muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7465, Karar No: 2011/11264, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7465 E.  ,  2011/11264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabılmesi için;

1) 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davacı gerçek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden gerek genel kadastro gerekse 5831 Sayılı Yasanın ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosunda aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının,

2) Dava konusu taşınmazı ve geniş çevresini gösterir kadastro paftasının,

3) Dava konusu taşınmazlara ilişkin keşif yapıldığı halde dosya arasında fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor bulunmadığından, varsa fen bilirkişi raporunun, bu dosyada yer alması, Ayrıca; dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1949, Karar No: 2014/383, Tarih: 19.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1949 E.  ,  2014/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİH :25.09.2012

NUMARASI :2012/295E/2012/547K

Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.09.2012 gün ve 295 E., 547 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 14.06.2013 gün ve 2012/6-1692 E., 2013/845 K. sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442/3. ve 4421 sayılı Kanun'un 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren (216) TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, Harçlar Kanunu uyarınca eksik kalan 1,95 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 19/03/2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

01 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 316 (818 Sayılı Borçlar Kanununun 256) maddesinde kullanıma dayalı aykırılıklar nedeniyle sözleşmenin feshi hali olarak düzenlenen sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliye ve akdin feshi davalarında kiralananın aynına veya kiralayanın hukukuna zarar verme olgusu sözleşmeye aykırılık sayılmaktadır. Kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgili olmayan sözleşme ile kararlaştırılan koşulların yerine getirilmemesi tahliye nedeni olamaz. Somut olayda olduğu gibi sözleşmenin 4.maddesi ile münhasıran Lee Cooper markalarını kapsayan bay-bayan hazır giyim ürünleri ve aksesuarlarının teşhir, pazarlama ve perakende satışının yapılması koşuluna rağmen bir başka markanın ürünlerinin satılması doğrudan kullanımla ilgili aykırılık sayılmaz.

Maddi olayları bildirme taraflara, hukuki vasfı tayin ve olaya uygulanacak kanun maddesini belirleme hakime aittir. Dava dilekçesindeki niteleme ve sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde bu dava karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde fesih hakkını düzenleyen Türk Borçlar Kanununun 123 (Borçlar Kanunu 106) maddesine dayalı sözleşme hükmünün yerine getirilmemesi nedeniyle genel anlamda bir fesih davasıdır. Dairemizce uyuşmazlık bu şekilde nitelendirilerek sonuca gidilmiştir.

Sözleşmenin feshi ile sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliye ayrı ayrı konulardır. Fesih ve sözleşmeye aykırılığın birbiri ile karıştırılmaması gerekir. Sözleşmenin feshinin tek sonucu, geçmişi kapsar şekilde sözleşmenin yapıldığı tarihten başlayarak sona ermesi ve taraflar arasındaki borç ilişkisinin kesilmesidir.

Sözleşmenin feshi ile sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliye ayrı ayrı konulardır. Fesih ve sözleşmeye aykırılığın birbiri ile karıştırılmaması gerekir. Sözleşmenin feshinin tek sonucu, geçmişi kapsar şekilde sözleşmenin yapıldığı tarihten başlayarak sona ermesi ve taraflar arasındaki borç ilişkisinin kesilmesidir.

Türk Borçlar Kanunu kira sözleşmesinin sona erme sebeplerini fesih ile sona erme ve dava yolu ile sona erdirilmesini tahliye kararı ile genel hükümler (adi kira) ürün kirası (hasılat), konut ve çatılı işyerleri kiraları olmak üzere üç ayırımda sınırlı olarak belirlemiştir. Türk Borçlar Kanununun 354 m.(mülga GKHK m.8) hükmünde tahliye sebepleri sınırlandırılmıştır. Anılan maddenin düzenlemesi uyarınca tarafların sözleşmede bu kanunda belirtilmeyen başka bir nedenle tek yanlı olarak sözleşmenin feshine sebep olabilecek bir koşul kararlaştırılmaları halinde kiraya veren bu koşula dayanarak tahliye isteyemez.

Uyuşmazlıkta Türk Borçlar Kanununun 316.maddesine göre tahliye koşulları oluşmadığından tahliyeye karar verilemeyeceğinden ancak genel hükümler uyarınca sözleşmenin feshine karar verilebilir. Sayın Çoğunluğun sözleşmenin feshine karar verilmesinden sonra kiracının kiralananda oturmasına izin verilmesinin yeni uyuşmazlıklara neden olacağı, bu nedenle tahliye kararı da verilmesi gerektiği görüşüne katılmıyorum. Aksi halde kanunumuzda yeri olmayan yeni bir tahliye nedeni yaratılmış olacaktır. Açıkladığım tüm bu nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile direnme kararının bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/24084, Karar No: 2025/3581, Tarih: 30.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/24084 E.  ,  2025/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1603 E., 2018/90 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM/LER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 2016/1280 Esas sayılı iddianamede Cumhuriyet savcısının, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında ve 14.03.2017 tarihli celsesinde katibin, ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlanarak Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8184, Karar No: 2021/4685, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/8184 E.  ,  2021/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma (..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...) - Silahlı terör örgütüne yardım etme (..., ..., ..., ..., ...)

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ... hakkında TCK 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/2, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca 6'şar yıl 3'er ay hapis cezasına,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/2, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca 6'şar yıl 10’ar ay 15’er gün hapis cezasına,

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/2, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca 7’şer yıl 6’şar ay hapis cezasına,

4- Sanıklar ..., ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK’nın 62/2, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca

8’er yıl 1’er ay 15’er gün hapis cezasına,

5-Sanıklar ..., ..., ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/2, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca 8’er yıl 9’ar ay hapis cezasına,

6- Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/2, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına,

7- Sanıklar ... ve ... hakkında TCK 314/3, 220/7 delaletiyle TCK 314/2, 220/7 son, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK 62/2, 53/1-2-3, 63.

maddeleri uyarınca 4’er yıl 2’şer ay hapis cezasına,

8- Sanık ... hakkında TCK 314/3, 220/7 delaletiyle TCK 314/2, 220/7 son, 3713 sayılı

Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62/2, 53/1-2-3, 63.

maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına,

9- Sanıklar ..., ... hakkında TCK 314/3, 220/7 delaletiyle TCK 314/2, 220/7 son, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK 62/2, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 1’er yıl 13’er ay hapis cezasına

ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine,

Temyiz edenler : Sanık ... müdafii , Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii , Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafileri, Sanık ... müdafileri, Sanık ... müdafileri, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... ve müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafileri, Sanık ... ve müdafii, Sanık ... ve müdafii, Sanık ... müdafii , Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafileri, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı 04.11.2020

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi bulunmadığından işin esasına geçildi;

Bir kısım sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi bulunmadığından işin esasına geçildi;

Bir kısım sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Mahallinde ikame olunup usulünce tartışılan delillere göre anılan örgütün üyesi olduğu anlaşılan sanık ... Tecimen hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 220/7. maddesindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış,

Toplanan deliller suçun sübuta erdiği hususunda vicdani kanaatin oluşması için yeterli olup şüpheye yer bırakmamış olması karşısında sanık ...'ın Bylock kullandığına ilişkin ayrıntılı Bylock tespit değerlendirme raporunun beklenmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; bir kısım sanıklar ve

müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;

a- Sanık ... yönünden;

müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;

a- Sanık ... yönünden;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mahallinde ikame olunup hükme esas alınan delillere ve kabule göre, Fetö/PDY Silahlı Terör Örgütü'ne müzahir kurumlarda yönetici olarak çalışan ve örgütsel toplantılara serrehber olarak katılan sanığın sübut bulan eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu oluşturacağı görülmekte ise de, sanığın mahkumiyetine esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil olan tanık ...'nun, doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5 maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanunun 181/1 maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenip AİHS’in 6/3-d ve Anayasa’nın 36. maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden; soruşturma aşamasında alınan ifade metninin okunması ile yetinilerek CMK’nın 181/1 ve 210. maddelerine muhalefet edilmesi,

b- Sanık ... yönünden;

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil oduğuna ilişkin yeterli delil bulunmayan sanığın,

b- Sanık ... yönünden;

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil oduğuna ilişkin yeterli delil bulunmayan sanığın,

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek; sanığın Bank Asya nezdindeki 2014 yılı öncesi dahil olmak üzere tüm hesap hareketleri yeniden temin edilip incelenmek ve gerekirse bu konuda bilirkişi raporu da alınmak suretiyle örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden, bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması, ayrıca UYAP'ta

bulunan Örgütlü Suçlar Bilgi havuzunun da kontrol edilip sanık hakkında bilgi veya beyan olup olmadığı araştırılması, var ise istenerek duruşmada 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesi gereğince okunmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine. Ancak;

Sanığın, temyiz aşamasında 18.03.2021 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirip bu yönde bilgi vermesi karşısında, sanığın duruşmada hazır edilerek beyanlarının alınıp, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumlarına uygun faydalı bilgiler olup olmadığı eldeki bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafileri ile Bölge Adiye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA,28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4554, Karar No: 2011/11163, Tarih: 06.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4554 E.  ,  2011/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Gayrimenkul ünvanı ile emlakçılık yaptığını, davalının ofisine gelerek gayrimenkul aradığını beyan etmesi üzerine dava konusu taşınmazı gezdirdiğini, davalının taşınmazı gördüğüne dair 10.08.2007 tarihli gayrimenkul görme formunu imzaladığını, buna rağmen komisyon bedelini ödememek için hileli yollarla taşınmazı satın aldığını, 15.000 USD tellallık ücreti alacağı için davalı hakkında icra takibi başlattığını ileri sürerek, davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamını, haksız itiraz nedeni ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, gayrimenkul görme formununa sadece isim ve adres kısmını yazarak imza attığını, formdaki diğer kısımların boş olduğunu, ... komisyoncusunun satış ya da kiralama işleminde taraf olabilmesi için öncelikle gayrimenkulün sahibinden yetki alması gerektiğini, taşınmazı sahibinin gazeteye verdiği ilan üzerine satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın satımında davacının bir katkısı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davacının asıl alacak miktarı olan 19.000,00 üzerinden % 40 icra inkar tazminatı ile yükümlü tutulmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 10.08.2007 tarihli tellallık sözleşmesi yapıldığı ve taşınmazın davacı tarafından verilen hizmet sonucu görüldüğü mahkemenin kabulündedir. Davacı tellalın sözleşmede yazılı taşınmazı göstermesinden sonra davacının dava konusu taşınmazı 29.02.2008'de taşınmazın malikinden tapuda satın aldığı ihtilafsızdır. Davalı taraf, davacı ile olan akdi ilişkiyi

sonlandırmadan taşınmazı satın almıştır. Tellallık sözleşmesinde alıcının gördüğü gayrimenkulleri şahsı, ortağı veya idarecisi bulunduğu şirket, kan ve sıhri hısımları vs. sözleşme tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde satın alması halinde satış bedeli üzerinden %3 komisyon + KDV komisyon bedeli ödeyeceğinin kararlaştırıldığı da anlaşılmakla, sözleşmenin bu hükmü tarafları bağlar. Davacının dayandığı 10.08.2007 tarihli sözleşme BK.404. maddesindeki şartlara uygun geçerli bir tellallık sözleşmesi olup, tellal BK.405/1. maddesi hükmüne göre ücrete hak kazanmıştır. Tellallık sözleşmesi, tellal ile bu sözleşmeyi imzalayan kişi arasında hak ve borç doğuran bir sözleşmedir. Öyle olunca davalı davacıya karşı sözleşme ile yükümlendiği ücretten sorumludur. Mahkemenin, sözleşmenin açık hükmünü göz ardı ederek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 6.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.