muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16904, Karar No: 2015/4337, Tarih: 12.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16904 E.  ,  2015/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuğun tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; suça sürüklenen çocuğun okul idaresinde bulunan çekmeceden cep telefonunu alma şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, hakkında aynı yasanın 141/1 maddesiyle uygulama yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Kabule göre de; TCK'nın 61. maddesine göre suçun temel cezası belirlendikten sonra, suçun nitelikli halleri varsa cezada önce arttırma sonra da indirme yapıldıktan sonra yine aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında şahsi indirim sebebi olan etkin pişmanlık hükümlerinin yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca yapılan indirimden sonra uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3131, Karar No: 2016/4237, Tarih: 26.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3131 E.  ,  2016/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), kasten yaralama (sanıklar ... ve ...)

HÜKÜM : Sanıkların müsnet suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ... hakkındaki hükmün infazının durdurulması ile eski hale getirme isteminin temyiz mahkemesince değerlendirilmesine, sanık ...’in temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile Ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler ile ... hakkında verilen Ek kararın incelenmesinde;

Sanık ...’ın 30.01.2015 tarihinde tebliğ edilen ve sanık ...’nın 23.01.2015 tarihinde tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık kanuni süresinden sonra 06.04.2015 ve 03.04.2015 günlü dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşıldığından, vâki temyiz istemleri ile ... yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz isteminin reddine dair Ek kararın temyiz incelemesine gelince;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1438, Karar No: 2021/6329, Tarih: 28.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1438 E.  ,  2021/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti aydınlatmanın olduğu, bölünmüş asfalt kaplama yolda seyrederken, önceden gerçekleşen ilerideki kaza sebebiyle önündeki trafiğin yoğun olduğunu gördükten sonra sağ taraftaki yan yola girmek için geri geri ilerleyerek yan yola gireceği sırada, aracın sağ arka teker kısmına, arkasından aynı yönde seyir halinde bulunan araç sürücüsü Aras'ın idaresindeki otomobille çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-) İşbu mahkemenin 15/04/2015 tarih, 2013/757 esas 2013/249 karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, CMUK 326/son ve CMK 307/5 maddeleri gereğince sanığın kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 15.000 TL ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtarına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

3-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

4-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

4-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm 7. fıkrası olarak "15/04/2015 tarih, 2013/757 esas 2013/249 karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, CMUK 326/son ve CMK 307/5 maddeleri dikkate alınarak, sanık hakkındaki 9000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi, hükmün 6. fıkrasının ''ödenmesine'' kısmından sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 4. fıkrasının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 505 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19631, Karar No: 2014/1451, Tarih: 04.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19631 E.  ,  2014/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2013/159-2013/298

Dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarında "1968" olan doğum yılının "1966" olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davacının nüfus kütüğünde yazılı 28.11.1968 olan doğum tarihinin 28.11.1966 olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacının gerçek yaşının tespitine yönelik tanık dinlenmiş, tanık beyanları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Dinlenen tanık anlatımları davacı Akın’ın düzeltilmek istenen doğum tarihini kesin olarak doğrulamamaktadır. Ayrıca 25 yaşından sonra tıbben yaş tespiti mümkün olmadığı gibi ilgilinin doğum tarihi ile tanıkların dinlendiği tarih arasında uzunca bir zaman geçtiğinden beyanlarında yanılgı olasılığı da bulunmaktadır. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kamu düzeni ile ilgili olan resmi kaydın mücerret iddia esas alınarak değiştirilmesi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9058, Karar No: 2015/13499, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9058 E.  ,  2015/13499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2012/210-2012/263

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21204, Karar No: 2008/23512, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/21204 E.  ,  2008/23512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10123, Karar No: 2006/13690, Tarih: 21.12.2006

11. Hukuk Dairesi 2005/10123 E., 2006/13690 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/10123 E., 2006/13690 K.**

