muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3200, Karar No: 2023/5297, Tarih: 14.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3200 E.  ,  2023/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1136 E., 2022/1414 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli ve 2018/382 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ..., ..., ... hakkında nitelikli kastan öldürme suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b),(e) bendi, Esas No : 2023/3200

29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2022/1414 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ..., Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sübuta, hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına ilişkindir.

Sanık ... müdafii ve vasisinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sübuta, hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına ilişkindir.

Sanık ... müdafii ve vasisinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına ilişkindir.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ..., ... ve ...'ın suç tarihinde hükümlü olarak bulundukları ... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda aynı koğuşta cezalarını infaz ettikleri, aynı koğuşa 15.03.2018 tarihinde maktul ...'ın da verildiği, maktul ile sanıklardan ...'ın daha önce Bakırköy Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sanık ...'ın 05.08.2017-10.08.2017 tarihleri arasında, maktul ...'ın 04.08.2017-17.08.2017 tarihleri arasında aynı serviste yatmış olmaları nedeniyle tanıştıkları, maktulün şizofreni hastalığı nedeniyle kendi kendine konuştuğu ve ruhen kendisini koruyamayacak bir durumda olduğu, sanıkların olay tarihinde maktulü bulundukları koğuşun lavabolarının olduğu yere çağırarak kapıyı kapattıkları, içeriden darp seslerinin geldiği, ancak kapının kapalı olması nedeniyle maktule kimin vurduğunu gören kimsenin olmadığı, bir müddet sonra sanıkların sırayla içeriden çıktığı, önce çıkan sanık ...'in bir sigara içtiği, daha sonra diğer iki sanık ... ile ...'ın çıktığı, sonra sanık ...'in koğuş ziline bastığı, gelen infaz koruma memuruna her üç sanığın maktulü öldürdüklerini söyledikleri, infaz koruma memurlarının bir süre sonra koğuşa girdikleri, sanık ... ve ...'ın ellerindeki kanlı bıçakları yere attıkları ve lavaboların olduğu yerde maktulün yüzüstü boynu kesilmiş bir şekilde bulunduğu, anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden;sanıkların kendileriyle aynı koğuşta kalan ve şizofreni hastalığı nedeniyle ruhsal bakımdan kendini savunamayacak durumda olan maktul ...'ı fikir Esas No : 2023/3200

ve eylem birliği içerisinde koğuşun tuvalet ve banyo kısmına açılan koridor kısmına götürüp, maktulü darp ederek kafatasında kırık meydana getirmek ve uç kısmı köreltilmiş meyve bıçakları ile göğüs bölgesinden yaralamak, vücut içerisinde sokulup çevirerek, boğazını keserek, başının gövdesinden ayırmaya çalışmak suretiyle iştirak halinde kendini ruh bakımından savunamayacak kişiyi canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçunu işledikleri kabul edildiği anlaşılmıştır.

ve eylem birliği içerisinde koğuşun tuvalet ve banyo kısmına açılan koridor kısmına götürüp, maktulü darp ederek kafatasında kırık meydana getirmek ve uç kısmı köreltilmiş meyve bıçakları ile göğüs bölgesinden yaralamak, vücut içerisinde sokulup çevirerek, boğazını keserek, başının gövdesinden ayırmaya çalışmak suretiyle iştirak halinde kendini ruh bakımından savunamayacak kişiyi canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçunu işledikleri kabul edildiği anlaşılmıştır.

Haksız tahrik yönünden; sanıkların savunmalarında maktulün Allah'a, Kitab'a ve Peygamber'e küfürlü sözler söylediğini duyduklarını, kaç kez ikaz etmelerine rağmen buna devam ettiğini bu nedenle maktulü darp ederek öldürdüklerini beyan etmeleri ve tanıkların da bir kısmının bu hususu doğrular yönde beyanda bulunmuş olmaları nedeniyle haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, belirlenmiştir.

2.Sanıkların savunmaları, katılan beyanları, adli tıp raporları, tutanaklar, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların eylemleri yönünden; olayda sanıkların, maktulü canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürdükleri sabit kabul edilip, maktulün aldırılan Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun rapor içeriğine göre; “Kişinin ölümüne neden olan olayda kendisini bedenen ve ruhen savunabilecek durumda olduğunun kabulü gerektiğinin” mütalaa edilmesi karşısında, olay sırasında maktulün kendisini ruh bakımından savunabilecek durumda olduğunun kabulü gerektiği, ayrıca olaydan önce maktulden kaynaklanan sanıklara yönelen haksız fiil niteliğinde herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı, olayda haksız tahrik hükümlerinin koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; pek çok öldürücü nitelikte yara ika edilmesinin tek başına canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, olayda sırf öldürmek için öldürme olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki canavarca hisle öldürme koşullarının bulunmadığı, ancak olayın failin dış dünyaya yansıyan ve mağdurun vücudunda etkisini gösteren davranışlarla işlendiğinden eziyet çektirerek nitelikli öldürme suçunu oluşturduğu, zira sanıkların bulundukları yer itibariyle cezaevinde oldukları, otopsi raporuna göre; sanıkların maktulü darp ederek kafatasında kırık meydana getirmek ve uç kısmı köreltilmiş meyve bıçaklarıyla maktulü göğüs bölgesinden defalarca bıçaklamak, bıçağın vücut içerisinde sokulup çevrilerek acı çektirmek, ölmediğini anlayınca kör bıçakla maktulün boğazını keserek başını gövdesinden ayırmaya çalışmak suretiyle yaraladıkları, sanıkların sonuç almak için koğuştakilerin müdahalesine engel oldukları, maktulün ölümünü bekledikleri ve sonrasında cezaevi butonuna basarak memurlara haber verdikleri anlaşıldığından, sanıklar hakkında maktul ...'a yönelik eziyet çektirerek nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulmasında Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, maktule yönelik suçun kasten öldürme suçunu oluşturduğuna yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine Esas No : 2023/3200

iştirak edilmemiştir.

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın cezai ehliyetinin tam olduğunun alınan raporlarla tespit edildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ya da eylemin olmadığının tanık beyanlarıyla sabit olduğu dikkate alındığında, haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2022/1414 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12095, Karar No: 2021/7121, Tarih: 18.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12095 E.  ,  2021/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan tarafın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlerine ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Mahkemece bozma üzerine verilen karar davalılardan ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi nedeniyle bozulmuş olup, kararı temyiz etmeyen tapu kayıt maliki Mehmet Kaya mirascıları yönünden bozma üzerine verilen bedel kesinleştiği halde, davacı idare lehine oluşan usulü kazanılmış hak ihlal edilmek suretiyle fazla bedel tespiti, doğru olmadığı gibi,

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2394, Karar No: 2025/2243, Tarih: 28.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2394 E.  ,  2025/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/628 E., 2024/389 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/1491 E., 2022/225 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı ... Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı-karşı davacı vekili Avukat ... ile davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında Karasu-1, Karasu-2, Karasu-4.2, Karasu-4.3, Karasu-5 isimli sözleşmeler ile davacının hidroelektrik tribün için gömülü parçalar, hidrolik türbin için kalan donatım, jeneratör, uyarma sistemi, valf gibi malzemelerin sağlanması montajı ve denetiminin yapılması ve iş sahibine tesliminin kararlaştırıldığını, iş sahibinin davalının toplam ücretinin %20'sini avans olarak kalan %80'ini ise dönülemez akreditif karşılığında ödeyeceğini,davacının davalıdan 5.561.000,00 USD alacağı oluştuğunu, alacak kalemlerinin büyük kısmının sözleşmede belirtilen dönemlere uygun olarak davacıya ödendiğini bakiye 595.864,70 USD borcunu ve fer’ilerini ödemediğini, davacının HES yapım işi ile ilgi yükümlülüğünü tamamladığını, HES'lerin 2011 yılında faaliyete geçtiğini ve halen sorunsuz bir şekilde kullanıldığını, davalı aleyhine alacağın tahsili için takip başlatıldığını, takibin ödenmemiş 6 adet faturaya dayandığını, 06.12.2011 tarihli faturadan yapılan 32.235,30 USD mahsuplaşma düşüldüğünde davalının davacıya toplamda 595.864,70 USD borcu bulunduğunu, 31.12.2011 tarihli mutabakat ile dava konusu miktarın davalı tarafından da kabul edildiğini, faturaların davalıya gönderildiğini, fatura miktarı üzerinde herhangi bir itirazı olmadığını ileri sürerek, itirazının iptali ile %20 icra inkâr tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının sözleşmeye uygun tamamlayıp teslim ettiği iş olmadığını,eksik olan sistem için harcama yaptığını, zarar ile eksik iş nedeniyle oluşan gelir kaybının takas mahsubu gerektiğini savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacının taahhüt edilen ekipmanı teslim etmediğini, eksik olarak ifa edilen ekipman ile taahhüt edilenin çok altında verimlilikte elektrik üretimi yapıldığından müvekkilinin zararı olduğunu, asıl davada takas mahsup talepleri dışında kalan teslim edilmeyen, eksik olan ve sözleşmeye aykırı olan ekipman ve iş kapsamında müvekkil şirketin elde edemediği mahrum kaldığı gelir ve kâr kaybı ile mevcut ekipmanla bu ekipmanın kullanım ömrü boyunca elektrik üretmek durumunda kalacağından mahrum kalacağı gelir ve kâr kaybı olacağını ileri sürerek mahrum kalacağı gelir ve kâr kaybından şimdilik 10.000,00 TL'nin santrallerde elektrik üretiminin başladığı tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, asıl davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta taraflar arasında düzenlenen sözleşmeler kapsamında geçici ve kesin kabulün yapılmadığı ancak fiili teslim tarihi olan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından geçici kabullerin yapıldığı ve hidroelektrik santrallerinin işletmeye alındığı 2011 yılı zaman aşımı süresinin başlangıcı kabul edildiğinde davanın 5 yıllık zaman aşımı süresi içerisinde açıldığı , taraflar arasında 5 ayrı sözleşmeye konu edilen işin geçici kabullerinin ve kesin kabullerinin yapılmamış olduğu, ancak Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından Karasu-1 HES'in 19.05.2011 tarihinde, Karasu-2 HES'in 03.06.2011 tarihinde, Karasu-4.2 HES'in 05.08.2011 tarihinde, Karasu-4.3 HES'in 24.11.2011 tarihinde ve Karasu-5 HES'in 03.08.2011 tarihinde geçici kabullerinin yapılarak ticari işletmeye açılmış oldukları geçici kabul tutanaklarında davalıyı temsilen 4 ila 8 mühendisin imzasının yer aldığı tespit edilmiş olmakla sözleşmelere konu işin fiili tesliminin 2011 yılında gerçekleşerek tamamlandığı,

Davalının sözleşme ve şartname hükümleri kapsamında davacının edimini eksik yerine getirdiğine ilişkin herhangi bir tutanak, tespit raporu vb delil sunulmadığı gibi davalı tarafından eksik işlerin nelerden ibaret olduğu ile teknik şartnamede belirtilen hangi ekipmanın teslim edilmediğinin belirtilmediği, eksik malzeme listesi sunulmadığı, Karasu-1 ve Karasu-2 santrallerinde keşfen yapılan incelemede türbinler üzerine menhollerin konulmamasının işletme açısından sorun yaratacağı ifade edilmiş ise de teknik şartnamede menhol kapakları yer almadığından proje kapsamında bulunmadığı bilirkişi heyetince tespit edilmiş olmakla davalı yanın davacının edimini eksik yerine getirdiğine ilişkin iddiasının kanıtlanamadığı,

Karasu-5 dışındaki diğer 4 hidroelektrik santralinde ekipman etiket değerlerinin sözleşmede belirtilen değerlerden farklı olduğundan taahhüt edilen verim değerlerine ulaşılmadığı ve bu nedenle davalı yanın kâr kaybına uğradığı tespit edilmiş ise de sözleşmelerin 15. ve 16. maddelerinde her türlü malzeme ve işçiliği muayene ve teste tabi tutarak kusurlu olanları davacıya düzelttirme düzeltilmemesi halinde tamamen veya kısmen reddetme şeklinde davalıya tanınan hakkın kullanıldığına ilişkin herhangi bir iddia ve ispat vasıtası ileri sürülmediği, 4 ila 8 davalı mühendisinin imzası bulunan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının 2011 yılında onaylanan geçici kabul tutanakları ile santrallerin davalı tarafından işletmeye alındığı, davalı tarafından cevap-karşı dava tarihine kadar davacı yana ayıp ihbarında bulunulduğuna ilişkin bir delil sunulmadığı,

Sözleşmelerin 20.3 maddesinde HES'in son büyük kaleminin tedarikçi tarafından sevk edilmesinden itibaren 28 ay süre ile ekipman garantisi verildiği görülmekle garanti süresinin başlangıç tarihi her bir HES yönünden geçici kabulleri yapılarak işletmeye açıldıkları tarih esas alınarak 28 ay garanti süresinin ilavesi ile Karasu-1 HES yönünden 19.09.2013, Karasu-2 HES yönünden 03.10.2013, Karasu-4.2 HES yönünden 05.12.2013, Karasu-4.3 yönünden 24.03.2014 ve Karasu-5 HES yönünden 03.12.2013 tarihinde garanti süresinin sona erdiği,

Somut uyuşmazlıkta davalının 5 ayrı sözleşme kapsamında ayıp ihbarında bulunduğuna ilişkin bir iddia ve ispat vasıtası sunmadığı, sözleşmelerde ön görülen garanti süreleri içerisinde dahi ayıp ihbarının yapılmamış olduğu bu kapsamda davalı yanın ayıba bağlı haklarının düştüğü ve davacı tarafından yapılan işi olduğu gibi kabul etmiş sayılması gerektiği ,asıl davada davacı yanın sunulan faturalar ve tercümesi sunulan mali kayıtları uyarınca davalı yanın ticari defter kayıtları ile de örtüşen takip tarihi itibariyle tespit edilmiş olan 595.864,70 USD alacağının varlığının kanıtlandığı, faturaya bağlanan davacı alacağı likid bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile itirazın iptaline takip tarihinden itibaren asıl alacağa %10,50 oranını geçmemek üzere 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının 1 yıllık USD mevduatına uyguladıkları en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle takibin devamına, %20 icra inkâr tazminatı 357.792,91 TL’nin tahsiline, karşı davada ayıplı eser sebebiyle kâr kaybına ilişkin davalı zararının tazmini talep edilmiş ise de tazminat istenebilmesi için iş sahibinin ayıbı yükleniciye zamanında ihbar etmesi gerektiğinden ve bu koşulun davalı tarafından yerine getirilmediği tespit edilmiş olmakla davalı yanın ayıplı ifaya bağlı zararlarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF