muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33958, Karar No: 2015/36410, Tarih: 21.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/33958 E.  ,  2015/36410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/59312

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/758 (E) ve 2013/399 (K)

Dairemizin 05.10.2015 tarih ve 2015/4213 Esas - 2015/27187 Karar sayılı bozma ilamına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarih ve KD-2014/59312 sayılı itirazı ile; “A.. K.. ile A.. Y.. arasında parkta meydana gelen kavga neticesinde bu şahısların yakınları arasında meydana gelen kavga sırasında olayla ilgisi bulunmayan, K. Y.'in arkadaşı olan ve kavgayı aralamak isteyen mağdur V.. A..'nın üç bıçak darbesiyle yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, olayın gerçekleşmesi esnasında olaya müdahale eden görevli polis memurlarının düzenlemiş oldukları 25/02/2009 tarihli tutanakta olayda kullanılan siyah saplı bıçağın sanık Ü.. Y..'in elinden elde edildiğinin tespit edildiği, olay yerinde bulunan tanık K.. K..'ın soruşturma aşamasında olay günü sıcağı sıcağına alınan 25/02/2009 tarihli kolluk ifadesinde, 29/09/2009 ve 21/12/2010 tarihli savcılık ifadelerinde ısrarlı ve istikrarlı bir şekilde mağdur Vedat'ı bıçakla yaralayanın kesinlikle sanık Ü.. Y.. olduğunu, bundan emin olduğunu beyan etmesi, mağdur Vedat'ın ise olaydan hemen sonra ifadesinin alınamaması, mağdurun yaklaşık iki ay kadar sonra alınan ifadesinde kendisini yaralayanın kim olduğunu bilmediğini ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi, tanık Kerem'in ise taraflar barıştıktan sonra ısrarlı beyanından dönerek bıçağı sanığın elinde gördüğünü ancak Vedat'ı yaralayanı görmediğini beyan etmesi karşısında mağdur Vedat'ı yaralayanın sanık Ü.. Y.. olduğunun sabit olduğu, Mağdur Vedat ve tanık Kerem'in taraflar arasındaki husumet ortadan kalktıktan sonra sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarda bulundukları'' şeklindeki gerekçe ile sanık Ü.. Y..'in mahkumiyetine dair Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2013 gün ve 2011/758 E., 2013/399 K. sayılı hükmünün bozulması yönündeki Dairemizin 05.10.2015 gün ve 2015/4213 Esas, 2015/27187 Karar sayılı Kararının yeniden incelenerek ilgili hükmün ONANMASI talebi ile 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesince yapılan itiraz üzerine dosyanın incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin bozma kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarih ve KD-2014/59312 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın reddi ile 5271 sayılı CMK’nin 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 05.10.2015 tarih ve 2015/4213 Esas 2015/27187 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazın incelenmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 21.12.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre A.. K..'ın parkta A.. Y..'i eli ile itmesi üzerine A.. Y.. yere düşüp yaralanmıştır.

MUHALEFET ŞERHİ:

Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre A.. K..'ın parkta A.. Y..'i eli ile itmesi üzerine A.. Y.. yere düşüp yaralanmıştır.

A.. Y..'in yakınları olan sanıklar, Ü.. Y.. bıçak ile M.. Y.. tabanca ile A.. Y..'i de yanlarına alarak olay yerine gitmişlerdir. Sanık Mehmet tehdit amacı ile iki el havaya ateş etmiştir. Sanık Ü.. Y.. ise siyah saplı ekmek bıçağı ile V. A.ı yaralayıp yaşamsal tehlike geçirmesine neden olmuştur.

Olayın gerçekleştiği esnada olaya müdahale eden görevli polis memurları olaya karışan tüm sanıkları yakalayıp düzenledikleri 25.02.2009 tarihli tutanakta sanık Ü.. Y..'in olaya karışan kişilerden biri olduğunu ve siyah saplı ekmek bıçağının da sanık Ü.. Y..'in elinden alındığını belirtmişlerdir.

Olay yerinde bulunan tanık K.. K.. baştan itibaren tüm anlatımlarında mağdur Vedat'ı bıçakla yaralayan kişinin sanık Ü.. Y.. olduğunu ısrarla bildirmiştir.

Tüm bu maddi deliller hep birlikte değerlendirildiğinde sanık Ü.. Y.. hakkında mahkemenin kurduğu hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Olay esnasında bilinci kapalı olan mağdur Vedat'ın sıcağı sıcağına ifadesi alınmadığı

gibi ameliyat olup iyileştikten sonra da ifadesi alınmamış aradan iki ay gibi bir süre geçip sanıklarla barıştıktan sonra alınan ifadesine itibar edilerek beraatine karar veren çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2019/2767, Karar No: 2019/5068, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2767 E.  ,  2019/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 03.05.2018 gün ve 2018/28305 sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu'na başvurarak taraflar arasında Bitkisel Ürün Sigortası Poliçesi düzenlediğini, poliçeye konu kayısı ağaçlarında yaşanan don sebebiyle verim kaybı meydana geldiğini, poliçe kapsamında bu zararın ödenmesi gerekirken davalı sigorta şirketince ödemenin yapılmadığını ileri sürerek 49.980,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, zararın poliçe kapsamı dışında kaldığını, zeyilname ile davacıya prim iadesi yapıldığını savunarak talebin reddini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, bilirkişi raporuna göre verim kaybının don olayı nedeniyle meydana geldiği, davacının 35.985,60 TL zararı olduğu, poliçe kapsamında bu zarardan davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu gerekçesiyle 35.985,60 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itirazda bulunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, bilirkişi raporunun yeterli olduğu, davalının zararın başka sebeplerden meydana geldiğine ilişkin bir delil sunamadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacıya ait kayısı bahçesinde meydana gelen don hadisesi nedeniyle oluşan zararın poliçe kapsamında davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Hakem heyetince hasarın don hadisesinden kaynaklandığı ve davacının bahçesinde %50 verim kaybı olduğu gerekçesiyle 35.985,60 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı vekili tüm savunmalarında don hadisesinin çiçeklenme evresinden önce meydana geldiğini dolayısıyla hasarın poliçe kapsamında olmadığını savunmuştur. Karara dayanak eksper raporlarında ve hakem heyetince karara esas alınan bilirkişi raporunda davalının bu savunması hususunda bir değerlendirme yapılmadığı gözetilerek yetersiz ve eksik değerlendirmeler içeren raporlar dayanak alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu sebeple davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davalı ayrıca ekspertiz raporu sonucu daini mürtehin Ziraat Bankası'na davacı adına 13.495,00 TL ödeme yapıldığını ve verim kaybı nedeniyle zeyilname düzenlenerek davacıya 2.060,61 TL prim iadesi yapıldığını savunmuş olup davalının bu yöndeki savunmalarının değerlendirilmemiş olması da doğru görülmemiş kararın bu sebeple de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19248, Karar No: 2013/22586, Tarih: 03.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19248 E.  ,  2013/22586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/1985 tarihinden itibaren SSK ile çakışmayan dönemlerde zorunlu veya isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı; 01.01.1985 tarihinden itibaren, 506 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetleri ile çakışmayan dönemlerde, 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu veya isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 24.03.1986 varide tarihli bildirge ile 01.01.1985 tarihi itibari ile tescil edildiği, davacının 01.01.1985 – 11.12.1987 tarihleri arasında ve 05.11.2003 tarihinden beri devam eden vergi kaydı, 25.04.1985 tarihinden beri devam eden oda kaydı ve 24.01.1985 tarihinden beri devam eden sicil kaydı bulunduğu, davacının hizmet cetvelinden; 01.06.1999 – 30.06.1999, 13.03.2002 – 13.11.2002 ve 10.05.2004 – 04.07.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, davacının 25.06.2006 tarihli dilekçe ile 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının vergi kaydına göre düzenlenmesini talep ettiği, bu nedenle de davalı Kurum tarafından davacının; 01.01.1985 – 11.12.1987 ve 05.11.2003 – 12.04.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı

için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Somut olayda; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kayıt ve tescil işlemi 01.01.1985 tarihi itibariyle vergi kaydına dayalı olarak yapılmış olup vergi kaydı 11.12.1987 tarihinde bitmekte ise de bu tarihte yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesine göre zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterlidir. Kurumun ilk kayıt ve tescil işlemini vergi kaydına dayalı olarak yapması sigortalının anılan tarihte sicil kaydına göre de tescil edilebileceğine dair yasal gerçekliği ortadan kaldırmayacağı için sicil kaydının devamı süresince sigortalılık koşullarının da devam ettiği kabul edilmelidir.

Davacının, vergi kaydı 01.01.1985 – 31.12.1987 tarihleri arası ile sınırlı ise de 24.01.1985 tarihinden beri devam eden sicil kaydının ve 25.04.1985 tarihinden beri devam eden oda kaydının bulunduğu, vergi kaydı sona ermekle birlikte devam eden sicil ve oda kaydının sigortalılık koşullarının devamına imkan sağladığı anlaşılmakla; davacının 11.12.1987 – 05.11.2003 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmetleri dışında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22911, Karar No: 2014/9843, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22911 E.  ,  2014/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/440-2013/25

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Şavşat İlçe merkezinde, taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü bir satıştır. Bütün bunlar dikkate alındığında söz konusu satışın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu Meydancık Beldesi’nden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında yapılaşmaya izin verilip verilmeyeceği, verilecek ise kamulaştırma öncesi durumuna göre herhangi bir kısıtlama getirilip getirilmeyeceği hususları Meydancık ve Şavşat Belediye Başkanlıklarından ayrıntılı olarak sorulmadan, Meydancık Belediyesinin gerekçesi gösterilmeden kullanıma elverişli değildir cevabı ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında yapılaşmaya izin verilip verilmeyeceği, verilecek ise kamulaştırma öncesi durumuna göre herhangi bir kısıtlama getirilip getirilmeyeceği hususları Meydancık ve Şavşat Belediye Başkanlıklarından ayrıntılı olarak sorulmadan, Meydancık Belediyesinin gerekçesi gösterilmeden kullanıma elverişli değildir cevabı ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/555, Karar No: 2024/5852, Tarih: 14.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/555 E.  ,  2024/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/12 E., 2023/8 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının, temyiz yoluna başvurmayan birleşen dosya davacısı Orman İdaresine tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Temyiz yoluna başvurmayana tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11756, Karar No: 2014/13020, Tarih: 08.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11756 E.  ,  2014/13020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/251-2013/121

Taraflar arasındaki itirazıni iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden iki adet fatura ile faturalandırılan ve yine sevk irsaliyeleri ile sevkiyatı yapılan malları satın aldığını, ancak davalının bu malların bedellerini ödemediğini, bunun üzerine davalı aleyhine ilamsız icra takibi başlattıklarını, ancak takibe davalının itiraz ettiğini belirterek, davalının itirazının iptaline, borçlunun takip konusu borcu takip dosyasında belirtilen faiziyle ödemesine ve alacağın% 20’sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı şirkete sipariş verdiğinin doğru olduğunu, ancak sipariş verdiği kutuların ebatları ile davacı şirket tarafından gönderilen kutuların ebatlarının farklı olduğunu, bunu fark ettiğinde gönderilen kutuların geri alınıp kendi istediği kutuların gönderilmesini istediğini, davacı şirketin kendisinin dükkanda olmadığı bir zamanda sevk irsaliyelerini elemanı olan İsmail Hakkı Balsüzen’e imza ve kaşelettirildiğini savunarak davanın reddi ile kendi yararına kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya takibe konu 2 adet fatura karşılığı nitelikleri yazılı ürünleri teslim ettiğini iddia ettiği, davalının ise davacıdan istediği ürünlerin teslim edilen ürünler olmadığını, istediği ürünlerin gönderilmediğini savunduğu, taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığı, davacının öncelikle sözleşmenin niteliği, gönderilecek ürünlerin vasıf ve miktarını ispat etmesi gerektiği, bu açıdan ispat külfetinin davacıda olduğu, davacının bu hususları ispat edemediği, davalı yana yemin teklif ettiği, davalı asilin 19/12/2013 tarihli yeminli beyanı ile sipariş dışı ürünler gönderildiğini beyan ettiği, gönderilmeyen ürünler nedeni ile ayrıca ayıp ihbar sürelerinin başlamayacağı, davacının iddialarını ispat edemediği, davacının kötüniyetli olduğunun sabit olmadığı, bu nedenle davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin yerinde görülmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, takibe konu fatura içeriği malların davalı tarafından sipariş edilmesi üzerine, davalıya bu malların teslim edildiğini, ancak davalının fatura bedellerini ödemediğini, hakkında satış bedelinin tahsili için başlatılan ilamsız takibe de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali davası açmıştır. Davalı taraf ise, kendisine teslim edilen malların ebat olarak sipariş ettiği mallardan farklı olduğunu, bu nedenle gönderilen malları almalarını davacı şirketten istediklerini, ancak almadıklarını, kendisinin de iade faturası ya da başka bir şekilde gönderilen malları teslim etmediğini, yazılı bir ihtarda bulunmadığını savunmuştur.

Davalı kendisine sipariş dışı başka malların gönderildiğini, diğer bir söyleyişle aliud ifa yapıldığını iddia etmektedir. Taraflar arasında yazılı bir satış sözleşmesi olmadığı gibi, sipariş formu da bulunmamaktadır. Beyanlardan teslim edilen malların davalının uhdesinde kaldığı, iade faturası ya da başka bir şekilde davacı yana iade edilmediği, ayrıca davalının bu hususta davacıya herhangi bir şekilde yazılı beyanda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Malların teslimi hususunda herhangi bir ihtilaf yoktur. İhtilaf teslim edilen malların sipariş edilen mallar olup olmadığı

noktasındadır. Bu hale göre, mallar uhdesinde olan davalı siparişine aykırı mal gönderildiğini ispat yükü altındadır. Yerel mahkemece bu husus gözetilmeden, ispat yükünde yanılgıya düşülerek ve icapsız yemine dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.