muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6719, Karar No: 2012/1968, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6719 E.  ,  2012/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın da kaldığı evde 28.03.2005 tarihinde yapılan aramada çok sayıda televizyon, otomobil teybi, kasetçalar, vcd gibi eşyaların ele geçirildiği, ... marka 37 ekran televizyonun seri numarasından yapılan araştırmada yakınanın evinden 28.02.2005 tarihinde çalındığının belirlendiği, sanığın Cumhuriyet Savcısı tarafından alman ifadesinde televizyonu ... isimli bir arkadaşından aldığını, Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ... isimli arkadaşı ile birlikte bit pazarından ... isimli birinden aldığını, mahkeme huzurundaki savunmasında ise tek başına kuş pazarı denilen yerde tanımadığı bir şahıstan satın aldığını söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunduğu ve sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığına göre, hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231 .maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmemesi,

3-Kabule göre de;

a) 765 sayılı TCK'nun 512/1. maddesindeki 1/3 oranının ne suretle korunduğunun karar yerinde açıklanıp tartışılmaması,

b) Suça konu televizyonun değeri pek hafif olarak kabul edildiğine göre 765 sayılı TCK'nun 522/1 maddesi uyarınca 1/2 oranından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiği düşünülmeden 1/4 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafıinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10279, Karar No: 2014/1730, Tarih: 11.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10279 E.  ,  2014/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 137 ada 1, 2 ve 3 sayılı parsellere ait kadastro tutanak ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin getirtildikten sonra,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre 103 ada 1, 137 ada 1, 2 ve 3 parsel ve parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve çekişmeli taşınmaz ve çevresinin memleket haritası ve hava fotoğraflarında hangi sembolle gösterildiği ve ne olarak göründüğü, hava fotoğrafındaki bitki örtüsünün ne olarak gözüktüğün açıklanması suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı rapor alınarak dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24632, Karar No: 2021/27479, Tarih: 24.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/24632 E.  ,  2021/27479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında adli para cezasının yanı sıra hapis cezasına da hükmolunduğundan tebliğnamedeki sebep yönünden düzeltme görüşüne iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının günlüğü 20 TL’den hesap edilirken, TCK’nın 52/3. madde ve fıkrasına aykırı olarak, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hükümde belirtilmemesi ve uygulama maddesi olarak “TCK'nın 52/2. maddesi” yerine “TCK’nın 50/1-a, 51/1. maddelerinin” gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, adli para cezasının hesaplandığı bölümde “10 ay karşılığı adli para cezası” ifadesinin çıkarılarak yerine “300 gün adli para cezası” ibaresinin yazılması ve "TCK'nın 50/1-a, 51/1. maddesi" ifadesinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. madde ve fıkrası" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanunu uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17805, Karar No: 2017/8674, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17805 E.  ,  2017/8674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve benzeri bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 10/5/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 8.867,38 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2534, Karar No: 2012/12802, Tarih: 11.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/2534 E.  ,  2012/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17080, Karar No: 2015/2678, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17080 E.  ,  2015/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11491, Karar No: 2023/3326, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11491 E.  ,  2023/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3028 E., 2022/3371 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden

hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/461 E., 2022/36 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı eşi ile ruhen ve fikren anlaşamadıklarını, defalarca kavga ettiklerini, aralarında sevgi ve saygının bittiğini, birbirlerine tahammülü kalmadıklarını, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların bir yıldır ayrı yaşadıklarını, erkeğin müvekkilini evden attığını, buna rağmen müvekkilinin evlilik birliğini devam ettirmek adına istenmediği ortak konuta geri döndüğünü, ancak erkeğin müvekkilini iki kez daha sokağa attığını, tehdit ve hakaretlerde bulunduğunu, müvekkilini istemediğine dair mesaj attığını, erkeğin evliliğin ilerleyen döneminde kaloriferli eve çıkmak adına söz verdiğini, ortak çocuğun alerjik astım olması ve soba dumanının rahatsız etmesi üzerine müvekkilinin bu konuyu dile getirmesi nedeniyle erkeğin babasının olaya müdahil olarak "bir kaloriferli ev tutturdun benim yeni gelinimi kıskandın istemiyorsan git dedim ben sana" şeklinde söylemlerde bulunduğunu, erkeğin annesinin de ortak evin anahtarının bulunduğunu, zamanlı zamansız eve girdiğini, erkeğin müvekkilini dinen boşadığını, evde istemediğini dile getirdiğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili 13.09.2021 tarihli ıslah dilekçende özetle; davacı karşı davalı erkeğin Nilgün isimli bir kadınla birlikte yaşadığını, müvekkilinin yatak odasında kaldığını, bu kapsamda erkeğin zina eyleminin sabit olduğunu iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına olmadığı taktirde, 166 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tahkikat aşamasında asıl davacının dayandığı deliller ve tüm dosya kapsamında, davacının boşanma davası açmakta haklı bir gerekçeye sahip olmadığı, iddialarını ispat edememesi karşısında davasının reddine karar verildiği, karşı davada ise, kadın tarafından erkeğin kendisini evde istemediği , geçinemedikleri hususlarının ileri sürüldüğü, 13.09

.09.2021 havale tarihli dilekçesi ile erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, başka bir kadınla birlikte yaşadığı iddia edilerek, müşterek çocuk tarafından çekilen bir kısım fotoğraflar delil göstererek zina sebebi ile boşanma talep edildiği, tahkikat aşamasında dinlenen tanıkların erkeğin başka bir kadınla aynı ev içerisinde yaşadığına dair tanıklık ettiği, dosya kapsamındaki deliller ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; erkeğin, kadına karşı sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığının sabit olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin, kadına nazaran ağır kusurlu olduğu, bu durumda, zina nedeniyle boşanma sebebinin oluştuğunun ve taraflar yönünden evliliğin çekilmez hal aldığının kabulü gerekeceği, tüm dosya kapsamı ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu, olayların akışı karşısında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine ve de evlilik birliğinin devamında taraflar ve toplum için bir fayda kalmadığı anlaşıldığına göre, 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi gereğince kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, yoksulluk nafakası talebi yönünden yapılan değerlendirmede, dosya arasında bulunan tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile ilgili yapılan araştırma yazıları, tarafların yaşı, ihtiyaçları birlikte değerlendirilerek, kadının halen bir kamu kurumunda çalışıyor oluşu ve hakkaniyet ilkesi de gözetilerek kadının yoksulluk nafakası talebinin reddedildi, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olması nedeniyle kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedildiği, alınan sosyal inceleme raporunda ortak çocuğun velâyetinin anneye verilebileceği yönünde kanaat bildirildiği, dosya kapsamına ve ortak çocuğun yaşına uygun görülen rapor doğrultusunda ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiği ve ortak çocuk yararına iştirak nafakasına hükmedildiği, velâyeti kendisine bırakılmayan baba ile ortak çocuk arasında şahsi ilişki kurulduğu gerekçesi ile davacı karşı davalı erkeğin davasının reddine, davalı karşı davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi kapsamında açılan davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesi kapsamında açtığı boşanma davası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk için aylık 400,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurunun ispatlanmadığını, birliğin temelinden sarsılmasında kadının tam kusurlu olduğunu, müvekkili aleyhine tazminat koşullarının oluşmadığı gibi miktarlarının da fahiş olduğun, müvekkilinin davasının ispat edildiğini, kadının davasının ise ispatlanmadığını, kadının davasının reddedilmesi gerektiğini belirterek, hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı - karşı davacı kadının ıslah dilekçesi ile, erkeğin başka bir bayanla yaşamaya başladığını iddia ettiği ve açmış olduğu davayı davayı zina, olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davası olarak terditli hale getirdiği, her davanın açıldığı tarihteki hukuki ve maddî olgulara göre karara bağlanacağı, somut olayda kadının zinaya konu edilen eylemin, ıslah dilekçesinde 08.05.2021 tarihinde gerçekleştiğinin bildirildiği, dava tarihinden sonra ortaya çıkan olayların ıslah yoluyla ileri sürülmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle hem 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı hem de 161 inci maddeleri uyarınca yapılan yargılama sonucunda dava tarihinden sonra gerçekleşen olayların dikkate alınarak karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesi ile bu yönden istinaf talebinin kabulüne karar verildiği, sair yönlere ilişkin olarak dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirtilerek istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği gerekçesi ile davalı davacı kadının zina sebebine dayalı boşanma davasının usulden reddine, tarafların ortak çocuklarının velâyetinin dava sonuçlanıncaya kadar geçerli olmak üzere tedbiren anneye verilmesine, davalı davacı kadının ortak çocuk için iştirak nafakası isteminin reddine, davalı davacı kadının maddî ve manevî tazminat isteminin reddine, davacı davalı erkek yararına 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri