muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6644, Karar No: 2023/13076, Tarih: 19.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkilinin milli sporcu olup 1996-2008 yılları arasında 12 yıl boyunca davalı ... Paraşüt Okulunda paraşüt eğitmeni olarak çalıştığını, son derece başarılı ve yetenekli bir sporcu olan müvekkilinin alanında kazandığı 2 adet Dünya Birinciliği ve Balkan Şampiyonluğu ile birlikte farklı şampiyonalarda almış olduğu iyi dereceler ve onlarca madalyası bulunduğunu, davacının 27.10.2008 tarihinde çok ciddi ve ağır bir iş kazası geçirdiğini, hayati tehlike yaratan bu kaza sonrasında bir kaç kez kalbi duran müvekkilinin günlerce yoğun bakımda kaldığını, kazadan sonra yaklaşık 5 ay hafıza kaybı yaşadığını, yıllar içerisinde toplam 16 kez ameliyat geçirdiğini, kazadan bunca zaman geçmesine rağmen baston yardımı ile kısıtlı bir şekilde hareket edebilen müvekkilin mesleğinin zirvesinde henüz 32 yaşında iken kusuru olmayan son derece feci bir kaza sonrasında % 73 oranında malul kaldığını, yıllarca tedavi gördüğü için çocuk sahibi olamadığını ve bundan sonraki yaşamında da olamayacağının üzüntüsünü yaşadığını, yaşanan iş kazasının davacının maddi ve manevi olarak tüm hayatını olumsuz bir şekilde değiştirdiği gibi asla silenemeyecek izler bıraktığını, sonuç olarak İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının son derece az olduğunu beyanla, İlk Derece Mahkemesince manevi tazminat yönünden verilen hükmün kaldırılarak talepleri doğrultusunda kabul kararı verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, tanık beyanlarının görgüye değil duyuma dayalı olduğunu ve birbiriyle çeliştiğini, olay sonrası tutulan kaza raporuna göre hava koşullarının atlayış provası yapmak için uygun olduğunu, hava koşulları olumsuz olsa dahi paraşütçünün atlayış yapma konusunda zorlanamayacağını, kendi inisiyatifi ile atlayıştan kaçınan ya da belirli bir paraşüte atlayış yapamayacağını ifade eden personele idari yaptırım uygulanmasının söz konusu olmadığını, 28.10.2008 tarihinde Uçuş Emniyet Denetleme Değerlendirme Kısım Şefliği'ne hitaben tanık Halil Ulum tarafından rapor tanzim edildiğini, raporda kazanın davacının son yaklaşmaya girmek için alçak irtifada ( yaklaşık yere 10-15 metre kala ) 180 derece keskin dönüş yaparak ilk önce ayaklar akabinde yüzüstü olarak sert bir şekilde yere vurduğunun belirtildiğini, ancak tanık Halil Ulum'un ilk derece Mahkemesince alınan beyanında raporun tam tersi ifadelerde bulunduğunu, kaldı ki hükme esas alınan kusur raporlarının eksik tespitlerle hazırlandığını ve çelişkilerle dolu olduğunu, kazanın meydana gelmesinde kusurun davacıya ait bulunduğunu, kaza sonrası Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişlerince yapılan inceleme sonucunda da kazanın meydana gelmesinde kazalı davacının %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, diğer taraftan davacının maddi ve manevi kayıp yaşamaması için her türlü fedakarlığın yapıldığını, bu sebeple kusur ve diğer talepleri kabul anlamına gelmemek üzere hükmedilen manevi tazminat miktarının da yüksek olduğunu iddia ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın istinaf isteminin esastan reddine, davalı tarafın istinaf isteminin ise İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğu noktasından kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 150.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle hüküm altına alınan manevi tazminatın az olduğunu,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle hüküm altına alınan manevi tazminatın az olduğunu,

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, tanık beyanlarının görgüye değil duyuma dayalı olduğunu, birbiri ile çelişkili olduğunu, kusur raporlarının eksik tespitlerle oluşturulduğunu, bilirkişilerin kendileriyle çelişen ifadelerde bulunarak ve dosyada kazanın meydana gelişine doğrudan etki edecek, müvekkili Kurum'un kusurlu olduğunu ispat edecek bilgiler eksikken kendilerinin %100 kusurlu olduğu kanaatine varılmasının anlaşılır olmadığını, bu yöndeki bilirkişi raporlarının hükme esas alınamayacağını, kaza hazırlık atlayışında meydana geldiğinden, atlayış yapan personele yeterli sayıda hazırlık atlayışı yaptırılmadığı tespitinin yerinde olmadığını, davacının kusurlu hareketi ile illiyet bağının koptuğunu, ikinci bilirkişi kusur raporunda ise kazalının bilgi ve tecrübesizliği kadar davranıyorsa bundan dolayı kusur izafe edilmesinin uygun olmayacağı kanaatinin bildirildiğini, ancak davacının bilgisizliği ya da tecrübesizliğinden bahsetmenin uygun olmadığını, böylesi bir kuralı 4288 atlayışı bulunan milli bir paraşütçünün bilmemesinin hayatın olağan akışına da uygun olmadığını, müfettiş raporunda %100 kusurun sigortalıya verildiğini, kazanın alçak irtifada keskin dönüş yapılması neticesinde davacının hatasından meydana geldiğini, müvekkili Kurumun kasti ya da ihmali bir hareketinin söz konusu olmadığını, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

a.Davalı Vekilinin Manevi Tazminat İstemi Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İtirazları Açısından;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı vekilinin maddi tazminatın yanında 750.000,00 TL de manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi'nin 13.10.2022 tarihli kararında davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 250.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 03.03.2023 tarihli kararı ile istinaf yoluna başvuran davacının istinaf isteminin esastan reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 150.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, kısmen kabulüne karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

b.Tarafların Diğer Temyiz İtirazları Açısından;

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüne,

Dosya kapsamından, 27.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazasının oluşumunda davacının bir kusuru bulunmadığı, kusurun %100 oranında davalıya ait olduğu, iş kazası sonucunda davacının %73,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, 27.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazasının oluşumunda davacının bir kusuru bulunmadığı, kusurun %100 oranında davalıya ait olduğu, iş kazası sonucunda davacının %73,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nın 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nın 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 150.000,00 TL manevi tazminat çok az olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı avukatı yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı avukatı yararına takdir olunan 17.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25379, Karar No: 2014/11915, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25379 E.  ,  2014/11915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ...'un 2005-2006 yıllarında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçlarından ayrı ayrı beraatine,

Sanıklar ..., ... ve ...'un 2006 yılında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçundan ayrı ayrı beraatine, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un 2005 yılında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Sanıklar ... ve ...'ın 2006 yılında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 5237 sayılı TCK.nun 43, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

I-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'e yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; elde edilen delillerin sanıklar ... ve ...'un 2006 takvim yılında, diğer sanık ...'un ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan idare vekili ile sanık... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan, sanık...'in 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan

mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...'un 2006, ...'un ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

II-) Sanık... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'un “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... müdafiinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri ile katılan idare vekilinin, bu sanıklar hakkındaki anılan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

II-) Sanık... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'un “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... müdafiinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri ile katılan idare vekilinin, bu sanıklar hakkındaki anılan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-) 21.09.2004 tarihinde Samsa.... ve Boya Kimyasalları San. Tic. Ltd. Şti.nin yüzde beş hisse ile kurucu ortağı olup, 05.07.2005 tarihinde hisselerinin tamamını ...'a devreden, ortak olduğu süre içerisinde şirketi temsil yetkisi bulunmayan sanık ...'nın, şirket ortağı olduğu 21.09.2004 ila 05.07.2005 tarihleri arasında sahte fatura düzenlediği ya da düzenlenmesi fiiline iştirak ettiğine; keza ...'dan şirketin yüzde beş hissesini devraldığı 05.07.2005 tarihinden, müdür olarak atandığı 03.08.2006 tarihine kadar şirketi temsil yetkisi bulunmayan diğer sanık ...'ın da, şirket ortağı olduğu bu tarihler arasında şirkete ait faturaları sahte olarak düzenlediği ya da düzenlenmesi fiiline iştirak ettiğine dair savunmalarının aksini kanıtlayan somut bir delil bulunmadığı gibi ayrıntıları Vergi Tekniği Raporunda açıklandığı üzere, en son Nisan 2006 tarihinde Katma Değer Vergisi Beyannamesi veren şirketin bu tarihten sonra fatura düzenlediğine ilişkin de herhangi bir tespitte bulunulamamış olması ve mükellefiyetinin Nisan 2006 itibariyle re'sen terkin edilmiş olması da dikkate alındığında, sanık ...'ın şirket müdürü olarak atandığı 03.08.2006 tarihinden sonra sahte fatura düzenlediğine ilişkin mahkumiyetine yeter nitelikte herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...'nın 2005 takvim yılında, ...'ın ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediklerinin kabulüyle, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) 2005 takvim yılında, 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra da sahte fatura düzenlemek fiiline devam ettiği kabul edilen sanıklar... ve ... hakkında anılan Kanunun 43. maddesi yerine, suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

3-) UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanık ...'in 26.10.2012 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan hazine vekili, sanıklar ... ve... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4437, Karar No: 2016/5642, Tarih: 27.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4437 E.  ,  2016/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/05/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, 05.09.1993 doğumlu sanık ...'in sürücü ehliyeti bulunmadığı halde trafiğe çıkarak, kırmızı ışıkta durmakta olan mağdur ...'ın kullanımındaki kamyonete arkadan çarptığı, sanığın araçtan inerek mağdura küfür ettiği, sonra her iki aracı da bir benzinliğe çektikleri, mağdurun kamyonetin çalıştığı şirkete ait olması nedeniyle polisi çağırarak kaza tutanağı düzenlettirmek istediği, sanığın ise ehliyetinin bulunmaması ve aracı bir yakınından emanet almış olması nedeniyle polis çağırmak istemediği, mağdura tabanca çekerek araçtaki hasarın 500.-TL olduğunu söylediği, bunun yarısını mağdurdan istediği, korkan mağdurun 240.-TL parayı sanığa verdiği, ayrıca sanığın, kamyonetin kasasında bulunan 1 koli fındığı da alarak olay yerinden uzaklaşması şeklinde gelişen somut olayda, taraflar arasında kanunun aradığı manada geçerli ve hukuken korunan alacak-borç ilişkisinin ne olduğu ve ne şekilde benimsendiği yasal, yerinde ve denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp, gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7085, Karar No: 2015/2366, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7085 E.  ,  2015/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5986, Karar No: 2022/6857, Tarih: 14.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5986 E.  ,  2022/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 2. Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18.10.2017 tarihinde verilen dilekçeyle alacak talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.07.2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 14/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1397, Karar No: 2012/3593, Tarih: 08.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1397 E.  ,  2012/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Taraflar arasında çıkan kavgada, sanık ...'in, bıçakla iki kez mağdur ...'a vurarak, sağ alt ekstremitede yumuşak doku lezyonu ile solda göğüs boşluğuna nafiz, pnömotoraksa neden olacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı, sanık ...'in, şiş ile vurması sonucu mağdur ...'u kalp ve akciğer yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca, her iki sanık hakkında yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, 13 yıl hapis cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in adam öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle redddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.