muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14121, Karar No: 2014/29214, Tarih: 13.10.2014

Uyuşmazlık 6111 sayılı yasa kapsamında devredilen ve farklı iş kolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinden yararlanan ve devredildiği işyerinde Toplu İş Sözleşmesine taraf sendikaya üye olmayan davacının, devredilen işyerinde yeni Toplu İş Sözleşmesi imzalandıktan sonra devir nedeni ile devirden önce yararlandığı Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı, bu toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesi hükmü olarak devam edip etmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2922 ve yürürlükten kaldıran 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun hükümleri ile Dairemiz uygulaması değerlendirildiğinde, iş kolu değişikliği toplu iş sözleşmesini sona erdirmeyecektir (Mad. 37). Sona eren toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar iş sözleşmesi hükmü olarak devam edecektir(Mad. 36/2). Ancak bu hüküm işyerinde toplu iş sözleşmesine taraf sendika üyesi işçi için geçerlidir. Sendika üyesi olmayan işçi açısından, bireysel iş sözleşmesi veya işyeri uygulaması ile getirilen haklar veya bireysel iş sözleşmesi hükmü almış yürürlükten kalkmış toplu iş sözleşmesi hükümleri ile kazanılmış hakları ortadan kaldırılamaz.

Somut uyuşmazlıkta farklı işkolunda imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan davacı, devir sonrası da davalı kurumda yeni toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar 6111 sayılı kanunun 116/6 maddesi uyarınca devriden önce imzalanan bu sözleşmeden yararlanmıştır. Davacı işçi davalının faaliyet gösterdiği iş kolundaki sendikaya üye olmamıştır. Davalı işveren işkolunda örgütlü sendika ile Toplu İş Sözleşmesi bağıtlayınca, 6111 sayılı kanunun 116 ve 5356 sayılı kanunun 36/2 maddeleri uyarınca yeni toplu iş sözleşmesi imzalandığı gerekçesi ile davacının daha önce imzalanan toplu iş sözleşmesi ile ödenen ikramiye ve sosyal haklarını kesmiş ve ödememiştir. Davalı bu işlemi anılan yasa hükümlerine göre yaptığını savunmuş ise de davacı sözleşme imzalayan sendikaya üye olmamıştır. Anayasa’nın 51 maddesi uyarınca “hiç kimse sendikaya üye olmaya veya üyelikten ayrılmaya zorlanamaz”. Davacı iş kolunda yeni imzalanan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olmadığına ve yararlanmayacağına göre süresi sona eren farklı iş kolundaki toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesine ilişkin hükümleri hizmet akti olarak uygulanmaya devam edilecektir. Davacının ikramiye ve sosyal haklarına ilişkin toplu iş sözleşmesindeki hükümleri iş sözleşmesine ilişkin olup hizmet akti hükmü olarak uygulanmalıdır. Sonuç itibari ile mahkemece bu hakların hüküm altına alınması yerinde olduğundan, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4711, Karar No: 2015/8372, Tarih: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4711 E.  ,  2015/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... Tüketici Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Tüketici mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı, davalılarla arasında vekâlet sözleşmesi bulunduğunu, ancak, haklı bir sebep olmaksızın avukatlıktan azledildiğini ileri sürerek, vekalet ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında öncelikle görev açısından inceleme yapılmıştır.

6502 sayılı Kanunun 2. maddesi her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaların bu kanun kapsamında olduğu belirlendikten sonra, 3. maddesi ile buna yönelik tanımlar yapılmış olup, 3/1-l maddesinde açıkça tüketici işlemi tanımlanmış olup, buna göre "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık vb. sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemin" tüketici işlemi olarak tanımladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlığın tüketici işlemi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Uyuşmazlığın ... Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3961, Karar No: 2025/3857, Tarih: 07.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/3961 E.  ,  2025/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/143 E., 2015/99 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için, işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının

bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın suç tarihlerinde teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve bu kayıtların kendisine gösterilmesinden sonra sanığın görüntüleri ve suçu kabul etmesine dayandırılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak; suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi iseler 5271 sayılı CMK'nın 139/3. madde hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2736, Karar No: 2013/7079, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2736 E.  ,  2013/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisi, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölen işcinin yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.,

Mahkeme, asıl davada maddi tazminat talebiyle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulü ile, davacı ... lehine 30.000.00 TL manevi tazminatın 14.02.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, davacılar ... , ... , ... , ... ve ... lehlerine 10.000'er TL manevi tazminatın 14.02.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiliyle her bir davacıya ayrı ayrı ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine, karar vermiştir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karardan önce yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

D)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı HMK.’un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı HMK.’un “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen HMK.’un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu nedenlerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm HMK.’un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte HMK.’un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu yasal şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin HMK.’un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu nedenlerle hükmün tefhimi sırasında HMK.’un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Bu nedenlerle hükmün tefhimi sırasında HMK.’un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

HMK.’un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece yapılan yargılama sonunda 20.12.2012 tarihli son duruşmada tefhim edilen kısa kararda "asıl davada maddi tazminat talebiyle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada manevi tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddine" karar verilmiş, ancak gerekçeli kararda ise " asıl davada maddi tazminat talebiyle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulü ile, davacı ... lehine 30.000.00 TL manevi tazminatın 14.02.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, davacılar ..., ..., ..., ... ve ... lehlerine 10.000'er TL manevi tazminatın 14.02.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiliyle her bir davacıya ayrı ayrı ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine," şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararda taleplerden her biri hakkında hüküm kurulmadığı gibi, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında açıkça belirtilmemiş ve hükümde tereddüde yol açılmış ve kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. Böylece belirtilen HMK.’un 297,298 ve 321. Maddelerine aykırı davranılmıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20641, Karar No: 2017/3156, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20641 E.  ,  2017/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3305, Karar No: 2007/9952, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3305 E.  ,  2007/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 22.5.2000 tarihinde satın aldığı aracın 22.8.2002 tarihinde hararet problemi çıkardığını, aracın yetkili servis olan davalı ... Otomotiv A.Ş'ye götürüldüğünü, fan kaplinin ve hareret müşirinin arızalı olması nedeniyle bu parçaların değiştirildiğini, ancak aracın tekrar rampaya geldiğinde durduğunu ve bir daha çalışmadığını, müvekkilinin aracı çekiciyle ...'daki yetkili bir servise gönderdiğini, yapılan incelemede motorun neden hararet yaptığının anlaşılamadığını, üretim hatası olabileceği ve motorun değiştirilmesi gerektiğinin söylendiğini ve davalı ... Otomotiv A.Ş'nin araçta üretim hatası olduğunu kabul ederek motoru ücretsiz değiştirmeyi kabul ettiğini, ancak işçilik ücreti ve aracın yolda kalmasından dolayı diğer zararları ödemeyi kabul etmediğini, müvekkilinin aracın periyodik kontrollerini düzenli olarak yaptırdığını tüm aracın ayıplı olması hem de yetkili servislerin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle işçilik, çekici ücreti, yolcu taşınması, ruhsat değişimi ve kazanç kaybı dolayısıyla uğranılan toplam 2.605.000.000.TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Otomotiv A.Ş vekili aracın servis çıkışında test ve kontrol edildikten sonra davacıya teslim edildiğini, araçta motor değişimini zorunlu kılacak şekilde hararet yükselmesi sözkonusu olsaydı aracın ikaz lambasının yanacağını ve davacının da aracı durdurması gerektiğini, aracın 25.5.2000'de satın alındığını hadisenin ise 22.8.2002'de gerçekleştiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, ... süresinin de dolduğunu, müvekkilinin kusurunun olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Otomotiv A.Ş vekili 90.000 km'de ve 3,5 yaşındaki bir araçta üretim hatası bulunmasının mümkün olmadığını, diğer davalı servis tarafından yapılan işlemlerin yeterli olduğunu, aracın ... süresinin dolduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.