muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39904, Karar No: 2022/9345, Tarih: 05.04.2022

Bununla birlikte, koşulları oluşmamasına karşın adli para cezasının ertelenmesine ilişkin bu karar verildiği anda kesin hüküm olduğundan kazanılmış hakka konu oluşturacaktır.

Nitekim bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/11/2006 tarih ve 2006/3-246, 261 sayılı kararında; “Olayımızda; yasa yararına bozmaya konu edilen hukuka aykırılık, mahkumiyet hükmünün esasına dahil olan bir hususla ilgilidir. Dolayısıyla, söz konusu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkrasında sayılan dört halden birisi içerisinde mütalaa edilebilmesi mümkün değildir. Şu halde; 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 4. fıkrasındaki kararlardan birisi verilemeyeceğine göre, Özel Dairece; hükmün, 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, “para cezalarının ertelenemeyeceği yönüyle aleyhe sonuç doğurmayacak biçimde bozulması” ile yetinilmesi, bunun yanında başka bir karar verilmemesi gerekirken, hükümde aleyhe sonuç doğuracak biçimde düzeltme yapılmış olması isabetli bulunmamıştır.” şeklinde açıklanmıştır.

İncelenen dosyada; Sanık ...’nun kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra adli para cezalarının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret ve kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2020 tarihli ve 2019/263 esas, 2020/262 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2-Kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/64, Karar No: 2015/11411, Tarih: 02.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/64 E.  ,  2015/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/510-2013/529

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 2.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9432, Karar No: 2007/5148, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/9432 E.  ,  2007/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı vekili ... aralarındaki istihkak davası hakkında Çiftçiler İcra Mahkemesinden verilen 21.3.2006 gün ve 28-13 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasa'nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 3.000,00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı (3. kişinin) vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 26.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4818, Karar No: 2017/10255, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4818 E.  ,  2017/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dilekçelerinde özetle; ... Atakent-1 Sitesi "... malikleri olduklarını, toplu yapı ... malikleri kurulunun tüm yetki ve görevlerinin 01/02/2013 tarihli yönetim planının 29. maddesine göre davalı şirketlerin geçici yönetim kurulu sıfatıyla 5 kişilik bir kurula verildiğini, yönetim planının 29. maddesindeki düzenlemenin, ... Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan haklarını ortadan kaldırıcı nitelikte olduğunu, yönetim planının 30. maddesinin son cümlesinde yer alan "İş Bu Yönetim Planının Kanuna aykırı hükümleri geçersizdir." hükmü de nazara alınarak ... maliklerinin kendi konutlarının gereksinimlerini saptama, sorunlarını giderme, karar verme, toplanma, işletme bütçesi hazırlama ve yapılan harcamaları denetleme gibi ... Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan haklarını ortadan kaldırıcı nitelikteki yönetim planının 29. maddesinde geçici yönetim kuruluna verilmesine dair hükmün ... Mülkiyeti Kanununa aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesi gerektiğini, yönetim planının 29. maddesinin iptaline karar verilmesini geçici yönetim tarafından yapılan işletme bütçesinin iptaline karar verilmesini, işletme projesi kapsamında tahsil edilen bedellerin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, site yönetim planının 634 sayılı Kanunun 73. maddesinde belirtilen amir hükümlere herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davacının hangi bağımsız bölümlere ilişkin hak sahibi veya maliki olduğunun belirtilmemiş olduğu ve bu şekilde ne kadar yatırım aidatının alındığı veya talep edildiğinin tespitini ispatlayamadığı, davacı tarafça dava konusu siteye ilişkin iddiasını ispatlayacak kayıt ve belgelerin sunulmamış olması gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirketler tarafından oluşturulan, site geçici yönetimi ve işletme projesinin iptali ile işletme projesi çerçevesinde ödenilen paraların yasal faizi ile birlikte tahsili talebinden ibarettir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 06/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2283, Karar No: 2024/380, Tarih: 24.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2283 E.  ,  2024/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/257 E., 2022/279 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, 17.04.2008 tarihinde davalı şirketin bakım ve sorumluluğunda bulunan elektrik direğindeki akıma kapılarak ağır şekilde yaralandığını, vücut fonksiyonlarını %51 oranında kaybettiğini, olay nedeniyle elem, ızdırap ve üzüntü yaşadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 28.04.2011 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 111.144,92 TL'ye yükselmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, olayın davacının binanın üst kat dış cephesini boyarken elinde bulunan 2 metre uzunluğundaki demir boru ekli fırçanın orta gerilime temas etmesi sonucu gerçekleştiğini, davacının elektrik akımına kapıldığını, olaya konu OG hattının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nde belirtilen güvenlik mesafesine uygun tesis edildiğini, enerji nakil hatlarının bakım ve onarımlarının periyodik olarak yapıldığını, bu nedenle meydana gelen olayda müvekkili şirketin herhangi bir ihmal veya kusurunun bulunmadığını, davacının boyacı olup işçi olarak istihdam edildiğini, işveren olarak boyama işini yaptıran şahsın gerekli tedbirleri almakla yükümlü olduğunu, olayın meydana gelmesinde işverenin ve dikkatsiz çalışan davacının kusurlu olduğunu, yapı ruhsatı olmayan ve yapı kullanma izni bulunmayan binalara hizmet götüren ilgili belediyenin de ayrıca kusurunun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 10.06.2014 tarihli ve 2008/831 E., 2014/506 K. sayılı kararla; yargılama sırasında alınan 22.10.2010 tarihli kusur raporu doğrultusunda, davanın kabulüne, 111.144,92 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.09.2015 tarihli ve 2015/1992 E., 2015/13616 K. sayılı ilamıyla; meslekte kazanma gücü kaybının Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak tespit edilmesi ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.09.2015 tarihli ve 2015/1992 E., 2015/13616 K. sayılı ilamıyla; meslekte kazanma gücü kaybının Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak tespit edilmesi ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 20.02.2019 tarihli ve 2015/1119 E., 2019/94 K. sayılı kararla; davacının % 5,1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı ve olayda davacının % 25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminat ile 2.000,00 TL maddi tazminatın olay, 27.687,27 TL maddi tazminatın ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 02.03.2020 tarihli ve 2020/136-E., 2020/1901 K. sayılı ilamla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, maluliyete ilişkin raporların, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak düzenlenmesi gerektiği, dosya içindeki raporların çelişkili olduğu, mahkemece Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü dikkate alınarak raporlar arasındaki çelişkiyi giderir nitelikte, ayrıntılı, gerekçeli, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, kabule göre de haksız fiilden kaynaklı tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumundan alınan 16.11.2021 tarihli rapor ile davacının geçici iş görmezlik süresinin 18 ay olduğunun, 1 ay süreyle başkasının yardımına gereksinim duyduğunun ve %22,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespit edildiği, tazminatın karar tarihine en yakın tarihli asgari ücret verilerine göre hesaplanması ve davacının kusuruna tekabül eden tutarın indirilmesi gerektiği, alınan rapor ile geçici iş görmezlik tazminatının 3.846,48 TL, sürekli iş görmezlik tazminatının 453.153,64 TL ve bakıcı giderinin 456,3 TL olarak hesaplandığı, tarafların rapora itirazların yerinde görülmediği gerekçesiyle; taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 111.144,92 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; 28.09.2022 tarihli oturumda ıslah için süre taleplerinin reddinin hak ihlaline neden olduğunu, yargılama süresinin uzun sürmesi nedeniyle avukatın yüksek oranda dava ve duruşmayı takip işlemi dikkate alındığında alt sınırdan avukatlık ücretine hükmetmesinin de hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; kusuru olmadığından olaydan sorumlu tutulamayacağını, sorumlu tutulabilmesi için teknik hata veya bakım onarım eksikliğinin kazaya neden olması gerektiğini, çelişkileri giderir nitelikte, her türlü şüpheden uzak ve denetime elverişli yeni bir rapor aldırılmadan karar verildiğini, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek tehlikelere karşı tedbir almadığını, ıslah talebinin zamanaşımı yönüyle reddi gerektiğini, kaçınılmazlık unsuru üzerinde durulmadığını, tazminatların fahiş hesaplandığını, SSK tarafından gelir bağlanıp bağlanmadığının tespit edilmesi gerektiğini, somut olayın özelliklerini dikkate alarak hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesiyle fahiş bir rakama ulaşıldığını, manevi tazminatın yüksek olduğunu, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpmasına bağlı yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9, 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmasına, bozma ile kesinleşen hususların karşı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturmasına ve avukatlık vekalet ücreti takdirinin yerinde olmasına, dava tarihi itibariyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (1086 sayılı Kanun) yürürlükte olduğundan davacının 28.04.2011 tarihli ıslah dilekçesinin talep artırım dilekçesi olarak kabul edilemeyeceğinin, ıslah hakkının ise yargılamada yalnız bir kez kullanılabileceğinin anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13209, Karar No: 2016/9317, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13209 E.  ,  2016/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : 1-TCK’nın 142/1-a, 143/1,31/3,62/1,

2-TCK’nn 152/1-a,31/3,62/1,50/1-3,52/2-3-4

3-116/2,31/3,62/1,50-1-3,52/2-3-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair hükümler suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, yapılan incelemede gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, olay günü gece vakti, ... İlköğretim okulunun camını kırarak içeriye girdiği, 1 adet bilgisayar kasası ile remini çaldığı, böylece, hırsızlık, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin mahkumiyete yeterli delillerin bulunmadığı ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine rağmen, suçun gece vakti işlenmesinden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 143.maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin en üst oranda artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8451, Karar No: 2022/289, Tarih: 24.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8451 E.  ,  2022/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının servis ve kitap fiyat artışlarının fahiş olduğu gerekçesi ile özel okul sözleşmesinin iptalini talep ettiğini, %10 kesinti yapılarak ödediği bedelin iade edildiğini, %10 kesinti karşılığı olan 1.320,00-TL’nin iadesi için davalının tüketici hakem heyetine başvurduğunu, başvurusunun kabulüne karar verildiğini, ancak okulun servis ve kitap satışı olmadığını, söz konusu işlerin başka firmalarca ayrıca yapıldığını, bu anlamda özel okul ücretinin 1.360,00-TL’sinden davalının borçlu olmadığına dair tüketici hakem heyeti kararının sözleşmeye, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek tüketici hakem heyeti kararının iptaline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının okulun açılmasından iki gün önce servis ve kitap ücreti adı altında fahiş bedel talep ettiğini, bu anlamda tüketici hakem heyeti kararının doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir

Mahkemece, davacı şirketin kayıt sözleşmesi ve ücret tespit ve tahsil yönetmeliğine ve öğrenci kayıt sözleşmesinin 2. maddesine göre Ocak-Mayıs aylarında tespit edip bildirmesi gereken servis, yemek, kırtasiye vs okul ücretlerini bu sürede tespit edip bildirmediği, bu durumda sözleşmenin 5.maddesinde belirtildiği gibi bir önceki yılın eğitim ve öğretim ücreti geçerli olacağı, buna rağmen yeni ücretlerin okulun açılmasına iki gün kala davalının cep telefonuna mesaj olarak gönderilmiş olmasının sözleşmeye ve mevzuata aykırı olduğu, zira 6502 sayılı TKHK'nın 4/2. maddesi gereğince sözleşmede öngörülen koşulların sözleşme süresi içerisinde tüketici aleyhine değiştirilemeyeceği, davacının tek taraflı olarak sözleşmeyi değiştirmesinin doğru olmadığı, tüketicinin akdi haklı nedenle feshetme hakkının ortaya çıktığı, davacı/hizmet veren şirketçe ücret iade edilirken kesinti yapılmasının haklı bir

nedeninin bulunmadığı, tüketici hakem heyetince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.