muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6330, Karar No: 2016/5060, Tarih: 08.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6330 E.  ,  2016/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 23.05.2007 tarihli istem yazısı ile ibrazı istenen 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin bir kısım belgeleri ibraz etmeyerek atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul olunması, sanığın savunmasında, 2002 takvim yılına ait bir cilt faturanın çalındığını, 2003 takvim yılına ait bir cilt faturanın ısrarla ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan dava dosyasının içerisinde delil olarak bulunduğunu ifade etmesi, sanık müdafinin ibraz edilmediği ileri sürülen 2003 takvim yılına ilişkin A53551-53600 seri nolu bir cilt faturanın fotokopisini ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden temin ederek 23.06.2009 havale tarihli dilekçe ile dosyaya intikal ettirdiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, başlangıçta kaybolduğundan bahisle ibraz edilemediği belirtilen 2003 takvim yılına ait bir cilt fatura aslının bahsedilen hukuk dava dosyası içerisinde olup olmadığı, davanın ne zaman açıldığı sorularak sonucuna göre, 2002 takvim yılına ait bir kısım belgelerinde çalındığına dair bilgi ve belgelerin dosyada mevcut olduğu da gözetilerek sanığın gizleme kastı ile hareket edip etmediği karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36356, Karar No: 2016/7515, Tarih: 10.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/36356 E.  ,  2016/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ücret ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını , şubat ve mart ayı ücretlerinin ayrıca fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı halde bu çalışmalarına ait ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, ücret alacağı ile fazla mesai ve hafta tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, asgari ücret ile çalıştığını, şehir dışına gititğinde harcırah ödendiğini, bordrolar uyarınca fazla mesai alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, delil durumuna göre ispatlanamayan fazla mesai alacağının reddine, ücret ve hafta tatili alacağının ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı tır şoförü olarak günlük onaltı saat araç kullandığını ileri sürmektedir. Ortak tanık A.. S..; haftada yedi gün fiilen 18:00-19:00 saat çalıştıklarını, takograf kayıtları tamamlandığında yeni kayıt ile devam ettiklerini beyan etmektedir. Dosyaya sunulan yüzonyedi adet takograf kaydının çözümlenmesine ilişkin bilirkişi raporunda davacının doksanbeş gün, günlük altı saat yirmi dakika araç kullandığı ancak bekleme boşaltma gibi sürelerin dikkate alınmadığı belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece tanıkların yeniden ifadeleri alınarak araç yanında bekleme, boşaltma benzin alma, yük yükleme gibi süreler sorularak netleştirilmeli, aynı araçta iki kişinin birlikte çalışıp çalışmadığı davacı ile göreve birlikte çıkıp çıkmadığı hususları araştırılarak aydınlatılmalı, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler, yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31737, Karar No: 2013/16682, Tarih: 18.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31737 E.  ,  2013/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanıklardan ...'in Çengel köydeki tarlasında bulunan kavak ağacını kesmek amacı ile ..., ... ve ...'in birlikte kavak ağacının bulunduğu tarlaya gittikleri, kavak ağacının çok büyük olması nedeni ile kesim işini yapacak olan ...'ın bu işin daha fazla kişi ile yapılabileceğini söylemesi üzerine kahvede bulunan diğer sanıklardan yardım istedikleri ve hep birlikte tarlaya döndükleri sırada ölen ...'un da yardım etmek üzere tarlaya geldiği, kesim işi için ağaca halat bağlandığı tüm sanıklar ile ölen ...'un birlikte halatı çekmeye ve ...'ın da ağacı kesmeye başladığı, ağaç eğilmeye başlayınca ...'ın halatı çeken sanıklara ve ölene bağırarak kaçmalarını istediği, halatı çekenlerin kaçtıklarını görünce ağacı kesmeye devam ederek ağacı devirdiği sırada, ölen ...'un kaçamayarak ağacın uç dalları arasında kalarak yaralandığı ve olaydan 26 gün sonra vefat ettiği olayla ilgili olarak ... hakkında zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

1-Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'in tarla ve ağacın sahibi olarak işveren sıfatının bulunduğu yeterli güvenlik önlemlerini almadığı nedeniyle kusurlu olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığından sanık ...'in temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay günü sanık ...'in tarlasındaki ağaç kesim işine ölenle birlikte yardım eden sanıkların ağacı kesen ...'ın "ipi bırakıp kaçın" ikazı üzerine ipi bırakıp kaçtıkları ve ağacın yanlış yere düşmesi nedeniyle yaralanıp daha sonra ölen ...'un ölümüyle sonuçlanan olayda sanıklara yüklenecek kusur bulunmadığı ve beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19067, Karar No: 2016/13243, Tarih: 28.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19067 E.  ,  2016/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek 26.03.2015 tarihli mazeret dilekçesinde müşterek çocuğun özürlü olduğunu, özel eğitim hizmeti aldığını, ön inceleme duruşma günü olan 30.03.2015 tarihinde çocuğun sınavının olduğunu ve refakatçi olması gerektiğini, bu nedenle duruşmaya katılamayacağını bildirmiş ve çocuğun özürlü olduğuna dair heyet raporu ve özel eğitim değerlendirme raporu ibraz etmiştir. Davalının mazeret talebi hakkında herhangi bir karar verilmeden, ön inceleme duruşması yapılarak tahkikat duruşma günü verilmiştir. Bu durumda mahkemece öncelikle davalının mazeret talebi hakkında karar verilmesi, mazeretin kabulü halinde yeni bir ön inceleme duruşma günü tayin edilerek tarafların ön inceleme duruşmasına usulüne uygun biçimde davet edilmesi, ön incelemede yapılması gereken usul işlemlerinin (HMK m. 140) yapılması, bundan sonra tahkikata geçilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalının yokluğunda ön inceleme duruşması yapılarak hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7096, Karar No: 2016/16120, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7096 E.  ,  2016/16120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 13.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 12.018,28 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21165, Karar No: 2014/38957, Tarih: 26.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21165 E.  ,  2014/38957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, sonuca etki etmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4-11. maddesine göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta “… ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ssçye ihtarına...” ibaresinin hükümden çıkartılması, yerine “... ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi yollaması ile aynı maddenin 11. fıkrası dikkate alınarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1648, Karar No: 2012/29826, Tarih: 08.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1648 E.  ,  2012/29826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suça konu 56 adet bıçaktan sadece 1 adedinin Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesine 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek üzere gönderilmesi karşısında, emanetteki tüm bıçakların Kriminal Laboratuvar veya Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek 6136 sayılı Yasa kapsamında bulundurulması, taşınması izne tabi bıçaklardan olup olmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

2- Sanığın yasak bıçak satma eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden 6136 sayılı Kanunun 14/1. maddesi ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürrülüğe giren 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik nazara alınarak yazılı biçimde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13047, Karar No: 2008/11472, Tarih: 03.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13047 E.  ,  2008/11472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13381, Karar No: 2008/13113, Tarih: 05.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13381 E.  ,  2008/13113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, hemzemin geçitlerde güvenlik için davalının yapması gereken bariyeri B.K 410 maddesi uyarınca kendisi tarafından yapıldığını, bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 36.745.00 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemişitri.

Mahkemece, 3533 Sayılı Kanun uyarınca hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davacı ... ise 28.10.1984 tarihli ...

sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde, kamu iktisadi teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında ... hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. O halde davacı ... sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır.

Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 60.00 YTL temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 5.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.