muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1478, Karar No: 2023/1023, Tarih: 10.04.2023

"Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 18.10.2021 tarihli ve 2021/5500 E., 2021/10204 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir:

"...Davacı tarafın asıl davada faiz istemine ilişkin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davacılar vekili dava dilekçesinde, talep edilen tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece hüküm fıkrasında kabul edilen 7.820 TL hor kullanım tazminat bedeli ile ilgili talep edilen faiz konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Bu durumda, mahkemece faiz konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi HMK'nın 297 nci maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir..."

3. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2016/23773 E., 2018/6469 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir:

"...6100 sayılı HMK’nun 297/2 nci maddesi uyarınca dava konusu taleplerden her biri hakkında verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık ve şüphe uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Dava, ek dava olarak açılan bakiye alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, alacak talebi hakkında hüküm kurulmuş olup, davacının faiz istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Açıklanan yasa hükmü nazara alındığında, mahkemece faiz konusunda infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir..."

4. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2016/19286 E., 2019/12284 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir:

4. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2016/19286 E., 2019/12284 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir:

"...Dava dilekçesinin incelenmesinde, 12 davacı adına dava açılmış olup, mahkeme karar başlığında 13 davacı mevcuttur. bu durumda davacı sayısının kaç kişi olduğu hususu anlaşılamamaktadır. Mahkemece de, bu husus açıklanmamıştır.

Somut olayda, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, yukarıda bahsedilen husus hakkında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir..."

5. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 07.06.2012 tarihli ve 2011/11958 E., 2012/14897 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir:

"...Dava dilekçesini davacılar Kadir Tuncer ve Mustafa Tuncer birlikte vermişler ve mülkiyetin her ikisi adına tesbitine mümkün olmazsa 300.000 TL.nin taraflarına ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir. Yargılamayı her iki davacı birlikte devam ettirmişlerdir. Ancak mahkemece karar başlığında davacı olarak sadece Kadir Tuncer yazılmış hüküm fıkrasında da yargılama giderleri ve vekkalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ibareleri yazılmıştır.

HUMK'nın 388 maddesi hükmüne göre, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin hükümde yazılması zorunlu olduğu gibi hüküm sonucu kısmında, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Mahkemece iki davacı bulunduğu halde, karar başlığında sadece Kadir Tuncer gösterilmiş diğer davacı Mustafa Tuncer gösterilmemiştir. Bu hali ile HUMK 388 maddesi gereğince yukarıda açıklandığı gibi, başlık düzenlenmemiş olup, oluşturulan hüküm fıkrası ile karar başlığı infazda tereddüt yaratacaktır. Anılan kanun hükmü gözetilmeden karar başlığı düzenlenmediğinden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir..."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyularak karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar ..., ..., ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışından kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ışığında davacı vekilinin 20.12.2006 tarihli dava dilekçesinde faiz talebinde bulunduğu, mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşıldığından karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ışığında davacı vekilinin 20.12.2006 tarihli dava dilekçesinde faiz talebinde bulunduğu, mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşıldığından karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığında giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

3. Yine, davacı muris ...'ın 13.05.2010 tarihi itibariyle vefat ettiği, yargılamaya mirasçıları ..., ... ve ...'ın devam ettiği ancak yargılama devam ederken mirasçı ...'ın 29.01.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Vefat eden mirasçı ...'ın mirasçıları ..., ..., ... ve ... davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmiş olmasına rağmen mirasçı eş ...'ın isminin karar başlığında yer almadığı, dava tarihinin de karar başlığında hatalı gösterildiği ve verilen hüküm açısından infazda tereddüt oluşturacağı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, karar başlığının 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesine aykırı olarak düzenlenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

4. Ayrıca mahkemece, davalı ...'ın miras payı düşüldükten sonra bakiye kalan bedellerin tahsiline karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm fıkrasında yeniden "davalı mirasçı ...'ın Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi 2018/2075 Esas 2018/1813 Karar sayılı ilamında belirtilen miras payına düşen bedelin mahsubu ile" ifadesinin kullanılması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar ..., ..., ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar ..., ..., ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. İlk Derece Mahkemesi Kararının hüküm fıkrasının 1 inci ve 2 nci bendinin hükümden çıkartılarak yerine “1-24.666,67 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacı muris ... adına davaya devam eden davacı mirasçılarına miras payları oranında verilmesine, 2-2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacı muris ... adına davaya devam eden davacı mirasçılarına miras payları oranında verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle ve yine karar başlığına sehven unutulan davaya devam eden mirasçı davacı olarak ...'ın eklenip ve sehven hatalı olarak gösterilen dava tarihinin 20.12.2006 olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12897, Karar No: 2019/27500, Tarih: 11.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/12897 E.  ,  2019/27500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

