muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3557, Karar No: 2018/7676, Tarih: 12.12.2018

... Mahkemeleri, 3402 sayılı ... Kanunu uyarınca yargılama faaliyetinde bulunmaktadır. ... tespitinden sonra ... Mahkemelerinde dava konusu edilen her bir taşınmaz hakkında ... Mahkemelerinin, ... tespit tarihindeki ve tespitten önceki koşulları gözeterek doğru tapu sicili oluşturma yükümlülüğü vardır. ... Mahkemelerinde verilen hükümlerle, daha önce tapusu bulunmayan ya da eski tarihli tapusu bulunan taşınmazlar hakkında ilk kez koordinatlı haritaya bağlı tapu kayıtları oluşturulduğundan bir taşınmaz hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte ya da ayrı ayrı açılan davaların tamamının doğru sicil ve tapu kaydı oluşturmak adına birlikte görülüp sonuçlandırılması gerekir. Aynı parsel hakkında birden fazla kişinin açtığı davada, bir kısım davacıların davalarından feragat etmesi nedeniyle yargılamaya son verilmesi mümkün değildir. Somut olayda; çekişmeli 206 ada 50 parsel sayılı taşınmaz hakkında dava açıldıktan sonra, bir kısım davacıların davalarından feragat etmiş olması nedeniyle ... tutanağı, ara karar tescil işlemi yapılmak üzere Tapu Müdürlüğüne gönderilmiştir. Mahkemece ara karar ile yapılan bu işlem, aynı parsel hakkında davası olan başkaca davacılar da bulunduğundan 3402 sayılı Yasa ... Kanunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun değildir. Bir kısım davacılar davalarından feragat etmiş olsalar bile feragat etmeyen davacıların bulunduğu gözetilerek söz konusu taşınmaz hakkındaki davaya devam edilmesi gerekirken hatalı değerlendirme yapılarak yargılama sırasında taşınmazın tapuya tescili sağlanmış olsa da yargılamanın ilerleyen safahatında bu hatalı değerlendirmeden dönülerek taşınmazın ... tutanak aslı dosyaya yeniden getirtilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın yanlış hasıma yöneltildiği belirlenerek çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Çekişmeli parsele yönelik davasından feragat etmeyen davacıların bulunması nedeniyle; çekişmeli parselin tutanak aslının "davalıdır" şerhi konularak yeniden dosyaya getirtilmesi, ... tespit tarihinden önceki ve dava tarihindeki koşullar gözetilerek sicil oluşturma zorunluluğu ile tespit gibi tescil kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.07.2018 tarih ve 2018/47898 tarihli Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE, kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8902, Karar No: 2015/14814, Tarih: 05.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8902 E.  ,  2015/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/231662

Kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçundan sanık C.. G..'ın yapılan yargılanması sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle İznik Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.aşsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225. maddesine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesii kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 gün ve 2014/149 E. 2015/268 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1770, Karar No: 2015/6553, Tarih: 29.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1770 E.  ,  2015/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçüğe kayyım atanmasına ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına ve hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar..." Bir işte kanunî temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve kanunî danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.“ düzenlemesi getirilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre, "...." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de, bu adresin eski MERNİS adresi olduğu kolluk tarafından yapılan araştırmaya ve güncel nüfus kayıtlarına göre ise, “...” adresinde annesi ile birlikte ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.06.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6400, Karar No: 2007/4921, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/6400 E.  ,  2007/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vs. aralarındaki davası hakkında Milas İcra Mahkemesinden verilen 28.11.2006 gün ve 186-132 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.-YTL. aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.857.84 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.300 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca,22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1169, Karar No: 2019/7996, Tarih: 09.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1169 E.  ,  2019/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/12/2017 tarih ve 2016/8 E- 2017/535 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/12/2018 tarih ve 2018/609 E- 2018/1318 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... YamanoğIu'nun, müvekkili şirkete ait markaların piyasada yarattığı ekonomik ranttan haksız şekilde yararlanmak için “YAMAN TRAKYA'NIN PEYNİRİ” adı altında marka tescil talebinde bulunduğunu, davalı idarenin marka tescil başvurusunu kabul ederek Resmi Marka Bülteninde ilan edildiğini, yayınlanan markanın müvekkilleri şirketin “Trakya” ibareli markaları ile benzer olması sebebiyle verilen ilana karşı itiraz edildiğini, bu itirazların da davalı TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilleri şirketin markalarındaki asli unsurun “TRAKYA” kelimesi olduğunu, geriye kalan ilavelerin markanlarının tali unsurları olduğunu ileri sürerek 2015-M-10414 sayılı YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, “Yaman Trakya'nın Peyniri” markasının iltibasa yol açabilecek derecede benzerlik taşımadığını, karıştırılma olasılığı bulunmadığını, davacının markaları ile kendi markaları arasında asli unsur olarak bir benzerlik bulunmadığını, işletmelerinin Trakya yöresinde, Tekirdağ ili Malkara ilçesinde bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, “Yaman Trakya'nın Peyniri” markasının iltibasa yol açabilecek derecede benzerlik taşımadığını, karıştırılma olasılığı bulunmadığını, davacının markaları ile kendi markaları arasında asli unsur olarak bir benzerlik bulunmadığını, işletmelerinin Trakya yöresinde, Tekirdağ ili Malkara ilçesinde bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "Yaman Trakya'nın Peyniri" ibareli başvuru markasıyla davacının "TRAKYA" ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, "TRAKYA" ibaresinin baskın olarak ön plana çıktığı, ''Yaman'' sözcüğünün bir soyadı olabileceği gibi zeki, kurnaz, becerikli bir anlam taşımakla birlikte başvuru ibaresinde asli unsur olarak ön plana çıkmadığı, başvuruya konu olan markanın kapsamındaki mallar ile davacının markasının kapsamındaki malların aynı olduğu, taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK 2015-M-10414 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

İstinaf mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı kurum ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum ve davalı ... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17127, Karar No: 2013/4733, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17127 E.  ,  2013/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ...'ten 150-TL bedelli senet imzalayarak borç para aldığını, ancak daha sonra davalı ...'ün senetteki 150 rakamını 150.000-TL olarak düzenleyerek senette tahrifat yaptığını ve senedi cirolayarak diğer davalı ...'ye verdiğini, sözkonusu senedin Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/9863 esas sayılı takip dosyası üzerinden kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine konularak müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin psikolojik rahatsızlıkları olduğunu, rahatsızlığına dair 28.11.2006 tarihli hastane raporu bulunduğunu, sözkonusu olayla ilgili Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/36872 sayılı dosyasında suç duyurusunda bulunduklarını ve yapılan icra takibine yönelik de icra hukuk mahkemesinde takibin iptali davası açtıklarını, ayrıca müvekkili adına Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/2005 esas sayılı dosyasında vesayet davası açıldığını belirterek, sözkonusu icra takibi nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dava dilekçesi ekli meşruhatlı duruşma gün ve saatini bildiren davetiye kendilerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/2005 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde alınan rapora istinaden ...'ın vasiye muhtaç olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından davacının kandırılmaya müsait olduğu, psikolojisinin bozulduğu iddia edilmiş ise de senedin davalıdan kandırılarak alındığını iddia etmediği, aksine senedin davalı ...'ten alınan 150-TL borca karşılık verildiğinin belirtildiği, buna göre mevcut davada bir irade sakatlığının mevcut olmadığı, keza davacı hakkında düzenlenen raporlarda da davacının vasiye muhtaç olmadığının belirtildiği, davacının senetteki rakamla yazılı olan 150-TL bedelin sonuna üç sıfır atılarak 150.000-TL haline getirildiğini iddia ettiği, bu hususta gösterilen tanıkların görgüye dayalı bir bilgi vermedikleri, davacının Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na yaptığı şikayet sonucunda alınan kriminal raporda senette herhangi bir tahribata ve ilaveye rastlanılmadığının bildirildiği, keza mahkemece çıplak göz ile yapılan incelemede de aynı kanaate varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15489, Karar No: 2021/19772, Tarih: 24.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15489 E.  ,  2021/19772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/09/2020 tarihli ve 2020/3279 soruşturma, 2020/13546 esas, 2020/418 sayılı iddianamenin iadesine dair Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 24/09/2020 tarihli ve 2020/90 iddianame değerlendirme sayılı kararını müteakip, Antalya Cumhuriyet Cumhuriyet Başsavcılığınca eksiklikler giderilmek suretiyle düzenlenen 20/01/2021 tarihli ve 2020/62169 soruşturma, 2021/1858 esas, 2021/25 sayılı iddianamenin iadesine dair Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 26/01/2021 tarihli ve 2021/7 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2021 tarihli ve 2021/29 değişik işsayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/05/2021 gün ve 5355-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 gün ve 2021/69642 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, somut olayda mağdurun kullanımında olan telefonun suça sürüklenen çocuk tarafından zorla alındığı iddiası ile ilgili olarak mağdur ve müştekilerin beyanlarının tek delili olan Bilgi İletişim Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan 20/11/2019 ile 20/02/2020 tarihleri arasındaki IMEI sorgulaması yerine getirilmeden suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut delil toplanmadan düzenlenen iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianamenin iadesi kararı üzerinen Bilgi İletişim Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan alınan kayıtların 11/06/2019 ile 07/03/2020 tarih aralığına ilişkin olduğu, bu haliyle evveliyetle Mahkemenin iade kararında belirttiği tarihleri içeren kayıtları içerdiğinin anlaşıldığı ve anılan Kanun'un 170/2. maddesi gereğince; "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü gereğince, soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması durumunda, Cumhuriyet savcısının kamu davası açması gerekeceği, somut olayda da Cumhuriyet savcısı tarafından toplanan delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturması sebebiyle iddianame düzenlenmiş olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, somut olayda mağdurun kullanımında olan telefonun suça sürüklenen çocuk tarafından zorla alındığı iddiası ile ilgili olarak mağdur ve müştekilerin beyanlarının tek delili olan Bilgi İletişim Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan 20/11/2019 ile 20/02/2020 tarihleri arasındaki IMEI sorgulaması yerine getirilmeden suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut delil toplanmadan düzenlenen iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianamenin iadesi kararı üzerine Bilgi İletişim Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'ndan alınan kayıtların 11/06/2019 ile 07/03/2020 tarih aralığına ilişkin olduğu, bu haliyle evveliyetle mahkemenin iade kararında belirttiği tarihleri içeren kayıtları içerdiğinin anlaşıldığı ve anılan Kanun'un 170/2. maddesi gereğince; "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü gereğince, somut olayda da Cumhuriyet savcısı tarafından toplanan delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturması sebebiyle iddianame düzenlenmiş olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ANTALYA) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 04/02/2021 tarihli ve 2021/29 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 24/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15904, Karar No: 2013/11439, Tarih: 27.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/15904 E.  ,  2013/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; ... 2. Sulh Ceza Mahkemesiyle Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, idari para cezasına konu olayın niteliğine ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/07/2012 gün ve 2012/458 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9525, Karar No: 2023/3740, Tarih: 20.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9525 E.  ,  2023/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/11 E., 2016/121 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik mala zarar verme ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Şikâyetçi ...'e ait işyerinin giriş kapısının zorlanarak açılması, yazar kasanın kilit göbeğinin patlatılması ve ofis kısmına açılan kapı pervazının kırılması ile katılan ...'e ait işyerinin kapı kilit göbeğinin kırılması, pencere korkuluklarının kesilmesi ve çelik kasa kilidinin patlatılması şeklindeki eylemlerin; 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu şuç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 30.04.2011 ve 01.05.2011 olan suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşıldığından;

Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/11 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik mala zarar verme ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçu ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;