muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6573, Karar No: 2014/13874, Tarih: 03.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6573 E.  ,  2014/13874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/227397

MAHKEMESİ : Hendek Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2011/711 (E) ve 2012/410 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağından, sanığın emval naklederken hareket halinde yakalandığının anlaşılmasına, mahkemenin kabul ve uygulamasına göre 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi uygulama koşullarının gerçekleşmediğinin nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3 maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmemesine karşılık gerekçeli kararda1 yıl denetim süresine tabi tutulmak suretiyle kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

3) Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydına konu kararın tayin olunan adli para cezaları miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’un 305/2 .maddesi gereğince kesin olup ayni Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağının gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4) Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, tekerrür hükümleri uygulanacağından kanuni zorunluluk nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8216, Karar No: 2008/647, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8216 E.  ,  2008/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyeye ait Yeraltı Otoparkını ihale sonucu üç yıllığı 280.000.000.000 TL bedel karşılığı 10 yıl süre ile kiralandığını, taraflar arasında 17.4.2003 tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin yapılmasından sonraki dönemde İl Trafik Komisyonunun aldığı kararla otoparka çıkan yolları tek yönlü araç geçişine izin vererek otoparka olan trafik akışının azalmasına neden olduğunu, davalı idarenin 2006 yılı işletme kira bedeli olarak 113.630.000.000 TL talep ettiğini, sözleşmenin 5.maddesine uygun olarak 2005 yılı kira bedelini 103.300.000.000 TL olarak ödediklerini, idarenin sözleşme hükümlerine aykırı, taraflar arasındaki edimleri olanaksız kılacak, objektif ölçüleri asan, hak ve nesafet kurallarına aykırı bir şekilde kira talebinde bulunduğunu ileri sürerek, 2006 yılı yıllık kira bedelinin hak ve nesafet kuralları çerşevesinde yeni koşullarına uyarlanarak 50.000.000.000 TL olarak belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2006 yılı yıllık kira bedelinin, benimsenen bilikişi raporu doğrultusunda 79.540.000.000 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 10 yıl süreli ve 17.4.2003 başlangıç tarihli kira akdinin 5.maddesine göre ilk üç yıl kirası ihale ile belirlenmiş olup, sözleşmenin 27. maddesi ve eki kira ihale şartnamesinin 12.maddesi ile "üç yıllık kira süresinin bitiminden sonra her yılın kira miktarı günün koşulları dikkate alınarak Belediye Encümenince belirleneceği" öngörülmüştür. Sözleşmenin 27.maddesi hükmü ile kira bedelinin ne şekilde belirleneceği, belirtilmiş ise de, hangi kıstasların esas alıncağı kararlaştırılmamıştır. Sözleşmede davalı kiralayana kira bedelini tespit etme yetkisi verilmiş olmakla beraber, kiralayan bu hakkını kullanırken objektif hareket etme durumundadır. Hakkını kötüye kullanarak fahis bir fiat tespit etmesi halinde hakim bu belirlemeye müdahele eder.

Öyle olunca davacıların iddiaları doğrultusunda, davalı tarafından, belirlenen ve 17.4.2006 tarihinde başlayan 4.yıl yıllık kira bedelinin sözleşme hükümlerine ve iyiniyet kurallarına uygun olarak belirlenip belirlenmediği araştırılmadır. Bu amaçla davacıların Yeraltı Otoparkına ait İşletme defter ve kayıtları üzerinde ve mahallinde inceleme yaptırılarak, İl Trafik komisyonunun 22.6.2004 tarihli kararı ile tek yön uygulamasına geçiş nedeni ile otoparka giriş-çıkışın anılan tarih ve önceki durumunun piyasa koşullarına uygun olup olmadığı, trafik akışının azalmasına etki oranı araçların otoparka giriş-çıkışlarına ait saat, gün, aylık abonman olarak kesilen fişler incelenerek davacıların ödemeleri gereken işletme kira bedeli belirlenmelidir. Böylece davalının sözleşmeden kaynaklanan yetkisini kullanırken olması gereken özen borcunu yerine getirip getirmediği, davacıların aleyhine kötüye kullanıp kullanmadığı da araştırılmalıdır. Hemen belirtmek gerekir ki uyarlama davalarında bir önceki dönem ödenen kira bedelinin altında bir bedelle uyarlamaya karar verilmeside olanaklı değildir. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile soyut bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açılanan nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz taleplerinin inclenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 21.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2512, Karar No: 2014/20905, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2512 E.  ,  2014/20905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6798, Karar No: 2019/202, Tarih: 10.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/6798 E.  ,  2019/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm mağdure vekili ve sanık müdafii ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda katibin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13279, Karar No: 2014/15646, Tarih: 14.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/13279 E.  ,  2014/15646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti, sosyal yardım alacağı ile yarım yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2616, Karar No: 2011/7556, Tarih: 06.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2616 E.  ,  2011/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, beş adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme, satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar vermiş, hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalıların dava konusu 227, 232 ve 572 No’lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların dava konusu 226 ve 519 No’lu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Dava konusu 226 ve 519 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesinde Karayolları Genel Müdürlüğü lehine 2942 sayılı Kanunun 7.maddesi uyarınca kamulaştırma şerhi bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleştiği takdirde kamulaştırılan kısmın ifraz edilerek kalan kısmının ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde satış kararı verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, (1) No’lu bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 227, 232 ve 572 No’lu parsellere ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda, (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 226 ve 519 No’lu parsele ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 6.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6114, Karar No: 2015/19412, Tarih: 03.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6114 E.  ,  2015/19412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 155.295.92.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılar vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/10/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 28.11.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının eşinin maddi tazminat istemi ile eş ve çocuklarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen karar aşağıda belirtilen sebeplerle isabetli değildir.

Davacılar murisi.....’nın ölümüyle sonuçlanan iş kazasında, kazalının %25, davalılar ile dava dışı üçüncü kişilerin toplam olarak %75 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen karar aşağıda belirtilen sebeplerle isabetli değildir.

Davacılar murisi.....’nın ölümüyle sonuçlanan iş kazasında, kazalının %25, davalılar ile dava dışı üçüncü kişilerin toplam olarak %75 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. madde Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre Hakim: ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş ve çocuklardan her biri yararına hüküm altına alınan 15.000,00’er TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Maddi tazminata gelince:

Maddi tazminatın hesabında esas alınan ücretin belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş ve çocuklardan her biri yararına hüküm altına alınan 15.000,00’er TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Maddi tazminata gelince:

Maddi tazminatın hesabında esas alınan ücretin belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, dava konusu olay nedeniyle maddi tazminatın hesaplanmasında esas alınacak ücretin belirlenmesine ilişkindir. İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Davacının vasıflı işçi olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden belli olmaktadır. Öte yandan vasıflı işçinin asgari ücretle ya da bu düzeyde bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği açıktır. Somut olayda, davacı işçinin davalı işyerinde kalıp, duvar, sıva işçisi olarak çalıştığı, yaşı ve iş deneyimi ile yapılan işin vasıflı bir iş olması dikkate alındığında, vasıflı işçinin asgari ücretle ya da bu civarda bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği açıktır. Bu nedenle yerel mahkemece, davacın asgari ücretin üzerinde bir ücret ile çalışacağının kabulü ile olay tarihinde davacının emsali işçilerin ücretinin araştırılmasına gidilmesi isabetlidir. Ancak, davacı, kalıp, duvar, sıva işçisi olarak çalıştığı halde...Sıvacı Boyacı Enaf Odasının kalıpçı ustası için bildirdiği ücretin davacı iddiasının üzerinde olduğundan bahisle, davacı iddiası esas alınmak suretiyle gerçek ücretin belirlenmesi ve davacının asgari ücretin 2,90 katı ücret ile çalıştığının kabulü hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacı işçinin kalıp, sıva, duvar işçisi olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile ilgili meslek kuruluşlarından, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretleri araştırılmak, gerçek ücreti belirlemek, belirlenen bu gerçek ücretle sigortalının maddi tazminatını yeniden hesaplatmak, hesaplanan bu zarardan Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmını indirilmek, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar verilmekten ibarettir.

Öte yandan hükme esas hesap raporunda, davacının muhtemel yaşama süresinin.... yaşam tablosuna göre tespit edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde.... tablosunun uygulandığı açık olup tazminat miktarının,... yaşam tablosuna göre işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Hal böyle olunca.... yaşam tablosu yerine ...yaşam tablosu ile bakiye yaşamın belirlendiği hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, tarafların sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalılar yararına takdir edilen 1.100.00.TL. Duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.