muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1135, Karar No: 2007/1825, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1135 E.  ,  2007/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira kaybı (gecikme tazminatı), eksik ve kusurlu işler bedeli ile elektrik sayaçları ve ruhsat masraflarının tahsili istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 07.03.1997 tarihli sözleşmeye göre, işin teslimi gereken tarih 31.12.2000’dir. Davalı yüklenicinin en geç bu tarihte inşaatı sözleşme uyarınca teslim etmesi gerekirken, teslim etmediği anlaşıldığına göre, gecikme tazminatı olarak adlandırılabileceğimiz kira kaybına, bu tarihten başlayarak sözleşmede kararlaştırılan 1 yıl için hükmolunması gerekir.

Dava dilekçesinde, eksik ve kusurlu işler talep edilmiştir. Mahkeme, bu alacağın tamamını ayıplı işler kapsamında kabul ederek ve ayıplı işler için de ihbarda bulunulmadığını düşünerek, tamamının reddine hükmetmiştir. Bilirkişi raporunda, eksik ve ayıplı işler ve bedelleri ayrı ayrı gösterilerek hesaplanmıştır. Eksik işler, zamanaşımı süresi içerisinde ihtirazî kayda gerek kalmaksızın, her zaman istenebilir. Mahkemenin eksik işler bedelinin red kararı da doğru olmamıştır.

Öte yandan, sözleşmenin 7. maddesinde iskân masraflarının yükleniciye ait olduğu kararlaştırıldığı halde, bu kalem alacağın da reddi isabetli görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 1 yıllık maktu kira kaybına, bilirkişinin belirlediği eksik işler bedeline ve ayrıca iskân masrafına hükmolunmasından ibarettir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 1. bent uyarınca arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5277, Karar No: 2014/7987, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5277 E.  ,  2014/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/1562, Karar No: 2012/1450, Tarih: 05.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1562 E.  ,  2012/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2011 gün ve 2011/46 E. 2011/28 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3018, Karar No: 2024/1753, Tarih: 15.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/3018 E.  ,  2024/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/908 E., 2016/165 K.

SUÇ : Resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/908 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 205 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii özetle; sanığın beraat gerektiği, resmi belgenin bozulduğuna dair somut delil bulunmadığı, suça konu belgenin fiziken incelendiğinde aldatıcılık niteliği bulunmadığının görüldüğü, hükmün açıklanmaısnın geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile ve re’sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması istenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın polis ekiplerine, üzerine kendi fotoğrafını yapıştırdığı kardeşi adına düzenlenmiş gerçek nüfus cüzdanını ibraz ettiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi uyarınca cezaladırılması istenmiştir.

2. Sanık özetle; kardeşi ile kendi kimliklerinin birbirine karıştığını, kimlik üzerinde oynama yapmadığını savunmuştur.

3. Uzmanlık raporunda özetle: Hakiki nüfus cüzdanının fotoğrafı değiştirildiği, aldatma niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece, "fotoğrafta soğuk mühür yok, fotoğraf çevresinin yıpranmış ve bantlarla çevrili olduğu, Yargıtay 21. Ceza Dairesi emsal kararına göre bu durumun "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunu oluşturacağı" yönündeki gerekçe ile yukarıdaki şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

3. Uzmanlık raporunda özetle: Hakiki nüfus cüzdanının fotoğrafı değiştirildiği, aldatma niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece, "fotoğrafta soğuk mühür yok, fotoğraf çevresinin yıpranmış ve bantlarla çevrili olduğu, Yargıtay 21. Ceza Dairesi emsal kararına göre bu durumun "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunu oluşturacağı" yönündeki gerekçe ile yukarıdaki şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.02.2018 tarihli ve 2017/5-873 Esas, 2018/53 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere;1412 sayılı CMUK'nun 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nun "Delillerin tartışılması" başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; "hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir" düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden çok sayıdaki kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Somut olayda; hükmün tefhim edildiği celsede hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi,