**- MEKANİK ARIZA

- SİGORTA**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1263 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Beyoğlu Asliye İkinci Ticaret Mahkemesi)'nce verilen 08.06.2005 tarih ve 2004/262-2005/210 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kamyon ve dorsesinin davalı şirkete müşterek sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, sigortalı kamyonun kumu boşaltma için kum havuzuna yaklaştırdığını ve aracın damperi kaldırdığını, kalkan damperin çekicinin üstüne düşmesi sonucu hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, hasar bedelinin davalı tarafından Ödenmediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte 19.200.000.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın, aracın mekanik aksamının işlevini yerine getirmemesinden kaynaklandığını ve harici bir tesir olmaksızın ve mekanik arızadan kaynaklanan hasarın sigorta teminatı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın kamyon damperinin tekrar araç üzerine düşmesi sonucu meydana geldiği, damperin düşme nedeninin de damperi kaldıran teleskopun işlevini yerine getirmemiş olması olduğu, teleskopun işlevini yerine getirmemesinin harici etki ile olduğunun davacı tarafça ispatlanamadığı, aksine bilirkişi ek raporu içeriğinden hasarın, mekanik arızadan kaynaklandığı kanaati oluştuğu ve hasarın sigorta kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 21.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11555, Karar No: 2025/2121, Tarih: 19.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11555 E.  ,  2025/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/397 Esas, 2024/421 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20904, Karar No: 2018/14327, Tarih: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20904 E.  ,  2018/14327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.06.1996 - 25.05.2012 tarihleri arasında net 2.000,00 TL ücret yemek ve servis karşılığı haftada 6 gün 09:00 - 22:00 saatleri arasında, klima teknisyeni olarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, davacının ayrıca bayram ve genel tatillerde çalıştığını, bu ... karşılıklarının ödenmediğini, iş akdinin davacı tarafından hukuka uygun olarak feshedildiğini, fazla mesai, yıllık ücretli izin alacağı, genel tatil ücreti alacağının ödenmemiş olması nedeniyle ... 1. Noterliği'nce davalıya ihtar çekildiğini buna rağmen ödeme olmadığını beyan ederek, gazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik, 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 5.000,00 TL ücret alacağı, 5.000,00 TL fazla mesai alacağı, 3.000,00 TL yıllık ücretli izin alacağı, 1.000,00 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının klima teknisyeni değil şoför ve ara eleman olarak çalıştığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını ücret beyanının gerçeği yansıtmadığını, davacının tüm ücretlerini, prim ve fazla mesaileriyle beraber almış olduğunu, davacının 10:00-17:00/18:00 saatleri arasında çalıştığını ve mesaiye ilişkin beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, davalının yaptığı işin gece çalışmasına uygun olmadığını zira evlerde akşam belli bir saatten sonra matkap - çekiç gibi ses çıkaran iş aletlerini kullanmanın mümkün olmadığını, çok istisnai durumda gerçekleşen gece çalışmalarının karşılığının davalı tarafından ödendiğini, bayram ve genel tatil günlerinde davalı işyerinin kapalı olduğunu, ... olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, şirket aracının davacıya tahsis edildiğini ve davacının bu araç ile ek işler yaparak ek kazançlar edindiğini, davacının çalıştığı dönemde eski şirket çalışanı tarafından açılan bir yere müşteri çekmeye çalıştığını, davacının son çalıştığı yerde dahi 1.000,00 TL ücret aldığını, davacının ücret iddiasının doğru olmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yerel Mahkemece karar gerekçesinde davacının fazla mesai alacağı talebiyle ilgili olarak "Fazla mesai alacağı ile ilgili olarak da tanık anlatımları dikkate alınarak bilirkişi tarafından yapılan hesaplama mahkememizce de uygun görüldüğünden bu hesaplamalar doğrultusunda ve yine hakkaniyet indirimi de göz önüne alınarak davacının talepleri aşağıdaki şekilde hüküm altına alınmıştır." gerekçesinden sonra "Her ne kadar davacı fazla mesai alacağı talebinde bulunmuşsa da; ispat yükümlülüğü kendisinde bulunan ve tanık deliline dayanan davacı bu alacaklarının oluştuğunu somut olarak ispatlayamadığından dolayı bu yöndeki taleplerinin reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde gerekçe oluşturulmuştur.

Mahkemece fazla ... talebi ile ilgili olarak çelişkili gerekçe oluşturulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.