muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3715, Karar No: 2017/3296, Tarih: 05.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3715 E.  ,  2017/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davada ... 14. Bölge Hududu yolu (km 100+920-122+760) 1. kısım toprak tesviye, sanat yapıları ve üst yapı işi ile ilgili sözleşmenin ifası sırasında tahsis edilen taşocağı yerinin yol üst yapı imalâtı için gerekli olan ogreganın üretilmesi için yol kazı, düzeltme ve nakliye bedellerinin tahsili talep edilmiş olup, davalı iş sahibinin 26.10.2007 tarih 311-44142 sayılı yazısından ... taş ocağının (km: 122+760-131+553) 2. kısımda kalan üst yapı işlerinin tamamlanması için tahsis edildiğinin anlaşılmasına, davacı tarafça sözleşme konusu 1. kısımla ilgili imalâtta söz konusu taşocağının kullanıldığı ya da kullanılması gerektiğinin ileri sürülüp kanıtlanmamış olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9995, Karar No: 2019/5206, Tarih: 05.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9995 E.  ,  2019/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosyada mevcut orman bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosuna göre devlet ormanı olduğu ve kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen raporda da suça konu yerin 4096.00 m2 lik kısmının Köyüstü Devlet Ormanı sınırlarında kaldığının açıkça belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31357, Karar No: 2016/5400, Tarih: 26.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31357 E.  ,  2016/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belge sahtecilik

HÜKÜM : a) TCK’nın 158/1-d, 62, 52/2-4, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) TCK’nın 204/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

"... Medikal" isimli şirketin sahibi olan sanığın, tanık ... adına,... Devlet Hastanesi ilgili doktorları tarafından 20'şer adet ... kod numaralı Textus bioactiv adlı üründen reçete edildiği halde, reçetede yazılı olan 20 adet ibaresinin başına sonradan "1" rakamını eklemek suretiyle 120'şer adet yazılmış izlenimi vererek, ilgili malzemelerin 120+120=240 adedinin bedelini kurumdan tahsil etmek suretiyle toplam 4.223,21 TL katılan kurumun zararına neden olduğu bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalarda, yanında çalışan tanık ... tarafından reçetenin kendisine getirildiğini, katılan kurum tarafından hasta ... hesabına yatan ücretin de yine ... tarafından verilen vekaletname ile ... tarafından çekildiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; suç tarihinde sanığın çalışanı olan tanık ...'nun da imza ve yazı örnekleri alınmak suretiyle, sanığın imza ve yazı örnekleri ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu reçetelerde yapıldığı iddia edilen tahrifatın kimin eli ürünü olduğunun tespit ettirilmesi, ayrıca sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgelerin getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Sanığın eyleminin, TCK'nın 158/1-e maddesinde düzenlenen kamu kurumunu dolandırmak suçunu oluşturduğu ve buna göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 158/1-d maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5988, Karar No: 2014/6453, Tarih: 18.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5988 E.  ,  2014/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2012/1207-2013/762

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından sözedilmemiştir. İşveren, amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararları, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan sebeplerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan sebeplerden dolayı da alınabilir. Bu sebepler, bir ya da birden fazla işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa, dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar sözkonusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri sebepleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında iş görme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Dosya içeriğinden, 22.02.2006 tarihinden beri davalı işyerinde mali işler koordinatörü olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 12.10.2012 tarihinde, 10.10.2012 tarihli yönetim kurulu kararı uyarınca, denetim ve müşavirlik hizmetlerinin Ali Yerli Yeminli Mali Müşavirlik isimli şirketten alınmasına karar verildiği ve davacının görev tanımının ortadan kalktığı gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı ve geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporundan, işletmesel karar çerçevesinde müşavir sayısının ikiden bire indirildiği anlaşılmaktadır. İki müşavirden işten çıkarılacak olanın seçimi konusunda 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde belirtilen mutlak ayrım yasakları dışında herhangi bir kriter bulunmamaktadır. Davalının, seçim hakkını, anılan hükme aykırı kullandığı ya da fesihten sonra davacı ile aynı nitelikte işçinin işe alındığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Şu halde, feshin geçerli sebebe dayandığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 25,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5600, Karar No: 2022/5334, Tarih: 20.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5600 E.  ,  2022/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVALILAR : ... vd.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/05/2016 tarihinde verilen dilekçeyle TMK'nın 713/2. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/02/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar ... vd. vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar ... vd. vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde;

1-Davalı ... tarafından Av. ... adına düzenlenen T.C. Nürnberg Başkonsolosluğu, 02.05.2019 tarih, 1028 (A) yevmiye numaralı vekaletnamenin süreli vekaletname olduğu ve vekalet süresinin 02.05.2020 tarihinde sona erdiği anlaşılmış olup, 08.04.2021 tarihli karar ilamının 22.05.2021 tarihinde davalı vekili Av. ...’a tebliğ edildiği, kararın bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından gerekçeli kararın davalı ...’e tebliğinin sağlanabilmesi için davalı ... vekili Av. ... adına usulüne uygun düzenlenmiş karar ilamının ve temyiz dilekçesinin verildiği tarihleri kapsayan vekaletname aslı veya onaylı örneğinin temin edilip dosyaya eklenmesi,

2- Sözü edilen vekaletnamenin temin edilememesi halinde ise karar ilamının davalı asil ...’a tebliğinin sağlanarak yasal temyiz süresinin beklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 20/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3201, Karar No: 2021/11820, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3201 E.  ,  2021/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık hali re'sen gözetilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzenine aykırılık hali res’en gözetilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Muratbey Mahallesi 1672 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzenine aykırılık hali resen gözetilmek suretiyle karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6704, Karar No: 2018/9588, Tarih: 20.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6704 E.  ,  2018/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırarak kendisine veya başkasına yarar sağlaması halinde cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında sanığın, tekstil işi yapan katılanı Halkalı Gümrüğünde uygun fiyattan ihaleye çıkmadan tekstil makinası alabileceğine inandırıp birlikte hareket etmesini sağladığı, yolda kendisinin nakit paraya ihtiyacı olduğunu belirterek katılanın kart ve şifresini alıp yanından ayrıldıktan sonra bankamatikten para çekmesi ve telefon iletişim merkezinden alışveriş yapması şeklinde gerçekleşen somut olayda;

Sanığın; kartı ele geçirmek için söylenen basit yalandan ibaret eyleminde hile unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla, eylemin bir bütün halinde TCK.nun 245/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK.nun 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, aynı Kanunun 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin  bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20957, Karar No: 2014/11217, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20957 E.  ,  2014/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/189126

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2008

NUMARASI : 2008/105 (E) ve 2008/120 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27.09.2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü saat 17.00 sıralarında, mağdur evine geldiğinde, sanıkların kendisine ait soba ve buzdolabını çıkarttıklarını gördüğü, müdahale etmek istediği, ancak ellerindeki bıçakla üzerine doğru yürüdükleri ve "biz adamın mallarını böyle alırız, karışma yoksa canını da alırız" diyerek tehdit etmeleri nedeniyle korkup olay yerinden ayrıldığı, daha sonra evini kontrole geldiğinde soba ve buzdolabının evde olmadığını tespit ettiği şeklindeki mağdurun kolluktaki beyanı ve suça konu sobanın tanık O. K..'a sattıklarının belirlenmesi karşısında, sanıkların yağma suçu işledikleri anlaşıldığı halde, mağdurun sonradan değiştirdiği ifadesine ve sanıkların kaçamaklı savunmalarına dayanmak suretiyle kanıtların takdirinde ve vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. T.. ve O.. B.. Savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.