muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2171, Karar No: 2019/13046, Tarih: 27.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2171 E.  ,  2019/13046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... köyü ... ada ... parsel (eski ...) ile ... ada ... parsel (eski ...) sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde ve arazi niteliğindeki ... köyü ... ada ... parsel (eski ...), ... ada ... (eski ...), ... ada ... parsel (eski ...) sayılı taşınmazlar ile zeytin bahçesi niteliğindeki ... ada ... parsel (eski ...), ... ada ... parsel (eski ...), ... ada ... parsel (eski ...), ... ada ... parsel (eski ... ), ... ada ... parsel (eski ...), ... ada ... parsel (eski ...) sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan ..., ... ve ... ada ... parsel (eski ...) sayılı taşınmazlara arazi olarak değer biçen rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Dosya kapsamındaki 25.01.2019 tarihli ... Belediye Başkanlığı’nın dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olduğunun, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ise gelişme alan sınırı içinde bulunduğu gibi yol hizmetlerinden yararlandığı, mücavir alan içinde olduğu ve yerleşik alana 35 metre mesafede bulunduğunun bildirildiği cevabi yazısı ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazlar arsadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazlardan ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazların sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

3-Dava konusu taşınmazlardan ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazların kuru tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 6 kabulü ile az bedel tespiti,

4-Dava konusu taşınmazlardan ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artışı oranının % 300, ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... , ... ada ... parsel sayılı taşınmazların ise %350 olması gerekirken, daha düşük bir oran belirlenmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

5-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5760, Karar No: 2018/10028, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5760 E.  ,  2018/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında kağıt üzerinde müdür olarak göründüğünü, şirketin diğer ortağı olan ...'ın firma ile ilgili bütün işlemleri yaptığını, şirketin işleyişi ile ilgili bir bilgisinin olmadığını belirtmesine karşılık, dosyada mevcut 11.12.2012 tarih 2012-A-2653/34 sayılı Vergi Tekniği Raporunda ... Madencilik Aliminyum Ürn. .. İkram Hiz. Paz. Ltd. Şti.'nin müdürü olan sanığın bu şirketi dışında ortağı veya yöneticisi olduğu 14 şirketten 13'ünün hakkında sahte belge düzenlediklerine ilişkin vergi raporlarının düzenlenmiş olması, şirketin ödenmemiş vergi borçlarının bulunması, şirketin 2008 ve 2009 Ba formunu boş olarak vermesi, 2008 ve 2009 dönemine ilişkin Kurumlar Vergisi beyannamesini, 2009/1. dönemden itibaren Muhtasar beyannamelerini tarha yetkili vergi dairesine vermeyen mükellef kurumun beyanname vermeme gibi temel mükellefiyet ödevlerini yerine getirmemiş olmasının ve 2007 yılında mal/hizmet alışı olduğunu bildirdiği üç mükellef hakkında da sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporlarının düzenlendiğinin tespit edilmesinin kurumun faaliyetinin gerçek olmadığı yönünde kanaati güçlendirdiğinin belirtilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan ve düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan ve düzenleyen kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, kime verdikleri ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın savunmasında ..

...'ın şirket işleriyle ilgilendiğini belirtmesi nedeniyle bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile gerekirse imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu alış ve satış faturaların ilgili vergi dairesinden temin edilmesi ile bu faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanığa ve bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma ile sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi takvim yılından da hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5139, Karar No: 2012/8930, Tarih: 17.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5139 E.  ,  2012/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :772-497

