muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4022, Karar No: 2008/8357, Tarih: 05.06.2008

... fotoğrafları, ölçekleri denkleştirilmek ve 1/2000 ölçeğe dönüştürülmek suretiyle sağlıklı bir biçimde, ayrı ayrı ve sonra bir bütün olarak, ... ovasında aynı şekilde dava konusu olan tüm taşınmazlara uygulanması, taşınmazların memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiğinin, orman tahdit hatlarına göre konumlarının saptanması, tutanaklardaki ve kararlardaki orman sınır noktalarının arazide bir bir bulunup ölçülerek yöntemince uygulanması, bulunamayan orman sınır noktalarının, bulunan orman sınır noktalarından hareketle tutanak ve kararlardaki açı ve mesafeler dikkate alınarak, yönetmelik ve teknik izahnamede belirlenen yöntem ile bulunup zeminde işaretlenmesi, orman sınır noktaları kayıp olmuş ise bunun nedenlerinin belirlenmesi, aynı nitelikteki davalara konu edilen taşınmazların hepsinin, eski tarihli harita ve belgelerdeki konumunu gösteren, 1942 ve 1993 yıllarında belirlenen orman sınır hatları, mahkeme kararlarının ekleri ve idari kararların ekleri haritalar, 1953 arazi kadastro paftası, 1977 tamamlama kadastrosu ve 1993 yılında 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlarda yapılan arazi kadastrosuna ilişkin pafta ile irtibatlı krokisinin düzenlettirilmesi, uygulama ve araştırma sonunda, çekişmeli taşınmazlardan kısmen veya tamamen 1942 tahdit haritasının ya da 1993 yılında 3302 Sayılı Yasa uygulaması sonucu düzenlenen orman haritasının sınırları içine alındığı veya 2/B madde uygulamasına konu edildiği saptananlar ile, 1942 orman sınırları dışında olmakla birlikte, en eski tarihli belgelerde orman olarak nitelendirilenler hakkındaki davaların reddine karar verilmesi, çekişmeli taşınmazlardan orman sınırları dışında kalıp, devletleştirme veya kamulaştırmaya da konu olmamış ve memleket haritası, amenajman ve ... fotoğraflarının uygulanması sonucu da orman olarak nitelendirilmeyen yerde kalanlar varsa onların zilyetlikle edinilmeye elverişli nitelikte bulunup bulunmadığı yönü ile zilyetliğin süre ve biçiminin araştırılması, taşınmazların 1953 yılı arazi kadastrosunda pafta üzerine Devlet ... ormanı yazılarak tapulama dışı bırakıldığı göz önünde bulundurularak, tapulama dışı bırakıldığı tarih, orman tahditi yapılmış

olan yerlerde ise imar ihya olgusu üzerinde durularak, imar ihyanın ne zaman başladığı, ne şekilde yapıldığı, ne zaman bitirildiği, zilyetliğin başladığı tarih ve zilyetlik süresi, zilyetliğin şekli ve ekonomik amacına uygun olup olmadığının, tarafların göstereceği yine yeterince yaşlı tanıklardan sorulması, ziraat uzmanı bilirkişilere teknik verileri içeren rapor düzenlettirilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyuldukta sonra, davanın KABULÜNE, ... Köyü ... mevkiinde bulunan ve ... bilirkişi ... Mardan, Semih Göçmez ve ... ... Köseoğlu tarafından düzenlenen 04.05.2006 tarihli krokili raporda (A) ile gösterilen 392.49 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 11 Numaralı orman tahdit komisyonunca 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1993 yılında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 10.11.1993 tarihinde ilan edilerek 11.05.1994 tarihinde kesinleşen, aplikasyon ile daha önce sınırlaması yapılmamış ormanlarda 4785 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. 1980 yılında 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması bitirilememiştir.

Genel arazi kadastrosu 1953 yılında yapılıp kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz orman alanında kaldığı, Devlet ... ormanında olduğu paftasında işaretlenerek, tapulama dışı bırakılmıştır.

Bozmaya uyularak, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve kesif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman tahditinde orman sınırları dışında bırakıldığı, 4785 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek 1993 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda yine orman sınırları dışında bırakıldığı, 1959 ve 1996 yılında düzenlenen memleket haritalarında orman olarak nitelendirilmediği, 1939 ve 1992 yılında çekilen ... fotoğraflarında açık alan olarak görüldüğü, üzerinde ... ve meyve ağaçları bulunduğu eğimin % 3-4 olduğu, sonuç olarak orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiş, mahkemece de, bu rapora değer verilerek davanın kabulüne karar verilmiş, çekişmeli taşınmaz memleket haritasında, dava dışı 41 sayılı kadastro parseline göre konumu düşünüldüğünde olması gereken yerden daha kuzeyde işaretlenmiştir.

Kural olarak orman kadastrosunun kesinleştiği hallerde, bir yerin orman sayılıp sayılmadığı, kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritalarının uygulanması suretiyle belirlenir. Ancak 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ile sadece devlet ormanları sınırlandırıldığından, 1942 yılında yapılan bu çalışmaya ilişkin tutanak ve haritalar, çekişmeli taşınmazın 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen yerlerden olup olmadığını belirlemede yetersiz kalır. Çekişmeli taşınmazın devletleştirilen yerlerden olup olmadığı ancak 4785 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek 1993 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanması suretiyle belirlenir. Her ne kadar çekişmeli taşınmazın 1993 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı saptanmışsa da, hukuken 1993 yılına kadar devletleştirilen ormanı alanı sayılan bir yer, 1993 yılında orman sınırları dışında bırakılmışsa, bu yerin 1993 yılından sonra hukukin orman sayılan yerlerden olduğu söylenemez. Tabi ki, devlet ormanı olduğu halde 1993 yılında orman sınırları dışında bırakılan bir taşınmazın, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı

Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince yapılacak ... bir çalışmayla orman olarak sınırlandırılması olanağı bulunduğu gibi, aslında orman sayılan yerlerden olmasına rağmen orman sınırları dışında bırakılan bir yerin kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilip edinilemeyeceği başka bir konu olup, ayrıca incelenmelidir.

Çekişmeli taşınmazın 1993 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılması nedeniyle, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince yeniden orman olarak sınırlandırma işlemine konu olmadığı sürece, 1993 yılından sonra hukuken orman olduğu söylenemez. Ancak, taşınmazın bu tarihten sonra hukuken orman olmadığı olgusu ile bu yer için davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı olgusu farklı olup, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı ispatlanmalıdır.

O halde, dava dosyası önceki bilirkişilere yeminleri hatırlatılarak verilip, çekişmeli taşınmazın üzerindeki ... ağaçlarının sayısı ve yaşları ile taşınmazın hangi bölümlerini ne oranda kapladığı, üzerinde yaşlı ... ağaçları bulunduğu, taşınmazın zeytinlik olarak kullanıldığı bildirildiği halde, eski tarihli ve ... tarihli ... fotoğraflarında ne şekilde açık alan olarak görüldüğü hususlarında ek rapor istenmeli bu konudaki çelişkiler giderilmeli, taşınmazın kuzeyinde bulunan dava dışı 41 sayılı parselin yer aldığı kadastro paftası ve krokisi ile eski ve ... tarihli memleket haritası ölçekleri yöntemince denkleştirildikten sonra çekişmeli taşınmazın geniş çevresi ile birlikte eski ve ... tarihli memleket haritasındaki konumunu gösteren kroki düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre, çekişmeli taşınmazında içinde bulunduğu alanın 1953 yılında yapılan genel kadastroda düzenlenen paftasında “Devlet ... Ormanı” olduğu işaretlenmek suretiyle tapulama dışı bırakıldığından, Yargıtay Yüksek Hukuk Genel Kurulunun 13.03.2002 gün ve 2002/8-183-187 sayılı kararında da belirtildiği gibi, çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığı 1993 yılına kadar devlet ormanı sayılıp sayılmayacağı, üzerinde yaşlı ... ağaçları bulunduğu ve zeytinlik olarak kullanıldığı bildirildiğinden, imar ihyaya konu olup olmadığı, olmuş ise imar ihyanın ne şekilde yapılıp tamamlandığı ve taşınmazın 1993 yılında orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı tarihten ve imar ihyanın bitirildiği tarihten sonra dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususları tartışılarak oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilerek davanın reddi gerekirken, eksik incelemeyle kabulü yolunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 05/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8615, Karar No: 2015/2237, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8615 E.  ,  2015/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20151, Karar No: 2009/16619, Tarih: 10.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/20151 E.  ,  2009/16619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1413, Karar No: 2021/7169, Tarih: 18.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1413 E.  ,  2021/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Mersin İli, Tarsus İlçesi, .../... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (1-b) bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen 1.477.174,40 TL kamulaştırma bedelinin, 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b) (1-d) bendindeki (kararın kesinleşmesine kadar) ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 18.05.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14455, Karar No: 2019/28594, Tarih: 27.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14455 E.  ,  2019/28594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

17.04.2012, 18.04.2012 ve 06.03.2012 tarihlerinde sanığın sahibi olduğu eczanede İl Sağlık Müdürlüğü ekipleri tarafından yapılan denetimlerde 75 kutu halinde çeşitli marka ve miktarda kaçak ilaç, sprey, zayıflama ürünü, gıda takviyesi ve cinsel gücü artırıcı ilaçların ele geçirildiği, sanık suça konu eşyaları satışa sunmadığını, emaneten bırakıldığını savunduğu, dinlenen tutanak tanıkları ve eczanede kalfa olarak çalışan Hasan Kaya da her ne kadar suça konu eşyaların satışa sunulmadığını beyan etmiş ise de; Üç ayrı günde yapılan denetimde aynı ürünlerin ele geçmesi, eşyaların miktarı, çeşitliliği dikkate alındığında eczacı olan sanığın faturası bulunmayan ürünleri işyerinde emanet olarak aldığına ilişkin hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmasına itibar edilemeyeceği dikkate alındığında; ele geçirilen kaçak eşyaların ele geçildiği yer itibari ile sanığın dava konusu eşyaları ticari mahiyette bulundurduğu ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden yasal gerekçeden uzak sanığın savunmasına itibar edilerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4638, Karar No: 2014/1456, Tarih: 30.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4638 E.  ,  2014/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/358-2012/485

Davacı T.. A.. vekili A.. G.T. tarafından, davalı T.C. O.. K.. aleyhine 28/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın HMK'nın 115/2. maddesi gereğince usulden reddine dair verilen 22/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın HMK’nın 115/2. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı birlik tarafından, sulama kanalı açma işi sırasında, şirketlerine ait iletişim kablolarına zarar verildiğini belirterek zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, HMK’nın 120. maddesi uyarınca davacı tarafa verilen iki haftalık kesin sürede gerekli gider avansını yatırmadığından bahisle davanın usulden reddine karar vermiştir.

Bakanlar Kurulu kararı ile kurulan sulama birlikleri, 6200 sayılı DSİ Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanun, 1580 sayılı Belediyeler Yasası, 442 sayılı Köy Yasası ve 5442 sayılı İl İdaresi Yasası'nda yer alan düzenlemelerle yönetilmektedir. Sulama birliklerine ait tesislerin yapımı, bakım ve onarımları Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılmakta ve giderleri de aynı Genel Müdürlük bütçesinden karşılanmaktadır. Bu nedenlerle sulama birliği kamu kurumu niteliğindedir. Davalı sulama birliğinin eylem ve işlemleri de kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Davada ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre, davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurudur. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında, resen ve öncelikli olarak gözetilir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan, gider avansı eksikliğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/168, Karar No: 2019/2254, Tarih: 15.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/168 E.  ,  2019/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürme

HÜKÜM : Tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında;

Çocuğu öldürme suçundan ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un, çocuk maktul ...’e karşı nitelikli kasten öldürme ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuk maktul ...’e karşı nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinden bir gün önce tanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın tartıştıkları, ertesi gün suça sürüklenen çocuk ...'ın internet kafeden çıkarken yeniden tanık ... ile karşılaştığı, aralarında sürtüşme olduğu, aynı gün okula yakın yerde taraflar arasında tartışma çıktığı, burada suça sürüklenen çocuk ... ile tanık ...'un kavga ettikleri, maktul ...'in ise herhangi bir eylemde bulunmadığı, kavganın büyüyeceğini düşünen suça sürüklenen çocuk ...'ın arkadaşları olan diğer suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'a mesaj atarak onları yardıma çağırdığı, bu kişilerin de arkadaşları ...'a yardım etmek amacıyla olay yerine geldikleri, taraflar arasında çıkan kavgada suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerinde bulunan bıçakla maktulü tek darbe vurmak suretiyle öldürdüğü olayda;

Eylemin asli faili olan suça sürüklenen çocuk ...’ın haber vermesi üzerine ona destek vermek ve kavga etmek amacıyla olay yerine gelen arkadaşları suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’un üzerinde bıçak olduğunu bildikleri suça sürüklenen çocuk ...’ın yanında kavgaya katıldıkları, ancak maktulün öldürülmesi eylemine TCK’nin 37. maddesi kapsamında müşterek fail sıfatıyla katıldıklarına ilişkin yeterli delil bulunmasa da, olay sırasında asli fail olan arkadaşlarının yanında yer almak suretiyle onda mevcut olan suç işleme kastını kuvvetlendirdikleri, bu şekilde maktulün öldürülmesi eylemine TCK’nin 39/2-c maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri nazara alınarak mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4749, Karar No: 2014/2558, Tarih: 15.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4749 E.  ,  2014/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :20.12.2011

Numarası :2010/71-2011/522

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla imalât bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında, davalı Kooperatife ait İzmir İli, Narlıdere İlçesi, 8309 ada, 1 parselde bulunan 70 adet iş yeri ve sosyal tesis binası sıhhi tesisat, su deposu, hidrofor tesisatı, yağmur suyu, sığınak havalandırma kanal işleri, ada içi pis su ve yağmur suyu rögar bağlantı işlerinin yapımına ilişkin olarak 20.10.2008 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşme konusu edimin ifa edilerek teslim edildiği ve bedelinin tahsil edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, sözleşme kapsamı dışında yapılan imalâta ilişkindir. Davalı vekilinin 26.04.2010 tarihli dilekçesinden; davacının sözleşme dışı yaptığını ileri sürdüğü fazla imalâtlardan sekiz kalem işin davalı tarafça da kabul edildiği ve bu fazla imalât için sözleşme bedeli dışında 6.000,00 TL daha ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Sözleşme bedeli dışında 6.000,00 TL fazla ödeme yapıldığını davacı taraf da kabul etmiştir.

Teknik bilirkişi kurulu tarafından keşfen inceleme yapılmak suretiyle düzenlenen 11.08.2011 günlü raporda, sözleşme ve projeler de değerlendirilerek, davacının ileri sürdüğü sözleşme dışı imalâtları gerçekleştirdiği ve yapıldığı yıl rayiçleri ile toplam bedelinin 14.584,70 TL olduğu saptanmış sözleşme dışı fazla imalât bedeli olarak hesaplanan 14.584,70 TL'den içerisinde davalının kabul etmiş olduğu 8 kalem işlerin de yer aldığı görülmektedir. Ne var ki tarafların sözleşme dışı fazla imalât için davalı tarafından yapıldığı kabul edilen 6.000,00 TL ödeme, hesaplanan sözleşme dışı toplam imalât bedelinden mahsup edilmemiştir.

O halde bilirkişilerce hesaplanan toplam sözleşme dışı imalât bedeli 14.584,70 TL'den ihtilâfsız ödeme tutarı 6.000,00 TL mahsup edilerek kalan 8.584,70 TL hüküm altına alınmalıdır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

O halde bilirkişilerce hesaplanan toplam sözleşme dışı imalât bedeli 14.584,70 TL'den ihtilâfsız ödeme tutarı 6.000,00 TL mahsup edilerek kalan 8.584,70 TL hüküm altına alınmalıdır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.