muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/843, Karar No: 2023/1162, Tarih: 29.11.2023

40. Bununla birlikte ıslah ve beyan dilekçesinin dosyaya ibraz edilmesinden sonra İlk Derece Mahkemesince yapılan 10.03.2016 tarihli ön inceleme duruşmasında da taraf vekillerinin beyanları alındıktan sonra "Açılan davanın tapu iptali ve tescil davası olduğu, davacı tarafın inançlı işleme dayanarak dava açtığı daha sonra ıslah dilekçesi ile hileye dayanarak tapu iptalinin istendiği..." yönündeki belirlemeye yer verilmiştir.

41. Belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi ile düzenleme altına alınan ön inceleme duruşması; ön inceleme aşamasının yargılamanın başında bazı hususların çözümlenmesine imkân tanıması nedeniyle özel bir öneme sahiptir. Bu aşamanın başarısı, oturuma doğru şekilde hazırlanılarak, yapılması gereken işlemlerin mahkeme ve taraflarca doğru bir şekilde yerine getirilmesine bağlıdır. Mahkeme ön inceleme aşamasında; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler ve uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir, üçüncü fıkranın son cümlesinde de düzenlendiği üzere “…Tahkikat (m. 143) bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür,…”. O hâlde, uyuşmazlık çözümlenmişse bu tutanak bir sulh belgesiyken, uyuşmazlığın devam etmesi hâlinde ise bu belge adeta yargılamanın yolunu gösteren bir yol haritası niteliğindedir. Mahkeme, Kanun’un bu cümlesiyle davanın taraflarına; tutanakta yer almayan hususların tahkikatın konusu olamayacağı ve tahkikat aşamasında tereddüt edilen bir hâl oluştuğu takdirde neyin incelenip neyin incelenemeyeceği hususunun bu tutanak uyarınca belirleneceği yönünde söz vermiştir. Ön inceleme tutanağının bu önemi ve tarafları bağlaması sebebiyle altının oturumda hazır bulunanlarca imzalanması gerekmektedir.

42. Bu durumda davacı vekilince dosyaya ibraz edilen ıslah dilekçesi ve ekindeki beyan dilekçesi değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesince yapılan ön inceleme duruşmasında davanın hile hukuksal nedenine dayalı dava olarak nitelendirildiği hususu kuşkusuzdur.

43. Öte yandan 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin (a) fıkrasında bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin kararını kaldırıp dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verebileceği hâller düzenlenmiştir. Bu madde kapsamı dışında kalan durumlarda bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunda ileri sürülen sebeplerin doğru olduğuna kanaat getirirse bu durumda ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm kurar.

43. Öte yandan 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin (a) fıkrasında bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin kararını kaldırıp dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verebileceği hâller düzenlenmiştir. Bu madde kapsamı dışında kalan durumlarda bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunda ileri sürülen sebeplerin doğru olduğuna kanaat getirirse bu durumda ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm kurar.

44. Eldeki davada, İlk Derece Mahkemesince hile hukuksal nedenine dayalı olarak karar verilmesi üzerine davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan inceleme yapılmak suretiyle kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa Bölge Adliye Mahkemesince esastan inceleme yapılarak karar verildiği tarihte yürürlükte olan 353/1-a-6 bendinde yer alan "Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması." şeklindeki düzenleme son derece belirleyicidir. Bu düzenleme karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin dosyayı mahalline göndermemesi sebebiyle İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili gösterilen delillerin toplandığını, bu gösterilen deliller kapsamında değerlendirme yapılarak karar verildiğini kabul ettiği anlaşılmaktadır. Zira Bölge Adliye Mahkemesi taleplerin değerlendirilmediği kanaatinde olsaydı bu madde kapsamında dosyayı İlk Derece Mahkemesine iade etmesi gerekirdi. Sonuç itibariyle İlk Derece Mahkemesince yapılan hukuki nitelendirmenin Bölge Adliye Mahkemesince de kabul edildiğini söylemek mümkündür.

