muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2353, Karar No: 2023/8257, Tarih: 31.10.2023

2. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 22.12.2022 tarihli raporda, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasından istifade edebileceği bildirilmiştir.

3. İstanbul Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen rapora göre, suça konu bıçağın taşımakta olduğu nitelikler bakımından 6136 Sayılı Yasa'nın 4 üncü maddesinde yasak olarak belirtilen sustalı çakı benzerlerinden olduğu bildirilmiştir.

4. Sanık savunmasında; suça konu bıçağı taşıdığını ve suça konu bıçağı kasten yaralama suçunda kullandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 22.12.2022 tarihli raporu, İstanbul Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen rapor, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya içerisinde mevcut rapora göre sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığı anlaşıldığından, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, sübuta, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10381, Karar No: 2018/10376, Tarih: 09.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/10381 E.  ,  2018/10376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının aralıksız ve sürekli olarak davalı işverenin taşeron firmalarında, davalının Elektrik dağıtım işini üstlendiği bölgelerde elektrik teknisyeni olarak 18/10/2010- 04/04/2014 tarihleri arasında çalıştığını, nisan ayının birinden itibaren bir grup arkadaşı ile birlikte işe gelmemesinin istenildiğini, ... A.Ş.’nin diğer davalı ...Ş.’nin hisselerinin tamamını aldığını,... A.Ş.’nin devraldığı dönemde işi devam eden alt işverende çalışmasını sürdürdüğünü, haksız olarak işine son verildiğini iddia ederek, alacak ve tazminatlarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili kurum ile davacı arasında herhangi bir hizmet ilişkisinin bulunmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, davacıyı işe alan, çalıştıran ücretini ödeyenin ihale suretiyle kurumdan iş alan dava dışı işverenler olduğunu, davacının talepleri yönünden zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının yıllık izin, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı taleplerini kabul etmediklerini, davacının dava dışı ihale alan şirketlerle belirli süreli iş sözleşmesi imzaladığını, resmi tatil günlerinde sayaç okuma işi yapılmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Üretim A.Ş. vekili, davacının tazminat ve alacaklarına ilişkin belirsiz alacak davası açamayacağını, bakım onarım işlerinin ... A.Ş.’nin tarafından yerine getirildiğini, özelleştirme sonrasında da ... A.Ş.’nin ortadan kalkmadığını, faaliyetini halen sürdürdüğünü, özelleştirilme ile ... A.Ş.’ye ait %100 oranındaki hissenin... A.Ş.’ye satıldığını ve hisse devrinin yapıldığını, devir işlemi ile hiç bir zaman ilgisi olmayan Davalı ...Ş.’ye husumet yöneltilmesinin büyük bir yanılgı olduğunu, kendilerinin sorumluluklarının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Davacının, ...'tan Elektrik Dağıtım Şebekeleri Bakım Onarım ihalesi alan alt işveren işçisi olarak 14/12/2010-04/04/2014 tarihleri arasında çalıştığı, son alt işverenin ...A.Ş. olduğu, sözleşmenin geçerli nedenle feshedilmesi sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücretinin ödendiği yada kullandırıldığının davalı tarafça ispatlanamadığı, genel tatil ücretinden hastalık ve mazeret gibi sebeplerle hakkaniyet indirimi yapılması gerekeceği,... aleyhine dava açılmışsa da,...'nın davacının çalışmasında işverenlik sıfatı bulunmadığından hakkındaki davanın reddi gerekeceği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca; tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları, kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması dava şartlarından olup ve bu husus davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önüne alınır.

Diğer taraftan, taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneğidir. Taraf ehliyeti, medeni hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin Medeni Usul hukukunda büründüğü şekildir. Kimlerin taraf ehliyetine sahip bulunduğu Medeni Kanuna göre belirlenir (HMK m.50, TMK m.8 ve m.48). Buna göre, medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti bulunan her gerçek (TMK m.8) ve tüzel (TMK m.48) kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir.

Aynı Kanunun 124 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” hükmüne yer verilmiş olup bu hükme göre yanılgıla dayalı taraf gösterilmesi halinde taraf değişikliğine gidilebilir.

Davacı işçilik alacakları ile ilgili davasını, işyerini devreden ... A.Ş. ve devraldığı belirtilen Davalı ... Üretim A.Ş.’ne karşı açmıştır. ...'nın davacının çalışmasında işverenlik sıfatı bulunmadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece sunulan özelleştirme devir sözleşmesinde hisseleri devralanın... A.Ş. olduğu belirtilerek bu davalı yönünden davanın redine karar verilmiştir. Bu nedenle davacı taraf devalan şirket yönünden yanılgıya düştüğünden, davasını devalan şirkete yönlendirmesi için usul işlemlerinin yapılıp ve sonucuna göre karar verilmelidir.

2- İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 11.07.2013 tarih ve 2013/105 numaralı kararı ile ... A.Ş.’ye ait %100 oranındaki hissenin... A.Ş.’ye satılmasına karar verilmiştir. Davacının iş akdi davalı işyerinin ... A.Ş. tarafından... A.Ş.’ye devrinden sonra feshedilmiştir. Bu itibarla davalı ...Ş.’nin kıdem tazminatı alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden sınırlı ve sorumlu tutulması, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı yönünden sorumlu tutulmaması gerekirken tüm tazminat ve alacaklardan sorumlu tutulması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18142, Karar No: 2017/25022, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18142 E.  ,  2017/25022 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18057, Karar No: 2012/19709, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18057 E.  ,  2012/19709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içerisinde muhafaza olunan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Zorunlu müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim ile, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olan sanık açısından temyiz süresi başlar. Bu nedenle, gerekçeli kararın sanığın kendisine de tebliği gerekmemektedir. Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmediğinden ve sanığın süresinden sonra yaptığı 27.08.2008 tarihli temyiz isteminin mahkemece, 16.09.2008 gün ve 2008/188 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, bu kararın da sanığa 23.10.2008 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın tebliğden itibaren 1 haftalık süre geçtikten sonra 06.09.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, 16.09.2008 tarihli temyiz talebinin süre aşımı nedeniyle reddine dair karara yönelik süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4396, Karar No: 2012/3442, Tarih: 10.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4396 E.  ,  2012/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

1-Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2291 sayılı dosyası temyize konu dosya içerisine getirtilmiş ise de; icra dosyası incelendiğinde, şikayetçiye sıra cetvelinin tebliğ edildiğine dair evraka rastlanmamıştır. İİK'nun 142. maddesinde, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." hükmüne yer verilmiştir. 142'nci maddede öngörülen süre hak düşürücü süre olup re'sen gözetilmesi gerektiğinden, şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti için tebliğ evrakının incelenmesi icap etmektedir.

2-Şikayetçi vekilinin sırasına itiraz ettiği ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2488 sayılı dosyasında borçlu tarafından 14.09.2007 tarihinde ödeme yapılması üzerine alacaklı vekilinin veya alacaklının sıra cetveli düzenlenen gayrimenkul veya tüm gayrimenkullerin üzerindeki haczin kaldırılması için bir talebinin olup olmadığı, varsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, talep yoksa haczin kaldırılması için icra müdürlüğü tarafından re’sen yazı yazılıp yazılmadığı, yazılmışsa bu belgenin, aynı tarihte alacaklı vekilinin yeniden haciz isteminde bulunması üzerine tapu kaydına yeniden haciz konulup konulmadığının araştırılarak, bu yazılar sonucu tapuda nasıl bir işlem yapıldığını gösterecek şekilde taşınmazın tapu kaydının üzerindeki tüm işlemleri gösterecek şekilde ve Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2488 sayılı icra dosya aslı ile birlikte gönderilmesi gerekmektedir

Bu durumda, cetvelinin tebliğ edilip edilmediğinin tespiti, şikayet edenlere tebliği yapılmış ise tebliğ tarihinin saptanması amacıyla İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtları üzerinde gerekli incelemenin yapılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ evrakı mevcut ise dosyaya eklenmesi ve 2 no’lu bentte belirtilen belgeler ve icra dosyası için dosyanın yerel İcra Mahkemesine çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1781, Karar No: 2011/965, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1781 E.  ,  2011/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 132 parsel sayılı 1.362.134,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ham toprak niteliğindeki yerlerden olması nedeniyle; 148 ada 86 parsel sayılı 6969.91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz malikinin kim veya kimler olduğunun bilinememesi nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların babası... mirasçıları adına tesçili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 148 ada 86 parsel sayılı taşınmaz ile çekişmeli 117 ada 132 parsel sayılı taşınmazın 27.10.2009 tarihli uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün davacı adına, 117 ada 132 parsel sayılı taşınmazın geri kalan bölümünün tespit gibi Hazine adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarına, mahkemece toplanıp değerlendirilen diğer delillere göre temyize konu 148 ada 86 parsel sayılı taşınmaz ile 117 ada 132 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tescile karar verilen (A) harfi ile işaretli bölümünün tarım arazisi niteliğinde olup, davacı tarafın zilyetliğinde olduğu, zilyetliği terk iradesi bulunmadığı belirlenmiş olup, davalı Hazinenin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; davacı, çekişmeli taşınmazların babası olan... mirasçıları adına tescil istemiyle dava açtığı halde, mahkemece davacı adına tescile karar verilmiştir. Çekişmeli taşınmazların öncesinde kök miras bırakan ... ...'a ait olduğu, adı geçenin 1945 yılında ölümünden sonra mirasçı olarak kendinden sonra 1948 yılında ölen eşi ... ile ölü eşi....'den olma çocukları .... ve ...'nin kaldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece ... ...terekesinin taksim edilip edilmediği üzerinde durulmamıştır. Hal böyle olunca, ... ...terekesinin yöntemince taksim edilip edilmediği belirlenmeli; taksim yapılmış ise, temyiz konusu taşınmazların kimin miras payına düştüğü açıklığa kavuşturulmalı, ... Hüseyin Akpınar mirasçıları arasında yöntemince yapılmış bir taksim olmadığının anlaşılması halinde çekişmeli taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2.maddesi uyarınca ... ...'ın tüm mirasçıları adına; yöntemince yapılmış bir taksim sonucunda ....... oğlu...'a düştüğünün saptanması halinde ise taleple bağlı kalınarak tüm... mirasçıları adına tesciline karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.