2. Kabule göre de; oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, kardeşi adına düzenlenmiş nüfus cüzdanındaki kimlik bilgileri üzerinde herhangi bir değişiklik yapmadan belgedeki orijinal fotoğrafı kaldırıp yerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle tahrifat yapıp kullanmaktan ibaret eylemi hakkında iddianame ile 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, buna göre suça konu nüfus cüzdanının aldatcılık niteliğinin bulunmaması halinde unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine, aldatıcılık niteliğinin bulunması halinde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine dair hüküm kurulması gerekirken, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine göre ek savunma hakkı da verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin uygulanması suretiyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle sanık hakkındaki hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/908 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2691, Karar No: 2008/2778, Tarih: 18.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2691 E.  ,  2008/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 147 parsel sayılı 5.630 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davacılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davalının itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek taşınmazın davalı ... adına tesciline karar verilmiştir. Davacılar, yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve ... ..., gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine, ... Değerler Ticaret A.Ş. ise, noter senedine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacıların davasının reddine ve çekişmeli 264 ada 33 sayılı parselin davalı ... ... adına tesciline, müdahiller ... ve ... ... taleplerine ilişkin davanın görevsizlikle Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu 147 sayılı parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, davacıların davalarının reddine ve dava konusu 147 sayılı parselin tespit maliki ... oğlu ... adına tesciline karar verildiği halde; gerekçeli kararda, 264 ada 33 parselin davalı ... oğlu ... ... adına tesciline karar verilmiştir. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan ... ilkesini zedeler. 10.4.1992 gün, 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenini oluşturur. Temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 18.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1117, Karar No: 2025/1462, Tarih: 12.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1117 E.  ,  2025/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/302 E., 2016/593 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıklara verilen hürriyeti bağlayıcı ceza miktarının azlığı ve neticeten para cezasına çevrilmesi çocuklarını kazada kaybeden müvekkilleri açısından adalet duygularını zedeleyici mahiyette olduğuna ve sanıklara verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kararın usule yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, adli tıptan rapor alınmasının uygun olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, ölenin yakınları ile kreş idaresi ve servis aracının çocukların evlerine dağıtım usullerinde çocuğun evin kapısına kadar bilfiil teslim edileceğine dair bir anlaşma mevcut olmadığına, sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın tali kusur atfeden rapordaki gibi bir görevinin olmadığına, rehber personel olan sanığın Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. Fıkrasının d bendinde; "Rehber Personel: Okul öncesi çocukları ve/veya ilköğretim öğrencilerini taşıyan okul servis araçlarında, araç içi düzenini sağlayan, öğrencilerin araca iniş ve binişlerinde yardımcı olan şahısları ifade eder" hükmünde yer verilen hizmeti yerine getirdiğine, sanığın daha da ileri giderek öleni evine kadar bıraktığı ve kazanın bu olay sonrasında meydana geldiğine, sanığın kusursuz olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05/05/2015 günü saat 16.10 sıralarında meskun mahalde, gündüz vakti, sürücülüğünü sanık ...'ın, rehber personelliğini sanık ... 'ın yaptığı okul öncesi öğrencileri taşıyan servis otobüsünün 5 yaşındaki mağdurun ikameti olan apartmanın önüne gidiş istikametine göre yolun soluna ve iniş kapıları yola bakacak şekilde durarak 5 yaşındaki mağdur ...'u indirdiği, araç hareket ettikten bir kaç metre sonra araç şoförünün sol dikiz aynasından mağduru sol arka tarafta yatar vaziyette görmesi üzerine araçtan hemen inip aynı araçla hastanaeye kaldırıldığı, yapılan müdahalelere rağmen mağdurun öldüğü olayda, bilirkişi raporları ve İstanbul Trafik İhtisas raporları doğrultusunda sanık sürücü ...'ın asli, sanık ...'ın tali kusurlu oldukları kabul edilerek TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (TCK'nın 50/4) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1" nolu bendinin beşinci paragrafında yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince" ibaresi çıkarılarak yerine "TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 760 gün" ibaresinin eklenmesi ile hükmün "2" nolu bendinin beşinci paragrafında yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince " ibaresi çıkarılarak yerine "TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 605 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23826, Karar No: 2012/5230, Tarih: 07.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/23826 E.  ,  2012/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; ilçe tarım müdürlüğünde veteriner sağlık teknisyeni ve il kontrol laboratuar müdürlüğünde laborant olarak görevli sanıkların, doğrudan gelir desteği ödemeleriyle ilgili başvuruları kabul ve çiftçilerin beyan ettiği bilgilerin doğruluğunu kontrol etme yetkileri bulunup bulunmadığı, anılan işlemler açısından kurum personeli arasında bir işbölümü yapılıp yapılmadığı ve yapılmış ise sanıklara yüklenen sorumluluğun ne olduğu anılan kuruma sorulup açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve görevi ihmal suçunun genel kasıttan ibaret manevi unsurunun gerçekleşmediği biçimindeki yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 7.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7239, Karar No: 2008/13159, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7239 E.  ,  2008/13159 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Burdur 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.2.2008 ... ve 290-40 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen Burdur 2. Asliyle Hukuk Mahkemesinin 2006/ 19-142 sayılı dosyasının kesinleştiğinde gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1871, Karar No: 2017/7235, Tarih: 11.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1871 E.  ,  2017/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındabirleştirilerek görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, kardeş olduklarını,muris dedeleri ...'nun ölümünden sonra geriye 8, 1 ile 225 parsel sayılı taşınmazların kaldığını, mirasçı olmalarına rağmen mirastan paylarını alamadıklarını, davalıların ... 4 Sulh Hukuk Mahkemesinden aldıkları 2010/194 Esas 2010/1027 Karar sayılı mirasçılık belgesine dayanarak taşınmazları adlarına intikal ettirip aralarında paylaştıklarını, babaları ... ... miras bırakan ... ... 'ın oğlu olmasına rağmen nüfus kütüğünde kayıtlı olmadığını, mahkemenin 2012/418 Esas 2012/521 Karar sayılı kararı ile ... ... 'nun ...'nun ... olduğunun tespitine karar verildiğini, ... 1 Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/430 Esas 2013/418 Karar sayılı kararı ile yeni mirasçılık belgesi alındığını, önceki mirasçılık belgesinin iptali için ise ... 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/364 E sayılı dosyasında davanın halen görülmekte olduğunu ileri sürüp taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan ..., ... ve ... davanın reddini savunmuşlar, ... ve ...'e velayeten ... ise davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, davacıların da murisin mirasçıları oldukları gerekçesiyle asıl dava ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 521.28 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.