muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1612, Karar No: 2023/13245, Tarih: 09.10.2023

2. Olay yeri yakınında bulunan iş yerine ait kamera kayıtlarında, mağdurun arkasından sanığın gittiği ve mağdurun sanığı teşhis ettiğine ilişkin 28.09.2016 tarihli CD ön izleme ve şüpheli teşhis tutanağı dosya içerisinde bulunmaktadır.

3. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

4. Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçu işlediğini kabul ettiği görülmüştür.

5. Sanığa ait adli sicil kayıtları ve tekerrüre esas alınan ilâmı dava dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (6) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kuru Sıkı Tabancanın Silah Mahiyetinde Olmadığı Gibi Mağdura Doğrultulmaması Nedeniyle Sanığın Eyleminin 148/1'e Uyduğu Değerlendirilmeksizin 149/1-a Üzerinden Ceza Verilmesinin Usul ve Yasaya Aykırı Olduğu Yönünden

Sanığın "...kuru sıkı tabancayı çıkarıp yere doğru tutup mağdurdan poşeti vermesini istediğini...." beyan etmesi ve kuru sıkı tabancanın korkutuculuk özelliğinden dolayı sanığın eylemi silahla işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemleri yerinde görülmemiş ve kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Etkin Pişmanlık Hükümleri Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması sırasında indirim oranı 1/3 olarak belirlenmiştir. Sanığın suçtan zarar görenin zararını kovuşturma aşamasında giderdiği dikkate alındığında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle uygulama yapılırken indirim oranının üst hadden uygulandığının anlaşılması karşısında; kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/382 Esas, 2022/449 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7494, Karar No: 2016/12138, Tarih: 25.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/7494 E.  ,  2016/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ek ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.04.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının, davalı işverenin özelleştirmeden önce tabi olduğu ve sonradan bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3 maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında,... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden... Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen Ek 3. maddede öngörülen Ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden... Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozulması gerektiği düşüncesiyle onama yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 25.04.2016
Yargıtay — Esas No: 2022/11130, Karar No: 2025/8380, Tarih: 07.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/11130 E.  ,  2025/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/356 E., 2020/2076 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2019/356 Esas, 2020/2076 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2019/356 Esas, 2020/2076 Karar sayılı kararında, yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından, sanık ... müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27510, Karar No: 2022/740, Tarih: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27510 E.  ,  2022/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda ise, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23487, Karar No: 2017/14880, Tarih: 30.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23487 E.  ,  2017/14880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Borçlu ... İnşaat Petrol Taahhüt Ltd. Şti.’nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlu ... İnşaat Petrol Taahhüt Ltd. Şti. hakkındaki 22.05.2013 tarih ve 2011/1327 E.- 2013/434 K. sayılı imzaya itirazın reddine ilişkin mahkeme kararına yönelik temyiz isteminin, Dairemizin 16.04.2014 tarih ve 2014/8801 E.- 2014/11108 K. sayılı ilamı ile reddine karar verilmiş olup, anılan mahkeme kararının, borçlu ... İnşaat Petrol Taahhüt Ltd. Şti. yönünden kesinleştiği anlaşılmakla, borçlunun temyiz isteminin REDDİNE,

2- Borçlu ...’nin temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece, borçlu vekiline "borçlu şirket yetkilisinin imzalarının bulunduğu yerleri ve şirket yetkilisinin nerede oturduğunu bildirmesi veya mahkemeye getirmesine" dair kesin süre tanındığı, söz konusu hususlar yerine getirilmediği için de istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih, 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı). Bu nedenle yukarıda açıklanan şekilde borçlu vekiline emsal imza örneklerinin bulunduğu yerleri bildirmesi ve borçlu şirket yetkilisini duruşmaya getirmesi için süre verilmek suretiyle sonuca gidilemez. Kaldı ki dosya kapsamından borçlu şirket yetkilisi Naif Nasıroğlu’nun imza örneklerinin alındığı ve kurumlardan imza örneklerinin de getirtildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; alacaklıya, borçlunun imza örneklerinin nerelerde bulunduğunu beyan etmesi için kesin süre verilmesi, alacaklının bildirmesi durumunda imza örneklerinin ilgili yerlerden getirtilmesi, dosyada toplanmış olan borçluya ait mukayeseye esas bir kısım belgeler de dikkate alınarak, bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, ispat yükünü ters çevirerek ve dosya kapsamında bulunan imza örnekleri de göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece; alacaklıya, borçlunun imza örneklerinin nerelerde bulunduğunu beyan etmesi için kesin süre verilmesi, alacaklının bildirmesi durumunda imza örneklerinin ilgili yerlerden getirtilmesi, dosyada toplanmış olan borçluya ait mukayeseye esas bir kısım belgeler de dikkate alınarak, bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, ispat yükünü ters çevirerek ve dosya kapsamında bulunan imza örnekleri de göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ....’nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20472, Karar No: 2022/12370, Tarih: 17.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20472 E.  ,  2022/12370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Tabipler Birliği Merkez Konseyi Teşkilatı ve ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle TBK m.58/2 gereğince eylemin kınanması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın pasif husumet yokluğundan reddine dair verilen 04/10/2018 günlü kararın davacılar vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 08/06/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle TBK’nın 58/2. maddesi gereğince eylemin kınanması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Yeni Akit gazetesinin 19/12/2015 tarihli nüshasında birinci sayfasında “Beşli Çete İyice Kudurdu” başlıklı bir haber yayınlandığını ve gazetenin onuncu sayfasında da habere devam edildiğini, yine ... imzası ile “TTB de PKK Destekçisi” başlıklı haberin yayınlandığını, dava konusu haberlerin gerçeğe aykırı olduğunu, dava konusu iki haberde de özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, haberlerin sunuluşundaki üslubun kamuoyunun ilgisini çekmeye yönelik olmayıp tahkir edici bir üslup olduğunu, yapılan haberlerin basın özgürlüğü ile açıklanamayacağını ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek her iki haber için ayrı ayrı TBK’nın 58/2. maddesi gereğince eylemin kınanmasını talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ve davaya dayanak yapılan haberi yaptığı belirtilen davalı ...'in nüfus bilgileri ve adresinin tespiti yönünde gerek davalı ... Ticaret Limited Şirketi ve gerekse diğer resmi kurum ve kuruluşlar nezdinde yapılan yazışmalardan herhangi bir sonuç alınamadığı, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...'in nüfus bilgilerinin tespit edilemediği, gerçekte böyle bir şahsın bulunup bulunmadığının bilinmediği gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.