muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18647, Karar No: 2016/2866, Tarih: 29.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18647 E.  ,  2016/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2015

NUMARASI : 2015/47-2015/686

DAVACI : H.. H..

DAVALI : M.. T.

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 2010 yılında boşandıklarını, almış olduğu cüzi nafaka dışında herhangi bir gelirinin bulunmadığını, yardıma muhtaç olduğunu, çalışacak durumda da olmadığını, evinin kira olduğunu, kızının Şanlıurfa’da lisede okuduğunu, yurtta ikamet ettiğini, tatil döneminde eve geldiğini, okul, giyim, ulaşım gibi ihtiyaçları fazla olduğundan nafakanın yetmediğini; bu nedenlerle kendisi için ödenen aylık 480 TL yoksulluk nafakasının 600 TL’ye ve müşterek çocuk Zahide için ödenen 380 TL iştirak nafakasının 600 TL’ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat çıkarılmasına rağmen bir cevap verilmemiştir.

Mahkemece; yoksulluk nafakasının takdiri ve artırılması kişilerin ekonomik güçleri oranında yapılması gerektiğinden, davalının 1167 TL aylık maaşının bulunduğu; ancak, nafaka ödemesi ve diğer kesintilerle davalının maaş almadığının anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmektedir.

Dava, daha önce hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

Kolluk araştırmasına göre; davacının ev hanımı olduğu, çalışmadığı, okur yazar olmadığı, aylık 450-500 TL civarında ölen babasından aylık gelirinin bulunduğu, gelir getiren menkul veya gayrimenkulünün de olmadığı, kirada oturduğu, yanında öğrenci olan 3 çocuğunun olduğu; davalının ise, tütün satışı yapan işyeri çalıştırmakta olduğu, bu işten ortalama aylık 900-1000 TL civarında gelirinin olduğu, ilkokul mezunu olduğu, daha önce kendisinin işletmiş olduğu mülkiyeti kendisine ait olan ekmek fırınını başka bir şahsa devretmiş olduğu, belirtilen adreste bulunan evin kendisine ait iken başka bir şahsa sattığı ancak, adreste kira ödemeden oturduğu, halen evli olduğu, şuan ki eşinden 2, ayrıldığı eşinden 7 çocuğunun bulunduğu, çocuklardan yanında ikamet eden olmadığı ve kullanmakta olduğu 1 adet hususi aracının bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, sistemde yapılan sorguda ise; davalı adına kayıtlı 2005 model Wolkwagen ve 1986 model Kartal araç bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı tanığı ve aynı zamanda müşterek çocuk Suzan beyanında, davacının ödenen nafakayla geçimini sağlayamadığını, kardeşinin de Urfa da hemşirelik okuduğunu belirtmiştir.

Davacı tanığı ve aynı zamanda müşterek çocuk Suzan beyanında, davacının ödenen nafakayla geçimini sağlayamadığını, kardeşinin de Urfa da hemşirelik okuduğunu belirtmiştir.

TMK. nun 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. Nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; davalının, her ne kadar borçlarına harcanması nedeniyle emekli aylığını alamadığı anlaşılmışsa da; tütün ürünlerinin toptan ticaretini yapan dükkan sahibi olduğu, bu anlamda tacir olduğu, emekli aylığından başka dükkân gelirinin de bulunduğu, iki araç sahibi olduğu, oturduğu evde kira giderinin olmadığı, davacının ise hükmedilen nafakayla geçinemediği anlaşılmaktadır. Yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih ve davalının da gelir durumu gözetilerek nafakanın en azından TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekmektedir.

Öte yandan, TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü,

330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü,

331. maddesi ise; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, iştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana ile babanın mali durumlarına göre takdir edilir. Buna göre, nafaka takdirinde; çocuğun yaşça büyümesi nedeniyle artan ihtiyaçları ile ana ve babanın mali durumlarındaki değişiklik araştırılıp, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar verilmelidir.

Somut olayda, müşterek çocuk Zahide’nin Şanlıurfa’da hemşirelik okulunda okuduğu, yatılı kaldığı, 11. sınıf öğrencisi olduğu, okul, giyim, ulaşım gibi ihtiyaçlarının aradan geçen zamanda arttığı ortadadır.

Buna göre, mahkemece; velayeti anneye bırakılmış olan çocuğun ihtiyaçlarını asgari ölçüde karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi ve bu suretle dengenin yeniden sağlanması gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının artırım talebinin reddedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, mahkemece; velayeti anneye bırakılmış olan çocuğun ihtiyaçlarını asgari ölçüde karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi ve bu suretle dengenin yeniden sağlanması gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının artırım talebinin reddedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12355, Karar No: 2020/10569, Tarih: 14.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12355 E.  ,  2020/10569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/08/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29/04/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlemek amacıyla müştekinin oturduğu evin eklentisi olan apartman boşluğuna onun rızası olmadan girmek suretiyle üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu tamamladığı gözetilmeden suçun teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/846, Karar No: 2017/9734, Tarih: 27.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/846 E.  ,  2017/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptali ile yeniden yetim aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali, aylığın kesilme tarihi itibarıyla yasal faizi ile yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı .... 56. maddesinin II. fıkrasıdır. Buna göre, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin ... aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle ... Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının eşinden 29.04.2004 tarihinde boşandığı, 01.05.2003 tarihinde vefat eden babasından ölüm aylığı aldığı, davacının, ihbar üzerine araştırma yapan davalı Kurum görevlilerine eşinin iş için yurt dışında olduğunu ve döndüğünde aynı evde kaldıklarını beyan edip ifadesini imzaladığı, davacının ikamet ettiği apartman yöneticisinin davacının eşinin yurt dışında çalıştığını ve döndüğünde eşi ve çocukları ile birlikte aynı adreste kaldıklarını beyan ettiği, bu beyanlara göre düzenlenen 19.07.2010 tarihli kontrol memuru raporuna istinaden 5510 sayılı Yasa'nın 56.maddesinin II.fıkrasına göre davacıya 1.11.2008 tarihinden itibaren ödenen ölüm aylıklarının yersiz ödendiğinin kabul edildiği, apartman yöneticisinin duruşmada, davacının eşi ile boşanıp boşanmadığını bilmediğini, birlikte yaşadıklarına şahit olmadığını ve kontrol memuruna bu şekilde beyanda bulunmadığını ifade ettiği, davacının boşandığı eşinin 24.11.2010 ve 28.02.2012 tarihinden itibaren ikamet ettiğini beyan ettiği adreslerde yapılan araştırmalarda, adreslerde tanınmadığının tespit edildiği, ayrıca 28.02.2012 tarihinden itibaren ikamet ettiğini beyan ettiği ... ilçesindeki adresin apartman yöneticisinin kolluğa verdiği beyanda, söz konusu adreste ...isimli şahsın 10 yıldır ikamet ettiğini davacının boşandığı eşinin apartmanda oturmadığını ifade ettiği anlaşılmaktadır.

.../...

.../...

Somut olayda, davalı Kurum görevlilerince düzenlenen tespit raporu ve kolluk tarafından yapılan araştırmalara göre, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı sabittir. Bu nedenle, davalı Kurumun 5510 sayılı Yasa'nın 56.maddesine göre davacının ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işleminin yerinde olduğunun kabulü gerekir. Zira davacının bizzat davalı Kurum görevlilerine aile birliğinin devam ettiğini ikrar ettiği, ayrıca her ne kadar duruşmada kontrol memuruna verdiği beyanı kabul etmese de apartman yöneticisinin davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığını ifade ettiği anlaşılmış olup daha sonra bu beyanından dönmesinin haklı ve izah edilebilir bir sebebe dayandıralamadığı görülmektedir. Bunun yanı sıra davacının boşandığı eşinin kontrol memuru raporu sonrasında ikamet ettiğini beyan ettiği adreslerde kolluk tarafından yapılan araştırmalarda tanınmadığının tespit edilmesi bu adreslerde ikamet edilmediğini de ortaya koymaktadır. Dolayısıyla tüm deliller bir arada değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/3436, Karar No: 2010/9099, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3436 E.  ,  2010/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5818, Karar No: 2021/2421, Tarih: 20.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5818 E.  ,  2021/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların vergi mükellefi olması halinde haklarında vergi incelemesi yaptırılması, icra müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının araştırılıp varsa borçluların faiz karşılığı sanıklardan ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, faiz karşılığı borç para verip vermedikleri hususunda detaylı kolluk araştırması yaptırılması sonrasında, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 241/1 maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerekirken, sanıklar hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükğmlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 20 /05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14605, Karar No: 2014/1955, Tarih: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14605 E.  ,  2014/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/104291

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2009

NUMARASI : 2009/87 (E) ve 2009/276 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir.Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için,ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için,ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Katılanın işyerine gelen sanığın, satın aldığı mallara karşılık A..R..Y.. sahte kimliğiyle Türkiye V..B..K.. şubesinde açılan hesaptan verilmiş 30.12.2005 tarih 2.700 TL bedelli çeki ciro ederek katılana verdiği, katılan tarafından çekin bankaya ibrazında hesap sahibi hakkında dolandırıcılık işlemi bulunduğundan bahisle ödeme yapılmadığı, sanığın çek bedelini de ödemeyip katılanı oyaladığı, daha sonra ortadan kaybolduğu, bu şekilde gerçekleşen eyleminin bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunun iddia edildiği olayda, sanığın söz konusu çeki kendisine Ankara'da bulunan billuriye dükkanından alışveriş yapan ve kendisini A..R.. Y..olarak tanıtan kişi

tarafından verildiği, A..R..Y..in çek hesabı olması nedeniyle ciro etmesine gerek olmadığını söyleyerek çeki ciro etmeden kendisine verdiği, çek hesabı sahibinin borcu ödemesi gerektiği düşüncesi ile katılana borcu ödemediğine dair savunması ile A..R..Y.. sahte kimliğini kullanarak bankalardan çek karnesi aldıktan sonra ülkenin çeşitli yerlerinde mal ve hizmet satın aldığından bahisle N..A.. isimli şahıs hakkında iddianame tanzim edilip dava açıldığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından N..A..'ın tanık olarak dinlenerek sanığı tanıyıp tanımadığı, aralarında mal alışverişi bulunup bulunmadığı hususları sorulup suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların N..A..'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra tüm deliller değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/911, Karar No: 2020/3413, Tarih: 01.07.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/911 E.  ,  2020/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 gün ve 2006/648-2012/577 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizin 21/03/2017 tarih 2017/258 E., 2017/1686 K. sayılı geri çevirmeye ilişkin ilamı uyarınca davacı tarafından Malatya Ticaret Sicil Müdürlüğü aleyhine açılan şirketin ihyası davasının kabulü ile davalı şirket YİFAŞ Yeşilyurt Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin ihyasına 09/05/2019 tarihinde karar verildiği anlaşılmaktadır. Tarafların karara karşı kanun yoluna gitmemesi üzerine hüküm 01/10/2019 tarihinde kesinleşmiştir. İhya olunan davalı şirket adresinin Taftacık Mevkii Yeşilyurt Malatya olduğu ancak tebligatın dava dışı AK-TEM Temizlik Kuyumculuk Gıda Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’ne yapıldığı görülmekte olup tebliğ edilen şirket ile davalı şirket arasında bir ilgi kurulamamıştır. Şu halde, davalı şirkete gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, anılan eksikliğin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.