muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/832, Karar No: 2013/11832, Tarih: 08.05.2013

02.04.2004 tarihinde Amasra ilçesi tarlaağzı mevkiinde, Sefahat 1 isimli gemide bulunan ve yurt dışından kaçak yollardan getirildiği belirlenen motorinin kıyıda bulunan kara tankerlerine boşaltıldığının tespiti üzerine, inceleme konumuz olan dosyanın sanıkları hakkındaki soruşturmanın devam ettiği sırada, aralarında bu dosyanın da sanığı olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'nın da bulunduğu 13 sanığın, 13.12.2004 tarihinde Sakarya ili Kocaali açıklarında Alize 5 isimli gemi ile yurt dışından kaçak yollardan getirilen 30 ton motorinin sahile yanaşmış bulunan kara tankerine boşaltıldığının tespiti üzerine, inceleme konumuz olan dosya ile ilgili olarak hazırlık evrakını yürüten Amasra Cumhuriyet Başsavcısının, 02.10.2004 tarihli Amasra'da meydana gelen olay ve 13.12.2004 tarihinde Kocaali açıklarında meydana gelen kaçakçılık olayının sanıklarının aynı kişiler olduğu ve henüz soruşturmanın devam ediyor olması nedeni ile teselsülün de kesilmediği gerekçesiyle, 02.04.2004 tarihinde meydana gelen olayla ilgili soruşturma evrakını, 2.olayın meydana geldiği Kocaali Cumhuriyet Savcılığına yetkisizlik kararı vererek gönderip, her iki olayla ilgili evrakın birleştirilmesini talep ettiği halde, Kocaali Cumhuriyet Başsavcılığınca olaylar ayrı ayrı değerlendirilerek, 13.12.2004 tarihinde meydana gelen Alize 5 isimli gemi ile yurt dışından kaçak olarak getirilen 30 ton motorin yönüyle fezleke düzenleyip, 10.03.2005 tarihli iddianame ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... , ... , ..., ... , ... , ... , ... ve ... haklarında teşekkül halinde kaçakçılık suçundan Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı ve Kocaali Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2004 tarihli olayla ilgili evrakı ise tefrik ederek yetkisizlik kararı verip, Amasra Cumhuriyet Başsavcılığına geri göndermesi üzerine de 02.10.2004 tarihinde Amasra ilçesi Tarlaağzı mevkiinde meydana gelen olay nedeniyle, Bartın Ağır Ceza Mahkemesine 12.04.2005 tarihli iddianame ile inceleme konumuz olan kamu davasının açıldığı ve ayrıca aralarında sanıklar ... ve ...'ın da bulunduğu 15 sanık hakkında da 05.05.2003 tarihinde Reha İren isimli deniz tankeri ile kaçaktan temin edilen motorinin Zonguldak ili Kocaman Deresi mevkiinde kıyıya yanaşmış olan kara tankerlerine boşaltıldığının tespit edildiğinden bahisle, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinde, 03.06.2003 tarihli iddianame ile teşekkül oluşturmak suretiyle kaçakçılık suçundan kamu davasının açıldığı, UYAP sistemi kayıtları, dosyadaki bilgi ve belgeler ile sanıkların temyiz dilekçelerindeki anlatımlarından anlaşılması karşısında, teşekkül oluşturmak suretiyle kaçakçılık suçunun niteliği itibariyle, mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi bakımından, sanıklar hakkında belirtilen iddianameler ile açılmış bulunan kamu davalarının akıbeti araştırılarak, bu davalar sonuçlanıp kesinleşmiş ise dosyaların celp edilerek bu dosya içine konulması,

kesinleşmemiş ise, tüm iletişim tespit tutanakları ve dosyadaki diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi bakımından, her 3 dosyanın birleştirilerek, suç vasfının belirlenip, tüm eylemler hakkında sanıkların olaylardaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının tayin ve takdir edilerek sonucuna nazaran bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, müdahil gümrük idaresi vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9366, Karar No: 2015/217, Tarih: 13.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9366 E.  ,  2015/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, suça konu varlıkların tarihi eser olduğunu bilmediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Başka bir suç nedeniyle sanığa ait evde, ...Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, güvercin kümesinin içerisinde, kuş rafının arka kısmında, siyah poşet içerisinde, 156 adet sikke ile 18 adet muhtelif objenin ele geçirildiği, tarafsız bilirkişi raporları ile söz konusu varlıkların tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunduğunun belirlendiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, hurdacılık yaptığını, dava konusu eserlerden 1 adet bakır tepsi ile 1 adet bakır kabın yıllardır evinde olduğunu, diğer eserlerin ise ... tarafından hurda eşya olduğu söylenerek satması için verildiğini, anılan varlıkların tarihi eser niteliğinde bulunduğunu bilmediğini ifade ettiği, ...'nın ise tanık sıfatıyla alınan yeminli beyanında, dava konusu eserler ile ilgisinin olmadığını, sanığa üç adet güvercin verdiğini, güvercin almaya geldiğinde elinde siyah bir poşet olduğunu ancak poşetin içinde ne olduğunu bilmediğini ifade ettiği anlaşılmış olup, olayın gelişimi, eserlerin ele geçiriliş şekli nazara alındığında, eyleminin ticari maksatla gerçekleştirildiğine ve bu suretle sanığın kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunu işlediğine dair tüm dosya içeriğinde delil bulunmadığı, bu itibarla sübuta eren eylemin 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas eden “kültür varlığı bulundurma” suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında anılan Kanunun 67/2 maddesi uyarınca hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrıca müsaderesine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7102, Karar No: 2022/7124, Tarih: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/7102 E.  ,  2022/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin suçta kullanılan nakil aracı ile sınırlı olduğu kabul edilerek sanığın ve katılan vekilinin temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

1) Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasarım 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hâzinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1) Açık kasa kamyonun kasasında özel bir dolum ağzı ve boşaltma vanası bulunan depoda 17000 litre kaçak akaryakıt ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda; suça konu kaçak akaryakıtın taşınmasında kullanılan kamyonun kayıt maliki ... vekilinin hazırlık aşamasında sunduğu dilekçede müvekkilinin aracı ... isimli şahsa kiraya verdiğini, kovuşturma aşamasında verdiği dilekçede ise hatıra binaen emaneten verdiğini beyan ettiği, malen sorumlunun mahkemece alınan beyanında ise aracı ... isimli şahsa kiraladığını beyan ettiği ancak dosya kapsamında kira sözleşmesi bulunmadığı anlaşılmakla, suça konu akaryakıtın nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturduğu ve kaçak akaryakıtın değeri ile iadesine karar verilen nakil vasıtasının bilinen değeri göz önüne alındığında, TCK'nun 54/3. maddesine göre aracın müsadere edilmesinin hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurmayacağı da gözetilerek; malen sorumlu vekilinin dilekçesi ile sanık ...'nun beyanlarında ismi geçen ... ile ... isimli şahısların açık kimlik bilgileri tespit edilip beyanları alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle iadesine karar verilmesi,

2) Hüküm kısmında malen sorumlunun iyiniyetli üçüncü kişi olması nedeniyle nakil aracının iadesine karar verilmesine karşın hükmün gerekçesinde aracın rayiç değeri ile gümrüklenmiş değeri göz önüne alındığında aracın müsaderesine karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı, akaryakıtın özel bir dolum ağzı ve gizli boşaltma vanası olan seyyar deposunda ele geçirildiğinden araç sahibinin bilgisi dahilinde suçta kullanıldığı ve dolayısıyla araç sahibinin iyiniyetli üçüncü kişi sayılamayacağı nazara alınarak nakil aracının müsadere koşullarının oluştuğunun kabulüne karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

3) 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatına göre CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2000, Karar No: 2019/1571, Tarih: 29.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2000 E.  ,  2019/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı asıl, davalı kooperatifin üyesi ve aynı zamanda ....06.2012 tarihinden itibaren denetim kurulu üyesi olduğunu, kooperatifin 04.....2006 tarihli olağanüstü genel kurulun ....maddesi ile huzur hakkı ücretinin verilmesi yönünde karar aldığını, yine ....05.2010 tarihli genel kurul toplantısının .... gündem maddesiyle de tutarların %... oranında artırılarak net huzur hakkı ücretinin belirlendiğini, Kooperatifler Kanunu'nun 56. maddesi ve kooperatif ana sözleşmesinin 49. maddesinde huzur haklarının ve ödemelerin nasıl yapılacağının belirlendiğini, yönetim kurulu üyelerinin bu maddelerde belirlenenler dışında ödeme yapılamayacağını, genel kurul kararlarının kanun, ana sözleşme hükümleri ve iyi niyet esaslarına uygun olması gerektiğini, yönetim kuruluna defaten huzur hakkı şeklinde bir ödeme çeşidi bulunmadığından mutlak butlanla malul olduğunu ileri sürerek 04.....2006 tarihli genel kurulu toplantı tutanağının .... maddesinin, ....05.2010 tarihli genel kurul toplantı tutanağının .... maddesinin hakkı huzurun %... oranında artırılmasına ilişkin kısmının ve yine ....05.2013 tarihli genel kurul toplantı tutanağının ....maddesinin ''c'' fıkrasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığını, alınan kararların hukuka uygun olduğunu, kooperatife hizmet eden kişilere verilecek huzur hakkının yüklenicilerin sorumluluklarına uygun olmak zorunda bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece alınan kararların mutlak butlanla batıl olmaları nedeniyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce ........2014 tarihli, 2014/5262 Esas, 2014/7421 Karar sayılı ilamı ile ''Kooperatifçe alınan kararların Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca iptal edilebilir nitelikte olup, mahkemece iptal şartlarının araştırılarak ve ayrıca 1163 sayılı Kanun'un 56/son ve kooperatif ana sözleşmesinin 49. madde hükümleri ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile uygun sonuç dairesince bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle dava konusu genel kurul kararlarının batıl olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davacının dava konusu genel kurul kararlarının alındığı 04.....2006 tarihli genel kurulun yapıldığı sırada ortak olmadığı, ....05.2010 tarihli genel kurula da hiç katılmadığı, Kooperatifler Kanunu’nun 53. maddesindeki düzenlemeden bir ortağın genel kurul kararı aleyhine iptal davası açabilmesi için evleviyetle kararın alındığı tarihte ortak olması gerektiğinden bu sebeple dava açma şartları bakımından 04.....2006 tarihli genel kurul yapılırken davacı ortak olmadığından bu genel kurul kararı aleyhine iptal davası açma şartlarının mevcut olmadığı, ....05.2010 tarihli genel kurul sırasında ise davacı davalı kooperatifte ortak olduğu halde genel kurula katılmamış olduğu, bundan başka iptal talebinin de ... aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava konusu edildiği, dava konusu edilen genel kurulların ilgili gündem maddelerinin yönetim kurulu üyelerinin huzur hakkı ücretlerine ilişkin olduğu, 04.....2006 tarihli genel kurulun .... gündem maddesinde huzur hakkı ücretlerinin belirlendiği, ....05.2010 tarihli genel kurulun .... gündem maddesinde ise huzur hakkı ücretinin %... oranında artırılmasının kararlaştırıldığı, bu kararların oy birliğiyle alındığı, alınan bu kararların tüm üyeleri bağlayacağı kuşkusuz olup bu kararların 1163 sayılı Yasa'nın 53. maddesine göre iptale tâbi olduğu, özellikle ücretin miktarı ve nasıl ödeneceği hususunda kanun ve ana sözleşmede sınırlayıcı veya yasaklayıcı nitelikte bir hükme yer verilmediği, hal böyle olunca huzur hakkının miktarı ve nasıl ödeneceği konusunda genel kurulun yetkili olduğu, şüphesiz ki bu yetkinin de iyi niyet kurallarına uygun şekilde kullanılması gerekeceği, dava konusu olayda huzur hakkı ödenmesine ilişkin kararlar bakımından iyi niyet kurallarına aykırılık niteliğinde bir durum da olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13165, Karar No: 2017/12252, Tarih: 22.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/13165 E.  ,  2017/12252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait olan çantayı ikametinden çalıp içini karıştırdıktan sonra herhangi bir şey almadan ikametin bulunduğu sitenin bahçesindeki duvarın dibine atması şeklindeki eyleminde; suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş bir rızai iade söz konusu olmadığından, hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılarak sonuçta eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21988, Karar No: 2014/16423, Tarih: 30.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21988 E.  ,  2014/16423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A-Sanık ...un temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde ,

1- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanığa kurum zararı olan eşyanın ihtalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri toplamı bildirilip sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi yerine, gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek zararı ödemediğinden bahisle ve başka bir gerekçe de gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 30/09/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11116, Karar No: 2014/13357, Tarih: 08.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11116 E.  ,  2014/13357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2013

NUMARASI : 2006/631-2013/471

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/09/2013 tarih ve 2006/631-2013/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette ortak olduğu dönemde 67.030,00 TL'yi zimmetine geçirmek suretiyle müvekkili şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan en yüksek banka faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödemelerin bir kısmının şirket ortağı olmadan yapılan ödemeler olduğunu, bu ödemelerin şirketten olan alacağına karşılık yapıldığını, şirket ortağı olduğu dönemlerde yapılan ödemelerin ise, kısmen şirket içindeki hizmet ve kar payına ilişkin, kısmen de eski verdiği borçlara ilişkin olduğunu, diğer şirket ortaklarının imzaladığı ibraname ile de şirketin müvekkilinden bir alacağı olmadığının açıkça tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.