muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5241, Karar No: 2023/10922, Tarih: 12.12.2023

soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-) 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddesi hükmü gereğince, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 02.05.2017 tarih, 2015/6293 esas ve 2017/2795 karar sayılı bozma ilamı sonrası sanığa bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması için duruşma gününü bildiren davetiye tebliğ edildikten ya da sanık dinlendikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 07.06.2017 tarihinde çıkarılan duruşma davetiyesinin tebliğine ilişkin tebligat parçasının aslı veya onaylı örneğinin denetime imkan verecek şekilde dosya içinde bulunması gerektiğinin gözetilmemesi"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

F. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi bozma kararına uyarak basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verdiği ve ayrıca sanığın denetim süresi içerisinde 27.03.2019 suç tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/604 Esas, 2020/22 Karar sayılı kararı ile verilen 23.06.2021 tarihinde kesinleşen hükmün mahkemeye ihbarı üzerine İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli ve 2022/43 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın

şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanık hakkında açılan davaya, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanık hakkında açılan davaya, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli ve 2022/43 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4999, Karar No: 2024/3566, Tarih: 06.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4999 E.  ,  2024/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/27 E., 2019/976 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı tarafından15.07.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiraya verilen işyerine ait ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için icra takibi başlatıldığını, takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 15.07.2007 başlangıç tarihli sözleşmede, davalı kiracının kira bedelinin %40'ını ödeyeceğinin kararlaştırılmasına rağmen davacı tarafından tüm kira bedelinin talep edildiğini, ayrıca davacı ile aralarında cari hesap ilişkisi olduğunu ve alacaklı oldukları bu hesaptan kira bedellerinin de takibi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.06.2016 tarihli ve 2015/569 E., 2016/545 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 77.249,60 TL asıl alacak ve 266,67 TL işlemiş faiz alacağına ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 26.09.2017 tarihli ve 2017/1338 E., 2017/12720 K. sayılı ilamla; "...kira sözleşmesinde, davalı kiracının kira bedelinin %40'ından sorumlu olacağı, ancak belirli kriterlerin yerine getirilmemesi durumunda kiracının sorumlu olacağı kira miktarının artırılacağı kararlaştırılması karşısında, tarafların ticari defterleri ve delilleri değerlendirilerek bu hususta uzman bilirkişi raporu alınarak davalı kiracının kira bedelinin ne kadar kısmından sorumlu olması gerektiği belirlenmeli ve taraflar arasındaki cari hesap alacağına ilişkin İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2015/15545 sayılı takip dosyası da getirtilerek davalının takas mahsup talebi konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle, hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak dosyaya kazandırılan bilirkişi raporunda, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin Ek-1 işletmeci bayi değerlendirme kriterlerine göre davalı kiracının kira bedelinin %40’ından sorumlu olacağının, buna göre davacının 10.02.2015 takip tarihi itibariyle kira bedeli 26.159,16 TL ve işlemiş faiz 746,65 TL talep edebileceğinin belirtildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalının İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2015/3457 sayılı dosyasındaki itirazının kısmen iptali ile takibin 26.159,16 TL asıl alacak, 746,65 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 26.905,81 TL üzerinden devamına, asıl alacak 26.159,16 TL'ye takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak olan 26.159,16 TL'nin %20'si oranında hesaplanacak icra inkar tazinatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; taraflar arasındaki sözleşmenin haklı sebeple feshedildiğini, performanstan bağımsız olarak dahi davalının bedelin tamamından sorumlu olması gerektiğinin gözden kaçırıldığını, sözleşme feshedildiği halde kiralananın tahliye edilmediğini, davalıya ait ticari defterlerin yasal süresi içinde kapanış onayları yaptırılmadığından ispat kuvveti bulunmadığını, müvekkili şirketin ticari defterlerinin esas alınması gerektiğini, işletmeci bayilik sözleşmesinde de müvekkili şirketin defter ve kayıtlarının münhasıran delil olacağı konusunda hüküm bulunduğunu, kira destek oranının tek taraflı azaltılabileceği ya da kesilebileceğini, davalının sözleşmenin (3-1) maddesinde belirtilen performansı gösteremediğinden sözleşmede bahsi geçen desteği alamadığını, sözleşmede açıkça hizmet kalitesi puanı, cihaz bulunurluğu ve aktivasyon hedef gerçekleştirme kriterlerine dayalı olarak ayrı ayrı değerlendirme yapılacağı belirtilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporunda yalnızca hedef gerçekleştirme kriteri bakımından değerlendirme yapıldığını, diğer kriterlerin değerlendirilmesinin yapılmadığını, verilerin gerek dönemsel gerekse de puan itibari ile yanlış yorumlandığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira bedelinin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira bedelinin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda gösterilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalan ve davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ise incelenemeyeceği, sözleşmenin "Tarafların hak ve yükümlülükleri" başlıklı maddesinin (l) nolu bendinde yer verilen düzenlemeye göre hizmet kalitesi puanı, cihaz bulunurluğu ve aktivasyon hedef gerçekleştirme kriterlerine göre davalı kiracının üçer aylık dönemlerdeki performansına göre ödeyeceği kira bedelinin ne kadar olduğunun belirleneceği, ilgili hüküm ve bilirkişi raporuna göre kiracının tüm kira bedelinden sorumlu olabilmesinin ancak üstüste üçer aylık dört dönemde de değerlendirmeye esas kriterler bakımından belirlenen oranın altında kalması şartına bağlı olduğu, buna göre davacı tarafça sunulan tablolar esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak karar verildiği anlaşılmakla, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harçtan peşin alınan fazla harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12348, Karar No: 2019/1745, Tarih: 13.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12348 E.  ,  2019/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmaza komşu 210 ada 1 sayılı parsel numaralı taşınmazların kadastro tespit tutanağı sureti ile dayandığı tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının, tespit kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2-En eski tarihli ve tespit tarihinden 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan orman bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

3-3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilmesi, alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1534, Karar No: 2017/1781, Tarih: 21.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1534 E.  ,  2017/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının sürücüsü ve maliki olduğu aracın müvekkiline kasko sigortalı araca çarpması sonucu sigortalısına 26/08/2010 tarihinde 16.445 TL hasar tazminatı ödendiğini, kaza tespit tutanağına göre davalının %75 oranında kusurlu olduğunu beyanla, kusur oranına karşılık gelen 12.334 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 11.250,00 TL alacağın 15/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava kasko sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu trafik kazasıyla ilgili olarak düzenlenen kaza krokisine göre davalı sürücü ....’ın geldiği yolda sarı flaşör yanıp sönmekte, davacı şirkete sigortalı aracın dava dışı sürücüsü ...’ın geldiği yolda ise kırmızı flaşör yanıp sönmektedir, kaza tespit tutanağına göre davacı şirkete sigortalı aracın sürücüsü dava dışı ... aracın hızını gerekli şartlara uydurmama kuralını ihlal etmiş, davalı sürücü ...kavşakta geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan makine mühendisi bilirkişiden aldırılan kök ve ek rapora göre davacıya sigortalı aracın dava dışı sürücüsü ... kendisine sarı fasılalı ışık yandığı sırada ve ilk geçiş hakkı kendisinde olmasına rağmen trafiği kontrol etmeden tedbirsiz şekilde kavşağa girmekten %25 kusurlu, davalı sürücü ...kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamak, kavşak başında yanan kırmızı flaş ışığı dikkate alarak kavşak başında mutlak duruşa geçmesi, sol tarafındaki kavşak kolunu kontrol ederek kendinden önce kavşağa giren davacı otomobile ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken, sürücünün kendi ifadesinden de anlaşılacağı üzere seyir hızıyla kavşağa girerek aracının ön kısmıyla davacı aracın sağ yan kısmına çarparak olayın vukuna neden olmaktan, kavşakta geçiş önceliğine uymamaktan %75 kusurlu bulunmuştur. Ancak raporda fasılalı trafik ışıklarının hangi sürücüye ne şekilde yandığı hususları kaza krokisi ile uyuşmamaktadır. İşbu dava davalısı sürücü ...tarafından aynı kazayla ilgili olarak dava dışı zorunlu trafik sigortacısına karşı açılan maluliyet tazminatına ilişkin .... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2012/327 Esas, 2014/122 Karar sayılı davada ise hükme esas alınan makine mühendisi bilirkişiden aldırılan raporda ise sürücü ...kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamak, kendisine sarı fasılalı ışık yandığı sırada ve ilk geçiş hakkı kendisinde olmasına rağmen trafiği kontrol etmeden tedbirsiz şekilde kavşağa girmekten %25 kusurlu, sürücü ... kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamak, kavşak başında yanan kırmızı flaş ışığı dikkate alarak kavşak başında mutlak duruşa geçmesi, sol tarafındaki kavşak kolunu kontrol ederek kendinden önce kavşağa giren davacı otomobile ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken, seyir hızıyla kavşağa girerek aracının ön kısmıyla davacı aracın sağ yan kısmına çarparak olayın vukuna neden olmaktan, kavşakta geçiş önceliğine uymamaktan %75 kusurlu bulunarak, kaza tespit tutanağını düzenleyen görevlilerin kavşakta sürücü Osman’ın sarı flaş ışıkta kavşağa girerek olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu şeklindeki görüşlerine iştirak edilmediği, zira fasılalı çalışan trafik ışıklarında geçiş önceliğinin sarı fasılalı ışıkta kavşağa giren sürücüde olduğu, bu nedenle olayda asli kusurlu olan tarafın sürücü ... olduğu belirtilmiştir

