muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25676, Karar No: 2014/8429, Tarih: 24.03.2014

O halde, mahkemece taraflar arasındaki hizmet sözleşmelerinin eki olan şartnamelerde, dava konusu işçi alacakları nedeniyle yüklenicinin sorumlu olduğunun düzenlendiği davalılar yönünden, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını davalılardan rücuen tahsilini talep edebileceğinin, bu hususta hüküm bulunmayan davalılar yönünden ise, davacı Belediye ve davalı yüklenicinin, kararda olduğu gibi yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, tüm davalılar yönünden yarı oranda sorumluluğun kabul edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı tarafından temyiz olunan kararın 1. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/637, Karar No: 2011/29628, Tarih: 08.12.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/637 E.  ,  2011/29628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 86/2, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

b- TCK'nın 86/2- 3 (e), 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

c- TCK'nın 151/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 86/2- 3 (e), 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

b- TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca mahkumiyet 3- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 151/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası),

b- TCK'nın 86/2, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası- iki kez)

c- TCK'nın 125/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme, kasten yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme, kasten yaralama ve hakaret, sanık ...hakkında ise kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarları karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların bu suçlara yönelik temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9430, Karar No: 2024/14972, Tarih: 20.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9430 E.  ,  2024/14972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, somut uyuşmazlıkta reddedilen ve davacı tarafından temyize konu edilen toplam alacak miktarı Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki ... Bankası efektif satış kuruna göre 74.162,50 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3038, Karar No: 2011/3996, Tarih: 23.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/3038 E.  ,  2011/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2009 gün ve 2009/785 E. 2009/744 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1624, Karar No: 2015/1052, Tarih: 29.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1624 E.  ,  2015/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi,TCK'nın 35/1-2, 220/7-son, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 54/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan uygulama yapılırken suçun yalın şekline göre nitelikli hal olduğu dikkate alınarak TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca hükmedilen temel cezadan TCK'nın 61/5. maddesi uyarınca, önce TCK'nın 220/7-(son cümle) maddesi uyarınca indirim yapılması, sonra TCK'nm 35. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle indirim yapılması ve sonra da 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmemek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "TCK'nın 220/7-(son cümle), TCK'nın 35/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 ve TCK’nın 62/1 maddelerinin uygulanmasına" ilişkin kısımlar çıkartılıp yerine "silahlı terör örgütüne yardım suçuyla ilgili olarak TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca hükmolunan "5 yıl" temel hapis cezasından TCK'nın 220/7-(son cümle) maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 35/1-2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten sanığın 1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/125, Karar No: 2021/2434, Tarih: 28.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/125 E.  ,  2021/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2015 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılıktan çıkarmanın iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 22.02.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne ve yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 25.01.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili, mirastan çıkarmanın iptali talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 27.12.2018 tarihinde davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 10. Hukuk Mahkemesinin 22.02.2018 gün ve 2015/663 Esas ve 2018/59 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.01.2019 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılardan ... vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a-6 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan adı geçen davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 25.01.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8920, Karar No: 2014/10742, Tarih: 14.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8920 E.  ,  2014/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/364-2014/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu O.. A.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından 8 adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlu O.. A..’ın takip dayanağı çeklerde lehtar alacaklı şirket olmasına rağmen çekin arka yüzünde lehtardan önce kendisinin sahte imzasının bulunduğu iddiasıyla takibin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK.nun 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 681. maddesi gereğince kambiyo senedi niteliğinde olan bonodaki hakkın devri ancak ciro ve teslim yolu ile mümkündür. Aynı kanunun 686. maddesi gereğince, bonoyu elinde bulunduran kimsenin hak sahibi olabilmesi için fiili zilyetliği yeterli olmayıp, aynı zamanda hakkını müteselsil ve birbirine bağlı cirolarla tevsik etmesi gerekir. Bonoda ilk cironun lehtara ait olması zorunludur. Ciroların birbirine bağlı olması, her şeyden önce, ilk cironun lehtar tarafından yapılmasıyla mümkündür. İlk ciro lehtara ait değilse, ciro zinciri düzensiz demektir. Lehtarın cirosundan önce başka cironun bulunması ve daha sonra lehtarın cirosunun yer alması durumunda, lehtarın cirosundan önceki cirolar yok sayılır. Lehtarın cirosundan sonra senedi devralan hamiller, yetkili hamil olurlar. Ancak cirosu yok sayılanlar yönünden takip hakları bulunmaz. İlk cironun lehtara ait olmaması, lehtarın, keşideci ve aval verenlere müracaat hakkını engellemez ise de, lehtarın cirosundan önceki cirolar yok sayıldığından, lehtarın, kendi cirosundan önceki cirantaları takip hakkı yoktur.

Somut olayda, takip dayanağı 31/12/2012 keşide tarihli, 35.000.-TL bedelli çek ile, 31/10/2012 keşide tarihli, 70.000.-TL bedelli çek yönünden çeklerin lehtarının Sofiteks Tekstil San. ve Tic. A.Ş. olduğu halde, ilk cironun O.. A.. tarafından yapıldığı, lehtarın, keşideci şirket ile birlikte senedin ön yüzünde imzası bulunmayan O.. A..’ı da takip ettiği görülmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere, ilk ciro lehtar tarafından yapılmadığından, senedin ön yüzünde aval veren olarak da imzası bulunmayan O.. A..’ın cirosu yok hükmündedir. Bu durumda, lehtarın bu iki çek yönünden O.. A.. aleyhine takip yapması mümkün değildir.

O halde, mahkemece, 31/12/2012 keşide tarihli 35.000.-TL bedelli çek ile, 31/10/2012 keşide tarihli 70.000.-TL bedelli çekler açısından borçlu O.. A.. yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin tümüyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu O.. A..'ın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7363, Karar No: 2024/5078, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7363 E.  ,  2024/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1340 E., 2023/1964 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/66 E., 2023/95 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve kadının başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle ; 2011 senesinde trafik kazası geçirdiğini ve %99 özürlü kaldığını, kazadan sonra aralarındaki ilişkinin koptuğunu, erkek eşin, psikolojik anlamda müvekkilinin üstüne çok geldiğini, çoğu zaman duvarlara yumruk vurup bağırarak müvekkilinden sinirini almaya çalıştığını, müvekkilinin başına gelip "soysuz, kitapsız senin yüzünden gençliğimi yaşayamadım, şu tipe bak nefes almakta bile güçlük çekiyorsun, geberip gitmedin, geber de kurtulayım, seni de sülaleni de sinkaf ederim" dediğini, müvekkilinin tüm bakım ve ihtiyaçlarıyla 2011 senesinden itibaren kızı ...'in ilgilendiğini, kazadan sonra annesinin bezini, sondasını değiştirip yemeğini dahi kendisinin yedirdiğini, davalı eşin hayatına zaman zaman başka kadınlar girdiğini , 2,5 yıl önce evden ayrıldığını ve geri dönmediğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile en yüksek mevduat faizi ile birlikte 75.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının trafik kazası geçirene kadar mutlu bir evlilikleri olduğunu, davacının geçirdiği trafik kazansından sonra müvekkil çalıştığı tavuk çiftliğinde iş kazası geçirerek bacağının birisinin diz altında koptuğunu, bir dizi ameliyat ve tedavi sonrasında platinde konulmak suretiyle müvekkilinin yarısı kopmuş bacağının kullanılır hale geldiğini ancak topal kaldığını ve bu süreçte yaşlılık aylığı da alamadığını, bu süreçleri kendi gayret ve çabası ile tek başına atlamak zorunda kaldığını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin; davacı kadının geçirmiş olduğu bir kaza nedeniyle uzun süredir yatağa bağımlı ve fiziki hareketleri son derece kısıtlanmış olarak yaşamını sürdürdüğü, bakımının ağırlıklı olarak tarafların ortak çocukları ... tarafından sağlandığı, hasta bakım aylığının da bu nedenle kıza ödendiği, davacının bu hasta, yatalak ve bakıma muhtaç haline rağmen davalının, eşinin fiziki kısıtlama nedeniyle ihtiyaç duyduğu yaşamsal bakım hizmetlerine yardımcı olmakta gönülsüz davrandığı ve hatta geri durduğu, eşinin döndürülmesinde veya fizik tedavi hareketlerinde hastayı sarsarak sert ve zarar verici şekilde davrandığı, davacıya su vermede dahi suyu sertçe vererek ihtiyaçlarını karşılamada tepkili olduğu, "bıktım senden, zıkkımın kökünü ye, iç" şeklinde sözler sarfettiği ve davacının bir kısım konularda tepki vermesi üzerine "sıfatsız, senin sülalen kimki sen kim olasın, kancık köpek gibi, ben ne dersem deyim susacaksın ben sana her istediğimi söyleyebilirim" şeklinde ve ayrıca "sen adam mısın, kendini kadın mı sanıyorsun, soysuz, kitapsız, şu tipe bak, geberip gitmedin, seni sinkaf ederim, yüzünü görmek istemiyorum, yüzüne sıçmışlar..." şeklinde hakaret ve aşağılayıcı ifade içeren onur kırıcı karşılıklar verdiği, bu suretle psikolojik şiddet uyguladığı, bununla birlikte hastanın ve evinin geçimine maddi destek verme konusunda üzerine düşen tüm sorumlulukları yerine getirmediği, böylece evlilik birliğinin gerektirdiği külfet paylaşma, yardımlaşma, dayanışma ve karşılıklı saygı gösterme yükümlülüklerine aykırı davrandığı, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde davalı erkek eşin ağır kusurlu olduğu, kadına izafe edilen kusurların ispatlanamadığı, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasın 700,00 TL arttırılarak karar kesinleşinceye kadar devamına kararın kesinleşmesi ile 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile karar kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece erkeğe yüklenen kusurlar dışında, kadının vakıa olarak dayandığı ve tanık beyanıyla ispatlanan erkeğin başka kadınla yazışarak güven sarsıcı davranışta bulunması kusurunun erkek eşin kusurlarına eklenmesi gerekmiştir. Bu durumda yine kadının bir kusuru ispatlanmadığı için evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadın kusursuz, erkek eşin tam kusurlu olup taraflara yüklenen kusurlu eylemler yönünden kararın gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; kusur gerekçesinin erkek eşin tam kadının kusursuz olduğu şeklinde düzeltilmesine, kadının istinaf başvurusunun maddi ve manevi tazminatları miktarı yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş ve kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili katılma talepli temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminatın ve nafakanın miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir

2. Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk