muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7033, Karar No: 2021/604, Tarih: 15.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/7033 E.  ,  2021/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile S.S. Gözde 91 Konut Yapı Kooperatifinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen bakanlığın, Hazinenin ve ilgili kooperatifin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili bakanlığa, Hazineye ve adı geçen kooperatife bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3738, Karar No: 2013/9380, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3738 E.  ,  2013/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen maaşının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle, Kuruma borçlu olmadığına aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. madde de, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres

hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 09/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12455, Karar No: 2013/6787, Tarih: 29.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12455 E.  ,  2013/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında düzenlenen Malatya Vergi Dairesi Başkanlığının 29.04.2008 gün ve VDENR-2008-1904/27 sayılı vergi suçu raporunda; Beydağı Vergi Dairesi Müdürlüğüne 01.09.2007 tarihinde mükellefiyet kaydını yaptıran sanığın, yaptığı hububat alım-satımlarının gerçek olduğunu savunmasına rağmen vergi denetmeni tarafından ifadeleri alınan ve suça konu 16775, 16772, 16776, 16777 ve 16804 seri nolu faturalar adlarına düzenlenen ..., ..., ..., ...ve ...'ın sanığı tanımadıklarını ve fatura içeriklerindeki malı satın almadıklarını beyan etmeleri, sanığın aldığı 501.500 Kg hububatın tamamına yakınını 16.10.2007 günlü müstahsil makbuzları ile aynı gün içerisinde satın aldığının tespit edilmesine rağmen bir gün içerisinde aldığı kabul edilen yüksek miktardaki hububat bedelini nasıl ödediğine dair bir belge ibraz edememesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, vergi denetmeni tarafından ifadeleri alınan ..., ..., ..., ...ve ...'ın tanık sıfatıyla beyanları alınıp, adlarına düzenlenen fatura içeriğindeki malı alıp almadıkları sorulup, sanığın satın aldığı hububata ilişkin 21 adet müstahsil makbuzunun üzerindeki Malatya Ticaret Borsasında kayıtlarının bulunduğuna dair kaşelerin gerçek olup olmadığı, sanığın mal satın aldığı kişilerin gerçekten var olup olmadıkları, bu kişilerin ikamet ettikleri yerlerdeki Çiftçi Kayıt sistemlerinde kayıtlı olup olmadıkları ve müstahsil makbuzlarını destekleme primi ödemesinden faydalanmak amacıyla bağlı bulundukları İl/ilçe Tarım Müdürlüklerine ibraz edip etmedikleri araştırılıp, tanık sıfatıyla beyanları alınarak adlarına düzenlenen müstahsil makbuzları içeriklerinin doğru olup olmadığı, sanığın satın aldığı mal bedelini nasıl ödediği sorulup neticesine göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/680, Karar No: 2018/1779, Tarih: 27.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/680 E.  ,  2018/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız bedel tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 71.514,19-TL’nin ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tic....vekili; dava konusu olan kayıp-kaçak bedelinin diğer davalı adına tahsil edilip davalıya ödendiğini belirterek kendileri açısından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 71.514,19 TL alacağın dava tarihi olan 12/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/120, Karar No: 2015/1758, Tarih: 16.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/120 E.  ,  2015/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 31.01.2012 gün ve 2011/272 E., 2012/8 K. sayılı karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 08.10.2012 gün ve 2012/7625 E., 2012/14525 K. sayılı kararı ile;

“...Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete kereste sattığını, alacağın tahsili için yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının 27.089,69 TL alacaklı iken icra takibini 53.041,61 TL üzerinden yaptığını ve kötüniyetli olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı vekilinin duruşmada 27.089,69 TL alacaklı olduklarını ve takipteki fazla istemden feragat ettiklerini bildirdiği gerekçesiyle davalının 27.089,69 TL alacağa yaptığı itirazın iptaline karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, icra takibinde talep edilen 53.041,61 TL alacağa yapılan itirazın iptaline ilişkin olup, yargılamanın devamında davacı vekili 27.089,69 TL üzerinde kalan kısım için talebinden feragat etmiştir.

Bu durumda davalı taraf yararına feragat edilen kısım dikkate alınarak yargılama gideri ve vekil ile temsil edildiğinden vekalet ücreti verilmesi gerekirken bu yönde bir hüküm kurulmamış olması isabetsizdir...”

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı yan davalı borçlu aleyhine İstanbul 5. İcra Dairesinin 2010/16234 sayılı takip dosyasından 53.041,61 TL asıl alacak ile bunun fer’ilerinin tahsili için icra takibine girişmiş, davalı borçlu tarafından yasal süresi içinde borcun tamamına, faize ve faiz oranına yönelik olarak yapılan itiraz üzerine icra takibi durmuştur.

Davacı bu kez eldeki davayı, davalı borçluya satıp teslim ettikleri mal bedeli toplamı olan 27.089,69 TL üzerinden açmış ve takipteki tutarın ve faiz oranının hata ile fazla gösterildiğini bildirerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Özel Dairece yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını davalı vekili temyiz etmektedir.

Davacı bu kez eldeki davayı, davalı borçluya satıp teslim ettikleri mal bedeli toplamı olan 27.089,69 TL üzerinden açmış ve takipteki tutarın ve faiz oranının hata ile fazla gösterildiğini bildirerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Özel Dairece yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını davalı vekili temyiz etmektedir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık icra takibinde talep edilen asıl alacak tutarı ile faiz oranına yönelik itirazın iptali davasının, arta kalan tutardan feragat edildiği hususu dava dilekçesinde belirtilmek suretiyle, bu alacağın ve faiz oranının bir kısmı için açılması halinde yargılama gideri ve vekâlet ücretine ne şekilde hükmedileceği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere itirazın iptali davaları girişilen icra takibi ile ve dolayısıyla takip talepnamesi ile sıkı sıkıya bağlı bir dava türüdür. Ancak alacaklı takip talepnamesinde tahsilini istediği alacağın tamamı için dava açmak zorunda değildir. Özellikle somut olayda olduğu gibi alacağının takipte talep ettiği tutardan daha az olduğunu fark etmişse davayı bu kısım için açmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Bu nedenle takip talepnamesinde istediği alacaktan daha az bir meblağ için dava açan davacının istemi, sadece bu kısım yönünden değerlendirilmelidir.

Belirtmek gerekir ki feragat, davacının talep sonucunun bir kısmını istemekten vazgeçmesi olup, bu vazgeçme maddi hukuk anlamında hakkı sona erdirir. Davacının davanın devamı sırasında alacağının bir kısmından feragat etmesi, davanın da o kısım için reddi sonucunu doğurur ve davacı reddedilen bu kısım için (kural olarak) yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulur.

Somut olayda davacı 53.041,61 TL asıl alacak ile bunun fer’ilerinin tahsili için icra takibine girişmiş, itirazın iptali davasını ise 27.089,69 TL üzerinden ve faiz oranını yıllık % 27’den % 16’ya indirmek suretiyle açmıştır. Davayı açarken de alacağının dava konusu ettiği tutar kadar olduğunu ve takipte istediği fazla miktarın hataya dayalı olduğunu belirtmiştir. Dava konusu etmediği miktardan alacaklı olmadığını ve o kısmı bundan sonra da dava konusu etmeyeceğini dava dilekçesinde ifade etmiştir.

Davacının yargılama sırasında fazla tutara ilişkin bir feragat beyanında bulunmaması karşısında davacının davasını takip talepnamesinde tahsilini istediği tutarın tamamını göstererek açtığı ve davanın devamı sırasında bunun bir kısmından feragat etmediği açıktır. O halde yerel mahkemece itirazın iptaline ilişkin davanın 27.089,69 TL üzerinden açıldığına ilişkin kabulde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, davalı vekilinin sair temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gereklidir.

Ne var ki, davalı vekilinin sair temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gereklidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle DİRENME UYGUN OLUP; davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 19. HUKUK DAİRESİ’NE GÖNDERİLMESİNE, 16.09.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.