muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11675, Karar No: 2023/6432, Tarih: 06.06.2023

2.Davalı SGK vekili, davacı tarafın 506 sayılı Kanun'un Ek 5 maddesinde belirtilen şartları haiz olmadığı gibi esasen itibari hizmet yönünden herhangi bir talebinin de bulunmadığını, müvekkili Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğinden aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

3.Davalılar vekili, beş yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, yerel mahkemenini müvekkili Ciner Medya Yatırımları San. ve Tic. A.Ş. hakkında husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermesi gerekirken, yetersiz gerekçeye dayanılarak hüküm kurulduğunu, davacının hizmet dökümünde yer alan şirketlerin hiç birisinin müvekkili kurum tarafından devralınmadığını, bilirkişi raporuna karşı süresinde itiraz etmiş olmalarına rağmen itirazlarının dikkate alınmadığını, ... 10. İş Mahkemesi'nde verilen kararın bu dosya bakımından emsal teşkil etmediğini, tanıkların bordrolu veya komşu işyeri tanığı olduklarını gösterir hiç bir belgenin ibraz edilmediğini, tanıkların 18 yıl öncesine ilişkin beyanlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını ve davacının 5953 sayılı Kanun'da tanımlanan şekilde gazeteci olarak çalışmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve ücret tespiti istemi ile beraber, davalı işverenler yanında geçen bildirilmiş sürelerinin 5953 sayılı Basın İş Kanunu kapsamında geçip geçmediği hususu ile bu nedenle davacının itibari hizmet süresinden faydalanma hakkının bulunup bulunmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu ve ek 5 nci maddeleri ile hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur. Eldeki gibi sigortalılık hizmetleri ve ücret tespitine ilişkin davalarda elde edilecek hükmün uygulayıcısı konumundaki Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, husumetin doğru kimselere yöneltilerek davaya devam edilmesi gereklidir.

3. Değerlendirme

1.Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur. Eldeki gibi sigortalılık hizmetleri ve ücret tespitine ilişkin davalarda elde edilecek hükmün uygulayıcısı konumundaki Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, husumetin doğru kimselere yöneltilerek davaya devam edilmesi gereklidir.

2.Eldeki davada, 506 sayılı Kanunun 77 inci ve 79 uncu maddesi kapsamında davacı ücretlerinin eksik gösterilmesi nedeniyle sigorta primine esas kazançlarının da tespitinin istendiği anlaşılmış olmakla, davacının hizmet döküm cetvelinde 14.05.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 1094851 sicil numaralı dava dışı Atlas Yayıncılık ve Tİc. A.Ş'den bildirimlerin varlığı karşısında, davacıdan bu iş yerinden yapılan bildirimler bakımından açıklama istenerek, talebinin netleştirilmesi ile gerektiğinde bu şirkete de HMK’nın 124 üncü maddesi gereğince husumetin yöneltilmesi ile davaya dahil edilmesi delillerin toplanmasından sonra bir karar verilmesi gereklidir. Ayrıca davacının bildirimlerinin yapıldığı tüm iş yerlerinin kayıtlı olduğu tüzel kişiliklerin faaliyetine devam edip etmediği hususunun da irdelenmesi ile bu bildirimlerin yapıldığı şirketlerin dava dışı Ciner Holding AŞ. tarafından devralınıp devralınmadıkları ile taraf ehliyetlerinin son bulup bulmadığı hususunun da netleştirilmesi ile taraf teşkilinin tam olarak sağlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir. Zira, davanın niteliği itibariyle alınacak ilam, sonuçta Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından infaza ve böylece sigortalının bu hakkının tesciliyle sigorta primlerinin işverenden tahsiline yol açacağından sigortalıyı çalıştıran gerçek veya tüzel kişilere karşı da açılması gerekir.

3.Dava tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 inci maddesinin 6552 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesi ile eklenen son fıkrası ile 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren ve 5521 sayılı Kanun’u yürürlükten kaldıran 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasındaki “Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür.” hükmü uyarınca hizmet tespit davalarında Sosyal Güvenlik Kurumunun fer'î müdahil olarak davada yer alması gerekmekte olup, mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumuna davalı konumunda yer verilmesi ile yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2960, Karar No: 2016/1690, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/2960 E.  ,  2016/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 07/05/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, kimliği tespit edilemeyen arkadaşları ile birlikte bıçakla tehdit ettiği katılanı kendisinin oturduğu eve götürüp zorla cep telefonunu aldığı, bir süre sonra dışarı çıkardığı katılanın telefonunu geri istemesi üzerine de tehditlerini sürdüren sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 07/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6995, Karar No: 2017/3306, Tarih: 20.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6995 E.  ,  2017/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.04.2015 gün ve 2014/4019 Esas, 2015/2776 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların alacaklarının zamanaşımına uğradığını ve ilk hacze iştirak etmelerinin mümkün bulunmadığını, sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalılara ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların alacakları için 6183 sayılı Yasa kapsamında, belli bir süre işlem yapılmaması halinde haczin düşeceği hususunun düzenlenmediği fakat, 102. maddede alacağın zamanaşımına uğrayacağının belirtildiği, zamanaşımını kesen hususları idarenin ispat etmesi gerektiği, davalı ... ve SGK'nın alacaklarının zamanaşımına uğradığı, hacze iştirak kurallarının uygulanmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre malın paraya çevrilmesinden evvel haciz konulduğu takdirde garameten paylaşım kurallarının uygulanacağı gerekçesiyle, davanın, davalılar Yüreğir Vergi Dairesi ve SGK yönünden kabulüne, davalılara isabet eden payın davacıya ödenmesine, Seyhan Vergi Dairesi yönünden reddine dair verilen kararın davacı, davalılar SGK ve Yüreğir Vergi Dairesi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 2014/4019 E., 2015/2776 K. sayılı ilamı ile Adana SGK İl Müdürlüğünün temyiz istemi miktar yönünden temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktede olduğundan reddine karar verilmiş, Yüreğir Vergi Dairesi bakımından verilen karar onanmış, davacı temyizi yönünden ise haciz tarihinden sonra tahakkuk eden vergi alacakları ve fer'ilerinin bu hacizle tatmin edilmesi mümkün olmadığı dikkate alınarak Seyhan Vergi Dairesi kayıtları üzerinde inceleme yapılarak vergi alacağının miktarı, hacizlerin kapsamı, miktarı ve tarihleri saptanmak sureti ile denetime ve hüküm kurmaya elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8166, Karar No: 2017/1011, Tarih: 14.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/8166 E.  ,  2017/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 03.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 07.04.2014 tarihli duruşmada taraflarca takip edilmeyen davanın 6100 sayılı HMK'nın 150. maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 14.04.2014 tarihinde davacı vekilinin verdiği dilekçeyle dava yenilenmiştir. 03.11.2014 tarihli oturumda ise ikinci kez tarafların mazeretsiz duruşmaya katılmaması nedeniyle, bir defadan fazla taraflarca takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 150. maddesine göre; Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.

İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. HMK.nın 150/6 maddesi hükmü gereğince de işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde, dava açılmamış sayılır.

Somut olayda davacı vekilinin, mazereti nedeniyle göndermiş olduğu 01.11.2014 tarihli mazeret dilekçesi ile, 03.11.2014 tarihli oturuma katılamayacağını bildirdiği halde, mazeret dilekçesinin dosya arasına alınmadığı ve davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür. Mazeret dilekçesinin duruşma günü öncesi uyap üzerinden gönderildiği ve sehven dosya arasına alınmadığı, oturum sonrası mahkemece tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece davacı vekilinin mazereti değerlendirilerek yargılamaya devam edilmesi, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken HMK'nın 150. maddesi hükmü gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/342, Karar No: 2017/476, Tarih: 14.11.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/342 E.  ,  2017/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 17.06.2010

Sayısı : 13-500

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ....'un 765 sayılı TCK’nun 421/ikinci cümle ve 80 ile 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca 2310 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.06.2010 gün ve 13-500 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 23.12.2013 gün ve 4359-13704 sayı ile;

“Sanığın suç tarihlerinde mağdurenin farklı günlerde kolundan tutması şeklindeki eylemlerinin cinsel arzularını tatmin amacına yönelik olmadığı ancak eylemleri gerçekleştirdiği sırada mağdureden hoşlandığını söylemesinin zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nun 105/1, 43. maddesi yerine sarkıntılık suçundan hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.03.2014 gün ve 3281 sayı ile;

"İtirazlarımız sanığın oluştuğu kabul edilen eylemlerinin TCK’nun 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu mu yoksa aynı kanunun 103. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103. maddesinde, çocuklara yönelik cinsel istismar suçu düzenlenmiştir. Kanunda erişkin kişilere karşı işlenen eylemler yönünden 'cinsel saldırı' terimi, çocuklara yönelik cinsel içerikli eylemler için ise 'cinsel istismar' ifadesi kullanılmıştır. Bu suçla korunan hukuksal yarar, kişinin cinsel özgürlük ve dokunulmazlığıdır. Maddenin 1. fıkrasında, cinsel istismar suçunun temel şekli açısından cezai yaptırım düzenlenmiştir. Maddede cinsel istismar olarak kabul edilen 'cinsel davranışların' neler olduğu belirtilmemiştir. Türk Ceza Kanununun 102. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, cinsel davranış, kişinin vücudu üzerinde gerçekleştirilen, cinsel arzuları tatmin amacına yönelik, ancak cinsel ilişki boyutuna varmayan davranışlardır. 103. maddenin 2. fıkrasında, bu suçun işleniş tarzı itibarıyla nitelikli hâli tanımlanmıştır. Buna göre, cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 103. maddesi bağlamında çocuğun cinsel istismarı suçunu, çocuğa karşı bedensel temas içeren her türlü cinsel hareket olarak tanımlanabilir.

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olayımız incelendiğinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 103. maddesi bağlamında çocuğun cinsel istismarı suçunu, çocuğa karşı bedensel temas içeren her türlü cinsel hareket olarak tanımlanabilir.

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olayımız incelendiğinde;

Yüksek 14. Ceza Dairesi ile Başsavcılığımız arasında suçun sübutuna ve oluşumuna ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Sanık 2004 yılı Mayıs ayında mağdureye karşı sırnaşıkça söz atması nedeniyle sarkıntılık suçundan cezalandırılmış, ancak bu hüküm zamanaşımına uğraması nedeniyle nedeniyle Yüksek Dairece kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. Sanık bu tarihten sonra 2005 yılı Aralık ayında mağdurenin yanına giderek ‘Ya ben senden vazgeçemiyorum, anlasana’ şeklinde sözler söylemiş, sonraki bir günde de mağdure voleybol maçına giderken arkasından ‘yanıma gel, yanıma gel’ diye bağırarak kolunu tutmuş, mağdure korkarak panik halinde elindeki ayakkabı poşetini sanığın kafasına vurup olay yerinden kaçarak ve tanımadığı birinden yardım istemek suretiyle kurtulabilmiştir. Bu olayın ertesi gününde de mağdure okuldan çıktığı ve ileride yürüyen dedesine doğru gittiği sırada sanık yaklaşarak bir şey söylemeden kolundan tutup kendisine doğru çektiği, mağdurenin dedesine beni kurtar diyerek bağırması üzerine sanık mağdureyi bırakmış ve dedesi ile amcası tarafından yakalanmıştır. Özet halinde anlatılan bu oluş karşısında sanığın çok uzun bir süreye yayılan ve söylediği sözlere ve yaptığı hareketlere yansıyan ısrarlı bir kastı gözükmektedir. Eylemlerinde bedensel temas içerecek şekilde cinsel tatmin amacı açık olarak anlaşılmaktadır. Bu itibarla sanığın eylemleri çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde Yüksek Dairenin cinsel taciz suçundan cezalandırılması gerekeceği şeklindeki bozma kararının yerinde olmadığı değerlendirilmiştir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 18.03.2014 gün ve 3233-3548 sayı ile itiraz nedeni yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın 2004 yılı Mayıs ayında işlediği iddia olunan sarkıntılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü hakkında Özel Dairece zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanığın 25.12.2005-28.12.2005 tarihleri arasındaki eylemlerine ilişkin kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure ...'in 03.02.1993 doğumlu olup suç tarihi itibarıyla 13 yaşının içinde bulunduğu ve ortaokulda öğrenim gördüğü,

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure ...'in 03.02.1993 doğumlu olup suç tarihi itibarıyla 13 yaşının içinde bulunduğu ve ortaokulda öğrenim gördüğü,

Sanık ....'un suç tarihi itibarıyla 55 yaşında, boşanmış, dört çocuklu ve işsiz olup Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi raporuna göre cezai sorumluluğunun bulunduğu,

Sanığın 2004 yılı Mayıs ayında mağdurenin yanına giderek yaşını sorduktan sonra “bir cafede oturup sohbet edelim, senden hoşlanıyorum” dediği, sanığın 2005 yılı Aralık ayının son haftasında da eylemlerine devam ettiği ve 28.12.2005 tarihinde mağdurenin yakınları tarafından yakalanıp kolluğa teslim edilmesinin ardından soruşturmanın başladığı,

Anlaşılmıştır.

Mağdure ... kollukta; 2004 yılında dedesinin fırınında çalıştığını, sanığın yanına gelip "ben senden vazgeçiyorum" demesi üzerine babasını çağırdığını, sanığın da koşarak kaçtığını, 25.12.2005 tarihinde saat 07.00 sıralarında okula giderken sanığın karşısına çıkıp "ya ben senden vazgeçemiyorum, anlasana" dediğini, orada bulunan bir yakınına seslenmesi üzerine sanığın kaçtığını, 27.12.2005 tarihinde ... Bulvarı üzerinde yürürken sanığın arkasından koşarak gelip "yanıma gel, yanıma gel" dediğini, bunun üzerine korkup koşmaya başladığını, sanığın da peşinden koşarak kolunu tuttuğunu, kafasına elindeki poşetle vurarak sanıktan kurtulduğunu, tanımadığı bir kişiden yardım isteyince sanığın kaçtığını, bu durumu ailesine de anlattığını, 28.12.2005 tarihinde ise İstanbul caddesinde yürürken sanığın arkasından yürümeye başladığını fark edince camiden çıkan dedesinden yardım istediğini, sonrasında amcası ve dedesinin sanığı yakaladıklarını,

Savcılıkta; 25.12.2005 tarihinde saat 07.00 sıralarında okula giderken sanığın yanına yaklaşıp kolundan tutarak "yanıma gel" dediğini, bağırması üzerine sanığın uzaklaştığını, 26.12.2005 tarihinde sanığın fırına geldiğini, sanığı gösterdiği annesinin kızarak babasını çağırmaya gittiğini, bu esnada sanığın "anlamıyor musun, senden hoşlanıyorum" diyerek gittiğini, 28.12.2005 tarihinde okuldan çıkıp eve doğru yürürken sanığın kolundan tuttuğunu, bağırması üzerine dedesinin sanığı yakaladığını,

Duruşmada; 2005 yılında okula yakınları ile gitmeye başladığını, sanığın davranışlarını annesine anlattığını, anlattıktan iki gün sonra sanığın fırına geldiğini, sanığı gösterdiği annesinin sanığa kızdığını, sanığın ise "yalan söylüyor" diyerek kaçtığını, daha sonraki bir günde yolda yürürken sanığın arkasından gelip kolunu tuttuğunu, elindeki poşeti kafasına vurup yardım istemesi üzerine sanığın kaçtığını, ertesi gün okul çıkışında dedesine doğru yürürken sanığın yine gelip kolundan tutarak kendisine doğru çektiğini, bağırması üzerine dedesinin sanığı yakaladığını,