muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4856, Karar No: 2020/5906, Tarih: 19.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4856 E.  ,  2020/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinilen Erginin Ana Baba Adının Evlat Edinenler

:Olarak Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm evlat edinilen erginin ana baba adının evlat edinenler olarak değiştirilmesine ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih 2020/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2687, Karar No: 2025/4039, Tarih: 20.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2687 E.  ,  2025/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1901 E., 2024/75 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf Mahkemesinin bozma kararı üzerine Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 16.11.2023 tarihli ve 2023/207 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-e, 35/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2023/1901 Esas, 2024/75 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemi özetle, öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, beraate ve lehe hükümlerin uygulanması talebi’ne ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemi özetle, öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, beraate ve lehe hükümlerin uygulanması talebi’ne ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, ateş ve isabet sayısı ve katılandaki yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik oluşturan söz veya davranışın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2023/1901 Esas, 2024/75 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3875, Karar No: 2014/658, Tarih: 21.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/3875 E.  ,  2014/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2011/278-2012/583

.

Davacı O.. S.. vekili Avukat L..Y.. tarafından, davalılar A.. Ş.. vd aleyhine 03/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, H.. D..’in öldürülmesiyle ilgili davada ailenin vekilliğini üstlenen avukatın evinde ölü olarak bulunması ile ilgili olarak, Sky Türk televizyon kanalında öğlen haberlerinde, anahaber bülteninde ve gece haberlerinde ölüm haberi verilirken davacı ile irtibatlandırıldığını, H.. D..davasında "O.. S..'ın tehdit ettiği müdahil Avukatlardan H..K. evinde ölü bulundu" denilerek başlanılan haberin ekrandaki yazı ile pekiştirildiği ...", “...Canak'ın okuduğu kağıtta Samast'ın, H..K...ın ismini yazdığı tespit edilmişti..." şeklinde yayın yapıldığı, intihar haberinin dışında O.. S..'ın H.. K.'ı tehdit ettiği yönünde uzun uzadıya gerçek dışı yalan ve eksik bilgilerle mahkemede yaşananların anlatıldığı, haberin veriliş tarzında her izleyiciye avukatı davacının öldürttüğü inancı oluşturacak şekilde sunum yapılarak kişilik haklarına saldırıldığını iddia ederek uğranılan zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, basının haberi görünen gerçekliğe uygun olarak hazırlaması dışında maddi gerçekliğe uygun olduğunu araştırma yükümlülüğü bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının sanık sıfatı ile ve adam öldürme suçundan yargılandığı dosyada müdahil taraf avukatı olan kişinin intihar etmesi olayı ile ilişkilendirilmek sureti ile maddi ve görünen gerçeğe aykırı olarak yapılan haberin, kişilik haklarını zedeleyici nitelikte olduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve davaya konu yayın içeriğinde yer verilen İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi 2007/428 Esas sayılı dosyasının 08/02/2010 günlü duruşma tutanağının incelenmesinden; müdahiller vekili Avukat H..K..'ın söz alarak “...A..B..meslektaşımızın beyanları sırasında sanık O.. S..'ın “sen cezaevine gelsene” biçimindeki tehdit içeriğinin açıklanmasını istiyoruz...” şeklinde talepte bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca tutanağın devamında, habere konu edilen ve mahkeme başkanının kağıda yazılı notu duruşma salonunda okuduğu bölümde, kağıtta bazı şahıs ve kitap isimleri yazıldığını belirttiği ve bununda duruşma zaptına geçildiği görülmüştür.

Basın ve yayın organlarının görevi, okuyucu ve izleyiciyi bilgilendirmek olup bu görevi yaparken izleyicinin ilgisini çekecek güncel konuları dikkat çekici biçimde haber yapabilirler. Diğer yandan yayının yapıldığı andaki beliriş biçimine göre yani görünür gerçekliğe göre haber yapılmış olması yeterli olup somut gerçekliği araştırma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Davaya konu yayında mahkeme başkanı tarafından okunan kağıtta bulunan isimler ayrıntıdır ve haberin veriliş anındaki beliriş biçimine göre haber yapıldığının kabulü gerekir.

Şu halde yayının hukuka aykırılığından ve davacının kişilik haklarını zedelediğinden söz edilemez. Manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından tümden reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11667, Karar No: 2015/1876, Tarih: 24.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11667 E.  ,  2015/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.07.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 09.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan bir kısım davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3553, Karar No: 2010/9444, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3553 E.  ,  2010/9444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3909, Karar No: 2024/6548, Tarih: 14.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3909 E.  ,  2024/6548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/46 E. 2023/93 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/156 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrike, usule aykırı hüküm tesis edildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, takdiri indirime ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

1. Olay günü maktulün sanığı arayıp yanına gelmek istediğini söylediği, daha sonra maktul ve sanığın buluşup maktul ...'a ait araçla İnegöl ilçesinde gezmeye başladıkları, maktul ... ile sanığın sohbet ettikleri sırada tanık ...'nin maktul ...'ı ısrarla aradığı, maktul ...'ın telefonu açarak "bir daha beni arama" şeklinde cevap verdiği, bu telefon görüşmesinden sonra sanığın maktul ...'a "... herkesle geziyor. Sen adam ol onunla gezme" dediği, sanığın bu şekildeki söylemi üzerine maktul ...'ın sanığa "seni sinkaf ederim" diyerek küfrettiği, yine maktul ...'ın sanığa "ben adamın anasını sinkaf ederim, Akhisar benimdir" şeklinde küfür etmeye devam ettiği ve karşılıklı yumruklaşmaya başladıkları, sanığın maktul ...'ın çenesine yumruk vurduğu, maktul ...'ın kafasının direksiyona çarptığı, daha sonra sanığın elleriyle maktul ...'ın boğazını sıkmaya başladığı, maktul ...'ın hareketsiz kaldığını fark eden sanığın, maktulu bıraktığı, sonrasında maktul ...'ı arabanın bagajına attığı ve direksiyona geçerek aracı İnegöl'de cadde üzerine bıraktığı, ertesi gün sanığın tekrar söz konusu araca binerek aracı İnegöl ilçesine bulunan sanayi civarında bir yere park ettiği, sanığın internette maktul ...'ın arabasıyla beraber kaybolduğu şeklinde haber görmesi üzerine arabayı bulmasınlar düşüncesiyle yerini değiştirmeye karar verdiği, sonrasında kuzeni ...'dan yardım istediği, ... ve ...'nin kiralamış oldukları araç ile sanığı Bursa Kent Meydanından alarak İnegöl ilçesine geldikleri, sanığın "bende çalıntı bir araç var onu Bursa'ya götürmem lazım, siz önden giderseniz polis uygulama yapıyorsa bana haber verirsiniz" demesi üzerine sanık ...'ın tarifi ile İnegöl ilçesi sanayi girişinde bulunan sokağa gittikleri, sanık ...'ın araçtan inerek gri renkli, Tata marka aracın yanına gidip plakalarını söktüğü, sanık ...'ın aracı çalıştırıp hareket edince tanık ... ve arkadaşı ...'nin de onu takip etmeye başladıkları, İnegöl ilçesi Ümitalan mevkinde sanık ...'ın aracı durdurarak araçtan çıkardığı plakaları ormanlık alana attığı, yolda ilerlerken İnegöl ilçesi Mesudiye mevkinde bulunan Shell Petrol'den sanık ...'ın yakıt aldığı, Bursa ili Kestel ilçesine girmek üzereyken tekrar Shell benzin istasyonuna girdikleri ve kiralık araca yakıt aldıkları, sanık ...'ın da bu sırada kullandığı aracı yıkamaya başladığı, benzin istasyonundan çıktıktan sonra Kestel ilçesi lambalarında kırmızı ışıkta yan yana durdukları, sanık ...'ın camı açarak "benim Kestel'de biraz işim var, siz beni beklemeyin, ben otobüsle İnegöl'e dönerim" dediği, daha sonra sanık ...'ın kullandığı aracı Bursa ilinde cadde üzerinde park ettikten sonra İnegöl'e geri döndüğü, maktulün olaydan bir ay sonra araç içerisinde cesedinin bulunduğu, otopsi raporuna göre maktulün asfiksi sonucu hayatını kaybettiğinin anlaşıldığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre, sanıktan başka olayın görgü tanığının bulunmadığı, sanığın maktule yönelik "... herkesle geziyor sen adam ol onunla gezme" demesi üzerine maktulün kendisine sinkaflı sözler sarfettiğine yönelik Mahkemenin kabulü karşısında, ilk haksız hareketin maktulden geldiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi haksız tahrik yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12265, Karar No: 2016/5004, Tarih: 31.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12265 E.  ,  2016/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Silivrikapı'da yaptırdığı buz pateni inşaat şantiyesindeki açık alanda bulunan yaklaşık 300 TL değerindeki adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış üç adet uzay sistem çelik basınç çubuğunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasa'nın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/11867, Karar No: 2014/15911, Tarih: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11867 E.  ,  2014/15911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2010/25-2013/93

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2013 tarih ve 2010/25-2013/93 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.10.2014 günü hazır bulunan davacı - karşı davalı T. B. Hiz. Ltd. Şti. vekili Av.U. K. ve davalı - karşı davacı şirket ortağı asil M.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin üç ortağından biri olan davalının, müvekkili ile aynı alanda kendi adına açtığı internet sitesi aracılığıyla faaliyette bulunduğunu, Türkiye'de ve Avrupa'da üretilen ürünlerin serbest dolaşımı için ürünlerde bulunması gereken CE işaretinin ürünlere verilmesi faaliyetini yasaya ve dürüstlük kurallarına aykırı şekilde yürüttüğünü, gerçekte olmadığı düşünülen yabancı bir firma yaratarak kendi firmasını da bu firmanın Türkiye'deki temsilcisi gibi gösterdiğini, bu şekilde müvekkili şirkete karşı haksız rekabette bulunduğu gibi sadakat ve iyiniyet kurallarını da ihlal ettiğini ileri sürerek, davalının ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile aynı alanda faaliyet göstermediğini, yurt dışında mevcut olan bir şirketin Türkiye temsilciliğini yaptığını, TTK'da ortaklar için rekabet yasağının düzenlenmediğini, şirket anasözleşmesinde de böyle bir yasak öngörülmediğini, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşılık davada ise haksız bir şekilde şirketten çıkarılmak istenilmesi ve şirketin diğer ortaklarının kendisi hakkında gerçek dışı şikayetlerde bulunmaları karşısında, limited şirketin feshi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, şirketin feshini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı-karşı davacının, ortağı olduğu şirket ile aynı konuda kendi adına faaliyetlerde bulunduğu, bu eylemlerin, limited şirketin kuruluşu ve devamı için gerekli güven ve işbirliği yükümlülüklerine aykırı olduğu, bu nedenle şirket ortaklığından çıkartılmak için haklı nedenlerin oluştuğu, karşı dava yönünden ise şirketin feshini gerektirir yasal koşulların bulunmadığı, ayrıca kusurlu görülen karşı davacının şirketin feshini talep edemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.