muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8506, Karar No: 2012/10445, Tarih: 17.09.2012

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit ... tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet ... kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Yargılama sırasında, uygun geçit yeri olarak dava açılanlar dışında yeni bir taşınmaz belirlenmesi halinde, bu yeni taşınmaz malikleri hakkında usulünce dava açılıp eldeki dava ile birleştirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı taşınmazı mutlak geçit ihtiyacı bulunmaktadır. Mahkemece bu ihtiyaç karşılanmak üzere bilirkişi raporuna itibar edilerek bilirkişi raporunda 1. Alternatif olarak gösterilen yerden, 1665 parsel sayılı taşınmaz bölünmek suretiyle doğudaki genel yola ulaşacak şekilde geçit kurulmuştur. Bu şekilde kurulan geçit nedeni ile 1665 parsel sayılı taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulacağından başka geçit alternatiflerinin araştırılması gerekir. Geçit ... kurulması davalarında fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince geçit kurulması talebi en az zarar görecek komşuya yöneltilmelidir.

Bu durumda mahkemece güneydeki 668 parsel sayılı taşınmazın kuzey sınırını takip ederek doğudaki genel yola ulaşacak şekilde geçit kurulup kurulamayacağı araştırılmalı bu güzergahtan geçit kurulması uygun görüldüğü takdirde aleyhine geçit kurulacak taşınmaz malikleri hakkında ayrı dava açılarak bu dava ile birleştirilmesi veya usul ekonomisi gereğince harçlı dava dilekçesi ile davaya katılmaları sureti ile taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6085, Karar No: 2018/437, Tarih: 18.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6085 E.  ,  2018/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 5060 ve 5062 parsel sayılı taşınmazlarına komşu 4340 parsel sayılı taşınmaz malikinin oğlu olan davalının haksız olarak ahır yapmak suretiyle elattığını, yine davalıya ait ikinci ahırdan gelen yağmur suları ve hayvan pisliklerinin duvarının yıkılmasına sebep olduğunu, duvarın yeniden inşası için 3.000,00 TL masraf yaptığını ileri sürerek, el atmanın önlenmesini, yapının yıkılmasını ve 3.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında komşu 4340 parsel maliki ... mirasçılarını davaya dahil etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, el atmanın keşfen belirlendiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi ve yıkım talebinin kabulüne, ispat edilemediği gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'nın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 374.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4662, Karar No: 2023/3073, Tarih: 19.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4662 E.  ,  2023/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/19 E., 2022/98 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gemlik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/19 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (CMK) 251 inci maddesin maddesi gereğince 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 30.03.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.04.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/45311 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/45311 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

'' ...Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan dolayı kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 89/1. maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 89/2-b maddesi gereğince yapılan 1/2 oranında artırım neticesinde 135 gün yerine, 180 gün adli para cezasına, bu hatayı takiben, anılan Kanun’un 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince yapılan indirimler neticesinde 84 gün yerine, sonuç olarak bulunan 112 gün adlî para cezasının 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 1.680,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 112 gün adlî para cezası karşılığı 2.240,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. ... ''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince 90 gün belirlenen temel cezadan aynı Kanun’un 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının ( b) bendi uyarınca yapılan 1/2 oranında artırım neticesinde 135 gün yerine, 180 gün adli para cezasına, bu hatayı takiben, anılan Kanun’un 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince yapılan indirimler neticesinde 84 gün yerine, sonuç olarak bulunan 112 gün adlî para cezasının 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 1.680,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 112 gün adlî para cezası karşılığı 2.240,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gemlik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/19 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün 2. paragrafından ''180 gün'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''135 gün'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 3. paragrafından ''150 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine ''112 gün'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 4. paragrafından ''196 gün'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''84 gün'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 5. paragrafından ''112 gün ve 2240 TL '' ibaresinin çıkarılarak yerine ''84 gün ve 1680 TL'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 6. paragrafından ''2240 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1680 TL'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2965, Karar No: 2011/1777, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2965 E.  ,  2011/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/05/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 28/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalılardan ... ve ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” biçiminde güvence altına alınmış olup kişiler, yargı yerleri ile yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptirler.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Yasası'nın 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmış; 25.maddesinde ise, kişilik haklarına saldırının dava yolu ile korunacağı belirtilmiş; Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde de saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir.

Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Davalılar, Cumhuriyet Savcılığına başvurarak, davacıdan faizle aldıkları borç para nedeniyle açık senet imzaladıklarını, borcun ödenmesine karşın davacının senetleri geri vermediğini, tefecilik yaptığını belirterek, şikayetçi olmuşlardır. Suçlamayı kabul etmeyen davacının iş yerinde yapılan aramada, altmış dört adet "değişecekler" yazılı, bazılarında tarih, borç tutarı ve alacaklısı yazılı olmayan imzalı ve pullu senetler, altmış dört adet "tahsile verilecekler" yazılı aynı nitelikte senetlerle belgelerin ele geçirildiği, arabasında yapılan aramada ise kuru sıkı mermi atan bir adet tabanca bulunduğu; davacı hakkında Ödünç Para Verme İşleri Yasası'na aykırı davranmak suçundan açılan kamu davası sonunda yüklenen suçun yasal öğesi bulunmadığı gerekçesi ile beraet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Davalılar, faiz karşılığı ödünç para vererek bunun için aldığı imzalı boş senetleri geri vermediğini belirterek hakkında şikayetçi oldukları davacının iş yerinde yapılan aramada ele geçen senetlerin yasal olarak bulunması gereken unsurları içermediği, yalnız borçlusunun isim ve imzasının bulunduğu, görüşüne başvurulan bilirkişinin bu senetlerin mal alışverişi karşılığında alınmış olmaları halinde davacının ticari belgelerinde karşılığının bulunması, faturalarının olması gerektiğini, oysa bu senetlerdeki bedellere ilişkin faturaları bulunmadığını bildirdiği anlaşıldığına göre davalıların bazı belirtilere dayanarak konunun araştırılmasını istemiş olmaları yasal şikayet hakları kapsamındadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davacının manevi tazminat isteminin bir bölümünün kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2577, Karar No: 2023/3616, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2577 E.  ,  2023/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/200 E., 2020/124 K.

DAVA TARİHİ : 04.07.2012

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde; Orta ilçesinde 06.06.2000 tarihinde meydana gelen deprem sonrası davalıların konutlarının hasar gördüğünü ve oturulamaz hale geldiğini, Bayındırlık Bakanlığı Afet İşleri İnşaat Amirliği kontrolünde, konutların yapımının davacı tarafından üstlenildiğini ve davalılarla 15.09.2001 tarihli eser sözleşmeleri imzalandığını, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini ancak davalıların sözleşme gereği verdikleri vekâletten davacıyı azledip inşaata sokmadıklarını, davacının yaptığı iş bedellerini idareden alamadığını, davalılardan ..., H...., ..., Mehmet Ilgaz ve ...'dan ayrı ayrı 7.049,15 TL, davalılardan ... ve ...'dan ayrı ayrı 5.729,98 TL'nin ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... mirasçılarından Ahmet Ilgaz beyan dilekçesinde özetle; davacı ile 8.000 TL’ye anahtar teslim anlaştıklarını ancak davacının işi yarım bıraktığını, idareden 3.900 TL ve kendisinden de 1.400 TL olmak üzere toplamda 5.300 TL hak ediş aldığını, yapılan işin zaten ayıplı olduğunu bilahare kendilerince evin eksik ve ayıpları için 7.000 TL harcanarak evin tamamlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... beyan dilekçesinde özetle ; 7.300 TL’ye anahtar tereslim anlaştıklarını, işin yarım bırakılması ile işin kendisi tarafından 3.300 TL’ye tamamlandığını, 3.900 TL idareden hak ediş aldığını, delil tespiti de yaptırdığını, kendisinin davacıdan iş akdi nedeniyle alacağı da olduğunu, mahsubu gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... beyan dilekçesinde özetle ; 8.300 TL ye anahtar teslim anlaştıklarını, 600 TL elden verdiğini, 4.000 TL idareden aldığını, yaptığı beton tutmayınca işi terk ettiğini, 4.220 TL daha harcayarak evi tamamladığını, evin 8.820 TL’ye mal olduğunu fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... beyan dilekçesinde özetle ; 8.300 TL ye anahtar teslim anlaştıklarını, 600 TL elden verdiğini, 4.000 TL idareden aldığını, yaptığı beton tutmayınca işi terk ettiğini, 4.220 TL daha harcayarak evi tamamladığını, evin 8.820 TL’ye mal olduğunu fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

4.Davalı ... beyan dilekçesinde özetle ; 8.300 TL ye anahtar teslim anlaştıklarını, ek ödeme istediği için işi terk ettiğini, yaptığı imalatta hata olduğunu, bir başkasına tamamlattığını 4.072 TL daha harcayarak evi tamamladığını, 900 TL elden verdiğini, 3.900 TL idareden aldığını, 4.800 TL ödendiğini, evin 8.872 TL’ye mal olduğunu fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

