muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3161, Karar No: 2009/4779, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3161 E.  ,  2009/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Tahdit haritası orjinali geniş çevresiyle birlikte getirtildikten sonra 6 nolu orman iç parseli olarak bırakılan ve 245 ila 273-245 OTS noktalarıyla çevreli 6 nolu orman içi parselleriyle ve en yakın orman sınır noktalarıyla birlikte gösterir şekilde kadastro paftası ölçeği ile eşitlenerek bu parseller içinde kalan tüm kadastro parsellerini birlikte çakıştırmak üzere ... ve orman bilirkişiye birlikte verilerek;

1) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

2) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/405, Karar No: 2012/1802, Tarih: 09.10.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/1-405 E.  ,  2012/1802 K.**

* KASTEN YARALAMA VE GENEL GÜVENLİĞİN KASTEN TEHLİKEYE SOKULMASI SUÇLARI

* DAVASIZ YARGILAMA OLMAZ İLKESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 225

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 170

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık M… hakkında açılan kamu davasında, eylemlerinin kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu kabul edilerek, sanığın 5237 sayılı TCY'nın 86/2, 86/3-e ve 29. maddeleri gereğince 506 Lira adli para cezası ve aynı Yasanın 170/1-c maddesi uyarınca da 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.06.2006 gün ve 105-209 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.03.2008 gün ve 2270-1620 sayı ile;

“1- Sanık hakkında mağdura yönelen etkili eylem suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK’nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin  bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2- Korku panik yaratacak şekilde ateş etmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

İddianame anlatımı ve sevk maddelerinde korku panik yaratacak şekilde ateş etmek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, ek iddianame temini ile yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde dava açılmadan mahkumiyetine karar verilmesi” isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 19.06.2008 gün ve 166-245 sayı ile;

“İddianamede av tüfeği ile ateş etme eyleminden dolayı sanık hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kamu davası açılmış, nitelik değiştiren eylemden dolayı sanığın TCK'nun 170/1-c maddesinden savunması alınarak karar verilmiş olup, yapılan işlemde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, ek iddianame ile dava açılmasının gerekmediği” gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istemli 19.01.2009 gün ve 249241 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iddianame kapsamından, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılmış bir davanın bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iddianame kapsamından, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılmış bir davanın bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Gaziantep C. Başsavcılığının 14.03.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında; “şüphelinin suç tarihinde ilimiz G. Ayakkabıcılar Sitesinde mazot satışı için yer meselesinden dolayı öz amcası olan mağdur ile tartıştıkları ve bıçakla mağduru hayati tehlike geçirmeyecek, basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, mağdurun tedavi için hastaneye müracaat ettiği, ancak şüphelinin aynı gün evinde bulunan av tüfeğini alarak evinin önünde mağduru beklemeye başladığı ve otomobili ile evine dönmekte olan mağdura yan şeritte bulunan kendi otomobilinden av tüfeği ile ateş ettiği,

Şüphelinin savunmasında üzerine atılı suçu kabul ettiği ancak mağdura korkutmak amacıyla ateş ettiğini savunduğu,

Müştekinin içinde bulunduğu otomobilin ön camının sağ ve sol yan kapı camlarını ve dikiz aynasının isabet eden saçma taneleri nedeniyle kırıldığı ancak mağdurun ateşli silah yaralanmasına maruz kalmadığı,

Müşteki ifadesi, şüpheli savunması, mağdura ait doktor raporu, adli emanette kayıtlı bıçak ve av tüfeği ile tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinde şüphelinin ticari anlaşmazlık nedeniyle önce bıçakla yaraladığı mağduru kastını devam ettirerek etkili mesafeden adam öldürmeye elverişli silah niteliğindeki av tüfeği ile ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği kanaatine varıldığı... anlaşılmakla;

Üzerine atılı adam öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğine dair kuvvetli şüphe oluşturacak deliller bulunan şüphelinin eylemine uyan sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, suçta kullanılan adli emanette kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmesi” istemiyle kamu davasının açıldığı,

Anılan iddianamede sanık hakkında uygulanması istenilen sevk maddelerinin de 5237 sayılı TCY'nın 81, 35, 53, 58, 54 ve 63. maddeleri olarak gösterildiği,

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın eylemlerinin kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı kabul edilerek, söz konusu suçlardan sanığın, 5237 sayılı TCY'nın 86/2, 86/3-e ve 29. maddeleri gereğince 506 Lira adli para cezası ve aynı Yasanın 170/1-c maddesi uyarınca da 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CYY’nın 225/1. maddesi; “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” düzenlemesini içermekte olup, anılan maddenin 2. fıkrasına göre de; “mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir”,

Aynı Yasanın 170/4. maddesinde de; “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” hükmü getirilmiştir.

Anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CYY’nın 225/1. maddesi; “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” düzenlemesini içermekte olup, anılan maddenin 2. fıkrasına göre de; “mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir”,

Aynı Yasanın 170/4. maddesinde de; “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” hükmü getirilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 28.04.2009 gün ve 260-107 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Yasanın 170. maddesinde, iddianamede gösterilmesi gereken hususlar ayrıntılı olarak düzenlenmiş, maddenin 4. fıkrasında, iddianamede yüklenen suçu oluşturan olayların açıklanması gerektiği belirtilmiştir. Anılan hükümlerden de anlaşılacağı üzere, kamu davasının fiil yönünden sınırlarının açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Fiil yönünden, kamu davasının dışına çıkılması, “davasız yargılama olmaz” ilkesine ve 5271 sayılı Yasanın 225. maddesine aykırılık oluşturacaktır. Buna göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen sevk maddesi değil eylemdir. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, diğer bir ifadeyle, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya aykırıdır. Buna karşılık iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin nitelendirmeyi mahkeme yaparken iddianamedeki vasıflandırma ile bağlı değildir. Soruşturma evresinde elde ettiği kanıtlardan ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile CYY’nın 225/1. maddesi uyarınca fiil ve faile ilişkin olarak kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklanması yeterlidir. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde anlayabilecek, buna göre savunmasını yapabilecek ve kanıtlarını sunabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında, mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilecek biçimde bıçakla yaralamak ve aracında iken kendisine doğru silahla ateş etmek eylemlerinden ötürü kasten öldürme suçuna teşebbüsten 5237 sayılı TCY'nın 81 ve 35. maddeleri uyarınca kamu davası açılmış ise de, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın eylemlerinin kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı kabul edilerek, anılan suçlardan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

İddianamede, korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçuna yönelik olarak sanığın eylemi ayrıntılı biçimde açıklanmıştır. Dolayısıyla suça ilişkin fiil ve fail iddianame ile belirlenmiştir. Yargılama konusu bu eylemler olup, mahkeme hukuki nitelendirme ile bağlı değildir.

İddianamede, korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçuna yönelik olarak sanığın eylemi ayrıntılı biçimde açıklanmıştır. Dolayısıyla suça ilişkin fiil ve fail iddianame ile belirlenmiştir. Yargılama konusu bu eylemler olup, mahkeme hukuki nitelendirme ile bağlı değildir.

Buna göre, sanık hakkında her iki suçtan da açılmış bir kamu davasının bulunduğunu kabul eden yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğuna ve dosyanın esastan incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk düşüncesine katılmayan on Genel Kurul Üyesi; “iddianame kapsamından, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığından hükmün bozulması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuyla ilgili olarak açılmış bir kamu davasının bulunduğuna ilişkin 19.06.2008 gün ve 166-245 sayılı direnme hükmünün İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, esas hakkında inceleme yapılmak üzere Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2012 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 09.10.2012 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/394, Karar No: 2024/338, Tarih: 24.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/394 E.  ,  2024/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/174 E., 2022/773 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/531 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 22 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ilâ sekizinci fıkraları arasına göre 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/531 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.01.2019 tarihli ve 2017/4927 Esas, 2019/779 Karar sayılı kararı ile;

2.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/531 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.01.2019 tarihli ve 2017/4927 Esas, 2019/779 Karar sayılı kararı ile;

"...Olay tarihinde, sanığın sahibi olduğu tekstil fabrikasında işçi olarak çalışmakta olan katılanın, tarak makinasının arkasında bulunan silindiri temizlemeye çalışırken sağ kolunu makinaya kaptırarak hayati tehlike geçirecek ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralanması ile sonuçlanan olayda; 01.04.2014 tarihli tek kişilik ve 04.02.2015 tarihli bilirkişi heyet raporlarında sadece sanığın sorumlu olduğu belirlenmişse de, dosya kapsamından iş güvenliği tedbirlerini almak ve denetlemek görevlerinin kime ait olduğunun ve bu kişilerin ehil kişiler olup olmadığının (mimar/ mühendis) gerek sözleşme gerekse tanık beyanları dikkate alınarak şirkete ait görev dağılımını gösteren evrakların getirtilerek, işletme müdürü olduğu anlaşılan tanık ...'ın da kusur durumunun irdelenerek dosyanın içlerinde makine mühendisi de olan iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınması suretiyle sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2019/174 Esas, 2022/773 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 22 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ilâ sekizinci fıkraları arasına göre 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine; sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 22 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ilâ sekizinci fıkraları arasına göre 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.01.2023 tarihli ve 2022/162787 sayılı "Bozma" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.01.2023 tarihli ve 2022/162787 sayılı "Bozma" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; müvekkilinin iş kazasının oluşumunda “kişisel” bir kusurunun bulunmadığı ve katılana yönelik “kişisel” bir eyleminin (veya “kişisel” bir etkili eyleminin) bulunmadığına, önemlisi, “gerçek kişiden” “gerçek kişiye” yönelik bir eylemin bulunmadığı; iş yerinin bir tüzel kişilik (=ticaret şirketi) olduğu; işyerinin nitelik ve kapsamına göre alınması gereken iş güvenliği önlemlerinden “tüzel kişi” işverenin sorumlu olduğu; kısmen de olsa, tüzel kişi işverenin kusuru olsa dahi (ki dosya içeriğine göre, Katılan’ın işvereni olan Payteks Deri Tekstil İnş. Turz. Tanıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin iş kazasının oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmamaktadır), bunun tüzel kişi işveren hakkında T.C.K.'nu çevresinde herhangi bir ceza yaptırımı gerektirmeyeceğine, sanığın sanık sıfatının bulunmadığı gözetilerek, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyet kararı verilmiş olmasının kanuna aykırı olduğuna, iş kazalarında kusur bilirkişi raporu düzenleyecek bilirkişilerin hem iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman olmaları gerekir ve hem de iş güvenliği uzmanı olmaları gerektiğine, raporların gerçeği yansıtmadığına, dava konusu iş kazasının oluşumunda işverene (=Payteks Deri Tekstil İnş. Turz. Tanıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne), atfı kabil bir kusurun bulunmadığına, zira, işveren, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının işverene yüklediği/öngördüğü önlemleri almış, nazari ve tatbiki iş güvenliği eğitimini vermiş, iş güvenliğine ilişkin gerekli emir ve talimatları vermiş, iş güvenliği ile ilgili gerekli uyarı levhalarını asmış ve genel gözetim ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmiş olduğuna, katılanın ağır ve tehlikeli işlerde çalışabileceğine dair sağlık raporu da almış olduğuna, Sayın Mahkemenin, " Sanığın, suçun işlenmesiyle mağdur tarafın uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine yönelik herhangi bir girişim ya da davranışının bulunmadığı belirlenmekle, hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemeye yer verilen CMK.nun 231. maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki hükmü de dosya içeriğiyle ve hukukla uyarsız olduğuna, katılanın tüm zararlarının ödendiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; kararın eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilmiş olduğuna, sanığın ön muhasebe çalışanı olarak çalıştığına kusurunun bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olarak verilmiş olduğuna ilişkindir.

C. Katılan vekilinin temyiz isteği;

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; kararın eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilmiş olduğuna, sanığın ön muhasebe çalışanı olarak çalıştığına kusurunun bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olarak verilmiş olduğuna ilişkindir.

C. Katılan vekilinin temyiz isteği;

Yerel Mahkemece sanıklara verilen cezanın az olduğuna, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası, sanık ...’in ortağı ve şirket yetkilisi olduğu iş yerinde son birkaç yılda meydana gelen ikinci kaza olduğuna, üstelik iki iş kazası da aynı makinede meydana gelmiş ve mağdurların kolları kopmuş olduğuna, buna rağmen iş yerinde iş güvenliği önlemlerinin gereği gibi alınmamış olduğuna, ayrıca yerel mahkemece takdir edilen cezaların ertelenmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu durumun müvekkilin mağduriyetini gidermediği gibi manevi olarak daha fazla üzmüş olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Olay tarihinde, sanık ...'in yetkilisi olduğu, sanık ...'in işletme müdürü olduğu tekstil fabrikasında işçi olarak çalışmakta olan katılanın, tarak makinasının arkasında bulunan silindiri temizlemeye çalışırken sağ kolunu makinaya kaptırarak hayati tehlike geçirecek ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Katılana ait Uşak Devlet Hastanesinin ... hakkında düzenlediği 28/12/2013 tarihli Genel Adli Muayene Raporlarında; katılanın ''hayati tehlike mevcuttur. BTM ile giderilemez, sağ üst eksremite dışında fasiyal yaralanma mevcuttur.'' ve ''iş kazası sonrası sağ üst eksremite humerus disterimite ampute edilmiş, özür oranı %60'dır'' şekilde yaralandığı bildirilmiştir.

3.Soruşturma aşamasında alınan 01.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda;