muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8, Karar No: 2013/1458, Tarih: 09.10.2013

O halde, bazı delil ve emarelere dayanılarak gerçekleşen bir şikayet ya da açılan ceza davası sonunda verilen beraat kararı, soyut olarak o şikayet veya davanın hukuka aykırı olduğunun delili sayılamaz.

Haksız şikayet ya da haksız ceza davası açıldığı hukuksal sebebine dayanan manevi tazminat davalarında, şikayet ya da dava hakkının kötüye kullanılıp kullanılmadığı, bir başka ifade ile şikayetin veya davanın hukuka aykırı olup olmadığı sorunu ancak, şikayetçinin veya davacının şikayetine dayanak yaptığı kanıtların hukuk hakimi tarafından değerlendirilmesi ile çözümlenmelidir.

Ceza hakiminin beraat kararı verirken delilleri takdir konusundaki kanaati, hukuk davasına etkili değildir. Hukuk hakimi hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının sınırlarını belirlerken dayanılan kanıtların iddiayı kanıtlayacak güçte olmasını aramayacaktır. Çünkü hukuk hakimi iddiayı değil, hak arama özgürlüğünün hukuka uygun olarak kullanılıp kullanılmadığını araştırma ödevi altındadır. Bu nedenle şikayet hakkını haklı gösterecek kesin kanıtlar olmasa bile bir takım güçsüz kanıtların (emarelerin) bulunması yeterli olacaktır. Kesin kanıtların aranması şeklindeki bir kabul halinde ise hak arama özgürlüğünün kullanılması kısıtlanmış olacaktır.

Açıklanan ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 11.04.2001 gün ve E:2001/4-340, K:2001/354; 24.11.2004 gün ve E:2004/4-604, K:2004/608; 10.10.2001 gün ve E:2001/4-602, K:2001/680; 09.02.2005 gün ve E:2005/4-13, K:2005/37; 21.09.2005 gün ve E:2005/4-468, K:2005/514; 22.03.2006 gün ve E:2006/4-66, K:2006/99; 04.06.2008 gün ve E:2008/4-421, K:2008/422; 30.5.2012 gün ve E:2011/4-728, K:2012/328 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Öte yandan, Hukuk Genel Kurulu'nun 01.02.2012 gün ve E:2011/19-639, K:2012/30 sayılı ilamında vurgulandığı üzere, maddi olgunun belirlenmesi yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının (5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.231), kesinleşmiş bir ceza hükmü olmadığından, hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olayın incelenmesinde; davalı ve onyedi (17) arkadaşı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’na verdikleri şikayet dilekçesinde, Urla Kadastro Müdürlüğü'nde kontrol mühendisi olan davacının, çeşitli mazeretler ileri sürerek işlemleri geciktirdiğini, işyerinde huzursuz bir ortam oluşturduğunu iddia etmişlerdir. Duruşmada dinlenen davalı tanıkları ise, davalının iddialarını destekleyen açıklamalar yapmışlardır.

Buna göre, yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davalının şikayet hakkını, şikayeti haklı gösteren emarelere dayalı olarak kullandığının kabulü gerekir.

Ayrıca, davalı ceza mahkemesinde davacıya karşı iftira suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmış ise de "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verildiğinden, yukarıda belirtildiği üzere, bu karar hukuk hakimini bağlamaz.

Buna göre, yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davalının şikayet hakkını, şikayeti haklı gösteren emarelere dayalı olarak kullandığının kabulü gerekir.

Ayrıca, davalı ceza mahkemesinde davacıya karşı iftira suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmış ise de "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verildiğinden, yukarıda belirtildiği üzere, bu karar hukuk hakimini bağlamaz.

Yerel mahkemece, yukarıda yapılan hukuki ve maddi saptamalar gözetilerek, davanın tümden reddedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı E.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 Sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1182, Karar No: 2010/911, Tarih: 12.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1182 E.  ,  2010/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 293 parsel sayılı 87000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bitişiğindeki 186 sayılı parsele uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olarak susuz tarla niteliği ile davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen ... mirasçısı davacı ..., yasal süresi içinde vergi kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve irsen intikal nedeniyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 11540.79 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 2199.88 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 1230.33 metrekare yüzölçümündeki bölümlerinin tespit gibi tesciline, (A) harfi ile gösterilen 72029.03 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın doğusunda kalan taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, mera olarak sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı araştırılmamış, davacı taraf adına tesciline karar verilen taşınmaz bölümü hakkında jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazın doğusunda kalan taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği belirlenerek dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, uzman ziraat mühendisi ve jeolog bilirkişi katılımıyla keşif yapılmalıdır. Keşif

sırasında bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, hangi tarihten beri ve ne şekilde, kim veya kimler tarafından kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amacına uygun olup olmadığı, zilyetliğin nasıl intikal ettiği, doğuda kalan taşınmaz mera olarak sınırlandırılmış ise çekişmeli taşınmaz bölümü ile arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı tek tek sorulup saptanmalı, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenmek suretiyle beyanlar arasındaki aykırılığın giderilmesine çalışılmalıdır. Keşfe katılacak uzman ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın niteliğini, tarım arazisi mi yoksa mera mı olduğunu bildirir biçimde, uzman jeolog bilirkişiden taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını açıklayıcı, fen bilirkişisinden ise keşif ve uygulamaları izlemeye, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye olanak verecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli raporlar ile kroki alınmalı, çekişmeli taşınmaz bölümüne ait fotoğraflar çektirilerek dosyasına konulmalı, belirtilen şekilde yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2106, Karar No: 2011/2833, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2106 E.  ,  2011/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, fazlası saklı kalmak kaydıyla kamulaştırılan taşınmazda ekili olup hasat edilemeyen 13.109 TL ürün bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; Çoğulhan Kasabası 919 parsel sayılı taşınmazın 3/144 payı davacıya, 141/144 payı ise dava dışı kişilere ait olup, davacının bu taşınmazın 141/144 payını hangi sıfatla kullandığı (kiracı sıfatıyla vs.) araştırılıp saptanmadan davalı idare tarafından kamulaştırılan ve buğday ekili olduğu anlaşılan taşınmazın idarece hasat zamanı beklenmeden el atılarak boşaltılması nedeniyle boşaltma tarihinde gerçekleşmiş olan zarar bedelinin tamamının davacıya ödenmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6233, Karar No: 2016/11554, Tarih: 04.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/6233 E.  ,  2016/11554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

22/05/2014 tarihli karar ile dosyadan el çeken mahkemenin, beraat eden sanık ... müdafii lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin olarak verilen 05/06/2014 Tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in oturduğu apartmanın çatısındaki yağmur suyu oluklarının değiştirilmesi için apartmanın yakınında bulunan diğer sanık ...'in işlettiği nalburiyeye gittiği, sanık ...'in çatı tamiri için hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'i önerdiği ve tamir için yollayacağını söylediği, olay günü tadilata başlanıldığında, çatı saçak kısmında olukların kelepçelerini çivi ile çaktığı sırada, tahtanın altındaki betonun saçak kısmından koparak zemine ve kaldırımda yürümekte olan 9 yaşındaki mağdure ...'ın kafasına düştüğü, alınan doktor raporuna göre mağdurun hayati tehlike geçirecek ve 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanık ...'in alınan ifadesinde "tadilata konu apartmanda yönetici bulunmadığını, diğer sakinlerin yaşlı olmaları sebebiyle apartmanın işlerini gönüllü olarak takip ettiğini" belirttiği, böylece resmi olarak seçilmiş yönetici olmasa dahi fiili olarak yöneticilik görevi yürüttüğü ve sorumlu olduğu, benzer şekilde sanık ... alınan ifadesinde sanık ...'e tamirci bulunması hususunda yalnızca tavsiyede bulunduğunu, aracı olmadığını savunsa da, sanık ...'in alınan savunmasında " olay günü belirtilen apartmanın yağmur suyu tahliye borularının su akıtması sebebiyle, tadilat işini kartvizitini ibraz ettiği, ... ünvanlı işyerinin sahibi ... isimli daha önceden de kendisine başka işler veren ve işlerini yaptığı tanıdığı şahıs vasıtasıyla aldığını, bu iş sebebiyle herhangi birisinden para almadığını, normalde iş karşılığı parasını, kendisine iş getiren ...'den aldığını, apartman sahibi veya yöneticisini tanımadığını, direk işi onlardan almadığını, işi kendisine ...'in getirdiğini, onun işçisi olduğunu" beyan ettiği ve sorumlu bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece söz konusu olayın meydana gelmesinde sorumluların ve eylemlerinin irdelenerek, sanıkların hukuki durumlarının buna göre değerlendirmesi yerine, yazılı şekilde delilleri tartışılmaksızın iddianame özeti ve dosyadaki taraf beyanları yazmak ve hangi bilirkişi raporunun hükme esas alındığı dahi yazılmadan, bilirkişi raporuna atıf yapmak suretiyle, gerekçesiz şekilde beraat hükmü kurulması,

Kabule göre ise;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraatine hükmedilen sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraatine hükmedilen sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3381, Karar No: 2014/3555, Tarih: 31.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3381 E.  ,  2014/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ..., ...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve ... sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

31.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13567, Karar No: 2010/20995, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13567 E.  ,  2010/20995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2312, Karar No: 2011/2923, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2312 E.  ,  2011/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.06.1989-06.01.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.10.1997 – 06.01.2004 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ...'ya ait işyerinde 12.10.2000- 06.01.2004 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine, 23.05.1999 tarihinden önceki çalışmaların hakdüşürücü süre nedeniyle reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise dava konusu dönemde bu işyerini işletmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgeler ile Eyüp 1.İş Mahkemesinin 20.02.2006 gün ve 2004/111 Esas, 2006/78 Karar sayılı dava dosyasına göre, toptancı halinde hamal olarak çalışan davacının 06.11.1992 – 01.10.1997 tarihleri arasında geçen çalışmalarının davalıların ortak olduğu 747952.34 sicil sayılı 264 nolu işyerinden Kuruma bildirildiği, işyerinin 06.11.1992 – 01.12.1997 tarihleri arasında ortaklar ... ve ...'ya ait olduğu, davalı ...'in ortaklıktan ayrılması üzerine işyerinin 01.12.1997 – 23.05.1999 tarihleri arasında ... tarafından işletildiği, ortaklar arasındaki anlaşmazlık nedeniyle işyerinin devredildiği yediemin ...'nin 23.05.1999 – 12.10.2000 tarihleri arasında bu işyerini kendisine ait 263 nolu başka bir işyerinin deposu olarak kullanıldığı, yedieminin bu işyerini kendi adına işlettiği, gelir ve giderini karşılayarak vergi ve SSK işlemlerini 263 nolu işyeri üzerinden yürüttüğü, daha sonra işyerini hal yönetiminden yeniden alan davalı ...'nın 12.10.2000 – 06.01.2004 tarihleri arasında kendi adına işlettiği, bordro ve komşu işyeri tanığı dinlenmediği, dinlenen davacı tanıklarının ise davacının 1989-2004 yılları arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını söyledikleri, davacının 15.01.2008 günlü duruşmada alınan beyanında işyerinin 263 sayılı dükkan sahibi Gökten Bilge tarafından yediemin sıfatıyla işletildiği dönemde 263 ve 264 nolu işyerlerinde çalışmadığını ve bu dönemde kendisine ücret ödenmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.