muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18050, Karar No: 2017/8649, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18050 E.  ,  2017/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 07.03.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 417.027,43 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel

mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9644, Karar No: 2022/3630, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9644 E.  ,  2022/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Hürriyet Mahallesi 2000 ve 2019 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile derhal ödeme, objektif değer artışı ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan 121,30 TL istinaf başvuru harcının davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, davalı tarafından yatırılan 121,30 TL istinaf başvuru harcının davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği düşünülmeksizin davacı idarenin istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 2019/3290 E. - 2021/964 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının istinaf incelemesine ilişkin (C) harfi ile gösterilen bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan (giderinin) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (davalı üzerinde bırakılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8921, Karar No: 2016/1520, Tarih: 15.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8921 E.  ,  2016/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, iletişimin tespit tutanaklarındaki görüşmelerde geçen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8469, Karar No: 2014/1322, Tarih: 28.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8469 E.  ,  2014/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2012/113-2012/482

M.. Ö.. ile Hazine aralarındaki mülkiyetin tespiti davasının kabulüne dair Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.11.2012 gün ve 113/482 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, 601 sayılı parselin davalı Hazine adına hükmen tespit ve tescil edildiğini, üzerinde bulunan 700 adet ağacın vekil edeni tarafından aşılandığını, diplerini açtığını, orman ve çalılıklardan temizlendiğini, böylece imar ve ihyasının yapıldığını açıklayarak söz konusu 700 adet ağacın vekil edenine ait olduğunun tespitine ve tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 601 sayılı parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlarından 700 adet zeytin ağacının davacı tarafından yetiştirildiğinin ve mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespiti ile bu hususun tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının mülkiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusu ... sayılı parsel, 11.06.1984 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında zeytinlik niteliğiyle Hatice ve O. Ö. ile F. Ö.adına tespit edilmiş, Hazine’nin Söke Kadastro Mahkemesi'nde açtığı kadastro tespitine itiraz davası sonucunda 06.10.1999 tarihinde kesinleşen 1994/27 Esas, 1997/42 Karar sayılı kararıyla 601 sayılı parselin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve kesinleşme tarihi esas alınarak zeytinlik niteliğiyle Hazine adına tapu kaydı oluşmuştur. Taşınmaz zeytinlik niteliğiyle belirlendiğine ve kadastro tutanağı bu şekilde kesinleştiğine göre kural olarak, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının kadastro tespitinden önce var olduğunun kabulü gerekir. Tüm zeytin ağaçlarının kadastro tespitinden önce mevcut olduğunun saptanması halinde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. fıkrası gereğince hak düşürücü sürenin somut olayda değerlendirilmesi gerekir. Ne var ki keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi raporunda “… aşılanan en genç delicelerin 15-20 yaşında olduğunu..” açıklamıştır. Bu durum karşısında kadastro tespitinden önce var olan ve aşılanan zeytin ağaçları ile yetiştirmek suretiyle dikilen zeytin ağaçlarının ve aynı zamanda kadastro tespitinden sonra aynı biçimde yetiştirmek suretiyle dikilen zeytin ağaçlarının ve aşı yaşlarının belirlenmesi suretiyle sonuca ulaşılması mümkündür.

O halde Mahkemece yapılacak iş, kadastro tespitinden önce gerek aşılanma suretiyle imar ve ihya edilen ve gerekse dikilmek suretiyle oluşturulan zeytin ağaçlarının taşınmaz üzerinde bulunan mevcut zeytin ağaçları kapsamında sayısının ve yaşları ile aşı yaşlarının belirlenmesi ve bundan ayrı kadastro tespitinden sonra uzman ziraat mühendisinin yukarıda açıkladığı yaş grubu da gözetilerek yetiştirilmek suretiyle oluşturulan zeytin ağaçlarının sayısının uzman bilirkişi yada bilirkişiler aracılığıyla saptanması, kadastro tespitinden önce var olan gerek yetiştirilmek suretiyle ya da aşılanmak yoluyla mevcut zeytin ağaçları bakımından Kadastro Kanunun 12/3. fıkrasında hak düşürücü sürenin gözetilmesi, kadastro tespitinden sonra yetiştirilen zeytin ağaçları bakımından ise, 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanamayacağından davacıya ait olduğunu belirlenmesi halinde istek doğrultusunda bu tür zeytin ağaçları yönünden kabul kararı verilmesi gerekmektedir. Böyle bir durumda açıklandığı şekilde belirlenen zeytin ağaçlarının ve sayısının yalnızca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde yazılması ile yetinilmesi yerine “şerhine” ibaresinin kullanılması doğru değildir.

Şayet, tüm zeytin ağaçları (deliceler) kadastro tespitinden önce var olup, ancak bir kısmı kadastro tespitinden sonra aşılanmak suretiyle mahsuldar hale getirilmiş ise söz konusu bu tür zeytin ağaçlarının da kadastrodan önce var olmuş olması düşünülerek bunlar açısından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12.maddesinin değerlendirilmesi ve somut olayda kadastro parselinin hükmen kesinleştiği 06.10.1999 tarihinde davanın açıldığı 15.03.2012 tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle tümü açısından davanın reddine karar verilmesi düşünülmelidir.

Öte yandan, kesinleşen yukarıda esas ve karar numarası verilen Kadastro Mahkemesi'nin davalıları arasında yer alan F. Ö.davacının annesi ise ve yine H.Ö.’te davacının bir kısım taşınmazı ondan aldığı anlaşılan kişi ise, bunlar açısından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 34. maddesi gereğince halefiyat kuralı uyarınca önceki hükmün kesin hüküm oluşturup oluşturulmadığı konusunun da Mahkemece değerlendirilmesi ve bu konudaki görüşünün ortaya konulması gerekir. (ilgili kadastro dosyası istenmelidir.)

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/137, Karar No: 2016/1892, Tarih: 06.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/137 E.  ,  2016/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, süresinden sonra olması ve hükmedilen cezanın miktarı dikkate alınarak, 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

27.04.2015 tarihli yakalama, üst arama, geçici muhafaza altına alma, tartı ve teslim tutanağına göre; sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeler ile yakalandığı yerin ibadethaneye 120 metre, eğitim kurumuna 150 metre mesafede olduğu belirtilmiş ise de; mesafenin hangi araçla ölçüldüğü, ölçerken nasıl bir yöntem kullanıldığı ve kuş uçumu mu yoksa mutad yürüme mesafesi mi olduğu net olarak anlaşılamadığı gibi evraka ekli krokide mesafelerin tahmini olduğunun yazılmış olması karşısında; 6638 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasına eklenen (b) bendinin uygulanabilmesi için sanığın yakalandığı yer ile ibadethane ve eğitim kurumu arasındaki mesafenin mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak, sanık hakkındaki salıverme isteğinin reddine 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38035, Karar No: 2017/18513, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38035 E.  ,  2017/18513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.03.2011 tarihinden bu yana elektrikçi olarak ... Şeker ... Fabrikasında, değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin 31.12.2015 tarihinde hukuka aykırı olarak feshedildiğini, davalı ...Ş. ile diğer davalı arasında işçi teminine yönelik olarak muvazaalı işlem tesis edilmesi sebebiyle alt işverenlik ilişkisinin geçersiz olduğunu, davacının baştan itibaren ....’nin işçisi olduğunu ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespitine ve davacının ... Şeker ... Makine fabrikasındaki işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının Şeker Fabrikaları A.Ş.’nin işçisi olmadığını, işyerinde planlı bakım onarımcı çalıştırılması işinin yapılan ihale neticesinde diğer davalı şirkete verildiğini, davacının yüklenici şirketin işçisi olduğunu, davacı ile müvekkili şirket arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, davacı ile yüklenici şirket arasında imzalanan iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, iş sözleşmesinin feshedilmediğini, sürenin bitimi sebebiyle sona erdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti vekili, davacının diğer davalıya ait fabrikada iki yıl boyunca belirli süreli iş sözleşmesi ile elektrikçi olarak çalıştığını, aynı işte 8 işçinin çalıştığını, davacının alacaklarından diğer davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin bildirimsiz olarak ve işçinin savunması alınmadan feshedilmesi sebebiyle feshin geçersizliğinin tespitine, ayrıca davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu değerlendirilerek, davacının asıl işveren ... Şeker Fabrikaları A.Ş.’deki işe iadesine, işe başlatılmama halinde davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları tazminat miktarının davacının dört aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine, davacının süresi içinde başvurması halinde hak kazanacağı en çok dört aya kadar ücret ve haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, dava şartlarının mevcut olduğu, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine aykırı olarak yazılı fesih bildirimi olmadan, savunma alınmadan feshedildiği, emsal dosyada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun anlaşıldığı, ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan inceleme neticesinde mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 6. fıkrasına göre, “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”

Aynı maddenin 7. fıkrasına göre ise, “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez.”