muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/84, Karar No: 2016/14245, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/84 E.  ,  2016/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,....ve .... nolu elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli,kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek TRT-FON payı tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar (dava tarihinden geriye doğru on yılı geçmemek üzere), fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli, kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek tahsil edilen TRT-FON payından 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.10.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 20.156 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek tahsil edilen TRT-FON payınin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4285, Karar No: 2013/15335, Tarih: 24.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/4285 E.  ,  2013/15335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 203, 53/1, 58/6-7. maddelerinin uygulaması ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, dair.

1- Sanık müdafiinin 19.07.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinde sanık hakkında mühür bozma suçundan açılmış derdest başka davaların bulunduğunu belirtmesi ve dosya arasında bulunan ve davaya dayanak teşkil eden 18.05.2008 tarihli mühürleme tutanağının ... Yenişehir/İzmir adresinde faaliyet gösteren Varol Otogaz Pet. Ürn. ve Taş. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenip içeriğinde şirket sahibinin ismine yer verilmediği ve işyeri çalışanı olarak Hüseyin Burgu isimli şahsın imzasının alındığı, 27.12.2008 tarihli fek tutanağının ise sanık ...'ın sahibi olduğunun belirtildiği Boğaziçi Cad. No: 17 Yenişehir/İzmir adresinde faaliyet gösteren Doğar Lpg ve Pet. Ürünleri Tur. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlendiği ve şirket çalışanı olarak Kemal Göztok isimli şahsın tutanağı imzaladığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi ve mükerrer yargılamanın önüne geçilmesi bakımından; 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun oluşması için suç tarihinden önce usulüne uygun olarak konulmuş mühürleme işleminin bulunması gerektiği de nazara alınarak; öncelikle mühürleme ve fek tutanaklarının adına düzenlendiği Varol Otogaz Pet. Ürn. ve Taş. Tic. Ltd. Şti. nin sanığa ait olup olmadığı ve her iki tutanağın aynı işyerine ilişkin olup olmadıklarının araştırılması, şirketlerin farklı kişilere ait olduklarının tespiti halinde unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, işyerlerinin sanığa ait olduklarının tespiti halinde ise sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği dosyalar ile ayrıca adliye tevzi bürosundan da sanık hakkında aynı işyerine ilişkin olarak mühür bozma suçundan açılmış başka davalar bulunup bulunmadığı sorulup varsa bu dosyalar da duruşmaya getirtilip incelenerek davaların aynı işyerlerine ilişkin olduklarının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, iddianameleri ile bu davayı ilgilendiren tüm delillerin onaylı birer suretlerinin dosya arasına konulmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre mükerrer yargılama ile zincirleme suç hükümleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça konu mühürleme ve fek tutanaklarında işyeri adresi olarak ...Yenişehir/İzmir adresleri belirtildiği halde, kararda işyeri adresi olarak ... Konak/İzmir adresinin belirtilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Suça konu mühürleme ve fek tutanaklarında işyeri adresi olarak ...Yenişehir/İzmir adresleri belirtildiği halde, kararda işyeri adresi olarak ... Konak/İzmir adresinin belirtilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10497, Karar No: 2010/10075, Tarih: 21.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10497 E.  ,  2010/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Havsa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24719, Karar No: 2022/2520, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24719 E.  ,  2022/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2017 gün ve 2016/259 Esas, 2017/105 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.09.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.01.2018 gün ve 2017/1625 Esas, 2018/121 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21444, Karar No: 2016/4497, Tarih: 24.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21444 E.  ,  2016/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

