muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10623, Karar No: 2019/1648, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10623 E.  ,  2019/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5554, Karar No: 2019/2477, Tarih: 19.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5554 E.  ,  2019/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlular ... Hazır .. A.Ş ve ..., icra mahkemesine başvurusunda; ... 4. İcra Müdürlüğünün 2015/5899 Esas sayılı dosyası ile ilamlı icra takibi başlatıldığını, takibe dayanak mahkeme ilamında borçluların sorumlu olduğu asıl alacak, yargılama giderleri ve vekalet ücreti miktarlarının belirtilmiş olmasına rağmen, bu alacak kalemlerinin borçluların sorumlu oldukları miktar ayrıca belirtilmeksizin, talep edildiği, işlemiş olan faizin, faiz başlangıç tarihinin belirsiz olduğunu ileri sürerek, icra takibinin iptalini, takibin iptal edilmemesi halinde ilama uygun şekilde faiz başlangıç tarihleri de belirlenerek düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece "şikayetin kabulü ile icra emrinde davacıların sorumlu oldukları borç tutarlarının 25.04.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre düzeltilmesine, bilirkişi raporunun kararımıza eklenmesine", şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi, kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerden olup, yargılamanın her safhasında resen gözetilmesi gereken bir usul kuralıdır.

HMK 297/2. maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler, infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Dava içinde davalar doğar ve hükmün hedefe ulaşmasını engeller.

Somut olayda; mahkemece, HMK'nun 297. maddesine aykırı olarak hüküm kurulduğu, davacının istemlerinin kabul edilen ve reddedilen miktarların açıkça belirtilmediği bunun yerine bilirkişi raporuna atıf yapılmasıyla yetinildiği, bu hali ile kararın açık ve anlaşılır olmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, borçluların talepleri doğrultusunda kabul edilen ve reddedilen miktarlar açıkça belirtilerek sıra numarası altında yazılması gerekirken, yazılı şekilde bilirkişi raporuna atıf yapılarak hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, borçluların talepleri doğrultusunda kabul edilen ve reddedilen miktarlar açıkça belirtilerek sıra numarası altında yazılması gerekirken, yazılı şekilde bilirkişi raporuna atıf yapılarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3672, Karar No: 2025/5486, Tarih: 24.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3672 E.  ,  2025/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/88 E., 2023/492 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 62 ve 53. maddeleri 220/7 maddeleri, 3713 sayılı Kanun’un 5/1,

TCK'nın 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9630, Karar No: 2018/9074, Tarih: 12.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9630 E.  ,  2018/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tavzih davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tavzih isteğine ilişkindir.

Davacılar, tapu iptali ve tescil istemiyle açtıkları davanın kabul edilerek, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, ancak dava konusu tüm taşınmazlarda davalıya ait 2/12 payın tapusu iptal edilip, 1/12 payın davacı ...', 1/12 payın ise diğer davacılar adına tesciline karar verildiğini, diğer davacılara dağıtılan paylar toplandığında 1/96 payın açıkta kaldığını yanlışlık olması nedeniyle hükmün tapuda infaz edilemediğini ileri sürerek, hükmün tavzihine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, yasal koşulların oluşmadığı gerekçesi ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK. nun 305. maddesinde "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” Ayrıca 306. maddesinde “Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir. Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Somut olayda, kesinleşen kararda davalı adına olan 2/12 pay iptal edilmiş, bundan 1/12 payın davacı ... adına tesciline, kalan ½ payın ise diğer davacıların mirasbırakanı olan Vedat'ın davayı açan mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hükümle 1/96 pay açıkta kalmıştır. Bu hususun tavzih yoluyla düzeltilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca HMK'nın 306. maddesinde yer alan prosedür izlendikten sonra tavzih isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11279, Karar No: 2024/4639, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11279 E.  ,  2024/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/188 E., 2016/56 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Çorum İl Özel İdaresinde mevsimlik işçi olarak çalışan ve aynı zamanda anılan kurumda şoförlük yapan sanık ... 'ın sevk ve idaresindeki kamyonla 12.10.2015 günü saat 10.30 sıralarında yağmurlu havada, meskun mahal dışında, iki yönlü tehlikeli virajlı il yolunda seyir halindeyken viraja hızlı girmesi sonucu zeminin de ıslak olmasının etkisiyle kendi şeridinden çıkarak karşı istikametten kendi şeridinden gelmekte olan mağdur ... 'in hayat fonksiyonlarını ağır (6) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, oluş ve dosya kapsamına uygun düşen kaza tespit tutanağı ile trafik bilirkişi raporunda sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile seyri sırasında, kullanmakta olduğu aracın teknik özellikleri, hava durumu ile hava durumundan dolayı zeminin durumuna gerekli dikkat ve özeni göstermemesi, karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şeride girmemesi gerekirken aracını kendi asfalt şeridi üzerinde tutma becerisini gösteremediği ve bu nedenle de sürücü sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir şekilde asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK2nın 85/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Çorum 2.. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3171, Karar No: 2024/4601, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3171 E.  ,  2024/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/172 E., 2022/222 K.