Dava, tedavi giderinin tahsili istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 853,91 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 853,91 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması talep edilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç :Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 17.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2023/4280, Karar No: 2023/5817, Tarih: 24.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4280 E.  ,  2023/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabülü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Tekirdağ Otopark Ulaşım Nakliye İmar Planlama İnşaat ve Taahhüt Sanayi Ticaret Anonim Şirketi (Şirket) işçisi olan davacının Tekirdağ Büyükşehir Belediyesine bağlı işyerlerinde otobüs şoförü kadrosunda süreklilik arz eden işlerde çalıştığını, davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında, Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 10.02.2017 tarihli ve 2016/1928 Esas, 2017/361 Karar sayılı kararıyla 01.05.2016-30.04.2018 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi imzalandığını, davacının taraf sendikaya üye sıfatıyla toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, davalı tarafından davacının da aralarında bulunduğu işçilere ilave tediye ödemelerinin eksik yapıldığını, son 3 döneme ilişkin ödemenin davacıya yapılmadığını ileri sürerek ilave tediye ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hâlen davalıya ait işyerinde çalıştığını, belediye şirketi olan davalı Şirketin kamu kurumu niteliğini haiz olmayan ... hukuk tüzel kişiliğini haiz anonim şirket olduğunu, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde kanun gereği ilave tediye ödemesi yapılacağı ibaresi yer aldığından bir belediye şirketi olan davalının bu ödemeyi gerçekleştirmesinin kanuna aykırı olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Şirketin 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) kapsamında bulunmadığı, toplu iş sözlemesindeki ilave tediye düzenlemesinin doğrudan 6772 sayılı Kanun'a atıf yapılarak düzenlendiği, ayrıca bir ikramiye düzenlemesi bulunmadığı, 6772 sayılı Kanun'un taraflar arasında uygulanamayacağı, davalı işyerinin 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde niteliği gereği süreklilik arz eden işlerde otobüs şoförü olarak belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, müvekkilinin üyesi olduğu ... Taşıma İş Sendikası ile davalı Şirket arasında Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin davalı işverene bağlı tüm işyerlerinde aynen uygulandığını, müvekkilinin de toplu iş sözleşmesinden taraf sendikaya üye olmak suretiyle yararlandığını, müvekkiline, toplu iş sözleşmesinde yer ... düzenleme gereği ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin ödenmediğini, toplu iş sözleşmesinde yer ... emredici düzenlemeye rağmen Mahkemece davalı Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamında yer almadığından bahisle davanın reddine karar verilmesinin toplu iş sözleşmesinin düzen ilkesine aykırı olduğunu, toplu iş sözleşmesi gereğince müvekkiline ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin bilirkişi raporunda hesaplanan ve ıslah ettikleri miktar üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya ibraz edilen sendika üyelik fişine göre, davacının toplu iş sözleşmesinin tarafı olan ... Taşıma İş Sendikasına 25.03.2016 tarihinde üye olduğu, Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 10.02.2017 tarihli ve 2016/1928 Esas ve 2017/361 Karar sayılı kararı ile ... Taşıma İş Sendikası ile davalı Şirket arasında 01.05.2016-30.04.2018 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi imzalandığı, söz konusu sözleşmenin İlave Tediye başlıklı 36 ncı maddesinde; "6772 sayılı kanun gereği 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Bakanlar Kurulunun belirlediği tarihlerde ödenir." düzenlemesi ile yine davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında imzalanan 01.05.2018-30.04.2020 tarihleri arası yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin İlave Tediye başlıklı 45 ... maddesinde "6772 sayılı kanun gereği 52 günlük ücreti tutarında ilave tediye verilir ve bu ilave tediye Cumhurbaşkanınca belirlenen tarihlerde ödenir." düzenlemesinin yer aldığı, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince toplu iş sözleşmesi hükümlerinin yenisi yürürlüğe girinceye kadar iş sözleşmesi hükmü olarak devam edeceği, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ve yukarıda belirtilen maddelerdeki düzenlemeye göre davacının 6772 sayılı Kanun'dan yararlanarak yasal ilave tediye alabileceği değil, ilave tediye olarak isimlendirilmiş akdi ikramiye alabileceğinin kabul edildiği, davacının ilave tediye olarak isimlendirilmiş akdi ikramiye alacağına hak kazandığı kabul edilerek davanın kabulü gerekirken reddedilmesinin hatalı olduğu, dosyada mübrez hükme elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, davalının daha önce temerrüde düşürüldüğüne dair delil sunulmaması sebebiyle akdi ilave tediye alacağına ilişkin olarak Cumhurbaşkanınca belirlenen ödeme tarihlerinin kesin vade gibi değerlendirilerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olacağından alacağa arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle davacının istinaf başvurusunun kabülü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararı kaldırarak davayı kabul etmesinin usule aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerektiğini, davalı Şirketin bir belediye şirketi olduğunu ve 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını, davalı Belediye ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmelerinde akdi değil kanuni ilave tediye düzenlemesi bulunduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin yanılgıya düşerek davalı Belediye Şirketinin 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığından bahisle davalı Şirketin davacıya ilave tediye ödemesi yapmasına karar verdiğini, bu karar ile tarafların toplu iş sözleşmesindeki amacına aykırı davranıldığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Şirket ile ... Taşıma İş Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenen ilave tediye alacağının niteliği ve davacının alacağa hak kazanıp kazanamayacağı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 17, 33, 39 ve 51 ... maddeleri.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" kenar başlıklı 117 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"...

Muaccel bir borcun borçlusu,alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği ... birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse ,bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.