muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7593, Karar No: 2013/7358, Tarih: 16.04.2013

...-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davalının beyanına itibar edilerek, davalı uhdesinde kalan bandroller nedeniyle asıl davada talep edilen ....000,00 TL alacak bedelinin kabul edilebilir sınırlar içinde kaldığı gerekçesiyle dava kabul edilmiştir. Ancak, davalı, davanın başından bu yana kendisine devredilen ve kendisinin sözleşme süresi içinde aldığı bandrollerden 224.608 adedinin kullanıldığını, 121.285 adedinin davacının onayı ile Sera Şirketine devredildiğini, elinde 16.747 adet kaset ve 1500 adet CD bandrolü kaldığını, elinde kalan bandrollerin teslim edilecek firma ismi bildirilmemesi ve Kültür Bakanlığı tarafından onay verilmemesi sebebiyle devredemediğini, devre hazır olduğunu savunmuştur. Mahkemece bu konunun açıklığa kavuşturulması için Kültür Bakanlığı'na

yazılan yazıya verilen 02.11.2010 tarihli cevapta ''...bandroller yapımcı firmanın noter vasıtası ile yetkili kıldığı çoğaltım (dolum) tesisine teslim edilmektedir. Yapımcının yetkilendirdiği dolum tesisine teslim edilen bandroller konusunda herhangi bir nedenle yapımcının müdürlüğümüze müracaatı çerçevesinde dolum tesisi değişikliklerine izin verilmektedir. Bu durum hukuki bir engel teşkil etmemekte ancak, bandrollerin ait oldukları eserlerde kullanılmasının zorunluluk olduğu tutanaklara şerh edilmektedir. Diğer yandan, davalı şirket elinde davacı şirkete ait bulunan bandrollere dair dolum tesisi değişikliğine ilişkin bir müracaat kaydına rastlanmamıştır. '' denilmiştir. Bu durumda, davalının davacının onayı ile Sera Şirketi'ne 121.285 adet bandrol devrettiği halde elinde bulunan bandrollerin tamamını hangi sebeplerle devretmediği hususu üzerinde de durularak, davalının devretmek istemesine rağmen, davacının devredilecek kişi veya firmayı göstermemesi sebebiyle devrin mümkün olmadığının anlaşılması halinde öncelikli edim borcu davacıda bulunduğundan davacının zarara uğradığı kabul edilemeyecektir. Buna göre, mahkemece bu husus üzerinde durularak, davalının elinde bulunan bandrolleri davacının devredilecek kişi veya firmayı göstermemesi nedeniyle devredemediğinin anlaşılması halinde davanın reddedilmesi, aksi takdirde, davanın şimdiki gibi kabul edilmesi gerekirken, davalının savunmasına neden itibar edilmediği gösterilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle, ıslah edilen kısım bakımından sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3168, Karar No: 2013/2598, Tarih: 01.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3168 E.  ,  2013/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

KARAR

Davada; kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar – ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2762, Karar No: 2020/4138, Tarih: 24.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2762 E.  ,  2020/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin değiştirilmesine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Velayet düzenlenmesinde en önemli ölçüt, velayeti düzenlenen çocuğun üstün yararıdır. Dosya incelendiğinde, dosya arasında bulunan 07.07.2017 tarihli Hacettepe Üniversitesi’nde Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen raporda; çocukların mevcut düzen içinde sosyal, ruhsal ve toplumsal işlevselliklerinin iyi olduğu, anne ile düzenli kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yüksek yararına olduğu kanaati bildirilmiştir. Ayrıca, HGK’nın 17.01.2019 tarih 2017/2-2066 esas-2019/15 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; yeterli idrak gücüne sahip olduğu kabul edilen çocuğun kendisini doğrudan ilgilendiren velayet konusunda bizzat dinlenilerek, görüşlerini gerekçeleriyle birlikte ifade etme olanağı sağlanması; ifade edecekleri görüşlerin, çıkarlarına ters düşmediği takdirde, buna değer verilmesi gerekmektedir. Velayetleri düzenlenen çocukların davacı baba ile kalmak istedikleri sabit olup, idrak çağındaki çocukların görüşlerinin menfaatlerine aykırı olduğunu gösteren bir delil bulunmamaktadır. O halde, ortak çocuk Fuat ile Ali Mert’in velayetlerinin davacı babaya verilmesi, davalı anne ile de kişisel ilişkilerinin düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.09.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/15695, Karar No: 2014/23485, Tarih: 03.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15695 E.  ,  2014/23485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİKİLİ ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/141-2013/357

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Dairemizce bozulan ilk kararda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin bozma ilamında özetle, mahkemece hüküm altına alınan alacakların hüküm fıkrasında kalem kalem gösterilmemesinin hatalı olduğu belirtilmiştir. Yerel mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve davanın usulden reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararında özetle, davacıya bir ara kararla bozma ilamı doğrultusunda talep ettiği alacakları kalem kalem bildirmesi için kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde davacının ara kararın gereğini yerine getirmediği belirtilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ara kararın gereğini süresinde yerine getirip getirmediği ve mahkemece verilen bu ara kararın HMK'na uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, bozma ilamında mahkemece hüküm altına alınan alacakların hüküm fıkrasında kalem kalem gösterilmemesinin hatalı olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, davacıya bir ara kararla bozma ilamı doğrultusunda talep ettiği alacakları kalem kalem bildirmesi için kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde davacının ara kararın gereğini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece 09/07/2013 tarihli celsede davacıya bozma ilamı doğrultusunda talep ettiği alacakları kalem kalem bildirmesi için 2 haftalık kesin süre verildiği, davacının verilen kesin süre içerisinde 22/07/2013 havale tarihli dilekçe ile taleplerini kalem kalem ayrıştırdığı ve talep ettiği alacakların miktarlarını da yazdığı anlaşılmıştır. Bir başka anlatımla, davacı verilen kesin süre içerisinde ara kararının gereklerini yerine getirmiştir. Mahkemece, ara kararının gereklerinin süresinde yerine getirilmediğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, davacıya süre verilmesine dair ara karar HMK'na uygun değildir. Ara kararda, verilen kesin süre içerisinde ara kararının gereklerinin yerine getirilmemesinin hüküm ve sonuçlarına yer verilmemiştir.

Hükmün bu nedenle bir kez daha bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8099, Karar No: 2018/870, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8099 E.  ,  2018/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.01.2017 gün ve 2015/196 Esas, 2017/2 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü-dördüncü-sekizinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ve beşinci celseye ait duruşma tutanağında ise üye hakim .... ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3813, Karar No: 2014/21172, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3813 E.  ,  2014/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3384, Karar No: 2010/828, Tarih: 15.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3384 E.  ,  2010/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/09/2008 gün ve 93/190 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanık hakkında duruşmalı,müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanlar vekilinin süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktülün, arkadaşı olan İsmet'in işlediği bir suçu üstlenmesi için sanığa baskı yaptığı, ancak sanığın kabul etmediği ve İsmet’in cezaevine girdiği, bu durumdan sanığı sorumlu tutan maktulün olaydan 40 gün önce gece geç saatlerde sanık ve 3 arkadaşını boş bir inşaata götürdüğü, burada sanığın ayaklarını kendi arkadaşlarına bağlatarak ağır etkili eylemde bulunduğu, üzerinde taşıdığı tabanca ile havaya ateş ettiği, sanığın kaçarak kurtulduğu, bu olaydan sonra da maktülün sanığı her gördüğü yerde tehdit ettiği, maktulün bu eylemlerinden dolayı sanığın olay günü maktulü tabanca ile vurarak öldürdüğü olayda; maktulden kaynaklanan haksız eylemlerin tekrarlanması ve niteliği nedeniyle, haksız tahrikten dolayı 12 ila 18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı

sırada, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/02/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ... ...'ın yokluğunda 18/02/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/4258, Karar No: 2017/8296, Tarih: 28.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4258 E.  ,  2017/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın sahibi olduğu işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği, imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği ve menfaatin sanığa ait olduğu bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilerek, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, ön ödeme önerisinde bulunduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre, suça konu belge hakkında karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17216, Karar No: 2014/19683, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17216 E.  ,  2014/19683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4124, Karar No: 2019/1087, Tarih: 16.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4124 E.  ,  2019/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin davalı tarafça feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda; davacı taraf, 15.10.2014 tarihinde daha öncesinde hiçbir ihtar ve ihbar yapılmadan iş akdine haksız olarak son verildiğini, iş akdine son verilme sebebinin ise sorumlu döküm şefi ile aralarında bir tartışma yaşanması, tartışmanın konusunun da spektro odasının kırılan camı olduğunu, tartışmanın üzerine işyerine küfrettiğinden bahisle sorumlu döküm şefinin işverene şikayette bulunduğunu, işverenin kendisine “neden ekmek yediğin yere küfrediyorsun” dediğini, kendisinin de kesinlikle küfretmediğini, kırılan bir cam nedeniyle sorumlu döküm şefi ile aralarında tartışma olduğunu, asla hakaret ve küfürleşme olmadığını işverene belirttiğini ancak işverenin sorumlu döküm şefinin anlatımlarına inandığını ve iş akdine son verdiğini iddia etmektedir. Davalı taraf davaya cevabında, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, yaşanmış olan tartışma sebebi ile tutulmuş olan tutanaklar, alınmış olan savunmalar sonrasında Disiplin Kurulu kararı ile davacı işçinin iş akdinin İş Kanununun 25/II-(d) bendine göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğinden, yaşanan tartışmanın tarafları davacı ile ...’ın savunmalarının, davalı şirket işçilerinden ...’nin yazılı beyanlarının alındığı ve daha sonra 14.10.2014 tarihli disiplin kurulu kararı ile davacının şirket malına zarar verdiği ve diğer personelin şahsı ve işyeri hakkında küfür ettiğinin şahitlerin ifadeleri ile anlaşıldığından bahisle daha önceki olumsuz davranışlarının da göz önünde bulundurulduğu belirtilerek davacının iş akdinin İş Kanununun 25/2-d bendine göre derhal feshine oybirliğiyle karar verildiği, olaya tanık olduğu belirtilen işçi ...’nin davalı şirkete verdiği yazılı beyanında ise, davacının ve ...’nin tartıştığını, davacının (kullandığı kelimeler belirtilerek) küfrettiğini belirttiği görülmektedir. Yargılama esnasında dinlenilen davacı tanıklarının görgüye dayalı olayı aydınlatıcı beyanda bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Davalı taraf ise olaya tanık olduğu belirtilen ...’yi dinletmediği gibi hiçbir tanığı da delil olarak göstermemiştir. Mahkemece, iş akdinin haklı nedenle feshedildiği sonucuna ulaşılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar dosyaya sunulan davalı şirket işçilerinden ...’nin davalı şirkete yazılı beyanında davacının olayda sinkaflı küfür ettiği belirtilmiş ise de davalı şirket bu kişiyi tanık olarak yargılama esnasında dinletmemiş olup taraf iddia ve savunmaları ile dosya kapsamına göre, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin ispat külfeti kendisinde olan davalı işverence davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiği ispat edilemediğinden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.