muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/549, Karar No: 2024/776, Tarih: 22.02.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı avukatlara limit fazlası ödeme yapıldığı iddiasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) "Bekletici sorun" başlığı altında düzenlenen 165 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu edilen idari işlemin kişiye özgü nitelikte bulunması durumunda, iptal kararının sonuçlarından sadece davanın tarafı yararlanabileceği, kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığının anlaşılmasına göre, davalıların tüm, davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı tarafın bozma ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebinin incelenmesinde;

Yargıtay aşamasında duruşmalı yapılan temyiz istemi sonucunda haklı çıkan ve duruşmaya katılan taraf yararına duruşma vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Buna göre; Dairemizin bozma ilamının sonuç kısmında, Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine gerekirken, yazılı şekilde lehine bozulan tüm davalılara vekalet ücreti verilmesi maddi hata niteliğinde bulunduğundan düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalıların tüm, davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin REDDİNE,

2. Dairemizin 06.12.2022 tarihli ve 2022/3522 Esas, 2022/9203 Karar sayılı bozma ilamının sonuç kısmında yer alan, “8.400'er TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp hüküm lehlerine bozulan davalılara verilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “ 8.400'er TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine”cümlesinin yazılması suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine ve hükmün bozma ilamında açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı para cezası ile bakiye karar düzelme harcının karar düzeltme isteyenlere yükletilmesine,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3786, Karar No: 2014/8687, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3786 E.  ,  2014/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4264, Karar No: 2012/18371, Tarih: 30.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/4264 E.  ,  2012/18371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüze karşı 03.03.2009 günü verilen hükme karşı yasal süresinden sonra 12.03.2009 tarihinde temyiz başvurusunda bulunan sanık ... Karadavut savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6302, Karar No: 2014/7422, Tarih: 06.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6302 E.  ,  2014/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. İŞ MAHKEMESİ (BEYOĞLU 1.İŞ)

TARİHİ : 05/04/2011

NUMARASI : 2009/2-2011/209

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi, davalı şirkete ait işyerlerinde 20/05/2006 ile 06/12/2008 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından feshedildiğini, fesih nedeni olarak işyerinde pastane kısım şefi olan S. Ö. ile kavga niteliğindeki tartışmanın gösterildiğini ve 22/12/2008 tarihinde işine son verdirildiğini, S. Ö. isimli personel arasında geçen tartışmanın her işyerinde yaşanabilecek tarzda bir olay olduğunu, yaşanan bu olayın işverene zarar verecek, işyerinin huzurunu bozacak bir hal almadığını, otel müşterilerince görülmediğini, duyulmadığını, olayla ilgili savunmasının alınmadığını, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığını beyan ederek, kıdem, ihbar tazminatlarıyla genel tatil ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının işyerinde S. Ö. isimli başka bir işçiyle 06/12/2008 tarihinde önce küfürleştiğini, daha sonra bıçakla üzerine yürüyerek fiili saldırıda bulunarak kavga ettiğini, olayla ilgili tanıkların ifadelerinin alındığını, tutanakların düzenlendiğini, davacının savunmasının alınarak aynı gün iş sözleşmesine haklı nedenle son verildiği, ücretlerin resmi belgelerle ödendiğini, çifte kayıt tutulduğu iddiasının mesnetsiz olduğunu beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdin haksız yere feshedildiği, davacı ile diğer çalışan arasında geçen olayın davacının iş akdini feshetmeyi gerektirecek nitelikte olmadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, diğer alacak talebinin yerinde olmadığı takdir ve kanaatine varılmış ve tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere ve özellikle tanık R.. E..’in de imzasını taşıyan 06.12.2013 tarihli tutanak içeriğine göre, davacı ile diğer bir işçi işle ilgili bir konuda tartışmışlar ve davacı işçinin elindeki bıçağı sallaması üzerine diğer işçi de korkutmak maksadıyla orada olan bir bıçağı almış ve tartışmaya devam etmiştir. Tutanak içeriğine göre tanık R.. E.. tarafından diğer işçinin elinden bıçak alınmış ve olay yerinden uzaklaştırılmıştır. Aynı tarihli başka tutanaklarda da her iki işçinin ellerine bıçak alarak ve bıçağı birbirlerine karşı yönelterek tartıştıkları açıklanmıştır.

Bu durumda, davacı işçinin işyerinde gerçekleşen tartışmada bıçak alarak diğer işçi ile karşılıklı tartıştıkları işyerinde usulünce tutulan tutanaklar içeriği ve tanık beyanları ile sabit olmuştur. Olayın otel işyerinin mutfak bölümünde yaşanması ve müşterilerin de bu olayı görmemesi sonuca etkili değildir.

Davalı işverence yasal süresi içinde yapılan fesih 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II d bendi uyarınca haklı nedene dayanmaktadır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2693, Karar No: 2015/3036, Tarih: 29.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2693 E.  ,  2015/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin kendisine ait aracı sanığın çalıştığı otoparka bıraktığı, sanığın da izinsiz aracı kullanırken arıza yaptığı iddia edilen olayda, hizmet ilişkisi sebebiyle iade edilmek üzere teslim edilen aracın tasarruf amacı dışında kullanıldığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", 83 GÜN ve "1660 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", 4 GÜN ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/5072, Karar No: 2016/7675, Tarih: 10.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5072 E.  ,  2016/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ..., ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairenin bozma ilamında, dava konusu taşınmazın üzerinde dört adet dükkan ile normal katlarında üçer daire olmak üzere toplam on bağımsız bölümden oluşan kargir yapı mevcut olduğu, paydaş ve bağımsız bölümlerin sayısı itibariyle her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düştüğü, taşınmaz üzerindeki yapının Kat Mülkiyeti Yasasının 50/2. maddesi hükmüne uygun nitelikte olduğu belirtilerek, mahkemece Kat Mülkiyeti Yasasının 12. maddesinde sayılan işlemlerin ve belgelerin tamamlattırılması için kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen davalı tarafa yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz yerine getirildiği takdirde de; dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıda her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiili taksime göre, taksim yoksa çekilecek kura ile önce her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülendikten sonra gerekiyorsa değer farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi, yönetim planı gibi belgeleri paydaşların (tanınan süreye rağmen) imzalamaktan kaçınması halinde bunların imzalanmış sayılması suretiyle tahkikatın ikmal edilmesinden sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesine; belirtilen koşulların oluşmaması halinde ancak, satışa karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre, bozma ilamında değinilen tüm hususlar dikkate alınarak, aynen taksim talep eden tarafa Kat Mülkiyeti Yasasının 12. maddesi gereğince tamamlanması gereken her bir belge ve yapılması gereken her bir işlemi açıkça gösterir şekilde, bir aydan az olmamak üzere makul süreler ve yetki vermek suretiyle kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesi koşullarının oluşturulmasına imkan sağlanması, mümkün olmadığı takdirde satışa karar verilmesi gerekirken bu hususlar yerine getirilmeden, özellikle davalı tarafa gerekli açıklamaları içeren yeterli süre verilmeden, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

....

....

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14378, Karar No: 2024/3465, Tarih: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14378 E.  ,  2024/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1385 E., 2021/3159 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama ve bu suça yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin ve sanık ... ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/138 Esas, 2020/275 Karar sayılı kararları ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1385 Esas, 2021/3159 Karar sayılı kararları ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının (sanık ... ... aleyhine), sanık ... ... müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralamaya yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetleri; sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, sanığın yaralama kastının bulunmadığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması aksi halde taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde katılanın yanında kardeşi inceleme dışı Muhammed ile birlikte otomobille seyir halinde olduğu sırada, sanık ... ile arkadaşı inceleme dışı ...'in de suç mahallinde bulunan oto yıkamacının önünde yol emniyet şeridinde sohbet etmekte oldukları, ayrıca sanık ...'ın kızı ... ile damadı ...'in de oto yıkamacıda oldukları, katılan ...'in buradan otomobille geçerken aracının sağ dikiz aynasının sanık ... ve ...'e çarpması neticesinde ...'in yere düştüğü, bunu fark eden ve bir müddet ilerledikten sonra aracı durduran katılan ile kardeşi Muhammed'in araçtan inip olay yerine yürüyerek gelmeleri üzerine sanık ...'ın katılan ...'e hakaret içeren sözler sarf ederek kendilerine araçla çarpmasına tepki gösterdiği, katılan ...'in ise üzerinde bulunan ruhsatlı silahını çekerek sanık ...'a doğrultup tehdit ve hakaret niteliğinde sözler söylediği, araya giren sanık ...'ın kızı ...'a da katılanın silahını tehdit amaçlı doğrulttuğu, sanık ...'ın katılana yumruk attığı, sanık ...'ın oğlu olan sanık ...'ın ise babasına araçla çarptıklarını haber alıp aracıyla yanında annesi Gülay ve ...'in oğlu ... ile birlikte olay yerine geldiği, katılanın elindeki silahı babasına ve ablasına doğrulttuğunu görmesi üzerine elinde av tüfeği ile aracından inerek yanlarına geldiği, her iki taraf arasında çıkan kavgada sanık ...'ın oğlu olan sanık ...'a "vur şunu oğlum" dediği, sanık ...'ın da katılanın bacağına ateş ederek katılanı diz altı bölgesinden hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede kırık oluşturacak ve sağ bacağına diz altı ampütasyon nedeniyle organlardan birinin (sağ alt ekstremite) işlevini yitirecek nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

a) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın sanık ...'ın elinde av tüfeği olduğu sırada suç işlemeye teşvik ettiği ve onun suç kararını kuvvetlendirdiği, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi kapsamında suça yardım niteliğinde olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının ve haksız tahrikin niteliği ile ulaştığı boyut dikkate alındığında indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına

karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda sanıkların av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanıklar tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hem ağır (6.) derecede kemik kırığı, hem hayati tehlike ve hem de organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan katılanın olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın ise bu suça yardım suçundan cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama ve bu suça yardım suçlarından cezalandırılmaları, hukuka aykırı bulunmuştur.

c) Sanık ...'in adlî sicil kaydında bulunan ve daha ağır cezayı içerip 03.07.2008 tarihinde kesinleşen, 19.04.2021 tarihinde yerine getirilen Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.08.2007 tarihli ve 2007/77 Esas, 2007/399 Karar sayılı ilâmı ile nitelikli hırsızlık suçundan 4 yıl 12 ay hapis cezasına dair mahkûmiyeti tekerrüre esas olduğu halde sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. ve 58/7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2-b) ve (2-c) numaralı paragraflarda açıklanan suç vasfına ve tekerrüre ilişkin nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1385 Esas, 2021/3159 Karar sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.