5.Davalı ... Mirasçısı ... duruşmadaki beyanında; ''davalı babam 1995 yılında trafik kazası geçirmiş ve bu kaza sebebiyle akli dengesinde hasar meydana gelmiştir, davacı ile ne zaman ve hangi bedelle bu sözleşmeyi yaptığını biz bilmiyoruz, kaldı ki davacı yapmış olduğu sözleşme gereği edimini ifa etmemiş, yapılarda sonradan oluşan hasarlar sebebiyle başka bir müteahhitle anlaşma zorunluluğu doğmuştur, bu konuda hasar tespiti yapılmış ve sonradan yapı temelden yıkılarak yeniden yapılmıştır, davacı uğramış olduğu zarara ilişkin ödemeleri devletten tazmin ettirmiş, alacağı bulunmamaktadır, davanın reddini talep ederim'' dedi.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16/01/2014 tarihli ve 2012/47 Esas, 2014/8 Karar sayılı kararı ile davacının davalılarla akdettiği eser sözleşmeleriyle yüklendiği işi tamamlamadığı, ceza-i şart talebinin yerinde olmadığı, ancak yaptığı iş itibariyle bir kısım ödemeye hak kazandığı gerekçesiyle hükme esas alınan 26/03/2010 havale tarihli rapor çerçevesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/3356 Esas, 2018/615 Karar sayılı kararıyla taraflara harç ve yargılama giderleri yönünden yüklenen borç ve haklar belirtilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğu, davacının şirket adına davayı açtığı, vekâletnamenin aynı zamanda şirket adına da verildiği halde karar başlığında gerçek kişinin davacı gösterilmesinin doğru olmadığı, karar başlığında dava tarihi olarak 25.06.2002 yazılması gerektiği, davalı gösterilen ...'ın davadan önce 12.02.2002 tarihinde öldüğü ve ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gibi mirasçılarının da davaya dahil edilerek hüküm kurulamayacağından davacı tarafa uygun süre verilerek ... Mirasçıları aleyhine dava açılması sağlanıp bu dosya ile birleştirilmek suretiyle yargılamaya devamla HMK'nın 297. maddesine uygun hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ... mirasçıları aleyhine dava açması için kesin süre verildiği ancak süre içerisinde dava açılmadığı, davacı vekilinin alınan beyanında da davanın kabulüne karar verilmesini istediği anlaşıldığından davalı ... aleyhine açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar bakımından; davacının davalılarla akdettiği eser sözleşmeleriyle yüklendiği işi tamamlamadığı, ceza-i şart talebinin yerinde olmadığı, ancak yaptığı iş itibariyle bir kısım ödemeye hak kazandığı gerekçesiyle hükme esas alınan 26/03/2010 havale tarihli rapor çerçevesinde davanın kısmen kabulü ile, 761,00 TL'nin davalı ...'den ; 845,00 TL'ni davalı ...'dan ; 1.495,00 TL'nin davalı ... Ilgaz'dan ; 845,00 TL'nin davalı ...'dan ; 1.145,00 TL'nin davalı ... mirasçıları olan Bayram Ilgaz, Dursun Ilgaz ve ...'ndan müşterek ve müteselsilen ; 1.211,00 TL'nin davalı ...'ın mirasçısı olan dahili davalılardan müşterek ve müteselsilen dava tarihi olan 25/06/2002 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, bir kısım davalılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yargılama gideri ve vekalet ücretinin hatalı gösterildiğini, faiz başlangıcının ihtarname tarihi olması gerektiğini, cezai şarta hükmedilmesi gerektiğini, uzun süren yargılama sonucunda karar verilmesinin adil yargılanma ilkesine aykırılık teşkil ettiğini, bilirkişi raporunun hükme esas alınabilir nitelikte olmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, müvekkilin üstlendiği edimlerini yerine getirdiği, davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; yargılama gideri ve vekalet ücretinin hatalı gösterildiğini, davacının üstlendiği edimleri tümüyle yerine getirmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

3. Bir kısım davalılar temyiz dilekçesinde özetle; davacı edimlerini yerine getirmediğini, işin hasarlı yapıldığını, evleri kendilerinin tamamladığını, parayı banka aracılığıyla teslim ettiklerini, kısmen yapılan yapının projeye uygun olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ile davalılar arasında ayrı ayrı akdedilen eser sözleşmelerinden kaynaklanan bakiye işbedeli alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk