muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16936, Karar No: 2018/12706, Tarih: 15.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/16936 E.  ,  2018/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili-davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 2720 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binaya vekil edeni tarafından bir takım iyileştirmeler ve eklentiler yapıldığını, yine vekil edeninin bahse konu taşınmaz üzerine bir takım yapılar yaptığını ve ağaçlar diktiğini beyan ederek, bahse konu muhdesatların vekil edenine ait olduğunun tespitine ve izaleyi şuyu dosyası ile satılacak taşınmaz bedelinden dava konusu taşınmaza iş bu dava ile tespit edilecek değerin vekil edenine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 2720 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 10/02/2015 tarihli rapora ekli krokide (b) harfi ile gösterilen mutfak, (c) harfi ile gösterilen garaj, (d) harfi ile gösterilen kümes, (g), (h), (i) ve (j) harfleri ile gösterilen ahırlar ile ... Bilirkişisi tarafından düzenlenen 17/02/2015 tarihli raporda belirtilen 1 adet çam fidanı, 2 adet iğde ağacı (3-7 yaş), 4 adet gül fidanı, 2 adet ceviz fidanı, 3 adet badem ağacı (5-7 yaş), 3 adet elma ağacı (5-7 yaş), 1 adet kiraz ağacı (3 yaş), 1 adet kayısı ağacı (6-8 yaş), 2 adet nar ağacı (2-4 yaş), 2 adet şeftali ağacı (2-4 yaş), 2 adet Trabzon hurması ağacı (2-4 yaş), 7 adet Erik ağacı (2-4 yaş), 9 adet incir ağacı (6-8 yaş), 2 adet armut ağacı (2-4 yaş), 5 adet dut ağacı (5-7 yaş), 11 adet ayva ağacı (2-4 yaş), 1 adet vişne ağacı (3 yaş), 2 adet meyve fidanından ibaret muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, harcın, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti talebine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin tüm davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Muhdesatın tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekalet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir.

2-Muhdesatın tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekalet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir.

Ayrıca, az yukarıda açıklanan esaslar dikkate alınarak yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nın 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları, elbirliği mülkiyetinin sözkonusu olması halinde ise miras payları göz önünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 2720 parsel sayılı taşınmaz, tarafların murisi Abdullah Selvi adına kayıtlı olup, taraflar dava konusu taşınmazda elbirliği halinde maliktirler. Hal böyle olmasına rağmen, davalıların dosya içerisinde muris ...'ye ait bulunan veraset ilamındaki miras payları gözönünde bulundurularak yargılama giderleri ve ret edilen değer üzerinden miras payı oranında davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yukarıda bahsedilen ilkeler gözardı edilerek harç,yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılar vekilinin tüm ve davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, taraflarca HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 35,90 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 655,31 TL'nin temyiz eden davacıya iadesine, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/510, Karar No: 2016/2229, Tarih: 02.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/510 E.  ,  2016/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde, ... İlköğretim Okulu lojmanına girerek içerideki eşyaları dağıttığı ve yangın çıkartmak suretiyle kamu malına zarar verdiği, ancak 12-15 yaş grubu aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında ...Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan “hafif derecede mental reterdasyon, işlediği mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmediği” yönündeki rapora istinaden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK 31/2 maddesi kapsamında kaldığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle fiili algılama ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği şeklinde tespite nazaran suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11 ve 5. maddeleri gereğince çocuklara özgü güvenlik tedbirine karar verilmesi gerekeceği ve bu konuda inceleme yaptırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6714, Karar No: 2012/6834, Tarih: 12.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/6714 E.  ,  2012/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 25.2.2008 ve 24.12.2008 tarihli celselerde iddianame okunmadan savunma alınmış ise de, sanığın Tosya Asliye Ceza Mahkemesi’nde talimatla alınan ve ”savunmamı avukatım huzurunda Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi’nde vermek istiyorum” dediği 15.12.2008 tarihli ifadesinin alınmasından evvel Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19.11.2008 tarih ve 2007/192 Esas sayılı talimatı ve eklerinin okunmuş olmasına, ekler içinde de iddianamenin bulunuyor olmasına binaen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

