muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10120, Karar No: 2023/7399, Tarih: 08.11.2023

.07.2022 ve 15.12.2022 tarihli raporlar aldırıldığı ancak bu raporlar arasında çelişki olması nedeniyle yeniden Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor aldırılığı, 15.03.2023 tarihli ihtisas kurulu raporundan anlaşılacağı üzere mağdurun 01.01.2008 olan doğum kaydına uygun gelişim gösterdiği ve olay tarihinde 13 yaşını bitirmiş 14 yaş içerisinde olduğunun belirtildiği, böylece olay tarihinde mağdurun 13 yaşını yeni bitirmiş olması, 15 yaşını ikmal etmesine uzun bir süre olması, mağdurun babasının bu hususta istinaf sonrası alınan ifadesinde oğlunun yaşının doğru olduğunu ve il göç idaresine doğru olarak beyan ettiklerini söylemesi, yine mağdurun kendisinin de yaşının doğru olduğunu aile içerisinde hiç yaşının doğru yazılmadığına yönelik bir konuşmaya şahit olmadığını söylemesi, yine sanığa da 17 ya da 19 yaşında olduğuna dair bir şey söylemediğini beyan etmesi, mağdur ile sanığın aynı uyruklu olmaları halı saha ortamından ve arkadaş ortamından dolayı sürekli görüşüyor olmaları, birbirlerini öncesinden tanıyor olmaları, mağdurun bozma sonrası duruşmada yapılan gözleminde duruşma tarihi ile olay tarihi arasındaki sürede gözetildiğinde yapılan gözleme göre olay tarihinde mağdurun 15 yaştan büyük olduğuna dair bir gözlem sonucunun çıkmaması, ayırca sanığın kollukta ve C. savcılığı ifadesinde mağdurun yaşına ilişkin bir beyanda bulunmamasına rağmen SCH sorgusunda mağdurun kendisine 17 yaşında olduğunu söylediğini beyan etmesi, istinaf bozma sonrası duruşmada ise mağdurun kendisine 19 yaşında olduğunu söylediğini beyan ederek aşamalarda mağdurun yaşına ilişkin sürekli çelişkili beyanlarda bulunmakla birlikte bozma öncesi duruşmada " Çocukla ilişkiye girmenin suç olduğunu biliyordum, ancak..." şeklindeki beyanı ile aslında mağdurun gerçek yaşını bildiğinin anlaşılması, tüm bu hususlar gözetildiğinde sanığın mağdurun yaşına ilişkin aşamalardaki çelişkili savunmalarına itibar edilmemiş ve mağdura yönelik cinsel istismarda bulunduğu anda mağdurun 15 yaşını bitirmediğini bildiği ve buna rağmen eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmış ve sonuç olarak TCK'nın 30. Maddesinde düzenlenen hata hali içerisinde olmadığı kabul edilmiştir. '' şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince vaki başvurunun esastan reddine dair sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığa 18.05.2023 tarihinde tebliğ edilmesi ile 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen 15 günlük temyiz süresinin işlemeye başlayıp sanığın anılan süreden sonra 20.08.2023 havale tarihli dilekçesiyle hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/777 Esas, 2023/760 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16524, Karar No: 2023/4017, Tarih: 08.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16524 E.  ,  2023/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/278 E., 2016/161 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6693, Karar No: 2024/4206, Tarih: 04.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6693 E.  ,  2024/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/14 E., 2023/16 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki katılma alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı kadın vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraf davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; 12949 ada 2 parsel sayılı taşınmazın edinme bedelinin tamamına yakınının müvekkilinin ziynet eşyaları ile karşılandığını, taşınmazın önce davalının annesinin adına tescil edildiğini, daha sonra davalının annesinin sanki kendisine ait bir taşınmazmış gibi muvazaalı olarak davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiğini belirterek; şimdilik 20.000,00 TL alacağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve etmiştir.

2.Davacı kadın vekili 05.12.2018 tarihli dilekçesinde; talep miktarını yükselterek; fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 2.206.000,00 TL'nin işlemiş faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın müvekkilinin annesi tarafından alındığını, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2015 tarih ve 2011/845 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararı ile, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle; davanın görev yönünden reddi ile, karar kesinleştikten sonra dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.12.2015 tarih ve 2015/17226 Esas, 2015/21547 Karar sayılı kararı ile, dava dilekçesindeki açıklamalar ve iddianın ileri sürülüş şekline göre davanın mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan değer artış payı ve artık değere katılma alacağı istemine ilişkin olduğu, görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu, Mahkemece, taraf delilleri eksiksiz olarak toplandıktan sonra uyuşmazlığın esasına ilişkin bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemenin 07.12.2018 tarih ve 2016/157 Esas, 2018/1168 Karar sayılı kararı ile, taşınmazın dava dışı .... adına kayıtlı iken 14.04.2008 tarihinde yapılan sözleşme ile davalı adına tescil edildiği, davacının bu taşınmazla ilgili inanç sözleşmesinden kaynaklı muvazaalı devir iddiası olduğu, davacının bu iddiasına yönelik dosyaya herhangi bir yazılı belge sunmadığı, Mahkemece davacı tarafa sözleşmenin iptali yönünde ek dava açması hususunda süre verildiği ancak davacı tarafın ek dava açmayacaklarını, taşınmazın edinilmiş mallara katılma rejimi kapsamında değerlendirilmesini istediği; dava dışı .... tarafından oğlu davalı adına yapılan işleminin sonrası taşınmazın davalının kişisel malı niteliğinde olduğu, davacının katılma alacağı olmadığı, inançlı işlem iddiasını da kanıtlayamadığı gerekçesiyle; davanın reddine yönelik verilen karara karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.04.2021 tarih ve 2019/1098 Esas, 2021/3188 Karar sayılı kararı ile, davanın artık değere katılma alacağı istemine ilişkin olduğu, bir eşin çalışmasının (emeğinin) karşılığın olarak edindiği malvarlığının edinilmiş mal olduğu, ölünceye kadar bakma akdi sonucu edinilen edinimlerin de bu kapsamda edinilmiş mal olduğu, ölünceye kadar bakma akdinin tam iki tarafa borç yükleyen sözleşme olup bakım borçlusunun ölene kadar bakmak, bakım alacaklısının ise sözleşmeye konu malı bakım alacaklısına devretme taahhüdü altında olduğu, bakım süresinin bir kısmının mal rejimi içinde bir kısmının ise mal rejiminin dışında geçmesi durumunda ise kıdem tazminatına benzer bir hesaplama yöntemi ile mal rejimi dışındaki sürenin karşılığına denk gelen malvarlığı bölümü kişisel mal, mal rejimi devamı sürecindeki bakım süresine denk gelen malvarlığı bölümü ise edinilmiş mal kabul edilerek oranlama yapılması gerektiği; tasfiye konusu taşınmazın evlilik birliği içinde eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 14.04.2008 tarihinde davalı eşe annesi tarafından tapuda ölünceye kadar bakım akdi karşılığı devredildiği, tasfiyeye konu taşınmazın evlilik birliği içinde başlayan ve boşanma davasından sonra da devam eden bakım borcu karşılığında edinilmiş, yani taşınmazın karşılığı olan edim (bakım borcu) boşanma davasından sonra da devam ettiği; o halde, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin yapıldığı tarih ile edimin devam ettiği boşanma dava tarihinden sonraki/bakım alacaklısının vefat ettiği tarihler, evlilik birliği içindeki süreler dikkate alınarak, edimin tamamının süresinin evlilik birliği içindeki edim süresine oranı belirlenerek, bu oran ile taşınmazın tasfiye (bozma ile güncelliğini yitireceğinden bozmadan sonra verilecek karara en yakın tarih) tarihi itibariyle sürüm değeri çarpılmak suretiyle bulunacak artık değerin yarısı üzerinden davacının katılma alacağı hesaplanması gerektiği belirtilerek davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının annesi 12.04.1935 doğumlu olup boşanma dava tarihihde 77 yaşında olduğu, Türkiye Hayat Annüite Tablosu (TRHA 2010) göre muhtemel 8,51 yıl ömrü bulunduğu, ancak bu süre geçtiği ve davalının annesinin halen yaşadığı, TRHA 2010 göre muhtemel 4,20 yıl ömrü bulunduğu, boşanma dava tarihinden sonra muhtemel ömrünün 3715 gün olduğu, taşınmazın edinilme tarihinden boşanma dava tarihine kadar geçen sürenin ise 1590 gün olduğu; bozma ilamı doğrultusunda yapılan hesaplamaya göre davacının taşınmaz yönünden 6.128.565,30 TL katılma alacağı bulunduğu, taleple bağlı kalınarak karar verildiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile, 2.206.000,00 TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; ölünceye kadar bakma akdi ile devredilen taşınmazın edinilmiş mal olmadığını, kişisel mal olduğunu, bakım alacaklısının halen sağ ve bakıma muhtaç olmadığını, karşılığı verilmiş bir mal olmadığını, karşılığını verme taahhütünün kanunda belirtilmediğini, bakım alacaklısının sözleşmenin feshi hakkı olduğunu, bu durumun göz ardı edildiğini, hukuki nitelendirmenin hatalı olduğunu, davacının iddiasının mal rejiminin tasfiyesi talebi olmadığını, bozmaya uygun şekilde hesaplama yapılmadığını, bakım alacaklısının vefatı bekletici mesele yapılarak karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hukuki nitelendirme, edinilmiş mal-kişisel mal ayrımı, kişisel mal savunması ve ispatı, bozmaya uygun araştırma ve inceleme yapılıp yapılmadığı ve usuli kazanılmış hak noktasında toplanmaktadır. Dava, katılma alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ıncı maddesi, 31 inci maddesi, 33 üncü maddesi, 50 ve 51 inci maddeleri, 176 ve devamı maddeleri, 190 ıncı maddesi, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un (1086 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi, 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 179 uncu maddesi, 202 nci maddesi, 219 uncu maddesi, 222 nci maddesi, 225 inci maddesinin ikinci fıkrası, 229 uncu maddesi, 230 uncu maddesi, 231 inci maddesi, 235 inci maddesinin birinci fıkrası, 236 ncı maddesinin birinci fıkrası; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 611 ve devamı maddeleri; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 09.05.1960 tarih ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda TRHA 2010 tablosuna göre muhtemel yaşam ömrü belirlenerek edinilmiş mal oranı bulup artık değere katılma alacağının hesaplanması yerinde ise de oranlamada esas alınan muhtemel yaşam sürelerinin TRHA 2010 tablosuna göre süre olarak hatalı belirlendiği ve buna bağlı olarak da edinilmiş-kişisel mal oranının hatalı belirlendiği anlaşılmaktadır. O halde, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, taşınmazın edinme tarihinden (14.04.2008) boşanma dava tarihine kadar (14.09.2012) geçen sürenin 4 yıl 5 ay, boşanma dava tarihinden (14.09.2012) hükme esas alınan bilirkişi rapor tarihine (28.12.2022) kadar geçen süreninin yaklaşık 10 yıl 3 ay, hükme esas alınan bilirkişi rapor tarihinden (28.12.2022) sonra kalan bakiye ömrün de yaklaşık 4 yıl 2 ay olduğu, bu sürelere göre evlilik birliği içindeki sürenin toplam süreye oranının yani edinilmiş mal oranının %23,45 olduğu, bu orana göre davacının artık değere katılma alacağı 4.795.290,50 TL (40.898.000,00 x % 23,45 : 2) olup Mahkemece edinilmiş mal oranının ve artık değere katılma alacağının fazla belirlenmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi Mahkemece taleple bağlı kalınarak karar verilmiş olması ve talep miktarının (2.206.000,00 TL) Dairemizce belirlenen alacak miktarını (4.795.290,50 TL) geçmemesi nedeniyle yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca sonucu itibarıyla doğru bulunan Mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı erkek vekilinin Mahkemece belirlenen edinilmiş mal oranı ve artık değere katılma alacağına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4311, Karar No: 2016/13010, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4311 E.  ,  2016/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalının faturalarına tahakkuk ettirilen kayıp kaçak vb bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Erzin Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK Kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmı, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.