muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/309, Karar No: 2024/4506, Tarih: 25.04.2024

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının 01.04.2020 - 19.02.2021 tarihleri arasında SGK'ya bildirilen çalışmaları dışlanmak suretiyle tam zamanlı ve kesintisiz bir şekilde hizmet akdine tabi olarak dönemin asgari ücreti ile çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece bordro tanıkları yokmuşcasına hüküm kurulduğu, davacı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınamayacağı, işveren nezdinde tespite konu süreç zarfında çalışmadığından hükme esas alınamaz nitelikte olduğu, kısmı hakikati açığa çıkarmışsa da bilirkişi raporunun hükme esas alınmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden karar istinaf edilmiştir.

2.Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; iddianın hangi tarih aralığını kapsadığını belirtmeden dava açıldığı, davacı için davalı işverence 20.10.2016 ila 24.02.2021 arasında zorunlu sigorta bildirimlerinin yapıldığı, iş yerinde kısa çalışma ödeneği alan sigortalı bulunması halinde, bu sigortalıların eksik gün nedeni SGK’ ya “18 Kısa çalışma ödeneği” olarak bildirilmekle birlikte aynı ayda başka eksik gün nedeni olması halinde, "27-Kısa çalışma ödeneği ve diğer nedenler” kodu ile bildirim yapıldığı, kısa çalışma ödeneğinden faydalandığı halde, eksik gün çalışması olmadığı iddiasının muhatabının vekil eden Kurum olmadığı, kontrol ve denetim yetkisi İş-Kur'a bağlı iş müfettişlerine verildiği, Kurum kayıtları ile davacının iddiaları çeliştiği, davacı tarafça çalışma olgusunu ispata muktedir belge sunulmadığı, Koronavirüsün (Covid-19) olası etkileri nedeniyle tam kapanma, sokağa çıkma yasakları gibi uygulamaların olduğu göz ardı edildiğinden bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının önceki dönem kış dönemi bildirimlerininde yine otuz gün üzerinden yapıldığı, talep dönemini kısmen ve tamamen kapsayan bordro tanıkları bulunmakla, davacının anılan dönemde iş azalmış ise de pozisyonu itibariyle çalışmaya devam olunan çalışan olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine dair hüküm verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, ... insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2.Öte yandan, Sosyal Güvenlik hakkından 6100 sayılı Kanun hükümleri kapsamında feragat olanaksız olduğu gibi sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da feragat edilemez. Ancak, anılan Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen hak kullanılabilir ve ileride yeniden dava açabilme ... saklı tutularak, davalının açık rızası ile dava geri alınabilir veya 150 nci maddede öngörülen hak ve olanaktan yararlanılarak dava takip edilmeyip yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucu elde edilebilir.

3.Eldeki dava, niteliği itibari ile kısa çalışma ödeneğine esas süreler hariç söz konusu dönemde 30 günden az bildirimlerin hizmet tespiti yoluyla belirlenip hüküm altına alınması istemine ilişkin olup 04.04.2024 tarihli dilekçe ile davadan feragat edilmiş ise de söz konusu davadan feragat edilemeyeceği gözetilip iş bu dilekçenin HMK'nın 123 ve 127 nci maddeler kapsamında olup olmadığı irdelenerek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7491, Karar No: 2021/7611, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7491 E.  ,  2021/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8 Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ,davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 7794 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ,davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında park alanında kaldığı anlaşılan fen bilirkişi raporunda (F) harfi ile gösterilip hukuki el atmaya konu kısmın da bedeline hükmedilip, davacı hissesi oranında tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi suretiyle HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8271, Karar No: 2015/14438, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8271 E.  ,  2015/14438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2011/23-2013/186

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20227, Karar No: 2013/13370, Tarih: 13.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20227 E.  ,  2013/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu olan 75,20 TL. alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3574, Karar No: 2010/7120, Tarih: 02.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3574 E.  ,  2010/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/g (2 kez) maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2009 gün ve 221/358 sayılı karar resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/11, 31, 33 (2 kez) maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 765 sayılı TCK.na göre kurulup kesinleşen hükümde aynı yasanın 70 maddesi uyarınca 12 ay hücrede bırakılma süresi tayin edildiği halde, uyarlama sonucu kurulan hükümde 1 yıl hücrede bırakılma süresi tayin edilerek hükümlü aleyhine sonuç yaratılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, cezaların toplanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 3. bendinin “sanığa maktul ...’ü görevi nedeniyle öldürme suçundan verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının 765 sayılı TCK.nun 70. maddesi uyarınca 12 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek üzere, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının infaz edilmesine,” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLMESİNE, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan ve re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 02.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7136, Karar No: 2012/14290, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7136 E.  ,  2012/14290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2011 tarih ve 2009/504-2011/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin Tekne Yat sigortası ile sigortalı olan Tayfa-1 isimli yatın 24/05/2009 tarihinde davalı şirketin çalışanları tarafından denizden kızakla çıkartılmayıp bu tekne için uygun olmayan lifting(yukarı kaldırma) yöntemiyle işlem yapmaları nedeniyle teknenin ahşap bölümlerinde açılma meydana geldiğini, hasar nedeniyle davacı şigorta şirketinin dava dışı sigortalı Ron-Ka Yatçılık Tur.San ve Tic Ltd.Şti'ne 33.000,00TL ödeme yaptığını, hasarın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 14.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek T.C Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin "Lift" diye tabir edilen aletle işlem yaptığını, bu şekilde daha büyük teknelerin de çekildiğini, davalı şirketin kızakla çekme ve atma işlemi yapmadığını, sigortalı tekne sahibi yetkililerinin de bunu bildiğini, teknenin ahşap ve eski olması nedeniyle lifte alındığında liftin kuşaklarının temas ettiği yerde ahşap sarmaların açma yaptığını, davalı şirketin kusuru bulunmadığını, tekne tamiri için donatanın 6.000TL-7.000TL masraf yaptığını, tespit dosyasındaki bilirkişinin hasar bedelini yüksek gösterdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ,benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 35.000 TL lik hasarın %40'ı olan 14.000 TL 'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek T.C Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporları sigortalı teknenin uğradığı zararın tespiti bakımından Yargıtay denetimine elverişli değildir. Dosyada mevcut delil tespiti ve ekspertiz raporları değerlendirilmek suretiyle teknenin gördüğü hasar miktarı bilirkişice, kalem kalem ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde gösterilerek gerçek zararın belirlenmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27348, Karar No: 2015/8159, Tarih: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27348 E.  ,  2015/8159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine, üzerindeki binaya resmi birim fiyatları esas alınıp değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu parselin zemin değeri için her üç bilirkişi raporu arasında m2 birim fiyatı yönünden fahiş fark bulunmasına rağmen hangi raporun belirleyici nitelikte olduğu veya bu raporlardan ayrılma nedenleri açıklanmadan, genel deyimlerle bedel belirlendiğinden taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınmasına, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmemesi,

2-Dosya içindeki tapu kaydında ipotek, haciz gibi takyidat görülmediği halde davalı payının her türlü haciz,ipotek ve takyidatlardan arındırılmış olarak tapuya kayıt ve tescile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23895, Karar No: 2015/26858, Tarih: 16.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23895 E.  ,  2015/26858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, .... İlköğretim Okulunun güvenlik kameralarının kablosunu kopararak sınıflardan birisinin penceresini kırıp içeriye girdikleri ve televizyon dolaplarının kilidini kırıp 1 adet televizyon çaldıkları anlaşılmakla kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.