...'nun ölümüne ve ...'nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmasına neden olan patlamanın kazanın satışından 6 ay sonra meydana gelmiş olsa bile, patlamanın donmuş haldeki temiz su tesisatına bağlı termosifon içindeki ısının yükselmesiyle oluşan su buharının kazan üzerinde emniyet subabı, boşaltma vanası, monometre ve termometre gibi kontrol cihazları bulunmaması nedeniyle tahliye edilememesi üzerine oluşan yüksek basınçtan meydana geldiği, söz konusu kontrol cihazlarını kazan üzerine takarak piyasaya sürmesi gereken üretici sanığın katı yakıtlı basınçlı termosifon üzerine basınçlı kabın teknik değerlerini ve imalatçı firma bilgilerini içeren etiketler de koymayarak olayda 1. derecede kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10431, Karar No: 2019/10079, Tarih: 25.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10431 E.  ,  2019/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu, KDZ. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.12.2012 tarih ve 2012/1795 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak "2007 takvim yıllında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5037, Karar No: 2010/17098, Tarih: 29.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5037 E.  ,  2010/17098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan bonoda taraflarca Bursa Mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK'nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilir. Somut olayda, alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen Bursa İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır. O halde, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31552, Karar No: 2014/32086, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31552 E.  ,  2014/32086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/492-2014/645

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19078, Karar No: 2013/3448, Tarih: 26.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19078 E.  ,  2013/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bir görüşme yapıp iade etmek üzere daha önceden tanıdığı ancak samimiyeti bulunmayan katılandan istediği cep telefonunu alıp katılanın dalgınlığından faydalanarak ortadan kaybolması şeklinde gelişen olayda, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceği cihetle, eylemin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/255, Karar No: 2012/734, Tarih: 24.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/255 E.  ,  2012/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 09.12.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 919 sayılı parsel lehine 19,20 ve 12 sayılı parseller üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Geçit hakkı kurulması davalarında amaç genel yola bağlantısı olmayan taşınmazların yolla bağlantısının sağlanmasıdır. Bundan dolayı geçit kurulurken ihtiyaç içinde olan parsel kesintisiz olarak genel yola bağlanmalıdır. Buna uygulamada “kesintisizlik ilkesi” denilir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, mahkemece kurulan geçitte bu ilke zedelenmiş, davacı parseli arazide mevcut dereler nedeniyle genel yola kesintili bağlanmıştır. Dereler Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Somut olayda, geçit tesis edilen güzergahta genel yola ulaşmak için iki dere geçilmektedir. Mahkemenin seçtiği güzergah geçit için uygun değildir.

O halde davacının geçit ihtiyacı dava dışı parseller üzerinde aranmalı, geçit için uygun görülen güzergahta bulunan taşınmaz malikleri hakkında dava açılıp eldeki dava ile birleştirilip sonucu doğrultusunda bir hüküm kurulmalıdır.

O halde davacının geçit ihtiyacı dava dışı parseller üzerinde aranmalı, geçit için uygun görülen güzergahta bulunan taşınmaz malikleri hakkında dava açılıp eldeki dava ile birleştirilip sonucu doğrultusunda bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15283, Karar No: 2015/12760, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15283 E.  ,  2015/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi adayının duruşmadaki beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... 8 Nolu L Tipi Kapalı ... Kurumu Müdürlüğünce hükümlünün alınan beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “... Mah. ... Cad. ... Sitesi B Blok 16/6 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... 8 Nolu L Tipi Kapalı ... Kurumu Müdürlüğünün 12.08.2015 tarihli yazısı ekinde hükümlünün alınan beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Cad. ... Sitesi B Blok 16/6 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5638, Karar No: 2017/321, Tarih: 09.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5638 E.  ,  2017/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece 05.01.2015 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada, taraflar arsında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, fesih talebinin reddine, gecikme tazminatı talebinin ise kabulüne dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiş, ancak, temyiz eden vekiline temyiz karar harcının tamamlanması için gönderilen muhtıraya rağmen, harç yatırılmadığı gerekçesiyle, 05.01.2015 günlü ek karar ile, davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar, asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükmün temyizinden vazgeçilmiş sayılmasına dair verilen karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemenin 05.01.2015 günlü ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.