muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2149, Karar No: 2013/5840, Tarih: 20.05.2013

Ayrıca, 107 ada 56 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi krokisinde (B) ve (C) harfi ile gösterilen bölümleri dışında 107 ada 56 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan bölümü hakkında sicil oluşturulmaması da doğru değildir.

Bundan ayrı; davacı..., 27/03/1991 tarihli dava dilekçesinde 107 ada 54 sayılı parsel hakkında dava açtığını belirtmiş ise de, 19/10/1992 tarihli dilekçesiyle tavzih talebinde bulunarak dava etmek istediği parselin 107 ada 56 sayılı parsel olduğunu açıklamıştır. Esasen 107 ada 54 sayılı parselin 3/4'ü..., 1/4'ü ... adına tesbit edilmiştir. Bu durumda, 107 ada 54 sayılı parsel hakkında bu açılmış bir dava olmamasına rağmen, tutunağın aslı dosya içerisindedir. Tutanağın olağan yollardan kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu yönde karar verilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenler ile davalılar ... ve ... ile davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 103 ada 48, 49 ve 50, 104 ada 107, 108, 109, 110, 111 ve 173, 136 ada 6, 141 ada 3, 143 ada 5 parsel sayılı taşınmazların tamamına ve 107 ada 56 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi krokisinde (B) ve (C) harfi ile gösterilen bölümleri hakkında kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalılar ... ve ...'ya yükletilmesine,

2) İki ve üç numaralı bentlerde gösterilen nedenler ile davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile 107 ada 53, 104 ada 196 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükümlerle 107 ada 56 parsel sayılı taşınmazın kabule konu bölümü dışında kalan bölümü [krokide (B) ve (C) harfleriyle

gösterilen bölümleri dışında kalan bölüm] ve hakkında sicil oluşturulmaması ve 107 ada 54 sayılı parselin tutanağının olağan yollardan kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği yönlerinden hükmün BOZULMASINA 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10666, Karar No: 2021/17721, Tarih: 16.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/10666 E.  ,  2021/17721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasa’nın 15/1.maddesi uyarınca hüküm kurulurken hapis cezasının yanında adli para cezasının da bulunduğu gözetilmeden sadece hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Sanık hakkında verilen 3 ay 10 gün hapis cezası TCK’nın 50/1-a ve 52/2.maddeleri uyarınca günlüğü 20TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sureti ile fazla ceza tayini;

