muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/457, Karar No: 2022/3468, Tarih: 03.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/457 E.  ,  2022/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Akçaabat Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 18.05.2010 tarih ve 2010/119 Esas, 2010/427 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 20.02.2020 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” ve 21/2. maddesine göre de “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

Nüfus kaydından, kısıtlının İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2018/1210 esas, 2019/293 karar sayılı ilamı ile de kısıtlandığı ve yerleşim yerinin de İnegöl olduğu anlaşıldığından, vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri de vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11662, Karar No: 2010/539, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11662 E.  ,  2010/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

07.08.2009 tarihli olup, temyiz isteminin reddi kararının temyizine ilişkin dilekçenin temyiz defterine kayıt ve harcına ilişkin belgeler ve mahkemenin 19.02.2009 tarihli kararının davalılara tebliğine ilişkin belgeler dosyada bulunmamaktadır.

07.08.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından ve mahkeme kararının davalılara tebliğine ilişkin belgeler de dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5206, Karar No: 2020/3041, Tarih: 22.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5206 E.  ,  2020/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2017/82 E- 2017/451 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/10/2019 tarih ve 2018/1464 E- 2019/961 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.07.2016 tarihinde "PİLOT+ŞEKİL" ibareli 35.sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2016/61063 kod numarası verilen marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından "pilotshop.com.tr" ibareli, 35.sınıf hizmetleri içeren 2016/52285 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın görsel, sescil ve biçimsel olarak, kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadıklarını, kaldı ki müvekkilinin PİLOTT+ŞEKİL ibareli 35.sınıf hizmetleri içeren 2013/57053 sayılı markasının da tescilli bulunduğu gerekçeli ve red kararının kaldırılması istemli itirazlarının nihaî olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira başvuru konusu işaret ile redde mesnet alınan marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi kapsamına girebilecek bir benzerlik bulunmadığını, işaret ve markanın farklı olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2016/M-12732 sayılı kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca başvurunun reddinin zorunlu bulunduğunu, ret kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca başvurunun reddinin zorunlu bulunduğunu, ret kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kurumun redde mesnet aldığı "pilotshop.com.tr" ibareli markanın kapsamında, reddedilen 35.sınıf ürün ve hizmetlerin aynısının veya aynı türünün yer aldığı, başvuru konusu işaretin "PİLOT+ŞEKİL" ibareli olduğu, işarette özel biçimde yazılmış "PİLOT" ibaresi yanında özgün bir şeklin de bulunduğu, redde mesnet markanın da sadece "pilot" ibaresinden oluşmadığı, bunun yanında shop ve com.tr. ibarelerini de içerdiği, bu nedenle, başvuru konusu işaret ile redde mesnet aynı tür ürün ve hizmetleri içeren markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında pilot ibaresinin ortaklığından kaynaklı sesçil ve anlamsal bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer biçimler, sözcükler ve yazım şekli itibariyle görsel olarak birbirlerinden önemli derecede farklı oldukları, bu sayede ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten uzaklaştıkları gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2016-M-12732 sayılı kararının davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, tescil istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin, başvuru konusu marka ile redde mesnet alınan marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı şeklindeki saptamasında bir isabetsizlik bulunmadığı ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.03.2005 tarih, 2004/4734 esas, 2005/2590 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere 556 sayılı KHK'nın 7. maddesindeki mutlak ret nedenlerinin, gerek ... gerekse de mahkemelerce resen gözetilmesi gerektiği, zira, söz konusu hükümde düzenlenen mutlak ret nedenlerinin, toplumun ortak menfaatleri gereği olup, kişilerin menfaatinden önde geldiği, bu nedenle, eldeki davaya konu YİDK kararı, her ne kadar 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesine ilişkin ise de, aynı maddenin diğer bentlerindeki mutlak ret nedenlerinin de işbu davada değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, mutlak ret nedenlerinin düzenlendiği 556 sayılı KHK'nın 7/1-d maddesi uyarınca, ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markaların tescilinin mümkün olmadığı, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere burada, aynı maddenin (c), (e) ve (f) bentlerinin aksine, yalnızca markanın kullanılacağı mal ve hizmetler yönünden değil, mal ve hizmetle herhangi bir bağlantı aranmaksızın bir tescil engeli öngörüldüğü, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07.02.2000 tarih, 1999/9814 esas, 2000/829 karar ve 29.04.2008 tarih, 2006/13579 esas, 2008/5765 sayılı kararları da bu yönde olduğu, dava konusu başvuruda, asli unsur olarak kullanılan "PİLOT" ibaresinin, münhasıran 556 sayılı KHK'nın 7/1-d bendi kapsamındaki belirli bir meslek grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan ad ve tanıtıcı işaret niteliğinde bulunduğu, bu nedenle bu meslek dalıyla bağlantılı olup olmadığına bakılmaksızın tüm mal ve hizmetler yönünden tescili mümkün olmayan bir işaret olduğu, davacı yanın, söz konusu ibarenin 556 sayılı KHK'nın 7/son maddesi kapsamında, kullanımla ayırt edici hale getirildiğini de iddia ve ispat edemediği gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir .

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava, davalı kurum kararının iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemesince, davacı yanca tescil ettirilmek istenilen “Pilot” ibaresinin, münhasıran 556 sayılı KHK’nın 7/1-d maddesi kapsamındaki belirli bir meslek grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan ad ve tanıtıcı işaret niteliğinde bulunduğu, bu nedenle bu meslek dalıyla bağlantılı olup olmadığına bakılmaksızın tüm mal ve hizmetler yönünden tescili mümkün olmayan bir işaret olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

556 sayılı KHK'nın 7/1-d maddesinde ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceği düzenlenmiştir. Bölge adliye mahkemesince, KHK’nın 7/1-d maddesiyle markanın kullanılacağı mal ve hizmetlerden bağımsız bir tescil engeli öngörüldüğü belirtilmişse de, Dairemizin 09.04.2018 gün, 2016/10333 Esas- 2018/2505 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bir işaretin marka olarak tescilinin mümkün olup olmadığının değerlendirmesi yapılırken söz konusu ibare ile tescil kapsamındaki mal ve hizmetler arasında ilişki olması hususu göz önünde bulundurulmalıdır. Nitekim bir marka başvurusunun tescil edilebilirlik ölçütlerini anlamada kolaylık sağlaması için gerek TMPK (TPE) tarafından çıkartılan Marka İnceleme Klavuzunun KHK'nın 7/1-d maddesiyle ilgili açıklamasında, gerekse de KHK'nın mehazı olan AB Topluluk Markası Marka İnceleme Klavuzunun, AB Marka Tüzüğünün 7/1-d maddesine ilişkin açıklamalarda, meslek adlarının ancak makul seviyede bilgili, gözlemci ve dikkatli ortalama halk kitlesi tarafından bu meslekle bağlantı kurabilecekleri mal ve hizmetler yönünden tescil engeli oluşturması gerektiği ilkesi benimsenmiştir. Dava konusu işaret ile kapsamındaki mal ve hizmetler arasında bu ilişkinin kurulamaması halinde 556 sayılı KHK'nın 7/1-d maddesi gereğince marka tescil edilebilecek ve tescil sağlanmışsa hükümsüz kılınamayacaktır. Yani, 556 sayılı KHK'nın 7/1-d maddesi değerlendirilirken ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adların sözkonusu mesleklerle ilişki kurulamayacak mal veya hizmetler için tescilinin mümkün olduğu kabul edilerek sonuca varılmalıdır.

Davacı yanın “PİLOT+Şekil” ibareli markayı 35. ve 41. sınıfta yer alan birtakım hizmetler için tescil ettirmek istediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, 556 sayılı KHK'nın 7/1-d maddesi ancak pilotluk mesleğiyle ilişki kurulabilecek mal ve hizmetler için tescil engeli oluşturacak olup, marka kapsamında bulunan ve anılan meslekle ilişki kurulamayacak hizmetler için bir tescil engeli oluşturmayacaktır. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince, başvuru markası kapsamında bulunan hizmetlerin pilotluk mesleğiyle ilişkili olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/06/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Somut olayda, davacının başvuru markası “PİLOT + ŞEKİL” ibaresinden, davalı ... (TPMK) tarafından 556 sayılı KHK m. 7/1-b kapsamında resen redde mesnet kabul edilen marka ise “pilotshop.com.tr” ibaresinden oluşmaktadır.

Bu işaretler arasında m. 7/1-b kapsamında ayırt edilemeyecek ölçüde bir benzerlik bulunmamasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince (BAM) de benimsendiği üzere, “PİLOT” ibaresi 556 sayılı KHK m. 7/1-d hükmü kapsamında belli bir mesleği ayırt etmeye yarayan işarettir. O nedenle m. 7/son hükmü uyarınca tescil tarihinden önce ayırt edicilik kazanmadığı takdirde marka olarak tescil edilemez. Madde 7’de belirtilen sebepler mutlak red nedeni olduğundan hem TPMK tarafından hem de mahkemelerce resen gözetilmesi gerekmektedir. Zira mutlak red nedenleri bireysel menfaatlerden ziyade toplumun ortak menfaatlerini korumaya yöneliktir.

Bu durum karşısında usul ve yasaya uygun olan Ankara BAM 20. Hukuk Dairesinin Kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2009/13941, Karar No: 2011/19590, Tarih: 17.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/13941 E.  ,  2011/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten onra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17946, Karar No: 2013/13103, Tarih: 30.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/17946 E.  ,  2013/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık soruşturma aşamasında, psikolojisinin bozuk olduğunu ... ve katılan ... ile aralarında bulunan husumet nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca serbest bırakılmaları üzerine bir anda psikolojisinin bozulduğunu vücudunun çeşitli yerlerini jiletlediğini kendisini kaybettiğinden katılan ...'in dükkanının önünden ayakkabısız geçerken polislerin kendini yakaladığı biçimindeki savunması ve temyiz dilekçesinde Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesinde tedavi gördüğü yönündeki anlatımları karşısında; TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın ... ve katılan ... ile aralarında husumet bulunduğu yönündeki savunması karşısında, sanığın şikayetine ilişkin evraklar getirtilip incelenerek haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16834, Karar No: 2017/24864, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16834 E.  ,  2017/24864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1641, Karar No: 2016/7463, Tarih: 06.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1641 E.  ,  2016/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 62, 51, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette mağaza müdür yardımcısı olarak çalışan sanığın mağaza kasasından sorumlu olduğu dönemde kasada 3.000 TL açık çıktığı, ayrıca 880 TL lik otel ücretinin ödenmediği halde ödendi gösterilerek uhdesine geçirdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın şikayete konu 3.000 TL parayı uhdesine geçirdiğine ilişkin savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ayrıca sanığın 880 TL'lik otel faturasına ilişkin olduğunu beyan ettiği 1.000 TL'lik havalenin ...tarafından yapıldığının dosya içerisinde bulunan dekont örneğinden anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.