muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10453, Karar No: 2012/12173, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10453 E.  ,  2012/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.09.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı bulunmayan 30 parsel sayılı taşınmazı lehine, daha önce Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.10.1992 tarihli ve 1992/6-768 sayılı ilamı ile davalı ...’e ait 32 parsel lehine kurulan 470 parseldeki geçide bağlanmak üzere davalılara ait 470 ve 32 parsellerden geçit kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 27 ve 28 parsellerin kuzeyinde bulunan yola bağlantı kurmanın en uygun geçit olduğu kanaatine varıldığından ve davacı tarafından bu geçit istenilmediği için davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif

esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Davacıya ait 30 parsel sayılı taşınmazın dosyada mevcut pafta örneğine göre genel yola çıkışı yoktur. Daha önce 30 parsel sayılı taşınmaz yararına kurulmuş bir geçit hakkı da bulunmadığından mutlak geçit ihtiyacı içindedir. Davacı taşınmazı yararına 27 ve 28 parseller üzerinden kurulmak istenen geçidin bağlandığı yolun devamında dere ile yolun kesilmesi nedeniyle geçit genel yola bağlanmadığından buradan geçit kurulması doğru görülmemiştir. Bu şekilde kurulmak istenen geçit davacı tarafından da kabul edilmemiştir.

Bilirkişilerin ortak düzenlediği 12.07.2011 tarihli rapor ve krokisinde, daha önce Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.10.1992 tarihli ve 1992/6-768 sayılı ilamı ile 32 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit kurulmasına karar verilen davalı ...’e ait 470 parsel sayılı taşınmazın batı sınırındaki geçide bağlanan alternatiflerden birinden geçit kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi ve objektif esaslara göre en uygun güzergahlar olduğu anlaşılmıştır.

Bilirkişilerin ortak düzenlediği 12.07.2011 tarihli rapor ve krokisinde, daha önce Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.10.1992 tarihli ve 1992/6-768 sayılı ilamı ile 32 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit kurulmasına karar verilen davalı ...’e ait 470 parsel sayılı taşınmazın batı sınırındaki geçide bağlanan alternatiflerden birinden geçit kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi ve objektif esaslara göre en uygun güzergahlar olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının da bu güzergahlardan birinden geçit kurulmasını istediği gözetilerek yukarıda belirtilen geçide bağlanan en uygun güzergahtan geçit kurulmasına karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4409, Karar No: 2017/6389, Tarih: 14.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4409 E.  ,  2017/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 02.05.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve gerekli önlemlerin alınması istemine ilişkindir.Davacı, davalıya ait 209 ada 2 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan su arkının yukarıda bulunan ormandan gelen yağmur suları nedeniyle taştığını ve kendisine ait 1 parsel sayılı taşınmaz ile her iki taşınmaz arasında bulunan duvara zarar verdiğini, davalının su arkını temizlememesi ve su arkının küçük olması sebebiyle bu zararların meydana geldiğini ileri sürerek davalının verdiği zararın önlenmesini, su arkının temizliğinin yapılmasını ve genişletilmesini, sınırdaki duvardan uzaklaştırılmasını ve diğer gerekli tedbirlerin alınmasını talep etmiştir.

Davalı, taşınmazları ayıran ve davacı tarafından yaptırılan duvarın zamanla arazinin ağırlığından dolayı çöktüğünü, bu nedenle ormandan gelen yağmur sularının duvara zarar verdiğini ve davacının arazisine taştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının taşınmazında bulunan arktaki suyun taşması suretiyle davacının taşınmazına yapmış olduğu elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; her ne kadar davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise de mahkemece, davacının diğer talepleri hakkında hüküm kurulmamış, müdahalenin önlenmesi için alınması gereken önlemler hükümde açık ve net bir şekilde belirtilmemiştir. Dolayısıyla karar bu haliyle infaza elverişli değildir.O halde mahkemece, elatmanın önlenmesi için ne gibi önlemler alınabileceği hususunda önceki bilirkişilerden ek rapor alınarak, gerekirse konusunda uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılmak suretiyle yeni bir rapor aldırılarak, infaza elverişli şekilde hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu üzere infazda tereddüt yaratacak biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/791, Karar No: 2022/619, Tarih: 06.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/791 E.  ,  2022/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında, inceleme dışı sanık ...'nun maktule yönelik gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna müşterek fail sıfatıyla iştirak etmekten TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince 06.02.2008 tarih ve 236-6 sayı ile kurulan hükmün, sanıklar müdafisi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.07.2010 tarih ve 2750-5487 sayı ile;

"1- CMK.nun 226/4.maddesi uyarınca sanık ... müdafine ek savunma hakkı tanındığı, esas hakkındaki mütalaaya yönelikte sanık müdafinin savunmada bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...’ın yakalama kararı infaz edilerek ek savunması alınması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- a) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Sinan ve Asım arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

b) 14/09/2005 günlü oturumda sanık Sinan’ın, CMK.nun 147.maddesinde yazılı hakları hatırlatılmadan savunmasının alınması suretiyle CMK.nun 191.maddesine aykırı davranılması,..." isabetsizliklerinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine, sanık ... hakkında açılan kamu davasının tefrikine, inceleme dışı sanık ...’nun ise TCK'nın 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince 27.10.2010 tarih ve 366-294 sayı ile kurulan hükmün, katılanlar vekili ile inceleme dışı sanık Sinan müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.10.2011 tarih ve 5869-6127 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında tefrik edilen kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK'nın 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince 25.11.2011 tarih ve 421-281 sayı ile kurulan hükmün ise katılanlar vekili ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.11.2013 tarih ve 2461-6281 sayı ile;

Sanık ... hakkında tefrik edilen kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK'nın 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince 25.11.2011 tarih ve 421-281 sayı ile kurulan hükmün ise katılanlar vekili ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.11.2013 tarih ve 2461-6281 sayı ile;

“...1- Sanık ... hakkında mağdur İbrahim'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dava açıldığı, daha sonra mağdur İbrahim'in ölmesi nedeniyle kasten öldürme suçundan 14.09.2005 tarihli ek iddianame düzenlendiği, hakkında yakalama kararı çıkarılan sanığın yakalama müzekkeresinin infazı beklenip, iddianame ve ek iddianameye karşı usulüne uygun savunması alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yargılama konusu ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/421 Esas-2011/281 Karar sayılı dosyasının tefrik edildiği, bozmadan önceki 2005/236 esas sayılı dosyası kapsamında yapılan duruşma tutanaklarının eksik olan bölümlerinin dosyaya eklenmesi gerektiği gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine, dosyanın gönderildiği ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 19.02.2014 tarih ve 4-106 sayı ile;

2- Yargılama konusu ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/421 Esas-2011/281 Karar sayılı dosyasının tefrik edildiği, bozmadan önceki 2005/236 esas sayılı dosyası kapsamında yapılan duruşma tutanaklarının eksik olan bölümlerinin dosyaya eklenmesi gerektiği gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine, dosyanın gönderildiği ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 19.02.2014 tarih ve 4-106 sayı ile;

"...Mahkememizin 19/02/2014 tarihli duruşmasında; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 14/07/2010 gün 2009/2757 E 2010/5487 K sayılı ilamı ile daha önce mahkememizce; İbrahim Öncü'yü kasten birlikte öldürmek suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülüğüne ilişkin verilen karar üzerine 5271 sayılı CMK'nun 226/4 maddesi uyarınca sanık ... müdafiine ek savunma hakkı tanındığı, esas hakkındaki mütalaaya yönelik sanık müdafinin savunmada bulunduğu ve sanık ...'ın yakalama kararı infaz edilerek ek savunmasının alınması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmediğinin belirtildiği, mahkememizce Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyulmasına karar verildiği, ancak bozma ilamına uyulması sonrasında sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucu mahkememizce verilen 2010/421 E 2011/281 K 25/11/2011 tarihli kararın sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyizi üzerine bu kez yukarıda belirtilen Yargıtay 1. Ceza Dairesindeki ilamının aksine bu kez 14/11/2013 gün Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2013/2461-6281 E-K sayılı ilamı ile sanık ... hakkında İbrahim'i Kasten Öldürmeye Teşebbüs suçundan dava açıldığı, daha sonra mağdur İbrahim'in ölmesi nedeniyle Kasten Öldürme suçundan 14/09/2005 tarihli ek iddianame düzenlendiği, hakkında yakalama kararı çıkarılan sanığın yakalama müzekkeresinin infazı beklenip, ilk iddianame ve ek iddianameye karşı usulüne uygun savunması alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yokluğunda yargılamaya devamla karar verilmesi sebebiyle bozulmasına karar verildiği, bozma ilamındaki gerekçenin yukarıda belirtilen Yargıtay 1. Ceza Dairesindeki ilk bozma ilamı ile çelişkili olduğu ve mahkememizce 1. Bozma ilamındaki gerekçe dikkate alınarak uyulmasına karar verildiği anlaşıldığından Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14/11/2013 gün 2013/2461-6281 E-K sayılı ilamı aynı dairenin önceki ilamı ile çelişkili, usul ve yasaya aykırı olduğu..." gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verilmiş ve sanık ...’nun TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62/1,53 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık müdafisi ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.06.2015 tarih ve 246471 sayılı “bozma” istemli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.04.2017 tarih ve 45-1044 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan nedenlerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme; sanık ... hakkında maktule yönelik eylemi nedeniyle Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen direnme kararına konu mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iştirak hâlinde suç işleyen inceleme dışı sanık ... ile sanık ...'nun aynı müdafi ile temsil edilmiş olmasının menfaat çatışması oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulması sonrasında, kendisine başka bir müdafi tayin edilen sanık ... yönünden usulü işlemlerin yenilenmesi ve bu kapsamda sanığın savunmasının tekrar alınması gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İnceleme dışı sanık ... ve sanık ... hakkında maktul İbrahim Öncü’ye yönelik eylemleri nedeniyle haksız tahrik altında işlenen kasten öldürme suçuna teşebbüsten, inceleme dışı sanık ... hakkında ayrıca babası ...’na yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 88. maddesi uyarınca ihmali davranışla yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 04.08.2005 tarih ve 2188-158 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

Maktul İbrahim Öncü’nün tedavisi sırasında 04.09.2005 tarihinde vefat ettiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 14.09.2005 tarih ve 2188-158 sayılı ek iddianame ile inceleme dışı sanık ... ve sanık ... hakkında maktul İbrahim Öncü’ye yönelik eylemleri nedeniyle haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan, inceleme dışı sanık ... hakkında ayrıca babası ...’na yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 88. maddesi uyarınca ihmali davranışla yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 14.09.2005 tarih ve 2188-158 sayılı ek iddianame ile inceleme dışı sanık ... ve sanık ... hakkında maktul İbrahim Öncü’ye yönelik eylemleri nedeniyle haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan, inceleme dışı sanık ... hakkında ayrıca babası ...’na yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 88. maddesi uyarınca ihmali davranışla yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Yerel Mahkemece yapılan duruşmanın 14.09.2005 tarihli ilk celsesinde; iddianame ve ek iddianame okunarak, duruşmada hazır bulunan inceleme dışı sanık ...'nun sorgusunun müdafisi Av. ... eşliğinde alındığı, 12.10.2005 tarihli ikinci celsede; yine iddianame ve ek iddianame okunarak, hazır bulunan sanık ...’nun üzerine atılı suçun bildirildiği ve sanık ...’ın savunmasının, inceleme dışı sanık Sinan ile aynı müdafi olan Av. ... eşliğinde alındığı, 16.11.2005 tarihli dördüncü celsede; sanık ...’nun duruşmalardan vareste tutulmasına karar verildiği, 16.06.2006 tarihli celsede; sanık ... hakkında, değişen delil durumu nedeniyle yakalama müzekkeresi çıkartılmasına, sanık ...’a TCK’nın 37. maddesi delaletiyle CMK 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesine karar verildiği, 14.07.2006 tarihli celsede; inceleme dışı sanık Sinan'ın ek savunmasının da Av. ... eşliğinde alındığı, 30.01.2008 tarihli celsede; Cumhuriyet savcısına esas hakkında mütalaa için söz verildiği, esas hakkında mütalaaya karşı inceleme dışı sanık Sinan’a ve sanıklar müdafi Av. ...’dan alınan yetki belgesi ile duruşmaya katılan Av. ... Keçeci’ye söz verildiği, 06.02.2008 tarihli karar celsesinde; sanık ...'nun esas hakkında mütalaa ve son sözü yerine geçmek üzere önceki savunmalarının okunduğu, huzurda bulunan inceleme dışı sanık Sinan'dan son sözü sorularak, sanıklar ... ve ...’nun, TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmalarına, inceleme dışı sanık ...’nun babası sanık ...’na yönelik eylemi nedeniyle açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, sanık ...’nun tutuklanmasına ve hakkında çıkartılan yakalama emrinin devamına karar verildiği,

... Ağır Ceza Mahkemesince 06.02.2008 tarih ve 236-6 sayı ile sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklar müdafisi Av. ... ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.07.2010 tarih ve 2750-5487 sayı ile;

... Ağır Ceza Mahkemesince 06.02.2008 tarih ve 236-6 sayı ile sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklar müdafisi Av. ... ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.07.2010 tarih ve 2750-5487 sayı ile;

"...a) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Sinan ve Asım arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

B) 14/09/2005 günlü oturumda sanık Sinan’ın, CMK.nun 147.maddesinde yazılı hakları hatırlatılmadan savunmasının alınması suretiyle CMK.nun 191.maddesine aykırı davranılması,..." isabetsizliklerinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği,

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece yapılan yargılamanın 27.10.2010 tarihli ikinci celsesinde, sanıklar vekili olarak duruşmaya Av. ... Keçeci’nin geldiği, sanıkların her ikisinin de müdafiliğini yaptıklarını, ancak bozma üzerine sadece sanık ... müdafiliğine devam etmek istediklerini beyan ettiği, bozma ilamına karşı inceleme dışı sanık ...’na, sanık Sinan müdafisine, Cumhuriyet savcısına ve katılanlar vekiline bozmaya karşı diyeceklerinin sorulduğu, yargılamaya devamla Yargıtay 1. Ceza Dairesince verilen 14.07.2010 tarih ve 2750-5487 sayılı bozma ilamına uyulmasına, sanık ... hakkında açılan kamu davasının tefrikine karar verildiği, aynı celse Cumhuriyet savcısına esas hakkında mütalaa için söz verildiği ve hazır bulunan inceleme dışı sanık ...’na son sözünün sorulduğu, yargılamanın sona erdiği bildirilerek; inceleme dışı sanık ...’nun üzerine atılı kasten öldürme suçunu işlediği sabit görülmekle TCK’nın 81/1, 29, 62/1 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tutuklu kaldığı süre gözetilerek inceleme dışı sanık ...’nun tahliyesine karar verildiği,

Sanık ... hakkında, ... Ağır Ceza Mahkemesince 27.10.2010 tarih ve 366-294 sayı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün, inceleme dışı sanık Sinan müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.10.2011 tarih ve 5869-6127 sayı ile onanmasına karar verildiği,

Sanık ... hakkında, ... Ağır Ceza Mahkemesince 27.10.2010 tarih ve 366-294 sayı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün, inceleme dışı sanık Sinan müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.10.2011 tarih ve 5869-6127 sayı ile onanmasına karar verildiği,

Hakkında çıkartılan yakalama kararı henüz infaz edilmeyen sanık ... hakkında açılan ve tefrik edilen kamu davasının ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/421 E. sayılı dosyasına kaydedildiği, yargılamaya devamla, sanık ... hakkında çıkarılan yakalama emrinin infazının beklenmesine karar verildiği, celse arasında sanık ...’nun eşi Hediye Akgüloğlu tarafından sanık ...’a vekaleten ... 5. Noterliğince düzenlenen 17.05.2011 tarihli vekaletnameye istinaden sanık ...’ın vekili olarak 24.06.2011 tarihli celseye Av. ...’in katıldığı, 25.11.2011 tarihli celsede; iddia makamına esas hakkında mütalaa için söz verildiği, iddia makamının bozma öncesinde verilen 06.02.2008 tarihli mütalaasını aynen tekrar ettiği, aynı celse sanık müdafisine son söz sorulmak suretiyle ... Ağır Ceza Mahkemesince 25.11.2011 tarih ve 421-281 sayı ile sanık ...’nun TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62/1,53 maddeleri uyarınca neticeten 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.11.2013 tarih ve 2461-6281 sayı ile;

“...1- Sanık ... hakkında mağdur İbrahim'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dava açıldığı, daha sonra mağdur İbrahim'in ölmesi nedeniyle kasten öldürme suçundan 14.09.2005 tarihli ek iddianame düzenlendiği, hakkında yakalama kararı çıkarılan sanığın yakalama müzekkeresinin infazı beklenip, iddianame ve ek iddianameye karşı usulüne uygun savunması alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yargılama konusu ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/421 Esas-2011/281 Karar sayılı dosyasının tefrik edildiği, bozmadan önceki 2005/236 esas sayılı dosyası kapsamında yapılan duruşma tutanaklarının eksik olan bölümlerinin dosyaya eklenmesi gerektiği gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verildiği,