muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/354, Karar No: 2023/723, Tarih: 21.03.2023

B. Mahkemece Bozmaya uyularak verilen karar

1.Bozmaya uyan mahkemece; Turizm Teşvik Kanunu'nun 16 ncı maddesi yürürlükte olmakla birlikte, Bakanlar Kurulu'nun 24.05.2010 tarihli Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere Elektrik Enerjisi Desteği Hakkında Kararı 29.06.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, bu kararda Kültür ve Turizm Bakanlığından "Turizm Yatırım Belgesi" veya "Turizm İşletme Belgesi" almış yatırım ve işletmelerin tükettikleri elektrik enerjisi bedellerinin bir kısmının bütçeden karşılanmasının usul ve esaslarının düzenlendiği, kararın 16.07.2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe gireceğinin bu kararın 8 inci maddesinde öngörüldüğü, eldeki davada da, davaya konu faturaların 16.03.2010-31.08.2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olduğu, buna göre, 16.07.2009 tarihinden sonraki indirimli fatura farkının davalı ... Müşteşarlığından istenemeyeceği, anılan Bakanlar Kurulu Kararında öngörülen usul ve esaslara göre Kültür ve Turizm Bakanlığından talep edilebileceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairece verilen 26.10.2022 tarihli ve 2022/6312 E., 2022/8224 K. sayılı ilamla; Mahkeme kararının onanmasına karar verilmistir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; davalı kurumun verdiği karar nedeniyle zarara uğradıklarını, dava dışı şirketin indirimli tarife nedeniyle açtığı dava neticesinde ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, davalının yazısı nedeniyle indirimli tarife uygulanmadığını, emsal kararda husumetin kabul edildiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; dava dışı Turizm Teşvik Belgesine sahip işletmenin, 16.03.2010-31.08.2010 tarihleri arasında kullandığı elektriğin bedelinin, 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16 ncı maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilmesi nedeniyle açılan dava neticesinde ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; dava dışı Turizm Teşvik Belgesine sahip işletmenin, 16.03.2010-31.08.2010 tarihleri arasında kullandığı elektriğin bedelinin, 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16 ncı maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilmesi nedeniyle açılan dava neticesinde ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.16.03.1982 tarihli ve 17635 sayılı resmî gazetede yayınlanan 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun; amaç başlıklı 1 inci maddesinde “Bu Kanunun amacı; turizm sektörünü düzenleyecek, geliştirecek, dinamik bir yapı ve işleyişe kavuşturacak tertip ve tedbirlerin alınmasını sağlamaktır”, Kapsam başlıklı 2 nci maddesinde “Bu Kanun, turizm hizmeti ile bu hizmetin gereği kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezlerinin tespiti ile geliştirilmelerine, turizm yatırım ve işletmelerinin teşvik edilmesine, düzenlenmesine ve denetlenmesine ilişkin hükümleri kapsar”.

Aynı Kanun'un 16 ncı maddesinde ise “Turizm belgeli yatırım ve işletmeler elektrik, gaz ve su ücretlerini o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerden en düşüğü üzerinden öderler”. Hükümleri yer almaktadır.

2. 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 3 üncü maddesinde; “elektrik enerjisi desteği miktarı, Bakanlıkça belgelendirilmiş turizm yatırımları veya işletmelerde, şantiye dönemi dâhil tüketilen elektrik enerjisi giderlerinin; tesisin bulunduğu ildeki mesken ve sanayi abonelerine uygulanan tarifelerden en düşüğü ile kendi abone grubuna uygulanan tarife arasındaki fark kadardır. Elektrik enerjisi desteği ödemeleri Bakanlık bütçesine konulacak ödenekten karşılanır”. 7 inci maddesinde “12.04.2002 tarihli ve 2002/4100 sayılı Kararnamenin eki Kararın 2 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yürürlükten kaldırılmıştır”. 8 inci maddesinde “Bu karar 16.07.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer”. Hükümleri yer almaktadır. 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanununun 16 ncı maddesine göre Turizm belgeli yatırım ve işletmelerin elektrik bedelini en düşük tarifeden ödeyecekleri öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma ilamına uygun olarak dava konusu 16.03.2010-31.08.2010 tarihleri arasında döneme ilişkin talebin davalıya yöneltilemeyeceğine ilişkin karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, Bakanlar Kurulu Kararında öngörülen usul ve esaslara göre 16.07.2009 tarihinden sonraki döneme ilişkin Kültür ve Turizm Bakanlığından talep edilebileceği, dolayısıyla davacı tarafın karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezası ile bakiye harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5407, Karar No: 2007/6667, Tarih: 07.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5407 E.  ,  2007/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAĞCILAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bağcılar 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 12.12.2006 gün ve 292-562 sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 22.03.2007 gün ve 1588-3093 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu .. ada .. parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, tarafların ve dava dışı kişilerin kayden paydaş bulundukları, taşınmazda kat mülkiyeti veya kat irtifakının tesis edilmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamıyan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213, Ticaret Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne varki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " akte vefa" kuralının yanında Medeni Kanununun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, Medeni Kanununun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; özellikle Bağcılar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 02.06.2005 tarih ve 2004/380 Esas, 2005/840 Karar sayılı izale-i şuyu dosyasına yansıyan bilgilere göre, dava konusu taşınmaz üzerinde mevcut binada davacının kullandığı yada kullanabileceği bir yerin gösterilmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle gerekli araştırma ve soruşturmanın yapılması, çekişme konusu taşınmazda davacının kullandığı yada kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere noksan soruşturmaya dayalı hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Anılan bu husus davacının karar düzeltme istemi üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşılmış olmakla, davacının karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440. maddesi uyarınca kabulüne, Dairenin 22.03.2007 tarih 1588-3093 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.06.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13844, Karar No: 2012/2168, Tarih: 16.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13844 E.  ,  2012/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olup, tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 30.03.2011 olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece talep kabul edilerek usulsüz tebligatı öğrenme tarihi olan 30.03.2011 tarihinin ödeme emrinin tebliğ tarihi olarak tesbitine karar verildiği görülmektedir.