01/04/2013 tarihli ''yanık sayaç tutanağıdır'' başlıklı tutanakta sanığın evindeki sayacın yandığı ve sayaç bilgilerinin okunmadığının tespit edilerek sayacın görevlilerce söküldüğü, bilahare görevlilerce '25/06/2013 tarihinde yeniden yapılan kontrollerde ''06/05/2013 tarih, 10281 sayılı dilekçeye istinaden aboneye gidildi, eski sayaç tarafımıza teslim edilmediğinden bu tutanak tanzim edilmiştir, sayaç yok''şeklinde tutanak tutulduğu, sanığın savunmasında 06/05/2013 tarihinde elektrik sayacının yandığını, katılan kurumu araması üzerine görevlilerin geldiğini, sayacı sökerek kendilerine teslim ettiklerini, kendisinin de yeni sayaç takılması için müracaat ettiğini, ancak ev sahibinin ölmesi nedeniyle sayacı taktıramadığını, aynı gün aboneliği üzerine almak için müracaatta bulunduğunu, yaklaşık 2,5 ay sonra görevlilerin elektrik sayacını takmak için geldiklerinde, eski sayacı bulamadığı için görevlilere teslim edemediğini belirtmesi, TCK'nın 163. maddesinde belirtilen karşılıksız yararlanma suçunun oluşabilmesi için sayaçtan geçmeyecek şekilde elektrik kullanımının zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 01/04/2013 tarihinde sayacın yanması nedeniyle söküldükten sonra, yeni sayacın takılmasına kadar sayaçsız olarak elektrik kullanmaya devam edip etmediğinin belirlenebilmesi amacıyla öncelikle sanık ve 25/06/2013 tarihli tutanağı düzenleyen görevliler yeniden dinlenerek bu hususun açıkca kendilerine sorulması , sanığın sayaçtan geçmeden elektrik kullandığının tespiti halinde, sayacın yenilenmesi ve yeniden abone olabilmek amacıyla kuruma hangi tarihte müracaat ettiği araştırılıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile davranıp davranmadığı da tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9175, Karar No: 2023/9214, Tarih: 30.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/9175 E.  ,  2023/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2023/267 Esas, 2023/382 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 18.09.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15648, Karar No: 2018/1355, Tarih: 20.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15648 E.  ,  2018/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı asil, davalının icra takibinde bulunduğunu, takibe konu edilen senet üzerinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek takibe konu senedin 10.000 TL kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının takibe dayanak senetten dolayı davalıya borcunun 1.200.00 TL olduğu, davalı tarafından tahrifat yapılarak 10.000.00 TL ek yapıldığından bu miktar yönünden davacının davalıya borcunun bulunmadığının, sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu senet kambiyo vasfını haiz bono niteliğinde olduğundan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun düzenlenmiş olup anılan Yasa'nın 4/a maddesi hükmü uyarınca mutlak ticari davalardandır. Bu durumda aynı yasanın 5. maddesi. hükmü gereği 01.07.2012 tarihinden sonra Ticaret Mahkemeleri görevli olacaktır. Somut olayda dava 13.12.2013 tarihinde açılmış olmakla 6335 sayılı Yasa ile TTK'nın 5. maddesinde yapılan değişiklikle (5. mad./3. Fıkra) Asliye Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olarak düzenlendiğinden ve görev kamu düzeninden olup re'sen her aşamada gözetilmesi gerektiğinden davada Asliye Hukuk Mahkemesi görevsiz olduğu halde görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3645, Karar No: 2017/4022, Tarih: 02.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3645 E.  ,  2017/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,mağdur ...’e karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından; TCK'nın 61.maddesine aykırı olarak, 168.maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile

Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 578,00.-TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/926, Karar No: 2011/3022, Tarih: 13.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/926 E.  ,  2011/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'ın yargılanmaları sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2009 gün ve 2009/339 E. 2009/1216 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/460, Karar No: 2020/3445, Tarih: 18.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/460 E.  ,  2020/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, mağduru eliyle iterek dövmekle tehdit ettiği, mağdurun da eliyle sanığı ittiği, bu sırada sanığın üzerindeki bıçağı çıkararak mağduru yaraladığının iddia edildiği, mahkemenin de, "sanığın mağduru eliyle ittiği, mağdurun sanığı ittirdiği, bu sırada sanığın cebinden bıçağı çıkardığı aynı şekilde mağdurun da bıçak çektiği, sanığın mağduru bıçakla yaraladığı" şeklinde meydana geldiği kabul edilen olayda, sanığın tüm eylemlerinin silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu, silahla kasten yaralama suçu yönünden de mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, tehdit suçu yönünden beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın mağduru dövmekle tehdit etme şeklindeki eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde yer alan mağdurun hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik olduğu gözetilmeden, aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilerek ve deliller tartışılmadan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.