muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5791, Karar No: 2023/1078, Tarih: 23.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5791 E.  ,  2023/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Uyuşmazlık TMK'nın 713/1 nci maddesi ve 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17 nci maddeleri gereği tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olup davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı ... adına tesciline karar verilen A harfli taşınmaz 36.101,65 TL, davacı ... adına tesciline karar verilen B harfli taşınmaz 41.446,59 TL olup bu değerler, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 70.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin değerden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1448, Karar No: 2017/7548, Tarih: 11.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1448 E.  ,  2017/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde çocuğunu okula götürmek için arabada beklediği sırada sanığı apartmandan çıkarken gördüğü, eşinin kendisine telefon ederek çocuğuna ait ayakkabının çalındığını söylemesi üzerine apartmana girerek katları kontrol ettiği ancak apartmanda kimseyi görmediği, çocuğunu okula götürdüğü sırada sanığı yolda yürürken görmesi üzerine şüphe üzerine sanığı durdurarak ve çantasını kontrol etmek istediğinde sanığın elinde bulunan çantayı atarak kaçmaya çalışması şeklinde gerçekleşen olayda suçun tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Baro tarafından katılana tayin edilen vekile, Baro tarafından ödenecek vekalet ücretinin daha sonra yargılama giderine dahil edilmesi mümkün olduğu halde aralarında vekalet ilişkisi olmayışına karşın Baro tarafından vekil atanması nedeniyle katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın üzerine atılı yaralama suçunun hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan sonra ayrı olarak işlendiği gözetildiğinde, sanık ve katılana uzlaşma hususunun sorulması gerektiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20776, Karar No: 2015/16898, Tarih: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20776 E.  ,  2015/16898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZKIR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/216-2014/159

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122E-2009/189K, 13/10/2010 günlü 2010/13-406E-2010/503K sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 05.07.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454E-2014/679K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 28.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16304, Karar No: 2018/629, Tarih: 06.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/16304 E.  ,  2018/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile Kurumca iptal edilen hizmetlerinin geçerli olduğunun tespiti, aksi yöndeki Kurum İşleminin iptali ve kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa’nın 86/9. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Eldeki davada; 2829 sayılı Yasa kapsamında hizmet birleştirilmesi yapılarak aylık bağlanan davacının 27.02.2009-24.05.2009 tarihleri ile 02.07.2009-08.03.2010 tarihleri arasında kalan süre bakımından davadışı ... işyerinden bildirilmiş hizmetlerinin bulunduğu, işyerinin... Sigorta yetkili acentesi (.... Bölge Acentesi) olduğu, davalı Kurumun 2010 yılı denetimi sonucu, işyerinden 10-20 arası kişinin bildirildiği, büroda 2-3 masanın olduğu, 10-20 arası kişinin 2-3 masada çalışmasının ve davadışı...’in eşi işveren vekilinin beyanına göre çalışanlara bilgisayar verilmesi ile müşterinin bulunduğu yerde çalışma usulünün teamüllere ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve sigorta elemanlarının TOB tarafından açılan SGEM eğitiminden geçerek poliçelere imza atmaya yetkili hale geldikleri ancak davacının da içinde bulunduğu çok sayıda kişinin bu tür belgelere sahip olmadığı gerekçeleri ile ... isimli sigortalı hariç diğer tüm sigortalıların çalışmalarının iptal edildiği, mahkemece tanık dinlenildiği ve tanık beyanları doğrultusunda sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiği işyerinin sigorta acentesi olması ve işlerin yazılı belgeler üzerinden yürütüldüğü hususları gözardı edilerek sırf tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiği işyerinin sigorta acentesi olması ve işlerin yazılı belgeler üzerinden yürütüldüğü hususları gözardı edilerek sırf tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; işyerinin ticari kayıtları alınıp, davacının nizalı dönemde sigorta poliçelerinde imzasının olup olmadığı tespit edilmeli, giderek davacıya poliçe düzenlerken şirketin amacını gerçekleştirmeye yönelik işveren tarafından verilmiş vekâletnamenin bulunup bulunmadığı hususları araştırılmalı, gerekirse bilirkişiden rapor alınmak sureti ile işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmalı, kesilen poliçelerle işyerinden yapılan bildirimler karşılaştırılmalı, sahada çalışma iddia edildiğinden, ulaşılabildiği takdirde, davacının kesmiş olduğu poliçelerin muhatapları dinlenilmeli, işyerinde sigortalılığı iptal edilmeyen ... dışında mevcut iş durumu dikkate alınarak personel çalıştırılıp çalıştırılmayacağı araştırılmalı, bu şekilde tüm deliller toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O hâlde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7854, Karar No: 2015/10627, Tarih: 02.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7854 E.  ,  2015/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2012/3044-2014/1937

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava aylık kira bedelinin 01.01.2012-31.12.2012 dönemi için net 14.100 TL olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda aylık kira parasının 01.01.2012-31.12.2012 dönemi için 14.000 TL + KDV olarak tespitine karar verilmiş, gerekçeli hükümde de aylık kira parasının belirtilen dönem için 14.000 TL + KDV olarak tespitine karar verildiği halde gerekçede aylık kira parasının taleple bağlı kalınarak 14.100 TL + KDV olarak tespitine karar verildiği belirtilerek hükmün altında, hüküm kısmındaki aylık kira bedelinin 14.100 TL olarak düzeltildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3136, Karar No: 2015/8664, Tarih: 21.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3136 E.  ,  2015/8664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmişse de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bozma kararında, ''taşınmaza değerlendirme tarihinden önceki emsal satışlar esas alınarak bedel tespit edilmesi ve bu tespit sırasında, bitişik taşınmaz ile ilgili dava sonunda kesinleşen bedelin de göz önünde bulundurulması gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası alınan ve mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmaksızın komşu taşınmaza ilişkin dava sonunda bulunan bedele göre taşınmaza değer tespit edildiğinden, bilirkişi kurulu raporu geçerli değildir.'' denmiştir Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15942, Karar No: 2016/1538, Tarih: 04.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15942 E.  ,  2016/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında, “Davalı vekili, 06.11.2011 havale tarihli düplik dilekçesinde müvekkilince düzenlenen faturalar mahsup edildiğinde müvekkilinin herhangi bir borcu olmadığının görüleceğini beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece davalının düzenlediği faturalar nedeniyle davacıdan alacaklı olup olmadığı üzerinde durularak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” denilmiştir.

Dairemiz bozma kararından sonra alınıp hükme esas teşkil eden 13.11.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda ise, davacının davalıdan 110.937 TL. alacaklı olduğu belirtildikten sonra sonuç kısmında bu tespit ile çelişecek şekilde davacının davalıya 110,937 TL. borç bakiyesi bulunduğu tespitine yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki 12.08.2008 tarihli satın alma sözleşmesinin 4. maddesinde üçer aylık dönemleri kapsar şekilde hesap mutabakatı yapılmaması halinde davalı ...'nin kayıt defter ve belgelerinin münhasır delil olduğu kararlaştırılmıştır. Anılan sözleşmenin 4. maddesinde öngörülen mutabakatın yapıldığına dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanılamamıştır. Bu durumda aynı sözleşme hükmü uyarınca davalı şirketin defterlerinin kesin delil olarak kabulü gerekmektedir. Ne var ki, münhasır delil olarak kabul edilen davalı defterlerindeki kayıtlara itibar edilebilmesi için bu kayıtların dayanaklarının da gösterilmiş olması gereklidir. Davalının savunmasına dayanak yaptığı ciro primi, genel katılım bedeli, insört bedeli vs. gibi faturalar kendi defterinde kayıtlı bulunmaktadır. Dayanakları bulunmadıkça söz konusu kayıtların davalı lehine delil olarak kabulü doğru görülemez. Dayanaklarının bulunması halinde ise, belirtilen sözleşme hükmü gereğince davalının defter ve kayıtlarının kesin delil teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Bu durumda mahkemece, belirtilen hususlar yönünden ve tüm çelişkileri giderecek şekilde konusunda uzman bir bilirkişiye veya bilirkişi kuruluna, davalı defter kayıtları üzerinde, dayanakları ile birlikte inceleme yaptırılarak, ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2285, Karar No: 2014/10100, Tarih: 15.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2285 E.  ,  2014/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/166995

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2008

NUMARASI : 2006/241 (E) ve 2008/559 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 27.03.2007 tarihli oturumda ''psikolojik rahatsızlığım var tedavi olmak istiyorum'' dediği, 09.05.2007 tarihli oturumda sanığın cezai ehliyetinin tesbiti bakımından müşahade altına alınmasının gerekli olup olmadığının tesbitine karar verildiği, 19.11.2007 tarihli İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen raporda ''Çoğul madde bağımlısı, masor depresyon ve antisosyal kişilik bozukluğu'' ön tanısıyla hastanın yatırılarak müşade altına alınması gerektiğinden bahisle Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevkine karar verilmiş, hastanede bir gün yatırılarak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 15.08.2008 tarihli sağlık kurulu raporunda “sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin tam olduğunun” belirtildiği; ancak, sanık savunmanının temyiz dilekçesine ek olarak sunduğu Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen 12.04.2013 tarih ve ...... numaralı sağlık kurulu raporunda ise “sanığın psikotik bozukluk tanısı konularak, 5237 sayılı TCY'nın 32/1.maddesi kapsamında kaldığı” belirtilmiş olması nedeniyle; öncelikle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan rapor alınması ve mevcut çelişki giderildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/638, Karar No: 2023/3885, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/638 E.  ,  2023/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de küçüğün yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve küçüğün yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, küçüğün nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve küçüğün ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1942, Karar No: 2021/10855, Tarih: 05.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1942 E.  ,  2021/10855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince; kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 91751 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davacı idare adına tescil hükmü kurulmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.