muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9306, Karar No: 2012/16390, Tarih: 17.10.2012

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı bankanın personeli tarafından yapılan usulsüz işlemler sonucunda davalıların hesaplarında kalan ve davacıya ait olduğu iddia edilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili bankanın personeli iken emekliye ayrılan Küçükbakkalköy şube müdürü ve muhasebecisinin, görev yaptıkları dönem içerisinde müşterilerin şube nezdindeki mevduat ve yatırım hesaplarından bazı müşterilere boş tediye fişleri imzalatmak, bazı müşterilerin imzalarını taklit etmek, düzenlenen fişlerde gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve paralar çekilmek suretiyle usulsüz işlemlerin yapıldığı, yürütülen idari soruşturma sonucunda, davalılara ait hesaplara usulsüz olarak para yatırılıp çekildiği, davalılar üzerinde bankanın parasının bulunduğunun anlaşıldığını ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılamanın ardından verilen ret kararı Dairemizce bozulmakla bu kez bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamanın ardından alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyulmasına karar verilmişse de bozma kararının gerekleri yerine getirilmiş değildir. Nitekim davacı tarafça davalılar hesabına yatan ve çekilen paralara ilişkin olarak dosyaya çok sayıda dekont örneği sunulmuş ve davacı bankanın alacaklı olduğu miktarın söz konusu dekontlar ile belirlenmesi gerektiği bildirilmiştir. Ancak mahkemece söz konusu dekontların içerik ve mahiyetleri üzerinde durulmadığı gibi hukuki niteleme ve görüş bildirmekle yetinilen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda bozma kararı doğrultusunda, söz konusu dekontlar incelenerek, davacı banka görevlileri tarafından davalılar hesaplarına para yatırılıp yatırılmadığı, yatırıldıysa davalılar tarafından çekilip çekilmediği, dosya içindeki imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporu da dikkate alınmak suretiyle, davacı bankanın alacağının bulunup bulunmadığı tereddüte yer olmayacak şekilde belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/658, Karar No: 2008/350, Tarih: 23.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/658 E.  ,  2008/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1.maddesi uyarınca iş mahkemeleri İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevlidir. Somut olayda davacı ile davalı arasında bir eser sözleşmesi ilişkisi sözkonusu olmayıp davacı 10.11.2000 tarihi ile 16.09.2001 tarihleri arasında gerçekleştirdiği çalışma nedeniyle işçilik haklarının tahsilini talep etmiş, doğrudan Asliye Hukuk Mahkemesine açılan dava sonucu İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın işçilik haklarından doğduğu kabul edilerek Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla dava sonuçlandırılmıştır. Bir ilçede birden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi varsa iş davalarına bakmak üzere o Asliye Hukuk Mahkemelerinden bir tanesi görevlendirilir ve bu halde o yerdeki iş davalarına yalnız görevlendirilmiş olan Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılır. İnegöl İlçesinde birden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi’nin varlığı anlaşılmakla birlikte iş davalarına bakmakla hangi mahkemenin görevlendirildiği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle mahkemece öncelikle iş davalarına bakmakla görevlendirilen mahkemenin hangisi olduğunun belirlenmesi, görevlendirilen mahkeme davanın görüldüğü 2.Asliye Hukuk Mahkemesi değil ise mahkemenin görevsizliğine ve iş davasının o yerdeki görevlendirilmiş olan Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi, iş davalarına bakmakla görevli kılınan mahkeme İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesi ise davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi yerine, tüm bu yönler gözetilmeyerek Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davanın görülüp sonuçlandırılması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13991, Karar No: 2013/24207, Tarih: 26.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13991 E.  ,  2013/24207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

...) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ....... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

...) Kadastro teknisyen ....'ün 09.01.2012 tarihli dava konusu el atılan taşınmaz bölümünü gösterir raporun dosyada bulunmadığı, sadece krokisinin bulunduğu görüldüğünden el atılan bölümü gösterir raporun eklenerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4905, Karar No: 2014/9743, Tarih: 02.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4905 E.  ,  2014/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, akıl hastalığı nedeniyle ...'ın vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm vasi adayı vekili tarafından vasinin şahsına yönelik olarak temyiz edilmiş, mahkemece temyizin reddine, vasinin şahsına yönelik itirazın incelenmesi için dosyanın denetim makamına gönderilmesine karar verilmiş, bu defa ek karar vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Hükmün, temyiz kabiliyeti olmadığı mahkemece saptanmıştır. Bu nedenle temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11029, Karar No: 2014/11272, Tarih: 08.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11029 E.  ,  2014/11272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/134-2014/3

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, muris A. Y. ve D. D.'in davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan.... plakalı minibüste 18/10/2009 tarihinde yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kaza sonucu vefat ettiklerini, müvekkilleri Hamdullah ve Mülkiye’nin Ayşan’ın anne ve babası, davacılar Nurettin ve İhsan’ın Delali’nin eşi ve oğlu olduğunu, murislerin desteklerinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek H.. Y.. için 5.832,64 TL, M.. Y.. için 5.204,89 TL, N.. D.. için 11.832,67 TL, İhsan Değer için 500,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kaza sonrası eş Nurettin'e 20.850,46 TL, çocuk İhsan’a 6.447,89 TL, baba Hamdullah'a 8.436,52 TL, anne Mülkiye'ye 9.484,60 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, kaza tarihi itibariyle kazaya karışan araca ait Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası bulunmadığı, davalı şirket tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğu, yapılan kısmi ödemenin mahsup edildiği gerekçesiyle davacı Hamdullah için 5.832,64 TL, davacı Mülkiye için 5.204,89 TL, davacı Nurettin için 11.832,67 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk hüküm, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 29.04.2013 tarihli 2012/9483 E. 2013/8505 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmakla kazanın şehirlerarası taşımacılık faaliyeti esnasında meydana geldiği hususu kesinleşmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk hüküm, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 29.04.2013 tarihli 2012/9483 E. 2013/8505 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmakla kazanın şehirlerarası taşımacılık faaliyeti esnasında meydana geldiği hususu kesinleşmiştir.

4925 sayılı Kanunun 19/son maddesi ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.8. maddeleri hükümlerine göre, meydana gelen zararın öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanacağı, ancak bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde, teminatların üzerinde kalan kısım için, davalı zorunlu mali sorumluluk sigortasına başvurulacağı açıktır. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda, aracın Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi araştırılmış ve bu poliçenin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu halde, bu sigorta yerine Güvence Hesabına (Güvence Hesabı Yönetmeliğinin 9/1-b maddesine göre rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dahilinde zorunlu sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlar için güvence hesabına başvurulabilir) Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasının rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan kişi başına 150.000 TL teminat tutarı dahilinde başvurulabileceği gözetilmek suretiyle ve davacılar yararına hükmolunan maddi tazminat miktarının da bu teminat üzerinde bulunmadığı anlaşıldığından davalı Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasına başvurulamayacağı kabul edilerek davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 8.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/299, Karar No: 2014/9742, Tarih: 30.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/299 E.  ,  2014/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 22/10/2013

Numarası : 2010/693-2013/433

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde garson olarak çalıştığını iş akdinin işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram gelen tatil ve hafta tatili alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, Sağlık Bakanlığı davacının istifa ettiğini, diğer davalı şirket ise davacının hırsızlık yaptığını durumun kolluğa bildirildiği savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamaz. İstifa durumunda işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden, istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile işyeri uygulamaları, 4857 sayılı Yasaya göre geçerli olup, bu halde kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda, dosyaya sunulan 12.02.2010 tarihli istifa dilekçesi ile davacı kendi rızası ile ve hiçbir baskı altında kalmaksızın istifa ettiğini beyan etmiştir. Her ne kadar istifa dilekçesinin baskı altında verildiği beyan edilmiş ise de, bu husus ispatlanamamıştır. Bu itibarla kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Somut olayda, dosyaya sunulan 12.02.2010 tarihli istifa dilekçesi ile davacı kendi rızası ile ve hiçbir baskı altında kalmaksızın istifa ettiğini beyan etmiştir. Her ne kadar istifa dilekçesinin baskı altında verildiği beyan edilmiş ise de, bu husus ispatlanamamıştır. Bu itibarla kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11060, Karar No: 2023/2288, Tarih: 10.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11060 E.  ,  2023/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2384 E., 2022/1787 K.