7201 sayılı Kanun'un 32.maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir. Görüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ, mutlaka batıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olacaktır(HGK'nun 05.06.1991 tarih, 1991/12-258 E. - 1991/344 K.). Öte yandan, usulsüz tebliğe ilişkin şikayetin, İİK.nun 16/1 maddesi uyarınca borçlunun tebligatın usulsüzlüğünden haberdar olduğu tarihten itibaren 7 günlük süre içerisinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir.

Somut olayda, borçlu icra dairesine 14.05.2010 tarihinde mal beyanı dilekçesi vermiş olup, 01.04.2011 tarihli tebligatın usulsüzlüğü yönündeki başvurusu 7 günlük süreden sonradır. O halde mahkemece şikayetin süreden reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5499, Karar No: 2014/8700, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5499 E.  ,  2014/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/21028, Karar No: 2012/5722, Tarih: 26.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/21028 E.  ,  2012/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Savunmanlarının yüzüne karşı 02.12.2008 günü verilen hükme karşı yasal süresinden sonra 06.01.2009 tarihinde temyiz başvurusunda bulunan sanıklar ... ve ...'ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18528, Karar No: 2012/19751, Tarih: 27.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/18528 E.  ,  2012/19751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 81/4.maddesinde öngörülen para cezası miktarının 5237 sayılı TCK.nun 52.maddesi uyarınca gün para cezası olarak belirlenmesi, artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde para cezası olarak belirlenmek ve indirimin para cezası üzerinden yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmün 2.fıkrasında belirlenen adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15557, Karar No: 2018/12438, Tarih: 17.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15557 E.  ,  2018/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ...... iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı, ......ların iptali ile taşınmazların terekeye iadesine, mümkün olmadığı takdirde tenkis hükümlerine göre işlem yapılması isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...... Ercenk'in mirasçılarının tamamının ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/42 Esas ve 2012/1079 Karar sayılı ilamı ile mirası reddettiğini, mirasbırakanın oğlu ...... Ercenk'ten olma torunları olarak TMK 608. maddesi gereği mirasçı olduklarını, mirasbırakanın 3982 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 9 ve 3 nolu bağımsız bölümleri ...... ...’a muvazaalı olarak satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazların davalı adına olan ...... kayıtlarının iptali ile terekeye iadesini, mümkün olmadığı takdirde tenkis hükümlerine göre işlem yapılmasını istemişlerdir.

Davalı, satış işleminin gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, TMK’nın 612 maddesi gereğince en yakın mirasçılarının tümünün mirası reddetmesi halinde, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği, davacıların bu durumda aktif dava ehliyetlerinin olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...... Ercenk'in 11/10/2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ......... ile çocukları ......, ......in kaldıkları ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/42 Esas ve 2012/1079 Karar sayılı ilamı ile tüm mirasçılarının mirası reddettiği, mirasbırakanın, 3982 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölümü ile 3 nolu açık otopark niteliğindeki bağımsız b...... 09/05/2006 tarihinde, ...... davalı ...’a a satış yolu ile temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere; Yasal ve atanmış mirasçılar mirasbırakanın ...... öğrendikleri tarihten itibaren 3 ay içinde mirası reddedebilirler (TMK. 605/1-606 madde). Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse, onun payı miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi varsa altsoyuna, yoksa diğer mirasçılara geçer (TMK. 608. madde). TMK'nun 612. maddesi ise "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır. Dolayısıyla mirabırakanın oğlu ......'dan olan torunlarının taşınmazların terekeye iadesi istemli olarak iş bu davayı açmalarında taraf ehliyetleri olmadığı söylenemez.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca mahkemece işin esasına girilerek murisin sağlığında davalıya taşınmazları temlik ederken gerçek amacının diğer mirasçıları terekeden mahrum etmek olup olmadığı açıklığa kavuşturularak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10453, Karar No: 2024/12069, Tarih: 18.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10453 E.  ,  2024/12069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3225 E., 2020/2211 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak yeni hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin "Olayı gerçekleştiren yaşı büyük Yavuz Selim Üçer’in vefat ettiği, bu şahsın kendisini kandırdığı, bilinçsiz ve cahil olması nedeniyle bu şahsın yanında bulunduğu, olaydan bir menfaat sağlamadığı, beratine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24266, Karar No: 2009/4111, Tarih: 02.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24266 E.  ,  2009/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.