muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8236, Karar No: 2017/3982, Tarih: 16.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8236 E.  ,  2017/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın223/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 04/11/2014 günü, saat 21:10'da tanzim edilen ve polis memurları İbrahim Öztürk, Salim Kuş, Erol Ocak, Mehmet Badan, Hüseyin Arslan, Sinan Gülay tarafından müştereken imza altına alınan tutanakta, olay yerine intikal edildiği sırada sanığın 07 FKM 12 plakalı araç ile hareket halinde olduğunun ve sanığın kanındaki alkol oranın tespiti amacıyla yapılan ölçümde saat 21:42 itibari ile 0,96 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu ölçümün olay saati olan 20:15'ten 1 saat 27 dakika sonra yapıldığının anlaşıldığı, olay saati ile alkol miktarı tespit saati arasında geçen süre ve yerleşik Adli Tıp Kurumu uygulamalarınca alkol miktarının saatte 15 promil azalacağının kabulü ile olay saatinde sanığın 100 promil üzerinde alkollü olacağının ve bu şekilde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinin kabulü ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38084, Karar No: 2015/4955, Tarih: 18.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/38084 E.  ,  2015/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Karar duruşmasında hazır bulunan ve tefhimle verilen 07.05.2013 tarihili hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanık ...’ın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘ TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ‘‘ TCK’nun 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK’nın 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK’nun 53/3. maddesi gözetilerek TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi ile müşteki ...’a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

C-Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi ile müşteki ...’a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Emniyet fiziki takip tutanağı içeriği ile sanıkların telefon görüşme dökümlerinin incelenmesinde, müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçunun gece sayılan vakitte işlendiği ve müşteki....’nın suça konu olan işyerinin kendi ürettiği ve sevkedilmeye hazır haldeki kazakları muhafaza ettiği faal bir yer olup TCK’nın 116/2’nci maddesi kapsamında işyeri niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın hırsızlık suçunu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. maddesi ile verilen cezada artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-Sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında müşteki ...’e yönelik işlenen hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hüküm fıkrasından “ sanık hakkında TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına “ ilişkin bölüm ile sanık hakkında her iki müştekiye yönelik işlenen suçlar nedeniyle kurulan hüküm fıkrasından ‘‘ TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, sanık hakkında müşteki ...’e yönelik işlenen hırsızlık eylemi nedeniyle TCK’nın 142/1-b maddesine göre verilen ( neticeten 4-yıl hapis cezasının) (neticeten 3- yıl hapis cezası) olarak belirlenmesi suretiyle ,yine her iki müştekiye karşı işlenen suçlar yönünden kurulan hüküm fıkrasına ayrı ayrı ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK’nun 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK’nun 53/3. maddesi gözetilerek TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D-Sanıklar ..., ..., ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle, sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, sanıkların yüklenen suçları gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. maddesi ile verilen cezada artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.10.2009 gün ve 2006/943 esas, 2009/1828 karar sayılı ilamında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde,5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ..., ..., ... ve Asım Karakurt ‘un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçu yönünden yapılan bozmadan hükmü süresinden sonra temyiz ettiği için temyiz talebinin reddine karar verilen sanık ... ‘ın da yararlandırılmasına,bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar ..., ... ve ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından “ sanıklar hakkında TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına “ ilişkin bölümler ile sanıklar hakkında ‘‘ TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, sanıklar hakkında TCK’nın 142/1-b maddesine göre ayrı ayrı verilen ( neticeten 4’er -yıl hapis cezasının) ayrı ayrı (neticeten 3’er-yıl hapis cezası) olarak belirlenmesi suretiyle , ayrıca hüküm fıkralarına, ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK’nun 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK’nun 53/3. maddesi gözetilerek TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, yine sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından “ TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine “ 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.10.2009 gün ve 2006/943 esas, 2009/ 1828 karar sayılı, hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilamı dikkate alınarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

