muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2575, Karar No: 2024/5437, Tarih: 07.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı/birleştirilen davada davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davada davacı/birleştirilen davada davalı vekili; uyuşmazlığa konu taşınmazın bulunduğu köy yerinde mevcut bir taşınmazın altı aylık süre içerisinde dört defa el değiştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, son kayıt malikinin iyiniyetli kabul edilemeyeceğini, tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenilen tanık beyanları, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamı gözetilerek uyuşmazlığa konu taşınmazın vekil eden davalı ...'in tarafından davacıyı zararlandırma kastı ile hareket edilerek ara maliklere temlik edildiği, davacıya satış bedelinin ödendiğinin davalı vekil ... tarafından ispat edilemediği, bir başka anlatım ile davacıyı zararlandırma olgusunun gerçekleştiği, ancak asıl davada davalı .......'ın davalı vekil ve ara malikler ile el ve işbirliği içinde hareket ettiğinin ve ediniminde kötü niyetli olduğunun ispat edilemediği anlaşılmakla asıl davada davacının tescile ilişkin talebinin reddi ile tazminat talebinin davalı vekil edenden tahsiline ilişkin kararın yerinde olduğu; birleştirilen davada ise, davacının çekişmeye konu taşınmazda kayıt maliki olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, kayden davacıya ait taşınmazın davalı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanıldığı, dava tarihi itibarıyla aralarında hukuken korunması gereken akdi bir ilişkinin bulunmadığı anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davacı/birleştirilen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı/ birleştirilen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı/birleştirilen davada davalı vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yinelemiş, asıl ve birleştirilen davada eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye göre karar verildiğini belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat; birleştirilen dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 506.; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2., 3., 1023,. 1024. ve 683. maddeleri.

3. Değerlendirme

Birleştirilen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat; birleştirilen dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 506.; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2., 3., 1023,. 1024. ve 683. maddeleri.

3. Değerlendirme

Birleştirilen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352/1.b. bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, birleştirilen davaya konu 198 ada 37 parsel sayılı taşınmazın birleştirilen dava tarihindeki (19.10.2018) değerinin 307.747,58 TL olduğu keşfen saptanmakla, anılan değerin 2024 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 388.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; asıl davada davacı ...'nin davalı ...'e Edremit 5. Noterliğinin 20.11.2017 tarihli vekaletnamesi ile davaya konu 198 ada 37 parsel sayılı taşınmazını satması amacıyla yetki verdiği, davalı vekil ...'in taşınmazı 23.11.2017 tarihinde dava dışı... Sertdemir'e 63.000,00 TL bedelle temlik ettiği, n 29.01.2018 tarihinde 200.000,00 TL bedelle dava dışı ... 'a, ...'ın 20.02.2018 tarihinde 205.000,00 TL bedelle dava dışı ...'e, ....n de vekili dava dışı ... aracılığıyla 21.05.2018 tarihinde 210.000,00 TL bedelle davalı ...'a devrettiği, davacının 10.10.2018 tarihli azilname ile davalı ...'i vekillikten azlettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere TBK'nın sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde aynen; "Vekil, vekalet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir. Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekalet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür. Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır.

Vekaletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk TBK'da benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi TMK'nın 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması TMK'nın 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu Yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek, en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Diğer taraftan, TMK'nın “İyiniyetli üçüncü kişilere karşı” başlıklı 1023. maddesi; “Tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka aynî hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.” şeklinde düzenlenmiştir. Anılan bu maddeye göre tapu sicilinde ismi geçen kişinin gerçek hak sahibi olduğuna inanan veya kendisinden beklenen tüm özeni göstermesine rağmen gerçek malik olmadığını, tapu sicilinde yolsuzluk bulunduğunu bilmesi imkânsız olan kişinin iktisabı korunur. Aynı Kanun'un “İyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı” başlıklı 1024. maddesi ise; “Bir aynî hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz. Bağlayıcı olmayan bir hukukî işleme dayanan veya hukukî sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur. Böyle bir tescil yüzünden aynî hakkı zedelenen kimse, tescilin yolsuz olduğunu iyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan doğruya ileri sürebilir.” hükmünü içermektedir. Bu madde ile de iyi niyetli olmayan kimsenin iktisabının korunmayacağına vurgu yapılmıştır. TMK’nın 1023. maddesi iyiniyetle mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımını korurken; aynı ilke, tamamlayıcı madde niteliğinde bulunan 1024. madde ile iyiniyetli olmayan üçüncü şahısların kazanımını hükümsüz saymıştır.

Somut olayda; taşınmazın satışının kısa aralıklarla yapıldığı, davalı vekil ... ile ara malikler olan dava dışı... ve ...'ın birlikte emlakçılık işi yaptıkları, davalıların birbirlerini tanıdıkları, satış bedellerinin ödendiğinin ispatlanamadığı, taşınmazda halen davacının oturduğu, davacı tanığı...'in beyanına göre son kayıt maliki olan davalı ...'in taşınmazı satın almadan önce taşınmaza ilişkin olarak dava açılacağı, bu nedenle taşınmazı almaması yönünde uyarıldığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde vekil olan davalı ... tarafından vekalet görevinin kötüye kullanıldığı, vekil ile dava dışı ara maliklerin el ve iş birliği içerisinde hareket ederek davacıyı zararlandırdıkları, son kayıt maliki olan davalı ...'in vekalet görevinin kötüye kullanıldığını bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda bulunduğu, böylelikle TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, asıl davada tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan birleştirilen davada davalı vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Asıl davada davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden asıl davada davacı birleştirilen davada davalıya iadesine,

Asıl davada davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden asıl davada davacı birleştirilen davada davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2932, Karar No: 2011/2869, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2932 E.  ,  2011/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili olan kooperatifin tasfiye halinde olduğunu ve konut dağıtımlarının tamamlandığını, ancak vergi dairesi tarafından kooperatifin ortaklara pay dağıtması nedeniyle kâr elde ettiğinden bahisle vergi borcu tahakkuk ettirildiğini, ayrıca tasfiye işlemlerinin tamamlanması için giderler de yapıldığını, davalının alacağının tahsili için yapılan icra takibine kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kooperatifin 30.12.2006 tarihli en son genel kurulunda aidatların tespitine ilişkin bir madde bulunmadığını, ödenmesi gereken borç kalemlerini içeren tahmini bir bütçe yapılarak ortak aidatlarının tayin ve tespitine ilişkin usül ve yasaya uygun bir karar alınmadığından talep edilen 3.600,00 TL nin hukuki bir dayanağının bulunmadığını, bu meblağın ne kadarının vergi borcu, ne kadarının SSK prim borcu, ne kadarının genel gider olduğunun belli olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince, davanın reddine karar verilmesi gerekliliğinden bozulması üzerine mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve bozma kararına göre, davacı kooperatifin son yapılan genel kurulunda bile kooperatif ortaklarının ödemekle yükümlü oldukları miktarı tespit eden bir kararın alınmadığı, bu konuda tasfiye kuruluna yetki verildiği, bu yetkinin münhasıran genel kurulun yetkisinde olan bir hususun devrine ilişkin olması nedeniyle geçerli olmadığı, genel kurul kararına dayanmayan, ortağı bağlayıcı yönü bulunmayan icra takibine konu borçtan dolayı davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı temsilcileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı temsilcilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı temsilcilerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1740, Karar No: 2015/2944, Tarih: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1740 E.  ,  2015/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/07/2014 gün ve 2014/33-2014/33 D.İş sayılı kararı bozan Daire’nin 01/10/2014 gün ve 2014/13476-2014/14963 sayılı kararı aleyhinde karşı taraf (borçlu) vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, düzenlenen rapor dinlenildikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, müvekkilinin satın aldığı çelik hurda yükünün ...'na üç ayrı konşimento ile taşındığını, her üç konşimentoda da ... kaydının yer aldığını, TTK'nın 1091. maddesi uyarınca gemi kaptanının yükleme/boşaltma sırasında nezaret borcu olduğunu ve konşimentolarda gemi donatanı veya kaptan tarafından konulmuş herhangi bir şerh bulunmadığını, ancak limana gelen yükün %60'ının taş, beton ve cüruf olduğunun tespit edildiğini, satın alınan üründen başkaca ürün geldiği için müvekkilinin zarara uğradığını, müvekkilinin alacağının TTK'nın 1351. maddesi gereği deniz alacağı olduğunu ileri sürerek ... Imo numaralı ... bayraklı ... isimli gemi üzerine 1.009.892 USD tutarında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talebin reddine dair verilen karar, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez karşı taraf (borçlu) vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, karşı taraf (borçlu) vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı taraf (borçlu) vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8818, Karar No: 2014/10076, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8818 E.  ,  2014/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5626, Karar No: 2019/16361, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5626 E.  ,  2019/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10946, Karar No: 2018/3105, Tarih: 25.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10946 E.  ,  2018/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.03.2016 tarih ve 2014/571-2016/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazının üzerinde dikili bulunan ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 30-31 Mart 2014 tarihlerinde meydana gelen don olayının 04/04/2014 tarihinde davalıya ihbar edildiğini, ayrıca 20/06/2014 tarihinde meydana gelen dolu neticesinde kalan ürünlerin zarar gördüğünü, bu durumun da davalıya bildirildiğini, davalı sigortanın tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta tarafından don olayının ayva ağaçlarının çiçeklenme döneminin bittiği ve meyvelerin tutumunun gerçekleştiği aşamada meydana gelmesi nedeni ile ödeme yapılmadığını, davacının ürünlerinde meydana gelen ....000 TL zararın davalıdan hasar tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra ....000 TL olan talebini ....681.27 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, hasar tespit ekspertiz çalışması yapılması için sigortalı ile irtibata geçildiğini, sigortalının hasarının teminat kapsamında olmadığını anlayarak, ayva bahçesini göstermediğini, hasar ekspertiz çalışması yapılamadığını, hasar tarihinde tüm bölgede ayva ürünlerinin pembe gonca döneminde olduğunu, ayva ağaçlarında pembe gonca dönemi teminat kapsamında olan bir evre olmadığını, don hasarının teminat dışında kaldığını, 20/06/2014 tarihli dolu hadisesi nedeniyle ise davacının müvekkiline bir ihbarının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 20/06/2014 tarihinde meydana gelen dolu olayı nedeniyle davacının davalıya bir ihbarının bulunmadığı, 30-31 Mart 2014 tarihinde gerçekleşen don olayı nedeniyle davacının ayva ürünü bakımından net gelir zararı ....681,27 TL olarak hesaplandığı, davacının davasının haklı ve yerinde olduğu, davalının hasar tarihi itibarıyla temerrüde düşürüldüğünün ispatlanamadığı gerekçesiyle ....681,27 TL'nin ....000 TL'si için dava tarihi olan .../.../2014 tarihinden, bakiye 8.681,27 TL'si için ıslah tarihi olan 02/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 547,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.