muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4385, Karar No: 2013/4686, Tarih: 07.05.2013

Getirilen düzenlemeyle askerî mahkemelerin görev alanı, askerî suçların yargılanmasıyla sınırlandırılmaktadır. Askerî suç ise Yüksek Mahkemelerce tanımlanmış bir kavramdır. Anayasa Mahkemesinin 25/10/1994 tarihli ve E. 1994/2, K. 1994/76 sayılı kararında, askerî suçun unsurları, askerî bir yararı ihlâl etmek ve askerî nitelikte olmak biçiminde açıklanmıştır. Bir suçun Askerî Ceza Kanununda açıkça yer almış olmasının, onun askerî suç sayılmasına yetmeyeceği belirtilmiştir. Yine 01/07/1998 tarihli ve E. 1996/74, K. 1998/45 sayılı kararında askerî mahkemelerin görev alanının, ‘askerî hizmetlerin yürütülmesindeki özellikler, disiplinin korunması, asker kişilerin astlık üstlük ilişkileri dikkate alınarak’ belirlenmesi gerektiği vurgulanmıştır. Bu veriler gözönüne alınarak, askerî mahkemelerin görev alanı, çağdaş ülkelerde olduğu gibi daraltılmakta ve asker kişilerin, sadece askerlik hizmet ve görevleriyle ilgili olarak işledikleri askerî suçlara ait davalarla sınırlı tutulmaktadır”.

T.C. Anayasası’nın 145. maddesinde yapılan değişikliğin gerekçesinde atıf yapılan Anayasa Mahkemesi'nin 25/10/1994 gün ve 2-76 sayılı kararında; “Asker veya asker olmayan herhangi bir kişi tarafından işlenen suçun, askerî bir yararı ihlâl etmediği, dolayısıyla askerî nitelikten yoksun bulunduğu belirgin ise, suçun Askerî Ceza Yasasında açıkça yer almış olması onun askerî suç sayılmasına yetmeyecektir”,

01/07/1998 gün ve 74-45 sayılı kararında ise, askeri yargının görev alanını belirleyen Anayasa'nın 145. maddesinin 5982 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki metnine ilişkin olarak; “Anayasa’nın ‘Askerî yargı’ başlıklı 145. maddesinde... denilerek askerî hizmetlerin yürütülmesindeki özellikler, disiplinin korunması, asker kişilerin astlık üstlük ilişkileri dikkate alınarak bu mahkemelerin görev alanı ve asker olmayan kişilerin hangi hallerde askerî mahkemelerde yargılanabilecekleri belirtilmiştir” değerlendirmesini yapmıştır.

Bu açıklamalar çerçevesinde uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıkların yargılanmakta olduğu davaya konu esas suçun sırf askeri suçlardan olmayan ve TCK´da düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçu olması karşısında, sanıkların Mahkemece yargılamasına devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Hazine vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10680, Karar No: 2014/14425, Tarih: 16.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10680 E.  ,  2014/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karardüzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1266, Karar No: 2019/12009, Tarih: 19.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1266 E.  ,  2019/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...’nın mahkumiyet kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve fıkra uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin dosya içeriğine göre sanıkların yürüttükleri faaliyetlerin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olduğuna dair dosya kapsamında bilgi ve belge bulunmadığı nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 1 yıl süre ile meslek veya sanat icrasının yasaklama kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarının hükmünden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1231, Karar No: 2017/1, Tarih: 02.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/1231 E.  ,  2017/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2015 tarih, 2015/22344 sayılı Kanun Yararına Bozma istemi ile;

2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanunun 32/1 (üç kez) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. (üç kez) maddeleri uyarınca üç defa 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarihli ve 2012/575 esas, 2012/551 sayılı Kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarihli ve 2013/386 esas, 2014/353 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı cihetle anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre sanık hakkındaki kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 13.01.2015 gün ve 94660652-105-21-10592-2014-1167/2662 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunmuştur.

I-OLAY:

Sanık ... 22.10.2008, 14.02.2009 ve 06.04.2009 tarihlerinde 3 kez kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılarak yapılan ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmayıp güvenlik güçlerine direnmesi nedeniyle Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarih 2012/575-551 sayılı kararıyla 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve TCK’nın 62. maddeleri gereğince 3 kez 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Temyiz edilmeyen hüküm 08.01.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Kanun yararına bozma talebi ile sanık hakkında açılan davanın 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

2009 yılında işlenen 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine muhalefet suçunun 6352 sayılı Kanunun 1. maddesi kapsamında kalan suçlardan olup olmadığına ilişkindir.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Dosya kapsamına göre; 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun “Dava ve Cezaların Ertelenmesi” kenar başlıklı geçici 1. maddesinde yer alan,

"(1)31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

"(1)31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a)Soruşturma evresinde, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171’inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b)Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c)Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.

(4)Bu madde hükümlerine göre cezanın infazının ertelenmesi hâlinde erteleme süresince ceza zamanaşımı durur; kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi hâlinde, erteleme süresince dava zamanaşımı ve dava süreleri durur.

(6)Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı verilmiş mahkûmiyet hükmünün infazının tamamlanmış olması hâlinde bu mahkûmiyet hükmüne bağlı yasaklanmış hakların 25.05.2005 tarihli ve 5352 sayılı Adlî Sicil Kanununun 13/A maddesindeki şartlar aranmaksızın geri verilmesine karar verilir.

(7)Bu madde hükümlerine göre verilen kamu davasının açılmasının, kovuşturmanın veya cezanın infazının ertelenmesi kararları adlî sicilde bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir. Bu kayıtlar, ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından istenmesi hâlinde, bu maddede belirtilen amaç için kullanılabilir.

(8)Bu madde hükümlerine göre kamu davasının açılmasının, kovuşturmanın veya cezanın infazının ertelenmesi kararlarının verildiği hâllerde, bu suçlar 26.09.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun erteleme ve tekerrüre ilişkin hükümlerinin uygulanmasında göz önünde bulundurulmaz,” şeklindeki düzenleme ve 6352 sayılı Kanunun genel gerekçesinde yer alan;

“Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade ve basın özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilemez bir hak olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, ifade hürriyeti, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu özgürlüğün kullanım araçlarından biri de

basın yahut sözlü veya görüntülü yayın araçlarıdır. Bu araçların, amacına uygun olarak işlevlerini yerine getirmeleri bakımından korunmaları demokratik toplumlarda asıl olup, bu anlamda basın ve yayın özgürlüğü önündeki engeller kaldırılarak ve güvenceler sağlanarak, haber ve düşünceyi özgür kılmak hedeflenmektedir. Bu nedenle, basın yayın yoluyla işlenen suçlara ilişkin dava ve cezaların infazının ertelenmesi ilişkin bazı düzenlemeler yapılması toplumsal barışın sağlanması ve sürdürülmesi bakımından büyük bir önem taşımaktadır. Önem taşıması nedeniyle basın yoluyla ya da sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar yönünden erteleme imkânı getirilmiştir.” şeklindeki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde düzenlenen “sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri” ifadesinin, AİHM kararlarında da belirtildiği üzere sadece basın hürriyeti ve siyasi düşünce açıklamalarını kapsamadığı, düşünce açıklama hürriyetini kullanmak suretiyle işlenen suçları da içerdiği, düşünce açıklamalarının dış dünyaya ne şekilde aktarıldığının önem taşımadığı, bu aktarımın, doğrudan doğruya olabileceği gibi, söz ve yazı dışında bir hareketle de gerçekleşebileceği cihetle,

Somut olayımızda, sanığın izinsiz olarak toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılarak gerçekleştirmiş olduğu eyleminin gerçekleşme biçimi göz önüne alındığında, ifade hürriyeti kapsamında düşünce açıklaması niteliğinde olduğu, 6352 sayılı Kanunun düzenleniş şekli, gerekçesi ve amacı dikkate alındığında, sanığın eyleminin anılan Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine muhalefet etmek suçundan açılan dava ile ilgili olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar vermek gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, yazılı olduğu şekilde mahkumiyetine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı görülmüş olup hükmün bozulması, yeniden yargılama gerektirmeyen bu durum nedeniyle Dairemizce aşağıdaki hükmün kurulması gerekmiştir.

IV- SONUÇ ve KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Hükümlü ... hakkındaki Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarih, 2012/575 – 551 sayılı kararı CMK’nın 309/4-d maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA,

2-Sanık ...’ın 22.10.2008, 14.02.2009 ve 06.04.2009 tarihlerinde işlemiş olduğu 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine muhalefet suçundan açılan kamu davasının 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi gereğince KOVUŞTURMANIN ERTELENMESİNE,

3-Sanığın erteleme kararının kesinleştiği tarihten itibaren 3 yıl içinde basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle; temel şekli itibariyle adli para cezasının ya da üst sınır 5 yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suç işlemesi ve bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkum olunduğu takdirde, ertelenen KOVUŞTURMAYA DEVAM EDİLMESİNE,

4-Erteleme kararının verildiği tarihten itibaren 3 yıl içinde basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle; temel şekli itibariyle adli para cezasını ya da üst sınır 5 yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suç işlemediği takdirde ertelen davanın DÜŞÜRÜLMESİNE,

5-Sanık hakkında tali karar fişi düzenlenerek Adalet Bakanlığı Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğüne GÖNDERİLMESİNE,

Kararın sanığa tebliğinden itibaren 7 gün içinde yazılı olarak Dairemize başvurmak ya da zabıt katibine tutanak tutturmak suretiyle 17. Ceza Dairesine itirazı kabil olmak üzere sanığın yokluğunda oybirliğiyle verilen karar mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11888, Karar No: 2014/14796, Tarih: 23.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11888 E.  ,  2014/14796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.12.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av. .. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14449, Karar No: 2013/915, Tarih: 24.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14449 E.  ,  2013/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın ... arazisi niteliğinde kabulü doğru olup, yasa gereği bu taşınmaza kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas tutularak değeri belirlenir. Kamulaştırma Yasası'nın .... maddesinin (i) bendine göre de, bedelin tespitinde etkisi olacak diğer objektif ölçüler de dikkate alınır. Doğaldır ki bu objektif ölçülerin neler oldukları taşınmazın niteliği ve değerlendirme esasları gözönünde bulundurulmak suretiyle belirlenir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre ... arazisinde değer, taşınmazın yıllık tarımsal gelirinin kapitalizasyon faizine oranlanması suretiyle bulunmaktadır. Kapitalizasyon faizi ise %...-%... arasında değişmekte olup, bu aynı zamanda arazinin rantı ile satış değeri arasındaki oranı belirlediğinden, uygulanacak kapitalizasyon faiz oranı saptanırken arazinin verimine etkili olan (sulu, taban arazisi, toprağın terkibi, ekilebilecek ürünler) faktörler yanında, satış değerine etkili olabilecek faktörler de (önemli yerleşim birimlerine yakınlığı, tarımsal amaçlı alt yapı olanakları, pazarlama ve ulaşım probleminin olmaması, yerleşim merkezine yakınlığı vs.) dikkate alınır. Maddenin, sözü edilen (i) bendi bu hususlar dışında olup, arazinin değerine etkili olabilecek objektif ölçülere ilişkindir. Bunlar da, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, tarımsal faaliyet ve gerekleri ile ilgili niteliklerdir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın ....... ilçe merkezine ... km, denize ... km mesafede olması, yakınlarda en güzel koyların bulunması, rutubet ve sıcaklığın az olması, bağlı olduğu ilçenin tarihi ve turistik özellikler taşıması, sahilden 60-80 km mesafede bulunan Kıbrıs adasının ışıklarının görünmesi, taşınmaza ... km mesafede turistik tesisler bulunması vs. hususların objektif artış nedeni olamayacağı gözetilmeden %... oranında objektif nedene dayalı olarak bedelde artış yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/838, Karar No: 2008/7786, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/838 E.  ,  2008/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar itibariyle bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı arasında kredi kartı üye işyeri sözleşmesin imzalandığı ve davalıya POS cihazı verildiğini, ancak davalıya ait işyerinden sahte kredi kartı ile harcama yapıldığını ve bedelin müvekkili tarafından karşılandığını oysa sözleşme uyarınca sorumluluğun davalıda olduğunu, bu nedenle girişilen takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesi uyarınca davacı bankaca, davalıya kredi kartı POS cihazı verildiği, ancak davalının işyerinden kredi kartı ile yapılan harcamalarda gereken dikkati göstermediği ve sahte kartla harcama yapılmasına sebep olduğu bu nedenle davacı bankaya karşı sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık yanlar arasında akdedilen kredi kartı üye işyeri sözleşmesinden kaynaklanmakta olup taraflar tacirdir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/E maddesinde; Tüketici :Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişi" olarak tarif edilmiştir. Davalı madde hükmünde belirtilen tüketici kapsamına girmez. Bu durumda mahkemece dava konusu uyuşmazlıkta genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,peşin harcın istek halinde iadesine 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.