muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/694, Karar No: 2016/472, Tarih: 06.12.2016

11.03.2010 tarihinde savcılıkta; tanışmalarına ilişkin benzer anlatımlarda bulunarak, 2008 yılı Mart ayında okulu bıraktığını, bu tarihten 2-3 hafta kadar sonra sanığın evlerine gelmeye başladığını, önceleri cinsel ilişkiye girmediklerini, sadece öpüştüklerini, daha sonra sanığın zorlamasıyla cinsel ilişkiye girmeye başladığını, bu şekilde sanıkla 3 kez ilişkiye girdikten 2-3 ay sonra hamile kaldığını anladığını, durumu anlattığı sanıkla iki haftada bir cinsel ilişkiye girmeye devam ettiğini, sanıkla birlikte gittiği doktorun kürtaj yapmaması üzerine üç hafta kadar önce sanıktan ayrıldığını,

Duruşmada ise; 2008 yılı Haziran ayında sanığı eve almaya başladığını, ancak sanıkla ilk kez 2008 yılı Ekim-Kasım aylarında cinsel ilişkiye girdiğini, hamileliğinin yedinci ayına kadar sanıkla cinsel ilişkiye girmeye devam ettiğini, nüfus kaydında doğum tarihinin 28.12.1993 olduğunu, fakat kendisinin gerçekte 17.04.1993 tarihinde doğduğunu,

Mağdurenin annesi kollukta; olayı mağdurenin sanıktan hamile kaldığını anlatması üzerine öğrendiğini; duruşmada ise mağdureyi 17.04.1993 günü evde doğurduğunu, köyde yaşadıkları için nüfusa geç kaydettirdiklerini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık soruşturma evresinde; mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini, aralarında bir yakınlaşma da olmadığını; kovuşturma evresinde ise duygusal ilişki yaşadığı mağdurenin evine ilk kez 2008 yılı Nisan ve Mayıs aylarında gittiğini, bu buluşmaların yaklaşık altı ay sürdüğünü, ikinci gidişinde mağdurenin ısrarı üzerine organ sokmaksızın sürtünme yoluyla mağdureyle seviştiklerini, mağdurenin kendisine nüfusa geç yazıldığını ve gerçek yaşının 17 olduğunu söylediğini savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun uyuşmazlıkla ilgili;

103. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları suç ve hüküm tarihlerinde;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur...",

102. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları suç ve hüküm tarihlerinde;

"(1)Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır

(2)Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır"

104. maddesinin birinci fıkrası ise suç ve hüküm tarihlerinde;

"(1)Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır

(2)Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır"

104. maddesinin birinci fıkrası ise suç ve hüküm tarihlerinde;

"(1) Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır."

Şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda, bedensel temas içeren eylemlerle gerçekleştirilen cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda mağdurun yaşını dikkate alan bir düzenleme biçimi öngördüğü anlaşılmaktadır.

Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlara ilişkin bu düzenlemelerde kanun koyucu tarafından, 5237 sayılı TCK’nun 6/1-a maddesinde, “henüz 18 yaşını doldurmamış kişi” olarak tanımlanan çocuk kavramının, “onbeş yaşını bitirmiş” ve “onbeş yaşını tamamlamamış” şeklinde iki ayrı dönem olarak ele alındığı görülmektedir. Buna göre “onbeş yaşını tamamlamamış” çocuklar ile “onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış” olan çocuklara karşı işlenen cinsel suçlar farklı kategoride mütalaa edilmiştir. TCK’nun 103/1-a maddesinde, “onbeş yaşını tamamlamamış” olan çocuklara karşı her türlü cinsel davranış cinsel istismar olarak tanımlanmışken, aynı maddenin (b) bendinde ise; diğer çocuklar ifadesiyle “onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış” olan çocuklar kastedilerek, bunlara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışların cinsel istismar suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Böylece kanun koyucu 103. maddede “onbeş yaşını bitirmiş olup da onsekiz yaşını tamamlamamış” olan çocuklara karşı rızalarıyla işlenen cinsel davranışları cinsel istismar suçu kapsamına almamış ve bu kategorideki çocukların rızalarına önem vermişken, “onbeş yaşını tamamlamamış” çocuklara karşı yapılan her türlü cinsel davranışı rızaları olsa bile çocukların cinsel istismarı suçu kapsamına almıştır. Diğer taraftan, kanunun 102. maddesinde 18 yaşını bitirmiş olan kişilere yönelik rıza dışı gerçekleştirilen cinsel saldırı eylemleri suç olarak kabul edilmiş, aynı kanunun 104. maddesinde de, cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunma şikâyete bağlı bir suç olarak düzenlemiştir.

Görüleceği üzere, mağdurun suç tarihi itibarıyla onbeş yaşını bitirip bitirmediği hususu, eylemin kanunda düzenlenen hangi suç tipine uyduğu veya mağdurenin şikâyetçi olup olmamasına göre faile ceza verilip verilemeyeceğinin tespiti bakımından büyük önem taşımaktadır. Nitekim anılan maddelerde değişiklikler öngören 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun ile mağdurenin yaşını dikkate alan bu düzenleme şekli aynen korunmuştur.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Nüfus kaydına göre 28.12.1993 doğumlu olan mağdurenin nüfusa tescil işleminin bir ay gibi kısa bir süre sonra 27.01.1994 tarihinde yapılması, mağdureye ait mernis doğum tutanağında doğumun "sağlık personeli yardımıyla" gerçekleştiğinin belirtilmesi, Karaman Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporlardan mağdurenin kemik yaşı ile nüfus kaydındaki doğum tarihinin uyumlu olduğu sonucuna ulaşılması, mağdurenin soruşturma evresinde samimi görülen ve dosyadaki mevcut delillerle de desteklenen beyanlarında sanıkla 2008 yılı Mayıs ayında cinsel ilişkiye girmeye başladığına dair anlatımlarda bulunması ve nüfusa geç kaydettirildiğine dair de bir iddiasının olmaması sebebiyle, annesi olan Nimet ile uyumlu olarak 17.04.1993 günü doğduğuna ve kovuşturma evresinde evlendiği sanıkla ilk kez 2008 yılı Ekim-Kasım aylarında cinsel ilişkiye girmeye başladığına ilişkin duruşmadaki ifadelerinin sanığı üzerine atılı suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 28.12.1993 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşını henüz tamamlamayan mağdure ile bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve değişik zamanlarda birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla; haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5298, Karar No: 2014/2933, Tarih: 20.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5298 E.  ,  2014/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 26.12.2013 tarihli geri çevirme kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 1094, 1095, 2274 ve 2279 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin dayanağı olan ve hangi yıla ait olduğu belli olmayan 5, 9 ve 145 tahrir numaralı vergi kayıtlarının bulunamadığı belirtilmiştir. Kadastro çalışmaları sırasında komşu parsellere uygulandığı anlaşılan 5, 9 ve 145 tahrir numaralı vergi kayıtlarının hangi yıllara ait oldukları da belirlenmek suretiyle vergi kayıtlarının akıbetlerinin araştırılarak sonucunun belgelendirilmesi, ayrıca Başbakanlık Arşiv Dairesi Başkanlığından da araştırılmak suretiyle 5, 9 ve 145 tahrir numaralı vergi kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmemesinde ihmali ya da kusuru bulunanlar hakkında yasal sorumluluğun doğacağı hususunun göz önünde bulundurulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9359, Karar No: 2013/18487, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9359 E.  ,  2013/18487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından  borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, Ünye İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle İnegöl İcra Dairelerinin yetkisine itiraz ederek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, yetki itirazının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Takibine başlandığı tarih dikkate alındığında, İİK.nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken 1086 Sayılı HUMK.nun 9/2.maddesi 1. cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir. Bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Somut olayda, diğer borçlu ... ... Ürün. İnş. Taş. San. Ve Tic. Ltd. Şti.ne ödeme emri, takibin yapıldığı yer olan İnegöl'de tebliğ edilmiş olup, söz konusu borçlu tarafından tebligatın usulsüzlüğü ileri sürülmemiştir. Tebligat usulsüzlüğü yalnızca ilgilisi tarafından ileri sürülebilir, mahkemece resen göz önünde bulundurulamaz. O halde mahkemece yukarıda anılan ilkeler ve daha önceki dairemiz bozma kararı doğrultusunda borçlunun yetki itirazının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken,  resen borçlu ... ... Ürün. İnş. Taş. San. Ve Tic. Ltd. Şti.ne yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10797, Karar No: 2024/18722, Tarih: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10797 E.  ,  2024/18722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/352 E., 2015/696 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme, bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 15.07.1998 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle savunmasının alındığı 22.07.2015 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; şikâyetçi Yağmur Zeynep'in olay gecesi saat 04.30 sıralarında uyumak üzere iken evine girildiğini fark ettiğini beyan ettiğinin, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 04.39’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçların gece vakti işlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1 ve 116/4. maddelerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamede ki şikâyetçi Yağmur Zeynep'e yönelik hırsızlık suçundan bozma isteyen, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan düşme isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçları ve bu suçlar ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3767, Karar No: 2008/2905, Tarih: 19.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3767 E.  ,  2008/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17242, Karar No: 2018/7472, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17242 E.  ,  2018/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 03.07.2018 tarihinde taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden enerji fonu, Belediye Tüketim Vergisi ve TRT payı tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 19.04.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 114.711,32 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 114.711,32 TL alacağın 1.000 TL'sinin dava tarihinden, 113.711,32 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu, Belediye Tüketim Vergisi ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2225, Karar No: 2016/2681, Tarih: 15.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2225 E.  ,  2016/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

MÜDAHİLLER : ... VE ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davalı Hazinenin tutunduğu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve haritası ile birlikte getirtilerek yöntemince kapsamının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Yargılama sırasında ... ve ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 109 ada 190 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine; "kanal inşasından önce bu taşınmazın, krokide (a) harfiyle gösterilen ve kırmızı kalem ile taralı 287,99 metrekarelik kısmının zilyedi Yusuf oğlu ..., (b) harfiyle gösterilen ve yeşil kalem ile taralı 2.342,41 metrekarelik kısmının zilyedi ...oğlu ..., (c) harfiyle gösterilen ve mavi kalem ile taralı 2.101,20 metrekarelik kısmının zilyedi...oğlu ....r" ibaresinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.