muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3412, Karar No: 2023/3641, Tarih: 30.05.2023

IV. GEREKÇE

Dairemizin 21.06.2022 tarihli ve 2022/2701 Esas, 2022/6375 Karar sayılı ilamı ile sair temyiz itirazlarının reddine; ancak suça sürüklenen çocuk ... tarafından mağdureye yönelik gerçekleştirilen çocuğun basit cinsel istismarı eylemine 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığı gözetilmeden, hakkında aynı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği; bozma üzerine yapılan yargılamada ise İlk Derece Mahkemesince direnme kararı verildiği, direnme kararının yerinde olmadığı görülmekle Daire kararının düzeltilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/469 Esas, 2023/43 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Dairemizin 21.06.2022 tarihli ve 2022/2701 Esas, 2022/6375 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12675, Karar No: 2010/20087, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12675 E.  ,  2010/20087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bilirkişi Kurullarınca emsal olarak alınan taşınmaz dava konusu taşınmazlara göre farklı bir mahallede olduğu gibi, satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazın dava konusu taşınmazlardan 25 ve 30 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Dava konusu taşınmazlardan 25 ve 30 kat daha değerli olan bir taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/992, Karar No: 2015/13881, Tarih: 24.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/992 E.  ,  2015/13881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/607-2014/298

Taraflar arasında görülen davada........verilen 23/10/2014 tarih ve 2014/607-2014/298 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı T vekili Av.N dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABD’den satın aldığı mısır emtiasının davalıya ait gemi ile taşındığını, geminin Bandırma Limanı’na yükte herhangi bir hasar olmadan yanaşarak tahliyeye başladığını, ancak yağmurda geminin ambar kapaklarını kapatamaması nedeniyle yaklaşık 512 m/ton mısırın ıslanarak hasarlandığını, zarardan davalı taşıyanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 167.250 USD zararın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davacıya ait emtiayı taşıma rizikolarına karşı sigortalayan sigorta şirketleri davacı sigortalıya yaptıkları ödemeler nedeniyle halefiyete dayalı olarak davalıdan istemde bulunmuşlar, birleşen davada ise davacı T vekili, ye ait mısır emtiasının taşıma rizikolarına karşı sigortasının müvekkilince yapılmış olduğunu, davalı tarafından taşınan emtianın varma limanında hasara uğradığının tespit edilmesi sonucu müvekkili tarafından sigortalıya 13.947.353.000 TL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, TTK’nın 1301. maddesi uyarınca anılan miktarın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 07.12.2012 tarihli ilama dayanılarak, davalıdan tazmin edilmesi gereken toplam tutarın 125.729.776 USD. olduğu ve bu tutarın sigortacıların ödediği veya ödemesi gereken tutardan ve sigorta sözleşmesinden tamamen bağımsız olduğu, toplam zararın 75.625,5 USD'lik kısmının sigortacılar tarafından karşılandığı, sigortacılar tarafından ödenmeyen 50.104.276 USD'nin davacı tarafından talep edilebileceği, verilen hüküm davadan sonra alacağa temlik alan sigorta şirketleri tarafından temyiz edilmediğinden davalı lehine kazanılmış usulü hak oluştuğu, yine birleşen davada verilen kararın onanmasıyla kesinleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 50.104.276 USD'nin dava tarihinden 3095 SK.'nın 4/a maddesi uyarınca işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya, 30.937,95 USD.'nin 08/07/2004 ödeme tarihinden itibaren 3095 SK.'nın 4/a maddesi uyarınca işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile alacağı kısmen temlik alan davacı T, 12.031,42 USD'nin 16/07/2004 ödeme tarihinden itibaren 3095 SK'nın 4/a maddesi uyarınca işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile alacağı kısmen temlik alan davacı A verilmesine, 17.187,75 USD'nin 09/05/2005 ödeme tarihinden itibaren 3095 SK'nın 4/a maddesi uyarınca işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile alacağı kısmen temlik alan davacı A verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece asıl davada verilen ilk kararın, alacağı temlik alan sigorta şirketlerince temyiz edilmemiş olması ve Dairemizin 09.02.2012 tarihli ilamı ile bu kararın sadece davacı yararına bozulması, mahkemece verilen şimdiki kararda da alacağı temlik alanlar yararına daha fazla alacak miktarı tespit edilse de, davalı yararına oluşan usulü kazanılmış hak gözetilerek, ilk kararda hükmedilen miktarlara hükmedilmesi karşısında, davalı vekilinin mahkemece asıl davada davacı alacağını kısmen temlik alan sigorta şirketleri yönünden kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin mahkemece asıl davada davacı yararına hükmedilen alacak miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; her ne kadar asıl davada verilen ilk karar Dairemizce sadece davacı yararına bozulduğundan, mahkemece artık davacı yararına daha az alacak miktarına hükmedilemez ise de, mahkemece yapılan yeni yargılama sonucunda davacı yararına ilk karardakinden daha fazla alacağa hükmedilmesi halinde, davalı vekilince aradaki alacak kısmı için temyiz talebinde bulunulabileceğinde kuşku yoktur. Nitekim somut uyuşmazlıkta da mahkemece, Dairemize ait bozma ilamında belirtildiği üzere davacı tarafından yurt dışından satın alınan mısır emtiasının varma yerinde boşaltmanın başladığı tarihte haiz olduğu değer tespit edilmiş ve davacı yararına daha fazla alacak miktarına hükmedilmiştir. Ancak 09.02.2012 tarihli bozma ilamımızda bu değerden, ziya sebebiyle tasarruf edilen gümrük ve sair masraflarla navlun varsa bunların indirilmesi gerektiği belirtildiği halde, mahkemece bu konuda hiçbir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, 6762 sayılı TTK'nın 1061, 1112. maddeleri uyarınca, ziya olan emtia sebebiyle tasarruf edilen gümrük ve sair masraflarla navlunun bulunup bulunmadığının incelenmesi ve varsa bunların, emtianın varma yerinde boşaltmanın başladığı tarihte haiz olduğu değerden indirilmesi sonucu belirlenecek miktara hükmedilmesi gerekirken, bu konuda hiçbir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, emtiasının varma yerinde boşaltmanın başladığı tarihte haiz olduğu değere hükmedilmesi doğru görülmemiş, asıl davada verilen kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada verilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı Türkiye Genel Sigorta verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21898, Karar No: 2024/3558, Tarih: 04.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21898 E.  ,  2024/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2012/460 E., 2013/150 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

13.11.2013 tarihli ve 2012/460 Esas, 2013/150 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, 14.11.2013 tarihinde Erzurum E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda sanığa 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine uygun şekilde okumak ve anlatılmak suretiyle tebliğ yapılmaması nedeniyle, tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 06.04.2014 tarihli dilekçesinin mahkemenin 13.11.2013 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara ilişkin temyiz dilekçesi mahiyetinde olması ile sanığın ek karar temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

02.04.2013 tarihli ve 2012/460 Esas, 2013/150 Karar sayılı kararın sanığın bizzat kendisine 09.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.11.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 13.11.2013 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6955, Karar No: 2010/2177, Tarih: 16.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6955 E.  ,  2010/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- ..., ... ve ...'e usulüne uygun biçimde gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra incelenmek üzere dosyanın gönderilmesi,

2- Davalı ...'ın ... ile, ...'ın ... ile, ... ve ...'ın ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmedikleri takdirde usulen karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8750, Karar No: 2020/3994, Tarih: 05.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8750 E.  ,  2020/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Fındınlık niteliğindeki Yağmurca köyü 121 ada 8 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13226, Karar No: 2022/6301, Tarih: 30.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13226 E.  ,  2022/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 14/08/2019 tarihinde davalıya sigortalı araç ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu gerçekleşen tek taraflı kazada yolcu olan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 83.395,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 83.395,86 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 31/08/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kabulüne, başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile 57.506,93 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 31/08/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında cismani zarara uğrayan ve buna dayalı olarak tazminat isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize

özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Eldeki davada; aktüerya raporunda sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin TRH 2010 Yaşam tablosu ve 1,8 teknik faiz ve PMF 1931 Yaşam tablosu ve progresif ranta göre alternatifli olarak hesaplama yapılmış ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam tablosu ve progresif ranta göre yapılan hesaplama kabul edilerek hüküm tesis edilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacının hesaplama yöntemine ilişkin itirazı kabul edilerek TRH 2010 Yaşam tablosu ve 1,8 teknik faize göre yapılan tazminata hükmedilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetinde hükme esas alınan tazminat hesaplamasında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ancak davacı vekili Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant ile hesaplamaya göre hükmedilen tazminata bir itirazı olmamış ve temyiz dilekçesinde de PMF 1931 yaşam tablosuna göre hesaplama yapılmasını talep etmiştir.

Taleple bağlılık ilkesi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Taleple bağlılık ilkesi tahkim yargılamasında da geçerli olup itiraz Hakem Heyetince talep dikkate alınmalıdır.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; her ne kadar kaza tarihi itibariyle TRH 2010 Tablosu'na göre hesaplama yapılması gerekirse de davacının talebi dikkate alınarak PMF 1931 progresif rant usulüne göre yapılan tazminat hesaplamasının hükme esas alınması gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29605, Karar No: 2009/26231, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/29605 E.  ,  2009/26231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14218, Karar No: 2013/19981, Tarih: 19.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14218 E.  ,  2013/19981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ,davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, takibe konu bonodaki imzanın müvekkili şirket yetkilisi ...'ya ait olmadığını belirterek bono nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bononun davacı şirkete satılan hazır beton karşılığında davacı şirket adına hareket eden ... tarafından düzenlendiğini, adı geçenin davacı şirketin gerçek sahibi olup şirket adına tüm işlemleri yapan yetkili kişi olduğunu, söz konusu yetkinin vekaletnameden kaynaklandığını, vekaletnameye göre adı geçenin davacı şirketi temsile tam yetkili olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir. Davalı vekili, karşı davasında, davacı şirkete 08.08.2011 tarihli fatura ile 24.572,32 TL'lik mal sattıklarını, belirterek alacak hususunda tekerrür olmamak kaydıyla 24.572,32 TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, bonodaki imzanın bononun tanzim tarihi itibariyle yetkili temsilcisi olan ...'ya ait olmadığı, bonoyu imzalayan ...'nun davacı şirketi temsil yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, bononun veriliş sebebi ilgili mahkemede açılmış menfi tespit davasının devam ettiği, yargılamanın derdest olduğu, davalının savunma olarak ileri sürebileceği hususta dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçeleriyle karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yan, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/3801 esas sayılı dosya ile takip konusu edilen bonoyu imzalayanın yetkili temsilcisi olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı yan ise açılan menfi tespit davasının reddini istemiş, karşı dava olarak da satılan beton bedelinin tahsilini talep etmiştir.