muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1788, Karar No: 2013/17013, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1788 E.  ,  2013/17013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıklardan ...'un ... Eczanesi'nin sahibi, diğer sanık ...'un ise bu eczanede kalfa olduğu, hastaların işlemlerinin uzun süreceğini söyleyip sağlık karnelerini alan sanık ...'un bu hastalar adına bazı doktorlara ilaç yazdırarak SGK'ya fatura ettiği, aldığı ilaçları ise Suriye'ye gönderdiğinin iddia edildiği somut olayda; iddianame anlatımında bahsedildiği üzere gerçeğe aykırı reçete düzenleyen doktorlar hakkında yürütülen soruşturmanın akıbeti araştırılıp, açılmış bir dava var ise dosyasının getirtilip incelenerek bu dava dosyası ile birleştirilmesi, birleştirilmesinin mümkün olmaması halinde ise bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı birer suretinin dosya içerisine alınması, 27/08/2008 tarihli mali müşavirlerden oluşan bilirkişi heyetinin raporunda da açıkça belirtildiği üzere ilaçların bir kısmının hastalara verildiği bir kısmının ise verilmediği, ancak hangi ilaçların hangi hastalara verildiğinin tespit edilememesi karşısında karne sahiplerinin tanık olarak dinlenip, ilaçları alıp almadıklarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekir ise reçeteler üzerindeki imza ve yazıların kriminal incelemeye tabii tutularak kimin eli ürünü olduğunun araştırılması sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17463, Karar No: 2017/1581, Tarih: 15.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/17463 E.  ,  2017/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Erkek tarafından açılan davada kadının sadakatsiz olduğu ve haysiyetsiz yaşam sürdüğü vakıalarına dayanılmış, kanıt olarak da kadının el yazısı ile tuttuğu günlük gösterilmiştir. Mahkemece bahsi geçen günlük içeriğindeki beyanların davalı kadının evli iken haysiyetsiz yaşam sürdüğü ya da eşini aldattığına yönelik delil olarak kabul edilmemesine karşın, kadının günlükteki ifadelerinin erkeğin güvenini sarstığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere günlük içerisindeki ifadeler, kadının haysiyetsiz yaşam sürdüğünü veya eşini aldattığını kabule elverişli olmadığı gibi, sadece eski erkek arkadaşına, eşini çok sevdiğini, bunun böyle devam edeceğini, kendisini unutması gerektiğini, özetle artık herkesin kendi yoluna gitmesi yönündeki temennilerini içeren beyanlardan öteye gitmemiştir. Bu husus güven sarsıcı davranış olarak kabul edilemez. Toplanan delillerden kadının boşanmayı gerektiren başkaca kusurlu bir davranışı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen duruma göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule görede;

Davacı erkek kendini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davacının vekili olmadığı halde mahkemece lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22845, Karar No: 2013/20267, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22845 E.  ,  2013/20267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadı- ğına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığı- na; Cumhuriyet Savcısının, erteleme ve müsadere kararı verilmemesine, yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 200,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 160,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkeme- nin takdiri doğrultusunda ''Sanığa verilen 8 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/805, Karar No: 2007/2007, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/805 E.  ,  2007/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

291 ada 184 parselin kuruluşundan itibaren tüm tedavül kayıtları ve bunlara ilişkin belgelerin dosya içerisine konularak gönderilmesi;

Dairemizce daha önce iki kez bu konu ile ilgili dosyanın mahkemesine geri çevrildiği, ilgili idarece kayıtların yanlış gönderildiği gibi, bağlantıların kurulamadığı, gerekli denetimde yapılmadan tekrar gönderildiği, bu şekilde zaman ve masraf kaybına da sebebiyet verildiğinden belgelerin dosya içerisine konulması ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından üst yazı ile gerekli açıklamalar yapılarak tapunun hangi tarihte neye dayanarak kurulduğu, tedavüllerinin hangi tarihte ve nedenlerinin gösterilerek, ayrıca vakıf şerhinin hangi tarihte şerh edildiği, bununla ilgili belgelerin bulunup bulunmadığı, varsa belgelerinin suretleri de eklenerek açıklayıcı yazı ile birlikte gönderilip, mahkemesince de denetlendikten sonra yeniden yazışma yapılmasına sebebiyet vermemek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12375, Karar No: 2019/15595, Tarih: 15.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12375 E.  ,  2019/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik olduğu; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.01.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 30.07.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2, 151/1 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.02.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/506, Karar No: 2023/1946, Tarih: 27.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/506 E.  ,  2023/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/2502 E., 2022/1907 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.12.2022 tarihli ve 2022/2502 Esas, 2022/1907 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında;

1. Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/581 Esas, 2019/1080 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2020/849 Esas, 2021/1581 Karar sayılı kararı ile "basit yargılama usulünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı ilk derece mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle ilk derece mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına,

3. Bozma üzerine Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/1929 Esas, 2022/726 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155 inci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları ile 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/2502 Esas, 2022/1907 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/2502 Esas, 2022/1907 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine”,

Dair kararlar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi ihtilafın borçlar hukuku kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/2502 Esas, 2022/1907 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine”,

Dair kararlar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi ihtilafın borçlar hukuku kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/2502 Esas, 2022/1907 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/439, Karar No: 2017/305, Tarih: 30.05.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/439 E.  ,  2017/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 29.11.2013

Sayısı : 339-406

Taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçundan sanığın TCK'nun 85/2, 62, 53/6 ve 63. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba ilişkin, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.12.2010 gün ve 424-425 sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 18.06.2013 gün ve 28592-16593 sayı ile;

"...Sair itirazlarının reddine, ancak;

İETT otobüs şoförü olan sanığın saat 16.40 sıralarında, Üsküdar Meydan İETT otobüs peronlarından, idaresindeki çift katlı DAF marka otobüse yolcu alıp, otobüsü hatalı şekilde çalıştırdığı sırada otobüsün aniden hareket ederek 5 metre ilerisinde peronda park halinde bulunan otobüse ve o anda iki otobüs arasından geçmekte olan yayalara çarpması sonucu iki otobüs arasında sıkışan yayalardan 1994 doğumlu ... ile 2006 doğumlu ...’un ölümlerine, 2003 doğumlu ... ile katılan ...’un yaşamsal tehlike geçirip, vücutlarında hayati fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde ve katılan ...’ın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına asli kusur ile sebep olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 29.11.2013 gün ve 339-406 sayı ile;

"1985 tarihinden itibaren E sınıfı sürücü belgesi olan sanığın daha önce herhangi bir trafik kazasına karışmamış olması, İETT şoförü olarak çalışırken o tarihte İETT envanterinde kayıtlı sefere konulan çift katlı DAF marka otobüste önceden yeterli eğitim verilmeden çalıştırılmış olması, söz konusu araçların sık sık kazaya neden olduklarına ilişkin mahkememizin 08.02.2010 tarihli oturumunda tanık olarak dinlenen ... ve Hilmi Ezer isimli İETT şoförlerinin yeminli anlatımları, keza sanık müdafiinin bu yöndeki yazılı savunması ve savunmasına dayanak ibraz ettiği kanıtlar dikkate alınarak söz konusu ceza miktarı mahkememizce belirlenmiş olup somut olayda temel cezanın bu nedenle 4 yıl hapis olarak belirlenmesinin yeterli ve uygun olduğu vicdani kanısına varıldığı..." gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafi ve katılanlar ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2014 gün ve 14714 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 262-770 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 22.03.2017 gün ve 152-2272 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iki kişinin ölümü, iki kişinin nitelikli, bir kişinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile neticelenen kazaya asli kusurlu olarak sebebiyet veren sanık hakkında, TCK’nun 85/2. maddesi gereğince 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını gerektiren taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İETT otobüs şoförü olan sanığın, saat 16.40 sıralarında otobüs peronlarının bulunduğu Üsküdar Meydanındaki düz ve asfalt kaplama mahalde, idaresindeki çift katlı DAF marka otobüse yolcu alıp otobüsü çalıştırdığı sırada, otobüsün aniden hareket ederek 6-7 metre ilerisindeki peronda park halinde bulunan otobüs ile o anda iki otobüs arasından geçmekte olan yayalara çarpması sonucu iki otobüs arasında sıkışan yayalardan ... ile ...’un öldüğü, mağdur ... ile katılan ...’un yaşamsal tehlike geçirip, vücutlarında hayati fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak, katılan ...’ın ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları,

Trafik kazası tespit tutanağına göre; sanığın, Üsküdar Meydan İETT peronlarının yaklaşık 27 metre gerisinde yönetimindeki otobüsü yanaştırıp daha sonra harekete geçtiği anda, bilmediği bir nedenden dolayı otobüsün hızlanarak önünde park halinde bulunan İETT otobüsüne çarptığını beyan ettiği, bu sırada iki otobüs arasındaki yayaların sıkıştıkları, sanığın asli kusurlardan park için ayrılmış veya taşıt yolu dışında kurallara uygun olarak park etmiş araçlara çarpma kusurunu işlediği,

Daf-Tırsan Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin servis teknisyenleri tarafından yapılan incelemeye göre; kazaya karışan aracın mekanik gaz kumanda sistemine sahip DAF marka motorla tahrik edildiği, mekanik kumandanın doğası gereği sürücü kumandası dışında motorda gaz verme ve araçta kontrolsüz hızlanmanın olmayacağı, aracın motor kumanda ve mekanik tertibatında herhangi bir arıza ya da eksiklik görülmediği,