muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4531, Karar No: 2018/6353, Tarih: 09.07.2018

b) Sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. Maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıktan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanığı daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların

bulunmadığı yada 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/19595, Karar No: 2010/948, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19595 E.  ,  2010/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10145, Karar No: 2014/15999, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10145 E.  ,  2014/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/268787

MAHKEMESİ : Lapseki Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2011/254 (E) ve 2012/272 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, suça konu kesilen ağaçların orta kuturlarının 5-9 cm. arasında olduğunun yazılı bulunmasına, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, kesilen ağaçların dip kuturlarının tutanağa aynen uyduğunun belirtilmesine karşılık orta kuturları itibariyle ağaçların vasıfları yönünden bir değerlendirme yapılmamış olmakla, bilirkişiden yemini verdirilerek veya önceki yemini hatırlatılarak suça konu meşe ağaçların yakacak vasıflı olup sürgün verme özellikleri de dikkate alınarak suça konu ağaçların müstakil ağaç mı, sürgünden gelme mi oldukları, sürgünden gelmiş iselere kesimle ağacın hayatiyetini kaybedip kaybetmediği hususunda ek rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de ;

2) 5237 sayılı TCK'nin da cezaların içtimaı sistemine yer verilmediğinden sanık hakkında tayin edilen hapisten çevrili adli para cezası ile gün adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13226, Karar No: 2016/10334, Tarih: 10.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13226 E.  ,  2016/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı ... şirketi vekili, 05/08/2009 tarihinde müvekkil şirkete... sigortası ile sigortalı bulunan ... plakalı araç ile vuku bulan trafik kazasında ..'ün yaralanmasına sebebiyet verildiğini, araç sürücüsünün asli kusurlu olmasıyla birlikte kaza anında 115 promil alkollü olduğunu, ekspertiz raporu ve fatura gereğince hak sahiplerine uğramış oldukları hasar toplamı 14.634,00 TL'yi 11/02/2010 tarihinde ödeyen müvekkili şirketin araç maliki ve sürücüsü davalılar aleyhine ...17. İcra Müdürlüğü'nün 2010/9862 sayılı dosyası ile ödeme emri gönderildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, davanın kabulü ile itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Davalı vekili, meydana gelen trafik kazasında kazada yaralanan ...'ün olayda ışıklara uymamak, araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralıyla asli kusurlu olduğunu, müvekkili ...'ın ise aracın hızını yol- trafik durumuna uydurmamak kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğunu kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin alkollü olması ile kazanın meydana gelmesi arasında illiyet bağı bulunmamakta olduğunu, yargı kararlarına göre kaza ile alkollü olma arasında illiyet bağı yoksa sigorta tazminata kendisi katlanmak zorunda olup rücu hakkı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, somut olayda davalıların ağır kusur halinin bulunmadığı, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği, rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın oluşumunda dava dışı yayanın da kusurunun bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14782, Karar No: 2012/22322, Tarih: 25.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14782 E.  ,  2012/22322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1)Beraat (13136 no'lu çek konusunda)

2)765 sayılı TCK.nun 342/1, 40. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerin cezadan mahsubu

Sanığın, ... ve Akkim Yapı Kimyasalları San. Tic. ve Ltd. Şti. ye ait iki farklı çalıntı çeki ele geçirip kullanmaktan ibaret eylemlerinin iki farklı resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında 0372585 numaralı çek nedeniyle verilen "beraat" hükmüne yönelen Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında; suç tarihinde 0372585 ve 0373141 numaralı iki adet çalıntı çeki katılana olan kira borcuna karşılık ve aldığı araç bedelini ödemek amacıyla vererek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; alınan bilirkişi raporlarında 03722585 numaralı çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı belirtilmesine rağmen; aynı kişiden aynı şekilde temin edilip katılana verilen diğer 0373141 numaralı çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olması nedeniyle mahkumiyetine hükmolunduğunun anlaşılması; yapılan incelemeye göre her iki çekteki ciranta imzalarının sanığa ait olması, sanığın savunmasında geçen ve çekleri temin ettiğini belirttiği ...'e ulaşılamaması nedeniyle iddiasının doğrulanmaması karşısında; çeklerden birini sahte düzenleyip kullanan sanığın her iki çekteki sahteciliği de bildiği gözetilerek sübut bulan suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi;

2- Sanık hakkında 0373141 numaralı çekten dolayı kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Kapsamlı mukayese belgelerine dayanılarak yapılan inceleme sonucu düzenlenen 06.06.2007 tarihli adli tıp fizik ve ihtisas dairesine ait rapor ve dosyadaki diğer bilgi, belge ve beyanların birlikte değerlendirilmesinde; sanığın mahkumiyete ilişkin mahkeme gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Resmi belgede sahtecilik suçu için 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası olup, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece lehe yasa karşılaştırması yapılırken 765 sayılı Yasa uygulamasında 2 yıldan 8 yıla kadar olan alt ve üst sınır ceza içinden 2 yıl 6 ay hapis cezası tercih edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki suç için öngörülen cezanın üst sınırının aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi ile tayin edilecek cezanın 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesi gereğince tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından daha az olması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan beraat ve mahkumiyet hükümlerinin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4695, Karar No: 2015/13463, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4695 E.  ,  2015/13463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/353-2013/535

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6087, Karar No: 2010/9190, Tarih: 06.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/6087 E.  ,  2010/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :02.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2009/2392, Karar No: 2009/10464, Tarih: 12.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2392 E.  ,  2009/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/3.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a maddesi hükmüne göre mukayese imzaları ile senet üzerindeki imza arasında yapılacak kıyaslama ile yahut diğer delil ve  karinelerden, mahkeme inkar edilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirdiği takdirde itirazın geçici olarak kaldırılmasına karar verir.

İcra mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılmadan inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu kanısına varılıp itirazın kabulüne karar verilebilir ise de, imzanın borçluya ait olmadığı ancak bilirkişi incelemesi sonucunda belirlenebilir.

O halde mahkemece yapılacak iş, İİK.nun 170/3.maddesinin göndermesi ile aynı kanunun 68/a maddesine göre yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile bonodaki keşideci imzasının borçlu A. M.. eli ürünü olup olmadığının tespitinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bilirkişi marifeti ile imza incelemesi yaptırılmadan takibin durdurulması yönünde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11016, Karar No: 2014/9928, Tarih: 24.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11016 E.  ,  2014/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından kasko poliçesi ile sigorta edilen araca 06/01/2011 tarihinde davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda ağır şekilde hasarlandığını,davalıya ait aracın 6/8 kusurlu bulunduğunu,araçta meydana gelen hasarın 14.955,00 TL olduğunu, sigortalı vasıta sahibine ödendiğini, aracın pert olduğunu,sovtaj bedeli olan 10.159,00 TL düşüldükten sonra 6/8 kusur oranına göre 3.597,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 24/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinitalep ve dava etmiştir.

Davalı ...; kazanın oluşumunda hiç bir kusuru olmadığını, kaza tarihinde kaza yerinde trafik ışıkları bulunmadığını, kazadan sonra yapıldığını, plakalı aracın trafik ışıkları olmayan kavşağa girerken hızını azaltması gerekirken çok hızlı ve kontrolsüz bir şekilde girişininin kazaya sebep olduğunu, kusur oranını kabul etmediğini, sigortalı araçta belirtildiği gibi bir hasarın meydana gelmediğini, aracın pert olmasının mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olayın meydana gelmesinde davacının %25, davalı araç sürücüsünün ise %75 oranında kusurlu olduğu kabul edildiğinde kazaya karışan marka ve tipteki araçta meydana gelen toplam hasarın kusur oranı düşüldükten sonra 3.597,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

../...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre,davalı ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 184,21 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13815, Karar No: 2013/31073, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13815 E.  ,  2013/31073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumyiet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

22.12.2010 tarihli hükmün ... oğlu ... müdafii Av. ... tarafından temyiz edildiği, mahkemenin 11.02.2011 tarihli ek kararı ile mala zarar verme suçu yönünden verilen hükmün temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın tebliğine ilişkin dosya içerisinde tebligat parçasına rastlanmamış ise de dosyanın UYAP kaydında bulunan tebliğ evrakının üzerindeki ... numarasının www.ptt.gov.tr adresi üzerinden yapılan sorgusunda 28.03.2011 tarihinde Av. ...'a tebliğ edildiğinin görüldüğü, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara Av. ... tarafından 29.03.2011 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu ve ek karara yönelik temyiz istemine ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediğinin anlaşılması karşısında; ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2682, Karar No: 2013/9699, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2682 E.  ,  2013/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

03.07.2007 tarihli Müfettiş Raporunda; “davacı işyerinde çalışan kişilere ait İşe Giriş Bildirgelerinin verilmemiş olması nedeniyle davacı şirket hakkında İdari Para Cezası uygulanması gerektiği belirtilerek 2004/4-11 aylar yönünden 506 SK 140/c maddesi uyarınca İdari Para Cezası hesaplandığı ve ücret bordrolarının incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle de 506 SK 140/d uyarınca İdari Para Cezası uygulanması gerektiği şeklinde rapor hazırlandığı, davalı Kurumca bu rapor üzerine; davacının her bir eylemi ile ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verildiği ve prim borcu tahakkuk ettirildiği, takibi için ayrı takip dosyaları oluşturulduğu anlaşıldığından;

a) Dava konusu olan ve Kurumun 2010/13284 takip numaralı dosyasına konu idari para cezasının, davacının hangi eyleminden dolayı olduğunun Kurumdan sorularak netleştirilmesi,

b) Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından 24.10.2011 tarihinde bozulan, Kayseri 1. İş Mahkemesinin 2008/1075 E. - 2010/161 K. Sayılı Dosyasının ... esas numarasının tespit edilerek bu dosyanın onaylı suretinin temini ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.