muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2783, Karar No: 2016/1424, Tarih: 03.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2783 E.  ,  2016/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davac.....ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/01/2015 tarih ve .... sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ..... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davacı ... birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin 23.06.2011 tarihli delil listesinin 1. maddesinde gösterilen ve dilekçe ekinde dosyaya sunulduğu anlaşılan "siyah kapaklı sözleşme başlıklı kitap"ın,

2-Davacı vekilinin 25.05.2012 tarihli dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu ve dosya kapağında "duruşma salonunda 8 numaralı rafta 2 büyük poşet içinde bulunduğu" yazılı olan 6 adet klasörün,

3-12.06.2013 tarihli bilirkişilere dosya teslimine ilişkin dosya teslim tutanağında dosya eki olarak gösterilen "cilt halinde ....inşaata ait sözleşme"nin dosya ekleri arasında yer almadığı anlaşıldığından anılan belge ve klasörler ile dava dosyasına ilişkin tüm eklerin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15328, Karar No: 2017/4928, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15328 E.  ,  2017/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve Sanık ... ile Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22653, Karar No: 2023/5635, Tarih: 06.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22653 E.  ,  2023/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/551 E., 2018/590 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 26.09.2011 tarihli ve 2011/346 Esas, 2011/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 130 uncu maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 26.09.2011 tarihli ve 2011/346 Esas, 2011/294 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 07.02.2013 tarihli ve 2013/0151 Esas, 2013/0305 Karar sayılı ilamıyla; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve iptal kararının suç tarihinden sonra yürürlüğe giren lehe kanun ile aynı hukuki sonuçları doğurması

karşısında; uygulamaya yönelik bu konularda, Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve iptal kararının suç tarihinden sonra yürürlüğe giren lehe kanun ile aynı hukuki sonuçları doğurması

karşısında; uygulamaya yönelik bu konularda, Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.07.2013 tarihli ve 2013/693 Esas, 2013/287 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 130 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca iki ... on beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 10.08.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.08.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 31.12.2015 tarihinde basit yaralama suçunu işlediğinin Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/447 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2017/551 Esas, 2018/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.07.2013 tarihli ve 2013/693 Esas, 2013/287 Karar sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 130 uncu maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 02.08.2010 tarihinde izin talebine olumsuz cevap verilmesine sinirlenerek, 16.00- 18.00 saatleri arasındaki Astsubay Nizamiye nöbetinde, nöbet kulübesinin camına kasten yumruk atmak suretiyle kırdığı, olay sebebiyle 20 TL tutarında hazine zararının oluştuğu maddi vakıa olarak

belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 02.08.2010 tarihinde izin talebine olumsuz cevap verilmesine sinirlenerek, 16.00- 18.00 saatleri arasındaki Astsubay Nizamiye nöbetinde, nöbet kulübesinin camına kasten yumruk atmak suretiyle kırdığı, olay sebebiyle 20 TL tutarında hazine zararının oluştuğu maddi vakıa olarak

belirlenmiştir.

2.Sanık savunmalarında özetle; olay tarihinde nişanlısı ve ailesi ile ilgili bazı sorunları olduğunu, bu sebeplerle o zamanki kısım komutanından birkaç gün üst üste izin istediğini, yeterli personel bulunmadığından bahisle kendisine izin verilmediğini, en son talebinin de yine reddedildiğini, komutanın odasından çıktıktan sonra sinirle nöbet yerinin camına yumruk atarak kırdığını, kırdığı camın bedelini ödediğini, Askeri Yargıtayın bozma ilamına uyulmasını, şartların oluşması durumunda hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul ve talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Kovuşturma aşamasında dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişi mütalaasında; sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden istifade edemeyeceğini ve askerliğe elverişliliğinin tespiti açısından adli müşahadesine gerek olmadığını belirtmiştir.

4.02.08.2010 tarihli olay tespit tutanağında, sanığın nizamiye nöbeti esnasında nöbet kulesinin camına kasti bir şekilde yumruk atarak elini kesmesine sebebiyet verdiği belirtilmiştir.

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/447 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 inci ve 95 inci maddeleri uyarınca; ... kişilerin askeri suçları ile bunların ... kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un “mallara karşı yapılan diğer suçlar” başlıklı sekizinci faslında yer alan 130 uncu maddesi; “Askeri eşyayı kasten terk veya kısmen yahut tamamen tahrip eden, özürsüz kaybeden veya harabolmasına sebebiyet veren veya özel menfaati için kullanan ... kişiler, eşyanın değeri, önemi, meydana gelen hasarın miktarı ve fiilin işleniş şekline göre üç aydan iki seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar. Suç konusu eşya; silah, mühimmat, savaş aracı veya gereci ise ceza artırılır. Kaybedilen, kasten terk veya kısmen yahut tamamen tahrip edilen veya harabolmasına sebebiyet verilen eşyanın ödettirilmesine de ayrıca hükmolunur.” hükmünü içermektedir.

Askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçunun oluşumu için; askeri eşyanın tahrip edilmesi yani eşyanın yıkılıp, kırılması, yırtılması, harap edilmesi, bozulması gerekmektedir. Eşyanın tahribi herhangi bir şekilde yapılabilir. Ancak suçun oluşması için ayrıca suç işleme kastının bulunması gerekmektedir. Buradaki suç kastı askeri bir eşyanın bilerek ve istenerek tahrip edilmesidir.

Bu açıklamalar ışığında; sanığın, askeri eşya olduğunda şüphe bulunmayan birlik içerisindeki nizamiye

nöbetçi kulesinin camına yumrukla vurarak tahribine sebep olduğu gözetildiğinde 1632 sayılı Kanun'un 130 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suça konu eyleminin sabit görülerek denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2017/551 Esas, 2018/590 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8516, Karar No: 2014/10070, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8516 E.  ,  2014/10070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8097, Karar No: 2011/23526, Tarih: 14.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8097 E.  ,  2011/23526 K.**

**"İçtihat Metni"**

2863 sayılı kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesi ile İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2010 gün ve 2010/157 E. 2010/253 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28532, Karar No: 2020/987, Tarih: 22.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/28532 E.  ,  2020/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalınım Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; mahkemece, genel bütçeye dahil olan davalı ...'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca, taraf olduğu dava, icra ve benzeri takiplerde yargı harcından muaf olduğu gözetilmeksizin, davacıdan harç tahsili yönünde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Hüküm fıkrasında yazılı “586,09 TL karar ve ilam harcından peşin yatan 146,78 TL harcın mahsubu ile bakiye 439,31 TL harcın davalıdan tahsiline," cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine; "Davalının harçtan muaf olduğu anlaşıldığından harç alınmasına yer olmadığına ” cümlesinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasında yazılı “Davacının yatırdığı 146,78 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Davacının yatırdığı anlaşılan 146,78 TL peşin harcın istem halinde ilgilisine iadesine “cümlesinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15280, Karar No: 2013/18433, Tarih: 10.10.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/15280 E.  ,  2013/18433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Ankara 5.İş Mahkemesinin 06.05.2013 tarih ve 2013/200 Esas, 2013/618 Karar sayılı kararı taraf vekillerinin yüzüne tefhim edilmiş olup temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacılar vekili tarafından sunulan 17.06.2013 tarihli dilekçe ile kararın temyiz edilmeyeceği belirtilerek dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesi talep edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflarca temyiz edilmediği anlaşılmakla dava dosyasının mahkemeye İADESİNE, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15019, Karar No: 2008/13442, Tarih: 24.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15019 E.  ,  2008/13442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6675, Karar No: 2021/17178, Tarih: 01.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6675 E.  ,  2021/17178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ...'nın 24/03/2015 tarihinde öldüğü, katılanın vekilinin aynı zamanda katılanın mirasçıları olan Malkuna Reyna, Yaşaya Reyna ve Kolombo Reyna'nın da vekili olduğu, katılanın mirasçılarından Yaşaya Reyna ve Kolombo Reyna'nın temyiz taleplerinden vazgeçtikleri, ancak katılanın diğer mirasçısı olan Malkuna Reyna'nın vazgeçme beyanında bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.