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B bendinin 5. fıkrasında “3.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılarak yerine, "2.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7817, Karar No: 2014/9828, Tarih: 21.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7817 E.  ,  2014/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Eczacı olan sanığın, 13.08.2004, 17.08.2004 ve 15.09.2004 tarihlerinde katılan kuruma fatura ettiği 3 adet reçetedeki 9 adet ilaca ait küpürün sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında;gerçek reçetelere yapıştırılan sahte ilaç küpürlerinin, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 345. maddesinde öngörülen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabulüyle yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen değişen suç vasfına göre "özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 15.09.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22014, Karar No: 2012/14315, Tarih: 06.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22014 E.  ,  2012/14315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın cezasının adli para cezası olarak belirlenmesi nedeniyle TCK'nın 53/6. maddesinin uygulamamasının mahkemenin takdirinde olduğu değerlendirilmekle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kullanmış olduğu aracıyla akşam vakti sola doğru viraja hatalı şekilde girerek motorsiklet kullanan ölenin şeridini kapaması üzerine karşılıklı çarpışmaları sonucu meydana gelen olayda bir kişinin hayatını kaybettiği, TCK'nın 61. madde uyarınca eylemin işleniş şekli, failin taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın tehlikesi ve ağırlığı bir arada gözetildiğinde, sanığın eylemi sonucu meydana gelen zararla bağdaşmayacak şekilde cezanın en üst hadden tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6080, Karar No: 2019/16453, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6080 E.  ,  2019/16453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8909, Karar No: 2013/11649, Tarih: 04.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8909 E.  ,  2013/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların... Piyasası Düzenleme Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını...'nın verdiği, kararlara karşı ise ...'da dava açılabileceğini bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek Lüleburgaz Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden elektrik faturasındaki kaçak kullanım bedeli ücretinin tarafına iadesini istemiş;... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan sözedilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının ;HUMK nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427 . Maddesi Uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla;... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıya) 25.12.2012 Tarih, 2012/491 E.- 2012/562 K. Sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, ...Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulune ve ilgi Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptaline dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/789, Karar No: 2023/3186, Tarih: 14.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/789 E.  ,  2023/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1074 E., 2022/1721 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Batı 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/175 E., 2021/76 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının asabi, geçimsiz olduğunu, en küçük sorunu büyüttüğünü, müvekkiline bağırıp hakaret ettiğini, saygı göstermediğini, kişiliğine karşı küçük düşürücü ve alaycı davranışlarda bulunduğunu, sürekli tehdit ettiğini, aşağıladığını, psikolojik baskı uyguladığını, müvekkilinin ailesinin eve gelmesini istemediğini, sürekli ...'te yaşayan ailesinin yanına gittiğini, her seferinde bir iki ay kaldığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- karşı davalı erkek vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; aldatma iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kadının sık sık ailesinin yanına gitmesi ve müvekkilini yalnız bırakması üzerine duygusal anlamda çöküntüye uğradığını, bir süre başka bir kadın ile konuştuğunu, ancak bu ilişkinin gönül ilişkisi aşamasına asla gelmediğini, müvekkilinin bu durumu 2018 yılı Haziran ayında evliliklerine temiz bir sayfa açmak için eşine anlattığını, eşinin müvekkilini affettiğini, evlilik birliğinin devam ettiğini, bu olaydan sonra tarafların tatile çıktığını, 2019 yılı Ocak ayına kadar beraber yaşadıklarını belirtmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, 2017 yılı başından itibaren sebebini söylemeden müvekkilinden uzaklaştığını, evi terk ettiğini, bu süreçte müvekkiline maddî destekte bulunmadığını, 2017 yılı sonlarına doğru ağabeylerinin baskısı ile eve geri döndüğünü, ancak barışmak için dönmediğini, müvekkilinin evi terk etmesini sağlamak için döndüğünü, sık sık evinden ve müvekkilinden uzaklaştığını, soğuk davrandığını, 22.10.2018 tarihinde erkeğin iki yıldır başka bir kadın ile birlikte olduğunu, vicdan azabı çektiğini, itiraf ettiğini, kendi rızası ile telefonunu verdiğini, bütün mesajları gösterdiğini, Yasemin adlı kadın ile konuşmalarda "Seni seviyorum, çok özledim, dün akşam ne güzeldi" şeklinde mesajlar olduğunu, 2018 yılı Kurban Bayramında ...'da bir otelde kaldıklarını, erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile tarafların öncelikle zina hukuki sebebine dayalı olarak aksi takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının sürekli ailesinin yanına ...'e gittiği, hemen hemen her bayramı ...'te geçirerek erkeği yalnız bırakarak birlik görevini ihmal ettiği, erkeğin evlilik birliği devam ederken başka bir bayanla aynı otel odasında kaldığı böylece zina eyleminin ispatlandığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, karşı dava yönünden ise 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi gereğince tarafların zina nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun üstün yararı ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 450,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir ve boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden aylık 350,00 TL yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat koşulları kadın yararına oluştuğundan 10.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda kadının kusurlu olduğunu, kadının tanıklarının anlatımlarının görgüye dayalı beyanlar olmadığını, kadından aktarılan beyanlar olduğunu, bu sebeple tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağını, aldatma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin başka bir kadın ile konuştuğunu, ancak gönül ilişkisi aşamasına gelmediğini, müvekkilinin bu durumu 2018 yılı Haziran ayında eşine anlattığını, eşinin de affettiğini, bu olaydan sonra tarafların tatile gittiklerini, 2019 yılı Ocak ayına kadar beraber yaşadıklarını, müvekkilinin zina yapmadığını, eylemi zina olarak kabul edilse dahi kadının müvekkilini affettiğini, kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, taraflar eşit kusurlu olmalarına rağmen kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin açıkça yasaya aykırı olduğunu, karar tarihinde müvekkilinin çalışmadığını, herhangi bir geliri yokken kadın yararına nafakaya hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velâyet, nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin annesinin bir dönem kanser tedavisi gördüğünü, müvekkilinin annesine bakmak için ...'e gittiğini, müvekkilinin zor dönemde tedavi amacıyla ailesini yanına gitmesinin müvekkili aleyhine boşanma sebebi gösterilmesinin hatalı olduğunu, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun olmadığını, müvekkili yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların az olduğunu, yoksulluk ve iştirak nafakasının da az olduğunu, müvekkilinin işsiz olduğunu, iş aradığını ileri sürerek erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, iştirak ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç