muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8488, Karar No: 2012/13903, Tarih: 25.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8488 E.  ,  2012/13903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken zaruret olmadıkça aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Somut emsal olarak alınan satış, değerlendirme tarihinden yaklaşık 30 yıl öncesine ilişkin olduğundan bu satışın emsal olarak alınması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, aynı bölgede dava konusu taşınmazlara benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/672, Karar No: 2016/3981, Tarih: 04.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/672 E.  ,  2016/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kooperatif hakkında yanlış bilgi vermek, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat (CMK'nın 223/2-e maddesi)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 20/01/2007, 16/05/2010 tarihleri arasında kooperatif yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı, aynı kooperatifin yönetim kurulu başkanı hakkında ....Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, sanığın eyleme doğrudan katıldığına dair delil olmamasına rağmen konumu gereği usülsüz işlemin tespiti ve önlenmesi konusunda görevini gereği gibi yerine getirmeyerek ihmal ettiği, görev süresi içerisinde yapılan genel kurul toplantılarında sunmuş oldukları faaliyet raporlarında ve açıklamalarında kooperatifin borçları, icra takipleri, SGK ve Vergi Dairesine olan borçlar ve taşeron firmaya yapılan ödemeler konusunda yanlış bilgi verildiği, bütçe dışı harcamalara yer verilmesine rağmen bununla ilgili genel kurulun, bilgilendirilmediği, ortakların ödemeleri ile ilgili resmi tespitlerin yapılmadığı, sunulan faaliyet raporunun kabul görmeyerek ibra edilmedikleri, genel kurulun yanlış bilgilendirildiği, sanığın bu suretle kooperatif hakkında yanlış bilgi verme, görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Temyiz incelemesine konu dosya ile aynı eylemler nedeniyle ve aynı dönemlerde kooperatifin diğer yönetim ve denetim kurul üyeleri ...., ...., ...., .... ve.... hakkında kooperatif hakkında yanlış bilgi vermek suçundan açılan ....2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/244 Esas sayılı dava dosyası; yine kooperatifin diğer yönetim kurulu üyeleri ...., .... ....hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan ....1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/244 Esas sayılı dava dosyası ve 2007 - 2011 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanı olan .... hakkında, zimmet suçundan açılan ....1 Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/121 Esas sayılı dava dosyası arasında CMK'nın 8 ve devamı maddeleri gereğince irtibat olduğunun ve birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan dava dosyalarının mahkemelerinden sorularak sonuçlanmış ise dosyaların onaylı suretlerinin getirtilip Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde dosyaya konulması, sonuçlanmamış ise dosyaların birleştirilmesi yoluna gidilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/17, Karar No: 2005/33, Tarih: 22.03.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4-17 E., 2005/33 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4-17 E., 2005/33 K.**

**- GEREKÇENİN DOYURUCU OLMASI

- SORUŞTURMANIN GENİŞLETİLMESİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 285 ]

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan sanık Özgür Ş.....'nın TCY'nın 285. maddesinin 2 ve son fıkraları uyarınca 8 ay hapis cezasıyla

cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2002 gün ve 916-125 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 4.Ceza Dairesince 17.11.2003 gün ve 27472-11464 sayı ile;

"Yağma suçundan dolayı yakınan hakkında dava açılıp kanıt yetersizliğinden beraat kararı verilmesi karşısında, tutanaklarda; "....zanlıyı yakalayan şahıs..." olarak adı ve imzası bulunan Müjdat E.....'in tanık sıfatıyla dinlenmesi ve sanığın yakınanı yaralamadan önce anılana ".....benden zorla para almak isteyen şahıs buydu...." deyip demediği ve yağma suçunun faili olan yakınanın nasıl yakalandığı sorularak açıklattırılması ve sanığın yağma suçundan açılan davadaki ifadelerinin yakınanı cezadan kurtarmaya yönelik olup olmadığı üzerinde durularak kanıtlar birlikte değerlendirilip sonucuna göre, sanığın şikayet hakkını kullanıp kullanmadığı da tartışılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 22.04.2004 gün ve 83-286 sayı ile; ....sanık Özgür Ş.....'nın yakaladığı ve kendisine yönelik yağmaya kalkışma suçu faili olarak kolluğa teslim ettiği Seracettin Ç..... hakkında hazırlık soruşturması sırasında verdiği tüm ifadelerde kesin ve net biçimde bu şahsı eylemin faili olarak suçlayıp son soruşturma aşamasında bu isnadından rücu etmiş olması karşısında olayın yeterince aydınlandığı, soruşturmanın genişletilmesine ve Seracettin Ç.....'ın yakalanmasına yardımcı olan tanık Müjdat E.....'in dinlenilmesine gerek bulunmadığı, gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 27.12.2004 gün ve 107459 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Özgür Ş.....'nın iftira suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık; soruşturmanın genişletilmesine gerek bulunup bulunmadığı ve gösterilen gerekçenin yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

İnceleme konusu olayda;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Özgür Ş.....'nın iftira suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık; soruşturmanın genişletilmesine gerek bulunup bulunmadığı ve gösterilen gerekçenin yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

İnceleme konusu olayda;

7 Nisan 2001 günü 22.30 sıralarında Manisa-Menemen Karayolu üzerinde devriye gezen jandarma ekibini durduran Özgür Ş....., otostop yapan birini aracına aldığını, bu şahsın falçata çekerek kendisini Çamlık bölgesine götürmek istediğini belirtip şahsın eşkalini bildirerek ihbarda bulunmuş, bundan 40 dakika kadar sonra telefon ederek, şahsı 2.Çamlık bölgesinde yakaladıklarını söyleyip görevlileri çağırmış, 10 dakika kadar sonra olay yerine giden jandarma görevlileri, yolun on metre kadar dışında, kamyonetin önünde yatar durumda bulunan Seracettin Ç..... isimli kişiyi yakalayıp gözaltına almışlar, bu kişinin üzerinde ve çevrede yapılan aramada falçata bulunamamıştır.

Seracettin Ç.....'ın Manisa Devlet Hastanesince düzenlenen 07.04.2001 15142 sayılı geçici doktor raporunda; sol omuz sınırında geniş ebatlı sıyrık ve kızarıklık, sağ deltoid bölge lateralinde kızarıklık ve sıyrık, sol gözde kızarıklık ve şişlik, saçlı deride kesi, şişlik ve hematom bulunduğu, alkolsüz olduğu, halen hayati tehlikesinin mevcut bulunduğu, beyin cerrahi uzmanı tarafından incelenmesi gerektiği belirtilmiş, gözetimden çıkışında aldırılan raporunda da benzer bulgulara yer verilmiş, bu şahsı yakalayan Özgür Ş..... ile tanık Müjdat E.....'de ise darp ve cebir izi bulunmadığı saptanmıştır.

Yağmaya kalkışma suçunun mağduru Özgür Ş.....; yakaladığı Seracettin Ç.....'ı jandarmalara teslim ederken, "bu şahsı yolcu diye yanıma aldım, ancak yolda falçata çekti, beni kuytu yere götürüp gasp etmek istedi, kaçtım, daha sonra arkadaşlarla aradık, Manisa Karayolunda gördüm, yakalamak için araba ile çarptım" şeklinde ithamda bulunmuş, jandarma görevlilerince yaptırılan teşhis işlemi sırasında, yine kollukta ve sulh hakimliğinde şikayetçi olarak ifade verirken benzer beyanlarla suçlamayı sürdürerek yağma failini arkadaşı Müjdat E..... ile birlikte yakalayıp teslim ettiklerini ifade etmiş, Seracettin Ç.....'ın yağmaya kalkışma suçundan tutuklanıp hakkında kamu davası açılmasından sonra bu davanın görüldüğü Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesine verdiği 11.05.2001 günlü dilekçede ve 15.06.2001 günlü oturumdaki ifadesinde ise önceki beyanlarıyla çelişki oluşturacak biçimde; yağma olayı failinin Seracettin Ç..... olmadığını söylemiş, suçlamayı tüm aşamalarda reddeden ve tutuklu olarak yargılanmakta olan Seracettin Ç.....'ın ilk oturum sonunda tahliyesine ve beraatine karar verilmiş, hükümle birlikte mahkemenin suç duyurusunda bulunması üzerine bu kez Özgür Ş..... hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır.

Sanık Özgür Ş..... iftira suçundan mahkemece sorguya çekildiğinde; Seracettin Ç.....'ı gasp suçunun sanığı olarak teşhis ettiğini, daha sonra dilekçe vererek bundan vazgeçtiğini belirterek ayrıntılı açıklamada bulunmamış ise de, iftira suçundan mahkumiyetine ilişkin ilk hükme yönelik 28.03.2002 günlü temyiz dilekçesinde; yağma suçunun sanığı Seracettin Ç.....'ın kendisi, ailesi, yakınları ve avukatının yoğun istek ve baskısı karşısında onun hakkındaki suçlamadan vazgeçtiğini, feragat biçiminin tecrübesizliğinden kaynaklandığını, ayrıca Seracettin vekilinin, şikayetten vazgeçmenin müvekkilini kurtarmaya yetmeyeceğini bilmesi nedeniyle, kendisini mevcut olayı tamamen inkara yönelttiğini, böylelikle aslında mevcut olan olayın yokluğunu dile getirmesi sağlanarak müfteri durumuna düşürüldüğünü, esasen iftira suçunu işlemediğini belirtmiş, direnme hükmüne yönelik 04.05.2004 günlü temyiz dilekçesinde de; Seracettin Ç..... hakkındaki suçlamadan vazgeçme nedenini benzer biçimde dile getirmiştir.

