muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10508, Karar No: 2012/13830, Tarih: 11.07.2012

III-Sanık müdafiinin “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın 2005 takvim yılına ilişkin olarak sahte fatura kulanmak suçunu -1- kez işlediği gözetilmeksizin infazda karışıklığa sebebiyet verecek şekilde aynı suçtan -2- kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7821, Karar No: 2013/11810, Tarih: 22.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/7821 E.  ,  2013/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2008 ve 27.02.2013 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık savunmanının temyizinin, hırsızlık suçundan verilen beraat kararının yanında sanık hakkında suç eşyasını kabul etmek suçundan Cumhuriyet Başavcılığına suç duyurusuna bulunulmasına yönelik olup, temyizin beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin, geceleyin, şikayetçi olan yakınanın iş yeri kapısını zorlayarak maddi zarar vermek suretiyle açarak hırsızlık suçunu işlediklerinin

./..

-2-

anlaşılması karşısında; eylemlerinin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 151/1 ve 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan mala zarar verme ve geceleyin birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) UYAP sisteminden yapılan sorgulamada hüküm tarihinde başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü olduklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'nin karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluklarında hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

1-) UYAP sisteminden yapılan sorgulamada hüküm tarihinde başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü olduklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'nin karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluklarında hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-) Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'nın azmettirmesiyle, sanıklar ..., ..., ... ve kararı temyiz etmeyen bir arkadaşlarının, yakınanın iş yerinden çelik kasayı çalarak bir brandaya sarılı halde yol kenarında beklettikleri, kasayı götüremeyeceklerini anlayan sanık ...'nin abisi sanık ...'yi telefon ile arayarak bir araç bulmasını istediği, sanık ...'ninde internet kafede yanında bulunan sanık ...'ya bir kuş kafesinin taşınması gerektiğini söyleyerek yardım istediği ve bir kamyonet ile sanık ...'nın şoförlüğünde birlikte çağrılan yere gittikleri, burada sanık ...'nın araçtan inmediği, sanıklar ..., ... ve ... tarafından yol kenarında brandaya sarılı olarak duran kasanın araca yüklenmesinden sonra kasanın sanık ...'nin evinin yanına bırakıldığı, sanık ...'nın yol kenarında yüklenen brandaya sarılı taşınan eşyayı kuş kafesi olarak bildiğini söylemesi, kasadan çıkan eşyalardan sanığa pay verilmemesi ve sanığın başlangıçtan beri suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında, yüklenen suçu işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

./..

-3-

3-) Sanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında 3 adet bilezik ve sekiz doları sanık ...'nin ise tabancanın bulunduğu yeri söyleyerek yakınana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; tam bir iade bulunmadığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddesi uyarınca, kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

4-) Sanık ...'nin, yakınanın iş yerinden çalınan kasanın taşınması için diğer sanık ...'nin telefon ile araması üzerine temin ettiği araca kasayı sanıkların hakimiyet alanına çalınan mal girmeden yol kenarından yüklediğinin anlaşılması karşısında sanığın hırsızlık eylemine 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesine göre fail olarak katıldığı gözetilmeyerek, aynı Yasa'nın 39/1. maddesi ile cezasından indirim yapılması,

5-) UYAP sisteminden 20.05.2013 tarihinde alınan sanık ...'e ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 06.12.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCY’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-) UYAP sisteminden 20.05.2013 tarihinde alınan sanık ...'e ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 06.12.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCY’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından sanık ...'nin kazanılmış hakkının korunmasına, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/17561, Karar No: 2014/615, Tarih: 16.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/17561 E.  ,  2014/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2012

NUMARASI : 2011/60-2012/59

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/03/1995 - 14/08/2000 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 maddesi kapsamında, itibari hizmet süresinin olduğuna ve bu sürelerin hizmet süresine eklenmesine, tüm bunların emeklilik işleri sırasında dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 01.03.1995-14.08.2000 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 maddesi kapsamında itibari hizmet süresinin olduğunun tespitini ve bu süresinin hizmet süresine eklenmesini, tüm bunların emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 01.03.1995-14.08.2000 tarihleri arasında laminasyon makinası operatörü olarak çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, keşifte dinlenen tanıklarca, davacının laminasyon yani baskısı bitmiş malzemelerin birleştirilmesi işini yaptığı, bu işin de matbaa makinalarının bulunduğu baskı bölümünde olduğu, laminasyonda çalışanların da aynı kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde aynı bölümde çok fazla kişinin çalıştığı, gürültülü ortamda çalıştıklarına ilişkin işyeri ve çalışma ortamına dair bilgiler verdikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan, sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, davacının "basım" işinde çalışmadığı, değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak laminasyon işini yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının "basım" işinde çalışmadığı, değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak laminasyon işini yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı B.. T..'ye iadesine,16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32923, Karar No: 2013/19711, Tarih: 06.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/32923 E.  ,  2013/19711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca hükmolunan 75 ... adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi uyarınca bir ... karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması halinde sonuç cezanın 1.500 TL adli para cezası olması gerektiği halde yapılan hesap hatası sonucu, sonuç cezanın 3000 TL adli para cezası olarak belirlenmiş olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı hale geldiği belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 75 ... karşılığı adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi uyarınca beher günü 20 TL'sından takdir edilerek sonuç cezanın belirlenmesi sırasında, hesap hatası sonucu 1.500 TL yerine, 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 62, 52/2 maddelerinin uygulanması sonucu bulunan sonuç adli para cezasının 1.500 TL olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4594, Karar No: 2015/2086, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4594 E.  ,  2015/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11193, Karar No: 2023/10298, Tarih: 03.07.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11193 E.  ,  2023/10298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/718 E., 2023/1091 K.

DAVA TARİHİ : 03.02.2020

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında ... 1. ... Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2009 yılından beri davalı Üniversitenin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları A.B.D. Çocuk Nörolojisi bölümüne bağlı olarak EMG laboratuvarlarında EMG teknisyeni olarak çalıştığını, kendi mesleğini yapmasına rağmen davalı İdarenin Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarına bilgisayar işletmeni olarak bildirimde bulunduğunu, 01.04.2018 tarihinde 4/D kadrosuna geçerek gerekli evrakların teslim edilmesine rağmen çalışma kodunda değişikliğe gidilmediğini, bu defa veri giriş elemanı olarak gösterildiğini, EMG teknisyeni olarak çalışmakta iken veri giriş elemanı olarak gösterilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek çalışma kodunun (5328) elektronörofizyoloji olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının hizmet alım kapsamında alt yüklenici firma işçisi olarak 20.10.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, meslek kodunun bilgisayar işletmeni olarak bildirildiğini, davacının 01.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, geçiş aşamasında veri giriş elemanı meslek adı ile işe giriş bildirgesinin düzenlendiğini, davacının tüm resmî görevlendirmelerinin bilgisayar işletmeni olarak yapıldığını, elektronörofizyoloji teknikeri veya EMG teknisyeni olarak görevlendirilmesinin söz konusu olmadığını, sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerin öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceğini, diğer taraftan EMG teknikeri olabilmek için meslek yüksekokullarının elektronörofizyoloji ön lisans programını bitirmenin gerekli olduğunu, davacının mesuliyet belgelerine bakıldığında buna ilişkin ön lisans diploması bulunmadığını, davacının eğitimini almadığı ve mezun olmadığı bir bölüme ilişkin unvan almasının hukuken mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Fer'î müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; haksız ve hukuka aykırı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Fer'î müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; haksız ve hukuka aykırı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/109 Esas, 2021/134 Karar sayılı kararı ile; 01.04.2008 tarihi itibarıyla kadroya geçirilen davacının veri giriş elemanı meslek adı ile SGK'ya işe giriş bildirgesinin düzenlendiği, davacının tüm resmî görevlendirmelerinin bilgisayar işletmeni olarak yapıldığı, EMG teknisyeni olabilmek için Meslek Yüksek Okullarının elektronörofizyoloji ön lisans programını bitirmenin gerekli olduğu, ancak davacının sicil dosyasındaki mesuliyet belgelerine bakıldığında elektronörofizyoloji ön lisans diplomasının bulunmadığı, davacının eğitimini almadığı, mezun olmadığı bölüme ilişkin unvan almasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/2453 Esas, 2021/2868 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında davanın reddine karar verildiği, bu kararın davacı vekiline 12.05.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 11.....2021 tarihinde sunulan gerekçeli istinaf dilekçesinin, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesinde düzenlenen süreden (2 hafta) sonra verildiği; 6100 sayılı Kanun'un 355 ve 342 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında dosya incelenerek istinaf talebinin esastan reddi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2022 tarihli ve 2022/14647 Esas, 2022/16486 Karar sayılı ilâmı ile; Bölge Adliye Mahkemesince gerekçe ve hüküm kısımlarında, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından süresinden sonra istinaf dilekçesi sunulduğu buna göre başvurunun süresinde olmadığının açıklandığı, kabul şekline göre; 6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesi gereği başvurunun süresi içinde yapılmadığı belirlendiğinde, aynı Kanun'un 346 ncı maddesi ile 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi dikkate alınarak istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesince, belirtilen husus gözetilmeden 6100 sayılı Kanun'un 342 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 355 inci maddeleri kapsamında inceleme yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin usule aykırı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekiline 12.05.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 11.....2021 tarihinde sunulan gerekçeli istinaf dilekçesinin, 7036 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesinde düzenlenen süreden (2 hafta) sonra verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 346 ve 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi dikkate alınarak süre yönünden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının EMG teknisyeni olduğunun dosyadaki delillerle sabit olduğu, fiilen bu işi yaptığını, İlk Derece Mahkemesi'nin ön lisans diploması olmaması gerekçesiyle davayı reddetmesinin hukuka aykırı olduğunu, yetki belgesi ile davayı takip eden avukata değil yetki veren avukata gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin hatalı olduğunu, talepleri üzerine gerekçeli kararın 13.....2021 tarihinde tekrar tebliğ edilmesi üzerine süresinde istinaf dilekçesi sunduklarını, yeterli araştırma yapılmadan dosya üzerinden istinaf başvurusunun reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının istinaf başvurusunun süresinde yapılıp yapılmadığı ve buna göre Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci maddeleri ve 341 ila 360 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2951, Karar No: 2021/2244, Tarih: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/2951 E.  ,  2021/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

07/04/2014 havale tarihli dilekçe ile şikayetçi kurum adına davaya katılma talebini ifade eden ve mahkemeye dilekçe sunan şikayetçi vekilinin yerel mahkeme hükmünü temyiz ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19/06/2012 gün 2012/2-638 Esas sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa yolunda da davayı takip iradesini eylemli olarak ortaya koyduğu ve bu davranışın yerel mahkemece karara bağlanmayan katılma talebinin temyiz merciince incelenip karara bağlanmasına yönelik bir istemi de içerdiği anlaşıldığından, sanığa yüklenen suçtan katılma hakkı bulunup CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı olan şikayetçi Bursa Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın aynı yasanın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Serbest muhasebeci olan sanık hakkında dava dışı Yalova Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 464 044 1794 vergi numaralı mükellefi Onur Huy isimli şahıs tarafından gerçekleştirilen sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma fiillerine maddi menfaat gözetmeksizin yardım etmek suretiyle iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında ; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Yalova Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 464 044 1794 vergi numaralı mükellefi Onur Huy hakkında düzenlenen inceleme raporlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi ile aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, Ömer Huy hakkındaki sahte fatura düzenleme eyleminin sübut bulduğunun anlaşılması halinde ise muhasebeci olan sanık ...'ın, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında mükellef şirketin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiğinin tespit edilmesi sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre ise;