muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13341, Karar No: 2019/16129, Tarih: 18.09.2019

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının davasını kısmi olarak açmasının HMK 109/1 maddesine aykırılık teşkil ettiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili şirkette acil tıp teknisyeni, uzman doktor yardımcısı sağlık personeli olarak çalışmaya başladığını, daha sonra "başka bir yerde iş buldum gelmiyorum" diyerek devamsızlık yapmaya başladığını ve bir daha da işyerine gelmediğini, hizmet dökümünden davacının devamsızlık yapmasından sonra başka bir işyerinde çalışmaya başladığının görüleceğini, davacının iş akdini devamsızlık nedeniyle sona erdirdiğini, bu nedenle kıdem tazminatı talep hakkının bulunmadığını, davacının yaptığı fazla mesailerin maaş bordrolarında gösterildiğini, bordroların davacı tarafından ihtirazı kayıtsız olarak imzalandığını, kaldı ki müvekkili işyerinde iddia edilen şekilde fazla mesai yapılmasını gerektirecek bir iş yoğunluğunun da bulunmadığını, davacının çalıştığı dönemlerde işyerinde 3-4 sağlık personeli bulunduğunu ve davacının diğer personelle dönüşümlü olarak çalıştığını, davacının röntgen teknisyeni olmadığını, davacının ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının da bulunmadığını, davacının çalıştığı süre boyunca tüm izinlerini kullandığını, kaldı ki davacının uzman doktor yardımcısı sağlık personeli olarak çalıştığını, ayrıca müvekkili şirkette şua izni kullandırılmasını gerektiren yoğunlukta bir işin de mevcut olmadığını, davacının manevi tazminat talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını, davacının kişilik haklarına yapılan bir saldırı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, bilirkişi raporunda davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olarak 1. seçenek hesaplamaya gidilmiş, bundan başka tüm çalışma süresi için 2. seçenek olarak hesaplamaya gidilmiştir. Mahkemece davacı tanığının çalışma süresi ile sınırlı yapılan hesaplamaya göre istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Dairemiz uygulamasına göre fazla çalışmanın salt tanıkla ispatı halinde davacı tanıklarının çalışma süreleri ile sınırlı olarak yapılan hesaplamaya göre isteklerin kabulü cihetine gidilmesi gerekir ise de somut olayda davacı vekili dosyaya aynı işyerinde çalışan ve davacı ile aynı konumda olan bir işçinin açtığı davada dinlenen tanık beyanlarını sunmuş ve Mahkemece her dosyanın kendi delil durumuna göre değerlendirileceği gerekçesiyle ileri sürülen iş bu delil değerlendirilmeksizin karar verilmiştir.

İşyeri uygulamalarını gösteren emsal delillere dayanılması halinde bu tür yan delillerle sonuca gidilmesi de mümkün olabileceğinden Mahkemece sözü edilen tanık beyanlarının dikkate alınmaması hatalıdır. Emsal dosyada dinlenen davalı işverenin dinlettiği tanık ... 2006 yılından itibaren iş yerinde çalıştığını ve halen çalışmaya devam ettiğini açıklamış ve davacı gibi radyoloji teknisyeni olan diğer işçinin çalışma saatlerini açıklamıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacı tanığının çalışma süresi istek konusu dönemin tümünü kapsamasa da yan delil durumundaki emsal dosyada dinlenen davalı tanığının anlatımı ile işyerindeki fazla çalışma olgusu desteklendiğinden çalışma süresinin tamamı için 17.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaba göre ve indirim hususu da düşünülmek suretiyle bir karar verilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15110, Karar No: 2013/15644, Tarih: 16.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/15110 E.  ,  2013/15644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.07.2009 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle belediye meclisi kararı ile belediye encümenine ve belediye başkanına dava konusu taşınmazı satma konusunda yetki verilmediğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22020, Karar No: 2013/5587, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22020 E.  ,  2013/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Karşılıksız Çek Keşide Etme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

27.01.2009 günlü duruşma için 27.01.2009 tarihinde gönderdiği mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin mazeret talebi hakkında bir karar verilmeden yargılamaya devamla, şikayetçinin davaya katılmasını engelleyecek ve dolayısıyla hak kaybını doğuracak biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17552, Karar No: 2018/8547, Tarih: 03.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17552 E.  ,  2018/8547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dava ticari risk sigortasından kaynaklı tazminat davası olup, davacıya ait işyerinde meydana gelen 15.12.2008 ve 18.12.2008 tarihlerinde meydana hırsızlık olaylarına ilişkin savcılık soruşturma dosya akıbetlerinin araştırılarak ceza davası açılmışsa ceza dosyasının, açılmamışsa savcılık soruşturma evrakının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23938, Karar No: 2016/3052, Tarih: 18.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/23938 E.  ,  2016/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık vekilinin temyizi ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mesül müdür olarak çalıştığı suça onu diskoda, yapılan tespite göre .......... dışında kalan mağdur kadınlarla birlikte başka kadınların ve erkeklerin buraya para karşılığı ilişki kurmak üzere geldikleri, erkek yada kadınların diskoda bulundukları süre içerisinde sanığın savunmasının aksine fuhuşa aracı olduğuna, yada bu iş için gelen müşterilerden diskoda bulundukları süre içerisinde yedikleri, içtikleri dışında bir para aldığına dair bir delil olmadığı, sanığın söz konusu fuhuş maksadıyla gelen mağdur ya da diğer kadınlara bu işi yapmaları konusunda işletme mesül müdürü olmanın dışında yer temini, aracılık ya da teşvik ettiği hususunun kuşkuya yer verecek şekilde kesin ve inandırıcı delillerle anlaşılamaması karşısında, yasalar çerçevesinde usulüne uygun olarak açılıp işletilen bir yerde, gelen kişilerin kendi aralarında fuhuş konusunda yapılan pazarlık ve neticesinde başka bir yerde gerçekleşen eylemlerden dolayı sanığın sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında müsnet suçtan beraati yerine eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mağdur sayısı kadar mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanık hakkında, mağdur .........'ya yönelik fuhuşa aracılık ettiği iddiasıyla verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde ise; sanığa atılı suçun oluşabilmesi için sanığın, fuhuşa aracı olduğuna ya da bu iş için gelen müşterilerden diskoda bulundukları süre içerisinde yedikleri, içtikleri dışında bir para almasının gerektiğinin anlaşılması karşısında; dosya içerisinde bulunan 14.07.2011 tarihli olay tespit ve Cumhuriyet Savcısı Talimat başlıklı tutanakta yer alan "disko çalışanı ...'ın mağdur Raita Vasilica ile fuhuş pazarlığı yapan polis memurundan diskodan bayanla çıkmak için ayrıca 70 TL istediği" şeklindeki beyanın, tutanağı düzenleyen emniyet görevlilerinin ve tarafların dinlenilip, açıklattırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1394, Karar No: 2024/1128, Tarih: 11.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/1394 E.  ,  2024/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/777 E., 2016/380 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Düşme

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; "bir gül kurur ama kalpteki sevgi kurumaz, yağan yağmur duru ama gönüldeki fırtına durmaz, her şey unutulur ama sevilen insanlar unutulmaz, canımsın ağlama, kıyamam sana, güzelim seni çok çok öpüyorum canım" şeklinde gönderilen mesajın cinsel taciz suçunu oluşturacağı ve şikâyete tabi olmayan cinsel taciz suçundan sanığın ek savunma hakkı tanınarak cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın mağduru arayarak ve mesaj çekerek rahatsız etmesine konu olayda, mağdurun sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği ve sanığında vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın mağdura gönderdiği "bir gül kurur ama kalpteki sevgi kurumaz, yağan yağmur duru ama gönüldeki fırtına durmaz, her şey unutulur ama sevilen insanlar unutulmaz, canımsın ağlama, kıyamam sana, güzelim seni çok çok öpüyorum canım" şeklindeki mesajın 5237 sayılı TCK'nın 105/2-d maddesinde düzenlenen ve şikayete tabi olmayan cinsel taciz suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden açıklanan nedenle hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12290, Karar No: 2020/8437, Tarih: 08.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12290 E.  ,  2020/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/379 E. - 2019/178 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 125 ada 95 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin acele kamulaştırma dosyasında davalı tarafa ödenen miktardan farkının 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2783, Karar No: 2016/3308, Tarih: 05.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2783 E.  ,  2016/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19434, Karar No: 2017/10547, Tarih: 15.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19434 E.  ,  2017/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava meydana gelen trafik kazası neticesinde davacının sigortalısının aracında meydana gelen hasar sebebi ile davacının ödediği hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir. İncelenmesine gerek duyulan; okunaklı maddi hasarlı trafik tespit tutanağı örneğinin merciinden getirtilerek dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18756, Karar No: 2012/15391, Tarih: 18.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18756 E.  ,  2012/15391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ...; Beraat

Sanıklar ..., ...; Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 01.05.2007 tarihinden, sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise de, yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden;

Sanık ... ...’a yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ... ...’a yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, sanık ... ... yönünden suçların işlendiği 31.12.2002, 31.12.2003, 31.08.2004 ve 30.11.2004 tarihlerinden, sanık ... ... yönünden ise, 31.12.2003 ve 31.08.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin sanık ...’e yönelen temyiz itirazları ile sanıklar Lale ve Seyhan müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının765 sayılı TCK.nun 102/4; “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davası ile sanık ... ... hakkında “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ... ... hakkında ise “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19114, Karar No: 2010/18596, Tarih: 09.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19114 E.  ,  2010/18596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7069, Karar No: 2018/8714, Tarih: 04.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7069 E.  ,  2018/8714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın davacısı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından ise asıl davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleşen davada davacılar, mirasbırakanları ...’nun mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak 166 ada 35, 166 ada 64, 166 ada 67, 153 ada 1, 2, 21 ve 23 parsel sayılı taşınmazlarını davalılara devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazların satış değil bağış suretiyle temlik edildiğini, devirlerin tenkise tabi olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından ise temliklerin mal kaçırmak amaçlı yapıldığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar Dairece ‘’... davacı ...'ın harç yatırmaksızın dava açtığı gözetildiğinde yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez. Hal böyle olunca, davacı ...'ya harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi, gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın davacısı ... ve birleşen davanın davacısı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.