muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17234, Karar No: 2018/7256, Tarih: 21.06.2018

bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.06.2017 gün ve 5943 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2017 gün ve KYB/2017-39568 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 15.03.2017 tarihli yetkisizlik kararı ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.03.2017 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2017 tarihli ve 2015/740 soruşturma, 2017/72 sayılı yetkisizlik kararının, uyuşmazlığın esastan incelenerek kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamenin 1. bendinde belirtilen hususlar yerinde görüldüğünden Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarih ve 2017/1294 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1 nolu bozma uyarınca görevli mahkemenin bir karar vermesi gerekeceğinden bu aşamada 2 nolu kanun yararına bozma istemi hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10831, Karar No: 2015/12831, Tarih: 02.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/10831 E.  ,  2015/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, çekişmeli 113 ada 18 parsel sayılı taşınmaza komşu 113 ada 16 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtları tesisinden itibaren getirtilmemiştir. Bu halde;

1- Çekişmeli taşınmazın komşularından 113 ada 16 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 02.08.1952 tarih 17 nolu tapu kaydının geldisi olan Nisan 317 tarih 37 ve 38 numaralı tapu kayıtlarının, tesisinden itibaren tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından),

2- Çekişmeli taşınmazın komşularından 113 ada 19 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 14.04.1997 tarih 5 nolu tapu kaydının geldilerinden olan 21.07. 930 tarih 19 ve 20 nolu tapu kayıtlarının, tesisinden itibaren tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından),

3- Çekişmeli taşınmazın komşularından 113 ada 24 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 21.09.2006 tarih 4 nolu tapu kaydının, tesisinden itibaren tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından),

4- Çekişmeli taşınmazın sınırında bulunan yoldan sonra gelen komşularından 119 ada 1, 2; 122 ada 9 ve 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıt belgelerin, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucunda oluşmuş sicil kayıt örneklerinin, hükmen tescil edilmiş iseler kesinleşme şerhini içerir mahkeme ilamı ve Yargıtay denetiminden geçmiş iseler Yargıtay ilamlarının eksiksiz ve tam olarak getirtilmesi, geri çevirme kararı gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi yargılamanın uzamasına neden olabilecek bu gibi davranışların yasal sorumluluğu gerektirdiğinin göz önünde bulundurulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9583, Karar No: 2024/7416, Tarih: 15.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9583 E.  ,  2024/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1606 E., 2023/1509 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/151 E., 2021/92 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin aşırı kıskanç olduğu, sürekli aldattığı, evi terk ettiği, tarafların karı-koca ilişkilerinin kalmadığı, sürekli hakaret ettiği, hayatını sınırladığı, anlaşmalı boşanma konusunda baskı yaptığı, şubat ayında eve döndüğü, bu bir oyundu, seni hayatımda istemiyorum, bu daha yapacaklarımın başlangıcı dediği ve 11.02.2019 tarihinde evden kovması nedeniyle annesinin yanında yaşamaya başladığı, zaman zaman bir araya geldiklerinde karı-koca ilişkisinin bittiği, birlikte bir nişana gittiklerini burada başkalarının yanın da küçük düşürdüğünü ve yine kadının sinir krizi geçirdiğini ve intihar girişiminde bulunduğu, zaman zaman eve geldiğinde de müvekkiline hakaret ve tehditler savurduğu, fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı vakalarını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL 'er tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; kadının başka erkekle telefonda görüştüğünü, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, psikolojik rahatsızlığının olduğu ve intihara teşebbüs ettiğini, kadının aşırı kıskanç olduğunu ileri sürerek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine 50.000,00 'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; kadının başka erkekle telefonda görüştüğünü, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, psikolojik rahatsızlığının olduğu ve intihara teşebbüs ettiğini, kadının aşırı kıskanç olduğunu ileri sürerek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine 50.000,00 'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar sergilediği, kadının 13.02.2018 tarihli karakol tutanağında bu nedenle intihar etmiş olduğu yönünde ifade verdiği ve erkeğin kadına şiddet uygulamış olduğu, ortak çocuklardan ...'ın SİR'deki psikolog ile yapılan görüşmesinde şiddet olayını anlatmış olduğu; kadının da sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmış olduğu, bu hususun davacının telefon kayıtları üzerinde yapılan inceleme neticesinde doğrulanmış olduğu; tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde evliliği bu hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu, ortak çocukların anne yanında bulunması, SİR'deki tespitler, çocukların kişilik gelişiminde ve sağlıklı bir kimlik bilinci edinmelerinde anne babanın rolünün önemli olması, keza çocuğunda ebeveyn ayrılığının yarattığı olumsuz sonuçlardan daha az etkilenebileceği hususu karşısında ortak çocukların velayetinin anneye verilmesi gerektiği, kadının bir şirkette çalışması asgari ücret alıyor olması ve tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının birbirine yakın olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, çocuklarla baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 200,00'er TL tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra ayrı ayrı iştirak nafakası olarak devamına, tarafların maddî ve manevî tazminat ile kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin kusurlu olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığını, babanın annesine şiddetine maruz kalan çocukların baba ile görüşmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kusur belirlemesi, baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, iştirak nafakası miktarları, yoksulluk nafakası ile maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin kusurlu olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığını, babanın annesine şiddetine maruz kalan çocukların baba ile görüşmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kusur belirlemesi, baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, iştirak nafakası miktarları, yoksulluk nafakası ile maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; boşanmayı istinaf konusu etmediklerini, kadının kusurlu olduğunu, miktarların fazla olduğunu, velayetlerin babaya verilmesi gerektiğini, tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, velâyet, tazminat taleplerinin reddi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının ... isimli kişi ile olağan üstünde sayıda ve saatte telefon görüşmesinin olduğu, kadının bu eyleminin sadakat yükümlülüğünü ihlal değil güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğu, erkeğin ise başka kadınla ilişkisinin olduğu, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, kadının tanığı Sevim'in " davalı davacıya anlaşmalı boşanalım dedi. Kızım da kabul etmedi, böyle olunca da davalı ben sana yapacağımı biliyorum dedi" şeklindeki beyanları karşısında erkeğin kadına anlaşmalı boşanma konusunda baskı yaptığı, şiddet uyguladığı, kadının az erkeğin ise ağır kusurlu olduğu, kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerektiği, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakasının az olduğu, toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı, UYAP üzerinden alınan SGK kayıtlarından kadının herhangi bir gelirinin bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerektiği, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinde ve baba ile kişisel ilişki düzenlenmesinde, davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle erkek aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, iştirak nafakalarının miktarı, yoksulluk ve tazminat talepleri yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, ortak çocuklar için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 750,00 TL yoksulluk nafakası ile 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının kusurunun sadakatsizlik olduğunu, ortaya çıkan maddi gerçek neticesinde ve ortak çocukların üstün menfaatleri gereğince velâyetlerinin babaya verilmesi gerektiğini, çocukların yanlı beyanda bulunduklarını, erkeğin şirketinin iflas ettiğini, hem kendi şahsi borçları ve hem de şirketin borçlarından dolayı zor durumlar yaşadıklarını, erkeğin maddî destek programı kapsamında yardım parası aldığını, aylık asgari tutarda sayılabilecek bir gelirinin olmadığını, kadının kaldığı ev için kira ödemediğini, işçi olarak çalışıp asgari ücret aldığını, kadının boşanma neticesinde yoksulluğa düşmeyeceği, hükmedilen iştirak nafakaların ise erkeğin ödeme gücünü aştığını ileri sürerek kusur belirlemesi, velâyetler, iştirak ve yoksulluk nafakaları, kadın için hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, velâyet, iştirak nafakaları, yoksulluk nafakası ve kadın için hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5643, Karar No: 2019/16364, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5643 E.  ,  2019/16364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3210, Karar No: 2013/5396, Tarih: 07.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/3210 E.  ,  2013/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5179 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde değil ise de,

5237 sayılı TCK'nda cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemenin yer almaması, 5275 sayılı Yasa'nın 99/1. maddesinde ise "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar." şeklindeki hükmün bulunması karşısında, cezaların toplanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında hükmolunan iki ayrı para cezasının toplanması suretiyle tek bir para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmolunan iki ayrı adli para cezasının toplanmasına ilişkin hükmün 4 fıkrasının çıkartılması, bunun yerine "sanığın neticeten 1500,00 TL adli para cezası ve 4166,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10098, Karar No: 2018/93, Tarih: 10.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10098 E.  ,  2018/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Muhtar olarak görev yapan sanığın, katılanların tapulu arazisinden izinsiz şekilde toprak ve çakıl alınmasına neden olma iddiasıyla ilgili olarak mahkemenin delilleri takdir, gerekçe ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de;

İddianamede görevi kötüye kullanma olarak nitelendirilen eylemlerden, temyiz istemine de konu olan, yağmur sularını katılanlara ait tarlaya yönlendirmek suretiyle katılanların zararına neden olduğu iddiasının sanık hakkında 4483 sayılı Kanuna göre verilen soruşturma izni kararı kapsamındaki eylemle aynı olmadığı, dava konusu bu fiil yönünden usulünce verilmiş bir soruşturma izninin bulunmadığı gözetilmeksizin, bu eylemle ilgili soruşturma izin verilip verilmeyeceği hususunda ilgili merciiden gerekli kararın alınması için durma kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2229, Karar No: 2011/2500, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2229 E.  ,  2011/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının 506. sayılı Yasanın ek 5,6,7 ve 39. maddeleri kapsamında olduğunun tesbitine, itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine, emekliliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 2.5.1996-16.4.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 madde kapsamında olduğunun tespiti ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 2.5.1996-16.4.2008 tarihleri arasında % 22 oranı üzerinden hesaplanmak suretiyle ek % 2 oranlık farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilerek bunların emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait 375639 sigorta nolu işyerinde geçen 4112 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 12.5.1996-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 4112 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin sleeve elemanı olduğunun belirtildiği , mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.