DAVA TARİHİ : 27.12.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/960 E., 2019/780 K.

Taraflar arasındaki zina hukuki nedeniyle açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; evlilik birliği süresince müvekilinin eşine karşı her türlü sorumluluğunu yerine getirmesine ve ona her alanda yardımcı olmasına rağmen davalı erkeğin asabi, tutarsız, kuralcı ve sert mizaçlı bir karakteri olması nedeniyle taraflar arasında sorunların yaşandığını, müvekkilinin, davalı erkeğin cep telefonunda başka bir kadından gelen fotoğrafları ve mesajları görmesiyle aldatıldığını öğrendiğini, bunun üzerine yaşanan tartışmalar sonucunda davalı erkeğin kişisel eşyalarını alarak evi terkettiğini, tarafların yaklaşık bir yıldır ayrı yaşadıklarını, davalı erkeğin evden ayrıldıktan sonra maddî ve manevî anlamda eşi ve çocuğuyla hiç ilgilenmediğini beyanla, davalı erkeğin zinası nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.100,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya dava dilekçesinin 15.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından verilen 01.03.2019 tarihli dilekçesinde; davacı eşin iddilarının asılsız olduğunu, davacı kadının her zaman kendi ailesini ön planda tutarak sorumsuz hareket ettiğini ve müvekkilini ihmal edip sürekli bir kavga ortamı oluşturduğunu, müvekkilinin ailesini istemediğini, evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini beyanla, tarafların boşnamalarına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin genel olarak eve geç saatlerde geldiği ve sebebini de açıklamadığı, eşine ve çocuğuna karşı sorumsuz davrandığı, davacı kadının, davalı erkeğin cep telefonuna başka bir kadından gelen mesajları görünce eşinin bir başka kadınla birlikte olduğunu öğrendiğini, bu nedenle çıkan tartışmada davalı erkeğin ortak evden ayrıldığı, davalı erkeğin, boşanma davası açılmadan önce 07.10.2017 - 30.06.2018 tarihleri arasında bir çok kez Foça ve Seferihisar'da bulunun çeşitli otellerde T... isimli kadın ile aynı odada konakladığının tespit edildiği, eşlerin evlilik birliğinin devamı süresince birbirlerine sadık olmaları ve sadık kalmaları asıl olup davalı erkeğin eylemleri değerlendirildiğinde, davalı erkeğin evlilik birliğinin devamı süresince başka bir kadın ile evlilik dışı ilişki yaşadığı, aynı otel odasında konakladığı, ispatlanan bu olayın zinanın varlığına kuvvetli bir delil teşkil ettiği, ev hanımı olan ve geliri bulunmayan davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar nedeniyle kişilik hakkı saldırıya uğrayan kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile, davalı erkeğin zinası sebebiyle davacı kadının davasının kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 ... maddesi gereğince zina hukuki nedenine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Semi Ayata'nın velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, velâyeti anneye verilen çocuk için aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı kadın yararına aylık 400,00 TL yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, boşanma kararını kabul ettiklerini, müvekkilinin ... bir eş ve baba olarak görevlerini yerine getirdiğini, davacı kadının müvekkilinin ailesini istemediğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, kadın lehine verilen nafaka ile maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşmadığını, kredi borcu bulunduğunu, miktarlarının abartılı ve ödemesinin zor olduğunu beyanla; kusur belirlemesi, davacı kadın lehine verilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat ve miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç