muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29870, Karar No: 2016/4171, Tarih: 22.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/29870 E.  ,  2016/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlala

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 16.07.2006 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.06.2007 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 28.02.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.06.2007'den itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 04.09.2007 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 35, 31/2, 116/2 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık dava zamanaşımının (durma süreleri de çıkarılarak) hırsızlık suçu açısından suçun işlendiği tarih olan 16.07.2006 gününden, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından 4 yıllık zamanaşımının ise suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 09.02.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan ... A. Ş. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4653, Karar No: 2018/229, Tarih: 11.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4653 E.  ,  2018/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) ... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın katılan adına sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek, Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmenin hangi bayiye ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi talep edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2-)Kabule göre de;

a-)Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı da gözetilerek, ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

b)TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

b)TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10773, Karar No: 2008/9669, Tarih: 06.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10773 E.  ,  2008/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9071, Karar No: 2015/13498, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9071 E.  ,  2015/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2012/69-2012/228

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarhili ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarhili ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2769, Karar No: 2021/4899, Tarih: 29.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/2769 E.  ,  2021/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık Evgenia Pkhakadze'nin, anılan Kanunun 3/18, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/09/2020 tarihli ve 2020/324 Esas, 2020/238 Karar sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/02/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/03/2021 tarihli ve KYB.2021-21262 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanunun 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi gereğince belirlenen 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanunun 3/22. maddesi uyarınca cezanın 1/3'üne kadar indirilerek 1 yıl hapis ve 1 gün adli para cezası yerine, yanılgıya düşülerek 2/3'üne kadar indirim yapılarak 2 yıl hapis ve 3 gün adli para cezasına hükmedilmesine müteakip, 5237 sayılı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, 10 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilerek, sonrasında bu rakam üzerinden 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden 40,00 TL adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle;

Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/09/2020 tarih ve 2020/324 Esas 2020/238 Karar sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince hüküm fıkrasından sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3/18. maddesi gereğince belirlenen 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin temel ceza belirlendikten sonra suça konu malların değerinin pek hafif olarak kabul edilmesiyle beraber hükmün devamında yer alan

“..7242 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22. madde ve fıkrası uyarınca cezazından 1/3 oranında indirilerek 2 yıl hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

“..7242 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22. madde ve fıkrası uyarınca cezazından 1/3 oranında indirilerek 2 yıl hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine taktiri hafifletici neden olarak kabulü ile 5237 sayılı Yasanın 62. maddesince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın l yıl 8 ay hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Adli para cezasının 5237 sayılı Yasanın 52. maddesince günlüğü taktiren 20,00 TL'den paraya çevrilmek suretiyle 40,00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına...” şeklindeki kısımların çıkarılmak suretiyle yerine, “..Suça konu malların değerinin pek hafif olduğu anlaşılmakla 7242 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesi uyarınca 1/3'üne kadar eksiltilmek suretiyle 1 yıl hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine taktiri hafifletici neden olarak kabulü ile verilen cezasının 5237 sayılı Yasanın 62. maddesince takiren 1/6 oranında indirilmek suretiyle 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ..” şeklinde yazılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4904, Karar No: 2025/2017, Tarih: 17.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4904 E.  ,  2025/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2886 E., 2024/861 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2021/151 Esas, 2023/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2023/2886 Esas, 2024/861 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan beraat kararı kaldırılarak, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; İstinaf mahkemesince hatalı inceleme yapılarak mahkumiyetine karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8400, Karar No: 2024/16181, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8400 E.  ,  2024/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3786 E., 2024/574 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME NO : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.03.2024 tarihli ve 2022/3786 E., 2024/574 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 20.03.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1831, Karar No: 2016/4967, Tarih: 13.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/1831 E.  ,  2016/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma aşamasındaki etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 168/3. maddesi ile uygulama yapılırken sanıkların cezalarından 1/2 oranında indirilerek noksan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, TCK'nın 31/3. maddesi, TCK'nın 168/3. maddesinden sonra uygulanarak aynı yasanın 61/5 maddesindeki sıralamaya aykırı uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

2-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin, “sorumlulukları oranında ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretleri çıkartılarak ve “eşit olarak” ibaresinin yerine “sorumlu oldukları oranda sanıklardan ayrı ayrı” ibaresi eklenerek, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3303, Karar No: 2014/6577, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3303 E.  ,  2014/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)