muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/31082, Karar No: 2019/16112, Tarih: 12.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/31082 E.  ,  2019/16112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücretine eklenemeyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1785, Karar No: 2025/367, Tarih: 23.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1785 E.  ,  2025/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1616 Esas, 2023/1568 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/293 E., 2021/162 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “Akıllı Kalem Robotik” isimli 2013/01274 sayılı patent tescil başvurusu hakkında Patent Dairesi Başkanlığının red/geri çevirme kararı verdiğini, müvekkilinin bu karara karşı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) nezdindeki itirazının 2020-P-23 sayılı karar ile “patent başvurusunun yeni olduğu, ama buluş basamağı taşımadığı” gerekçesiyle reddedildiğini, gerekli incelemenin 2013/01274 sayılı patent istemlerinin, Patent D1 US (2009314552) dökümanın istemlerinin ve teknik resimlerin dokümanlarıyla tarifname kapsamı içinde birebir karşılaştırılması suretiyle yapılmadığını, başvurunun patent verilebilirlik şartlarını taşıdığını, tekniğin bilinen durumunu aştığını, başvuruya bir çok yeni teknik ve istem eklendiğini, daha önce hiç bir yerde kullanılmayan bir şekilde ürünün patent aşamasına getirildiğini ileri sürerek YİDK'in 2020-P-23 sayılı kararının iptaline ve dava konusu patentin tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu patentin patentlenebilirlik kriterlerini taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu patentin patentlenebilirlik kriterlerini taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu patent başvurusu üzerinde davacının paylı malik sıfatının bulunduğu, patent başvurusunun tescil edilmesi için zorunlu olan YİDK kararının iptali istemli davayı paylı maliklerden her birinin ayrı ayrı açabileceği, aktif husumet ehliyeti noksanlığının bulunmadığı, YİDK kararının iptalini talep eden davacının dava konusu patent başvurusunda buluş basamağının bulunduğunu ispatlaması gerektiği, “Akıllı Kalem Robotik” isimli buluşun teknik bir alanda yer alan soruna çözüm olarak ileri sürüldüğü, buluş basamağı içerip içermediği hususunun hakimlik mesleğinin getirdiği hukuki bilgi veya genel hayat tecrübelerine göre çözülemeyeceği, bu sorunun çözümünün özel ya da teknik bilgi gerektirdiği, bilirkişi ücreti için eksik 2.100,00 TL'yi mahkeme veznesine yatırmak üzere davacı vekiline 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 324/2 hükmü gereği iki haftalık kesin süre verildiği, bu süre içerisinde eksik avansın ikmal edilmemesi halinde davacı tarafın bilirkişi incelemesinden vazgeçmiş sayılacağı hususunun davacı vekiline ihtar edildiği, kendisine verilen iki haftalık kesin süre içinde delil avansını mahkeme veznesine yatırmayan davacının HMK’nın 324/2 hükmü gereği bilirkişi incelemesinden vazgeçtiği kabul edilerek yargılamanın yürütüldüğü, başvurunun buluş basamağına sahip olmadığı yönündeki Kurum tespitinin aksini ispatla yükümlü davacının ispat külfetini yerine getiremediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu patent başvurusunun, buluş basamağını haiz olup olmadığının teknik bilgi gerektirdiği, hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenemeyeceği, bu kapsamda ilgili gider avansını karşılaması için davacıya usulüne uygun biçimde kesin süre verilmesine rağmen davacı tarafça gider avansının karşılanmadığı, davacının bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı, dosyada mevcut delil durumu itibariyle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının “Akıllı Kalem Robotik” isimli 2013/01274 sayılı patent tescil başvurusunun geri çevrilmesine karşı yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının “Akıllı Kalem Robotik” isimli 2013/01274 sayılı patent tescil başvurusunun geri çevrilmesine karşı yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17914, Karar No: 2008/21662, Tarih: 04.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17914 E.  ,  2008/21662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemeoe tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay'ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan Bursa'da borçlu hakkında 12.3.2007 tarihinde icra takibine başlamış, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine Bursa 5. İcra Mahkemesinin 2007/305-335 sayılı ve 6.4.2007 tarihli kararı ile Bursa İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine talep halinde dosyanın yetkili Silifke İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 10.7.2007 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin Bursa İcra Müdürlüğüne 14.8.2007 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Silifke İcra Müdürlüğüne gönderilmesini isteği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK.nun 193. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra alacaklı dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193. maddesi uyarınca re'sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek itirazın esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22112, Karar No: 2010/12349, Tarih: 23.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/22112 E.  ,  2010/12349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Asliye 28.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınana hakları hatırlatılmayarak CYY.nın 234/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın aşamalarda bıçak çekmediğini, yakınan ...’in üzerine gelmesi nedeniyle kaçtığını, bu sırada eline sopa aldığını ve aralarında 50 metre kadar mesafe bulunduğunu savunması, buna karşın yakınanların soruşturma evresindeki anlatımlarının aksine duruşmadaki anlatımlarında bıçaktan söz etmedikleri gibi, tanık ...’in de uzaktan gördüğünü ve sanığın elinde bıçak olduğuna ilişkin anlatımı karşısında, yakınanların aşamalardaki çelişkilerinin giderilmesi ve olay yeri ile arasındaki mesafe ve savunma üzerinde durularak tek görgü tanığı ...’in sanığın elinde gördüğünün bıçak olup olmadığını kesin olarak anlayıp anlayamadığı sorulup tüm kanıtlar irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) TCY.nın53/1. maddesi uygulanırken, aynı fıkranın ( c ) bendindeki haklardan dolayı yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi,

b) CYY.nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gerekçe gösterilmemesi ve bu kurumla ilgili olarak ‘geri bırakılması’ yerine ‘ertelenmesi’ ifadesi kullanılarak yasadaki kavramın karıştırılması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13074, Karar No: 2013/12679, Tarih: 17.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/13074 E.  ,  2013/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Emlakhüyük Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 91 parsel sayılı 46342,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne çekişmeli 101 ada 91 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişi raporunda (91A) ve (91B) ile gösterilen kısımlarının tapu kaydının iptali ile davacı murisi ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, imar-ihya ve eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile murisinin mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin eklemeli zilyetlik yoluyla davacı murisinin mirasçıları tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamından taşınmaz bölümlerinin niteliği ve imar-ihyanın oluşup oluşmadığı, tarım yapılan kısımlarının hangi bölümler olduğu konusunda tereddüt oluşmaktadır. Ayrıca taşınmazın bitişiğinden dere geçmesine rağmen jeoloji mühendisinden rapor alınmaması hatalı olmuştur. Bir taşınmazın öncesindeki niteliğini, imar-ihyaya konu olup olmadığını veya imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını belirlemek için en iyi yol hava fotoğraflarıdır. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit tarihinden geriye doğru en az 20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ardından taşınmaz başında üç kişilik jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyeti ve 3 kişilik ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yansız yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde streoskopik inceleme yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın belirtilen dönem içindeki niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen raporlar alınmalı, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.