muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16053, Karar No: 2014/362, Tarih: 09.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16053 E.  ,  2014/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, cezalandırılma için yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca 80 TL olarak infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç olarak “80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılıp “ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının CMUK.nun 326/son maddesi gereğince 80 TL olarak infaz edilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/795, Karar No: 2021/390, Tarih: 25.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/795 E.  ,  2021/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.01.2019 tarih ve 2015/536-2019/19 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin TPMK nezdinde 2010/02809 ve 2011/02883 no'lu çoklu endüstriyel tasarım tescillerine sahip olduğunu, 2009/02809 5.1 ve 6.1 no'lu endüstriyel tasarım tescil kaydındaki ürün tasarımını yine tescilli 2007/35839 no'lu "DECENT" markası ile 2011/02883 4.1 ve 11.1 no'lu ambalaj kutu tasarım tescillerine dayanarak satış ve pazarlama yaptığını, davalının müvekkili adına 2010/02809 ve 2011/02883 no'lu tescilli ambalaj kutularında görselleri bulunan çoklu ürün tasarımının aynısını yaparak "SCHOCO BİSCO" markası ile ambalajlayıp kutulayarak, ambalaj ve kutu üzerinde de müvekkilinin tescilli tasarım ürün görselini kullanarak endüstriyel tasarım tescillerini taklit ettiğini, müvekkilinin tasarımları ile iltibas yarattığını ve tecavüze neden olduğunu, TPMK nezdinde de 2012/06928 no ile tescil başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek, tecavüzün tespiti, önlenmesi, ref'i, iltibas ve tecavüz oluşturan ürün görsel ve tasarımı için 2012/06928 no ile yapılan başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğü ile davalının fiillerinin önlenmesi yönünde tedbir kararı verilmesi ve hükmün ilanını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tasarımı ile müvekkilinin tasarımının aynı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tasarımı ile müvekkilinin tasarımının aynı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu ürünlerin bisküvülere ait dış jelâtin ambalajı oldukları, her iki ürünün de benzer tasarım diline sahip ürün oldukları, dış kutu görselleri ve jelâtin ambalaj malzemelerinin görünümü algılanış biçimi itibariyle benzer olup, genel algıyı etkileyen burgulu bisküvi görüntüsünün ve bisküvi-krema renklerinin ve fon görüntüsünün çok benzer göründüğü, jelâtin ambalaj ve dış kutuların dış fon renklerinin, markalarının farklı olduğu, ancak üzerinde bulunan ürün görselinin (dışı burgulu-içi dolgulu bisküvi) kompozisyon olarak çok benzer olduğu, davacı tarafa ait tescilli bisküvi ve bisküvi kutusu tasarımları ile davalı tarafın üretimi SHOCO BİSCO markalı ürünün aynı burgulu görüntüyle üretildiği, oysa davalı tasarımı için sonsuz seçenek olasılığı olduğu, ürünlerin aynı müşteri kitlesine hitap ettiği ve aynı mekânlarda satılabilecek ürünler oldukları ve bilgilenmiş kullanıcı gözüyle de ürünler arasında iltibas ve haksız rekabet yaratabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının, aynı zamanda ret ile sonuçlanan TPMK nezdindeki 2012/06928 numaralı tasarım başvurusuna da konu ettiği ve SCHOCO BİSCO markası ile sattığı bisküvi ürünü ile bu ürünün görselinin üzerinde bulunduğu kutu ve ambalajların, davacı adına tescilli 2010/02809 ve 2011/02883 numaralı tasarımlarına konu olup DECENT Markası ile satışa arz edilen bisküvi ürünü ve ürün görselinin bulunduğu kutu ve ambalajlara belirgin bir biçimde benzer olduğunun, davacının mezkur tasarımlarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüz eden fiillerinin durdurulmasına, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 554 Sayılı KHK'nın 59. maddesi uyarınca hüküm özünün ilanına, ilan için kararın kesinleşmesinden itibaren 3 ay içerisinde başvurulması halinde karar icabının ifasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1943, Karar No: 2021/4825, Tarih: 03.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/1943 E.  ,  2021/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek, davacı dayanak tapu kayıtları ile tespite esas tapu kayıtlarının oluşumundan itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmesi, başka taşınmaza revizyon görüp görmediklerinin araştırılması, revizyon görmüş bu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanak belgelerinin getirtilmesi, mahallinde yeniden keşif yapılarak dayanak tapu kayıtlarının yöntemince uygulanması, kayıtların kapsamının kesin olarak belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın niteliği, intikal ve tasarruf durumu hakkında maddi olaylara dayalı bilgi alınması, beyanların komşu parsel tutanakları ile denetlenmesi, teknik bilirkişiden keşfi takibe imkan verir rapor hazırlamasının istenilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek netice hakkında karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın dört defa işlemsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, duruşma gün ve saatinin davacı tarafça bilindiği halde 03.12.2013 tarihli oturumda duruşmayı takip etmediği, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı Yasa gereğince ilk yenilenmeden sonra üç defadan fazla takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine ilişkin hükmü ve davanın ilk müracaata bırakıldığı 02.02.1983 tarihinden sonra yenilendiği ve bu yenilemeden sonra dört defa müracaata bırakılması gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de, yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacı ... vekili, 19.11.2013 tarihli oturum için mazeretini dilekçe ile bildirmiş, mahkemece, davacı ... vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma gününü UYAP üzerinden öğrenmesine ve duruşmanın 03.12.2013 tarihine bırakılmasına karar verilmiştir. Mahkemece 19.11.2013 tarihi olarak belirlenen sonraki duruşma günü davacıya bildirilmemiş ve belirtilen tarihte davacının duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve 1086 sayılı Yasanın 409. maddesi gereğince ilk yenilemeden itibaren dört defa işlemsiz bırakıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Taraflardan biri veya vekili, duruşma için belirlenen gün ve saatte duruşmaya katılamayacağını bildiren mazeret dilekçesi göndermiş ve mahkemece de (dilekçe ekinde duruşma gün ve saatinin tebliği için gerekli masraf bulunmadığı halde) bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildiren tarafa, tensip edilecek sonraki duruşma gün ve saatinin bildirilmesi gerekir. Gelmeyen tarafın mahkeme gününü UYAP'tan veya kalemden öğrenmesine veya duruşmadan sonra masraf vermesi halinde kendisine davetiye ile duruşma gün ve saatinin bildirilmesine karar verilemez. Bu durumda, duruşma gün ve saatinin, gelmeyen davacı tarafa davetiye ile bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün öğrenilmesi ve davanın takip edilmesi taraflardan istenemez. Bu nedenlerle, mazeret dilekçesi kabul edilen davacıya duruşma gün ve saati davetiye ile tebliğ edilmeden, duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12564, Karar No: 2015/2460, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12564 E.  ,  2015/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8560, Karar No: 2012/2175, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8560 E.  ,  2012/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; eczacı olan müvekkilinin davalıdan satın aldığı ilaçlar karşılığında davalıya senetler verdiğini, senetlere karşılık 59.500 TL ödemede bulunduğunu, bakiye borcunun 138.702,83 TL olmasına rağmen davalının toplam 172.377,93 TL alacak talebiyle takip yaptığını, takip sonucu müvekkilinden 21.500 TL fazla tahsilat yapıldığını belirterek müvekkilinin 138.000 TL dışında davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazladan tahsil edilen 21.500 TL'nın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının takip dosyasına konu borcu ödediği, menfi tespit davasında hukuki yararının bulunmadığı, istirdat davasının son ödeme tarihinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle menfi tespit davasının reddine, istirdat davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20624, Karar No: 2017/10326, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20624 E.  ,  2017/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalılar tarafından sağlanan elektrik dağıtım hizmetinden yararlanmakta olduğunu, davalıların düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, sayaç okuma, dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 37.025,05 TL'nin işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın süresinde açılmadığını, taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davacıdan kayıp kaçak bedeli altında tahsilat yapılmasının yerinde olmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8951, Karar No: 2015/7410, Tarih: 14.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/8951 E.  ,  2015/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti, okuldan tanıdığı mağdurun cep telefonunu oyun oynamak için alıp geri getirmeyerek sattığı şeklinde gerçekleştiği iddia olunan eyleme uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 31/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve kabul edilen suç tarihi olan 01.11.2007 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe anılan Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4406, Karar No: 2024/13515, Tarih: 19.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4406 E.  ,  2024/13515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/118 E., 2024/53 K.

SUÇLAR : Sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanıklar Hakkında 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ve Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Muhteviyatı İtibarıyla Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklara yüklenen "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu ile sanık ...'e yüklenen 2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan ilk mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 22.04.2015 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Muhteviyatı İtibarıyla Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 2010 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme suçundan bozma öncesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.