muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1840, Karar No: 2024/6694, Tarih: 23.09.2024

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hisse satış sözleşmesinin taraflarının İBB ve TASS A.Ş. olduğunu, 16.06.2011 tarihli HSS'den sonra TASS A.Ş ile İDO'nun devralma yoluyla birleştiğini, İDO A.Ş'nin TASS A.Ş.'yi tüm aktif ve pasifleri ile devraldığını, bu hususun 22.05.2012 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlandığını, devrolunan TASS A.Ş. tüm aktif ve pasifleri ile devralan İDO A.Ş.'ye geçtiğinden, TASS A.Ş.'nin tarafı olduğu hisse satış sözleşmesinden ... tüm hakların birleşmenin tescili ile İDO A.Ş.'ye geçtiğini, davanın tek dayanağının HSS olmadığını, mevcut uyuşmazlıkların aslında HSS'den önce İDO A.Ş.'nin tarafı olduğu sözleşmelerden kaynaklandığını, maddi olayların dilekçelerinde açıklandığını, hukuki nitelendirmenin hâkim tarafından yapılması gerektiğini, bir an için davacının hisse satım sözleşmesine dayanarak hak iddiasında bulunamayacağı kabul edilse dahi, diğer kullanım hakkı sözleşmeleri, açık alan kira sözleşmeleri, vs hakkında taleplerinin değerlendirilmesi gerektiğini, kullanım hakkı 30 yıllığına İDO A.Ş.'ye devredilen 779 ada 1 ve 2 nolu parsellere ilişkin sözleşmeye göre İBB'nin bu taşınmazları boş teslim borcu altına girdiğini, istinaf mahkemesi kararında da tespit edildiği üzere 779 parsel 1 no.lu taşınmazın boş tesliminin gerçekleşmediğini, davacının istinafa cevap dilekçesinde, 2019 Ekim ayı itibarı ile lojmanların boşaltıldığı belirtilmek suretiyle bu hususun ikrar edildiğini, bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere 779 ada 2 nolu parsele fiziki erişim için tek yolun 779/1 nolu parsel olduğunu, dosyaya sundukları uzman görüşüne göre 1 nolu parsele erişim verilmemesinin 2 nolu parsele olan fiziki erişimi imkansız hale getirdiğinden parselin teslimi ile ilgili borcun ifa edilmiş sayılmayacağını, 2 nolu parselin boş teslim edildiğine dair dosyaya delil sunulmadığı gibi 2 nolu parsele erişimin ancak 1 nolu taşınmaz üzerinden yapılabilecek olması karşısında 2 nolu parselin de teslim borcunun ifa edilmediğini, bahsekonu taşınmazların sözleşmeye uygun boş teslim edilmemesinden dolayı müvekkili şirketin zararı olduğunu, istinaf mahkemesince Ro-Ro hattı projesi ile ilgili olarak sözleşmede taahhüt bulunmadığı, bu proje yapılsaydı doğması muhtemel gelirlerin yoksun kalınan kâr başlığı adı altında talep edilemeyeceğinin kabul edildiğini, ancak yoksun kalınan kârın talep edilebilmesi için yoksun kalınan kâra esas olacak işin sözleşmede taahhüt edilmesinin öneminin olmadığını, kaldı ki sözleşme ile yapılan taahhüdün olduğunu, aslolanın sözleşme ihlali sonucunda ... yoksun kalınan kâra ilişkin zararın uygun illiyet bağı sınırları içinde o ihlalden kaynaklandığının mevcudiyeti olduğunu, Ro-Ro projesinin yapılması için gerekli ön hazırlıkların icra edildiğini ancak projenin tamamlanamamasının tek nedeninin arazinin İDO A.Ş

... yoksun kalınan kâra ilişkin zararın uygun illiyet bağı sınırları içinde o ihlalden kaynaklandığının mevcudiyeti olduğunu, Ro-Ro projesinin yapılması için gerekli ön hazırlıkların icra edildiğini ancak projenin tamamlanamamasının tek nedeninin arazinin İDO A.Ş.'ye boş teslim edilmemiş olması olduğunu, ilgili arazilerin ambarlı Ro-Ro projesi için özgülendiğini, ihale sürecinde verilen tanıtım dökümanında ve ihaleyle ilgili muhtelif belgelerin yer aldığı veri odasında Ro-Ro projesiyle ilgili çok sayıda bilgi ve belgenin yer aldığını, bunları inceleyen alıcıların Ambarlı Ro-Ro projesinin hayata geçmeyeceğini düşünmelerinin mümkün olmadığını, aksine projenin neredeyse bittiği ve yer teslimi ile inşaata başlanacağı düşüncesinin tabii olduğunu, HSS'de İBB'nin EÜAŞ ile yaptığı protokolden ... yükümlülüklerini ifa edeceğini girişim grubuna da taahhüt ettiğini, tüm bu verilere göre istinaf mahkemesi kararının aksine davalının Ro-Ro hattı projesi ile verilmiş bir taahhüdünün olmadığının söylenemeyeceğini, 779 parseldeki taşınmazlar ile Ro-Ro projesi arasında illiyet bağı olduğunu, istinaf mahkemesi kararında, 779/2 parselin boş olarak teslim edilmemesi kapsamında zararın ne olduğunun somutlaştırılmadığı gerekçesine yer verilmişse de, dilekçelerinde, bu alanın boş teslim edilmemesi sebebi ile yoksun kalınan kârı talep ettiklerinin açıklandığını, boş teslim borcunun yerine getirilmemesi sebebi ile projenin gerçekleştirilememesi sebebiyle ... kâr kaybının mali bilirkişiler tarafından tespit edildiğini, somutlaştırılmış olsa idi bilirkişilerce bu tespitin yapılamayacağını, istinaf mahkemesince hem bahsekonu alanların belli amaca özgülendiğinden kiralama yapılamayacağını belirttiğini hem de bununla çelişik olarak diğer kira dışı talepleri bakımından bu taşınmazların Ambarlı Ro-Ro hattı ile ilişki kurulamayacağı gerekçesine yer verdiğini, özgülenmiş proje alanında projenin niteliğinden kaynaklanan kiralamanın mümkün olduğunu, 779/1,2 nolu parsellere ilişkin kullanım hakkı sözleşmelerinin akit tarihleri (07.03.2011, 28.03.2011) dikkate alındığında bu denli bir gecikmenin müvekkili tarafından öngörülebilir bir husus olmadığını, İBB'nin dürüstlük kuralı ilkesi gereği EÜAŞ ile yapmış olduğu protokol gereği yükümlülüklerini bir an önce yerine getirmesi gerektiğini, hukukçu bilirkişi raporunda yer alan tespite göre davalının noter onay tarihinden itibaren temerrüde düşmüş olduğunu, davalının önceki tarihlerde de imar planı tadilatı yaptığını ancak ilgili idarelerce iptal davasına konu edilmesi sonucu iptal edildiğini bu planların iptal edilmesinin sebebinin hukuka aykırı hazırlanmış olması olduğunu, bu hukuka aykırılıktan da davalının sorumlu olduğunu, imar planının iptal edilmesinin davalının kendi kusurundan kaynaklandığını, sonuç itibarı ile davalının müvekkili ile aralarındaki iki farklı sözleşmeyi ihlal ettiğini, birinin 779 parseldeki arazilerin boş teslimi borcu, diğerinin hisse devir sözleşmesi olduğunu, zira hisse devir sözleşmesi 8

.32 maddesine göre İBB'nin EÜAŞ'a karşı yükümlülüklerini yerine getireceğine dair taahhüdünün ihlali olduğunu, dosyaya sundukları uzman görüşünde, hukuka aykırı olduğu varsayımı ile iptal edilen imar planından sorumlu olan İBB'nin ağır kusurlu olduğunu, belediyenin imar mevzuatını bilmediğinin kabul edilemeyeceğini, imar plan tadilatının iptal edilmesinde İBB'nin ağır kusurlu olduğunu, Eskihisar-Topçular hattına ilişkin olarak, İBB'nin Kocaeli ve Yalova Belediyeleri ile protokol imzalayarak bu hat üzerinde münhasıran işletmecilik hakkı edindiğini, İBB'nin münhasıran bu hat üzerinde taşıma yapmak üzere İBB'nin açtığı ihale sonucu İDO'nun ihaleyi kazandığını, özelleştirme ile bu hakların müvekkiline devredildiğini, hisse satış sözleşmesi imzalanırken bu hatta münhasır işletmecilik yapacağı izlenimi verilip verilmediğine dair istinaf itirazlarının karşılanmadığını, ilgili hatta faaliyet gösterme hakkının Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş'den İBB'ye, İBB'den de İDO A.Ş.'ye devredildiğini, Deniz Yoluyla Yapılacak Düzenli Seferlere Dair Yönetmelik'te HSS imzalandığı sırada yapılan değişiklik ile kalkış veya varış noktası büyükşehir belediyesi olan yerlerde hat izni başvurusunun değerlendirilebilmesi için mevcutta faal olanlar hariç büyükşehir belediyesinden ruhsat belgesi alınması şartı getirildiğini, İBB'nin açtığı ihaleyi kazanan İDO A.Ş.'nin İBB'nin düzenlediği ruhsat belgesini edindiğini, aksi takdirde hat üzerinde taşımacılık yapılmasının mümkün olmadığını, İBB'nin de başka kişilere bu hatta ruhsat vermesinin mümkün olmadığını, bu statükoya güvenerek İDO A.Ş.'yi alan yatırım grubunun hisse devri karşılığı yüksek bedel ödediğini, ancak İDO A.Ş. özelleştirildikten sonra davalının ilgili hatta başka şirketlere hat izni verdiğini, İlk Derece Mahkemesi kararında bu hatta 3. kişiler tarafından yapılan Ro-Ro taşımacılığına ilişkin lisansların Kocaeli ve Yalova Belediyeleri tarafından verildiğini tespit ettiğini, İBB'nin bu belediyelerle yaptığı hat imtiyaz devri protokollerine dayanarak ihlali önlemek için gerekli hukuki yollara başvurması gerekirken müvekkili şirketin zarar etmesine göz yumulduğunu, İDO A.Ş.'nin bu hatta münhasır yetkisinin olmadığı kabul edilse dahi, hisse devri sözleşmesi öncesi görüşmeler ve İBB tarafından sunulan tanıtım dökümanında İDO A.Ş

. kişiler tarafından yapılan Ro-Ro taşımacılığına ilişkin lisansların Kocaeli ve Yalova Belediyeleri tarafından verildiğini tespit ettiğini, İBB'nin bu belediyelerle yaptığı hat imtiyaz devri protokollerine dayanarak ihlali önlemek için gerekli hukuki yollara başvurması gerekirken müvekkili şirketin zarar etmesine göz yumulduğunu, İDO A.Ş.'nin bu hatta münhasır yetkisinin olmadığı kabul edilse dahi, hisse devri sözleşmesi öncesi görüşmeler ve İBB tarafından sunulan tanıtım dökümanında İDO A.Ş.'nin bu hatta elde ettiği kârın kendisinin münhasır işletmeci olduğu kabulüyle hesaplandığını ve bu statükonun devir edeceği yönünde izlenim uyandırılarak hisse devir bedelinin yükseltilmesine sebep olunduğunu, davalının da cevap dilekçesinde bu iddialarını destekler mahiyette açıklamalarının yer aldığını, bu hususlar İlk Derece Mahkemesi kararında değerlendirilmediği gibi itirazlarına rağmen istinaf mahkemesince de göz ardı edildiğini, müvekkiline devredilen taşıma yetkisinin, davalıdan kaynaklanan bir kusur olmasa bile gelinen noktada sözleşmenin kurulduğu aşamadaki şartların müvekkili aleyhine ağır sonuçlar doğuracak şekilde değiştiğini, müvekkili şirketin ecrimisil tahakkukuna maruz bırakılmasının, hisse devir sözleşmesinin 8.17 maddesine göre davalı beyanın gerçeği yansıtmadığını gösterdiğini, vekâlet ücreti hesabına ilişkin itirazlarının gereği gibi değerledirilmediğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, özelleştirme kapsamında davacı şirketin hisselerinin tamamının devrine ilişkin 16.06.2011 tarihli sözleşme uyarınca davalı Belediyenin EÜAŞ ile imzalandığı protokole ilişkin yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği, kullanım hakkı sözleşmesi imzalanan alanlara ilişkin ecrimisil tahakkuk ettirilmesinde davalının sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, Eskihisar-Topçular hattında davacı dışında diğer şirketlerin taşıma hakkının olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre özelleştirme konusu davacı şirketin zararının doğup doğmadığı, davacının dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı, doğmuşsa davacının zararını talep edip edemeyeceği ile takdir olunan ücreti vekâlet noktasında toplanmaktadır.

Dava ise, hisse devri sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülük ihlalinden dolayı doğduğu ileri sürülen zararın tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6098 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 219 vd maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23, 489 vd maddeleri.

3.02.01.2020 tarihli ve 30996 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

3.02.01.2020 tarihli ve 30996 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince, davalı ile EÜAŞ arasında imzalanan protokol uyarınca, davalının alan teslimini kısmen yerine getirdiği, EÜAŞ lojmanlarının bulunduğu alanın teslimi ifasının imar planına yönelik davalar nedeniyle gecikmesinde davalının ağır kusurunun bulunmadığı, davacının iddia olunan zarardan sorumlu tutulamayacağı, Eskihisar-Topçular hattına ilişkin taşımacılığın münhasıran davacı tarafa verileceğine ilişkin olarak HSS'de taahhüt bulunmadığı gibi bu hatta yapılan lisanslı taşımaların davalı tarafından verilen bir lisanstan kaynaklanmadığı, EÜAŞ lojmanlarından dolayı teslimi geciken parsel yönünden davacının zarar-ziyan isteyemeyeceğinin resmî senetle kararlaştırıldığı, davacı şirketin basiretli tacir olarak imzaladığı HSS ve intifa hakkı sözleşmesindeki sorumsuzluk anlaşmasıyla bağlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince ise, davacının üç ana başlık altında sıraladığı zararının ne olduğunu somutlaştırmadığı, davacının, davaya dayanak gösterilen hisse satış sözleşmesinin tarafı/alıcısı değil, hisseleri özelleştirilen ve satışa konu edilen şirket olduğu, HSS ile tazminat talep hakkının alıcı tarafa tanındığı, davalının HSS'deki beyan ve taahhütlerinin muhatabının davacı değil alıcı taraf olduğu, hisse satış bedelini teklif edenin ve ödeyenin de davacı olmadığı, bu sebeple sözleşme bedelinden indirim talep etme hakkının da davacıya ait bir hak olmadığı, HSS ve ihale şartnamesinde Ambarlı-Bandırma arası çalıştırılması planlanan Ro-Ro hattı projesi ile ilgili herhangi bir açıklama veya davalı tarafından üstlenilmiş bir yükümlülük bulunmadığı, sadece davalının EÜAŞ ile imzaladığı protokoldeki yükümlülüklerin yerine getireceğini kabul ettiği, bu protokole aykırılık halinin protokolün ve HSS'nin tarafı olmayan davacı için bir tazminat hakkı doğurmayacağı, davacının, zarara ilişkin iddialarının HSS ile bağlantılı iddia ve talepler olmadığı, bizzat davacı İDO'nun tarafı olduğu HSS öncesi imzalanan kullanım hakkı sözleşmelerinde yer alan hükümlere göre davacıya tazminat hakkı tanınmadığı, Ro-Ro hattının faaliyete geçebilmesi için alan tesliminin tek başına yeterli olmadığı, diğer işlemlerin de davalının sorumluluğunda olmadığı, Eskihisar -Topçular hattının işletilmesi konusunda HSS veya ihale şartnamesinde davacıya münhasır işleticilik hak ve yetkisi tanındığına dair bir hüküm bulunmadığı, bulunsa dahi sözleşme tarafının davacı olmadığı, davacı tarafından işletme hakkı kendisine devredilen hatta bizzat davalı tarafından 3. bir şirkete işletme hakkı verildiğini ispata yarar delil sunulmadığı, ıslah edilen bedele göre nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1.Özelleştirme kapsamında yapılan ihale sonucu davacı şirketin tüm hisselerinin satışına ilişkin 06.11.2011 tarihli sözleşme davalı İBB, İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel İşletmeleri Genel Müdürlüğü, İstanbul Beton Elemanları ve Hazır Beton Fabrikaları San. ve Tic. A.Ş., Hamidiye Kaynak Suları San. Turz. ve Tic. A.Ş., İstanbul Ulaşım Haberleşme ve Güvenlik Teknolojileri San. ve Tic. A.Ş. ile ihaleyi kazanan dava dışı TASS Denizcilik ve Ulaştırma Hizmetleri Turz. San. ve Tic. A.Ş., Tepe İnş. San. A.Ş., Akfen Holding A.Ş., Souter Investments LLP, Sera Gayrimenkul Yat. ve İşl. A.Ş. arasında imzalanmış olup bu sözleşmenin ekleri ile şartname dosya içine alınmıştır. Her ne kadar davacı İDO sözleşmenin tarafı olmayıp, hisseleri sözleşme konusu ise de hem Ambarlı- Bandırma hattında, hem de Eskihisar- Topçular hattında taşımayı bizzat İDO'nun kendisi yapacağından davada ileri sürülen yükümlülük ihlalleri nedeniyle zarar doğması halinde, bu zarara bizzat davacı katlanacağından İDO'nun dava açmakta hukuki yararının bulunduğu ve bu şirketin özelleştirme kapsamında hisselerini devralanlar artık İDO'nun pay sahipleri olduğundan davacının dava ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda hisselerinin satış bedelinden ayıp nedeniyle indirim talebi hariç (zira, ayıptan ... hakların ileri sürülmesi hisseleri satın alanlara aittir), varsa sözleşmenin ihlalinin ispatı halinde fiili ve yoksun kalınan kâra ilişkin zararı talep hakkı açısından davacının taraf ehliyeti mevcuttur. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince tüm talepler yönünden davacının taraf ehliyetinin bulunmadığı yönündeki gerekçesi doğru olmamıştır.

Bu durumda hisselerinin satış bedelinden ayıp nedeniyle indirim talebi hariç (zira, ayıptan ... hakların ileri sürülmesi hisseleri satın alanlara aittir), varsa sözleşmenin ihlalinin ispatı halinde fiili ve yoksun kalınan kâra ilişkin zararı talep hakkı açısından davacının taraf ehliyeti mevcuttur. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince tüm talepler yönünden davacının taraf ehliyetinin bulunmadığı yönündeki gerekçesi doğru olmamıştır.

2.Davacı, EÜAŞ ile davalı arasında imzalanan ve HSS'de de uyulacağı taahhüt edilen 17.01.2011 tarihli protokol gereğinin yerine getirilmemesinden dolayı zarar gördüğünü ileri sürmüşse de HSS'nin 8.30 maddesine atıf yapıldığı anlaşılan 07.03.2011 ve 28.03.2011 tarihli Sınırlı Gayri Ayni Hak Tesisi/Kullanım Hakkı Tesisi Sözleşmelerinin 20 nci maddesi "Sözleşmenin imzalanmasını müteakip Belediye, sözleşme konusu taşınmazı boş bir durumda işletmeciye teslim eder. Sözleşmenin Noterlikçe onaylanma tarihi yer teslim tarihi olarak kabul edilir. İşletmeci, teslim hukuki veya fiili bir engel nedeniyle imkânsız hale geldiği takdirde dilerse engelin ortadan kalkmasını bekler (bu kapsamda 7.madde hükümleri geçerlidir.), dilerse akdin feshedilmesini ister. Akit feshedilirse yatırmış olduğu teminatlar kendisine iade edilir. Bu udurmda işletmeci, Belediyeden zarar ziyan talebinde bulunamaz. Akdin devam etmeyeceğinin bildirilmesi, sözleşme süresinin bitmesi veya herhangi bir nedenle sözleşmenin bozulması halinde işletmeci taşınmazı eksiksiz bir vaziyette bilabedel Emlak Müdürlüğünce yetkilendirilen Belediye görevlisine tutanak mukabili teslim edilir" hükmünü haizdir. Bu hüküm uyarınca davalı edimlerini yerine getirmemiş olsa bile maddede belirtilen hakların dışında tazminat hakkına yer verilmemiştir. Bu sebeple davalının EÜAŞ'a karşı yükümlülükleri nedeniyle davacının tazminat hakkı bulunmamaktadır. Diğer taraftan istinaf mahkemesinin kabulünde olduğu üzere davalı edimini yerine getirmek için girişimde bulunduğundan ağır kusurundan da söz edilemez.

Davacı, davalıdan devralınan iskelelerin bazı kısımlarının davalıya tahsis edilen alanlar içinde kalmadığından tahakkuk ettirilen ecrimisil bedellerinden dolayı zarar gördüğünü ileri sürmüştür. HSS'nin 8.17. maddesinde, "...Ek 8.17'de listesi verilen iskele alanlarına ilişkin olarak sözleşmenin imza tarihinden önceki herhangi bir döneme ilişkin olarak ödenmemiş ecrimisil borcu bulunmamaktadır ve ilgili idarece ecrimisil tahakkuk ettirilmesini gerektirecek herhangi bir kullanım söz konusu değildir." düzenlemesine yer verilmiş olup sözleşmenin 8.30 maddesinde belirtildiği üzere söz konusu bir no.lu parselin tamamının davalıya ait olmadığı, bir kısmının Hazineye ait olduğu anlaşıldığından Hazineye ait kısım yönünden ecrimisil ödemesi gerektiği bilinmekte olduğundan bu kısım yönünden davalı Belediyenin bir yükümlülüğü bulunmamaktadır. Zira mülkiyeti Hazineye ait olan yerin kullanılmasından dolayı kullanana karşı ecrimisil talebi Hazine tarafından ileri sürülebilecek olmasının aksi düşünülemez.

Ayrıca, davacı dava açmadan önce Hazine veya diğer kamu kurumlarına ecrimisil ödediğini de ortaya koymamıştır. Zira HSS tarihinden önce varsa tahakkuk etmiş ecrimisil bedelleri ancak ödendikten sonra rücu hakkına konu olabilecektir. Her ne kadar davacı defter ve kayıtlarını inceleyen bilirkişi raporunda ecrimisil tahakkuk ettiği ve ödendiği belirtilmişse de bunlara ilişkin ödeme belgelerine dosyada rastlanmamıştır. Aksi düşünülse dahi bu miktarın sözleşmenin 8.34 maddesindeki muafiyet (5 milyon USD) kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, Eskihisar-Topçular hattı ile ilgili olarak kendisine münhasır taşıma hak ve yetkisi verildiği halde 3. kişilere taşıma imkân ve hakkı tanındığını ileri sürerek bu sebeple de tazminat talebinde bulunmuştur. HSS'de, davacıya Eskihisar-Topçular hattında münhasır taşıma hakkı tanıyan hükme yer verilmediği gibi bu hatta başkalarına taşıma/hat izni verilmesi davalının görev ve yetkisi kapsamında olmayıp, izin dönemi itibarı ile yürürlükte olan 25.11.2010 tarihli ve 27766 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Deniz Yolu İle Yapılacak Düzenli Seferlere Dair Yönetmelik gereği Denizcilik Müsteşarlığı yetkilidir.

Davacı tarafından ileri sürülen, İBB-Kocaeli Belediyesi arasındaki Eskihisar-Topçular Hattı Devir Sözleşmesi'ndeki "Eskihisar-Topçular hattında yolcu ve yük taşımacılığı imtiyazı İBB'ye ait olup, aynı hatta yük ve yolcu taşımacılığına ilişkin herhangi bir yeni güzergah ve imtiyaz hakkı tesis ve/veya devri İBB ve Kocaeli BB'nin mutabakatına bağlıdır" şeklindeki hüküm 3. kişiye taşıma ve ruhsat izni verilmesinde davalıdan muvafakat alınmasının zorunlu olduğu anlamına gelmez. Zira, davalının ilgili mevzuata göre bu konuda yetkisi bulunmamaktadır.

3.Dava, tazminat davası olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca davanın tümden reddi halinde maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin davacının taraf ehliyetine yönelik gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince hükmedilen vekâlet ücretine yönelik istinaf itirazının esastan reddi doğru olmamakla birlikte anılan aykırılıkların giderilmesi, yani düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca, 1. ve 3. bentte belirtilen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, vekâlet ücreti ile taraf ehliyetine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda 1. bentte belirtilen değişik gerekçe ile ve 3. bentte belirtilen vekâlet ücretine yönelik istinaf itirazının reddine ilişkin kısmın ORTADAN KALDIRILMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararının değişik gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince red nispetine göre hesaplanan 2.312.898,42-TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3.400,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.