muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4314, Karar No: 2025/2914, Tarih: 21.05.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm deliller toplanıp tanıklar dinlendikten sonra Adli Tıp Kurumundan alınan 17.06.2022 tarihli raporda, ''...her normal doğum ve sezaryen operasyonu sonrası meydana gelebileceği, herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, yapılan muayene ve tetkikler ile bu durumun tespit edilerek küretaj operasyonu yapılmasının komplikasyon yönetimi açısından tıbben uygun olduğu...''nun belirtildiği, davacı vekilinin itirazları üzerine dosyanın tevdi edildiği Üniversite Hastanesinde görevli Kadın ve Doğum Hastalıkları konusunda uzman öğretim üyesi bilirkişi heyetinden alınan raporda ise; ''...Doğum sonrası dönemde kişide geliştiği anlaşılan plasenta retansiyonunun normal spontan vajinal doğumlardan sonra görülen bir komplikasyon olduğu, yapılan muayene ve tetkikler ile bu durumun tespit edildiği, önerilen küretaj operasyonu yapılmasının uygun tıbbi yaklaşım olduğu, rahim kavitesinin temizlenmesi amacıyla genel anestezi eşliğinde yapılan küretaj işleminde gerçekleşen uterin perforasyonun bu işleme bağlı bir komplikasyon olduğu, her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebileceği, oluşan komplikasyonun yönetiminin tıbben uygun olduğu,.. yönünde değerlendirmede bulunulduğu, bu şekliyle alınan her iki tıbbi bilirkişi raporunda davacıya uygulanan işlemlerin tıp bilimi gereklerine uygun olduğu, ortaya çıkan sonucun komplikasyon olarak değerlendirildiği ve komplikasyon yönetiminin de doğru yönetildiğinden davalı şirketin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince alınan Adli Tıp Kurulu Raporu ile 3 kişilik Üniversitede görevli akademisyen bilirkişi heyetinden alınan kök ve ek raporunun birbirini teyit ettiği, rahimiçi sistem takılması sırasında perforasyonun her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebilecek bir komplikasyon olarak değerlendirildiği, raporların denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu ve kusur olarak değerlendirilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesinin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; her iki bilirkişi heyetinin meslektaşlarını koruduğunu, hiç bir hastalığı olmayan, tamamen sağlıklı bir gebelik süreci geçiren müvekkilinin bir anda rahminin yırtılması açıklanmaya muhtaç bir durum olduğunu, sorumluluğun makineye yüklenip, insan faktörünün gözardı edilemeyeceğini, makinelerin de insan yapımı olduğunu, onu kullanan da ehil ya da ehil olmayan insan olduğunu, bu sebeple hem modern teknolojilerin gerisinde kalan ve sağlık için risk teşkil eden bir makinenin kullanılmasının davalı hastanenin kusuru olarak gördüklerini, hem de bir an için makinenin işlevselliği operasyon için uygun olsa bile onu kullanan kişi ehil olmadığından bu türden sonucun meydana geldiğini, bilirkişi heyet raporunu kabul etmediklerini, tarafsız ve bağımsız bir kurumdan rapor alınmasını talep etmelerine rağmen Derece Mahkemelerince bu taleplerinin dikkate alınmadığını, Derece Mahkemelerinin kabul ve değerlendirmelerinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ayıplı hizmetten doğan hekim hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ve alanında uzman doktorlardan oluşan bilirkişi heyet kurulu raporlarında doğum sonrası dönemde davacıda gelişen plasenta retansiyonunun normal spontan vajinal doğumlardan sonra görülen bir komplikasyon olduğu, yapılan muayene ve tetkikler ile bu durumun tespit edildiği, önerilen küretaj operasyonu yapılmasının uygun tıbbi yaklaşım olduğu, rahim kavitesinin temizlenmesi amacıyla genel anestezi eşliğinde yapılan küretaj işleminde gerçekleşen uterin perforasyonun bu işleme bağlı bir komplikasyon olduğu, her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebileceği, oluşan komplikasyonun yönetiminin tıbben uygun olduğunun bildirildiği, bilirkişi raporlarının Yargıtay, taraf ve Mahkeme denetimine açık, denetlenebilir olduğu, ayrıca dava dilekçesinde davacının yazılı onamının alınmadığına ilişkin bir iddiasının bulunmadığının da anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8445, Karar No: 2023/3936, Tarih: 12.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/8445 E.  ,  2023/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3991 E., 2022/814 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet-Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/390 Esas, 2019/174 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL dan paraya çevrilerek, sanıkların 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; karar verilmiştir.