KARAR : Davanın reddi

1- Mahkemece, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemli davada, davalı tarafın dava konusu dükkanı peşin ödeme yoluyla satın aldığını savunmasına rağmen buna ilişkin herhangi bir ispat vasıtası sunmadığı, davalı tanıklarının bazı olayları çok ayrıntılı olarak beyan etmelerine rağmen söz konusu dükkanda yer alan kiracının kim olduğu, kira parasını kime ödediği hususlarında beyanda bulunamadıkları, davacı hesabına açıkça dükkan kirası adı altında ödemelerin yapıldığı, davalı tarafın cevap dilekçesinde tevilli savunmada bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 20.12.2021 tarihli, 2021/1737 E. ve 2021/2382 K. sayılı ilamıyla, somut olayda; davacı taraf dava konusu dükkana ilişkin aidat ve masrafları ödediğini iddia ettiğine göre ödediğini ispat yükünün davacı tarafta olduğu, dava dışı kooperatif kayıtlarına göre söz konusu dükkana ilişkin üyeliğin davalıya ait olduğu ve tapunun davalı adına çıkarıldığı, her ne kadar bilirkişi raporunda aksi belirtilmişse de davacı tarafça iddia edildiği gibi açıkça “dükkan kirası” adı altında davacıya ödeme yapıldığına ilişkin kayıt bulunmadığı, bu durumda mahkemece ispat yükünün davacıda olduğu gözetilerek davacının iddiasını ispata yarar dosyadaki deliller ve varsa yemin delili değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; ispat yükü üzerinde olan davacı tarafın iddiasını ispat edilemediği gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12653, Karar No: 2018/2692, Tarih: 27.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12653 E.  ,  2018/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı erkeğin retle sonuçlanıp kesinleşen ... 2. Aile Mahkemesi'nin 2007/734 esas, 2008/695 karar sırasında kayıtlı boşanma davasını açarak birlikte yaşamaktan kaçındığının, buna göre davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı kadın dilekçeler aşamasından sonra ön inceleme duruşmasında 28.01.2016 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat ile nafaka isteğinde bulunmuş, mahkemece talebin usulüne uygun sürede istenmediği ve karşı tarafça muvafakat da verilmediğinden tazminat ve yoksulluk nafakası isteklerinin usulden reddine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar dilekçeler aşaması dışında ancak karşı tarafın "açık muvafakati" ve "ıslah" yolu ile iddia ve savunmalarını genişletip yahut değiştirebileceğine göre (HMK m. 141/1) açık muvafakatin ve ıslahın yokluğu halinde iddia ve savunmalarını genişletip değiştiremeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Davacının anılan taleplere "açık muvafakatinin” olmadığı konusunda ise bir duraksama yoktur. O halde davalının bu davada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde gösterilen süreden sonra maddi - manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ve yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talep edemeyeceği gözetilerek davacının tazminat ve yoksulluk nafakası istekleri hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, usulden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünün 2. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 2. bent olarak "Davalı tarafın maddi, manevi tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/4660, Karar No: 2020/1360, Tarih: 13.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4660 E.  ,  2020/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 31/05/2016 gün ve 2015/897 - 2016/506 sayılı kararı onayan Daire'nin 20/06/2018 gün ve 2016/13607 - 2018/4609 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu taşınmazla ilgili acele kamulaştırma davasında 19.331,73 TL kamulaştırma bedelinin nemasıyla beraber davalı bankanın Bursa/Uluyol Şubesi tarafından müvekkiline ödenmesine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalı ...'ün müvekkilinin kimliğine kendi resmini yapıştırarak mahkemeden aldığı ödeme yazısı ile beraber 20.08.2010 tarihinde davalı banka şubesine giderek kamulaştırma bedelini nemasıyla birlikte çektiğini, hakkında açılan ceza davasında mahkum olduğunu, ...'ün sahte kimlik ile para çekme işlemini gerçekleştirdiği ve bankanın şahsın sahte kimlikle para çekmesi olayında gerekli özen ve dikkati göstermediği için kusurlu olduğunu ileri sürerek sahte belge ile çekilen 20.643,78 TL'nın 20.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemişir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı adına davalı banka şubesine yatan kamulaştırma bedelinin davalı tarafından sahte kimlikle çekildiği, bu hususta Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/146 E. sayılı dosyasında kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde sanık ...’ün sabit olan nitelikli dolandırıcılık suçundan eylemine uyan TCK'nın 158/1-d-f maddesi uyarınca hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar verilmiş olduğu, davalı bankanın ise üzerine düşen dikkat, düzen ve gerekli hassasiyeti göstermediğinden kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 20.643,78 TL'nın 20/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalı banka vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı bnaka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.