Anayasa'mızın 74.maddesine göre, vatandaşların ve karşılıklılık bulunması koşuluyla Türkiye'de oturan yabancıların, kendileriyle veya kamu ile ilgili hususlarda dilek ve şikayet hakları bulunmaktadır. Bu kurumun bireylere tanıdığı hak, onların idare ve diğer bireylerle ilişkilerinde gerek "çıkarlarını koruması" gerek "özgürlüklerini kısıntısız" kullanabilmesi bakımından, devlet organlarına başvurmasını gerekli kılar. Bu başvuru, bireyin kendisi, üçüncü kişi veya kamuyla ilgili olabilir. Başvurulabilecek devlet organları da, yasama, yürütme ve yargı'dır. Dilekçe hakkının yargısal alanda başlıca ortaya çıkış biçimi ise, ihbar ve şikayet hakkının kullanılmasıdır.

TCY.nın 285. maddesinde düzenlenen iftira suçu ise, failin suçsuz olduğunu bildiği bir kimseye suç atmasıdır. Bu suçun oluşması için, şikayet veya ihbarın adliyeye yahut keyfiyeti adliyeye tevdie mecbur bir makama veya yasal takip yapacak veya yaptırabilecek bir mercie yapılmış olması gerekir.

İhbar veya şikayet, failin suçsuz olduğunu bildiği, başka deyişle suçsuzluğunda kuşku bulunmayan kimse aleyhinde yapılmış olmalıdır. Bu bakımdan, gerçekte işlenmiş bir suç mevcut bulunur, ancak üzerinde kuşku ve iddianın yoğunlaşmış olması nedeniyle ihbar veya şikayet edilen kişinin suçluluğu kanıtlanamazsa, suçlanan beraat etmiş olsa dahi iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır. Yine, içeriği kanıtlanamasa dahi, gerçekleştirilen ihbar ve şikayetin bir anayasal hakkın kullanılması olarak değerlendirilebildiği hallerde, bir hukuka uygunluk nedeninin varlığı söz konusu olacaktır.

Öte yandan, failin sonradan isnadından rücu etmesi, iftira suçunun oluştuğunun kabulü bakımından tek başına yeterli bir kıstas değildir. Zira, iftira suçunun faili, ihbarın asılsızlığının anlaşılması veya pişmanlık duyması gibi nedenlerle isnadından rücu edebileceği gibi, konu olayda savunulduğu örneğe uygun biçimde isnada maruz kalanın veya yakınlarının kişiyi mahkûmiyetten kurtarmayı hedefleyen baskı ve istekleri sonucu veya temin ya da vaat ettikleri çıkar karşılığında yahut çok başka nedenlerle de isnadından dönmüş olabilir. Bütün bu hallerde belirleyici olan husus, iftira suçu failinin, suçsuz olduğunu bildiği bir kimseye ihbar veya şikayet suretiyle suç isnat edip etmediğidir. O halde, iftira suçunun belirlenebilmesi bakımından, öncelikle bu husus saptanmalıdır. Bunun tespiti ise, ihbarın öncesi ve sonrasına ilişkin kanıtların sonuca varmaya elverişli olacak nitelik ve yeterlilikte toplanmasını zorunlu kılar.

Somut olayı bu açıklamalar ışığında değerlendirdiğimizde;

Yağma olayının görgü tanığı bulunmamaktadır. Ancak, Özgür Ş.....'nın çalıştığı fabrikanın gece bekçisi olan tanık Müjdat E.....'e, arabasına aldığı kişinin kendisine bıçak çekip yağmaya kalkıştığını anlattığı, hemen ardından bu olayın faili olarak Seracettin Ç.....'ı birlikte yakalayıp jandarmaya teslim ettiklerine göre, gerek olayın tanık Müjdat'a aktarılış biçimi gerekse Seracettin'in yağma suçu faili olarak yakalanış tarz ve yöntemi ve bu sırada Özgür Ş.....'nın kendisine karşı yağmaya kalkışan kişinin Seracettin olduğu ya da olmadığı yönünde görevlilere açıklama yapıp yapmadığı önem taşımaktadır. O halde, soruşturmanın genişletilerek tanık Müjdat E.....'in Yerel Mahkemece dinlenilip olayın bu boyutlarına açıklık getirilmesi, sanık Özgür'ün mağduru olduğu yağma suçuna ilişkin hazırlık soruşturmasındaki isnat ve ifadelerinin şikayet hakkını kullanmaya, son soruşturma aşamasında verdiği ifadenin ise yağma suçunun faili olarak yargılanan Seracettin'i suçtan kurtarmaya yönelik olup olmadığının kararda tartışılarak değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayini gerekir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 22.03.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30359, Karar No: 2014/10962, Tarih: 06.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30359 E.  ,  2014/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53/1, 54, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2-Temyiz süresinin kaçırılması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair ek karar.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda tefhim edilen hüküm sanığa 16/06/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 04/11/2013 tarihinde hükmün temyiz edildiği ve mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2223, Karar No: 2013/6344, Tarih: 11.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2223 E.  ,  2013/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacının atamasının Belediye Meclisi aracılığı ile mi yoksa Milli Eğitim Bakanlığı veya Halk Eğitim Müdürlüğü tarafından mı yapıldığının davalı ...'ndan sorularak atamaya ve işe başlamaya ilişkin belgelerin ve davacının Belmek'deki şahsi dosyasının ilgili Kurumlardan istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5557, Karar No: 2006/7343, Tarih: 13.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5557 E.  ,  2006/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 1995/1467 Esas sayılı dosyada bulunan 26.10.2004 tarihli mazeret dilekçesinde, hakim havalesi bulunmadığı gibi, anılan dosyanın 26.10.2004 tarihli oturumunda da sadece davacılar vekili ile müdahil davacı vekilinin mazeret dilekçeleri verdiklerinin zapta geçirildiğinin ve sadece adı geçenlerin mazeretlerinin kabulüne karar verildiğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 13.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2898, Karar No: 2015/8251, Tarih: 15.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2898 E.  ,  2015/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/31-2014/218

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 tarih ve 2013/31-2014/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1927 yılından beri kişisel bakım ve temizlik ürünleri ile kimyasal maddeler alanında faaliyet gösteren müvekkilinin özellikle D. markasının bilinen ve tanınan bir marka olduğunu, D. markasının ilk defa 02.09.1969 tarihinde 117640 sayı ile tescil ettirildiğini, pek çok mal ve hizmette kullandığını, tescilli birçok D. ibareli markanın sahibi olduğunu, ayrıca D. ibaresini içeren seri markalarının bulunduğunu, davalının D. Ş. ibareli başvurusunun müvekkilinin tanınmış D. ve D. esas unsurlu seri markaları ile benzer olduğunu, dava konusu D. Ş. ibaresinin D. ibaresini içerisinde birebir barındırdığını, müvekkili ürünlerinden birinin seri markası olduğu düşüncesini doğurabilecek nitelikte bir ibare olduğunu, başvuru kapsamındaki emtia ve hizmetlerin tamamının, daha önce müvekkili adına D. markasıyla tescil edilmiş emtia ve hizmetlerle aynı veya benzer olduğunu ve karışıklığa sebebiyet vereceğini ileri sürerek TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 28.12.2012 gün ve 2012-M-4107 sayılı kararının iptali ile tesciline karar verilmiş olması halinde 2010/14682 başvuru numaralı D. Ş.ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar TPE ve M.. D.. vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, “d. ş. ş.” ibareli başvuruya konu marka işareti ile davacının “d.” esas unsurlu markalarının benzer olduğu, ancak başvuru kapsamındaki çekişmeli 43/01. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” ile davacı markalarının koruma kapsamındaki mal ve hizmetlerin farklı olduğu, bu itibarla 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesine göre benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, dava konusu başvuru tarihi itibariyle davacı markasının tanınmış marka olduğu, ancak davalının dava konusu markanın tescil ve kullanımı ile davacı markasının tanınmışlığından haksız bir yarar sağlaması veya tanınmış markanın ayırt edici karakterine veya itibarına zarar vermesi ihtimalinin bulunmadığı, bu sebeple davalı markasının tescilinin 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesine göre engellenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11155, Karar No: 2012/17649, Tarih: 26.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11155 E.  ,  2012/17649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kadastro teknisyeni ve harita mühendisi tarafından düzenlenen 01.03.2012 tarihli krokide taşınmazdan geçen boru hattı 421,70 m2 olarak belirlenmiş ise de; bilirkişi raporunda taşınmazın bir kısmının karayolları tarafından kamulaştırıldığından bahisle 421,70 m2'lik boru hattının 120,52 m2'sinin kamulaştırılan alanda kaldığı belirtilerek boru hattının yüzölçümü 301,18 m2 olarak kabul edilmiştir. Bilirkişilerden bu çelişkinin giderilmesi için ek raporlar alınarak gerçek duruma uygun kroki de çizdirildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.