2. Söz konusu kararın sanıklar ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarih, 2019/3991 E., 2022/814 K. sayılı kararı ile istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ...'ın olayda kusuru bulunmadığından BERAATİNE, sanık ...'ın ise taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL dan paraya çevrilerek, sanığın 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.10.2022 tarihli hükmün Esastan Reddi ile Onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri ;

1.Beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanık ...'in tali kusurlu olduğuna ilişkin raporun hükme esas alınması gerektiğine,

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.10.2022 tarihli hükmün Esastan Reddi ile Onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri ;

1.Beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanık ...'in tali kusurlu olduğuna ilişkin raporun hükme esas alınması gerektiğine,

2.Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesinin ve sürücü belgesinin alınmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1."...Olay tarihinde sanık ...'ın yönetiminde bulunan otobüsle Ankara-İstanbul iskametinde yol kat ettiği sırada Hurdacılar mevkiine geldiğinde önce, sanık ... yönetimindeki çekiciye bağlı tankere, daha sonra da otomobile çarparak yaralamalı kazaya sebebiyet verdiği, olayda yaralanan katılan ...'ın yaşamsal tehlike geçirip beşinci derece kemik kırığına, katılan ...'in dördüncü derece kemik kırığına, katılan ... 'ün birinci derece kemik kırığına, katılanlar ... ve ...'in hafif şekilde yaralanmalarına neden olduğu, bilirkişi raporuna göre bu olayda sanık ...'ın asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın da tali kusurlu olduğu, uzlaştırma bürosunda tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmış, sanıklara isnat edilen taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunun dosya içeriği itibariyle sübuta erdiği anlaşılmıştır..." şeklindedir.

2.Kaza Tespit Tutanağında, yolcu otobüsü sürücüsü olan ...'ın, saat 23:06 sıralarında, hız limitinin 120 km/s olduğu meskun mahal dışında, dört şeritli ve aydınlatması olan çevre yolunda, sağdan ikinci şeritte seyir halinde iken; önünde aynı şeritte seyreden sanık ... idaresindeki su tankerine arkadan çarptığı, çarpmanın etkisi ile boş su tankerinin yan yattığı, sanık ...'un sola savrularak sol şeritte seyretmekte olan otomobile çarparak durduğu olayda; sanık sürücü ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 56/1-c (Önlerinde giden araçları güvenli ve yeterli mesafeden izlememek, yakın takip) maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile tamamen kusurlu olduğu yönünde görüş vermiştir.

3.20/03/2017 tarihli soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda ise; "... takograf incelemesinde 23.04 sıralarında aracın yeniden hareket ettiği 23.05 sıralarında aracın hızının 65 km'ye çıktığı 23.06 sıralarında aracın hızının 0 km'ye düştüğü çekicinin 23.05 sıralarında 65 km'ye ulaşan hızının yaklaşık 1 dakika sonra 0 km'ye düştüğü ancak bekleme yaptığına durduğuna dair yatay çizginin görülmediği bu durumun çekicinin durmaya yakın minimal hıza düştüğü esnada kazanın meydana geldiği ve sanık sürücü ...'ın asli olarak 6/8 oranında kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'ın 2/8 oranında kusurlu olduğu,.." belirtilmiştir.

4.Hazırlık soruşturması aşamasında taraflar arasında uzlaştırma prosedürünün uygulandığı ve tarafların uzlaşamadığı görülmüştür.

5.Müştekiler sanıklardan şikayetçi olmuşlar ve davaya katılmalarına karar verilmiştir.

4.Hazırlık soruşturması aşamasında taraflar arasında uzlaştırma prosedürünün uygulandığı ve tarafların uzlaşamadığı görülmüştür.

5.Müştekiler sanıklardan şikayetçi olmuşlar ve davaya katılmalarına karar verilmiştir.

6.Ankara Adli Tıp kurumu Şube Müdürlüğünden alınan raporlarda; katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ...'in kemik kırığına neden olacak ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarını 4 (dört) ağır derecede etkiyecek şekilde, katılan ... 'ün kemik kırığına neden olacak ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarını 1 (bir) hafif derecede etkiyecek şekilde, katılan ...'ın kemik kırığına neden olacak ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarını 5 (beş) ağır derecede etkiyecek şekilde yaralandıkları tespit edilmiştir.

7.Sanık Sanık ...'ın talimatla alınan savunmasında, "...benim aracımda yolcu olarak bulunan şahıslar sürekli olarak benden oyun havası çalmamı istiyorlardı, kendileri de otobüsün içerisinde oynuyorlardı, bu şekilde dikkatimi dağıtmışlardı, kaldı ki önümdeki ... sürücüsü olan diğer sanık otobanda en sağ şeritten geri geri geliyordu, söz konusu su tankerinin baş tarafı en sağ şeritteydi, arka kesimi ise orta şeritteydi, yarı lambaları yanmıyordu, ben de orta şeritten geliyordum, sol taraftan da başka bir ... geldiği için sol tarafa da kaçamadım, dolayısıyla olayda kusurum varsa bile tamamen kusurlu olmadığımı düşünüyorum, karşı tarafın da kusuru vardır, bu nedenle raporu kabul etmiyorum, lehe olan hükümlerin uygulanmasını ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ederim..." şeklinde savunmada bulunmuştur.

8.Sanık sürücü ... ifadesinde:"...Sevk ve idaremdeki ... ile çevre yolunda seyir halindeyken arkamdan plakasını polis merkezinde öğrendiğim otobüs benim aracımın arka kısmımdan çarptı "şeklinde belirtmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

1. "....Dairemizce yapılan incelemede;

1-Sanıkların olayda kusurlu olup olmadıkları ile kusur oranlarının tartışılması amacıyla,

2-Sanıklardan...'un olayda asli, diğer sanık ...'ın tali kusurlu kabul edilmesine karşın, her iki sanığa da aynı cezanın hükmolunması husus usul ve Yasaya aykırı görüldüğünden,

Duruşma açılmasına karar verilmiştir.

Dairemizce alınan Ankara ATK Trafik İhtisas Dairesinin 18/03/2021 tarihli raporunda;

"A) Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otobüsü ile yola gereken dikkatini verip ilerisinde seyir halinde olan ... ile güvenli takip mesafesini koruyarak müteyakkız bir şekilde seyretmesi gerekirken bu hususlara riayet etmediği mevzu bahis ... ile takip mesafesini korumayıp tehlikeli bir şekilde yaklaşarak ön ilerisinde seyir halinde olan çekicinin arkasına çarptığı, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde ... kullanarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketleri ile gerçekleşen kazada asli kusurlu,

B)Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki çekici ile seyir halinde olduğu esnada gerisinden gelen aracın kendi aracına arkadan çarpması ile gerçekleşen kazada atfıkabil bir kusur bulunmadığının " rapor edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otobüsü ile seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde yola gereken dikkatini verip ilerisinde seyir halinde olan ... ile güvenli takip mesafesini koruyarak ön ilerisinde seyir halinde olan ...'ın sevk ve idaresindeki çekiciye arkadan çarptığı, olayda, sanık ...'ın üçü nitelikli, ikisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde toplam beş kişinin yaralanmasından sorumlu olduğu, dosya kapsamı ve oluşa uygun kabul edilen ATK Ankara Trafik İhtisas Dairesinin raporuna göre sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilmiş; suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı ile sanığın kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile sanık hakkında TCK'nın 89/4.maddesinde belirtilen temel cezadan uzaklaşılarak tayin edilmiştir..." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin sanık ... hakkında verdiği Beraat kararında ve sanık ... hakkında verdiği mahkumiyet kararında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin kusur raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla; asli ve tam kusurlu olan sanık ...'un üç kişinin nitelikli, 2 kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli, 2019/3991 Esas, 2022/814 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5408, Karar No: 2013/10704, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5408 E.  ,  2013/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın babası olan temyiz dışı ...’in, emlakçılık yapan müşteki aracılığıyla bir ev kiraladığı, ...’in ev kirası ödememesi üzerine müştekinin kendisini uyardığı, ...’in de, ev sahibiyle görüşerek paranın daha sonraki bir tarihte verilmesi hususunda anlaştığı, daha sonra ...’in oğlu olan sanığı gören müştekinin, sanıkla ev sahibi bir kez daha telefonda görüştürdüğü, sanığın bu telefon görüşmesini, babasına anlattığı, bu kez sanık, babası ..., Kardeşi ... ... ve yeğeni ... ... ...’nin birlikte müştekinin işyerine gittikleri, müştekinin kira parasını ve alacağını istediği, sanığın babası ...’in parayı vermeyeceğini söylediği, daha sonra sanık ...’ın işyerindeki çiçek vazosunu müştekiye fırlattığı, hepsinin birlikte müştekiye saldırarak basit tıbbi müdahale ile giderebilecek şekilde yaraladıkları, işyerindeki vazo, televizyon kumandası, hesap makinesi ve diğer eşyalara zarar verdikleri, böylece sanığın mala zarar verme ve basit kasten yaralama suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Müştekinin hazırlık aşamasında, kafasına vazo fırlatan kişinin, temyiz dışı sanık ...’in en büyük oğlu olduğunu, yargılama aşamasında ise, vazoyu fırlatanın küçük oğlu olan ve huzurda bulunan temyiz dışı ... ... olduğunu belirttiği, bu iki ifade arasındaki çelişkinin giderilmediği, tanık ... ise, vazoyu fırlatan kişinin yine ... ... olduğunu, hepsinin birlikte müştekiye vurup etrafı dağıttıklarını belirttiği, sanığın, suçlamaları kabul etmeyerek, müştekinin kendilerine sopayla saldırması üzerine elinden sopayı aldığını ve babasının isteği üzerine işyerini bu aşamadan sonra terk etiğini belirttiği, mahkeme kararında ise, sanığın vazoyu kırarak mala zarar verme suçunu, müştekiye saldırarak da basit kasten yaralama suçunu işlediğini belirttiği dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, müşteki ve tanık ile sanığın mahkemede yüzleştirilerek, suça karışanlardan birinin sanık olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, bu mümkün olmadığı takdirde, sanığın teşhise elverişli, önden, yandan, oturarak ve ayakta yeni çekilmiş fotoğraflarının temin edilerek kesin teşhisin sağlanması, müştekinin yeniden ayrıntılı olarak ifadesinin alınarak, ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, kendisine vuranlar arasında sanık olup olmadığı, vazoyu atan ve diğer eşyalara zarar veren kişilerin kim olduğunun açık bir şekilde yeniden sorulması, tanığın yeniden beyanının alınarak sanığın ne şekilde suçlara iştirak ettiğini sorulması, işyerine gelenlerden birinin ... ... ... olduğu belirtilmekle, bu kişinin de sanığın eylemleriyle ilgili ifadesinin alınması, sanığın yaralama ve mala zarar verme suçlarına iştirakinin bulunup bulunmadığının çelişkiler de giderilerek kesin olarak belirlenmesinden sonra, toplanan tüm delillerin de birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükmolunması,

2-Anayasının 141, 5271 sayılı CMUK’nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 308/7.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olunması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, iddia, savunma, müşteki, sanık ve tanık beyanları ve diğer delillerin tamamının yazılması, mevcut delilerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, özellikle temyiz dışı sanıkların beyanına neden itibar edilmediğinin belirtilmesi, ulaşılan

kanaat ve delillerle sonuç arasına bağ kurulması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

3-Kabule göre de; sabıkasız olan sanık hakkında 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

kanaat ve delillerle sonuç arasına bağ kurulması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

3-Kabule göre de; sabıkasız olan sanık hakkında 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

4-5271 Sayılı CMK’nın 326/2.maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sebebiyet verilen yargılama giderlerinden sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8317, Karar No: 2010/8788, Tarih: 26.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8317 E.  ,  2010/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sırasında; Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2010 gün 2010/3 E. 2010/58 K. sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/234 Esas sayılı dava dosyası ile Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/3 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.