muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5224, Karar No: 2011/5814, Tarih: 04.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5224 E.  ,  2011/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden belirlenerek sanığa fazla para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 450 Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi ve 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24194, Karar No: 2017/10720, Tarih: 28.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24194 E.  ,  2017/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 1800 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuk ...'in 02.05.2014 günü .... Özel Eğitim ve Anaokuluna gece saatlerinde girdiği, anaokulu içerisinde giriş kapısının camını kırdığı, iç kapısını ise zorlayarak zarar verdiği, müdür odasında bulunan masa çekmecelerini kırdığı, hırsızlık amacıyla araştırmalar yaptığı,çekmecede bulunan zarf içerisindeki 20-30 TL kadar bozuk parayı alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, incelemeye konu suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilmeden, suç konusu paranın miktarı ve paranın satın alma gücünün azlığı ile suçun işleniş biçimi dikkate alındığında ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olacağı değerlendirildiğinden gerekçe kılınarak, TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılmak sureti ile mahkumiyeti yerine "ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15279, Karar No: 2007/369, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15279 E.  ,  2007/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.10.2004 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 11.09.2002 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayanarak tapu sicilinde 191 ada 5 parsel numarası ile kayıtlı taşınmazdan hudutları sözleşmede belirlenen 70m2 lik ev bölümünü sözleşme tarihi itibariyle maliki bulunan ... 'tan satın aldığını belirterek, satın aldığı taşınmaz bölümünün davalı adından iptali ile kendisi adına tescilini istemiş, davalı iyiniyetli müktesip olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuş, mahkemece satış vaadi sözleşmesi borçlusu ... 'ın taşınmazı oğlu ...'a satışının, ...'un satış vaadinden haberli olması nedeniyle iyiniyetli sayılmadığı, keza aynı yerleşim yerinde oturan son müktesip ...'ın da ilk malik ... 'ın kardeşi ...'in gelini olmasından ötürü satış vaadinden haberi olmadığını kabul etmenin mümkün olmadığı, bu nedenle davalı ...'ın Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi koruması altında kabul etmenin hayatın olağan akışı ve beşeri münesabetlere uygun düşmeyeceğinin kabulü ile birlikte ne var ki; taşınmazın satışa konu 70 m2 lik bölümünün imar durumu itibariyle ifrazının mümkün bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Satışa konu taşınmaz ilçe belediye hudutları içerisinde yer almakta olup, taşınmazın toplam alanı 239 m2, satış vaadine konu olan bölümü ise 70 m2 olduğundan, mevcut yapılaşma itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun ilgili hükümlerine göre ifrazının mümkün bulunup bulunmadığı belediyeden sorulmuş 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince çıkarıldığı anlaşılan "Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği" 17. maddesine göre ifrazın mümkün bulunmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. Davaya konu taşınmaz imar hudutları içinde bulunmakla bu taşınmazdan belirli bir payın bağımsız satışa konu olması 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi kapsamında sayılmayacağından, taraf iradelerinin mümkün olduğu ölçüde hukuka uygun düşecek şekilde yerine getirilmesi akit serbestliği ilkesinin tabii bir sonucu bulunduğundan eldeki satış vaadi sözleşmesine de bu yolda değerlendirme yapılıp, satışa konu 70 m2 lik bölüm için paylı temlike olanak verecek şekilde istemin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı takdir ile uyuşmazlık konusu parselin 3194 sayılı Yasanın 18/son maddesi kapsamında kabul edilir şekilde davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.01.2007 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/503, Karar No: 2020/518, Tarih: 07.07.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2019/503 E.  ,  2020/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen davalıların istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin karar davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin kararı kaldırılarak davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi kararı bozulmuş ve mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.07.1986-15.05.1990 ve 13.04.1992-20.11.1996 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davalı işyerinin mahiyetinin basım (matbaacılık) işyeri olduğunu, bildirimlerinin 3A kodundan yapılması gerekli iken 1A kodunda yapıldığını, matbaa bölümünde ofset baskı makinesi operatörü olarak çalışan müvekkilinin karton ambalajların basımında çalıştığını ve birçok kimyasala maruz kaldığını bu nedenle itibari hizmetten yararlandırılması ve çalışılan iş alanının basım işyeri kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin yaptığı iş ve işyerinin özelliği göz önüne alınarak davalı işyerinde geçen 08.07.1986-15.05.1990 ve 13.04.1992-20.11.1996 tarihleri arasında dönemler yönünden itibari hizmet süresinin tespitini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davaya konu işyerinin itibari hizmet kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

6. Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği itibari hizmet yönünden beş yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davacının işyerindeki çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinde düzenlenen itibari hizmetten sayılmasının mümkün olmadığını, müvekkil şirketin itibari hizmet kapsamına alınabilecek işyerleri arasına girmediğini, müvekkil işyerinin basım işi değil, ambalaj ürünü üzerine baskı işi yapan işyeri olduğunu, işyerinde ofset karton kutu üretim, ebat kesim, ofset, oluklu, laminasyon, kesim, pencere ve katlama proseslerinin yapıldığını, davacının makine operatörü olarak görev yapıp kimyasal gazlara maruz kalmadığını, davalı işyeri basım işyeri kabul edilse dahi davacı yönünden şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkeme Kararı:

İlk Derece Mahkeme Kararı:

7. İzmir 12. İş Mahkemesinin 05.10.2016 tarihli ve 2015/573 E., 2016/384 K. sayılı kararı ile; 506 sayılı Kanun'a 2098 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi ile eklenen Ek 5/II. madde hükmüne göre, itibari hizmet süresinden yararlanabilmesi için birinci koşulun sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olması, ikinci koşulun ise maddede belirtilen yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmesi olduğu, davacının 08.07.1986 tarihinden 20.11.1996 tarihine kadar (15.05.1990-13.04.1992 tarihleri arasındaki yaklaşık 2 yıllık ara hariç) "Laminasyon Makinesi Operatörü" ve "Ofset Baskı Makinesi Operatörü" olarak davalı şirkete ait basım işyerinde çalıştığı, iş güvenliği uzmanı mühendislerden oluşturulan bilirkişi heyeti ile yapılan keşifte Süperpak Ambalaj San. Tic. A.Ş. işyerinde dava konusu olan bölümde plastik ambalaj malzemeleri üzerine baskı ( matbaa işlemi) yapıldığı, yapılan baskı (matbaa) işleminde baskı mürekkebi, etanol, izopropil alkol ve etil asetat gibi solventlerin kullanıldığı, solventlerin kullanılma amacının çeşitli renklerdeki basım (matbaa) mürekkeplerinin seyreltilmesini sağlamak yanında makinelerin kalıp-klişe ve silindirlerini periyodik olarak temizlemek olduğu, Kurum nezdindeki kod sisteminde işyerinde yapılan işi gösteren (1812)'nin karşılığı=matbaacılık olduğu, sigorta müfettişi O. Zeki AKDAĞ'ın hazırladığı raporda basım-gazetecilik işyeri olduğunun tespiti yapıldığı, işyerinde kullanılan yüksek kapasiteli ofset tipinde matbaa makinaları ve kullanılan matbaa kimyasalları (mürekkep ve solventler) ile işyeri fiilende basım (matbaa) işyeri olduğu, davacının işyerinde "Laminasyon Makinesi Operatörü" ve "Ofset Baskı Makinesi Operatörü" olarak çalışıp baskı makinelerinde kullanılan solventlerle muhatap olduğu bu nedenlerle itibari hizmetten yararlanmaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. Davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

9. İstinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince 31.03.2017 tarihli ve 2016/77 E., 2017/422 K. sayılı kararı ile; dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesindeki düzenleme uyarınca basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesinin zorunlu olduğu, bunlardan birinci koşulun, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olması; ikinci koşulun ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmesi gerektiği, somut olay bakımından her iki şartın sağlandığı gerekçesiyle davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

Özel Daire Bozma Kararı:

10. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı işveren vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

11. Yargıtay 21. Hukuk Dairesince 22.11.2018 tarihli ve 2017/2930 E., 2018/8588 K. sayılı kararı ile;

"... Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulü ile, Davacının 171192.035 sicil sayılı davalı .... Tic. A.Ş'ye ait izmir Aydın Asfaltı 30. Km. Yazıbaşı Torbalı adresinde bulunan işyerinde yaptığı işin 506 Sayılı Yasaya 2098 Sayılı Yasa ile eklenen Ek-5 Madde kapsamında bulunduğunun, buna göre 08/07/1986-20/11/1996 tarihleri arasındaki (15/05/1990-13/04/1992 tarihleri arasındaki süre hariç) toplam 3022 günlük fiili çalışma süresinin % 25'i oranında olmak üzere 755 gün itibari hizmet süresi olarak sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı Şirket vekili ile SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 08.07.1986 - 20.11.1996 tarihleri arasında (15.05.1990-13.04.1992 tarihleri arasında yaklaşık 2 yıllık ara hariç) baskı makinesi operatörü olarak çalıştığı, işyerinin plastik ambalaj malzemeleri üzerine baskı mahiyeti ile kanun kapsamında olduğu, mahkemece keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda, işyerinde 506 sayılı yasanın Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan basım işleri yapıldığı, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz, toz veya diğer zehirli maddelerle çalışılan işyeri olduğu kanaatinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "Basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07.02.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07.02.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Somut olayda, davalı iş yerinde plastik ambalaj malzemeleri üzerine baskı ( matbaa işlemi) işleri yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım iş yerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği, bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ortadan kaldırılması, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle oy çokluğuyla karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

12. İzmir 12. İş Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2019/27 E., 2019/93 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından davalı işyerinde davacı tarafından yapılan ambalaj üzerine baskı işinin basım işi niteliğinde olup olmadığı buradan varılacak sonuca göre davacının talep ettiği dönem yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

15. İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

16. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın belirlenmesi ve incelenmesi gerekmektedir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I - a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri, 90 gün,