muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11997, Karar No: 2018/10965, Tarih: 31.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/11997 E.  ,  2018/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçun TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca hükmolunan hakaret suçu olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıkların tekerrüre esas alınan bu suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2513, Karar No: 2019/7496, Tarih: 02.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2513 E.  ,  2019/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nun157, 62, 5, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısa kararda sanık ... hakkında hiç bir hüküm olmadığı halde gerekçeli kararda hakkında beraat kararı verildiği ve kısa kararda sanık ismi belirtilmeden "sanığın üzerine atılı tespit edilemeyen başkaca faillerle birlikte iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi delaletiyle 157/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, kastının yoğunluğu, suç işleme yönündeki eğilimi ve eyleminin diğer özelikleri dikkate alınarak taktiren teşdiden 2 yıl hapis ve 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına," denildiği halde gerekçeli kararda "Sanık ...'un üzerine atılı tespit edilemeyen başkaca faillerle birlikte iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi delaletiyle 157/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, kastının yoğunluğu, suç işleme yönündeki eğilimi ve eyleminin diğer özelikleri dikkate alınarak taktiren teşdiden 2 yıl hapis ve 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilerek hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/751, Karar No: 2022/1091, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/751 E.  ,  2022/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Mağdur ...’i kasten basit yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a 62, 52 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/964 Esas, 2021/1236 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.12.2021 tarihli ve 2021/23182 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2022 tarihli ve 2021/154523 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanunu'nun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mağdur Gülcan'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre belirlenen 150 gün karşılığı adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek 112 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, sanığın 150 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 3.000,00 Türk lirası adli

../..

S/2

../..

S/2

para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, belirlenen 200 gün adli para cezasının paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’in "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanunu'nun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında annesine karşı kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251/3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ...’in ...’i kasten basit yaralama suçundan ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/964 Esas, 2021/1236 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık ...’in ...’i kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10199, Karar No: 2011/20454, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10199 E.  ,  2011/20454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16887, Karar No: 2017/18323, Tarih: 27.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16887 E.  ,  2017/18323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; üniversite eğitimi ve güzel sanatlar eğitim kursuna devam ettiğini, aylık 250 TL kurs parası ödediğini, davalı babasının okul masraflarını karşılamadığını ileri sürerek, aylık 300 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı; kendisinin yatalak hasta ve kredi borçlarının olduğunu, davacının uzaktan ve açıktan eğitime devam ettiğinden masrafının olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; aylık 300 TL yardım nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 9. maddesinde göre "

(1) Tahliye davalarında bir yıllık kira bedeli tutarı, kira tespiti ve nafaka davalarında tespit olunan kira bedeli farkının veya hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, avukatlık ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz.

(2) Nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemez." düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmasına göre; davacı lehine yukarıda ifade edilen yasa hükmü uyarınca belirlenen 1.800 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

3- Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmasına göre; davacı lehine yukarıda ifade edilen yasa hükmü uyarınca belirlenen 1.800 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

3- Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükme son bir bent ilave edilerek “ Davacı kendini vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca 1.800 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11807, Karar No: 2024/8221, Tarih: 26.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11807 E.  ,  2024/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/635 Değişik İş, 2022/635 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/34915

DAVA TARİHİ : 07.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/ İtirazın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/86632

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücreti ile sınırlı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 10.08.2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaya müvekkilinin sürekli şekilde malul kaldığını belirterek sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri olarak şimdilik 5.000,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 76.644,99 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı itirazları bulunduğunu, kaza tarihi itibarı ile geçerli yönetmeliğe göre maluliyet raporu alınması gerektiğini, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, aldırdıkları tıbbi mütalaada maluliyet belirlenmediğini, 50cc araçlarda trafik sigortası yaptırmak mecburi olmadığından müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, hesaplamada %1,8 teknik faiz oranı kullanılması gerektiğini, ortopedik yaralanmalarda 12-18 ay geçmesi gerektiğini, kusur, müterafik kusur ve hatır taşıması itirazlarının bulunduğunu, geçici bakıcı talebinin reddi gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, toplam 76.644,99 TL'nin 17.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne, toplam 76.644,99 TL'nin 17.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

Davalı vekili, açılan dava kısmi dava niteliğinde olup ıslah ile miktarın arttırılamayacağını, kazaya neden olan aracın tescilsiz olması, türünün belli olmaması hallerinde sigorta yaptırma zorunluluğunun tespiti gerektiğini, dava şartı bulunmadığını, maluliyet raporunun yetkili hastaneden alınmadığını, davacının muayene edilip edilmediğinin belirsiz olduğunu, kaza ile illiyet bağı kurulmadığını, geçici bakıcı giderinin teminat dışı olduğunu, kusur yönünden, müterafik kusur ve hatır taşıması itirazlarının dikkate alınmadığını, şikayetten vazgeçme ve uzlaşma konusunda araştırma yapılmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, bilirkişi raporunda davalı tarafından yapılan ödemenin hatalı güncellendiğini, teknik faiz olarak %1,65 oranının esas alınması gerektiğini, yasal faize ve vekalet ücreti olarak 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti ile sınırlı olacak şekilde kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasındaki vekalet ücreti kısmının "5.100,00 TL" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti ile sınırlı olacak şekilde kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasındaki vekalet ücreti kısmının "5.100,00 TL" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, açılan dava kısmi dava niteliğinde olup ıslah edilen miktar üzerinden karar verilemeyeceğini, Güvence Hesabına özgü itirazların değerlendirilmediğini, dava şartı eksikliğine dair itirazlarının dikkate alınmadığını, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, sakatlığın tespitinde uzman hekimin heyette yer almadığını, sakatlığın sürekli olup olmadığı yönünden gerekli olan tedavi sürecinin beklenmediğini, kaza ile maluliyet arasında illiyet bağı kurulmasında hata ve eksiklikler bulunduğunu, kusur itirazı, müterafik kusur ve hatır taşımasına dair beyanlarının incelenmediğini, zarar gören çocuğun velisinin TMK kapsamında sorumluluğunu yerine getirmediğini, koruyucu önlemlerin alınmamasının zarar hesabında gözetilmesi gerektiğini, şikayetten vazgeçme ve uzlaşma konusunda araştırma yapılmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, dava ve ıslah zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, sulh kapsamında ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin yeterli olup olmadığının tespiti gerektiğini, bilirkişi raporunda sigorta tarafından yapılan ödemenin düşülmesi esnasında önce müterafik kusur ve hatır indirimi yapılması gerektiğini, teknik faiz olarak %1,8 veya %1,65 oranının esas alınması gerektiğini, faiz başlangıç tarihinin rapor tarihi olması gerektiğini, yasal faize ve vekalet ücreti olarak 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sorucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, ... Yönetmeliğinin 9 uncu maddesi

3. Değerlendirme