muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3634, Karar No: 2019/4887, Tarih: 12.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3634 E.  ,  2019/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 35/1-2, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun subutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşma ve dilekçelerinde subuta, eksik incelemeye, iştirak iradesinin bulunmadığına, TCK madde 25, 27 ve 29. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, sayın Üye ...’nın sanığın beraat etmesi gerektiğine yönelen karşı oyu ile 12/11/2019 gününde oy çokluğu ile karar verildi

KARŞI OY:

Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 gün ve 2013/121 esas 2013/240 kararı ile sanık ... hakkında ...'yi öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği sabit olmaması nedeniyle CMUK'un 223/2-e maddeleri gereğince verilen beraatine dair hüküm Dairemizin 01/03/2016 tarih ve 2015/2935 esas 2016/887 sayılı kararı ile sanık ...'ın kardeşi sanık Sayim ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak katılan ...'ın yaralanmasına neden oldukları gözetilmeden TCK'nin 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de;

Mahkemenin gerekçesinde de belirtildiği şekilde mağdur ... 19.04.2010 tarih saat 23:30 sıralarında hastahanede alınan (20.04.2010 tarih saat 00:30) polisteki ifadesinde “daha önce aralarında tartışma olan adliyeye intikal etmemiş olaydan husumetli ...'nun uzlaşma amacıyla parka gittiğinde beni sağ bilek kısmından bıçakla yaraladı, koluma bakayım derken vucudumun çeşitli yerlerinden daha beni bıçakladı. Ben yerde iken abim olan ...'yi de kalabalığın içinde gördüm ancak olay yerine ne zaman ve ne şekilde geldiğini bilmiyorum... Ben bıçaklandıktan sonra vücudumda ayakta duracak güç kalmadı, yere düştüm. Bu sırada abim ...'yi 1.75-1.80 boylarında esmer, kirli sakallı, 26-27 yaşlarında, siyah montlu, mavi kot pantolonlu görsem tanıyabileceğim bir şahıs, abimin göbeğine doğru bıçakla vurdu” diye beyanda bulunmuş bilaharede 25.04.2010 tarihindeki teşhis zaptı ile bu şahsın ... olduğunu teşhis etmiştir.

Olayın tarafsız görgü tanığı tanık ... ise 26.04.2010 tarihte alınan beyanında özetle “Nadir Ağa parkının yakınındaki ... Camiinin oraya geldiğimde önceden tanıdığı ..., ... ve bu şahıslara akraba olduğunu bildiği bir şahsın sonradan isminin ... olduğunu öğrendiği şahısla kavga ettiklerini bu sırada yine önceden tanıdığı ...'nin koşarak yanlarına doğru gittiğini gördüğü, Taner'in kavgaya doğru koşarak gittiğini görünce kendisinin de ayırmak için gittiğini Taner gider gitmez de ...'nun bıçakla Taner'in karın kısmına bıçağı vurduğunu, Taner bıçaklanınca yere düştüğünü daha sonra dizüstü kalktığını ancak daha sonra sırtüstü yere yattığını, ben yanlarına gidinceye kadar Sayim Sabuncu, ... ve eşgalini verdiği şahsın yaya olarak oradan kaçtıklarını” beyan etmiş olup daha sonra 26.04.2010 tarihli teşhis tutanağı ile şahısları teşhis etmiştir.

Yine tanık ... da gizli tanıklık yaptığı 26.04.2010 tarihli beyanında;

“Parkın yanında bulunan Emrah Bey Camiinin kapısının önünde olduğunu, parkın içerisindeki Sayim, Erdal ve sonradan teşhis ettiği ...'yu ... sıkıştırmış vurduklarını ancak ne ile vurduğunu görmediğini ismini söylediği

şahısların Serkan'a vururlarken olaya nereden geldiğini anlamadığı ön kapıdan ...'nin geldiğini elinde sopa olduğunu, kavganın olduğu yere koştuğunu, ...'ya sopa ile vurduğunu daha sonra ...'nun elinde bıçak olduğunu, Taner...'a vururken ...'nun elindeki bıçağı ...'ye sapladığını bunun üzerine Taner'in yere düştüğünü, Sayim, Erdal ve Barış'ın olay yerinden kaçtıklarını, Barış ve ...'in ...'ın Taner'e vurduğu sırada uzakta olduklarını Taner yere düştükten sonra bir defa yerinden kalkıp tekrar sırtüstü yere düştüğünü, eliyle karnını tuttuğunu Taner yerde yatarken başında Serkan'ın olduğunu, Sayim, Erdal ve Barış'ın kaçmış olduklarını Evren Sabuncu'un da olay yerinde olduğunu yalnız onun olayı ayırmaya çalıştığını gördüğünü, bıçağında büyük bir ekmek bıçağı olarak gördüğünü” beyan etmişlerdir.

Gerek mağdur ...'ın olayın hemen akabinde alınan beyanından kendisini bıçakla yaralayanın Sayim Sabuncu, abisi Taner'i bıçakla öldürenin ... olduğu, tarafsız görgü tanıkları ... ve gizli tanık ...'nın açık ve net beyanlarından anlaşılmış olup, mağdur ... olay yerine kendisini daha önce tanık ...'ın mesaj atmasına rağmen uzlaşmak amacıyla gittiğini, abisi

Taner'e telefonla giderken bilgi vermesi üzerine, aralarında tartışma devam ederken ...'in sopayla (...'nın beyanına göre) ...'ya saldırması üzerine...'ın da Taner'i bıçakladığı ve bu şekilde aniden gelişen olayda, sanık ...'ın Serkan'a yönelik herhangi bir eylemi olmadığı halde beraatine karar verilmesi gerekirken;

Erdal'ın kardeşi Sayim'le birlikte Serkan'ı bir süre kovalayarak fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak Serkan'ın yaralanmasına neden oldukları gözetilmeden TCK'nin 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Erdal'ın kardeşi Sayim'le birlikte Serkan'ı bir süre kovalayarak fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak Serkan'ın yaralanmasına neden oldukları gözetilmeden TCK'nin 37, 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

12/11/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 14/11/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/2695, Karar No: 2015/12973, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2695 E.  ,  2015/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/636-2013/527

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24129, Karar No: 2013/8047, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24129 E.  ,  2013/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Ağrı ilinden Tutak ilçesine gelen sanığın, şikayetçi İbrahim'e ait tüpçü bayiine giderek Hacı isminde birisinin büyük tüp istediğini söylediği ve şikayetçinin çırağıyla birlikte tüpü alıp dışarı çıktıkları, bir süre sonra tekrar tüpçü bayiine dönen sanığın, tüpün gideceği evde 100 TL olduğunu, 63 TL para üstü gerektiğini söylediği ve şikayetçiye hiç para ödemeden 63 TL'yi alarak ortadan kaybolduğu; aynı gün bu kez katılan Bedir'e ait tüpçü bayiine giden sanığın, aynı şekilde büyük tüp alacağını söyleyerek dükkanın ilerisinde bulunan bir aracı gösterip tüpün araca götürülmesini istediği, yine katılanın çırağıyla birlikte işyerinden çıkan sanığın, kısa bir süre sonra tekrar dönerek katılana 100 TL parası olduğunu, 70 TL para üstü gerektiğini, evdeki boş tüp ile 100 TL'yi çırağa vereceğini söyleyerek hiç para ödemeden 70 TL parayı alarak ortadan kaybolduğu sabit olmakla, şikayetçi ve katılana yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, hapis cezası alt sınırdan verildiği halde, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi;

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, hapis cezası alt sınırdan verildiği halde, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi;

2-5237 sayılı TCK'da cezaların içtimasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı kanunun 99.maddesinin "hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar" hükmünü içerdiği gözetilmeden, hapis cezasından çevrili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanarak bir bütün halinde adli para cezası tayini,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4525, Karar No: 2011/2387, Tarih: 12.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4525 E.  ,  2011/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalılar arasında düzenlenen ” İstanbul Halkalı Toplu Konut Alanı Sıcak Karışım Yolları ve Doğalgaz İnşaatı ” işine ait sözleşmenin ile eki idari ve teknik şartnamelerin,

2-Küçükçekmece Sulh 1.Hukuk Mahkemesi’nin 2007/398 D.iş sayılı dosyasının, aslı ya da onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4288, Karar No: 2013/10621, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4288 E.  ,  2013/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile yeniden maaş bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya

bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Somut olayda SGK kontrol memurunun düzenlediği tutanakla, mahkemece hükme esas alınan tanık beyanları arasındaki tutarsızlıkların giderilmediği açıktır.

Somut olayda SGK kontrol memurunun düzenlediği tutanakla, mahkemece hükme esas alınan tanık beyanları arasındaki tutarsızlıkların giderilmediği açıktır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin ... Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığınca araştırma yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22086, Karar No: 2012/26449, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22086 E.  ,  2012/26449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan serbest satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken Anonim Şirketlerce yapılan taşınmaz alımları değer biçmede esas alınmıştır. Anonim Şirketlerin ticari rekabet nedeniyle yapmış oldukları alımlar özel amaçlı olup, emsal olarak kabul edilemez.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.