E-Sanık ... hakkında müşteki ....’e yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemi nedeniyle, sanıklar .... ve ... hakkında müşteki ....’e yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki .....’a yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemleri nedeniyle, kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Müşteki .....’in beyanları ve olay yeri inceleme tutanağından müştekiye ait hırsızlık yapılan yerin terkedilmiş haldeki eski bir fabrika binası olup faal durumda bulunmadığının anlaşılması, müşteki .....’ın beyanları ve olay yeri inceleme tutanağından hırsızlık yapılan yerin müştekiye ait salt depo, hangar olarak kullanılan boş bir yer olduğunun anlaşılması karşısında, faal durumda bulunmayan fabrika binası yahut özellikleri belirtildiği şekilde depo niteliğinde bulunan binaların TCK'nın 116/2. maddesi anlamında işyeri sayılmayacağı gözetilmeden, sanıkların yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı beraatları yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ..., ..., ... ..., ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmadan hükmü süresinden sonra temyiz ettiği için temyiz talebinin reddine karar verilen sanık ... ‘ın da yararlandırılmasına ,18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6547, Karar No: 2017/6047, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6547 E.  ,  2017/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Bakanlığına bağlı alt işverenler nezdinde çalışırken iş sözleşmesini evlilik nedeni ile haklı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm kısmının “3” numaralı bendinde, peşin ve ıslah harcının mahsubu ile toplam 333,72 TL'lik harcın davalıdan alınmasına şeklinde bir hüküm kurularak harcın hangi davalıdan alındığı açıkça belirtilmediğinden hüküm kısmında açıklık olmaması ve “4” numaralı bendinde harçların yargılama gideri içerisine katılarak tahsil hükmü kurulması ve yine hangi davalıdan alınacağının belirtilmiş olmaması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin “ 3 ” ve “ 4” numaralı bentlerinin çıkarılmasına, yerine;

“3-Davalı ... Bakanlığı harçtan muaf olduğundan alınması gereken 333,72 TL harcın davalı şirketten alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yatırılan toplam 136,65 TL harcın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine “

“4-Davacı tarafından yapılan 314,00 TL yargılama giderinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/877, Karar No: 2011/15372, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/877 E.  ,  2011/15372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafa banka havalesi yoluyla 100.412,00 TL borç verdiğini davalının borcu ödemediğini, alacağın tahsili için yaptığı icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile %40 oranında inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının gönderdiği havalelerin kendisine olan borcun ödenmesi amacıyla gönderildiğini, havalenin ödeme vasıtası olduğunu, davacıdan borç almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, banka havalesi ile davalıya 110.412,00 TL borç verdiğini ancak ödenmediğini, yaptığı icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek bu davayı açmıştır. Davalı karz aktini kabul etmemiştir. Davacının, banka havalesi ile davalı hesabına 110.412.00 TL ödeme yaptığı dosya içeriği ile sabit olduğu gibi bu husus taraflarında kabulündedir. Uyuşmazlık, gönderilen havale ile davalıya borç verildiği yoksa mevcut bir borcun ödenmesi amacıylamı yapıldığı hakkındadır. Kural olarak TMK 2011/877-15372

6. Maddesi HUMK 288 (HUMK 200) maddesi gereğince davacı karz akdini yasal delillerle kanıtlamalıdır. Davacı iddiasını ıspat için banka havalesine dayanmıştır. Havale bir ödeme vasıtasıdır. Bu nedenle havalenin mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığına dair karine vardır. Bu karinenin aksini davacı yasal delillerle kanıtlamalıdır. Davacı havale dışında iddiasını kanıtlayan bir delil sunmamıştır. Ne var ki davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin delilenede dayanmıştır. Mahkemece, davacının iddiasını kanıtlamak için davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul v e yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre bu aşamada davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre bu aşamada davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı lehine BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4227, Karar No: 2013/16468, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4227 E.  ,  2013/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3.ve 6.3.10 maddelerinin ihlal edildiği gerekçesiyle, kendisine toplam 22.138,27 TL ceza verildiğini ileri sürerek, para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan müfettiş raporundaki hasta beyanlarına dayanarak, karar verilmiştir. Hastalar, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığını ve bu ilaçları almadıklarını belirtmişlerdir. Davacı, hasta beyanlarına itiraz ettiğine göre, reçete asılları getirilerek imzaların hastalara ya da yakınlarına ait olup olmadığı incelenmeden, eksik incelemeyle verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Mahkeme kararının, bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17340, Karar No: 2014/42315, Tarih: 18.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17340 E.  ,  2014/42315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 3. fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına karar verilmesinin gerekmesi karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun’un 50/1.-a fıkrası maddesi dışında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası dışındaki diğer önlemlerden birine çevrilebilmesi mümkün olduğu halde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hapis cezasından çevrilerek tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak olarak kabul edilmiştir

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22863, Karar No: 2008/17645, Tarih: 16.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/22863 E.  ,  2008/17645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.