muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2255, Karar No: 2019/7980, Tarih: 23.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2255 E.  ,  2019/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin işlettiği okul kantininden bozuk para ve yiyecek içecek malzemeler çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan, TCK’nun 142/2-h maddesine göre suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27733, Karar No: 2015/16633, Tarih: 27.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27733 E.  ,  2015/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin, temmuz ayı içerisinde kestirmiş olduğu bir kısım ağaçları evinin bahçesine koyduğu, kasım ayı içerisinde, sanığın traktörü ile gelerek bahçede bulunan ağaçları müştekinin bilgi ve rızası olmadan götürdüğü, tanık ...’ın aşamalarda alınan beyanlarında aynı zamanda kayınpederi olan sanığın izinsiz olark bir traktör ağacı götürdüğünü, sanığa müştekiye haber vermesi gerektiğini söylediğinde ise karışmaması kendi hakkı olduğunu söylediğini beyan etiği, sanığın da soruşturma aşamasında müştekinin ağabeyinin oğlu olduğunu, ağaç kesilen yerin ağabeyi ile ortak olup anlaşmalı olarak tapu kaydında ağabeyi üzerine olduğunu, suça konu ağaçlarda kendi hakkı da olduğu için aldığını beyan ederken, mahkeme aşamasında ise suça konu ağaçları müşteki ile beraber kestiklerini, müştekinin bir ksımını satıp bir ksımını da evinin kaplamasında kullandığını, kendisinin yalnızca ağaçlardan arta kalanları topladığını söyleyerek kısmen çelişkili savunmalarda bulunduğu, müştekinin sanık savunmalarını doğrulmadığı anlaşılmakla; oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14573, Karar No: 2014/1979, Tarih: 17.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14573 E.  ,  2014/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2009/272-2013/536

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.07.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, .. parsel sayılı mera vasfındaki taşınmazı davalı şirketin maden aramak ve işletmek suretiyle işgal ettiğini, vermiş olduğu zarar nedeniyle meranın ıslahı için 121.011 TL ve ot bedeli 36.477 TL tazminatın yasal faiziyle tahsili ve meraya elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı idare vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların hukuki durumu berilenmiş, 5. maddede mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede ise mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdit işlemlerin T.. B..nca yapılacağı belirtilerek komisyonun kurulma ve çalışma şekli hükme bağlanmıştır. Anılan yasanın 4/1 maddesinde meraların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve bunlardan yararlanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabileceği hüküm altına alındığından; devletin hüküm ve tasarrufundaki meralar hakkında Hazinenin mülkün sahibi olması sıfatıyla, Hazine dışında yararlanan köy ve belediyenin de kullanıcı sıfatıyla dava açma hakkı vardır.

Mera Kanununun 6. maddesinde, mera yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdidinin T.. B..nca yapılacağı belirtilmiş olup, Tarım İl Müdürlüğünün yetkisi tespit, tahsis ve tahdidin değiştirilmesi ile sınırlıdır. Davacının genel mahkemelerde mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma yada sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı tanınmamıştır. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur.

Davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın bu nedenle reddi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/24415, Karar No: 2015/30715, Tarih: 07.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/24415 E.  ,  2015/30715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, icra mahkemesine başvurusunda, borçlu belediyeye ait taşınırlar üzerindeki haczin mahkeme kararı ile kaldırılması üzerine, belediye meclisi tarafından bu araçların devredilmesi yönünde karar alındığını, mal kaçırma ihtimali bulunduğundan araçların kayıtlarına haciz şerhi işlenmesi talebinin müdürlük tarafından reddedildiğini belirterek, bu işlemi şikayet konusu etmiş, mahkemece, hacizlerin kaldırılmasına dair mahkeme kararı kesinleşmeden araçlar üzerindeki haczin kaldırılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İcra mahkemesi kararlarının icrası için kesinleşmesi gerekmez. Haczin kaldırılmasından sonra, şartların değişmiş olduğu iddiası ile aynı mal hakkında yeniden haciz talebinde bulunulması durumunda, İİK'nun 82/son maddesi uyarınca icra müdürlüğünün bu iddiayı değerlendirerek haciz talebi hakkında bir karar vermesi gerekir. İcra müdürlüğünün bu konuda vereceği kararın tarafların şikayeti halinde denetleneceği tabiidir.

Somut olayda, alacaklı, belediye meclis kararı ile haciz talep ettiği araçların fiilen kamu hizmetinde kullanılma durumunun ortadan kalktığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece, bu husus değerlendirilerek, icra müdürlüğünün haciz talebinin reddine ilişkin kararının yerinde olup olmadığı tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27889, Karar No: 2009/24133, Tarih: 07.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/27889 E.  ,  2009/24133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/463, Karar No: 2012/8430, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/463 E.  ,  2012/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 22. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/09/2010 tarih ve 2008/1749-2010/1021 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Dava konusu meblağ 14.510 TL'nın altında bulunduğundan HUMK.'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yurt içi ve yurt dışı yolcu taşımacılığı yaptığını, yurt dışı faaliyetlerinde KDV’den istisna kılındığını, bu nedenle faaliyete ilişkin alımlar karşılığı ödenen KDV’nin vergi dairesince mahsuben ve nakden iade edildiğini, vergi alacağından mükelleflerin müteselsilen sorumlu olduğunu, müvekkilinin davalıdan aldığı mal karşılığında adına düzenlenen 54 adet fatura bedelini ve toplam 4.031.12 TL KDV’ni davalıya ödediğini, ancak davalının hizmete ilişkin faturaları vergi tekniğine uygun olarak beyan etmemesi nedeniyle vergi dairesinde KDV indiriminin yapılmadığını, ceza ve faiz uygulanması üzerine uzlaşmaya giderek toplam 2,821,41 TL ödemesine sebebiyet veren davalının bu miktarda haksız olarak zenginleştiğini, davalının müvekkilinden KDV bedellerini tahsil ederek ticari faaliyetinde kullandığını ileri sürerek, 2,821,41 TL’nın KDV beyan tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin başka firmalar ile ilgili bazı faturalarının taklit edildiğini fark edince durumu vergi dairesine bildirdiğini ve "Kendisi hakkında her hangi bir olumsuzluk tespit yada rapor bulunmadığı halde belgeleri taklit edilen mükellefler listesi” olan kod 6 listesine alındıklarını, 84 seri nolu KDV Genel Tebliğine göre Kod 6 nedeniyle davacının müteselsil sorumluğu olmadığını ve KDV iadesine engel bir durum olmadığını, Karşıt inceleme tutanağında doğruluğu tespit edildiği üzere müvekkilinin KDV beyannamesi beyan ettiğini ve vergi dairesine ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıdan almış olduğu faturaların gerçek olup taklit edilen faturalar olmadığını tespit ettirip bağlı bulunduğu vergi dairesine alımının gerçek olduğunu ispat etmesi halinde kod 6'nın KDV iadesine engel teşkil etmediği, davacının KDV’yi iade alabilecekken faturaların tenzil yoluna gidildiği, davalı firmanın davacı firmaya satmış olduğu mal ve

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıdan almış olduğu faturaların gerçek olup taklit edilen faturalar olmadığını tespit ettirip bağlı bulunduğu vergi dairesine alımının gerçek olduğunu ispat etmesi halinde kod 6'nın KDV iadesine engel teşkil etmediği, davacının KDV’yi iade alabilecekken faturaların tenzil yoluna gidildiği, davalı firmanın davacı firmaya satmış olduğu mal ve

hizmetlere ilişkin faturalarda gösterilen KDV tutarını beyannamesinde göstererek vergi dairesine bildirdiği, davacının davalı firmadan almış olduğu faturalardan kaynaklanan KDV’ye ilişkin vergi dairesine ödediği 2,821,41 TL’yi davacıdan alamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece mali müşavir bilirkişiden alınan rapora, davacının açmış olduğu emsal uyuşmazlıklarla ilgili başka dava dosyalarında alınan ve farklı sonuca ulaşılan bilirkişi raporları mesnet gösterilerek davacı tarafından itiraz edildiğinden, mahkemece aralarında vergi alanında uzman bilirkişilerin de bulunduğu 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak, hükme dayanak rapor ile diğer dosyalarda alınan raporlar arasında çelişki bulunup bulunmadığı değerlendirilmek ve davacının rapora karşı itirazları karşılanmak suretiyle bir karar verilmek gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4109, Karar No: 2010/22587, Tarih: 07.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/4109 E.  ,  2010/22587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/127662

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2007

NUMARASI : 2007/221

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/624, Karar No: 2019/4046, Tarih: 08.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/624 E.  ,  2019/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17084, Karar No: 2014/20771, Tarih: 09.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17084 E.  ,  2014/20771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/836-2014/384

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu Ö. Yapı San . Ve Tic. A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin REDDİNE,

2-Borçlu Ö. Yapı Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bir adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde, borçlu örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine İİK'nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine başvurusunda sair itirazlarının yanı sıra imzaya itiraz etmiş, mahkemece; yapılan yargılama sonunda 17.03.2014 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak, borçlu şirketin imzaya itirazının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece hükme easas alınan 17.03.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporu gerekçesinin “c” bölümünde takibe konu senetteki imzalar ile Ahmet Şentürk'ün mukayese imzaları karşılaştırılmış ve “her ne kadar imzaların başlangıç kısımları itibariyle farklılık görülmüş ise de; imzaların inşa'a karakteri, 'A' harfinin devamında yapılan el hareketlerinin tersim edilişleri, imzaların nihayate erdirilişleri,imzaların işleklik dereceleri, kaligrafik ve itiyadı diğer husususiyetler yönünden kısmi ve bölgesel nitelikte uyum ve benzerlikler tespit ve müşahade edilmiştir.” şeklindeki imzanın borçlu şirket yetkilisine aidiyeti konusunda tereddüt uyandıracak açıklamalara yer verildikten sonra, raporun sonuç kısmında senetteki imzaların “Ahmet Şentürk 'ün eli ürünü olduğu (müspet)” şeklinde kesin kanaat bildirildiği, bu haliyle, raporun, itiraza konu edilen imzanın aidiyeti konusunda hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

O halde; mahkemece yeniden üç kişilik bir bilirkişi heyetinden kuşkudan ari Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu Ö. Yapı San . Ve Tic. A.Ş.'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4429, Karar No: 2020/4100, Tarih: 09.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4429 E.  ,  2020/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1. Mahkûmiyet; Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2018tarih, 2017/230 esas ve 2018/25 sayılı kararı

2. İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/03/2018 tarih 2018/891 esas ve 2018/675 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “09.05.2013” yerine hatalı olarak ''2013'' yazılması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/141 esas 2016/414 karar sayılı ilamının 18 yaşından küçük olduğu sırada işlediği suça ilişkin olması nedeniyle TCK'nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nca alınan tanık numunenin müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 29/03/2018 tarihli 2018/891 esas ve 2018/675 sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

İlk derece mahkemesi hükmünün;

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19/02/2017 olarak düzeltilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması,

İlk derece mahkemesi hükmünün;

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19/02/2017 olarak düzeltilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması,

3- Hüküm fıkrasından suça konu şahit numunenin imhasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi, suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09/07/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.