muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/303, Karar No: 2017/6680, Tarih: 16.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/303 E.  ,  2017/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yokluğunda verilen hükmün tebliğinin sanığın adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılması, daha önce adli mercilerce bu adreste usulüne uygun bir tebligat yapılmaması nedeniyle usulsüz olup, sanığın öğrenme üzerine 18.04.2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu .... Ltd Şti. hakkında düzenlenen suça konu 30.04.2013 tarih ve 2013/A-271/4 sayılı vergi suçu raporu içeriği, sanığın yüksek miktarlarda mal satışı bildirmesine karşın, kayıtlı araç ve işçisinin bulunmadığı, şirkete ait banka hesabının olmadığı yönündeki tespitler ve 31.03.2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca, 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında “2008-2009-2010“ şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, dosya kapsamına göre sahte olarak düzenlendiği tespit edilen fatura tarihleri gözönüne alınarak, 2008 takvim yılı için “25.12.2008“, 2009 takvim yılı için “26.12.2009“, 2010 takvim yılı için “15.11.2010“ tarihleri olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda;

II-Sanık hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda;

a-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve dosya içerisinde bu takvim yılına ait herhangi bir fatura aslı yada suretinin bulunmaması karşısında, 2011 takvim yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması, düzenlenen en son fatura tarihi de belirlenerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya içerisinde sanık tarafından kullanılan 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait herhangi bir fatura aslı yada suretinin bulunmaması,.... Ltd Şti. hakkında düzenlenen suça konu 30.04.2013 tarih ve 2013/A-271/4 sayılı vergi suçu raporu içeriği ve 31.03.2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca sanığın farklı mükelleflerden temin ettiği faturaları KDV indiriminde kullandığının tespit edilmesi, faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiğinin belirlenmesi, bu raporlardan yalnızca ...... Ltd Şti ve ..... Ltd. Şti‘ye ait raporların dosya içerisinde mevcut bulunması ve bu şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, sanığın temyiz dilekçesinin içeriğinden ve adli sicil kaydının incelenmesinden aynı takvim yıllarına ilişkin olmak üzere açılan davada, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2017 tarih ve 2016/768 Esas-2017/8 Karar sayılı ilamı ile mükerrer yargılama sebebiyle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait herhangi bir fatura aslı yada suretinin bulunmaması karşısında, bu takvim yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması, Ankara 14

. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait herhangi bir fatura aslı yada suretinin bulunmaması karşısında, bu takvim yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan dava dosyası celp edilip incelenerek bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneğinin denetime olanak sağlamak amacıyla dosyaya intikal ettirilmesi sahta fatura düzenlediği tespit edilen diğer şirketlere ait karşıt inceleme raporları dosya arasına getirtilerek, ilgili şirket yetkilileri hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve “sanığın alış faturalarını kayıtlara intikal ettirip KDV de indirim konusu yapmasının söz konusu olmadığı, sahte fatura düzenleme fiilini gizlemek amacıyla alış faturalarını temin ettiği ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı“ şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 321.maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 16.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4274, Karar No: 2016/12967, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4274 E.  ,  2016/12967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 20/10/2014 tarih ve 2014/2742 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen toplam 360,30 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33342, Karar No: 2015/33093, Tarih: 12.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/33342 E.  ,  2015/33093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, işletmecisi olduğu restorantın sevk ve idaresini verdiği vekaletnameler ile tam selahiyetli olarak davalılara bıraktığını ancak 2009 yılında Vergi Dairesi Başkanlığınca yapılan vergi incelemesinde 2004 yılına ait toplam 32 adet fatura ile bazı şirketlerin düzenledikleri sahte faturaların işletmeye ait yasal deftere kayıt edildiğinin ve ilgili dönem KDV beyanına da dahil edildiğinin tespit edildiğini, davalıların bu haksız eylemlerinden dolayı sadece 2004 yılı için 53.764,96TL ceza ödediğini, davalıların sebebiyet verdiği bu zarardan ötürü başlatılan icra takibine ise, davalıların haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddinini dilemişlerdir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulüne, davalıların İcra Müdürlüğünün 2011/8748 esas sayılı dosyasına yaptıkları itirazın 22.606,70 TL asıl alacak üzerinden iptali ile takibin devamına, bu miktara takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, icra inkar tazminatı talebinin şartları oluşmadığından reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair, temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair, temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıların vekaleti kötüye kullanmaları nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararı talep etmiş; davalılar, davacının her türlü gelişmeden haberi olduğunu, keza vergi dairesiyle uzlaşmanın dahi davacı tarafından verilen vekaletname ile yapıldığını savunarak, davanın reddini dilemişler; mahkeme ise, davalıların vekaletname ile yaptıkları işlemlerden sorumlu olduklarını benimseyerek, gecikme faizi hariç olmak üzere vergi dairesi ile uzlaşılan 22.606,70TL bedel yönünden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Davacının işletmesinde 2009 yılında yapılan vergi incelemesi sırasında, davalıların vekaletname ile yaptıkları işlemler nedeniyle, 2004 yılına ait usulsüzlüklerin ortaya çıktığı ve bu nedenle davacının işletmesine tarh edilmesi öngörülen vergiler toplamı 65.560,70TL iken, uzlaşılan rakamın 22.606,70TL olduğu ancak davacının gecikme cezası ile ödediği bedelin 53.764,96TL olduğu hususunda uyuşmazlık yoktur. Mahkemece, her ne kadar davalılar faiz hariç vergi cezasından sorumlu tutulmuş iseler de, vergi incelemesinin 2009 yılında yapıldığı, yapılan incelemeye kadar davacının bu durumu bildiğinin kabul edilemeyeceği, ancak tarhiyat tarihi itibariyle haberdar olacağı ve ödeme yapabileceği değerlendirildiğinden, davacının tarhiyat tarihine kadar işlemiş faizden de sorumlu olamayacağı, vekaleti kötüye kullandıkları mahkemece de benimsenmiş davalıların sorumlu olması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13981, Karar No: 2008/12487, Tarih: 13.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13981 E.  ,  2008/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20139, Karar No: 2013/359, Tarih: 16.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20139 E.  ,  2013/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 11143,80 m2 olduğu halde, bilirkişi raporunda, 238 ve 108 m²'lik arsa vasfındaki taşınmazların satışları emsal alınmak suretiyle değer belirlendiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında görünen irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, neden olacağı değer düşüklüğünün zemin değerinden indirilmesi suretiyle tazminat bedelinin hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de;

a) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen Yeni Mahalle 937 ada 19 parsel ve 285 ada 35 parsel

.../...

sayılı taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,

b) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ..... sayılı taşınmazların, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmeden,

.../...

sayılı taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,

b) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ..... sayılı taşınmazların, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmeden,

c) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen .... parsel sayılı taşınmazların, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları, ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmadan,

Eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....