45. O hâlde, davacı vekilince açılan davanın maddi vakıalar da değerlendirilmek suretiyle hile hukuki sebebine dayalı tapu iptal ve tescil davası olarak ıslah edildiği anlaşılmakla öncelikle davanın 6098 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi gereğince hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığının belirlenmesi, süresinde açılmış ise hile hukuki nedenine göre tüm deliller değerlendirilerek temlikin hileli olup olmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmekte olup Bölge Adliye Mahkemesince hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

46. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; davasını tamamen ıslah eden davacının ıslah dilekçesi ekinde dosyaya ibraz ettiği beyan dilekçesindeki maddi vakıaların inançlı işlem hukuki sebebine ilişkin olduğu, hukuki sebebi ileri sürülen maddi vakıalar karşısında hâkimin belirleyeceği, İlk Derece Mahkemesince ön inceleme aşamasında yapılan hatalı hukuki nitelendirmenin bağlayıcı olmayacağı, davacının beyan dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların da inançlı işlem vakıasından öteye gitmediği bu nedenlerle direnme kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

47. Hâl böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmesi doğru olmadığından, hükmün Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

11.H.D. Bşk.

...

9.H.D. Bşk.

Doç. Dr. ...

1.H.D. Bşk.

...

5.H.D. Bşk.

...

Direnme Uygun Daireye

7.H.D. Bşk.

...

3.H.D. Bşk.

Direnme Uygun Daireye

("Karşı Oy")

Direnme Uygun Daireye

"K A R Ş I O Y"

Davacı dava dilekçesinde iddiasının dayanağı olan vakıaları (HMK 119/1-e), davalı da cevap dilekçesinde savunmasının dayanağı olan vakıaları (HMK129/1-e) gösterir. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK 25/1). Kanunla belirtilen durumlar dışında, hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz (HMK 25/2). Hâkim, Türk hukukunu resen uygular (HMK 33/1).

Bu hükümlerden de anlaşılacağı üzere dava vakıalar üzerinden yürür. Vakıaları bildirmek taraflara aittir. Hâkim uyuşmazlığın sınırlarını vakıalarla çizecek olup bu vakıalar dışına çıkarak ve yeni vakıaları kendiliğinden inceleyerek bir sonuca varıp karar veremez.

Hâkim Türk hukukunu resen uygularken de tarafların dayandığı iddia ve savunma sebepleri olan vakıaları ve esas almak durumundadır. Bu nedenle mahkemece tarafların gösterdiği hukuki sebep ile bağlı olmaksızın somut uyuşmazlığa uygun olan hukuki müessese ve ilgili kanun hükümleri belirlenerek uyuşmazlığın doğru hükümlere göre çözümlenmesi gerekir. HMK'nın 33 üncü maddedeki açık düzenleme karşısında tarafların, iddia ve savunmalarının dayanağı olarak farklı bir yasa kuralına dayanmış olmaları veya uyuşmazlığın hukuki sebebini oluşturan yasa kuralına dayanmamış olmaları tarafların lehine veya aleyhine sonuç doğurmaz ve bu konuda usuli kazanılmış hak doğduğundan da söz edilmez.

Usule ilişkin bu açıklamalardan sonra taraflar arasındaki uyuşmazlığın çüzümünde aldatma (hile) hukuki sebebinin mi yoksa inançlı işlem hukuki sebebinin mi uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerektiğinden bu hukuki müesseselerin esasları üzerinde de durmak gerekir.

Aldatma, bir kimseyi bir irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için, onda kasten yanlış bir kanaat uyandırma veya esasen mevcut olan yanlış kanaati koruma ya da sürdürme fiilidir (Eren Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 2017 sf: 414, Antalya Gökhan Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1. cilt sf:327).

Aldatma, bir kimseyi bir irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için, onda kasten yanlış bir kanaat uyandırma veya esasen mevcut olan yanlış kanaati koruma ya da sürdürme fiilidir (Eren Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 2017 sf: 414, Antalya Gökhan Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1. cilt sf:327).

Aldatma (hile) sonucu sözleşme yapılması da yanılma (hata) sonucu sözleşme yapılması niteliğinde ise de yanılmada kişi kendisinden kaynaklanan nedenlerle yanıldığı hâlde aldatmada karşı tarafın veya üçüncü kişinin davranışıyla yanılma vardır. Bu nedenle aldatmada yanılmadan değil yanıltılmadan söz etmek gerekir. Aldatma yani yanıltılma sözleşmenin tarafınca yapılmış olabileceği gibi sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişi tarafından da yapılmış olabilir.

Taraflardan biri, diğerinin aldatması sonucu bir sözleşme yapmışsa, yanılması esaslı olmasa bile, sözleşmeyle bağlı değildir (TBK 36/1). Üçüncü bir kişinin aldatması sonucu bir sözleşme yapan taraf ise sözleşmenin yapıldığı sırada karşı tarafın aldatmayı bilmesi veya bilecek durumda olması hâlinde, sözleşmeyle bağlı değildir (TBK 36/2). Aldatma sebebiyle sözleşme yapan taraf, aldatmayı öğrendiği andan başlayarak bir yıl içinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmez veya verdiği şeyi geri istemezse, sözleşmeyi onamış sayılır (TBK 39/1).

İnanç sözleşmesi ise kişinin bir hakkını belirli süre veya amaçla, inanılan bir kişiye devretmeyi öngördüğü sözleşme olup, bu sözleşme gereği yapılan temlik ve devirler de inançlı işlem olarak adlandırılır. İnançlı işlem ile taşınmazın iade edileceği konusunda kendisine güvenilen kimse, belirlenen süre geçtiği veya amaç gerçekleştiği hâlde taşınmazı devretmeye yanaşmaz ise taşınmazı devretmiş olan kişinin açacağı tapu iptali davası inançlı işlem hukuki sebebine dayalı olacaktır.

Uygulamada inançlı işleme dayalı uyuşmazlıklar, 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı (İBK) ile ilişkilendirilip, bu karar dayanak yapılmak suretiyle çözüme gidilmektedir. Bu kararda, eski hukuka göre mümkün ve geçerli olan muvazaa ve nam-ı müstear iddialarının, Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra taşınmaz mallar hakkında dinlenip dinlenemeyeceği tartışılmıştır.

Uygulamada inançlı işleme dayalı uyuşmazlıklar, 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı (İBK) ile ilişkilendirilip, bu karar dayanak yapılmak suretiyle çözüme gidilmektedir. Bu kararda, eski hukuka göre mümkün ve geçerli olan muvazaa ve nam-ı müstear iddialarının, Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra taşınmaz mallar hakkında dinlenip dinlenemeyeceği tartışılmıştır.

Anılan kararda; çeşitli sebep ve amaçlarla bir taşınmaz kaydına gerçek malik yerine başka bir nam ve bir sözleşmede akitlerden biri yerine üçüncü bir şahsın gösterilmesinin mümkün olduğu, bu gibi hâllerde vekilin kendi namına ve müvekkili hesabına yaptığı tasarruflarda olduğu gibi hukuki bir durum veya herhangi bir maksatla üçüncü şahıslardan gerçeği gizleme gayesi güdülebileceği, “kötüniyetli ve haksız gizlemeler” dışında, belirtilen olasılıklara göre açılacak bir davanın, gerçekten ya mevcut bir hakka dayanarak bir el değiştirme veya bir hakkın korunması niteliğini taşıyacağı, bu durumun da temsil ve vekâlet ilişkisinde mülkiyette halefiyet esası olarak kabul edilmiş bir husus olup, halefiyeti düzeltme amacıyla öncelikle mülkiyetin vekile aidiyeti düşünülse bile, temsil hükümlerine aykırı olduğundan bunun korunması ve devamına karar verilemiyeceği, zira TBK’nın 509 uncu maddesindeki “Vekilin, kendi adına ve vekâlet veren hesabına gördüğü işlerden ... üçüncü kişilerdeki alacağı, vekâlet verenin vekile karşı bütün borçlarını ifa ettiği anda, kendiliğinden vekâlet verene geçer.” hükmünün bu düşünceyi doğruladığı belirtilmiş; öte yandan, gerek taşınır gerek taşınmaz mallara ilişkin olsun, nam-ı müstear hadiselerinde mesele bir istihkak ve mülkiyet davası niteliğini geçemeyeceğinden, ne resmî senet ne de şekil meselesinin bahse konu olamıyacağına, meselenin akitte ve isimde muvazaayı kapsamına alan BK’nın 18 inci, TBK’nın 19 uncu maddesi kapsamında düşünülmesinin kanunun amacına uygun düşeceğine değinildikten sonra, sonuçta nam-ı müstear davalarının dinlenebilir ve yazılı delil ile isbatının mümkün olduğuna hükmolunmuştur.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin ortağı olduğu şirket hakkında Kozyatağı Vergi Dairesi tarafından düzenlenen ve tahakkuk ettirilen vergi cezalarına karşı vergi dairesinin müvekkili aleyhine davalar açtığını, bu süreçte şirket hakkındaki haksız tahakkuk işlemleri ve vergi cezaları sebebiyle mağduriyet yaşamamak için müvekkilinin taşınmazlardaki hisselerini ileride risk ortadan kalktığında bedelsiz olarak devrolmak üzere evliliğin resmî olarak devam ettiği 2008 yılında inançlı işlemle muvazaalı olarak davalıya devrettiğini, bu taşınmazların ilk edinme tarihinde tüm bedellerinin müvekkili tarafından ödenmesine rağmen tapuda davalı ile hisseleri yarı yarıya bölüştüklerini, evlilik birliği devam ederken dava konusu taşınmazlarla beraber muvazaalı olarak davalıya devredilen veya davalı adına doğrudan tescil edilen araçların tüm resmî, gayriresmî giderlerinin boşanmadan sonra bile dava tarihine kadar davacı tarafından ödendiğini, müvekkilinin boşanmadan sonra da davalının tüm kredi kartı borçlarını ödemeye devam ettiğini,davalının taşınmazları devraldığı tarihten sonra müvekkiline bu taşınmaz ve araçlarla ilgili satış yetkisi de dâhil malikin yapacağı tüm işlemleri yapmaya yetki veren çok kapsamlı vekâletnameler verdiğini, müvekkilinin vergi mahkemelerinde açtığı davaların bir çoğunun lehine sonuçlanması ve ekonomik riskleri de kalkmak üzere olduğundan davalıdan inançlı şekilde bedelsiz devrettiği taşınmazların devrini istemesi ile buna olumlu yanıt veren davalının daha sonra kötüniyetli olarak müvekkilinin vekâletnamelerle yaptığı bazı işlemlerin iptali için davalar açtığını, davalının müvekkilini vekâletten azletmesinin ve hakkında davalar açmasının nedeninin ise tarafların birlikteliklerinde sorun yaşaması, davalının başka bir kişiden kaynaklanan nedenler olduğunu, davalı ve dava dışı 3. kişi ile yapılan yazışmalar ile davalının müvekkilinden fiilen ayrılarak müvekkile devretmesi gereken taşınmazlara ve araçlara el koymak istediğinin anlaşıldığını, taraflar arasında muvazaalı şekilde inançlı işlemle devir gerçekleştiğini, muvazaa sebebiyle müvekkil tarafından yapılan devirlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek ... ilçesinde bulunan 13 No.lu bağımsız bölüm ile Kadıköy ilçesinde bulunan 10 No.lu bağımsız bölümde davalı adına kayıtlı 1/2 hisselerin iptal edilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 21.12.2015 tarihli dilekçesiyle; 6100 sayılı HMK’nın 176 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği talep neticesi aynı kalmak suretiyle davanın hukuki sebebini hileye dayandırmak suretiyle ıslah ettiklerini belirtmiş ve beyan dilekçesinde müvekkilinin normal şartlarda yapmayacağı devirleri davalı eşinin yarattığı korkular, endişeler ve üzerinde oluşturduğu baskıların etkisiyle yaptığını, davalının sözde malvarlığının korunması amacıyla müvekkilini kandırıp, anlaşmalı boşanmayı sağladıktan sonra da aynı şekilde evlilik bağının süreceği vaadiyle müvekkilini kandırdığını, gayrimeşru ilişkisinin ortaya çıkması ve kötüniyetli azillerin yapılması sonucu müvekkilinin eşi tarafından kandırıldığını fark ettiği, müvekkilinin dava dışı üçüncü kişiden eşinin kendisini aldattığını, tek amacının müvekkilinin tüm malvarlığına el koymak olduğunu öğrendiğini belirtmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davanın inançlı işlem hukuki sebebine dayalı olduğunu açıkça belirtmiş ise de bu belirtme önemli olmayıp davanın hangi hukuki sebebe göre inceleneceğini dayanılan vakıalara göre hâkim belirleyecektir. Dayanılan vakıalara göre de değerlendirildiğinde taşınmazın iade edileceği konusunda kendisine güvenilen kimsenin, belirlenen süre geçtiği veya amaç gerçekleştiği hâlde taşınmazı devretmeye yanaşmaması vakıasına dayanılarak dava açıldığı için davanın inançlı işlem hukuki sebebine göre incelenmesi gerektiği de açıkça anlaşılmaktadır.

Davacı taraf ıslah dilekçesiyle davanın hukuki sebebini hileye dayandırmak suretiyle ıslah ettiklerini belirtmiş ise de hukuki sebebi değiştirmek ıslahın konusu olabilecek hususlardan değildir. Taraf hukuki sebebin farklı olduğunu belirterek beyanda bulunsa bile doğru hukuki sebebi dayanılan vakıalara göre hâkim belirleyeceği için bu beyanın bir önemi de bulunmamaktadır.

Davacının ıslah dilekçesinde dayandığı vakıalar dava dilekçesinde dayanılan vakıalardan farklı olmadığından davanın inançlı işlem hukuki sebebi yerine irade bozukluğu olan aldatma (hile) hukuki sebebine göre inceleme yapılması koşulları bulunmamaktadır. Davacı ıslah dilekçesinde davalının vergi cezalarını ileri sürerek sözde malvarlığının korunması amacıyla müvekkilini kandırdığından söz etmiş ve sonrasındaki süreçte yaşanan gelişmelerden dolayı davalının tek amacının müvekkilinin tüm malvarlığına el koymak olduğunu öğrendiğini belirtmiş ise de burada sözü edilen kandırılma da inançlı işlemin varlığına ilişkin bir açıklama niteliğinde olup tapuda görünen satış işleminin yapılmasına esas bir aldatıcı davranış (hile) olarak ileri sürülmüş değildir. O nedenle davacı hileye dayanarak hukuki sebebi değiştirdiğini beyan etse de taşınmazın geri verilmek üzere devir yapıldığı iddiasından vazgeçmediğinden ıslah dilekçesinin kapsamı da davanın inançlı işlem yerine hile hukuki sebebine göre incelenmesi gerekliliğini ortaya çıkarmamıştır.

İnançlı işlem yazılı delille, bulunmaması hâlinde yemin delili ile ispatlanabilir iken hile iddiasında tanık ve diğer takdiri delillerle de ispat mümkündür. Davacı taşınmazın geri verilmek üzre devredildiğini ancak kesin delillerle ispatlayabilecek iken bu kez aynı iddiasını kendisinine taşınmazın iade edileceği konusunda aldatılması nedeniyle devir yaptığını ileri sürdü diye tanık dinlenmesinin mümkün olabileceği gibi bir sonuca varılması ispat kurallarıyla da bağdaşmaz. Tanık dinlenmesini mümkün kılan bir hileden söz etmek için geri verme konusunda yaratılan güvene ilişkin bir hileden değil tapuda görünen ve muvazaa bulunduğu ileri sürülmeyen bir işlemin yapılmasına neden olacak bir hileden söz edilmiş olması gerekmektedir. Bu yönüyle düşünüldüğünde de davanın tanık veya diğer takdiri delillerle ispatı mümkün kılan hileye dayalı olmayıp yazılı veya diğer kesin delillerle ispatı mümkün olan inançlı işleme dayalı olduğu da açıktır.

Bölge adliye mahkemesince inançlı işlem hukuki sebebine göre inceleme yapılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi ve kararın hile hukuki sebebine göre incelenmesi gerektiğine değinen bozma kararı üzerine de önceki hükümde direnilmesi yukarıda yer verilen açıklamalara uygun bir gerekçe ve sonuç içermektedir.

Tüm bu nedenlerle davanın inançlı işlem hukuki sebebine göre incelenmesi gerektiği yönünden direnme kararı verilmesi uygun bulunarak bu kapsamda işin esası değerlendirilerek temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın özel daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, özel daire kararı gibi bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3032, Karar No: 2017/3934, Tarih: 15.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3032 E.  ,  2017/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 200 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak

davacıya verilmesine, davalı vekilinin temyiz talebinin

reddine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2015 tarih ve 2015/51-2015/148 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3539, Karar No: 2010/9428, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3539 E.  ,  2010/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.