... olduğu belirtilmiştir. O halde mahkemece diğer hukuk dosyası ile eldeki davada kusur yönünden meydana gelen çelişkilerin giderilmesi ve fasılalı trafik ışıklarının hangi sürücüye ne şekilde yandığı hususları bakımından aynı bilirkişiden tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti için ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.2.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10, Karar No: 2009/10, Tarih: 25.12.2009

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/10 E.  ,  2009/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 8 ve 3. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 28.12.2006

Sayısı : 729–1308

Adana C.Başsavcılığının 05.10.2000 gün ve 16433 sayılı iddianamesi ile; sanık ...’in 765 sayılı TCY’nın 456/1, 457/1, 36 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddeleri ile sanık Hüseyin’in 765 sayılı TCY’nın 466/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında; Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesince 22.04.2003 gün ve 1307-502 sayı ile, sanık ...’in 765 sayılı TCY’nın 456/1, 457/1,50/1, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 304.200.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCY’nın 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 912.600.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, sanık Hüseyin’in ise 765 sayılı TCY’nın 466/2. cümle, 50/1, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 76.050.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların cezalarının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine, sanık ...’in Emniyet Genel Müdürlüğünden satın aldığı tabancanın suçta kullanılmış olması ile diğer tabancanın da ruhsatsız oluşu dolayısı ile Adana Adli Emanetinin 2000/1951 sırasında kayıtlı her iki tabanca ve şarjörünün 765 sayılı TCY’nın 36. maddesi gereğince müsaderesine” karar verilmiştir.

Sanıklar müdafii tarafından temyiz edilen hüküm, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Daire¬since 15.06.2006 gün ve 3514-5309 sayı ile,

“6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden ağır para cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir yeni Türk Lirasının küsurlarının atılması suretiyle düzeltilerek onanmış, yaralama ve kavgada korkutmak amacıyla silahla ateş etme suçları yönünden ise hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren yeni yasa¬ların değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi yaptığı değerlendirme sonucu 28.12.2006 gün ve 729-1308 sayı ile, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 25 ve 27/2. maddeleri uyarınca eylemlerin meşru müdafaa kapsamında kaldığı gerekçesiyle, sanıkların beraatına karar vermiştir.

Sanıklar müdafiinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 15.12.2008 gün ve 5194–14131 sayı ile;

“Temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay 3. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle, dosyanın gön¬derildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince de 04.06.2009 gün ve 1411–11115 sayı ile;