaki konumu incelenek kadastro sırasında niçin tescil harici bırakıldığı ve çevresindeki araziye parsel numarası verilip, tapuya kaydedilmiş ise tapu kaydının istenerek dosyaya konulması,

5) Dava konusu taşınmazın yakınında bulunduğu, O.S. 381, 382, 383, 384, 385, 386, 387 ve 388 noktalarına ait çalışma tutanaklarının Orman İşletme Müdürlüğünden istenerek dosyaya konulması,

4) Dava konusu taşınmazın paftadaki konumu incelenek kadastro sırasında niçin tescil harici bırakıldığı ve çevresindeki araziye parsel numarası verilip, tapuya kaydedilmiş ise tapu kaydının istenerek dosyaya konulması,

5) Dava konusu taşınmazın yakınında bulunduğu, O.S. 381, 382, 383, 384, 385, 386, 387 ve 388 noktalarına ait çalışma tutanaklarının Orman İşletme Müdürlüğünden istenerek dosyaya konulması,

İade kararı gereklerinin yerine getirilmemesi, işin sürüncemede kalmasına neden olduğundan ilgili kişilerin sorumluluğunu doğurur. Bu nedenle değinilen eksikliklerin derhal, bekletilmeksizin yerine getirilmesi, gereklerinin tam olarak yerine getirilip getirilmediğinin hâkim tarafından denetlenmesi, aksi takdirde sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunacağının bilinmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.