muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3124, Karar No: 2024/1146, Tarih: 12.02.2024

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, Bakırköy Belediye Başkanlığında kadrosu Tiyatro Müdürlüğünde bulunan fakat Bakırköy Belediyesi Hukuk İşleri Müdürlüğü kadrosunda muakkip (takipçi) olarak 06.10.2006 tarihinden itibaren görev yapan şüpheli ...'ın Bakırköy Belediyesinin tarafı olan veya olmayan dosyalara ilişkin kaşeli, imzalı, mühürlü mahkeme giderleri listesi makbuzu düzenleyerek bu paraları zimmetine geçirdiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık mahkeme giderleri adı altında ...'nun adına açılan hesaba yatan paraları çekerek bu şekilde ...'ya ait banka kartını kullanarak, bu kişinin rızası olmaksızın kendisine yarar sağladığından ve bu durumu ikrar da etmiş olduğundan ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılmış, eylemini birden fazla kez tekrar ederek suçu zincirleme olarak işlediğinden, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezası taktiren 1/4 oranında artırılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına göre hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen fiil hakkında verilebileceği, "iddianamede bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan bahsedilmesinin, o olay hakkında da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği" somut olayda iddianamede sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği, buna göre başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; 08.06.2015 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı ancak başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu dikkate alınmadan sanık hakkında ek savunma hakkı verilmek suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14065, Karar No: 2014/18452, Tarih: 25.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14065 E.  ,  2014/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10077, Karar No: 2014/12099, Tarih: 03.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10077 E.  ,  2014/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1586, Karar No: 2017/5526, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1586 E.  ,  2017/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29040, Karar No: 2015/24913, Tarih: 10.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29040 E.  ,  2015/24913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının fabrikada çalışan aşçı ile arasında çıkan tartışma nedeniyle işverenin savunmasını aldıktan sonra sözlü olarak iş akdini feshettiğini, feshin asıl nedeninin davacının yaklaşık 50 arkadaşı ile birlikte davalı işverene karşı meslek hastalığı davası açması olayı olduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 05.02.2015 tarihinde kahvaltı menüsünü beğenmeyen davacının işyerinin ahçısına sinkaflı küfürlerde bulunması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, meslek hastalığı davası ile bir ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde 8 yıldır çalıştığı, 05/02/2015 tarihinde işverenin hizmet aldığı şirketin işçisi ile arasında bir tartışma yaşandığı, davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığı süre zarfında herhangi bir uyarı veya ihtar cezası da almadığı, davacının söylediği sözlerin iş yerinde olumsuzluğa yol açmadığı gibi işin işleyişine de etki etmediği davacıya söylediği sözler nedeniyle disiplin cezası gibi yaptırımların uygulanması mümkün iken iş akdinin feshedilmesinin hem ''ölçülülük'' ilkesine hem de '' feshin son çare olması'' ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene haklı fesih imkânı tanımaktadır. “İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması” da aynı bendin (h) bendinde düzenlenen başka bir haklı fesih nedenidir.

Dosya içeriğine göre somut olayda, 12.02.2015 tarihli yazılı fesih bildirimine göre, davacının 05.02.2015 tarihinde işyerinin aşçısı ... ile tartışmaya girerek kendisine küfür ve hakaret ettiği gerekçesiyle İş Kanunu’nun 25/II-d maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdinin feshedildiği, davacının yazılı savunmasında “her gün yumurta çıkmasından dolayı bir bağırma oldu, sinirle kızgınlıkla olan bir konu” şeklinde beyanda bulunduğu, davacının fiilinin aynı tarihte tutanakla tespit edildiği, tutanak tanıklarının duruşmada dinlendiği, tutanak tanıklarından ..., işyerinin aşçısı olup tanık ...’ın duruşmada, davacının işyerinde idari işlerden sorumlu olan ...’a küfür ettiğini belirttiği, her ne kadar davacının özlük dosyası içerisinde önceden bu tür davranışlar nedeniyle aldığı bir uyarı ya da ihtar cezası bulunmamakta ve eylemiyle ilgili yapılan ceza soruşturması sonrasında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, bu kararın “Gıyapta hakaret suçunun oluşabilmesi için en az 3 kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi gerektiğinden bahisle suçun unsurları oluşmadığından” bahisle verildiği; dosyada bulunan 05.02.2015 tarihli olaya dair tutanak, 12.02.2015 tarihli yazılı fesih bildirimi, tutanak tanığı ...’nin beyanı ve davacının dolaylı ikrarı karşısında davacının davalı işverenin başka işçisine sataştığının sabit olduğu anlaşılmakla işverenin feshi haklı nedene dayandığından, davanın reddi gerekir. Yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına

4.Davalının yapmış olduğu Yargıtay’a geliş-dönüş dahil toplam 130,05 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1500,00 TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6677, Karar No: 2010/8189, Tarih: 26.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6677 E.  ,  2010/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beşikdüzü Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.02.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının davasını takip etmemiş olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kısa kararda maddi-manevi tazminat ve nafakalar yönünden hüküm olmadığından kısa kararla gerekçeli karar arasında tazminat ve nafakalar yönünden çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair yönlerin yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.26.04.2010 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin diğer yönlerin de incelenmesini engellediğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5882, Karar No: 2016/2423, Tarih: 21.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5882 E.  ,  2016/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle bedel indirimi, kâr mahrumiyeti, iş bedeli kapsamındaki malzeme bedelinin istirdadı için yapılan icra takibine itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında düzenlenen 23.04.2012 tarihli “Zeytin Prinası Kurutma Makinası ve Ekipmanları Yapım İşi Sözleşmesi”nin eki olan 23.04.2012 tarihli Müşteri Teklif/Sipariş Formu'nda imâl edilecek olan zeytin prinası kurutma sisteminin on kalem işten oluşacağı kararlaştırılmış, her bir kalem için de ayrı ayrı birim fiyat belirlenmiştir. Bu imalât kalemlerinden ilki olan “Yanma Hücresi” imalâtının içinde hücre içi izolasyonun sağlanması için ateş tuğlası ve ateş betonu kullanılacağı kabul edilmiştir. Davacı iş sahibi, bu imalât için kullanılan ateş tuğlasının davalı yüklenici tarafından temin edilmesi gerekirken, kendisi tarafından temin edildiğini ve bedelinin de dava dışı. tarafından düzenlenen 04.08.2012 tarih ve 65798 nolu 91.241,19 TL tutarlı fatura ile ödendiğini iddia ederek, fatura karşılığı dava dışı şirkete yapılan ödemenin istirdadını talep etmiştir. Davalı yüklenici ise ateş tuğlalarının davacı tarafından temin edildiğine karşı çıkmamış, ancak karşılığında bedelsiz olarak ekstra işler yaptığını savunmuştur. Yukarıda anılan sözleşme götürü bedel sözleşme olup, iş kalemlerinden “Yanma Hücresi” için 95.000,00 TL fiyat belirlenmiştir. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında götürü bedelli işlerde işin tamamlanmaması halinde hak edilen bedel ya da fazla ödeme olup olmadığının gerçekleştirilen imalâtın sözleşme konusu işin tamamına göre fiziki oranının tespit ve bu oranın götürü bedele uygulanmak ve bulunacak rakamın kanıtlanan ödemelerle mahsuplaşılarak tespiti gerekmektedir. Yine davalı yüklenicinin iddiası kapsamında sözleşme dışı iş yapılmış olması halinde de sözleşme dışı iş bedelinin vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca iş sahibinin yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre saptanması gerekir.Mahkemece yapılacak iş, davalı yüklenicilerin sözleşme dışı yaptığı işlerin açıklamasını yaptırmak, oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yaptırılmak suretiyle yukarıda davacı iş sahibi tarafından temin edilen ateş tuğlaları yönünden açıklanan oranlama yöntemi ve yapıldığı ispatlanabilen sözleşme dışı işler de, yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelleri belirlenerek rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.