muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7755, Karar No: 2024/2005, Tarih: 21.02.2024

2. Davalılar Nuray ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı ... vekil temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

4. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

5. Davalılar ... vd. Vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

7. Davalılar ... vd. Vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

8. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmaz 129 ada 295 parsel olduğu hâlde, kararda hatalı ada/parsel yönünden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmaz 129 ada 295 parsel olduğu hâlde, kararda hatalı ada/parsel yönünden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

5. Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/272 Esas sayılı dosyasında davalı olup, aynı zamanda eldeki dosyada da davalı konumunda olan hissedarların, hisselerine düşen kamulaştırma bedelinin, 2017/272 Esas sayılı dosyanın kesinleşen sonucuna göre üçer aylık vadeli hesapta bekletilerek hisseleri oranında hak sahiplerine 02.04.2018 tarihinden istinaf karar tarihi olan 07.12.2022 tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle beraber ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci ve 2 nci bentlerinde yer alan "192" sayısının hükümden çıkartılarak "129" sayısının yazılmasına; 4 üncü bendinin (a) fıkrasında yer alan "hisseleri oranında hak sahiplerine 02.04.2018 tarihinden itibaren " cümlesinin çıkarılarak yerine "üçer aylık vadeli hesapta bekletilerek hisseleri oranında hak sahiplerine 02.04.2018 tarihinden istinaf karar tarihi olan 07.12.2022 tarihine kadar işleyecek" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılar ... vd., ... vd., ..., ..., ... ve ...'tan peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12961, Karar No: 2024/8020, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12961 E.  ,  2024/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/228 E., 2023/717 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 29.07.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca, 03.09.2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 21.09.2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/1276 Esas, 2019/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

D. Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.06.2019 tarih, 2019/1318 Esas, 2019/1703 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanmasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince geri bırakılmış, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve karar 27.06.2019 tarihinde kesinleştirilmiştir.

E. Sanığın 29.08.2022 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarih, 2023/228 Esas, 2023/717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanarak, 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine veya ertelenmesine karar verilmesini için temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

29/07/2018 tarihinde sanığın polis tarafından yakalandığında alınan idrarında yapılan tahlilde metaboliti morfin olan opiyat (eroin) kimyasal maddesinin pozitif çıktığının tespit edildiği, böylece sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği, sanığın uyuşturucu kullandığı tespit olunmakla, bu eylemi nedeniyle 03/09/2018 tarihinde dava açılmasının ertelenmesine dair karar verildiği, bu kararın 13/09/2018 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine rağmen, 21/09/2018 tarihinde sanığın polis tarafından yakalandığında alınan idrarında yapılan tahlilde metaboliti morfin (eroin) olan opiyat kimyasal maddesinin pozitif çıktığının tespit edildiği, sanığın bu şekilde hakkında verilen dava açılmasının ertelenmesi kararının kendisine tebliğ edildikten sonra tekrar kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, suç tarihinden önce kendiliğinden sağlık kuruluşuna başvurduğundan her ne kadar sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın; vücut örneği analiz raporu ile sabit olduğu üzere 29/07/2018 tarihinde uyuşturucu madde kullandığı, 29.07.2018 tarihli iş bu uyuşturucu madde kullanmak eylemine ilişkin Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/09/2018 tarih 2018/43998 Soruşturma - 2018/808 Karar sayılı kararı ile KDAE kararı verildiği, söz konusu kararın 13/09/2018 tarihinde ''usulüne uygun'' şekilde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 21/09/2018 tarihinde de yine vücut örneği analiz raporu ile sabit olduğu üzere uyuşturucu madde kullandığı, bu suretle sanık hakkındaki KDAE kararı kaldırılıp kamu davası açıldığı, yerel Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ''Ceza Verilmesine Yer Olmadığına'' karar verildiği, dosyada mevcut Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi rapor içerikleri, SBÜ Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi rapor içerikleri Dairemizce de incelenmiş ve sanığın; 2012 yılında 2016 yılında Uyuşturucu Madde Kullanmaktan tedavi gördüğü anlaşılmış ise de; TCK'nun 192/4 maddesinde ''Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı soruşturma başlatılmadan önce resmî makamlara başvurarak tedavi ettirilmesini isterse, cezaya hükmolunmaz.'' şeklindeki belirleme ve yargılama konusu edilen; 29.07.2018 ve 21.09.2018 tarihli ''kullanmak'' eylemlerine ilişkin hakkında soruşturma başlamadan önce tedavi ettirilmesini istemeye yönelik herhangi resmi bir başvurusu bulunmaması nedeni ile ''Ceza Verilmesine Yer Olmadığına'' şeklindeki kararın verilemeyeceği, sanığın entegrasyon sorgulaması neticesinde ''ihlal'' eylemi bulunmaması nedeni ile; kovuşturma şartı henüz gerçekleşmediğinden ''durma'' kararı verilip verilmeyeceğinin yerel Mahkemesince değerlendirilmesi için ''Hükmün Bozulmasına'' karar verilmesi gerekirken; sehven, sanık hakkında ''Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına'' karar verildiği, söz konusu kararın 27.06.2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın; 5 yıllık denetim süresi içinde Uyuşturucu Madde Kullanmak suçunu işlediği gerekçesi ile Konya 2 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/762 Esas 2022/976 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulduğu, ihbara konu suç tarihinin de 29.08.2022 tarihi olması nazara alınarak; sanık hakkındaki hüküm aynen açıklanma zorunluluğu nedeni ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 29.07.2018 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 03.09.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, sanığa 13.09.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 29.09.2018 tarihinde kesinleştiği, sanığın ihlal sayılan 21.09.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminin sözü edilen 03.09.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği anlaşılmakla, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından, sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmemesi nedeniyle kamu davasının durmasına karar verilmesi ve kararın infazının devamı için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarih, 2023/228 Esas, 2023/717 Karar kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2390, Karar No: 2016/13897, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2390 E.  ,  2016/13897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ...-....vekili, Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/10/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 14.182.16.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalılar ... ve .... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve .... ve feri müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar Mepsaş ve ... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/8581, Karar No: 2014/1035, Tarih: 03.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8581 E.  ,  2014/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/98122

Kötü muamele suçundan sanık M.. F..'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2009 gün ve 2008/1741 Esas, 2009/2396 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin tüm aşamalarda kendi rızası ile hiç kimsenin baskısı olmadan, okul harçlığını çıkarmak üzere caddede sakız sattığını beyan ettiği, sanığın da mağdurenin, kendisinin haberi olmadan çalıştığını istikrarlı şekilde ifade ettiği, dosya içeriğinde de mağdurenin zorla çalıştırıldığına ilişkin bir tanık anlatımı ya da bu yönde bir kolluk tutanağının bulunmadığı ayrıca hükmün gerekçesinde atıfta bulunulan Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümlerinin ihlali derecesinde çocuğun zihinsel, ahlaksal, ruhsal ve toplumsal gelişimi için zarar teşkil edecek, ağır ve tehlikeli bir işte çalışmadığı ve çocuğun aynı zamanda eğitimine devam ettiği anlaşıldığından unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17784, Karar No: 2009/15397, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17784 E.  ,  2009/15397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,Mayıs-2006 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, davacının Mayıs 2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemineilişkindir.

Mahkemece, davacının 20.04.1982-05.08.1992 tarihleri arasındaki dönemde vergi kaydı zirai olduğundan ve bu dönemde başkaca vergi, mesleki kuruluş ve esnaf sicil kaydı bulunmadığı gerekçesiyle ... sigortalısı sayılmayacağından, dolayısıyla yaşlılık aylığı koşulları da oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 16.04.1992 tarihli giriş bildirgesine istinaden, 01.01.1974 tarihinde başlayan vergi kaydı esas alınarak 20.04.1982 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.