muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14518, Karar No: 2012/19324, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14518 E.  ,  2012/19324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2010 gün ve 2009/241-2010/181 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.05.2012 gün ve 2011/1708 - 2012/8643 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı TPE nezdinde tasarımını tescil ettirmek üzere başvurduğunu, bu başvuruya davalı Porland Porselen tarafından yapılan itirazın, davalı TPE YİDK tarafından kısmen yerinde görüldüğünü ve müvekkiline ait tasarım tescili kapsamındaki 07 ve 10 sıra nolu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadığı gerekçesi ile iptaline karar verildiğini; oysaki müvekkilinin 2008/04611 sayılı 07 ve 10 sıra numaralı tasarımları ile itiraza dayanak gösterilen 2092/2 sayılı davalı tasarımının karşılaştırıldığında tasarımların belirgin şekilde birbirinden farklı olduğunu, müvekkili tasarımlarının yeni ve ayırt edici nitelik taşıyan tasarımlar olduğunu, iddia ederek TPE YİDK’nın 2009-T-515 sayılı kararının kısmen iptaline, dava konusu 2008/04611-07, 10 sayılı tasarımların tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacının başvuru konusu tasarımının diğer davalıya ait tasarım ile neredeyse aynı olduğunu, farklılıkların tasarımlar arasında 554 sayılı KHK anlamında belirgin bir fark yaratmaya yetecek düzeyde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili davacının başvurusuna konu tasarımın yeni ve ayırt edici niteliğe haiz olmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı adına tescil başvurusu yapılan 18.08.2008 tarihli 2008 04411/7,10 sıra nolu tasarımların, 2029/2 sıra sayılı önceki tarihli davalı tasarımı karşısında yenilik vasfının bulunmadığı, bu nedenle koruma şartlarını haiz olmadığı ve YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.05.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9155, Karar No: 2015/11908, Tarih: 27.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9155 E.  ,  2015/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/233330

MAHKEMESİ : İskilip Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2010/139 Esas, 2011/74 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarında da (06/12/2005 gün, E. 2005/4. MD-110 K. 2005/159; 18/10/2005 tarih E. 2005/4-96, K. 2005/118) belirtildiği üzere, görevi kötüye kullanma suçunun objektif cezalandırma koşulu olan kamu zararının ekonomik zarar anlamında olduğu, kamu zararı kavramının ne olduğu hususunda müracaat edilebilecek ve her zaman için geçerli olabilecek genel bir tanım olan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Yasasının 71. maddesine göre de mevzuata aykırı karar, işlem, eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunmasının kamu zararını oluşturduğu, dava konusu olayda ise Uğurludağ Belediye Başkanı olan sanığın İlçe merkezinden geçen ve usulsüz olarak kapatılan dere yatağı üzerine dükkan ve pazar yeri yaptırdığı, dere yatağının niteliği itibariyle mülkiyete konu olmaması, İmar Kanunu ve ilgili mevzuata göre bu dükkanlara ruhsat verilememesi nedeniyle kamunun zararına neden olduğunun iddia edilmesi karşısında, dükkanların yapımı nedeniyle harcanan kamu kaynağı ile kiralarından elde edilen gelirin karşılaştırılması suretiyle, kamu zararına neden olunup olunmadığı hususunda bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğinin de buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2147, Karar No: 2013/6631, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2147 E.  ,  2013/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılanak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılanak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve 1994 ve 2000 parsel sayılı taşınmazlarda irtifak hakkı karşılığına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazlardan 1995 parselde, enerji nakil hattı nedeniyle değer kaybı oranının % 11 olarak kabul edildiği belirtildikten sonra, irtifak bedeli hesaplanırken değer kaybı oranı % 12,70 olarak alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6465, Karar No: 2024/1154, Tarih: 22.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6465 E.  ,  2024/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/365 E., 2023/818 K.

DAVA TARİHİ : 18.10.2017-15.02.2019

KARAR : Başvurunun kabulü ile yenide esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/117 E., 2022/831 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan evlenmenin butlanı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilmiş, kararın ... erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme yapıldığından bahisle kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, erkeğin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin zihinsel engelli olduğunu, müvekkilinin ailesinin müvekkilinin ileride yalnız kalmaması için bir kişi ile evlenmesini istediklerini, kadının ailesinin kızlarının epilepsi hastası olup herhangi bir atak geçirmediğini, başka bir rahatsızlığının olmadığını, altı ayda bir kontrolü olduğunu söylediklerini, tarafların nikah sonrası aynı evde kalmaya başladıktan sonra kadının durumunun çok ağır olduğunu gördüklerini, taraflar arasında cinsel ilişkinin gerçekleşmediğini belirterek tarafların evliliklerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin ailesinin nişandan önce müvekkilinin epilepsi hastası olduğunu, ilaç tedavisinin devam ettiğini, tedavisi aksatılmadıkça hastalığının nüksetmeyeceği konusunda erkeğin ailesini bilgilendirildiğini, buna karşılık müvekkilinin ilaç düzenini değiştirdiğini, balayına davacı-davalının ailesinden on kişilik bir grupla gidildiğini, yüzme bilmeyen müvekkiline yüzmesi konusunda baskı yapıldığını, erkeğin cinsel ilişkiye giremediğini, müvekkilinin evden kovulduğunu, saatlerce dışarıda bırakıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde özetle; davacı-davalının evliliğin iptali istemiyle dava açtığını, yapılan yargılama sırasında müvekkilinin akıl sağlığında herhangi problem olmadığını, tam tersine davacı-davalının kısıtlanmasına karar verildiğini belirterek tarafların evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 08.08.2019 tarihli ve 2017/820 E., 2019/600 K. sayılı kararı ile, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, mevcut evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline, kadın için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiş, kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2020 tarihli kararı ile; tarafların evliliği yürütmelerine engel bir psikiyatrik rahatsızlıklarının veya akıl hastalıklarının bulunup bulunmadığının, var ise evlenmeden önce mevcut olup olmadığının ve iyileşme olasılığının bulunup bulunmadığının ve başlangıç tarihinin, evliliği yürütmeye engel teşkil edip etmediğine ilişkin resmi sağlık kurulu raporu alınması ve hasıl olacak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik ve yetersiz raporlar esas alınmak suretiyle hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sağlık kurulu raporlarına göre tarafların evlenmeye engel olacak şekilde akıl hastalığının mevcut olduğu, evlenmeden önce de rahatsızlıklarının mevcut olduğu gerekçesiyle her iki tarafın davasının kabulü ile taraflar arasındaki mevcut evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, erkeğin kendisini yoksulluktan kurtaracak derecede düzenli ve sürekli geliri bulunmadığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; birleşen davanın kabulü ve tedbir nafakası yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı-davacı kadın özetle; yoksulluk nafakasının reddi yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; birleşen davanın kabulü ve tedbir nafakası yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı-davacı kadın özetle; yoksulluk nafakasının reddi yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2023/365 Esas, 2023/818 Karar sayılı kararıyla; erkeğin temizlik görevlisi olup 2.850,00 TL maaş aldığı, ailesi ile birlikte yaşayıp kira ödemediği, kadının ise ev hanımı olduğu, kadın yararına yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu gerekçesiyle kadının istinaf talebinin kabulü ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile talep gözetilerek aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası takdirine, erkeğin ise tüm istinaf başvurularının ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci bendi uyarınca reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili özetle, müvekkilinin temyiz kudretine sahip olmadığını belirterek birleşen davanın kabulü ve nafakalar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili 11.01.2024 tarihli dilekçe ile tedbir nafakası hakkından feragat ettiğini, ... erkek vekili ise 14.02.2024 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile yaptığı anlaşma uyarınca kadının nafaka taleplerinden feragat ettiğini ve temyiz taleplerinin konusuz kaldığını bildirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı-davacı kadının açtığı evlenmenin butlanı davasının kabulüne karar verilmesinin, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası takdirinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 145 inci maddesi, 158 inci, 169 uncu ve 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanunun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ... erkek vekilinin, kadının evlenmenin mutlak butlan nedeniyle iptali davasının kabulüne yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ... erkek vekilinin, kadının evlenmenin mutlak butlan nedeniyle iptali davasının kabulüne yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Feragat, 6100 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 310 uncu maddesinde ise, hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebileceği düzenlenmiştir. Hiç kimse kendi lehine olan bir davayı açmaya zorlanamayacağı gibi, davacı da açmış olduğu bir davayı sonuna kadar takip etmeye zorlanamaz. Usul hukukumuzda kural olarak hüküm kesinleşinceye kadar davadan feragat edilebilir. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine de bağlı değildir.

3.Karşılıklı açılan evlenmenin mutlak butlan nedeniyle iptali davalarında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile taraflar arasındaki mevcut evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekilleri tarafından istinafı üzerine incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı kadın vekilinin yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusu kabul edilerek kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, erkeğin istinaf başvurusu ise esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ... erkek vekili tarafından, kadının kabul edilen davası ve nafakalar yönünden temyiz edilmiştir.

4.Davalı-davacı kadın vekili 11.01.2024 tarihli dilekçe ile "tedbir nafakası talebinden feragat ettiğini beyan ederek dosyanın kesinleşmesine" karar verilmesini talep etmiştir. ... erkek ise 14.02.2024 tarihli dilekçe ile "ekte sunduğu anlaşma uyarınca kadının nafaka talebinden feragat ettiğini ve temyiz talebinin konusuz kaldığını" beyan etmiş ise de herhangi bir anlaşma metninin sunulmadığı anlaşılmıştır. Bu hale göre, kadının tedbir nafakasından feragat ettiğine dair dilekçe ve erkeğin 14.02.2024 tarihli dilekçesi birlikte değerlendirip kadının feragat beyanının yoksulluk nafakasını da içerip içermediği taraflara açıklattırılarak feragat hususunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) nolu paragrafta açıklandığı üzere ... erkek vekilinin, kadının kabul edilen davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) nolu paragrafta açıklandığı üzere ... erkek vekilinin, kadının kabul edilen davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14771, Karar No: 2007/7139, Tarih: 30.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14771 E.  ,  2007/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Demre  A.H. (Aile) Mahkemesi

TARİHİ        : 15.06.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar 29.11.2005 tarihinde kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanununun 166/3. madde uyarınca anlaşarak boşanmışlar, müşterek çocukların velayeti de davalı anneye bırakılmıştır. Bu dava 6.12.2005 tarihinde boşanma hükmünün kesinleşmesinden 7 gün sonra açılmış davalı annenin bu süre içinde  velayet görevini ihmal ettiği küçüklerle ilgilenmediği hususunda herhangi bir delil getirilmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün açıklana nedenle BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oyçokluğuyla  karar verildi. 30.04.2007 Pzt.

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu hükümlerine göre  velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup  velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.