muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5957, Karar No: 2011/7428, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5957 E.  ,  2011/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 880 sayılı parselin maliki olduğunu, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde zeytin ağaçlarının ...’e ait olduğuna ilişkin belirtme bulunduğunu, 880 sayılı parselin 05.06.1990 tarihli miras taksim sözleşmesiyle kendisine bırakıldığını, kayıttaki muhdesat belirtmesinin terkinini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan miras taksiminde 880 sayılı parsel zeytin ağaçları ile birlikte davacıya bırakıldığından ve davacı tarafından kullanılmakta olduğundan kaydın beyanlar hanesindeki belirtmenin iptali ile taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “taşınmaz üzerindeki 86 zeytin ağacı Ali ve Düriye oğlu 20.01.1944 doğumlu ...’e aittir” ibaresinin yazılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Görüldüğü üzere dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti ve beyanlar sütununa yazılması istemlerine ilişkindir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere eşya hukukunda “muhdesat” kavramından maksat, bir arazi üzerinde arz malikinden başkasına veya yalnızca bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçlar anlaşılmalıdır. Muhdesat sahibine, arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, kuşkusuz sadece kişisel bir haktır.

Somut uyuşmazlıkta, 880 sayılı parselin 1973 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı ... adına tespit ve tescil edildiği, bu tespit sırasında kaydın beyanlar hanesine “üzerindeki zeytin ağaçlarının ...’e ait olduğu” belirtmesinin yapıldığı, davacının taşınmazı kayıt malikinden 1974 yılında yapılan belirtmeyle yükümlü olarak tapudan satın aldığı anlaşılmaktadır. Kısaca davacı, yükümlü taşınmazın tapu kayıt malikidir.

Davada dayanılan 05.06.1990 tarihli “miras taşınmaz taksim sözleşmesi” başlıklı belgeye gelince; davalıların murisi İdris Çakarer ve davacının imzasını taşıyan bu senedin ilk maddesinde aynen “murislerimiz ... ve ...’den intikal eden Bayındır Kızılova köyü İzmiryolu üstü mevkiindeki tapunun 880 parseline kayıtlı 10050 m2 miktarındaki zeytin ağaçlı taşınmazın tamamı ...’e bırakılmıştır” hükmü bulunmaktadır. Burada, sözleşmenin yapıldığı tarihte taşınmaza kayden malik olan davacıya kayıttaki belirtme sebebiyle sağlanan hakka ilişkin bir ibare yoktur. Dolayısıyla, davacının bu sözleşmeye dayanarak muhdesat belirtmesinin terkinini isteme yetkisi de bulunmamaktadır.

Yapılan bu saptamaya göre davanın reddi gerekirken, orta yerde davalıların muhdesat sebebiyle kazandıkları hakkın temlikine ilişkin bir sözleşme varmış gibi istem kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23343, Karar No: 2021/6080, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/23343 E.  ,  2021/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... Daşçı'ya yükletilen kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümlerde öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... Daşçı'nın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... ...hakkında tehdit suçundan ve sanık ... ...hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Katılan ... hakkında düzenlenen 03.12.2014 tarihli kesin adli raporda, katılanda burun kırığı olduğu belirtilmesine rağmen, burun kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin kaçıncı derece olduğunun açıkça belirtilmediği gözetilmeksizin yetersiz adli raporla sanık ... ...hakkında kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Katılan ...'ın soruşturma aşamasında, sanık ...'in kendilerine bıçak göstererek tehdit ettiği yönünde bir beyanının olmaması, duruşmada ise sanığın elindeki bıçakla kendilerini tehdit ettiğini beyan etmesi, beyanlar arası çelişki üzerine ise ilk ifadesinin doğru olduğunu beyan etmesi, diğer katılan ...'ın ise aşamalarda sanığın bıçakla kendisini tehdit etmesine yönelik çelişkili beyanlarda bulunması, tanık...nin duruşmada, olay sırasında kimsenin bıçak kullanmadığını, bıçak kullanılmış olsa olay yerinde olduğu için görebileceğini beyan etmesi ve sanıktan ele geçirilmiş bir bıçak bulunmaması karşısında, katılanların soyut iddiaları dışında sanık ...'in üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete yeterli değil bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

c)Kabule göre de; sanıkların adli sicil kayıtlarında haklarında daha öncesinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bulunması ve 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olması karşısında sanıklar hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilemeyecek olsa dahi, daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeyen sanıklar hakkında TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin ve hakkında kasten yaralama suçundan kısa süreli hapis cezası tayin edilen sanık ... yönünden TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın, ''şartları oluşmadığı'' şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4914, Karar No: 2013/2, Tarih: 21.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/4914 E.  ,  2013/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kubbedin Köyü 102 ada 42 parsel sayılı 16858,26 m2'lik taşınmaz 434 tahrir nolu vergi kaydı revizyon görerek davalı adına tesbit edilmiş, davacı Hazine, vergi kaydı sınırının mera okuması ve taşınmazın sınırında mera bulunması nedeniyle vergi kaydı miktar fazlasının mera niteliği ile özel siciline tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne, vergi kaydı miktarı olan 1500 m2'lik kısmın davalı adına, geri kalan kısmın mera niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalının temyizi üzerine dairece bozulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.07.2011 gün ve 2011/5497 - 9006 sayılı bozma kararında özetle; "davalının dayandığı 1978 tarihli satış senedinde ....'ye ait taşınmazları satın aldığı, vergi kaydı sınırında da... bulunduğu anlaşıldığından, yeniden yapılacak keşifte .....'ye ait taşınmazın sınırları belirlenip, vergi kaydı miktarı da üzerine eklenerek davacı adına, geri kalan kısmın mera niteliği ile tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu .....Köyü 102 ada 42 sayılı parselin krokide (C)= 10523.41 m2 ve (A)= 1500 m2'lik kısımların tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline, krokide (B)=4834.84 m2'lik kısmın mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından (C) ve (A) bölümlere, davalı tarafından (B) bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesideki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesideki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve dava konusu taşınmazın (C) ile gösterilen kısmın ....'den satın alınan yer olduğu, (A) kısmının ise vergi kaydı kapsamında olduğu, bu bölümlere ilişkin zilyetlikle taşınmaz koşullarının oluştuğu, diğer (B) ile gösterilen bölümün ise mera sınırlı değişebilir sınırlı vergi kaydı miktar fazlası olduğu anlaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince, davalıdan onama harcının alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı, peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21.01.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1158, Karar No: 2018/41, Tarih: 15.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1158 E.  ,  2018/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; KMK'nın 33. maddesi uyarınca hakimin müdahalesi ile yönetim kurulunun 2009 ve 2010 yılı hesaplarının bilirkişi marifetiyle incelettirilerek KMK'nın 34/6 maddesi uyarınca yönetici atanması istenilmiş, .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/209 Esas, 32012/340 Karar sayılı dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; 07/01/2012 tarihli kat malikleri genel kurul kararının iptali ile .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1494 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesi istenilmiş ve 21/02/2012 tarihinde ise birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece; 07/01.2012 tarihli genel kurul kararının alınmasında bir takım eksiklikler bilirkişilerce tespit edilse de bu durumun genel kurul kararının iptalini gerektirmeyeceği, KMK'nın 34. maddesinde öngörülün mahkemece yönetici atanması şartları gerçekleşmediğinden, mevcut bir yöneticisi bulunması dikkate alınarak asıl davanın reddine, birleşen davanında reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İptali istenen toplantıda alınan kararların yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl sayılacak kararlar olmadığı, yönetici seçimi ve diğer kararların iptalini gerektirecek sebeplerin bulunmadığı ve yönetici atanması şartlarının gerçekleşmediği anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/320, Karar No: 2022/2538, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/320 E.  ,  2022/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2018 gün ve 2017/429 Esas, 2018/205 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 15.07.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.05.2019 gün ve 2018/1334 Esas, 2019/756 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5988, Karar No: 2021/1656, Tarih: 07.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5988 E.  ,  2021/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 13. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 13. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/2020 gün ve 2020/202 E. 2020/169 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6114, Karar No: 2019/16386, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6114 E.  ,  2019/16386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10489, Karar No: 2010/10074, Tarih: 21.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10489 E.  ,  2010/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11618, Karar No: 2018/7128, Tarih: 19.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11618 E.  ,  2018/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, çalıştığı yıllara ait izin ücreti alacağı bulunduğunu ve bu ücretin ödenmediğini iddia ederek yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, idarelerinin dava konusu olayda ihale makamı olduğunu, iddia edildiği gibi yüklenici firma ile idareleri arasında 4857 sayılı yasa anlamında asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacı işçi ile iş akdi yapılmadığını, firma nezdinde çalışan işçiler üzerinde idarenin doğrudan bir tasarrufu bulunmadığını, üniversite rektörlüğünün ihale makamında olduğunu belirterek davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm kısmının “5” numaralı bendinde 25,20 TL başvurma harcından sorumlu tutulmuş olması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine;

“5-Davacı tarafından yapılan 250,00 TL bilirkişi ücreti ile tebligat ücreti 27,00TL'nin toplamı olan 277,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalı kurum harçtan muaf olduğundan 25,20 TL başvurma harcının alınmasına yer olmadığına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10481, Karar No: 2008/224, Tarih: 16.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10481 E.  ,  2008/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S....K... ın hastalığı ve çaresizliğinden yararlanan davalının, muris ile ölünceye kadar bakım akdi karşılığı 6 parça taşınmazı üzerine devrini sağladığı, işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve mirasçıların payları oranında adlarına tescilini istemiştir.

Davalı,iddiaların gerçek olmadığını, murisin kendi serbest iradesiyle bakıma muhtaç olduğu zamanda sözleşme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusu ile muris iradesinin davalı yanca sakatlandığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik, muris muvazaası ve hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden özellikle miras bırakanın terekesinin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu ve veraset ilamında davacının dışında başkaca mirasçı bulunduğu görülmektedir.Öte yandan istek terekeye iadeye ilişkindir.

Bu duruma göre, davanın görülebilirlik koşulunun, mahkemece yerine getirildiği söylenemez.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Bu duruma göre, davanın görülebilirlik koşulunun, mahkemece yerine getirildiği söylenemez.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

M.K.nun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, M.K.nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.M.K.nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olayda,elbirliği ( iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortaklar bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan ortakların olurlarının alınması yada miras şirketine M.K.nun 640. mad. uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.