En son zamanaşımını kesen mahkumiyet hükmünün verildiği 28/01/2011 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK'nun 66 ve 67. maddeleri uyarınca öngörülen 8 yıllık zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, dava konusu 73 AK 912 plaka sayılı nakil aracının sahibine iadesine, varsa araç kaydı üzerindeki şerhin kaldırılmasına, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9487, Karar No: 2019/2744, Tarih: 12.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9487 E.  ,  2019/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... için düzenlenen ..Devlet Hastanesinin 22.08.2014 tarihli geçici raporunda 'sağ göz üzerinde kaş çizgisinin hemen altında 8-10 cm.'lik kesi olduğunun yazılı bulunmasına, 21.04.2015 tarihinde ... Devlet Hastanesinden alınan raporda ise Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde yaranın özellikleri belirtilmeksizin 'sağ kaş altında lineer skar olup yüzde sabit ize neden olacak genişlikte olmadığının' mütalaa edilmesine, hükme esas alınan 21.04.2015 tarihli raporda sadece sonuca ilişkin bir değerlendirme yapması nedeniyle hükme esas alınamayacağından, mahkemece, mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek tarif edilen yaranın yüzünde sabit iz niteliğinde bulunup bulunmadığına ilişkin denetime elverişli rapor alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 12.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17709, Karar No: 2014/14811, Tarih: 08.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17709 E.  ,  2014/14811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 4733 sayılı kanuna muhalefet suçundan beraatine, 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine, aynı eylem ikiye bölünerek bandrolsüz sigara satmak suçundan sanığın beraatine ve aynı zamanda kaçakçılık suçundan mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden "5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün ve "gümrük idaresi lehine verilen vekalet ücretine" ilişkin fıkranın çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4692, Karar No: 2020/8392, Tarih: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4692 E.  ,  2020/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılandan satın almış olduğu küçükbaş hayvanlar karşılığında suça konu çalıntı çeki ciro ederek verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında katılandan satın aldığı koyunlar karşılığında tanık ...’dan aldığı suça konu çeki verdiğini, çekin çalıntı olduğunu bilmediğini, atılı suçlamaları kabul etmediğini belirtmişse de; çekte 1. ciranta olarak sanığın, 2. ciranta olarak katılanın cirosu olup, tanık tanık ...’nın cirosunun bulunmaması, sanığın çeki hangi hukuki ilişki karşılığında aldığını açıklayamaması, bu hukuki ilkişkiye dair her hangi bir fatura, belge veya delil sunamamış olması, alınan bilirkişi raporunda; tetkike konu çekin arka yüz 1. ciranta hanesindeki "...." içerikli yazılar ve altında atılı bulunan 2 adet ciranta imzası ile sanığın mukayese yazı imzaları arasında benzerlik olduğu, çekin ön yüz muhtevasındaki yazılar, atılı bulunan keşideci imzası, çekin arka yüzünde 1. ciranta hanesi dışında kalan diğer ciranta yazı imzaları ile sanık ve tanık ...'nın mukayese yazı ve imzaları arasında farklılık müşahede edildiği yönünde görüş ve kanaatin bildirilmiş olması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, banka yazıları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılandan satın aldığı koyunlar karşılığında aldatıcılık kabiliyetini haiz, unsurları tamam olan çalıntı çeki vererek çek bedeli kadar haksız yarar sağlamak şeklindeki eylemi nedeniyle, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığınn suç kastının olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2331, Karar No: 2015/5334, Tarih: 02.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2331 E.  ,  2015/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin kullandığı araca sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen bir aracın çarpıp kaçtığını ve kaza neticesinde müvekkilinin yaralanarak malül kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 60.063,27 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin kusur oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, zararın ispatlanması gerektiğini ve temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; davanın kısmen kabulü ile toplam 60.063,27 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

..

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, zararın hesaplanması amacıyla..'dan alınan 20.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda esas alınarak davacının yaşam süresi belirlenmiş ve zarar hesabı yapılmıştır. Mahkeme tarafından ... .'dan alınan 13.04.2012 tarihli ikinci bilirkişi raporunda ise.. 1980 Kadın ve ..Tablosu esas alınarak davacının yaşam süresi belirlenmiş ve zarar hesabı yapılmıştır.

Mahkemece 13.04.2012 tarihli ikinci bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de; karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak .. Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlendiği ve zararın hesaplandığı 20.02.2012 tarihli ilk bilirkişi raporunun hükme esas alınması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan ikinci bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4561, Karar No: 2018/9719, Tarih: 02.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4561 E.  ,  2018/9719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.