muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6670, Karar No: 2020/4885, Tarih: 24.09.2020

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, kesintili çalışmaları gösterir birden fazla işe giriş bildirgelerinin ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünce davacı adına düzenlenip Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacının 16/08/2005-31/05/2010 tarihleri arasında giriş ve çıkışlarla birlikte ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde “Geçici Usta Ğğretici” olarak Kurum'a hizmet bildiriminin yapıldığı, alınan bilirkişi kök raporu ve ek raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı tanıkları ile kamu tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma hizmet bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir. Bozma ilamında 7,5 saatlik çalışma süresinin 1 gün kabul edilmek suretiyle eksik gün hizmet sürelerinin hesaplanması gerektiği açıkça belirtildiği halde Mahkemece hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Buna göre Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgeler getirtilerek ve puantaj kayıtları ile ek ders çizelgeleri tekrar araştırılarak, puantaj kayıtları ile ek ders çizelgeleri, ücret belgeleri yeniden değerlendirilmek suretiyle 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilecek şekilde bilirkişi tarafından hesaplama yapılarak buna göre davacının Kuruma eksik bildirilen hizmeti olup olmadığını tespit etmektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10957, Karar No: 2010/12853, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10957 E.  ,  2010/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, icra dosyasında haciz tarihinin 09.03.2009 olduğunu, yapılan sıra cetvelinde 3. sırada olunması gerekirken 10.03.2009, 10.09.2009, 05.10.2009, 05.10.2009 tarihli davalılara ait hacizler önce gösterilerek borçlunun hak ve alacaklarının davalılara dağıtıldığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ise dağıtılan alacaktan pay verilmediğini, sıra cetvelinin iptaline, davalılara düşen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet edilen SGK, ... İnş. Tur. Ltd. Şti. ... vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Diğer şikayet edilenler duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının haczinin davalıların haczinin önüne geçemeyeceği, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca 4,5,6. sırada yer alan kamu alacaklarının ise haciz tarihine bakılmaksızın hacze iştirak edeceği nedenle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6158, Karar No: 2013/10117, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6158 E.  ,  2013/10117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11013, Karar No: 2010/12858, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11013 E.  ,  2010/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, icra dosyasında haciz tarihinin 09.03.2009 olduğunu, yapılan sıra cetvelinde 3.sırada olunması gerekirken 10.03.2009, 10.09.2009, 05.10.2009, 05.10.2009 tarihli davalılara ait hacizler önce gösterilerek borçlunun hak ve alacaklarının davalılara dağıtıldığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ise dağıtılan alacaktan pay verilmediğini, sıra cetvelinin iptaline, davalılara düşen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet edilen SGK, ... İnş.Tur.Ltd.Şti. ve ... vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Diğer şikayet edilenler duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının haczinin davalıların haczinin önüne geçemeyeceği, 6183 sayılı Kanunun 21.maddesi uyarınca 4,5,6.sırada yer alan kamu alacaklarının ise haciz tarihine bakılmaksızın hacze iştirak edeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5765, Karar No: 2013/2835, Tarih: 08.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5765 E.  ,  2013/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yenice Belediyesi eski başkanı olan sanığın Mahalli Hizmetler Müdürlüğü ve şef kadrosu atamalarını mevzuata aykırı yaparak görevinin gereklerine aykırı hareket ettiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Davaya konu olayda suç tarihinin 28/12/2007 olmasına göre, sanığın suç tarihinde sabıkasının silinme koşullarının oluşmasına rağmen, daha önce kasıtlı bir suçtan mahküm olduğundan bahisle hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2763, Karar No: 2015/7744, Tarih: 30.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2763 E.  ,  2015/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ...'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3908, Karar No: 2017/12406, Tarih: 09.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3908 E.  ,  2017/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; kiracı aleyhine başlatılan takipte ödeme emrinin tebliğine rağmen davalı borçlu tarafından yedi gün içerisinde takibe itiraz edilmediği gibi 30 gün içinde de takip konusu borcun ödenmediğini belirterek davalının temerrüdü nedeniyle tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili; kira sözleşmesinin özel şartlar 10. maddesi uyarınca taraflar arasında tahliye zamanı belirlendiğini, ancak davacının tahliye için belirlenen süreyi beklemeden tahliye talep ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, özel kontrat şartlar 10. maddesinde kararlaştırılan hüküm gözönünde bulundurularak davalıya tahliye için tanınan süre dolmadığından dava açılması yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık bulunmayan taraflar arasındaki 01.12.2014 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesinde ödeme günü her ayın 5. olarak belirlenmiştir. Ödeme günü konusunda herhangi bir tereddüt olmadığı gibi taraflar arasında bu konuda bir anlaşmazlıkta yoktur. Davacı kiraya veren 2015 kasım ayı kirası muaccel olduktan sonra 12.11.2015 tarihinde kira alacağının tahsili ve tahliye istekli takip başlatmıştır. Ödeme emri davalı borçluya 16.11.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yasal 30 günlük sürede davalı tarafça ödeme yapılmadığından temerrüt gerçekleşmiş ve dava 23.12.2015 tarihinde temerrüt gerçekleştikten sonra açılmıştır.

Mahkemece İİK 269/a maddesi uyarınca tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5719, Karar No: 2013/347, Tarih: 24.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5719 E.  ,  2013/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.05.2012 gün 2012/2079 Esas 2012/3771 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasında düzenlenmiş sıra cetvelindeki paranın 20.000,00 TL'sinin ipotek alacaklısı davalıya ödendiğini, müvekkilinin davacısı olduğu aynı taşınmazla ilgili kesinleşen tasarrufun iptali davasında davalının babasının tanık olarak dinlendiğini ve tanığın ipoteğe konu borcun 15.000,00 TL olduğunu belirterek, bunun 14.100,00 TL'sinin ödendiğini, bakiye borcun 900,00 TL kaldığını ifade ettiği, ayrıca ipoteğin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar; davalı vekilinin temyiz itirazı sonucu Dairemizin 29.05.2012 gün 2012/2079 Esas 2012/3771 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 6,55 TL harç ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3211, Karar No: 2013/3969, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3211 E.  ,  2013/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7890, Karar No: 2012/9802, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7890 E.  ,  2012/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün münavebeye alınacak ürünler için değerlendirme yılına ilişkin ortalama verilerin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veri listesine göre bamyanın satış fiyatı 3,00 TL, nohutun satış fiyatı 3,00 TL ve kavunun satış fiyatı 0,60 TL iken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sırasıyla 2,50 TL, 2,50 TL ve 0,50 TL alınması ve üretim giderlerini detaylarıyla gösteren veri cetveli getirtilmeden kamulaştırma bedeli saptanmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece üretim giderlerini kalem kalem gösterir biçimde veri cetveli de getirtilerek (tarla kirası, genel idare faizi hariç olmak üzere) bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereğine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.