muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32868, Karar No: 2014/34051, Tarih: 24.11.2014

Bilindiği üzere, kentsel atıksular kanalizasyon sistemi ile toplanarak, Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin 4. maddesinde “idare” olarak tanımlanan belediyeler tarafından yapılan arıtma tesislerinde arıtmaya tabi tutularak alıcı ortama verilmektedir. Kanalizasyon sistemine deşarj edilen endüstriyel atıksuların kural olarak ön arıtmaya tabi tutulması ve belediyeler tarafından kabul ve ilan edilen Yönetmeliklerde belirlenen limit değerleri aşmaması gerekir. Aksi halde Belediyeler, ön arıtma yapılmadan veya ön arıtma yapılsa bile istenilen limitleri sağlamadan kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksular için kirlilik yükü bedeli, kirlilik önlem payı gibi isimlerle ilave bedel almaktadır. Bu nedenle belediyeler tarafından 2560 sayılı Kanun’a istinaden kabul edilip uygulanan Atıksuların Kanalizasyon Sistemine Deşarjına İlişkin Yönetmeliklerde, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksularla ilgili benimsenen kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde benimsenen değerlerden farklı ve kimi zaman daha yüksektir.

Açıklamadan da anlaşılacağı gibi, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksu alıcı ortama doğrudan verilmemekte, belediyelerce inşa edilen ve bir arıtma tesisine bağlı bulunan kanalizasyon sistemine aktarılmaktadır. Bu durumda, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksudaki kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde ya da belediyelerce hazırlanan yönetmeliklerde belirlenenlerden daha yüksek olsa bile, “atığın alıcı ortama verilmesi” öğesinin gerçekleşmemesi nedeniyle, TCK’nın 181/1. maddesinde düzenlenen çevreyi kasten kirletme suçu oluşmayacaktır. Ancak limitlerin bu suretle aşılması, kanalizasyon sistemini ve arıtma tesislerinin çalışma kapasitesini etkileyeceğinden, belediyelerce olağan olarak tahsil edilmekte olan atıksu bedelinin yanı sıra, kirlilik ücreti veya kirlilik yükü bedeli gibi değişik adlarla ek bir bedel alınmasını gerektirecektir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, atıksuyun deşarj edildiği alıcı ortamla, neticede arıtmaya tabi tutulacak kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtmayla sonlanacak sisteme deşarj birbirinden ayrılmış, atıksuyun deşarj edildiği yere göre farklı yükümlülükler ve buna bağlı olarak hukuki yaptırımlar belirlenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, atıksuyun deşarj edildiği alıcı ortamla, neticede arıtmaya tabi tutulacak kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtmayla sonlanacak sisteme deşarj birbirinden ayrılmış, atıksuyun deşarj edildiği yere göre farklı yükümlülükler ve buna bağlı olarak hukuki yaptırımlar belirlenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın, Gebze Organize Sanayi Bölgesinde (GOSB) çamaşır makinesi amortisörü üreten 130 kişinin çalıştığı fabrikanın ortağı ve genel müdürü olduğu, işletmeden kaynaklanan bor yağlı metal hurdaları süzdürdüğü konteynerde biriken atık suları plastik bir hortumla direkt olarak saha içi yağmur suyu kanalına verdiği, kanaldan alınan numunenin analizine göre Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin ekindeki tablo 19’a göre kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ) ve yağ-gres miktarlarının, limit değerlerin çok üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Sanığın, Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliğinin 9 ve. 22. maddesinde belirlenen yükümlülüklere uymadığı, I. Kategori yağ sınıfına giren atıkların, geri kazanım amacıyla değerlendirilmesi, geri kazanımının mümkün olmaması halinde ise lisanslı firmalarca bertaraf edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Atığın, Yönetmelikte belirlenen limit değerleri aşması ve çevre kirliliğine neden olacak içerikte olması, tek başına suçun oluşumu için yeterli değildir. Atığın alıcı ortamlardan hangisine bırakıldığı, alıcı ortama bırakılmadan arıtma ile sonlanacak şekilde kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtma sistemine ulaşıp ulaşmadığının da araştırılması gerekir. Dosyada atık suların ulaştığı yere ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İşletmeden alınan numuneye göre çevre kirliliğine neden olabilecek içerikteki atıksuyun ulaştığı yer tespit edilerek gerekirse bilirkişilerden yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan ilkelere uygun olarak rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Katılan İ.. M.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

BD
Yargıtay — Esas No: 2015/3179, Karar No: 2015/1599, Tarih: 20.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3179 E.  ,  2015/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme ve suç duyurusu

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından vergi incelemesi yapılarak her iki yıl için de mütalaa verilmesine rağmen 2007 yılı yönünden açılmış dava bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

28.08.2009 gün ve VDENR-2009-1584/56 sayılı vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporlarının 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaada vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporlarına atıf yapılarak '' 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verildiği halde 12.09.2009 gün ve 2009/21245 esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporlarına aykırı şekilde "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan, 01.12.2009 tarihli ek iddianamede ise "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan davalar açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınarak, sahte fatura kullanmak suçundan açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, '' 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak '' suçundan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin sorulması, ek iddianame ile sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında ise yargılamaya devamla esastan bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sahte fatura kullanmak suçundan

açılan davada mütalaa bulunmadığı gerekçesiyle düşme kararı verilmesi ve ek iddianame ile açılan sahte fatura düzenleme suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilerek suç duyurusunda bulunulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22189, Karar No: 2015/23163, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22189 E.  ,  2015/23163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.09.2015

No : 2014/760-2015/482

.

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava dosyası incelendiğinde, hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, bilinmeyen dönemdeki kazanç yönünden yıllık %10 oranında artırım yapılıp %5 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesap yapıldığı anlaşılmıştır. İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranında artırım ve iskonto uygulanması gerektiğinin gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5790, Karar No: 2022/7664, Tarih: 05.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5790 E.  ,  2022/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten yaralama

HÜKÜM :TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 29, 58, 53. maddeleri uyarınca "1 ay 15 gün" hapis cezasına ilişkin hükmün A bendinin 7. Paragrafında bulunan tekerrür uygulaması kısmının çıkarılmasına dair ek karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya okunarak incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerel Mahkemece 06.01.2015 tarihinde verilen kararın, 09.03.2015 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, mahkemenin dosyadan el çektikten sonra vermiş olduğu kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenle sanık hakkında 17.09.2021 tarihli ek karar ile tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılmasına karar verilmiş ise de, bahse konu bu ek kararın yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, esası incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14370, Karar No: 2015/7090, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14370 E.  ,  2015/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/246637

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2012

NUMARASI : 2011/6 (E) ve 2011/636 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte okul bahçesindeki kamelyanın tahtalarına ve aydınlatma lambalarına zarar verip yakarak kaçtıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12564, Karar No: 2013/9111, Tarih: 24.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/12564 E.  ,  2013/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesi, Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesi ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Çerkezköy Sulh Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/08/2012 gün ve 2012/438 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9394, Karar No: 2007/9428, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9394 E.  ,  2007/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27886, Karar No: 2015/39742, Tarih: 20.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27886 E.  ,  2015/39742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/56139

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2007/338 (E) ve 2010/313 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki Ş.. Ç.. ve tanık A.. K..'un beyanlarında; sanık S.. A..'ın, üzerinde bıçak olan kardeşi Gökhan ile birlikte müştekinin evine girerek oğlu Samet'i sorduklarını, evde olmadığının söylenmesi üzerine Samet'in eve girdiğini gördüklerini, kendilerine borcunun olduğunu söyleyerek bıçak teşhir etmek suretiyle tehdit ve hakaret ettiklerini, Samet'in borcunun olmadığını söylemeleri karşısında sanığın eylemi TCK'nın 149/1-a-c-d, 35 maddesine uygun yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki eylemin tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye bu sebeple katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 3. fıkrasındaki “(432,20) TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Davetiye ve müzekkere giderinden ibaret toplam 32,20-TL” yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2205, Karar No: 2015/4435, Tarih: 16.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2205 E.  ,  2015/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı B... İnş.Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü 2-Y.. A.. ile birleşen 2010/816 Esas sayılı davada davacı B... İnş. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ve davalılar 1-T.. M.. 2-Y.. A.. arasındaki davadan dolayı Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.01.2013 gün ve 2006/267-2013/17 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 09.04.2014 gün ve 2014/1026-2014/2485 sayılı ilâmı aleyhinde davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35950, Karar No: 2014/25312, Tarih: 03.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35950 E.  ,  2014/25312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2012/7524, Karar No: 2012/24028, Tarih: 14.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/7524 E.  ,  2012/24028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nun 89/4, 62, 50/1-a, 52, 53/6. maddeleriuyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği,somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin kusur durumuna ve ceza uygulamasına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA 14.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15386, Karar No: 2015/2612, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15386 E.  ,  2015/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3776, Karar No: 2007/6305, Tarih: 02.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3776 E.  ,  2007/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.