muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6752, Karar No: 2022/615, Tarih: 25.01.2022

Kararı, davalı vekili ve davacı vekili (katılmayla) temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, davanın TTK'nın 636/3 maddesinde gösterilen haklı sebeple şirketten çıkmaya ilişkin olup, davacı ile diğer ortak ve 2009 yılından itibaren münferiden yönetici olan ...'in %50'şer oranda davalı şirkette pay sahibi olmalarına, şirketin 2011 yılına kadar sürekli kâr etmesine rağmen bu tarihten sonra kârın düşmeye devam ederek 2014 yılında en ziyade düşmenin gerçekleşmesine ve akabinde 2015 yılında zarar etmesine, yönetici ortak ...'in 2014 yılının başlarında hisse satın alarak başka bir şirketin tek ortağı ve yöneticisi olmasına, bu şirketin de davalı şirketin acentesi olduğu sigorta şirketinden acentelik almış bulunmasına, aynı yılın sonunda ortaklıktan ayrılmış ise de ortaklar arasındaki güven ilişkisinin sarsılmış olması, şirket yöneticisinin kişisel menfaati yönünde hareket etmesinin Dairemizin 2015/9114 E. 2016/6883 K. da haklı sebep oluşturacağının kabul edilmesi, iki ortak arasında birden fazla dava bulunması, şirket defterlerinin dahi usulsüz tutulmuş olması halleri ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13.482,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/01/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

1- Dava, limitet şirket ortağının haklı sebeple şirketin feshi veya haklı sebeple şirketten çıkmasına izin verilmesi istemlerine ilişkindir.

2- Davacı vekili, kendisinin %50 oranında pay sahibi olduğu iki ortaklı davalı limitet şirkette diğer ortağın tek başına temsil ve yönetim yetkisinin bulunduğunu, uzun süredir şirketin genel kurul yapmadığını, kâr payı dağıtmadığını, faaliyetler hakkında bilgi vermediğini ileri sürerek haklı sebeple fesih ya da haklı sebeple şirket ortaklığından çıkma izni verilmesini talep etmiştir.

2- Davacı vekili, kendisinin %50 oranında pay sahibi olduğu iki ortaklı davalı limitet şirkette diğer ortağın tek başına temsil ve yönetim yetkisinin bulunduğunu, uzun süredir şirketin genel kurul yapmadığını, kâr payı dağıtmadığını, faaliyetler hakkında bilgi vermediğini ileri sürerek haklı sebeple fesih ya da haklı sebeple şirket ortaklığından çıkma izni verilmesini talep etmiştir.

3- İlk Derece Mahkemesince haklı sebeple çıkma hakkının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve 390.526 TL çıkma payının davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı tarafından karar aleyhine istinaf kanun yoluna başvurulması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının değiştirilerek yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, davacının ileri sürdüğü haklı sebeple limitet şirketten çıkma sebeplerini üç ayrı gruba ayırmış ve bunlardan (a) bendinde, bilgi alma hakkının engellenmesi, (b) bendinde ise; şirketin genel kurul toplantısı yapmaması ve kâr payı dağıtmaması sebeplerini yerinde bulmamış, (c) bendinde ise, şirketin diğer ortağı ve bir dönem müdürü olan ...’nin müdür olarak görev yaptığı dönemdeki şirkete yönelik eylemlerinden, müdürün şirketle rekabet etmeme yasağına aykırı olarak aynı alanda faaliyet gösteren bir başka şirket kurup o şirketin de müdürlüğünü yapmış olmasının davacıya şirketten ayrılmak için haklı sebep teşkil ettiği gerekçesiyle davanın yalnızca bu sebepten dolayı kabulü ile davacının şirketten çıkmasına izin verilmesine ve ayrılma akçesi olarak 263.180 TL’nin davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4- Her ne kadar davalı şirketin diğer ortağı ve bir dönem müdürü olan ...’in, davacı şirketin ortağı iken aynı alanda faaliyet gösteren bir başka şirket kurmuş ve o şirketin de müdürlüğünü yapmış ise de, ...’nin anılan dava dışı şirketi 2014 yılında kurduktan 6 ay sonra şirketteki payının tamamını diğer ortağa devrettiği ve müdürlükten de istifa ettiği, ...’nin bu eyleminden dolayı Antalya 1. As. Tic. Mah.'nin 2018/386 E. - 2019/77 K. sayılı dosyasında tazminat davası açıldığı, ancak anılan dönemde yeni kurulan şirketin kayda değer bir kâr nın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Tazminat davasının reddedilmiş olması davalı ...’nin şirkete karşı sadakat yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Ancak, ...’nin bu eylemine karşı hem şirket tarafından hem de davacı tarafından dolaylı zarar nedeniyle sorumluluk davası açılması mümkün olduğu gibi, davacının diğer ortağın 6102 sayılı TTK’nın 630/2. maddesi uyarınca mahkemeye müracaatla temsil yetkisinin kaldırılması veya sınırlandırılmasını da talep etmesi mümkündür. 6102 sayılı TTK’nın şirketler hukukuna ilişkin temel ilkelerden biri de mümkün olduğu ölçüde şirketin yaşatılması, yani ayakta tutulması ilkesidir. Eğer Kanun’da şirketin ayakta kalmasını sağlayan bir çare veya yöntem var ise öncelikle bu yolun denenmesi gerekir. Nitekim, Bölge Adliye Mahkemesi de gerekçesinde, davacı tarafından diğer çıkma sebepleri olarak öne sürülen bilgi alma hakkının engellenmesi veya genel kurul toplantılarının yapılmamasına karşı Kanun’da çareler bulunduğu gerekçesiyle haklı sebeple çıkma sebepleri arasından çıkartılmıştır. Kaldı ki, davalı ...’nin anılan dava dışı şirketi kurduktan kısa bir süre devrettiği ve bu eylemi nedeniyle davalı şirketin bir zarara uğramadığının kesinleşmiş mahkeme kararıyla anlaşıldığı ve olayın üzerinden de yaklaşık bir yıl geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı dikkate alındığında davanın reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden, davanın kabulüne dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını onayan Daire çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/21075, Karar No: 2014/23698, Tarih: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21075 E.  ,  2014/23698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2011/2190-2013/403

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1999-2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 1999-2004 yılları arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaının kısmen kabulü ile, davacının 14.5.1999-14.5.2002 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen 751 günlük çalışmasanın da sigortalı olarak geçtiğinin tespitine karar verilmişse de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır. Öte yandan kabule göre de, davacıya yeşilkart verilmiş olması, davacının çalışmalarının gerçek olmadığı anlamına gelmeyeceği hususunun gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23368, Karar No: 2015/8381, Tarih: 05.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23368 E.  ,  2015/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 142/1-a maddesinde kamu kurum ve kuruluşlarının eklentisinden söz edilmediğinden, demir levhaların çalınmaya teşebbüs edildiği okul bahçesinin de eklenti niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 142/1-b kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3727, Karar No: 2017/6874, Tarih: 19.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3727 E.  ,  2017/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet

Sanık ... hakkında mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçuna ilişkin vergi suçu raporu ile mütalaa düzenlenmediği ve suç duyurusunda bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca hüküm kurulması mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan açılan kamu davasının dava şartının gerçekleşmemesi nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ...’in; sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ...’in; sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemine iştirak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında mali müşavirlik hizmeti verdikleri ''.... Otomotiv....Ltd. Şti'' yetkilisinin sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların suçlamayı kabul etmemesi ve sanıklar hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sanıkların sahte fatura düzenleme suçuna ne şekilde iştirak ettiklerinin belirtilmemesi karşısında, gerçeğin ve iştirak iradesinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkilileri dinlenip, sanıkları tanıyıp tanımadıkları, faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, gerekli görülmesi halinde, düzenlenen faturalardaki imzaların sanık ...’ye ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılması, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında sanıkların mükellef şirketin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte belge düzenlemek suçuna iştirak ettiklerinin açıklanıp tartışılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11191, Karar No: 2018/6514, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11191 E.  ,  2018/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı iş yerinde 1995 yılının 2. ayından itibaren sulama teknisyeni olarak çalıştığını, haklı neden olmaksızın işine son verildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin, ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, mahkemece, davacının bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma, ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Dinlenen her iki davacı tanığının da işverene karşı dava açmış olmaları sebebiyle husumetleri bulunduğu gözetilerek, işyerinde davacı ile aynı dönemlerde sulama teknisyeni olarak görev yapmış olması nedeniyle çalışma düzeni hakkında bilgisi bulunan davalı tanığının beyanlarının hesaplamalara dayanak alınmaması isabetli olmamıştır.

Davalı tanığının, işyerinde cumartesi ve pazar günleri de çalışma yapıldığı yönündeki beyanı dikkate alındığında, davacının haftanın yedi günü çalışmasını sürdürdüğü sonucuna varılmaktadır. Ancak, davacının fazla çalışma ücret alacağına ilave olarak, hafta tatili ücreti talebi de bulunduğundan, yedi gün çalışılan haftalar bakımından hafta tatili günü için yedibuçuk saatlik çalışmanın fazla çalışma süresi hesabına dahil edilmeden, varsa yedibuçuk saati aşan çalışma süresinin haftalık mesai süresine dahil edilerek, fazla çalışma süresinin belirlenmesi gerekmekte olup, aksi şekilde yapılan hesaplama hatalı bulunmaktadır.

Yine davalı tanığının, bayram tatillerinde işyerinde çalışma olmadığına dair beyanı gözetilerek, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacak talebinin reddi yerine kabulü de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1750, Karar No: 2020/3358, Tarih: 24.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1750 E.  ,  2020/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 50 ve 52. maddelerinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-) Adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında ilgili kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan "TCK’nın 50 ve 52. maddeleri" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan "adli para cezalarının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44235, Karar No: 2013/31755, Tarih: 03.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44235 E.  ,  2013/31755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş aktinin davalıca haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin 10000 metrekare üzerine kurulu bulunduğunu, bunun 2500 metrekaresinin bahçe ve otopark, 6000 metrekaresinin antrepo olduğunu, antrepoda 100 milyarlarca TL. değerinde emtia saklandığını, mesai saatleri içinde ve haricinde özel güvenlik görevlilerince hırsızlığa karşı korunduğunu, gene bu konuda bir önlem olarak mesai saatleri bitiminde hiç bir personelin şirket binası ve bahçesi içinde kalamayacağını, sadece yönetimden izin alınmak sureti ile şirketin merkez binasında kalınabileceğini, 10/10/2008 tarihinde tüm çalışanların mesai saati bitiminde saat 19:15'te hava karanlıkken şirket ortaklarından ...4'in duvardan atlayarak bahçeye giren bir şahıs gördüğünü, güvenlik görevlilerinin duruma müdahale ettiğini, söz konusu şahsın davacı olduğunun anlaşıldığını, buna servis bekleyen şirket personelinden ...'in ve ...'nın da şahitlik ettiğini, davacının amacının hırsızlık olmasının da mümkün bulunduğunu, son zamanlarda başka disiplinsiz, adeta güven sarsıcı davranışları ile şirkette huzursuzluk yaratmaya başladığını, çeşitli konularda en az 2 kere savunmasının alındığını, bu savunmaların inandırıcılıktan uzak bulunduğunu ama eski personel olduğundan düzelir umudu ile görmezden gelindiğini, son davranışının ise hoş görülemeyeceğini, işverenin davacıya olan güveninin tamamen sarsıldığını, bu nedenle davalının İş Kanunu'nun 25/2-e maddesi uyarınca iş aktini haklı nedenle feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş aktinin işveren tarafından İş Kanunu'nun 25/2-e md feshedildiği, davacının 10/10/2008 tarihinde mesai saatinin hemen sonrasında işyerindeki kuş yuvasını tamir etmek için işyerinin yan tarafındaki şantiyeden malzeme alarak bahçe duvarından atlayıp tekrar işyerine girdiğini görenlerin olması üzerine hakkında bu nedenle tutanak tutularak iş aktinin feshedildiği, davacının bu işyerinde 9 yıla yakın süre ile görev yaptığı, olay tarihinin Ekim ayı ortalarında mesai saatinin bitmesinden sonra saat 19:15 sıralarında havanın kararmaya başladığı esnada yaşandığı, davacının bahçeye girdiği yer ile ana giriş kapısı arasında 20-30 metre mesafe bulunduğunun şahit