muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/838, Karar No: 2020/9215, Tarih: 08.07.2020

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir. " hükmünü amirdir.

İncelenen dosyada;

Sanık ... hakkında 23/11/2017 tarihli sair tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle yargılanıp cezalandırılması talebiyle 28.05.2018 tarihinde kamu davası açıldığı, yargılama neticesinde Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2019 tarihli ve 2018/350 esas, 2019/437 sayılı kararıyla sanığın, TCK'nın 106/1-2. cümle, 125/1, 62, 52. maddeleri gereğince sırasıyla 660,00 Türk lirası ve 3.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, sair tehdit suçundan kurulan ve miktar itibariyle kesin nitelikte bulunan hükmün kanun yararına bozma yoluna konu edildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında TCK'nın 106/1-2. cümlesine göre belirlenen 40 gün adlî para cezasında, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak tespit edilen 33 gün adli para cezası, TCK'nın 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı 30,00 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrilirken sonuç olarak, 990,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 660,00 Türk lirası adlî para cezası olarak eksik belirlenmiştir. Bu hatalı cezanın düzeltilmesi gerekmekle birlikte düzeltme neticesinde belirlenecek yeni ceza, sanık aleyhine sonuç doğuramayacak ve infazın daha önce hatalı biçimde belirlenip bu şekliyle kesinleşen ceza üzerinden yapılması gerekecektir.

Öte yandan, sanık hakkında sair tehdit suçundan hüküm kurulurken, hüküm fıkrasında "tehdit suçuna" ibaresinin yazılması gerekirken, "Sanık ...'in katılanı tehdit etmek şeklindeki eyleminin 5237 TCK.nun 106/1-2. cümlesinde düzenlenen hakaret suçuna vücut verdiği anlaşılmakla..." biçimindeki sözlere yer verilmiş ise de, yazım hatası niteliğindeki bu hususun mahallinde düzeltilebileceği mümkün görülmüştür.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede yer alan bozma nedeni yerinde görüldüğünden, sair tehdit suçundan sanığın cezalandırılmasına dair, Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2019 tarihli ve 2018/350 esas, 2019/437 sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Yargılamanın tekrarlanması yasağı nazara alınarak,

a-Hükümde yer alan TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanmasına dair fıkradaki "660,00 TL" ibaresinin "990,00 Türk lirası" olarak DÜZELTİLMESİNE,

b-Hükümde yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

2-Yargılamanın tekrarlanması yasağı nazara alınarak,

a-Hükümde yer alan TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanmasına dair fıkradaki "660,00 TL" ibaresinin "990,00 Türk lirası" olarak DÜZELTİLMESİNE,

b-Hükümde yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

c-Bozma kararı sanık aleyhine sonuç doğuramayacağından, infazın bozulan hükümdeki 660,00 Türk lirası adli para cezası üzerinden yapılmasına, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1401, Karar No: 2016/2009, Tarih: 24.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1401 E.  ,  2016/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/08/2015 gün ve 2015/137 E. 2015/137 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13418, Karar No: 2018/5551, Tarih: 21.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/13418 E.  ,  2018/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede müsaderesi talep edilmeyen suça konu kaçak sigaralar hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan TAPDK lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hüküm fıkrasında sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanan bentlerde yer alan "TCK.nun 62." ibareleri çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 62/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2-Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

3-Hüküm fıkrasında katılan idareler lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkartılması, yerine "Katılan ... İdaresi kendisini vekil ile duruşmada temsil ettirmediği vekili aracılığı ile katılma dilekçesi verdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T göre dilekçe yazım ücreti olan 300,00 TL'nin sanıklardan eşit olarak tahsili ile katılan kuruma verilmesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1675, Karar No: 2021/7199, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1675 E.  ,  2021/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1-b nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (tespit edilen fark 3.234,20TL kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine derhal müzekkere yazılmasına, ) cümlesinin yazılmasına,

b-1-d nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası depo edilen 3.234,20 TL'ye 26./06/2015 tarihinden dairemiz karar tarihi olan 20.05.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6602, Karar No: 2015/31460, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6602 E.  ,  2015/31460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/137019

MAHKEMESİ : Edirne Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/352 (E) ve 2013/132 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun 04.05.2012 saat 15.00 ilâ 07.05.2012 saat 08.00 saatleri arasında belirlenemeyen bir zamanda Keşan-Kurtuluş İlköğretim Okulu binasına kuzey cephedeki (yerden yüksekliği 180 cm olan 40x60 cm ebadında camı çatlak) tuvalet penceresini zorlayarak içeri girip, oradan 1. kattaki müdür odasına gelerek, kilitli olan kapının, kilit kısmındaki ahşap bölmeyi kısmen kırarak (kilit dili dışta kalacak şekilde) odaya girip, masa-çekmeceleri karıştırması (10.05.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre çekmece içindeki telefon kutusu üzerinde parmak izinin tespit edilmesi) ardından okul kantinine inip, kilitli pvc doğramadan mamül kapısının alt kısmındaki pvc şeritleri yerinden (kilit dili dışta kalacak şekilde kapıyı böylece açarak) çıkartıp içeri girerek oradan bir miktar bozuk para ve bazı gıda maddelerini alıp binadan ayrılması eylemlerinin "kamu malına zarar verme" ve "nitelikli hırsızlık" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sauça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesine aykırı olacak şekilde suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sauça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesine aykırı olacak şekilde suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 2 no.lu ana başlığının 9. paragrafında yargılama ücretine dahil edilen 294 TL müdafii ücretinin toplam miktardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13570, Karar No: 2015/29765, Tarih: 12.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13570 E.  ,  2015/29765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 21/05/2015 tarihli karara karşı, suça sürüklenen çocuğun yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 23/06/2015 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6150, Karar No: 2019/16408, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6150 E.  ,  2019/16408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29867, Karar No: 2019/10008, Tarih: 26.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29867 E.  ,  2019/10008 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2017 tarihli ve 2016/11017 soruşturma, 2017/148 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/03/2017 tarihli ve 2017/39022 soruşturma, 2017/5290 sayılı yetkisizlik kararını takiben, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/03/2017 tarihli ve 2017/39022 soruşturma sayısı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararı verildiği ve bu kez 2017/50414 soruşturma sırasına kaydedildiği, sonrasında dosyanın mükerrer olduğundan bahisle suç yeri itibariyle dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2018 tarihli ve 2017/8985 soruşturma, 2018/3737 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2018 tarihli ve 2017/50414 soruşturma, 2018/6266 sayılı yetkisizlik kararı ile suç yeri bakımından dosyanın Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair 07/06/2018 tarihli ve 2018/556 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/05/2019 gün ve 94660652-105-09-5724-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 gün ve KYB 2019-50592 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 24/03/2017 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mercii İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince esastan bir inceleme yapılmak suretiyle yazılı şekilde uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." hükmü uyarınca ilk yetkisizlik kararı veren Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın gönderildiği İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca tekrar yetkisizlik kararı verilmesi üzerine bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeyerek İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi ve bunun üzerine İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 07/06/2018 tarih ve 2018/556 Değişik İş sayılı kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin kabulüyle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 07/06/2018 tarih ve 2018/556 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda yazılı bozma nedenine göre; müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3089, Karar No: 2011/15430, Tarih: 12.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/3089 E.  ,  2011/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Epilepsi hastalığının nöbetler şeklinde tekrarlayan bir hastalık olması ve atılı suçun temadi eden niteliği karşısında, nöbetler sırasında ortaya çıkan suç hallerinden kabul edilememesi nedeniyle sanığın cezai ehliyetinin araştırılmasına gerek bulunmadı- ğından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.